‫هی بیل، من یه جایی خارج ‫جاده ۲۸۸ توی شلبیم...
‫شونزده کیلومتر بعد از مزرعه‌ی آرمسترانگ.
‫یه بار گوشت دارم. سه تا واگنن.
‫موتورها روشنن.
‫بهتر نیست منتظر پشتیبانی بمونی؟ ‫اصلا قرار نبود سرکار باشی.
‫اگه منتظرت بمونم، این‌ها می‌رسن تگزاس.
‫خیلی‌خب، به پلیس محلی اطلاع می‌دیم.
‫تایسون! گاوها رو نبر توی اون واگن.
‫ببرشون توی واگن دومی.
‫در کوفتی رو نگه دار!
‫- بیا دیگه بچه، احمق بازی در نیار. ‫- سازمان کشاورزی اکلاهما.
‫می‌خوام همین الان دست از کار بکشید.
‫مشکلی نیست افسر. ‫داریم دام‌هامون رو بار می‌زنیم...
‫- چون بهترین وقت روز الانه. ‫- جدا؟
‫صبح خیلی گرمه. از الان گرم‌تره.
‫خب مطمئنم مدارکی دارید که ‫ ادعاتون رو اثبات بکنه.
‫بله قربان، همین‌جاست، مشکلی نیست.
‫هی، هی، جلوتر نیا.
‫حتما.
‫سعی نکن من رو گول بزنی.
‫- نه آقا. ‫- حرکت کن.
‫نه، نه، نه، نه! نکن!
‫چیکار می‌کنی؟
‫بس کن!
‫بریم. زود. بریم.
‫از دویست‌تا کمتره.
‫خب...
‫خرس و شیر و گرگ که اینجا نیست.
‫سرت رو بچرخون، یه نگاهی به این اطراف بنداز.
‫حساب‌وکتاب‌ها مشکل دارن.
‫طبیعیه که چند تا از حیوان‌ها گم بشن.
‫هر از گاهی یه گاو سرکشی پیدا می‌شه...
‫ولی این برنامه‌ریزی شده است.
‫چارلی، هر بار که بازرسی می‌خوای ‫لازم نیست به من زنگ بزنی.
‫الان سیستم بازرسی اینترنتی دارن.
‫اگه باهات تماس نگیرن...
‫کی دور هم جمع بشیم یه گپی بزنیم؟
‫همین.
‫نمی‌دونم بهت گفتم یا نه...
‫مالک اصلی این مزرعه من نبودم فرانک.
‫از شخصی به اسم جورج فلچر بهم به ارث رسیده.
‫یه سری گاودزد بودن، ‫ قانون‌شکن‌هایی از چیکاسا...
‫یه شب وارد ملک شدن.
‫اگه هر شب دیگه‌ای بود عیب نداشت.
‫جورج بهش رسیدگی می‌کرد.
‫ولی اون روز واسه کار رفته بود قلعه گیبسون.
‫فقط زن و پسرش اینجا بودن.
‫گاودزدها فرصت‌طلبی کردن، ‫از گله دزدی کردن...
‫- حدودا چهارصد راس دام. ‫- اوهوم.
‫بعدش...
‫مریت فلچر و پسرش رو کشتن.
‫خیلی وحشتناکه چارلی.
‫جورج خانواده‌اش رو اون پشت دفن کرد.
‫فرداش اومد خونه‌ی من...
‫ازم خواست مواظب مزرعه باشم.
‫گفت اگه هرگز برنگشت، مزرعه مال منه.
‫پنج سال گذشت.
‫فلچر یه روز صبح پیداش شد...
‫تقریبا همین‌جایی بود که الان ایستادیم.
‫رفته بود که تک‌تک اون‌هایی ‫ که اومده بودن مزرعه‌اش رو شکار کنه.
‫گفت یکی‌یکی به زور اسلحه اعدامشون کرده.
‫یه طناب انداخته دور شاخه و...
‫تماشا کرده که چطور جون دادن.
‫فلچر هیچوقت از کسی کمک نخواست.
‫کاری که باید رو انجام داد، ‫و وقتی هم که کارش تموم شد...
‫کارش تموم شده بود.
‫اون آخرین باری بود که دیدمش.
‫عدالت در نواحی مرزی همینه.
‫فکری به سرت نزنه چارلی.
‫انقدر دیگه از فکر مبارزه اومدم بیرون ‫ که حتی حسش رو یادم نیست.
‫فقط می‌خوام با خیال راحت وارد ‫ خونه‌ام بشم فرانک.
‫همین.
‫خوشحال شدم دیدمت چارلی.
‫سازمان کشاورزی اکلاهما تایید کرده...
‫که شدت گرفتن سرقت دام‌ها...
‫به احتمال زیاد کار یه گروه سازماندهی ‫ شده مجرمانه‌ است...
‫که احتمالا مسلح و خطرناک نیز هستند.
‫آن‌ها بر این باورند همین گروه مسئول حمله...
‫به یه بازرس دامی در پاییز بودن ‫که باعث شد وی فلج شود.
‫- دیگه چیزی نمی‌خوای؟ ‫- نه مرسی کارول، کافیه. خیلی ممنون.
‫نگو که خودتی.
‫فرانک بنت؟
‫سیلویا؟
‫وای.
‫- یادته پس. ‫- معلومه یادمه، چطور ممکنه یادم بره؟
‫- می‌خوای پیش من بشینی؟ ‫ - غذای بیرون‌بر گرفتم.
‫آهان، باشه.
‫در مورد هانا شنیدم. واقعا متاسفم.
‫آره.
‫آره، مرسی.
‫واقعا متاسفم. آدم کلی برنامه‌ریزی می‌کنه...
‫کلی سختی می‌کشه و یهو...
‫اصلا درست نیست.
‫آره. ولی تو از اینجا رفتی؟ ازدواج کردی؟
‫برگشتین سر بزنین؟
‫هوم...
‫برنگشتیم، فقط خودمم.
‫بابام مریض شد و توی کار ‫ مزرعه کمک لازم داشت.
‫واقعا متاسفم. بابت بابات.
‫هنوز همون زمین کنار جاده ۲۸۸ رو دارید؟
‫آره، کنار همون خروجی کامیون‌ها.
‫داریم بهش رسیدگی می‌کنیم. ‫یکم رسیدگی لازم داره ولی... آره دیگه.
‫- اینم سفارشتون خانم. ‫- عه، مرسی.
‫خب کلا برگشتی یا...
‫خب، تا وقتی که بابام بهم نیاز داشته باشه.
‫همیشه می‌گفت تو از همه ‫بیشتر بهش کمک می‌کنی.
‫- جدا؟ ‫- آره.
‫خب سلامم رو بهش برسون. ‫بگو واسش آرزوی سلامتی می‌کنم.
‫حتما.
‫تعجب داره که اینجا راهت می‌دن.
‫خب، مدیریت جدیده.
‫از من چیزی نمی‌دونن.
‫- یعنی عکسی مثل مجرم‌ها ازت نزدن به دیوار؟ ‫- امیدوارم نزده باشن، من پلیسم دیگه...
‫مخصوصا پلیس گاوهام.
‫یعنی افسر دامم. پلیس گاو نیستم.
‫فرانکی مبارز.
‫پلیس شده.
‫خیلی وقت بود این اسم رو نشنیده بودم.
‫من با لباس‌های مزرعه اومدم و...
‫خوب شدی.
‫تو هم.
‫معمولا همچین کاری نمی‌کنم ‫ولی خب به درک دیگه.
‫حالا، اگه خواستی هم رو ببینیم...
‫بهت زنگ می‌زنم.
‫سعی کن دعوا نکنی.
‫- دیگه همچین آدمی نیستم. ‫ - جدا؟
‫حیف شد.
‫اون‌طوری جالب‌تر بودی.
‫فرانکی مبارز.
‫هنوز هم بلدم.
‫هی رفیق!
‫بهترین قهوه‌ی بازار!
‫هی، باورت می‌شه مادر استون‌کمپ ‫ پرستارش رو مجبور کرده که بیارش اینجا؟
‫- امروز؟ ‫- آره، از اون خونه سالمندان آوردش اینجا.
‫گفت شاید واسش خوب باشه که اینجا باشه.
‫یعنی عاشق اینجا بود، ولی...
‫- می‌رم دیدنش. ‫- آره، اون رو می‌سپرم به تو فرانک پیر.
‫خیلی کسل‌کننده‌است، در هر صورت ‫ من باید برم یه تماسی بگیرم.
‫چه خبر همکار؟
‫گمونم خبرها رو شنیدی.
‫آره.
‫دامدارها دور هم جمع شدن.
‫دارن می‌رن کنگره.
‫راجع به تشکیل یه کارگروه حرف بزنن.
‫واسم مهم نیست فرانک.
‫من اصلا هیچی یادم نیست.
‫امروز صبح شلوارم رو خراب کردم.
‫داشتم صبحانه می‌خوردم و...
‫می‌فهمیدم داره چی می‌شه...
‫ولی یادم نمی‌اومد باید چیکار کنم...
‫که چیکار می‌کنم.
‫مامور سابقه‌دار قانون...
‫- این‌طوری بزنه زیر گریه. ‫- هی، تقصیر تو نیست.
‫چهار تا گوساله نوزاد...
‫احتمال هر کدوم پونصد تا می‌ارزیدن...
‫بخاطرشون سرم رو له کردن...
‫سر دو هزار تا.
‫عاملش رو گیر می‌اندازیم استون‌کمپ.
‫پیداش می‌کنم.
‫و تا پیداش نکنم بی‌خیال نمی‌شم.
‫باید یه سری مدارک تحویل بدم، خب؟
‫واست دعا می‌کنم استون‌کمپ.
‫الان اون بالا توی گلیشیر ‫با گاوها کار می‌کنه.
‫- انقدر دور؟ ‫- آره
‫وای.
‫- و کارش هم خیلی خوبه. ماک. ‫- فرانک.
‫ماک.
‫فروش تا الان چطور بوده؟
‫- از هفته پیش بهتر بوده، پس راضیم. ‫- جدا؟ خوبه.
‫می‌گم، دیدم که ریک بیست تا گاو سیاه آورد.
‫آهان.
‫گفت باید بیشتر می‌بودن، ‫ولی شونزده‌تاشون گم شدن.
‫جدا؟ شونزده‌تا پس؟
‫انگار بار یه واگن بودن.
‫- درست نیست فرانک. ‫- ما همه‌ی تلاشمون رو می‌کنیم.
‫با مجرم‌های قرن نوزده باید با ‫شیوه‌های قرن نوزده جنگید.
‫اعدام، عدالت نواحی مرزی...
‫افرادی مثل تام هورن که قانون رو اجرا کنن.
‫می‌دونی که تام هورن اعدام شد.
‫هر کدومشون امروز بودن اعدام می‌شدن.
‫می‌گم، تا حالا ندیده بودم ‫ انقدر سریع بنویسی.
‫می‌شه بی‌خیال شی بیلی؟ ‫الان خیلی دوست دارم صبحانه بخورم.
‫فقط لبنیاتی دیری‌کویین الان بازه.
‫اون قهوه‌فروشی بیرون ‫بزرگراه هفتم نزدیک دیویس چی؟
‫کنار زمین جوهانسون؟
‫اون به نظرم تا دیروقت بازه.
‫بی‌خیال فرانک. وسط ناکجاآباده.
‫اون مزرعه جوهانسون...
‫- یه دختری داشت نه؟ اسمش چی بود؟ ‫- سیلویا.
‫سیلویا، آره.
‫ظاهرا دخترهای خوب، در اولین فرصت...
‫اینجا رو ترک می‌کنن. آره.
‫این یارو چرا انقدر عجله داره؟
‫هوی، بزرگراه دوطرفه است رفیق.
‫یعنی چی؟
‫- بفرمایید آقا. ‫- مرسی.
‫مرسی خانم.
‫ازت جلو زدم. غیب شدی.
‫خب، می‌دونی چیه؟
‫خواستم یه خبر خوب و یه خبر بد بهت بدم.
‫اول خبر خوب رو بهت می‌دم.
‫- جین بارداره. ‫- وای.
‫بس نیست؟
‫چند تا بچه می‌خواین؟ سومیشه؟
‫- چهار. ‫- چهارمی.
‫داری واسه خودت گله می‌زنی.
‫شاید یکی دو تا رو به مزایده بذارم...
‫خیلی هزینه‌هاشون زیاده.
‫که...
‫باعث می‌شه بریم سراغ خبرهای بد.
‫می‌خوام استعفا بدم فرانک.
‫درسته.
‫می‌خوای از اینجا بری؟
‫نمی‌دونم، شاید مجبور بشم برم. ‫سخته فرانک.
‫یعنی سالی بیست و هزار دلار ‫ و پنج نفر که باید سیرشون کرد...
‫و ششمی هم توی راهه.
‫یعنی یه وقت خدا نکنه دولت ‫بهمون پول درست‌وحسابی بده.
‫اصلا انگار دیگه واسشون مهم نیست.
‫درگیر موادفروش‌هان...
‫اصلا اهمیتی به گاودزدها نمی‌دن.
‫اصلا نصف کشور دیگه خبر ندارن که...
‫همچنان سرقت دام رخ می‌ده.
‫یارو یادش رفت حسابش رو تسویه کنه؟
‫خیلی پیش میاد.
‫آخه هنوز نرفته، برم پولت رو ازش بگیرم؟
‫مشکلی نیست. هر هفته از اینجا رد می‌شه.
‫سری بعد ازش می‌گیرم.
‫- سفارشتون رو انتخاب کردید آقایون؟ ‫- من همون قهوه خالی می‌خورم خانم.
‫- حتما. ‫- قهوه؟ مگه نگفتی گرسنه‌ای؟
‫- شما چی؟ ‫- هوم...
‫من هم پس یه قهوه می‌خورم.
‫می‌دونی چیه فرانک؟ احتمالا حق با توئه.
‫- بهتره که بزنیم به جاده. ‫- هر طور راحتید.
‫در هر صورت داشتم تعطیل می‌کردم. ‫قهوه‌هاتون رو بیرون‌بر کنم؟
‫آره عالی می‌شه. مرسی.
‫یه چیزی سفارش بده. پیشت می‌مونم.
‫نه، نه، برسم خونه جین از ‫ غذاهای مونده بهم می‌ده.
‫اشکالی نداره.
‫- بهش فکر کردی؟ ‫- به استعفا دادن؟
‫باورم نمی‌شه. ای یاغی.
‫مشکلی ندارم که اون بیرون تنها باشم، فقط...
‫- خونه برگشتن خوب نیست. ‫- آره.
‫سخته زنی رو پیدا کنی که ‫ با این سبک زندگی کنار بیاد.
‫این که توی عمرت بیشتر از یکی پیدا کنی...
‫احتمالا غیرممکنه.
‫خب، از کجا معلوم؟
‫شاید شانس آوردی.
‫- آره. ‫- خیلی‌خب.
‫- قهوه به حساب من. ‫- نه، بذار من بدم...
‫تو پنج نفر رو باید سیر کنی.
‫می‌ذاری آخرین قهوه رو واسه همکارم بخرم؟ خب؟
‫- مرسی. ‫- اینجا آنتن نداره.
‫خط تلفن ثابتتون کار می‌کنه؟
‫شرکتش که هر ماه ازم پول می‌گیره، ‫پس بهتره که کار کنه.
‫- ولی فقط تماس محلی بگیرید. ‫- بله خانم.
‫- الان بقیه پولتون رو میارم. ‫- نه، نه، باشه.
‫باشه آقا، توی جاده احتیاط کنید.
‫مرسی.
‫تو راه بیفت بیل، من می‌رم یه تماس بگیرم.
‫نه.
‫من عجله ندارم. راحت باش.
‫سلام، با سیلویا تماس گرفتید.
‫شاید مشغول کاری باشم، ‫ولی برام پیام بذارید...
‫و قول می‌دم به زودی ممکن ‫ باهاتون تماس بگیرم.
‫سیلویا، فرانک هستم.
‫فرانک بنت که اون شب هم رو دیدیم. ‫خواستم...
‫صرفا...
‫ببینم چند روز آینده برنامه‌ات چطوریه...
‫اگه وقت داشتی شاید...
‫یعنی مثلا فردا یا...
‫می‌دونی...
‫خوشحال می‌شم دوباره ببینمت.
‫و شماره‌ام هم... ۴۸۰...
‫۵۰۹-۰۹۵۳ هست.
‫پس...
‫می‌بینمت دیگه.
‫کثافت.
‫هی بیل، می‌شنوی؟
‫یه لحظه می‌زنی بغل؟
‫حتما رفیق.
‫مشخصه از الان قراره دلت واسم تنگ بشه.
‫اون واگن‌های دام رو دیدی؟
‫همونی الان از کنارشون رد شدیم؟ آره.
‫اونی که قبلش نزدیک بود از ‫ آزادراه بیرونمون کنه رو چی؟
‫- آره، خب؟ ‫- به نظرت این وقت شب دارن چیکار می‌کنن؟
‫نمی‌دونم، احتمالا مثل ما دارن ‫ از سرکار برمی‌گردن.
‫چیه فرانک؟
‫نه، توی تاریکی بار می‌زنن.
‫- نباید بری خونه؟ ‫- نه، نه، نه.
‫نه، متوجه اون نگاهت شدم.
‫برو خونه پیش زن و بچه‌هات، ‫فردا بهت خبر می‌دم.
‫نه آقا. خودت جلو برو رفیق.
‫در هر صورت که خونه همه خوابن.
‫جرئت این کار رو داری؟
‫خفه شو دیگه.
‫از دست این ماشین‌های جدید.
‫سه تا واگن هست. دو نفر رو می‌بینم.
‫- احتمالا بیشترن. ‫- خیلی‌خب.
‫وای. عجب عملیاتی دارن.
‫مطمئنی کارشون جرمه؟
‫آره. توی اوزارکس دامداری‌ای ‫ به این بزرگی نداریم.
‫آره، از هر جایی چند تا می‌دزدن.
‫آره، شونزده‌تا از بهترین ‫ گاو‌های ریک رو دزدیدن.
‫انقدر گشتن که چیزی که ‫می‌خواستن رو پیدا کردن...
‫زمانش هم مناسب بود.
‫امروز.
‫- چقدر ما خوش‌شانسیم. ‫- خیلی خوش‌شانسیم.
‫نمی‌بینم که آهن داغ کنن.
‫یعنی احتمالا قبلا علامت زدن.
‫دارن می‌برنشون جایی که علامت لازم نیست.
‫- اینجا آنتن داری؟ ‫- نه، خیلی عقب‌تر آنتنم پرید.
‫وای. صبر کن.
‫- وانت قرمز. ‫- آره.
‫همون عوضی‌ایه که توی رستوران دیدیم.
‫بذارشون توی واگن دوم.
‫- انگار رئیس اونه. ‫- اوه!
‫- یه نفر پنجمی هم هست. ‫- آره، دیدمش.
‫همون گنده‌بک قلدر.
‫دروازه‌ی کوفتی رو باز کن!
‫بیا دیگه پسر. از عقلت استفاده کن.
‫هی تاد، این آهن رو داغ کن.
‫رفیق، آدم نباید نون خالی بخوره، ‫ولی شاید بد نباشه تو در نظر بگیریش.
‫کرت، توی انجیل چی گفته بود؟
‫«آنکس که گناهی نکرده سنگ اول را پرت کند»؟ ‫عیسی مسیح بهت می‌گه...
‫دهنت رو ببندی و به بقیه توهین نکنی.
‫- سلام هریس. ‫- نمی‌بینم پگی توی تو چی می‌بینه.
‫هریس، چرا این خیکی کثافت رو دعوت کردی؟
‫واسه روحیه خوبه.
‫زودتر از این که گاو رو بار ‫ بزنه می‌تونه بخورش.
‫عه، تو هم شروع کردی؟
‫- اگه دیر نکرده بودی الان توی مسیر بودیم. ‫- دیر کردم؟
‫کدوم یکی از شما نابغه‌ها گاوی که بارور شده ‫ رو تشخیص می‌ده و فرق جرم و وزن رو می‌دونه؟
‫- بهم نیاز داری و خودت هم می‌دونی. ‫- مواظب حرف زدنت باش بچه.
‫ظاهرا واسه این یکی دلیل موجه داریم.
‫آره.
‫از نظر من...
‫یه راه داریم...
‫یا هم یه راه دیگه.
‫ای وای.
‫بریم جایی که آنتن هست و خبر بدیم ‫ و کنار بزرگراه منتظر کمک بمونیم.
‫- یا؟ ‫- خودمون ترتیبشون رو بدیم.
‫خب...
‫ممکنه هفته‌ی دیگه پشت میز نشسته باشم...
‫و اگه گیرم نیاد عصبانی می‌شم.
‫ایول پسر.
‫اسلحه داری؟
‫نه، امروز صبح فکر نمی‌کردم قرار باشه صحنه‌ی ‫ تیراندازی او‌.کی کورال رو بازسازی کنیم.
‫چیزی ازم یاد نگرفتی؟
‫مواظبش باش. بهش علاقه دارم.
‫حتما.
‫تو برو چپ، من می‌رم راست.
‫حالا هم یکم بدرد بخور و برو آدامسم ‫ رو از کابین بیار.
‫هنوزم که داری توهین می‌کنی، ‫به مامانت می‌گم.
‫چه وضعشه.
‫هر روز همینه.
‫خیلی داره روی مخم راه می‌ره.
‫دائما زر می‌زنه. «فیلیپ چاقه. فیلیپ خیکیه.
‫فیلیپ رو ببینین. از گاوها گنده‌تره.»
‫کرت، هی، سگ‌ها چی؟
‫نگو که بی‌دلیل دزدیدیمشون.
‫و ایستگاه وزن‌کشی چی می‌شه؟
‫۳۶ هزار کیلو بار داریم. زیادیه، خب؟
‫- بار زدیم، حرکت کنیم. ‫- صبر کن، باید دوباره علامتشون بزنیم.
‫جمع کنین. بعدا علامت می‌زنیم.
‫ایست!
‫هی!
‫اداره دامداری اکلاهما.
‫تکون نخورید. هی.
‫- تف توش. ‫- اداره کشاورزی اکلاهما.
‫- تکون نخور. ‫- باشه آقا.
‫- صدات در نیاد، فهمیدی؟ ‫- بله آقا.
‫من نمی‌خوام بهم آسیبی بزنم. حالا بیا بریم.
‫می‌خوام دست‌هاتون رو بالا ببینم.
‫کسی دست از پا خطا کنه خونش گردن خودشه.
‫یادم نمیاد حمل و نقل دام‌های خودت ‫ غیرقانونی باشه.
‫دام‌های خودت؟
‫پنج‌تا علامت متفاوت اینجا می‌بینم.
‫- گفتم که باید علامتشون بزنیم. ‫- ببند دهنت رو. آقا...
‫باید کارت شناساییتون رو ببینم.
‫- هشتاد کیلومتری اینجا پلیسی نیست. ‫- کسی ازت نظر نخواست.
‫راه بیفت!
‫ببخشید کرت، یهویی پیداش شد.
‫فیلیپ خفه شو! همه ساکت شن.
‫- سازمان کشاورزی. ‫- کشاورزی.
‫انگار دفعه اولت نیست که بازداشت می‌شی کرت.
‫اولین بارم نیست.
‫خب می‌خوام واسه دوست‌هات الگوی خوبی باشی.
‫خب همه کنار این ماشین صف بکشن. ‫پخش شین.
‫به جرم گاودزدی تحت بازداشتید.
‫فرانک. یکیشون نیست.
‫جونز! هریس! گوش کنین.
‫حیف شد.
‫دنبالم بیایید.
‫بذارید مرده‌ها خودشون ‫ مرده‌هاشون رو دفن کنن.
‫- یعنی چی؟ ‫- یعنی اینجا قانونی نداریم.
‫جز قانونی که از لوله تفنگ خارج می‌شه.
‫ما که پنج نفریم.
‫طول نمی‌کشه پیداش کنیم.
‫باید کل روز بگردیم.
‫اون‌هام همین رو می‌خوان.
‫یعنی چی؟ بذاریم بره؟
‫نه، می‌ریم.
‫قبل این که نیرو خبر کنن می‌رسیم تگزاس.
‫خیلی‌خب، این جنازه چی؟
‫باشه که کایوت‌ها بخورنش.
‫خودشون که نیومدن.
‫- باشه، فهمیدم. زود باشید. بریم! ‫- بریم، زود.
‫هی! هی!
‫هی!
‫- من مسافر سوار نمی‌کنم. ‫- سه تا وانت ندیدی برن این سمت؟
‫نه آقا.
‫- ولی صداشون رو شنیدم. ‫- می‌تونی سوارم کنی؟
‫مهمه.
‫خب مامانم گفته غریبه‌ها رو سوار نکنم.
‫البته یه بیست سالی می‌شه که مرده.
‫گوش کن آقا، من یه افسر دامم.
‫اون ماشین‌ها پر از گاوهای دزدی ‫ بودن و مال دزدها بودن.
‫باید خیلی سریع وارد بزرگراه بشم ‫و به مقامات اطلاع بدم.
‫دزد بودن پس؟
‫- شنیدم همچنان توی تگزاس اعدامشون می‌کنن. ‫- می‌تونی سوارم کنی یا نه؟
‫گفتی می‌ری بزرگراه؟ خب...
‫افسر...
‫من مسیرم اون سمته.
‫- اصلا شنیدی چی گفتم؟ ‫- معلومه.
‫نیم ساعت پیش صدای شلیک هم شنیدم.
‫و گاهی‌اوقات وقتی اینجا ‫ صدای شلیک می‌شنوی...
‫چیزهای باارزشی از خودشون به جا می‌ذارن.
‫فقط همکار من رو پیدا می‌کنی.
‫که مرده.
‫تا بزرگراه می‌برمت. فقط بزرگراه.
‫قبوله.
‫ببخشید که یکم کثیفه.
‫دوست‌هام اکسل صدام می‌کنن.
‫ولی دیگه دوستی ندارم...
‫پس می‌تونی هر چیزی که دوست داری صدام کنی.
‫خب من فرانک بنتم.
‫- اینجا آنتن نداری اکسل؟ ‫- آنتن؟
‫من از سیستم بیرونم.
‫دوست ندارم که مسئولین بهم بگن...
‫چیکار بکنم و چیکار نکنم.
‫کسی رو اینجا به اسم هریس می‌شناسی؟ یا جونز.
‫فکر نمی‌کنم.
‫اینجا اکثرا ملت سرشون به کار خودشونه.
‫آره، و حتی اگه کارشون دزدی باشه.
‫یکم جلوتر یه رستوران هست.
‫- می‌تونی من رو ببری اونجا؟ ‫- گفتم تا بزرگراه و جلوتر نه.
‫از اینجا دیگه تنهایی مسافر.
‫ممنون که رسوندیم.
‫هی!
‫در مورد اون دوستت که...
‫اونجا بهش شلیک شد دروغ نگفتی، نه؟
‫برو خودت ببین.
‫یا من رو برسون رستوران.
‫آهای؟
‫رستوران چند ساعت دیگه باز می‌شه آقا.
‫خانم، باید از گوشیتون استفاده کنم.
‫- چیه؟ ماشینت خراب شده؟ ‫- باید زنگ بزنم پلیس.
‫واسه چی؟
‫- خانم... ‫- من نمی‌شناسمت.
‫یه افسر پلیس کشته شده، ‫سارقین دام شرق اینجان.
‫و اگه اجازه نمی‌دین ‫ از گوشیتون استفاده کنم...
‫مجبورم بدون اجازه‌تون به زور وارد بشم.
‫من تلفنی ندارم.
‫اینجا آنتن نداریم.
‫- می‌تونی از تلفن رستوران استفاده کنی. ‫- باشه.
‫- مرسی. ‫- قابلی نداره.
‫تشنه‌ای؟
‫پس یه لیوان آب واست میارم.
‫قطع کن.
‫اسلحه رو هم بنداز.
‫دنبال دردسر نیستم. نمی‌خوام بهت آسیب بزنم.
‫گفتم قطع کن!
‫وگرنه خودت آسیب می‌بینی.
‫قبلا آدم کشتم و الان هم پاش برسه می‌کشم، ‫پس امتحانم نکن.
‫پلیس، بفرمایید؟
‫حالا اسلحه. بندازش سمت من.
‫تلفن رو بردار.
‫بردارش!
‫و به این شماره زنگ بزن.
‫۹۸۲...
‫۵۸۱-۲۵۳۸.
‫زنگ می‌خوره.
‫گفتم وقتی توی جاده‌ایم بهمون زنگ نزنی.
‫بگو از طرف پگی‌ای.
‫- از طرف پگیم. ‫- هان؟
‫- بگو باید با جونز صحبت کنم. ‫- باید با جونز صحبت کنه.
‫- تو دیگه کی هستی؟ ‫- کرت، پگیم دیگه...
‫به جونز بگو بهم زنگ بزنه!
‫- قطع شد. ‫- بذار سر جاش. زنگ می‌زنه.
‫می‌دونی خانم، راستش واقعا تشنمه.
‫حیف شد.
‫کیه؟
‫جونز؟
‫بهش بگو کی هستی.
‫اسمم فرانک بنته. یه افسر دامم.
‫بهش بگو پگی داره چیکار می‌کنه.
‫پگی اسلحه‌اش رو سمت من نشونه گرفته.
‫و حالا ازش بپرس می‌خواد بکشمت یا نه.
‫می‌خوای من رو بکشی؟
‫- نگفت آره. ‫- نه هم نگفت.
‫بپرس تا کجا رفتن.
‫کجایی؟
‫بهش بگو داریم برمی‌گردیم.
‫دارن برمی‌گردن.
‫تلفن رو از دیوار بکش بیرون.
‫شاید تونستی من رو بزنی.
‫بی‌خیال پگی، خوب به قضیه فکر کن.
‫از این کار قسر در نمی‌ری.
‫بالاخره بازداشت می‌شی، ‫ فرقی نمی‌کنه توسط من یا یکی دیگه.
‫اگه شانس بیاری.
‫- تازه بدترش هم ممکنه. ‫- بدتر؟
‫مثل همون رفیقت که کشتنش؟
‫آره. توی راه یه سر اومدن اینجا.
‫- گفتن ممکنه پیدات بشه. ‫- خب، آره، حق با اون‌ها بود.
‫زنش رو بیوه کردن.
‫جیب‌هات رو خالی کن.
‫ببینم دستت بره سمت اسلحه، ‫به دستت شلیک می‌کنم.
‫برو اونجا، کنار سینک.
‫زود!
‫بندازش توی چاه.
‫کرت شوهرته؟
‫با من گپ نزن. کاری که می‌گم رو بکن.
‫اگه قرار باشه بمیری، ‫و برات پیامی گذاشته باشه...
‫دوست نداری ببینی چی گفته؟
‫- در مورد اون حرف نزن. ‫- چرا؟
‫چون ازت درخواست ازدواج نکرده؟
‫چون هیچوقت کنارت نبوده پگی؟
‫تو اصلا مدیون کرت نیستی.
‫تو اصلا من رو نمی‌شناسی.
‫می‌دونم که زندان بودی. می‌گی «چشم آقا.»
‫- «نه آقا.» ‫- باهوشی.
‫پس یعنی می‌دونی چه‌جور آدمی هستم.
‫بیا یه چیزی رو بشنویم.
‫هی فرانک. امیدوار بودم زنگ بزنی.
‫فرداشب آزادم و می‌تونم ‫ چند ساعتی بابا رو ول کنم.
‫صبح بهم زنگ بزن.
‫شب‌بخیر.
‫زنت بود؟
‫زنم مرده.
‫انتظار نداشته باش دلم واست بسوزه.
‫گوشی رو بنداز توی سینک.
‫بندازش!
‫زباله خردکن رو روشن کن. کلیدش سمت چپه.
‫لعنتی.
‫میای داخل عمو فیلیپ؟
‫نه بابا. به اندازه کافی خونریزی دیدم.
‫هر طور راحتی.
‫- پگی! ‫- کثافت بهم مشت زد، کرت.
‫صورتم رو ببین.
‫کثافت! بیا اینجا.
‫اون این کار رو کرده؟ ‫ اون کثافت این کار رو باهات کرده؟
‫می‌کشمش عوضی رو.
‫ایول. همینه.
‫بدو.
‫اگه گفته بودی تا الان کشته بودمش.
‫واسه یه زن بدک نیست.
‫- به نظرت ماشین رو برده؟ ‫- روشن نمی‌شه.
‫- می‌رم ببینم اونجاست یا نه. ‫- همین الان گفت ماشین روشن نمی‌شه.
‫از طرز صحبت کردنت خوشم نمیاد.
‫دوست داری چطوری باهات صحبت کنم؟
‫چه غلطی داری می‌کنی؟
‫توی رستوران من شلیک نکن!
‫جون کندم که اینجا رو درست کردم.
‫- پولش رو می‌دی. ‫- پگی، آروم باش، باشه؟
‫بهم نگو آروم باشم. صورتم رو ببین.
‫تقصیر نقشه‌ی مسخره‌ی اونه!
‫یه تلویزیون جدید واسم می‌خره.
‫یه تلویزیون جدید واست می‌خره، مگه نه جونز؟
‫حالا چی آقا؟
‫- همین نزدیکیه. ‫- ببین جونز...
‫این سری گیرش میاریم.
‫- فرار نمی‌کنه. ‫- اشتباهه.
‫ماشینی نداره، تلفنی نداره...
‫برای رفتن از اینجا مجبوره پیاده بره.
‫تا شهر بعدی چند ساعت راهه.
‫اگه زود همین الان بریم، ‫به موقع به آماریلو می‌رسیم.
‫- در بدترین حالتش دام‌ها رو بی‌خیال می‌شیم. ‫- دام‌ها رو می‌فروشیم!
‫فرقی نمی‌کنه چی بشه.
‫و پگی چی؟
‫همراه من میاد.
‫باید ماشین‌ها رو به مقصدشون برسونم.
‫ببین، می‌دونم روز سختی بوده.
‫آره. خیلی روز سختی بوده.
‫ولی می‌دونم که می‌تونم روت حساب کنم کرت.
‫خب؟
‫- آره. ‫- آره؟
‫آره.
‫بریم.
‫وای خدا، فکر کردم پلیسه رو کشتی.
‫نکشتم.
‫یعنی چی که نکشتم.
‫- فرار کرده. ‫- چطور ممکنه؟
‫نمی‌دونم.
‫تف توش!
‫نمی‌دونم چه فکری می‌کردم که...
‫با جونز همدست شدم.
‫وای، از تو هم بدتره.
‫بی‌خیال دیگه.
‫کثافت.
‫هی، ما یه لاستیکمون پنچر شده، حدود یه ربع ‫ تا بیست دقیقه طول می‌کشه درستش کنیم.
‫حتما توی رستوران میخ یا پیچی رو زیر گرفتیم.
‫قبل اون تپه کوفتی اونجا بزن بغل.
‫می‌خوای دور بزنی کمکش کنیم یا بریم؟
‫مطمئن شین که دوباره راه بیفتن. ‫ من نمی‌زنم بغل.
‫ویلی، ویلونم.
‫جایی واسه دور زدن پیدا کردیم ‫ برمی‌گردیم که کمکتون کنیم.
‫درستش کنید و راه بیفتید.
‫جانی نگران نباش. خیلی زود درستش می‌کنم.
‫کثافت.
‫این چه کاریه که می‌کنی؟
‫خیلی‌خب.
‫باید خیسش کنی.
‫صحبت نکن.
‫هی، باید راه بیفتیم بابا.
‫من تا حالا یه بار هم ناامیدتون نکردم. ‫حتی یه بار.
‫لیاقت من این نیست.
‫ببخشید فیلیپ.
‫وقتی به کاری که اون کثافت ‫با پگی کرد فکر می‌کنم...
‫اعصابم رو بهم می‌ریزه.
‫می‌دونم.
‫چطور پیش می‌ره حالا؟
‫- خیلی بدجور درگیرشم. ‫- خیلی‌خب.
‫- زود باش، باید راه بیفتیم. ‫- ای بابا.
‫نمی‌دونیم کی این اطرافه.
‫ایست.
‫میله رو بنداز.
‫دست‌هاتون رو بذارید روی ماشین.
‫کرت، کاری که می‌گه رو بکن.
‫فکرش هم نکن.
‫کرت! تف توش!
‫وای پسر.
‫هی، هی، هی، هیچی نیست.
‫به... به پگی بگو دوستش دارم.
‫می‌گم حتما. قول می‌دم.
‫فقط آروم باش پسر. چیزیت نیست. هیچی نیست. ‫چیزیت نمی‌شه پسر.
‫فقط استراحت کن. استراحت کن. ‫هیچی نشده.
‫برادرزاده‌ام رو کشتی.
‫خودش خودش رو به کشتن داد.
‫به من شلیک نکن، آقا. من کاری نکردم.
‫کاری نکردی پس؟
‫باید تیکه‌تیکه‌ات کنم.
‫برو اون پشت و گاوها رو آزاد کن.
‫دیوانه‌ای؟
‫آره.
‫شاید باشم.
‫آقا، اگه این گاوها رو ول بکنی برن...
‫این کارت با کشتن من فرقی نداره.
‫بازش کن.
‫برید، برید.
‫- می‌خوای چیکارشون کنی؟ ‫- رهاشون می‌کنم.
‫آزاد بشن.
‫خیلی دور نمی‌شن. اگه بلایی سرم بیاد ‫ به دست جونز نمی‌رسن.
‫ویلی، ویلونم. چند کیلومتر رد کردید؟
‫ویلی، جواب بده.
‫شاید اواخر کارشونه، صدای رادیو رو نمی‌شنون.
‫حالا چی می‌شه؟
‫باید یه سری سوال جواب بدی.
‫یعنی چی؟
‫ماشین رو نگه دار تاد.
‫ماشین رو نگه دار.
‫خاموشش کن.
‫باشه.
‫- اون کیه اونجا پیش فیل؟ ‫- همون کارآگاه دامه.
‫- پلیس گاو؟ ‫- آره.
‫اون رو می‌خوای چیکار؟
‫می‌خوام کاری رو کنم که زودتر باید می‌کردیم.
‫آهان باشه، پس می‌خوای...
‫همون کاری که لازمه رو می‌کنی.
‫من هم اینجا می‌مونم و ‫حواسم به محموله هست.
‫نه.
‫تو پشتیبانی منی.
‫بلدی چطور ازش استفاده کنی؟
‫- آره، یعنی قبلا تفنگ ساچمه‌ای داشتم... ‫- یا خدا.
‫نگیرش سمت من.
‫- باشه. ‫- ببین، ماشه رو که فشار بدی شلیک می‌کنه.
‫- تو در موقعیت شیش من می‌مونی. ‫- شیش چیه؟
‫ولمون کن تاد. پیاده شو و دنبالم بیا.
‫- شیش؟ ‫- بیا تاد. گم‌شو از ماشین بیرون.
‫دارم میام.
‫هیس!
‫کجا می‌ره؟
‫جونز. دام‌ها رو کجا می‌بره؟
‫تمومه. راحت باش.
‫واسه جونز تموم نیست.
‫فیل! فیل، هی! بیا اینجا!
‫خفه شو!
‫خودت رو جمع و جور کن. می‌خوام بری ‫سمت اون ماشین و رانندگی کنی بری.
‫به محض این که ببینمش بهش شلیک می‌کنم.
‫- من نمی‌رم اونجا. ‫- چرا نری؟
‫- می‌میرم! ‫- گم‌شو اونجا!
‫وای!
‫وای، وای!
‫وای!
‫وای، تیر خوردم هریس! تیر خودم!
‫انگشت‌های پام قطع شد!
‫حرکت کن تاد!
‫توی جاده به مشکل خوردین؟
‫به تو ربطی نداره پیرمرد.
‫آروم باش. ارزشش رو نداره.
‫کشتمش؟
‫آره.
‫جونم رو نجات دادی.
‫فکر کردم داری دروغ می‌گی.
‫وقتی برگشتم و دوستت رو دیدم...
‫که چه بلایی سرش آوردن...
‫معلومه بدجور درگیر شدین.
‫آره.
‫راستش مجبورم تو رو بکنم معاونم، ‫چه خوشت بیاد و چه نیاد.
‫- خوشم نمیاد. ‫- خب بد شد.
‫حرف‌هام رو تکرار کن.
‫رسما قسم می‌خورم...
‫که از قانون اساسی ایالات متحده ‫حمایت و پیروی کنم...
‫پس در کنارم باش خدایا.
‫- در کنارم باش خدایا. ‫- همین بسه.
‫صبر کن، نشان می‌خوام.
‫نه، ضروری نیست.
‫واسه من هست. نشان می‌خوام.
‫خب من اضافه ندارم.
‫خب همون هم خوبه.
‫- اون چشه؟ ‫- دیگه میل درگیری نداره.
‫اسلحه و نشان دارم عوضی.
‫از کنار یه خیکی رد شدم که داشت می‌دوید.
‫با همین‌ها بود؟
‫خیلی دور نمی‌شه.
‫معلومه نمی‌شه.
‫حالا کجا می‌ری؟
‫ماشینت کجاست؟
‫یادم نیست.
‫وای، ببخشید.
‫گمونم سر همین خیابون باشه.
‫می‌تونم برسونمت.
‫اکسل، اون اسلحه قدیمی رو بده بهم.
‫هی.
‫تا حالا دام بار زدی؟
‫آره، یکی دو بار.
‫دیگه چیزی لازم نداری همکار؟
‫چرا، یه چیزی.
‫برو یه تلفن پیدا کن. ‫می‌خوام زنگ بزنی به پلیس.
‫بهشون بگو چه خبره. بگو توی ‫ رستوران بیان پیشمون.
‫فهمیدم مسافر.
‫بهش دست نزن وگرنه می‌کشمت.
‫تلفن بیله؟
‫بده من کثافت.
‫کجایی عزیزم؟
‫مگه قرار نبود تا الان بیای خونه؟
‫بچه‌ها رو خوابوندم. اندی گفت تو رو می‌خواد.
‫یکم هم گریه کرد.
‫گفتم دیشب آخرین شبیه که می‌ری شیفت...
‫و از حالا دیگه خودت می‌ری بخوابونیش.
‫می‌دونم تصمیم سختی بوده عزیزم، ‫ولی تصمیم درستی بوده.
‫واسه خودمون، واسه خانواده‌ات.
‫در هر صورت، دوستت دارم.
‫مواظب خودت باش. زودی می‌بینمت.
‫ویلون، جانی هستم، کجایی؟
‫ویلون، ویلی و جانی. دزدهای بزرگراه.
‫کثافت‌ها.
‫آره، ویلون هستم.
‫داریم می‌ریم شرق.
‫برمی‌گردیم رستوران.
‫- چه خبر شده تاد؟ ‫- پشم بی‌سیم اسم نگو.
‫کجایی ویلون؟ ویلی دوباره حرکت کرد؟
‫نه.
‫فرانک بنت هستم، پلیس گاو.
‫خودم دارم می‌رونم.
‫- کرت کجاست؟ ‫- خب...
‫کرت دوست نداشت بازداشت بشه، ‫پس مرد.
‫بهش چیزی نگو.
‫می‌دونستم از تو خوشم نمیاد.
‫هی.
‫وقتی «قربان» صدات کردم.
‫و با همکارت با نگاهتون قضاوتم کردید.
‫جوری که انگار از من برترید.
‫فکر کردی از من بهتری کثافت؟
‫تقاص کاری که با کرت کردی رو پس می‌دی، ‫پیدات می‌کنم.
‫- هریس؟ ‫- تویی جونز؟
‫پس هریس اون گنده‌بک بود، نه؟
‫نه، اون هم نخواست بازداشت بشه.
‫پس اونم مرده.
‫چی می‌خوای پلیس دام؟
‫نه جانی، تو بگو چی می‌خوای.
‫حدسم اینه می‌ری سمت مرز تگزاس. نه؟
‫جایی که گاوها صاحب ندارن. نه؟
‫بینمون حدودا صد، صد و پنجاه هزار ‫کیلو گوشت هست.
‫محموله‌ی بزرگیه جونز.
‫البته اون‌طوری که می‌خواستی ‫نشد، مگه نه؟
‫محموله اولت توی بزرگراه ۲۸۸ آزاد شد.
‫محموله دومت داره مسیر رو برعکس می‌ره.
‫خب حالا چیکار می‌کنی جونز؟
‫شاید به مرز تگزاس برسی...
‫اونجا کلی آدم منتظرتن.
‫از نظر من...
‫دو تا راه بیشتر نداری.
‫محموله رو بی‌خیال می‌شی...
‫و مثل یه موش می‌ری قایم می‌شی.
‫یا می‌تونی بیای گاوهایی ‫ که ازت گرفتم رو پس بگیری.
‫کار رو تموم کنی.
‫توی رستوران منتظرتم.
‫باید برگردیم.
‫باید برگردیم و حسابش رو برسیم.
‫ساکت باش، دارم فکر می‌کنم.
‫آره خب، حینی که فکر می‌کنی ‫ اون داره واسمون نقشه می‌ریزه.
‫طبق نقشه خودمون پیش می‌ریم.
‫من قبلا زندان بودم.
‫دیگه نمی‌رم، نمی‌خوام برگردم زندان.
‫- برنمی‌گردی. ‫- اگه اون پلیس عوضی زنده بمونه برمی‌گردم.
‫- داره دروغ می‌گه. ‫- اون بچه چی؟
‫اگه بترسه لو می‌ده. همه‌شون همینن.
‫همیشه با کرت خیلی مهربون بودی.
‫دوستم بود.
‫الان دیگه تنها شدم جونز.
‫دور بزن. وگرنه بهت شلیک می‌کنم.
‫از مغزت استفاده کن.
‫احساسات تو رو به کشتن می‌دن.
‫نشنیدی که با کرت چیکار کرده؟
‫همین الان دور بزن!
‫وگرنه قسم می‌خورم می‌کشمت و خودم می‌رم.
‫- کثافت! ‫- همین الان دور بزن!
‫هیچکدومتون جرئت ندارید. ‫ واسه همین شبانه می‌رید دام می‌دزدید.
‫آروم باش.
‫دور می‌زنیم می‌ریم پیش اون بچه.
‫بیا بریم، زود.
‫کاری که خواستی رو کردم.
‫ولی من و پلیس‌ها با هم خاطرات ‫ خوبی نداریم. واسه همین...
‫بچسب به سپر.
‫تا چند ساعت دیگه نمی‌رسن اینجا. ‫تا اون موقع کارم با تو تموم شده.
‫- می‌خوای ببندمش؟ ‫- که فرار نکنم؟
‫می‌بندمش.
‫اسلحه داری؟
‫- فقط یه هفت‌تیر. ‫- این رو بگیر.
‫صحبت گوشت شد، این روانی ‫وقتی رفیقت رو کشت...
‫به چند تا گاو هم تیر زد.
‫اشکالی نداره که چند تاشون رو ببرم؟
‫یه چند ماهی سیر می‌شم.
‫از نظر من که بخش غیرقانونیش ‫تا الان رخ داده دیگه.
‫لایقش هستی.
‫آروم‌تر.
‫چرا خودت تندتر نمیای؟
‫فیلیپه.
‫- بگو سوار بشه. ‫- سوار شو.
‫سلام!
‫- نمیام. من می‌رم خونه. ‫- سوار ماشین شو.
‫نمی‌خوام سر گاو بمیرم. ‫من کارم تمومه. می‌رم.
‫- سوار شو خیکی کثافت! ‫- چشم خانم.
‫اون قاتل کثافت باید بمیره.
‫اگه اسلحه رو بدی بهم همین الان ‫ ترتیبش رو میدم.
‫- همون‌جا واسه خودش نشسته. ‫- که کل رستورانم رو به گند بکشی؟
‫- کل زندگیم اونجاست. ‫- از همین کامیون بیشتر پول در میاری...
‫تا کل اون آشغالدونیت.
‫اون آشغالدونی کل چیزیه که واسم مونده.
‫برو بیرون!
‫جونز.
‫فرانک.
‫به چی لبخند می‌زنی؟
‫پاشو.
‫آروم باش پگ.
‫اکسل، تو اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫واسه صبحونه خوردن که نیومدم.
‫قسم می‌خورم، به خدا تو رو هم می‌کشم، ‫دیگه چیزی واسه از دست دادن ندارم.
‫از نظر من صرفا تو صرفا ‫ در جرم همکاری داشتی پگی.
‫این باعث حبس ابد نمی‌شه.
‫تو کرت رو کشتی!
‫کرت خودش رو به کشتن داد. ‫تو هم داری همین کار رو می‌کنی.
‫فرصت زنده موندن داشت.
‫تو هم داری.
‫باید همون اول بهت شلیک می‌کردم.
‫زندگیم رو خراب کردی.
‫هی جونز، زنگ زدن پلیس...
‫کسی تکون نخوره! جدیم!
‫بزن! بکش عوضی رو!
‫حالا در چه حالی جناب مامور دام اکلاهما؟
‫چیکار دارم می‌کنم؟
‫بشین جونز.
‫گفتم شاید بتونیم ماجرا رو حل کنیم.
‫بین خودمون دو تایی.
‫پگی، چطوره واسمون قهوه بیاری؟
‫خفه شو.
‫مرسی.
‫ازدواج کردی؟ خانواده داری؟
‫آره.
‫می‌دونستم.
‫یه مرد متاهل می‌رفت خونه و جونش رو...
‫اینجا واسه گوشتی که احتمالا ‫ بیمه داره به خطر نمی‌انداخت.
‫- این کار صرفا شغلم نیست. ‫- وجه اشتراکمون همینه.
‫واسه امثال ما فرصت زیادی گیر ‫ نمیاد، نه فرانک؟
‫- من زندگی خوبی دارم. ‫- به این می‌گی خوب؟
‫- شرافتمندانه است. ‫- قدیمیه.
‫برو به دماغت رسیدگی کن پگی.
‫قربان.
‫درستکارها همیشه دنبال درستکارین.
‫ولی در واقع فقط دنبال نظمن.
‫شرارت هم توش نظم هست.
‫گاهی‌اوقات...
‫بی‌نظمی راه‌حل درستکاریه.
‫آخ!
‫بهم شلیک کردی!
‫نمی‌خواستم تو رو بزنم پگ!
‫نمی‌خوام بهت آسیب بزنم. مجبورم نکن بکشمت.
‫- برو عقب، عقب! ‫- ولش کن...
‫- ارزشش رو نداره جونز. ‫- تو همکارم رو کشتی.
‫استون‌کمپ رو فلج کردی. تقاصش رو پس می‌دی.
‫تکون نخور اکلاهما...
‫کار جونز بود، اون زد!
‫اون بی‌رحمانه کتکش زد.
‫برو.
‫فرار کن.
‫خوبی؟
‫آره اکسل، خوبم.
‫تا حالا به یه زن شلیک نکرده بودم.
‫- اصلا ازش راضی نیستم. ‫- لعنتی.
‫ای کثافت.
‫باز هم از اون طنابت داری؟
‫بستگی داره بخوای چیکار کنی.
‫یه کار قدیمی.
‫باشه.
‫پاشو.
‫رو به جلو برو.
‫بشین روی سپر.
‫دست‌هات رو ببند. محکم.
‫اسلحه رو بده من.
‫این رو ببند.
‫مگه قسم نخوردی که از قانون پیروی کنی؟
‫خوردم، و می‌خوام بهش احترام بذارم.
‫حتما محکم ببندش.
‫پاشو.
‫برو بالا.
‫- گلوله رو ترجیح می‌دم. ‫- گلوله هم می‌خوری.
‫ولی نه جایی که دلت بخواد.
‫چرا زنگ نمی‌زنی به پلیس؟ هان؟ ‫قول می‌دم فرار نکنم.
‫به فکر خودت باش.
‫به فکر کساییم که دیگه بخاطر تو ‫مجبور نیستن رنج بکشن. برو بالا ببینم.
‫- ببند دور گردنش. ‫- داره تو رو شریک جرمش می‌کنه.
‫- تو همکار طرف رو کشتی. ‫- وایستا!
‫فکر می‌کنه کشتن تو ‫ تحمل درد رو راحت‌تر می‌کنه.
‫قضیه همینه؟ حالا چی؟
‫- خوب و محکم ببندش. ‫- صبر کن.
‫وایستا، وایستا، وایستا!
‫- وایستا! ‫- اکسل.
‫نمی‌خوای بری گوشت دام جمع کنی؟
‫خب، من باید برم جایی.
‫اکسل...
‫به کارهایی که کردی اشاره نمی‌شه.
‫واسم کوچیک شد رئیس.
‫- زنگ بزن پلیس. ‫- زنگ زدیم.
‫ماشین رو حرکت نده!
‫اکسل!
‫خیلی کار شرافتمندانه‌ای نیست.
‫صادقانه‌ است.
‫هر موقع حاضر بودی بگو.
‫وایستا. وایستا، وایستا.
‫تو رو خدا!
‫لطفا، لطفا، لطفا.
‫صبر کن. صبر کن. صبر کن.
‫حالا.
‫صبر کن.
‫می‌دونی به چند نفر آسیب زدی؟
‫می‌دونی چه خسارتی زدی؟
‫نمی‌کشمت.
‫زندگیم رو بخاطر تو خراب نمی‌کنم.
‫من با شرافت و عدالت برمی‌گردم خونه.
‫نه تو...
‫و نه هیچکس دیگه نمی‌تونه جلوم رو بگیره.
‫خدا بهت رحم کنه.
‫اومد.
‫خب بعدا می‌بینمت.
‫فرانک بنت.
‫سالم و سلامت.
‫واست گل آوردم.
‫میای داخل؟
‫واسم سوال بود میای یا نه.
‫درگیر بودم.
‫قربانی سرقت دام شدیم و ‫ همه‌چیزمون رو از دست دادیم.
‫می‌دونیم که این چه ‫ ویرانی‌ای رو به همراه داره.
‫شجاعت شما، در این دوره، ارزش توجه داره.
‫موفق باشید. و امیدوارم به زودی ‫ از این دوره‌ی سخت گذر کنید.
‫بخاطر اعمال شرافتمندانه‌ی ‫ شما در تابستان پارسال...
‫افت شدیدی در آمار دام‌دزدی داشتیم.
‫در نظر داشته باشید که ما به ‫شما احترام می‌ذاریم و از شما قدردانیم...
‫که هوای افراد زحمت‌کش رو دارید.
‫این نامه رو از طرف شوهرم ‫ جترو شلبی می‌نویسم.
‫توی اخبار محلی داستان شما رو شنیدیم. ‫ازتون ممنونیم آقای بنت.
‫و اگه سمت غرب تگزاس جایی ‫واسه موندن لازم داشتید...
‫حتما با ما تماس بگیرید.