‫به سختی میشه دوتا آدم ‫متفاوت‌تر از من و بابام تصور کرد.
‫پس هرکسی که ضرب‌المثل ‫"پسر و پدر لنگه‌ی همدیگه‌ان" رو گفته،
‫تا حالا ما دوتا رو ندیده.
‫به عنوان مثال، من توی تعطیلات ‫دارم سعی می‌کنم به خودم سخت نگیرم
‫و دوست دارم اونقدر توی تخت خواب بمونم
‫تا دیگه نتونم طعم نفسم رو تحمل کنم.
‫اِه.
‫ولی بابام از اون آدم‌هاست که دوست داره
‫کله‌ی سحر بیدار بشه و کار انجام بده.
‫من وقتی بیدار می‌شم،
‫از اون دسته آدم‌هام که دوست دارن ‫آروم صبح‌شون رو شروع کنن.
‫و برای من، به این معنیه که چند دقیقه‌ای ‫روی دریچه گرمایش وایسم.
‫ها؟
‫ولی گمون کنم بابام اینطوری نیست.
‫هوم.
‫حتی توی روز کریسمس، ‫بابا عین افسر آموزش میشه.
‫و می‌دونم که فقط می‌خواد به موقع برسیم کلیسا.
‫ولی باید راه بهتری واسه حاضر کردن بچه‌ات باشه.
‫پس نقشه‌ی من اینه که تا جای ممکن ‫از سر راه بابام دور بمونم،
‫چون ترکیب ما دوتا ‫اصلا جواب نمیده.
‫نمی‌دونم چرا گرگ اینقدر داره طولش میده.
‫اون فقط باید لباس بپوشه.
‫نگران نباش. ‫مطمئنم که الان میاد.
‫مراقب باش که لباس کلیسات رو شکلاتی نکنی، منی.
‫هوم، بابانوئل!
‫نمی‌دونم چرا مجبوریم واسه کلیسا ‫لباس شیک بپوشیم.
‫اصلا می‌خوایم کی رو تحت تاثیر قرار بدیم؟
‫بعضی از ماها هر روز مجبوریم ‫از این لباس‌ها بپوشیم، می‌دونی؟
‫آره، من قرار نیست سر همچین کاری برم ‫که مجبور بشم لباس بچه پاستوریزه‌ای بپوشم.
‫اونوقت قصد داری سر چه شغلی بری، رودریک؟
‫چه بدونم. ‫گور کن، دلال بلیط، دزد دریایی.
‫صبر کنین، واسه این کارها هم باید نمراتت بالا باشن؟
‫چون کارنامه قبلی‌ام یه خرده ضعیف بود.
‫واقعا باید تا الان اومده بود.
‫می‌دونین چیه؟ ‫شاید بهتره برم ببینم چیکار می‌کنه.
‫آروم باش، عزیزم.
‫ولی اگه گرگ به زودی نیاد بیرون، ‫جا گیرمون نمیاد.
‫صبر کنین. ‫یعنی مجبوریم وایسیم؟
‫زده به سرت؟
‫هی گرگ، بجنب!
‫ها؟
‫ای وای!
‫اوه!
‫یالا.
‫ای وای.
‫- چه عجب. ‫- بجنب!
‫- ببخشید. با کراواتم به مشکل خورده بودم. ‫- آره.
‫وقتی به کلیسا رسیدیم ‫کمکت می‌کنم ببندیش.
‫- بس کن! ‫- هو، هو، هو!
‫منی!
‫خیلی‌خب، زود باش. ‫سوار شو دیگه.
‫- خیلی‌خب، بزنین بریم. ‫- صبر کن!
‫- چیه؟ ‫- گرگ، ژاکتت کجاست؟
‫اوه لازم نیست، سوزان. ‫ببین، باید بریم.
‫سرما می‌خوره. ‫برگرد داخل و برش دار.
‫ولی در رو قفل کردم. ‫چطور باید وارد خونه بشم؟
‫- با کلید. ‫- کلید؟
‫با کلید چیکار کنم؟
‫- توی قفل کلیدی می‌چرخونیش. ‫- قفل کلیدی؟
‫- و تو رو خدا عجله کن. ‫- آره!
‫چه کِیفی بده این.
‫خیلی‌خب، برو بریم.
‫آه...
‫یعنی این بچه تا حالا از کلید استفاده نکرده؟
‫عجب.
‫می‌دونی چیه؟ ‫خودم میرم ژاکت رو میارم، سوزان.
‫فرانک، یه لحظه بیشتر طول نمی‌کشه ‫گرگ کارش رو بکنه، عزیزم.
‫من واقعا استفاده از کلید رو بهش یاد ندادم؟
‫بچرخ دیگه! زود باش!
‫آها! ‫هی، موفق شدم.
‫دیدی؟ ‫فقط باید بهش باور داشته باشی.
‫هوم.
‫زود باش!
‫- چی... ‫- در مسخره.
‫ای بابا!
‫اوه، بابی.
‫الان برمی‌گردم.
‫پس قراره خونه بمونیم، درسته؟
‫اوه!
‫هی مراقب باش، لایی کِش!
‫محکم بشینین!
‫آره!
‫هی، اینجا داریم راه می‌ریما.
‫عشق رانندگی داری؟
‫این چه طرز تبریکات تعطیلات گفتنه، خانواده هفلی!
‫- کریسمس مبارک، همسایه‌ها. ‫- آره، سلام.
‫دیدین؟ ‫هیچ جای پارکی نمونده.
‫اووه فرانک، یکی اینجا هست.
‫و خانواده وارن جا رو گرفتن.
‫معلومه که گرفتن.
‫خانواده‌ وارن. ‫آقای وارن توی همون شرکت بابام کار می‌کنه،
‫- چی؟ ‫- ولی چند سطح...
‫بالاتر از پدر منه.
‫اونا همسایه‌ بغلی ما هم هستن.
‫هرکاری که بکنیم، ‫اونا همیشه میان روی دست خانواده ما می‌زنن.
‫و من هیچ دشمنی‌ای با وستون ندارم،
‫ولی اون همیشه منو بد جلوه میده.
‫- ایول! ‫- پایین اومدنت محشر بود، پسرم.
‫یالا. باید یه جا باشه. ‫زود باش جا.
‫جای پارک کجاست؟ ‫زود باش.
‫موفق شدیم، بچه‌ها! ‫رسیدیم!
‫کم و بیش.
‫زود باشین تیم، هنوزم می‌تونیم به موقع برسیم.
‫پشتِ بابی رو ببین!
‫گرگ، شلوارت چی شده؟
‫ها؟ ‫حتما روی بابانوئل شکلاتی منی نشستم.
‫گرگ، لابد شوخیت گرفته.
‫می‌دونی چیه؟ ‫مشکلی نیست.
‫مطمئنم که هیچکس متوجه نمیشه.
‫چی؟ ‫من با این وضع نمیرم داخل.
‫صبر کن. ‫من توی کیفم دستمال مرطوب دارم.
‫مامان، بس کن. ‫داری بدترش می‌کنی!
‫یه لحظه صبر کن.
‫این قراره جلد آلبوم بعدی پوشک پُر باشه.
‫زود باشین. ‫الانه که نیایش شروع بشه.
‫بیا. ‫شلوار منو بپوش.
‫من توی ماشین می‌شینم ‫و خودم رو فدای تیم می‌کنم.
‫تلاش خوبی بود، رودریک. ‫شلوارت رو بپوش
‫و مطمئن شو که کسی نبینتت...
‫کریسمس مبارک، خانواده هفلی‌.
‫- ای وای. ‫- شیک... شدین.
‫اگه کمکی از دستم برمیومد ‫بهم بگو، سوزان.
‫کریسمس مبارک، خانواده وارن.
‫وای، توی جاده عین باد از بغل‌مون رد شدین.
‫تعجب کردم که اون ابوقراضه اینقدر سرعت میره.
‫- درست نمیگم، وس؟ ‫- آره.
‫آره. خب... ‫آدم با هرچی داره سر می‌کنه.
‫خیلی‌خب، آقای سرعت‌باز.
‫تا جایگاه آخر باهاتون مسابقه می‌دیم.
‫صبر کنین تا دوی 45 متر وستون رو ببینین. ‫یالا، وستون!
‫ما پشت سرتون میایم.
‫زود باش. ‫سریع‌تر بدو، وستون.
‫صبر کنین! ‫من میون‌بر بلدم.
‫ولی شلوار گرگ چی میشه؟
‫وقت نداریم. ‫با یه چیزی بپوشونینش بره.
‫- مثلا با چی؟ ‫- مهم نیست. بریم.
‫همین الان!
‫اوهوم.
‫در این صبح زیبای کریسمس،
‫دیدن جماعت خجسته‌مون دل‌انگیزه.
‫چی؟
‫این دیگه چه اومدنیه.
‫- معجزه‌ی کریسمسه. ‫- آه...
‫کریسمس زمان آغازهاست.
‫خیلی‌خب همگی. ‫زود باشین، بیاین.
‫- و فقط هدیه دادن هم مهم نیست. ‫- خیلی‌خب، سوزان، منی،
‫- رودریک و... ‫- مهم اینه که از زمان خاصی...
‫- که با خانواده‌تون دارین لذت ببرین. ‫- امکان نداره.
‫- اوه نه، حق نداری! ‫- نه، نمی‌تونی مجبورم کنی این کارو کنم!
‫چرا، خوبم می‌تونم! ‫زود باش. گرگ!
‫- وقتی خردمندان کورکورانه ستاره‌ها رو... ‫- نه.
‫- دنبال می‌کنن. ‫- چه ضایع.
‫از پسشون بر اومدن. می‌دونستن. ‫می‌دونستن دارن چیکار می‌کنن.
‫- می‌دونستن... ‫- بجنب.
‫همه دارن نگاه می‌کنن.
‫اون نور رو دنبال کردن،
‫چون می‌دونستن که آخرش...
‫اوه!
‫- وای، خدای من! ‫- اون...
‫یکی باید تمیزش کنه.
‫ای وای!
‫خوشحالم که اون پسر ما نیست.
‫ناسلامتی کریسمسه‌، والت.
‫من که رفتم.
‫گرگ. ‫خیلی‌خب، می‌ریم.
‫بابانوئل شکلاتی! ‫نه!
‫خیلی‌خب. ‫تموم شد رفت.
‫وقفه‌های پیش اومده روحیه رو بهم نمی‌زنن.
‫صرفا بهمون یادآوری می‌کنن که همه ما انسان هستیم.
‫ای وای!
‫اینجا بهشته؟
‫اوه! اینجایی.
‫همه‌جا رو دنبالت گشتم.
‫باید می‌دونستم که این پایین ‫داری با اسباب‌بازی‌هات بازی می‌کنی.
‫مراقب باش! ‫اینا اسباب‌بازی نیستن، سوزان.
‫اینا مجسمه‌های مینیاتوری جنگ انقلاب آمریکا ‫با مقیاس یک شانزدهم و دقیقا مشابه‌شون هستنن.
‫پسر، تو امروز یکم بدخلق هستی. ‫چیزی ذهنت رو درگیر کرده؟
‫وای خدا، ببخشید عزیزم. ‫آخه نمی‌تونم از فکر اتفاقی که توی کریسمس افتاد در بیام.
‫فرانک، اون سه روز پیش بود.
‫گرگ روی شکلات نشسته بود.
‫بیا از کاه، کوه نسازیم.
‫آره، خب گرگ عادت داره که ‫از هیچ و پوچ فاجعه بار بیاره.
‫ولی نه، اصلا اینم منو اذیت نمی‌کنه.
‫سوزان، بچه ما که راهنماییه ‫بلد نبود از کلید استفاده کنه.
‫و حالا بلده. ‫پس چیه مگه؟
‫نه سوزان، اگه اون بلد نبود ‫از کلید استفاده کنه...
‫دیگه من چه چیزهایی یادش ندادم؟
‫آخه حس می‌کنم نمی‌دونم چطور پدری باشم که ‫بچه‌ای مثل گرگ نیاز داره.
‫حس می‌کنم دارم ناامیدش می‌کنم.
‫خب، گرگ ممکنه چندتا سورپرایز داشته باشه.
‫می‌دونستی که اون به همراه رفیقش راولی
‫داره یه کسب و کار برف‌روبی راه می‌ندازه؟
‫کسب و کار برف‌روبی؟ ‫ولی گرگ حتی دست به برف خونه‌ی خودمون رو هم نمی‌زنه.
‫چطوره بری به پسرها سر بزنی ‫و براشون شکلات داغ ببری؟
‫حتما. ولی صبر کن. ‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫گرگ اسم این کسب و کارش رو چی گذاشته؟
‫"برف‌روبی عضلانی"؟ ‫هوم.
‫با خدمات ما که جایزه برده ‫به خودتون حال بدین.
‫یعنی برف‌روبی عضلانی
‫خیلی نقدهای پنج ستاره ‫از طرف مشتری‌های وفادارمون داره.
‫ولی ما که هنوز...
‫خب، کِی شروع کنیم؟
‫- امروز نه. ‫- حالا بزن به چاک، ولگرد!
‫اوه ببخشید. ‫اون تنها تراکت ماست.
‫باید یکی این اطراف باشه که بخواد ‫برف جلوی خونه‌اش برداشته بشه.
‫فکر می‌کردم حتما این تراکت جواب میده.
‫هوم.
‫شاید بهتر بود عضلاتم رو بزرگتر می‌کردم.
‫حتما باید به این کار ادامه بدیم؟
‫من و بابام امروز قراره بریم خرید.
‫باید برای کمپ کاج‌های یخی ‫تجهیزات بگیریم.
‫کمپ کاج‌های یخی؟ ‫واقعا؟ هنوزم اینو انجام می‌دین؟
‫آره. می‌خوای بیای؟
‫چوب خردکن‌ها قصد دارن اعضای جدید بگیرن؟
‫سپری کردن آخرهفته توی یه چادر نایلونی با بابام ‫اونم توی هوای یخ‌بندون
‫بدترین کابوس منه.
‫خب، بابای من رفیق صمیمی منه. ‫البته بعد از تو.
‫سلام، گرگ هفلی.
‫می‌خوای با من و دوست‌های برفی‌ام بازی کنی؟
‫شاید بعدا، فرگلی. ‫بیا بزنیم به چاک.
‫خودت می‌دونی کجا پیدامون کنی.
‫خیلی‌خب. ‫پس بذار ببینم درست فهمیدم.
‫تو واقعا با بابات وقت می‌گذرونی؟ ‫یعنی عمدا؟
‫آره. بابام توی گرفتن نشان‌های لیاقتم ‫داره کمکم می‌کنه.
‫و اگه بیشتر زحمت بکشم، ‫شاید یه روز بتونم...
‫یه چوب خردکنِ برتر بشم!
‫باریکلا، راولی. ‫من دوستت دارم.
‫آخی. ‫منم دوستت دارم، بابا.
‫آره، به نظر میاد واسه گرفتن ‫یه برچسب مسخره زحمت زیادیه.
‫نمی‌تونی اینترنتی یه برچسب دست دوم بخری؟
‫معلومه که نمی‌تونی!
‫- خودت باید... ‫- صبر کن.
‫این صدای چیه؟
‫دوباره کمرم گرفت.
‫- خانم کنفیلده. ‫- شاید بهتره بریم کمکش کنیم.
‫شوخیت گرفته؟ ‫این یه کسب و کاره، خیریه که نیست.
‫خانم کنفیلد! ‫با خدمات برف‌روبی عضلانی ما آشنا هستین؟
‫نگران نباش. ‫پادلز تازه واکنس هاری زده.
‫عزیزم.
‫مراقب باش. خودت که می‌دونی خانم کنفیلد ‫چقدر روی چیزهای کریسمسیش حساسه.
‫- ببخشید. ‫- آروم باش، پسر نازنین.
‫نباید دلیلی دستش بدیم که از دستمزدمون کم کنه.
‫ولی این برف خیس خیلی سنگینه.
‫شاید بهتره صبر کنیم تا یکم آب بشه.
‫نه، باید همین امروز این کار رو تموم کنیم.
‫فقط باید راهی پیدا کنیم تا سریع‌تر پیش بره.
‫- ماشین برف‌روب داره؟ ‫- از این شانس‌ها نداریم.
‫ولی یه چیزی در همون حد داره.
‫[چمن‌زن]
‫- چطور روشنش کنیم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫شاید این دکمه روشنش باشه؟
‫زود باش، راولی.
‫اگه می‌خوای واسه من کار کنی، ‫باید از این کارها بلد باشی.
‫برات کار کنم؟ ‫فکر می‌کردم باهم شریکیم.
‫شریک؟ ‫من مدیرم، راولی.
‫تو کارگری. ‫سطح‌مون فرق می‌کنه.
‫خب، اگه دستمزدمون یه اندازه نباشه ‫این کارو انجام نمیدم.
‫ببین، بعد از بررسی 6 ماهه‌ات ‫می‌تونیم درمورد تعدیل حقوقت صحبت کنیم.
‫ولی درحال حاضر، ‫این گفتگو داره از وقت استراحتت کم می‌کنه.
‫اوه، جدی؟ ‫خب، خودت تنهایی انجامش بده.
‫من میرم با بابام خرید کنیم.
‫صبر کن، راولی! ‫سه درصد دستمزدت رو افزایش میدم
‫و یه پاداش تعطیلات.
‫اوه! بیخیال!
‫چی عزیز منو ناراحت کرده؟
‫خیلی‌خب. ‫اینو چطور باید روشن کرد؟
‫هوم. آها!
‫ایول! ‫اینم از این.
‫چه پسر خوبی هستی تو.
‫ای وای!
‫خیلی‌خب. ‫بدک نیست، ولی خیلی کنده.
‫بذار ببینم این چه کاری ازش برمیاد.
‫اوه!
‫کشتار! هورا!
‫اوه!
‫نه! پسر بد، برو پی کارت!
‫اوف!
‫نه!
‫هی، گرگ! ‫براتون شکلات داغ آوردم...
‫وای نه!
‫اوه، عالی شد. ‫پیچش نیست.
‫- گرگ، پیچ رو پیدا کن! ‫- باشه، باشه. دارم می‌گردم.
‫پس به نظرت باید به خانم کنفیلد ‫تخفیفی چیزی بدم؟
‫گرگ، آخه پیش خودت چی فکر می‌کردی؟
‫- چمن‌زنی برف؟ ‫- داشتم سعی می‌کردم زودتر انجامش بدم.
‫و ببین میون‌بر زدن ‫تو رو به کجا رسوند.
‫باید یه راهی واسه درست کردن ‫همه این خسارت‌ها پیدا کنی.
‫اوه.
‫ولی قبلش، باید این چمن‌زن رو درست کنیم.
‫و اگه نتونیم پیچ رو پیدا کنیم ‫نمی‌تونیم تیغه رو وصل کنیم.
‫ها؟
‫آه! هـو!
‫دنبال این می‌گردی، آقای هفلی؟
‫اوه راستش، آره. ‫مرسی.
‫ببخشید. ‫من می‌شناسمت؟
‫امیدوارم بشناسی. ‫من لنوودم از خیابان ویرلی.
‫یه لحظه صبر کنن ببینم. لنوود؟ ‫لنوود هیث که نیستی؟
‫بله، آقا. ‫خود خودشم.
‫کسی که جلومون وایساده بود ‫لنوود هیث بود،
‫که قبلا یکی از دردسرسازترین افراد محله‌مون بود.
‫و چند سال قبل،
‫هر جمعه شب ‫خونه‌مون رو دستمال‌ توالت‌پیچ می‌کرد.
‫نفرین بهت، لنوود هیث!
‫نوش جونت، پیرمرد!
‫بعد یه روز، لنوود دیگه نبود،
‫و دیگه کسی ندیده بودش. ‫حداقل تا الان.
‫به گمونم تقصیری نداری که منو نشناختی.
‫اتحادیه‌ی اسپگ خیلی منو عوض کرده.
‫اتحادیه‌ی اسپگ، ها؟ ‫یه جور مدرسه خصوصیه؟
‫خیلی بیشتر از ایناست، آقای هفلی. ‫یه آکادمی نظامیه.
‫سربازها توی سربازخانه‌ها می‌خوابن
‫و کله‌ی سحر برای تمرینات آمادگی جسمانی بیدار می‌شن.
‫اونجا بود که من از یه آدم تنبل بی‌انگیزه
‫به مردی که جلوت می‎‌بینی تغییر کردم.
‫اووه! ‫حالا به اون میگن عضلانی.
‫آخی. ‫بگیر، رفیق کوچولو.
‫می‌دونی، اگه بخوای می‌تونم سفارش گرگ رو بکنم.
‫اتحادیه‌ی اسپگ همیشه دنبال گِل خام می‌گرده ‫تا ازشون مرد قوی بسازه.
‫آره، اصلا لازم نیست.
‫اوه، من باید برم. ‫از دیدنتون خوشحال شدم.
‫هـو!
‫اتحادیه‌ی اسپگ. ‫ها.
‫ای وای.
‫سنت. رهبری. ‫شخصیت سازی.
‫اینا اصولی هستن که مأموریت ما ‫در اتحادیه‌ی اسپگ رو راهنمایی می‌کنن.
‫وقتی شما فرزندتون رو به اتحادیه‌ی اسپگ می‌فرستین،
‫به ما اعتماد می‌کنین که بهشون کمک کنیم ‫به پتانسیل‌شون دست پیدا کنن.
‫در اتحادیه‌ی اسپگ، ما معتقدیم که قوانین و مقررات سختگیرانه ‫به ساخت شخصیت
‫و بوجود آوردن جوانان با اعتماد به نفس کمک می‌کنه.
‫روزهای بی‌هدف بازی ویدیویی کردن ‫و خواندن کتاب‌های مصور
‫با روزهایی پر از فعالیت بدنی شدید ‫جایگزین می‌شن...
‫که قبل از در اومدن خورشید شروع میشه.
‫ما مطمئنیم که روش‌های تست شده‌ی ما ‫پسر شما رو...
‫اوهوم.
‫مردی می‌کنه که در سرنوشتش نوشته شده.
‫هوم.
‫اتحادیه‌ی اسپگ. ‫چون آینده‌ی فرزند شما ارزشش رو داره.
‫اینم از این. ‫خیلی باحاله، درسته؟
‫نه خیر. امکان نداره. ‫من یه روز هم توی همچین جایی دووم نمیارم.
‫قبول دارم که اولش ممکنه یکم راحت نباشی،
‫ولی مطمئنم که عادت می‌کنی.
‫ولی اونجا احتمالا دوش بی در داره. ‫من نمی‌تونم اونجا دوش بگیرم.
‫اوه، مطمئنم که نمی‌تونه اینقدر بد باشه، گرگ.
‫ما پسرتون رو خرد می‌کنیم ‫و دوباره می‌سازیمش.
‫- منی، بس کن! ‫- ها!
‫مامان، کمکم کن.
‫راست میگه‌، فرانک.
‫فکر نمی‌کنم که بتونیم گرگ رو ‫به یه مدرسه شبانه‌روزی گرون‌قیمت بفرستیم.
‫ما به زور می‌تونیم کره بادام زمینی ‫از یه برند خوب بگیریم.
‫اینطوری قراره توی پسرمون سرمایه‌گذاری کنیم، سوزان.
‫همچین مدرسه‌ای می‌تونه درس‌های زندگی باارزشی بهش یاد بده.
‫درس زندگی، سوزان.
‫خب، درس‌های زندگی مهمن.
‫به جای من رودریک رو بفرستین.
‫اون خیلی بیشتر از من بهش نیاز داره.
‫نه، واسه عوض کردن من دیگه دیر شده.
‫شخصیتم شکل گرفته رفته.
‫وظیفه ما اینه که کم و کاستی‌های والدگری شما رو جبران کنیم.
‫باشه، ولی اگه من بتونم به خودم درس زندگی بدم چی؟
‫خب، این مهارت‌ها سختن، گرگ.
‫و بدون آموزش درست هم نمی‌تونی یاد بگیری.
‫آه...
‫راستش، توی این فکرم که ‫به چوب خردکن‌ها ملحق بشم.
‫اونا همه‌چیز رو درمورد توسعه فردی بهت یاد میدن.
‫اوه. چوب خردکن‌ها، آره؟
‫تو هم وقتی همسن گرگ بودی ‫یه چوب خردکن بودی، مگه نه فرانک؟
‫واقعا؟ ‫بابا، اینو نمی‌دونستم.
‫آره، یه مدت کوتاه بودم.
‫خب، این عالیه.
‫اگه من بتونم چوب خردکن برتر بشم چی؟
‫اونوقت مجبورم به اتحادیه‌ی اسپگ برم؟
‫یه چوب خردکن برتر؟ ‫عجب گرگ،
‫باید بدونی که این چیز کمی نیست.
‫هیچکس توی کلاس من به اون درجه نرسید.
‫ولی اگه گرگ بتونه چوب خردکن برتر بشه چی؟
‫این نظرت رو راجع‌به فرستادنش به اتحادیه‌ی اسپگ عوض می‌کنه؟
‫آره، فکر نکنم به تنهایی از پسش بربیاد.
‫مخصوصا تا قبل از مهلت ثبت نام اتحادیه‌ی اسپگ.
‫خب، چرا باید خودش تنها این کارو کنه
‫وقتی پدرش همراهش می‌کنه...
‫اونم در تمام مراحل.
‫تو می‌تونی، بابای بچه‌ها.
‫برو بترکون، گرگ.
‫خب، کِی شروع کنیم؟
‫خیلی‌خب، بدک نیست.
‫می‌دونی چیه، وستون؟ ‫اون...
‫اون روباه بیشتر شبیه سگه.
‫- تو می‌تونی سریع درستش کنی. زود باش. ‫- دارم سعی‌ام رو می‌کنم، بابا.
‫هی فرگلی، تو داری چی درست می‌کنی؟
‫ها؟ باشه. ‫این یکم وحشتناکه.
‫آخ! چوب رفت توی انگشتم!
‫گفتم که اینطوری میشه. ‫بخاطر همین هم باید به جای چوب از صابون استفاده کنی.
‫ببین، یه گوسفنده!
‫خیلی‌خب، یکم لوازم اضافه توی انبار پیدا کردم.
‫- بیا شروع کنیم. ‫- اِه. با صابون راحتم.
‫نمی‌دونم که شنیدی یا نه،
‫کنده‌کاری با چوب انجام میشه، جوون.
‫خب، آره. منم دارم سعی می‌کنم ‫همینو بهش بگم، سرپرست برت.
‫من یه چوب خردکن دیگه‌ای هم یادم میاد که ‫دوست داشت کارها رو ماست‌مالی کنه.
‫تو یه مجسمه چوبی‌ای که خریده بودی رو ‫جای کنده‌کاری خودت تحویل ندادی تا نشانش رو بگیری، فرانک؟
‫آره. خب، نمی‌تونستم کنده‌کاری رو یاد بگیرم.
‫یه لحظه. تو وقتی یه چوب خردکن بودی ‫سرپرست برت مسئول بود؟
‫آره. و اون موقع هم همینقدر ‫سر الزامات نشان گرفتن سختگیر بود.
‫هیچکس نگفته که مسیر رسیدن به چوب خردکن برتر راحته.
‫زحمت واقعی اینجاست.
‫جهت‌یابی، گره زدن، صخره‌نوردی، ‫تعمیرات منزل، شکم‌گویی.
‫و مسیر رسیدن به چوب خردکن برتر شدن
‫تا زمانی که سخت‌ترین نشان رو نگرفتین ‫تکمیل نمیشه.
‫- بقا در طبیعت وحشی. ‫- بقا در طبیعت وحشی.
‫که فقط در محل کمپ کاج‌های یخی ‫میشه به دستش آورد.
‫فرانک، تو مسئول امضا کردن ‫مراحل طی شده‌ی نشان‌های گرگ هستی.
‫به نظرت از پسش بربیای؟
‫بله قربان، جناب سرپرست.
‫خیلی‌خب. بهتره شروع کنین.
‫شما دوتا هنوز خیلی مونده به بقیه برسین.
‫می‌خوای یار خاص من توی طبیعت وحشی باشی؟
‫ها؟
‫خیلی‌خب.
‫فکر کنم الزامات مربوط به ‫نشان آمادگی جسمانی رو انجام دادیم.
‫نه، هنوز مونده که تکمیل بشن، گرگ.
‫توی دفترچه نوشته که باید بتونی صدتا شنا بری
‫و یک و نیم کیلومتر مسافت رو زیر 6 دقیقه بدویی. ‫و این تازه برای شروعشه.
‫آره، ولی نمیشه بگی
‫که همه این کارها رو کردم ‫تا بتونیم بریم سراغ یه کار دیگه؟
‫تو مسئولی که تکمیل‌شون کنی، گرگ.
‫تازشم، من به سرپرست برت قول دادم
‫که تا واقعا انجام نشن، امضای دریافت نشان رو نمی‌کنم.
‫آه...
‫حالا بجنب، بپر روی توپ تمرین ‫تا عرق‌ریزی رو شروع کنیم.
‫هی، هفلی! ‫بپا!
‫اووه. ببخشید. ‫فکر کردم بتونی بگیریش.
‫دفعه بعد بهم هشدار بده.
‫جریان این توپ‌های فنری‌ چی؟
‫بهشون توپ پایداری می‌گن ‫و برای تقویت تعادل
‫و قدرت عضلات مرکزی بدن استفاده می‌شن.
‫باشه، حالا نمی‌خواد موضع بگیری.
‫شما کار خودتون رو بکنین. ‫من و وستون می‌ریم روی تردمیل بدوییم.
‫پسرم باید استقامتش رو برای فوتبال زمستانی تقویت کنه.
‫ما یه دروازه‌بان دیگه هم نیاز داریم، گرگ.
‫- آه، نخواستم. ‫- خیلی‌خب، صحبت خوبی بود.
‫هوم. فوتبال زمستانی، ها؟
‫عضو یه تیم ورزشی بودن ‫یکی از الزامات آمادگی جسمانیـه.
‫آره، من الان یه جورایی حواسم روی عضلانی شدنه.
‫پس میرم وزنه بزنم، یکم دمبل بزنم.
‫فکر عالی‌ایه.
‫منم میرم دستشویی و بعد میام کمکت کنم.
‫می‌دونی قیافه‌مون چقدر مسخره شده؟
‫اوه!
‫- بذار کمکت کنم، آقا. ‫- کمک.
‫آها! ‫به نظر میاد که زیاد وزنش رو سنگین گذاشتی.
‫اوه!
‫خیلی هم عالی. ‫کم نیارین.
‫اوه!
‫ها؟ گرگ؟
‫من عرق کردنتون رو نمی‌بینم!
‫دیشب فاجعه بود.
‫بهت گفتم که من و بابام رو ‫بصورت دائمی از باشگاه ممنوع کردن؟
‫سلام، گرگ. ‫دیشب توی باشگاه اوضاع سرسام‌آور شد.
‫آره، شرمنده.
‫پس چطور می‌خوای نشان آمادگی جسمانیت رو بگیری؟
‫فقط باید استراتژیم رو عوض کنم.
‫چندتا برد راحت بیارم ‫و بعد برم سروقت کارهای سخت.
‫ولی اگه گرفتن نشان‌ها رو شروع نکنم،
‫باید چهار سال آینده رو توی یه آکادمی نظامی بگذرونم.
‫ولی نباید منو پیش اینا ول کنی!
‫پس کمکم کن بفهمم که چطور ‫این نشان‌ها رو به دست بیارم.
‫پتی کاندید خزانه‌داری. ‫می‌تونم روی رأی تو حساب کنم، گرگ هفلی؟
‫اَخ! پتی فارل. ‫من و اون خیلی ساله همدیگه رو می‌شناسیم.
‫توی کلاس ششم، ‫پتی مبصر کلاس بود،
‫بنابراین وقتی معلم از کلاس می‌رفت ‫اون مسئول می‌شد.
‫و اصلا نمی‌ذاشت کسی بره دستشویی
‫میشه لطفا بذاری برم؟
‫هوم. فکر نکنم.
‫منم تصمیم گرفتم تلافیش رو
‫با چیزی سرش در بیارم که هنوزم ‫بهش حادثه‌ی جادوگر اُز میگن.
‫و با اینکه من فقط قصد داشتم ‫یکم خوش بگذرونم،
‫مدیر تا آخر سال ‫نمایشات مدرسه رو ممنوع کرد.
‫و فکر نکنم که پتی فراموشش کرده باشه.
‫به به جونمی جون!
‫پس به من رأی میدی یا نه؟
‫اوه، حالا نمی‌خواد آبنبات چوبی بکنی توی چشمم، پتی.
‫- بفرما، راولی. ‫- مرسی، پتی.
‫- خب، انتخابات کِی هست؟ ‫- فردا.
‫مگه متوجه پوسترهام نشدی؟
‫اوه. ببخشید. ‫گمون کنم من به سیاست علاقه‌ای ندارم.
‫اگه تو به عنوان یه شهروند خوب ‫نمی‌تونی به وظایف اولیه‌ات عمل کنی،
‫لیاقت اینو نداری.
‫پتی کاندید خزانه‌داری!
‫- خیلی‌خب! پشن فروت! ‫- هوم.
‫هوم.
‫[به گرگ برای خزانه‌دار رأی بدید]
‫هی! یه باشگاه دیگه پیدا کردم که ‫20 تا اینجا فاصله داره.
‫مطمئنم که از قضیه دیشب خبر ندارن.
‫بیا، عزیزم. ‫امیدوارم هنوزم بعضی از اینا کار می‌کنن.
‫- مرسی، مامان. ‫- این چیه،
‫یه جور کاردستیه؟
‫با خودم گفتم که بعدا پیگیر آمادگی جسمانی بشم.
‫می‌خوام نشان رهبری‌ام رو بگیرم،
‫و این با انتخاب شدن در شورای دانش‌آموزی شروع میشه.
‫مگه تو عضو شورای دانش‌آموزی نبودی؟
‫خب، آره. خزانه‌دار کلاس بودم. ‫صبر کنین تا پوسترم رو ببینین.
‫آها! پیداش کردم!
‫باشه. ‫خب، شما دوتا خزانه‌دارها خوش باشین.
‫آه! این کاری کرد که توی کلاس هفتم انتخاب بشم.
‫این خوشتیپ رو ببین.
‫"روی فرانک حساب باز کنید"؟
‫خیلی باحاله، درسته؟ ها؟ ‫چون هم‌قافیه‌ست.
‫مردم با این چیزها حال می‌کنن.
‫درسته. ببخشید، آخه فکر نمی‌کنم که ‫این روزها روی بچه‌ها جواب بده.
‫خب، هر طور مایلی، ‫فقط منفی نباش.
‫منظورت از منفی نباش چیه؟
‫سیاست خیلی ناجور شده، گرگ.
‫این روزها یکی از یکی بدترن.
‫خودشه! ‫فکر کنم بدونم چطور می‌تونم برنده بشم.
‫خب، عالیه! ‫چطوره من با پوسترهات کمکت کنم؟
‫می‌دونی چیه؟ ‫تو حقته که یکم واسه خودت وقت بذاری.
‫- من خودم از پس این کار برمیام. ‫- خیلی‌خب.
‫خب، اگه کسی کارم داشت ‫پایین دارم روی ژرفانمای جنگ انقلابیم کار می‌کنم.
‫بازم ممنون.
‫سوزان، فکر کنم کم کم واقعا دارم باهاش ارتباط می‌گیرم.
‫باریکلا، عزیزم.
‫"لمس پتی فارل رو نگیرین"؟
‫می‌دونی، مثل لمس پنیر. ‫پنیره رو یادته؟
‫لمس پنیر!
‫آره، یادمه.
‫اگه اون لمس پتی فارل رو داشته باشه ‫هیچکس نمی‌خواد بهش رأی بده!
‫ولی این خیلی بدجنسیه.
‫ببین راولی، اگه واقعا می‌خوای برنده بشی،
‫باید دست‌هات رو کثیف کنی.
‫ولی یه چوب خردکن باید از لحاظ اخلاقی تمیز باشه.
‫مجبور که باشی، هرکاری می‌کنی.
‫ببین، تو که نمی‌خوای به اتحادیه‌ی اسپگ برم، آره؟
‫می‌تونی بخاطر اینا توی دردسر بی‌افتی.
‫کمپین تبلیغاتی من همینش هم هوشمندانه‌ست.‌
‫اسم من توی این پوسترها نیست.
‫فقط در صورتی می‌فهمن که ‫موقع زنگ اینا مچم رو بگیرن.
‫حالا چسب بده.
‫گرفتیمت!
‫تو می‌تونی، گرگ!
‫[کلاس تنبیهی]
‫اولین باره میای کلاس تنبیهی؟ ‫تا حالا ندیده بودمت.
‫آره. ولی جای من اینجا نیست.
‫به جمع‌ ما خوش اومدی. ‫همه افراد اینجا بیگناهن.
‫بیگناه؟ لئون ریکت سر کلاس‌مون ‫یه فرهنگ‌لغت رو از توی شیشه پنجره پرت کرد بیرون.
‫حق من نیست که با این تبهکاران آینده اینجا باشم!
‫آه...
‫قصد توهین نداشتم، لئون.
‫خب، بخاطر چی تنبیه شدی؟
‫خرابکاری؟ آتش‌سوزی عمدی؟ ‫دعوا در مدرسه؟
‫همچین چیزی نبود. ‫فقط چندتا پوستر شورای دانش‌آموزی‌ای درست کردم که خوششون نیومد.
‫ها. سیاست. ‫کار کثیفیه.
‫آخه بابام همین الانش هم فکر می‌کنه ‫من یه آدم گند بالا بیاری‌ام.
‫و اگه از اینم خبردار بشه، ‫اونوقت حتما منو به اتحادیه‌ی اسپگ می‌فرسته.
‫اتحادیه‌ی اسپگ؟
‫کی اینو گفت؟
‫- اونجا زنده زنده قورتت میده. ‫- آره، خودم می‌دونم.
‫خب، اگه من یه چیزی داشتم
‫که می‌تونست اوضاع بین تو و بابات رو ‫راست و ریست کنه چی؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- بیا فقط بگیم...
‫من به یه سری مطالب دسترسی دارم ‫که طی پنج سال اینجا بودنم جمع‌آوری کردم.
‫تو پنج ساله که در مقطع راهنمایی درس می‌خونی؟
‫هی، آدم با تمرینه که موفق میشه.
‫"دانش آموز هفته"؟ ‫اینو از کجا آوردی؟
‫اینش مهم نیست. ‫مهم اینه که
‫تو اوضاع رو با بابات ردیف کنی.
‫صبر کن، یه همچین چیزی چه هزینه‌ای داره؟
‫هر برچسب، یه خوراکی ناهار. ‫من خیلی شیرینی‌جات دوست دارم.
‫نمی‌دونم والا. ‫زیاد میگی.
‫اوه، اشکال نداره.
‫من کلی مشتری دیگه دارم که نیاز دارن ‫توی خونه‌شون خودی نشون بدن.
‫باشه، قبوله! ‫فردا خوراکیم رو بهت میدم.
‫اوه آره، باید بهت می‌گفتم. ‫یه شرط داره.
‫برای انجام معامله، باید کل بسته 50تایی رو بگیری.
‫- هر برچسب یه خوراکی. ‫- 50تا؟
‫هی! کی بود!
‫یه مشت تنبل!
‫ولی باید تا آخر سال خوراکی‌هام رو به تو بدم.
‫هی، کسی نگفت که تحت تاثیر قرار دادن بابات ‫ارزون در میاد.
‫- خب، چیکار می‌کنی؟ ‫- عه...
‫"دانش آموز هفته"؟
‫این باور نکردنیه. ‫چیکار کردی که اینو به دست آوردی، گرگ؟
‫خب، داشتم سعی می‌کردم توی مدرسه ‫بیشتر فعال باشم.
‫گمون کنم بالاخره یکی متوجه شد.
‫من که قبولش دارم!
‫فقط روی دفتر نچسبونینش، ‫قلدرها خوراکشون این چیزهاست.
‫- مال منه. ‫- می‌تونیم به وَن بچسبونیمش.
‫وَن؟ ‫ولی اون که همین الانش هم پر از برچسبه.
‫نه، این لایق یه جای افتخاریه.
‫اووه! برچسب!
‫ای بابا!
‫راستش، واقعا نمی‌خوام پُز بدم. ‫می‌خوام خاکی باشم.
‫همچین دستاوردی ارزش پُز دادن رو داره، گرگ.
‫و هی، انگار با این می‌تونی ‫نشان دانشت رو به دست بیاری.
‫و با این یه امضا هم گیرت میاد.
‫و اگه تو خزانه‌دار کلاس انتخاب بشی، ‫نشان رهبری رو هم می‌گیری.
‫خدا کنه.
‫شاید دستاوردهای تو به بقیه‌ی ‫اعضای خانواده هم انگیزه بده
‫تا یه تکونی به خودشون بدن.
‫هوم.
‫شما به چی نگاه می‌کنین؟
‫دیگه توی دور افتادی، گرگ.
‫نظرت چیه که مراحل بقیه نشان‌ها ‫رو باهم طی کنیم؟
‫با همدیگه؟ ‫نمی‌خواد.
‫من وقتی تنها کار می‌کنم ‫بهتر عمل می‌کنم.
‫شوخیت گرفته؟ ‫ما توی این قضیه باهم همکاریم، پسرم.
‫از الان به بعد، کلا باهم هستیم.
‫عالیه.
‫باور کنین، اولش اصلا دنبال این نبودم ‫که زیاد با بابام وقت بگذرونم.
‫چون من از اون دسته آدم‌هام که ‫نیاز داره فضای خودش رو داشته باشه.
‫نه، گرگ. ‫تو داری می‌کِشیش.
‫ولی وقتی بابام سر چیزی هیجان‌زده بشه،
‫عین سگی می‌مونه که استخوون گیرش اومده.
‫- اوه! نه، نه، نه! ‫- اوه!
‫پس برام مشخص بود که برای گذروندنش ‫باید یه مدت به روش اون پیش برم.
‫حتی با اینکه هر از گاهی ‫اوضاع یکم سخت میشه...
‫ایول!
‫حداقل با تلاش کردن داره بهمون خوش می‌گذره.
‫باید اعتراف کنم، اونقدرهام بد نبوده.
‫نمی‌خوام زیاد حرفای لوس بزنم و اینا...
‫ولی شاید کم کم
‫این رابطه پدر و پسری داره دستمون میاد.
‫آروم باش. فاصله دست‌هاشون تنگه، ‫پس باید با زاویه قرارش بدی.
‫اوه، لعنتی!
‫- ببخشید. ‫- آه. نگرانش نباش.
‫اون می‌تونه دیدبانی باشه که ‫داره دنبال ارتش شورشی‌ها می‌گرده.
‫به نظرم بهتره این توپ‌ها رو ‫روی این تپه پیش اینا بذاری.
‫شانس بهتری علیه بقیه نصیبشون میشه.
‫خب، هنگ هفتم توپ نداشتن.
‫همین هم پیروزی ارتش قاره‌ای
‫در مقابل ارتش بریتانیا رو ‫اینقدر چشمگیرتر می‌کنه.
‫اونا در مقابل یه چالش تسلیم نشدن.
‫پس چرا اینقدر این کارو دوست داری؟
‫خب، وقتی دارم روی ژرفانمام کار می‌کنم، ‫احساس می‌کنم کنترل دست منه،
‫و همیشه توی زندگی واقعی ‫چنین حسی ندارم.
‫گمون کنم من اینطوری از چیزها سر در میارم.
‫هه. آره، می‌فهمم.
‫خب، اصلا واسه چی اومدی پایین؟
‫- داری روی نشانِ سرگرمی کار می‌کنی؟ ‫- نه. فقط می‌خواستم وقت بگذرونیم.
‫چرا اتفاقا، می‌خواستم ‫یه چیزی بهت نشون بدیم.
‫گشت امنیت؟ ‫واسه نشان شهروندیه؟
‫آره، آخرین نشان مهم برای ورود ‫به چوب خردکن برتره.
‫آره، داری خیلی نزدیک میشی.
‫وقتی که کمپ کاج‌های یخی برگزار بشه،
‫مطمئنم تنها نشانی که باقی می‌مونه بگیری، ‫نشانِ بقا در طبیعته.
‫آره. این یکیو یادم رفته بود.
‫بعد از این همه موفقیتت پسرم، ‫این نشان مثل آب خوردن می‌مونه.
‫ها؟ انگار جلیقه دست دوم بهت دادن.
‫آره. راولی هم جلیقه دست دوم گرفت.
‫فکر کنم وسط سال عضو بشی ‫همین‌ها گیرت میاد.
‫خب شما رو سر کدوم چهارراه گذاشتن؟
‫راستش، خانم وینسکی ما رو مسئول ‫هدایت بچه‌های مهد کودک تا مدرسه کرده.
‫میشه گفت وظیفه پوشکی داریم.
‫هی، مسئولیت زیادی داره.
‫خانم وینسکی حتما ‫استعداد ویژه‌ای در تو دیده.
‫بهم قول بدید شما پسرا ‫از اون بچه‌ها در برابر خطر محافظت می‌کنید.
‫چشم قربان!
‫آزاد، سرباز. و مرخصی.
‫تا بعد بابا.
‫هه. خوش گذشت.
‫نه!
‫بی خیال!
‫برو بترکون، پسرم.
‫چشم بابا.
‫می‌ترکونم.
‫پیتی، لطفا با یه دستت طناب رو بگیر.
‫بهتره توی پیاده‌رو بمونیم.
‫فکر کنم باید به خانم وینسکی بگیم ‫یه مسئولیت جدید بهمون بده.
‫نباید مسئولیت این بچه‌ها گردن ما باشه.
‫فقط باید چند روز تحمل کنم
‫تا ملزماتِ امنیت عمومی رو تکمیل کنم،
‫بعد می‌تونیم کنار بکشیم.
‫بابام داره خیلی راحت این نشان‌ها رو بهم میده.
‫بابات فهمید کلاس تنبیهی رفتی؟
‫نه، و نباید بفهمه!
‫الان، نرفتن من به اتحادیه‌ی اسپگ قطعیه،
‫و نباید کاری کنم که خراب بشه.
‫گرگ؟ فکر کنم مایکی باید بره دستشویی.
‫مایکی، ما حرف زده بودیم.
‫قرار بود آبمیوه‌ات رو وقتِ خوراکی بخوری.
‫ببین راولی، باید برگردی
‫و مایکی رو ببری خونه ‫تا از توالت کودکانه استفاده کنه.
‫اما اونوقت دیر به مدرسه میرسم. ‫خودت چرا اونو نمی‌بری؟
‫این ترم یه بار تنبیه شدم.
‫و اگه واسه بار دوم تنبیه بشم، ‫از مدرسه به خونه زنگ میزنن.
‫گرگ!
‫عجب! یعنی نمی‌تونیم یه لحظه ‫از شما چشم برداریم؟
‫حالم بد شد.
‫توی این گِل کلی کرم و جونوره.
‫کرم!
‫نه! فرار نکنید!
‫نه!
‫اون بابای منه؟
‫راولی، اون بچه‌ها رو از اینجا ببر.
‫سلام پسرم.
‫واستون هات‌چاکلت آوردم،
‫با خامه هم‌زده.
‫ماشین جدیده؟
‫خب، اجاره‌ایه. ‫ماهانه پول میدم.
‫یه راه خفن می‌خواستم تا برچسبتو به همه نشون بدم. ‫[بچه من دانش آموز هفته‌ست و خیلی افتخار می‌کنم!]
‫وای. خیلی قشنگه.
‫صبر کن، مگه تو قرار نبود بچه‌های مهدکودک رو ‫تا مدرسه همراهی کنی؟
‫عه، چرا. من از راولی جلوتر اومدم
‫تا مطمئن بشم مسیر برای بچه‌ها امنه.
‫خب، حواست باشه اون بچه‌ها
‫نزدیک محل ساخت و ساز نشن.
‫حتما، تو فکر بودم نوارکشی کنم.
‫خلاقی، خوشم اومد.
‫بعد مدرسه، تو خونه می‌بینمت.
‫بعد می‌تونیم ملزماتِ ‫نشان شجره‌نامه‌ات رو شروع کنیم.
‫مشتاقم.
‫تو رو خدا برو.
‫وای! نزدیک بود.
‫فکر می‌کنی همه‌شون رو جمع کردیم؟
‫فکر کنم.
‫وای، وای، وای، وای، وای!
‫وای!
‫بهتره اون‌ها رو ببریم مدرسه.
‫آ... گرگ؟
‫[سیمان خیس]
‫ای‌وای!
‫خدای من!
‫وای! واقعا؟
‫بله، متوجه هستم که این روزها ‫قیمتِ سیمان بالاست.
‫الان عامل خرابکار جلوی من نشسته.
‫می‌دونی مهم‌ترین اصلِ گشت امنیت چیه؟
‫شجاعت؟ نه، نه، صبر کن!
‫- شادی؟ ‫- امنیت!
‫و امروز، تو و همکارت ‫این اصول رو زیر پا گذاشتید.
‫می‌دونم ولی قول میدم دیگه تکرار نمیشه.
‫یه همسایه گزارش داده یه گشت ایمنی ‫که مشخصاتش به شما می‌خوره
‫با یه کرم زنده بچه‌های مهد کودک ‫رو می‌ترسونده.
‫- ولی خانم وینسکی، من فقط سعی داشتم... ‫- رفتار تهدید آمیز شما
‫نسبت به اون بچه‌ها باعث ‫آسیب و خرابی ورودی خونه یه مالک شده.
‫متاسفانه باید جلیقه و نشانت رو تحویل بدی.
‫متوجه‌ام، خانم وینسکی.
‫بعلاوه، با والدینت تماس می‌گیرم ‫تا معلق شدنت رو بهشون اطلاع بدم.
‫ولی خانم وینسکی، شما درک نمی‌کنید.
‫اگه بابام بفهمه، اونوقت...
‫کافیه. برو بیرون.
‫دافلی.
‫دافلی؟
‫برگرد سر کلاست، کریگ.
‫آ... چشم، خانم وینسکی.
‫بهتون تضمین میدم، ‫از این تجربه درس می‌گیرم.
‫یا اینکه حتما اسم من کریگ دافلیه.
‫قول میدم.
‫از دست بچه‌ها.
‫ازشون خوشم نمیاد.
‫چه خبر، همسایه؟
‫اوی! چه ماشین قشنگی، هفلی.
‫لاتاری بردی؟
‫خب، بهتره بگم تصمیم گرفتم ‫وقتش رسیده به خودم برسم.
‫دانش آموز هفته؟
‫صبر کن. ‫کدوم پسرت دانش آموز هفته شده؟
‫گرگ. ‫این اواخر رو دور موفقیت افتاده.
‫می‌دونستی فقط چند تا نشان کم داره ‫تا به چوب خردکن برتر برسه.
‫خب وستون برای رسیدن ‫به چوب خردکن برتر به کجا رسیده؟
‫خب، پسر من با ورزش سرگرمه.
‫خبر داری وستون بهترین بازیکن ‫پیش فصل ستارگان شده؟
‫اصلا چنین چیزی نداریم، بابا.
‫ولی باید باشه.
‫خب، پسرت با نشان آمادگی جسمانی چیکار می‌کنه؟
‫هنوز توپ رو روی دستت می‌چرخونی؟
‫با گشت امنیت مشغوله.
‫فکر کنم برای کاپیتان شدن شانس داره.
‫خب، حلال زاده رو ببین.
‫گرگ، جلیقه گشت امنیتت کو؟
‫آقای وارنر می‌خواست ببینه.
‫حتما تو کمدم جا گذاشتم.
‫صبر کن، شما درباره ‫اون گشت امنیت شنیدید،
‫که امروز صبح بچه‌های مهد کودکی ‫رو از وسط مسیر تازه بتن‌ریزی شده دنبال کردن؟
‫اوه! شنیدم آسیب زیادی وارد کردن.
‫خب، می‌دونید، ‫با اینکه خیلی دوست دارم با شما باشم،
‫من و وستون باید بریم ورزشگاه.
‫هی، توی تیم‌تون واسه گرگ جا ندارید؟
‫- بابا! ‫- بستگی داره.
‫گرگ سابقه بازی داره؟
‫خب، قبلا هافبک بود...
‫دقیقا کِی بود، گرگ؟
‫- پیش دبستانی. ‫- پیش دبستانی!
‫عه؟ خب، رزومه خیلی خوبی داره،
‫ولی تمام بازیکن‌های تیم من ‫باید زمان بازی رو با شایستگی کسب کنن.
‫حتی پسر خودم.
‫گرگ واسه هر چیزی عزمشو جزم کنه ‫به قطع موفق میشه.
‫ممکنه از توانایی‌های اون غافلگیر بشی.
‫باشه، پس واسه پسرت یه کفش مناسب بگیر
‫و بیا ورزشگاه.
‫هی گرگ، سریع فکر کن.
‫نگران نباش، گرگ. ‫بهت یاد میدم.
‫توی زمین می‌بینمتون.
‫بی‌صبرانه منتظرم.
‫خب بابام اسم منو توی تیم نوشت،
‫- و با اینکه نهایت تلاشمو کردم... ‫- وای!
‫فکر کنم ژن مناسب ورزش ندارم.
‫در حقیقت، هر چی بیشتر تمرین می‌کردم، ‫بدتر و بدتر می‌شدم.
‫با تمام قدرتت بزن، گرگ.
‫همم. اوهوم.
‫خیلی‌خب، بیاید اینجا ببینم.
‫و فهمیدم اگه بامزه باشی،
‫می‌تونی روی نیمکت بشینی.
‫ولی باید اعتراف کنم، ‫عضو تیم بودن همچین بد نیست.
‫در حقیقت، باعث شد فکر کنم ‫این چند ساله چه چیزی رو از دست دادم.
‫و اگه قرار بود تا پایان فصل صبر کنم
‫تا از اتحادیه اسپگ دور باشم،
‫حاضر بودم از عذاب رو تحمل کنم.
‫- گل! ‫- گل!
‫خیلی‌خب. بریم عزیزم.
‫مراقب باش.
‫عه، اینجایی. ‫فکر کردم رفتی دستشویی.
‫آره، دستشویی بودم. ‫ولی بعد یه سکه روی زمین پیدا کردم.
‫خب، باید برمی‌گشتی.
‫و دفعه بعد، زانوهاتو خم کن،
‫- باشه؟ ‫- باشه بابا.
‫ممکن بود آقای وارن بازیت می‌داد.
‫- گل! ‫- گل!
‫راستش، الان که ورزش تیمی رو امتحان کردم،
‫آماده‌ام نشان آمادگی جسمانی رو بگیرم.
‫و کنار می‌کشم.
‫تو می‌تونی، گرگ.
‫پسر من اهل کنار کشیدن نیست.
‫ولی مانی پیش‌دبستانیه ‫و تا الان سه چهار بار کنار کشیده.
‫و رادریک همیشه کنار می‌کشه.
‫خب، از امروز تموم میشه.
‫تا خط پایان چیزی نمونده، گرگ.
‫فقط همین یکیو تموم کن، ‫و بعد درباره اتحادیه‌ی اسپگ حرف میزنیم.
‫هی، بازی می‌کنی؟ دو نفره‌ست.
‫تو ماشین می‌بینمت.
‫آره. وستون رو می‌بینی؟
‫- آره. ‫- خدای من، فکر کنم سرعتش
‫به خانوادهٔ من رفته.
‫آره. بازی خیلی خوبی بود.
‫- هی، خوشحال شدم. ‫- تا بعد.
‫- سلام والت. ‫- سلام فرانک.
‫بازی خوبی بود.
‫حسابی تیم مقابل رو تحقیر کردید.
‫آره. وستون توپ‌های خیلی خوبی رو گرفت.
‫آره. آره، می‌دونی، ‫دست خودم نیست ولی فهمیدم
‫گرگ زیاد بازی نمی‌کنه.
‫اصلا بازی نمی‌کنه.
‫فرانک، بهت گفته بودم،
‫توی تیم من، بازیکن‌ها باید ‫زمان بازی‌شون رو با شایستگی کسب کنن.
‫شما تو اکثر بازی‌ها پنج تا گل جلو هستید.
‫نمیشه به پسر من یه شانس بدید؟
‫شرمنده فرانک.
‫نمی‌خوام پسرتو تو موقعیتی قرار بدم ‫که شکست بخوره.
‫هفته آینده می‌بینمت.
‫هی بابا!
‫سکه داری؟
‫شاید حق با والت باشه، سوزان.
‫شاید من گرگ رو در معرض شکست قرار دادم.
‫بچه‌های ما قرار نیست ‫تو هر حیطه‌ای موفق بشن، فرانک.
‫اگه شکست نخورن، بزرگ نمیشن.
‫حس می‌کنم توی فوتبال ‫اونو تو موقعیتِ از پیش‌باخته قرار دادم.
‫اگه کل فصل رو نیمکت‌نشین باشه ‫چه سودی واسش داره؟
‫می‌فهمه که پدرش در هر شرایطی ‫از اون حمایت می‌کنه.
‫اینکه باباش بزرگ‌ترین طرفدار اونه.
‫و هیچ درسی بزرگ‌تر از این نیست.
‫آخرین بازی فصل. ‫چه حسی داری؟
‫خوبم. ‫ببخشید هنوز بازی نکردم.
‫اوه. عیب نداره.
‫همین که واسه مسابقه‌هات اومدم ‫بهم خوش گذشت.
‫اما اگه نتونم بازی کنم، اونوقت ملزماتِ
‫نشان آمادگی جسمانی رو تکمیل نکردم.
‫خب، شاید بتونم همین یه بار رو چشم‌پوشی کنم.
‫خب، اینجا جای توئه.
‫اگه باهام کار داشتی، رو صندلی نشستم.
‫ریکی.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫بهتره بگم طرفدار فوتبال هستم.
‫و مخصوصا نتیجه این بازی واسم مهمه.
‫یعنی چی؟
‫روی تیم آبی شرط بستم. ‫خرابش نکن، هفلی.
‫مطمئن باش، امکان نداره من بازی کنم.
‫خب، حیف شد.
‫امیدوار بودم بابت بی آبرو کردن من ‫ازت انتقام بگیرم.
‫به خاطر اون تنبیه شدم. ‫بی‌حساب شدیم.
‫می‌دونی چقدر سخته یه جا ‫توی کافه‌تریا پیدا کنم و بشینم
‫وقتی که تو به همه گفتی ‫از پتی فارل دوری کنن؟
‫اوغ!
‫خیلی‌خب، کاپیتان‌ها. بیاید وسط.
‫لنوود هیث؟ حتما شوخیت گرفته.
‫معمولا مسابقات ورزشی ‫برای من هیچ اهمیتی نداره.
‫ولی غرق جذابیت این بازی شده بودم.
‫- هر دفعه یه تیم... ‫- آره!
‫جلو میفتاد، ‫تیم مقابل بازی رو مساوی می‌کرد!
‫هر چی بازی جلوتر میرفت، ‫درگیری‌ها بیشتر می‌شد.
‫سریع فکر کن.
‫و به لطف ستاره شانسم ‫من توی زمین نبودم.
‫ولی بعدش، بازی در لحظات آخر مساوی بود،
‫- فاجعه رخ داد. ‫- وای!
‫تیم آبی، کارت قرمز.
‫اوه! بی‌خیال داور. ‫تکلش قانونی بود.
‫تیم قرمز، پنالتی.
‫تیم آبی، دروازه‌بان جدید می‌خواید.
‫دروازه‌بان جدید از کجا بیارم؟
‫گرگ رو بذار!
‫هفلی، آماده شو.
‫- آره! ‫- چی؟
‫تو می‌تونی، گرگ!
‫من بهت باور دارم، گرگ!
‫بازی دست توئه، رفیق.
‫مربی، میشه من پنالتی بزنم؟
‫فارل، بزن!
‫ایول.
‫بعد سوتِ من ضربه بزن.
‫دروازه‌بان، آماده‌ای؟
‫جوری بزن زخمی نشه، پتی!
‫خیلی وقت بود منتظر این لحظه بودم، گرگ هفلی.
‫میشه شوت بزنی؟
‫پتی فارل شوت میزنه!
‫آره!
‫ها؟
‫ضایع شدی، پتی!
‫آره!
‫بی‌خیال!
‫هه! ضایع شدی، گرگ هفلی. یوهو!
‫بهت افتخار می‌کنم، گرگ.
‫ولی باختیم.
‫بحث برد یا باخت نیست.
‫اینه که ریسک کنی و وارد زمین بشی.
‫هی، نظرت چیه بریم خونه، ‫پاپ‌کورن درست کنیم،
‫و از اون فیلم‌های مسخره هیولایی ببینیم؟
‫خب، به نظر خوب میاد.
‫باخت سختی بود، هفلی.
‫آره، خب همیشه مسئله برد یا باخت نیست.
‫هی، فکر کردی گرگ رو بفرستی ‫اتحادیه‌ی اسپگ، آقای هفلی؟
‫تیم فوتبال رقابتی دارن.
‫فکر نکنم گرگ نیاز باشه ‫به اتحادیه‌ی اسپگ بره.
‫همین الانش در مسیر خوبی قرار داره.
‫خب، اگه نظرت عوض شده ‫هنوز ثبت‌نام بازه.
‫انگار حرفه فوتبالت
‫مثل حرفه سیاسیت شد، گرگ هفلی.
‫بازی خوبی بود، پتی.
‫حداقل این بار تونستی
‫طعم باخت رو حس کنی ‫جای اینکه رد صلاحیت بشی.
‫رد صلاحیت؟
‫ضرر بزرگی به من زدی، هفلی.
‫دفعه بعد سر کلاس تنبیهی ببینمت، ‫اوضاع فکر می‌کنه.
‫کلاس تنبیهی؟
‫شاید بهتر باشه تو ماشین حرف بزنیم.
‫هی، پسر بده!
‫ما رو با کرم‌ها تعقیب کرد!
‫آره!
‫کرم‌ها؟
‫خب، در حقیقت یه دونه کرم بود.
‫جریان چیه، گرگ؟
‫- آقای دافلی. ‫- آقای دافلی؟
‫آ... حتما اشتباه گرفته.
‫باید درباره تعلیق پسرتون باهاتون صحبت کنم.
‫تعلیق؟
‫گرگ، مشخصه چی میگه؟
‫امروز همه دیوونه شدن، ‫بهتره بریم، لطفا.
‫اینجاست، خانم‌ها. ‫بریم سر وقتش!
‫اوه. بچه نمونه‌ای داری، فرانک.
‫الان کی فرار می‌کنه، احمق کوچولو؟
‫باورم نمیشه، گرگ.
‫وقتی مجبورم کردی اون نشان‌ها رو امضا کنم، ‫نه تنها باهام روراست نبودی،
‫بلکه باعث شدی من دروغگو به نظر بیام!
‫می‌دونم ولی عمدی نبود.
‫از شورای دانش آموزی رد صلاحیت شدی. ‫کلاس تنبیهی رفتی.
‫از گشت امنیت معلق شدی.
‫چیز دیگه‌ای هست که بخوای ‫بهم بگی، گرگ؟
‫فکر کنم تقریبا همه‌چیز گفته شده.
‫خدای من.
‫- خیلی‌خب. عزیزم. ‫- برچسب.
‫راستش، حرفمو پس می‌گیرم.
‫خیلی‌خب!
‫از دست این بچه!
‫بابا، صبر کن.
‫[ثبت] ‫[آیا مطمئن هستید؟]
‫مامان، لطفا.
‫گرگ.
‫بزن، فرانک.
‫نه!
‫تبریک میگم.
‫شما با موفقیت ‫در اتحادیه‌ی اسپگ ثبت‌نام کردید.
‫خدای من. بابی نابود شد.
‫[یک هفته بعد]
‫وای!
‫خیلی‌خب. ‫چادر قدیمی‌تو توی گاراژ پیدا کردم.
‫کیسه خواب و بقیه وسایلت
‫توی ماشین جدید و قشنگ گذاشتم.
‫- بقیه وسایل؟ ‫- وسایل کمپ.
‫چی؟ کی میره کمپ؟
‫شما. کمپ کاج‌های یخی همین آخر هفته‌ست.
‫آره، دیگه رفتن فایده‌ای نداره.
‫شما دو تا اسم نوشتید، ‫و به تعهدتون پایبند می‌مونید.
‫تازه، خانواده هفلی کنار نمی‌کشن.
‫اوه! و با خودتون لباس گرم ببرید.
‫شنیدم آخر هفته خیلی سردی در پیش داریم.
‫وای!
‫یوهو! آره!
‫وای!
‫اوه!
‫هیچی طبیعت نمیشه. ‫خب، کامل کمپ زدیم.
‫آفرین، راولی.
‫ممنون بابا.
‫کی کاکائو می‌خوره؟
‫یادم بنداز از روالی بابت ملافه جاشی تشکر کنم.
‫تموم شد؟
‫یه لحظه صبر کن. ‫انگار دفترچه راهنماش اشتباه بود.
‫قراره اسمورز بخوریم؟ ‫من عاشق اسمورزم.
‫اینجا نوشته باید اول میخ‌ها رو ‫گوشهٔ چادر بزنی.
‫بابا، خودم بلدم.
‫آره! دیدی؟ نیازی به کمک نبود.
‫انگار قضیه چمن‌زن دوباره تکرار شده.
‫اون جریان واسه خیلی وقت پیش بود.
‫آره، خب یه سری چیزا ‫هیچ‌وقت عوض نمیشه.
‫ادامه نده. تو بردی.
‫منظورت چیه؟
‫به خواسته‌ات رسیدی. ‫میرم اتحادیه‌ی اسپگ.
‫و فکر می‌کنی من خوشحالم؟
‫تو رو می‌فرستم اونجا ‫چون واسه چاره‌ای نذاشتی.
‫ببخشید زودتر راستشو بهت نگفتم.
‫ولی داشتیم دو تایی خوش می‌گذروندیم.
‫ونمی‌خواستم کاری کنم خراب بشه.
‫ببین، گرگ...
‫بیاید، کمپرها. وقت غذاست.
‫آره!
‫نظرت چیه تلاش کنیم ‫این آخر هفته رو زنده بمونیم، ها؟
‫قبوله.
‫هر چی اضافه می‌مونه، منجمد کنیم ‫تا واسه چیلیِ سال بعد استفاده کنیم.
‫اوه، فلفل سبز.
‫اگه درست یادم بیاد، واسه چهار سال پیشه.
‫آ... می‌دونی، ‫من همین بیسکوییت رو می‌خورم.
‫غافلگیر نشدم.
‫وقتی هم‌سن پسرت بود ‫چیلی معروف منو نمی‌خوردی.
‫وایسا ببینم. ‫قبلا هم اومدی کمپ؟
‫مطمئنم بهت نگفته.
‫بابات موقع کوهنوردی ‫از خاکریز افتاد پایین
‫و کندوی زنبورهای زیرزمینی رو عصبانی کرد.
‫بیست بار نیش خورد.
‫هفت ساله‌ام بود.
‫پسر جون، بابات استعداد بالایی داره ‫از هیچی فاجعه درست کنه.
‫نگران نباش، ‫هر چی فرانک نمی‌خوره رو من می‌خورم.
‫گرگ، بیا اینجا!
‫هی، راولی! بریم!
‫باشه. چرا که نه؟
‫چیلی نمی‌خوری، هفلی؟
‫نه. آ... چیزه... ‫خیلی اشتهاآور نبود.
‫تصمیم خوبی گرفتی. ‫راولی که ما رو خفه کرد.
‫بازم در رفت.
‫راولی، مودب باش!
‫ببخشید، بابا.
‫خب، نگران این هستید ‫که امشب دست گِلی سراغ‌تون بیاد؟
‫دست گِلی چیه؟
‫خب، بعضی‌ها میگن یه دست قطع‌شده ‫توی جنگل راه میره،
‫به دنبال چوب خردکن‌های جوون و معصوم‌ـه ‫تا اون‌ها رو به دل تاریکی بکشونه.
‫ولی ما چوب خردکن‌های جوون و معصوم نیستیم.
‫اوه! نگران نباش.
‫احتمالا یه قصه‌ست ‫تا آدم‌هایی که کمپ میزنن...
‫اوه. همیشه گول می‌خورن.
‫فکر کنم یه میز اونجاست که جا داره.
‫دست گِلی، دیگه قدیمی شده.
‫چیه؟ من چیزی گفتم؟
‫خیلی‌خب چوب خردکن‌ها، ‫الکی وقت تلف نکنید.
‫باید قبل اینکه تاریک بشه ‫هشت کیلومتر پیاده‌روی کنیم.
‫بابت بابام عذرخواهی می‌کنم.
‫بعضی‌وقت‌ها شورشو درمیاره.
‫باور کن، می‌فهمم.
‫- زود باش. ‫- هی، فرانک.
‫- هی، والت. ‫- ببخشید.
‫امیدوارم پسرتو نترسونده باشم.
‫دووم میاره.
‫و... و، مطمئنم وستون ‫این داستان رو خیلی شنیده، آره؟
‫آره. من...
‫این روزها هر کاری می‌کنم و هر حرفی میزنم ‫وستون ناراحت میشه.
‫رابطه تو و گرگ هم همینطوریه؟
‫خب...
‫ما همیشه رابطه خوبی نداریم، ‫اگه سوالت اینه.
‫فکر کنم تو سن عجیبی هستن، نه؟
‫آره. یه همچین چیزی.
‫اشتباه برداشت نکن. ‫منم اصلا پدر خیلی خوبی نیستم.
‫موافقم.
‫فقط دلم نمی‌خواد کاری کنم ‫که پسرم ازم فاصله بگیره.
‫تا مدت کوتاهی پیش ما هستن، می‌دونی؟
‫آره.
‫آدم خوش‌شانسی هستی ‫که با پسرت شباهت زیادی داری.
‫حتما رابطه پدر و پسری رو ‫خیلی راحت‌تر می‌کنه.
‫به نظرت من شبیه گرگم؟
‫شوخی می‌کنی؟
‫شما دو تا عملا یه نفر هستید.
‫- زود باش دیگه. ‫- هه.
‫خیلی‌خب. بریم وستون.
‫قبل اینکه دست گِلی بیاد.
‫تو مسیر می‌بینمت، هفلی.
‫بیاید، عقب نمونید!
‫نمی‌خوایم کسی عقب بیفته.
‫موقع رد شدن مراقب باشید، چوب خردکن‌ها.
‫من از وقتی پوشک می‌شدم ‫این پل طبیعی همین‌جا بود...
‫نمی‌دونم باورتون میشه یا نه.
‫بیاید جلوی من. ‫وقت منتظر کسی نمی‌مونه.
‫از این‌طرف، کمپرا.
‫تو طبیعت بودن احساس خیلی خوبی نداره؟
‫ورزش برای بدن خیلی مفیده.
‫و این دونه‌های چیا به بدنم انرژی میدن.
‫اون دست گِلی خیلی مسخره بود.
‫آقای وارن سعی داشت ما رو بترسونه.
‫آره؟
‫به خاطر این قضیه خوابمو حروم نمی‌کنم.
‫خب، دست بدون بدن نمی‌تونه زنده بمونه.
‫چطوری نفس می‌کشه؟ ‫منطقی نیست.
‫آره، احتمالا حق با تو باشه.
‫ولی چادر محافظ مناسبی ‫در برابر دست نیست.
‫شاید بهتر باشه محض اطمینان ‫زیپ چادر رو ببندیم.
‫خب، اگه حال شما بهتر میشه.
‫قبوله.
‫آ... به نظرت گم شدیم؟
‫البته که نه. نگران نباش.
‫سرپرست برت این مسیر رو ‫مثل چیلی خودش می‌شناسه.
‫چوب خردکن‌ها. زود باشید، جمع بشید.
‫مثل اینکه راه رو گم کردیم.
‫واقعا؟
‫یه دقیقه صبر کنید. ‫رد پای انسان می‌بینم.
‫مسلما این رد پا ما رو به تمدن برمی‌گردونه.
‫صبر کن، شبیه رد پای منه.
‫و اینم رد پای منه.
‫داریم دور سر خودمون می‌چرخیم!
‫خب، فهمیدم.
‫گم شدیم!
‫اوه، بی‌خیال!
‫رویام به حقیقت پیوست.
‫حالا چیکار کنیم، سرپرست برت؟
‫بهترین کاری که می‌تونیم بکنیم ‫اینه که شب رو کمپ بزنیم
‫و امیدوار باشیم فردا صبح ‫یه نفر دنبال‌مون بیاد.
‫کمپ بزنیم؟ اما چادر نداریم!
‫یا کیسه خواب.
‫من حتی بالشتمو نیاوردم.
‫نزدیک به هم می‌خوابیم، ‫و بدن‌مون همدیگه رو گرم می‌کنه.
‫زود باش پسرم، قبل اینکه یخ بزنیم.
‫سرپرست برت،
‫اگه بتونیم قبل از غروب خورشید ‫برگردیم به کمپ‌مون چی؟
‫قطب‌نما نداریم؟
‫متاسفانه، لیز خوردم و قطب‌نمای من شکست.
‫ولی راهی نیست بشه درست کرد؟
‫گرگ راست میگه. ‫تو بخش جهت‌یابی هست.
‫آره.
‫بابا، نخ و سوزن داریم؟
‫قطعا.
‫هی، شاید بتونیم ژاکت بدوزیم.
‫همم.
‫- راولی، شیشه رو بده من. ‫- دونه‌های چیای عزیزم!
‫کمپرها، به پیش.
‫عجب فکر بکری کردی، گرگ.
‫اگه ارتش قاره‌ای از مواجه ‫با مشکلات دست می‌کشیدن،
‫هیچ‌وقت نمی‌تونستن در برابر ‫ارتش بریتانیا پیروز بشن.
‫پس گوش می‌دادی.
‫خب، چرا گوش ندم؟
‫خبر خوب، کمپرها.
‫پل طبیعی رو پیدا کردیم!
‫وای!
‫نظرتون چیه همین‌جا کمپ بزنیم؟
‫پیتی، لطفا با یه دستت طناب رو بگیر.
‫فهمیدم. ‫دوستان، می‌دونم چیکار کنیم.
‫کسی طناب داره؟
‫خب، چه نقشه‌ای داری، هافلی جوان؟
‫می‌تونیم طناب رو به دو تا درخت ببندیم ‫و از سنگ‌ها رد بشیم.
‫فقط باید گره محکم بزنیم.
‫اوه. گره حلقه‌ای. یادمه.
‫آره، ولی هیچ‌وقت خوب یاد نگرفتیم.
‫اگه با همدیگه کار کنیم، ‫شاید بتونیم یه راهی پیدا کنیم.
‫خیلی‌خب. فکر کنم خوب پیچیدی.
‫فقط باید... وسط گره بزنیم.
‫هه. خیلی سخت نبود، نه؟
‫کاش زودتر فهمیده بودیم.
‫خیلی‌خب، ‫شروع کنیم، چوب خردکن‌ها.
‫خیلی‌خب، زود باشید.
‫مراقب باشید.
‫خیلی‌خب، بریم.
‫وای!
‫مراقب باشید. سنگ‌ها لیزه.
‫چیزی نمونده.
‫همه اومدن، فرانک.
‫خیلی‌خب. بیا، والت.
‫دارم میام.
‫راه رو واسه آدم مهم باز کنید.
‫چشم بسته بیام؟
‫بابا!
‫چیزی نیست!
‫نگران نباش!
‫بابا، بریم.
‫طاقت بیار! داریم میایم!
‫- بابا، حالت خوبه؟ ‫- من خوبم.
‫این آب خیلی سرد نیست.
‫دمای محیطه.
‫اصلا رودخونه نیست.
‫بیشتر شبیه نهره.
‫خدای من! خدای من!
‫خیلی‌خب،
‫الان توجه منو دارید!
‫خب، این مناسب من نیست.
‫وستون! هر پنج هزار کیلومتر ‫روغن شاسی‌بلند رو عوض کنید.
‫گرگ، صبر کن تا بیام!
‫آقای وارن، دست منو بگیر!
‫- وای! ‫- وای!
‫- گرفتمت، گرگ. و ولت نمی‌کنم.
‫ما همین آموزش رو دیدیم، چوب خردکن‌ها.
‫همگی، زنجیره انسانی درست کنید!
‫بِکشید! بِکشید! ‫با تمام قدرت.
‫حالت خوبه، بابا؟
‫الان خوبم.
‫این راه و روششه.
‫هی، فکر کنم از اینجا کمپ رو می‌بینم.
‫خیلی‌خب، بهتره قبل اینکه ‫منجمد بشیم برگردیم.
‫و با قدرتی که از طرف ‫چوب‌خردکن‌های پلین‌ویل بهم داده شده،
‫با افتخار تمام نشان بقا در طبیعت را ‫تقدیم به شما می‌کنم.
‫وای!
‫خیلی‌خب، خاموشی بزنید!
‫فردا با طلوع آفتاب پیاده‌روی می‌کنیم.
‫زود باشید. بخوابید.
‫- آفرین گرگ. تحت تاثیر قرار گرفتم. ‫- ممنون، گرگ.
‫آره، خواهش می‌کنم.
‫فرانک، پسر خیلی خوبی داری.
‫تو هم همینطور، والت.
‫خیلی‌خب. زود باش، وستون. ‫تا چادر مسابقه بدیم.
‫خب، می‌خوای مارشمالو کباب کنیم؟
‫نه، فکر می‌کنم واسه این آخر هفته ‫به‌قدر کافی فعالیت داشتم.
‫شاید تا آخر عمر.
‫آره، و تازه من اصلا ‫به چوب خردکن برتر نزدیک نشدم.
‫ولی حداقل اینو بدست آوردم.
‫امیدوارم بچه‌های اتحادیه‌ی اسپک ‫تحت تاثیر قرار بگیرن.
‫آره، می‌خواستم در این مورد حرف بزنم.
‫گرگ، ما تو رو نمی‌فرستیم اتحادیه‌ی اسپگ.
‫وای! چی؟
‫ثبت‌نامت رو لغو می‌کنم.
‫دلم نمی‌خواد از وقت گذروندن بیشتر ‫با پسرم محروم بشم.
‫فقط مدت کوتاهی کنارم هستی، می‌دونی؟
‫- ولی می‌دونی آرزوی من چیه؟ ‫- چی؟
‫کاش شب رو توی چادر نمی‌خوابیدیم.
‫همم.
‫هه! آره، این خوبه!
‫- آره، بترکون! ‫- نابود کن!
‫می‌دونی، بعضی‌ها فکر می‌کنن ‫من و تو خیلی شبیه هستیم.
‫من و تو؟ ابدا.
‫می‌دونم. مسخره‌ست، نه؟
‫ولی قبول می‌کنم. ‫می‌تونستم با افراد بدتری مقایسه بشم.
‫ممنون بچه‌جون.
‫فهمیدم، من و بابام بیشتر از اونی ‫که فکر می‌کردم تفاهم داریم.
‫برای شروع، جفت‌مون قطعا ‫ترجیح میدیم خونه و محیط بسته بمونیم.
‫و خجالت نمی‌کشم بگم که
‫در این بین یکی دو تا چیز ‫از بابام یاد گرفتم.
‫ولی بعید می‌دونم توی این مقطع ‫بتونه چیز دیگه‌ای بهم یاد بده.
‫ای‌وای. یادم رفت در ماشین رو قفل کنم.
‫گرگ، تو که ماشین رو قفل نکردی، نه؟
‫اونوقت چطوری قفل می‌کردم؟
‫با سوییچ؟
‫سوییچ؟