‫[رستوران]
‫وای، سرده! باید برم سرویس.
‫وای خدا جون.
‫زود برمی‌گردم!
‫خواهش می‌کنم بس کنین.
‫اون خواهرته! ببین.
‫خواهرت رو نزن.
‫خواهش می‌کنم بس کنین!
‫هر سه‌تاتون بدجوری تو دردسر می‌افتین.
‫وایستین.
‫سلام. کمکی از دستم بر میاد؟
‫سلام. عیبی نداره...
‫دو کلام با بچه‌هاتون صحبت کنم؟
‫بفرمایین.
‫خیلی‌خب بچه‌ها، من ناخودآگاه متوجه شدم...
‫مامانتون داره خیلی سعی می‌کنه ‫شما خوشحال باشین...
‫و فقط می‌خواستم بگم ‫واقعا باید باهاش مهربون‌تر باشین.
‫خب؟
‫آخه قراره یه روزی بمیره.
‫کریسمس مبارک.
‫وای، این‌جوری نگاهم نکنین.
‫اسکروج واسه بداخلاقی تو عید مشهور شد،
‫اون‌وقت من حق ندارم ‫یه‌کم خودم رو خالی کنم؟
‫- خداحافظ. ‫- حالا که فکرش رو می‌کنم،
‫فیلم‌های عید مخصوص مامان‌ها کجان؟
‫من راحت ده دوازده فیلم ‫راجع به آقایون نام می‌برم.
‫«تعطیلات کریسمس»، ‫«چه زندگی شگفت‌انگیزی»،
‫«بابا نوئل»، «تنها در خانه»، ‫«الف»،
‫این یکی، اون یکی، ‫اون آقا، این آقا،
‫ایشون، اون‌ها.
‫ای بابا، استیو مارتین قهرمان می‌شه...
‫چون چند روز ‫تو «هواپیماها، قطارها و اتومبیل‌ها»...
‫سعی می‌کنه بره خونه.
‫ولی به زن خوشگلش چی می‌رسه؟
‫همون خانی که خونه مواظب بچه‌ها بوده،
‫آشپزی و نظافت می‌کرده.
‫تقریبا ۸۹ ثانیه جلوی دوربین بود.
‫باید راجع به قهرمانان واقعی عید ‫فیلم بسازن:
‫مامان‌ها.
‫[یک روز پیش]
‫من واسه کریسمس که عید محبوبمه ‫کاملا آماده بودم.
‫از اول ژانویه برنامه‌ریزی کرده بودم...
‫و داشتم برنامه تلویزیونی محبوبم ‫«ززی تیمز» رو تماشا می‌کردم.
‫دوستان، همین‌جا بمونین، ‫آخه بعد از تبلیغات،
‫سرآشپز امریل لاگاسی بهمون ملحق می‌شه...
‫و بهمون طبخ یه بوقلمون کریسمسی ‫خوشمزه رو...
‫به سبک کیجن‌ها یاد می‌ده.
‫به‌به! راستی، یادتون نره،
‫مسابقه مامان برتر عید ززی تیمز ‫به زودی برگزار می‌شه.
‫یه روز فرصت دارین مامان برتر عیدتون رو ‫نامزد کنین...
‫تا یه سفر رایگان به بربنک ‫و حضور در برنامه من رو برنده بشین.
‫فرصت دارین به مامانتون نشون بدین...
‫چقدر خاصه.
‫پس تا دیر نشده درخواستتون رو ثبت کنین.
‫[خودت رو ناراحت نکن]
‫[برنامه ززی تیمز]
‫[دفترچه راهنما] ‫[عمارت مسکونی خیالی]
‫به این نیازی ندارم.
‫- سلام عزیزم. ‫- سلام.
‫وای خدایا، تازه داری شروع می‌کنی؟
‫عزیزم، ۴۵ دقیقه تا فوقش یه ساعت طول می‌کشه ‫این رو بسازم، خب؟
‫بن و لوسی هم خیلی خوششون میاد.
‫قطعاتش خیلی زیادن. موفق باشی.
‫من می‌رم خرید.
‫- چیزی نمی‌خوای؟ ‫- نچ، ردیفم.
‫فقط مواظب خودت باش.
‫راستی، بچه‌ها راجع به مسابقه ززی ‫بهت چیزی نگفتن، مگه نه؟
‫آخه بهشون پیام داده بودم.
‫قطعا پیام داده بودم.
‫مسابقه؟
‫مسابقه مامان برتر عید؟
‫بچه‌ها باید مامانشون رو ثبت‌نام کنن.
‫خیلی جالبه.
‫بهشون گفتی ثبت‌نامت کنن؟
‫من نمی‌تونم ازشون بخوام ‫ثبت‌نامم کنن.
‫اون‌جوری تقلبه.
‫می‌خوام خودشون بخوان ثبت‌نامم کنن.
‫البته خب که چی؟ ‫یه مسابقه مسخره است دیگه.
‫خیلی برام مهم نیست.
‫معلومه.
‫از قیافه‌ات مهمه.
‫گمون کنم بتونم یه‌بار دیگه ‫بهشون پیام بدم.
‫ضرر نداره.
‫[به چانینگ: راستی، ایمیل‌هام با آدرس] ‫[مسابقه مامان برتر عید ززی تیمز رو دیدی؟]
‫چانینگ بزرگ‌ترین بچه‌امه.
‫خودش، شوهر داگ ‫و بچه‌های دوقلوشون لوس و بن...
‫چند ساعت اون‌ورتر ‫تو آستین زندگی می‌کنن.
‫خیلی خوشحالم که نزدیکمه.
‫الان واسه خودش خانمی شده، ‫ولی همچنان هر سال یه سر می‌رم «شولتز»...
‫تا شیرینی ففرنوسش رو داشته باشه.
‫- سلام! ‫- عاشق ففرنوسه.
‫سلام!
‫مامان؟
‫- درخت کریسمس! ‫- بابا؟
‫- خیلی باحاله. ‫- سلام.
‫از وقتی بچه بودیم هیچ‌کدوم ‫از تزئینات رو دور ننداخته.
‫اون یکی مال منه.
‫عه، به کادوها دست نزنین.
‫مامان؟
‫- من اینجام! ‫- سلام مامان.
‫سلام!
‫- مامان‌بزرگ کلر! ‫- بیاین بغلم!
‫دلم خیلی براتون تنگ شده بود.
‫سلام، خیال کردم سروصدا شنیدم.
‫- کوچولو! ‫- عه، سلام بابا!
‫- سلام. ‫- سلام. سلام!
‫- سلام خوش‌تیپ. ‫- سلام خوشگل خانم.
‫- چطوری؟ مرسی دعوتمون کردین. ‫- خوبم.
‫- خیلی از دیدنتون خوشحالم. ‫- من می‌رم بالا.
‫- عذر می‌خوام. شما صحبت کنین. ‫- عه، می‌خوای کمکت کنم؟
‫- کمک نمی‌خوام. من خیلی... ‫- بذار کمکت کنم.
‫- نچ. نیک، خودم می‌برم. نیک. نیک. ‫- باشه، بده. مخصوصا این یکی.
‫- خیلی برات بزرگه. ‫- بچه‌ها...
‫راستی، شما اسم برنامه‌ای به نام...
‫«پس می‌رقصی» رو نشنیدین؟
‫- برنامه محبوبمونه. ‫- من می‌برم.
‫- بیا بریم. بیا. ‫- خیالم خیلی راحت شد،
‫آخه می‌خواستم ببینم...
‫با این همه بلیتی ‫که تو جیبم سنگینی می‌کنن...
‫واسه تور عید «پس می‌رقصی» که فردا...
‫به هیوستون میاد و همگی می‌ریم ‫تماشا کنیم چیکار کنم!
‫هورا!
‫بفرما رفیق. ردیف شد؟
‫- خیلی ممنون. متشکرم. ‫- خواهش.
‫- ممنون. ‫- باقیش ردیفه؟
‫باقیش ردیفه. می‌برم.
‫راستی، کسی بارنابی رو پیدا نکرد؟
‫بارنابی کیه؟
‫بارنابی الف کوچولوییه...
‫که یه‌جایی تو یا اطراف این خونه قایم شده.
‫شب‌ها پرواز می‌کنه می‌ره قطب شمال ‫و به بابا نوئل می‌گه...
‫کی بچه خوبیه ‫و کی بچه بدیه.
‫آره، خودمون بلدیم مامان.
‫ما هم تو خونه‌مون الف داریم.
‫اسمش پیت مخفی‌کاره.
‫ایش، پیت مخفی‌کار؟
‫خیلی ترسناکه.
‫آره. مخفی‌کاری ترسناکه.
‫خیلی‌خب. برین، برین، برین، برین!
‫- خیلی خوب قایم شده. ‫- زود باشین بچه‌ها، بریم پایین رو ببینیم...
‫که اون‌جا هست یا نه. بیاین!
‫- بهتره بجنبین. ‫- ببینیم پیداش می‌کنیم یا نه.
‫- هورا! ‫- بیاین.
‫- خیلی نازن. ‫- کجاست؟ کجاست؟
‫آره، نازن.
‫خیلی از دیدنت خوشحالم.
‫سلام.
‫داغه، داغه، داغه، داغه! ‫مواظب باش.
‫هوم.
‫خب، حالت چطوره؟
‫خوبم. آره دیگه...
‫- گرسنه‌ای؟ ‫- نه، چیزی میل ندارم.
‫- یه چیزی خوردیم... ‫- بیا، هویج داریم.
‫خیلی‌خب.
‫عه، مرسی.
‫همه‌چی رو برام بگو.
‫دختر کوچولوی من، ‫بار کل دنیا روی دوششه.
‫الان اوضاع یه‌کم خرابه، آخه...
‫کسی به آدم هشدار نمی‌ده ‫هرچی بچه‌هاش بزرگ‌تر بشن،
‫نظر آگاهانه دادن راجع به زندگیشون ‫سخت‌تر می‌شه.
‫خیلی عالیه.
‫نه، اصلا عالی نیست.
‫آخه من تا حالا معمای قتل ننوشتم.
‫سخت‌ترین چیزیه که به عمرم ‫دست به نوشتنش بردم و...
‫مطمئنم خوب می‌نویسی. ‫تو خیلی زرنگی.
‫کافیه یه چیزی از خودت در بیاری.
‫راستی، الان یادم افتاد،
‫اتفاق جولی سیگر رو دیدم،
‫گفت اصلا با دخترش آلیسا ‫صحبت نکردی.
‫می‌دونم. می‌دونم.
‫آخه درخواستت اصلا منطقی نبود.
‫آلیسا از بازار بورس می‌نویسه.
‫من رمان می‌نویسم. خیلی فرق داره.
‫خب، باشه.
‫می‌شه حداقل یکی از اون...
‫جلدهای رایگان رو براش بفرستی؟
‫اسمشون رانگائه، ولی نمی‌شه، ‫مخصوص منتقدان کتابه.
‫از کجا می‌دونی اون نیست؟
‫چون نیست.
‫شمع.
‫باید این شمع‌ها رو بو کنی.
‫مامان.
‫این بوی غروبه.
‫- نه. ‫- ززی تیمز...
‫ززی رو که می‌شناسی...
‫یه بخش برنامه‌اش رو ‫بهشون اختصاص داده بود.
‫اسمش شمع تک‌فامه.
‫تزئینات مجلله.
‫یکیشون رو به جین وانگ‌واسرمن ‫که اون‌ور خیابونه می‌دم.
‫خب، مطمئنم خیلی خوشش میاد مامان.
‫مرسی.
‫- دایی سمی اومده! ‫- اومد!
‫دایی سمی اومد!
‫هورا!
‫دایی سمی اومد!
‫- اومد! ‫- وقتی اومد غافلگیرش می‌کنیم.
‫عمو سمی اومد!
‫سمی کوچک‌ترین بچه خانواده است.
‫با نیمه گمشده‌اش می‌بل ‫ساکن پورتلنده...
‫که بالاخره قراره باهاش آشنا بشیم.
‫من نمیام.
‫چی؟ چرا؟
‫اولا، می‌خوام برم لس آنجلس ‫که خانواده خودم رو ببینم.
‫- تو که خانواده‌ات رو همیشه می‌بینی. ‫- دوما،
‫- به نظرم بهتره جدا بشیم. ‫- خیلی‌خب.
‫دلیل سومی هم داره؟
‫می‌دونم چنین انتظاری نداشتی.
‫باورم نمی‌شه این کار رو می‌کنی.
‫دیشب بهم ابراز علاقه کردی.
‫متوجه ربطش نمی‌شم.
‫امروز صبح بهم ابراز علاقه کردی.
‫ما جوانیم سمی. ‫کارمون همینه.
‫ولی من عاشقتم می‌بل.
‫به نظر من هم تو حرف نداری،
‫ولی من بیشتر از این حرف‌ها می‌خوام.
‫دیگه چی می‌خوای؟
‫تو کار نداری.
‫من کار دارم.
‫مشاور اردوگاه؟ ‫سالی سه ماه؟
‫نه ماه دیگه چی می‌شه؟
‫می‌بل، ببین چی می‌گم.
‫تو خیلی باحال و خفنی ‫و تصور زندگیم بدون تو از توانم خارجه.
‫پس خواهش می‌کنم، ‫التماست می‌کنم این کار رو نکن.
‫♪ به خونه خوش اومدی ♪
‫♪ دایی سمی ♪
‫- ♪ اگه می‌خوای... ♪ ‫- می‌بل ازم جدا شد.
‫- آخی. ‫- پوسته‌ای از خود سابقمم.
‫یه رول دارچینی می‌خوام.
‫- متأسفم سمی. بیا، بیا. ‫- بیا.
‫عزیزم...
‫ببین چی می‌گم.
‫تو از همه جهت خارق‌العاده و شگفت‌انگیز...
‫و اگه می‌بل متوجه نمی‌شه، ‫خودش ضرر کرده.
‫از کجا معلوم؟
‫شرایط خیلی رقابتیه.
‫مردم این روزها کلی گزینه دارن.
‫دقیقا. گزینه.
‫دوباره بزن بیرون. با آدم‌های جدید آشنا شو.
‫مزه این نون‌های دارچینی عوض شده.
‫برو کلاس سفالگری.
‫فرقشون چیه؟
‫دوباره دستور پخت‌های ززی رو امتحان کرده.
‫می‌تونی به یکی از اون تعطیلات ‫مخصوص مجردهای «کلاب مد» بری.
‫مامان.
‫یا ارشد ثبت‌نام کنی ‫و حساب پس‌انداز باز کنی.
‫یه مدت وقت بذاری...
‫- و روی خودت کار کنی سمی. ‫- اوهوم.
‫ تیلور اومده! تیلور اومده! ‫- تیلور اومده!
‫تیلور اومده؟
‫تیلور بچه وسطیمه.
‫- ده ساله که هر سال... ‫- سلام!
‫عید با یه دوست جدید میاد خونه.
‫ما هم هر سال وانمود می‌کنیم ‫مشتاق دیدارشیم...
‫سلام!
‫چون خیلی دوستش داریم ‫و خانواده همینه.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب خانواده عزیزم. ‫وایستین.
‫بذارین دوست خیلی عزیزم رو ‫بهتون معرفی کنم.
‫خفن‌ترین و خوشگل‌ترین ‫مجلس‌گرم‌کن مینیاپولیس...
‫دوست عزیزم، دی‌جی گرم‌کن.
‫- آخی، چه عالی. ‫- آخی.
‫ضمنا، می‌تونین دی‌جی سوئت‌پنتس ‫یا سوییت‌پی صدام کنین...
‫- باشه. ‫- یا حتی همون دانا صدام کنین.
‫اوهوم.
‫بهتون گفتم حرف نداره، مگه نه؟
‫- به تگزاس خوش اومدی! ‫- وای!
‫- یوهو! هورا! ‫- سلام!
‫- سلام عزیزم. ‫- دلم براتون تنگ شده بود.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- چطوری؟ ‫- خیلی از دیدنت خوشحالم.
‫سلام چانینگ. ‫وای، کلی تعریفت رو شنیده بودم.
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫وای.
‫کلر! بیاین سلام کنین!
‫سلام جین!
‫- سلام. ‫- جین وانگ‌واسرمن،
‫همسایه بی‌نقص و رو اعصاب من.
‫از اون آدم‌هاست که آدم همیشه ‫با دیدنش حس می‌کنه یه چیزی تو زندگیش کمه.
‫کریسمس مبارک!
‫بچه‌هام رو که یادته، مگه نه؟
‫آسترید، الیزابت،
‫مارکوس، گار و عشقش دایان.
‫معلومه. سلام.
‫خیلی از دیدنتون خوشحالم.
‫کریسمس مبارک جف.
‫نیک. کریسمس مبارک.
‫کریسمس مبارکیه.
‫می‌بینم به پیشنهادم گوش دادی...
‫و امسال تو حیاطتون ‫عروسک بادکنکی نذاشتی.
‫گمون کنم کل ساکنان بلوکمون ‫عین خودم ازت ممنون باشن...
‫که تصمیم گرفتی امسال نذاریشون.
‫آها، خب، راستش هنوز تصمیمم رو نگرفتم، ‫خلاصه...
‫خیلی‌خب.
‫بهتره بذارم به شامتون برسین.
‫- خداحافظ. ‫- به سلامت!
‫- فعلا. ‫- خداحافظ.
‫- به سلامت. ‫- به سلامت.
‫فعلا.
‫- به سلامت! ‫- به سلامت.
‫به سلامت!
‫به سلامت.
‫سمی، داگ، زود باشین عروسک‌های بادکنکی ‫و تلمبه برقی رو از انباری بیارین.
‫- تند بریم؟ ‫- بریم.
‫♪ شب ساکت ♪
‫♪ شب مقدس ♪
‫- ♪ همه‌جا آرومه ♪ ‫- ♪ همه‌جا آرومه ♪
‫همه‌جا روشنه
‫وای
‫- ♪ بیا ای... ♪ ‫- ♪ ای... ♪
‫♪ مادر و فرزند مقدس ♪
‫♪ نوزاد مقدس ♪
‫♪ خیلی کوچولو و مهربونی ♪
‫♪ در آرامش ناز... ♪
‫♪ بخوابی ♪
‫♪ در آرامش ناز... ♪
‫♪ بخوابی ♪
‫آخی، وای خدا!
‫قشنگ بود.
‫خیلی زشته.
‫- سلام خانم سی. ‫- سلام دانا.
‫عروسک‌ها باد شدن.
‫تیلور، لطفا پات رو ‫از روی اثاثیه بردار.
‫الان اون میز رو تمیز کردم.
‫نمی‌دونستم میز چوبی قدیمی مامان ‫از میراث خانوادگیه.
‫ای وای.
‫چانینگ بهم گفته ‫داری می‌ری تو کار عکاسی.
‫راست می‌گه؟
‫گمون کنم بهش گفتم...
‫تو یه حراجی یه دوربین قدیمی خریدم.
‫- ولی گمون کنم. ‫- خیلی باحاله.
‫از همین عادات شروع می‌شه.
‫داگ بیچاره.
‫تک‌فرزنده.
‫هیچ دفاع طبیعی‌ای ‫علیه بچه‌هام نداره.
‫مدام انتظار دارم یاد بگیره،
‫ولی الان دیگه نمی‌دونم ‫چی باید بشه.
‫آها، نمی‌دونم گفته بود یا نه، ‫ولی من هم...
‫یه‌کم عکاسی می‌کردم.
‫عجب.
‫نه، نه، اصلا بهم نگفته بود...
‫- تو هم عکاسی می‌کردی. ‫- واقعا؟
‫خیلی بامزه است. بهت نگفته بود.
‫اگه یه‌وقت...
‫خواستی راجع بهش صحبت کنی، ‫من هستم...
‫باشه.
‫تا صحبت کنیم.
‫راستی، تا حالا بهت گفته بودم...
‫تو دبیرستان از حشرات عکاسی می‌کردم؟
‫بعدش...
‫من می‌رم باز هم نوشیدنی بریزم.
‫- زود می‌رم. ‫- باشه.
‫ببخشید.
‫پس تو عکاسی؟
‫هوم؟
‫آره. آره، آره، آره.
‫- وای خدایا، اون تیلوره؟ ‫- آره.
‫- اصلا عوض نشده. ‫- دقیقا.
‫- اون هم سمیه. ‫- وای، وای.
‫وای، با عینک نشناختمش.
‫- آره. ‫- اون کیه؟
‫آها، دوست قدیمی تیلور میاست ‫که از خارج اومده بود اینجا درس بخونه.
‫که این‌طور.
‫[سلام می‌بل، دلم برات تنگ شده.]
‫[سلام! می‌تونی چندتا نوشیدنی] ‫[و دوریتو با طعم رنچ بخری؟]
‫[ببخشید سمی،] ‫[می‌خواستم به دوستم مت بفرستم.]
‫- ببین مامان. ‫- هوم؟
‫دانا گیاهخواره و یادم رفته بود بهت بگم.
‫تیلور.
‫ما استیک راسته داریم.
‫خب، هرچی بتونی براش درست کنی ردیفه.
‫البته اگه گیاهی باشه، آره.
‫من رد می‌شم.
‫مامان، ففرنوس خریدی؟
‫آره، آره، خریدم.
‫توی...
‫یه لحظه وایستا.
‫- اون کیه؟ ‫- کیت.
‫- مهربون بود. ‫- خب، اون...؟
‫آها، گمون کنم اسمش ایزابل بود.
‫اون کیه؟
‫- اون ربکاست. ‫- خوشگله.
‫آره.
‫با تیلور دعواش شد.
‫آها.
‫ولی مطمئنم شما دعواتون نمی‌شه.
‫اِم...
‫آها. خب، اصلا...
‫دعوایی نداریم.
‫ففرنوس!
‫- اون یکی..؟ ‫- شیرینی می‌خوری؟
‫- ارینه. ‫- ممنون.
‫خیلی اهل تئوری‌های توطئه بود.
‫آها، ایول.
‫- وای. ‫- مرسی.
‫- مگه تقصیری داشت؟ ‫- هوم.
‫البته ظاهرا از نظر تیلور...
‫تقصیر داشت که باهاش قطع ارتباط کرد.
‫داگ.
‫- عزیزم؟ ‫- سلام.
‫می‌دونی ابزار آتش کجاست؟
‫آره. تو اون سبد بزرگه پشت صندلیه.
‫عالیه.
‫آها، پیدا شد.
‫خیلی‌خب. سلام داگ.
‫سلام نیک.
‫تلویزیون درست شد، ها؟
‫وای.
‫اون بالا چه خبره؟
‫این روزها چیزی تماشا نکردین ‫که خوشتون بیاد؟
‫آها، من فقط مستندهای «پی‌بی‌اس» رو می‌بینم. ‫همین‌جوری تلویزیون نمی‌بینم.
‫همه‌اش آشغاله.
‫واسه همین عاشق مستند ‫لیندون بی جانسون «پی‌بی‌اس»ـم.
‫- آها. ‫- هجده ساعته.
‫- وای! ‫- بچه‌ها.
‫- عه، وای. ‫- بفرمایین. خیلی‌خب.
‫- شام تقریبا حاضره. ‫- بیا اینجا.
‫بیست دقیقه دیگه.
‫- بیست دقیقه؟ عزیزم، خیلی گرسنه‌ایم. ‫- وای مامان، اذیت نکن.
‫خیلی‌خب، ده دقیقه. ‫ده دقیقه.
‫سمی، تا منتظریم یه آهنگ کریسمسی بزن.
‫تو عید خوشحال بشیم.
‫- آره سمی. ‫- شادابمون کن.
‫- آره سم. ‫- آره.
‫ببینین، واسه همین بعدا ‫باید یه ساز یاد بگیرین.
‫- آره. ‫- که بتونین این کار رو بکنین.
‫شادی و خوشحالی رقم بزنین.
‫- آماده‌این؟ ‫- خیلی‌خب.
‫- آره! ‫- یوهو!
‫- بزن! ‫- زود باش!
‫بزن!
‫♪ اولین روز... ♪
‫♪ کریسمس ♪
‫♪ عشق واقعیم بهم... ♪
‫♪ زیر یه درخت گلابی... ♪
‫♪ یه کبک داد ♪
‫♪ دومین روز کریسمس ♪
‫♪ عشق واقعیم بهم... ♪
‫♪ دو قمری... ♪
‫♪ و یه کبک داد ♪
‫♪ یه کبک، یه کبک ♪
‫♪ من اصلا نگفته بودم ♪ ‫♪ زیر درخت گلابی ♪
‫♪ کبک می‌خوام ♪
‫♪ نه ♪
‫- ♪ زیر درخت گلابی... ♪ ‫- شام حاضره!
‫ایول! بیاین بچه‌ها!
‫- هورا! ‫- وای.
‫می‌دونین که مامان وقتی صدامون می‌کنه ‫چه حالی می‌شه.
‫- خیلی خوبه. ‫- آفرین پسرم.
‫- بیاین بچه‌ها. ‫- بیا سمستر.
‫- هرکی آخر برسه تخم‌مرغ گندیده است. ‫- ♪ کبک ♪
‫نمی‌خواین آهنگ رو کامل بشنوین؟
‫من دوست دارم سخنرانی کنم.
‫وای، سخنرانی.
‫- کلر؟ ‫- مامان، بشین سخنرانی کنه.
‫- عزیزم. ‫- یه لیوان بردار.
‫- نوشیدنی بریزین. ‫- کلر، بشین. بشین عزیزم.
‫- مامان، کنار من بشین. ‫- بیا، یه دقیقه بشین.
‫- بیا. بشین. ‫- خیلی‌خب،
‫- ولی فقط یه دقیقه. ‫- بشین. باشه.
‫- خیلی‌خب. باشه. ‫- همگی لیوان دارین؟
‫- بچه‌ها، شما هم بیاین. ‫- پیام‌هام رو خوندی؟
‫- خیلی‌خب. ‫- وای، خیلی ممنون داگ.
‫کلر جونم؟
‫- همون پیام‌های ززی رو می‌گم. ‫- چی؟
‫کلر.
‫- آره، احتمالا. نمی‌دونم. ‫- عزیزم، حواست هست؟
‫وای.
‫آماده‌این؟
‫- اوهوم. ‫- مایلم از فرد...
‫خیلی خاصی تشکر کنم...
‫- هوم. ‫- کسی که به نظرم...
‫قلب و روح این کارهاست...
‫و کسی که به نظرم روحیه کریسمس رو ‫به نمایش می‌ذاره.
‫کسی که واقعا معتقدم...
‫- شروع شد. ‫- کجا رفت؟
‫روحیه کریسمس رو حفظ می‌کنه.
‫- بابا! ‫- ای وای.
‫کسی که فقط می‌بخشه و می‌بخشه...
‫- بابا، چرا رفتی بیرون؟ ‫- و خیلی فداکاره.
‫ممکنه بعضی‌ها بگن این آدم قدیسه.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- من هم موافقم،
‫- آخه بابا نوئله! ‫- هورا!
‫هه‌هه هه‌هه! هه‌هه!
‫- بابا نوئل! ‫- کریسمس همگی مبارک!
‫- بابا! چه وضعشه؟ ‫- هه‌هه!
‫- کریسمس مبارک! ‫- خیلی خوب بود!
‫هه‌هه!
‫- هه‌هه. بفرمایین. ‫- نوش جان.
‫- به افتخار بابا نوئل. ‫- به افتخار بابا نوئل!
‫بابا نوئل!
‫- به افتخارش! ‫- خیلی‌خب.
‫همگی به افتخار بابا نوئل.
‫عذر می‌خوام، ولی چرا همه‌چی ‫به اسم بابا نوئل تموم می‌شه؟
‫[ماراتون فیلم‌های عید]
‫اسباب‌بازی‌ها رو الف‌ها ‫تو کارگاهشون می‌سازن...
‫و گوزن‌های شمالی ‫سورتمه‌اش رو می‌کشن.
‫هیچ‌کس هم از زحمات خانم نوئل نمی‌گه.
‫بهش گفتم عکاس بودم.
‫مگه من اهل دهه ۱۹۳۰ هستم؟
‫انگار یادم رفته چه‌جوری عین آدم عادی ‫باهاش صحبت کنم.
‫آخه... خیلی باحاله.
‫خیلی هم ترسناکه و گاهی حس می‌کنم ‫ازم خوشش نمیاد.
‫اون‌قدرها هم باحال نیست.
‫اگه گفتی کی یادش رفته...
‫هدیه انجمن پنیر برتر ماه ‫مامان رو سفارش بده؟
‫- نه. ‫- نباید بهش اعتماد کرد.
‫خب، پنیر کجاست؟
‫پنیری در کار نیست.
‫«جرج واشنگتن: میراث»، ‫مستند چهل ساعته «پی‌بی‌اس»...
‫که رازهای این پدر مؤسس رو ‫توش بررسی می‌کنیم.
‫آیا دندون‌هاش واقعا چوبی بودن...
‫ساخت آمریکا...
‫چطور تونستی؟
‫[جزیره عشق]
‫نه، نه، نه، نه. با اون نه.
‫ببین، خیلی لطف کرده ‫که بلیت خریده و زحمت کشیده،
‫ولی اصلا نپرسیده بود.
‫حرکات این برنامه‌ها...
‫اصلا واسه بچه‌های کوچولو مناسب نیست.
‫خیلی خطرناکه.
‫آره.
‫بهتر نیست بگم نمی‌خوایم بریم؟
‫نمی‌دونم بخوام این حرف رو بزنم یا نه.
‫شب به خیر.
‫- بخوابیم! ‫- وای!
‫وای! وای خدایا.
‫داگ؟ خوبی؟
‫[ماراتون فیلم‌های عید]
‫پیت مخفی‌کار ترسناک نیست.
‫اصلا.
‫بارنابی خیلی ترسناک‌تره.
‫عین اسم قاتل زنجیره‌ای می‌مونه.
‫بارنابی.
‫«اسم من بارنابیه...»
‫«و می‌خوام بکشمت.»
‫«اسم من بارنابیه...»
‫خیلی ترسناکه.
‫«بارنابی...»
‫[ماراتون فیلم‌های عید]
‫[هر لحظه رو با شور و شوق بگذرونین]
‫[زندگی واسه هر چیز] ‫[غیر خیره‌کننده‌ای خیلی کوتاهه.]
‫[به جامعه ززی بپیوندید]
‫[پنجمین مسابقه سالیانه] ‫[مامان برتر عید ززی تیمز]
‫تنها چیزی که واقعا واسه کریسمس می‌خواستم.
‫- ولی حتی نتونستم خودم بهش برسم. ‫- [مهلت ثبت‌نام تمام شده است]
‫[شب کریسمس]
‫[خودت رو ناراحت نکن]
‫آهای.
‫نیک، بیداری؟
‫آهای.
‫نیک. آهای.
‫بیداری؟
‫سلام عزیزم.
‫بیداری. ‫مطمئن نبودم بیداری یا نه.
‫آره.
‫امشب شب کریسمسه.
‫باورت می‌شه؟
‫خیلی‌خب.
‫همه‌چی مرتبه؟
‫نه.
‫خیلی ناراحتم.
‫از مهلتش جا موندیم.
‫- مسابقه ززی رو می‌گم. ‫- وای.
‫پوف.
‫- پرید. ‫- وای عزیزم، متأسفم.
‫من اگه جات بودم ‫به خودم نمی‌گرفتم.
‫بچه‌هامونن دیگه.
‫خودت دیدیشون دیگه؟
‫خیلی اون سفر رو می‌خواستم.
‫لیاقت اون سفر رو داشتم.
‫می‌دونم عزیزم. متأسفم.
‫می‌دونی چیه؟
‫من می‌برمت سفر.
‫خب؟ من می‌برمت...
‫سفر به جایی که تا حالا نرفتیم، خب؟
‫مثلا فلورانس. ‫فلورانس تو ایتالیا.
‫خیلی مهربونه، ‫ولی حالم اصلا بهتر نشد.
‫بهت می‌گم دیگه کجا می‌شه رفت.
‫بوستون، محل آشناییمون.
‫مثلا بریم فنوی. فنوی پارک. ‫اصلا نرفتی اونجا عزیزم.
‫نه، نه. واسه بیسبال نمی‌گم.
‫عزیزم، اونجا کنسرت برگزار می‌کنن.
‫گروه «دوبی برادرز» تابستون امسال ‫اونجا اجرا دارن.
‫فعلا چانینگ.
‫- سلام. ‫- وایستین.
‫وایستین. ‫یادتون باشه، باید حداکثر ظهر...
‫از خونه بریم ‫تا به موقع...
‫- به برنامه‌شون برسیم. ‫- باشه.
‫صبح به خیر.
‫سلام.
‫از این پلیور خوشت میاد؟
‫- اوهوم. ‫- بهم میاد؟
‫- آره آره. ‫- روی چی کار می‌کنی؟
‫روی کتابم که دارم می‌نویسم ‫که بابتش پول می‌گیرم.
‫خدا جون، اصلا استراحت نمی‌کنی؟
‫قطعا مسئولان کتابت ‫می‌دونن کریسمسه.
‫ای بابا. اون «چیز کوچولو.»
‫- سلام جین. ‫- صبح به خیر کلر.
‫شب کریسمس مبارک.
‫شب کریسمس تو هم مبارک.
‫داشتم قدم می‌زدم و با خودم گفتم یه سر بزنم ‫و یه چیز کوچولو بهت بدم.
‫ممنون جین، من هم...
‫یه چیز کوچولو برات دارم.
‫وای.
‫- اول تو بازش کن. ‫- نه، اول تو بازش کن.
‫اول تو بازش کن. تعارف ندارم.
‫سلام جین.
‫سلام چانینگ.
‫وای.
‫- این... ‫- شمع تک‌فامه.
‫اسمش همینه.
‫قشنگه، مگه نه؟
‫بوش کن.
‫درسته.
‫بوی غروب رو استشمام کن.
‫وای، قشنگه، کلی هم نخ داره.
‫گمون کنم الان من باید ‫«چیز کوچولوت» رو باز کنم.
‫وایستا. صبر کن.
‫الان متوجه شدم اون مال تو نیست.
‫اسمم روشه.
‫آره، من دو دوست به نام جین دارم ‫و این مال اون یکیه.
‫مامان، تو تازه نشونم داده بودی...
‫اگه عیبی نداره،
‫من یه‌کم بعد بهت سر می‌زنم ‫و «چیز کوچولوت» رو بهت می‌دم.
‫باشه.
‫باشه. باشه. فعلا. خداحافظ.
‫- به سلامت! به سلامت! ‫- به سلامت. به سلامت.
‫وای، چیزی نمونده بود.
‫این دیگه چه کاری بود؟
‫تو که واسه جین کادو گرفتی. ‫مجبورم کردی بوش کنم.
‫من براش شمع تک‌نخ خریده بودم.
‫نمی‌شه به کسی که شمع سه‌نخ داده ‫شمع تک‌نخ هدیه بدی.
‫- منطق حکم می‌کنه. ‫- مامان، گمون نکنم مشکلی باشه.
‫نه، نه.
‫حاضر شو. میریم پاساژ.
‫شب کریسمس بریم پاساژ؟
‫خب، برنامه چی می‌شه؟
‫- دوقلوها خیلی مشتاقن. ‫- زود میایم.
‫زود باش. خیلی...
‫- خوش می‌گذره. ‫- هوم.
‫سلام. به «کریت اند برل» خوش اومدین.
‫سلام. شمعی با بیش از سه نخ ندارین؟
‫بیش از سه نخ؟ ‫حتما باید بیشتر باشه؟
‫آره، معلومه.
‫- خب، شمع‌هامون اونجان... ‫- خیلی‌خب.
‫کنار ظرف برگ خشکن.
‫ببخشید.
‫وای.
‫- خیلی‌خب، امتیاز خوبی بود. ‫- ببخشید.
‫این پیچ‌های سه میلی‌متری رو ‫محکم می‌کنیم،
‫بعدش اسکلت نگه‌دارنده رو...
‫- خیلی‌خب، دارم سعی می‌کنم. ‫- چشمی‌ها،
‫حلقه‌ها، پرچ‌ها، فاصله‌دهنده‌ها ‫و این کوچولوها محکم می‌کنیم.
‫خودتون متوجهین دیگه.
‫راحته.
‫بعدش این تخته پلاستیکی رو نصب می‌کنیم.
‫باید حواستون باشه هر سیزده ستون رو ‫نصب کرده باشین.
‫تبریک می‌گم.
‫خب، تو بیست و هفت مرحله بعدی...
‫سلام خوابالو.
‫اوضاع چطوره؟ ‫همه‌چی مرتبه؟ چطوری؟
‫ای وای، هنوز کامل بیدار نشدم.
‫آها.
‫بقیه کجان؟
‫چانینگ و مامانت رفتن پاساژ، ‫نیک تو گاراژه،
‫سمی و دی‌جی سوئت‌پنتس ‫رفتن تنیس بازی کنن.
‫من دارم شیرینی مشهورم رو درست می‌کنم.
‫عجیبه.
‫اون‌ها که اصلا تنیس بلد نیستن.
‫من می‌خواستم بدونم...
‫کی فهمیدی می‌خوای زندگیت رو ‫با آرایشگری پیش ببری؟
‫از کجا فهمیدی آرایشگری...
‫راستش، باورم نمی‌شه.
‫من باید برم بیرون،
‫آخه معمولا صبح‌ها مدیتیشن ‫و یوگا کار می‌کنم،
‫ولی بعدا گپ می‌زنیم.
‫- فعلا. ‫- باشه.
‫خیلی‌خب.
‫- بچه‌ها. ‫- سلام، به موقع رسیدیم؟
‫- مرسی که اومدی. ‫- خواهش.
‫کریسمس مبارک.
‫سلام رئیس.
‫- یه نگاهی به این بندازین. ‫- چی داری؟
‫باورتون می‌شه؟
‫کل روزه.
‫کل روز روش کار کردم.
‫هفت هزار میلیون تکه است.
‫هوات رو داریم.
‫قطعه بی‌پی۰۱ رو می‌خوام.
‫بی‌پی۰۱.
‫خیلی مسخره است.
‫این‌ها چی‌ان و چرا این‌قدر زیادن؟
‫- حتما مقیاسش فرق داره. ‫- خواهش می‌کنم...
‫اگه برچسب‌ها رو بچسبونیم...
‫یعنی این‌جوری حل می‌شه؟ ‫به همه‌چی برچسب بزنیم؟
‫این سرسره چیه؟
‫سرسره از یه اتاق به بغلی می‌ره.
‫- باهاش تو استخر سر می‌خورن. ‫- آره.
‫- سلام عزیزم. ‫- سلام.
‫- اوضاع چطوره؟ ‫- خوبه.
‫- بچه‌ها چطورن؟ ‫- ها؟
‫بچه‌ها خوبن؟
‫بچه‌ها کارهای خودشون رو می‌کنن.
‫- عالیه. ‫- من اینجا نشستم...
‫و شیرینی می‌پزم و عین همیشه ‫جلوی خواهرت آبروریزی می‌کنم.
‫مامان داره دیوانه‌ام می‌کنه ‫و تازه روز دومه.
‫- هوم. ‫- نمی‌تونم بیشتر ادامه بدم.
‫به نظرم واقعا باید صحبت کنیم.
‫خودم باید این چرخه رو از بین ببرم.
‫وای.
‫می‌دونم. ‫ترسناکه، ولی مجبورم.
‫- باشه، خداحافظ. ‫- خداحافظ عزیزم.
‫گربه که نباشه، موشه بازیش می‌گیره.
‫بیا تو.
‫- این یکی رو ببین. ‫- وای خدایا.
‫- می‌ریم بالا. ‫- باشه.
‫- خیلی قشنگه. ‫- آره.
‫خب، کی می‌خوای به دانا بگی؟
‫نمی‌دونم.
‫باید ببینم چه‌جوری بهش بگم.
‫آهای.
‫ببین مامان.
‫هوم؟
‫مسئله‌ای هست که چند وقته می‌خوام ‫راجع بهش باهات صحبت کنم.
‫آها؟ چیه؟
‫خب، من و داگ داشتیم فکر می‌کردیم... ‫در واقع خودم داشتم فکر می‌کردم:
‫اگه سال بعد یه کار دیگه کنیم چی؟
‫منظورت چیه؟ «یه کار دیگه»؟
‫متوجه نمی‌شم.
‫اگه سال بعد کریسمس ‫نیایم خونه چی؟
‫اگه کار خودمون رو بکنیم چی؟
‫مثلا بریم اسکی.
‫اسکی؟
‫- تو که اسکی نمی‌کنی. ‫- منظورم همینه.
‫یعنی مجبور نیستیم تا زمان مرگمون ‫دقیقا همین کارها رو تکرار کنیم.
‫خونه اومدن همه ما تو عید خیلی سخته.
‫شاید اگه لازم نبود نگران این همه آدم باشی، ‫خودت راحت‌تر باشی.
‫آها، متوجه شدم.
‫پس دارین در حقمون لطف می‌کنین.
‫درسته، قشنگیش اینه که همه می‌تونن ‫واقعا باب میلشون عمل کنن.
‫سمی همیشه می‌گه کریسمس ‫به نظرش عید شرکت‌هاست...
‫و گمون کنم تیلور هم ‫بخواد جاهای دیگه‌ای بره...
‫و تو و بابا می‌تونین ‫از یه‌کم آرامش لذت ببرین.
‫- آره. ‫- خودتون دوتایی.
‫نظرت چیه؟
‫هوم.
‫متوجه شدم از الان پیش‌پرداخت ‫خانه سالمندان رو داده.
‫- خوبه؟ ‫- می‌دونی نظرم چیه؟
‫به نظرم بهتره دنبال اون شمع بگردیم.
‫خیلی‌خب.
‫شمع رو پیدا کنیم.
‫گمون کنم احتمالا از اون آدم‌هام ‫که اوج زندگیشون تو کلاس چهارم بوده.
‫یعنی بعد از کلاس چهارم ‫دیگه اصلا باحال نبودم.
‫حس می‌کنم لواشک میوه‌ای‌ام.
‫راستش، فقط باید با خودت ‫روراست باشی سمی.
‫مشکلی برات پیش نمیاد.
‫آره. پیشنهاد خوبیه.
‫اون یکی از همسایه‌های ‫اون‌ور خیابون نیست؟
‫آره، از بچه‌های جینه.
‫اسمش الیزابته.
‫سالیان سال هم‌مدرسه‌ای بودیم.
‫- نازه. ‫- آره بابا.
‫ضمنا، سال آخرمون ‫قهرمان پرش با مانع ایالت تگزاس بود.
‫نماینده کلاس هم بود.
‫واقعا بی‌نقصه.
‫خب، چطوره اون رو دعوت کنی ‫برین بیرون؟
‫دنبال عشق جدید بگردی.
‫الیزابت وانگ‌واسرمن؟
‫خیلی مسخره است.
‫شک دارم حتی اسمم رو یادش باشه.
‫سلام سمی.
‫سلام.
‫وای.
‫وای خدایا.
‫این رو باش.
‫مواظب باش.
‫حرف نداره.
‫- مهمون بعدی. ‫- وای نه، نه، نه، نه.
‫پشت اون صف منتظر نمی‌مونیم.
‫مامان؟ مامان؟
‫مامان، نباید همین‌جوری برداریش.
‫- عذر می‌خوام خانم! ‫- مامان، نباید برداریش.
‫- باید پولش رو بدی! ‫- عید مبارک!
‫مامان، باید پولش رو بدی!
‫- اون بیرون چیکار می‌کنی؟ ‫- بیرون بودم دیگه.
‫خیلی‌خب، برگرد سر کارهای کودکانه‌ات.
‫فعلا. باشه.
‫من می‌رم...
‫این کار غیرقانونیه.
‫بعدا برمی‌گردم پولش رو می‌دم.
‫مامان، نباید جنس دزدی رو واسه کریسمس ‫به جین وانگ‌واسرمن هدیه بدی.
‫نمی‌خوام بهت استرس بدم، ‫ولی دو نگهبان پاساژ دنبالمونن.
‫چیکار کنیم؟
‫فرار کن.
‫خانم‌ها، وایستین!
‫- یوهو! ‫- خیلی‌خب، کم نیار.
‫چانینگ، سوییچم رو بردار.
‫- سوییچم. ‫- کجاست؟
‫تو کیفمه. ‫کجا می‌خواد باشه؟
‫- پیداش نمی‌کنم. ‫- وای خدایا، اصلا می‌گردی؟
‫- آره، دارم می‌گردم. ‫- شما بچه‌ها چتونه؟
‫«کره بادوم‌زمینی کجاست؟» ‫«جوراب ورزشیم کجاست؟»
‫- چطوره جلوی چشمت رو... ‫- پیداش کردم.
‫وای خدا!
‫می‌خوای بازی کنیم خانم؟
‫بازی می‌کنم.
‫مامان! وای خدایا!
‫- آروم باش. ‫- مامان.
‫اگه با عقاب در می‌افتی، ‫باید پرواز یاد بگیری.
‫مامان!
‫کل یگان‌ها، کل یگان‌ها.
‫تکسیر شدن!
‫شیرینی!
‫نه، نه. ‫نه، نه، نه، نه.
‫وای خدا.
‫[ورود ممنوع]
‫پوف! چیزی نمونده بود.
‫وای. وای. خوبه. ‫داریم خیلی خوب می‌رسیم.
‫وقتی رسیدیم خونه سریع ناهار می‌خوریم ‫و می‌ریم سمت برنامه.
‫حتی ممکنه زود برسیم.
‫دیر به برنامه می‌رسیم!
‫تیلور! دی‌جی سوئت‌پنتس!
‫عزیزم، نظرت چیه؟ ‫کلاه بذارم یا نه؟
‫- کلاه نذار، کلاه نذار، کلاه نذار. ‫- عزیزم، تو که هنوز ندیدیش.
‫ببین، ببین.
‫بچه‌ها، شما با مامان و باباتون برین،
‫تیلور، دی‌جی سوئت‌پنتس، ‫ما با ماشین شما میایم.
‫خیلی‌خب، ماشین رو میارم دم در.
‫- بیا، این رو بگیر. ‫- باشه.
‫- خیلی‌خب. ‫- ممکنه جدا بشیم.
‫- من سوار کدوم ماشین بشم مامان؟ ‫- فرقی نداره.
‫تیلور، ما دیگه آماده‌ایم!
‫بهتره جا نمونی!
‫ممکنه آخرین کریسمسی باشه که به عمرمون ‫همگی پیش همیم!
‫چت شده؟ ‫چرا این‌جوری می‌گی؟
‫الان همه خیال می‌کنن رو به موتی.
‫وای نه!
‫حرف نگران‌کننده‌ای زدم؟
‫مامان، می‌تونیم صحبت کنیم!
‫اومدم، اومدم، ‫اومدم، اومدم!
‫کسی کفش من رو ندیده؟
‫تیلور، کفش من کجاست؟
‫مامان، نباید واسه کریسمس ‫به جین وانگ‌واسرمن جنس دزدی هدیه بدی.
‫ای بابا.
‫«یه چیز کوچولو.»
‫داگ، چندتا بلیت داری؟
‫من یک، دو، سه، چهارتا دارم.
‫- چهارتا دارم. ‫- باشه. خیلی‌خب.
‫نه، پنج‌تا دارم. ‫پنج‌تا دارم.
‫ما رفتیم!
‫- اونجا می‌بینیمتون! ‫- خداحافظ! فعلا!
‫- بریم. ‫- خداحافظ!
‫خداحافظ.
‫عه، سلام. کلر.
‫سلام جین.
‫با خودم گفتم یه سر بزنم ‫و یه «چیز کوچولو» بهت بدم.
‫- بفرما. ‫- وای.
‫وایستا.
‫نمی‌مونی تا بازش کنم؟
‫حتما.
‫بجنبین بچه‌ها! ‫اولین ماشین راه افتاده!
‫- دیرمون می‌شه! ‫- بجنبین بچه‌ها.
‫- بجنبین، بجنبین. زود باشین. ‫- آماده‌ایم.
‫آماده‌ایم، آماده‌ایم، ‫آماده‌ایم، آماده‌ایم. بریم.
‫- خودم درست کردم. ‫- واقعا؟
‫عین همونیه که تو فروشگاه می‌فروشن.
‫انگار فقط از ظرف فلزیش ‫تو این پاکت ریختی.
‫نه، کلا خودم درست کردم.
‫کلا، ها؟
‫می‌شه دستور پختش رو بهم بدی؟
‫حتما.
‫شکلاته،
‫بعدش یه‌عالمه آب‌نبات عصایی رو ‫خرد می‌کنی...
‫و عین معجون مخلوطش می‌کنی.
‫بعدش چی؟
‫بعدش می‌خوریش جین.
‫خانواده‌ات کجا می‌رن؟
‫کسی نیست؟
‫کسی اینجا نیست؟
‫نیک؟
‫چانینگ؟
‫چانینگ، سلام. چانینگ، بیا اینجا!
‫[خودت رو ناراحت نکن]
‫آهای. تیلور.
‫مامان کجاست؟
‫ها؟
‫مامان کجاست؟
‫چی؟
‫ولش کن. دیدمش.
‫مامان؟
‫مامان، بابت...
‫بابت اون حرفم عذر می‌خوام.
‫یعنی از گفتنش عذر نمی‌خوام، ‫بابت یهو گفتنش عذر می‌خوام.
‫باید...
‫باید بالغانه‌تر رفتار می‌کردم ‫و ازت می‌خواستم صحبت کنیم.
‫بی‌ملاحظه بودم و عذر می‌خوام.
‫وای.
‫ببخشید خانم. ‫من انگلیسی بلد نیستم.
‫خانم عجیبی هستی.
‫درسته.
‫حضار گرامی،
‫- بزنین به افتخار تور عید... ‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫«پس می‌رقصی.»
‫وای، بابا نوئل خیلی هیکلیه.
‫مامان کجاست؟
‫تیلور گفت تو پیششی.
‫نه، اون نبود.
‫- آها. ‫- کجاست؟
‫- نمی‌دونم. خب... ‫- یعنی چی که نمی‌دونی؟
‫خب، سوار ماشین شما بود، مگه نه؟
‫- نه، سوار ماشین شما بود. ‫- سوار ماشین من نبود.
‫- سوار ماشین شما بود. ‫- نه، با شما بود.
‫- وای خدایا. ‫- بابا، مامان رو گم کردیم؟
‫- باید بریم. باید... ‫- باید بریم.
‫آهای بچه‌ها، سمی،
‫- همگی گوش کنین، باید بریم. ‫- زود باشین.
‫- تیلور، تیلور. ‫- باید بریم.
‫زود باشین. زود باشین. زود باشین.
‫- کلر؟ ‫- مامان؟
‫عزیزم؟
‫- گاراژ و پایین رو هم بگردین. ‫- مامان؟
‫مامان؟
‫برات ساک دستی تبلیغاتی آوردیم!
‫یه قمقمه هم آوردیم.
‫مامان‌بزرگ؟
‫خبری نشد؟ کسی پیداش نکرد؟
‫مامان؟
‫به من هیچ ربطی نداشت.
‫ای بابا.
‫پایین نبود؟
‫نه. ماشینش هم نیست.
‫[نیک]
‫[سی و هفت تماس از دست رفته] ‫[هفتاد و شش پیام نخوانده]
‫تو سی و پنج سال زندگی مشترک،
‫یه بار هم مادرتون رو گم نکرده بودم.
‫گمون نکنم اون‌قدرها که خیال می‌کنی ‫موفقیت بزرگی باشه بابا،
‫ولی تبریک می‌گم.
‫لازم نیست ما رو با خودت غرق کنی بابا.
‫آخه ما بچه‌هاشیم. ‫باید دوستمون داشته باشه.
‫سمی راست می‌گه.
‫تو بیشتر خراب کردی.
‫توهین نباشه‌ها.
‫یه‌کم بهش وقت بده، ‫خودش برمی‌گرده.
‫تیلور راست می‌گه. ‫حرفش کاملا منطقیه، خب؟
‫برمی‌گرده و وقتی برگشت، ‫اعتراف می‌کنیم گند زدیم،
‫عذرخواهی می‌کنیم، اشتباهمون رو قبول می‌کنیم ‫و می‌خوام تا اون موقع...
‫همگی با خودشون کنار بیان ‫و بالغانه رفتار کنن.
‫الان من رئیسم و می‌خوام ‫منطقی فکر کنین، خب؟
‫همگی آرامش و خونسردیتون رو حفظ کنین و...
‫چرا دارم چرت می‌گم؟
‫بدون مادرتون از پس هیچ کاری بر نمیام.
‫- بابا؟ ‫- وای خدایا، چیکار کنیم؟
‫- وای خدا. ‫- بابا.
‫برمی‌گرده؟ وای خدایا.
‫- خیلی‌خب. ‫- بابا؟
‫- آب می‌خوای؟ ‫ خوبی؟
‫بدون مادرتون چیکار کنم؟
‫بدون اون بدبخت می‌شم. ‫چیکار کنم؟
‫♪ ارتباط برقرار کردن مشکله ♪
‫♪ برای رسیدن به جواب ♪
‫♪ تو شماره‌شو داری ♪
‫♪ و دستت رو تلفنه ♪
‫♪ هوا عوض شده ♪
‫♪ و همه خطوط قطع شدن ♪
‫♪ کارهایی که به خاطر عشق می‌کنیم، ‫کارهایی که به خاطر عشق می‌کنیم ♪
‫♪ مثل راه رفتن زیر بارون و برف ♪
‫♪ وقتی هیچ جا برای رفتن نیست ♪
‫خب، کسی دستشویی نداره؟
‫کسی دستشویی نداره؟ ‫خیلی خب.
‫باشه، خوبه.
‫سرده! باید برم دستشویی.
‫عجب وضعیه.
‫بذار ببینم درست متوجه شدم.
‫یه زن بالغ با چمدونش سوار ماشینش شده، ‫و از پیش شما رفته
‫بعد از اینکه شما تو راه رفتن به مراسمی ‫که خودش برنامه‌ریزی کرده بود جاش گذاشتید؟
‫آره، همین اتفاق افتاد.
‫درسته. ببین.
‫موقع تعطیلات از این رفتارا تو مامانا ‫زیاد می‌بینیم.
‫دفعه بعد، سعی کن سرشماری کنی.
‫اگه تا سال نو برنگشت، ‫دوباره باهامون تماس بگیر.
‫کریسمس مبارک.
‫- ممنون. ‫- خدانگهدار.
‫خب، من سوار ماشینم شدم،
‫و حالا اینجام، کنار شما نشستم،
‫و یه فنجون قهوه خیلی تلخ می‌خورم.
‫پدر و مادر بودن یه هدیه فوق‌العادست، اما...
‫اما رسید هدیه‌اش کجاست؟
‫ببخشید، من می‌خوام اونو ‫عوض کنم لطفا.
‫از گپ زدن باهاتون لذت بردم.
‫یه لحظه دست نگه دار.
‫- پالتوی منو بپوش. ‫- نه. نه، نه، نه.
‫- نمی‌تونم این کارو بکنم. ‫- اصرار می‌کنم.
‫مامان خودم زنده میشد ‫می‌افتاد دنبالم
‫اگه می‌دونست گذاشتم اینجوری ‫یخ‌زده بری بیرون، پس...
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم، خانم.
‫باید نگرانت باشم؟
‫خب، هیچ کس دیگه نگران نیست.
‫نمی‌دونم چرا باید از شما شروع بشه.
‫کسی نیست که بدونه کریسمس ‫در اصل در مورد چیه؟
‫حتماً، چارلی براون، من می‌تونم بهت بگم ‫کریسمس در مورد چیه.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫همون چیزی که هر شب کریسمس داریم.
‫داریم کریسمس رو ‫طبق برنامه مامان برگزار می‌کنیم.
‫- باشه؟ ‫- دستور پختی رو که مامان نوشته بود
‫مو به مو انجام دادم، ‫پس اگه مشکلی هست،
‫باید با مامان در میون بذارید...
‫چون تقصیر اونه،
‫نه من.
‫باز شروع شد.
‫این حرفت یعنی چی؟
‫باشه، تو سعی می‌کنی ‫از مامان فاصله بگیری
‫چون شباهت‌هات به اون یه حس ‫ناامنی عمیق رو درونت تحریک می‌کنه
‫که مشخصه هنوز باهاش ‫روبرو نشدی.
‫اولاً،
‫اگه قرار شده روانکاوی کنیم،
‫تیلور، تو معتاد به عشقی ‫که هر بار که یه آدم جدید می‌بینی
‫یه ذره مسئولیت‌پذیری رو که داشتی ‫ول می‌کنی، که...
‫اجازه بده تقویممو چک کنم... ‫آره، همیشه‌ی خدا.
‫وای، چانینگ، فکر نمی‌کنی ‫خراب کردن کریسمس برای یه سال کافیه
‫بدون اینکه عشق رو هم نابود کنی؟
‫خیال می‌کنی من کریسمس رو خراب کردم؟
‫آره، یه جورایی.
‫«زندگیتو سر و سامون بده، سمی.»
‫«برای ارشد اقدام کن، سمی.»
‫خبر مهم، خودم مامان و بابا دارم.
‫نیاز ندارم تو هم بیفتی به جونم ‫و نقش پدر و مادر رو بازی کنی.
‫خب، شرمنده، ولی یه نفر ‫باید باهات صادق باشه،
‫چون مطمئناً مامان قرار نیست این کار رو بکنه.
‫که نازتو می‌کشه ‫و نون دارچینی می‌چپونه تو حلقت
‫و بهت دروغ می‌گه ‫که چقدر همه چی تمومی!
‫نمی‌خوای پشتمو بگیری؟
‫یه جورایی حق با چانینگه. ‫مامان لوسِت می‌کنه. خیلی عجیبه.
‫فهمیدم جریان چیه.
‫دو نفر در مقابل یه نفر، درسته؟ ‫خیلی خب.
‫- دعوا می‌خوای؟ بزن بریم! ‫- آره، آره!
‫- بیا جلو! ‫- یالا.
‫هی. هی!
‫خردل یا سس کچاپ؟
‫وایسید، وایسید، وایسید! ‫نکنید، نکنید، نکنید.
‫همه دست نگه دارید.
‫- اصلاً عجله نکن. ‫- آروم باشید. روز طولانی‌ای بود، باشه؟
‫همه یه نفس عمیق بکشیم...
‫و بریم به جای شادی‌مون، باشه؟
‫من... من اول می‌رم.
‫من می‌رم کورپوس کریستی.
‫تیوب‌سواری عالی داره.
‫همین الان حالم بهتر شد.
‫تیلور، نوبت توئه.
‫خدای من! داگ!
‫خفه شو!
‫به داگ نگو خفه شو!
‫هیچ کی براش مهم نیست تو چی می‌گی!
‫من واقعاً تلاش می‌کنم که دوستتون باشم.
‫اما هر کاری می‌کنم، ‫انگار کافی نیست،
‫و نمی‌فهمم مشکل چیه.
‫تو خسته‌کننده‌ای.
‫نمی‌دونم اگه من بگم خسته‌کننده.
‫شاید بگم خشک، ولی...
‫اگه «گفتگوی کوتاه» یه اسم بود،
‫تو بودی.
‫- «گفتگوی کوتاه» اسم هست. ‫- فهمیدیم.
‫تو الان کتاب می‌نویسی، ‫پس فکر می‌کنی از همه‌مون باهوش‌تری.
‫خب، حدس بزن چی، چانینگ.
‫کتاب‌هات خیلی طولانی‌ان، ‫و بعضی از دیالوگ‌هات مصنوعیه.
‫«هق هق» گریه مردبچه‌ننه‌ای ‫که نامزدش ولش کرده
‫چون برای همیشه ‫تو کمپ تابستونی گیر کرده.
‫کمپ دریبری رو
‫قاطی ماجرا نکن!
‫دانا، تیلور امروز با ‫دوستش تو اتاق مواد می‌کشیدن
‫وقتی تو بیرون ‫داشتی با سمی تنیس بازی می‌کردی!
‫- من همه چی رو دیدم! ‫- چی؟
‫- راست میگه؟ ‫- دانا...
‫- خدای من، آره، راسته. ‫- آره، من... من همه چی رو دیدم.
‫- دیدم. ‫- نه. داری چیکار می‌کنی؟
‫خیلی بدجنسی.
‫منظورت چیه تو اتاق مواد می‌کشیدن؟
‫- همش دو ساعت نبودیم. ‫- نه، اینطوری نیست...
‫- دانا، اونجوری که می‌گی نشده. ‫- خدای من.
‫- شوخی می‌کنی؟ ‫- داره ماجرا رو کاملاً تحریف می‌کنه.
‫گوش کن، گوش کن. بذار بهت بگم.
‫نه، خودش خیلی بدذاته! با دوستش...
‫اون همیشه سر از کارش در نمیاورد...
‫خیلی خب! هی!
‫بسّه!
‫همه ساکت شید.
‫هیچ کی یه کلمه دیگه هم حرف نزنه.
‫می‌دونید چیه؟ از همه‌تون ممنونم.
‫تمام این هفته
‫خجالت‌آورترین و به یاد ماندنی‌ترین ‫تجربه کل زندگی من بود.
‫به جز ایشون چون مهمونه، ‫اما هیچ کس دیگه یه کلمه هم حرف نزنه.
‫خدایا، جای تعجب نیست ‫که خواهر و برادر نداری.
‫اُسکل!
‫- دانا! ‫- اونجوری که می‌گی نیست.
‫می‌دونید چیه؟ حق با مادرتونه.
‫شما بچه‌ها، ‫هیچ کاری رو درست انجام نمی‌دید.
‫- باید باهاش می‌رفتم. ‫- گور باباتون.
‫من میرم بیرون، نشئه کنم ‫و نمی‌خوام هیچ کدومتون رو اونجا ببینم!
‫سمی، نمی‌تونی بری بیرون.
‫- شب کریسمسه. ‫- نه، نیست.
‫فقط یه سه‌شنبه دیگه‌ست ‫بدون اینکه مامان اینجا باشه و برامون کار کنه.
‫می‌خوای برسونمت؟
‫دوچرخه دارم.
‫باشه.
‫لعنتی!
‫یالا.
‫ای وای.
‫- سلام. ماشین برای داناست؟ ‫- بله، خانم.
‫لطفاً. من از پا افتادم.
‫مطمئنید حتی یک اتاق کوچیک خالی ندارید؟
‫نه، دو تا. دو تا اتاق. دو تا اتاق کوچیک.
‫باشه.
‫خانم، خانم، خانم.
‫من مادرم. امشبم شب کریسمسه.
‫اصلاً می‌دونید یعنی چی؟
‫یعنی من بیشتر از سه ساعت پشت سر هم
‫تو یه هفته نخوابیدم.
‫و من راننده پیک ‫تو شب کریسمس هستم.
‫اصلاً می‌دونید یعنی چی؟
‫تا می‌تونید زنگوله‌ها رو تکون بدید، ‫ولی این دختر خسته‌ست.
‫باشه.
‫همیشه یه اتاق رو خالی نگه می‌دارم
‫فقط در صورتی که یه سلبریتی بزرگ ‫مثل رایان سیکرست سر و کله‌اش پیدا شه.
‫اما برای شما استثنا قائل می‌شم.
‫دمت گرم! ممنونم!
‫- ممنونم، ممنونم. ‫- برید، برید.
‫منظورتون اینه که مشترکه؟
‫یعنی باید مشترک استفاده کنیم؟
‫آره، خب که چی؟
‫خب، اگه مشکلی نداشته باشی، من ندارم.
‫- سلام، عزیزم. ‫- سلام.
‫- اجازه می‌دی کنارت بشینم؟ ‫- آره.
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم.
‫تا حالا داستان اولین دیدار من و مادرتون رو ‫برات تعریف کردم؟
‫بله. هزار بار.
‫اما می‌خوام دوباره بشنوم.
‫واقعاً؟
‫باشه.
‫خب، من کارگر انبار ‫تو یه قهوه‌خونه تو بوستون به اسم...
‫هَنراهان بودم.
‫درسته.
‫یه بچه خیلی کله‌شق بودم.
‫فکر می‌کردم عقل کلم.
‫همیشه زبون‌درازی می‌کردم ‫و همیشه کتک می‌خوردم.
‫یه شب خاص، ‫یه جای کبودی گنده زیر چشمم بود.
‫منظورم اینه که تمام این طرف صورتم ‫مثل یه تیکه ژامبون ورم کرده بود.
‫و داشتم دوتا کارتن ‫حوله کاغذی رو می‌بردم تو زیرزمین،
‫و از کنار زیباترین دختری که ‫تو تمام عمرم دیده بودم رد شدم.
‫و اون یه نگاه به من انداخت، ‫و گفت...
‫«منو یاد یکی از تابلوهای پیکاسو می‌ندازی.»
‫دقیقاً.
‫آره، برای یه لحظه با خودم گفتم، ‫«این پیکاسو کیه؟
‫می‌خوام پیداش کنم...
‫و دخلشو بیارم.»
‫و بعد به اون چشما نگاه کردم، ‫و فقط...
‫کارم تموم شد.
‫تو همون لحظه کارم ساخته شد.
‫حقیقتش اینه که بدون اون...
‫احتمالاً هنوز داشتم ‫تو هَنراهان حوله کاغذی
‫انبار می‌کردم.
‫باشه، عزیزم. چیزی نیست.
‫- بابا؟ ‫- چیه؟
‫اون جین نیست؟
‫داره سیگار می‌کشه؟
‫خدای من.
‫مادرت جون می‌داد که اینو ببینه.
‫فکر می‌کنی کجا می‌تونه باشه؟
‫نمی‌دونم، عزیزم.
‫همه بابانوئل رو دوست دارن، ‫اما بیا رو راست باشیم، بابانوئل...
‫مشکل تو چیه، خانم؟
‫بچه‌تو تو خونه ‫تو یه عمارت بزرگ جا گذاشتی،
‫و حالا تو یه سفر دیوانه‌وار ‫بین ایالتی هستی تا مطمئن شی
‫به موقع برای کریسمس ‫برمی‌گردی پیشش؟
‫آره. درسته.
‫نه.
‫باور کن، من دارم سعی می‌کنم ‫تا جایی که ممکنه از خانواده‌ام دور شم.
‫تو چی؟
‫من چی؟
‫خانواده‌ات کجان؟ ‫برای کریسمس برنامه‌ای داری؟
‫خانم...
‫- من سر کارم. ‫- آهان، درسته، البته.
‫- متأسفم. ‫- شوخی می‌کنی؟
‫عاشق کارمم.
‫پادکست جرم و جنایت واقعیم رو دارم.
‫تنهایی خودم رو دارم.
‫حتی تونستم گرند کانیون، ‫غارهای کارلزبد
‫و بزرگترین پسته‌ی دنیا رو ‫همه ‌رو تو یه ماه ببینم.
‫و چند تا سلفی خوبم گرفتم.
‫یالا دیگه! کجا می‌شه همچین کاری کرد؟ ‫باشه؟
‫خدا رو شکر که برنامه شارک تانک رو داریم.
‫یعنی اونا به آقای شگفت‌انگیز ‫گیر میدن، ولی اون واقعاً قلبش از طلاست.
‫هی.
‫نیمه‌شب شد.
‫کریسمسه.
‫کریسمس مبارک، خانم.
‫کریسمس مبارک.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫چقدر خسته‌ام..
‫تک و تنها تو شب کریسمس.
‫مشکل خواب دارم.
‫دوست دارم تلویزیون روشن بمونه.
‫فقط شنیدن صداها بهم آرامش می‌ده.
‫کمکم می‌کنه بخوابم. امیدوارم ناراحت نشی.
‫نه، نه، مشکلی نیست.
‫- باشه. ‫- شب بخیر.
‫باشه.
‫اما نمی‌خوایم ‫روی ارزش‌گذاری توافق کنیم.
‫یه ساختار دیگه چی؟
‫صداش هم باید یه کوچولو بلند باشه.
‫آقای شگفت‌انگیز، چطوره اینجوری کنیم؟
‫چطوره شما ۲۰۰ هزار دلار بدید، ‫۵۰ درصد سود رو ببرید،
‫اما وقتی پولتون برگشت...
‫سهمتون به ده درصد کاهش پیدا کنه، ‫و همون سهم شما باقی بمونه.
‫این...
‫صدای وال‌ ـه؟
‫آره. برای آرامشه.
‫اینم باید پخش کنم.
‫برای فشار خون هم خوبه.
‫به به به.
‫الیزابت وانگ‌واسرمن، ‫تا زنده‌ام و نفس می‌کشم.
‫لیزی.
‫دیگه هیچ کی الیزابت صدام نمی‌کنه ‫جز پدر و مادرم.
‫باشه، لیزی.
‫این صندلی جای کسیه؟
‫خب...
‫کافه محلی. شب کریسمس.
‫باید از مامانت دور می‌شدی؟
‫ملکه ژاکت کشبافِ قدیمی و خوب.
‫آره.
‫اون مامان منو دیوونه می‌کنه.
‫کلر خرس مهربون هم اثر مشابهی داره.
‫کلر خرس مهربون؟
‫آره، زن‌ها که پیر میشن سرکش می‌شن.
‫نمی‌تونم صبر کنم ببینم ‫من تبدیل به چه زن روانی‌ای می‌شم.
‫قراره خیلی باحال باشه.
‫می‌دونی، این طولانی‌ترین گفتگوییه ‫که من و تو تا حالا داشتیم.
‫با اینکه از کلاس سوم ‫تو یه کلاس بودیم.
‫در اصل کلاس اول.
‫کلاس اول چی؟
‫کلاس اول.
‫تو پشت سر من می‌نشستی.
‫یکی از اون یقه‌اسکی‌های افتضاح ‫که مثل پیش‌بند بود تنت بود و...
‫به چیزی وصل نبود. ‫فقط می‌ذاشتی تو پلیورت.
‫یقه جدا؟
‫- چی؟ ‫- اون یقه‌اسکی‌های کوچیک.
‫اسمشون یقه‌جداست.
‫یه اسم واقعاً نامیمون ‫برای یه اکسسوری واقعاً نامیمونه.
‫من عاشق اون اکسسوری بودم.
‫من دارم همزمان ‫تو دانشکده تجارت و حقوق درس می‌خونم.
‫باریکلا.
‫مرسی.
‫من یه بار از استارباکس اخراج شدم.
‫باریکلا.
‫چرا ما هیچ وقت، ‫تو مدرسه با هم نپریدیم؟
‫چون خودم نمی‌خواستم.
‫ایول. خوشحالم که پرسیدم.
‫من خیلی خاطرخواهت بودم.
‫خدای من، عاشق این آهنگم.
‫عاشق این آهنگم. اینو می‌شناسی؟
‫آره، معلومه. ‫کی این آهنگو نمی‌شناسه؟
‫هی!
‫هی، هی! آدم این توئه!
‫کمک! کمک!
‫داری شوخی می‌کنی؟
‫هی! آهای!
‫نه! وایسا!
‫وایسا، وایسا، وایسا، وایسا!
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫منو تو ماشین ندیدی؟
‫من تو ماشینی بودم که یدک کشیدیش.
‫متاسفم، خانم.
‫قانون قانونه.
‫بیا. پول نقد می‌خوای؟
‫می‌تونم بهت پول نقد بدم.
‫پول کثیفتو نگه دار، خانم.
‫تو محدوده خط‌کشی زرد پارک کردی.
‫اون خط‌کشی دلیلی داره.
‫می‌تونی دوشنبه صبح ‫با اداره پارکینگ پیگیری کنی.
‫- نه. خواهش می‌کنم. ‫- باید برم.
‫نمی‌تونم تا دوشنبه صبر کنم.
‫کاری از دست من برنمیاد.
‫وقتی اون چرخ‌ها از زمین جدا بشن، ‫از حوزه اختیارات من خارجه.
‫کریسمس خیلی شادی ‫داشته باشی، باشه؟
‫حداقل می‌تونم وسایلمو بردارم؟
‫[فروشی]
‫مرسی.
‫خب، امسال برای کریسمس، ‫یه ای‌ام‌سی پیسر ۷۶ گرفتم.
‫اما واقعاً چی می‌خواستم؟
‫[روز کریسمس]
‫باشه. ما اومدیم.
‫هی، تیلور، ‫می‌تونی اون وسایل رو برداری؟
‫این چیزیه که بابانوئل براتون آورده
‫و مخصوص شماهاست. آماده‌اید؟
‫سه، دو، یک.
‫بله!
‫ایناهاش.
‫این چیه، پدربزرگ نیک؟
‫منظورت چیه چیه، بچه؟
‫یه خونه رویایی لعنتیه.
‫سقفش چی شده؟
‫ای وای!
‫بیخیال.
‫نفر بعدی کیه؟
‫یالا، تیلور.
‫نوبت توئه.
‫نه، من نمی‌خوام.
‫باشه. خودم این کار رو می‌کنم.
‫من الف می‌شم.
‫مامان معمولاً الف می‌شد.
‫آره، ولی مامان اینجا نیست، پس من هستم.
‫درسته.
‫این یکی از طرف داگ هست.
‫این ۲۴ ساعت آخر زندگیمو برمی‌گردونه؟
‫وایسا. ‫دوستم توشه؟
‫یه چیزی برات گرفتم ‫که فکر کردم دوست داری.
‫یه تی‌شرته.
‫بابا، نوبت توئه.
‫تو کادو نمی‌خوای؟
‫من تا وقتی مادرت برگرده ‫هیچ کادویی رو باز نمی‌کنم.
‫حالم بد می‌شه.
‫می‌شه شماها حداقل، ‫سعی کنین یه کم خودتونو جمع کنین؟
‫آره؟ می‌دونید؟
‫منظورم اینه که، کریسمس ‫قراره که سرگرم‌کننده باشه.
‫می‌دونید چند تا کریسمس ‫تو زندگی داریم؟
‫با این گروه از آدم‌ها؟
‫- منظورم اینه که یه عدد محدوده. ‫- سمی کجاست؟
‫یعنی می‌خواد تمام صبح رو بخوابه؟
‫سمی؟
‫تو اتاقش نیست!
‫باید شوخی کرده باشی. ‫یه نفر دیگه رو هم گم کردیم؟
‫ممکنه اشتباه کنم، ‫اما اون دوچرخه سمی
‫تو حیاط جلویی وانگ‌واسرمن‌ها نیست؟
‫کجا؟
‫خدای من.
‫[بربنک - کالیفرنیا]
‫- می‌تونم کمکتون کنم؟ ‫- بله.
‫برای ضبط برنامه ززی تیمز اومدم.
‫شما وی‌آی‌پی هستید؟ ‫اینجا ورودی وی‌آی‌پی است.
‫نه.
‫من فقط...
‫باشه، پس باید از اینجا برید ‫و دور بزنید، باشه؟
‫اینجا فقط ورودی وی‌آی‌پی ـه.
‫باید برید سمت ورودی عمومی ‫و از اونجا دوباره وارد بشید.
‫دروازه شماره دو میشه.
‫باشه. ممنون.
‫و خوش برگشتید ‫به این قسمت واقعاً تماشایی،
‫و خیلی فوق‌العاده کریسمس.
‫می‌دونید پنج ساله که ‫ویژه برنامه کریسمس ززی رو داریم؟
‫درسته، پنج سال!
‫و چیزی که اینو تبدیل به یه سنت خیلی خاص ‫تو قلبم می‌کنه شما هستید، مخاطبین ما،
‫به همین دلیل هر نفر از اعضای مخاطبین
‫امروز با یک شمع زیبای مونوکروم ‫به خونه میره!
‫اما اول، شما ویدیوهاتون رو فرستادید، ‫نامزدها رو معرفی کردید،
‫یه رکورد تعداد درخواست ‫تو امسال داشتیم.
‫هشت هزار نفر! باورتون می‌شه؟
‫- ببخشید. ‫- بله!
‫هشت هزار مادر دلسوز و سخاوتمند ‫که همه‌شون شایسته بودن.
‫آره.
‫داستان‌هایی از مامان‌های پاسادنا ‫تا نایروبی شنیدیم.
‫ملت هر چی از مادرشون
‫- تعریف می‌کردن کم بوده. ‫- میشه اینو وصل کنم؟
‫- و برای دیدنشون لحظه‌شماری می‌کنم. ‫- آره، حتماً. آره.
‫اینجا روی صحنه، یه مادری رو داریم ‫که ۱۹ تا بچه رو به فرزندی گرفته!
‫آره. سرش خیلی شلوغه.
‫- و یه نفر دیگه‌م داریم... ‫- آره، درست شد.
‫- هی. ‫- سلام! هی!
‫- کریسمس مبارک. ‫- سلام.
‫اومدید دنبال سمی؟
‫- آره. ‫- آره.
‫بفرمایید تو.
‫بابا.
‫- خوش آمدید. ‫- سلام.
‫باورنکردنیه.
‫سمی، پاشو!
‫تو خونه جین از هوش رفتی!
‫نیکولاس ساموئل دروین کلاستر سوم،
‫تن لشت رو از این خونه بنداز بیرون ‫قبل از اینکه خودم یه لگد حواله‌ش کنم.
‫سمی. سمی.
‫نکن بابا.
‫- سمی، برو. ‫- برو. بریم.
‫یالا. فقط...
‫آوردیمش.
‫باشه.
‫خونه‌تون چقدر قشنگه.
‫- ممنون. ‫- برنامه کریسمس،
‫- می‌خوام شما رو با چندتا خانم فوق‌العاده آشنا کنم. ‫- نگاه کنید، اونو ززیه.
‫- برنامه مورد علاقه مامان. ‫- امسال تعداد بی‌سابقه‌ای
‫درخواست دریافت کردیم.
‫- حدس بزنید چند تا. ‫- وایسید.
‫- هشت هزار درخواست! ‫- مسابقه مامان برتر عید.
‫هفته‌هاست که پیامک میداد و...
‫- ایمیل می‌زد. ‫- آره!
‫- منم همینطور. ‫- برای منم همینطور.
‫من هرگز جواب ندادم. تو دادی؟
‫- نه. منم ندادم. ‫- منم.
‫بدون هیچ تأخیری، بیایید ‫با یه کف گرم ززی...
‫هیچ کدوممون جواب ندادیم.
‫...به برندگان شگفت‌انگیز
‫مسابقه مامان برتر عید!
‫- خدای من! ‫- بریم!
‫یالا. می‌تونی این کار رو بکنی.
‫هی، یالا. با تمام وجودت برقص.
‫بریم، بریم!
‫عاشق اینم!
‫خوش آمدید، مامان‌ها!
‫- من نامزد شدم. ‫- کی شما رو معرفی کرده؟
‫خدای من، اون مامانه.
‫خوش آمدید، خوش آمدید!
‫بهش گفتم اون هورمون‌ها رو قطع نکنه.
‫اون خانمی که داره کبج پچ می‌رقصه ‫و برای دوربین دو دست تکون میده کیه؟
‫نمی‌دونم؟
‫بذار چک کنم.
‫- بچه‌های من! ‫- خدای من.
‫اون ۱۹ تا بچه داره!
‫کی شما رو نامزد کرده، عزیزم؟
‫پسرم!
‫- کی شما رو نامزد کرده؟ ‫- شوهرم.
‫شوهرت حتماً خیلی دوستت داره.
‫اون کت رو از کجا خریده؟
‫- فکر می‌کنی بهم قرض میده؟ ‫- وای.
‫مامانت چقدر خوب می‌رقصه.
‫هی.
‫دیشب...
‫نمی‌تونم تصمیم بگیرم ‫که یه نماده یا یه فاجعه.
‫نماد.
‫نه. تو خیلی نشئه بودی ‫و روی کفش من بالا آوردی،
‫بعد مجبور شدم تو و دوچرخه‌تو ‫ده تا خیابون پیاده تا خونه ببرم.
‫وای!
‫من واقعاً اینجام.
‫این واقعاً تویی.
‫سلام! خب، شما چطور اومدی اینجا؟
‫وای.
‫خب، جواب کوتاه اینه که من...
‫سعی کردم بچه‌هامو قانع کنم منو...
‫برای مسابقه مامان برتر عید نامزد کنن، ‫و خب، اونا نادیده گرفتن.
‫و بعد،
‫من برای کل خانواده‌ام ‫بلیت‌های یه نمایش رقص رو گرفتم،
‫و اونا منو فراموش کردن.
‫- خدای من. ‫- آره، آره. من فقط سوار ماشینم شدم
‫و گفتم، «گور بابای همه چی».
‫تا یه دقیقه دیگه اینجاست.
‫گیرش آوردید!
‫خوشحالم تموم شد.
‫خدایا. موفق شدیم.
‫- نمایش عالی بود، ززی. ‫- محشر.
‫شما کامرون هستید، درسته؟
‫راستش اسمم کلر ـه.
‫می‌دونی چرا من ویژه برنامه ‫مامان برتر عید رو شروع کردم؟
‫برای راه‌اندازی...
‫به خاطر اینه که من ۱۵ ساله که دارم ‫برای خودم کادو کریسمس می‌خرم.
‫فقط برای اینکه بتونم چیزی داشته باشم
‫که باز کنم وقتی خانواده‌ام کادوهایی که ‫براشون خریدم رو
‫مثل یه مشت میمون زوزه‌کش کوکائینی پاره می‌کنن.
‫می‌دونی شوهرم پارسال چی برام خرید؟
‫تمیزکننده روکش مبلمان.
‫«چرا چیزایی که واقعاً می‌خوام رو کادو نگیرم؟»
‫می‌دونی؟
‫پس حالا خودم بابانوئلِ خودم شدم.
‫منم همینطور.
‫جوراب کریسمس من کهنه و پاره شده.
‫خیلی افسرده‌کننده‌اس.
‫همینجوری آویزونه.
‫بی‌عشق. ‫خانواده‌ش همینجوری می‌ذارن آویزون بمونه.
‫آره.
‫ما می‌تونیم اینو قبول کنیم، می‌دونی؟
‫اما بذارید یه چیز دیگه بهتون بگم.
‫- اینجا، من یه رئیس قدرتمندم. ‫- آره، همینطوره!
‫اما تو خونه، من نوکر همه‌ام.
‫همه‌مون فقط نوکرای کوچولوییم.
‫اما کاری که تو کردی شگفت‌انگیز بود.
‫اونا هیچ وقت چراغ رو خاموش نمی‌کنن.
‫هیچ وقت. نمی‌تونن در یخچال رو ببندن.
‫نمی‌تونن هیچ دری رو ببندن. ‫می‌ذارن همه حشره‌ها بیان تو.
‫میان خونه،
‫چرا اینقدر خمیردندون همه ‌جا ریخته؟
‫آبیِ آبی.
‫حال به هم زنه. من با ناخنم جمعش می‌کنم.
‫شوهرم همیشه بهم می‌گه،
‫«جوش نزن. همه‌ش انجام می‌شه.
‫همیشه انجام می‌شه.»
‫من بهش می‌گم، ‫«آره، می‌دونم انجام می‌شه.
‫چون من انجامش می‌دم!»
‫- درسته. ‫- چون تو انجامش می‌دی.
‫آره.
‫من چهار تا بچه دارم.
‫من حملشون کردم، ‫به دنیا آوردمشون، بهشون غذا دادم.
‫می‌دونید؟ بعد یه عمل می‌کنم،
‫میشم مزاحم؟
‫می‌دونید چرا؟ چون اینه حساب و کتاب.
‫اینه حساب و کتاب.
‫بدجوره.
‫چی؟ حرفام یا قیافه‌م؟
‫کل وضعیت.
‫میز محکمیه.
‫آفرین به رانندگان پیک.
‫امیدواریم فردا بتونید بیشتر بخوابید.
‫با همین حساب، ‫وقتشه که برسم به برگزیده‌ی هفته.
‫و این یکی تقدیم می‌شه به مادری ‫که اولین حضور بزرگش رو تو پخش داشت.
‫این مادر اهل هیوستونه ‫که تمام شب رو رانندگی کرد
‫فقط برای اینکه تو برنامه ززی تیمز ‫حضور داشته باشه.
‫نمی‌دونم شما این ویدیو رو دیدید یا نه، ‫ولی من نمی‌تونم از دیدنش دست بکشم.
‫یه نمایش رقص بدیهه‌پردازی کرد.
‫و به خاطر همین، کلر کلاستر، ‫تو برگزیده‌ی هفته هستی.
‫فقط می‌خواستم بگم که متاسفم.
‫می‌خوای در موردش صحبت کنی؟
‫چیزی برای صحبت کردن هست؟
‫مامان رفته، چانینگ فکر می‌کنه ‫من یه معتاد عشق بی‌مسئولیتم،
‫و تو... تو به دوستم گفتی ‫که بهش خیانت کردم،
‫بعد از اون بود که گذاشت رفت.
‫برای همیشه!
‫پس، نه، داگ، واقعاً حال حرف زدن ‫با تو رو ندارم.
‫گفتی من خسته‌کننده‌ام. ‫باید از خودم دفاع می‌کردم.
‫نمی‌تونی برای همیشه ازم متنفر باشی.
‫خانواده می‌بخشه.
‫مهم نیست چی بشه.
‫ببخشید که بهت گفتم مردبچه‌ننه. ‫بدجنسی بود.
‫ببخشید که گفتم ‫کتاب‌هات خیلی طولانی‌ان.
‫حقیقت نداره.
‫اندازه‌شون کاملاً مناسبه.
‫و دیالوگ‌های خشک؟
‫خب، تو گفتی
‫خیلی طولانیه و دیالوگ‌ها خشکن.
‫- یادته؟ ‫- آره.
‫الان گفتم ‫اصلاً هم طولانی نیستن.
‫دقیقاً اندازه مناسبه.
‫[از یک تا ده چقدر گند زدم؟]
‫چانینگ؟
‫فکر می‌کنی من آخرش تنها می‌مونم؟
‫نه.
‫- ما رو داری. ‫- آره.
‫تا وقتی که همه‌تون منو کنار جاده ‫مثل مادر خودمون فراموش کنید.
‫وای.
‫ما واقعاً می‌تونیم افتضاح باشیم.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫[بیست و ششم دسامبر]
‫- «بچه‌های عالی»؟ ‫- بله، بله!
‫- همینه! درست حدس زدی! آره، همینه! ‫- من درست حدس زدم؟ خدای من!
‫آره، آره، آره، آره!
‫آره، آره، بله، بله، بله!
‫- فوق‌العاده‌س. ‫- خدای من.
‫شصت و سه هزار و صد دلار.
‫خدای من.
‫تبریک می‌گم!
‫خدای من. چیه؟
‫- باشه، ماشین ۳۰ دقیقه دیگه حرکت می‌کنه. ‫- سلام.
‫شما کی هستید؟
‫تریش هستم از برنامه ززی تیمز.
‫هنوز آماده به نظر نمی‌رسی.
‫لطفاً بیاید داخل.
‫ماشین ۳۰ دقیقه دیگه حرکت می‌کنه، ‫و واقعاً باید عجله کنیم.
‫شک دارم کفش داشته باشه، پس اگه می‌شه ‫اون جیمی چو‌ها رو پاش کنید.
‫این چیزا رو تو موهاش درست کنید. ‫یه جور...
‫اینا چیه... چه خبره؟
‫گوشیتو چک نکردی؟
‫ززی می‌خواد امروز برگردی تو برنامه.
‫روز هدیه دادن مبارک. ‫یه برنامه عالی براتون داریم.
‫یه اجرای زنده تو استودیو داریم ‫از گروه فوق‌العاده «پرد اند د بی»،
‫و امریل لگاسی برگشته تا بهمون نشون بده
‫چطور سوپ بامیه درست کنیم ‫که تا سال جدید سرحالمون کنه.
‫اما اول، به درخواست مردم،
‫مادری که بیشترین حس همدردی رو تو آمریکا ایجاد کرده، ‫کلر کلاستر رو آوردیم!
‫خوشحالم دوباره می‌بینمت.
‫منم همینطور، ززی.
‫خب، برای کسایی که تازه با ما همراه شدن،
‫خانواده کلر شب کریسمس ‫اونو فراموش کردن.
‫باورتون می‌شه؟
‫اما نکته جالب اینه که خیلی از خانم‌ها ‫با داستانت همزادپنداری کردن.
‫می‌تونی بگی دلیلش چیه؟
‫شرط می‌بندم خیلی از خانم‌ها احتمالاً احساس...
‫نادیده گرفته شدن می‌کنن، ززی.
‫- قدرنشناسی. ‫- درسته.
‫پیش‌پاافتاده فرض شدن، می‌دونی.
‫که تقریباً در تمام طول ساله.
‫باید بگم در طول تعطیلات از همه بیشتره.
‫می‌دونی، کارهای پشت صحنه‌ایه ‫که مامان‌ها انجام می‌دن
‫تا همه بتونن حسابی خوش بگذرونن.
‫خوش گذروندن کار و زحمت زیادی می‌بره.
‫آره، و یه نفر باید اون کار رو انجام بده.
‫و خب، بیشترشون نمی‌خوان این کار رو بکنن،
‫و می‌دونی اونا فقط نمی‌خوان پیش‌قدم بشن.
‫حق.
‫می‌دونی کی پیش‌قدم می‌شه؟
‫- مامان‌ها. ‫- مامان‌ها.
‫- و...
‫من خیلی دلم برای مامانم تنگ شده.
‫و واقعاً ای کاش ‫به جای چشم غره رفتن...
‫و فکر کردن به اینکه احمقه، من...
‫فقط اون سه‌تا کلمه کوچیک رو می‌گفتم ‫که برای مامان‌ها خیلی باارزشه.
‫«من دوستت دارم.»
‫«می‌تونم کمکت کنم؟»
‫و وقتی هنوز فرصت داشتم ‫حسابی بغلش می‌کردم،
‫چون می‌دونی، تمام تلاشش این بود ‫که برای ما شادی بیاره،
‫و هیچ چیز احمقانه‌ای در مورد شادی نیست.
‫وای.
‫خب...
‫خیلی قشنگ بود، کارمن.
‫- کلر. ‫- اما حدس بزنید چی شده.
‫کارمون هنوز تموم نشده، ‫چون یه سورپرایز تو استودیو داریم،
‫یه انحصاری از ززی تیمز.
‫اونا تمام شب رو سفر کردن، ‫و ما قانع‌شون کردیم که بیان تو برنامه.
‫گروهی از افرادی که فکر می‌کنم ‫همه‌مون قبول داریم
‫یه عذرخواهی بزرگ و حسابی به تو بدهکارن!
‫- سلام. ‫- ببخشید، مادربزرگ کلر.
‫سلام، عزیزم.
‫سلام. هی.
‫- حالت چطوره؟ خیلی متاسفیم. ‫- خوبم.
‫- اونا خانواده کلاستر هستن! ‫- هی.
‫- ببخشید. ‫- دوستت داریم، مامان.
‫آره!
‫- معذرت می‌خوایم. ‫- سلام، چانینگ.
‫- سلام، مامان. ‫- وای خدای من.
‫اینجا تو برنامه دوباره به هم پیوستن.
‫جایی نرید.
‫وقتی برگشتیم، ‫«پرد اند د بی» رو داریم.
‫بریم برای تبلیغات! ‫پنج دقیقه دیگه بر می‌گردیم!
‫می‌بریمشون سمت استیج.
‫- عزیزم، چقدر خوشگل شدی. ‫- ممنون. ممنون.
‫- آره. ‫- آره.
‫ما بابت این قضیه خیلی متاسفیم.
‫- آره، از دیدن همه‌تون خوشحال شدم. ‫- آره.
‫از آفتاب لذت ببرید، ‫اگه از این چیزا خوشتون میاد.
‫کجا می‌ری، عزیزم؟
‫این یه حرکت تبلیغاتی قشنگ بود و اینا،
‫اما... واقعاً چی عوض شده؟
‫متاسفم که این همه راه اومدید، ‫اما مامان مغازه‌اش رو بسته.
‫برای همیشه. عزت زیاد.
‫اجازه داره این کار رو بکنه؟
‫نمی‌دونم. فکر کنم اون... عزیزم؟
‫مامان؟
‫چه خبره؟
‫من فقط... ‫انتظار اون رو نداشتم، می‌دونی؟
‫خب، می‌دونم. اونا با ما تماس گرفتن.
‫همه‌ چی خیلی دقیقه نود بود.
‫می‌خواستیم یه حرکت بزرگ بزنیم.
‫آره، خب، نمی‌دونم.
‫شاید من هنوز کاملاً ‫از عصبانی بودن سیر نشدم.
‫می‌فهمم.
‫این سه روز اخیر...
‫- سخت بود. ‫- می‌دونم.
‫برای ما هم همینطور.
‫حق با توئه. ما ازت حمایت نکردیم.
‫تو ازمون خواستی این یه کار رو برات انجام بدیم، ‫و ما کاملاً نادیده‌اش گرفتیم،
‫که خیلی وحشتناکه.
‫یعنی غیرقابل بخششه.
‫و من واقعاً خیلی متاسفم.
‫و می‌دونم اون حرفی که در مورد ‫جدا برگزار کردن تعطیلات سال بعد زدم،
‫احساساتت رو جریحه‌دار کرد.
‫و بابت اون هم متاسفم.
‫اما... خب، بعضی وقتا من می‌خوام ‫سنت‌های خاص خودم رو داشته باشم.
‫با خانواده خودم، می‌دونی؟
‫اینقدر اشتباهه؟
‫نه، عزیزم.
‫هیچ اشکالی نداره.
‫فقط اینه که... بعضی وقتا...
‫احساس می‌کنم ‫تو هم از من حمایت نمی‌کنی.
‫مجبور بودم بگم.
‫چون انگار ‫تو خیلی تحت تاثیر تایلور هستی.
‫یعنی همه‌مون هستیم.
‫و تو هنوزم طوری رفتار می‌کنی ‫که انگار سمی بچه کوچیکه.
‫سوء تفاهم نشه.
‫خوشحالم، اما... من یه خانواده ‫و یه شغل دارم که دوستش دارم،
‫و در واقع دارم توش خیلی خوب عمل می‌کنم.
‫تو خیلی راحت از اینا رد می‌شی.
‫انگار اصلاً مهم نیست.
‫فکر ‌کنم شاید ناخودآگاه، اگه تو قرار نبود ‫از من خوشت بیاد یا تحت‌تاثیرم قرار بگیری،
‫من هم قرار نبود از تو خوشم بیاد.
‫حقیقت اینه که نظر... ‫نظر تو...
‫از هر چیزی برام مهم‌تره.
‫از هر چیزی.
‫عزیز دلم.
‫من اونقدر تحت‌تاثیر تو هستم ‫که حتی کلمه‌ای براش نیست.
‫نمی‌دونم، شاید می‌ترسم،
‫اگه بهت بگم که...
‫اگه راز رو فاش کنم که...
‫اون وقت می‌فهمی ‫دیگه به من نیازی نداری...
‫و از دستت می‌دم.
‫آره، شاید همینه. ‫فکر می‌کنم علتش همین باشه.
‫این بزرگترین ترس منه.
‫و شاید من همیشه به این نیاز داشته باشم ‫که تو به من نیاز داشته باشی
‫فقط... یه ذره کوچولو.
‫اینقدر اشتباهه؟
‫هرگز منو از دست نمی‌دی، مامان.
‫ببخشید.
‫عزیزم؟ اونجایی؟
‫عزیزم، اون تویی؟
‫شروع کنیم.
‫عزیزم، من خیلی ترسیده بودم.
‫شلوغش نکن.
‫- نه... ‫- قرار نبود از گرسنگی بمیری.
‫همیشه می‌تونستی برای خودت ساندویچ درست کنی.
‫نه، نه، نه، اون نیست. ببین...
‫۴۰ سال پیش، ‫خوش‌یمن‌ترین اتفاق زندگیم افتاد،
‫و با خودم قسم خوردم اگه تو رو به دست بیارم، ‫هرگز دست‌کم نمی‌گیرمش.
‫و... معلوم شد،
‫بی‌تفاوتی یواشکی اومده سراغم.
‫درسته؟
‫پس ممنون بابت بیدار کردنم، ‫و می‌خوام بدونی
‫که کاری که تو برای ما می‌کنی، ‫برای همه‌مون...
‫هرگز پشت صحنه نیست.
‫[پشت سرت رو ببین]
‫سمی، سلام.
‫میبل. چطور اومدی تو؟
‫دوستم برای بخش هنری کارآموزه.
‫- یواشکی منو آورد تو. ‫- باشه.
‫ایول.
‫به هر حال، مادرتو تو برنامه ززی دیدم، ‫و از اون موقع،
‫دارم بی‌وقفه به خودمون فکر می‌کنم.
‫اون که نیم ساعت پیش بود.
‫می‌دونم و بلافاصله به برایان پیام دادم ‫و پریدم تو تاکسی.
‫فقط اینه، سمی، ‫ای کاش می‌دونستم چطور ترکت کنم.
‫- این جمله مال فیلم «کوهستان بروکبک» ـه؟ ‫- مهم نیست.
‫چیزی که مهمه اینه که اومدم اینجا چون
‫وقتی می‌فهمی می‌خوای ‫بقیه زندگیت رو با کسی بگذرونی...
‫ببخشید. گوشیم.
‫[از یک تا ده، ‫چرا دوباره امتحان نمی‌کنی و بفهمی؟]
‫می‌خوای بقیه زندگیت ‫هر چه زودتر شروع بشه.
‫ببخشید، چی؟
‫گفتم، وقتی می‌فهمی می‌خوای ‫بقیه زندگیت رو با کسی بگذرونی...
‫آره. اون مال فیلم ‫«وقتی هری با سَلی آشنا شد» ـه...
‫تبریک می‌گم، سمی، ‫فیلم زیاد می‌بینی.
‫دارم می‌گم باید دوباره با هم باشیم.
‫می‌دونی چیه؟ فکر کنم اینطوری بهتره.
‫احتمالاً بهتره راهمون جدا باشه.
‫تو چیزیت نمیشه. منم همینطور.
‫خدای من، ‫تو داری با من بهم می‌زنی؟
‫نه، قطعاً تو اول با من بهم زدی.
‫همو بغل کنیم؟
‫خیر ببینی.
‫[یک سال بعد]
‫خب، چانینگ تونست بره ‫سفر اسکی کریسمسش،
‫و ما هم همه‌مون باهاش رفتیم...
‫سمی و عشق جدیدش هم همینطور، ‫که یعنی...
‫ملکه ژاکت‌های کشباف ‫هنوزم هیچ‌وقت دور نیست.
‫خیلی خوشحالم که خانواده‌هامون تونستن ‫این سفر اسکی رو با هم انجام بدن.
‫آره، منم همینطور، جین. منم همینطور.
‫- خیر ببینی. ‫- خیر ببینی.
‫خوبه که چیزای جدید رو امتحان کنی.
‫البته، بعضی از عادت‌های قدیمی باقی می‌مونن.
‫بچه‌ها، بچه‌ها، همه، ‫این دوست‌ جدیدم سریناست!
‫خوش اومدی!
‫اما می‌دونید چیه؟
‫کل خانواده از ‫اون سه کلمه کوچیک استفاده کردن،
‫و اونقدر کمک بهم شد که ‫منو فرستادن کنار تا یه کم واسه خودم باشم.
‫نگران نباشید.
‫اما تا اون موقع...
‫خوش باشید، مامان‌ها.
‫امیدوارم تو این موقع از سال ‫قلبهاتون همیشه پر از عشق و شادی باشه،
‫حتی اگه جوراب‌هاتون پر نباشه.
‫کریسمس مبارک.