‫[در کنفرانس سال 1884 برلین، ‫قدرت های استعماری جهان...]
‫[...کنگوی آفریقا را خودسرانه تقسیم کردند.]
‫[شاه لئوپولد، بر حوزه پهناور کنگو ادعای مالکیت کرد،]
‫[که غنی از عاج و مواد معدنی بود.]
‫[پنج سال بعد، پیرو بلندپروازی وی ‫در بهره کشی از مستعمره جدیدش...]
‫[...شدیداً مقروض شد.]
‫[او که در به در دنبال سرمایه می گشت ‫و پول مخارج ارتشش رو به پایان بود،]
‫[معتمدترین خدمتگزار خویش، ‫لئون روم را به کنگو فرستاد...]
‫[...تا الماس های افسانه ای اُپار را به دست آورد.]
‫[کنگوی آفریقا]
‫آقای روم...
‫اُپار.
‫پیداش کردیم.
‫سروان مول؟
‫صف تشکیل بدین.
‫مسلسل های ماکسیم حاضرن، قربان!
‫بی حرکت...
‫صبر کنین...
‫آتش!
‫به صف!
‫عقب نشینی نکنین!
‫تصور می کنم ‫رئیس قبیله مبونگا باشین، بله؟
‫اسم من رو از کجا می دونی؟
‫برای دیدن شما اومده م.
‫اینا چیزایی هستن ‫که به خاطرشون اومدی.
‫براشون حاضری ‫چی کار کنی؟
‫هر کاری لازم باشه.
‫یه چیز هست که من ‫بیشتر از همه دنبالشم.
‫برام بیارش.
‫اون رو برام بیار.
‫اون وقت الماس ها ‫مال خودت خواهند شد.
‫تنها چیزی که لازم دارم یه اسمه.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫مترجم: «رومینا»
[لندن، انگلستان]
‫اعلی حضرت، شاه لئوپولد بلژیک...
‫...برای لرد گری استوک ‫دعوت نامه ای فرستاده ن...
‫...که گشتی سلطنتی ‫در ایالت آزاد کنگو بزنن...
‫...تا به مدارس و کلیساهایی ‫که ساخته ن سر بزنن...
‫...و موفقیت طرح های ضدبرده داریشون رو ببینن...
‫...و بحث رو من باب تجارت باز کنن.
‫لرد گری استوک، ‫بذارین وضعیت آفریقا رو توضیح بدم.
‫مم.
‫شاه لئوپولد کنگو رو کنترل می کنن.
‫ایشون در پرداخت قرض هاشون ‫کوتاهی کرده ن...
‫...و یه شریک کاری لازم دارن ‫تا این جای خالی رو پر کنن.
‫دعوت نامه شما ‫فرصت بی نقصیه...
‫...که دولت علیاحضرت ‫وارد ماجرا بشه.
‫به مشاغلی که برای بومی های بیچاره کنگو ‫به وجود خواهیم آورد فکر کنین.
‫من رو بگو که فکر می کردم ‫جنگ های داخلی طولانین!
‫دکتر ویلیامز، شما این جا مهمانین.
‫نخست وزیر، اگه خودتون نمیگین،
‫بذارین من بگم.
‫تو تارزانی.
‫سرور میمون ها، ‫پادشاه جنگل.
‫«من تارزان، تو جین!»
‫تارزان! تارزان.
‫شاه لئوپولد دعوتت کرده ‫چون جزو مشاهیری!
‫می خواد مدارس و کلیساهایی ‫که ساخته رو نشونت بده.
‫تو جلوی روزنامه نگارها ‫«اوه!» و «آه!» می کنی...
‫...و اون مُهر تأییدِ ‫پسر محبوب آفریقا رو می گیره.
‫انگلستان قرض هاش رو ‫پرداخت می کنه. ما پول در میاریم.
‫- عین آب خوردن. راحت. ‫- همم.
‫پس، عالی جنابان،
‫می تونیم بزنیم به جاده؟
‫نه.
‫- نه؟ ‫- محض رضای خدا، چرا نه؟
‫خب، من آفریقا رو دیده م...
‫...و خیلی داغه.
‫معذرت می خوام؟ ‫گفتی «داغ»؟
‫لطفاً از طرف من ‫از اعلی حضرت عذرخواهی کنین.
‫ضمناً اسم من تارزان نیست،
‫جان کلیتون سومه.
‫پسر جان و لیدی آلیس کلیتون.
‫پنجمین ارل گری استوک، ‫عضو مجلس اعیان.
‫آقای کلیتون.
‫لرد کلیتون. ‫معذرت می خوام.
‫جورج واشینگتن ویلیامز هستم. ‫نماینده دیپلماتیک ایالات متحده آمریکا.
‫- رئیس جمهور هریسون من رو فرستاده ن. ‫- که چی کار کنین؟
‫به مأموران ملکه ملحق شم!
‫آمریکا اولین کشوری بود که مالکیت ‫شاه لئوپولد بر کنگو رو به رسمیت شناخت.
‫پس نمی خواین از قافله عقب بیفتین.
‫ببینین...
‫من دعوت نامه شما رو ‫لازم دارم که وارد بشم.
‫متأسفانه نیتم دقیقاً ‫اون چیزی نیست...
‫...که به دولت شما یا خودم گفته م.
‫و دقیقاً چی می خواین، دکتر ویلیامز؟
‫لئوپولد هفت سال اخیر رو ‫صرف تحت کنترل درآوردن کنگو کرده.
‫از کل ثروتش استفاده کرد ‫که راه آهنش رو بسازه،
‫بعد دسترسی به 99 درصد کشور رو بست.
‫چرا؟
‫چون می خواد اولین حاکم در تاریخ باشه...
‫...که نمی خواد مردم کارهای خیرش رو ببینن؟
‫من باورم نمیشه.
‫این رو بهم بگین، ‫لرد کلیتون.
‫یه پادشاه ورشکسته، چطور ‫کل کنگو رو می گردونه؟
‫برده داری؟
‫امیدوارم اشتباه کنم، ‫اما من باید بدونم...
‫...و به خاطر دوستایی ‫که اون جا دارین،
‫شما هم باید بدونین.
‫دعوت نامه لئوپولد رو ‫قبول کنین و من رو با خودتون ببرین.
‫شما زیر و بم آفریقا رو می شناسین.
‫زبان ها، مردم، سنت ها.
‫اگه چیز نابجایی پیدا کنیم،
‫من یکی رو لازم دارم ‫که وقتی به دنیا میگه، باورش کنن.
‫پس تدارکات لازم با من!
‫تو لیورپول می بینمتون.
‫[عمارت گری استوک]
‫خانواده م.
‫هر کار تونسته م کرده م ‫که ازشون محافظت کنن.
‫جنگل هر چیزی رو می بلعه.
‫سالمندان، بیماران، مجروحان ‫و ضعفا رو شکار می کنه،
‫اما قدرتمندان هرگز.
‫امروز، من آلیسم رو دفن کردم.
‫آلیس عزیزم.
‫حالا نگران فرزندم هستم.
‫خدا کمکمون کنه.
‫خدا کمکش کنه.
‫خطرناک ترین دیو ‫در آفریقا که این قدر قویه...
‫...می تونه با یه گاز ‫کمر کروکودیل رو بشکونه.
‫کسی می دونه؟
‫اسب آبیه؟
‫بله! دقیقاً. ‫آفرین، مری.
‫حالا،
‫کسی می تونه بهم بگه ‫پرنده محبوبم صدای چی میده؟
‫کسی نبود؟
‫چطور تو جنگل سفر می کنین؟
‫چرا جنگل رو ترک کردین؟
‫دست هاش رو نگاه!
‫وای!
‫از بچگی چهار دست و پا می دویدم.
‫همین ساختار استخوانیم رو عوض کرد.
‫داخل هم از همه چیز تاب می خوری؟
‫مثلاً وقتی از پله ها میری بالا؟
‫اُه، من هیچ وقت ‫از پله ها نمیرم.
‫معمولا از پرده ها میرم!
‫شگفت انگیزه!
‫حقیقت داره که مامانت میمون بوده؟
‫خب، البته که نه.
‫مامان من آلیس کلیتون بود.
‫بی صبرانه منتظرم ‫دوباره واسیمبو رو ببینم!
‫- یعنی الان چند تا بچه داره؟ ‫- جین.
‫ککو رو که می دونیم. ‫چند سالشه، چهار؟
‫- همه دیگه بچه دارن. ‫- جین.
‫یعنی، هشت سال ‫مثل یه عمره!
‫این تعطیلات نیست.
‫یه دیپلمات چند تا ‫کمربند باید ببره؟
‫نمی تونم ببرمت.
‫- به نظر من صفر. ‫- چهار.
‫به گمونم یه خانم بریتانیایی باید حداقل دو بار ‫پس بیفته که عدالت رو در حق عنوان مسخره ش ادا کنه.
‫اون جا امن نیست.
‫البته که امن نیست، جان!
‫کافیه یه جای ناجور چُرت بزنی ‫و شانس خورده شدنت پنجاه پنجاهه.
‫خانم ها. آلبرت.
‫امکان نداره هنوز فکر کنی ‫خطری در کاره، جان.
‫خب، احیاناً اگه یادت رفته، ‫هر دومون اون جا بزرگ شدیم.
‫پس شاید من وظایفت رو ‫برای ملکه انجام بدم...
‫...و تو این جا بمونی...
‫...و نارگیل پیوند بزنی ‫و پینگ پنگ بازی کنی.
‫می خوام برم خونه.
‫این جا خونه ماست.
‫این که سعی کنی من رو ‫این جا نگه داری، جواب نمیده!
[دفتر استعماری] [جان کلیتون]
‫جان، پسرم،
‫تو وارث گری استوکی، ‫آینده ما.
‫انگلستان خونه توئه، ‫نه این جای اسفناک.
‫اگه زنده نموندم،
‫دعا می کنم یکی نجاتت بده.
‫نمیشه، خانم.
‫لگد این کلت های واکر ‫خیلی محکمه.
‫اصلا برای همین ‫از مُد افتادن.
‫خانم های ظریف و زیبایی مثل شما ‫مدام به صورت خودشون ضربه می زدن.
‫شرط می بندم تو اولین تلاشم ‫می تونم اون کُنده هه رو بزنم.
‫اُه!
‫جین؟
‫از وقتی بچه شیر بودن، ‫اونا رو می شناخته.
‫[بوما به جان کلیتون سوم خوشامد می گوید]
‫نیروهای عمومی، ‫برید کنار.
‫نیروهای عمومی، ‫برید کنار!
‫گزارش ورود می خوام.
‫گزارش پیاده شدن ‫تک تک مسافرا رو می خوام.
‫بله، قربان. ‫اینا آخرینن.
‫- قربان. ‫- مرسی. مرسی.
[جان کلیتون]
‫معذرت می خوام، قربان.
‫دفتر کل.
‫بله، ممنون.
‫گرامافون، اتاق آقای روم.
‫آقای فرام.
‫اون کارتن ها میرن محل نگهداری.
‫نوشیدنی؟ و موسیقی؟ ‫کل عملیاتت همین الان از هم پاشید.
‫ایمان داشته باش، ‫آقای فرام.
‫ایمان برای مبلغین مذهبیه.
‫اون از دستت در رفت.
‫بقیه رو حتماً بذارین زیر.
‫به دعوتمون امتناع نکردن، آقای فرام.
‫خودشون اون ور ساحل ‫سوار کشتی شدن...
‫...و خودشون با یه گشت کوچیک ‫دارن میان خونه.
‫خب، از بوما تا این جا ‫سه روز وقتم رو می گیره
‫تارزان رو تحویل میدم و برمیگردم.
‫یه هفته تأخیر.
‫تو در جایگاهی نیستی ‫که چیزی بخوای، آقای روم.
‫باید سه ماه پیش مبلغ رو ‫به پادشاه پرداخت می کردی.
‫بله.
‫من شرکتم رو فریب دادم ‫تا این معامله رو حفظ کنم.
‫تو قبول کردی چون ‫پول پارو می کنی...
‫...پس منت نذار.
‫حالا باید وقت بیشتری برامون بخری.
‫من هر وقتی که می تونستم خریده م...
‫ببین، واقعا عین آب خوردنه.
‫تو با کشتی میری ‫استقبال سپاهی که می رسه...
‫...و بهشون میگی ‫به دلایل امنیتی، پرداخت...
‫...باید در بوما انجام بشه.
‫به نفعته اُپار افسانه نباشه.
‫بقیه ش رو برام بیار ‫تا مزدور گیرت بیاد،
‫اما اگه نتونی این بار ‫به قولت عمل کنی،
‫شرکتم برای جبران خسارت ‫میره سراغ مجلس بلژیک.
‫شاهت این سرزمین رو ‫از دست میده...
‫...و فکر می کنی ‫کی رو سرزنش می کنه؟
‫لئون روم؟
‫تارزان، خنده دار شدی!
قبلاً بهشون می گفتی سم!
دختر آمریکایی من کجاست؟
‫کیکو.
‫واسیمبو؟
‫جینی پورتر. ‫به خونه خوش اومدی.
‫طبق سنت ها،
‫هیچ کس تا الان که برگشتی ‫واردش نشده بود.
‫جین این جا بزرگ شده.
چرا بیرون نگهبان گذاشتی؟
شایعاتی از جنوب رسیده...
که برده فروش ها دارن مردم رو... می برن. اوضاع مثل سابق نیست.
‫برای همه تون خنده داره، ها؟ اوهوم.
‫وو!
‫دارن افسانه تارزان رو می خونن.
‫ماه های بسیاری، فکر می کردن ‫اون یه روح خبیثه.
‫شبحی بین درختان.
‫از قدرتش در برابر حیوانات جنگل حرف می زنن،
‫چون روحش از اون ها سرچشمه گرفته.
‫اونا رو می فهمید...
‫...و یاد گرفت بهشون چیره بشه.
‫مادر میمونش، کالا، ‫مثل فرزند خودش دوستش داشت...
‫...و برادر میمونش، آکوت، ‫با مهربونی و احترام باهاش برخورد می کرد.
‫اون همه انسان ها رو ‫دشمنش به حساب میاورد،
‫چون قبایل دیگه به عنوان مناسک گذار ‫گروه اون رو شکار می کردن.
‫رئیس قبیله موویرو می دونست اون چیه.
‫اون باهاش راه اومد،
‫چون هیچ مردی تا حالا ‫با کمتر از این شروع نکرده.
‫جان؟
‫آدم گریز خال دار پشت آبی. ‫(نوعی پرنده)
‫فراخوان جفت گیریه.
‫بی حرکت باش، ‫قلب تپنده من.
‫مندریل.
‫باز هم فراخوان جفت گیری.
‫چیتا.
‫فراخوان جفت گیری.
‫ده، نه،
‫هشت، هفت،
‫شش، پنج، چهار،
‫سه،
‫دو...
‫می دونم دستمالم رو برداشتی.
‫ما اهل آمریکاییم. ‫پدرم استاده،
‫بنابراین من از بچگی ‫اعتقادی به روح نداشته م.
‫سلام.
‫می تونی نگهش داری.
‫با من حرف می زنی؟
‫آم...
‫نه، نه، نه. صبر کن!
بیا آسونش کنیم، به هیچ یک از زبان های بانتو صحبت می کنی؟
‫من به زبون های زیادی ‫صحبت می کنم.
‫زانو بزن!
‫رئیس قبیله کوبا هیچ وقت زانو نمی زنه.
‫- بخوابین! همه تون! ‫- بخوابین زمین!
‫نشونه گیری کنین!
‫یالا!
‫بی حرکت نگهش دارین!
‫محکم تر! محکم تر!
‫همچین سرسخت نیستی، ‫پسرک میمون کثیف.
آقای روم، این بود افسانه؟
‫رئیس قبیله مبونگا ‫ناامید میشه.
‫10 تا از قوی ترین افراد رو جمع کنین.
‫- باربر لازم داریم. ‫- بله، قربان.
‫همین یارو خوبه، قربان.
‫ولم کنین!
‫جان!
‫ول کن! ‫جان!
‫حتماً اولین بار که دیدیش ‫لحظه جالبی بوده.
‫بعد از این همه سیاه پوست و عنتر دم کوتاه.
‫جان!
‫آقای روم، ما دخلش رو میاریم.
‫برید! برید!
‫ماکسیم ها رو پُر کنین!
‫بجنبین!
‫تیراندازی رو روی دیگ بخار ‫متمرکز کنین. زیر دودکش.
‫از ساحل دور شین!
‫خیال کردی کجا داری میری؟
‫باید برام جیغ بزنی.
‫مثل یه خانم؟
‫مهم نیست.
‫اون تارزانه، تو جینی.
‫میاد دنبالت.
‫جان! جان!
‫جان! جان...
‫به خاطر من اومدن، کوئته.
‫تو این کار رو نکردی.
‫می دونی کی بودن؟
‫شنیدیم بعضی سفیدپوست ها میان ‫و سر پول جنگ و دعوا می کنن...
‫...و لباس رنگ بلژیک تنشون نیست.
‫بهشون میگن ‫نیروهای عمومی.
‫مردی که تو بلژیک باهاش ‫مصاحبه کردم، درباره شون بهم گفت.
‫کسی به مردی به اسم روم ‫اشاره نکرد؟
‫هیچ کس اسمی نگفت،
‫اما لئون روم فرستاده شاه لئوپولد به کنگوئه.
‫چیز دیگه ای هم فهمیدین؟
‫من که نه.
‫چرا میگی اومدن ‫تو رو بگیرن؟
‫قایق داره خلاف جهت جریان ‫حرکت می کنه، که یعنی کُند میشه.
‫اگه از این مسیر بریم ‫که بین زمین های منگانیه،
‫باید قبل از اونا به کوه مبانگا برسیم.
‫از کجا می دونی ‫کجا میرن؟
‫- این مسیر... ‫- این بلندتره.
‫اما این جا دارن ‫راه آهن رو می سازن!
‫می تونیم بخشی از مسیر رو ‫سوار اون بریم!
‫خوبه.
‫جان؟
‫جان!
‫باشه! به هر حال باهات میام.
‫نمی تونی به پام برسی.
‫عقب موندن به معنی مرگ قطعیه.
‫من بالغ بر نیمی از عمرم رو ‫تو طبیعت سپری کرده م.
‫در ضمن، این جا هیچ کس ‫تو کار با تفنگ بهتر از من نیست.
‫اونی که اون جاست،
‫اگه من نبودم، هنوز ‫از شدت خفگی...
‫...از کپل کاردینال سرخ تر بود ‫و همین...
‫فکر کردی من به زندگیم اهمیتی میدم؟
‫پنجه هات رو از من بکش!
‫- اگه تو... ‫- اگه من چی؟
‫می ذاشتم تو انگلستان ‫تو قلعه ت بمونی؟
‫زن من و خانواده اونا ‫دستشونه.
‫هر کی که هستی، ‫ما با دعوت سلطنتی این جاییم.
‫به عنوان مهمون شاه لئوپولد.
‫لیدی کلیتون، من دعوت نامه رو ترتیب دادم...
‫...و شما درش نبودین.
‫دکتر ویلیامز هم همین طور.
‫یه قبیله وحشی سعی دارن ‫شما و همسرتون رو از هم جدا کنن...
‫...و شاید اون رو سلاخی کنن و بخورن.
‫منم اون رو تحویلشون میدم.
‫وقتی کارشون با اون تموم شد،
‫دکتر ویلیامز به عنوان شاهد نمی مونه،
‫کاملاً مشخصه...
‫...و این سوال رو ‫ایجاد می کنه...
‫...که چی به سر شما میاد؟
‫می بینین که هیچ یک ‫از بومی ها لبخند نمی زنن.
‫اون یکی دوستتونه؟
‫همه شون هستن.
‫می دونی که سمت راست سیبیلت...
‫...یه کم پایین تر از چپشه؟
‫جان!
‫طبیعت با طبیعت فرق داره!
‫چطور باید به قطاری برسیم ‫که با سرعت 65 کیلومتر بر ساعت میره؟
‫جاذبه.
‫لعنت!
‫رو کولم سوار شو.
‫خیلی خوب. ‫پاها هم همین طور.
‫حتی یه ثانیه هم فکر نکن ‫داری جون من رو نجات میدی.
‫کلیدهای زنجیرها رو بهم بده.
‫فرمانده تویی؟
‫هیچی بهش نگو.
‫عجب لاله گوش تپلی داری، پسرم!
‫به نظرت شانسی زدم؟
من انگلیسی بلد نیستم.
این جا چی کار داری؟
‫من فقط مهندس پلم.
‫و چند نفر برای ساختن پلت ‫به بردگی گرفته شده ن؟
‫هشتصد.
‫به علاوه این گروه بومی ها.
‫لطفاً، من برای ساختن پل ‫واسه ارتش جدید آقای روم این جام.
‫من هیچ نقشی ‫توش ندارم.
‫کدوم ارتش؟
‫راه آهن ها...
‫...در کنار رودخانه های قابل کشتیرانی،
‫باعث میشن 60 درصد کنگو ‫با دژ سه روز فاصله داشته باشه.
‫کار دژها تموم شده، ‫اما ارتش از راه نرسیده.
‫کجان؟
‫نمی دونم.
‫قرار بود ماه ها پیش ‫برسن این جا،
‫اما می گفتن شاه باید ‫هزینه شون رو بده.
‫چند نفرن؟
‫20 هزارتا.
‫سرباز عادی هم نیستن.
‫مزدورن.
‫از آدم کشی برای درآمد لذت می برن.
‫20 هزار نفر، ‫50 تا دژ.
‫400 تا هم عوضی که هر کدوم ‫به یه مسلسل ماکسیم...
‫...و تفنگ مسلحن.
‫برای گرفتن چیزی که می خواد، ‫تهش کل کشور رو به بردگی می کشه.
‫مردم هیچ شانسی ندارن.
‫نقش آقای روم ‫تو این جریان چیه؟
‫نقشه اونه. مسئول همه ش اونه.
‫انتظار دارن به زودی ‫عنوان فرماندار کل رو بگیره.
‫نه، نه، نه. صبر کن!
‫صبر کن! لطفاً!
‫باید بپری.
‫دهنت رو ببند، وراج!
‫مجبور میشن شب تو جنگل بیان دنبالت.
‫اگه اون تو کار غیرخانمانه ای بکنی،
‫اون غرق میشه.
‫از تماشا لذت می بری؟
‫البته که می دونم می تونین ‫من رو ببینین، بانو کلیتون.
‫مرد مذهبی ای هستی، آقای روم؟
‫اُه. نه. ابریشم عنکبوت ماداگاسکاری.
‫وقتی نُه سالم بود، ‫کشیشم برام...
‫...از اورشلیم خریدش.
‫به نظر میاد با کشیشت خیلی صمیمی بودی!
‫چطور؟
‫می خوام بدونین،
‫فکر می کنم شوهرتون ‫هیچ حقی نداشت شما رو بیاره.
‫خودم خودم رو آوردم، آقای رام.
‫البته،
‫اما اون قرار بود تنها تلفات باشه.
‫البته علاوه بر کل مردم کشوری ‫که دارین به بردگی می گیرین.
‫فلفل رو میدین؟
‫می تونه به عنوان گردنبند هم باشه.
‫در آخرین سفرم به اروپا، تو سوربن ‫در چند سخنرانی شرکت کردم.
‫برای پادشاه فرانسه ‫یواش دست زدن، ‫اون وقت هنری مورتون استنلی، ‫یه یتیم بی پدر و مادر
‫...ایستاده تشویق شد!
‫مردم عاشق داستان های خوبن.
‫آره، بعضی ها مثل شوهرتون ‫اشراف زاده به دنیا میان،
‫اما همه می تونن با زباله گرد ‫بی اصل و نسبی که شاهش رو...
‫...از ورشکستگی و شرف ملتش رو ‫نجات داد، هم ذات پنداری کنن.
‫اون مردیه که هیچ وقت ‫فراموش نمیشه.
‫ارتش سرورم شش روز دیگه می رسه.
‫تنها کاری که برای من مونده، ‫اینه که تارزان رو تحویل رئیس قبیله مبونگا بدم.
‫آره، امیدوار بودم ‫این اسم رو بشناسین.
‫می دونم بیمارگونه خواهان کشتن شوهرتونه،
‫اما هنوز علتش رو ‫نفهمیده م.
‫تارزان چی کار کرده؟
‫تنها پسرش رو کشته.
‫- اُه. ‫- همم.
‫و خودت رو آماده کن، چون در برابر بلایی ‫که به سر تو میاره، این اصلاً به چشم نمیاد!
‫وحشی گری شوهرتون بیشتر از چیزی ‫که بتونم به راحتی بیان کنم، آزارم میده.
‫در مقابل، روحیه شما...
‫چاقوم رو لطف کنین.
‫آهسته.
‫دوستتون شناور نمی مونه.
‫مرسی.
‫لیدی کلیتون سیر شدن.
‫یه مرد عادی می تونه برای نجات ‫زنی که عاشقشه، کارهای غیرممکن کنه.
‫تازه شوهر من یه مرد عادی نیست!
‫نمی تونی تنها بری.
‫هفت نفر رو یورش به حساب میارن.
‫هیچ کدوممون زنده نمی مونیم.
‫این جا نوشته پول دادن به بومی ها ‫برای کار کردن خلاف قانونه...
‫...و این دفتر ثبت کل برده هایی ‫که تا حالا برده ن.
‫همه جا بیگاری برده ها و الماس ها.
‫این طوری روم شاهش رو ‫ثروتمندترین شاه جهان می کنه.
‫دکتر ویلیامز، مدرک پیدا کردین.
‫روم رو بسپرین به من.
حتماً راه دیگه ای هم هست، جان.
‫خب، من چاره ای ندارم.
‫اگه دور بزنیم ‫دو روز رو از دست میدیم.
‫- چی رو دور بزنیم؟ ‫- منگانی.
‫اون گوریل ها که قبلاً ‫باهاشون زندگی می کردی؟
‫گوریل نیستن.
‫گوریل ها ملایمن. ‫منگانی ها نیستن.
‫تا حالا دوستی رو تو سختی ها ‫یا همکاری رو سرگردان رها نکرده م.
‫نمی خوام الان شروع کنم.
‫دیگه صدام نکن «دکتر». ‫اسمم جورجه.
‫مدرکت رو امن نگه می داریم، جورج.
‫می دونم.
‫تو بوما هم دیگه رو می بینیم.
‫اگه برنگشتیم...
‫برمیگردیم. ‫با خانواده هاتون.
‫...دفترها رو ببرین ‫برای پدربزرگم در لندن.
‫هنوز هم منتظرت نمی مونم.
‫یه چیزی بگو ‫که خودم ندونم!
‫چه کارها که حاضر بودم ‫برای یه اسب بکنم!
‫چرا مردم سوار گورخر نمیشن؟
‫خب، اسب ها برای فرار لگد می زنن،
‫گورخرها تا وقتی بمیری ادامه میدن.
‫«گورخر»، «گوره خر». ‫«فِلان»، «فُلان».
‫بیرون کشیدن طبیعت وحشی از موجودی ‫که درش به دنیا اومده، تقریباً غیرممکنه.
‫به نظر میومد واسه تو جواب داده.
‫ببین، احساس حماقت می کنم که می پرسم، اما...
‫واقعاً می تونی با حیوانات حرف بزنی؟
‫تو مرد تحصیل کرده ای هستی، ‫دکتر ویلیامز. خودت بهم بگو!
‫هی! خانم خوشگله!
‫اون نره.
‫داره بهمون هشدار میده ‫که نزدیک نشیم.
‫داری بهم میگی ‫اونا مرگبارن؟
‫اگه زیاد بهشون نزدیک بشی، ‫می زننت زمین...
‫...و با پنجه های 7.5 سانتیشون ‫دل و روده ت رو می کشن بیرون.
‫هیچ شترمرغی من رو نمی کشه.
‫پس سعی کن سوارش بشی.
‫بدت نمیاد، نه؟
‫اُه...
‫لعنت! عجب بوی تعفنی! ‫هوف، خدایا!
‫صدات رو بیار پایین.
‫اونائن؟
‫فکر نکنم کار درستی باشه، جورج.
‫اگه یکی رو بکشی، بقیه تا وقتی ‫تیکه پاره ت نکنن، دست بردار نیستن.
‫پس می خوای چی کار کنیم؟
‫رهبرشون میاد پایین ‫و ما می جنگیم.
‫می خوای با یکی از اونا بجنگی؟
‫کاش می تونستم. ‫باید با آکوت بجنگم.
‫اون یه زمان برادرم بود.
‫حالا من رو فراری به حساب میاره.
‫هر اتفاقی افتاد، ‫دخالت نکن.
‫فهمیدی؟
‫اوهوم.
‫خداوندا.
‫اون آکوته؟
‫مطمئنی نمی خوای ‫بهش شلیک کنم؟
‫بهم قول بده.
‫زانو بزن و تعظیم کن.
‫همین الان!
‫آسیب پذیرترین جات رو نشونش بده!
‫می خوای کف پاش رو هم بلیسم؟
‫اگه می خوای زنده بمونی، آره.
‫جورج...
‫نمی خواستم انجامش بدم!
‫خب، به نظر میومد می خوای.
‫برمیگرده؟
‫نه، نتیجه قاطع بود.
‫اگه این جای گاز عفونت کنه، ‫به مشکل می خوری.
‫این هم هست.
‫می دونی که من نمی خواستم لیس...
‫به نظر میومد می خوای.
‫خب، نمی خواستم.
‫تا وقتی بخیه بزنیمش، ‫هیچ جا نمیری.
‫داری می خوریشون؟
‫- مزه بیکن میده. ‫- عق!
‫اگه برامون یه مار خوشگل تپل بگیری، ‫همون رو می خورم.
‫گوشت مار خوبه. ‫من هیچ مورچه کوفتی ای نمی خورم.
‫خب، هر جور مایلی.
‫وقتی کارت تموم شد،
‫گل ها رو بجو تا ضماد شن ‫و با کائوچو بمالشون رو زخم.
‫نگهش می داره.
‫می دونستی که همیشه قبل از...
‫...این که یه کاری رو بکنی، ‫میگی نمی کنی؟
‫آره؟ خب...
‫فقط از وقتی هم نشین جناب عالی شدم.
‫چطوره؟
‫قابل تحمله.
‫درد...
‫بیش از حد توش تجربه دارم.
‫جنگ داخلی مبارزه سیاهی بود،
‫اما افتخار می کردم ‫که توش نقش دارم.
‫اگرچه تغییرم داد.
‫بعدش، یه بشکه باروت متحرک و سخنگو شده بودم.
‫تو مکزیک به جنگ ‫با ماکسیمیلیان ملحق شدم.
‫بعد کارم شد مبارزه با سرخ پوست ها.
‫هر دو کار رو برای پول کردم.
‫جوون بودم،
‫اما این که نشد بهونه.
‫مکزیک بد بود،
‫اما کاری که با سرخ پوست ها کردیم...
‫من هیچ فرقی با بلژیکی ها ندارم.
‫دوست قدیمی من.
‫مردم قبیله تکه میگن چشم های فیل ‫به برترین زبان حرف می زنن.
‫دیگه چی می تونه بدون حتی یه کلمه ‫این همه احساس بهت منتقل کنه؟
‫آقای روم برای ادامه صحبت هیجان انگیز آماده ست؟
‫فقط به خاطر اون بود ‫که تو رو به کار نگرفتیم.
‫کار؟
‫به من قول بده نمی مونی که بجنگی...
‫دهنت رو ببند!
قبایل رو جمع می کنی؟
‫قایق رو متوقف کنین! ‫قایق رو متوقف کنین!
‫بچرخونیدش!
‫تیراندازی نکنین! ‫می زنین به دختره!
‫امان از این زن.
‫قول میدی آسیبی بهشون نمی رسونی؟
‫نه! وایسین!
‫لطفاً، بس کنین!
‫جان!
‫بس کنین! بس کنین! ‫بس کنین!
‫یالا!
‫دور شین!
‫صدای چی بود؟
‫تارزان.
‫اگرچه با چیزی که فکرش رو ‫می کردم، فرق داشت.
‫بهتر بود.
‫اسمیت روبین.
‫جان!
‫وایسا!
‫جان!
‫حالا دردم رو حس می کنی.
‫من دشمنت نیستم.
‫روم داره با جواهراتت ‫یه ارتش می خره.
‫- دستشون به ما نمی رسه! ‫- تو هیچی نمی دونی!
‫زمین هاتون پر از الماسن. ‫برای اونا برمیگرده.
‫رئیس قبیله تون زیر تیغ منه.
‫خودتون زیر تیغ منین.
‫تمومش کن.
‫تمومش کن!
‫دست نگه دارین!
‫پسرت تنها کسی که به من ‫اهمیت می داد رو کشت.
‫اون یه حیوون بود.
‫اون مادر من بود.
‫از کجا باید می دونست؟
‫پسرم فقط یه بچه بود!
‫مثل تو نبود!
‫شرفت کجا بود؟
‫نداشتم.
‫میشه لطفاً دست برداریم؟
‫ما همه شما رو نمی کشیم، ‫یا شما ما رو،
‫اما روم می کشه.
‫اون ریشه کنتون می کنه.
‫تک تکتون رو می کشه، ‫انگار نه انگار که وجود داشتین.
‫به نظرت غیرممکنه؟
‫داری به مردی نگاه می کنی ‫که رخ دادنش رو دیده.
‫[بندر بوما]
‫روم الماس ها رو گرفته.
‫1000 نفر اون پایین هست ‫و 20 هزار تای دیگه تو راهن.
‫دخلمون اومده.
‫کجا داری میری؟
‫میرم چند تا دوست بیارم.
‫همه افراد سر جاشون!
‫مهم نیست. ‫دیگه دیر کرد.
‫حرکت کنین! ‫حرکت کنین!
‫عقب نشینی!
‫بیارینش!
‫الماس ها رو بردارین.
‫بدوین!
‫جان! نه! نه! جان!
‫جان!
‫سوار قایق شین! ‫تکون بخورین!
‫داریم میایم! ‫دووم بیار!
‫جان؟
‫اون پولمونه.
‫قایق رو بندازین تو آب، ‫معطل نکنین.
‫اون جا دیدیش؟ ‫پایینه؟
‫مسلسل ماکسیم مدل 1886.
‫این خیلی بهتر از کلت های واکرمه.
‫آقای روم!
‫آقای فرام، ای بزدل چاق!
‫بیا الماس هات رو بردار!
‫بدرود، لرد عزیز.
‫تارزان رو با خودت ببر.
‫آینده متعلق به منه.
‫چی گفتی؟
‫فراخوان جفت گیری.
‫تارزان!
‫جان!
‫ما مجانی نمیریم تو اون بلبشو!
‫لنگرها رو بکشین!
‫عجب چیزیه، نه؟
‫به نظر میومد می خوای بغلم کنی.
‫نه، نمی خواستم.
‫به نظر میومد می خوای.
‫نامه ای سرگشاده ‫به اعلی حضرت...
‫...لئوپولد دوم، ‫پادشاه بلژیک.
‫هر اتهامی که قراره...
‫...به دولت شخصی حضرت عالی ‫در کنگو بزنم...
‫...به دقت بررسی شده.
‫ما شاهد، مدرک، نامه ‫و مستندات رسمی داریم...
‫...که بهتون نشون بدیم ‫و ادعامون رو ثابت کنیم...
‫...مبنی بر سوءرفتار سیستماتیکتون ‫با مردم کنگو و به بردگی گرفتنشون.
‫جورج واشینگتن ویلیامز. ‫18 ژوئیه 1890.
‫[یک سال بعد]
‫تا ماه ها، فکر می کردن ‫اون یه روح خبیثه.
‫شبحی بین درختان.
‫از قدرتی که روی حیوانات جنگل ‫داره صحبت می کنن،
‫چون روحش از اون ها سرچشمه گرفته.
‫اونا رو درک می کرد...