‫الو؟
‫آره...
‫صداش چطوری بود؟
‫کلاچ رو امتحان کردی؟
‫مشکل تسمه فنه.
‫ولش کن. مال گیربکسه. ‫سوزوندیش.
‫کجایی؟
‫بیست دقیقه دیگه پلیس می‌رسه.
‫تموم شد.
‫بله. الو، سلام.
‫می‌دونم. مشکل پیش اومد.
‫ماشین همکارم خراب شد. ‫الان دیگه درسته.
‫حداکثر یه ساعت.
‫هشتصد کیلو می‌شه.
‫- خودت سوزوندیش؟ ‫- آره، حرف نداره.
‫از کی گرفتیش؟
‫از یه برق‌کار که باهاش کار می‌کنم.
‫رسیدش رو داری؟
‫- بابات می‌گفت باید فاکتور رو امضا کنیم. ‫- روش من فرق داره.
‫اصلا می‌دونی، ‫یکی رو میارم جای پسرت کار کنه.
‫نهایتا تا نه.
‫حله.
‫مگه کری؟
‫امثال تو فقط بلدن دردسر درست کنن.
‫چه دردسری؟
‫من واسه چهار تا کولی ریسک نمی‌کنم.
‫بابام که به کنار. ‫من خودم رئیسم.
‫به دوست‌های کولیت بگو ‫دفعه بعد رسید بیارن.
‫کثافت.
‫این هم از طرف کولی‌ها.
‫مرتیکه کثافت!
‫از همکاری خوشحال شدم.
‫برو، برو.
‫در رو باز کن!
‫برید عقب!
‫سر راه نباش!
‫روانی!
‫باز چی شد؟
‫فقط باید بریم.
‫با این‌همه خرت و پرت عقب وانت، ‫عتیقه جابه‌جا کنیم؟
‫این آهن‌پاره‌هات رو بردار ‫با ون خودت برو.
‫شنیدی؟
‫سرقت مسلحانه. ‫اون هم از انبار حمل‌ونقل پاریس.
‫ضرب و شتم. ضایعات‌چی بیچاره ‫هشت روز بستری بود. خیلی بده.
‫بهتره یه مدت آفتابی نشی.
‫چرا مسلحانه حساب شده؟
‫دو تا همدست بوده. ‫جرم سازمان‌یافته محسوب می‌شه.
‫-من سر سرقت نبودم. ‫- ثابت کن.
‫قسم می‌خورم.
‫من که باور می‌کنم، ‫ولی حرف خالی کافی نیست.
‫دادگاه ساعت یازده برگزار می‌شه. ‫کمکت کنم؟
‫آره.
‫اولا هیچ‌وقت نگو ‫«متاسفم» یا «دیگه تکرار نمی‌شه.»
‫گوشش از این حرف‌ها پره.
‫خب؟
‫دستمزد رو چطوری حساب کنیم؟
‫ساعتی یا ثابت؟
‫من بی‌پولم.
‫پس چرا خانمت بهم زنگ زد؟ ‫من که مجانی کار نمی‌کنم.
‫اینترنتی پیدات کرده بود.
‫معمولا درآمدت چقدره؟
‫ماهانه یکی دو هزار می‌شه؟
‫هزار. تازه کمتر.
‫نظرم رو گوش کن.
‫اگه تبرئه شدی، ‫توی چهار قسط پرداخت کن.
‫مثلا بگیم ماهی ‫سیصد و پنجاه یورو.
‫من بهت اعتماد دارم.
‫اگر هم زندان رفتی، ‫ضررش با من.
‫خوبه؟
‫آره.
‫حله؟ خب، بریم.
‫با اینکه دولت ایشون رو «دزد خرده‌پا»...
‫معرفی کرده...
‫ایشون هر روز، حتی آخر هفته‌ها، ‫برای سیر کردن شکم خانواده‌اش زحمت می‌کشه.
‫ظاهرا شغل ثابتی نداره.
‫نیروی کار خودفرماست جناب قاضی.
‫بیشتر کارش حمل و فروش ‫مبلمان دست‌دومه.
‫ضایعات فلزی رو هم ‫قانونی خرید و فروش می‌کنه.
‫توی گاراژ بودوئن در اوبر‌ویلیه کار می‌کنه.
‫هر پاییز هم به‌ عنوان ‫کارگر فصلی انگور می‌چینه.
‫با وجود همه این کارها، ‫به هر پنج فرزندش رسیدگی می‌کنه.
‫درسته، حاشیه‌نشینه.
‫چون برخلاف من و شما، ‫طبق سنت توی کاروان زندگی می‌کنه.
‫شاید تنها جرمش همین باشه.
‫آقای مایر، شما مالیات پرداخت می‌کنید؟
‫خیر.
‫- ولی اظهارنامه می‌دید؟ ‫- بله.
‫اظهارنامه دو سال اخیرش رو تحویل دادم.
‫آقای مایر، درست فکر می‌کنم ‫که از کارتون پشیمون شدین؟
‫پشیمونی فایده‌ای نداره، ‫آدم باید بدونه چیکار کرده.
‫اگه یه مدت کوتاه بری فلوری ‫بهت کمک می‌کنه.
‫فکر نمی‌کنم.
‫بلندتر صحبت کن آقای هرناندز.
‫زندان به هیچ‌کس کمک نمی‌کنه.
‫پس شما چرا همیشه اونجایی؟
‫چون شما هی محکومم می‌کنین.
‫اگه خوب رفتار کنه، ‫زود آزاد می‌شه.
‫- کس و کاری داره؟ ‫- فقط با مادرشه.
‫خبر نداشتم شاهزاده‌ام.
‫یه‌کم اغراق کردم. لازم بود.
‫بفرما.
‫مرسی.
‫یه کیسه لباس هم هست.
‫- الان می‌دم. ‫- مرسی.
‫من هیچ‌وقت انگور نچیدم.
‫اتفاقا چیدی. ‫این حرف همیشه جواب می‌ده.
‫ولی اون هفت هزار یورو رو باید بدی،
‫وگرنه احضاریه می‌گیری ‫و بابتش حبس می‌خوری.
‫چی شد؟
‫حکم تعلیق دادن؟
‫خانممه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫خب، موفق باشی. ‫مواظب خودت باش.
‫مرسی. قسط‌ها رو می‌دم، ‫نگران نباش.
‫می‌دونم.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫- خدانگهدار. ‫- خداحافظ.
‫با چی می‌ری خونه؟
‫با قطار.
‫خیلی خسته‌ام.
‫گواهینامه‌ام رو ندارم.
‫سر دو تا پیام و یه‌کم بی‌احتیاطی...
‫- یه‌کم؟ ‫- آره.
‫نه خیر، خیلی بی‌احتیاطی کردی. ‫تازه جریمه سرعت هم شده بودی.
‫باشه.
‫نمی‌دونستم شما هم ‫مثل ما بدبختی دارین.
‫مثل همه آدم‌ها.
‫حتی بیشتر.
‫بعدی سمت راست.
‫مرسی.
‫قابلی نداشت.
‫- این چه سر و وضعیه؟ ‫- خوبم.
‫سگت ازت خوش‌قیافه‌تره.
‫خندیدم.
‫سامی چی شد؟
‫شیش ماه حبس گرفت.
‫درد داری؟
‫خوبم، ولی هفت هزار یورو بدهکار شدم.
‫- به کی؟ ‫- شرکت حمل‌ونقل پاریس.
‫زخمی شدی؟
‫با ون تصادف کردم. ‫ولی حالم خوبه.
‫نوشیدنی می‌خوری؟
‫نه، مرسی.
‫حداقل یه‌کم بمون.
‫لطف داری. ولی باید بریم.
‫من که بهت مدیونم.
‫پنج دقیقه هم روش.
‫بمونیم؟
‫آره.
‫پس بریم که سریع برگردیم.
‫بفرمایید.
‫می‌رم نوشیدنی بیارم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫بفرمایید.
‫یه لحظه اینجا باشین ‫برم مامان سام رو ببینم.
‫باشه.
‫بابا؟
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫کوچولو، اسمت چیه؟
‫- ماریا. ‫- من آنام.
‫می‌خوای یه چیز باحال نشونت بدم؟
‫بیا.
‫- خانم، کمک می‌خواین؟ ‫- نه، الان میام.
‫میریام صدام کن.
‫اسمش پانکیه.
‫چی شدش؟
‫مریضه.
‫نگاه کن.
‫جادوگری بلدم.
‫الان من رو می‌بینه.
‫دیگه نمی‌بینه.
‫می‌بینه، نمی‌بینه.
‫می‌بینه...
‫انقدر خانم رو اذیت نکنین.
‫به این‌ها رو بدی ‫کل وقتت رو می‌گیرن.
‫مرسی.
‫بفرما.
‫خب؟
‫به لطف ایشون حکم تعلیقی گرفتم.
‫- سلام. ‫- ممنونیم آقا.
‫- ونت چی شد؟ ‫- نابود شد.
‫حالا می‌خوای چیکار کنی؟
‫یه کاریش می‌کنم.
‫مادرت بود؟
‫مادر میریامه.
‫تعارف نکن.
‫تو هم وکیلی؟
‫آره.
‫می‌تونستم به تو هم زنگ بزنم.
‫نه، من حقوق کیفری کار نمی‌کنم.
‫کدوم شاخه‌ای؟
‫املاک.
‫آها. تو اون زمینه وکیل نمی‌خوایم.
‫چند وقته اینجایین؟
‫پنج سال تو این محلیم.
‫- نشده بخواین راه بیفتین؟ ‫- نه.
‫حداقل دیگه نه.
‫جز وقت‌هایی که می‌ریم سینت سفر زیارتی،
‫همین‌جا می‌مونیم.
‫واسه چی؟
‫به خاطر کارم و مدرسه بچه‌ها.
‫تازه، جاهای دیگه ما رو راه نمی‌دن.
‫- مدرسه‌تون کجاست خانم‌ها؟ ‫- ادگار کینه.
‫نمره‌هاتون خوبه؟
‫- راستش نه. ‫- بچه‌های خوبی‌ان.
‫فقط اون بزرگه دردسر درست می‌کنه.
‫- باز هم بچه دارین؟ ‫- آره، وارن.
‫معلوم نیست کجاست. ‫شاید پیش فامیل‌هاشه.
‫خیلی با هم می‌گردن.
‫شما چند تا بچه دارین؟
‫هیچی.
‫یه‌سری مسائل داریم.
‫- این چیه؟ ‫- نوشیدنی درمانیه.
‫دست‌سازه.
‫- چطوره؟ ‫- خوبه، ولی طعم جالبی نداره.
‫تو اصلا امتحانش نکن.
‫نه، جدی می‌گم.
‫خدایا!
‫داستان خانواده دراپ ‫و سه تا بچه‌شون رو شنیدی؟
‫همون جوک قدیمیه؟
‫- نه، نشنیدم. ‫- جیمی، خوان و جاستین.
‫یکی جیمی،
‫- یکی خوان، یکی جاستین. ‫- آبرومون رو نبر!
‫خودت روت می‌شه تعریف کنی؟
‫می‌تونم با قاضی ‫درباره حکم صحبت کنم.
‫اگه شیش ماه نباشه ‫خانواده‌اش اذیت می‌شن.
‫بررسی می‌کنم.
‫خب، ممنون.
‫وظیفه بود. ‫قسط‌ها رو سر وقت می‌دم.
‫نگران نباش. ‫بهت اعتماد دارم.
‫چقدر خوشگلی.
‫خودت که خوشگل‌تری. بامزه.
‫بیا.
‫خدانگهدار.
‫خداحافظ.
‫به سلامت.
‫مرسی.
‫خوبی؟
‫آره.
‫قشنگ بود، نه؟
‫خیلی.
‫دلم خواست تو کاروان زندگی کنم.
‫- آقای مایر بودین، نه؟ ‫- بله. فرانک.
‫بله جناب مشاور. ‫آقای مایر با شما کار دارن.
‫بسیارخب.
‫امروز یه‌کم برنامه‌شون پیچیده است.
‫قبل از ساعت نه ‫باهاشون تماس بگیرین.
‫بسیارخب.
‫سلام، با دفتر وکالت تماس گرفتین.
‫خدانگهدار.
‫فرانک؟
‫ممنونم خانم، مرسی.
‫ببخشید، سرم خیلی شلوغه. ‫کارت ضروریه؟
‫اومده بودم ببینمت.
‫یه پرونده سخت دارم. ‫مال دادستانیه.
‫می‌تونم بعدا برگردم.
‫بله جناب مشاور...
‫دقیقا موضوع همینه.
‫می‌شه یه ربع دیگه ‫باهاتون تماس بگیرم؟
‫نه اتفاقا، عالیه.
‫ممنونم همکار عزیزم. ‫باز هم شرمنده.
‫اجازه بده.
‫بفرما تو.
‫اگه به خاطر سامی اومدی، ‫هنوز وقت نکردم صحبت کنم.
‫واسه اون نیست.
‫خب، پس چی شده؟
‫من و میریام یه مشکلی داریم.
‫بفرما بشین.
‫نه، راحتم.
‫- چی شده؟ ‫- میریام بارداره.
‫دوباره؟
‫ببخشید، یعنی...
‫این خبر خوبیه دیگه، نه؟
‫شیشمین بچه‌مونه.
‫آره دیگه. شیشمیه.
‫خب؟
‫نمی‌تونیم بزرگش کنیم.
‫چقدر بارداره؟
‫امیدواریم فقط یکی باشه.
‫نه، یعنی چند وقته بارداره؟
‫آها. دو ماه.
‫بچه رو که نگه می‌داریم.
‫درسته.
‫الان برنامه‌تون چیه؟ ‫متوجه نشدم.
‫می‌خوایم بدیمش.
‫بدینش؟
‫آره، به شما.
‫بشین.
‫خانمت اینجاست؟
‫نه، الان دادگاهه.
‫دیشب داشتیم می‌گفتیم...
‫چقدر حیف که شما بچه ندارین.
‫من که بی‌پولم.
‫کلی بدهی دارم.
‫به تو، به شرکت حمل‌ونقل، به همه.
‫دیگه ون ندارم که بخوام کار کنم.
‫واسه همین...
‫واسه همین چی؟
‫گفتم یه قراری با هم بذاریم.
‫منظورت چه قراریه؟
‫می‌خوای بچه‌ات رو با ون عوض کنی؟
‫نه.
‫شما آدم‌های خوبی هستین. ‫ازتون خوشمون اومد.
‫گفتیم این بچه پیش شما خوشبخت‌تره.
‫فرانک، نظر لطفته. ‫ولی می‌دونی پیشنهادت چیه؟
‫این کار قاچاق انسانه.
‫پیگرد قانونی داره.
‫شدیدا.
‫به نظر آدم‌های معمولی می‌اومدن.
‫گرفتار شدن.
‫همچنان...
‫خیلی گرسنمه. ناهار نخوردم.
‫لازانیای تونیو هست. ‫ژامبون و ریکوتا هم داریم.
‫آخ جون.
‫زنه هم می‌دونه؟
‫فکر کنم.
‫اون که اینطوری گفت.
‫باورم نمی‌شه.
‫خیلی معذب بودم. ‫می‌خواستم آب بشم برم تو زمین.
‫می‌خوان چیکار کنن؟ بچه رو بندازن دور؟
‫خیلی مذهبی‌ان. ‫از این کارها نمی‌کنن.
‫انصاف نیست.
‫وقتی هفت نفری تو کاروان ‫زندگی می‌کنن، باید مواظب باشن.
‫کجا بشینیم؟
‫هر جا تو راحتی.
‫امیدوارم قصدش کلاهبرداری نبوده باشه.
‫نه، شک دارم.
‫چقدر می‌خواست؟
‫نمی‌دونم. اونقدر که بتونه ‫ون بگیره و بدهی‌هاش رو بده.
‫مثلا چقدر؟
‫نکنه می‌خوای بچه رو بخری؟
‫مامان. یکی اومده.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سلام.
‫اومدیم بهتون سر بزنیم. ‫فرانک خونه است؟
‫نه، چطور؟ چیزی شده؟
‫نه. چیزی نشده.
‫می‌خواستیم درباره...
‫خیلی‌خب.
‫اجازه بدین. یه لحظه.
‫حواست باشه الان برمی‌گردم.
‫بیاین.
‫بفرمایید.
‫راحت باشید.
‫گمونم خبر داری ‫که فرانک اومده بود پیشم.
‫آره.
‫بهت گفت که غیرممکنه.
‫ما درباره‌اش صحبت کردیم،
‫و به نظری رسیدیم.
‫این کاری که شما می‌گین ‫روش قانونی هم داره.
‫بچه اسم ما رو می‌گیره، ‫ولی شما والدش می‌مونین.
‫- یعنی به سرپرستی می‌گیردش؟ ‫- آره.
‫آره، ولی از طریق فرزندخوندگی ساده.
‫نه از راه کاملی و رسمی که می‌شناسیم. ‫اونطوری نمی‌شه.
‫اسم اون یکی روش چی بود؟
‫سرپرستی ساده.
‫بچه اسم ما رو می‌گیره. ‫ما بزرگش می‌کنیم.
‫ولی شما والدینش می‌مونین.
‫هم بچه ماست، هم بچه شما.
‫یعنی من رو می‌شناسه؟
‫قطعا.
‫نمی‌خوام اینطوری باشه.
‫که بیاد پیدام کنه. ‫بفهمه ولش کردم.
‫نه، اینجا همه... ‫مادرم و برادرهام...
‫می‌خوای به اون‌ها چی بگی؟
‫می‌گم موقع زایمان مرد.
‫ولی قطعا درک می‌کنن.
‫اینجا هیچ‌کس چیزی رو درک نمی‌کنه.
‫حتی خودم.
‫- خدانگهدار. ‫- خداحافظ.
‫چقدر باریکه.
‫- جلوتره. ‫- بسه.
‫[کامیون]
‫[کامیون کوچک]
‫[ادل گوین]
‫[فرانک مایر]
‫- سلام. ‫- سلام.
‫خانمت اینجاست؟
‫پیش بچه‌هاست.
‫بیا، سوار شو.
‫چیزی شده؟
‫من و شوهرم روش فکر کردیم.
‫می‌خوایم درباره پیشنهادت صحبت کنیم.
‫- میریام بهم گفت... ‫- اون رو نمی‌گم.
‫پیشنهاد خودت.
‫وقتی به جولین گفتی، ‫یه‌کم زیادی شدید واکنش دادیم.
‫فکر می‌کردیم به نفع بچه است ‫که این روند قانونی باشه.
‫الان درک بهتری ‫از موقعیتت داریم.
‫شاید بهتر باشه کسی ندونه.
‫ولی باید با میریام صحبت کنم.
‫اون نمی‌خواد حرف بزنه.
‫چرا شوهرت نیومد؟
‫موکلش بودی. ‫اینطوری ضایع بود.
‫می‌خواد من حلش کنم.
‫ده هزار یورو.
‫تو یه پرداخت فقط ‫همین‌قدر می‌تونیم بدیم.
‫اگه موفق باشی، ‫دفعه بعد سی هزار یورو بیارم.
‫زیاده.
‫زیاد که نیست.
‫بذار شماره‌ام رو بهت بدم.
‫به خانمت می‌گی بهم زنگ بزنه؟
‫بیا.
‫بگیر.
‫مرسی.
‫به چی فکر می‌کنی؟
‫هیچی.
‫نمی‌دونم خودش خبر داره یا نه.
‫که چی؟
‫بهرحال وکیله.
‫زنش هم وکیله.
‫زنش رو که لو نمی‌ده.
‫اگه بچه رو قبول نکنه چی؟
‫مطمئنی کار درستیه؟
‫تو فکر بهتری داری؟
‫- اولین بارداریه؟ ‫- بله.
‫طبیعی؟
‫طبیعی یعنی چی؟
‫یعنی با کمک دارو و درمان نبوده؟
‫آها.
‫نه.
‫می‌شه خواهرم هم بیاد؟
‫آره.
‫- سلام خانم‌ها. ‫- سلام.
‫من باردارم.
‫من خواهرشم.
‫بسیارخب. تشریف بیارید.
‫لطفا رو صندلی سبز بشینید.
‫خانم، شما رو چهارپایه خاکستری بشین.
‫بیا.
‫خوبه.
‫کمک می‌خوای؟ خوبه.
‫- اولین بارداریته؟ ‫- آره.
‫لطفا همکاری کن و از هیچی نترس.
‫بفرما.
‫- باباش کجاست؟ ‫- سر کاره.
‫این یه‌کم سرده. بفرما.
‫در طول سه ماهه‌ی اول ‫چیز خاصی دیده نمی‌شه.
‫ببینیم...
‫آها، اینجاست!
‫فعلا فقط یکیه.
‫سرش، بدنش...
‫پاهاش دیده نمی‌شه.
‫گردنش رو اسکن می‌کنم.
‫طبیعیه.
‫بقیه جاهاش هم...
‫کاملا سالمه.
‫جنسیتش چیه؟
‫فعلا نمی‌شه گفت.
‫ولی...
‫گوش کنین.
‫ضربان قلبشه.
‫می‌تونه دو ماراتون انجام بده.
‫فکر کنم باورشون نشد خواهریم.
‫همین که از خودمون نشنیدن کافیه.
‫خوشم نیومد.
‫می‌شه یه سوالی بپرسم؟
‫آره. ناسلامتی خواهر شدیم، غیر از اینه؟
‫سوالت چیه؟
‫تو و...
‫یعنی تو و شوهرت...
‫مسیحی هستین؟
‫راستش نه.
‫البته به خودتون ربط داره‌ها، ولی...
‫ولی دوست دارم ‫بچه غسل تعمید داده بشه.
‫خیلی برامون ارزشمنده.
‫انجام می‌دیم.
‫به شوهرت می‌گی؟
‫آره.
‫انجام می‌دیم. قول می‌دم.
‫اینجایی؟
‫روزت خوب بود؟
‫نه تا جلسه دادگاه داشتم. ‫رکورد زدم.
‫پدرم در اومد.
‫تو که خوشت میاد.
‫امروز موکلم...
‫بازیکن فوتبال بود. باورت می‌شه؟
‫تو مسیری که سرعت مجاز ۱۱۰ بود، ‫داشت ۱۹۰ تا می‌رفت.
‫می‌دونی به قاضی چی گفت؟
‫«مربیم گفت سریع بیا!»
‫«واسه همین سوار پورشه‌ام شدم ‫و سریع رفتم پیشش.»
‫خنگ.
‫- شنیدی؟ ‫- آره.
‫تو چیکار کردی؟
‫سر کار نبودم.
‫نرفتی دفتر؟
‫مرخصی گرفتم.
‫پس چیکار کردی؟
‫این کارها.
‫چیه؟
‫خودت ببین.
‫این چیه؟
‫اسمش رو ببین.
‫این‌ها چیه؟
‫میریام از کارت بیمه‌ام استفاده کرد.
‫مثلا من باردارم.
‫باورم نمی‌شه.
‫بهم نگفتی؟
‫می‌گفتم قبول می‌کردی؟
‫بهش فکر کن. ‫تنها راهمونه.
‫چند ساعت هم روش فکر کنم ‫نظرم عوض که نمی‌شه.
‫فرق این کار با سرپرستی چیه؟
‫فرقش چیه؟ ‫باید قانون رو توضیح بدم؟
‫بی‌خیال قانون!
‫پولش رو بهشون دادم.
‫از حساب پس‌اندازم بود.
‫آنا، ما نمی‌تونیم بچه بخریم!
‫توی پنوم‌پن نمی‌شه.
‫اینجا نمی‌شه.
‫- متوجه خطراتش هستی؟ ‫- کاملا.
‫کسی نمی‌فهمه.
‫دیوونه شدی.
‫- نه. ‫- چرا، دیوونه شدی.
‫ماده ۲۲۵-۴.
‫مجازات قاچاق انسان. ‫بیست سال حبس، سه میلیون یورو جریمه.
‫همه محکوم می‌شیم. ‫می‌خوای تو زندان بمیریم؟
‫ماده ۲۲۵-۴ اجرا نمی‌شه.
‫اصلا ماده رو ول کن!
‫معلومه که می‌فهمن. ‫زندگی اون خانواده مثل ساردینه.
‫بالاخره یکیشون یه جایی لو می‌ده.
‫ببین، نظر من رو می‌خوای؟
‫بهشون زنگ بزن.
‫بگو امروز رفته بودی آزمایش،
‫گفتن شرایطش رو نداری، ‫تموم شد و رفت.
‫آنا...
‫قانون به کنار. ‫بحث اخلاقیش هم هست.
‫وکیل از اخلاقیات دم می‌زنه؟
‫این کار جواب نمی‌ده.
‫یا باید با تو این بچه رو بزرگ کنم،
‫یا خودم تنها.
‫خب؟
‫حالت خوب نیست.
‫آنا!
‫چیکار می‌کنی؟
‫شب می‌رم خونه مارگو.
‫این کارها واسه چیه؟
‫واسه اینه که همه‌چی ‫داره خراب می‌شه.
‫مثل اینکه همه‌چی برات ‫عادت شده و دیگه اهمیت نمی‌دی.
‫من الان فرصت دارم. ‫نمی‌ذارم از دستم بره.
‫چه فرصتی؟ ‫معلومه تو کدوم دنیا سیر می‌کنی؟
‫من تو کدوم دنیام؟
‫تو اون دنیایی که یه اتاق ‫خالی بدون بچه دارم!
‫- وایستا. ‫- ولم کن!
‫- آروم باش. ‫- که چی بشه؟
‫چون تو هیچی نمی‌فهمی؟
‫دیگه تحمل این وضع رو ندارم. ‫هفت سال شده!
‫هفت سال آزگاره دارم اذیت می‌شم! ‫زندگیم جهنم شده!
‫از بس قرص خوردم ‫و پیش روان‌پزشک رفتم!
‫دیگه طاقت ندارم!
‫این دلیل می‌شه بریم زندان؟
‫ولم کن.
‫سلام.
‫سوار شو. ‫باید حرف بزنیم.
‫گواهینامه‌ات رو دادن؟
‫نه.
‫نمی‌ترسی مچت رو بگیرن؟
‫قضیه همینه.
‫حال زنم خوب نیست.
‫اومده بود پیش تو و خانمت، درسته؟
‫بدون اینکه من بفهمم.
‫اگه به خاطر پولت اومدی، دیر شده. ‫پول پیش ون رو دادم.
‫چقدر بهت داد؟
‫ده هزار یورو.
‫این بچه نباید معامله بشه.
‫برای همه‌مون خطرناکه.
‫این بار حبس واقعی می‌گیری. ‫تعلیق در کار نیست.
‫بچه‌هاتون رو ازتون می‌گیرن.
‫پول رو نگه دار واسه خودت.
‫بچه هم مال خودت. ‫بهش بگو نظرت عوض شد.
‫پول پیش ون رو دادم.
‫این ونه چقدره؟
‫مستر گرفتم. مدلش خوبه.
‫چقدره؟
‫هیجده هزار یورو.
‫هشت هزار یورو دیگه بهت می‌دم.
‫حق‌الوکاله هم فدای سرت. ‫فقط این قضیه رو تموم کن.
‫قبوله؟
‫فردا برات بیارم؟
‫آره.
‫لطفا با زن خودت ‫و زن من صحبت کن.
‫- شوهرت درست می‌گه. ‫- نه.
‫راست می‌گه.
‫- اگه بچه‌هام برن پرورشگاه... ‫- اینطور نمی‌شه.
‫اصلا دلیلی نداره.
‫داره شلوغش می‌کنه.
‫اگه حساب همه‌جاش رو بکنیم، ‫که داریم می‌کنیم،
‫هیچ‌کس نمی‌فهمه.
‫مگر اینکه...
‫چند نفر از طرف شما ‫بخوان ما رو لو بدن.
‫از طرف ما؟ ‫فامیل‌هام رو می‌گی؟
‫فکر نکنم.
‫ما خبرچین نیستیم.
‫چرا به صورت قانونی ‫بچه به فرزندی نمی‌گیرین؟
‫اوضاع خرابه.
‫اصلا نمی‌شد. ‫پیش کلی دکتر رفتم.
‫حتی زیر تیغ عمل رفتم.
‫جراحی کردم. ‫نشد که نشد.
‫پنج بار با درخواست ‫سرپرستیمون مخالفت شد.
‫هم اینجا، هم خارج.
‫حتی اونجا هم آژانس فرانسوی داشت.
‫واسه چی مخالفت شد؟
‫به خاطر یه روان‌شناس.
‫نوشته بود من می‌خوام ‫مادری بشم که خودم نداشتم،
‫و اینکه فرزند داشتن،
‫برای اینه که حفره‌های خالی ‫خودم رو پر کنم،
‫که این برای بچه خوب نیست.
‫کثافت.
‫باور کن اینطور نیست.
‫حالا من که گفتم...
‫نمی‌تونم بزرگش کنم.
‫تواناییش رو ندارم.
‫قسم می‌خورم من بتونم.
‫سی هزار یورو دیگه برات آوردم.
‫نگران نباش. پول خودمه،
‫مال شوهرم نیست.
‫شوهرت به فرانک ‫هشت هزار یورو داد.
‫اون هشت هزار هم ‫روی این حساب کنین.
‫نمی‌خوام.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- نه.
‫پس بذار بیست و پنج هزار یورو بدم.
‫سلام.
‫چی شد؟
‫دوباره دعوامون شد. ‫تصمیمش رو گرفته.
‫چطور یه آدم اخلاق‌مقدار و مذهبی ‫می‌تونه همچین کاری بکنه؟
‫تو هم که کنترلی روش نداری.
‫ناراحت می‌شه. دعوا می‌کنه.
‫زورت به ضایعات‌چی می‌رسه، ‫به زن خودت نمی‌رسه؟
‫زور خودت به زنت می‌رسه؟
‫زن من دیوونه است.
‫هشت هزار دلار ‫حق‌الوکاله رو آوردم.
‫می‌دونی این کار تهش چیه؟
‫مجبورش کن بفهمه.
‫دیگه کاملا قانع شده.
‫عاشق بچه‌هاشه، ‫ولی شیش تا بچه دیگه زیادیه.
‫زن تو رو هم قبول داره. ‫نمی‌خواد بهش پشت کنه.
‫خرید ون رو می‌خوای ‫چطوری توجیه کنی؟
‫کسی نمی‌فهمه. ‫همین‌جا پارک می‌کنم.
‫خیلی‌خب.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫تو دفتر همه شاکی شدن.
‫مهم نیست.
‫مهم نیست؟
‫بسه دیگه.
‫جواب زنگ و ایمیل‌ها رو دادم.
‫هر چی نباشه مرخصی استعلاجی‌ام.
‫بعدش چی؟ ‫می‌خوای بافتنی ببافی؟
‫لطفا برو.
‫پس هفت ماهه بارداری...
‫ولی سر بچه افتاده پایین.
‫از فشار زیاد بوده.
‫نباید ادامه بدی.
‫وگرنه بچه زودتر از موعد به دنیا میاد.
‫می‌خواین بهتون بگم؟ ‫جنسیتش رو بگم؟
‫- آره. ‫- نه، نمی‌خواد.
‫- واسه چی؟ ‫- نمی‌خوام دیگه.
‫- که چی؟ ‫- دلایل خودم رو دارم.
‫بسیارخب...
‫می‌گین چیکار کنیم؟
‫نگید.
‫بفرمایید.
‫دیگه جلسات سونوگرافی نداریم.
‫دفعه بعد باید ‫به بیمارستان مراجعه کنین.
‫سری بعد نمیام.
‫بیمارستان اومدن خیلی خطرناکه.
‫تو هم که نمی‌خوای بدونی.
‫شنیدی که چی گفت.
‫باید استراحت کنی.
‫بیا استراحت کردنم رو ببین تا بفهمی.
‫موقع زایمان می‌بینمت.
‫نه.
‫آره.
‫اونجا نمی‌شه. ‫جای دیگه همدیگه رو ببینیم.
‫کجا؟
‫تو کافه‌ای، رستورانی.
‫وقت کافه و رستوران ندارم.
‫من دیگه برم.
‫[امشب شام بیرونم. می‌بینمت.]
‫سلام.
‫باورم نمی‌شه.
‫به صرف نوشیدنی اومدیم؟
‫پس بگو چرا کم‌خونی داری.
‫خوب رازت رو مخفی کردی‌ها.
‫مبارک باشه داداش!
‫خیلی خوشحال شدم!
‫حالا چرا قایمش کردی؟
‫- می‌خواستم مطمئن بشیم. ‫- الان همه‌چی خوبه؟
‫این سری آره.
‫ولی دکتر گفته باید استراحت کنم ‫تا زودتر از موعد به دنیا نیاد.
‫پس چرا اومدی اینجا؟
‫حالا یه شبه دیگه. ‫داشتم دیوونه می‌شدم.
‫کاش بهم گفته بودی!
‫بعد از اون‌همه ناکام بودن، ‫زیاد برام آسون نبود که بگم.
‫بارداری خیلی بهت میاد. ‫خوشگل شدی.
‫- مرسی. ‫- بچه دختره یا پسر؟
‫فعلا نمی‌دونیم.
‫- قراره سورپرایز باشه. ‫- واقعا؟
‫به نظر خوشحال نمیای.
‫خوشحال که هستم. ‫شوخی می‌کنی؟
‫یه‌کم پیچیده است...
‫دوست نداره بیرون باشم.
‫اذیت نکن. ‫فقط یه شبه دیگه.
‫حواسمون هست.
‫پس به افتخارش.
‫باید جشن بگیریم.
‫یه کوچولو.
‫بی‌زحمت برامون نوشیدنی بیارین.
‫ماه دسامبر...
‫تا بیست و دوم...
‫برج قوسه. آواره بالفطره است.
‫خوبه.
‫ولی زایمانم بیست و هشتمه.
‫یه‌کم بدو. چشم رو هم می‌ذاری یهو... بنگ!
‫- فکر خوبیه. ‫- مارتین!
‫ببخشید، الان میام. ‫شبتون به خیر.
‫مواظب خودت باش.
‫بغل گروهی!
‫دوستت دارم.
‫- در جریان بذارمون. ‫- باشه. حتما.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫- شب به خیر. ‫- به سلامت.
‫کجا پارک کردی؟
‫دو دقیقه راهه.
‫حالا که همه فهمیدن راضی شدی؟
‫چون از بحث و جدل خسته بودم اومدم.
‫آفرین.
‫به بچه می‌خوای چی بگی؟ ‫با یه ون عوضت کردم؟
‫راستش رو می‌گم.
‫این همه سال منتظرش بودم.
‫با شکم الکی؟ واقعا؟
‫- ولش کن. ‫- نشونم بده.
‫ببینم.
‫- چیه؟ ‫- ملحفه است.
‫از پذیرایی؟
‫با بند ورزشیت بستم.
‫باورم نمی‌شه.
‫یعنی تا آخر عمر می‌خوای ‫به من و اون بچه دروغ بگی؟
‫هر کاری دوست داری بکن.
‫عجب. می‌تونی رانندگی کنی؟
‫تمومش کن.
‫خب. چون من باید برم هوا بخورم.
‫ولم کن!
‫دعوا نکنین!
‫شی، نمی‌شنوی؟
‫برو کاپشن تنت کن دختر.
‫بدو. بخاری روشنه.
‫چیکار می‌کنی؟
‫گفتم نیاین اینجا.
‫می‌خواستم ببینمت.
‫اینجا نمی‌شه.
‫خیلی‌خب. بیا.
‫چهارشنبه است. همه خونه‌ان.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سلام.
‫برو بیرون بازی کن دختر.
‫- چرا مامان؟ ‫- چون من می‌گم.
‫برو. واسه ناهار صدات می‌کنم.
‫تو هم بارداری؟
‫آره.
‫- قهوه می‌خوری؟ ‫- آره، مرسی.
‫بشین.
‫- پیشمون می‌مونی؟ ‫- آره، می‌مونه!
‫کی بچه‌ات به دنیا میاد؟
‫سه هفته دیگه.
‫باید صحبت کنیم.
‫می‌دونی پسره یا دختر؟
‫ترجیح می‌دم ندونم.
‫من با دست زدن می‌تونم بفهمم.
‫شنیدی؟
‫آره، کر که نیستم.
‫میریام دوباره دختر بارداره.
‫خب؟
‫نمی‌خوای مال تو رو بگم؟
‫مامان!
‫یه چیزی برات دارم.
‫بیا اینجا.
‫- بهش نوشیدنی ندی‌ها. ‫- نه بابا.
‫این رو خوردی؟
‫خودم که نه. ‫ولی شوهرم خورد.
‫- خب؟ ‫- گفت خوشمزه بود.
‫مطمئنید بچه‌اش...
‫پیش نیومده اشتباه کنم.
‫از هر کی می‌خوای بپرس.
‫همین‌جا باش. ‫الان برمی‌گردم.
‫شوهرم...
‫این‌ها رو جمع می‌کنه.
‫سینت سارا.
‫قدیس نگهبان ماست.
‫به همه یکی از این‌ها داده.
‫همه بچه‌ها.
‫البته به جز...
‫بچه‌های میریم.
‫اون مریم مقدس رو ترجیح می‌ده.
‫بیا.
‫- ممنون. ‫- برات شانس میاره و...
‫مواظب...
‫بچه‌ات هم هست.
‫قربونت برم.
‫ممنونم.
‫آنا!
‫- بهت چی داد؟ ‫- مدال.
‫مرسی.
‫چی داری؟
‫تو هم نشون بده.
‫تکون می‌خوره.
‫آره.
‫بیا، ببین.
‫حس کردی؟
‫تعارف نکن.
‫این چیه؟ خاموشش کن.
‫می‌خوای سرطان بگیری؟
‫فکر کردی با این کارها مرد می‌شی؟
‫ولم کن.
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫حالت خوب نیست؟
‫چی شده؟ تعریف کن.
‫من می‌دونم زن وکیله چرا ‫هی میاد اینجا.
‫چرا؟
‫می‌خواین بچه رو بهش بدین.
‫دیوونه شدی؟
‫کی بهت گفته؟
‫هیچ‌کس. می‌دونم دیگه.
‫- ونت... ‫- کدوم ون؟
‫همون که تو پارکینگه. ‫دیدم سوارش شدی.
‫زنه هم شکمش مصنوعیه.
‫فکر کرده چون پولدارن...
‫می‌تونن همه‌چی بخرن؟
‫اینطوری نمی‌شه.
‫گوش کن.
‫اون دو تا نمی‌تونن بچه‌دار بشن.
‫ما هم نمی‌تونیم ‫این بچه رو نگه داریم.
‫حقوقم کفاف نمی‌ده.
‫یه بچه دیگه بیاریم، ‫عین سام باید بیفتم زندان.
‫گرسنه می‌مونید.
‫کسی به دادتون نمی‌رسه.
‫شما رو می‌برن پرورشگاه.
‫ولی درست نیست.
‫آره، ولی کاریش نمی‌شه کرد.
‫می‌فهمی؟
‫به هیچ‌کس نگو. ‫وگرنه بدبخت می‌شیم.
‫می‌تونم بهت اعتماد کنم؟
‫خطری نداره.
‫همه‌چی درست پیش می‌ره.
‫آره.
‫موضوع خطرش نیست.
‫پس چیه؟
‫موضوع تویی.
‫که بی‌خبر تصمیم می‌گیری.
‫موضوع این رفتارته.
‫من که روراست بودم.
‫جدی؟
‫قبلا که خیلی دنبال ‫همچین فرصتی بودی.
‫تا این حد دنبالش نبودم.
‫ولی درک می‌کنم ‫تو حاضری همچین کاری کنی.
‫الان چه فرقی می‌کنه؟ ‫همچنان سرپرستیه.
‫چون پول می‌دیم!
‫اگه حیوون خونگی می‌خوای، ‫برو گربه بگیر.
‫سگ همون‌ها رو بخر.
‫مطمئنم حاضرن بفروشنش.
‫بی‌شعور.
‫دقیقا.
‫من بی‌شعورم.
‫روان‌شناسه راست می‌گفت.
‫صلاحیتش رو نداری.
‫عجب.
‫بله؟
‫چی؟
‫خب، عه...
‫فرانک کجاست؟
‫به بچه‌ها چی می‌گی؟
‫خیلی‌خب.
‫دارم عجله می‌کنم. ‫الان میام.
‫کجا می‌ری؟
‫وقت زایمانشه.
‫آنا، وایستا!
‫- چیه؟ ‫- تو نباید رانندگی کنی.
‫- بذار برم. ‫- برو کنار!
‫برو.
‫- کدوم بیمارستانه؟ ‫- مانتفرمیل.
‫خوبی؟
‫بچه داره به دنیا میاد.
‫الان ون رو خراب می‌کنم.
‫فکر کنم دختره.
‫ذره‌ای برام مهم نیست.
‫دختر خوشگلی می‌شه.
‫پذیرش نمی‌شه؟
‫طبقه بالاست.
‫- شما پدر بچه هستین؟ ‫- نه.
‫پدرش بیرونه.
‫قراره تو اتاق عمل باشن؟
‫نه، نمی‌تونه. ‫ولی من خواهرشم.
‫طبقه بالا منتظر بمونین.
‫همین‌جا هستم.
‫هیچی نشده کلی جلو افتادیم. ‫اولین بارداریته؟
‫آره.
‫چیزی نمونده.
‫موعد زایمانت کی بود؟
‫گفته بود بیست و هشتم.
‫نیاز به دستگاه داره؟
‫نه، تو هفته سی و هشتم ‫بچه راحت به دنیا میاد.
‫- دردش قابل تحمله؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب.
‫ازت می‌خوام یه‌کم تحمل کنی، خب؟
‫دوباره، دوباره، دوباره...
‫آره. آفرین.
‫خوبه، خوبه...
‫آفرین.
‫آفرین. عالیه.
‫حالا نفس عمیق.
‫دوباره.
‫نفست رو حبس کن.
‫هر موقع آماده بودی.
‫نفست رو حبس کن!
‫آفرین، آفرین!
‫آفرین. حرف نداری. عالی بود.
‫نفس عمیق بکش.
‫همه‌چی خوبه.
‫خب، دیگه بخش سختش تموم شد.
‫- بیا. ‫- مرسی.
‫چرا وایستادی؟ سوار شو.
‫ساعت ۳:۱۲ صبح.
‫خب، اسم این دختر خانم چیه؟
‫تو فکرم بود لایلا باشه.
‫باشه. لایلا خوبه.
‫لایلا.
‫خیلی خوشگله.
‫شما افتخار می‌دی؟
‫آره.
‫خوبی؟
‫عالیه.
‫سلام خانم کوچولو.
‫وقت به خیر خانم ورله.
‫وقت به خیر.
‫- همه‌چی خوب پیش رفت؟ ‫- آره، فوق‌العاده بود.
‫عالیه.
‫سی و نه سالتونه. ‫اولین بارداریتونه، درسته؟
‫بله، درسته.
‫با اجازه خانم‌ها.
‫مبارکتون باشه.
‫مواظب خودتون و بچه‌تون باشین.
‫ممنون.
‫دیگه رفع زحمت کنیم.
‫- خدانگهدار. ‫- خداحافظ.
‫بله؟
‫می‌شه ببینمش؟
‫اینطوری؟
‫شاید اونجا حوله داشتن.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫روبه‌راهی؟
‫آره.
‫- شیر خشک گرفتی؟ ‫- آره، گرفتم.
‫بیا.
‫وایستا.
‫بیا. حالا برو.
‫خیلی‌خب.
‫رفتین خونه چی می‌گین؟
‫همون که حرف زدیم.
‫حتی به مادرش؟
‫آره.
‫خودش هم تجربه داشته ‫نوزادش فوت بشه.
‫خداحافظ.
‫واسه این کار می‌ریم جهنم.
‫نه.
‫جهنم واسه آدم‌های بده.
‫بیا.
‫دوباره امتحان کن.
‫بیا، بیا.
‫آفرین.
‫عین گربه کوچولو خوابش برده.
‫لایلا میریام ورژین... ‫میریام با همین لحنه؟
‫نه، عبریه. ‫یعنی نگهبان معبد.
‫واسه فامیلیش کدوم؟ ‫ورله، ژورل؟ یا جفتش؟
‫ورله.
‫پس لایلا میریام. ‫به همین شکل.
‫ورژین ورله.
‫و، ر، ل، ه.
‫زاده مونفرمیل. ‫هیجدهم دسامبر.
‫ای مریم مقدس،
‫تو که سرشار از رحمتی،
‫خداوند پشت و پناه توست.
‫در میان زنان مبارک هستی،
‫و به عیسی عزیزمان تولد بخشیدی.
‫ای مریم مقدس، ای مادر عیسی،
‫شفاعت گناهان ما را ‫پیش خداوند کن.
‫چه اکنون، چه پس از مرگمان.
‫آمین.
‫آنا؟
‫عزیزم.
‫آنا؟
‫الو؟
‫ببخشید، شما؟
‫چی؟
‫آنا کو؟
‫من شوهرشم، چیزی شده؟
‫چی؟
‫کجا؟
‫خیلی‌خب.
‫- وقت به خیر. ‫- دنبال آنا ورله بودم.
‫- شما؟ ‫- شوهرشم.
‫اجازه بدین.
‫بله، آقای ورله اومدن.
‫بسیارخب.
‫بشینید صداتون می‌کنیم.
‫- آقای ورله؟ ‫- بله؟
‫لطفا تشریف بیارید.
‫ببخشید، می‌شه توضیح بدین؟
‫تشریف بیارید.
‫برید داخل.
‫کارت شناسایی دارید؟
‫- چه خبره؟ ‫- دارید؟
‫آره. ولی می‌شه بدونم چه خبره؟
‫دو تا شهادت‌نامه داریم که ‫همسرتون رو متهم می‌کنه. بشینید.
‫- شاکی داره؟ ‫- نه.
‫- پس باید آزادش کنین. ‫- تفهیم اتهام شده.
‫شما که وکیلید، خودتون بلدید. ‫حالا کارت شناساییتون رو ببینم.
‫آدرستون بلوار مگنتا، پلاک ۱۲۰ می‌شه؟
‫بله.
‫این رو بخونید.
‫وارن! بیا تو!
‫- مرسی. ‫- حالت چطوره؟
‫بد نیستم.
‫ده دقیقه وقت داریم.
‫کی خبر داد؟ کار اون‌ها بود؟
‫نه، از بیمارستان گفتن.
‫متوجه شده بودن سابقا زایمان داشته.
‫جولین، تو باید شکایت کنی. ‫وگرنه وکیل اون‌ها شکایت می‌کنه.
‫می‌دونم. توضیح نده.
‫تو رو می‌شه نجات داد. ‫ولی آنا تو دردسر افتاده.
‫هیچ راه دررویی نداره؟
‫چه راهی؟ ‫زیر و بمش رو بررسی کردم.
‫تنها دفاعیه‌ات همین می‌تونه باشه.
‫وکیلشون گاوانیه.
‫اون قبول کرده؟
‫فقط دنبال اینه عکسش بره تو تلویزیون.
‫«وکیل ثروتمند...»
‫«که فرزند کولی را می‌خرد.»
‫بهشون می‌گه اگه شکایت نکنن،
‫بچه‌هاشون رو می‌فرستن پرورشگاه.
‫- نمی‌کنن. ‫- مطمئنی؟
‫فکر کردی پنج سال حبس ‫و پرورشگاهی شدن کم چیزیه؟
‫بذار بگم قضیه از چه قراره.
‫می‌خواد بترسونشون. ‫اون‌ها هم گوش می‌دن.
‫شهادت می‌دن تو مزاحمشون شدی،
‫ازشون سو استفاده کردی.
‫می‌دونستی زنه حتی ‫سواد خوندن نوشتن نداره؟
‫اومده بود دفترت؟
‫- کی؟ ‫- مایر.
‫- آره. ‫- خب. پس اون موقع بود که...
‫حکم آنا چیه؟
‫به عنوان سردسته این جرم،
‫حتی اگه تخفیف بگیره، ‫حداقل هفت سال حبس می‌خوره.
‫اون‌ها که به ده راضی می‌شن.
‫وایستا، وایستا...
‫گوش کن.
‫می‌تونی بگی بهت گفتن...
‫یا شما بچه رو بگیرید، ‫یا می‌خواستن بکشنش.
‫اگه اینطوری بخوای پیش بری...
‫ممکنه شیش هفت ماه ‫بیشتر حبس نخوره.
‫خودت که حتی کمتر.
‫بی‌خیال.
‫اومد پیشم.
‫کی؟
‫آنا.
‫خانم ورله.
‫گفت بچه نداره،
‫می‌خواست بچه من رو بخره.
‫قیمت بچه‌ام رو...
‫تقریبی بخوام بگم...
‫سی و پنج هزار یورو گذاشت.
‫چهل و سه هزار یورو ‫پرداخت شد خانم قاضی.
‫وقتی ایشون رد کردن، ‫آقای ورله قیمت رو بالاتر بردن.
‫درسته آقای ورله؟
‫ایشون به درخواست آقای مایر ‫با نرخ بالاتر قبول کردن.
‫آقای ورله؟
‫- درسته. ‫- کدوم بخشش؟
‫شوهره گفت بیشتر بدم.
‫درسته خانم؟
‫خانم قاضی، موکلم آمادگیش رو نداره.
‫چرا، دارم.
‫من گفتم.
‫من پیشنهاد دادم بچه رو بخرم.
‫به شوهرم گفتم...
‫من رو ببره میریام رو ببینم.
‫بهشون زنگ زدم و قیمت رو گفتم.
‫ایشون عذاب وجدان دارن.
‫مارتین، بذار حرفم رو بزنم.
‫شوهرم نمی‌خواست. ‫ولی من اصرار کردم.
‫- آنا، بسه. ‫- بذار حرفم رو بزنم!
‫تقصیر شوهرم نبود.
‫تقصیر آقا و خانم مایر هم نبود.
‫برام عقده شده بود...
‫که بچه خودم رو داشته باشم.
‫حاضر بودم براش آدم بکشم.
‫این پول‌ها که چیزی نبود.
‫میریام و فرانک موافق نبودن.
‫اصلا و ابدا.
‫از شرایطشون خبر داشتم،
‫واسه همین پیشنهاد ‫بیست هزار یورو دادم.
‫بعد سی هزار.
‫بعد چهل هزار.
‫از اونجا که هنوز رد می‌کردن،
‫از حساب شوهرم پول دزدیدم ‫تا بتونم راضیشون کنم.
‫ببین آنا...
‫این خانواده هفت نفری ‫تو کاروان زندگی می‌کنن.
‫من بهشون گفتم یه اتاق جدا ‫به این بچه می‌دم.
‫مواظب تحصیلاتش هستم و...
‫خوشبختش می‌کنم.
‫وقتی جولین فهمید، ‫می‌خواست من رو لو بده،
‫ولی می‌دونستم دلش نمیاد.
‫آره.
‫خلاصه داستان همین بود.
‫دقیقا همین شد.
‫حالا لطفا بذارین برن.
‫لایلا رو پیش مادرش برگردونید...
‫الان دیگه خوب می‌شناسمش.
‫خیلی مامان خوبیه.
‫آدم نازنینیه.
‫خانم مایر.
‫روال اتفاقات همین بود؟
‫خانم قاضی، خانم ورله...
‫از خانم ورله سوال پرسیدم.
‫- درسته. ‫- چی درسته؟
‫همینطوری بود که گفت.
‫خوبی؟
‫آره.
‫می‌خنده.
‫یا می‌خنده یا گریه می‌کنه.
‫عین منه.
‫وزنش چقدره؟
‫هفت هشت کیلو شده.
‫چهار تا شیشه شیر، پوره،
‫ژامبون، پنیر. ‫مدام داره می‌خوره.
‫خوب می‌خوابه؟
‫شب‌ها نه.
‫دادگاهت دوازدهمه؟
‫آره.
‫جولین و مارتین یه جوری دارن ‫برنامه‌ریزی می‌کنن انگار عملیات حساسه.
‫کلی عامل تخفیف‌دهنده دارم.
‫می‌گن هیئت‌منصفه ‫تحت تاثیر قرار می‌گیره.
‫مخصوصا اعضای زن.
‫وسایل دستت رسید؟
‫آره، مرسی.
‫بیا.
‫این چیه؟
‫سنت سارا. محافظشه.
‫می‌شه بهش بدیش؟
‫اصلا همین الان می‌دم.
‫کی قراره غسل بشه؟
‫باید ببینیم.
‫شاید یه‌کم بیشتر صبر کنیم.
‫اگه مادرخونده نداشته باشه،
‫نمی‌شه غسلش داد.
‫آخه یه‌کم طول می‌کشه.
‫اشکال نداره.
‫خودش گفت ترجیح می‌ده.
‫بیا. نگاه کن.
‫بفرما. ببخشید.
‫عزیزم، سرت رو اون‌طرفی کن.
‫آفرین.
‫تکون نخور.