‫یه بار یکی بهم گفت
‫جوری مبارزه می‌کنم که انگار
‫دارم همه کسایی که بهم ‫بدی کردن رو نابود می‌کنم.
‫گفتن انگار درونم اهریمن‌هایی دارم.
‫شاید راست باشه.
‫شاید واقعاً دارم.
‫اولین بار که رفتم تو رینگ بوکس،
‫تنها چیزی که می‌دونستم این بود که باید
‫اون زنیکه رو له کنم قبل از ‫اینکه بتونه بهم ضربه بزنه.
‫[سال ۱۹۸۹]
‫[ایتمان، ویرجینیای غربی]
‫سلام!
‫سلام مامان!
‫یه چیزی شده. دارن عجیب رفتار می‌کنن.
‫اینو ببین.
‫بردی؟
‫نه بابا.
‫- مشت خوردی؟ ‫ - خیلی کم.
‫نمی‌دونم، نصف وقت چشمام بسته بود.
‫ساده‌ترین سیصد دلاری که تا حالا درآوردم.
‫- نمی‌تونم باور کنم این کارو کردی. ‫- آره، خودمم نمی‌تونم.
‫سیصد دلار؟
‫وای خدا...
‫رندی سالترز! حواست باشه چی می‌گی.
‫خواهرم مسابقه تاف‌من رو برد.
‫اینو ببین.
‫چه خبره؟
‫چرا هیچ‌کس حرف نمی‌زنه؟
‫بابا!
‫بعد ناهار حرف می‌زنیم.
‫چی شده؟
‫چرا نمی‌تونی...
‫پم دولن بهم زنگ زد.
‫درباره چی؟
‫نمی‌دونم.
‫شاید اشتباه گرفته یا همچین چیزی.
‫ولی چیزای وحشتناکی،
‫درباره اون دختر گفت.
‫اسمش رزیه.
‫اوه، دیگه نمی‌دونم چی بگم،
‫چون بهمون گفتی هم‌تیمی‌ توئه،
‫بعد گفتی بهترین دوستته،
‫و حالا پم داره اینا رو درباره اون می‌گه.
‫حالا پم داره می‌برتش پیش مشاور
‫تا حالش بهتر شه،
‫و من و بابا فکر کردیم شاید باید
‫با تو هم همین کارو بکنیم.
‫من پیش مشاور نمی‌رم.
‫خب من و بابا حرف زدیم
‫و دیگه نمی‌تونیم اجاره‌تو بدیم
‫اگه بخوای این کارو ادامه بدی.
‫چی رو ادامه بدم؟
‫یه مشاور لعنتی قراره چه‌کار کنه؟
‫- این راسته؟ ‫- چی راسته؟
‫- حرفایی که مردم می‌زنن. ‫- چی می‌گن؟
‫خب دیگه نمی‌خوایم اونو ببینی.
‫مردم می‌گن تقصیر منه، طرز بزرگ کردنم.
‫کی براش مهمه اونا چی می‌گن؟ ‫پم دولن یه زنیکه دیوونه‌ست.
‫چرا به نظرش اهمیت می‌دی؟
‫اینجوری با من حرف نزن...
‫چرا نزنم؟
‫تو اجازه داری هر مزخرفی
‫- که به ذهنت می‌رسه بگی. ‫- بس کن!
‫بس کن!
‫کاری که داری می‌کنی عادی نیست.
‫و ما می‌خوایم یه زندگی ‫خوشحال و عادی داشته باشی.
‫اینجا!
‫گرفتمش!
‫دختره روانی.
‫بسکتبال ورزش تیمیه.
‫نمی‌تونی تو تیم باشی
‫اگه هی بخوای تو صورت تیم مشت بزنی.
‫خنده‌دار نیست.
‫اون شروع کرد.
‫بی‌خیال کریستی. بزرگ شو.
‫واقعا اون شروع کرد.
‫چطور؟
‫چه‌کار کرد؟
‫ها؟
‫چه‌کار کرد؟
‫بی‌خیال. فراموشش کن. ‫مهم نیست.
‫باشه آروم باش، کیسی.
‫یه کم غذا برات آوردم.
‫بگیر.
‫دیوونه‌ای.
‫لعنتی.
‫سلام، کریستی هستم.
‫کریستی، ریچارد کریسمس هستم.
‫برای لری کریر کار می‌کنم. ‫ازم خواست بهت زنگ بزنم.
‫- ببخشید لری کی؟ ‫- لری کریر.
‫یه برگزارکننده بوکس تو بریستول تنسیه.
‫لری چند هفته پیش مبارزه‌ت ‫توی مسابقه تاف‌من رو دید.
‫مالک پیست بریستوله
‫و داره یه برنامه می‌سازه.
‫می‌خواد بدونه
‫حست درباره اولین مبارزه حرفه‌ای بوکست چیه.
‫من... من بسکتبال بازی می‌کنم.
‫من بوکسور نیستم، آقا.
‫تو عمرم پام به باشگاه بوکس باز نشده.
‫تاف‌من رو برای تفریح رفتم.
‫خب لری از سبک مبارزه‌ت خوشش اومد.
‫یه شب تو هتل خوب برات می‌گیریم،
‫و دستمزدش پانصد دلاره.
‫چطوره؟
‫[بریستول، تنسی]
‫بیا دیگه.
‫بگیر.
‫موفق باشی.
‫مبارزا، وسط رینگ.
‫باشه، لباست خوبه.
‫لباست خوبه.
‫قبلاً قوانین رو براتون توضیح دادم.
‫همیشه از خودتون محافظت کنین.
‫وقتی موقع مبارزه گفتم ایست، ‫مبارزه رو متوقف می‌کنین.
‫سؤالی داری؟
‫دستکشاتونو بزنید. ‫برید به گوشه‌تون.
‫شروع!
‫یک! دو! سه! چهار! پنج!
‫بلند شو! بلند شو!
‫شش! هفت! هشت! نه! ده!
‫کریستی. لری کریر.
‫عالی بودی. آفرین.
‫- ممنون قربان. ‫- این حقته.
‫باحال بود.
‫می‌خوام در مورد یه چیزی باهات حرف بزنم.
‫عاشق چیزی شدم که امشب دیدم.
‫یه مربی دارم که می‌خواد باهات آشنا بشه.
‫اسمش جیم مارتینه. مربی خوبیه.
‫پسر خودمو تمرین می‌ده.
‫چطوره هفته بعد بیای
‫و دو روز بمونی و باهاش آشنا شی.
‫یه دور تو باشگاهم بزن، باهاش تمرین کن.
‫ببین خوشت میاد یا نه.
‫اگه خوشت اومد، می‌خوام استخدامت کنم.
‫مبارزه‌های بیشتری برات بگیرم.
‫آره باشه حتماً.
‫شاید بخوای باباتم بیاری.
‫بابام نمی‌تونه از کار مرخصی بگیره.
‫باشه، پس مامانتو بیار.
‫فقط مامانت. جیم...
‫اهل خانواده‌ست. می‌فهمی چی می‌گم؟
‫بله آقا.
‫خیلی مشتاق آشنایی با توئه کریستی.
‫بذار ببینیم می‌شه بوکسورت کنیم یا نه.
‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫دنبال جیم مارتین می‌گردم.
‫اون اونجاست، کنار رینگ.
‫ببخشید. شما جیم مارتینید؟
‫من کریستی سالترزم.
‫آقای کریر گفت منتظرم هستید.
‫اومدم باهاتون تمرین کنم.
‫دستا بالا!
‫- آقا! ‫- چیه؟
‫دارم کار می‌کنم. ‫تونی داره تمرکز می‌کنه.
‫چی می‌خوای؟
‫هی، کجا داری می‌ری؟
‫- کریستی! رسیدی! ‫- نمی‌خواد تمرینم بده.
‫- عوضیه. ‫- کریستی!
‫- جیم! هی جیم! ‫- بله؟
‫بیا پایین.
‫ادامه بدید بچه‌ها.
‫جیم، این... کریستی سالترزه.
‫گفتم امروز میاد.
‫آره. سلام کریستی. ‫خوشوقتم.
‫سلام، جیم مارتین.
‫- من جویسم، مامان کریستیم. ‫- خوشوقتم.
‫لری پول هتل رو داده.
‫گفتی می‌خوای امتحان کنی.
‫گفتم میام نگاه کنم. نگاه کردم.
‫یارو عوضیه. می‌خوام برم خونه.
‫فکر می‌کنم اگه لری جای خواب رایگان
‫و کار و مربی بهت می‌ده،
‫این یه فرصت واقعیه.
‫و حالا داری ناسپاسی می‌کنی.
‫نمی‌خواد تمرینم بده. ‫دیدی. خجالت‌آور بود.
‫باشه، بریم خونه.
‫این همه راه نیومدیم
‫که این‌قدر زود تسلیم شی.
‫فقط چون یه مرد یه چیز بد بهت گفت،
‫خب تمرین اینجوریه.
‫سخته. باید سرسختت کنه.
‫هوم...
‫من فکر می‌کردم تو سرسختی.
‫می‌خوام ببینم چطور حرکت می‌کنی.
‫جب بزن. یه کم کمبو نشونم بده.
‫نمی‌خواد شلوغش کنی.
‫والت، بهش سخت نگیر.
‫ببینیم چی داری.
‫یه کاری کن از اینجا بره.
‫لهش کن. اگه لازم شد دنده‌شو بشکن.
‫ببخشید.
‫ببخشید، عمدی نبود.
‫- ای خدا. ‫- ببخشید.
‫عجب.
‫خیلی خب کریستی، این مال توئه.
‫همه هزینه‌ها پرداخت شده.
‫تلفن به دفتر وصله،
‫پس هر تماسی برای تو بیاد،
‫اتصال می‌دن.
‫بعد ساعت اداری، تماس‌ها ‫مستقیم به تو می‌رسه.
‫اگه کسی به دفتر زنگ زد،
‫برای پالی پیام بگیر.
‫یا بگو پالی همه رو بفرسته روی پیغام‌گیر،
‫ولی اون‌وقت شب کسی نمی‌تونه بهت زنگ بزنه.
‫فکر کنم اینو نمی‌خوای.
‫با پالی هماهنگ کن.
‫هر چیز دیگه‌ای بود، بهم زنگ بزن.
‫دوازده روز تا مبارزه بعدی داری،
‫پس ازش استفاده کن.
‫مشکلی نیست.
‫خیلی خب.
‫بیا اینجا.
‫به پای عقب فشار بیار، قدم ‫بردار، مشت رو پرت کن.
‫آرنجا داخل!
‫دستت چه‌کار می‌کنه؟ دستاتو بالا بیار
‫وگرنه می‌ندازنت زمین.
‫چی خوردی؟
‫همبرگر.
‫من برای استیک میام. استیکاش خوبه.
‫می‌خوای بشینی؟
‫حتماً.
‫- سلام جیم. ‫- سلام.
‫همون همیشگی؟
‫- ممنون. ‫- باشه.
‫دوباره پای می‌خوای عزیزم؟
‫- آره خانم، ممنون. ‫- فقط قهوه می‌خوره.
‫قهوه نمی‌خوام.
‫منم نمی‌خوام یه مبارز چاق رو تمرین بدم.
‫فقط صورتحساب لطفاً.
‫سخت‌تر از بیشتر مردایی ‫که تمرین می‌دم کار می‌کنی.
‫دارم جون می‌کنم.
‫لری آدم باهوشیه.
‫به نظرش
‫تو این کار بوکس زنونه ‫چیزی هست، نمی‌دونم.
‫باید ببینیم.
‫شاید راست بگه.
‫شاید من تو رو بهترین مبارز زن دنیا کنم.
‫[موفق باشی. از طرف جیم]
‫حالت چطوره؟
‫خوبم، فکر کنم.
‫فقط جب، جب، جب. مثل فرفره بچرخونش.
‫می‌رم ببینم دست ویت‌کامب رو چطور می‌بندن.
‫خوشگل شدی.
‫تو رینگ خوب بودی.
‫فقط جب‌هاتو پرت کن، باشه؟
‫سرتو حرکت بده. جب، جب، جب.
‫آره!
‫پنج! شش!
‫هفت! هشت!
‫نه! ده!
‫حس فوق‌العاده‌ای داشت.
‫حتی نمی‌دونم چطور توصیفش کنم،
‫ولی شگفت‌انگیز بود.
‫اون دختر دیگه، حسابی سرسخت بود،
‫ولی کند بود پس همه مشتاشو جاخالی دادم
‫و همه جبام خورد.
‫من... فکر کنم چیزی که دوست دارمو پیدا کردم.
‫شرط می‌بندم بیشتر آدما کل عمرشون
‫نمی‌دونن چی دوست دارن.
‫بیا اینو بگیر.
‫باشه. بریم.
‫رزی، هنوز هستی؟
‫پس بوکس چیزیه که بهش علاقه داری؟
‫آره، شاید. نمی‌دونم.
‫واقعا توش مهارت دارم.
‫ولی شغل نیست، نه؟
‫شش هفته دیگه یه مبارزه دیگه دارم.
‫فکر کردم شاید بخوای بیای ببینیش.
‫آره، شاید. نمی‌دونم.
‫لری برام یه کار تو فروشگاه ‫لوازم کنار باشگاه جور کرده.
‫برای یه کم پول اضافه...
‫کریستی، می‌خواستم رو در رو اینو بگم.
‫ولی فکر می‌کنم بهتره الان بگم.
‫فکر می‌کردم می‌تونیم از راه دور دوست باشیم.
‫ولی... با یه نفر آشنا شدم.
‫با یه پسر آشنا شدم.
‫فکر کنم ازش خوشت بیاد.
‫احساس بدی دارم...
‫یک! دو! سه!
‫چهار! پنج! شش! هفت!
‫هشت! نه! ده!
‫آره! آره!
‫این کریستیه!
‫اوه!
‫- وای. ‫- اونجاست. اون طرف.
‫عصبانی بازی می‌کنی.
‫مربی بسکتبالم اینو بهم گفت.
‫زیادی تهاجمی‌ام. به همین ‫خاطر بوکس دوست دارم.
‫خب بوکس فقط پنج درصدش تهاجمه.
‫بقیه‌ش نقشه و کنترله.
‫شطرنجه.
‫نمی‌شه با عصبانیت شطرنج بازی کرد، می‌شه؟
‫داری حرکت می‌چینی.
‫جاخالی می‌دی، فریب می‌دی.
‫فکر می‌کنی می‌رم این طرف،
‫ولی من می‌رم اون ور.
‫داری نقش بازی می‌کنی.
‫تو یه شخصیت کوچولوی خوشگل صورتی هستی.
‫باید موهاتو بلند کنی.
‫بلندتر قشنگ‌تره.
‫می‌ریزه تو صورتم.
‫با موهای بلندتر خوشگل‌تری.
‫اینجوری مردونه به نظر می‌رسه.
‫هیچ‌کس دوست نداره دختر مردونه بجنگه.
‫اینو می‌دونی.
‫مگه نه؟
‫با جویس حرف زدم.
‫گفت مجبور شدی ویرجینیای غربی رو ترک کنی.
‫درباره رزی بهم گفت.
‫کی با مامانم حرف زدی؟
‫چرا دوست پیدا نمی‌کنی؟
‫فکر نمی‌کنی بتونی شوهر پیدا کنی؟
‫من...
‫فقط می‌خوام همه انرژیمو بذارم رو بوکس.
‫آره.
‫می‌بینم.
‫بعضی وقتا ممکنه سرتو شیره بمالم،
‫ولی چون می‌خوام سخت کار کنی.
‫می‌خوام سخت کار کنی ‫چون فکر می‌کنم چیزی داری.
‫مطمئن نیستم اون چیز چیه،
‫ولی یه چیزی هست.
‫به این باور دارم.
‫نوبت توئه.
‫سلام.
‫سلام، جیم هستم.
‫چه‌کار می‌کنی؟
‫اه...
‫هیچی.
‫- نشستم. ‫- می‌خوای بیای اینجا.
‫سلام.
‫باید بریم باشگاه.
‫جانی سالترز هستم.
‫سلام بابا.
‫سلام عزیزم. خوبی؟
‫خوبم.
‫تو خوبی عزیزم؟
‫آره خوبم.
‫دلم برات تنگ شده.
‫فکر کنم می‌خوام برگردم خونه.
‫بیا اینجا.
‫سلام.
‫گفتم شش ماه امتحانش کنم.
‫کردم.
‫باید به این فکر کنم
‫که قراره با زندگیم چه‌کار کنم.
‫بوکس.
‫بوکس کاریه که قراره بکنی.
‫- داری انجامش می‌دی. ‫- نمی‌تونم باهاش خرجمو در بیارم.
‫لری نمی‌تونه زنی پیدا ‫کنه که باهام مبارزه کنه.
‫کلی مرد تمرین دادم،
‫و...
‫هیچ‌وقت کسی رو نداشتم که واقعاً فکر کنم
‫استعداد اینو داشته باشه که تا آخرش بره.
‫اگه تو کل عمرت یکی‌شونو پیدا کنی خوش‌شانسی.
‫اینو توی تو می‌بینم.
‫حرفم جدیه وقتی می‌گم
‫می‌تونم تو رو بهترین زن مبارز دنیا بکنم.
‫نسبت به کی؟
‫هیچ‌کس این کارو نمی‌کنه.
‫هیچ‌کس پول نمی‌گیره که انجامش بده.
‫این عوض می‌شه.
‫لنی دل‌پرسیو تو فلوریدا ‫می‌خواد برات مسابقه بذاره.
‫یه خونه تو دیتونا برامون گرفته،
‫و می‌تونه مبارزه برامون جور کنه.
‫و وقتی وقتش برسه، به دان کینگ زنگ می‌زنم.
‫دان تازه برگشته میامی،
‫و وقتی آماده باشی زنگ می‌زنم.
‫ولی باید کارو خودت بکنی.
‫باید بخوایش.
‫اگه می‌خوای تو ویرجینیای غربی بمونی.
‫نمی‌تونم جلوتو بگیرم.
‫ولی فکر نمی‌کنم بخوای.
‫از چشمات معلومه.
‫و یه موقعیت خیلی خوب تو دیتونا
‫منتظر ماست.
‫ساحل دیتونا؟
‫ساحل دیتونا.
‫ساحل دیتونا عزیزم!
‫آرون پرایور دوستمه.
‫آرون پرایور رو می‌شناسی.
‫اون یه مبارزه.
‫آره، یه مبارزه. یه اسطوره از اوهایو.
‫اوه!
‫منو به مایک بافر معرفی کرد.
‫اوه!
‫مایک بافر رو می‌شناسی؟
‫نه.
‫«برای رامبل آماده بشید!»
‫وای خدای من!
‫ساحل چقدر دوره؟
‫نمی‌تونم این کارو بکنم. حس خوبی نداره.
‫این حس خوبی نداره.
‫مثل مرد باهاش رفتار کن.
‫اشکال نداره شورت‌داگ.
‫بهش سخت نگیر کریستی، کوچیکه.
‫بعدش میام پدر تو رو در میارم.
‫برو گوشه‌ت!
‫آره!
‫سرتو حرکت بده. مواظب جب باش، راست بزن.
‫باید صورتشو درست کنی ‫کریستی. صورتشو درست کن!
‫بزنش. لهش کن!
‫آره!
‫همینه قهرمان!
‫الو؟
‫سلام، خوبی؟
‫آره، خوبه. دوست دارم ببینمت.
‫نظرت اینه کجا همو ببینیم؟
‫ساعت دو چطوره؟
‫عالیه. منتظرم ببینمت.
‫می‌برم. خیلی زیاد می‌برم. ‫تقریباً همه مبارزه‌ها رو می‌برم.
‫ممنون.
‫اون آدمای خیلی خوبی رو می‌شناسه.
‫آره.
‫احساس می‌کنم یه چیز ‫خیلی بزرگ ممکنه اتفاق بیفته.
‫عالیه. تو و اون با هم چطورید؟
‫جیم؟
‫خوبه. نمی‌دونم.
‫مامانم عاشقشه.
‫هر بار زنگ می‌زنه،
‫فقط می‌خواد با اون حرف بزنه نه من.
‫دوستی‌تون چطور پیش می‌ره؟
‫نمی‌دونم، تو بگو.
‫من از کجا بدونم؟
‫نامزد تو چطوره؟
‫اون دوستی جواب نداد.
‫- عوضی بود. ‫- فکر می‌کردم از مردای عوضی خوشت میاد.
‫باید باهات حرف بزنم.
‫جیم، این رزیه.
‫بیا بیرون.
‫داری چه‌کار...
‫منو نگیر!
‫چرا پشت سرم این کارا رو می‌کنی؟
‫- پشت سرت کاری نمی‌کنم! ‫- اون اینجا چه‌کار می‌کنه؟
‫اومده مادربزرگشو ببینه.
‫داشتیم با هم نوشیدنی می‌خوردیم.
‫فکر می‌کنی این چه تاثیری روی من داره
‫که با یه زن روانی توی کافه نشستی؟
‫نمی‌دونم. چه اهمیتی داره؟
‫به بابات زنگ زدم.
‫چی گفتی؟
‫گفتم نگرانم شاید مشکل روانی داشته باشی.
‫جیم، چرا اینو گفتی؟
‫من اینجا نمی‌دونم چی به چیه.
‫داری دل باباتو می‌شکنی.
‫خانواده‌تو از دست می‌دی.
‫اینو می‌خوای؟
‫مربی‌تو از دست می‌دی...
‫جیم، فقط داشتیم یه نوشیدنی می‌خوردیم.
‫کسی که داره تو رو به ‫یه مبارز عالی تبدیل می‌کنه.
‫من تنها کسی‌ام که بهت باور دارم.
‫من تنها کسی‌ام که می‌تونم ‫به دان کینگ زنگ بزنم،
‫درست وقتی که داری اوج می‌گیری،
‫و تو می‌خوای این کارو بکنی، برای چی؟
‫که یه بوکسور روانی لعنتی بشی ‫که هیچ‌کس نمی‌خواد مربیش باشه؟
‫جیم، من...
‫ببین، اون گذشته توئه.
‫آینده‌ت نیست.
‫آینده‌ت با منه.
‫می‌فهمی؟
‫ما همون جا هستیم.
‫چرا نمی‌تونی ببینی؟
‫اونجاییم.
‫ما... با همیم. یه تیمیم.
‫می‌خوای از دستش بدی؟
‫می‌خوای خانواده‌ت، مربیت، حرفه‌ت،
‫همه‌شو از دست بدی؟
‫یا می‌خوای با من ازدواج کنی؟
‫زود باش دیگه، من زانو زدم.
‫کریستی سالترز، با من ازدواج می‌کنی؟
‫لعنتی، بلند شو دیگه.
‫- باشه، بلند شو! ‫- باشه؟ آره؟
‫- آره، بلند شو. ‫- آره؟
‫آره! بلند شو جیم.
‫[سال ۱۹۹۵]
‫جیم و کریستی مارتین.
‫سلام جیم، جانی هستم.
‫سلام جانی، خوبی؟
‫خوبم. کریستی هست؟
‫نه، الان رفت.
‫رفته بدوه.
‫ولی بهش می‌گم زنگ زدی.
‫منم یه کم عجله دارم.
‫- اوه. ‫- آره.
‫به جویس سلام برسون.
‫- حتماً. ‫- مراقب خودت باش.
‫- کی بود؟ ‫- هیچ‌کس.
‫اگه چند شیفت تو داروخونه کار کنم چی؟
‫دنبال آدم می‌گردن.
‫می‌خوای بوکسور باشی ‫یا توی داروخونه کار کنی؟
‫می‌خوام بتونم قبض تلفن کوفتی رو بدم.
‫باید یه کم پول دربیاریم.
‫یا بهتره برگردم ایتمان.
‫اگه منو ول کنی می‌کشمت.
‫فقط آدمای درستی باید ببیننت.
‫فقط تمرین کن
‫و وقتی فرصت اومد آماده باش.
‫آماده‌ام.
‫نمی‌دونم دیگه چه‌کار باید بکنم.
‫دارم جون می‌کنم، مبارزه‌هامو می‌برم.
‫خب همین کارو ادامه بده.
‫یکی‌مون باید کار پیدا کنه.
‫دیگه نمی‌تونم از بابام ‫بخوام برامون پول بفرسته.
‫چرا خودت کار پیدا نمی‌کنی؟
‫من کار دارم. مربیتم.
‫این پولی برای ما در نمیاره.
‫چه مردی شغلی داره که نمی‌تونه ‫باهاش خرج خونه رو بده.
‫من به اندازه کافی مبارزه نمی‌گیرم و...
‫و به اندازه کافی هم پول نمی‌گیرم ‫و وقتی هم پول می‌گیرم...
‫فقط می‌خوام مطمئن بشم اگه قراره...
‫بهت گفتم چه‌کار می‌تونی بکنی
‫که یه کم بیشتر پول دربیاری، نه؟
‫و نخواستی انجامش بدی،
‫چون می‌گی بهتر از این حرفام و اشکال نداره.
‫ولی اگه نمی‌خوای انجامش بدی
‫چطوره دیگه به‌خاطر قبض تلفن ‫سرم غر نزنی!
‫داگلاس؟ جیم و کریستی هستیم.
‫هفت! ‫هشت!
‫اون هیچ شانسی نداشت.
‫بوم! افتاد.
‫عالی بودی.
‫آره، اینجا.
‫کریستی! می‌خوام یه دوست ‫قدیمی‌مو بهت معرفی کنم.
‫جسی رابینسون.
‫کریستی. خوشوقتم.
‫عجب نمایشی بود.
‫سلام.
‫جیم مارتین.
‫- خوشوقتم. ‫- منم همین‌طور.
‫- واقعا؟ ‫- آره.؟
‫باید ببریمش بیرون.
‫باید دانو ببینه.
‫خب آره...
‫می‌خوای بریم بیرون یه گپی بزنیم؟
‫عجب.
‫چرا روغنش رو چک نکردی؟
‫خودت چرا روغنش رو چک نکردی؟
‫چون کار توئه، تو مردی،
‫و مردا باید روغن کوفتی ماشین رو چک کنن.
‫- باید توقف کنم. ‫- نه، نباید دیر کنیم.
‫می‌خوای واشر سرسیلندر بسوزونیم؟
‫برام مهم نیست چی می‌سوزه
‫تا وقتی به این ملاقات کوفتی برسم!
‫قراره بریم دان کینگو ببینیم!
‫قراره دان کینگ کوفتی رو ببینیم!
‫لعنتی!
‫اوه!
‫- اینجاست! ‫- سلام دان.
‫خیلی خب، خیلی خب!
‫خوشحالم دیدمت، دان.
‫- جیم مارتین رو می‌شناسی. ‫- نه.
‫- فکر کردم قبلاً همو دیدین. ‫- نه.
‫- تو دیترویت دیدیم همو. ‫- نه.
‫کلی آدم دور و بر بود...
‫نه. آدما رو فراموش نمی‌کنم.
‫پس تو هم مربی‌شی هم شوهرش؟
‫- بله آقا. ‫- اینو دوست دارم.
‫و تو باید همون خانمی باشی ‫که این‌قدر درباره‌ش شنیدم.
‫کریستی. چند سالته؟
‫بیست و چهار آقا.
‫خوشگلی.
‫و واقعاً مبارزی؟
‫بله آقا. ملاقات با شما ‫باعث افتخاره، آقای کینگ.
‫خب درباره خودت بگو.
‫جسی می‌گه با لباس صورتی مبارزه می‌کنی.
‫خوبه. از صورتی خوشم میاد.
‫من اهل ویرجینیای غربی‌ هستم.
‫این چه ربطی به صورتی داره؟
‫هیچی آقا. فقط دارم درباره خودم می‌گم.
‫صورتی ایده من بود.
‫ویرجینیای غربی. منطقه معدن زغال.
‫بله آقا. بابا و داداشم تو معدن کار می‌کنن.
‫پس چرا داری مبارزه می‌کنی کریستی؟
‫یه دختر خوشگل مثل تو
‫چرا برای خرج در آوردن مشت می‌خوره؟
‫توی کارم خوبم، آقا.
‫و فکر کردم شما می‌تونید در مورد ‫بخش درآمدزایی کمک کنید.
‫باشه، خوشم اومد. می‌خوام ببینم چی داری.
‫تا حالا هیچ زن مبارزی تو دفتر من نبوده.
‫- جسی می‌گه نوار داری. ‫- بله آقا.
‫بانی!
‫نوار کریستی رو بذار تو دستگاه.
‫کانال درسته؟
‫فکر کنم.
‫صدای چرخیدنش میاد.
‫به تلویزیون وصله؟
‫ولش کن. همون‌جا بذارش.
‫- بعداً نگاهش می‌کنم. ‫- نه!
‫صبر کن نه.
‫اوه!
‫هوک چپتو نشونش بده عزیزم.
‫هوک چپ.
‫باشه کریستی، باشه. ‫باشه کریستی.
‫خوب به نظر می‌رسی.
‫دختر معدنچی زغال‌سنگی ‫که با لباس صورتی می‌جنگه
‫و با مربیش ازدواج می‌کنه.
‫عاشقشم.
‫گور باباش. ثبت‌نامش کنید.
‫بریم انجامش بدیم.
‫بانی، به دانا بگو قرارداد بنویسه.
‫پنج مبارزه شش راندی، هر کدوم پنج هزار دلار.
‫عزیزم، میندازمت تو آب.
‫غرق شو یا شنا کن.
‫ولی چیزی که ازت ‫می‌خوام... اینه که خوب بجنگی.
‫و مطمئن شو همه اسمتو بگن.
‫می‌شنوی؟
‫بله آقا.
‫- ممنون آقای کینگ. ‫- خواهش.
‫ممنون دان.
‫قراردادو می‌بریم، به وکیل نشون می‌دیم
‫و سریع برمی‌گردونیم.
‫- اسمت جیمه. ‫- بله آقا.
‫مبارزه آخرش چقدر درآورد؟
‫چهارصد دلار.
‫اون قرارداد از این دفتر بیرون نمی‌ره.
‫اینجا امضا می‌کنی، یا اصلاً امضا نمی‌کنی.
‫فقط تو آمریکا این اتفاقا می‌افته. ‫فقط توی آمریکا.
‫وای، خانم‌ها و آقایون...
‫یه سورپرایز براتون دارم.
‫می‌خوام اولین بانوی ‫بوکس رو بهتون معرفی کنم.
‫یه پدیده جدید، پویا و زیبا تو بوکس.
‫دختر معدنچی زغال‌سنگ، کریستی مارتین!
‫تشویقش کنید.
‫همه تشویق کنید.
‫ادامه بدید.
‫بیا بالا عزیزم.
‫- ممنون آقای کینگ. ‫- خواهش.
‫می‌خوام ازتون برای این فرصت تشکر کنم
‫و بگم چه افتخاریه
‫که توی رویداد مایک تایسون مبارزه می‌کنم.
‫باورم نمی‌شه.
‫و اولین زنی باشم که توی رویدادی ‫با تماشای پولی مبارزه می‌کنه...
‫فکر نکنم هیچ‌وقت خوابشو ‫می‌دیدم که اینجا باشم.
‫ولی اینجام.
‫و می‌تونم فقط بگم،
‫انتظار ندارم مردم چون اولین زنم
‫یا همچین چیزی تماشا کنن.
‫همه باید تماشا کنن چون ‫بهترینم و می‌تونم مبارزه کنم.
‫و شب شنبه ثابتش می‌کنم
‫وقتی دیردره گوگارتی رو ‫جوری متوقف می‌کنم
‫که هر حروم‌لقمه‌ای توی اون سالن
‫درباره‌ش حرف بزنه.
‫پس آماده باش عزیزم،
‫چون کریستی مارتین قراره ناک‌اوتت کنه.
‫کریستی مارتین!
‫ثابت بمون.
‫اینجاست! دختر معدنچی زغال.
‫کل خانواده معدنچی زغال.
‫تو باید معدنچی باشی.
‫آره درسته.
‫حالت چطوره عزیزم؟
‫- خوبم فکر کنم. ‫- امیدوارم.
‫مبارزه خوبی بکن.
‫لطفا ناامیدم نکن. ‫یه مبارزه خوب انجام بده.
‫این بار حسابی ریسک کردم.
‫می‌کنم. ممنون آقای کینگ.
‫باشه.
‫آروم باش.
‫- هی آروم باش. ‫- دارم سعی می‌کنم.
‫اوه! اینجا سرده.
‫فکر کردم صحرا باید گرم باشه.
‫پالتو با خودم نیاوردم.
‫بیا فردا بریم خرید.
‫الان نمی‌تونم بهش فکر کنم مامان.
‫الان به چی نمی‌تونی فکر کنی؟
‫جویس؟
‫ولش کن.
‫چه‌کار می‌کنم؟
‫دارم با دخترم حرف می‌زنم.
‫دیگه نمی‌بینمش.
‫لعنتی!
‫باشه همه برید بیرون.
‫بریم سر جا‌مون بشینیم، باشه؟
‫بریم.
‫خیلی استرس دارم.
‫دستام می‌لرزه.
‫چیزیت نیست. خوبی.
‫فکر کن اینم یه مبارزه دیگه‌ست.
‫نمی‌تونم. این خیلی بزرگه.
‫فقط همون کاری که بلدی رو بکن عزیزم.
‫تمریناتتو کردی.
‫اون هیجان رو بیار. باشه؟
‫تو ستاره‌ای.
‫اون هیجان رو بیار.
‫معرفی می‌کنم،
‫سمت چپم، از گوشه آبی،
‫از دوبلین ایرلند،
‫با وزن ۵۹ کیلو و رکورد ۱۰ برد و ۳ باخت،
‫دو مساوی، ۹ برد با ناک‌اوت،
‫دیردره گوگارتی مشت‌ سنگین زن!
‫و حریفش،
‫از گوشه قرمز،
‫با وزن مرز محدوده سبک‌وزن
‫۶۱ کیلو،
‫از مولنز ویرجینیای غربی،
‫با رکورد ۳۴ برد، ۲ باخت و ۲ مساوی،
‫۲۵ برد با ناک‌اوت،
‫دختر معدنچی زغال‌سنگ، کریستی مارتین!
‫- بزن! ‫- بزن کریستی!
‫بزن عزیزم!
‫وای!
‫چهار! پنج! شش!
‫وای!
‫یه قدم بردار.
‫آره!
‫ادامه بده! بزن!
‫جدا شید! جدا شید!
‫خوب پیش می‌ری، ولی باید بیشتر جب بزنی.
‫همش عقب می‌ره.
‫خب جب بزن. راست رو پشتش بنداز.
‫بینیت چطوره؟
‫خوبم دکتر. واقعاً خوبم.
‫همینه!
‫بعد شش راند بوکس به سراغ ‫کارت امتیاز داورا می‌ریم
‫که رأی متفق‌القوله.
‫داورا ۶۰-۵۴،
‫۵۹-۵۴ و ۶۰-۵۳ دادن،
‫همه به نفع برنده،
‫دختر معدنچی زغال‌سنگ، کریستی مارتین!
‫کریستی شاید بعد این، ‫[آپوپکا فلوریدا]
‫بریم تو آشپزخونه‌ت
‫که صبحونه درست کنی یا همچین چیزی.
‫شب بوکسوری، روز یه ‫زن خانه‌دار، یه همچین چیزی.
‫نگران نباش، بامزه‌ می‌شه.
‫می‌فهمیم.
‫آره، کلی از این کارا کردیم.
‫تازگی توی برنامه جی لنو ‫و صبح بخیر آمریکا بود.
‫عالیه.
‫خب کریستی،
‫به مبارزه‌ت با دیردره گوگارتی
‫«سودآورترین خون‌دماغ تاریخ بوکس» می‌گن.
‫اولین زن بوکسوری
‫که رو جلد اسپورتس ایلاستریتد رفتی.
‫بهت میگن مبارزی که
‫بوکس زنان رو به شهرت رسوند.
‫اما تو مصاحبه
‫گفته بودی هیچ علاقه‌ای نداری
‫بشی قهرمان زنان ورزشکار؟
‫آخه وظیفه‌م نیست.
‫وظیفه‌م نیست که به بقیه زن‌ها روحیه بدم.
‫من فقط برای یه چیز اینجام، اونم ‫کریستی مارتینه.
‫می‌خوام به عنوان یه مبارز خوب ‫شناخته بشم، همین.
‫کریستی یه زن معمولیه.
‫مثل بقیه زن‌هاست.
‫آشپزی می‌کنه، نظافت‌کاری می‌کنه، ‫از این حرفا،
‫ولی فمنیست نیست.
‫من یه زن عادیم
‫که شغلم زمین زدن مردمه.
‫خوبه.
‫کریستی!
‫با زخم‌گیر جدیدت میگل آشنا شو.
‫شنیدم شما بهترینی.
‫بدک نیستم.
‫خب، من خیلی خون‌دماغ میشم.
‫می‌تونستم تو مبارزه گوگارتی جلوش رو بگیرم.
‫پس خوب شد تو تیمم نبودی.
‫چون دماغم داره واسه‌م کلی پول درمیاره.
‫دختره داره ناعادلانه مبارزه می‌کنه.
‫هی از سرش استفاده می‌کنه.
‫تحمل نکن. ‫آدمش کن.
‫می‌خوام بگم لیسا هالوواین، خیلی خوشگل شدی.
‫اولین باریه که با یه لباس قشنگ
‫و شبیه یه زن واقعی می‌بینمت.
‫ولی کارم که باهات تموم شد، ‫اینقدر بی‌ریخت میشی
‫که حتی مادرت هم نتونه بشناسدت.
‫خب خانم‌ها، تو رختکن
‫قوانین رو مرور کردیم.
‫می‌خوام مراقب خودتون باشید
‫و عادلانه مبارزه کنید.
‫دستکش‌ها رو بزنید به همدیگه.
‫موفق باشی.
‫تو شکست خوردن موفق باشی.
‫باریکلا!
‫بزن و تکون بخور!
‫برنده، دختر معدنچی زغال‌سنگ، کریستی مارتینه!
‫سلام مامان، سلام بابا، دوستتون دارم!
‫خب، اگه از من بپرسید
‫میگم بهترین اتفاقی هستم که تا حالا ‫واسه بوکس زنان افتاده.
‫من بیشتر از همه برای این ورزش زحمت کشیدم، ‫و راستش رو بخواید،
‫به اندازه کافی بابتش پول نمی‌گیرم.
‫پس دوست داری ببینی که بوکسورهای خانم
‫بابت زحماتشون بیشتر حقوق بگیرن؟
‫خب، بقیه زن‌ها رو نمی‌دونم، ولی ‫خودم آره.
‫دان کینگ، اگه داری تماشا می‌کنی
‫فکر کنم کریستی کوچولوی خوشگل ‫افزایش حقوق می‌خواد.
‫و پایان.
‫عاشق بازی‌هاتم، کریستی!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫نه، نه، باید پنج یا پنج و نیم باشه.
‫- سلام، بیگ جف. ‫- سلام، قهرمان.
‫آره، خوبه.
‫چیکار می‌کنی؟ ‫شورت‌داگ کجاست؟
‫فرستادمش خونه.
‫امروز خودم باهات تمرین می‌کنم.
‫هنوز بابت امروز صبح از دستم ‫عصبانی هستی؟
‫نه. لباست رو عوض کن.
‫ببخشید، چی...
‫طرف همسایه‌مونه. ‫باید چیکار کنم؟
‫داشتیم مثل آدم با هم صحبت می‌کردیم.
‫آماده شو.
‫خبری از دان نشد؟
‫چرا، خودم رسیدگی می‌کنم.
‫می‌دونم،
‫فقط خواستم بدونم خبری شده یا نه.
‫من معطل گیر کردم.
‫فقط می‌خوام بدونم قرارداد کی بسته میشه.
‫- حلش می‌کنم دیگه. ‫- کِی؟
‫شانس بیاری با مجبور کردنم به گفتن ‫اون حرفای احمقانه
‫درباره پول تو تلویزیون گند نزده باشیم.
‫آره، چیه مگه؟
‫من می‌خوام مبارزه کنم.
‫قرارداد می‌خوام.
‫خیلی خب، بیا جلو.
‫آخرین باری که بهش زنگ زدی کی بود؟
‫دستت رو نیار پایین.
‫- اصلاً زنگ زدی؟ ‫- دستت رو نیار پایین.
‫هر چند ساعت زنگ بزن
‫به دفترش که...
‫گفتم دستت رو نیار پایین.
‫- چی شد؟ ‫- اوه...
‫مستقیم خورد به مشت من.
‫- از بس حواسش پرته. ‫- ببینم.
‫ببینم.
‫عزیزم، تقصیر خودت بود.
‫می‌دونی که نمی‌تونی خوب سرت رو جابجا کنی.
‫خوبی؟
‫بلد نیست سرش رو تکون بده.
‫باید بیشتر تمرین کنیم.
‫خیلی خب.
‫بیا بریم. یالا.
‫در بیست و هشتم ژوئن، در سال ۱۹۹۷ میلادی،
‫تایسون تو ام‌جی‌ام گرند با ایواندر هالیفیلد مبارزه داره.
‫تو رو قرار میدم تو لیست مبارزه با ‫آندریا دشونگ.
‫ممنون، دی‌کی. ‫قول میدم مبارزه خوبی بشه.
‫یعنی داغونش می‌کنم.
‫اون زن دیوونه‌ست.
‫نمی‌دونم چرا ازم متنفره.
‫هاه! نمی‌دونی چرا!
‫ازت خوشم میاد، کریستی.
‫شخصیت جالبی داری.
‫ولی اگه یه بار دیگه ببینم نشستی
‫جلوی مطبوعات پشت سر من بد میگی،
‫یا درباره درآمد کمت و این حرفا
‫غر میزنی...
‫دیگه از مبارزه خبری نیست.
‫می‌شنوی؟
‫بله، قربان.
‫خب، می‌دونم قراره دشونگ رو شکست ‫بدی، عزیزم.
‫کارت همینه.
‫تو الان ملکه بوکسی.
‫مگه نه؟
‫فکر می‌کنی همه کاره‌ی جهانی.
‫ولی یه روز بیدار میشی و می‌فهمی
‫جهان بدون تو هم ادامه داره.
‫و عزیزم، اون روز صبح اینجوری ‫از راه می‌رسه...
‫[سال ۲۰۰۳]
‫به عنوان بزرگترین
‫مبارزه در تاریخ بوکس زنان معرفی شده.
‫لیلا علی، دختر بزرگترین مبارز تاریخ.
‫سابقه‌ش جای حرف باقی نمی‌ذاره... ‫پونزده مبارزه، پونزده برد.
‫و کریستی مارتین، با چهارده سال سابقه
‫که تک و تنها این ورزش رو به شهرت رسوند،
‫با چهل و پنج برد، دو شکست و سی و یک ‫پیروزی فقط با ناک‌اوت.
‫اما آیا این بازیکن کهنه‌کار توانایی
‫شکست دادن مبارزی که الان به عنوان چهره جدید ‫بوکس زنان شناخته میشه رو داره؟
‫من گذشته بودم، زمان حالم و قراره ‫آینده هم باشم.
‫می‌دونی، داشتم فکر می‌کردم شاید
‫بتونیم یکی دیگه رو بیاریم
‫که همراه تو باهام تمرین کنه؟
‫فقط واسه چند هفته.
‫یه کمک مربی.
‫مربی نه. تو هنوز مربی منی.
‫فقط یکی رو می‌خوام که کمک کنه ‫بهتر بشم.
‫فکر کردی من نمی‌تونم تبدیلت کنم ‫به یه بازیکن بهتر؟
‫نه که...
‫نه که تو درست تمرینم نمیدی.
‫تقصیر منه که بازیکن بهتری نیستی؟
‫باید یه راهی برای شکست دادن این ‫دختره پیدا کنیم.
‫هم از من جوون‌تره، هم هیکلش بزرگتره.
‫می‌خوای مبارزه رو کنسل کنم؟
‫بگم پولشون رو نگه دارن واسه خودشون؟
‫وای خدا...
‫- می‌خوای همین رو بهشون بگم؟ ‫- جیم.
‫جیم، نمی‌خوام زحماتت رو زیر سوال ببرم.
‫کریستی هنوز به بهترین سطح خودش نرسیده.
‫فکر می‌کنه نمی‌تونه بهتر بشه.
‫می‌دونم می‌تونم شکستش بدم. ‫فقط...
‫همه‌مون دیروز داشتیم صحبت می‌کردیم.
‫داشتیم می‌گفتیم شاید بهتره یه تغییری ‫تو تمریناتم بدیم
‫که مطمئن بشیم آماده‌م.
‫ما... ما؟ مایی که میگی کیه؟
‫بیگ جف و من و میگل. ‫داشتیم فکر می‌کردیم...
‫پس تو باشگاه بی‌خبر از من با بقیه ‫صحبت می‌کنی؟
‫تو باشگاه من با رفقای من
‫درباره نحوه تمرینت صحبت می‌کنی؟
‫باشگاه تو نیست، باشگاه ماست!
‫می‌ترسی و می‌اندازیش تقصیر من؟
‫خیلی خب، آروم باش.
‫خیلی خب! بسه رفقا، استراحت کنید.
‫چه مرگته؟
‫باید یه جور دیگه مبارزه کنیم.
‫نمی‌تونی اینجوری به علی ضربه بزنی، ‫این مدلی نمی‌تونی شکستش بدی.
‫باید همونطوری که با لیسا هالوواین مبارزه کردی ‫باهاش مبارزه کنی.
‫باید مثل اون مبارزه آماده بشیم.
‫باید با یه آدم مناسب‌تر تمرین کنی.
‫شورت‌داگ به دردت نمی‌خوره.
‫به لیسا میگم باهات تمرین کنه.
‫لیسا هالوواین چشم دیدن من رو نداره.
‫حالا می‌بینیم.
‫پنج دقیقه استراحت کنید، رفقا.
‫بعداً می‌بینمت، جف. ‫با اجازه.
‫هی، قهرمان. بیا تو.
‫چی شده؟
‫بشین.
‫چطوری؟
‫خوبم.
‫خیلی داری تمرین می‌کنی.
‫تا حالا ندیدم با این شدت تمرین کنی.
‫خب لیلا...
‫نمیشه دست کم گرفتش.
‫و اوضاع چطوره؟
‫خوبی؟
‫آره.
‫خواستم مطمئن بشم.
‫همین.
‫اگه به چیزی نیاز داشتی...
‫من هستم.
‫هر چی.
‫آره، می‌دونم.
‫ممنون.
‫کریستی اینجا رو نشونت میده.
‫نظرت چیه گرم کنی و برید سر تمرین؟
‫انتظار نداشتم بیای.
‫آره، خب، به پولش نیاز دارم.
‫همه که مثل تو پول درنمیاریم.
‫داریم بهت پول میدیم؟ چقدر؟
‫اونقدری نیست که بخوای عوضی‌بازی دربیاری.
‫زاویه درست بساز.
‫خودت رو نجات بده.
‫هی، زاویه‌ت رو تغییر بده.
‫خوبی؟
‫آره، خوبم.
‫تو خوبی؟
‫آره، خوبم.
‫لطفاً پیداش کن. ‫بهم خبر بده.
‫به نظرت اوضاعش چطوره؟
‫خوبه.
‫یه مقدار عضلانی شده، که به خاطر وزنشه
‫پس همینه که هست.
‫می‌دونی، جیم، نمی‌خوام تواناییش رو ‫زیر سوال ببرم،
‫ولی نگران این مبارزه‌م.
‫من از کریستی گنده‌ترم ولی لیلا ‫از منم هیکلی‌تره.
‫مطمئنم دوست داشتی خودت با علی ‫مبارزه کنی.
‫نه. فکر نکنم می‌تونستم شکستش بدم.
‫راست میگی، نمی‌تونستی. کریستی می‌تونه.
‫کریستی مراقب تمرکز و رفتارش هست.
‫پس آره. الان دیگه وقت رفتنه.
‫بیگ جف که برگرده،
‫باهات تسویه حساب می‌کنه.
‫ممنون که اومدی.
‫می‌دونی، وقتی مبارزه کردیم
‫چون هوشمندانه مبارزه کردی شکستم دادی.
‫صد در صد.
‫جلوی لیلا هم باید هوشمندانه مبارزه کنی.
‫سورپرایزش می‌کنم.
‫فکر می‌کنه اینجام،
‫ولی از اینور ضربه میزنم.
‫نمی‌فهمه از کجا خورده.
‫خیلی خب.
‫خب، ممنون که دعوتم کردی.
‫فکر من نبود.
‫یه مربی جدید می‌خواستم. ‫ولی به جاش تو گیرم اومدی.
‫می‌دونی چقدر برای مردم آسونه ‫ازت متنفر بشن؟
‫به خاطر همین قلدر بازی‌هاته.
‫لاف زدن‌هات.
‫نمی‌دونم، شاید جیم میگه اینجوری ‫رفتار کنی.
‫شاید همه‌ش بخشی از برنامته.
‫نمی‌دونم کی گفته اینجوری کنی، ‫ولی نیاز نیست.
‫هر چی تو بگی.
‫یادته وقتی قبل از مبارزه‌مون
‫گفتم موفق باشی چی بهم گفتی؟
‫آره. یادمه.
‫داشتی سر به سرم می‌ذاشتی.
‫نه. داشتم واسه‌ت آرزوی موفقیت می‌کردم.
‫متاسفم، خانم. ‫توالت پُره.
‫خوبه. بیا بالا.
‫لیلا علی، با وزن ۷۳،۴.
‫هر وقت آماده بودی.
‫کریستی مارتین، ۷۲،۱.
‫آره!
‫باید مجبورش می‌کردیم بیشتر ‫وزن کم کنه.
‫من شصت و هشت کیلو هستم.
‫وقتی بیشتر آب مصرف کنه، ‫میشه هفتاد و هفت کیلو.
‫استرس داری. همیشه قبل از مبارزه ‫استرس می‌گیری.
‫آروم باش.
‫من الان باید با لوسیا رایکر مبارزه کنم.
‫می‌دونی که می‌خواد باهام مبارزه کنه.
‫اصلاً منطقیش هم همینه.
‫رایکر که آدم نیست.
‫تو واسه خودت کسی هستی.
‫آروم باش.
‫ببخشید، خانم.
‫می‌خواستم بگم فردا من طرفدار شمام.
‫به نظرم می‌تونید شکستش بدید.
‫تمرکزت رو حفظ کن.
‫هی، کارتون درست نیست.
‫نباید کریستی رو معطل کنید.
‫به خاطر شیر یا خطه دیگه.
‫احمقانه‌ست.
‫خب، نمی‌دونم انتظار داری چی بگم.
‫شماها نتیجه سکه رو باختید.
‫لعنتی.
‫علی! علی! علی!
‫همه چی مرتبه. ‫تمرکزت رو بذار روی دست من.
‫علی! علی! علی! ‫علی! علی! علی! علی! علی! علی!
‫بیارش بالا.
‫خیلی خب، لیلا. ‫بیا، کریستی.
‫خانم‌ها، تو رختکن دستورالعمل رو
‫بهتون گفتم.
‫بهتون گفتم ازتون چه انتظاری دارم.
‫مجبورم نکنید وسط مبارزه تصمیم جدیدی بگیرم.
‫دستکش‌هاتون رو به هم بزنید و ‫شروع کنید. یالا.
‫بزن بریم.
‫یالا، بزن!
‫یالا، بزنش!
‫دستات رو بیار بالا!
‫چرا الکی داری مشت میزنی؟
‫دارم بد مبارزه می‌کنم؟
‫سرگیجه دارم.
‫نه، همه چی مرتبه.
‫همینجوری تدافعی بازی کن. ‫بیخود بهش مشت نزن.
‫سرگیجه دارم.
‫حس می‌کنم دارم میفتم زمین.
‫محکم مشت نزن. بسه.
‫- بزن بریم، یالا! ‫- به طناب‌ها نزدیک نشو!
‫از دماغت نفس بکش، ‫از دهنت بده بیرون.
‫هنوز سرگیجه دارم.
‫نمی‌تونم تعادلم رو حفظ کنم.
‫هی. نگران نباش.
‫هیچیت نیست. فقط یه دور دیگه مبارزه کن.
‫آرامشت رو حفظ کن.
‫وقت تمومه!
‫جدا شید، جدا شید.
‫جیم، حالش بده. ‫باید انصراف بده.
‫[سال ۲۰۱۰]
‫نزدیک شو، شورت‌داگ. ‫نزدیک شو. بعد برو عقب.
‫تکون بخور.
‫قدت کوتاهه، شورت‌داگ. ‫ازش استفاده کن. نزدیک بمون.
‫اینجا مربی کیه؟
‫چقدر حرف میزنی.
‫خیلی خب.
‫محکم‌تر.
‫جیم. تمرینم تمومه. ‫حالم بده.
‫دو دور دیگه.
‫امروز حالم خوب نیست.
‫دو دور دیگه با کیسه سنگین.
‫چرا؟
‫- مبارزه ندارم که. ‫- دارم روش کار می‌کنم.
‫چطوری؟
‫خب، با باب اروم صحبت کردم
‫و گفت ممکنه بتونی با لوسیا رایکر مبارزه کنی.
‫کِی؟
‫چرا زودتر نگفتی؟
‫چیزی از جزئیاتش نمی‌دونم. ‫داره برنامه‌ریزی می‌کنه.
‫فقط آماده بمون.
‫خبری از باب نشد؟
‫کدوم باب؟
‫باب اروم.
‫چیز دیگه‌ای درباره مبارزه رایکر ‫نمی‌دونی؟
‫چرا دیانا باز داره بهت زنگ میزنه؟
‫باید موهام رو کوتاه کنم.
‫دیروز بهت زنگ زده بود که.
‫آره، خب، دیروز یادم رفت جواب بدم.
‫هماهنگ کردن وقت مو کوتاه کردن ‫مگه چندتا تماس لازم داره؟
‫یکی،
‫فقط واسه وقت گرفتن باید
‫با طرف صحبت کنی.
‫انگار هر وقت گوشیت رو برمی‌دارم،
‫داره بهت زنگ میزنه.
‫خیلی خب، پس چرا یه سره
‫سرت تو گوشی منه؟ ‫اینقدر فضولی نکن!
‫باید فضولی کنم. ‫باید بفهمم داری چیکار می‌کنی.
‫وگرنه چطوری باید بفهمم داری چیکار می‌کنی؟
‫قراره موهام رو کوتاه کنم. ‫گوشیم رو پس بده.
‫چرا می‌خوای موهات رو کوتاه کنی؟
‫چون مردم موهاشون رو کوتاه می‌کنن.
‫میرن آرایشگاه.
‫تازه موهات رو کوتاه کردی که.
‫دو ماه پیش موهام رو کوتاه کردم. ‫بلند شد دیگه.
‫شاید اگه خودت هم مو داشتی درک می‌کردی.
‫هاها.
‫خانواده سالترز هستن!
‫سلام جیم، دختر متولد کجاست؟
‫سلام، بفرمایید تو. ‫مشتاق دیدار.
‫- سلام، جیم. ‫- بفرمایید.
‫خب، به نظر باب فکر خوبیه.
‫همزمان شدن مبارزه با انتشار ویدئویی فیلم...
‫بازاریابی خوبیه.
‫هوم، آره، رایکر هم تو اون فیلم بود.
‫آره. می‌تونیم با هیلاری سوانک هم صحبت کنیم.
‫- هاه. ‫- آره.
‫- هیلاری سوانک؟ ‫- آره.
‫- شوخی. ‫- به خدا.
‫عالیه، رئیس.
‫سلام.
‫مامان، باید درباره یه چیزی ‫باهات صحبت کنم.
‫بگو. گوشم با توئه.
‫میشه خصوصی صحبت کنیم؟
‫باهام میای اون جلو؟
‫اوضاع خرابه.
‫از تمام کارهام یا حرفام تو خونه با خبره.
‫فکر کنم تو کل خونه
‫دوربین مداربسته کار گذاشته.
‫و یه سره از دستم عصبانیه.
‫واسه چی عصبانیه؟
‫واسه همه چی.
‫یه چیزهای دیگه‌ای هم هستن، مامان.
‫داره بی‌اجازه ازم فیلم می‌گیره.
‫داره من رو می‌ترسونه.
‫نمی‌دونم باید چیکار کنم.
‫نمی‌خوام اینجا باشم.
‫نمی‌خوام دیگه مربیم باشه.
‫یه...
‫با لوسیا رایکر یه مبارزه دارم.
‫قراره پول خوبی بدن.
‫به اون پول نیاز دارم.
‫چون باید از اینجا برم،
‫و نمی‌دونم دارم چیکار کنم و...
‫نمی‌دونم چطوری تو همچین مخمصه‌ای ‫افتادم، ولی...
‫به کمک نیاز دارم، مامان.
‫اوه...
‫اوه، کریستی.
‫داری مثل دیوونه‌ها حرف میزنی.
‫جیم گفت مواد میزنی‌ها.
‫من که نمی‌تونم بگم چطوری باید زندگی کنی،
‫ولی جمع کن خودت رو.
‫اصلاً راحت نیستم
‫بخوام پشت سر جیم این حرفا رو بزنم،
‫پس برمی‌گردم داخل
‫و تا کیک نیاوردیم یه دستی به سر و روت بکش.
‫تا اینجا اومدم این حرفا رو بشنوم.
‫می‌دونم، مامان.
‫♪ تو نور خورشید منی ♪
‫♪ تنها نور خورشید من ♪
‫♪ وقتی آسمون ابریه خوشحالم می‌کنی ♪
‫♪ عزیزم، هیچوقت نمی‌فهمی چقدر عاشقتم ♪
‫♪ خواهش می‌کنم نور خورشیدم ♪ ‫♪ رو ازم نگیر... ♪
‫♪ سرم رو تو دستم گرفتم و گریه کردم... ♪
‫سلام، قهرمان، چطوری؟
‫خوبم.
‫مطمئنی؟
‫چی می‌خواستی بگی؟
‫جف؟
‫عزیزم، تو مثل خانواده‌م می‌مونی.
‫و می‌دونی که بدم میاد
‫تو کار بقیه فضولی کنم ولی...
‫نگرانتم.
‫یه چیزهایی شنیدم.
‫چی مثلاً؟
‫جف، میگم چی؟
‫جیم از مبارزه‌هات سود می‌کنه.
‫پول‌ها رو تو یه قوطی حلبی تو حیاط پشتیتون ‫قایم کرده
‫و وقتی باشگاهی مارسل رو می‌فرسته ‫پول رو برداره.
‫فکر کنم پول رو میده به زن سابقش ‫یا بچه‌هاش.
‫نمی‌دونم دیگه چه غلطی ممکنه باهاش بکنه.
‫یه چیز دیگه هم هست.
‫فیلم.
‫از تو.
‫خودت خبر داشتی.
‫فکر کنم باید حواست رو جمع کنی.
‫از کجا می‌دونستی؟
‫جوون‌های باشگاه...
‫داشتن درباره‌ش حرف می‌زدن.
‫امیدوار بودم بگی با یکی دیگه آشنا شده
‫و می‌خواد ترکم کنه.
‫متاسفم.
‫نمی‌دونستم باید چیکار کنم.
‫یه جوری باید دستش رو از سود مبارزه با رایکر ‫کوتاه کنم.
‫چطوری؟ به پولش نیاز دارم.
‫قهرمان... قرار نیست مبارزه کنی.
‫نمی‌دونم چرا هی میگه مبارزه سر جاشه،
‫ولی اینطور نیست.
‫اه!
‫کثافت! آشغال!
‫آشغال!
‫من برای اون پول خون ریختم، عوضی!
‫اون پول مال تو نیست!
‫آروم باش! ‫داری آبروی خودت رو می‌بری.
‫می‌خوام ترکت کنم.
‫غلط کردی. حق نداری ترکم کنی.
‫بدون من کریستی مارتینی وجود نداره.
‫فکر نمی‌کردم اینقدر نمک نشناس باشی.
‫کجا بودی؟
‫می‌خواستم واسه شام دنده سفارش بدم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫وایسا، کریستی. وایسا.
‫باید صحبت کنیم. ‫کریستی؟
‫به من نگاه کن. وسایلت رو خالی کن.
‫وسایلت رو بریز بیرون. ‫به من نگاه کن.
‫کریستی، به من نگاه کن.
‫اینهمه برات فداکاری کردم.
‫کجا میری؟
‫اگه ترکم کنی، می‌کشمت.
‫هر غلطی می‌خوای بکن.
‫خوشحالم زنگ زدی.
‫من دوران حرفه‌ایت رو دنبال کردم.
‫موفقیت‌های بی‌نظیری داشتی.
‫ممنون.
‫اوضاع خونه مرتبه؟
‫پشت گوشی مضطرب به نظر میومدی.
‫هنوز با جیمی دیگه؟
‫می‌خوام ترکش کنم.
‫جدی؟
‫- هوم. ‫- آره.
‫می‌دونی، درباره‌ش با کسی صحبت نکردم.
‫اصلاً کسی رو ندارم که بخوام باهاش ‫صحبت کنم.
‫چه خبر شده؟
‫نمی‌دونم...
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم از کجا باید شروع کنم.
‫چند سال پیش باید این کار رو می‌کردم.
‫چی شده؟
‫خودشه؟
‫می‌خوای جواب بدی؟
‫چیه؟
‫دیدم با کی جلسه داری.
‫معلوم هست داری چیکار می‌کنی؟
‫از بس بهت نزدیکم می‌تونم بهت دست بزنم.
‫چه خبره؟
‫اینجاست. داره تماشامون می‌کنه.
‫منظورت چیه؟
‫می‌خواد چیکار کنه؟
‫با تو کاری نداره.
‫ولی باید بریم.
‫- یه هتل رزرو کردم. ‫- منم میام.
‫کجا بودی؟
‫خوابم نبرد.
‫یعنی چی؟
‫چی شد؟
‫- جف؟ ‫- خوبی؟
‫تازه گوشیم رو روشن کردم.
‫صدتا پیام دارم.
‫جیم عکسم رو برای همه فرستاده.
‫آره. چه خبر شده؟
‫چه عکسیه؟
‫ام...
‫می‌دونی، عکس خوبی نیست.
‫به همه گفته دوستات راضیت کردن ‫ولش کنی.
‫عکسه رو واسه همه فرستاده.
‫به آشناهای بوکسم، خانواده‌م، همه.
‫کاری از دستم برمیاد؟
‫نه، باید برم.
‫باید وسایل رو جمع کنیم و بریم.
‫از خونه من بهش زنگ بزن.
‫بهش بگو با یه کامیون هماهنگ می‌کنی ‫بره وسایلت رو برداره.
‫بعد به دوستم شارون زنگ میزنیم که وکیله...
‫برمی‌گردم خونه.
‫چی؟
‫باید برگردم.
‫باید برم خونه.
‫خل شدی؟
‫فرار نمی‌کنم.
‫نمی‌خوام قایم بشم.
‫من نصف عمرم قایم شدم.
‫اونجا خونه منه. اونا وسایل من هستن.
‫اونجا باشگاه منه.
‫نمی‌ذارم پرتم کنه بیرون.
‫درکت نمی‌کنم.
‫باید صحبت کنیم.
‫می‌خوام دراز بکشم.
‫خیلی سردرد دارم.
‫میرم یه چرت بزنم، بعدش صحبت می‌کنیم.
‫خوبی؟
‫آره، خوبم. خواب بودم.
‫اونجاست؟ می‌تونی صحبت کنی؟
‫تو پذیراییه.
‫وقتی رسیدی خونه چی شد؟
‫هیچی. بهش گفتم می‌خوام چرت بزنم.
‫باید باهات صحبت کنم.
‫دارم تلفنی صحبت می‌کنم.
‫باید باهات صحبت کنم.
‫صحبتم با رزی که تموم شد باهات ‫صحبت می‌کنم.
‫باید برم، رزی.
‫جیم، متاسفم.
‫یالا، به رفیقت زنگ بزن.
‫خواهش می‌کنم نذار بمیرم.
‫نه، اینم کار نمی‌کنه.
‫خواهش می‌کنم...
‫خواهش می‌کنم کمکم کن...
‫خواهش می‌کنم کمکم کن.
‫اه...
‫آره، بشین.
‫- چی شده؟ ‫- آقا، تو رو خدا گاز بده.
‫من نمی‌خوام بمیرم.
‫نمی‌خوام بمیرم.
‫ببخشید...
‫صندلیت خونی شد.
‫نفس بکش.
‫دستگاه رو بهش وصل کنید.
‫سرم سالین بهش وصل کنید و پانسمانش کنید.
‫وصلش کن به دستگاه.
‫و بروک، لطفاً بهش سرم بزن.
‫عزیزم، می‌خوام پیراهنت رو قیچی کنم، خب؟
‫باید یه نگاه به زخم‌هات بندازیم.
‫یه زخم نزدیک شونه چپشه. ‫نبض این سمت خوبه.
‫خیلی خب، خونریزی اینجاش شدیده.
‫دوتا کیسه خون او منفی بیارید.
‫سلام، من نانسی هستم. ‫پرستار اورژانس.
‫میشه اسمت رو بگی؟
‫کریستی مارتین.
‫خیلی خب، کریستی، ما مراقبتیم، خب؟
‫میشه بگی چه اتفاقی برات افتاده؟
‫شوهرم بهم شلیک کرد و چاقو زد.
‫نترس، عزیزم. دیگه جات امنه، خب؟
‫خوب میشی.
‫کسی هست بتونم زنگ بزنم بیاد؟
‫- رزی. ‫- رزی؟
‫خیلی خب، شماره رزی رو بلدی؟
‫۶۸۱۷۳۵۰۱۰۲.
‫۶۸۱۷۳۵۰۱۰۲؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫میرم بهش زنگ بزنم و بگم چی شده، خب؟
‫خوب میشی.
‫ما مراقبتیم، خب؟
‫برای جابجایی آماده‌ش کنید
‫و جلوی خونریزی رو بگیرید.
‫تو رو خدا به رزی زنگ بزنید.
‫حالش خوبه.
‫عزیزم.
‫اوضاع جسمیش خوب نیست، ولی ‫دکتر گفت خوب میشه.
‫اوه، عزیزدلم.
‫به هوش اومده؟
‫وقتی رسیدم به هوش بود.
‫هی بیهوش میشه و به هوش میاد.
‫اوه، واقعاً متاسفم.
‫متاسفم.
‫میشه بیرون صحبت کنیم؟
‫باید از اینجا بری.
‫جات اینجا نیست.
‫کریستی می‌خواد اینجا باشم.
‫کریستی حالیش نیست چی می‌خواد.
‫این اتفاق تقصیر توئه.
‫من مادرشم و می‌خوام از اینجا بری.
‫و دیگه نمی‌خوام درباره‌ش صحبت کنم.
‫رزی کجاست؟
‫رفت.
‫کجا؟
‫نمی‌دونم.
‫- جیم کجاست؟ ‫- دستگیر شد.
‫پلیس پیداش کرد.
‫تو آلونک ابزار همسایه‌تون پیداش کردن.
‫شانس آورد اول گیر من نیفتاد.
‫اون آشغال رو می‌کشتم.
‫می‌دونی، خبرش تو اخبار پیچیده.
‫و همه میگن،
‫رفیقت راضیت کرده جیم رو ترک کنی.
‫اسم رفیقم رزیه.
‫می‌دونم.
‫گفتم شاید بتونی بگی،
‫که خونه‌ی اون یکی رزی بودی.
‫می‌دونی، رزی گراهام.
‫و اونجوری مردم می‌فهمن
‫که اشتباه فکر می‌کردن...
‫مامان. چیکار می‌کنی؟
‫شوخیت گرفته؟
‫این حرفات با کشیدن ماشه فرقی نداشت.
‫ای کاش می‌تونستم
‫دختری که می‌خوای باشم.
‫کل عمرم زور زدم.
‫به خاطرت خیلی تلاش کردم.
‫و ببین چه بلایی سرم اومد، مامان.
‫ببین کارم به کجا رسید.
‫دکتر گفت بهتره راه بری، کریستی.
‫واکرت اونجاست.
‫نیازی بهش ندارم.
‫بدون واکرت نباید راه بری.
‫دستور دکتره.
‫لیسا هالوواین لعنتی؟
‫تو اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫امیدوارم ناراحت نشی که اومدم.
‫می‌خواستم مطمئن بشم حالت خوبه.
‫ممنون.
‫دوستت کجاست؟
‫تصمیم درستی گرفتی.
‫آره...
‫من که غافلگیر شدم.
‫پسر...
‫مردم بیچاره‌م می‌کنن.
‫من نصف دوران حرفه‌ایم زن‌ها رو ‫تخریب کردم.
‫بهشون می‌گفتم روانی و این حرفا.
‫- جدی؟ ‫- اوهوم.
‫واو.
‫مردم بهم می‌خندن.
‫شاید. حقته.
‫آره.
‫ولی شاید هم نخندن.
‫شاید یاد گرفتی که انتظار بدترین‌ها ‫رو از مردم داشته باشی.
‫دوباره می‌خوام مبارزه کنم.
‫جدی؟
‫آره.
‫می‌دونی که اگه مبارزه نکنی کسی ‫چیزی نمیگه.
‫نه؟
‫کسی نمونده که شکست نداده باشی.
‫می‌خوام پس بگیرمش.
‫می‌خوام برگردم تو رینگ.
‫اونجا آرومم.
‫اونجا ساکته. همه چی ساکت میشه، ‫می‌دونی؟
‫آره.
‫آره، می‌دونم.
‫قوانین و محدودیت‌هایی وجود دارن.
‫همه جای دیگه آشوبه، ولی اونجا ساکته.
‫و مال منه.
‫بدون جیم می‌خوامش.
‫خب...
‫موفق باشی.
‫ممنون.
‫خیلی خب، کمکت می‌کنم بلند شی.
‫بذارش کنار.
‫- یالا، پیرزن. ‫- نمی‌خوامش.
‫واسه بوکس آماده شو.
‫- یالا، مادربزرگ. ‫- ازش استفاده نمی‌کنم.
‫- ازش استفاده نمی‌کنی؟ ‫- نه.
‫- به نظرم ضروریه. ‫- نیست.
‫نه؟ پس می‌برمش.
‫پاشو بریم.
‫خوبه. واسه حرکت دیپ مناسبه.
‫باهاش میشه ورزش کرد.
‫جا نمونی.
‫پیس! هی.
‫رفقا، یه لحظه وایسید.
‫متاسفم.
‫نمی‌دونم، کریستی.
‫بذار بهت یادآوری کنم، دو هفته پیش تیر ‫و چاقو خوردی.
‫آره، که چی؟
‫آره، فکر نکنم درست باشه که تمرین کنی.
‫اول باید بهتر باشی.
‫اینجوری بهتر میشم. ‫یه مبارزه می‌خوام.
‫می‌خوام تمرینم بدی. ‫می‌تونی یه مبارزه برام جور کنی؟
‫نه نیار، رفیق. هماهنگ کن دیگه.
‫جف؟
‫باشه، قهرمان.
‫هر چی تو بگی. ‫برات یه مبارزه جور می‌کنیم.
‫ایول!
‫میرم رستوران
‫و می‌فهمم نمی‌دونم چی باید سفارش بدم.
‫نمی‌دونم تو خونه چی برای خودم بپزم.
‫نمی‌دونم چی بپوشم،
‫یا چه برنامه تلویزیونی رو تماشا کنم.
‫نمی‌دونم کی هستم.
‫تمام جنبه‌های زندگیم توسط این مرد ‫کنترل می‌شده.
‫تمام تصمیمات زندگیم.
‫تمام افرادی که باهاشون حرف میزنم.
‫دیگه نمی‌دونم به کی می‌تونم اعتماد کنم.
‫حتی به خانواده خودمم نمی‌تونم.
‫ولی تو گفتی.
‫چند بار گفتی.
‫و سر قولت هم موندی.
‫ولی حدس بزن چی شد، آشغال؟
‫من رو نکشتی.
‫جناب قاضی، می‌خوام اعتراض کنم.
‫حالت حرف زدنشون تهاجمیه.
‫شوخی می‌کنی؟
‫- من دارم تهاجمی حرف میزنم؟ ‫- وارده.
‫خانم سالترز، فقط کافیه اظهاریه‌تون رو بخونید.
‫بهم چاقو زدی.
‫به من نگاه کن!
‫به من نگاه کن، جیم.
‫بهم چاقو زدی.
‫بهم شلیک کردی.
‫کف اتاق خواب ولم کردی که بمیرم.
‫ولی مثل بقیه چیزها... ‫باز گند زدی.
‫باز گند زدی، آشغال.
‫- اعتراض دارم. ‫- خانم سالترز.
‫عیبی نداره.
‫حرفم تموم شد.
‫دیگه حرفی ندارم.
‫[جیم مارتین در اقدام به قتل درجه دو مجرم شناخته شد]
‫[و به بیست و پنج سال حبس بدون آزادی مشروط ‫محکوم شد]
‫[کریستی سالترز الان برگزارکننده مسابقات بوکس]
‫[و مدافع قربانی‌های خشونت خانگی است.]