‫معنی زندگی چیه؟
‫ما به یه دلیلی اینجاییم؟
‫اصلاً هدفی پشت همه‌ی اینا هست؟
‫اولش، اصلاً نمی‌دونستم چه خبره.
‫نمی‌تونستم چیزی ببینم.
‫گرم بود.
‫مامانم اونجا بود.
‫هر روز بهم خوش می‌گذشت.
‫یعنی هدف، خوش‌گذرونی بود؟
‫کل هدف همین بود؟
‫نه، نمی‌تونست انقدر ساده باشه.
‫اینم یه دونه.
‫و بعدش تموم شد.
‫اینم اونایی که می‌خواستی.
‫دیگه خبری از خوش‌گذرونی نبود.
‫[مأمور جمع‌آوری سگ‌های ولگرد]
‫به‌نظر زندگی خیلی کوتاهی بود.
‫منظورم اینه که، دقیقاً چیکار کردم؟
‫یه کم بازی کردم. یه کم غذا خوردم.
‫توی خاک کندوکاو کردم.
‫ولی وقتی درست‌وحسابی بهش فکر کردم، ‫چیز دندون‌گیری نبود.
‫برگشته بودم. ‫و دوباره یه توله‌سگ بودم.
‫زنده و آماده برای پرسیدن سوالای بزرگ،
‫و کندوکاو برای جواب‌ها.
‫فقط بذار بیام تو.
‫من کجام؟
‫- خب، دیگه چی داری؟ ‫- این‌یکی که اینجاست.
‫- چیه؟ ‫- یه رتریور قرمزه.
‫سگ خوبیه. نژادش خوبه. ‫راحت تربیت میشه.
‫چیز کوچیکتری ندارین؟
‫چندتا یورکی بانمک اینجا دارم.
‫این ژاپنی رو دارم.
‫یه پودل.
‫اینجا هم کورگی دارم.
‫این چیزای عالی رو ببین!
‫یه نفر می‌دونست من دارم میام.
‫آره.
‫هی. اینو ببین.
‫اینجا چی داریم؟
‫این فسقلی رو ببین.
‫شرط می‌بندم خوب می‌ارزه.
‫آره، توی راند دوم ناک‌اوت شد. ‫همه‌چیزمو باختم.
‫طاقت بیار، رفیق.
‫این‌دفعه تو باید حساب کنی.
‫امروز نه، رفیق.
‫به زندگیم فکر کردم.
‫هنوز کلی سوال داشتم.
‫ولی همه‌ش برمی‌گشتم به همون سوال قبلی.
‫چطوری یه قلپ آب گیر بیارم؟
‫- می‌خوای بستنی بگیریم؟ ‫- حتماً.
‫چه طعمی؟
‫مامان، یه صدایی از توی ماشین می‌شنوم.
‫هی، عزیزم!
‫ایتن.
‫هی، مامان. بیا اینجا.
‫وای خدای من.
‫خیلی تشنه به‌نظر میاد.
‫اون تو خیلی گرمه.
‫- فکر کنم باید بیاریمش بیرون. ‫- نمی‌تونم در رو باز کنم.
‫- صبر کن. قفله. ‫- لطفاً، مامان!
‫خیلی‌خب. برو عقب.
‫بیچاره.
‫بیچاره، طفلی.
‫حالت چطوره، پسر؟ خوبی؟
‫این چیه؟
‫- مامان! ‫- پسر؟
‫- پسر؟خوبی؟ ‫- یه پسر!
‫نمی‌دونستم ممکنه ‫چیزی به اسم «پسر» وجود داشته باشه.
‫فکر کنم این فسقلی ‫جون سالم به در ببره.
‫- می‌تونیم نگهش داریم، مامان؟ ‫- نمی‌دونم.
‫فکر کنم پدرت مخالفت کنه.
‫همون‌جا و همون لحظه تصمیم گرفتم...
‫من قطعاً این پسر رو نگه می‌دارم.
‫آره. بابا! ‫می‌تونیم نگهش داریم؟
‫خب، کی قراره بهش غذا بده؟
‫من میدم.
‫- کی تمیزش می‌کنه؟ ‫- همه‌کارهاش رو خودم می‌کنم، بابا.
‫- فکر می‌کنی آماده‌ای که انجامش بدی؟ ‫- آره.
‫- نمی‌دونم، پسرم. ‫- پسر خوبیه. پسر خوبیه.
‫تور رو خدا. لطفاً! ‫اون یه رتریوره، بابا.
‫دمپایی‌هات رو برات میاره. ‫و روزنامه رو وقتی بارون میاد.
‫هرچی می‌خوای اسم ببر. ‫اون می‌تونه انجامش بده.
‫ببین. فقط بیا اینجا. ‫داری چیکار می‌کنی؟
‫خب، من و ایتن صحبت کردیم که ‫مسئولیت سگ با خودش باشه.
‫پسر خوب.
‫لطفاً، بابا؟
‫بی‌خیال. اون به یه رفیق نیاز داره.
‫خیلی‌خب، این‌کاری که شما دوتا دارین می‌کنین؟ ‫ناجوانمردانه‌ست، خب؟
‫ببرش بیرون. ‫می‌خوام با مادرت تنها صحبت کنم.
‫باشه.
‫استرس داری، پسر؟ نداشته باش.
‫درست میشه. آره.
‫حق انتخاب زیادی نداریم.
‫کثیف‌کاری می‌کنن، ‫بعد تو باید تمیزشون کنی.
‫بی‌خیال.
‫- زود ازش خسته میشه. ‫- بی‌خیال، جیم.
‫نه! می‌دونی که اخلاقش چطوریه.
‫اگه بگه نه، می‌تونیم فرار کنیم و ‫بریم یه خانواده دیگه پیدا کنیم.
‫- ایتن. ‫- بله؟
‫تو یه سگ داری.
‫ایول! وای خدا! ایول!
‫بیا، پسر!
‫ایول.
‫وای خدا! ممنون! بیا! بیا!
‫بیلی.
‫ب-ی-ل-ی. احتمالاً.
‫و من ایتن هستم.
‫من صاحبشم.
‫فکر می‌کنی بلده اسممو هجی کنه؟
‫فکر کنم بلد باشه، عزیزم.
‫[ایتن مونتگومری]
‫پسر خوب.
‫[بیلی. ۱۹۶۱]
‫اینم از این.
‫آماده‌ای؟
‫بیا، بیلی.
‫بیلی، بشین! بشین!
‫غلت بزن! غلت بزن.
‫اونو از دهنت تف کن بیرون! ‫اونو از دهنت تف کن بیرون!
‫خیلی‌خب. بیا اینجا!
‫دست بده. دست بده.
‫یالا. آره! پسر خوب.
‫بچرخ. بچرخ. یالا.
‫چی میگه؟ کلماتش خیلی زیاده.
‫من الان می‌خوام این‌کار رو بکنم.
‫بیا اینجا. آفرین.
‫ولی یه کلمه بیشتر از بقیه گفته می‌شد.
‫بیلی، بیلی، بیلی، بیلی، بیلی.
‫بعد از یه مدت، ‫کلماتی که مهم بودن رو فهمیدم.
‫من یه پسر داشتم، ‫و اسمش ایتن بود.
‫من یه اسم پیدا کردم.
‫اسمم بیلی بود، ‫بیلی، بیلی، بیلی، بیلی.
‫عجب. کاش می‌دونستم که تو و وس با هم...
‫جایگاهم رو توی گله یاد گرفتم.
‫مامان دوستم داشت.
‫بابا دوستم داشت.
‫آره.
‫خیلی زیاد.
‫ببخشید. صبر کن.
‫یالا. برو پایین!
‫دلم برای گربه می‌سوخت.
‫معلوم بود که دلش می‌خواست سگ باشه.
‫تقصیر من نبود که نمی‌تونست سگ باشه.
‫ایتن، وقت خوابه.
‫وقتشه چراغ رو خاموش کنی، باشه؟
‫باشه.
‫خیلی‌خب، بیا. بیا، بیا.
‫«نکن! این‌کار رو نکن، کاپیتان.»
‫«حسابش رو برس، باکی.»
‫«یه کاری می‌کنیم سر عقل بیاد.»
‫«پووف!»
‫«بس کن!»
‫«داره مستقیم میاد سمتمون. ‫بپرین تا زنده بمونین!»
‫ایتن همیشه بازیای معرکه‌ای اختراع می‌کرد.
‫- «بوم!» ‫- سروصدا کردن زیر پتو؟
‫نابغه بود.
‫«فاصله خیلی زیاده!»
‫هر شب که خوابم می‌برد،
‫به این فکر می‌کردم که ‫چقدر خوشحالم که یه ایتن دارم.
‫و اینکه گربه نیستم.
‫- بیلی، سوار ماشین شو. ‫- بیا، پسر!
‫یالا.
‫هر وقت خانواده می‌خواست ‫بوهای تازه‌ای بشنوم،
‫همگی سوار ماشین می‌شدیم تا بریم گردش.
‫چمن، درخت، وزغ، خزه، راسو،
‫راسوی مُرده، برکه، گل، بز.
‫بز!
‫همه داشتن از خودشون ‫یه سوال رو می‌پرسیدن.
‫چرا همه‌چی نمی‌تونه بوی بز بده؟
‫بوی گند میده!
‫پسر، ببین کی اینجاست.
‫حدس بزن چی گرفتیم!
‫چی دارین؟
‫چی گرفتین؟
‫بیا، بیلی!
‫- اینو ببین! ‫- یه توله‌سگ!
‫بیا، پسر. بیا.
‫هی!
‫بعضی وقتا فکر می‌کردم ‫تلاش برای سر درآوردن از زندگی
‫شاید وقت تلف کردن باشه.
‫شاید بهتر بود ‫فقط واقعاً از زندگی لذت ببرم.
‫و بیخیال بقیه‌ش بشم.
‫بیا، پسر!
‫هی! بقیه کجا رفتن؟
‫مرغ‌ها کجان؟
‫بیلی! بیلی، بیلی!
‫ایتن، ایتن، ایتن!
‫آره!
‫وای خدای من! ببین کی اینجاست!
‫به دلیلی، نمی‌خواستن این توپ رو ‫با من شریک بشن.
‫آره! بدو، ایتن، بدو!
‫همه می‌دونن توی تاریخ توپ‌ها ‫هیچ بازی‌ای نبوده
‫که با حضور یه سگ بهتر نشه.
‫ولی یه چیز عجیبی ‫در مورد این توپ وجود داشت.
‫گنج.
‫وای، نه.
‫زندگی یعنی این.
‫کس دیگه‌ای چیزی می‌خواد؟ جیم، قهوه‌ت.
‫- ممنون. ‫- بفرما.
‫همگی جمعیم.
‫آره. داریم از غذا لذت می‌بریم.
‫آدم‌های پیر رو دوست داشتم. ‫اونا هوامو داشتن.
‫میشه لطفاً غذا دادن به سگ رو تموم کنی؟
‫داریم سعی می‌کنیم تربیتش کنیم.
‫بهت گفتم که.
‫مچم رو گرفتی. معذرت می‌خوام.
‫میشه مربا رو بدی به من، لطفاً؟
‫وقتی به غذا فکر نمی‌کردم، ذهنم پر می‌کشید.
‫چرا من اینجام؟ هدف چیه؟
‫آره. نازم کن. بیکن بیشتری هم هست؟
‫بشقابش رو ببین.
‫می‌دونی، با این‌جوری غذا خوردن، ‫وقتی بزرگ بشی
‫از همه‌ی ما باهم گنده‌‌تر میشی.
‫اگه دنیایی باقی بمونه که توش بزرگ بشه.
‫این روس‌ها دارن توی کوبا ‫موشک مستقر می‌کنن.
‫مجبوریم الان در موردش حرف بزنیم؟
‫نه.
‫خب جیم، شنیدم کاندیدای ‫یه شغل اداری جدید شدی.
‫چرا برامون تعریف نمی‌کنی؟
‫اون قضیه جور نشد.
‫خب، می‌خوان وسط میدون باشه.
‫هر سال یکی از فروشنده‌های برتره.
‫شغلی رو بهم دادن که هیچ‌کس نمی‌خواد.
‫جیم. مجبوری؟
‫ما سه ثانیه با نابودی هسته‌ای فاصله داریم.
‫من و بیلی می‌تونیم بریم؟
‫حتماً.
‫ایتن ناراحت بود.
‫و من دلیلش رو نمی‌دونستم.
‫هی، بیلی.
‫کاپیتان آمریکا. یادت میاد؟
‫تونست اون بمب رو ‫توی یه ثانیه خنثی کنه.
‫دوستش داری، مگه نه؟
‫ولی کن! یالا!
‫آره، پسر.
‫خیلی‌خب، بیلی. بگیرش، پسر!
‫بیا! آره، پسر! بیا!
‫بیا. کجا رفت؟
‫بیا، پسر.
‫بگیرش، پسر! ‫یالا! یالا! بگیرش!
‫ما تمام بعدازظهر با اون توپ بازی کردیم. ‫ایتن عاشقش بود.
‫پسر خوب!
‫بگیرش! بیا!
‫هی، بابا! اینو نگاه کن!
‫ببین چیکار می‌تونه بکنه.
‫خیلی‌خب، بیلی. آماده؟
‫آماده.
‫بمون. باشه.
‫و...
‫خیلی‌خب.
‫برو، بیلی!
‫ولش کن!
‫عالیه، رفیق.
‫ممنون، بابا. هی، بیا.
‫ایول! ایول! بیا. بیا.
‫وقتی بیرون سردتر شد، ‫همگی برگشتیم خونه.
‫موفق باشی.
‫هر روز صبح، یه جعبه‌ی زرد بزرگ چرخ‌دار ‫ایتن رو ازم دور می‌کرد.
‫وقتی مامان هم خونه رو ترک می‌کرد،
‫من تنها می‌شدم
‫و گرسنه
‫و بی‌حوصله.
‫حداقل گربه رو جا می‌ذاشتن.
‫بهش درس‌های سگی می‌دادم.
‫خیلی چیزا برای یاد گرفتن بود.
‫نه! سگ‌ها زیر بالش قایم نمیشن. بیا.
‫بیا. بوم کن.
‫بوم کن!
‫اه!
‫تو هیچی حالیت نیست!
‫وای، چقدر گلوت رو صاف می‌کنی.
‫بیلی. نه.
‫سلام، بابا.
‫الیزابت.
‫الیزابت!
‫آهای؟
‫هی!
‫اون دمپایی منه! ‫بیلی! بیلی! برگرد اینجا!
‫بیلی، نه!
‫بیلی. بیا اینجا.
‫بیا اینجا. بیا اینجا. بیلی، بیا اینجا.
‫- وقتی بابا توی مود خوبی بود... ‫- یالا، ولش کن.
‫بازی کردن باهاش خیلی کیف می‌داد.
‫اون مال تو نیست، بیلی. ‫مال منه. مال منه!
‫بیا اینجا ببینم.
‫یالا!
‫ایتن، رئیسم امشب میاد اینجا.
‫و نباید دفترمو این‌شکلی ببینه. می‌فهمی؟
‫باید به این سگ بفهمونی رئیس کیه.
‫بیا، بگیرش. بگیرش.
‫و میگی «من رئیسم!»
‫باید بهش نشون بدی رئیس کیه.
‫خیلی‌خب، همه‌چی برمی‌گرده سر جای خودش.
‫می‌خوام اینجا تمیز و مرتب باشه ‫و برق بزنه، می‌فهمی؟
‫خب، متوجه شدی؟ ‫متوجه شدی؟
‫- بله، قربان. ‫- ممنون.
‫«می‌خوام همه‌چی ‫همون‌جوری باشه که دوست دارم.»
‫«تمیز و مرتب.»
‫«چرا؟ چون من رئیسم، برای همین.»
‫من رئیسم!
‫و تو سگ رئیسی.
‫رئیس‌سگه.
‫رئیس‌سگه!
‫ایتن.
‫بیا. بریم. ‫مهمونامون هر لحظه ممکنه برسن.
‫بجنب بجنب.
‫- جیم؟ ‫- چیه؟
‫- جیم، می‌تونی کمکم کنی؟ ‫- ها؟
‫نمی‌دونم چطوری ‫سنگاپور اسلینگ درست کنم.
‫چی؟
‫نشونت میدم.
‫بلدم کابلر درست کنم. ‫صبر کن، دستورش اینجاست.
‫سنت گادنز، ۱۹۰۷، عقاب طلایی.
‫طلای واقعی.
‫نه!
‫ایتن باهام مهربون بود.
‫همیشه غذاش رو باهام شریک می‌شد.
‫توی دهنته؟ قورتش دادی؟
‫خوراکی مورد علاقه‌م نبود. ‫تازه می‌خواست پسش بگیره.
‫چرا؟
‫بالاخره اومدیم.
‫سلام! الن.
‫بفرمایید تو. خوش اومدین.
‫خوشحالم که بالاخره تونستیم بیایم اینجا چون
‫خیلی وقت بود می‌خواستم ‫به دفتر میدانی سر بزنم.
‫بله.
‫اینجا توی حومه‌ی شهر ‫خیلی خوب و ساکته.
‫واقعاً همین‌طوره. آره.
‫خب، خوشحالیم که اینجا هستین.
‫راستش، می‌خواستم بگم
‫واقعاً تحت تأثیر ‫آمار سال گذشته‌ت قرار گرفتیم، جیم.
‫واقعاً تأثیرگذار بود.
‫می‌دونی، خوشحالم که ‫این بحث رو پیش کشیدی.
‫راستش می‌خواستم ‫در همین مورد باهات حرف بزنم.
‫داشتم فکر می‌کردم، ‫حالا که آمار انقدر بالاست،
‫شاید وقتشه که دیگه از مأموریت بیام بیرون
‫و یه شغل اداری بگیرم.
‫خب، ما واقعاً توی مأموریت بهت نیاز داریم.
‫راستش، ستون فقرات کل عملیات اونجاست.
‫راستش رو بگم، جیم. ‫تو یکی از بهترین فروشنده‌های سیار مایی.
‫دیوونگیه اگه تو رو از میدون در بیارم.
‫هنوز سکه جمع می‌کنی؟
‫معلومه.
‫کدومشو برای نمایش داری؟
‫عقاب طلایی سنت گادنز ۱۹۰۷.
‫خب، هرمان، ‫من چیزی از سکه نمی‌دونم،
‫ولی می‌دونم که اون خیلی خاصه.
‫اون یه گنجه. ‫تا حالا از نزدیک ندیده بودم.
‫سکه‌ی فوق‌العاده‌ایه.
‫آره، خوشگله. نشونتون میدمش. ‫میرم میارمش.
‫شاید بعد از شام.
‫بعداً میارمش.
‫میشه لطفاً من برم؟
‫ها؟
‫میشه لطفاً برم؟ ‫و بیلی رو ببرم پیاده‌روی؟
‫حتماً، عزیزم.
‫یالا. انجامش بده.
‫لطفاً، بیلی. لطفاً، بیلی، ‫انجامش بده. بیا.
‫چی از جونم می‌خواد؟
‫یالا. یالا.
‫واقعاً کاش می‌فهمیدم چی داره میگه.
‫برو! برو! زود باش!
‫مشکلت چیه؟ یالا!
‫نمی‌دونم چرا انقدر ناراحت بود، ‫ولی باعث شد مضطرب بشم،
‫و وقتی مضطربم، ‫همه‌چی یه جورایی خیلی سریع پیش میره.
‫این اولین بار بود.
‫تا حالا ندیده بودم ‫برای جمع کردن گندکاری من انقدر خوشحال بشه.
‫ایول! پیداش کردم!
‫مهمه که زیاد شیرین نشه.
‫اینو می‌بینی؟
‫این. این چیزیه که ‫چشمات باید از دیدنش لذت ببره.
‫- نه! ‫- چیه؟
‫- یه موش اونجاست! ‫- چی؟
‫- درست همون‌جا! ‫- کجا؟
‫نه، من از موش خوشم نمیاد.
‫- کجاست؟ ‫- زیر میزه!
‫من عاشق موشم.
‫آره. بگیرش، بیلی!
‫- من چیزی نمی‌بینم. ‫- درست اونجاست.
‫آهای، اون سگ رو بگیر!
‫سگ رو بگیر! سگ رو بگیر!
‫من چیزی نمی‌بینم.
‫- درست اونجا. ‫- شاید اسموکی رو دیدی.
‫- قطعاً اسموکی نبود. ‫- اسموکی نبود.
‫من واقعاً از موش خوشم نمیاد.
‫اون بیشتر از تو می‌ترسه، تا تو از اون.
‫بیا اینجا، بیلی! بیا اینجا!
‫بیلی! بیلی! بیا اینجا!
‫- بیا اینجا! ‫- لطفاً، بیلی.
‫جیم، می‌تونی بگیریش؟
‫صبر کن. بیا اینجا.
‫فکر کنم دیگه رفته.
‫اون چی بود؟
‫- هرمان! ‫- بیلی، بیا اینجا!
‫بیا اینجا!
‫گرفتیش، جیم؟ گرفتیش؟
‫هر شانسی که برای ترفیع داشتم، فراموشش کن!
‫بابا! بس کن! ‫تقصیر اون نیست!
‫آبرومون رو بردی!
‫بابا همیشه وقتی این بو رو می‌داد ‫بلند حرف می‌زد.
‫جیم، چرا یه لحظه صبر نمی‌کنیم ‫قبل از اینکه...
‫از این به بعد، بیرون می‌مونه.
‫اون کاری نکرد!
‫نمی‌خوام ببینمش. ‫نمی‌خوام توی خونه ببینمش.
‫ولی بیرون سرده!
‫خب، برای همینه که پشم داره.
‫حداقل باید یه پتو براش بذاریم.
‫اون یه سگه!
‫ایتن؟
‫هی، پسر. خوبی؟ خیلی متأسفم.
‫همه‌ش تقصیر منه.
‫با اینکه نمی‌دیدمش،
‫می‌دونستم ایتن اون شب ‫خیلی غمگین بود.
‫هی، پسر!
‫بیرون سرده، مگه نه؟
‫می‌دونستم بهم نیاز داره.
‫و منم بهش نیاز داشتم.
‫پسر خوبی هستی.
‫آماده‌ای، پسر؟ ‫خیلی‌خب. بیا اینجا. بیا اینجا.
‫یالا، بیلی. باشه، پسر. آماده؟
‫سه، دو، یک...
‫زود باش!
‫آره، پسر!
‫بیخیال.
‫بیا دوباره انجامش بدیم.
‫ایول!
‫پرتاب خوبی بود، ایتن. خوب بود.
‫بازی خوبی بود!
‫پاس محشری بود، ایتن.
‫هر دفعه توپ رو دقیق می‌رسونی بهش.
‫آره، دقیقاً. ‫چون هر بار که اون حرکت رو می‌زنی...
‫همه می‌خواستن کنار نر آلفا راه برن.
‫تقریباً همه.
‫ایتن، چرا همیشه این سگ باهاته؟
‫چیه؟ مثلاً جایگزین چیزیه؟
‫- آره، باحال بود، تاد. ‫- دوستش داری، ها؟
‫فقط پرسیدم.
‫ببخشید.
‫متأسفم، تاد.
‫سگم بهت پشت‌پا زد؟
‫خیلی بامزه بود.
‫آروم باش، پسر. ‫سگه داره بهت می‌خنده.
‫- سگ‌ها نمی‌خندن، احمق. ‫- بیلی، بیا اینجا.
‫خنده‌دار بود.
‫- همه‌چی رو برداشتی؟ ‫- آره.
‫وقتی لو اون پاس رو اول بازی خراب کرد؟
‫فکر کردم کارمون تمومه، پسر. بیا.
‫بیلی، بیا اینجا!
‫سلام، بابا.
‫- گرسنته؟ ‫- دارم از گشنگی می‌میرم.
‫توی فر خوراک کاسرول گذاشتم.
‫آره؟
‫آفریقا خانه‌ی صدها هزار حیوان است.
‫بعضی‌ها خنده‌دار به‌نظر می‌رسند،
‫بعضی‌ها ترسناک،
‫و بعضی‌ها آن‌قدر مسحورکننده، ‫که دلمان می‌خواهد دست دراز کنیم...
‫راستی، مربی امروز منو کوارتربک اصلی کرد.
‫عالیه، بچه.
‫باید بیای بازی بعدیمو ببینی، بابا.
‫جدی میگم. الان بهتر شدم. ‫خیلی وقته نیومدی.
‫باشه.
‫بابای بیچاره.
‫وای، وای.
‫اینجا عالیه!
‫اینجا کلی بو برای شنیدن هست!
‫و خوردن!
‫همه‌جا هست!
‫بهم غذا بدین! بهم غذا بدین!
‫ایتن یهو بوی متفاوتی گرفت.
‫یه بوی عرقی.
‫نکنه اون دختره ‫ربطی به این قضیه داشته باشه.
‫نه!
‫هی، هی، بیلی، بیلی، بیلی، بیلی.
‫- وای! ‫- ببخشید.
‫ببخشید. کار سگه بود. من نبودم.
‫من همچین کاری نمی‌کنم.
‫خیلی‌خب. خب، ‫شاید باید به سگت یه کم ادب یاد بدی.
‫سعی کردم. ‫زیاد باهوش نیست.
‫واقعاً؟
‫شنیدی در موردت چی گفت؟ ‫به‌نظر من که خیلی باهوشی.
‫آره.
‫چه چشمای باهوشی.
‫پشتم می‌خاره.
‫اسمت چیه، خوش‌تیپ؟
‫اسمش بیلیه. بیلی. آره.
‫بیلی.
‫خب، سگ خیلی خوبی به‌نظر میای، بیلی.
‫- آره. ‫- ببخشید؟
‫- کارت خوب بود. ‫- ممنون.
‫ایول!
‫آره.
‫اونو ازش دور نگه دار.
‫باشه، باشه، باشه.
‫- واقعاً ماهر بودی. ‫- ممنون.
‫یعنی، واقعاً خوب. ‫اونجا داشتم تماشات می‌کردم.
‫- باشه. ‫- نه اون‌جوری.
‫می‌بینمت.
‫هی. اگه دیگه با هم حرف نزدیم،
‫فقط می‌خوام ‫حرفی که قبلاً زدم رو پس بگیرم
‫که گفتم سگم باهوش نیست.
‫اون واقعاً خیلی باهوشه.
‫قطعاً باهوش‌تر از منه.
‫حالا جفتشون یه بوی عرقی می‌دادن.
‫می‌خوای یه هات‌داگ یا چیزی بگیریم؟ ‫پاپ‌کورن؟
‫حتماً.
‫خیلی‌خب، بریم.
‫می‌خواستم نجاتشون بدم،
‫ولی نمی‌دونستم چطوری.
‫ممنون.
‫وای!
‫دارم می‌میرم. الان می‌میرم.
‫نگران نباش، ایتن! کمکت می‌کنم!
‫- خیلی‌خب. ‫- آره.
‫ممنون. ممنون از جفتتون بابت سواری.
‫چرا اون‌همه کنده‌ی گوشتی خوردم؟
‫آره، باید یه کاری بکنیم.
‫آره، خیلی خوب میشه.
‫- خوش گذشت. ‫- واقعاً.
‫به‌جز قسمت پول دادن ‫بابت ۲۸ تا هات‌داگ.
‫ببخشید.
‫وای!
‫آره، بهتره بری. بهتره سریع بری.
‫- خداحافظ. ‫- می‌بینمت.
‫از اون لحظه به بعد، ‫دختره عضو گله‌ی ما شد.
‫ازش خوشم می‌اومد.
‫تازه، بوی بیسکویت می‌داد.
‫بیا.
‫مگه نه؟
‫ما با هم زوزه می‌کشیدیم.
‫و بعضی وقتا، ‫توی ماشین می‌نشستیم
‫میشه حسش کرد.
‫تابستون داره تموم میشه.
‫بهترین تابستون عمرم.
‫آره.
‫دلم نمی‌خواد برگردم مدرسه.
‫چرا، دلت می‌خواد.
‫می‌خواد؟
‫آره!
‫قراره یه بورس تحصیلی بزرگ فوتبالی ‫توی یه دانشگاه خوب بگیری.
‫و بعد منم برای اون دانشگاه درخواست میدم
‫و یه بورس علمی می‌گیرم.
‫و بعدش جفتمون میریم دانشگاه، ‫و دیگه هیچ‌وقت از هم جدا نمیشیم.
‫وای، همه‌چی رو برنامه‌ریزی کردی، نه؟
‫آره، دقیقاً.
‫برنامه‌ی خوبیه.
‫مگه نه، بیلی؟
‫چی؟ چی گفتی؟
‫- می‌بینمت. ‫- خداحافظ!
‫خداحافظ!
‫فردا می‌بینمت!
‫پسر خوب.
‫من باید برم.
‫- کجا میری؟ ‫- میرم یه کم دلستر بگیرم.
‫فقط ازت خواستم صداتو بیاری پایین.
‫بس کن! بس کن! بس کن!
‫میشه لطفاً فقط آروم باشی؟
‫پدر و مادرم طبقه‌ بالان، جیم.
‫متأسفم. حق با توئه.
‫باشه، دیگه اون‌کار رو نمی‌کنم. ‫میرم. فقط میرم.
‫- به‌نظرت اینجوری خوبه؟ ‫- بیا، پسر.
‫نه، فقط بهم بگو. ‫اگه خوشحال میشی بهم بگو.
‫فقط میرم! دارم میرم. باشه، میرم!
‫- میشه فقط برگردی تو؟ ‫- بس کن، الیزابت!
‫خفه شو! خفه شو!
‫دارم سعی می‌کنم کمکت کنم، جیم.
‫تو داری سعی می‌کنی کمکم کنی؟ ‫می‌خوای کمکم کنی؟
‫تو زن منی، الیزابت.
‫- باید حمایتم کنی. ‫- حمایتت می‌کنم.
‫میشه فقط برگردی تو؟ ‫هی. هی، رفیق.
‫هی.
‫داشتی جاسوسیمو می‌کردی؟
‫چی؟
‫داشتی جاسوسیمو می‌کردی؟
‫- ولش کن، جیم. ‫- بیا اینجا.
‫حرفی برای گفتن داری؟
‫- تازه رسیدم خونه. ‫- بیا اینجا.
‫ببین چطوری نگاهم می‌کنه.
‫- حالم از طرز نگاهت بهم می‌خوره. ‫- آروم باش.
‫- ببین چطوری نگاهم می‌کنی. ‫- داری چیکار می‌کنی؟
‫این قضیه ربطی به اون نداره!
‫- دخالت نکن! ‫- داری چیکار می‌کنی؟
‫آروم. آروم باش. آروم باش.
‫خدایا!
‫حق با توئه.
‫می‌خوام...
‫دیگه هیچ‌وقت دستت بهش نخوره!
‫شنیدی چی گفتم؟
‫باید بری. مامان، اون باید بره.
‫نمی‌تونه اینجا بمونه.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫مطمئنی همه‌چی رو برداشتی؟
‫فقط بذار باهام حرف بزنه.
‫سوار ماشین شو، بابا.
‫از اون لحظه به بعد، ‫ایتن رهبر گله‌ی ما بود.
‫وقتی رفتیم خونه، ‫اوضاع فرق کرده بود.
‫بابا رفته بود.
‫اون گربه مدتی بود ازم قایم می‌شد.
‫و حالا، یافتمش.
‫پیداش کردم!
‫باشه، ببخشید.
‫وای خدا!
‫برو! قرمز-۸۰.
‫قرمز-۸۰!
‫پایین!
‫جایگیری! آماده!
‫خوبه! بنداز بالا!
‫ایول، ایتن!
‫برو!
‫یالا، تایگرز!
‫پایین. جایگیری. آماده!
‫تاچ‌داون، تایگرز!
‫مامان!
‫نه.
‫بورس کامل. چهار سال.
‫وای خدای من! واقعاً؟
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب، تو اینجا منتظر باش. ‫باشه، رئیس‌سگه؟ باشه.
‫تو اینجا وایسا، ‫برات یه چیزی میارم بخوری. باشه؟
‫- الان گفتم باشه. ‫- پسر خوب.
‫یالا، عزیزم! بذار بسوزه!
‫برو! برو، برو، برو، برو! یس!
‫چی؟
‫دارم کشیک میدم.
‫امنه.
‫چی؟
‫وای. اون اینجا چیکار می‌کرد؟
‫اونم توی یکی از مودهای بدش. ‫می‌تونستم بوش رو حس کنم.
‫بیا، بریم.
‫- بیا. ‫- مغزش به مامانش رفته، نه؟
‫سلام، بابا.
‫سلام، رفیق.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫دیدمت. امشب دیدمت...
‫- و کارت خوب بود. ‫- برای بازی اومده بودی؟
‫آره.
‫دستت خوبه.
‫خب، همه‌چی خوب پیش میره پسر، آره؟
‫- بازی خوبی بود، نه؟ ‫- بابا. هی، بابا.
‫همگی برای برد بزرگ هیجان‌زده‌ایم، نه؟ ‫این پسر رو تشویقش کنین!
‫مجبور نیستی الان این‌کار رو بکنی، بابا.
‫یالا! زود باشین!
‫میشه تمومش کنی؟
‫خیلی‌خب.
‫زود باش. بیا بریم.
‫برگرت رو می‌خوای؟ برای بیلی؟
‫هی، رئیس‌سگه. پسر خوب.
‫پس، توی سرزمین ایتن ‫همه‌چی بی‌نقص نیست، ها.
‫حالا می‌دونم چرا داری میری میشیگان، پسر.
‫که از اون بابای دیوونه‌ت دور بشی.
‫- بهتره خفه شی، تاد. ‫- آره؟
‫دلت نمی‌خواد همه بفهمن بابات چه‌جوریه؟
‫ایتن، باید به اتوبوسم برسم. لطفاً.
‫خیلی تابلوئه.
‫- میشه بریم؟ ‫- آره، الان میریم.
‫وجنگ‌هاش رو هم دختره براش می‌جنگه.
‫اگه دانشگاه ایالتی میشیگان ‫ایتن واقعی رو می‌شناخت...
‫بهت گفتم خفه شو، تاد.
‫از اون بو خوشم نمیاد.
‫لطفاً سوار ماشین شو.
‫بیلی، بیا! بیلی، بریم! سوار شو!
‫اون چی بود؟ ‫نکنه همون سنجابه باشه؟
‫عالیه.
‫تاد توی قلمروی ما بود.
‫می‌خواستم گازش بگیرم.
‫ولی یادم اومد ایتن گفته گاز گرفتن ممنوع.
‫بعدش یادم رفت.
‫هی!
‫نه، نه، نه.
‫ایتن.
‫بیلی، خفه شو.
‫مامان!
‫مامان، مامان، مامان! ‫بلند شو. بلند شو. زود، زود.
‫بیا! بجنب!
‫باید بریم بیرون. ‫نمی‌تونیم. نمی‌تونیم. بیا.
‫پنجره. بیا اینجا.
‫آتیش! آتیش!
‫باید بپری.
‫خیلی بلنده. ملافه‌هات رو بیار! ‫ملافه‌هات رو بیار!
‫می‌خوام اینا رو به هم گره بزنم.
‫کسی نردبان دم‌دست داره؟
‫باید کمک کنیم بیان پایین.
‫یا خدا.
‫چند نفر توی خونه‌ان؟
‫خیلی‌خب.
‫پشت خونه رو چک کنین!
‫یکی بیاد کمک.
‫برو، برو، برو!
‫- گرفتیمتون. ‫- گرفتمش.
‫گرفتیمتون. گرفتیمتون.
‫پسر خوب. پسر خوب.
‫دور ‌و ‌بر پشت رو چک می‌کنم!
‫من اینجام، درست پشت سرت‌ام.
‫نه!
‫کاری از دستم برمیاد؟
‫باید کمکش کنیم بیاد پایین. ‫زود باش، ایتن.
‫- باید بپری، پسرم! ‫- ایتن.
‫بپر!
‫ایتن!
‫می‌تونی تکون بخوری؟
‫پام!
‫- پام. ‫- حالت خوب میشه.
‫حالت خوبه.
‫یکی این سگ رو بگیره.
‫هی، بیلی. بیلی.
‫نه. نه.
‫با اون برو. با اون برو. نه!
‫یک، دو، سه.
‫بذار کمکت کنم.
‫درست میشه، پسر. برمی‌گرده.
‫آروم.
‫نه. هی! هی! نکن! بس کن!
‫یکی سگه رو بگیره.
‫هی، هی، هی.
‫از چی فرار می‌کنی، پسرم؟
‫قسم می‌خورم تصادفی بود.
‫چرا برامون تعریف نمی‌کنی چه اتفاقی افتاد؟
‫یه ترقه داشتم...
‫فکر کنم باید با ما بیای.
‫تصادفی بود.
‫فران، فران! زود باش، بیا. ‫اونا اینجان. اونا اینجان.
‫مواظبم.
‫سلام، عزیزم. خوشحالم می‌بینمت.
‫ببینش. بیا، بیا.
‫گرفتمش.
‫فران. بس کن. بس کن.
‫- خوشحالم می‌بینمت، ایتن. ‫- آره. منم همین‌طور.
‫تمام روز داشتم شیرینی می‌پختم.
‫اتاق رو برات آماده کردم، ایتن.
‫خیلی خوبه که اینجا پیشمونی.
‫ایتن دیگه هیچ‌وقت دلش نمی‌خواست بازی کنه.
‫بیلی!
‫با اینکه همه‌جا با خودش ‫یه چوب جدید و عالی می‌برد.
‫بیلی. بیخیال.
‫- نه، نه، نه. ‫- بیلی.
‫بیا. بیا.
‫نمی‌تونستم مجبورش کنم باهام بازی کنه.
‫تنها کاری که می‌خواست بکنه خوابیدن بود.
‫حالا کلی وقت آزاد داشتم. ‫برای همین، یه دوست جدید پیدا کردم.
‫شبیه یه اسب کوچک بود
‫یا یه سگ غول‌پیکر.
‫با یه بوی خاص خودش،
‫که خیلی عالی و حال‌به‌هم‌زن بود.
‫دلم می‌خواست توش غلت بزنم.
‫بهمون خوش می‌گذشت.
‫تا وقتی که دیگه نگذشت.
‫حداقل هانا هنوز سر می‌زد.
‫سلام!
‫سلام.
‫سلام، بیلی! سلام!
‫سلام! منم دلم برات تنگ شده بود.
‫پسر خوب! پسر خوب!
‫تو خیلی پسر خوبی هستی. ‫بیا! بیا!
‫- هی. ‫- هی.
‫می‌خوای... بریم برکه؟
‫چندتا ساندویچ درست کردم.
‫آره.
‫آره، اگه دلت می‌خواد.
‫فقط فکر کردم ‫خوبه اگه بتونیم از خونه بریم بیرون.
‫ببرمت بیرون.
‫چیه؟
‫ببین، هانا، خوبه که تلاش می‌کنی، ‫ولی مجبور نیستی...
‫مجبور نیستی این‌کار رو بکنی. ‫مجبور نیستی کمکم کنی.
‫برای تو انجامش نمیدم. ‫برای خودمون انجام میدم.
‫نه، این کار رو برای من می‌کنی.
‫سه هفته‌ی دیگه میری دانشگاه.
‫- ولی مدام برمی‌گردم. ‫- و من اینجا می‌مونم.
‫با این.
‫باید دست از تأسف خوردن برای خودت برداری.
‫نمی‌تونی این کار رو برای من بکنی، هانا.
‫من هر کاری برات می‌کنم.
‫فکر نمی‌کنم دیگه باید با هم باشیم، هانا.
‫وای!
‫دیگه نباید با هم باشیم.
‫فایده نداره. متأسفم.
‫چرا داری این‌کار رو می‌کنی؟
‫بیلی.
‫پسر خوب.
‫توپت رو می‌خوای؟
‫خیلی‌خب، اینم توپت. برو.
‫خداحافظ، بیلی.
‫صبر کن. صبر کن، نه. نه، بمون.
‫واقعاً دلم برای هانا تنگ شده بود.
‫ایتن هم دلش براش تنگ شده بود.
‫می‌تونستم بفهمم.
‫ایتن، برات ساندویچ درست کردم.
‫می‌ذارمش صندلی عقب، باشه؟
‫خیلی‌خب، فران. بیلی، بیلی، بیلی.
‫پسر خوب. ‫دلت برام تنگ میشه، ها؟
‫منم دلم برات تنگ میشه.
‫اونجوری با غصه نگاه نکن، زن.
‫دانشکده‌ی کشاورزیِ خوبیه.
‫قراره هر چیزی که لازمه بدونه رو یاد بگیره
‫در مورد اداره کردن این مزرعه.
‫خیلی‌خب. برو. یالا.
‫بهتره بگیریش. اون نمی‌فهمه.
‫- بیا اینجا. پسر خوب. ‫- سگ رو گرفتی؟
‫- بیا اینجا. بمون، بیلی. بمون. ‫- بیا، پسر.
‫وای!
‫خدای من.
‫پسر خوب، بیلی.
‫برام نگهش دار. باشه، بیلی؟
‫- خداحافظ، ایتن! ‫- بااحتیاط رانندگی کن.
‫می‌بینمت، ایتن!
‫نه، بیلی. بمون.
‫بمون. داریم بازی می‌کنیم!
‫بیلی!
‫خیلی وقته بازی نکردیم.
‫بیلی؟
‫از این مدل جدید بازی خوشم میاد.
‫تو دیوونه‌ای. می‌دونی رئیس‌سگه؟
‫شاید بهتره دفعه بعد این‌همه رانندگی نکنی.
‫مواظب اوضاع اینجا باش. باشه، پسر؟
‫زود برمی‌گردم.
‫قول میدم.
‫یالا. بجنب. برو خونه.
‫انسان‌ها پیچیده‌ان.
‫کارایی می‌کنن که سگ‌ها نمی‌تونن بفهمن.
‫مثل ترک کردن.
‫من و ایتن قرار بود با هم باشیم. ‫ولی اگه ایتنی نبود،
‫بودن من اینجا چه هدفی داشت؟
‫شاید هدف این بود که دنبال هدف نگردم.
‫خیلی‌خب، صبر کن. صبر کن.
‫باشه. الان برمی‌گردم، بیلی.
‫حالا دیگه همه‌چی ‫با سرعت کمتری پیش می‌رفت.
‫که اشکالی نداشت.
‫چون دیگه هیچ‌وقت حس دویدن نداشتم.
‫همیشه خسته بودم.
‫دیگه حس بازی کردن نداشتم.
‫حتی با اون اسب-سگ.
‫هی، بیلی.
‫خوبی، پسر؟
‫بیل.
‫مراقب باش.
‫ببینیم اینجا چی داریم.
‫چشماش درست به‌نظر نمی‌اومدن. ‫یه کم پرآب و کدر بودن.
‫و داشت له‌له می‌زد. ‫تنفسش با زحمت بود.
‫این توده‌ی کوچیک رو هم توی...
‫آره. زیاد آب می‌خورده و ادرار می‌کرده؟
‫نه.
‫- بی‌حاله. ‫- پس دیگه دلش نمی‌خواد بره پیاده‌روی؟
‫مجبور شدم بغلش کنم ببرمش توی ماشین.
‫چیکار می‌تونیم براش بکنیم، دکتر؟ ‫نظرتون چیه؟
‫می‌تونیم آزمایش بگیریم، ‫ولی می‌ترسم که
‫احتمالاً نتایج همون باشه.
‫کلیه‌هاش دارن از کار می‌افتن.
‫همه خیلی ناراحت بودن.
‫ولی من خسته‌تر از اون بودم ‫که خوشحالشون کنم.
‫دکتر جویس، ‫می‌تونم از تلفنتون استفاده کنم؟
‫- بله، حتماً. ‫- دکتر...
‫اگه این آدم بود...
‫شما دامپزشک هستین.
‫الو.
‫آره، دنبال ایتن می‌گردم. ‫پدربزرگشم، بیل.
‫ایتن! منم، پدربزرگ.
‫ایتن؟
‫اینجایی؟
‫نمی‌تونم بوت رو حس کنم.
‫کجایی؟
‫هی، بیلی.
‫ایناهاش.
‫می‌تونستم بفهمم که هنوز غمگینه.
‫نمی‌خواستم غمگین باشه.
‫سگ بازیگوش.
‫رئیس‌سگه.
‫می‌دونستم اومدم اینجا تا ایتن رو ‫دوست داشته باشم و خوشحالش کنم.
‫بیلی، بیلی، بیلی، بیلی.
‫نمی‌خواستم این‌جوری ترکش کنم.
‫پسر خوب.
‫پسر خوب، بیلی.
‫نگران نباش. فقط یه سوزش کوچیک ‫توی گردنش حس می‌کنه.
‫و بعد درد از بین میره.
‫و بعد دوباره اتفاق افتاد.
‫مادر، شیر، زبون،
‫گرما، برگشته بودم.
‫ولی چرا؟ ایتن کجا بود؟
‫چیزای دیگه هم گم شده بود.
‫من...
‫چی؟ من دخترم؟
‫یالا. یالا.
‫دختر خوب. دختر خوب.
‫مرد من خیلی جدی بود.
‫نگاه کن!
‫- ما سخت کار می‌کردیم. ‫- از روی مانع. از روی مانع. دختر خوب!
‫حتی وقتی بازی می‌کردیم،
‫- اونو شبیه کار می‌کرد. ‫- آروم.
‫پایین، پایین.
‫والی رو پیدا کن. بگرد! برو!
‫والی یه فاجعه بود،
‫همیشه تیکه‌های لباسش رو گم می‌کرد.
‫پیداش کردی.
‫کارت خوب بود. خیلی‌خب. باشه.
‫[سگ پلیس. الی] ‫[پلیس شیکاگو]
‫کارلوس روییز.
‫پس، هدف من اینه؟
‫ربطی به خوش‌گذرونی نداره.
‫- ربطی به ایتن نداره. ‫- بیا. زود باش.
‫کار من اینه که بگردم، پیدا کنم،
‫و نشون بدم.
‫کارت خوبه. کارت خوبه.
‫ولی حتی وقتی کارمو خوب انجام می‌دادم،
‫مرد من بازم غمگین بود.
‫تنها بود.
‫می‌تونستم بو بکشم که قبلاً کس دیگه‌ای ‫اینجا زندگی می‌کرده، ولی بوش ضعیف بود.
‫خیلی وقت بود که اون اطراف نبود.
‫اونجا بود که فهمیدم
‫تنها بودن شاید بدترین چیزی باشه ‫که می‌تونه برات اتفاق بیفته.
‫می‌دونستم دلتنگی برای یه نفر، چه حسی داره.
‫اونم دلش برای کسی تنگ شده بود؟
‫بس کن.
‫هی!
‫چیه؟
‫تخت‌خواب سگ. همین الان.
‫الی...
‫تخت‌خواب سگ. همین الان.
‫چرا به حرفش گوش کردم؟
‫دلم نمی‌خواست برم.
‫و می‌تونستم بفهمم ‫اونم دلش نمی‌خواست برم.
‫ای بابا!
‫میشه راحتم بذاری؟
‫ناله کردن نداریم.
‫اسلحه.
‫اسلحه بویی داشت که دماغم رو می‌سوزوند.
‫تکون نخور.
‫بمون.
‫آروم.
‫بهش عادت کن.
‫قوی باش.
‫دختر خوب.
‫بله؟
‫چیه؟
‫منم می‌تونم اون کار رو بکنم.
‫دلیلی نمی‌بینم که نشه بیای.
‫بیا.
‫این پلیوریه که دیروز تنش بوده.
‫امروز شلوار جین آبی و ژاکت آبی پوشیده بود.
‫برای یه دعوای خانوادگی فراخونده شدیم.
‫وقتی رسیدیم، تبدیل به آدم‌ربایی شد.
‫نامزد سابق، مسلح. ‫دختر ۱۲ ساله‌ش رو برده.
‫این چیه؟
‫این آخرین تیکه از لباسیه که تنش بوده.
‫بیا. بیا.
‫یه پلاک ناقص گزارش شده
‫روی یه تویوتای آبی که ‫داره به سمت شرق میره، طرف مخزن آب.
‫دریافت شد. تو راهیم.
‫الی.
‫پیدا کن.
‫پیداش کن، الی. دختر خوب.
‫پیداش کن.
‫چوب‌شور. پیتزا. هات‌داگ.
‫لاستیک. قطار. تاکسی.
‫قهوه. پلیور. دختر. دختر پلیوری!
‫دختر! دختر!
‫یالا.
‫بیا. بیا.
‫ایول دختر.
‫بگیرش! بگیرش!
‫ایست!
‫پلیس!
‫ایست!
‫بگیرش، دختر. بگیرش!
‫بگیرش، الی.
‫گفتم ایست!
‫آروم! ولش کن!
‫تکون نخور! تکون نخور!
‫وایسا!
‫هی!
‫ایست!
‫گرفتیمت. گرفتیمت.
‫- دختر خوب. ‫- آفرین.
‫ولش کن!
‫گرفتیمش. گرفتیمش.
‫پاشو.
‫بیا. پاشو.
‫بیا.
‫واحد سگ‌های پلیس کی-۲۷ هستم. ‫درخواست فوری
‫برای نیروی کمکی دارم.
‫سگم تیر خورده.
‫تکرار می‌کنم، سگ تیر خورده.
‫همیشه از آمپول زدن متنفر بودم.
‫این قطعاً بدترین آمپولی بود ‫که تا حالا خوردم.
‫الی.
‫حالت خوب میشه.
‫تو سگ خوبی هستی.
‫از صدای کارلوس می‌تونستم بفهمم ‫کارمو خوب انجام دادم.
‫تو سگ خوبی هستی.
‫باید استراحت کنم.
‫میشه فقط توی تختت بخوابم؟
‫اون یه زندگی متفاوت بود.
‫راستش، زیاد خوش نگذشت.
‫ولی کار خوبی کردم.
‫بفرما.
‫حالا من فسقلی‌ام، و همه‌ش گوشم!
‫سلام.
‫بامزه‌ترین توله‌سگ کوچولوی دنیایی؟
‫بوی خوبی می‌داد.
‫بوی آفتاب و چوب‌شور.
‫فکر کنم هستی.
‫آره. می‌خوای با من بیای خونه، ها؟
‫خیلی‌خب، باید با من بیای خونه.
‫باید با من بیای خونه، ها؟
‫می‌خوای توی این کمکم کنی؟
‫چه خبره؟ کجا داری میری؟ بیا اینجا.
‫چه خبره؟ چه خبره، ها؟
‫می‌تونستم بفهمم غمگینه.
‫باید خوشحالش می‌کردم.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫دمم کجاست؟ آهای؟ دمم کجاست؟
‫خیلی‌خب، پسر. باشه. ‫بیا. بیا، بریم.
‫مایا هر جا می‌رفت، ‫منم با خودش می‌برد.
‫که عالی بود!
‫طبق گفته‌ی فیلسوف آمریکایی ‫چارلز سندرز پرس...
‫همیشه برام یه چیزی می‌آورد بخورم.
‫تقریباً یادم رفته بود گرسنگی چه حسی داره.
‫خب، تقریباً.
‫هی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سگ بامزه‌ایه.
‫هه. ممنون.
‫ببین، چند نفرمون داریم ‫یه گروه مطالعه تشکیل میدیم.
‫توی سالن عمومی وودفورد ‫همدیگه رو می‌بینیم.
‫خوشحال میشیم تو هم بهمون ملحق بشی.
‫دوست داشتم بیام،
‫ولی برنامه دارم، پس...
‫ولی من نگفتم کی قرار می‌ذاریم.
‫نه، سرم شلوغه.
‫می‌دونم سرم شلوغ میشه. ‫سگم هست، پس باید...
‫ممنون.
‫باید برم. متأسفم. ‫باید سگمو ببرم بیرون.
‫باشه. ولی ممنون!
‫باشه.
‫شاید دفعه‌ی بعد.
‫آره!
‫نمی‌دونم چم شده، تینو.
‫شاید خوب باشه که با آدما آشنا بشم، ولی...
‫نه. تازه باید تنها درس بخونم.
‫یواش! یواش! ‫پاهام خیلی کوتاهن.
‫خیلی حس حماقت دارم.
‫زود فهمیدم که ‫با اینکه مایا همه‌ش حرف می‌زد،
‫خیلی شبیه کارلوس بود.
‫هیچ‌کس دیگه‌ای توی گله‌ی ما نبود. ‫فقط من و مایا.
‫ولی دارم کم‌کم می‌فهممش.
‫راستش، می‌تونم ذهنش رو بخونم.
‫می‌دونی دارم به چی فکر می‌کنم؟
‫- چیپس. ‫- چیپس.
‫می‌دونی دارم به چی فکر می‌کنم؟
‫- پیتزا! ‫- پیتزا.
‫لطفاً. پیتزا.
‫- سلام، کریس. ‫- سلام.
‫خداحافظ.
‫- آماده‌ای؟ ‫- آماده‌ام.
‫می‌دونی دارم به چی فکر می‌کنم؟
‫بستنی!
‫مسخره‌ست،
‫ولی بعضی وقتا واقعاً فکر می‌کنم ‫می‌دونی دارم به چی فکر می‌کنم.
‫بستنی، بستنی، بستنی.
‫تینو، من بیش از حد تنهام.
‫می‌خوای بریم بستنی بخوریم؟
‫ذهنمو خوندی.
‫فکر کنم همینه، تینو.
‫فکر کنم قراره فقط من و تو باشیم.
‫نمی‌دونم. ‫این خوبه، مگه نه؟ چون
‫من عاشقتم، و تو عاشق منی ‫و عشق تنها چیزیه که مهمه.
‫آخه مهم نیست عشقتو از کجا می‌گیری،
‫تا وقتی که یه چیزی عاشقت باشه، مگه نه؟
‫می‌تونم بازم بخورم؟
‫تو خیلی شیرینی.
‫خیلی بامزه‌ای. سلام! عاشقتم.
‫چرا نمی‌تونی دوستم باشی، ها؟
‫چرا نمی‌تونی بستنی بیشتری بهم بدی؟
‫یکی دیگه مونده.
‫قضیه‌ این آدمای روپوش ‌سفید ‫که چیزای تیز به هم میزنن چیه؟
‫خب، سر وقت مشخص بهش غذا میدی؟
‫تقریباً مشخص.
‫چی بهش میدی؟
‫غذا. غذای سگ. چیه؟
‫شاید بهتره بهش تحرک بیشتری بدی.
‫- بیشتر برین پیاده‌روی. ‫- حتماً.
‫آمپول. از اون آمپول‌ها متنفرم.
‫خیلی‌خب، تینو. بیا انجامش بدیم، ها؟ ‫دستور پزشکه. بیا اینجا.
‫خیلی‌خب، توپ رو بیار.
‫یه پیاده‌روی طولانی، ‫و حالا باید دنبال توپ بدوم؟
‫توپ رو بیار. یالا!
‫چرا داشتم اینجوری تنبیه می‌شدم؟
‫تینو، زود باش. تو سگی. ‫برو دنبال توپ. برو دنبالش.
‫یالا، تینو.
‫خوش‌شانس.
‫تینو، این خجالت‌آوره، خب؟
‫شرمنده. امروز نه.
‫توپ رو بگیر. توی مودش نیستم.
‫و بعد دیدمش.
‫و همه‌چی تغییر کرد.
‫قلبم به تپش افتاد.
‫وای.
‫چه خوب گرفتش!
‫تینو! بیارش برای من.
‫تو هم چیزی رو ‫که من حس می‌کنم حس می‌کنی؟
‫هی، ببخشید.
‫- سگم امروز خیلی عجیب رفتار می‌کنه. ‫- نه، اشکالی نداره.
‫بی‌خیال، می‌خوای بری دنبال این؟
‫هی!
‫یه لحظه صبر کن. سلام.
‫من و تو جفتمون ‫با پروفسور کنتر کلاس داریم.
‫درسته. آره، آره. وای.
‫- من ال هستم. ‫- اوکی، من مایام.
‫ببخشید.
‫مایا داشت حرف می‌زد، ‫ولی من گوش نمی‌دادم.
‫تنها چیزی که ‫می‌تونستم بهش فکر کنم اون بود.
‫باحاله. درک می‌کنم.
‫چرا مقاومت کنیم؟
‫باهم یه بوی معرکه میدیم.
‫ما شروع کردیم که همیشه راکسی رو ببینیم.
‫به یه دلیلی، ال هم همیشه می‌اومد.
‫طولی نکشید که
‫یه جا می‌خوابیدیم.
‫دیگه دارم واقعاً می‌فهمم.
‫اگه هدفی وجود داشته باشه،
‫راکسی هدفه.
‫صبر کن. چه خبره؟
‫مایا؟
‫یه چیزی توی ذهنم بوده که
‫می‌خواستم در موردش باهات حرف بزنم.
‫اون بوی عرق رو می‌شناسم.
‫ما الان یه مدته با همیم و...
‫مایا، می‌خوام همسرم بشی.
‫ال! وای خدای من! بله!
‫یه چیزی اینجا اشتباهه. ‫مایا توی دردسره.
‫بله!
‫خطر وجود داره.
‫برو پشت من، راکسی. ‫من از همه‌مون محافظت می‌کنم!
‫وای!
‫ال!
‫خیلی‌خب. آماده.
‫تو حسودی می‌کنی ‫چون فالون بچه‌ش رو به دنیا آورده
‫و این بیشتر از قبل پارانویدت کرده.
‫- خیلی‌خب، الکسیس قراره کتک بخوره... ‫- درسته.
‫همین‌جوری یه ریز داره زر می‌زنه.
‫چون کریستل دیگه تحمل اینا رو نداره.
‫این دیوونگیه.
‫بهت گفتم. بهت گفتم.
‫وای خدا.
‫اون‌همه سروصدا توی شکمش چیه؟
‫چیزی خورده بود؟
‫یو، اونا دارن سعی می‌کنن همدیگه رو بکشن.
‫چی؟
‫وای، نه.
‫یه بچه بود.
‫نفس می‌کشه؟
‫باید آروم باشی، عزیزم. ‫داره نفس می‌کشه، باشه؟
‫شاید باید بیدارش کنیم، ‫فقط محض اطمینان.
‫نمی‌فهمیدم چرا یه بچه گرفتن.
‫تمام توجهشون رو گرفت.
‫خوب شد که من و راکسی ‫هر چیزی که نیاز داشتیم رو داشتیم.
‫همدیگه رو.
‫سلام، عزیزم.
‫بعد رفتن و بچه‌های بیشتری گرفتن.
‫که به‌نظر من اشتباه بود.
‫خیلی زود مجبور شدم ‫زندگیمو در حال فرار بگذرونم.
‫پیداش کردم!
‫هیچ راه فراری نبود.
‫گذاشتم هر کاری می‌خوان باهام بکنن.
‫هر کاری می‌کردم ‫تا راکسی بتونه در امان باشه.
‫مأموریتم همین بود، ‫که همیشه ازش محافظت کنم.
‫راستش اگه بخوام صادق باشم، ‫از این‌همه توجه خوشم می‌اومد.
‫بم!
‫همین‌طور که من و راکسی پیرتر می‌شدیم،
‫ارتباطمون قوی‌تر می‌شد.
‫و اون هیچ‌وقت اون جرقه‌ای که
‫اولین بار منو جذبش کرد رو از دست نداد.
‫یه روز، راکسی رفت دامپزشکی.
‫و دیگه هیچ‌وقت برنگشت.
‫به من نگاه کن! به من نگاه کن!
‫همه باهام خوب بودن.
‫ولی همین‌طور که سال‌ها می‌گذشت،
‫دلم برای راکسی تنگ می‌شد.
‫بدون اون مثل قبل نبود.
‫هی، تینو.
‫تینو.
‫می‌دونی دارم به چی فکر می‌کنم؟
‫آره. می‌دونم داری به چی فکر می‌کنی.
‫پیتزا.
‫نه؟
‫پیتزا نه؟
‫گرسنه‌م نیست.
‫باشه.
‫تینو.
‫داری به چی فکر می‌کنی؟
‫تینو، داری به چی فکر می‌کنی؟
‫فکر می‌کنم آماده‌ام.
‫واقعاً یکی از بهترین زندگی‌هام بود.
‫برگشتم. دوباره.
‫ولی چرا؟
‫توله‌سگ! ‫توله‌سگ می‌خواین؟
‫توله‌سگ برای فروش!
‫کی توله‌سگ می‌خواد؟
‫سلام!
‫دوباره شروع شد.
‫ببین چی گرفتم!
‫آره، دارم می‌بینم.
‫ببین چقدر بامزه‌ست.
‫می‌دونی، دیوونگیه. ‫کی قراره ازش مراقبت کنه؟
‫من می‌کنم.
‫بیخیال. ‫اسمشو گذاشتم وافلز.
‫نه توی خونه.
‫بیا.
‫همه‌ش بهش می‌گفتم قراره بزرگ‌تر بشی.
‫الان دیگه زیاد نمی‌خوادت، نه؟
‫هچوقت جایی نمی‌رفتم.
‫هیچ‌وقت بازی نمی‌کردم.
‫انگار روزها بدون من می‌گذشتن و می‌گذشتن.
‫۳۰ روز وقت دارین این مسئله رو حل کنین.
‫وقتی اون افسر اومد،
‫فکر کردم اومده منو ببره
‫تا «بگرد و پیدا کن» بازی کنیم.
‫ولی بدون من رفت.
‫کثیفه. ‫باید از شرش خلاص بشیم.
‫نه نمیشیم.
‫- دیگه کافیه! ‫- اون سگ! من راهش دادم اینجا.
‫مطمئن میشی یه خونه‌ی خوب پیدا کنه، نه؟
‫یه آدم مسئولیت‌پذیر؟
‫آره.
‫بیا. بیرون.
‫راه بیفت.
‫بریم. یالا.
‫بجنب.
‫خداحافظ، سگه.
‫حالا قراره پیاده برم خونه؟
‫زیاد عادلانه به‌نظر نمی‌اومد.
‫ولی وقتی بهش فکر کردم،
‫دلم نمی‌خواست برگردم به اون خونه.
‫ببین، مامان.
‫به‌نظر باحال میاد.
‫برو بگیرشون. اوناهاش.
‫خیلی وقته خوش‌گذرونی نکردم.
‫می‌خوای سگت رو بیاری؟
‫آره. عالی میشه.
‫تو رو می‌شناسم؟
‫یه چیزی در مورد تو هست.
‫این...
‫بوته.
‫گم شدی؟
‫اهل کجایی؟
‫قلاده داری؟
‫این بو رو می‌شناسم.
‫نترس.
‫این...
‫مال خیلی وقت پیشه.
‫من قبلاً اینجا بودم؟
‫خیلی خوشحال بودم ‫که اون شهر رو پشت سر گذاشتم.
‫دماغم پر از بوهای تازه و جدید بود.
‫و بعد
‫بوهایی هستن ‫که هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنی.
‫قطار. خزه. درخت‌ها.
‫اسب. آشغال.
‫اسب-سگ بود!
‫ممکنه همون باشه؟
‫همون بود.
‫می‌تونست معنیش این باشه ‫که ایتن هم اینجاست؟
‫ایتن؟
‫نمی‌تونه اون باشه.
‫خودشه؟
‫خودشه.
‫خودشه! آره!
‫آره، خودشه!
‫هی، هی، هی!
‫منم!
‫رئیس‌سگه! ‫بیلی، بیلی، بیلی.
‫سگ بازیگوش!
‫تو از کجا پیدات شد؟
‫بعد از این‌همه زندگی، ‫واقعاً پیداش کرده بودم!
‫ایتن رو پیدا کردم!
‫شرط می‌بندم گرسنه‌ای.
‫بفرما.
‫وای،
‫حتماً هستی. ‫هیچ‌کس دست‌پخت منو دوست نداره.
‫اونجوری نگاهم نکن.
‫نمی‌تونی اینجا بمونی.
‫باید بری خونه. تو مال یکی هستی.
‫خونه! آره! آره، من خونه‌م!
‫برو خونه، سگ.
‫برو خونه.
‫خیلی لجبازی، مگه نه؟
‫بعد سه‌شنبه شب حدود ۸ میلی‌متر بارون اومد.
‫مطمئن شو یه خونه‌ی خوب پیدا می‌کنه.
‫سگ خوبیه.
‫حتماً.
‫نه! نه، منو اینجا نذار.
‫اینجا محل روپوش‌سفیدهاست.
‫جای من پیش توئه.
‫خداحافظ، سگ.
‫می‌خوای از اینجا بری؟
‫می‌خوای بری؟ بیا، بریم.
‫برگشتم روی صندلی جلو.
‫خیلی‌خب، رفیق.
‫حدس می‌زنم قراره من و تو باشیم.
‫و الاغه.
‫الاغ چیه؟
‫خب، آخرین بار کی حموم رفتی؟
‫پسر خوب.
‫بفرما. خیلی‌خب.
‫بیا بیرون. ‫بیرون. بریم.
‫[بادی]
‫داری یه قلاده‌ی جدید می‌گیری.
‫آره!
‫به‌نظر نمیاد کم غذا خورده باشه. ‫هیکلش خوبه.
‫آره، پسر خوبیه. مگه نه؟
‫ولی ایتن هنوز غمگین به‌نظر می‌رسید.
‫شاید به‌خاطر این بود که تنها می‌خوابید.
‫می‌خواستم کمکش کنم، ‫ولی نمی‌دونستم چطوری.
‫صبر کن. صبر کن.
‫فکرتو برای خودت نگه دار.
‫خیلی‌خب، بیلی. ‫بیا انجامش بدیم.
‫زود. زود، زود، زود، زود.
‫همین‌جاست.
‫دارم دنبال...
‫بیا، کارلی.
‫بیا اینجا، دختر. بیا، کارلی.
‫بیا اینجا، کارلی.
‫- می‌تونی در رو برام باز کنی؟ ‫- آره، مامانی.
‫دختر خوب.
‫ببخشید.
‫ببین، ویل. ‫مادربزرگ اینجاست.
‫دوباره همون بوئه.
‫من خیلی خوبم.
‫سورپرایز بزرگیه.
‫الان قوی‌تره.
‫برات یه کم خرت‌وپرت گرفتم.
‫هاناست!
‫هنوز اینجایی؟
‫فرق کردی.
‫ولی هنوز بوی بیسکویت میدی.
‫این کیه؟
‫همون سگ ولگرد توی پارکه.
‫ولگرد؟ واقعاً؟
‫خب...
‫سلام.
‫چه سگ خوبی.
‫خب، قطعاً ولگرد نیست
‫چون قلاده داره. بذار ببینم.
‫اسمش بادیه.
‫بذار ببینم. متعلقه به...
‫[ایتن مونتگومری]
‫یالا، ایتن. ‫می‌تونم اون داخل بوت رو حس کنم.
‫دلم نمی‌خواد اینجا تنهات بذارم.
‫ولی حدس می‌زنم خونه نیست.
‫سلام، ایتن.
‫سلام، هانا.
‫سگت رو آوردم خونه.
‫باید برات سخت بوده باشه،
‫از دست دادن شوهرت، ‫بعد از اون‌همه سال.
‫آره، باعث شد دلم برای دخترم خیلی تنگ بشه.
‫و بعد با اومدن بچه‌ی جدید،
‫فکر کردم ریچل و میگل ‫واقعاً به کمک نیاز دارن.
‫آره.
‫چند وقت قراره بمونی؟
‫خب، من مهمون نیستم، ایتن.
‫حدود یه ماه پیش برگشتم اینجا.
‫برگشتی؟
‫به خونه خوش اومدی.
‫ممنون.
‫خب، اینجا هنوز همون‌طوریه.
‫- آره. ‫- بیا!
‫خب، تو چی؟ ‫هیچ‌وقت با کسی آشنا نشدی؟ یا...
‫هیچ‌وقت مورد مناسب پیدا نشد.
‫واقعاً لجبازم.
‫اینو می‌دونم.
‫وقتی تصمیم به کاری می‌گرفتی، ‫دیگه تموم بود.
‫آره.
‫برای انجام دادن کارها خوبه.
‫برای روابط زیاد خوب نیست.
‫خیلی‌خب، پس...
‫خیلی‌خب، شروع شد.
‫قراره صورت‌ها لیس زده بشه.
‫خب، ببین...
‫واقعاً خوب بود. من باید برم.
‫ممنون، ایتن.
‫صبر کن، چی؟ بیخیال!
‫هی، ممنون که سگم رو برگردوندی.
‫خواهش می‌کنم. خداحافظ.
‫هی، هانا.
‫من...
‫یه عذرخواهی بهت بدهکارم.
‫بابت اتفاقی که بینمون افتاد.
‫اون قدیما.
‫خب، نگران نباش. ‫مال خیلی خیلی وقت پیش بود.
‫نه، من تو رو پس زدم.
‫و واقعاً از دنیا عصبانی بودم.
‫و فقط می‌خوام بدونی روزی نیست که
‫خودمو سرزنش نکنم
‫بابت انجام اون کار.
‫بازم اون بوی عرقی.
‫فکر می‌کنی،
‫دیوونگیه اگه
‫با هم یه کاری بکنیم؟
‫داری ازم می‌خوای باهات قرار بذارم؟
‫خب، فقط فکر می‌کنم که
‫یه احمق تمام‌عیار میشم اگه فقط
‫تماشا کنم که با ماشین دور میشی.
‫حرف زدن بسه. ‫از دماغت استفاده کن!
‫پس تماشا نکن.
‫سلام، کوچولوی بامزه.
‫آب من توش نعنا داره.
‫خوش گذشت؟
‫ایتن بالاخره چیزی که ‫نیاز داشت رو به دست آورد.
‫خوشحال بود.
‫منم خوشحال بودم.
‫ببخشید، همگی. می‌خواستم
‫از همه‌تون تشکر کنم ‫که امروز اینجا اومدین.
‫این برای من و هانا خیلی ارزش داره.
‫من همیشه یه خانواده‌ی بزرگ می‌خواستم.
‫یه روزه به دستش آوردم.
‫بهم نگفته بودی چقدر بزرگه.
‫فقط می‌خوام بگم
‫چقدر سپاسگزارم که دختر زیبای من
‫دوباره به زندگی من قدم گذاشت.
‫ممنون.
‫زندگی یه رازه.
‫به سلامتی!
‫یه چیز بود که هنوز می‌خواستم.
‫می‌خواستم بدونه این منم.
‫که بیلی‌ام.
‫- صبر کن، بیلی قبلاً این‌کار رو نمی‌کرد؟ ‫- آره.
‫کار سگ‌هاست دیگه.
‫بیلی. من بیلی‌ام.
‫باید یه راهی باشه.
‫صبر کن.
‫این آشناست.
‫بوی...
‫خودمو شنیدم.
‫چی پیدا کردی؟
‫اونو از کجا پیدا کردی؟
‫هی.
‫می‌خوای بازی کنی؟
‫آماده باش.
‫باید واقعاً بری دنبال این‌یکی.
‫برو بگیرش.
‫پسر خوب!
‫یالا، بیارش اینجا.
‫خوب بود.
‫خیلی‌خب.
‫برو بازی کن، باشه؟
‫باید برگردم.
‫چیه؟ چی می‌خوای؟
‫این دیوونگیه.
‫خیلی‌خب، بادی.
‫می‌خوای حرکت نهایی رو بزنیم؟
‫می‌خوای امتحانش کنی؟ ‫می‌خوای بگیریش؟
‫آماده؟
‫آماده‌ام.
‫خیلی‌خب.
‫برو!
‫از کجا یاد گرفتی اون کار رو بکنی، بادی؟
‫واقعاً کم‌کم داری می‌ترسونیم، رئیس‌سگ.
‫آره، ایتن! درسته.
‫من رئیس‌سگتم. من بیلی‌ام.
‫بگو.
‫رئیس‌سگه؟
‫تو رئیس‌سگه‌ای؟
‫نه.
‫آره. خودمم، ایتن. خودمم.
‫بیلی؟
‫بیلی.
‫رئیس‌سگه.
‫بیلی، بیلی، بیلی، بیلی، بیلی.
‫آره.
‫خب، توی تمام زندگی‌هام به‌عنوان یه سگ،
‫این چیزاییه که یاد گرفتم.
‫خوش بگذرونین، طبیعتاً.
‫هر وقت ممکن بود،
‫یه نفر رو برای نجات پیدا کنین ‫و نجاتش بدین.
‫کسایی که دوست دارین رو لیس بزنین.
‫برای چیزایی که اتفاق افتاده ‫قیافه‌ی غمگین نگیرین،
‫و برای چیزایی که ممکنه بشه ‫اخماتون رو توی هم نکنین.
‫فقط همین‌جا، در لحظه باشین.
‫همین‌جا...
‫در لحظه...
‫باشین.
‫هدف یه سگ همینه.