‫[سال ۲۰۱۹، ادینبرو، اسکاتلند]
‫خانم‌ها و آقایون،
‫بفرمایید سمت تالار اصلی.
‫نمی‌تونم، داتی. نمیشد بندازیمش ‫یه روز دیگه؟
‫می‌تونستن بیارنش خونه‌ی من.
‫جان، نشان امپراتوری بریتانیاست، پیتزا که نیست.
‫دارن بهت یکی از بزرگترین مدال‌های
‫تاریخ رو میدن.
‫ببخشید، رفیق، خروجی کجاست؟
‫- پایین راهرو. ‫- باشه. پس من رفتم.
‫- جان. ‫- آبروی خودم رو می‌برم، داتی.
‫یه چیزی میگم پشیمون میشم.
‫هر چی بگی رو قبلاً شنیده.
‫زن دنیا دیده‌ایه. ‫یه مادره. مادربزرگه.
‫ملکه بریتانیاست.
‫دیویدسون، وایسا گوش بده ببین چی میگم، ‫خب؟
‫تو امروز اینجایی چون لایقشی.
‫برای این مقام زحمت کشیدی.
‫مثل بقیه افراد این کاخ باکلاس.
‫داره شروع میشه.
‫باشه، برو برامون جا نگه دار.
‫- نه. نمی‌تونم. ‫- دیویدسون!
‫- خانم‌ها و آقایون عزیز... ‫- برو تو،
‫و سربلندمون کن.
‫یالا.
‫اگه سوتی بدم تقصیر توئه.
‫خیلی خب، همیشه تقصیر منه.
‫خاک تو سر ملکه!
‫[بر اساس یک داستان واقعی...]
‫- عیبی نداره. ‫- ببخشید، دوستان. شرمنده، خانم.
‫[سال ۱۹۸۳، گلشیلز، اسکاتلند]
‫- سلام، کنی. ‫- صبح بخیر، جان. باز دیر کردی.
‫ترافیک بود، خودت می‌دونی دیگه.
‫ترافیک سنگین بود. ‫یه بسته اوپال فروتز برداشتم.
‫باشه، یادداشت کردم.
‫صبح بخیر!
‫حال شما؟
‫- سلام، جان. ‫- سلام.
‫یه روز کمرت رو داغون می‌کنی.
‫نه بابا.
‫واسه بازی بزرگ کفشت رو واکس زدی، جان؟
‫آره. بهش روغن هم زدم.
‫جان، باید بعد از فوتبال ببرمت خرید.
‫یه شیفت کوتاه دارم.
‫بازی تموم شد تو ایستگاه اتوبوس می‌بینمت.
‫- مگه مجبورم؟ ‫- آره.
‫مدرسه دو هفته دیگه شروع میشه.
‫امروز صبح قراره تو یه خونه نزدیک ‫پارک کار کنم.
‫- شاید بتونم برای دیدن بازیت بیام. ‫- اوه، عالیه.
‫یالا، یالا! برو جلو! راه بیفت.
‫سریع‌تر. خودشه.
‫- خدای من! ‫- داور! داور!
‫تو محوطه جریمه بهش تکل نزن!
‫بیرون محوطه جریمه تکل بزن! ‫چیکار می‌کنی؟
‫- اوه! عجب احمقی هستی. ‫- خوبی، بیلی؟
‫نیپیر یه پنالتی دیگه گذاشت رو دستمون.
‫عیبی نداره، جان توپ رو می‌گیره.
‫گندش بزنه.
‫یالا، جان!
‫- یالا، جانی. ‫- آفرین، جانی.
‫آره! باریکلا، جان!
‫عجب حرکت قشنگی، پسرم، باریکلا!
‫خوبه. آره، خودشه. برید سر کارتون، رفقا.
‫وقت داریم.
‫بدو.
‫بیلی گفت
‫بهترین مهار پنالتی بود که تا حالا دیده.
‫گفت تو تیم برویک رنجرز یه آشنا داره.
‫پیراهنت رو بزن تو شلوارت، جان.
‫شاید بتونم برای بازی به عنوان یه دروازه‌بان حرفه‌ای ‫تست بدم.
‫کراواتت رو درست کن، جان.
‫بابا هم دید. خیلی خوشحال شد.
‫به هوا مشت میزد.
‫بجنب.
‫چه حسی داره؟
‫یه مقدار عجیبه. ولی...
‫- بزرگه، می‌دونی؟ ‫- باید بزرگ باشه که چند سال دیگه اندازه‌ت بشه.
‫تکون نخور.
‫عالیه.
‫- میشه عوض کنم؟ ‫- آره.
‫الان باید برات کفش پیدا کنیم، جان.
‫- می‌خوام برم ماهی‌گیری. ‫- خوب می‌کنی.
‫برای کاهش استرس خوبه.
‫چه حسی به شروع دبیرستان داری، جان؟
‫- یه مقدار مضطربم. ‫- درست میشه.
‫بچه خوبی باش که تو دردسر نیفتی.
‫تلاشت رو بکن، جان.
‫البته. مثل همیشه.
‫به روز اول دبیرستان گلشیلز خوش اومدید.
‫امروز شروع یه سالگرده.
‫شروع سفری که شخصیت شما رو شکل میده.
‫مشخص می‌کنه تا آخر عمرتون
‫قراره به چی دست پیدا کنید.
‫و وظیفه من اینه که مطمئن بشم
‫با تقویت کامل پتانسیلتون از اینجا میرید.
‫در ارتباط با رفتار و اخلاق شخصیتون،
‫ازتون انتظار بالایی دارم.
‫- متوجهید؟ ‫- بله، قربان.
‫- خوبی، موری؟ ‫- چطوری، جان؟
‫- چطوری؟ ‫- خوبم.
‫- سیب‌زمینی اضافه گرفتم. ‫- دیوونه.
‫خانم‌ها.
‫اولین روز مدرسه‌ت چطوره؟
‫خوبه.
‫- اسمت چیه؟ ‫- چرا باید بگم؟
‫چرا باید بگی؟ خب...
‫شاید بخوای بیای باهام فیلم ببینی.
‫چطوری قراره پولش رو بدی؟
‫پول دارم. خیلی خرپولم.
‫گمشو بابا.
‫راست میگه. پولداره.
‫یالا، ویلیام. اذیت نکن.
‫نهار چی خوردی، جان؟
‫ام... سیب‌زمینی.
‫فقط سیب‌زمینی؟
‫- آره. ‫- یعنی امروز دو بار سیب‌زمینی خوردی؟
‫دو بار تو یه روز؟
‫باید حواسمون باشه. نمی‌خوام ‫جوش بزنی.
‫- جان. سس رو پاک کن. ‫- هوم. ببخشید، مامان.
‫امروز با بیلی صحبت کردم.
‫رفیقش از برویک رنجرز بودا، اون استعدادیابه،
‫قراره بیاد بازیت رو تماشا کنه.
‫- جدی؟ ‫- اوهوم.
‫حتماً پنالتی که مهار کردی کار خودش رو کرده.
‫چه جادویی.
‫در آرزوی کالبدی مانند لدا هستم
‫که بالای آتشی در حال خاموش شدن خم شده، یک...
‫یک داستان که از سرزنشی
‫که بابت اتفاقات کوچک شنیده بود تعریف کرد...
‫که روزی ساده را تبدیل به تراژدی کرد.
‫و انگار گفت...
‫- انگار گفت... ‫- جان، خوبی؟
‫انگار دو طبیعت یکی...
‫یکی شدند...
‫- یکی شدند... ‫- جان، چت شده؟
‫- انگار روی صندلی برقی نشسته. ‫- هیس! جان.
‫اجازه بدید برم دستشویی، خانم.
‫باشه. برو یه دستی به سر و روت بکش.
‫یالا!
‫- دست از سرم بردار. ‫- انجامش بده.
‫- گمشو! ‫- یه بار دیگه تیکت رو نشونمون بده.
‫- ای بابا. بس کن، رفیق. ‫- نه، خودم بلدم.
‫منم بلدم.
‫جان رو ببین.
‫گمشو.
‫- نه. ‫- گم شید.
‫ببینش.
‫- مدرسه چطور بود، شارون؟ ‫- خوب بود.
‫هنوز با رفقای قبلیت هم‌کلاسی هستی، یا...؟
‫یه مقدار فرق کرده.
‫بچه‌های کلاس ورزش فرق دارن. ‫ولی هنوز...
‫جان.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- ام...
‫چیزی نیست. ‫نترسید.
‫چرا اینجوری می‌کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫- مسخره بازی درنیار. ‫- نمی‌خوام درباره‌ش صحبت کنم.
‫- جان. ‫- من...
‫- جان، چیکار می‌کنی؟ ‫- جان.
‫نذار شامت سرد بشه.
‫بچه‌ها، غذاتون رو بخورید.
‫چرا اینجوری می‌کنه؟
‫جان، چت شده؟
‫- هیچی. ‫- معلومه یه چیزیت هست.
‫سر میز مسخره‌بازی درآوردی.
‫خب...
‫گردن و چشمم یه تیکی پیدا کرده.
‫پرش داره. یه جوری میشه.
‫الان که اونجوری نشدی.
‫داری توهم میزنی، جان.
‫برو حموم و زودتر بخواب.
‫صبح که بیدار بشی خوب میشی.
‫- خوبی، کری؟ ‫- خوبی، جان؟
‫- این مامانمه. ‫- خیلی پررویی، هوم؟
‫که روز اول مدرسه دخترم رو دعوت کردی ‫سر قرار.
‫- قراره یه فیلم تماشا کنیم. ‫- هوم. مناسبه؟
‫- مناسب سنتون؟ ‫- آره فکر کنم.
‫توش فحش میدن؟
‫- ام... فکر نکنم. ‫- فکر نکنی؟
‫فیلمه درباره چیه؟
‫درباره مردی که لباس زنونه می‌پوشه.
‫خب، شروع خوبی نیست، نه؟
‫- نباید تماشاش کنید. ‫- مامان. وای خدا!
‫درست صحبت کن، کری.
‫هی. پررو بازی درنیاری‌ها، خب؟
‫خانم‌ها و آقایون،
‫آپاراتچی امشب شما اریکه،
‫که یه کار سخت داره و کارش رو خوب بلده،
‫و برخلاف شما، وقت نکرده برای خودش
‫یه نوشیدنی خنک کیا اورا بگیره. ‫ممنون.
‫خبر مرگت بیاد!
‫ببخشید. کری.
‫ببخشید، کری. ‫نفهمیدم چیکار کردم.
‫ولم کن! ول کن، روانی!
‫- ببخشید. ‫- گفتم پررو بازی درنیار!
‫مسخره‌ست.
‫- برو بیرون. ‫- ببخشید.
‫ممنون.
‫میشه پیشتون بشینم؟
‫نه، بشینید.
‫خب، همه‌تون دانش‌آموزهای ‫سال اولی هستید؟
‫بله، قربان.
‫- تونستید جا بیفتید؟ ‫- بله، قربان.
‫نظرتون درباره شام مدرسه چیه؟
‫مزه آجر میده!
‫اه... ام...
‫ببخشید، قربان. منظوری نداشتم، قربان.
‫اه، من...
‫- اسمت چیه، مرد جوون؟ ‫- دیویدسون، قربان. ام...
‫جان، دیویدسون، قربان.
‫میشه بپرسم با کدوم دست می‌نویسی، ‫آقای دیویدسون؟
‫آقای دیویدسون، فقط ازت می‌خوام
‫دیگه این کار رو تکرار نکنی.
‫بله، قربان. چشم، قربان.
‫با تماس گرفتن با والدینت تو اولین هفته
‫آبروت رو نمی‌برم.
‫ولی اگه لازم باشه دوباره صدات کنم دفترم...
‫- بله، قربان. ممنون. ‫- به سلامت.
‫جان. بیا اینجا.
‫- گردنت چی شده؟ ‫- هیچی. یه مقدار گرفته.
‫گرفته؟ ‫دستت چی شده؟
‫- کدوم یکی؟ ‫- کدوم یکی؟
‫اونی که باهاش جلوی خوردن توپ ‫به تور رو می‌گیری.
‫- هیچی، بیلی. ‫- هیچی، بیلی؟
‫- آره. ‫- گوش کن.
‫یکی از رفقام قراره بیاد تماشای بازیت. ‫خوب بازی کن.
‫- خب؟ ‫- باشه، بیلی. حله.
‫درسته، بیا اینجا. اینجا رو می‌بینی؟
‫از هر دو دستت استفاده کن، خب؟
‫از هر دو دست. ‫از جفت دست‌هات استفاده کن.
‫- خب؟ بزن بریم، یالا. ‫- نگران نباش.
‫مثل آرشی گمیل. یالا.
‫- یالا، جان، تمرکز کن. ‫- از جفت دستت استفاده کن.
‫جان، به خودت بیا!
‫- از هر دو دست. ‫- چیکار می‌کنی؟
‫از جفت دست‌هات.
‫- بیلی. ‫- جری، چطوری؟
‫- این همونه که گفتی؟ ‫- خودشه. جانی دیویدسون.
‫- معلوله؟ ‫- نه.
‫یه مقدار استرس داره، همین.
‫یالا، جان. ببینش.
‫- یالا. بگیرش. ‫- برو، برو، برو.
‫من رو اینهمه راه کشوندی این رو ببینم؟
‫جری، معمولاً بازیکن خوبیه، ‫نمی‌دونم چش شده.
‫جری، یه فرصت بهش بده.
‫جان، به خودت بیا! ‫داری فرصتت رو نابود می‌کنی، پسرم.
‫گند زد. بهترین فرصت گیرش اومده بود ‫اونوقت چیکار کرد؟
‫- دیوید، تمومش کن. ‫- مثل دلقک‌ها رفتار کرد.
‫بس کن.
‫استعدادیابه از برویک رنجرز اومده بود.
‫- می‌شنوه‌ها. ‫- میگم که بشنوه!
‫امروز آبروم رو بُرد!
‫از دست اون و همه‌تون خسته شدم.
‫پس تقصیر منه که خوب بازی نکرد؟
‫چرا اینجوری رفتار می‌کنه؟
‫ببین چی میگی.
‫احتمالاً ازت می‌ترسه،
‫مخصوصاً با این داد و فریاد کردنت و رفتارت.
‫میشه ثبت‌نام کنم که
‫خرگوش کلاس رو از مدرسه بیارم خونه؟
‫مسئولیت سنگینیه، چون باید قفس ‫رو هم تمیز کنی.
‫- ببخشید. ‫- جان، تمومش کن.
‫- جان. ‫- ببخشید.
‫خواهش می‌کنم بس کن.
‫بدم نمیاد خرابکاری خرگوش رو تمیز کنم.
‫مثل کشمشه دیگه.
‫- خدا اون خرگوش رو لعنت کنه! ‫- جان!
‫ببخشید. شرمنده.
‫- نیاز نبود این حرف رو بزنی. ‫- منظوری نداشتم.
‫موقع فوتبال بازی کردنش هم همینجوری شدا.
‫چرا اینجوری می‌کنه؟
‫- اوه! ‫- جان! چت شده؟
‫بشقابت رو بردار و برو اون سمت. ‫خسته شدم.
‫فحش میدی و غذا رو تف می‌کنی. ‫اوه، حالم بد شد.
‫تو خسته شدی؟ ‫من خسته شدم.
‫- به سلامت. ‫- معلومه که میرم.
‫باز برو پیش رفقات.
‫درست وقتی بهت نیاز داریم.
‫بشین کنار شومینه. ‫از اینجا به بعد همونجا غذا بخور.
‫دیگه حق نداری تو این خونه اونجوری ‫صحبت کنی، شنیدی؟
‫و دیگه سمت من چیزی تف نمی‌کنی. ‫بشین زمین.
‫بشین زمین، جان!
‫- مامان، بس کن. ‫- داد نزن.
‫رو به شومینه.
‫اگه می‌خوای تف کنی، برگرد سمت آتیش.
‫نه سمت من، بابات یا برادر و خواهرهات.
‫بشین. فهمیدی؟
‫بزن، بزن، بزن، بزن، بزن!
‫ولم کن!
‫تمومش کنید!
‫- برید دفتر مدیر مدرسه. ‫- اون بهم فحش داد!
‫- دست خودم نیست! ‫- بسه.
‫دست خودم نیست.
‫ببخشید، قربان. ‫اینم دست خودم نیست.
‫طرف روانیه. خودش شروع کرد. ‫بهم فحش داد.
‫ازت انتظار رفتار بهتری دارم. متوجهی؟
‫- بله، قربان. ‫- برو بیرون.
‫دیویدسون.
‫بشین، دیویدسون.
‫به نظرم برات بهتره...
‫بری یه مدرسه دیگه درس بخونی.
‫- تقصیر من نبود، قربان. ‫- چرا بود.
‫هست و همیشه خواهد بود،
‫تا وقتی به این رفتارت ادامه بدی.
‫الان بهت یه فرصت میدم،
‫که اعتراف کنی این رفتار توهمی و از من درآوردیه،
‫تا توجه بقیه رو جلب کنی.
‫نیست، قربان.
‫با دقت فکر کن، آقای دیویدسون.
‫فرصت آخرته.
‫دست خودم نیست.
‫پس کاری از دست ما برنمیاد.
‫اگه مسخره‌بازی درنمیاری، ‫باید یه جا بستری بشی.
‫چه مرگته، پسر؟
‫نمی‌دونم، قربان.
‫اگه جلوی این رفتارت رو نگیری، میفتی زندان.
‫یا یه جای بدتر.
‫دنیای واقعی، آقای دیویدسون، بیرون ‫از مدرسه،
‫اندازه ما باهات راه نمیاد.
‫- می‌فهمی؟ ‫- بله، قربان.
‫به زودی با والدینت تماس می‌گیرم. ‫برو بیرون!
‫آشغال!
‫آقای دیویدسون.
‫قبل از این که بری...
‫قبل از این که شام بخوریم،
‫باید یه چیزی بهتون بگم.
‫باباتون داره میره.
‫برای همیشه داره خونه رو ترک می‌کنه.
‫برنمی‌گرده.
‫- حالا شامتون رو بخورید. ‫- چرا؟
‫به خاطر من.
‫به خاطر منه، نه، مامان؟
‫همینه که هست.
‫ولی به خاطر منه، نه؟
‫مامان.
‫جواب بده!
‫گمشو.
‫برای هر سه ساعت، براش پنج میلی‌گرم ‫دیازپام تجویز کردم.
‫من نمی‌فهمم، همه‌ش سیزده سالشه.
‫فقط افتاده تو رودخونه دیگه.
‫فکر نکنم اتفاقی افتاده باشه تو آب، خانم دیویدسون.
‫- دارم دیوونه میشم. ‫- نه. چرت و پرت نگو.
‫- باعث شدم بابا بره. ‫- نه، جان. نه.
‫فقط...
‫دیگه تحمل ندارم.
‫دلم می‌خواد خودم رو بکشم.
‫نه، این حرف رو نزن.
‫همه چی درست میشه.
‫خیلی زود
‫حالت رو خوب می‌کنیم.
‫نترس، جان.
‫هیس.
‫نگران نباش.
‫آره. هیس. بخواب.
‫بخواب، جان.
‫بخواب.
‫[سیزده سال بعد]
‫براشون سوال شده واسه چی داشتی داد می‌زدی.
‫هیس، جان. آروم باش.
‫لامپ شصت واتی خوبه.
‫باید واسه شام سیب‌زمینی بگیریم.
‫- واسه چی؟ ‫- آب‌پز کردن.
‫- دوتا کافیه. ‫- محض احتیاط چهارتا برمی‌دارم.
‫- دیگه؟ ‫- لعنتی.
‫دیگه چی بخرم، جان؟
‫خمیردندون، مامان.
‫اونی که الان استفاده می‌کنی تموم شده؟
‫- تقریباً. ‫- پس وایسا تموم بشه.
‫بعد یه جدیدش رو می‌خریم.
‫- حله. ‫- یادم بنداز عصاره گوشت هم بخرم.
‫برای خورش؟ خورش!
‫- بس کن. ‫- ببخشید.
‫جانی دی. خدای من!
‫- چطوری، رفیق؟ ‫- حس کردم صدات رو شنیدما.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫سلام، خانم دیویدسون. من موری هستم، ‫هم‌کلاسی جان.
‫موری، چطوری؟ اصلاً نشناختمت. ‫چقدر بزرگ شدی.
‫- خوشتیپ شدی. ‫- ممنون.
‫رفته بودم استرالیا. اونجا کار می‌کردم،
‫ولی حال مامانم خوب نیست، مجبور شدم ‫بیام خونه.
‫متاسفم، موری.
‫عیبی نداره. یه نوشیدنی بخوریم، جان؟
‫یا گپ بزنیم؟
‫نه، نمی‌تونه الکل بنوشه، موری. ‫چون دارو مصرف می‌کنه.
‫- خیلی خب. ‫- اوهوم.
‫- یا بریم پیاده‌روی؟ ‫- ابله. عالی میشه.
‫دوست داری، جان؟ با موری بری پیاده‌روی؟
‫یه کم تنهام بذاری؟ خونه می‌بینمت؟
‫هوم.
‫- خوشحالم می‌بینمت. ‫- اون جلو ببینمت؟
‫- آره. ‫- خداحافظ.
‫باید قهوه بگیرم.
‫توضیحش سخته. یه جورهایی...
‫یه میل مغزیه که باعث میشه یه ‫کارهایی انجام بدم،
‫یا حرف‌های بدی بزنم.
‫مثل این که بهش میگن سندرم تورت.
‫خب، خدا رو شکر که می‌دونن چیه.
‫آره. چند روز اولش عالی بود،
‫ولی بعدش گفتن درمان نداره.
‫ای وای، جان، متاسفم.
‫الان چی میشه؟
‫- دنبال کار می‌گردی؟ ‫- آره، از خدامه،
‫ولی خب چیکار می‌تونم بکنم؟
‫اصلاً مگه اجازه میدن کار کنم؟
‫بگذریم، درباره استرالیا برام بگو.
‫- اوه، فوق‌العاده بود. ‫- جدی؟
‫همه جا رو گشتم.
‫دیواره بزرگ مرجانی رو دیدم،
‫تو یه مزرعه پرورش گوسفند کار کردم.
‫- واو. ‫- مجبور شدم زودتر برگردم چون...
‫نمی‌دونم تا حالا مامانم رو دیدی یا نه، دیدی؟
‫سرطان داره.
‫- سرطان کبد. ‫- ای وای، موری.
‫دکتر گفته همه‌ش شش ماه زنده‌ست.
‫متاسفم، رفیق.
‫می‌خوای بیای تو غذا بخوریم؟
‫- نه، دمت گرم. ‫- بیا دیگه.
‫باید برگردم. خسته‌م.
‫- باید قرصم رو بخورم. هیتلر! ‫- باشه. حله.
‫اگه خواستی دوباره همدیگه رو ببینیم،
‫- بهم خبر بده. ‫- حتماً.
‫- به زودی می‌بینمت، موری. ‫- می‌بینمت.
‫از خونه‌مون بوی اسپاگتی گوجه میاد. ‫مطمئنی نمی‌خوری؟
‫آره، نوش جان. هیتلر!
‫هی.
‫مگه اسپاگتی گوجه من چشه؟
‫مطمئنم خوشمزه‌ست. ‫ولی باید برم خونه.
‫اسمت چیه؟
‫جان.
‫جان، بیا تو. ‫دو دقیقه دیگه خودت رو برسون سر میز.
‫نه، به خدا...
‫مخصوصاً خاک تو سر تو.
‫ای وای، جان.
‫یالا، جان.
‫اوه.
‫بیا تو، عزیزم. من داتی هستم.
‫قراره به خاطر سرطان بمیری. هاها!
‫به خودت بیا، جان. ببخشید.
‫صحیح.
‫منم از دیدنت خوشحال شدم.
‫واقعاً متاسفم.
‫فدای سرت.
‫آخرین باری که کسی اینقدر باهام روراست بود، ‫چند ماه پیش بود.
‫خب، یالا. برو بشین.
‫مطمئنی؟
‫نترس، گازت نمی‌گیرم.
‫- کفشم رو دربیارم؟ ‫- نه، ما خونه باکلاسی نداریم.
‫جان؟ داره سرد میشه.
‫باشه، شما بخورید. نگران من نباشید.
‫خب. بفرمایید.
‫عوضی.
‫صدای چی بود؟
‫موری؟
‫نمی‌دونم.
‫مامان، حالش خوب نیست. ‫دارو مصرف می‌کنه.
‫مشخصه.
‫می‌خوای یه سر بزنی ببینی خوبه یا نه؟
‫نمیشه اول غذا بخورم؟
‫خیلی خب، بیاید یه کم بهش وقت بدیم، خب؟
‫جان؟
‫جان...
‫نفس بکش.
‫- گمشو. ‫- جان.
‫سلام.
‫- خوبی؟ ‫- آره، خوبم، ممنون.
‫می‌خواستم بگم...
‫- وقتی تو دستشویی بودم... ‫- آره، می‌دونم. دیدم.
‫درسته، خب...
‫می‌خواستم به خاطرش عذرخواهی کنم.
‫عیبی نداره. چه دارویی مصرف می‌کنی؟
‫چیزی مصرف نمی‌کنم.
‫من چند ساله پرستار بیمارهای روحی روانی هستم.
‫پس...
‫- بهش میگن هالوپریدول. ‫- اوه.
‫اگه مصرف نکنم حالم بدتر میشه.
‫امروز یکی نخوردم و احتمالاً واسه همین ‫اینجوری شدم.
‫تا حالا شده فکر کنی که به صورت ‫بلند مدت مصرف نکنیش؟
‫نه راستش.
‫به نظرم حالت خوب نیست.
‫اوضاع خونه‌تون چطوره؟
‫بیا بریم. غذات رو گرم می‌کنم.
‫احمق سوسول.
‫حواست به سرت باشه.
‫بگم چی نشی، جان.
‫خیلی خوشمزه بود.
‫ممنون، جان.
‫داتی داره به خاطر سرطان می‌میره! ‫متاسفم، داتی.
‫اوه، لعنتی! ‫بمیری، احمق!
‫- ببخشید، دوستان. ‫- گوش کن، جان.
‫اگه قراره بیشتر بهمون سر بزنی، ‫که امیدوارم بیای،
‫باید درباره نحوه حرف زدنت باهات ‫صحبت کنم.
‫باشه.
‫ما تو این خونه یه قانون داریم.
‫که اگه کاری انجام بدی که دست خودت نیست،
‫نیاز نیست بابتش عذرخواهی کنی.
‫مثلاً اگه تو خیابون باشی که مردم ‫درکت نکنن،
‫باشه، عذرخواهی کن، ولی تو ‫این خونه...
‫که می‌دونیم دست خودت نیست،
‫می‌دونی، که می‌دونیم منظوری نداری...
‫عذرخواهی بی‌معنیه.
‫عذرخواهی کردنت داره روانیم می‌کنه.
‫نیاز نیست عذرخواهی کنی.
‫خب؟
‫باشه.
‫خب؟
‫خیلی خب.
‫- ممنون. ‫- عالیه. ممنون.
‫جان، ولش کن. داریم شروع می‌کنیم.
‫باشه، یه لحظه.
‫به جان گفتم می‌تونه اینجا بمونه.
‫امشب؟
‫آره، امشب، یا تا هر وقت که بخواد.
‫- مامان. ‫- چیه؟
‫خل شدی؟
‫اونم با مشکلاتی که خودت داری؟
‫خب من که همه‌ش شش ماه زنده‌م.
‫می‌تونم بشینم گریه کنم،
‫سریال همسایه‌ها رو تماشا کنم و ‫چیپس بخورم،
‫یا می‌تونم به این پسره کمک کنم.
‫- کجا قراره بخوابه؟ ‫- انباری،
‫به شرط این که از رنگ صورتی بدش نیاد.
‫جان، بلک‌جک بلدی؟
‫- بازی کارتیه؟ ‫- آره.
‫آره، بلدم.
‫دوتا آس دارم.
‫ببخشید، دوستان.
‫عذرخواهی نکن.
‫خب.
‫وانمود می‌کنیم نشنیدیم، خب، موری؟
‫باشه.
‫کریس؟
‫باشه.
‫عالیه، پس توافق کردیم.
‫کارت بده.
‫یکی دیگه.
‫همونطور که تو تمرین گفتیم، خیلی سریع...
‫- موری چطور بود، جان؟ ‫- هوم.
‫حتماً درباره ماجراجویی‌هاش یه عالمه ‫داستان تعریف کرده.
‫جان؟
‫درباره ماجراجویی‌هاش برات گفت؟
‫- قراره از اینجا برم. ‫- چی گفتی؟
‫می‌خوام از اینجا برم.
‫قراره خونه موری اینا زندگی کنم.
‫اگه نمی‌شناختمت، فکر می‌کردم
‫اینم یکی از اون تیک‌های مزخرفته.
‫مامانش داتی گفت اول باید با تو ‫درباره‌ش صحبت کنم، ولی...
‫برنامه همینه.
‫هوم. فکر کردم موری گفت مامانش مریضه.
‫آره. سرطان داره.
‫اوه.
‫به نظرم داری حماقت می‌کنی، جان.
‫دنبال یکی می‌گردن که مراقبش باشه.
‫آره؟ فکر خودشه، نه؟
‫نه، چیزیه که خودم می‌خوام.
‫ولی اینجا بهت نیاز دارم، جان.
‫برادر و خواهرهات رفتن، بابات رفته،
‫و من قرار نیست جوون‌تر بشم.
‫داروهام رو هم دیگه مصرف نمی‌کنم.
‫بسه دیگه، دیوونه‌م کردی. ‫اینم فکر مامان موری بود؟
‫- درک می‌کنه، پرستاره. ‫- اوه، جدی؟
‫و این چیه، هوم؟
‫منم پرستارم، جان. پونزده ساله.
‫و مادرت هم هستم.
‫اگه قرص نخوری، مشت میزنی، فحش میدی،
‫تف می‌کنی و مردم رو ناراحت می‌کنی. ‫یادت رفته، جان؟
‫هنوز هم همینم، مامان.
‫وقتی قرص می‌خوری کمتر اینجوری ‫می‌کنی، جان!
‫مامان موری خبر نداره
‫سر و کله زدن با تو چقدر سخته.
‫من خودم به استراحت نیاز دارم.
‫تو هم همینطور.
‫- متاسفم. ‫- جان.
‫از رنگ سیاه خوشم میاد، چی بگم؟
‫خب، فکر خیلی خوبیه.
‫الان که اومدی مجبور نیستم
‫ظرف‌ها رو بشورم.
‫آره، خفه شو، موری. ‫اون که تیک نبود.
‫پس تا حالا نرفتی گالا؟
‫- نه. ‫- یا بیز؟
‫- مگه کَری؟ ‫- نرفتی گلدن لاین؟ هاروز؟
‫تو که اصلاً انگار زندگی نکردی، رفیق.
‫یه بار با بابام رفتم گلدن لاین و ‫نوشیدنی گرفتیم،
‫- ولی خب چند سال پیش. ‫- اون که حساب نمیشه.
‫روزی که مصرف قرصت رو قطع کنی، ‫میریم خوش گذرونی.
‫رفیق، منتظرم.
‫اینم تیک بود؟
‫معلومه.
‫این دفعه داشتم مسخره‌بازی درمی‌آوردم.
‫- حالت رو می‌گیرم! ‫- نکن! نکن! نکن!
‫نه، نکن!
‫- ببین چیکارم کردی! ‫- آره، خوشتیپ شدی.
‫وای خدا!
‫- ببخشید، داتی. ‫- عیبی نداره.
‫- خیلی عجیبه. ‫- سورپرایز نشدم.
‫داری قرصت رو قطع می‌کنی.
‫- چه حسی داری؟ ‫- بهترم. بهتر می‌خوابم.
‫- کمتر سردرد می‌گیرم و این حرفا. ‫- خوبه.
‫ما هم دوست داریم همین رو بشنویم. ‫خب، انگور بردار.
‫- انگور. ‫- وای خدا.
‫- قرمز یا سبز؟ ‫- سبز، لطفاً.
‫جان، توش عدس داره یا نه؟
‫ام...
‫نه، نگران نباش، دات.
‫عالیه. دوتا دیگه بردارم.
‫لطفاً راهروی پنجم رو تمیز کنید.
‫خوبی، سوزی؟ امروز چطوری؟
‫- خوبم، جان. تو چطوری؟ ‫- خوبم. به نظرم خیلی جذابی.
‫- تو چطوری، داتی؟ ‫- خوبم، عزیزم. تو چطوری؟
‫- خوبم. حالت بهتره؟ ‫- برام مهم نیست.
‫- مامانت چطوره؟ ‫- یه عوضیه.
‫- سلامم رو بهش برسون، خب؟ ‫- گمشو.
‫برگرد ببینمت. لعنتی.
‫خب، جان. اوه، درسته، آب مرغ.
‫پای مرغ.
‫لعنتی.
‫- ببخشید، داتی. ‫- عیبی نداره.
‫خودت می‌دونی که، نباید سمت ‫راست من بایستی.
‫- خیلی خب. ‫- گفته بودم دیگه.
‫الان شد تقصیر من؟
‫لبم ورم کرد، احمق.
‫ببخشید، دات.
‫ولی نمی‌تونی تا آخر عمرت دارو مصرف کنی،
‫می‌دونی، اینجوری مشکلت بیشتر روی ‫هم تلنبار میشه.
‫- این دیگه چه مدل زندگی‌ایه؟ ‫- مثل همیشه گند زدم.
‫نه، نزدی.
‫- لبت چطوره؟ ‫- خوبه.
‫تقصیر منه که سمت اشتباهی وایساده بودم.
‫مامان!
‫جان.
‫چطوری؟ داتی، این مامانمه.
‫خوشحالم می‌بینمتون، خانم دیویدسون.
‫- من مامان موری هستم. ‫- بزدل.
‫- ببخشید، مامان. ‫- چطوری، جان؟
‫خیلی وقته نیومدی بهم سر بزنی.
‫می‌دونم. شاید آخر هفته بیام.
‫ام، جان.
‫نظرت چیه بری اداره پست برام ‫تمبر بگیری؟
‫این احتمالاً کافیه.
‫به زودی می‌بینمت، مامان. ‫آخر هفته بعدی می‌بینمت.
‫خداحافظ، جان.
‫مشخصه داروش رو قطع کرده.
‫کم‌کم.
‫بدون دارو حالش بهتره.
‫خوب پیش ما جا افتاده. ‫عاشق حضورش هستیم.
‫جان میگه پرستاری.
‫درسته، آره.
‫پرستارها اندازه یه قدیس صبور هستن.
‫صبوریم چند سال پیش تموم شد.
‫آره، خب،
‫منم پنج سال پیش تو بیمارستان دینگلتون ‫پرستار سلامت روان بودم.
‫- پس می‌دونی مشکلش درمان نداره؟ ‫- آره.
‫اوهوم. خودت هم مریضی.
‫اوه، خوبم.
‫مشت زدنش، تف کردنش، فحش دادنش.
‫با شرایط تو تحملش سخته.
‫داریم به همدیگه کمک می‌کنیم.
‫خب، ممنون میشم
‫به جان بگی بیشتر به خونه سر بزنه.
‫- باشه. بهش میگم. ‫- هوم.
‫چیکار می‌کنی؟ ‫داری نمایش بهترین‌های پاپ رو اجرا می‌کنی؟
‫داروم رو قطع کردم. موری داره من رو می‌بره بیرون.
‫داری روی رقصت کار می‌کنی؟
‫- آره. نظرت چیه؟ ‫- عالیه.
‫تنهات می‌ذارم.
‫وایسا.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- خوشتیپ می‌کنم.
‫نه، بیارش بیرون.
‫حس می‌کنم این شلوار جین برام تنگه، موری.
‫جان، وقتی رفتیم تو،
‫میشه آروم باشی و دیوونه بازی درنیاری؟
‫- باشه. ‫- خب؟
‫- آره. ‫- پسر خوب.
‫می‌بینم بیکار ننشستی.
‫- تحت تاثیر قرار گرفتی؟ ‫- آره.
‫خب، سه‌تا لیوان نوشیدنی پرنود ‫با شربت انگورفرنگی سیاه می‌خوان.
‫باشه، می‌گیرم، خب؟ ‫سه‌تا پرنود با شربت انگورفرنگی سیاه.
‫الان میارم.
‫شرمنده، رفیق. ببخشید.
‫- احمق عوضی! ‫- هی!
‫دست نزن! بهش دست نزن!
‫جان!
‫گمشو!
‫بیا جلو، عوضی.
‫نبرش بیرون، تقصیر خودش نیست.
‫اون داخل یه دختره رو کتک زدم. ‫نه نزدم. کسی رو نزدم.
‫هی، گمشو!
‫هی، کجا می‌خوای ببریش، رفیق؟
‫جان، نترس. جان.
‫- برو عقب! ‫- باشه بابا.
‫جان، رسیدی زنگ بزن. ‫مامان حلش می‌کنه.
‫جان، وقتی رسیدی،
‫به مامانم زنگ بزن.
‫جان؟ به مامان زنگ بزن.
‫لعنتی.
‫پلیس عوضی!
‫خودم دیدم سرت کچل شده!
‫گمشو! عوضی!
‫می‌خوای بمیری، جانی؟
‫کمرت چی شده؟
‫تیکه.
‫من بهتر از این حرفا می‌شناسمت.
‫بذار ببینم.
‫اوه، چقدر رنگت پریده.
‫به خاطر کتکیه که خوردی؟
‫آره.
‫موری بیدار بشه بیچاره‌ش می‌کنم
‫که گذاشت به این حال و روز بیفتی.
‫نکن، داتی.
‫اذیتش نکن.
‫بهترین شب زندگیم بود. عاشقش شدم.
‫بفرمایید.
‫ممنون.
‫با یه دختر رقصیدم. اسمش مری بود.
‫خب، امیدوارم ارزشش رو داشته باشه،
‫چون بابای اون یکی پسره وکیله.
‫می‌خوان پرونده رو ببرن دادگاه.
‫گفتن تا چند ماه دیگه بهمون خبر میدن.
‫اوه، جان، نمی‌تونیم
‫بذاریم هی اینجوری تو دردسر بیفتی.
‫- نمی‌خوام دوباره قرص مصرف کنم. ‫- منم نگفتم قرص بخوری.
‫ولی باید تمرکز کنی، می‌دونی...
‫وقتی سرگرم باشی برات بهتره.
‫باید کار پیدا کنی.
‫داتی.
‫- کار می‌خوای؟ ‫- آره، از خدامه.
‫عالیه.
‫تامی از مرکز اجتماعات دنبال دستیار می‌گرده.
‫هفته بعد مصاحبه کاری دارن. ‫تو رو ثبت‌نام می‌کنم.
‫- قبول نمیشم. ‫- خب، یکی باید قبول بشه دیگه.
‫نه یکی مثل من.
‫گوش کن، گند میزنم.
‫مطمئنم گند میزنم.
‫نمیزنی. خب، به اندازه کافی ‫صبر کردیم، جان.
‫باید بری تو.
‫ببین، این کار رو می‌خوای دیگه؟
‫- آره. ‫- موفق میشی.
‫- استرس دارم. ‫- می‌دونم، عزیزم. می‌دونم. بیا...
‫خب، بیا نفس بکشیم، خب؟
‫چشمت رو ببند و نفس بکش.
‫یالا.
‫خوبه. فکر کن تو ساحلی.
‫یه ساحل خلوت.
‫و فقط صدای
‫برخورد امواج با ساحل رو می‌شنوی.
‫و شن ساحل نرم و سفید و گرمه.
‫پاهام دارن می‌سوزن.
‫درسته.
‫- چطوری، آیرین؟ ‫- آره، خوبم، ممنون.
‫- تامی داخله؟ ‫- تو راهروئه.
‫درسته، یه مقدار استرس داره، ‫شاید یه کم شورش رو دربیاره.
‫- سلام! ‫- ولی عادت می‌کنی.
‫- فهمیدم. ‫- حال شما؟ خوب هستی؟
‫- خوشبختم. ‫- همچنین.
‫اوه!
‫شرمنده.
‫عیبی نداره، جان.
‫این تامیه، سرپرست ما.
‫- اوه! ‫- اوپس، شرمنده.
‫من کمکت می‌کنم.
‫- چه پسر باعرضه‌ای. ‫- تامی، این جانه.
‫اومده واسه مصاحبه کاری.
‫- خوبی، جان؟ ‫- خوشبختم.
‫- چطوری؟ ‫- خوبم.
‫- داتی زیاد درباره‌ت برام گفته. ‫- خوبه.
‫شما دو نفر رو با هم تنها می‌ذاریم.
‫باشه. آیرین، یادداشت لیست آبی به دستت رسید؟
‫- آره. نگران نباش. ‫- باشه. ممنون.
‫- خوبی، جان؟ ‫- خوبم.
‫درسته، خب دیگه، برو سر میزت.
‫- خوبی، جان؟ ‫- آره، خوبم.
‫- جان. ‫- خوشبختم.
‫همچنین. خب، بذار اینجا رو بهت معرفی کنم.
‫یه چاقو بذار تو دستم. عجبا.
‫- اینجا راهروی اصلیه. ‫- درسته.
‫و راستش رو بخوای، بیشتر کار من ‫مربوط به سلامتی و امنیته.
‫می‌دونی، فرار از آتیش‌سوزی، کپسول آتش‌نشانی، ‫آژیر دود.
‫- آره، راحته. ‫- از اینجور چیزها دیگه.
‫اه، اگه قرار باشه استخدام بشی، ‫گفتم اگه، یادت نره،
‫چون قراره با چندتا جوون مصاحبه کنم.
‫- می‌دونم. ‫- خیلی خب. محض اطلاعت گفتم.
‫پیر کفتار.
‫چندتا مراسم مختلف برگزار می‌کنیم ‫که باید واسه‌شون کارهای مختلفی انجام بدیم.
‫مثلاً یه جلسه شورای کوچیک
‫به چندتا میز نیاز داره.
‫ولی خب ممکنه واسه بازی پانتومیم دویست‌تا ‫صندلی بذاریم.
‫- یا واسه اجرای تئاتر مدرسه. ‫- از بچه‌ها متنفرم.
‫ببخشید، تیک بود.
‫باشه، عیبی نداره.
‫- می‌خوای بیرون رو نشونت بدم؟ ‫- آره، عالی میشه.
‫درسته، خوبه.
‫ام...
‫باید درستش کنم. بیا.
‫خب، هر بهار اینا رو می‌کاریم،
‫باید بهشون آب بدی و علف‌هاشون رو بچینی،
‫و بهشون غذا بدی. گیاهان رو می‌شناسی؟
‫آره. عاشق گیاهان هستم. ‫دوتا تو باغچه خودم دارم.
‫درسته. اینجا بلای جون منه.
‫تا حالا شده خفه شی؟
‫اینجا بلای جون منه، همه‌ش هم ‫به خاطر همین.
‫اینجا واسه سیگاری‌هاست.
‫سیگاری‌ها میان اینجا سیگار می‌کشن.
‫بعدش چیکار می‌کنن؟ ‫سیگارهای کثیفشون رو می‌اندازن اینجا.
‫سیگار کثیف! سیگار کثیف!
‫سیگار کثیف! من مریضم. ‫نه، نیستم. چرا، هستم.
‫سیگار کثیف!
‫اینجا صدا خیلی منعکس میشه، نه؟
‫آره، خیلی... اکو داره.
‫در رو پشت سرت ببند. با سگ‌ها ‫که مشکلی نداری؟
‫- نه، عاشق سگ‌هام. ‫- این رزیه.
‫- سلام، رزی. چطوری؟ ‫- ام...
‫می‌تونی اونجا بشینی؟
‫- خوبی؟ ‫- آره، خوبم.
‫- خیلی خب. به وسایل ضربه نزن. ‫- ببخشید. شرمنده.
‫خیلی خب، بگیر بشین.
‫درسته.
‫خب، الان می‌رسیم به مهم‌ترین
‫- بخش مصاحبه، جان. ‫- ارتباط عاشقانه.
‫اونم اینه که، بلدی یه لیوان چای خوشمزه ‫بریزی؟
‫آره. من متخصص چای هستم.
‫چای رو پررنگ، با کلی شیر و ‫سه قاشق شکر می‌خورم.
‫چشم، تامی.
‫و یادت باشه، اول آب بریز، بعد شیر.
‫باشه. اونم بلدم.
‫خب، به زودی درباره تو صحبت می‌کنیم، جان.
‫درباره من چی بهت گفتن؟
‫که چند وقته حالت خوب نیست.
‫درسته. برنامه اینه که یه جوون رو استخدام کنیم، ‫کار رو یاد بگیره،
‫که اگه نوبت دکتر یا هر چی داشتم...
‫- آره. ‫- ...طرف بیاد
‫- و کارهای اینجا رو انجام بده. ‫- هوم، آره.
‫خب، من درباره کارتون یه مقدار مطالعه کردم، ‫می‌دونی،
‫و ساعت کاریش.
‫- دوست دارم امتحانش کنم. ‫- درسته.
‫- قابل اطمینانی؟ ‫- آره.
‫همیشه زود میام. ‫مجبورم که زودتر بیام.
‫چون یکی رو می‌خوام که وقت‌شناس باشه، ‫اینجا رو باز کنه،
‫و وقتی نیستم باشه که در اینجا رو ببنده.
‫- آره، هر وقت بخوای هستم. ‫- درسته.
‫- بلدی با دست‌هات کار کنی؟ ‫- می‌دونی، دانش‌آموز خوبی بودم.
‫در زمینه نجاری و فلزکاری و این حرفا. ‫ولی دلم می‌خواد یاد بگیرم و...
‫مشکلی ندارم که دستم کثیف بشه، می‌دونی؟
‫- باشه. ‫- خیلی تنبلم.
‫- پس با کار سخت مشکلی نداری؟ ‫- نه.
‫اتفاقاً وقتی روی یه کار یا پروژه ‫تمرکز می‌کنم،
‫خیلی بهم کمک می‌کنه.
‫که اینطور.
‫- داغه. ‫- آره.
‫بفرمایید، تامی.
‫ببخشید. این یکی رو خودم می‌خورم.
‫آره، فکر خوبیه.
‫اوهوم.
‫با چندتا جوون واسه این کار ‫مصاحبه کردم.
‫- خب. ‫- و فکر نکنم
‫اگه بگم این بهترین لیوان چاییه که ‫یکیتون برام درست کردید
‫پر حرفی کرده باشم.
‫عالیه.
‫خب...
‫جای شیر از قارچ استفاده می‌کنم.
‫صحیح، خب، تو سوالی از من نداری؟
‫ام...
‫اوه، چرا. ام...
‫شاید چند ماه دیگه مجبور باشم ‫چند روز مرخصی بگیرم،
‫چون دادگاه دارم.
‫- همین. ‫- هنوز استخدام نشدی
‫ولی از الان داری مرخصی می‌گیری؟
‫نه، نه. دارم میگم... ‫گند زدی، جان.
‫اگه استخدام بشم،
‫باید مرخصی بگیرم. ‫خواستم روراست باشم.
‫صحیح.
‫- تو دردسر افتادی، نه؟ ‫- آره.
‫چند روز پیش یه مشکلی پیش اومد.
‫- تقصیر تو بود؟ ‫- نه.
‫باشه. همین جواب برام کافیه.
‫- سوال دیگه‌ای نداری؟ ‫- ام...
‫می‌دونی، من از پس این کار برمیام.
‫- موفق میشم. ‫- اوهوم.
‫ولی خب سوالی که باید بپرسم اینه که...
با تیک‌ها و فحش دادنم مشکلی نداری؟
کدوم تیک‌ها؟ کدوم فحش‌ها؟
اوم‏.‏‏.‏‏.‏
فقط یه هشدار کوچولو‏،‏ جان‏.‏
اگه یه بار دیگه اون کار رو با سگ من بکنی‏،‏
قلب لعنتیت رو از جا درمیارم‏.‏ فهمیدی؟
خب‏،‏ باشه‏.‏‏.‏‏.‏
ممنون که من رو دیدید‏.‏
باشه‏،‏ پس من دیگه برم‏.‏
خوبی‏،‏ رزی؟
‏-‏ اوه‏،‏ سلام‏،‏ جان‏.‏ ‏-‏ چطوری رفیق‏.‏ خوبی؟
خوبم‏،‏ خوبم‏.‏
‏-‏ یه روزنامه و یه اوپال فروتس لطفاً‏.‏ ‏-‏ خب‏،‏ چطوری؟
آه‏،‏ بد نیستم‏.‏ امروز یه مصاحبه کاری داشتم‏،‏ کنی‏.‏
‏-‏ اوه‏،‏ جدی‏.‏ چطور پیش رفت؟ ‏-‏ سگ رئیس رو زدم‏.‏
ای بابا‏،‏ خب‏،‏ بی‌خیال‏.‏
همیشه می‌تونی برگردی سر کار قبلیت‏،‏ پخش روزنامه‏.‏
شاید روی حرفت حساب کنم‏،‏ کنی‏.‏ بعداً می‌بینمت‏.‏
مواظب خودت باش‏.‏ بله عزیزم؟
عوضی‫!
چی گفتی؟
ببخشید خانم‏.‏ من سندروم تورت دارم‏.‏
‏-‏ الان به من چی گفتی؟ ‏-‏ واقعاً متأسفم‏.‏
قصد بدی ندارم‏.‏ حرف‌هام دست خودم نیست‏.‏
‏-‏ متأسفم‏.‏‏
کسی خونه هست؟ دات؟
داری چی‌کار می‌کنی؟
یه لحظه صبر کن‏،‏ جان‏.‏
گرفتیش‏!‏
تامی زنگ زد‏.‏ کار رو گرفتی‏.‏
کار رو؟
‏-‏ از دوشنبه شروع می‌کنی‏.‏ ‏-‏ اوه‏،‏ خدای من‏!‏
آفرین‏،‏ جان‏.‏
‏-‏ جدی می‌گی؟ ‏-‏ آره‏.‏
‏-‏ لیاقتش رو داری‏.‏ ‏-‏ آفرین‏،‏ دیویدسون‏.‏
باورم نمی‌شه‏.‏ خیلی بد پیش رفت‏.‏
لیاقتش رو داری‏.‏
‏-‏ و حالا تو‏.‏‏.‏‏.‏ ‏-‏ خدایا‏،‏ من کار پیدا کردم‏.‏
نمی‌خوام ضدحال بزنم به خوشحالیت‏.‏‏.‏‏.‏
‏-‏ آره‏،‏ ولی می‌زنی‏.‏ ‏-‏ اوم‏.‏‏.‏‏.‏
من و کریس امروز رفتیم بیمارستان‏.‏
داری از سرطان می‌میری‏،‏ پیرمرد عوضی‏.‏
نه‏،‏ جان‏.‏ اون‌ها اشتباه کردن‏.‏
سرطان نیست‏.‏
اسمش همانژی‏.‏‏.‏‏.‏
همانژی‏.‏‏.‏‏.‏ نژیوم‏.‏
هم شندی‏،‏ عوضی‏.‏
چی هست‏،‏ عزیزم؟
همانژیوما‏.‏ می‌دونی‏،‏ یه جور غده‌ست.‏
ولی به هر حال‏،‏ سرطان نیست‏.‏
شبیه سرطانه‏،‏ ولی نیست‏.‏
بیا اینجا‏.‏
دوستت دارم‏،‏ مامان‏.‏
همه‌تون رو دوست دارم‏!‏
‏-‏ باورم نمی‌شه‏.‏ ‏-‏ باشه جان‏،‏ بیا‏.‏
برو رستوران چینی و هر چی بقیه می‌خوان بگیر‏.‏
یه ضیافت‏.‏ مهمون من‏،‏ جشن دوگانه‏.‏
‏-‏ ممنون‏.‏ بعداً می‌بینمت‏.‏ ‏-‏ می‌بینمت‏،‏ خداحافظ‏.‏
بیا اینجا‏.‏
لعنتی بزنش‏.‏ لعنتی بزنش‏!‏
‏-‏ بزنش‏!‏ ‏-‏ دارم می‌زنم‏!‏ عوضی‏!‏
‏-‏ این کیه؟ ‏-‏ اون لعنتی‏.‏‏.‏‏.‏
برو کنار‏،‏ برو کنار‏،‏ برو کنار‏!‏
برو کنار‏،‏ برو کنار‏!‏
حالا به کی می‌گی عوضی لعنتی‏،‏ هان؟
لعنت بهت‏!‏
گمشو لعنتی‏،‏ از اینجا برو‏!‏
فکر می‌کنی خیلی گردن کلفت هستی‏،‏ هان؟
این هشدار رو جدی بگیر‏.‏
بهت هشدار داده شد‏،‏ لعنتی‏.‏
جان،‏ چیزی نیست‏.‏
چیزی نیست‏.‏
داتی اینجاست‏.‏ من اینجام‏.‏
هوم‏.‏
عزیزم‏.‏
مجبورم به مامانت زنگ بزنم‏.‏
‏-‏ نه‏.‏ ‏-‏ جان‏.‏
‏-‏ نه‏.‏ ‏-‏ جان‏،‏ مجبورم‏.‏
فقط نگرانش می‌کنی‏.‏ چیزی نیست‏.‏
اون کاره از دوشنبه شروع می‌شه‏.‏
تامی گفت هر چقدر لازم داری استراحت کن‏،‏ هوم؟
کاره مال خودته‏.‏
‏-‏ از دستش نمی‌دی‏.‏ ‏-‏ این خوبه‏.‏
اوه‏،‏ عزیزم‏،‏ عزیزم‏.‏ تو خوبی‏،‏ خوبی‏.‏
بی‌خیال‏،‏ عزیزم‏،‏ آروم باش‏.‏
تو خوبی‏.‏ هیس‏.‏
می‌دونم‏.‏
چیزی نیست‏.‏
تو خوبی‏،‏ هان؟
بی‌خیال.‏ هیس‏.‏ بی‌خیال.‏
بی‌خیال‏.‏
می‌دونم‏.‏ هوم؟
از این وضعیت خسته شدم‏،‏ داتی‏.‏
خیلی خسته‌ام‏.‏
می‌دونم که هستی‏،‏ عزیزم‏.‏ می‌دونم‏.‏
با اون صندلی‌ها چطور پیش می‌ری‏،‏ پسرم؟
آره‏،‏ مشکلی نیست‏،‏ تامی‏.‏
اوه‏،‏ خدای من‏.‏
تو صاف‌تر از چیزی چیدیشون که من خودم می‌تونستم بچینم‏.‏
باید صاف باشه‏،‏ تام‏.‏
باید بشمرمشون.‏ باید ده تا صندلی باشه‏،‏ چهار ردیف‏.‏
یه عدد زوج‏،‏ وگرنه درست نیست‏.‏
این عددها هستن که اذیتت می‌کنن‏،‏ یا شکلشونه؟
آه‏،‏ همه‌اشه‏.‏ اگه درست نباشه‏،‏
اون‌وقت فکر می‌کنم اتفاق‌های بدی قراره بیفته‏.‏
مثلاً چی؟
خب‏،‏ بعضی وقت‌ها دستم رو می‌ذارم زیر آب جوش‏،‏
و باید چهار بار این کار رو بکنم‏،‏ وگرنه تو می‌میری‏.‏
‏-‏ چی؟ ‏-‏ می‌دونم‏.‏
ولی‏،‏ مثلاً‏،‏ یه کار دیگه‌ای که می‌کنم‏،‏
و این واقعاً عجیبه‏،‏ اینه که دارم توی خیابون راه می‌رم‏.‏‏.‏‏.‏
و یه تیر چراغ برق می‌بینم‏،‏ و فرض کن صاف نیست‏.‏‏.‏‏.‏
یا زاویه‌اش اشتباهه‏،‏
یا رنگش فرق داره یا یه چیز دیگه‏،‏ باید ببوسمش‏.‏
‏-‏ باید یه تیر چراغ برق رو ببوسی؟ ‏-‏ آره‏.‏
آه‏،‏ این رو هیچ‌وقت توی مصاحبه‌ات بهم نگفتی‏.‏
‏-‏ هیچ‌وقت نپرسیدی‏.‏ ‏-‏ آره‏.‏
و همیشه این تیک‌ها هستن که مشکل‌ساز می‌شن؟
آره‏،‏ آره‏،‏ همیشه تیک‌ها‏.‏
می‌دونی به چی فکر می‌کردم؟ بذار بهت بگم به چی فکر می‌کردم‏.‏
نظرت چیه بذاری مردم بیان توی سرت‏.‏‏.‏‏.‏
همون‌طوری که به من اجازه دادی بیام توی سرت؟
‏-‏ نه‏،‏ نمی‌تونم این کار رو بکنم‏.‏ ‏-‏ نه‏،‏ به حرفم گوش کن‏.‏
چون فکر نمی‌کنم مشکل از تورت باشه‏.‏
فکر می‌کنم مشکل اینه که ما به‌اندازه کافی در مورد تورت نمی‌دونیم‏.‏
پس‏،‏ اگه به پلیس‌ها.‏‏.‏‏.‏
و دکترها و معلم‌ها‏ آموزش ندی،‏
اگه بهشون آموزش ندی‏،‏
‏-‏ هیچی عوض نمی‌شه‏.‏ ‏-‏ خب ازم می‌خوای چی‌کار کنم؟
برم توی یه کلانتری و بهشون بگم ‏"‏خوک‌ها‏"‏‏،‏
یا برم توی یه مدرسه و بگم‏،‏ ‏"‏من بچه‌‌ها رو اذیت می‌کنم‫"؟
آره‏،‏ صد در صد‏‏ لعنتی،‏ دیدی؟ متوجه شدی؟
می‌بینی؟ تو تنها کسی نیستی که می‌تونه فحش بده‏.‏
من وقتی یه چیزی خیلی برام مهمه فحش می‌دم‏،‏
وقتی در مورد یه چیزی شور و اشتیاق دارم‏،‏
و این موضوع خیلی برام مهمه‏.‏
چرا دیگه برات مهم نباشه‏.‏‏.‏‏.‏
که مردم در موردت چی فکر می‌کنن و بهشون آموزش بدی؟
ای عوضی‏.‏
دیدی چی‌کار کردم؟ این برای تأکیده‏.‏
‏-‏ دیدم‏.‏ ‏-‏ ای عوضی‏.‏
‏-‏ ادامه بده‏.‏ ‏-‏ ای عوضی‏.‏
یه کم هم پام رو تکون دادم‏.‏
‏-‏ آره‏،‏ یه کارابین داری‏.‏ ‏-‏ عوضی لعنتی‏.‏
اون مرخصی رو می‌خوام‏،‏ تام‏،‏ برای روز دادگاه‏.‏
می‌دونم‏،‏ دیدمش‏.‏ مشکلی باهاش نداری؟
وحشت‌زده‌ام‏.‏
لعنت بهش‏،‏ جان‏.‏
‏-‏ ببخشید‏.‏ ‏-‏ جان‏.‏
کریسمسه‏.‏
جدی می‌گم‏.‏ یا خدا.‏
باشه‏،‏ خیلی خب‏.‏
بعدش چی؟
بعدش باید از خودم محافظت کنم‏.‏
موکلم الان شهادت می‌ده‏.‏
آقای دیویدسون‏،‏ می‌شه لطفاً برید‏.‏‏.‏‏.‏
به جایگاه شهود؟
آقای دیویدسون‏،‏ سوگند یاد می‌کنید؟
بله‏.‏
لطفاً دست راستتون رو بالا ببرید‏،‏ و بعد از من تکرار کنید‏.‏‏.‏‏.‏
قسم می‌خورم به خداوند متعال‏.‏‏.‏‏.‏
‏-‏ که حقیقت رو بگم‏.‏‏.‏‏.‏ ‏-‏‏ که حقیقت رو بگم‏.‏‏.‏‏.‏
‏-‏ تمام حقیقت رو‏.‏‏.‏‏.‏ ‏-‏ نه‏،‏ نمی‌گم‏!‏
لطفاً‏،‏ کسی می‌تونه دلیل این اهانت به دادگاه رو توضیح بده؟
سرورم‏،‏ اگه اجازه بدید‏،‏
آقای دیویدسون‏،‏ بعضی وقت‌ها‏،‏ بدون کنترل داد می‌زنن‏.‏
حرف‌های یهویی‏.‏ نه منظوری ازشون دارن و نه می‌تونن کنترلشون کنن‏.‏
فحش‌های ضد مرد و زن‏،‏ ضد اقلیت‌ها‏‏.‏‏.‏‏.‏
نژادپرست رو یادت نره‏،‏ عوضی‏.‏
و نژادپرست‏.‏
بر اساس تجربه شخصی‏،‏ می‌تونم بهتون اطمینان بدم‏.‏‏.‏‏.‏
که به انواع و اقسام حرف‌های نژادپرستانه مسلطه‏،‏
که خیلی‌هاش رو حتی من هم نشنیدم‏،‏
ولی همه‌شون کاملاً خارج از کنترلشه‏.‏
ما مدرک شماره 71 رو ارائه دادیم‏.‏‏.‏‏.‏
که جزئیات یک بیماری به نام سندروم تورت رو شرح می‌ده‏.‏
بله‏،‏ اون مدرک رو خوندم‏،‏
ولی مدرک شماره 107 رو هم در نظر گرفتم‏.‏‏.‏‏.‏
‏-‏ از طرف آقای بارومن‏.‏‏.‏‏.‏ ‏-‏ لعنتی‏،‏ عوضی‏.‏
که ادعا می‌کنه سندروم تورت‏.‏‏.‏‏.‏
یک بیماری شناخته‌شده نیست‏.‏
که نمی‌شه تشخیصش داد‏،‏
و در نتیجه به این پرونده بی‌ربطه‏.‏
ممنونم‏،‏ سرورم‏.‏
آقای دیویدسون‏،‏ سوگند رو‏،‏ یک بار دیگه‏،‏ لطفاً‏،‏
دقیقاً همون‌طور که من تلفظ می‌کنم‏.‏
باشه‏.‏
لطفاً دست راستتون رو بالا ببرید‏،‏ و تکرار کنید‏.‏‏.‏‏.‏
قسم می‌خورم به خداوند متعال‏.‏‏.‏‏.‏
که حقیقت رو بگم‏.‏‏.‏‏.‏
که حقیقت رو بـ.‏‏.‏‏.‏ تو یه عوضی هستی‏!‏
آقای دیویدسون‏،‏ لطفاً دادگاه رو ترک کنید‏.‏
‏-‏ که حقیقت رو بگم‏.‏ ‏-‏ آقای دیویدسون‏،‏
لطفاً دادگاه من رو ترک کنید‏.‏
آقای دیویدسون‏،‏ اگه خودتون رو از دادگاه من بیرون نبرید‏،‏
می‌دم به زور بیرونتون کنن‏.‏ آقای دیویدسون‏،‏
‏-‏ لطفاً دادگاه من رو ترک کنید‏.‏ ‏-‏ قسم می‌خورم به خداوند متعال‏.‏‏.‏‏.‏
به خداوند متعال قسم می‌خورم که حقیقت رو می‌گم‏.‏
‏-‏ آقای دیویدسون‏!‏ ‏-‏ عوضی‏!‏
‏-‏ عوضی‏،‏ لعنتی‏،‏ عوضی‏!‏ ‏-‏ برو بیرون‏!‏
جان‏.‏ بیا عزیزم‏.‏ اشکالی نداره‏.‏
من یه عقب‌مونده‌ام‏.‏ من یه دست‌وپاچلفتی‌ام‏.‏
گند زدی‏.‏ گند زدی‏،‏ جان‏.‏
تامی‏.‏
اوضاع خوب پیش نمی‌ره‏،‏ تامی‏.‏ به قاضی گفت عوضی‏.‏
‏-‏ خب‏،‏ این خوب نیست‏.‏ ‏-‏ نه‏.‏
جان‏،‏ بدون شک‏،‏
بهترین کارمندی بوده که تا حالا داشتم‏.‏
داد می‌زنه؟ بله‏.‏ فحش می‌ده؟ بله‏.‏
آیا قصد آزاری داره؟ اصلاً و ابداً‏.‏
تیک‌هاش غیرقابل کنترله‏.‏
وقت‌هایی هست‏،‏ روزی دو‫-سه بار‏،‏ دست راستش‏.‏‏.‏‏.‏
یهو همین‌جوری می‌پره بیرون‏،‏ با مشت گره‌کرده‏.‏
تا حدود سه میلی‌متری صورتم میاد.‏
این‌قدر کارش خوبه‏.‏ توی این کار به استادی کامل رسیده‏.‏
روزی دو-سه بار‏،‏ می‌زنه توی شکمم‏،‏ خب؟
حالا‏.‏‏.‏‏.‏ می‌تونم بگم شکمم؟
مطمئنم از چیزهایی که تا الان شنیدیم بدتر نیست‏.‏
باشه‏،‏ پس می‌تونم بگم؟
می‌دونید منظورم چیه وقتی می‌گم شکمم؟
شکم؟ نافم؟ چربی‌هام؟
‏-‏ شیکم!‏ ‏-‏ ممنونم‏،‏ آقای تروتر‏.‏
‏-‏ فکر کنم متوجه شدیم‏.‏ ‏-‏ باشه‏،‏ فقط می‌خواستم مطمئن بشم‏.‏
خب‏.‏ این یه بیماریه‏.‏ درسته؟
وجود داره‏.‏ من هر روز می‌بینمش‏.‏
حالا‏،‏ من می‌فهمم که بعضی از آدم‌ها‏.‏‏.‏‏.‏
می‌گن که اون داره تظاهر می‌کنه‏.‏
می‌تونم بپرسم‏،‏ چرا باید تظاهر کنی که یه بیماری داری‏.‏‏.‏‏.‏
که باعث بشه با دیلم بزننت؟
که باعث شده تحقیر بشی‏.‏‏.‏‏.‏
و توی مدرسه مسخره‌ات کنن‏.‏‏.‏‏.‏
و نذارن توی امتحانات نهاییت شرکت کنی‏.‏‏.‏‏.‏
که می‌تونست زندگیت رو بهتر کنه؟
که نمی‌ذاره دوستی داشته باشی؟
کی‏،‏ کی تظاهر می‌کنه که همچین بیماری داره؟
من‏.‏
حالا‏،‏ من می‌دونم جان یه پسر جوون و مغروره‏،‏
و دوست نداره من از کلمه ‏"‏معلولیت‏"‏ استفاده کنم‏،‏
ولی می‌تونم بپرسم‏،‏ اگه یه مرد نابینا وارد یه کافه بشه‏،‏
و به یه نفر دیگه بخوره‏،‏ کارشون به دادگاه می‌کشه؟
هان؟
حالا‏،‏ اون پسر جوونی که اونجاست آزارش به یه مورچه هم نمی‌رسه‏.‏
اون بهترین‏،‏
مهربون‌ترین و باادب‌ترین پسر جوونیه که تا حالا دیدم‏.‏
و یه چایی فوق‌العاده هم درست می‌کنه‏.‏
به جای شیر‏،‏ آب.‏
می‌تونم‏.‏‏.‏‏.‏ ببخشید‏.‏ ببخشید‏،‏ سرورم‏.‏
ممنونم‏،‏ آقای تروتر‏.‏
جان‏،‏ این نتیجه غافلگیرت کرد؟
نه‏.‏ قاضی گفت این پرونده اصلاً نباید به دادگاه می‌اومد‏.‏
داتی‏،‏ برای تو مهم‌ترین لحظه کدوم بود؟
اوه‏،‏ خب‏،‏ اونجایی که گفت‏.‏‏.‏‏.‏
که پلیس باید از این تجربه درس بگیره‏.‏
اوه‏،‏ تامی تروتر‏،‏ دوست خانوادگی‏.‏
فقط می‌خواستم بگم کاری که اون پسر اون تو کرد فوق‌العاده بود‏.‏
‏-‏ می‌تونید این رو از قول من بنویسید‏.‏ ‏-‏ به جان افتخار می‌کنید؟
من؟ خب‏،‏ من همیشه به جان افتخار می‌کنم‏.‏
خب‏،‏ جان‏،‏ از اینجا به بعد چی کار می‌کنی؟
من بهتون می‌گم کجا می‌ره‏.‏
با من برمی‌گرده به فرهنگسرا‏،‏
و کمکم می‌کنه اون فاضلاب‌ها رو تمیز کنیم‏.‏
کارش همینه‏.‏
وقت رفتن به خونه‌ست!‏
خب‏،‏ من دیگه رفتم‏.‏
امروز می‌رم تامی رو ببینم‏،‏ آیرین‏.‏
وقت دکتر داشت‏.‏
بهش می‌گی بینگوی پنجشنبه کنسل شده؟
حتماً می‌گم‏.‏ بعداً می‌بینمت‏،‏ آبرین.‏
می‌بینمت‏،‏ جان‏.‏
تامی؟
تامی‏!‏
تامی؟
سلام‏،‏ رزی‏.‏
خوبی‏،‏ دختر؟
تامی؟
اوه‏،‏ خدای من‏.‏
پلیس‏.‏
سلام؟ کسی اینجا هست؟
چراغ‌ها رو روشن می‌کنی؟
خوبی‏،‏ پسرم؟ چی شده؟
اوم‏.‏‏.‏‏.‏
من اومدم تو و‏.‏‏.‏‏.‏
براش چند تا نوشیدنی آوردم‏.‏
من کشتمش‏.‏
لعنت بهش‏.‏
‏-‏ من کشتمش‏.‏ ‏-‏ کی رو کشتی‏،‏ پسرم؟
اون داخله.‏
باشه‏.‏
باید دقیقاً همون جایی که هستی بمونی‏،‏ باشه؟
آره‏.‏ مشکلی نیست‏.‏
من کشتمش‏.‏
و حالا سرودی روحانی‏.‏‏.‏‏.‏
از کشیش انگلیکن اسکاتلندی هنری فرانسیس لایت‏،‏
‏"‏با من بمان‏"‏‏.‏
♪ با من بمان ♪
♪ شب به سرعت فرا می‌رسد ♪
♪ تاریکی عمیق‌تر می‌شه ♪
♪ خداوندا‏،‏ با من بمان ♪
♪ وقتی یاوران دیگر شکست می‌خورند - ♪ ‫- گمشو‏،‏ جان‫!
♪ و آرامش از بین می‌ره ♪
♪ یاور بی‌کسان ♪
♪ آه با من بمان ♪
گمشو‏،‏ جان‏!‏
جان؟
‏-‏ هی‏،‏ دیویدسون‏!‏ ‏-‏ چیه؟
برای نهار می‌برمت بیرون‏.‏
‏-‏ چی؟ ‏-‏ بیا،‏ ناهار‏.‏
صدات رو نمی‌شنوم‏.‏
این گوجه‌ها رو از کجا گرفتی؟
بازار‏.‏ چطور؟
یه کم لهه‏.‏
آره‏،‏ بیراه نمی‌گی‏.‏
می‌تونی خودت رو تصور کنی اینجا زندگی کنی‏،‏ جان؟
‏-‏ چی‏،‏ اینجا؟ ‏-‏ آره‏.‏
توی یه آپارتمان؟
آره‏.‏
می‌دونی چیه؟ ما خیلی دوستت داریم‏،‏ اما‏.‏‏.‏‏.‏
تو پنج ساله که توی اون اتاق کوچیکه هستی و من‏.‏‏.‏‏.‏
خب‏،‏ فکر می‌کنم داره جلوی رشدت رو می‌گیره‏.‏
تو به استقلالت نیاز داری‏.‏
یه آپارتمان دولتی توی اون بلوک خالی شده‏.‏
و من برامون ده دقیقه دیگه یه وقت ملاقات گرفتم‏،‏
اگه علاقه‌مند باشی‏.‏ هیچ فشاری نیست‏.‏
آره‏،‏ می‌تونم اینجا زندگی کنم‏.‏
چرا که نه؟
عالیه‏.‏
اگه درخواست موفقیت‌آمیز باشه‏،‏
شهرداری میاد و رطوبت رو اندازه‌گیری می‌کنه‏.‏
‏-‏ اوه‏،‏ جان‏.‏‏.‏‏.‏ ‏-‏ واقعاً هر کاری لازم باشه انجام می‌دن‏.‏
‏-‏ اون رو نگاه کن‏.‏ ‏-‏ شومینه نداره‏،‏ داتی‏.‏
آره خب‏،‏ توی آپارتمان که شومینه نیست‏،‏ عزیزم‏.‏
ولی می‌تونم از یه سطل استفاده کنم‏.‏
و البته‏،‏ یه بالکن کوچیک هم داره‏.‏
اوه‏،‏ وای‏،‏ اون رو نگاه کن‏.‏ فوق‌العاده‌ست‏.‏
می‌خوام بپرم‏.‏
شهرداری می‌تونه نرده‌های امنیتی اضافه کنه‏.‏ ما این کار رو زیاد انجام می‌دیم‏.‏
آره‏،‏ فکر خوبی می‌شه‏.‏
خب نظرت چیه‏،‏ جان؟
اینجا مزخرفه‫!
آره‏.‏ خوشم میاد‏.‏
آره؟
خب‏،‏ بزن بریم‏.‏
ممنونم‏.‏
‏-‏ هیجان‌زده‌ام که بهت نشونش بدم‏.‏ ‏-‏ آره؟
خب‏،‏ این آخرین جعبه‌ست‏.‏
‏-‏ مطمئنی حالت خوبه‏،‏ جان؟ ‏-‏ نگران نباش‏.‏
من می‌رم سوار آسانسور بشم‏،‏ مامان‏.‏ زود می‌بینمت‏،‏ رفیق‏.‏
‏-‏ ممنون‏،‏ رفیق‏.‏ ‏-‏ خب‏.‏ پس‏‏.‏‏.‏‏.‏
‏-‏ پس مشکلی نداری؟ ‏-‏ آره‏.‏
آره‏،‏ مشکلی ندارم،‏ دات‏.‏ بی‌خیال‏.‏
خونه بدون تو ساکت می‌شه‏.‏
می‌دونم‏.‏
و خب‏،‏ برای ناهار یکشنبه میای‏،‏ مگه نه؟
‏-‏ البته که میام‏.‏ ‏-‏ عالیه‏.‏
اوه‏،‏ و‏،‏ یادت باشه‏،‏
فحش ندی‏.‏
بعداً می‌بینمت‏،‏ دات‏.‏
می‌رم خوش بگذرونم‏.‏
گمشو‏،‏ جان‏.‏
گمشو‏!‏
‏-‏ داره سر کی داد می‌زنه؟ ‏-‏ هیچ‌کس‏.‏
عوضی‏!‏
حالت خوبه‏،‏ رفیق؟
‏-‏ آره‏،‏ نگران نباش‏.‏ ‏-‏ پس داری به کی فحش می‌دی؟
هیچ‌کس‏،‏ کارم همینه‏.‏ یه مشکل پزشکیه‏.‏
‏-‏ چی؟ ‏-‏ کجا زندگی می‌کنی؟
گمشو‏،‏ فضول‏.‏
اون یه تیک بود‏.‏ فقط باید نادیده‌شون بگیری‏.‏
بهم عادت می‌کنی‏.‏
به هر حال‏،‏ بهتره برگردم‏.‏
یه لازانیای یخ‌زده دارم که یخش داره اینجا آب می‌شه‏.‏
پس کدوم آپارتمان مال توئه؟
اوه‏،‏ شماها حالتون خوبه؟ کافه چطوره؟
لعنتی بهش بگو‏.‏ فقط بهش بگیم‏.‏
‏-‏ حالت خوبه‏،‏ رفیق؟ ‏-‏ آره‏.‏
برات یه نوشیدنی آوردم‏.‏
ممنون‏.‏
این نرده‌ها برای چیه؟
جلوم رو می‌گیره‏.‏‏.‏‏.‏
که نپرم پایین‏.‏
عجب‏.‏
آپارتمان قشنگیه‏.‏
ولی بد نیست یه پولی هم خرجش کنی‏.‏
منظورت چیه؟
خب‏،‏ مثلاً یه تلویزیون گنده بگیر‏.‏
یه مبل نو‏.‏
از پس هزینه‌اش برنمیام‏،‏ رفیق‏.‏
‏-‏ بیا برای من کار کن‏.‏ ‏-‏ من شغل دارم‏.‏
توی وقت آزادت‏،‏ بیا برای من کار کن‏.‏
‏-‏ اما از طرفی‏.‏‏.‏‏.‏ ‏-‏ چی؟
شاید‏،‏ نمی‌دونم‏.‏‏.‏‏.‏
‏-‏ چیه؟ ‏-‏ خب‏.‏‏.‏‏.‏
شاید معلولیتت دست و پا گیر بشه‏.‏
این یه معلولیت نیست‏.‏
هر کاری بخوای برات انجام می‌دم‏.‏ چی لازم داری؟
این رو بگیر‏.‏
حالت خوبه؟
‏-‏ توی کیفه‏.‏ ‏-‏ چی؟
‏-‏ توی اون کیف لعنتیه‏.‏ ‏-‏ آهان‏،‏ باشه‏.‏
منم یه کیف مثل این دارم‏،‏ می‌دونی‏.‏ برای کار ازش استفاده می‌کنم‏.‏
جیب‌هاش خیلی خوبه‏.‏
این همونیه که فکر می‌کنم؟
این برای دنیه؟
این رو نگاه کن‏.‏
هروئین نصف قیمت‏!‏ گم شو‏!‏
دارم مواد می‌فروشم‏!‏
خوک‌ها‏،‏ پلیس‌ها‫!
پلیسا‏!‏
خوبی‏،‏ رفیق؟
‏-‏ یه دقیقه بیا اینجا‏.‏ ‏-‏ حالتون چطوره بچه‌ها؟
‏-‏ حالتون چطوره‏،‏ افسرها؟ ‏-‏ همون‌جا وایسا‏.‏ بیا اینجا‏!‏
بیا اینجا‏.‏
مواد غیرقانونی مصرف کردی؟
نه‏،‏ نه‏،‏ اصلاً همچین چیزی نیست‏.‏ من‏‏.‏‏.‏‏.‏
زیر پلیورم مواد دارم‏.‏ من سندروم تورت دارم‏.‏
‏-‏ دست خودم نیست چی می‌گم‏.‏ ‏-‏ جدی می‌گی‏،‏ آره؟
دست‌هات رو ببینم‏.‏
دست‌هات رو از زیر پلیورت در بیار‏!‏
اون یکی‏.‏ همین الان‏!‏
اون چیه؟
‏-‏ اون چیه؟ ‏-‏ کراک کوکائین‏،‏ عوضی‏.‏
‏-‏ هروئین نصف قیمت‏!‏ ‏-‏ خیلی خب‏،‏ کافیه‏.‏
نه‏،‏ من حتی نمی‌دونم این چیه‏.‏
‏-‏ شما تحت بازداشت هستید به جرم‏.‏‏.‏‏.‏ ‏-‏ گم شو‏!‏
‏-‏ عوضی‏!‏ عوضی‏!‏ عوضی‏!‏ ‏-‏ ساکت‏!‏
جان‏،‏ چی‌کار کردی؟
امروز دارم مواد می‌فروشم‏.‏ گم شو‏!‏
همین حرفی که الان زد‏.‏
به ما این اجازه رو داد که دستگیرش کنیم‏.‏
خب واقعاً چی‌کار کرده؟
یه بسته همراهش بود‏.‏‏.‏‏.‏
که ادعا می‌کرد کراک کوکائینه‏.‏
‏-‏ و کراک کوکائین بود؟ ‏-‏ نه‏.‏
یه کیسه شکر بود‏.‏
ولی دفعه بعد‏،‏ جنس واقعی رو بهت می‌سپرن‏.‏
نمی‌تونید به خاطر اتفاقی که ممکنه دفعه بعد بیفته دستگیرش کنید‏.‏
ببینید‏،‏ اون نباید زندانی بشه‏.‏
دست خودش نیست چی می‌گه‏.‏ اون سندروم تورت داره‏.‏
اون مشکل رفتاری داره‏،‏ مشکلش اینه‏.‏
داتی هم مواد قایم کرده‏.‏
خب‏،‏ می‌تونه بره؟
‏-‏ آره‏.‏ ‏-‏ باشه‏.‏ دیویدسون‏،‏ بیا‏.‏
بریم خونه تا حواسم بهت باشه‏.‏
ها‏‏ها‏!‏ ببخشید‏.‏
بعضی وقت‌ها دلم می‌خواد بکشمت‏.‏
بفرما‏،‏ دات‏.‏ یه چای خوب.‏
‫"داتی هم مواد قایم کرده‏.‏‫"
آره‏،‏ بابت اون معذرت می‌خوام‏.‏
متاسفم‏.‏
اون شهرک ایده بدی بود‏.‏
آره‏.‏
‏-‏ چی می‌خونی؟ ‏-‏ یه کتاب درباره تورت‏.‏
به نظرم باید بخونیش‏.‏ می‌دونی‏،‏ راستش‏،‏
هر دومون باید هر چیزی که دست‌مون می‌رسه رو بخونیم‏.‏
تا جایی که می‌تونیم یاد بگیریم‏.‏
نظرت چیه؟
آره‏.‏ آره‏.‏
‏-‏ ایده خوبیه‏.‏ ‏-‏ هوم‏.‏
امروز اخراج می‌شم‏.‏
بیا تو‏.‏
‏-‏ خوبی‏،‏ رفیق؟ ‏-‏ آره‏،‏ جان‏.‏ آره‏.‏ بشین‏.‏
اینجا مثل سونا می‌مونه،‏ عوضی‏.‏
‏-‏ می‌خوای پنجره رو باز کنم؟ ‏-‏ نه‏،‏ نه‏،‏ نه‏.‏ فقط یه تیک بود‏.‏
فکر نمی‌کنم تو یه عوضی هستی‏.‏
جان‏،‏ تو کاملاً خبر داری که‏.‏‏.‏‏.‏
ما دنبال یه‏.‏‏.‏‏.‏
‏-‏ ببخشید‏.‏ ‏-‏ آه‏،‏ مشکلی نیست‏.‏
یه سرایدار تمام‌وقت‏،‏ آره‏.‏ کسی رو پیدا کردید؟
هیچ‌کس به خوبی من نیست‏.‏
اون یه تیک بود‏.‏
‏-‏ نه‏،‏ تیک نبود‏،‏ جان‏.‏ ‏-‏ آره‏،‏ بود‏.‏ یه تیک بود‏.‏
یه الهام بود‏.‏
جان‏،‏ هیچ‌کس به خوبی تو نیست‏،‏ این یه حقیقته‏.‏
و برای همینه که می‌خوایم بهت پیشنهاد بدیم‏.‏‏.‏‏.‏
که سرایدار دائمی اینجا بشی‏.‏
بهش فکر کن‏.‏ می‌دونی که اگه قبول کنی‏،‏
که خیلی امیدواریم قبول کنی‏،‏
این شغل با محل اقامت همراهه‏.‏
دقیقاً یه قصر نیست‏،‏ ولی راحته‏.‏
‏-‏ باشه‏،‏ خب‏.‏‏.‏‏.‏ ‏-‏ تبریک می‌گم‏.‏
آره‏.‏ ممنونم‏.‏ ممنونم‏.‏ ناامیدتون نمی‌کنم‏.‏
قطعاً نمی‌کنی‏،‏ نه‏.‏ لیاقتش رو داشتی‏.‏
خب‏،‏ باشه‏‏.‏.‏‏.‏ بهتره برم سر کارم‏.‏
باید چندتا صندلی بچینم و کارای دیگه انجام بدم‏.‏
عالیه‏.‏ ممنون‏،‏ جان‏.‏
‏-‏ این رو گوش کن‏.‏ ‏-‏ هوم‏.‏
سکوت‏.‏
‏-‏ اوه‏،‏ خب‏.‏‏.‏‏.‏ ‏-‏ ببخشید‏.‏
اوه‏،‏ چه خونه کوچیک و قشنگیه‏،‏ جان‏.‏
‏-‏ هوم؟ ‏-‏ هوم‏.‏
‏-‏ تامی اینجا رو دوست داشت‏.‏ ‏-‏ آره‏،‏ دوست داشت‏.‏
دقیقاً همونیه که لازم داری‏.‏
شاید بتونم یه سگ کوچولو مثل رزی بگیرم‏.‏
هی‏،‏ اون رو نگاه کن‏.‏ اون کلاغه‏،‏ اون تامیه‏.‏
‏-‏ احمق نباش‏.‏ ‏-‏ اون‏،‏ دوست من‏،‏ یه نشونه‌ست‏.‏
‏-‏ چی؟ نه‏،‏ راست می‌گم.‏ ‏-‏ نشونه نیست‏.‏
مثل حیوان درونم‏،‏ می‌دونی چی می‌گم؟
‏-‏ چطوری‏،‏ تامی؟ ‏-‏ خوبی‏،‏ تام؟
دیدی؟ تکون نمی‌خوره‏.‏
گم شو‏!‏ سلام؟
‏-‏ شما جان هستی؟ ‏-‏ آره‏.‏ بابتش معذرت می‌خوام‏.‏
مشخصاتت رو از بیمارستان گرفتیم‏.‏
گفتن شاید بتونی کمک کنی‏.‏
دکترها و متخصص‌ها‏،‏ اون‌ها در مورد تورت حرف می‌زنن‏،‏
ولی خودشون تجربه‌اش نکردن‏.‏
هوم‏.‏
اون تا حالا هیچ‌کس دیگه‌ای رو که این مشکل رو داشته باشه ندیده‏.‏
لوسی‏،‏ می‌شه لطفاً از ماشین پیاده بشی؟
گم شو‏!‏
جان با ماست‏.‏
باشه‏،‏ در رو باز کن‏.‏
فقط گمشو‏،‏ عوضی‏.‏ من زیر سن قانونی‌ام‏.‏
واسه چی این کار رو می‌کنی؟
که نزنم توی صورتت‏.‏
‏-‏ من با تو حرف نمی‌زنم‏.‏ ‏-‏ آهان‏،‏ مشکلی نیست‏.‏
راستش رو بخوای‏،‏ خوبه که چند دقیقه‌ای از کارم مرخصی گرفتم‏.‏
عوضی پاره‌وقت‏!‏
‏-‏ امروز روی یه عروس دریایی نمک ریختم.‏ ‏-‏ تو یه احمقی‏.‏
‏-‏ رادی قدش کوچیکه.‏ ‏-‏ گم شو‏.‏
‏-‏ من یه خرگوش گنده دارم‏.‏ ‏-‏ مامانت رو می‌کشم‏.‏
لعنت بهت‏.‏ عوضی‏.‏
‏-‏ بابات ازت خجالت می‌کشه.‏ ‏-‏ بابات یه عوضیه‏.‏
‏-‏ بابای من عوضیه.‏ ‏-‏ من عوضی‌ام.‏
من رهبر عوضی‌ها هستم‏.‏
من یه دختر رو کتک زدم‏.‏
اسمت توی لیست خلافکارهاست‏.‏
‏-‏ من یه آدم عوضی‌ام‏.‏ ‏-‏ بابای من بابات رو اذیت کرده‏.‏
بابای من یه عروس دریایی‏.‏
‏-‏ مامان من بی‌شعوره.‏ ‏-‏ برم تو؟
‏-‏ شاید نه‏.‏ ‏-‏ تو یه عوضی شل و ولی‏.‏
‏-‏ مامان من یه کشیشه‏.‏ ‏-‏ تو یه کشیشی‏،‏ عوضی‏.‏
تو یه لکه خونی.‏
‏-‏ خوبی‏،‏ رفیق؟ ‏-‏ آره‏.‏
‏-‏ اسمش چیه؟ ‏-‏ تیلی‏.‏
یا تیلی‏لیلی صداش می‌کنیم‏.‏
‏-‏ سگ دوست داری؟ ‏-‏ آره‏.‏
یکی می‌خوام‏،‏ ولی بابام می‌گه دردسرشون خیلی زیاده‏.‏
هستن‏،‏ باور کن‏.‏
ولی اون کمکم می‌کنه بفهمم چه اتفاقی داره برام می‌افته‏،‏
‏-‏ فکر کنم‏.‏ ‏-‏ آره‏.‏
سلام‏.‏
آه‏،‏ گم شو‏!‏
خوبی؟
آره‏،‏ فکر کنم فقط باید قبل‌تر توی ماشین خودم رو خالی می‌کردم‏.‏
‏-‏ وقتی همه‌اش روی هم جمع می‌شه‏.‏ ‏-‏ آره‏.‏
پس توی سرکوب کردن تیک‌هات خیلی خوبی؟
بعضی وقت‌ها فقط‏،‏
بستگی داره روزم چطور پیش بره‏،‏ می‌دونی؟
بیمارستان هر از گاهی یه سری آدم رو پیشم می‌فرسته‏.‏
ولی‏،‏ راستش رو بخوای‏،‏ واقعاً مطمئن نیستم چقدر کمکشون می‌کنم‏.‏
اون‌جوری که بابام تعریف می‌کرد‏،‏ فکر کردم متخصصی‏.‏
نه‏،‏ نه‏.‏ من متخصص نیستم‏،‏ ولی یه کم مطالعه کردم‏.‏
آره‏.‏
تو اولین کسی هستی که دیدم تورت داره‏.‏
کمکی می‌کنه؟
اصلاً‏،‏ عوضی‏.‏
اوم‏،‏ نه‏،‏ آره‏،‏ می‌شه گفت‏.‏
ولی تو بهتر از بقیه درکش می‌کنی‏.‏‏.‏‏.‏
خوبه‏.‏
بقیه اذیتت می‌کردن؟
اوه‏،‏ آره‏،‏ آره‏،‏ وقتی مدرسه می‌رفتم‏،‏ آره‏،‏ ولی‏.‏‏.‏‏.‏
الان بیشتر مسخره‌ام می‌کنن‏،‏ یا دستم می‌اندازن‏،‏
یا آدم‌ها ازت عکس می‌گیرن‏،‏ و از این جور چیزها‏.‏
آره‏.‏
بعضی صبح‌ها‏،‏ از خواب بیدار می‌شم و حالم خیلی خوبه‏،‏
و بعدش یهو می‌زنم زیر گریه‏.‏
جداً؟
فقط از خودم می‌پرسم چی کار کردم که حقم این باشه‏.‏
بعد وقتی سعی می‌کنم به کسی نزدیک بشم‏.‏‏.‏‏.‏
با خودم فکر می‌کنم‏،‏ کی می‌خواد زندگیش رو با کسی بگذرونه‏.‏‏.‏‏.‏
که قراره بهش فحش بده و توی صورتش تف کنه؟
آره‏،‏ منم نگران همینم‏.‏ چون این اذیت می‌کنه‏،‏ می‌دونی‏.‏
ببین‏،‏ بعضی وقت‌ها‏،‏ مثلاً‏،‏
اگه مامانم داره شام درست می‌کنه یا یه همچین چیزی‏،‏ و‏.‏‏.‏‏.‏
مثلاً‏،‏ اجاق رو روشن کرده‏،‏ و خیلی داغه‏،‏ مثلاً‏.‏‏.‏‏.‏
باید دستم رو بذارم روش‏.‏ آره‏،‏ آره‏.‏
حتی نه‏.‏‏.‏‏.‏ مثلاً‏،‏ محکم بکوبم روش‏.‏
این وسواس فکریه‏.‏ منم این کار رو می‌کنم‏.‏
‏-‏ جداً؟ ‏-‏ آره‏.‏ می‌تونم یه کتاب بهت قرض بدم‏.‏
آره‏.‏ نمی‌دونم‏،‏ آخه،‏ من‏.‏‏.‏‏.‏ نمی‌دونم درک می‌کنی یا نه‏،‏
مجبوری انجامش بدی‏،‏ نمی‌تونی ازش فرار کنی‏.‏
دقیقاً می‌فهمم چی می‌گی‏.‏ من باید تیر چراغ برق رو ببوسم‏.‏
من این کار رو نمی‌کنم‏.‏
من صندوق‌های پست رو هل می‌دم.‏
اون کار رو هم نمی‌کنم‏.‏
خب‏،‏ بهتره منم برگردم سر کارم‏.‏
‏-‏ این کمکی کرد یا نه؟ ‏-‏ آره‏،‏ نه‏،‏ خیلی زیاد‏.‏
تو بیشتر از اکثر‏.‏‏.‏‏.‏
متخصص‌ها درکش می‌کنی‏.‏
خوبه‏.‏ خب‏،‏ من توی فیسبوک هستم اگه خواستی حرف بزنی‏.‏
آره‏.‏ تو توی این کار خوبی‏.‏
صبر کن بابات صورت‌حسابم رو ببینه‏.‏
از اون تیکه آبی گازگرفتنی دور گردنت خوشم میاد‏.‏
اوه‏،‏ این مثل یه‏.‏‏.‏‏.‏
مثلاً‏،‏ هر وقت فکر می‌کنی قراره تیک بزنی‏،‏ گازش می‌گیری‏.‏
منم یکی دارم‏.‏
آره؟ ولی این بهتره‏.‏
برو دیگه‏.‏
برو تامی رو ببین‏.‏ برو دیگه‏.‏ برو ببینش‏.‏
خوبی‏،‏ تراتر؟
[توماس تراتر]
چی بهت بگم؟
امروز توی مرکز اجتماعات‏،‏ حدس بزن چی شد‏.‏
اون درزگیر سربی روی بلوک توالت دوباره شروع کرد به چکه کردن‏.‏
بهشون گفتم می‌تونن برگردن و مجانی درستش کنن‏.‏
ما پولی نمی‌دیم‏.‏
چند روز پیش یه زوج رو دیدم‏.‏
دخترشون رو آوردن پیش من‏.‏
یه خانم جوون بیست و چهار ساله‏.‏
تیک داره‏.‏
و من اولین آدمی بودم که تا حالا دیده بود که تورت داره‏.‏
باورت می‌شه؟
تو همیشه می‌گفتی باید بیشتر به آدم‌های مثل خودم کمک کنم‏،‏
بچه‌ها و این‌جور چیزها‏.‏
و دارم بهش فکر می‌کنم‏،‏ تراتر‏.‏
دارم بهش فکر می‌کنم‏.‏
بیا دیگه‏،‏ تیلی‏.‏
بیا بریم،‏ دختر‏.‏
برید اون تو‏.‏ زود باشید‏،‏ بچه‌ها‏.‏
خوشحالم می‌بینمت‏،‏ لوسی‏.‏ خوبی؟
‏-‏ از دیدنتون خوشحالم‏.‏ ‏-‏ منم از دیدنت خوشحالم‏.‏
بیارش این‌ور‏.‏
‏-‏ الیسون‏ هستم.‏ تو جان هستی؟ ‏-‏ الیسون‏.‏ آره‏.‏
از بیرمنگام تا اینجا داره جیغ می‌زنه‏.‏
‏-‏ گمشو‏،‏ عوضی‏!‏ ‏-‏ ببریمش تو تا آروم بگیره‏.‏
به من توجه نکنین‏.‏
پاپ‏!‏
فقط می‌خواستم به همه‌تون اینجا خوش‌آمد بگم‏.‏
تو بابای واقعی منی؟
این اولین آخر هفته تورت هست که داریم برگزار می‌کنیم‏،‏ پس‏.‏‏.‏‏.‏
بعضی‌هاتون دارید آدم‌هایی رو می‌بینین‏.‏‏.‏‏.‏
که برای اولین بار تورت دارن‏،‏ و این هیچ اشکالی نداره‏.‏
‏-‏ گمشو‏!‏ ‏-‏ سلام رفیق‏،‏ خوبی؟
‏-‏ گمشو‏.‏ ‏-‏ جان‏.‏
می‌تونم بپرسم چی شد که فکر کردی این ایده خوبیه؟
‏-‏ من فقط می‌خواستم بگم‏.‏‏.‏‏.‏ ‏-‏ می‌تونم به پات دست بزنم؟
امروز‏.‏‏.‏‏.‏ امروز‏،‏ شما اکثریت هستین‏،‏
و اقلیت نیستین‏.‏
خب‏،‏ اسم من گرگ هست‏،‏
و‏،‏ درست مثل شماها‏،‏ منم تورت دارم‏.‏
فقط می‌خوام بهتون چندتا چیز رو نشون بدم‏.‏‏.‏‏.‏
که روی درامز انجام می‌دم‏،‏
تا بهتون چندتا نکته و ترفند یاد بدم‏.‏‏.‏‏.‏
تا تیک‌هاتون رو کم کنید‏.‏
این برنامه به عنوان یه آخر هفته‏.‏‏.‏‏.‏
برای کسایی که با تورت زندگی می‌کنن معرفی شده‏،‏
ولی این هم شامل شما می‌شه هم بچه‌هاتون‏.‏
ببینین‏،‏ شماها ابرانسان نیستین‏.‏
زندگی کردن با این چیزها واقعاً سخته‏،‏ و‏.‏‏.‏‏.‏
و به احتمال زیاد باعث جدایی خانواده خودم‏،‏ یعنی مامان و بابام شد‏.‏
پس‏.‏‏.‏‏.‏ باید مراقب همدیگه باشین‏.‏
می‌شه خودتون رو به چندتا گروه تقسیم کنید؟
و من به هر گروه یه دوربین می‌دم‏.‏‏.‏‏.‏
انگشتت رو بذار روی چوب درام‏،‏ حدود یک سوم‏.‏‏.‏‏.‏
از کلاس گمشو بیرون‏!‏
می‌زنم دماغت رو می‌شکنم‏.‏
همه‌مون می‌تونیم خلاقیت به خرج بدیم و از اون بخش وجودمون استفاده کنیم‏.‏
یه مرد دیوونه توی خونه‌ست‏.‏
با روابط چطور کنار میاین؟
شخصاً؟
برای من‏،‏ این یه چالش بزرگ بوده‏،‏ ولی‏.‏‏.‏‏.‏
می‌دونین‏،‏ به عنوان پدر و مادر‏،‏ شما می‌خواین که‏.‏‏.‏‏.‏
بچه‌هاتون یه شریک زندگی پیدا کنن و سر و سامون بگیرن‏،‏
این کاملاً طبیعیه‏.‏
ولی همه‌اش برمی‌گرده به آموزش‏.‏
مشکل تورت نیست‏،‏
مشکل اینه که آدم‌ها به اندازه کافی در مورد تورت نمی‌دونن‏.‏
هرچی زودتر این بچه‌ها پذیرفته بشن‏،‏
هرچی زودتر درک بشن‏،‏
زودتر می‌تونن برن و یه زندگی کاملاً عادی داشته باشن‏.‏
‏-‏ بخواب روی زمین‏!‏ ‏-‏ جیب‌هاتون رو خالی کنید‏!‏
آفرین‏،‏ دیویدسون‏.‏
آره‏،‏ آفرین‏،‏ داتی‏.‏
اوه‏!‏ یا خدا،‏ دیدی؟
برو دیگه!‏ بمون‏.‏
بیا،‏ تیلی‏.‏
‏-‏ بیا‏،‏ تیلی‏.‏ ‏-‏ سر جات وایسا‏.‏
دست‌هات رو بذار روی سرت‏.‏
کار اشتباهی نکردم‏،‏ رفیق‏.‏
سر جات وایسا‏،‏ دیویدسون‏.‏
لعنت بهش‏.‏ چیه؟
من رو یادت نمیاد؟
نه‏.‏
تو کار اشتباهی نکردی‏.‏
مک‌کالن هستم‏.‏
آره‏،‏ مک‌کالن‏.‏
‏-‏ چطوری؟ ‏-‏ خوبم‏.‏
کچل عوضی‏.‏ لعنت بهش‏.‏ ببخشید‏.‏
من اولین بار جان رو وقتی دیدم که یه پلیس جوان توی گالاشیلز بودم‏.‏
اون یه مرد جوون بود‏،‏ اوایل دهه 90 بود‏،‏
و‏ آدم‌های خیلی کمی می‌دونستن تورت چیه‏.‏
خب‏،‏ نیروی پلیس اون موقع باهاش خوب رفتار نکرد‏.‏
من باهاش خوب رفتار نکردم‏.‏
به همین خاطر بود که‏،‏ وقتی ترفیع گرفتم‏،‏
یکی از اولین کارهایی که کردم این بود که جان رو پیدا کنم‏.‏‏.‏‏.‏
و ازش بخوام که امروز با شما صحبت کنه‏.‏ جان‏.‏
خب‏.‏ ممنون که امروز من رو اینجا دعوت کردید‏.‏
خب معلومه که این یه اتفاق خیلی پراسترس برای منه‏.‏
لعنت به پلیس‏!‏
جان‏.‏
بعضی وقت‌ها حرف‌هایی که می‌زنم خنده‌داره‏،‏ و حتی خودمم خنده‌ام می‌گیره‏،‏
ولی این با دست انداختن عمدی‏.‏‏.‏‏.‏
یا مسخره کردن‏،‏ یا تشویق کردن مردم به فحش دادن‏ فرق داره.‏
هر کسی که با تورت زندگی می‌کنه متفاوته‏.‏
ما علائم و تیک‌ها و رفتارهای خودمون رو داریم‏.‏
تیک می‌تونه هر چیزی باشه‏.‏ می‌تونه یه تیک صوتی باشه یا حرکتی‏.‏‏.‏‏.‏
یه تیک صوتی مثل این‏.‏ یا می‌تونیم پلک زدن داشته باشیم‏،‏
یا بعضی وقت‌ها مردم چشم‌هاشون رو این‌جوری می‌چرخونن‏.‏
یکی از چیزهایی که ما در مورد تورت حرف نمی‌زنیم‏.‏‏.‏‏.‏
اضطرابه‏،‏ یا اختلال وسواس فکری‏-‏عملی‏،‏
خستگی ناشی از تظاهر به اینکه هیچ مشکلی نیست‏،‏
از تلاش برای سرکوب کردن تیک‌ها‏.‏
حالا‏،‏ تصور کنید دارید سعی می‌کنید هزار تا عطسه بزرگ رو نگه دارید‏.‏
می‌تونید یه مدتی این کار رو بکنید‏،‏ ولی بعدش چی می‌شه؟
‏-‏ منفجر می‌شی‏.‏ ‏-‏ منفجر می‌شی‏.‏ جواب خوبیه‏.‏
مثلاً اگه مجبور باشی بری کتابخونه‏.‏‏.‏‏.‏
چطور باهاش کنار میای؟
این برای من یه کابوسه‏.‏ نمی‌تونم برم کتابخونه‏.‏
خیلی دوست دارم برم‏،‏ ولی خیلی ساکته‏.‏
با تیک‌ها وارد مکالمه نشید‏،‏ فقط نادیده‌شون بگیرید‏.‏
اون آدمی که بهتون توهین می‌کنه هیچ تقصیری نداره‏.‏
اون‌ها به حمایت و درک احتیاج دارن‏.‏
ممنون که امروز به حرف‌هام گوش دادید‏.‏
امیدوارم یه چیزهایی در مورد تورت یاد گرفته باشید‏.‏
و‏،‏ آره‏،‏ ممنونم‏.‏
دمتون گرم‏.‏
خوب بود‏.‏
[فوری]
[کاخ باکینگهام]
پست‏!‏ وقت پسته‏.‏
آه‏.‏
‏-‏ صبح بخیر‏،‏ دیویدسون‏.‏ ‏-‏ داتی‏.‏ داتی‏.‏
چی شده؟
آقای جان دیویدسون‏،‏
به خاطر خدمات به مبتلایان سندروم تورت‏.‏
و تبریک می‌گم‏.‏
ممنونم‏،‏ خانم.‏ ممنونم‏.‏
‏-‏ نمی‌دونستم خودت رو رسوندی‏.‏ ‏-‏ خیلی بهت افتخار می‌کنم‏،‏ جان‏.‏
اوه‏،‏ ما به ترافیک خوردیم‏،‏ و بعدش هم بازرسی امنیتی‏.‏‏.‏‏.‏
ولی من اونجا بودم‏.‏ دیدمت‏.‏
خوبه‏،‏ خوبه‏.‏
با داتی و کریس آشنا شو‏.‏ این خواهرمه‏،‏ کارولین‏.‏
خیلی خوشحالم که تونستی بیای‏،‏ عزیزم‏.‏
‏-‏ از دیدنتون خوشبختم‏.‏ ‏-‏ همچنین‏.‏
‏-‏ مامان چطوره؟ ‏-‏ اوه‏،‏ اون‏.‏‏.‏‏.‏ حالش خوبه‏.‏
‏-‏ و خوشحاله‏.‏ ‏-‏ خوبه‏.‏
‏-‏ باید بری ببینیش‏.‏ ‏-‏ آره‏،‏ می‌رم‏.‏ می‌رم‏.‏
‏-‏ خیلی خوشحال شدم دیدمت‏.‏ ‏-‏ واقعاً از دیدنت خوشحال شدم‏.‏
‏-‏ بفرما‏،‏ جان‏.‏ ‏-‏ همم‏.‏
‏-‏ خب‏،‏ هنوزم شکر می‌خوری؟ ‏-‏ اوه‏،‏ آره‏.‏
خب‏،‏ خوبه‏،‏ چون من از قبل یه قاشق توش ریختم‏.‏
بیا.‏ بذار ببینمش‏.‏
باشه‏،‏ خب‏.‏
‏-‏ ایناهاش‏.‏ ‏-‏ اوه‏.‏
‏-‏ اوه‏.‏ خیلی قشنگه‏،‏ جان‏.‏ ‏-‏ همم‏.‏
‏-‏ باید برقش بندازی‏.‏ ‏-‏ همم‏.‏
می‌خوام یه جلادهنده نقره درست‌حسابی‏،‏ یه پارچه تمیز‏،‏
از این دستمال‌های بدون پرز بگیرم‏.‏ همه اون گوشه کناره‌هاش رو تمیز کنم‏.‏
خب‏.‏‏.‏‏.‏ مواظب باش گمش نکنی‏.‏
گمش نمی‌کنم‏.‏
خب‏،‏ روز خوبی داشتی‏،‏ با ملکه؟
اوه‏،‏ آره‏،‏ آره‏.‏ بعد از اینکه بهش گفتم بره به جهنم‏.‏
‏-‏ اوه‏،‏ جان‏،‏ این کار رو که نکردی؟ ‏-‏ می‌دونم‏.‏ ولی مشکلی پیش نیومد‏.‏
من فقط سه تا بلیط داشتم‏،‏ مامان‏،‏ و‏.‏‏.‏‏.‏
‏-‏ چون کارولین از همه نزدیک‌تر زندگی.‏‏.‏‏.‏ ‏-‏ می‌فهمم‏،‏ جان‏.‏
نه‏،‏ نه‏،‏ به خاطر اون نبود‏.‏
فقط‏،‏ می‌دونی‏،‏ این‌جوری پیش اومد‏.‏
همم‏.‏
همه‌اش رو توی روزنامه خوندم‏،‏ جان‏.‏
ظاهراً گفتی نمی‌خوای‏.‏‏.‏‏.‏
هیچ‌کس اون چیزهایی رو که تو تجربه کردی رو تجربه کنه‏.‏
روت رو بکن به شومینه‏.‏
لعنت بهش‏.‏
متأسفم که به اندازه کافی خوب نبودم‏.‏ من تمام تلاشم رو کردم‏،‏ واقعاً کردم‏.‏
می‌دونم‏.‏ می‌دونم‏،‏ مامان‏.‏
اگه من جای تو یا بابا بودم‏،‏ نمی‌دونستم باید چی‌کار کنم‏.‏
نمی‌تونستم از پسش بربیام‏.‏
می‌دونم‏.‏
پس‏،‏ بالاخره یه نوری ته تونل بود‏.‏‏.‏‏.‏
مگه نه‏،‏ جان دیویدسون؟
آره‏.‏
آره‏.‏ ای کاش می‌دونستیم‏.‏‏.‏‏.‏
اون موقع‌ها‏.‏
بیا‏.‏
اشکالی نداره‏،‏ جان‏.‏
اشکالی نداره‏.‏
متأسفم‏،‏ جان‏.‏
لازم نیست باشی‏.‏
آقای دیویدسون عزیز‏،‏
مایلم شما رو به دانشگاه ناتینگهام دعوت کنم‏.‏‏.‏‏.‏
در زمان و تاریخی که برای شما مناسب باشه‏.‏
من بمب دارم‏!‏ ببخشید‏.‏ به من توجه نکنید‏.‏
ما در هدف شما برای کمک به مردم شریک هستیم‏.‏‏.‏‏.‏
که با تورت زندگی می‌کنن‏.‏
به طور خلاصه‏،‏ سپاسگزار خواهیم بود‏.‏‏.‏‏.‏
اگه در یک مطالعه علمی شرکت کنید‏.‏‏.‏‏.‏
تا تأثیرات تحریک عصب میانی رو‏.‏‏.‏‏.‏
روی کسانی که با شرایط شما زندگی می‌کنن‏ مشخص کنید.‏
هی‏!‏
با اینکه درمان قطعی نیست‏،‏ یافته‌های اولیه نشون می‌ده‏.‏‏.‏‏.‏
که ممکنه به افراد مبتلا به تورت کمک کنه وضعیتشون رو مدیریت کنن‏.‏
‏-‏ اومدم برای دیدن‏.‏‏.‏‏.‏ ‏-‏ ارادتمند شما‏.‏‏.‏‏.‏
‏-‏ باربارا موریرا‏.‏ ‏-‏ باربارا موریرا‏.‏
عجب بی‌شعوری!‏ لعنت بهش‏.‏
‏-‏ جان؟ ‏-‏ شما باربارا هستین؟
‏-‏ من باربارا هستم‏.‏ ‏-‏ از دیدنتون خوشبختم‏.‏
‏-‏ من جان هستم‏.‏ ‏-‏ از دیدنتون خوشبختم‏.‏
از این طرف بیاین‏.‏
جای نگرانی نیست‏،‏ جان‏.‏
‏-‏ این یه مچ‌بند تعدیل عصبیه‏.‏ ‏-‏ آهان‏،‏ درسته‏.‏
حله‏.‏
خب‏،‏ فقط بذارین دستگاه رو تنظیم کنم‏.‏‏.‏‏.‏
تا پارامترهای مناسب شما رو اعمال کنه‏.‏
خوبه‏.‏ خب‏،‏ بسیار خب‏،‏ می‌تونین یه امتحانی بکنین‏.‏
باشه‏.‏ چقدر طول می‌کشه تا اثر کنه؟
بذارید ببینیم‏.‏ یه دوری توی محوطه دانشگاه بزنین‏،‏
ببینین متوجه تفاوتی می‌شین یا نه‏.‏ من شما رو دوباره توی پذیرش می‌بینم‏.‏
‏-‏ باشه‏.‏ ‏-‏ باشه‏.‏
‏-‏ همین دور و بر برم؟ ‏-‏ اون طرف‏.‏
‏-‏ چطوری؟ خوبی؟ ‏-‏ خوبم‏،‏ ممنون‏.‏
[کتابخانه]
جان‏.‏ بفرما بشین‏.‏
خب‏،‏ چطور بود؟
باید یه بازخوردی بهم بدین‏.‏
اوم‏.‏‏.‏‏.‏
از 14 سالگی تا حالا همچین حسی نداشتم‏.‏
احساس می‌کنم‏.‏‏.‏‏.‏
آروم‏،‏ هشیار‏،‏ ریلکسم‏.‏ نه اضطرابی دارم‏،‏ نه تیکی‏.‏
اصلاً تیک داشتی؟
یه بار‏،‏ توی راهرو‏،‏ ولی خیلی کمتر از قبل‏.‏
خب‏،‏ ما با یه گروه 135 نفره کار کردیم‏.‏
حدود 59 درصدشون دارن مثل شما جواب می‌گیرن‏.‏
خدای من‏.‏
ببخشید‏،‏ من فقط‏.‏‏.‏‏.‏
واقعاً نمی‌دونم چی بگم‏.‏
‏-‏ می‌تونم نگهش دارم؟ ‏-‏ هنوز نه‏،‏ متأسفم‏.‏
ولی‏،‏ خبر خوب اینه که می‌تونین چند روزی ببرینش خونه‏.‏
باید یه چیزهایی رو یادداشت کنید‏.‏
چه حسی دارید‏،‏ چطور می‌خوابین‏،‏ هر تیکی که داشتین‏.‏
دیگه نپرسیدم که درمانی براش هست یا نه‏،‏ می‌دونین‏.‏‏.‏‏.‏
30‏.‏‏.‏‏.‏ 30 سال پیش‏،‏
چون جواب همیشه یکی بود‏.‏
این‏.‏‏.‏‏.‏ درمان قطعی نیست‏.‏
ولی وقتی می‌بندینش تا حدی آرومتون می‌کنه‏.‏
‏-‏ ببخشید‏.‏ ‏-‏ بله؟
‏-‏ ببخشید مزاحم شدم‏.‏ ‏-‏ خواهش می‌کنم‏.‏
این قطار می‌ره شفیلد؟
امیدوارم‏.‏
‏-‏ شما کجا می‌رین؟ ‏-‏ ادینبرو‏.‏
بعدش گالاشیلز‏،‏ پس سفر طولانی در پیشه‏.‏
من عاشق ادینبرو هستم‏.‏ یه دوستی دارم که اونجا زندگی می‌کنه‏.‏
آره‏،‏ واقعاً ارزش دیدن داره‏.‏
اینجا خیلی ساکته‏.‏
یه آقایی یه‌کم پیش داشت خروپف می‌کرد و اصلاً هم ساکت نبود‏.‏
‏-‏ جداً؟ نه بابا‏.‏ ‏-‏ آره‏.‏
می‌خواستم برم دماغش رو بگیرم‏.‏ خیلی صداش بلند بود‏.‏
فقط هدفونم رو گذاشتم‏.‏ با خودم گفتم‏،‏ ‏"‏اوه‏.‏‏.‏‏.‏‏"‏
چی گوش می‌دی؟
‏-‏ قضاوتم نکنیا‏.‏ ‏-‏ نه‏،‏ نه‏.‏
‏-‏ قول؟ ‏-‏ نمی‌کنم‏.‏
‏-‏ بهتره که نکنی‏.‏ ‏-‏ پاپ مزخرف.‏ بفرما‏.‏
‏-‏ خب‏،‏ قضاوتم نکن‏.‏ ‏-‏ نمی‌کنم‏.‏
‏-‏ می‌شناسیش؟ نمی‌شناسیش؟ ‏-‏ نه‏.‏
خب‏،‏ الان خجالت کشیدم‏.‏ بده به من‏.‏
‏-‏ خجالت کشیدم‏.‏ ‏-‏ خجالت نکش‏.‏
نه‏،‏ کشیدم‏.‏ الان حس می‌کنم احمقم‏.‏
‏-‏ از کی خوشت میاد؟ ‏-‏ خیلی‌ها‏.‏
من توی ماشین به پاواروتی گوش می‌دم‏.‏ واقعاً گوش می‌دم‏.‏
♪ نترس ♪
جان برای آزمایش دستگاه پزشکی] [باز هم به ناتینگهام بازگشت
♪ تو هرگز نمی‌تونی چیزی که ♪ ♪ گذشته رو عوض کنی ♪
فناوری‌ها،‏ داروها و تراپی‌ها جدید می‌توانند] [به کسانی که سندروم تورت دارد کمک کنند
♪ امیدوارم لبخندت ♪
اما قوی‌ترین حمایت آموزش‏،‏] [درک و پذیرش آن‌هاست
♪ امیدوارم لبخندت ♪
♪ بدرخشه ♪
جان هنوز در گلشیلز با سگ لابرادور سیاه] [جدید خود‏،‏ سوکی‏،‏ زندگی می‌کند
♪ بدرخشه ♪
♪ نترس‏.‏ - ♪ ‫- اینجا صبر کن‏.‏
اینجا وایسا‏.‏ وایسا‏.‏ بیا‏.‏
برو.‏ تیلی‏،‏ نه‏.‏
بمون‏.‏
وایسا‏.‏
زود باش.‏ تیلی‏،‏ نه‏.‏
وقتی حس می‌کنم می‌خوام بگم‏،‏ سعی می‌کنم جلوی خودم رو بگیرم‏،‏
ولی انگار مجبورم که بگم‏.‏
انگار یکی داره به زور از دهنم می‌کشتش بیرون‏.‏
گمشو‏!‏
اوه‏،‏ خدایا‏.‏
هیچ‌وقت دلم نمی‌خواست برم مدرسه‏.‏ من فقط‏.‏‏.‏‏.‏
به خاطر اینکه مسخره‌ام می‌کردن‏.‏
عوضی‏.‏ لعنتی‏.‏
همه‌اش به این فکر می‌کنم که چرا باید من باشم و نه‏.‏‏.‏‏.‏
آدم‌هایی که خلافکارن یا حقشونه‏.‏
اولین چیزی که جان با صدای بلند گفت این بود‏،‏ ‏"‏ها‏ها‏!‏ قراره بمیری‏.‏‏"‏
گمشو‏.‏
ببند دهنت رو‏.‏
بقیه آدم‌های توی گروه شریک عاطفی دارن‏.‏
و برای من خیلی سخت بوده که کسی رو پیدا کنم‏.‏‏.‏‏.‏
که حس کنم می‌تونم بهش اعتماد کنم‏.‏
اوه‏،‏ داتی‏.‏
‏-‏ تق!‏ ‏-‏ حالت خوبه؟
فقط باید باهاش کنار بیای‏.‏ فقط باید یه جورایی‏.‏‏.‏‏.‏
اگه بخوای‏،‏ تیکه‌های شکسته رو جمع کنی‏.‏
بی‌شعور کثیف‏!‏
و من الان توی موقعیتی‌ام که به معلم‌ها درس بدم‏.‏
برای مدت خیلی طولانی‏،‏ نمی‌دونستم کی هستم‏.‏
نمی‌دونستم هدفم توی زندگی چیه‏.‏
بالاخره یه جورایی متوجه شدم‏.‏
این کاریه که می‌خوام انجام بدم‏.‏ می‌خوام برم و به مردم کمک کنم‏.‏
♪ چون همه ستاره‌ها ♪
♪ دارن محو می‌شن ♪
♪ فقط سعی کن نگران نباشی ♪
♪ یه روزی می‌بینیشون ♪
♪ فقط چیزی که لازم ♪ ♪ داری رو بردار ♪
♪ و به راهت ادامه بده ♪
♪ و دیگه این‌قدر گریه نکن ♪
♪ همه‌مون ستاره‌ایم ♪
♪ داریم محو می‌شیم ♪
♪ فقط سعی کن نگران نباشی ♪
♪ یه روزی ما رو می‌بینی ♪
♪ فقط چیزی که لازم ♪ ♪ داری رو بردار ♪
♪ و به راهت ادامه بده ♪
♪ و دیگه این‌قدر گریه نکن ♪
♪ این‌قدر گریه نکن ♪