‫یک جوون آمریکایی در یک مأموریتِ مذهبی...
‫ماجراجویی‌هاش به سمت‌وسوی هولناکی رفتن.
‫کسی که عاشق طبیعت بود.
‫جان چاو به کل دنیا سفر کرد.
‫این سفر آخرش به یک فاجعه ختم شد.
‫جان آلن چاوِ آمریکایی کشته شد...
‫بعد از اینکه به یک قبیله‌ی دورافتاده ‫و ممنوعه در خلیج بنگال سفر کرد، کشته شد.
‫به‌شدت خطرناک بود.
‫غیرقانونیه، اونم با دلایل موجه.
‫اون می‌خواست عشقش به خدا رو نشون بده...
‫هیچ‌کس از این بچه نخواست بره جزیره‌ی نورث سنتینل...
‫چاو اصلاً نباید پا به اون جزیره می‌ذاشت.
‫اون فقط سعی داشت دینش رو ترویج بده.
‫یه تلاشِ به شدت اشتباه.
‫امشب بهش گفتن شهید، اون مؤسس گفت...
‫اون شهید نبود، یه احمق بود.
‫این کارش رو خواست خدا می‌دونست.
‫جان چاو یه نمونه‌ی دیگه از تأثیرِ پلیدِ استعمارِ نِوئه.
‫اون... اون یه قهرمانه.
‫پای اعتقادش وایستاد...
‫انتظار داشتی چی بشه؟
‫اون یه روانیه!
‫اون الهام‌بخش بود.
‫ولی حالا سؤال اینه که...
‫جان چاو کی بود؟
‫[سال 2018]
‫[جزیره‌ی نورث سنتینل]
‫سلام!
‫کسی خونه هست؟
‫صبح بخیر!
‫من جان هستم!
‫عاشقتونم!
‫عیسی مسیح من رو فرستاده پیشِ شما!
‫من اینجام.
‫براتون هدیه آوردم.
‫آره؟
‫بیاید.
‫ماهی.
‫مشکلی نیست.
‫مال شماست.
‫همه‌ش مالِ شماست.
‫وای خدا.
‫«زیرا خداوند به جهان آن‌قدر محبت داشت ‫که تنها پسر خود را فرستاد،
‫تا هر که به او ایمان آورد هلاک نگردد بلکه حیاتِ...»
‫نه؟ نه.
‫نه! نه!
‫[پورت بلر، هند]
‫دهلی نو می‌خواد برق اضطراری رو تست کنیم.
‫آروم باش! نگران نباش. فقط یه تستِ کوچیکه.
‫نگران نباش.
‫[موضوع: درخواست انتقال به سرزمین اصلی]
‫آماده‌ای؟
‫برگردید سرِ کار.
‫مشکل این چیه؟ فقط یه جرقه بود، آتیش که نگرفت.
‫برش گردون.
‫[موضوع: آمریکایی گمشده]
‫خیلی‌خب.
‫- استیو سایمون. ‫- کنسولگری آمریکا؟
‫بله استیو سایمون هستم.
‫بازرس گانالی هستم، پلیس پورت بلر، جزایر آندامان.
‫یه هشدار در موردِ یه شهروندِ گم‌شده دارید.
‫درسته.
‫کسِ دیگه‌ای هم با شما تماس گرفته؟
‫- برگردید سرِ کار. ‫- نه، شما اولین نفر هستید.
‫پسره مبلّغ مذهبیه.
‫یه گزارش گرفتیم که ممکنه در حال رفتن ‫به سمتِ جزیره‌ی نورث سنتینل باشه.
‫نه. اینجا کسی به اسمِ جان چاو نداریم.
‫شاید از یه اسم دیگه استفاده کرده باشه.
‫شاید توی یه هتل دیگه مونده.
‫این آدم نمی‌خواد جلب توجه کنه.
‫بقیه‌ی هتل‌ها کارت اعتباری ‫و پاسپورت می‌خوان، نه هتلِ شما.
‫قیافه‌ش این شکلیه.
‫خانم، همون‌طور که می‌بینید، ‫هر روز آدم‌های زیادی...
‫به اینجا رفت‌وآمد دارن.
‫پس، شاید. نمی‌دونم.
‫خیلی‌خب. باشه.
‫پس اتاق‌به‌اتاق می‌گردیم تا پیداش کنیم.
‫- ببینید خانم... ‫- ببخشید خانم.
‫فکر کنم من می‌شناسمش.
‫- ایشون رو؟ ‫- بله خانم. همین آقا.
‫ازم خواست براش تاکسی بگیرم.
‫گفت که کجا می‌ره؟
‫بعیده.
‫سمتِ فرودگاه خانم.
‫اون باید رئیس باشه. نه تو.
‫ممنون.
‫کارتون تموم شد آقا؟
‫دنبالِ یه مردِ آمریکایی می‌گردم. ‫فامیلیش چاوئه. سی، اچ، ای، یو.
‫اسم کوچیکش جان یا جاناتانه.
‫جان چاو. سی، اچ، ای، یو.
‫اینجا چیزی نیست. ‫برای هیچ‌کدوم از پروازهای امروز بلیت نداره.
‫فقط لیست همه‌ی آمریکایی‌هایی ‫که امروز سفر می‌کنن رو بهم نشون بده.
‫آقا، پاسپورت لطفاً؟
‫باشه، حتماً.
‫آقا، لطفاً با من بیاید.
‫مشکلی پیش اومده؟
‫کیفتون رو بردارید و با من بیاید لطفاً.
‫چندلر سینس...
‫سینستوِت.
‫و دلیل اومدنتون به اینجا؟
‫فقط یه توقف چندروزه قبل از رفتن به تایلند.
‫شما تازه امروز صبح رسیدید. ‫دوباره دارید پرواز می‌کنید؟
‫آره، برنامه‌م عوض شد.
‫مجبور شدم زودتر از چیزی که فکر می‌کردم برم تایلند.
‫سفرتون از تانزانیا شروع شده؟
‫اوهوم. در حال حاضر اونجا مستقرم، آره.
‫و شغلتون چیه؟
‫مبلّغ مذهبی‌ام.
‫مگه جرمه؟
‫رفتن به جزیره‌ی نورث سنتینل جرمه.
‫کمک کردن به کسی برای رفتن به اونجا هم جرمه.
‫این قضیه چه ربطی به من داره؟
‫- چندلر؟ ‫- بله؟
‫جان چاو کجاست؟
‫کی؟
‫♪ خدا را سپاس گویید که سرچشمه‌ی همه‌ی برکات است ♪
‫♪ او را سپاس گویید تمامیِ مخلوقاتِ زیر آسمان ♪
‫♪ او را سپاس گویید ای لشکریانِ آسمانی ♪
‫[سال 2014]
‫[دانشگاه اورال رابرتز]
‫آره!
‫سولی دئو گلوریا.
‫«جلال، تنها از آنِ خداست.»
‫در آستانه‌ی فارغ‌التحصیلی‌مون...
‫همون‌طور که آماده می‌شیم که بریم ‫و توی دنیا اثرگذار باشیم،
‫حرف خود عیسی رو به یاد میاریم،
‫که موقع فرستادنِ شاگرداش به دنیا گفت:
‫«به جایی برید که نورِ من کم‌سو و صدای من بلند نیست.»
‫اوه.
‫می‌شه همه‌تون دستتون رو ببرید زیر صندلی‌هاتون،
‫و چیزی که اونجا هست رو بردارید.
‫این بخشِ بعدی کاملاً اختیاریه.
‫اگه این کار مناسبِ شما نیست،
‫صادق باشید و شرکت نکنید.
‫اگه آماده‌اید که «بله» بگید،
‫و متعهد بشید به روشن کردنِ تاریک‌ترین...
‫گوشه‌های یه دنیای شکسته و پر از درد...
‫شمعتون رو روشن کنید.
‫اگه با من عهد می‌بندید ‫که صدای فریادِ گمراهان رو بشنوید،
‫همون‌طور که با سر به سمتِ شبی بدونِ مسیح می‌شتابن...
‫شمعتون رو روشن کنید.
‫چرا شمعت رو روشن نکردی؟
‫می‌خوای چی رو ثابت کنی؟
‫نه!
‫- جدی می‌گی؟ ‫- سلام پسر.
‫خوشحالم می‌بینمت رفیق.
‫ایناهاش. بیا اینجا.
‫سلام عزیزم. سلام. وای، خیلی خوشحالم از دیدنت.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره، خوبم.
‫بچه‌ها، ممنون که این‌همه راه رو تا اینجا اومدید.
‫سلام بابا.
‫ممنون که به جمعمون ملحق شدی.
‫ببخشید.
‫پدر آسمانی،
‫بابت این غذا شکرت می‌کنیم.
‫برای خانواده‌ای که اینجا ‫برای فارغ‌التحصیلیِ جان جمع شدن.
‫باشد که به هدایتِ او در مسیرش ادامه دهی.
‫- آمین. ‫- آمین.
‫آمین.
‫آرای‌آی؟
‫ممنون برایان و مریلین!
‫خب، ساعت چنده؟ هنوز بازن؟
‫می‌تونیم به موقع برسیم اونجا؟
‫- این یکی از طرفِ منه. ‫- مامان.
‫- دوستش داری؟ ‫- وای... خدای... من.
‫برای اینکه رمانِ ماجراجوییِ خودت رو باهاش بنویسی.
‫قراره به صفحه‌های بیشتری نیاز داشته باشه.
‫ممنون مامان.
‫این یکی... از طرفِ باباته.
‫این همونیه که همیشه می‌خواستم.
‫من هیچ‌وقت یکی به این خوبی نداشتم.
‫- خیلی زیاد. ‫- عاشقتم پسر.
‫هنوز باورم نمی‌شه با هواپیما اومدی.
‫- به‌زودی می‌بینمت. ‫- به‌زودی می‌بینیمت.
‫- خداحافظ. ‫- بعداً می‌بینمت. خداحافظ.
‫مامان، می‌خواستم بدونی، من برنمی‌گردم.
‫به هتل؟
‫بعد از اینکه مدرسه تموم شد برنمی‌گردم خونه.
‫کجا داری می‌ری؟
‫کردستان.
‫یه برنامه‌ی مبلّغی هست که کمک می‌کنه ‫به بچه‌های پناهنده حمایت بشه.
‫منظورت برای تابستونه؟
‫من دانشکده‌ی پزشکی نمی‌رم.
‫- جان. ‫- خودت باید این رو به بابا بگی.
‫عزیزم، تو پذیرشت رو گرفتی.
‫من نمی‌خوام دکتر بشم.
‫من مثل برایان یا مریلین نیستم، باشه؟
‫- من مثل اونا بی‌نقص نیستم. ‫- جان.
‫وقتی من اون بیرون توی طبیعتم،
‫اون‌موقع بیشترین نزدیکی رو به خدا حس می‌کنم.
‫اونجا جاییه که بهش تعلق دارم.
‫ما در موردِ این حرف زدیم.
‫- تو نمی‌تونی بری. ‫- دارم بهت می‌گم.
‫اینطور نیست که... این...
‫لیندا!
‫- باشه. باشه. ‫- بریم.
‫- باشه. ‫- باشه. باشه، آره.
‫- حرف می‌زنیم. ‫- باشه.
‫من نمی‌رم.
‫به همگیِ شما برای اولین روزِ ‫دانشکده‌ی پزشکی خوش‌آمد می‌گم.
‫این شروعِ یه مسیرِ خیلی طولانی...
‫اما در نهایت، یه شغلِ خیلی ارزشمند به‌عنوانِ یه پزشکه،
‫یکی از حیاتی‌ترین و مهم‌ترین نقش‌ها توی جامعه.
‫تا حالا روی جسد کار کردید؟
‫فقط صبر کن.
‫یکم طول می‌کشه، ‫ولی بعد از دوره‌ی رزیدنتی‌تون می‌بینید.
‫دکتر بودن درهای دنیا رو به روتون باز می‌کنه.
‫مطمئنم خداوند به وقتش مسیرِ جان رو بهش نشون می‌ده.
‫کی می‌تونه باشه؟
‫من می‌رم ببینم.
‫جان.
‫بابات فقط بهترین‌ها رو برات می‌خواد.
‫برمی‌گردم.
‫کجا داری می‌ری؟
‫- پاتریک؟ ‫- چیزی نیست.
‫آم... فقط یه سوءتفاهم بود.
‫جان؟
‫می‌گن اون به‌صورتِ غیرقانونی برای مأمورهای مخفی ‫مسکّن تجویز کرده.
‫فکر کنم ممکنه براش پرونده‌ی کیفری تشکیل بدن.
‫اون خمیردندون‌های کوچیک رو کجا نگه می‌داریم؟
‫چی؟
‫جریان چیه؟
‫جان؟
‫اون دیگه هیچ‌وقت نقاشی نمی‌کشه.
‫چی؟ منظورت چیه؟
‫جان.
‫جان!
‫جان، کجا داری می‌ری؟
‫من هیچ‌وقت نباید بهش شک می‌کردم مامان.
‫خدا همیشه هست.
‫این عکسِ شما دوتاست؟
‫- خیلی‌خب، آره، می‌شناسمش. ‫- هوم.
‫من اومدم اینجا که جلوش رو بگیرم.
‫که نره نورث سنتینل؟
‫خب، اون این رو از همه مخفی کرد.
‫به محض اینکه فهمیدم داره چی‌کار می‌کنه، ‫با عجله اومدم اینجا.
‫چرا می‌خواستی جلوش رو بگیری؟
‫این دقیقاً همون کاریه که شماها می‌کنید، ‫عقایدتون رو به بقیه تحمیل می‌کنید.
‫نه، من نمی‌خواستم جان آسیب ببینه.
‫آهان، پس با حرف زدن منصرفش کردی؟
‫نتونستم پیداش کنم. رفتم هتلش...
‫رفتم هتلش. اونجا نیست. ‫تلفنش رو هم جواب نمی‌ده!
‫نمی‌دونستم دیگه چی‌کار کنم، ‫برای همین برگشتم فرودگاه.
‫حالا هم پروازم رو از دست دادم.
‫این کوله‌پشتیِ جانـه.
‫باور کن، می‌تونستم خیلی بدتر بزنم. حالا، با من بیا.
‫خیلی‌خب، ببین، بیا فقط آروم باشیم. ‫می‌شه دوباره بشینی...
‫پاشو!
‫[سال 2015]
‫[منطقه کردستان]
‫یالا، یالا. مالِ توئه! بگیرش، بگیرش.
‫عبدل! عبدل! آره!
‫تقریباً تمومه کیلا.
‫بریم. بریم.
‫چیزِ جالبی می‌خونی؟
‫اشعیا؟
‫کدوم فصل؟
‫شصت‌وپنج.
‫«خود را بر کسانی که مرا نطلبیدند، آشکار ساختم.
‫کسانی مرا یافتند که در پیِ من نبودند.
‫به قومی که نام مرا نمی‌خواندند، ‫گفتم: من اینجام، من اینجام.»
‫- من جان هستم. ‫- می‌دونم.
‫می‌خوای بریم یه دوری بزنیم؟
‫بپر بالا.
‫من رو محکم بگیر، باشه؟
‫امیدوارم مشکلی نداشته باشی.
‫این عملیات یه کمی غیررسمیه.
‫اگه نظر من رو بخوای، فایده‌ی نجات دادنِ ‫جسمِ آدم‌ها وقتی روحشون نجات پیدا نکرده چیه؟
‫این کار قانونیه؟
‫بعضی وقت‌ها فقط باید بپری وسط ماجرا، ‫چه آماده باشی چه نباشی.
‫[خداوند کمک خلبان من است]
‫جزیره‌ی نورث سنتینل.
‫تا حالا هیچ‌کس این رو نفهمیده بود.
‫بی‌خیال. اون که...
‫مأموریتِ نهاییه.
‫اون صدای چیه؟
‫جت‌های ناتو.
‫اف۲۲ها.
‫دارن داعش رو توی موصل بمباران می‌کنن.
‫موصل ۲۵۰ کیلومتر با اینجا فاصله داره.
‫تصور کن اونجا چه صداهایی میاد.
‫جان، این چندلره.
‫می‌خوای باهاش یه دوری بزنی؟
‫- با این؟ ‫- اوهوم.
‫این رو بپوش.
‫برای اینه که اگه سقوط کردیم، ‫بتونن جسدت رو پیدا کنن.
‫ما در حالِ حاضر داریم ‫روی «بین‌النهرین» باستان پرواز می‌کنیم،
‫سرچشمه‌ی رودخانه‌های دجله و فرات.
‫می‌دونی پیدایش، باب ۲ آیه‌ی ۱۴ به اونجا چی می‌گه؟
‫عدن.
‫ما داریم از زاویه‌ی دیدِ خدا می‌بینیمش.
‫هی، می‌خوای یکم باهاش پرواز کنی؟
‫چی؟
‫می‌خوای یکم برونیش؟
‫دیوونه شدی؟
‫حتماً.
‫فرمون رو بگیر.
‫همینطوری. صاف نگه‌ش دار.
‫خیلی‌خب. خوبه.
‫باشه.
‫من دارم ولش می‌کنم. باشه؟
‫آره، دارمش.
‫دارمش.
‫بسیارخب. بفرما.
‫الان تو داری هواپیما رو هدایت می‌کنی.
‫باید درست بالای منطقه‌ی پرش باشیم.
‫منطقه‌ی پرش؟
‫کارِت خوب بود.
‫چندلر!
‫دو نوع مبلّغ مذهبی توی این دنیا وجود داره جان.
‫یکیش همه‌ی اون ‫کاغذبازهای «ان‌جی‌او»ئه که اون پایین مستقرن،
‫توی مقرهای خودشون موندن و دارن...
‫بطری آب و توپ فوتبال پخش می‌کنن.
‫اون نوع دیگه چیه؟
‫خب، خدا تعداد زیادی از اونا خلق نمی‌کنه، اینش قطعیه.
‫این نوع دیگه‌ی مبلّغ‌ها.
‫چی‌کار می‌کنن؟
‫نباید بپرسم؟
‫الان ما توی کردستانیم...
‫- درسته؟ ‫- اوهوم.
‫نشونم بده دیگه کجاها بودی.
‫ایول. هاوایی.
‫مکزیک.
‫جمهوری دومینیکن. کورسیکا.
‫خیلی‌خب، جای دیگه‌ای هم هست؟
‫نه، همیناست.
‫باشه.
‫- کره‌ی شمالی؟ ‫- اوهوم.
‫پاپوآ گینه‌ی نو.
‫برزیل.
‫آمازونِ برزیل.
‫یه قبیله به اسم پیراها.
‫تو همه‌ی این جاها بودی؟
‫نه، معلومه که نه.
‫مبلّغ‌های مسیحی اجازه ندارن به اون مناطق برن.
‫مُهر اون جاها رو توی پاسپورت ما پیدا نمی‌کنی.
‫بذار یه چیزی ازت بپرسم. ‫توی این دوره و زمونه،
‫چی باعث می‌شه یه نفر قدیس بشه؟
‫می‌دونی، حاضری چه‌جور خطرهایی رو قبول کنی؟
‫حاضری تا کجا توی خطوط دشمن پیش‌روی کنی؟
‫[خداوندا، می‌خواهم در نگاه تو استثنایی باشم]
‫[به واشینگتن خوش آمدید]
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫خیلی قویه. اصلِ جنسه. فقط نگاش کن.
‫این سگِ کنترلِ شورشه. ‫من درخواست سگِ مواد یاب داده بودم.
‫نمی‌تونه هر دوتا کار رو انجام بده؟
‫این ماده‌ست. یه سگ ماده‌ست.
‫اسمش رو چی بذاریم قربان؟
‫قرار نیست اسمی داشته باشه. ‫برمی‌گرده همون‌جایی که ازش اومده.
‫اطاعت.
‫اونو ببین. ازش خوشش نمیاد.
‫در مورد اون آمریکاییه قربان.
‫جان چاو.
‫خیلی آمریکایی به نظر نمیاد.
‫من با کنسولگری آمریکا صحبت کردم قربان. و من...
‫یه چیزی رو بهم بگو معاون،
‫ما روی چندتا جزیره صلاحیت قضایی داریم؟
‫۸۳۶تا، قربان.
‫و این جان چاوِ شما، ‫می‌تونسته به هرکدوم از اونا رفته باشه.
‫ولی نرفته.
‫از ده تا قبیله‌ی دست‌نخورده‌ای که ‫هدف مبلّغ‌ها بودن که مسیحی‌شون کنن،
‫یکیشون همین‌جا توی نورث سنتینلـه.
‫باورم نمی‌شه توی لیستِ ده تای اولیم.
‫ایشان، فرید،
‫برید پیش اهالی نورث سنتینل ‫و این خوش‌شانسی رو بهشون خبر بدید.
‫قربان، ممکنه هنوز همین‌جا توی پورت بلر باشه. ‫شاید منتظره شب که شد راه بیفته.
‫و وقتی این کار رو بکنه، ‫توسط گارد ساحلی متوقف می‌شه،
‫که محاصره‌ی خیلی سفت‌وسختی دورِ نورث سنتینل داره.
‫ولی خیلی محتمل‌تره که اونم فقط یه توریستِ دیگه باشه،
‫که اومده اینجا نوشیدنی بخوره، خوش بگذرونه ‫و لبِ ساحل لم بده.
‫اجازه هست حداقل به نیروی دریایی ‫و گارد ساحلی هشدار بدم
‫که حواسشون باشه اگه کسی خواست ‫بره به اون جزیره ببیننش؟
‫اگه هر بار که یه بچه‌قرتیِ آمریکایی ‫یادش می‌ره زنگ بزنه خونه
‫ما هشدار صادر کنیم، دیگه هیچ‌وقت آسایش نداریم.
‫فرید!
‫محض رضای خدا، این سگ‌سان رو از دفتر من ببر بیرون.
‫این یارو، به قولِ شما، ‫داشته توی اسکله سرک می‌کشیده
‫تا یه خدمه‌ی قایق پیدا کنه که ببرنش نورث سنتینل.
‫و تو از کجا این رو می‌دونی؟
‫قربان؟ قربان، جواب بدید، قربان.
‫بله، معاون؟
‫قربان، خدمه رو پیدا کردیم. ‫اسکله‌ی اصلی در ضلع شرقی.
‫اسکله‌ی اصلی در ضلع شرقی قربان.
‫این چیه؟ چی رو دارید قایم می‌کنید؟
‫- به من دروغ نگید. ‫- این بیچاره‌ها؟
‫دوربین‌های مداربسته‌ی بندر نشون می‌دن ‫این قایق جمعه نیمه‌شب راه افتاده،
‫چراغ‌های ناوبریش خاموش بودن، ‫و طلوع آفتاب برگشته.
‫خب اعتراف کردن که جان چاو رو ‫بردن به نورث سنتینل؟
‫اوه، می‌کنن. وقتی توی سلول زندان رو ببینن.
‫اونو بده من.
‫«چراغ‌های ناوبری»؟
‫چراغ‌های این لگن به‌زور کار می‌کنن.
‫بعد از چهار ماه، تو هنوز نمی‌دونی کجایی معاون.
‫اینجا پورت بلره. اینجا تهِ دنیاست.
‫پلیس‌بازی ربطی به تکنولوژی یا تاکتیک‌های بازجویی نداره.
‫مربوط به آدم‌هاست.
‫تو اصلاً می‌تونی به زبونِ اونا حرف بزنی؟
‫نه.
‫اونا واقعاً جان چاو رو با قایقشون بردن.
‫دیدی؟ چی بهت گفتم؟
‫و بعد برگردوندنش به پورت بلر.
‫برگردوندنش؟
‫اون برگشته پورت بلر، ‫احتمالاً درسش رو یاد گرفته.
‫فکر کنم کارمون اینجا تمومه.
‫از کجا می‌دونید برش گردوندن؟
‫شاید دارن دروغ می‌گن تا توی دردسر نیفتن.
‫همین الان هم توی دردسر افتادن خانم.
‫پس اون کجاست؟ برگشته اینجا، ‫از قایق پیاده شده. بعدش چی؟
‫همون‌طور که گفتم معاون، ‫کافه‌ها رو بگرد، سواحل رو بگرد،
‫مغازه‌های سوغاتی‌فروشی رو بگرد.
‫اونجاست که جان چاوِ گم‌شده‌ی خودت رو پیدا می‌کنی.
‫قربان... اون دوباره تلاش می‌کنه.
‫بعید می‌دونم.
‫دفتر خاطراتش رو بخونید.
‫اون باور داره خدا فرستادش اینجا ‫تا روحِ مردم سنتینل رو نجات بده.
‫جوون‌ها همه‌جور چیزی رو باور می‌کنن.
‫بعد عاقل می‌شن.
‫این یکی، چندلر.
‫آزادش کن و سوارِ اولین پروازش کن که بره.
‫قربان، ماجرا پیچیده‌تر از این حرفاست. من مطمئنم.
‫این چیزیه که من فکر می‌کنم داره اتفاق می‌افته.
‫یه پلیسِ زنِ جاه‌طلب یه پُست...
‫توی یه پاسگاهِ داغون وسطِ ناکجاآباد می‌گیره.
‫به امید اینکه اسمی برای خودش دست‌وپا کنه ‫گیر می‌ده به کارهای احمقانه‌ی...
‫یه توریستِ آمریکایی.
‫این مبلّغ مذهبی رو دستگیر می‌کنه،
‫جزیره‌نشین‌ها رو از این نفوذِ مخرب نجات می‌ده.
‫و بعد با یه ترفیعِ بزرگ پاداش می‌گیره.
‫و تمامِ این مدت شوهرش رو ‫توی سرزمین اصلی نادیده می‌گیره.
‫درست گفتم، معاون؟
‫[سال 2016]
‫[لندن، انگلیس]
‫بچه‌ها، بچه‌ها، بچه‌ها.
‫هی، سال بعد، من سفرمون رو برنامه‌ریزی می‌کنم.
‫پنج سال پشتِ سر هم شد که همه‌ش ‫خوابگاه و غذای مزخرف داشتیم.
‫هی، جان. نقشه‌مون دستته دیگه، آره؟
‫هان؟
‫هی.
‫حالت خوبه رفیق؟
‫توی کلِ این سفر یه‌کم پکر به نظر میای.
‫آره، فقط دارم...
‫فقط دارم سعی می‌کنم یه چیزهایی رو بفهمم.
‫پسر، تو تکلیف‌روشن‌ترین آدمی هستی ‫که ما می‌شناسیم.
‫فقط دارم سعی می‌کنم... می‌دونید، مسیرم رو پیدا کنم.
‫پسر، ما مسیرت رو می‌دونیم.
‫- تو قراره رویاهای ما رو زندگی کنی. ‫- آره!
‫این‌جوری نکنید. ‫این رو نندازید روی دوش من.
‫وقتی اولش این سفرها رو شروع کردیم،
‫هدفمون کمک به مردم بود که خدا رو ببینن.
‫آره، هنوزم همینه.
‫آیا داریم به اندازه‌ی کافی تلاش می‌کنیم؟
‫به اندازه‌ی کافی ریسک می‌کنیم؟
‫این تهِ کاریه که حاضریم انجام بدیم؟
‫جان!
‫منظورِ بچه‌ها اینه که...
‫ببین، من و کیتی داریم سعی می‌کنیم بچه‌دار بشیم.
‫و زک داره کار باباش رو دست می‌گیره.
‫و دیلان داره می‌ره لس‌آنجلس که تام کروزِ بعدی بشه!
‫تو «کوه‌نشین »ای، رفیقِ من.
‫اصل قضیه‌ای.
‫من اصل قضیه‌ام.
‫هی، هی، هی.
‫به افتخار جان.
‫آه.
‫بسیارخب. خب، حدس می‌زنم که...
‫اوه!
‫- ایول! ‫- خودشه.
‫همینه.
‫نوبتِ توئه.
‫دیگه کشور جهان‌سومی نباشه...
‫- خواهشاً؟ ‫- راست می‌گه.
‫می‌دونید، سوئد رو هدف بگیرید.
‫- نه... ‫- می‌خوام همسرِ آینده‌م رو ببینم.
‫پسر، اونجا خیلی سرده.
‫بچه‌ها!
‫کجا می‌خوای بری، جان؟
‫«مأموریت بزرگ» چیه؟
‫مأموریت بزرگ توسطِ مسیحِ رستاخیزیافته به ما داده شد،
‫که گفت: «برید و همه‌ی ملت‌ها را مریدان من سازید.»
‫این یه ویدیوی ماهواره‌ای از ارتفاعاتِ پاپوآ گینه‌ی نوئه،
‫محلِ زندگی قبیله‌ی بارویا.
‫به این مردم هیچ‌وقت در موردِ ‫ناجی‌مون عیسی مسیح گفته نشده،
‫ولی یه روز، یکی از شما...
‫بجنبید!
‫این رو تغییر می‌ده.
‫صبر کنید!
‫خداوند پشت ماست.
‫ولی این معنیش این نیست ‫که اوضاع خراب نمی‌شه، چون می‌شه.
‫چطور می‌خواید انجیل رو به اشتراک بذارید
‫اگه زخمی بشید و هیچ بیمارستانی نباشه؟
‫برو بریم!
‫چطور می‌خواید دووم بیارید ‫اگه گم بشید و نیاز داشته باشید دنبال غذا بگردید؟
‫چی‌کار می‌کنید اگه ‫توی یه منطقه‌ی جنگیِ فعال گیر بیفتید،
‫مایل‌ها دورتر از مرز؟
‫آره!
‫- بریم. ‫- ایول!
‫- اگه قصدِ سفر دارید... ‫- خدانگهدار همگی!
‫به تاریک‌ترین گوشه‌های کره زمین،
‫باید برای زنده‌موندن آموزش ببینید.
‫چون یه روز...
‫همین مهارت‌ها ممکنه جونتون رو نجات بدن.
‫هی، بچه‌ها، ببینید.
‫می‌تونیم امشب رو اینجا کمپ بزنیم. بریم.
‫به نظرِ من که خوبه.
‫- جان؟ ‫- بله.
‫بیاید کنار آب بمونیم.
‫ای پدر ما که در آسمانی، ‫نام تو مقدس باد.
‫تو...
‫[چطور پیش می‌ره؟]
‫[امروز روز خوبی بود!]
‫[داریم می‌ریم مرز کره‌ی شمالی...]
‫[اولین کسی که بره بهشت برنده‌ست]
‫همه‌چی رو به راهه؟ مامان حالش خوبه؟
‫آره، حالِ مادرت خوبه.
‫ماشینت چی شد؟
‫من...
‫فروختمش تا پولِ وکیل رو بدم.
‫اون نسخه‌هایی که نوشتم...
‫نمی‌دونستم اونا مأمورِ فدرالن.
‫من آموزش دیدم که به نیازمندان کمک کنم.
‫ولی اونا برام دام پهن کردن.
‫پروانه‌ی پزشکیم رو تعلیق کردن.
‫بسپرش به خدا بابا.
‫اون برات یه برنامه‌ای داره. قول می‌دم.
‫من با دستِ خالی اومدم به این کشور.
‫کلیسا، چیزایی که باور داریم،
‫راهی بود برای تعلق داشتن، دیدنِ آدم‌های خوب.
‫اینکه سعی کنیم درست زندگی کنیم.
‫من و مادرت همیشه حمایتت کردیم
‫تا علاقه‌ت رو پیدا کنی.
‫اما این، یه... یه مبلّغ مذهبی؟
‫خیلی افراطیه.
‫تو... تو مجبور نیستی دکتر بشی.
‫ولی می‌خوام با من برگردی خونه.
‫تو خسته‌ای. تموم شب رو داشتی رانندگی می‌کردی.
‫بیا، بذار برات یه قهوه بگیرم.
‫چرا داری این کار رو می‌کنی؟
‫تو...
‫تو همیشه رؤیاپرداز بودی جان.
‫اشکالی نداره.
‫ولی... وقتشه که بیدار بشی.
‫تو هم قبلاً رؤیاپردازی می‌کردی بابا.
‫چی؟
‫نمایشگاه ایالتی...
‫نقاشیت مقام اول رو آورد.
‫یادته؟
‫اون طلوعِ خورشید بود.
‫که داشت پشتِ کشتی می‌اومد بالا توی آسمون.
‫یا شایدم غروب بود؟
‫هیچ‌وقت نتونستم تشخیص بدم.
‫اون... اون فقط یه نقاشیه.
‫نه.
‫من می‌خواستم توی اون زندگی کنم.
‫که دستم رو دراز کنم و لمسش کنم.
‫انگار اگه می‌تونستم از اون قاب رد بشم، ‫من رو می‌برد به یه دنیای دیگه.
‫هیچ... هیچ دنیای دیگه‌ای وجود نداره.
‫تو نباید نقاشی رو کنار می‌ذاشتی، بابا.
‫سفر بی‌خطری داشته باشی.
‫«خداوندا، لطفاً به پدرم برکت بده و حفظش کن.
‫او نمی‌بیند که هر کاری من می‌کنم...»
‫«برای خدمت به توست.
‫برای پادشاهی خدا. خداوندا...»
‫«زندگی در دستان توست، پدر.
‫خدایا، لطفاً برنامه‌های مرا ‫از نیروهای تاریکی پنهان بدار.»
‫«نیروهای تاریکی»؟
‫اون منم.
‫لعنتی!
‫لعنتی.
‫خیلی اینجاها مسافر نمیاد.
‫تو «راز» هستی؟
‫راهنمای توری، آره؟
‫کارآفرینم.
‫رستوران‌دار.
‫و بله، در کنارش تور هم می‌برم. ‫غواصی و غواصی سطحی.
‫تا حالا کسی رو بردی به جزیره‌ی نورث سنتینل؟
‫حتماً داری شوخی می‌کنی.
‫چی در مورد آدم‌هایی که اونجا زندگی می‌کنن می‌دونی؟
‫سنتینلی‌ها؟
‫هیچی. من رگ‌وریشه‌م اونگیه.
‫یه جزیره‌ی متفاوت، یه زبون متفاوت، همه‌چیش متفاوته.
‫پس نمی‌تونی باهاشون ارتباط برقرار کنی؟
‫هیچ‌کس نمی‌تونه. اونا نمی‌خوان با ما حرف بزنن.
‫- هلیه، نه؟ ‫- اوهوم.
‫بفرما.
‫اوه، نه. شوهرم اینا رو می‌پزه.
‫اون برات آشپزی می‌کنه؟
‫نه، من آشپزی می‌کنم.
‫البته.
‫چندتا تلفن همراه داری؟
‫تو چندتا داری؟
‫از وقتی اومدم تو حداقل سه‌تا دیدم.
‫پس یا تاجرِ خوبی‌ام یا گانگسترم.
‫آره؟
‫و چه‌جور معامله‌ای با جان چاو داشتی؟
‫کی؟
‫آدرست توی دفترچه‌ش بود. وقتم رو تلف نکن.
‫ما هیچ معامله‌ای نداشتیم.
‫اون ازم کمک خواست و من ردش کردم.
‫چرا کمکش نکردی؟
‫می‌دونی اگه پاش رو بذاره توی جزیره‌شون،
‫اهالی نورث سنتینل چی‌کار می‌کنن؟
‫فقط نمی‌کشتنش.
‫جمجمه‌ش رو له می‌کردن ‫تا روحش آزاد بشه.
‫بعد بدنش رو می‌زنن سر یه نیزه، ‫همون وسط ساحل.
‫بهشون حق نمی‌دی؟
‫یکی بی‌اجازه میاد تو خونه‌شون.
‫تک و تنها به قلمروشون تجاوز می‌کنه.
‫این یارو واقعاً رفته رو مخت، نه؟
‫من فقط دارم قانون رو اجرا می‌کنم.
‫از کی تا حالا پلیس این کار رو می‌کنه؟
‫«قو».
‫ببخشید؟
‫یه کافه‌س. نزدیک ایستگاه اتوبوس آبردین.
‫اگه دنبالش بگردی پیداش می‌کنی.
‫هر چی لازم داری اونجاست.
‫[سال 2017] ‫[رودخانه میسی، آمازون]
‫جان؟
‫اوضاع چطوره؟
‫کیلا؟
‫زندگی مبلغ دینی سخته، داداش.
‫بیشتر آدما زودتر از اینا ولش می‌کنن.
‫همه چی روبراهه؟
‫اون نقشه‌ی رو دیوار یادت میاد؟
‫آره، تو این فکرم یه جایی برم.
‫مطمئنی باید بدونم؟
‫جواب نمیده.
‫چرا؟
‫سنتینل شمالی، اورست دنیای مبلغ‌هاست.
‫دقیقاً.
‫با یه چیز کوچیک‌تر شروع کن.
‫من دیگه کوچیک فکر نمی‌کنم. ‫می‌خوام بزرگ فکر کنم.
‫آماده نیستی.
‫تا اینجا اومدم که باهات حرف بزنم.
‫می‌دونی چقدر براش آماده شدم؟
‫گوش کن. دیگه مثل قدیما نیست.
‫این کارا از همیشه سخت‌تر شده.
‫دولت هند خیلی خوب متعصب‌ها رو شناسایی می‌کنه.
‫می‌بیننت که داری میای.
‫چطوری؟
‫با سی ثانیه تو اینستاگرامت.
‫کلش پر از پیام مسیحیه.
‫حالا بماند که می‌بینن مدرسه کجا رفتی.
‫جاهایی که آموزش دیدی، ‫سازمان‌هایی که باهاشون کار کردی.
‫یه متعصب مذهبی هستی، جان.
‫ویزا بهت نمی‌دن.
‫با اولین پرواز می‌فرستنت خونه.
‫تازه مدرک فوریت‌های پزشکی گرفتم.
‫می‌رم همه واکسن‌ها رو بزنم.
‫یه رابط تو جیپور پیدا کردم ‫که یکی رو تو پورت بلر می‌شناسه.
‫همه چی جور شده.
‫خبر مرگت کنسلش کن.
‫اول از همه، ‫عیسی رو از شبکه‌هات پاک کن.
‫باشه؟ شیش ماه، نه ماه.
‫یه مدت نباش. بی‌دین شو.
‫دیگه با کسی حرف نزن.
‫دیگه نرو پُز بده قراره چی کار بکنی.
‫یه کم خویشتن‌داری نشون بده.
‫ببین، می‌شناسمت.
‫می‌خوای همون یارو باشی...
‫که می‌ره موردور.
‫ولی باید درست بسازیش، ‫طوری که دنیا باور کنه.
‫از نو شروع می‌کنی. یه قهرمان می‌سازی.
‫از امروز به بعد، این داستانیه
‫که قراره درباره خودت بگی.
‫و این همون داستانیه که دنیا می‌شناسه.
‫سلام بچه‌ها. یه روز دیگه تو بهشتم.
‫کاش اینجا بودین. ‫لحظه‌شماری می‌کنم ماجراجویی‌هامو بهتون نشون بدم.
‫یه روز قشنگ دیگه.
‫داریم اینجا پیمایش می‌کنیم.
‫خوش می‌گذره.
‫بهتر از این چی می‌خوام.
‫پسر، خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫فقط یادت باشه، اگه تو نباشی پس کی؟
‫اگه الان نباشه پس کِی؟
‫از پسش بر میای، پسر.
‫اینا چیه؟
‫جیم و دنیس قراره بیان.
‫مگه غذای بیرون‌بر نمیارن؟
‫جان مرغ بریان منو هوس کرده.
‫مگه خونه‌ست؟
‫خسته‌ست. ‫ریششو تراشید و مستقیم رفت اتاقش.
‫اون طرف درّه رو نگاه کردم،
‫یه خرس سیاه دیدم، ‫مامان با بچه‌هاش، ۱۸۰ کیلو.
‫رفتم سمت مخالف.
‫از تو بوته‌ها رد شدم که یهو...
‫یه مار زنگی سرشو بلند کرد و...
‫- زد تو ساق پام! ‫- نمی‌تونم حتی تصور کنم!
‫جان، باید بیای کلیسا این داستاناتو تعریف کنی.
‫فکر می‌کنن من دروغ می‌گم ‫وقتی براشون می‌گم.
‫راستی، تا کِی خونه‌ای؟
‫فردا دوباره می‌رم.
‫هیچی که نموندی.
‫آره خب، برای غذای مامان کافیه.
‫و ماشین لباسشویی.
‫آره.
‫دیگه چی شد؟
‫خب، این دفعه تو یه مسیر دیگه پیمایش می‌کردم...
‫کرم ضدآفتاب داری ببرم؟
‫تو کمد رو نگاه کن.
‫یه لحظه بیا اینجا ببینم.
‫نه، بیشتر لازم دارم. مرسی.
‫از ده سالگیم این دستم بوده.
‫فقط یه بند جدید لازم داشت.
‫و ده ساله‌ت نبود، هفت ساله‌ت بود.
‫می‌دونی اینا تسبیح بوداییه، درسته؟
‫می‌دونم.
‫فقط می‌خوام یه کم ‫به ریشه‌هات نزدیک‌تر باشی، می‌دونی؟
‫به بابات.
‫- همین افاقه می‌کنه. ‫- آره.
‫من هنوز اینجام. تسبیحا هنوز اینجان.
‫برش می‌گردونی ولی وا می‌ره. ‫حالا پنکیکت خراب شد.
‫اون همه کره و روغن برای پختنش؟
‫حتما راه بهتری هست!
‫معرفی می‌کنیم پنکیک کامل،
‫اولین پنکیک‌ساز دنیا بدون نیاز به کاردک.
‫پنکیک کامل...
‫[جیپور، هند]
‫اقامت خوبی داشته باشید.
‫بعدی.
‫مدارک؟
‫هدف از سفرت به هند چیه؟
‫تعطیلات.
‫خانم‌ها و آقایان، ‫پرواز ۱۰۴ از جیپور به بمبئی...
‫قصد دارید کجا برید؟
‫گردش تو جیپور.
‫بعد جنوب، گوا. ساحل.
‫اقامت خوبی داشته باشید.
‫ممنون.
‫بعدی. پاسپورت؟
‫[2018] ‫[پورت بلر، هند]
‫شماها چه مرگتونه؟
‫این جان... هر اسمی که داره، ‫چند وقته که گم شده؟
‫یه کار راحت بهت دادم.
‫حالا سفارت آمریکا زنگ می‌زنه ‫سراغ پسره رو می‌گیره.
‫رسانه‌ها زنگ می‌زنن.
‫معاون فرماندار تو دهلی از این بچه خبر داره!
‫من که دارم با اولویت بالا دنبالش می‌کنم؟
‫منابع بیشتری لازم دارم.
‫تو... تنبلِ آشغال!
‫اینا قبیله بومی تحت حفاظت یونسکو ـه.
‫شما ناو جنگی دارید، هلیکوپتر تهاجمی، ‫گارد ساحلی.
‫دیگه چی کم دارید لعنتی؟
‫دفترچه این پسره رو خوندم.
‫شاید هنوز تو پورت بلر باشه.
‫شاید منتظره شب بشه که بره.
‫برو پیداش کن.
‫زود باشین!
‫بجنبید.
‫خانم، باز شما؟
‫آقا، لطفاً.
‫آقا چی...
‫بیا بریم.
‫آقا، بهتون گفتم اتاق رو خالی کرده.
‫اینجا چیزی نیست آقا. آقا!
‫پس بفهم کجا رفته،
‫با کی حرف زده، ‫آخرین بار چی تنش بوده.
‫هر چی درباره‌ش داری رو می‌خوام.
‫چشم، آقا.
‫مثل احمقا اونجا واینسید!
‫برید اون ماهیگیرا رو دستگیر کنید. ‫زندان رو پر کنید.
‫وانمود کنید یه کاری دارید ‫انجام بدید!
‫اطاعت، آقا.
‫اگه با شاهدا یه کم مهربون‌تر بودی ‫شاید همکاری می‌کردن.
‫نمی‌دونستم حس شوخ‌طبعی هم داری.
‫از تو یاد گرفتم.
‫جدیده.
‫چی؟
‫حلقه ازدواج.
‫همیشه داشتمش.
‫فقط تا حالا دستش نمی‌کردی.
‫اگه اجازه بدی، نباید برگردیم سر پرونده؟
‫کی گفته حلش نمی‌کنیم؟
‫این کارایی که می‌کنی فقط نمایشه. ‫خودت هم می‌دونی.
‫یه دلال محلی هست به اسم راز. ‫می‌شناسیدش؟
‫اگه جان چاو از کسی کمک خواسته باشه، ‫از همین یارو ـه.
‫راز رو می‌شناسم.
‫سه هزارتا می‌خوام.
‫سه هزار...؟
‫سه هزار دلار؟
‫سنتینل شمالی فقط ۵۰ کیلومتر اون‌ورتره.
‫اگه اینقدر آسونه، یه کایاک بگیر.
‫با جریان آب و گارد ساحلی موفق باشی.
‫من فقط ۶۰۰ تا دارم.
‫شماها چتونه؟
‫از اون سر دنیا میایید اینجا
‫چون فکر می‌کنید وظیفتونه مردم رو نجات بدید.
‫اگه ما بیایم آمریکا ‫همین کار رو با شما بکنیم؟
‫آه یادم رفت، ‫شما که قبلاً نجات پیدا کردید.
‫اگه بری، این آدما رو می‌فرستی جهنم.
‫مبلغ‌ها سعی کردن قوم منو نجات بدن.
‫به نظرت نجات پیدا کردم؟
‫هرگز دیر نیست.
‫نه، نه، نه، نه.
‫فکر می‌کنی مسیحی تندرو بودن ‫باعث می‌شه قبولت کنن؟
‫هر کاری هم بکنی، ‫همیشه براشون یه «چینی» می‌مونی.
‫ششصدتا همه پولیه که دارم.
‫بده ببینم.
‫هی. اینو امشب ببر اسکله.
‫یه گروه هستن شب‌ها می‌رن ماهیگیری.
‫اونا هم مسیحین.
‫با ۳۰۰ تا منو می‌رسونن اونجا؟
‫تا آخر راه نه. تا ساحل نه، ‫مسخر‌ه‌ست.
‫ولی تا نزدیکش می‌رسوننت.
‫حدود ۴۰۰ متر مونده به ساحل.
‫از اونجا به بعدش خودت تنها می‌ری.
‫ممنون.
‫مطمئنی؟
‫ایشان، مظنون داره میاد سمت شمال، ‫طرف تو.
‫فرید، یه رودخونه اونورتر از جاده ایشان هست.
‫گشت بزن ببین چیز مشکوکی می‌بینی.
‫دارم میرم.
‫خانم، هم جاده هم رودخونه رو ‫از خونه‌ی مظنون تا اینجا گشت زدیم.
‫چیزی نیست.
‫تنها جای دیگه اسکله میگو ـه.
‫اونجا می‌بینمت.
‫هی!
‫ایشان، سمت جنوب‌شرقی ‫اسکله کشتی‌ها رو پوشش بده.
‫به گارد ساحلی زنگ بزن. ‫قایق تندرو قرمزه. داره می‌ره تو دریا.
‫آقا، خودشه. قایق تندرو قرمزه.
‫دیدیش؟ مطمئن شدی جان چاو ـه؟
‫قایق اونجا قایم شده بود، آقا.
‫پس کامل شناساییش نکردی.
‫هوا حسابی تاریکه. ‫دیگه کی می‌تونه باشه؟
‫قاچاقچی‌ها از این خلیج‌ها برای ‫آوردن پناهجوهای بنگلادشی استفاده می‌کنن.
‫نمی‌دونی؟
‫آقا، جان چاو داره در می‌ره.
‫چت شده؟
‫مردم هند، مردم خودمون،
‫هر روز تو پورت بلر ‫قربانی جرم و جنایت می‌شن.
‫چرا فکر و ذکرت شده ‫یه پسر احمق آمریکایی؟
‫من اصلاً به اون پسر آمریکایی اهمیت نمی‌دم.
‫من به سنتینلی‌ها اهمیت می‌دم.
‫اونا فقط می‌خوان خودشون باشن.
‫ولی دنیا مصممه بره اونجا و نابودشون کنه.
‫یه روزی هم موفق می‌شه.
‫یعنی هیچ کاری نکنیم؟
‫تو یه تنبلِ آشغالی.
‫اصلاً اینجا چی‌ کار می‌کنی؟
‫آه یادم رفت.
‫یه کار آسون بهت دادن.
‫در عجبم چرا.
‫اینجا حوزه قضایی منه، نه تو.
‫اجازه نداشتی مامورای منو اینجا بفرستی.
‫حالا برگرد کلانتری ‫و نشانت رو تحویل بده.
‫اخراجی.
‫شوخی می‌کنی دیگه؟
‫با این همه گنده‌گویی، ‫فقط یه چیز رو درست گفتی.
‫همه‌ش نمایشه.
‫همه‌ش.
‫جان چاو مرده.
‫بامزه‌ست.
‫باورم نمی‌شه.
‫[خیلی بهت نیاز دارم، چندلر]
‫لعنتی! خدای من!
‫هی، هی، بیا اینجا بشین.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، بشینید.
‫بچه‌ها! بیارش، نوشیدنی‌مو بیار.
‫- حسابی خیس شدی. ‫- خدای من!
‫- مرسی، پسر. ‫- مخلصم.
‫هر روز ساعت ۲ بعدازظهر ‫دقیقاً بارون میاد، سر ساعت.
‫تا ۲:۱۵ دوباره آفتاب می‌زنه. عاشقشم.
‫رگباره.
‫حالا ما هم مهمون ناخونده شدیم.
‫- تنهایی؟ ‫- آره.
‫بهت حسودیم میشه.
‫ده روزه با اینا هستم، دیگه له شدم.
‫گمشو بابا.
‫کجا؟ داره بارون میاد.
‫راستی من ملانی‌ام.
‫جان.
‫انگار صبحِ پرماجرایی داشتی.
‫لعنتی.
‫چیه؟
‫ماشین اجاره‌ایه.
‫نگو کنسل شده‌ها.
‫نه، رزرو شده...
‫ولی دنده‌ایه.
‫- کیلب! ‫- نفهمیدم دیگه.
‫هیچی نگفته بود دنده‌ایه یا اتومات.
‫کسی دنده‌ای می‌رونه مگه؟
‫نه!
‫- آخه چه فکری کردی؟ ‫- هیچ کدوم‌مون.
‫کیلب.
‫- تو دنده‌ای بلدی؟ ‫- آره.
‫- میای؟ ‫- پس حل شد.
‫آره. بریم.
‫حرف نداری.
‫مرسی که این کار رو کردی، رفیق. ‫واقعاً فرشته نجات بودی.
‫مطمئنی ما مزاحم کارت نشدیم؟
‫نه.
‫مطمئنی؟
‫همه چی روبراهه.
‫محکم بشینید!
‫وای لعنتی!
‫- خدای من! ‫- خیلی خفنی!
‫چی؟
‫وای.
‫نه!
‫خب، خدا رحمتش کنه.
‫- لعنتی! ‫- خدای من.
‫یه تخته‌ش کمه.
‫دیوونه‌ست.
‫خب... به جهنم.
‫- ملانی! ‫- ملانی!
‫نه. مرسی.
‫نگاشون کن.
‫نمی‌دونن کجان.
‫فردا هم فقط می‌رن سراغ تفریح بعدی.
‫یه بازی دارم.
‫نه، ولش کن، احمقانه‌ست.
‫نه!
‫چه بازی؟
‫خب...
‫من یه سوال می‌پرسم، تو یه سوال.
‫هیچ‌وقت جواب داده نمی‌شه.
‫باشه.
‫رنگ مورد علاقه‌ت چیه؟
‫بزرگ‌ترین ترست چیه؟
‫چرا پرسیدی؟
‫کی بهت رانندگی با دنده‌ دستی رو یاد داد؟
‫می‌خوای با زندگیت چی‌ کار کنی؟
‫چرا تو کوله‌ت آمپول اپی‌نفرین داری؟
‫چرا دنبالم پریدی پایین آبشار؟
‫سعی می‌کنی چی رو ثابت کنی؟
‫یه روز معمولی دیگه تو بهشت.
‫کاری که داری می‌کنی حال بهم‌زنه.
‫چیه؟
‫بازرس گانالی، استیو سایمون هستم از ‫کنسولگری آمریکا.
‫کی؟
‫شمایی.
‫خبری از جان چاو نیست؟
‫فکر کردی این همه وقت ‫داشتم چی‌ کار می‌کردم؟
‫بیا یه بازی کنیم.
‫فرض کنیم مرده.
‫آره، انگار همه همین فکر رو می‌کنن.
‫شما می‌تونید جنازه‌ش رو برگردونید؟
‫یا... قضیه خیلی پیچیده‌ست؟
‫می‌دونی بهتر از جنازه‌ش چیه؟
‫دفترچه‌ش.
‫بذار برات یه تیکه‌ش رو بخونم.
‫«خدایا، ازت ممنونم که منو
‫به عنوان پیام‌رسان خبر خوش ‫به مردم جزیره سنتینل شمالی انتخاب کردی
‫حتی قبل از اینکه تو شکم مادرم شکل بگیرم.»
‫چقدر شریف!
‫یا این یکی...
‫«خدایا، نمی‌خوام بمیرم. ‫اگه من بمیرم کی جای منو می‌گیره؟»
‫این ربطی به خدا نداره!
‫اون قبیله رو نمی‌شناسه! ‫هیچی نمی‌دونه!
‫فقط سردرگمه.
‫گوشی دستته؟
‫آره.
‫هنوز هستم.
‫مرسی، آقای استیو سایمون.
‫گارد ساحلی، جواب بده.
‫گارد ساحلی آندامان، به گوشم.
‫بازرس گانالی، پلیس پورت بلر هستم.
‫درخواست هلیکوپتر جستجو و نجات دارم
‫که سپیده‌دم منو ببره سنتینل شمالی.
‫مل؟ مل!
‫الان میام.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫داری می‌ری؟
‫آره، تایلند.
‫- درباره دیشب، ببخشید. ‫- مهم نیست.
‫اشکال نداره.
‫تا حالا کسی مثل تو ندیده بودم.
‫باشه.
‫دیروز که تیر خوردم...
‫کتاب مقدس تو جیب جلیقه‌م بود.
‫جونمو نجات داد.
‫خوبه. خیلی خوبه.
‫یعنی دقیقاً جلوی تیر رو گرفت.
‫دیشب بازش کردم.
‫می‌خواستم ببینم تیر کجا وایستاده.
‫رو کدوم آیه.
‫اشعیا ۶۵ بود.
‫«خود را بر آنان که جویای ‫من نبودند آشکار ساختم.
‫توسط کسانی پیدا شدم ‫که مرا طلب نمی‌کردند.»
‫باشه.
‫فکر کردم چقدر فوق‌العاده‌س!
‫تیر دقیقاً رو شعار مبلغ‌ها متوقف شده.
‫حتماً یه نشونه‌ست، نه؟ ‫بعد یه چیزی فهمیدم.
‫فهمیدم من خودمو به سنتینلی‌ها نشون ندادم.
‫اون کاملاً شکست خورد.
‫تو بودی.
‫من خودمو به تو نشون دادم.
‫حق با تو بود. ‫دیگه لازم نیست برگردم به اون جزیره.
‫یکی دیگه می‌تونه امتحان کنه.
‫می‌خوام باهات بیام.
‫جان، به پلیس گفتم.
‫چی؟
‫بعد از اینکه رفتی نگران شدم.
‫بهشون چی گفتی؟
‫هی، مل، داریم می‌ریم.
‫آره. باشه، الان.
‫منو می‌ندازن زندان.
‫نمی‌دونستم چی‌کار کنم، جان.
‫به فنا رفتم که.
‫صبر کن. پروازتون کیه؟
‫همین الان. داریم می‌ریم فرودگاه.
‫ملانی!
‫هی، جان!
‫چندلر؟
‫خوبی؟
‫تو اینجا چی ‌کار می‌کنی؟
‫اومدم ببینمت. یادته؟
‫نگو همین الان داری می‌ری.
‫داداش، باید همه چی رو برام تعریف کنی.
‫اون دختره رو ول کن. ‫کلی دختر هستن که عاشق پسرای مسیحی‌ان.
‫- آره. ‫- ببین چقدر جلو رفتی.
‫واقعاً رسیدی به جزیره. ‫تو امواج موعظه کردی، داداش.
‫می‌تونی بدون خجالت برگردی خونه.
‫خونه؟ حالا باید چی‌کار کنم؟
‫هر کاری دلت بخواد.
‫همون‌طور که گفتم، ‫این کار مال همه نیست.
‫وقتی عیسی از اون ماهیگیرا تو ‫دریاچه جلیل خواست دنبالش برن،
‫فکر می‌کنی چند نفر رو صدا زد ‫تا ۱۲تا «آره» شنید؟
‫این قراره حالمو بهتر کنه؟
‫آره! معلومه که قراره حالتو بهتر کنه.
‫تو یه آدم عادی‌ای.
‫و خواسته‌های مسیح از ما، غیرمنطقیه.
‫حداقل تو تلاش کردی.
‫می‌دونی؟
‫بگیر.
‫- کوله‌ت؟ ‫- دیگه لازمش ندارم.
‫یه پرواز ۴۵ دقیقه دیگه به بانکوک داره. ‫سوارش شو.
‫یعنی چی؟ تازه رسیدم.
‫پلیس درباره‌م می‌دونه. ‫به‌زودی تو رو هم می‌شناسن.
‫ولی یه کم پول لازم دارم.
‫سیصد تا کافیه یه قایق پیدا کنم.
‫داداش، تو...
‫جدّی می‌گی؟
‫واقعاً می‌خوای برگردی؟
‫یه پرواز همین الان هست.
‫بفرمایید، عجله کنید.
‫ممنون.
‫...حالا که توجه کامل همه رو دارم،
‫هفته‌ای یه بار.
‫پسرمون کجاست، لیندا؟
‫هر چی می‌گم.
‫پسرمون کجاست؟
‫جان کجاست؟
‫...از دهان من و اون داره میاد بیرون.
‫سلام، بچه‌ها.
‫اینجاست.
‫قراره برای همیشه ‫تو سنتینل شمالی پیاده می‌شم.
‫امیدوارم این آخرین چیزی نباشه ‫که ازم می‌شنوید.
‫ولی اگه بود...
‫فقط یادتون باشه...
‫هرکی زودتر برسه بهشت رو می‌بره.
‫پاتریک.
‫خوبی؟
‫ما کجای کار اشتباه کردیم؟
‫منظورت چیه؟
‫باید جلوشو می‌گرفتیم.
‫گذاشتیم هی دورتر و دورتر بشه.
‫خدا می‌دونه الان کجاست.
‫پاتریک.
‫می‌دونی کجاست.
‫سال‌هاست می‌دونیم جان قراره چی ‌کار کنه.
‫حالا که اونجاست، دعای ما رو لازم داره.
‫چون اگه کسی بتونه این کار رو بکنه، ‫پسر ماست.
‫- چی؟ ‫- چند تا مهمون دارن میان.
‫برای جان داریم جلسه دعا می‌ذاریم.
‫باشه؟
‫دیگه پلیس نیستی.
‫می‌تونم بندازمت زندان.
‫هی، با توام.
‫می‌خوای مثل شوهرت منو نادیده بگیری؟
‫شوهر ندارم.
‫متاهل نیستم.
‫یه داستان احمقانه بود ‫که برای شماها ساختم!
‫کسی که عاشقشم نمی‌خواد ‫باهام ازدواج کنه چون دینش،
‫دین خودمون، اجازه نمی‌ده.
‫حالا می‌فهمی، عوضی؟
‫تغییر دین هم ممکن نیست.
‫جان چاو هم تو این دنیا جایی نداشت.
‫برای همین اومد اینجا.
‫آدمای سرگشته همین کار رو می‌کنن.
‫می‌رسن اینجا.
‫اگه پلیس بگه یه نفر مرده، مرده رفته پیِ کارش.
‫ولی اگه بگه گم شده،
‫خانواده و دوستاش می‌تونن امیدوار بمونن.
‫انتخابش با تو.
‫سلام.
‫اسمم جان ـه.
‫[تقدیم به جان برای تولد شش سالگیش، ‫با عشق، بابا]
‫بابا.
‫جان.
‫[پیکر جان چاو هرگز پیدا نشد]
‫[در جزیره‌ی نورث سنتینل باقی ماند]
‫[وی 26 سال سن داشت]