‫کریسمس مبارک.
‫سلام!
‫پیش‌بینی آب‌وهوای تعطیلات رو می‌بینیم.
‫دیشب دمای هوای در مرکز شهر بوستون
‫به منفی یازده درجه رسید.
‫انگار قراره کریسمس سفید پوشی رو داشته باشیم.
‫بهتره باک ماشین‌های برف‌روب‌تون رو پر کنید ‫چون برف بیشتری در راهه.
‫اوه.
‫زود باش، بهم کمک کن، مِرو.
‫اون... اون یکی چکمه‌ات کجاست؟
‫باشه. با روش مک‌گایوری پیش میریم.
‫مِرو، زود باش.
‫زود باش رفیق، خواهش می‌کنم.
‫می‌دونم مِرو.
‫واسه منم ضد حاله، خب؟
‫خیلی‌خب رفیق. برو.
‫مِرو، برو.
‫هفته بعد می‌بینمت.
‫دوستت دارم رفیق.
‫برو. پسر خوب.
‫سلام مِروی. سلام رفیق.
‫پسر خوب.
‫بمون.
‫آره. سلام رفیق.
‫دلم واست تنگ شده بود.
‫اوغ.
‫بدترین مک‌گایور دنیا.
‫بیا بریم حموم، باشه؟
‫زود باش.
‫چطوره؟
‫آره.
‫خو... خوبه؟
‫خیلی‌خب، مِرو.
‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫منو نگاه کن.
‫مسئله اینه...
‫من و راس...
‫نه.
‫اینجا نیست.
‫و قرار نیست بیاد.
‫منم دلم واسش تنگ شده، ‫ولی خیلی سخت بود.
‫می‌دونم سخته، رفیق.
‫چیزیت نمیشه.
‫خیلی‌خب.
‫بزن قدش. آره.
‫[ده سال دوستی در فیسبوک]
‫اوه.
‫اینجا چقدر کریسمسی شده.
‫- اوهوم. ‫- زیاده‌روی نیست؟
‫مطمئنم مردم از روحیه تعطیلات خوششون میاد.
‫برو سر جات.
‫بدو.
‫اوه.
‫- اون چه‌ش شده؟ ‫- نمی‌دونم.
‫جدیدا خیلی خسته‌ست.
‫حالت خوبه، رفیق؟
‫تازه، واسش خوراکی جدید گرفتم.
‫نه. خوراکی نه.
‫لطفا بگو که دوباره ‫واسش گوشت گاو خشک‌شده نگرفتی.
‫خیلی دوست داره.
‫تازه دهن خوک و ماهی ساردین خشک
‫باعث میشه موهاش قشنگ بشه و بدرخشه.
‫خیلی‌خب، جای تعجب نداره ‫با هیچ‌کس قرار نمی‌ذاری چون عملا
‫با ماهی خشک‌شده تو کیفت میری اینور و اونور.
‫من قرار نمی‌ذارم چون خودم نمی‌خوام.
‫خیلی‌خب، کافیه دیگه. شش ماه شده.
‫و... تو تنهایی.
‫- نیستم. ‫- هستی.
‫نه. چون مجردم دلیل بر تنهایی نیست.
‫از اون دخترا نباش
‫خیلی‌خب، ولی من از اون دست دخترا هستم ‫و دیگه تنها نیستی
‫وقتی خوشتیپِ پشت آیدی ‫«آقای دلداده ۱۰۱» رو ببینی
‫که ممکنه همین الان توی برنامه هینج ‫واست شکلک چشمک فرستاده باشه.
‫من تو برنامه هینج نیستم.
‫خودت اینطوری فکر می‌کنی. ‫به‌جات ثبت‌نام کردم.
‫خواهش می‌کنم. ‫نه، خیلی دیر شده.
‫تازه، بهتره بری ‫چون خانم ماباکاس منتظره.
‫خانم ماباکاس رو تو اتاقم تنها گذاشتی؟
‫دستمم درد نکنه.
‫خاله‌ام گابریلا، خاله‌ام هولیانا،
‫خاله‌ام فرانسیسکا، خاله‌ام آدریانا ‫و اون یکی خاله‌ام آدریانا.
‫خاله‌ام سوفیا، خاله‌ام دنیلا و خاله‌ام گلوریا.
‫همه‌شون رو گفتی، بانی؟
‫ اوه. و من، بانی. ‫- عالیه. آفرین.
‫خیلی‌خب، بانی رو تشویق کنید.
‫همه شجره‌نامه‌ات خاله‌ست.
‫خسته نباشید.
‫درباره خانواده‌هاتون خیلی چیزا یاد گرفتم.
‫- بله، شونا؟ ‫- شجره‌نامه خانوادگی تو کجاست؟
‫واسه من؟
‫من... من درست نکردم.
‫اوه.
‫باشه، باشه.
‫خیلی‌خب، خیلی جالب نیست، ‫ولی سریع میگم...
‫مادربزرگ جس، پدربزرگ مایکل، ‫پدربزرگ مت، مادربزرگ ایمی.
‫اون‌ها پدر و مادرِ پدر من هستن.
‫و این‌ها پدر و مادر مادرم ام‌جی هستن.
‫و اون‌ها منو بدنیا آوردن، آقای اوونز.
‫و اون کیه؟
‫- مِرو. ‫- دقیقا.
‫- وایسا، وایسا، وایسا. ‫- چیه؟
‫همین؟
‫زنی‌چیزی نداری؟
‫زن؟
‫آم...
‫نه، فکر نکنم.
‫دختر عموی من میگه ‫با دکتر چشم‌پزشک اون قرار می‌ذاری.
‫خب، نمی‌دونم دختر عموت از کجا می‌دونه.
‫آب‌سیاه داره.
‫درسته. ببخشید.
‫- خب، با اون قرار می‌ذاری یا نه؟ ‫- نه، با اون قرار نمی‌ذارم.
‫می‌ذاشتم اما دیگه نه.
‫- چرا؟ ‫- بگذریم...
‫خب ببین شونا، ‫این از اون دست سوالات شخصیه
‫که قبلا حرف زدیم، یادت میاد؟
‫با بهترین دوستت فرار کرده؟ ‫خالهٔ من، هولیانا همین کار رو کرد.
‫نه، با دوست صمیمی من فرار نکرد.
‫بهتره...
‫چون هنوز دایناسور دوست داری؟
‫نه، به خاطر این نیست ‫که هنوز داینا...
‫چی...
‫ببخشید، دایناسورها ‫خیلی فرهنگی و باحال هستن،
‫و به این خاطر نیست ‫که هنوز از دایناسورها خوشم میاد.
‫سوال دیگه‌ای ندارید؟
‫بچه نمی‌خواید؟
‫- آقای اوونز؟ ‫- واسه بچه‌دار شدن خیلی پیر هستید؟
‫بهتره هر کی واسه خودش مطالعه کنه، باشه؟
‫خب بهم بگو کدوم بهتره...
‫اولی یا دومی؟
‫- جفتش تاره. ‫- باشه.
‫این چطور؟
‫هیچ‌کدوم.
‫خانم ماباکاس.
‫- همم؟ ‫- منگنه
‫و مداد برفی منو توی کیف‌تون گذاشتید.
‫خانم ماباکاس.
‫نروژ چطور بود؟
‫- چی؟ ‫- بهم گفتی
‫که تو و نامزدت، قصد سفر دارید.
‫- آره، نرفتیم. ‫- عزیزم، خیلی بد شد.
‫اون خیلی خوش‌قیافه بود.
‫گونه‌های خوشگل و قشنگ ‫و صورت زیبایی داره.
‫اوهوم.
‫خیلی لطف داری، ‫ولی شما از کجا می‌دونی؟
‫خب، چون قبلا عکس قشنگ‌تون رو ‫روی میزت گذاشته بودی.
‫می‌دونی، همون که قاب خیلی خوشگلی داره.
‫می‌خوایش؟
‫واسه خودت.
‫کریسمس مبارک.
‫هی، حالت خوبه؟ ‫خب، به نظر میاد ناراحت باشی.
‫خب، دوست ندارم این حرفو بزنم، ‫اما شما اصلا دید ندارید که ببینید.
‫نیازی نیست ببینم، عزیزم.
‫می‌تونم حس کنم.
‫اوه!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سلام. چی...
‫چیکار می‌کنی؟ حالت خوبه؟
‫چیزی نیست. ‫دارم استرسمو از بین می‌برم.
‫من و بکا می‌خوایم دوباره دوقلوها رو ببریم ‫تا دیزنی روی یخ رو ببینن.
‫خوبه. به نظر جالب میاد.
‫وقتی واسه بار سوم بخوای ببینی ‫اصلا جالب نیست!
‫خب، شاید بخوای اول یه لبی تر کنی؟
‫منو وسوسه نکن.
‫هرچند، یه نفر رو می‌شناسم ‫که خیلی دوست داره باهات نوشیدنی بخوره.
‫اوه، من من به کارگزار وامت زنگ نمیزنم.
‫بی‌خیال رفیق.
‫برنه اعتبار ما رو خیلی بالا برد. ‫تازه، شاید واست خوب باشه.
‫چرا؟ چرا واسم خوبه؟
‫شاید چون این اواخر ‫خیلی بد اخلاق و عبوس هستی.
‫نه، من بد اخلاق نیستم.
‫نیومدی بریم بازی رو نگاه کنیم. همم؟
‫و واسه تولد پیتزایی نیومدی.
‫ببین رفیق، ‫می‌دونم این دفعه واست راحت نبوده،
‫ولی فکر می‌کنم وقتش رسیده ‫با آدم‌های دیگه بگردی.
‫من با آدم‌های دیگه می‌پرم.
‫اون بچه‌های نه ساله حساب نیست.
‫خب، از نگرانیت ممنونم. ‫فقط...
‫فعلا از تنهایی خودم لذت می‌برم.
‫واقعا؟ اونم روز کریسمس؟
‫اول اینکه کریسمس نیست.
‫و دوم اینکه مِرو رو دارم.
‫سگ؟
‫دیگه اون آدم نباش.
‫کدوم آدم؟
‫آدم نه‌گو.
‫- آدم نه‌گو؟ ‫- اوهوم. آره.
‫آره، و بعدش دوباره همدیگه رو می‌بینید
‫و برمی‌گرده میگه: ‫«می‌خوای فلان کار رو انجام بدیم؟»
‫و تو هم میگی: «اوهوم، باشه.»
‫بعد بوم! می‌بینی دارید سوشی می‌خورید ‫و با پرواز میرید گرینلند.
‫- ایسلند. ‫- حالا هر چی.
‫تو با همه چی موافقت کردی.
‫و حالا وضعتو ببین.
‫آدم نه‌گو.
‫- نه. ‫- تویی.
‫نه.
‫من آدم نه‌گو نیستم.
‫- اوه باشه. باشه.به برنه زنگ بزن. ‫- نه.
‫- عه! ‫- نه!
‫حقه ضعیفی بود.
‫هی، هی. ‫بودجه شکلات‌مون داره کم میشه.
‫انقدر شکلات نیاز نداری.
‫شکلات سگتو می‌کشه.
‫دیزنی روی یخ خوش بگذره.
‫راس! واسه من شکلات پرت نکن.
‫می‌دونی من... اوه! اوه، باشه.
‫اوه.
‫لازم... لازم به این کار نبود.
‫درست کره نزدم؟
‫نه، فقط... ‫دوست داره خودم به نونم کره بزنم.
‫مشکل کنترل‌گری داری؟
‫- نه، فقط دلم می‌خواد... ‫- کنترل داشته باشی.
‫نه، دلم می‌خواد نونم دست خودم باشه.
‫- نوشیدنی؟ ‫- بله.
‫خیلی دوست دارم.
‫- و نوشیدنی تند. ‫- متشکرم.
‫مراقب باشید. تنده.
‫امیدوارم واسه خانم کوچولو ‫خیلی تند نباشه.
‫تو نگران خودت باش آقا.
‫خیلی تنده؟
‫نه، خوشمزه‌ست.
‫خب، تو پروفایلت نوشته بودی ‫که جدیدا از یه رابطه بلند مدت خارج شدی.
‫آره، درسته.
‫هنوز نسبت بهش حس داری؟
‫نه، چرا باید... نه، نه.
‫دو تا آدم بالغ هستیم ‫که یه سگ مشترک داریم.
‫سگ دارید؟ ‫این... زنگ خطره.
‫خیلی‌خب، نوبت منه سوال بپرسم.
‫باشه. ‫راستی به من میگن کن‌دو.
‫باشه. وقتی دارم سوال مهم می‌پرسم ‫وسط حرفم نپر، کن.
‫فکر کن خونه‌ات آتیش گرفته.
‫من خونه ندارم.
‫آپارتمان دارم.
‫ضمنا دو تا پارکینگ داره. ‫پشتِ هم.
‫خیلی‌خب، فکر کن تو آپارتمانت هستی.
‫آتیش گرفته.
‫حیوون‌ها و عزیزانتو نجات دادی،
‫ولی فقط می‌تونی یه چیز دیگه رو نجات بدی. ‫اون چیه؟
‫جوابش راحته. گاوصندوقم.
‫اوه. گاوصندوق داری؟
‫مگه همه ندارن؟
‫- من ندارم. ‫- باید بگیری.
‫راست میگم، تمام وسایل ارزشمندم ‫رو توی گاوصندوق گذاشتم.
‫وصیت‌نامه‌ام، پاسپورتم، اسلحه‌ام. ‫چیز...
‫آم... داره خوش می‌گذره.
‫موافقم.
‫خب، نظرت چیه؟ ‫پیش غذامون رو تقسیم کنیم،
‫یا می‌خوای مستقیم سراغ دسر بری؟
‫همم. فکر کنم...
‫فکر کنم نون خوبه.
‫سلام مِروی.
‫کجایی؟ ‫الان بغلت خیلی به کارم میاد.
‫مِرو؟
‫مِرو.
‫حالت خوبه؟
‫مِروی.
‫چی شده، رفیق؟
‫- مجبور نبودی بیای. ‫- آره، می‌دونم.
‫بهت خبر می‌دادم.
‫ترجیح میدم از زبون ‫خود دامپزشک بشنوم، ممنون.
‫راس و آنا برای مِرو.
‫دکتر بنکرت منتظر شما هستن.
‫باشه.
‫چی شده، مِرو؟
‫سلام مِروی.
‫اوه، اینجاست.
‫سلام رفیق.
‫- پسر خوبی بودی؟ ‫- حالت بهتره؟
‫- بیا ببینم رفیق. ‫- بیا. بیا. همم.
‫- پسر خوب. خیلی نگرانت بودیم. ‫- آره، دلمون تنگ شده بود.
‫- دل‌تنگت شدیم. ‫- رفیق.
‫حالش چطوره؟ خوبه؟
‫- به نظر خوب میاد. ‫- آره. علائم حیاتیش خوبه.
‫چشم‌هاش سالمه. تنفسش عادیه.
‫از دیدِ من، یه سگ سالم و سلامته.
‫خدا رو شکر.
‫متوجه نمیشم، چون وقتی رفتم خونه
‫- کف زمین خوابیده بود. ‫- آره.
‫حتی واسه تشویقی بلند نشد.
‫تابه‌حال اونو اینطوری دیدید؟
‫جدیدا مثل سابق نیست.
‫نه، همیشه بی‌حال و غمگینه.
‫از اون بعیده. ‫تازه، اون عاشق کریسمسه.
‫به نظر میاد غلو کنیم، ‫ولی تعطیلات محبوب اونه.
‫عاشق کریسمسه.
‫آره، اصلا منطقی نیست.
‫مگه اینکه... اونو واسه دوییدن بردی؟
‫آره، معلومه. آره، اون عاشق دوییدنه.
‫مگه نه رفیق؟
‫اون پاهای کوچولویی داره،
‫و تو اونو واسه دوییدن‌های طولانی ‫و مثل انسان‌های نخستین می‌بری.
‫خب، هیچ آدمی نیاز نداره ‫شونزده کیلومتر بدوه.
‫- میگی تقصیر منه؟ ‫- نه.
‫فقط میگم گاهی زیاده‌روی می‌کنی.
‫زیاده‌روی می‌کنم؟
‫ما زیاده‌روی نکردیم.
‫خب، نمی‌دونم، شاید... ‫تو اونو به‌قدر کافی پیاده‌روی نمی‌بری؟
‫من و مِرو برنامه شلوغی داریم.
‫خب، شاید اون دوست نداره ‫برنامه شلوغی داشته باشه.
‫شاید دوست داره یه‌کم استراحت کنه.
‫- شاید تو خیلی به اون استراحت میدی. ‫- من...
‫یا شاید،
‫نمی‌دونم، شاید به خاطر اون ‫لجن آبی عجیب باشه که اصرار دادی به خوردش بدی.
‫لجن آبی؟ ‫مکمل غذایی پر خاصیت رو میگی...
‫- درسته، آره. ‫- که دامپزشک‌مون گفت
‫- واسش سنگ تموم گذاشتم؟ ‫- آره.
‫آره، ولی این امکان داره ‫که حالشو بد می‌کنه.
‫اگه منم مجبور بودم غذا آبی بخورم ‫قطعا بی‌حال می‌شدم.
‫شما دو تا جدا شدید؟
‫- آره. ‫- آره، جدا شدیم.
‫اوه. انتظارشو نداشتم.
‫آخه من معمولا با بیمارهام قطع ارتباط می‌کنم.
‫به نظر خیلی...
‫بی‌خیال.
‫- خب، مشکل اون چیه؟ ‫- آره.
‫خب، با توجه به مشاهدات بالینی من،
‫به نظرم مِرو ناراحته.
‫- ناراحته؟ ‫- چی؟
‫دچار افسردگی شده.
‫واسه چی باید افسرده بشه؟
‫آره، نه، نه.
‫مِرو زندگی خیلی خوبی داره، خب؟
‫سگ‌ها نسبت به هر چیزی که ‫روتین‌شون رو خراب کنه خیلی حساس هستن.
‫می‌دونید، مثل جدایی.
‫فکر می‌کنی چون ما جدا شدیم ‫مِرو افسرده شده؟
‫خب، می‌تونیم چیکار کنیم؟
‫خب، می‌تونید تلاش کنید ‫به اون عشق و توجه بیشتری بدید.
‫و اگه این روش جواب نداد، ‫زاناکس همیشه در دسترسه.
‫زاناکس؟
‫- زاناکس آدم‌ها؟ ‫- خدای من.
‫مشکل اون خطرناکه.
‫اختلال و اضطراب داره.
‫واسه قلب اون مضره.
‫قلبش؟ قلب کوچولوش؟
‫دو هفته صبر می‌کنیم.
‫اگه آثاری از بهبودی نشون نداد، ‫اونوقت...
‫باید دارو بدیم.
‫- می‌خوام نازش کنم. ‫- اگه بخواید می‌تونید نازش کنید.
‫سلام مِرو.
‫فقط خیلی آروم باشید، خب؟
‫چرا؟ چه مشکلی داره؟
‫خب، یه‌کم ناراحته.
‫- همین. ‫- عه.
‫- اوه. چرا انقدر ناراحته؟ ‫- سلام مِرو.
‫خدای من.
‫خیلی‌خب، رفیق. ‫فکر کنم عاشقش بشی.
‫حاضری؟
‫اوه...
‫اذیتم نکن، مِرو.
‫سگ باید دستشویی کنه دیگه. ‫زود باش.
‫مناطق گرم برای سگ‌ها.
‫هات‌داگ سرآشپز. نه.
‫ساحل سانی‌ساید مخصوص سگ‌ها.
‫همینه. ساحل سانی‌ساید مخصوص سگ‌ها. ‫مقصد رویایی حیوانات خانگی برای تعطیلات.
‫نگاه کن. هتل مخصوص سگ‌ها.
‫فصل پنجه‌ای.
‫مِرو.
‫همینه. ساحل سگی.
‫واسه سگ‌ها ساحل زدن.
‫بزن قدش. میریم اونجا رفیق.
‫میریم.
‫سلام.
‫- چی... ‫- بد موقع اومدم؟
‫آره، به موقع نیومدی.
‫سلام مِرو. واست تشویقی آوردم
‫اون نمیاد. ‫مِرو، اون... برگرد.
‫- مِرو، واست تشویقی آوردم. ‫- آنا، چی...
‫مامان، من باید برم.
‫باشه، خداحافظ.
‫خدای من... عجب.
‫عجب چیه؟
‫فقط... خدای من.
‫چیه؟ خدای من، چی؟
‫- دزد به خونه‌ات زده؟ ‫- راستش آره.
‫آره، خیلی بد بود.
‫گوش کن، فکر کردم قرارمون این بود ‫سرزده نیایم.
‫اوه. آره.
‫ببخشید.
‫قرارمون همین بود. آم...
‫نشستم یه عالمه درباره افسردگی خوندم.
‫و آم فقط... ترکیب غذای مقوی درست کردم
‫که باید علائم بی حوصلگی ‫و ناراحتی رو بهبود ببخشه.
‫و مخصوص سگ‌ها نیست.
‫انسان‌ها هم می‌تونن بخورن.
‫راستش، تازه یه کاسه خاک خوردم، ‫فعلا سیرم.
‫می‌ذارم تو یخچال.
‫نه، خودم می‌ذارم تو یخچال. ‫ممنون.
‫خب، اگه بتونی نصف فنجون ‫غذاشو باهاش قاطی کنی، عالی میشه.
‫اونو جایی می‌بری؟
‫نه. چی؟
‫سگ‌مون رو میگم. ‫اونو جایی می‌بری؟
‫آره، راستش دست بر قضا ‫داریم میریم سفر پسرونه.
‫- سفر پسرونه؟ کجا؟ ‫- ساحل سگ‌ها.
‫فلوریدا.
‫نمی‌تونی اونو ببری فلوریدا. ‫اون از ساحل متنفره.
‫نه، تو از ساحل بدت میاد. ‫اون تابه‌حال ساحل نرفته چون خودت نمیری.
‫و ناراحت نشی آنا، ولی...
‫به تو ربطی نداره ‫که تو هفتهٔ حضانتم چیکار می‌کنم.
‫اوه. خب، وقتی به سلامت روان ‫سگ‌مون مربوط باشه به من ربط داره
‫و خوبه تشخیص دادن که افسردگی داره.
‫خب، با دامپزشک حرف زدم، ‫و گفت می‌تونه سوار هواپیما بشه، پس...
‫- اونو سوار هواپیما می‌کنی؟ ‫- آره. رانندگی نمی‌کنم.
‫۱۸ ساعته.
‫پرواز خیلی استرس‌زاست.
‫خدا رو شکر با حامی عاطفیش میره.
‫اون الان به ثبات احتیاج داره، ‫نه یه مشت آدم دیوونه
‫با قایق‌های موزی‌شکل و فلامینگوهای بادی.
‫- مسلما اینو درک می‌کنی. ‫- آره، درک می‌کنم آنا.
‫اینو هم می‌دونم که سگ‌مون ‫از سرما نفرت داره
‫و هر کاری می‌کنم ‫ذره‌ای اونو خوشحال نمی‌کنه،
‫پس فکر کردم اونو ببرم ساحلی ‫که مخصوص سگ‌هاست،
‫و می‌تونه تو دریا شاد باشه ‫و بستنی مخصوص سگ‌ها رو بخوره
‫و برنزه بشه، نمی‌دونم، ‫شاید دوباره میل به زندگی پیدا کرد.
‫مسلما تو اینو درک می‌کنی.
‫وقتی اینطوری میگی، چیزه... ‫به نظر خوب میاد.
‫دقیقا. ممنون.
‫از پسش برمیام. ‫قول میدم. باشه.
‫باشه.
‫و گوش کن.
‫میشه در حقم لطف کنی ‫و به ربکا چیزی نگی؟
‫نمی‌خوام دز چیزی بفهمه.
‫می‌خوای جیم بزنی؟
‫نه، می‌خوام استعلاجی بگیرم.
‫به طور غیر رسمی.
‫امیدوارم حرف‌هایی که درباره ‫فلوریدا میزنن درست نباشه.
‫باشه. ‫درباره فلوریدا چی میگن؟
‫میری تعطیلات و با عفو مشروط برمی‌گردی.
‫در مورد فلوریدا اینطوری نمیگن.
‫خواهیم دید.
‫مِرو.
‫مِرو، نظرت چیه؟
‫اوه، آره.
‫نگاه کن، مِرو. دو تا تخت داره.
‫هی.
‫کدوم یکیو می‌خوای، رفیق؟
‫نظرت چیه؟
‫هی. این یکی واسه من.
‫ها؟
‫زود باش مِرو، امتحان کن.
‫خیلی خفنه.
‫اوه، دلفین رو نگاه کن.
‫خندونه.
‫نظرت چیه؟
‫بپر رو تخت.
‫زود باش رفیق. شاد باش.
‫خوش می‌گذره. ‫یه عالمه کار باحال انجام میدیم.
‫و ببین. ‫سبد هدیه‌ات رو نگاه کن.
‫بیا نگاه کنیم، باشه؟
‫اوه، فریزبی. ‫تا حالا فریزبی بازی نکردیم.
‫بگیر.
‫زود باش رفیق. ‫قراره کلی خوش بگذرونیم.
‫نمی‌خوای راحتش کنی، نه رفیق؟
‫فکر کنم یکی ازت خوشش میاد.
‫نه.
‫- واسم شعر نوشته. ‫- بخون، بخون، بخون. زود باش.
‫«سلام آنا، به نظرم خیلی شیرینی،
‫درست مثل همین شیرینی‌ها.
‫امیدوارم دوباره باهام قرار بذاری. ‫باربیِ کن من باشی.
‫از طرف کن‌دو.»
‫اوه. قافیه هم داره.
‫خیلی‌خب، من ازش خوشم میاد.
‫به نونم کره مالید.
‫آره! خیلی خوبه!
‫نه، من بدم میاد کسی به غذام دست بزنه.
‫- واقعا میگی؟ ‫- آره.
‫خب، کار قشنگیه.
‫عینک قشنگی دارید.
‫خدای من.
‫خیلی سرده.
‫مِر...
‫مِرو، زود باش رفیق.
‫سلام. کار داری؟
‫♪ ستاره کوچولو، چشمک بزن ♪
‫♪ از کجا بدونم چی هستی ♪
‫- از اول! از اول! ‫- نه، نه، نه.
‫- بخوابید! دوستون دارم بچه‌ها! هیس! ‫- نه! نه!
‫- دوباره! ‫- می‌دونید چیه؟
‫پتو رو روی سرتون بکشید ‫و از صد به عقب بشمرید.
‫دوستتون دارم. ‫هیس! هیس، هیس.
‫بخوابید. چشم‌هاتونو ببندید.
‫هیس.
‫معذرت می‌خوام.
‫چه حرفیه.
‫- عیب نداره. ‫- نه، عیب داره.
‫هر دفعه همین بساط رو داریم.
‫اصلا جای تعجب نداره که دیگه ‫دوست نداری بیای خونه‌ام.
‫چی؟
‫خوبی؟
‫آره. آره.
‫نوشیدنی آوردم.
‫یعنی آماده‌ای درباره‌اش حرف بزنی؟
‫مامان
‫لعنت بهش...
‫اگه نخوابید...
‫اون بهترینه.
‫[هنوز ناراحته]
‫آره. سلام.
‫چیزه... بازم منم، راس اوونز.
‫ببخشید. من هنوز حالم خیلی بده.
‫راس.
‫سلام دز.
‫سلام رفیق. مریض شدی؟
‫آره.
‫خیلی مریض شدی؟
‫آره، خیلی...
‫اوه، وقتی مریضی اصلا جالب نیست.
‫- آره. ‫- طفلک.
‫به نفعته مریض باشی.
‫به نفعته نقطه نقطه بدنت
‫جوش زده باشی،
‫چون منتظر بودم امروز بیای.
‫الو؟ ببخشید، صدات قطع و وصل میشه.
‫صداتو ندارم.
‫خداحافظ. خداحافظ، دز.
‫آره؟
‫بزن قدش؟
‫بریم. بریم مهمونی بگیریم!
‫حتما شوخیت گرفته.
‫خوب می‌دونم که سرزده اومدم
‫و اینکه چقدر تو ناراحت میشی.
‫سرزده اومدی؟ ‫آنا، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫سعی دارم به سگ‌مون کمک کنم.
‫وقتی عکسشو فرستادی که هنوز ناراحت بود، ‫عذاب وجدان گرفتم.
‫حال بدِ اون تقصیر ماست، ‫و اگه کاری از دستم بربیاد
‫تا کمک کنم حالش بهتره، ‫قبل اینکه قلب کوچولوش منفجر بشه،
‫دریغ نمی‌کنم.
‫مثلا چیکار کنی، ‫با اومدنت اون شاد میشه؟
‫احتمالا از اینکه مثل یه جاسوس زن عجیب ‫لباس پوشیده زهره‌ترک شده.
‫اول از همه، جاسوس زن همون جاسوسه، ‫اگه اینو نمی‌دونستی.
‫و تازه، من اینطوری لباس پوشیدم ‫چون به خورشید حساسیت دارم.
‫- شروع شد. ‫- خودت می‌دونی. کهیر میزنم...
‫- نه، کهیر نمیزنی. ‫- کل بدنم کهیر میزنه.
‫- کهیر نمیزنی. آفتاب‌سوخته میشی. ‫- یه کهیر بزرگ.
‫آفتاب‌سوخته میشی.
‫من نیومدم بحث کنیم.
‫- اومدم تا به سگ‌مون کمک کنم. ‫- آره. منم همینطور.
‫واسه همین این سفر شاد و خفن رو چیدم.
‫و جواب نداد.
‫جفتمون می‌دونیم وقتی کنار هم باشیم ‫اون خیلی خوشحاله.
‫اینو نمی‌دونیم.
‫نگاهش کن. می‌دونیم.
‫میشه اختلاف‌مون رو
‫- به خاطر مِرو کنار بذاریم؟ ‫- خدای من.
‫یه هفته بیشتر نیست. ‫چقدر می‌تونه سخت باشه؟
‫خب، واسم حق انتخاب نذاشتی، آنا،
‫پس فکر کنم قراره بفهمیم، نه؟
‫خیلی‌خب. یالا!
‫- کیه؟ ‫- منم. منم.
‫- سلام. چه کمکی از دستم برمیاد؟ ‫- سلام.
‫گفتم شاید امشب مِرو اتاق من بمونه.
‫نه، شرمنده. ‫متاسفانه همین الان خوابش برد.
‫تو خواب واق‌واق می‌کنه.
‫فکر نکنم چنین چیزی داشته باشیم.
‫خب، احتمالا بیدارش کردی. ‫صدات خیلی بلنده.
‫ببین، می‌دونم این خواستهٔ تو نبود،
‫ولی باید انقدر وضعیت رو سخت کنیم؟
‫من؟ من سختش می‌کنم؟
‫آنا، تو سفر منو خراب کردی،
‫و الان می‌خوای امشب اونو از من بگیری.
‫می‌دونی، بعضی‌وقت‌ها خیلی سنگدلی.
‫چیه؟
‫اینطوری نگاهم نکن.
‫خدای من.
‫سلام. چیه؟
‫- سلام. ‫- خوبی؟
‫گوش کن، داشتم فکر می‌کردم ‫شاید حق با تو باشه، باید...
‫باید سعی کنیم این شرایط رو ‫کم‌تر دشوار کنیم، پس...
‫امشب پیش تو بمونه.
‫اوه. باشه.
‫و نظرت چیه برنامه‌های فردا رو ‫تو انتخاب کنی؟
‫- واقعا؟ ‫- آره. چرا که نه؟
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب. برو رفیق.
‫و دم.
‫و حالت سگ خمیده.
‫حالا پنجه‌هاتونو روی هم بندازید.
‫- آره. ‫- حالت بعدی قراره...
‫یه‌کم... یه‌کم بیشتر سخت باشه.
‫من اسمشو می‌ذارم سگ رو به بالا. ‫به بالا.
‫خیلی خوبه.
‫- بالا. بالا. ‫- بالا. بالا.
‫انجام داد.
‫آره!
‫اوه.
‫چشم‌هاتو ریز کردی.
‫خب؟
‫خب ما چندین سال با هم زندگی کردیم ‫و هیچ‌وقت اجازه ندادی معاینه‌ات کنم.
‫- ماجرا چیه؟ ‫- چشم‌هامو ریز کردم چون آفتاب میاد.
‫خیلی‌خب. تصمیم گرفتید؟
‫آ... آره.
‫یه رول شاه‌میگو لطفا.
‫با خیارشور؟
‫آره راستش.
‫با خیارشور. ممنون. و سالاد.
‫منم چنگال خرچنگ می‌خورم ‫با سیب‌زمین سرخ‌کرده،
‫و واسه منم سالاد بذارید.
‫باشه. و واسه هاپو؟
‫باشه. آره، نگاه کنیم.
‫نظرت چیه، مِرو؟ ‫چی می‌خوای؟
‫من واسش غذا آوردم، نمی‌خواد.
‫چیزی نمی‌خواد.
‫باشه. واستون آب میارم.
‫چیه؟
‫می‌خوای خودت رول شاه‌میگو بخوری ‫و اونو مجبور کنی لجن مقوی بخوره؟
‫واسش مفیده.
‫خب ببین، تعهدت نسبت به غذای اونو ‫تحسین می‌کنم... واقعا میگم...
‫ولی برای اولین بار تو عمر مِرو،
‫اومده یه رستوران که ‫منوی مخصوص سگ‌ها رو داره،
‫بی‌خیال. میشه اونو لوس کنیم؟
‫- درست میگی. ‫- ایول!
‫ولی بعدا لجنشو می‌خوره، باشه؟
‫بی‌زحمت یه مات‌لوف هم بیارید.
‫- باشه. ‫- خیلی ممنون.
‫اوه. نظر من گوشت بوقلمونه؟
‫- یوهو! ‫- سگ‌ها دوست دارن؟
‫آم و...
‫اگ‌ناگ مخصوص سگ‌ها.
‫ممنون.
‫خدای من رفیق، امروز روز شانس توئه.
‫- نوشیدنی می‌خورید؟ ‫- اوه.
‫- نه. ‫- تخفیف داریم.
‫- نه. ‫- نه. ابدا.
‫سعی... سعی نکن حواس منو پرت کنی.
‫اوه! سه، دو، یک.
‫حسابه .حسابه.
‫اوه، خیلی خوش‌شانسی!
‫خب، من می‌خوام برم شنا کنم.
‫- تو؟ ‫- آره.
‫آب گرمه، آره؟
‫آره. مثل آب حمومه.
‫عالیه.
‫خیلی سرده.
‫لولی.
‫عیب نداره. ‫اونم دوست‌های زیادی نداره.
‫احتمالا خوشحال شده.
‫آره؟ مِرو؟
‫صبر کن.
‫اون... اون... اون مروینیتره؟
‫- ساکت شو. ‫- تو اینستاگرام فالو دارم.
‫- نه، نداری. ‫- راست میگم.
‫اون عکسی که مِرو یوسین بولت رو ‫شکست داده رو خیلی دوست دارم.
‫- بی‌خیال، جدی میگی؟ ‫- آره.
‫خدای من، خیلی...
‫خیلی جالبه. من...
‫خب، من جاسلین هستم.
‫راس هستم.
‫- از آشناییت خوشوقتم. ‫- از آشناییت خوشوقتم. همچنین.
‫آره. چیزه...
‫اوه. آره.
‫اوه، ببخشید. ‫نمی‌دونستم با کسی اومدی.
‫نه، نیومدم.
‫خب، اومدم.
‫فقط، نامزد سابق منه ‫که تازگی جدا شدیم.
‫فقط... دوستانه با هم هستیم.
‫- ببخشید. ‫- شما خیلی امروزی هستید.
‫آره.
‫اینم تعریفیه.
‫بعدا چیکاره‌ای؟
‫دوست داری بیای جشن تولد سگی؟
‫- قطعا. ‫- جدا؟
‫- تولد لولیه؟ ‫- آره!
‫خدای من... لولی!
‫باورم نمیشه نگفتی.
‫تولدت مبارک.
‫مِرو، باید چی بگی؟ ‫تولدت مبارک لولی.
‫خوبه. خب...
‫- آره. ‫- از دیدنتون خوشحال شدم.
‫- کی بود؟ ‫- عه! خدای من.
‫- کی بود؟ ‫- صورتت چی شده؟
‫چی؟ ضد آفتابه؟ ضد آفتاب رو میگی؟
‫اوه.
‫- آره. نه، رفت. ‫- پاک شد؟
‫پاک شد، آره. یه‌کم بود. پاک شد.
‫- آره. یه‌کم بود. ‫- پاک شد؟
‫اینجا بود. پاک شد. بس کن. پاک شد.
‫کی بود؟
‫جاسلین.
‫مِرو رو از اینستاگرام شناخت.
‫- مرو اینستاگرام داره؟ ‫- آره. مروینیتر.
‫واسش ساختم وقتی که... خب...
‫بگذریم، ما رو به جشن دعوت کرد، ‫واسه تولد لولی.
‫لولی کیه؟
‫لولی سگ اونه.
‫عجیبه.
‫- چی؟ چی عجیبه؟ ‫- همه‌چیز. همه‌اش.
‫اگه مِرو اینستاگرام داره، ‫نگران مزاحم‌ها هستم،
‫و اون دختره ازش بعید نبود... ‫ناراحت نشی.
‫لولی رو میگی یا جاسلین؟
‫اسمش هر چی که هست. ‫قد بلنده رو میگم.
‫باشه. کجا میری؟
‫میرم آماده بشم.
‫- پس میریم؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب، خوبه.
‫مِرو، میریم جشن تولد!
‫چیه؟ به چی می‌خندی؟
‫هیچی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫جدیده؟
‫لباسمو میگی؟ آره.
‫خوشگل شدی.
‫ممنون. تو هم همینطور.
‫- خب؟ بریم؟ بریم. ‫- بریم؟ باشه.
‫بریم مِرو.
‫اوه. من جاسلین هستم، ‫و ایشون لولیه، تولدشه.
‫- آنا. از آشناییت خوشوقتم. ‫- منم از آشناییت خوشوقتم.
‫جاسلین، این دیوونگی محضه.
‫آره، می‌دونم زیاده‌روی کردم، ‫ولی من شغلم برگزار کننده مهمونیه،
‫پس عملا دارم تبلیغ می‌کنم، می‌دونی؟
‫مطمئنی؟
‫تسلیم میشی؟
‫اوه، زنم میگه وقتی سگ‌مون تالیا،
‫جشن تکلیفش رو گرفتیم، ‫۱۵۰ تا مهمون داشتیم.
‫اوه.
‫و من تولد خودم ۶۰ تا مهمون داشتم.
‫۵۲ تا.
‫تشویقی سگه.
‫نـ... نخورید.
‫باید واسه سرگرمی تو رو استخدام می‌کردم.
‫هی، من معلم رسمی دبستانم.
‫پول منو نداری.
‫اوه. راست میگی.
‫خیلی‌خب، باید بپرسم...
‫همیشه با نامزدت واسه سفر میری؟
‫آره.
‫آم... به خاطر مِروه. ‫هر دو مالک اون هستیم.
‫باشه.
‫خب، منم با نامزد سابقم ‫گریسی کوچولو رو شریک هستیم،
‫اما نمی‌بینی که با اون سفر اومده باشم.
‫آخه مِرو افسرده‌ست، واسه همین...
‫اومدیم سفر روحیه‌بخش، ‫سعی داریم بهش کمک کنیم.
‫و وقتی با هم هستیم ‫خیلی خوشحاله، پس...
‫خب، غافلگیر شدم که انقدر بالغ هستید ‫تا چنین کاری رو انجام بدید.
‫آره، بگی‌نگی.
‫آره، طلاق من جالب نبود.
‫اوه. طلاق جالبی نداشتی؟
‫- نه. از دستم در رفت. آره. ‫- جالبه. آره.
‫ته دلم، از همون اول می‌دونستم ‫کارمون به طلاق می‌کشه.
‫تو چی؟
‫آره، نه، نه، من...
‫فکر کنم آدم احمقی بودم ‫که فکر می‌کردم تا آخر عمر با هم باشیم پس...
‫- اوه. استخوون مارشمالویی. ‫- آره.
‫- اوه. ‫- ببخشید. بخشید.
‫- ببخشید. نگران نباش. ‫- اوه...
‫ببخشید. عمدی نبود. من...
‫الان یه‌کم حواسم پرت شده.
‫- به خاطر کلاه منه. چون خیلی بزرگه. می‌دونم. ‫- اوه.
‫ولی این مد هدف داره.
‫نه، منظورم اینه چهره‌تو دیدم ‫و حواسم پرت شد.
‫- اوه. ‫- خیلی...
‫خیلی بانمکه.
‫آم، لباستو دوست دارم.
‫سگت لباس یه گربه‌ای ‫که روی درخت گیر کرده رو پوشیده؟
‫نه، من سگ ندارم.
‫اوه.
‫نمی‌خوام دروغ بگم، ولی عجیبه ‫چون جشن مخصوص سگ‌هاست.
‫درسته. من داداش جاسلین هستم. آره.
‫- اوه. باشه. ‫- آره، و این...
‫لباس واقعی خودمه.
‫- تازه شیفتم تموم شده. ‫- اوه، کلانتر واقعی هستی.
‫کلانتر واقعی‌ام.
‫آره، خودمم. آره.
‫نمی‌تونستم واسه جشن لولی نیام.
‫- واسه جاس خیلی ارزشمنده، پس... ‫- آره.
‫واسه همین اومدم. ‫آره.
‫خب، پس بهتره کیسه‌های سگی رو ندزدم.
‫دقیقا، چون دستبند دارم و...
‫می‌تونم ببرمت اداره.
‫من تام هستم.
‫- من آنا هستم. از آشناییت... ‫- سلام گونه قشنگ. چطوری؟
‫الان به من گفتی گونه قشنگ؟
‫- واست خیارشور آوردم. ‫- نمی‌خورم.
‫- تو عاشق خیارشوری. ‫- نمی‌خوام.
‫- خیلی خوشمزه‌ست. امتحان کن. ‫- خیارشور نیست. خیاره.
‫اون عاشق خیارشوره.
‫- سلام همکار. ‫- من... این خیاره.
‫سلام. ببخشید.
‫صبر کن، نمی‌دونستم همراه داری. ‫تو با...
‫- اونو نمی‌شناسم. ‫- با کسی اومدی؟
‫- نه، اونو نمی‌شناسم، آم... ‫- نمی‌شناسی؟
‫اگه میشه جریمه‌اش کن.
‫ممنون میشم.
‫عجیب شد. من میرم.
‫آم، از آشناییت خوشوقت شدم.
‫آره. همچنین.
‫از آشناییت...
‫مسخره‌بازی... بس کن.
‫آم، خیلی‌خب.
‫خداحافظ.
‫- چرا این کار رو کردی؟ ‫- چیکار؟
‫فکر کردم... ‫فکر کردم مزاحمت شده.
‫مزاحمم شده؟ ‫با تعریف کردن مزاحمم شده؟
‫- اون... ‫- اونم با یونیفرم؟
‫واقعا؟ چه تعریفی؟
‫گفت از صورت من خوشش میاد ‫و اینکه بانمکم.
‫گفت از صورتت خوشش میاد؟
‫همم، یه‌کم ترسناکه.
‫- کجاش ترسناکه؟ ‫- از نظر تو ترسناک نیست؟
‫ببین، وقتی احساس خطر می‌کنی ‫از خودت این رفتار رو نشون میدی.
‫- حسودیت شده؟ ‫- چی؟ نه.
‫نه.
‫به اون؟ نه.
‫نه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫می‌خوام با یه نفر آشنا بشید.
‫- خوبه. ‫- باشه.
‫من گایا هستم.
‫نگاهش کن.
‫- خیلی خوشحالم تو رو می‌بینم. ‫- اوه.
‫- بیا اینجا. ‫- گایا بهترین...
‫- شفا دهنده حیواناته. ‫- درسته.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- شفا دهنده حیوانات؟ ‫- وای، چه شغل جالبی.
‫و جاسلین ماجرای مِرو عزیز رو بهم گفت و...
‫مشکلی که داره.
‫چرا آروم حرف میزنیم؟
‫چون دارن گوش میدن.
‫همه گوش میدن. می‌بینید؟
‫سلام به همه.
‫می‌خوام به شما کمک کنم، و می‌خوام همین‌جا، ‫و همین الان و مجانی انجام بدم.
‫- خیلی ممنون. فکر نکنم نیاز باشه. ‫- خیلی ممنون میشیم.
‫جواب نه قبول نمی‌کنم.
‫- باید این کار رو انجام بدیم. ‫- آره.
‫و هیچی... هیچ‌چیزی وجود نداره... ‫که بخواید بترسید.
‫غم رو دور کن. دور کن، دور کن.
‫یه حس قوی بهم میگه مرو
‫یه حرفی برای گفتن داره.
‫آماده باشید.
‫دوستان، آماده شنیدن حرفش باشید. ‫آماده باشید.
‫ممکنه روزنه‌ای درون آسیب‌های روانیش باشه.
‫چی میگه؟
‫«سلام، دوستان.»
‫اوه، مرو یه آدم بی‌خانمان از دوره ویکتوریاست.
‫«امروز شور زندگی رو حس می‌کنم.»
‫فکر نکنم بدونه شور زندگی یعنی چی.
‫«عاشق بودن کنار جفتتونم، و ممنونم
‫که اینهمه سال اینقدر بهم عشق ورزیدین.»
‫اوه، رفیق، چه بامزه. آره، ‫ما هم دوستت داریم.
‫«شما پدر و مادر خوبی هستین، ولی...»
‫ولی چی؟
‫«نگرانتونم.»
‫نگران چی؟
‫«خب، از نظر احساسی.
‫غم و خشم و گریه‌هاتون خیلی برام ‫سنگین تموم شد.»
‫خیلی خب. پس می‌دونه جدا شدیم.
‫مثل همه برنامه‌های ذهن‌خوانی.
‫«و وقتی راس از خونه‌ی مشترکمون
‫تو خیابون چهاردهم رفت خیلی عذاب کشیدم.»
‫- چه نکته دقیقی. ‫- اه، دست بردار.
‫از کجا این رو می‌دونست؟
‫«هنوز می‌تونم عشق عمیقی که نسبت به ‫همدیگه دارید رو حس کنم.»
‫خیلی خب، دامپزشک گفت همه‌ش ‫تقصیر ماست،
‫- پس دیگه کارمون تموم شده. ‫- وایسا.
‫حاضره هر کاری کنه که شما دوتا ‫با هم آشتی کنید.
‫از این خبرها نیست.
‫ما دوستانه جدا نشدیم، شدیم؟
‫یه لحظه اجازه می‌دید؟
‫- پاشو. هی. ‫- آخ.
‫دوستانه جدا نشدیم؟
‫جدا شدن یعنی همین دیگه.
‫آره، می‌فهمم، آنا. من... ‫راستش رو بخوای،
‫من نمی‌فهمم چرا جدا شدیم.
‫من تازه ازت خواستگاری کرده بودم.
‫اون خواستگاریت یه راه‌حل موقت بود، ‫خودت هم می‌دونی.
‫نخیرم.
‫نمی‌تونی از یه نفر خواستگاری کنی و بعدش ‫انتظار داشته باشی به شکل جادویی همه چی درست بشه.
‫- هیچوقت نمی‌خواستی درباره‌ش صحبت کنی. ‫- چرا، می‌خواستم.
‫- خب چرا چیزی نگفتی؟ ‫- گفتم.
‫و نیاز نبود جدا بشیم. هنوز وقت داشتیم
‫زندگی خوبی با هم داشته باشیم.
‫حرف دلتون رو بزنید.
‫هی. شوخیت گرفته؟
‫نمی‌تونی بیای فالگوش وایسی، چه برسه ‫بخوای بپری وسط حرفمون.
‫و می‌دونی چرا به نظرم کارهات توهین‌آمیزه؟
‫لهجه بریتانیایی عجیبی داری در صورتی که ‫همه می‌دونن مرو فرانسویه.
‫بیا بریم، مرو.
‫بدو.
‫سلام. همه چی مرتبه؟
‫آره. پیشرفت فوق‌العاده‌ای داشتیم.
‫بیاید انرژی منفی رو بندازیم بیرون.
‫من دیگه باید برم. خیلی ممنون.
‫ممنون.
‫پس داری میری؟
‫- آره. ‫- آره، خیلی خب. منطقیه.
‫یعنی چی؟
‫اولین بارت نیست که وقتی شرایط سخت میشه ‫می‌ذاری و میری.
‫حوصله ندارم بحث کنم. ‫فکر بدی بود.
‫- برمی‌گردم. ‫- تو هتل می‌بینمت.
‫نه، برنمی‌گردم هتل. میرم خونه.
‫- چی؟ ‫- میرم بوستون.
‫وایسا ببینم، آنا. ‫پس تیم روحیه‌دهی چی شد؟
‫یا انجام هر کاری برای مرو؟
‫کنار گذاشتن اختلافاتمون برای یه هفته؟
‫اگه من و تو یه گروه موسیقی بودیم،
‫اسممون می‌شد گروه اشتباهات.
‫مرو نمی‌خواد بری.
‫خودش گفت.
‫خودش گفت؟
‫گفت تو شور زندگیش رو برمی‌گردونی.
‫سلام. صبح بخیر.
‫یادته که مرو چقدر مامان و بابام رو دوست داره؟
‫و خونه‌شون لب ساحله،
‫و بهشون قول دادم میریم دیدنشون.
‫خیلی خب. تازه راضیم کردی بمونم، ‫و الان خیلی بیخیال اومدی اینجا،
‫میگی بریم دیدن مامان و بابات که ‫از من متنفرن.
‫ازت متنفر نیستن. ‫تازه، مگه نموندیم که به خاطر مرو
‫با هم وقت بگذرونیم؟
‫تازه، مامانم خیلی دوست داره ببیندت.
‫نه. نه، دوست نداره.
‫مامانت تو تمام برنامه‌ها بلاکم کرده، که عیبی نداره
‫چون پست‌هایی که می‌ذاره خیلی ‫عجیب شدن،
‫- ولی حقیقت داره. ‫- آره.
‫رو تک پسرش حساسه دیگه.
‫می‌فهمم...
‫ولی جوابم منفیه، نمیام، و سر حرفم هستم.
‫خیلی خب...
‫میریم و میایم، خب؟
‫- نهایتش دو ساعت. قول میدم. ‫- خیلی خب.
‫خب، بابات چطوره؟
‫آره، فکر کنم خوبه.
‫نور خورشید داره کمکش می‌کنه.
‫- و پیکل‌بال. ‫- اوه. بازی می‌کنه؟
‫نه. فقط تماشا می‌کنه.
‫- اوه، طرفداره؟ ‫- آره.
‫- خیلی خب.
‫اوه. اوه، انگار
‫«مجنون نه جنگجو ۸۳» برات ‫یه رز فرستاده.
‫پیام‌های من رو نخون.
‫ببخشید. نخوندم. خب صداش اومد.
‫همینجا بود.
‫واو. پس داری از برنامه‌های آشنایی استفاده می‌کنی.
‫غافلگیر شدم.
‫چرا؟
‫- ها؟ ‫- تو هم امتحانش کن. باحاله.
‫خب بگو، تو برنامه با کی آشنا شدی؟
‫اوه، همه جور آدمی. یعنی...
‫با یه شاعر رفتم سر قرار.
‫خوبه. طرف فقیره؟
‫اه، نه، خیلی پولداره.
‫خوبه. عالیه.
‫- اوهوم. ‫- چه شعری می‌نویسه؟
‫نظم، غزل، ام...
‫- تو نوشتن قافیه خیلی حرفه‌ایه. ‫- غزل؟
‫چند سالشه؟
‫صد و پنجاه.
‫راستش خیلی برام سخته
‫که بخوام با پیغام
‫درخواست‌دهنده‌های آقا...
‫- آره، مطمئنم همینطوره. ‫- پا به پا برم جلو.
‫خب، شاید به یه روند بررسی قوی‌تر ‫نیاز داری.
‫- اوه، دارم. ‫- جدی؟
‫آره، آره. یه سوال مشترک رو می‌پرسم.
‫بگو.
‫ام...
‫خیلی خب. میگم فکر کن خونه‌ت آتیش گرفته
‫و فقط یه وسیله رو می‌تونی ازش برداری و نجات ‫بدی... اون چیه؟
‫- فکر کن انسان‌ها و حیوانات خونگی رو نجات دادی. ‫- چه سوال خوبی.
‫- ممنون. ‫- چی جواب میدن؟
‫گفت گاوصندوقش رو برمی‌داره.
‫شاعره گاوصندوق داره؟
‫- آره. ‫- چی... واسه چی؟
‫توش قلم پر می‌ذاره؟
‫آره، همین چیزها. با کاغذ پوستی.
‫خیلی خب، خودت چی؟ ‫چی رو نجات میدی؟
‫- داری از فضولی می‌ترکی. ‫- اوه، من که می‌دونم.
‫- نه، نمی‌دونی. ‫- چرا، می‌دونم.
‫- مطمئنم نمی‌دونی. ‫- مطمئنم می‌دونم.
‫- اوهوم. ‫- گیتار آکوستیکت رو.
‫بابام با دستای خودش برام درستش کرده بود.
‫هیچوقت باهاش ننواختی.
‫می‌دونم، ولی بلدم.
‫شاید بهتر باشه دست بجنبونی.
‫تو چی رو نجات میدی؟
‫هیچی.
‫- این که نشد جواب. نه. ‫- چرا. جواب خوبیه.
‫آره، لیست خودمه، و میگم هیچی.
‫- پس می‌ذاری همه چی بسوزه؟ ‫- آره.
‫به نظرم اگه قراره همه چی رو از دست بدی،
‫بهتره از نو شروع کنی.
‫سلام، مامان.
‫اوه! ببین کی اینجاست.
‫اوه.
‫بیا بریم. بدو.
‫اوه.
‫آخی. هوم.
‫- چه قشنگ شدی. ‫- نه بابا.
‫سلام، ام‌جی.
‫بفرمایید تو.
‫فکر کردم گفتی می‌خواد من رو ببینه.
‫من گفتم؟
‫پاهاش تمیزن؟
‫آره، مامان، تمیزن.
‫میشه بهش سخت نگیری؟
‫- الان حالش خوب نیست. ‫- اوه، یادم رفته بود.
‫افسردگی سگی. آره.
‫سلام. چطوری؟
‫- خیلی خب. افسرده به نظر نمیاد. ‫- خیلی خب.
‫اه، بابا کجاست؟
‫اون پشت داره مرغ رو می‌سوزونه.
‫- اوه، پس برم سورپرایزش کنم. ‫- آره. باشه.
‫من مسئول نوشیدنی‌هام، پس...
‫من می‌تونم کمک کنم.
‫آها. اومد.
‫- چطوری، بابا؟ ‫- خوبم.
‫- اوه، مشتاق دیدار. ‫- آره. همچنین.
‫- ترافیک چطور بود؟ ‫- سبک بود.
‫- جدی؟ ‫- بلند نشو. بشین.
‫نه، نه. می‌خوام درست و حسابی بغلت کنم.
‫آخیش...
‫- خوشحالم می‌بینمت. ‫- آره. منم همینطور.
‫- خوب به نظر میای. سرحالی. ‫- اوه. ممنون.
‫نه به اندازه تو، ولی...
‫اوه، ببین کی اینجاست.
‫یه خوراکی برات سراغ دارم، آقا پسر.
‫- اوه، پسر خوش شانس. ‫- ببینش.
‫پسر خوش شانس.
‫خوشحال به نظر میاد.
‫اینجا خیلی قشنگه.
‫کلی صندوق پستی شیک دیدم.
‫حتماً عاشق اینجایید.
‫نه. نه زیاد.
‫حیف شد.
‫خب، خونه‌مون تو آریزونا رو بیشتر دوست داشتم، ‫ولی...
‫بعد از سکته‌ی جک پله‌های اونجا براش ‫خطرناک بود، واسه همین...
‫اوه، خیلی بزرگ زدی.
‫اوه، عیبی نداره. می‌تونم کوچیکترشون کنم.
‫موهات.
‫- یه کاری باهاشون کردی. ‫- آره. چتری زدم.
‫- خوشت میاد؟ ‫- قبلاً قشنگ‌تر بود.
‫آره، فکر کنم به یه تنوع نیاز داشتم.
‫آره. مشخصه.
‫نوشیدنی داره میاد.
‫اوه!
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫- اوهوم. آره. ‫- بگیرمش؟
‫اوه، ممنون.
‫محض اطلاعت، این نوشیدنی داروییه.
‫هوم.
‫اوه، چه خوشمزه‌ست.
‫- خوشحالم برگشتی. ‫- آره.
‫اوه. ام‌جی.
‫سلام.
‫ام‌جی. خوبی؟
‫آره.
‫من... آره، خوبم.
‫خوبم.
‫می‌دونی چیه؟ تقصیر منه.
‫نباید میومدم. راس گفت...
‫اوه، خاک تو سر راس!
‫چی؟
‫ببین، منم این وسط یه چیزی رو از دست دادم.
‫خیلی دلم برات تنگ شده.
‫منم همینطور.
‫خیلی زیاد.
‫روز شکرگزاری بدون تو خیلی ‫دلگیر بود.
‫این دوتا احمق که زیاد با هم حرف نمی‌زنن،
‫حرف هم بزنن موضوعشون ترافیک یا ‫آب و هوا یا نهاره.
‫شبیه وقت گذرونی با دوتا غارنشینه.
‫خیلی دلم برای صحبت کردنمون تنگ شده.
‫منم همینطور! اوه، منم همینطور.
‫- و می‌دونی چیه؟ ‫- چیه؟
‫- چتری‌هات خیلی نازن. ‫- ممنون.
‫- عالی هستن. ‫- ممنون.
‫خواستم بدجنس‌بازی دربیارم. ببخشید.
‫- عیبی نداره. می‌دونم. ‫- خب؟
‫ولی ممنون که گفتی.
‫- خیلی خب. ‫- فقط می‌خوام یه چیزی بگم.
‫- اوهوم؟ بله؟ ‫- اگه قراره از بلاک درم بیاری،
‫میشه درباره چیزهایی که پست کردی ‫صحبت کنیم؟
‫اوه، از چیزهایی که پست کردم متنفر میشی.
‫هر روز آقای دلورنزو شوینده پرفشارش رو درمیاره،
‫و با فشار کامل حصار و
‫صندلی استراحتش رو می‌شوره.
‫دستش به هر چی برسه می‌شورتش.
‫خب، چرا چیزی بهش نمیگین؟
‫اوه، اتفاقاً کلی حرف بارش کرد.
‫اگه اوضاع اینقدر بی‌ریخت شد که واسه وقت گذروندن
‫بیام با شوینده پرفشار وسایلمون رو بشورم،
‫من رو بندازین بیرون.
‫من رو بندازین بیرون، و بذارید پرنده‌ها ‫مثل فیلم تیپی هدرن چشم‌هام رو دربیارن.
‫التماس می‌کنم.
‫خب، آنا، یادم رفت بگم، اتاقت روبروی دستشوییه.
‫نه، مامان، امشب قراره برگردیم.
‫- نه. ‫- باید از روی جنازه ما رد بشید.
‫بیخیال، بابا. می‌دونی که مامان دوست نداره ‫مرو اینجا بمونه.
‫آدم‌ها عوض میشن.
‫- جدی؟ ‫- اوهوم.
‫ممنون. عالی میشه.
‫خیلی خب! اوه، خوبه.
‫می‌تونیم شب فیلم داشته باشیم. ‫مثل قدیما.
‫هوم. ولی ما باید فیلم رو انتخاب کنیم.
‫- تو که حق نداری انتخاب کنی. ‫- آره، ما انتخاب می‌کنیم.
‫- خیلی خب. مگه همیشه شما انتخاب نمی‌کنین؟ ‫- اوهوم.
‫- آره، و هر دفعه یه فیلم تکراری رو انتخاب می‌کنن. ‫- اه...
‫- چون وسطش خوابتون می‌بره. ‫- از فیلم‌های استودیوهای ایلینگ؟
‫به آخر فیلم نمی‌رسید.
‫معمولاً وسطش خوابشون می‌بُرد.
‫میای بریم بیرون؟
‫و آخر این فیلم لوس رو از دست بدیم؟
‫من دیدمش. سگه می‌میره.
‫- چی؟! نه. ‫- شوخی کردم.
‫وای خدا.
‫خدا رو شکر رفتن. ‫فکر کردم رفتنی نیستن.
‫می‌خوای یه سکته دیگه بهم بدی؟
‫یوهو!
‫- درست برون! ‫- وای خدا. ای وای.
‫وای خدا. ای وای.
‫برو عقب.
‫بله. سلام. راس اوونز هستم.
‫ام، متاسفانه امروز باز هم نمی‌تونم بیام.
‫ام، فکر کنم...
‫فکر کنم گلودرد استرپتوکوکی گرفتم.
‫ام...
‫حرف زدن برام سخته...
‫و نفسمم بالا نمیاد.
‫اه، بله، دردش غیرقابل تحمله.
‫ام... باهاتون تماس می‌گیرم.
‫باشه. خداحافظ.
‫می‌دونی که نمی‌تونی دست خالی ‫از اینجا بری، درسته؟
‫الان با یه جعبه کوکی خونگی آجیلی ‫میاد بیرون.
‫با بقیه‌ی سالاد سیب‌زمینی.
‫چه بهتر.
‫گوش کن.
‫دفعه بعدی اینقدر دیر نیا، خب؟
‫- باشه. ‫- می‌دونی، می‌خوام بگم
‫زندگی خیلی کوتاهه و ممکنه یه توپ پیکل‌بال ‫که کج شده بخوره بهم و بمیرم.
‫- از کجا معلوم. ‫- بابا.
‫دوستت دارم.
‫- دوستت دارم. ‫- هوهوهو.
‫- اوه. ‫- کریسمس مبارک. کریسمس مبارک.
‫- بله، بده من میارم. ‫- بفرمایید.
‫تو راه خونه بازش نکن.
‫- من می‌شناسمت. ‫- ممنون، مامان.
‫اوه، اینم برای مروه.
‫- اوه، ممنون. ‫- تعطیلات مبارک، تپلی.
‫آنا.
‫- کریسمس مبارک. ‫- وای خدا.
‫- خیلی ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫کریسمس شما هم مبارک.
‫می‌دونی، خیلی خوشحالم اومدی.
‫منم همینطور.
‫امیدوارم یه آدم فوق‌العاده رو پیدا کنی
‫که بقیه عمرت رو کنارش بگذرونی.
‫و...
‫متاسفم که اون آدم راس نبود.
‫خوبی؟
‫- آره. تو چی؟ ‫- خوبم.
‫امکان نداره.
‫یادته؟
‫یادمه؟
‫- ام... ‫- خواستم مطمئن بشم.
‫♪ مرغ داره غذا می‌خوره، باورم نمیشه ♪
‫♪ یه رون مرغ میفته دستت و مغزت ♪ ‫♪ از کار میفته ♪
‫♪ می‌شینی تو تاریکی پرونده‌های ایکس می‌بینی، ♪ ‫♪ حال و هوای ترسناکیه ♪
‫♪ امیدوارم مرد سیگاری تو این قسمت باشه ♪
‫♪ دارم مثل هریسون فورد دیوونه میشم ♪
‫♪ مثل استینگ غرق فکر میشم ♪
‫♪ مثل اسنیکرز، صد در صد راضیت می‌کنم ♪
‫♪ مثل کوروساوا فیلم‌های خفنی می‌سازم ♪
‫♪ خیلی خب، فیلم‌ساز نیستم، ولی ♪ ‫♪ اگه بودم، تو فیلم‌های سامورایی می‌آوردم ♪
‫♪ باید چوب‌های بهتری بخرم، ♪ ‫♪ از اون‌هایی که دسته‌ی کوتاه دارن ♪
‫♪ که توپ با هر ضربه پرت نشه اون سمت ♪
‫♪ - می‌خوام سیلور مون رو تماشا کنم ♪ ‫- آره!
‫♪ چون اون انیمیشن پر دخترهای خوشگله ♪
‫♪ که به نظرم اصلاً درست نیست ♪
‫♪ مگه دست خودمه که فکر می‌کنم ♪ ‫♪ وقتی عصبانی میشی خنده‌دار میشی؟ ♪
‫♪ ناراحت میشم ولی سعی می‌کنم ♪ ‫♪ لبخند نزنم ♪
‫♪ من از اونایی هستم که تو مراسم ختم می‌خنده ♪
‫♪ متوجه منظورم نمیشی، ولی به زودی می‌فهمی ♪
‫♪ من آدم سیاست‌مداری نیستم ♪
‫♪ تو گم کردن پیراهنم سابقه دارم ♪
‫♪ یک هفته‌ای میشه بهم نگاه نکردی ♪
‫♪ دستت رو انداختی کنار بدنت ♪ ‫♪ و گفتی، «متاسفم.» ♪
‫♪ پنج روزی میشه بهت نخندیدم ♪
‫♪ و گفتم، «دقیقاً همون کاری رو انجام دادی ♪ ‫♪ که مطمئن بودم قراره انجام بدی» ♪
‫♪ سه روزی میشه تو پذیرایی ننشستیم ♪
‫من میرم یه کم تو اتاقم بخوابم.
‫باشه. منم همینطور.
‫میشه همراه من بیاد؟
‫البته.
‫- باشه. بعداً می‌بینمت. ‫- باشه. خداحافظ.
‫مرو، بیا بریم.
‫هی.
‫ام، می‌خوای شام بگیری؟
‫اون سمت خیابون یه رستوران چینی بامزه دیدم.
‫- می‌تونیم بیرون‌بر بگیریم. ‫- آره، باشه.
‫- الو؟ ‫- سلام.
‫ام، خیلی خب.
‫ام، کشش نمیدم، فکر کنم هنوز ‫یه حسی به راس دارم،
‫و لطفاً بگو دیوونه شدم
‫و بگو دیگه بهش فکر نکنم.
‫شرمنده. نمی‌تونم.
‫- چی؟ چرا؟ ‫- چون...
‫شما برای هم ساخته شدید.
‫نباید بهت زنگ می‌زدم.
‫ببین، آنا.
‫مشخصه حاضر نیستی باهام درد دل کنی.
‫و فکر نکن نمی‌دونم چرا.
‫منظورت چیه؟
‫بهم نزدیک نمیشی چون برات سخته ‫پیش بچه‌ها باشی.
‫نه، اینطور نیست...
‫چرا، هست،
‫هیچ عیبی هم نداره.
‫دوستت دارم، و می‌دونم سخت و دردناکه
‫و نمی‌تونم تصور کنم وقتی فهمیدی نمی‌تونی ‫بچه‌دار بشی چه حسی داشتی
‫چون می‌دونم چقدر دلت بچه می‌خواست.
‫ولی خب ته دلم می‌دونم راس برات مرد خوبی بود.
‫و هنوز می‌تونید با هم زندگی خوبی داشته باشید.
‫خودت اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫آنا؟
‫[چیزی گم کردی؟ اگه دنبالش بودی بیا...]
‫سلام، مرو.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫چه خبر؟
‫اوه.
‫ممنون.
‫- هورا. ‫- تادا!
‫همه جا دنبالش گشتم.
‫آخی.
‫ازش پرسیدم کجا جا گذاشتتش، ‫ولی یادش نمیومد.
‫اوه، می‌فهمم. اوضاع خیلی بهم ریخت.
‫- آره. فکر کنم خیلی نوشیده بود. ‫- چه وضعی بود.
‫سلام، لولز.
‫اوه، چقدر از دیدن همدیگه خوشحالن.
‫آخی.
‫می‌دونی، مرو معمولاً اینقدر ‫شجاع نیست.
‫خب، لولی هست.
‫ولی مرو خیلی نازه.
‫این دختره می‌خواد یه شانس بهش بده.
‫می‌دونم. نمیشه دخترخانم رو سرزنش کرد.
‫خب، ممنون که واسه‌مون نگهش داشتی.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- مرو.
‫- می‌خوای واسه نوشیدنی بمونی؟
‫- اوه، آره. حتماً. ‫- می‌مونی؟
‫- ممنون. ‫- خیلی خب.
‫می‌خواستم بگم، موفقیت‌هات
‫واقعاً تاثیرگذاره.
‫نه. نه بابا.
‫نه، من یه برگزارکننده مهمونی ساده‌م.
‫آره، ولی ساده نه، یه برگزارکننده مهمونی ‫فوق‌العاده‌ای.
‫هم مامان خوبی هستی، هم مامان سگ خوبی هستی.
‫موفقیت‌هات رو ببین.
‫تمام چیزهایی که ساختی عالی هستن.
‫- هوم. ‫- من حتی...
‫از پس مدیریت آپارتمان هجده متر مربعیم ‫برنمیام.
‫نه، درک می‌کنم.
‫آره، خیلی سخته.
‫به نظرم باید به خودت افتخار کنی. همین.
‫تا حالا کسی همچین چیزی بهم نگفته بود.
‫خیلی لطف داری.
‫تا کی هستی؟
‫اه، تا فردا. آره...
‫- اول صبح میریم. ‫- اوه، چه زود.
‫آره.
‫خب، باید بیای بهم سر بزنی.
‫آره، باید بیایم.
‫مرو؟
‫رفیق؟
‫مرو.
‫مرو!
‫بیا اینجا، پسر.
‫مروی.
‫مرو؟
‫مرو!
‫وای خدا. وای، خدا رو شکر.
‫اوه، رفیق.
‫اوه، فکر کردم غرق شدی، پسر کوچولو.
‫شانس آوردیم می‌دونست اتاقم کجاست.
‫آره، شانس آوردیم.
‫دفعه بعدی که خواستی شب رو با دوست جدیدت ‫بگذرونی،
‫چرا نمیگی من نگهش دارم؟
‫از کجا می‌دونستی نیستم؟
‫- پاپیونش رو از کجا آوردی؟ ‫- درسته.
‫چرا تو ماشین اون کار رو کردی؟
‫- چیکار؟ ‫- دستم رو گرفتی.
‫نمی‌دونم.
‫فکر کنم... دلم برات تنگ شده بود.
‫شاید دچار سوءتفاهم شدم.
‫- آنا، من نمی‌تونم. ‫- نمی‌تونی چی؟
‫همین. وای خدا.
‫داری دیوونه‌م می‌کنی.
‫می‌دونی چقدر برام سخت بود؟
‫تنها بودن و اینکه می‌دونم
‫تنها چیزی که تو زندگیم باقی مونده ‫سگیه که از منم افسرده‌تره.
‫و الان یه دفعه کنارمی،
‫و من همه‌ش دارم فکر می‌کنم که ‫نتونستم اتفاق بینمون رو درست مدیریت کنم
‫و چقدر حماقت کردم که سعی کردم ‫حالت رو بهتر کنم.
‫چون چطور ممکن بود حالت بهتر بشه؟
‫ولی من... دلم نمی‌خواست ناراحت ببینمت،
‫می‌خواستم حالت رو بهتر کنم ولی نمی‌دونستم چطوری.
‫متاسفم که نمی‌تونیم بچه‌های ‫خودمون رو ببینیم
‫و بدونیم چه شکلی هستن.
‫می‌دونم چقدر برات مهم بود و خودمم ‫داغون شدم، خب؟
‫و تو ازم فاصله گرفتی، آنا.
‫یه شبه دیگه باهام حرف نزدی.
‫نمی‌تونستم بهت نزدیک بشم.
‫ما اینجوری نبودیم، تو ما رو ‫به این حال و روز انداختی،
‫ولی ما خیلی بهتر از این حرفا بودیم.
‫می‌خوای بدونی چرا دستت رو گرفتم؟
‫آره.
‫یادم رفته بود کنارت چقدر بهم خوش می‌گذره.
‫ببخشید که نمی‌خواستم حرف بزنم. من...
‫خیلی برام سخت بود.
‫وقتی...
‫وقتی بدنت رو تو یه صفحه مزخرف می‌بینی
‫و می‌بینی که... خالیه.
‫حس می‌کردم...
‫- به درد نخور و مقصرم. ‫- آنا.
‫و...
‫حس می‌کردم ناامیدت کردم و... ‫تقصیر منه.
‫تقصیر تو نبود.
‫میشه از نو شروع کنیم؟
‫ببین، آخه...
‫از کجا معلوم دفعه بعدی که یه مشکلی پیش اومد...
‫بتونیم حلش کنیم؟
‫نمی‌دونم.
‫مطمئنم می‌تونیم.
‫ببین، من... ‫فکر نکنم بتونم باور کنم.
‫متاسفم.
‫پس آخر هفته میارمش، خب؟
‫میشه یه چیزی بگم؟
‫میشه قبل از اینکه بگی نه حرفم رو بزنم؟
‫بگو.
‫خیلی خب. ام...
‫این بچه‌داری مشترک جواب نمیده.
‫می‌دونی، نه واسه من، نه واسه مرو.
‫و می‌دونم جفتمون این رو نمی‌خوایم.
‫مرو به یه خونه نیاز داره، آنا.
‫به یه خونه درست و حسابی.
‫وقتی گرفتیمش
‫- همین وعده رو بهش دادیم. ‫- چی...
‫من عاشق این سگم.
‫می‌دونی.
‫حتی فکر کردن به اینکه تو زندگیم ‫نباشه...
‫برام غیرممکنه.
‫منظورت چیه؟
‫اینقدر دوستش دارم دلم نمیاد با این ‫حال و روز ببینمش.
‫- می‌خوام پیش تو بمونه. ‫- من... نه.
‫- نمی‌تونم بذارم این کار رو بکنی. ‫- چرا. می‌تونی. نگران نباش.
‫- نه. ‫- چرا، به همین نیاز داره،
‫ما هم همینطور.
‫وگرنه نمی‌تونیم همدیگه رو فراموش کنیم.
‫من که نمی‌تونم. اگه مجبور باشم هر هفته ‫بیام آپارتمانت
‫و زندگیت و کارهات و خودت رو ببینم...
‫نمی‌تونم فراموشت کنم.
‫دوستت دارم، رفیق.
‫خیلی خب.
‫خداحافظ. خداحافظ، مرو.
‫راس، میشه حداقل درباره‌ش صحبت کنیم؟
‫نه. تموم شد رفت.
‫خواهش می‌کنم.
‫نظرت چیه؟
‫می‌خوای ببینی؟
‫خب، بچه‌ها، آخرین تکلیف قبل از تعطیلات.
‫ایول!
‫و بذارید ببینم...
‫بیست دقیقه وقت دارید.
‫پس نهایت تلاشتون رو بکنید. درس رو که بلدید.
‫و اگه نمره خوبی نگرفتید...
‫به صورت کلی بخوایم فکر کنیم تاثیری ‫روی زندگیتون نمی‌ذاره، پس...
‫آره.
‫خیلی خب. شروع کنید.
‫- سلام، رفیق. ‫- سلام، دز.
‫چطوری؟
‫آره، بهترم. ممنون.
‫آره، گلودرد... وحشتناکی گرفته بودم.
‫چون می‌دونی، اومدم دم آپارتمانت... ‫ولی باز نکردی.
‫خب، نه، چون... درسته... ‫چون...
‫خب، آنتی‌بیوتیک زمین‌گیرم کرده بود.
‫خیلی خب، رفیق، میگی کجا بودی یا نه؟
‫منظورت چیه؟
‫مروینیتر؟
‫ببخشید... متوجه نمیشم.
‫اوه، نفهمیدی چی گفتم؟
‫- نه. ‫- واو، رفیق.
‫- چون بیست و هشت هزار فالوور جدیدت... ‫- بیست و هشت؟
‫خیلی خوشحال میشن قضیه رو بشنون.
‫ماجراجویی‌های مرو در مهمونی تولد ‫کنار ساحل،
‫نوشته‌ی «مهمونی‌های فوق‌العاده جاس.»
‫و این فالوورهای جدیدت،
‫ببین کی هستن.
‫آخی.
‫آخه این چه کاری بود، رفیق؟
‫چند روز قبل از تعطیلات رسمی
‫- سگت رو بردی تعطیلات؟ ‫- سگم افسرده شده بود، دز.
‫- باید اضافه‌کار وایسی، خب؟ ‫- باشه. ببینمش.
‫اینقدر چشمت رو ریز نکن...
‫- رفیق. ‫- ریز نکردم.
‫- داری فشارشون میدی. ‫- خب آدم اینجوری نگاه می‌کنه دیگه.
‫- برو چشم‌پزشکی. ‫- باشه.
‫تکون... نخور.
‫همینجوری.
‫گفتی قراره مثل یه قلقلک ریز باشه.
‫تکون نخور!
‫وای خدا.
‫خیلی خب. تمومه؟
‫ممنون.
‫خبر خوب اینه که می‌تونی ببینی.
‫ولی همه‌ش تا دو متر جلوتر.
‫این رو بزن. این از نسخه‌ت.
‫و هزینه‌ش.
‫اوه، آره.
‫وسایل تزئینی.
‫اوهوم.
‫سلام. به خیریه دوست پشمالوتون رو نجات بدید ‫خوش اومدید.
‫دنبال یه دوست پشمالوی جدید می‌گردید؟
‫آره، بگی نگی.
‫وایسا. شما قبلاً هم اومده بودی.
‫مرو، نه؟
‫درسته. چه حافظه خوبی داری.
‫آقا پسرت چطوره؟
‫آره، ام...
‫آره، خوبه. عالیه.
‫ما نباید سوگلی داشته باشیم،
‫ولی یادمه اومدین بردینش.
‫خیلی حس خوبیه که...
‫می‌بینیم سگ‌ها میرن به خونه‌هایی ‫که مملو از عشقه.
‫آره.
‫درسته.
‫خیلی خب.
‫اه، بیا بریم برات یه سگ جدید پیدا کنیم.
‫- آره، بریم. ‫- ها؟
‫باورت نمیشه چندتاشون چقدر عذاب کشیدن.
‫به خاطر نامزدی‌های جدا شده یا خانواده‌های ‫مشکل‌دار رها شدن.
‫برونو رو که تو یه کیف ول کرده بودن.
‫ولی می‌دونی...
‫همه‌شون فقط به یه کوچولو عشق ‫نیاز دارن، نه؟
‫آره. کی این رو نمی‌خواد؟
‫اه، کندیلیشس خیلی نازه.
‫خیلی هم پر حرفه.
‫منظورت اینه که هاپ‌هاپ می‌کنه دیگه.
‫ولی دلش پاکه.
‫خب... گیزمو خیلی باهوشه.
‫- وسایل خونه‌ت چقدر برات عزیزن؟ ‫- می‌دونی،
‫هر چقدر بیشتر فکر می‌کنم، می‌بینم ‫زیاد هم مطمئن نیستم.
‫- به نظرم یه مقدار زوده. ‫- ای وای.
‫- تو رو خدا. ‫- چیه؟
‫فقط...
‫ببین، من اونیم که می‌بردشون دامپزشکی
‫چون بیشتر از اونی که باید اینجا موندن ‫و کسی به سرپرستی نگرفتتشون...
‫واو.
‫خیلی خب.
‫خوش اومدی.
‫می‌دونم زیاد قشنگ نیست، ولی...
‫پیدا کردن لنگه کفش تو بیابون غنیمته، ‫نه، آنجلینا؟
‫خب، خونه رو نشونت میدم.
‫اینجا پذیرایی و آشپزخونه‌ست.
‫چیه؟
‫اونجوری نگاه نکن.
‫از حقوق معلمی چه انتظاری داری؟
‫اینم تخت خوشگلت.
‫بیا.
‫خیلی خب.
‫بعداً امتحانش می‌کنیم.
‫بهم گفتن خیلی نرم و راحته.
‫ناپدید شو. برو.
‫ناپدید شو، غصه.
‫حق داری اینجوری نگاهم کنی.
‫خوراکی.
‫شام.
‫پیاده‌روی.
‫برو بگیرش.
‫آماده‌ی دیدن...
‫آقا خرسه‌ی...
‫معروف هستی یا نه! هورا!
‫برو.
‫برو بگیرش. بدو.
‫آره. آره.
‫نه.
‫نه!
‫داره کریسمس میشه.
‫به نظرم عیبی نداره.
‫بازش کن.
‫آخی، مرو.
‫خودتی.
‫ببین چه نازه.
‫بذار ببینم کادوی من چیه.
‫چیه؟ نگو تو هم احساس تنهایی می‌کنی.
‫دلت واسه رفقات تو پناهگاه سگ‌ها ‫تنگ شده؟
‫نمی‌خوای توپ بازی کنی.
‫نمی‌خوای بغلت کنم.
‫غذا هم که نخوردی.
‫فکر نکنم دلت این غذای چسبناک رو بخواد.
‫جدی؟
‫می‌خوای امتحانش کنی؟
‫باشه، بگیر.
‫پشیمون میشی‌ها.
‫مگه میشه.
‫«مرو، اگه حالت بد بود، سبزیجات بخور.
‫حالت بهتر میشه.»
‫- اوه، سلام. ‫- سلام!
‫- نون باگت گرفتی؟ ‫- آره.
‫روی نونت کره مالیدم.
‫کریسمس مبارک!
‫خیلی بلند خروپف می‌کنه.
‫آره.
‫کی اینجوری خروپف می‌کنه؟
‫شب کریسمس بیا پیش ما.
‫- چی؟ کریسمس؟ نه. ‫- آره. بیا دیگه.
‫دزموند...
‫احتمالاً این دفعه دیگه بوقلمون رو نمی‌سوزونه.
‫نه. دفعه قبلی که شام اومدم خونه‌تون، ‫دزموند نخودها رو سوزوند، خب؟ نخود.
‫ببین، نیاز نیست برام دل بسوزونی.
‫خب؟ خوبم.
‫- نه، نیستی. ‫- نه...
‫ولی قراره کریسمس رو تنها بگذرونی.
‫پیشنهاد خیلی محبت‌آمیزیه.
‫- ممنونم، ولی... ‫- تو رو خدا.
‫- من... ‫- خوش می‌گذره.
‫دوست داشتم بیام. فقط...
‫باشه.
‫باشه. ام...
‫میام.
‫و اگه خواستی تا دزموند بوقلمون رو می‌سوزونه
‫مراقب بچه‌ها باشم...
‫در خدمتم.
‫فکر کنم این هدیه کریسمسی مورد علاقمه.
‫ممنون.
‫بدو، آنجلینا.
‫باید دستشویی کنی. بیا دیگه.
‫خواهش می‌کنم.
‫به خاطر من؟
‫دیگه لوست نمی‌کنم.
‫باید بریم دستشویی.
‫باید بریم.
‫آفرین! داریم میریم دستشویی. بزن بریم!
‫دیدی؟
‫گفتم که پارک فکر خوبیه.
‫اینجا پارک مورد علاقه مرو بود.
‫نظرت چیه خوراکی بگیریم، ها؟
‫چوب‌شور دوست داری؟
‫خوبه. منم همینطور. بیا اینجا.
‫خب. بیا افسارت رو باز کنیم، خب؟ ‫بشین.
‫بازش می‌کنم.
‫بمون. بمون.
‫همینجا بمون.
‫عالیه. بزن بریم.
‫یواش‌تر. وایسا. نرو. آنجلینا.
‫آنجلینا، وایسا! وایسا ببینم!
‫وایسا! بیا کنار من! بیا اینجا!
‫آنجلینا، وایسا! آنجلینا!
‫آنجلینا! آنجلینا، وایسا!
‫وایسا!
‫وایسا! نرو!
‫آنجلینا. آنجلینا.
‫وایسا.
‫آنجلینا، آنجلینا، خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم. وایسا. بیا اینجا.
‫آره، آره.
‫وای خدا.
‫هاپوی دیوونه، نباید اینجوری فرار کنی، خب؟
‫بیا. وای خدا، بسه دیگه.
‫راس.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- اینجا چیکار می‌کنی؟
‫سگم رو آوردم پیاده‌روی.
‫سگت؟
‫این آنجلیناست.
‫آنجلینا.
‫آره.
‫از خیریه دوست پشمالوتون رو نجات بدید ‫گرفتمش.
‫آره.
‫- اجازه هست؟ ‫- البته.
‫سلام، رفیق. چطوری؟
‫دلم برات تنگ شده بود. چطوری؟
‫آخی.
‫عینکی شدی.
‫آره. آره.
‫فهمیدم چشمم ضعیفه.
‫جالبه که هیچوقت نگفتی برم چشم‌پزشکی.
‫خیلی قشنگه. بهت میاد.
‫- جدی؟ ‫- اوهوم.
‫ممنون.
‫اه، خوشحال شدم.
‫- آره. همچنین. کریسمس مبارک. ‫- آره.
‫کریسمس مبارک.
‫- آنا؟ ‫- بله؟
‫چطوری؟
‫خوبم.
‫جدی؟
‫و مرو؟
‫اونم خوبه.
‫یه کوچولو...
‫- ناراحته؟ ‫- آره، انگار...
‫یه چیزی کم داره.
‫چون راستش رو بخوای...
‫هی به این فکر می‌کنم که ‫چقدر دوست دارم و...
‫دوست خواهم داشت و...
‫تا آخر عمرم، اگه نگم پشیمون میشم...
‫مرو رو میگی؟
‫نه، آنا. تو رو میگم.
‫خیلی دلم برات تنگ شده بود.
‫منم هر روز دلتنگتم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫می‌دونی، فکر می‌کردم بدون تو ‫می‌تونم زندگی کنم
‫و تصمیم درستی برای جفتمونه.
‫بهتر نیست. وحشتناکه.
‫- افتضاحه. ‫- وحشتناکه.
‫و فکر می‌کردم اگه یه فکری به حال زندگیم ‫بکنم و یه دستی به سر و روم بکشم...
‫حتی حالا که این کار رو انجام دادم...
‫- باز هم... ‫- جدی میگی؟
‫آره. آره. نظم‌دهنده‌ی کشو خریدم.
‫می‌بینی چقدر عوض شدم.
‫- منم گیتاری که بابام برام درست کرده بود رو زدم. ‫- شوخی.
‫- به خدا. ‫- تو دیگه کی هستی؟
‫نمی‌دونم.
‫خب، مشخص شد حق با تو بوده.
‫وقتی تو باشی زندگی جالب‌تره.
‫گفتم که.
‫و می‌دونی چیه؟
‫نمی‌خوام اسم گروه موسیقیمون بشه اشتباهات.
‫- منم نمی‌خوام. ‫- نمی‌خوام.
‫نظرت چیه اسمش رو بذاریم...
‫همیشگی‌ها؟
‫خیلی اسم لوسیه.
‫- ولی می‌تونیم روش کار کنیم. ‫- باشه.
‫هی، مرو.
‫چه ژاکت قشنگی پوشیدی، رفیق.
‫خب، تازه کجاش رو دیدی.
‫- چی میگی... ‫- ای وای!
‫مگه میشه.
‫- باورم نمیشه. ‫- خیلی بامزه‌ست.
‫- کارش خوبه. ‫- کارش رو بلده.
‫به زودی برای تو هم می‌دوزه، آنجلینا.
‫راست میگه. ‫نگران نباش.
‫- خب، این گروه موسیقیمون... ‫- آره.
‫به نظرم حالا که من گیتار میزنم، باید ‫بشم گیتاریست اصلی گروه.
‫چی؟ مگه چند بار زدی؟
‫یه بار. آره.
‫خب، چند نوت بلدی؟
‫ام، سه‌تا، ولی فقط دوتاش رو با اطمینان میزنم.
‫خیلی خب.
‫فکر کنم می‌تونیم اسممون رو بذاریم ‫فرصت دومی‌ها.
‫اوه، خوشم اومد.
‫وایسا ببینم، مرو قراره تو گروه چیکار کنه؟
‫خب معلومه، میشه خواننده اصلی.
‫تو هم همینطور، آنجلینا.
‫تو می‌تونی بشی هم‌خوانش.
‫[پایان]