‫«ترجمه از محمد سید»
‫- خیلی‌خب بچه‌ها. بریم. ‫- همین الانش هم دیر کردیم.
‫- برید. برید، برید. ‫- بجنبید.
‫هیس! بذارید فقط من حرف بزنم.
‫عه، سلام.
‫آممم، آهای. سلام. چطورید؟!
‫من آقای گرگ هستم، ‫اینا هم همکارهام‌ان.
‫حتماً براتون سؤال شده که چه اتفاقی...
‫خب، می‌دونیم که ده دقیقه برای ‫حضوری زدنِ آزادی مشروطِ مهم‌مون دیر کردیم.
‫دوازده دقیقه.
‫چیه؟ ما ۱۲ دقیقه دیر کردیم!
‫آقای گرگ.
‫خیلی‌خب، صبر کنید، صبر کنید، صبر کنید!
‫قبل از اینکه هر تصمیم عجولانه‌ای بگیرید، ‫بذارید توضیح بدم.
‫راستش داستان واقعاً خنده‌داری داره.
‫خنده‌دار و خیلی قانون‌مند!
‫ما زود راه افتاده بودیم، ‫برای همین تصمیم گرفتیم یه صبحونهٔ مختصر بزنیم.
‫امروز روز بزرگیه.
‫تا فقط دو ساعت دیگه، ‫رسماً آزادی مشروطمون تموم می‌شه.
‫- آره! ‫- بهتون افتخار می‌کنم بچه‌ها.
‫شش ماه بدون اینکه خطایی ازمون سر بزنه!
‫حتی یه جریمهٔ پارک ممنوع هم نداشتیم.
‫خوشحالم که جای اون یارو نیستم.
‫پارکبان‌های این‌دوره زمونه
‫انقدر کارشون خوبه، ‫که بدون اجازه ماشینتون رو برمی‌دارن.
‫[یدک‌کشیِ «جو»]
‫طبیعتاً بهشون یه انعام خیلی سخاوتمندانه دادیم.
‫- ببینم، قضیه چیه؟ ‫- نگاه کنید، خنگ‌ها.
‫به نظرم الکی نیست که از برق کشیدنش.
‫الان حلش می‌کنم.
‫[پول شما پس داده نمی‌شود]
‫ماشینم!
‫مطمئنیم که اتوبوس رو درست سوار شدیم؟
‫وایستا ببینم. مگه بیشتر از یه اتوبوس وجود داره؟
‫[اتوبوس سریع‌السیر به ناکجاآباد]
‫اوه. اوه. اوه.
‫بچه‌ها، من باید برم.
‫- اوه، دستشویی! دستشویی، دستشویی. ‫- پیرانیا! کجا داره می‌ره؟
‫- دستشویی، دستشویی، دستشویی! ‫- هی!
‫ببینید، من سرم تو کار خودم بود
‫که یهو اون یارو دیوونه شد، ‫اونم بی‌خود و بی‌جهت!
‫صف رو رعایت کن، کله‌ماهی.
‫خوشبختانه، من استاد حل اختلافم،
‫و با متانتِ تمام، قضیه رو ختم‌به‌خیر کردم.
‫- بهم چی گفتی؟ ‫- نه، نه، نه!
‫به‌لطف اون، بهمون یه حمام گِل آرامش‌بخش ‫جایزه دادن.
‫پیرانیا، واسه چی لبخند زدی؟
‫بذار این‌طور بگم که دیگه دستشویی ندارم.
‫- عه! بی‌خیال! شوخی‌ت گرفته؟ ‫- ریخت روی پام!
‫به‌عنوان شهروندان نمونه، ‫ما یه گزینهٔ حمایت از محیط‌زیست رو انتخاب کردیم.
‫ماشین‌های راهی!
‫خسته شدم! خودم ردیفش می‌کنم.
‫گل کاشتم.
‫هی! چه فکری پیش خودت کردی؟
‫خوشبختانه، یه غریبهٔ مهربون ما رو دید
‫و انقدر لطف داشت که زد کنار و سوارمون کرد.
‫یالا، بریم، بریم، بریم!
‫ناگت مرغ.
‫♪ یکی می‌خواد پیدام کنه ♪
‫- کتک می‌خوای؟ ‫- ♪ فکر کنم همون گمشده بمونم بهتره ♪
‫تُف‌شون کن بیرون!
‫چی شد؟!
‫راستش، از اینجا به بعدش یه‌کم خاطراتم مبهم می‌شه
‫ولی یادمه از مسیر خوش‌منظره رفتیم.
‫آهان، بعدش اون چیزه بود...
‫قبل از چیز بود؟
‫یا بعد از...
‫آهان، آهان! بعدش...
‫- اوه! چیز رو یادت نره بگی! ‫- طاقت بیار، گُنده‌بک.
‫منم یه چیزی یادمه.
‫حرکت خوبی بود.
‫و بعد...
‫به‌به، کِیف کردین؟
‫ده دقیقه هم وقت اضافه آوردیم.
‫گفتم که می‌رسیم.
‫[بانک]
‫همه بی‌حرکت!
‫این یه سرقته.
‫ای بابا، بی‌خیال!
‫می‌دونید، می‌تونیم همین‌جوری نادیده بگیریم‌شون.
‫و در آخر، ما چندتا جَوون گمراه رو ‫به راه راست هدایت کردیم.
‫آروم باشید تا کسی آسیب نبینه.
‫پول‌ها رو بریز توی ساک.
‫آممم، ببخشید. عذر می‌خوام که مزاحم کارِتون می‌شم.
‫فقط می‌خواستیم بگیم: «لباس‌هاتون عالیه.»
‫- رفقای بد! ‫- امکان نداره!
‫ما طرفدارِ پروپاقرصتونیم.
‫خب، شما مشخصاً به همه‌چیزش فکر کردید.
‫یه مسیر فرارِ باز، ‫هک کردنِ دوربین‌های امنیتی.
‫حتی این‌ یکی که پشت گلدون مصنوعیه؟
‫قطع کردنِ آژیر بی‌صدا.
‫آژیر بی‌صدا رو قطع کردید دیگه؟ نه؟
‫- آره. ‫- درسته. صد درصد.
‫- ولی فرضاً... ‫- اگه نکرده باشیم چی؟
‫می‌دونید چیه؟ جای شما بودم نگرانش نمی‌شدم.
‫پلیس تا ۱۲ ثانیهٔ دیگه اینجا پیداش نمی‌شه... ‫حدوداً!
‫گمون کنم این مال شما باشـ...
‫پس، آره. اتفاقی که افتاد تقریباً همین بود.
‫کم‌وبیش!
‫داستان جالبی بود.
‫خانم، حرفمون اینه که
‫ما در مورد تغییر دادنِ مسیر زندگی‌مون جدی هستیم.
‫خب، من رو قانع کردید.
‫- ایول! داره درست می‌شه! ‫- عالیه!
‫- گل کاشتید! ‫- اما...
‫احتمالاً باید این رو به مأمور آزادی مشروطتون بگید.
‫چی گفتی؟ چی شد؟
‫اینجا ادارهٔ پست‌ـه.
‫خیلی‌ها اشتباه می‌کنن.
‫اینجا خیابون اصلی جنوبیه.
‫دفتر آزادی مشروط، توی خیابون اصلی شمالیه.
‫موفق باشید.
‫آممم...
‫ممنون که گفتید.
‫«ترجمه از محمد سید»