‫کوسی، دقیقا به موقع اومدی.
‫یه چاسکی واقعی هستی.
‫خودت رو رسوندی. ‫تبریک می‌گم.
‫برادران، ممنون که واسه تولد ‫اولین فرزندم اومدین.
‫عمرا اگه از دستش می‌دادیم رفیق.
‫ببین کوسی. روباه تو آسمون پدیدار شده.
‫این یعنی فرزندت دونده بزرگی می‌شه.
‫آها، پس پسره. خارق‌العاده است.
‫بچه‌ات سالم و سلامت به دنیا اومده.
‫پسرم چطوره؟ قدرتمند و سرزنده است؟
‫خیلی سرزنده است. ‫دختر کوچولوی خارق‌العاده‌ایه.
‫چطور می‌خواد دونده بشه؟
‫چطوره همگی برین خونه؟
‫احتمالا خدایان دارن بهت درس صبوری می‌دن.
‫مطمئنم یه روزی پسری خواهی داشت...
‫که عین خودت چاسکی بزرگی می‌شه کوسی.
‫تا اون موقع ‫دخترت رو گرامی بدار،
‫چرا که واقعا نعمت بزرگیه.
‫نعمت خیلی پرسروصداییه.
‫هوم...
‫آها...
‫آها... گرفتمت!
‫یوهو!
‫طناب رو گرفتم!
‫هه‌هه، گرفتمش!
‫ای وای!
‫آخ، آخ، آخ، آخ!
‫آهای، حالت خوبه؟
‫راستش رو بخوای، ‫چیزی نمونده بود بگیریش.
‫اون وحشی‌ترین لامای کل گله‌شونه.
‫دفعه بعد یه رام‌ترشون رو انتخاب کن.
‫اون‌جوری که حال نمی‌ده!
‫هه‌هه، هه‌هه.
‫خب، حداقل تو چشمت تف نمی‌کنه.
‫راستی، من کایارا هستم.
‫من پایو هستم.
‫وای، الان خودش افتاد دنبال ما!
‫فرار کن!
‫بدو!
‫وای!
‫مرسی که من رو از دست...
‫اون لامای دیوانه نجات دادی.
‫اصلا چرا می‌خوای ‫اون لامای دیوانه رو بگیری؟
‫خب، اینکا، یعنی بابام...
‫می‌خواد تا قبل از ماه کامل بعدی ‫یکیشون رو رام کنم.
‫ولی سه روز بیشتر نمونده.
‫بابای تو اینکاست؟
‫یعنی اینکای بعدی خودتی؟
‫من هنوز اینکا نشدم ‫و اصلا عجله ندارم.
‫برعکس تو، تو خیلی سریعی.
‫از هر پسری سریع‌ترم.
‫به بابام رفتم.
‫کوسی.
‫کوسی؟
‫چی؟
‫اون که بهترین چاسکی پدر منه.
‫می‌دونم.
‫خیلی خفنه، مگه نه؟
‫من یه روزی راهش رو ادامه می‌دم.
‫هه!
‫دخترها که نمی‌تونن چاسکی بشن.
‫ممنوعه.
‫فقط مردها می‌تونن چاسکی بشن.
‫قوانین از همین قراره.
‫قوانین رو وضع کردن ‫که بشکنیم.
‫درود بر یارنینکای قدرتمند.
‫پدر!
‫بجنبین بچه‌ها.
‫باید یه کیپو رو به اینکا تحویل بدم.
‫اگه تونستین دنبالم بیاین.
‫ببین، من الان دارم از تو سریع‌تر می‌دوم.
‫فقط چون از خاندان سلطنتی هستی،
‫می‌ذارم ازم جلو بزنی.
‫دیدی؟
‫به همین راحتیه.
‫بعدش تو رو می‌گیرم بابا.
‫سلام اینکای کبیر.
‫پدر!
‫پسرم.
‫خیلی از دیدنت خوشحالم.
‫پایو،
‫می‌بینم داری خوب تمرین می‌کنی.
‫این کیپو رو برای اینکا آوردم.
‫بدش به من.
‫ممنون.
‫فقط چاسکی‌ها ‫حق ورود به معبد رو دارن،
‫مگه این که اینکا دستور بدن. ‫پس برو عقب.
‫ببخشید کایارا.
‫عزیز دلم.
‫هوم...
‫باید درک کنی که دخترها ‫نمی‌تونن چاسکی بشن.
‫انصاف نیست.
‫کایارا، وایستا.
‫تو عین مادرت پرشوری.
‫کاش اینجا بود و کمکم می‌کرد ‫بزرگت کنم.
‫هر روز دلم براش تنگ می‌شه.
‫دل من هم تنگ می‌شه.
‫وقتی همسن تو بودم،
‫پدرم ساز و کار ستاره‌ها رو بهم یاد داد.
‫اون‌ها راهنمای ما هستن، متوجهی؟
‫اون ستاره، تنها ستاره‌ایه ‫که هیچ‌وقت تکون نمی‌خوره.
‫هر شب همون‌جا سر جاشه.
‫اگه از اون ستاره یه خط بکشی،
‫حیوانات مقدسی رو ‫که جلوی چشممون مخفی شدن می‌بینی.
‫مار رو می‌بینی؟
‫لاما رو می‌بینی؟
‫وزغ رو می‌بینی؟
‫هوم...
‫نه.
‫باز هم نه.
‫نهنگ رو چی؟
‫من که اصلا نمی‌دونم نهنگ چی هست.
‫یه موجود دریاییه ‫که اندازه یه معبده.
‫من یه‌بار رفته بودم اقیانوس ‫و یکیشون رو دیدم.
‫این رو با خودم سوغاتی آورده بودم.
‫من یه روزی تا اقیانوس می‌دوم...
‫و سوار یه نهنگ می‌شم.
‫یه نهنگ واقعی.
‫نه اون نهنگ خیالی تو آسمون ‫که کسی جز پدرم نمی‌بینه.
‫فقط واسه اینه که چشمت رو باز نمی‌کنی.
‫تو هم عین خودم ‫خیلی سخت یاد می‌گیری.
‫ولی تو بزرگ شدی ‫و چاسکی شدی.
‫پس چرا من نمی‌تونم؟
‫کایارا.
‫اصلا یاد نمی‌گیری؟
‫اگه درس بدی باشه، یاد نمی‌گیرم.
‫شب به خیر پدر.
‫وای.
‫وای!
‫آخی، خیلی نازی!
‫تو مال کی هستی کوچولو؟
‫لابد مال اون آقایی دیگه.
‫آهای، دست از سرش بردار.
‫زود باش. زود باش.
‫بیا اینجا.
‫بیا. بیا.
‫بیا دیگه.
‫بیا اینجا.
‫بیا اینجا، بیا اینجا.
‫ایول، ایول.
‫بیا، بیا.
‫بیا دیگه.
‫ایول، بیا.
‫ایول.
‫بیا این طرف.
‫بیا.
‫بیا دیگه.
‫بیا، بیا.
‫بیا اینجا.
‫بیا همین‌جا.
‫بیا اینجا. ‫زود باش.
‫نه، نه، بیا اینجا.
‫- بیا اینجا. ‫- بیا اینجا.
‫نه، اصلا نرو اونجا.
‫ایول، ایول.
‫ایول. بیا اینجا.
‫نه، نه.
‫وای!
‫بیا، بیا، بیا!
‫ایول!
‫- ایول، ایول، ایول! ‫- اون‌ور نرو!
‫- بیا اینجا. ‫- زود باش، زود باش!
‫زود باش بیا اینجا.
‫این بالا پیدات نمی‌کنن.
‫حتما گرسنه‌ای.
‫یه تکه ذرت می‌خوای؟
‫راحت باش، چندتا بردار.
‫گمون می‌کردم چشمت از شکمت بزرگ‌تر باشه،
‫ولی چشمت خیلی کوچولوئه ‫و شکمت خیلی بزرگه.
‫خیلی بامزه‌ای.
‫هوم...
‫اسمت رو چی بذارم؟
‫چطوره اسمت رو واتی بذارم؟
‫آخه به قیافه‌ات میاد همیشه متعجبی.
‫یعنی می‌شه بین ستاره‌ها...
‫خوکچه هندی هم پیدا کرد؟
‫ببین واتی، ‫باقی حیوانات رو می‌بینم.
‫لاما، وزغ، روباه و مار.
‫اون هم ستاره‌ایه که اصلا تکون نمی‌خوره.
‫باورت نمی‌شه چی شده؛ ‫ولی من دیشب حیوانات رو...
‫بین ستاره‌ها تشخیص دادم. ‫لاما و وزغ و...
‫چی شده؟
‫امپراتور اینکا از دنیا رفته.
‫امپراتور؟ باید برم پیش پایو. ‫الان تنهاست.
‫پایو امپراتور جدید ماست.
‫مسئولیت‌های زیادی ‫خواهد داشت...
‫و احتمالا واسه دوستیتون ‫وقت نداشته باشه.
‫کایارا؟
‫درود بر امپراتور.
‫مردم پای‌تیتی، من امپراتور جدیدتونم ‫و سوگند یاد می‌کنم...
‫از شهرمون محافظت کرده ‫و سلامت مردمم رو در اولویت قرار بدم.
‫لطفا این هدیه ناچیز رو ‫از قبیله بورو...
‫در آمازون پذیرا باشین.
‫شایعاتی هست که مردانی سوار بر...
‫مارهای غول‌آسای بالدار ‫دارن از اون سوی دریا میان.
‫شاید زهر این قورباغه‌ها ‫ازتون مقابلشون...
‫محافظت کنه امپراتور.
‫ازت ممنونیم شمن.
‫درود بر اینکای جدید.
‫اِهِم، اِهِم.
‫مردم اینکا،
‫بزرگ‌ترین نماد افتخارآمیز ما...
‫چاسکی‌ها هستن.
‫اون‌ها عامل اتصال امپراتوری وسیعمون هستن.
‫پیام‌هایی مملو از صلح،
‫امید و پیشرفت جابه‌جا می‌کنن.
‫من به مناسبت گرامی‌داشت تاج‌گذاری خودم،
‫مسابقه‌ای تا ساحل ‫دریاچه بزرگ برگزار می‌کنم.
‫نسل بعدی چاسکی‌ها رو...
‫با توجه به نتیجه اون مسابقه انتخاب می‌کنیم.
‫مهمانتون اومده.
‫لطفا بگو بیاد تو.
‫با من چیکار داری کوچولو؟
‫روزتون به خیر امپراتور.
‫شوخی کردم بابا. بیا تو کایارا. ‫راستی، چه خوب تعظیم می‌کنی.
‫تا حالا تو چنین شرایطی نبودم، ‫واسه همین نمی‌دونستم چیکار کنم.
‫من هم همین‌طور.
‫هه‌هه.
‫ببین، درسته من امپراتور شدم،
‫ولی دوستی ما عین سابق می‌مونه.
‫مرسی پایو.
‫راستی، درگذشت پدرت رو تسلیت می‌گم.
‫روز پرماجرایی بود.
‫مردم کالکا با یه گله لامای پشم‌طلایی ‫مفتخرم کردن.
‫مگه کسی هست که لامای پشم‌طلایی ‫دوست نداشته باشه؟
‫- هه‌هه. ‫- هه‌هه.
‫من رو وارد مسابقه چاسکی بعدی کن.
‫نمی‌تونم به این زودی ‫سنت‌های باستانی رو زیر پا بذارم.
‫هیچ‌کس بهم اعتماد نمی‌کنه.
‫ولی تو اینکایی. ‫اعمال تو رو زیر سوال نمی‌برن.
‫کاش واقعا این‌طور بود.
‫شاید وقتی جایگاه خودم رو ‫تحکیم کردم،
‫فرصت تجدید نظر داشته باشم.
‫شرمنده‌ام کایارا.
‫خیر سرم چیکار کنم؟
‫بذارم آرزوهام ناپدید بشن؟
‫می‌تونم بقیه رو تو مسابقه شکست بدم.
‫مطمئنم. ‫حق دارم شرکت کنم.
‫یکی تو دردسر افتاده.
‫اومدم!
‫پام رو در بیارین! ‫نباید پام رو از دست بدم!
‫کمکم کنین!
‫چیزی نیست. من کمکت می‌کنم.
‫نمی‌تونم...!
‫نمی‌تونم!
‫خودم در هر صورت در می‌اومدم.
‫آره، معلوم بود.
‫من دونوپو هستم. ‫بابام پاکوئه.
‫حتما می‌دونی تو امپراتوری ‫خیلی کله‌گنده است. تو کی باشی؟
‫کایارا هستم.
‫چقدر بی نام و نشونی.
‫خیلی‌خب دونوپو. خوش‌وقت شدم. ‫باید برم خونه.
‫ببخشید، ‫دلم می‌خواست بهت تعارف کنم،
‫ولی اون‌قدر ندارم ‫که به دو نفر برسه.
‫باید پرانرژی بمونم. ‫آخه دارم تمرین می‌کنم.
‫واسه چی؟ ‫مسابقه غذاخوری؟
‫من قراره چاسکی بشم. ‫بابام به خدای آفتاب پیشکشی...
‫تقدیم کرده و به احتمال زیاد ‫همین‌جوریش هم رخ می‌ده.
‫فقط دیگه سمت حفره‌های زمین نرو.
‫خوب شد گفتی. ‫بیا این سانحه جزئی رو...
‫بین خودمون نگه داریم، باشه؟
‫اِم... باشه.
‫تو سرعتت خوبه، با این که...
‫با این که چی؟
‫با این که... ‫خودت می‌دونی دیگه...
‫اگه خبرش پخش بشه، ‫ممکنه مردم...
‫ناجی پسر پاکو یه...
‫خودت می‌دونی دیگه.
‫من واقعا نجاتت دادم.
‫این‌قدر بزرگش نکن کینارا.
‫خدایان از تواضع خوششون میاد.
‫بزرگ‌تر که شدی یاد می‌گیری.
‫من کایارا هستم ‫و همین‌جوریش بزرگم.
‫امیدوارم بتونی چاسکی بشی.
‫به امید نیازی ندارم.
‫خدایان هوام رو دارن.
‫در تصورت می‌گنجه اون وزغ چاسکی بشه؟
‫می‌دونم چه فکری تو سرته واتی. ‫ولی عمرا اگه با این کار قسر در برم.
‫راست می‌گی. ‫شکستش می‌دم.
‫نقاب گذاشتی ‫که وقتی باختی،
‫کسی نفهمه ‫چقدر خجالت‌زده شدی؟
‫کمکم می‌کنه عین رخ‌کرکس پرواز کنم.
‫یکی که خیلی رو اعصابه.
‫این هم از نشان شما.
‫نشان شما.
‫ها؟
‫زود باش بده دیگه.
‫امپراتوری اینکا...
‫خیلی وسیعه ‫و از مرتفع‌ترین کوه‌ها...
‫تا عمیق‌ترین اقیانوس‌ها رو شامل می‌شه.
‫از زمین‌های حاصل‌خیزی ‫که محصولاتمون رو توشون می‌کاریم...
‫تا انبوه‌ترین جنگل‌ها که داروها...
‫و موجودات مقدس ‫توش پیدا می‌کنیم ادامه داره.
‫عامل اتحاد همه‌مون چاسکی‌ها هستن!
‫قوانین مسابقه ساده است.
‫مجسمه چوبی خودتون رو ‫تا دریاچه ببرین...
‫و با یه مجسمه طلایی عوضش کنین.
‫سه دونده‌ای که زودتر برگردن...
‫چاسکی‌های بعدی من می‌شن!
‫مسابقه با پرواز این پرنده آغاز می‌شه!
‫بیا ببینم!
‫نه، هنوز نرسیدیم، ‫تازه شروع کردیم.
‫باید از اون رشته‌کوه رد بشیم.
‫تو که از ارتفاع نمی‌ترسی، مگه نه؟
‫اذیتم نکن واتی.
‫بیشتر از این‌ها ازت انتظار داشتیم.
‫همین‌جوریش چند کیلومتر عقبیم.
‫ولی ما تسلیم نمی‌شیم، مگه نه؟
‫محکم بشین.
‫شاید حرفت راجع به این رشته‌کوه ‫درست بوده باشه واتی.
‫دونوپو؟
‫ظاهرا خدایان کاری کردن ‫من این بالا باشم...
‫و تو اون پایین باشی.
‫می‌شه کمکم کنی بیام بالا؟
‫چه بامزه. همین دیروز دیدم ‫دختر بچه‌ای تو دردسر افتاده.
‫مسلما جونش رو نجات دادم.
‫ولی اون موقع مسابقه نمی‌دادیم.
‫خواهش می‌کنم.
‫از دست من خارجه.
‫واتی؟
‫واتی؟!
‫واتی؟
‫واتی، کجایی؟!
‫واتی؟
‫واتی! تو زنده‌ای!
‫ببین واتی.
‫روح کوهستانیه.
‫می‌خواد دنبالش بریم.
‫برامون میان‌بر پیدا کرد. ‫به مسابقه برگشتیم.
‫اون ستاره، تنها ستاره‌ایه ‫که هیچ‌وقت تکون نمی‌خوره.
‫هر شب همون‌جا ‫سر جای خودشه.
‫ظاهرا هنوز کلی راه داریم.
‫صبحتون به خیر آقا. ‫من باید مجسمه‌ام رو با مجسمه طلایی عوض کنم.
‫وای، خیلی عذر می‌خوام.
‫انتظار نداشتم ‫دونده‌ای به این زودی بیاد.
‫من اولین دونده‌ام؟
‫آره. چیزی نیاوردی که بهم بدی؟
‫وای.
‫انتظار چنین رفتاری رو نداشتم.
‫بفرما، مال خودت رو برگردون پیش امپراتور.
‫وای، سنگینه.
‫هیچی واسه چاسکی سنگین نیست. ‫بهتره راه بیفتی.
‫مسابقه است، ‫وقت احوال‌پرسی که نیست.
‫خداحافظ. ‫موفق باشی مرد جوان.
‫چقدر طول می‌کشه برگردن...
‫ویلا اوما؟
‫چند وقتی مونده تا برگردن...
‫امپراتور عاقل، ‫سخاوتمند و شریف.
‫می‌شه برام چیچا درست کنی؟
‫مایه افتخارمه امپراتور عاقل، ‫سخاوتمند و شریف.
‫شاید بهتر باشه از این به بعد ‫امپراتور خالی صدام کنی...
‫که تو وقت صرفه‌جویی بشه.
‫حتما! امپراتور عاقل.
‫متشکرم.
‫ها؟
‫غیرممکنه! هنوز خیلی زوده.
‫مردم! یه دونده داره میاد!
‫باید اول مجسمه طلایی رو ‫تحویلم بدی...
‫تا بعدش بتونم اعلام کنم ‫چاسکی شدی!
‫ای دونده شریف، ‫تو ثابت کردی...
‫لایق بزرگ‌ترین افتخار این کشوری!
‫تو از تک‌تک چاسکی‌های تاریخ ‫سریع‌تر بودی.
‫چطور ممکنه؟
‫خب، صرفا اولش خیلی خوب پیش رفتم.
‫نذاشتم آب بدنم خشک بشه، ‫شانس آوردم...
‫و ستاره لاما مسیر رو نشونم داد ‫و در کل تمام توانم رو به کار بردم.
‫غافلگیر شدم ‫که نمی‌شناسیمت.
‫پس قیافه‌ات رو نشون بده.
‫نه!
‫تو زنی؟
‫هه‌هه!
‫هیچ امپراتوری چاسکی زن قبول نمی‌کنه!
‫وای!
‫قیافه‌اش رو ببینین!
‫دختره!
‫- آره! ‫- دختره؟!
‫- دختره! ‫- اشتباهه!
‫ببرینش!
‫پایو...
‫خیلی شرمنده‌ام کایارا. ‫مجبورم کرد.
‫عده‌ای هستن ‫که می‌خوان آزادت کنن،
‫ولی باید بعد از تاریکی ‫یواشکی خارجت کنیم.
‫باقی چاسکی‌ها عصبانی‌ان ‫و دارن اعتراض می‌کنن.
‫تو خیلی داغون شدی! ‫بیمار شدی؟
‫نگران من نباش. ‫من نگران توئم.
‫خیلی عذاب وجدان دارم. ‫آبروی خانواده‌ام رو بردم.
‫نه کایارا.
‫منم که آبروی خودم رو بردم.
‫من می‌دونستم ‫می‌خوای چاسکی بشی...
‫و امروز خودت رو ثابت کردی.
‫باید می‌ذاشتم شرکت کنی.
‫وای، پایو!
‫بلند شو! بلند شو!
‫بلند شو!
‫کمک کنین! کمک کنین!
‫کمک کنین!
‫چه بلایی سر امپراتور آوردی؟
‫غش کرد! غش کرد! ‫یه مشکلی داره. گمون کنم بیمار شده.
‫زود باشین دیگه. ‫ببرینشون اتاق خودشون.
‫تو فقط آبروی اینکا رو بردی.
‫اگه اعمالت خدایان رو خشمگین کرده باشه،
‫ممکنه عواقب وحشتناکی ‫برای امپراتوریمون داشته باشه.
‫ببین چی می‌گم. ‫اگه پایو بمیره،
‫همون بلا رو سر خودت میاریم.
‫خیلی‌خب. ‫واتی، پایو مشکل خیلی بزرگی داره.
‫باید شمن رو بیاری تا نجاتش بده.
‫هه‌هه.
‫می‌دونم. درخواست بزرگی ‫از یه خوکچه هندی دارم.
‫ولی این به دردت می‌خوره.
‫خب، بذار ببینم.
‫این همه‌چی رو توضیح می‌ده.
‫حالا برو.
‫اصلا نباید وقت تلف کنی.
‫با چشم درونیم، ‫حضور یه موجود...
‫کوچولو، گردالو و پشمالو رو ‫حس می‌کنم.
‫نترس رفیق کوچولو.
‫وقتی پیغام‌رسان مهمی از راه برسه،
‫خودم می‌فهمم.
‫آفرین. ‫من بلایی سرت نمیارم.
‫کیپوئه.
‫جالبه. ببینم یعنی چی.
‫اگه واقعا همین‌طوره،
‫باید سریعا خودمون رو ‫به کاخ برسونیم.
‫نه...
‫اصلا خوب نیست.
‫اینجا چه خبره؟
‫اینکا مسموم شدن!
‫غیرممکنه! چندین روزه که پسره ‫از کاخ خارج نشده.
‫لازم نیست آدم شمن باشه ‫تا بفهمه این پسر رو به موته.
‫یکی پوست قورباغه زهرآگین رو ‫تو نوشیدنیش انداخته.
‫خودت شمنی، خودت درستش کن!
‫واسه این کار به بذر درخت لاپونا نیاز دارم.
‫با اون نجات پیدا می‌کنه.
‫امپراتور، باید یه چاسکی رو ‫بفرستیم آمازون...
‫تا بذر درخت لاپونا رو تهیه کنه.
‫درخت لاپونا!
‫ای بابا! به خودم بسپار!
‫یکی از بهترین افرادم رو می‌فرستم.
‫اگه همین الان کاری نکنیم، ‫تا پسفردا می‌میره.
‫کایارا رو بفرستین!
‫چی؟ ‫کایارا؟
‫همون دختره که زندانیه؟
‫اون می‌تونه خودش رو برسونه.
‫حال امپراتور خوب نیست. ‫داره هذیون می‌گه.
‫امپراتور دستور مستقیم صادر کردن.
‫بهش عمل کنین.
‫قبوله! نگهبان‌ها! ‫دختره رو آزاد کنین!
‫کی اونجاست؟
‫شمن، شما اومدین! ‫پایو چطوره؟
‫حالش خوب می‌شه؟
‫خوب می‌شه. شانس آوردی ‫که این دوست کوچولوت پیشت بود.
‫واتی، شمن رو پیدا کردی. ‫آفرین!
‫کایارا، امپراتور مسموم شده...
‫و تو باید پادزهرش رو برام بیاری.
‫بذر درخت لاپوناست ‫که تو دل آمازونه.
‫می‌دونستم.
‫وسایلت رو بردار و زود باش.
‫دو روز فرصت داری. ‫اگه شکست بخوری،
‫هم امپراتور هم خودت ‫هلاک می‌شین.
‫قبول می‌کنم و روسیاهتون نمی‌کنم.
‫بیا واتی.
‫دنبال گل درخت لاپونا باش.
‫فقط قبیله بورو می‌دونن کجاست.
‫وای.
‫واتی، اصلا وقت نداریم.
‫پروانه‌های آبی بورو.
‫واتی، حتما نزدیک شدیم.
‫چقدر هم نزدیک شده بودیم.
‫هوم؟
‫گرسنه شدی، ها؟
‫هه‌هه.
‫من هم گرسنه‌ام.
‫ایش.
‫مرسی واتی، ولی...
‫گمون نکنم حشره دوست داشته باشم.
‫ولی لنگه‌کفشی در بیابان نعمت است.
‫ایش...
‫ایش.
‫ایش!
‫حالم به هم خورد!
‫بامزه است، ها؟
‫ایش.
‫اعضای بورو، خیلی از دیدنتون خوشحالم.
‫ولی انگار شما خیلی ‫از دیدن من خوشحال نیستین.
‫امپراتور اینکار کجاست؟
‫اینکا بیمار شده.
‫کایارا رفته آمازون ‫دنبال پادزهری بگرده...
‫که اینکا رو درمان می‌کنه.
‫دخترم رو تک و تنها فرستادی آمازون؟
‫خود اینکا شخصا ازش خواست بره.
‫تا وقتی ایشون خوب بشه،
‫مسئولیت کیپوها با منه.
‫واسه هر کدوم از چاسکی‌ها یکی درست کردم.
‫باید به چهار گوشه سرزمینمون ارسال بشه،
‫مردم باید از این فلاکت پای‌تیتی خبردار بشن.
‫- به نام اینکا. ‫- به نام اینکا.
‫به نام اینکا.
‫تو کی هستی؟
‫من کایارا از پای‌تیتی هستم.
‫دنبال بذر درخت لاپونا می‌گردم.
‫بدون اون بذر، اینکا می‌میره.
‫دروغه!
‫ای دختر شهری،
‫تو قبیله بورو رو گول نمی‌زنی.
‫ما به هیچ‌کس اعتماد نداریم.
‫بندازینش تو سیاهچال.
‫گردن‌بندتون رو...
‫قبلا دیدم.
‫امکان نداره سنگ مقدس رو دیده باشی.
‫همین یه‌دونه است.
‫من گیر افتاده بودم.
‫سنگه درخشید.
‫روح یه حیوان پدیدار شد.
‫راه خروج از رشته‌کوه رو نشونم داد.
‫نجاتم داد.
‫اون یه آپو دیده.
‫آپوها ارواح کوهستانن...
‫که از آغاز زمان از ما محافظت کردن.
‫اگه تو دیدیش،
‫یعنی تو فرد برگزیده‌ای.
‫می‌شه کمکم کنین ‫بذرهاش رو پیدا کنم؟
‫مایه افتخارمه.
‫حتما آپوها تو رو ‫به سمت ما هدایت کردن.
‫ببخشید. اصلا از غریبه‌ها خوشمون نمیاد.
‫چطور مگه؟ چی شده؟
‫یه‌بار یه غریبه اومده بود اینجا ‫و ما راهش دادیم.
‫ما وزغ سیاه صداش می‌زدیم،
‫به‌خاطر ماه‌گرفتگی روی بازوش بود.
‫ولی این مرد می‌خواست ‫کنترل روستامون رو به دست بگیره.
‫وقتی شکست خورد، ‫خیلی‌ها رو مسموم کرد.
‫فقط بذر درخت لاپونا نجاتمون داد.
‫پادزهرش تو بذرهای وسط گلشه.
‫گمون کنم هوشم به یه گیاه برسه.
‫اگه پژمرده بشه، بذرهاش به درد نمی‌خورن.
‫چی؟ نه واتی. من تو رو ‫به خورد گلش نمی‌دم.
‫چه بدونم. گمون کنم ممکنه نتیجه بده.
‫اگه خوکچه هندی نقشه‌ای کشیده، ‫به نظرم همون رو عملی کنین.
‫خودت که نقشه دیگه‌ای نداری.
‫واتی، پایو بدون اون بذرها می‌میره.
‫از پس این کار بر میای؟
‫آها، برو ببینم!
‫تمام قوات رو به کار ببر تا بذرش رو بکنی.
‫واتی، حالت خوبه؟
‫واتی، موفق شدی!
‫خیلی خطرناک بود کایارا.
‫تو دختر خیلی شجاعی هستی.
‫امروز واتی خیلی شجاع بود.
‫می‌خوام یه چیزی بهت بدم.
‫سنگ جواهرنشان.
‫مطمئنین؟
‫ازت محافظت می‌کنه دختر شجاع.
‫موفق باشی.
‫آروم باش پسرم. ‫راحت استراحت کن.
‫به زودی همه‌چی تموم می‌شه.
‫دختره برنگشته.
‫متأسفانه روسیاهت کرد امپراتور.
‫کایارا.
‫چی؟!
‫بذرها رو آوردم.
‫بده به من.
‫من دستور دارم به امپراتور تحویل بدم.
‫من اومدم پایو. ‫من اومدم. فقط طاقت بیار.
‫خدایان بهت نعمت بخشیدن کایارا.
‫من دمنوش درست می‌کنم.
‫پسره باید سریع بخوردش ‫تا زنده بمونه.
‫چه معجزه متبرکیه.
‫معجزه اینکاست.
‫می‌دونستم روسیاهم نمی‌کنی کایارا.
‫می‌دونستم.
‫وای!
‫وای، چه روز خوشحال‌کننده‌ایه.
‫امپراتورمون برگشته پیشمون.
‫کارت خیلی شجاعانه بود کایارا.
‫اینکامون رو نجات دادی.
‫این هم از تاجتون...
‫اینکای قدرتمند.
‫ممنون کایارا.
‫اینجانب، اینکا، آغاز عصر جدیدی رو ‫اعلام می‌کنم.
‫زنی که شجاع‌تر، قوی‌تر و سریع‌تر...
‫از تک‌تک همکارانشه، ‫برای اولین بار...
‫چاسکی نامیده می‌شه.
‫امیدوارم همراه باد بدوی ‫و هیچ‌وقت پشتت رو نگاه نکنی.
‫ممنون امپراتور.
‫من از تک‌تک چاسکی‌های تاریخ مردممون...
‫بیشتر تلاش کرده، سریع‌تر دویده ‫و به جاهای دورتری می‌رم.
‫روسفیدتون می‌کنم.
‫آماده‌ای واتی؟
‫بقیه کجان؟
‫چرا مزارع رها شدن؟
‫کمکی از دستم بر میاد؟
‫من کایارا هستم.
‫چاسکی پای‌تیتی هستم.
‫یه کیپو براتون آوردم.
‫پس حقیقت داره.
‫یه چاسکی زن داریم.
‫آشنایی باهات مایه افتخارمه کایارا.
‫افتخار از ماست.
‫اینجا رو باش واتی.
‫من واقعا چاسکی‌ام.
‫سلام. یه کیپو براتون آوردم.
‫وای نه. اصلا خوب نیست.
‫ها؟
‫چی؟ طلای بیشتر؟
‫دیگه بسه.
‫آهای، جریان چیه؟
‫سلام.
‫من چاسکی هستم ‫و از ویلا اوما به نمایندگی...
‫از اینکا پیغامی آوردم.
‫من هم پیغامی واسه ویلا اوما دارم.
‫مردم ما دارن از گرسنگی می‌میرن،
‫ولی اون‌ها فقط دستورات جدید بهمون می‌دن.
‫مطمئنم اگه امپراتور می‌دونستن، ‫خودشون...
‫چیکار می‌کرد؟
‫ویلا اوما داره ما رو از پا در میاره.
‫دیگه هیچی برامون نمونده که بدیم.
‫می‌دونم تو پیغام‌رسانی بیش نیستی،
‫ولی پیغام ما بی‌جواب مونده.
‫این رو به اینکا بده.
‫عین باد بدو.
‫بهت نیاز داریم چاسکی.
‫حالتون خوبه؟
‫خیلی گرسنه‌ام.
‫وای، ممنون.
‫چندین روزه که بی‌وقفه سفر می‌کنیم.
‫زحمتی نبود. ‫خوشحالم که کمکی از دستم بر اومد.
‫کجا می‌رین؟
‫تا بتونیم به سمت غرب می‌ریم.
‫باید برم.
‫باید این اجناس رو تحویل بدم.
‫وایستا! چه اجناسی حمل می‌کنی؟
‫متأسفانه نمی‌تونم بگم.
‫یه‌جای کار بدجوری می‌لنگه.
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫نباید خودم کیپو رو بخونم واتی.
‫در واقع پر بیراه نمی‌گی.
‫در مواقع نادری،
‫چاسکی‌ها حق دارن کیپو رو ‫باز کرده و بخونن.
‫فقط در صورتی که خطری جدی و طولانی...
‫شامل حال مردم اینکا شده باشه.
‫ویلا اوما،
‫روستای ما دیگه نمی‌تونه ‫طلای درخواستیتون رو تهیه کنه.
‫مزارعمون خشک شدن ‫و اکثر ساکنان روستا فرار کردن.
‫ویلا اوما داره طلاشون رو می‌گیره، ‫ولی کجا می‌بره؟
‫می‌خوایم چیکار کنیم واتی؟
‫اون آقا...
‫اون کاروان...
‫داشتن به سمت غرب می‌رفتن.
‫پدرم تشخیص ستارگان رو ‫بهم یاد داده بود.
‫اون‌ها راهنمامون هستن.
‫دارن بهمون هشدار می‌دن ‫خطر بزرگی در راهه.
‫نهنگ.
‫یعنی دارن طلاها رو به اقیانوس می‌برن؟
‫الان خیلی برای مردممون حیاتیه واتی.
‫نباید روسیاهشون کنیم.
‫ستاره جنوبی.
‫روشن‌ترین ستاره راهمون رو نشون می‌ده.
‫اون‌ها دارن به...
‫دریا می‌رن.
‫وای!
‫ماماکوچا!
‫ترسناک نیست واتی.
‫ماماکوچا شگفت‌انگیز،
‫خیلی بزرگ ‫و خیلی آبیه.
‫اون چیه؟
‫ببین واتی، اون افراد ‫چندین جعبه...
‫طلا دارن.
‫ویلا اوما.
‫دوباره دیدار کردیم.
‫بگیرینش.
‫آخ!
‫هرچی گفتین گوش کن،
‫وگرنه ثمرات ‫قورباغه زهرآگین رو می‌چشی.
‫وزغ سیاه تو بودی، ‫تو پایو رو مسموم کرده بودی.
‫باید دنیای بیرون رو قبول کنیم.
‫این آدم‌ها، ‫کشتی‌هاشون و سلاح‌هاشون...
‫قدرت واقعی به ارمغان میارن.
‫پدر؟
‫آره!
‫منم، کایارا.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫ستاره‌ها من رو به اینجا هدایت کردن.
‫نگران نباش پدر.
‫من از اینجا نجاتمون می‌دم.
‫وای، اون‌ها عالی می‌شن.
‫واسه خودم یه کلبه ‫جدید و بزرگ می‌خرم.
‫موشه.
‫کشتی پر از موشه.
‫بهش توجه نکن، ‫خودش می‌ره پی کارش.
‫موش خیلی چاقیه.
‫واتی، تو برگشتی.
‫ای خوکچه هندی کوچولوی شجاع.
‫خب، هر از گاهی خیلی شجاعی.
‫می‌تونی کمکمون کنی؟
‫با این همه طلا، ثروتمند می‌شیم!
‫خیلی عالی می‌شه.
‫خیلی مشتاقم زودتر ‫شهرشون رو فتح کنیم...
‫و بعدش برگردیم خونه.
‫این‌قدر چرت و پرت نگین روانی‌ها.
‫برین جلوی کشتی ‫و قایق‌ها رو بندازین پایین.
‫فردا به سمت ‫شهر طلایی حرکت کرده...
‫و به پای‌تیتی حمله می‌کنیم.
‫اگه من شما رو ‫ببرم پای‌تیتی،
‫اینکای بعدی خودم می‌شم؟
‫شهر مال من می‌شه؟
‫اگه شهری باقی بمونه.
‫برین! برین سمت قایق‌ها!
‫زود باشین! دارن فرار می‌کنن!
‫زود باشین برگردونینشون.
‫زنده بیارینشون!
‫من نمی‌تونم ادامه بدم.
‫ببخشید کایارا، اصلا توان ندارم.
‫تو توانمندی. ‫خودت رو بکش جلو.
‫تو برو. ‫من به خدمت سربازها می‌رسم.
‫برگردونینش تو کشتی.
‫پدر!
‫پدرت از دنیا رفته.
‫تو هم وقتی من امپراتور بشم، ‫اولین قربانی...
‫شکرگزاری در درگاه خدایان می‌شی.
‫می‌تونی بهش ملحق بشی.
‫دختر عزیزم.
‫آروم، آروم.
‫خب، حال اسیر کوچولومون چطوره؟
‫هیچ‌وقت پای‌تیتی رو نمی‌گیرین!
‫پس پای‌تیتی اینجاست؟
‫قرارمون رو یادته؟
‫شما نصف طلاها رو برمی‌دارین.
‫من هم شهر رو برمی‌دارم.
‫شهر عزیزت مال خودت.
‫سلاح‌هاتون رو آماده کنین. ‫زود حرکت می‌کنیم.
‫این دیگه چه وضعشه؟ ‫کجا رفت؟
‫ها؟
‫وای قربان.
‫مال خودمه. ‫به خدایان وعده دادمش.
‫واتی، نه!
‫تو نمی‌تونی شکستم بدی.
‫تو دختری بیش نیستی.
‫پدر، تو موفق شدی!
‫حمله کنین!
‫بریم!
‫پایو!
‫نه!
‫این افراد خیلی مسلحن ‫و خوب آموزش دیدن،
‫ولی ما یه سلاح سری داریم!
‫مال خودمه.
‫عین مردمت که ناچارانه ‫به شهرشون چسبیدن،
‫به زندگی چسبیدی.
‫به فرهنگتون چسبیدین. ‫ولی ما جداتون می‌کنیم،
‫دونه دونه جداتون می‌کنیم...
‫تا وقتی که هیچی باقی نمونه.
‫واقعا خیال کردین می‌تونین...
‫جلوی ما و نیروهامون ‫مقاومت کنین؟
‫وای... آپو!
‫من اینکا هستم!
‫این شهر هیچ‌وقت ‫مال شما نمی‌شه!
‫کایارا!
‫ها؟
‫کایارا!
‫خیال کردم افتادی!
‫افتاده بودم!
‫ولی آپوها صدام رو شنیدن.
‫عقب‌نشینی کنین!
‫هورا!
‫موفق شدیم!
‫- شهرمون در امانه! ‫- موفق شدیم!
‫پدر، نجاتم دادی.
‫کایارا، تو همه‌مون رو نجات دادی.
‫همگی بریم خونه.
‫قدرت مردم پای‌تیتی رو ثابت کردیم.
‫خب، گمون نکنم ‫دیگه اون سربازها رو ببینیم.
‫به لطف کایارا، آپوهای بزرگ ‫از ما حمایت می‌کنن.
‫نه!
‫نه.
‫خائن!
‫تموم شد ویلا اوما.
‫خواهش می‌کنم!
‫من رو ببخشین.