‫[بی‌صبرانه منتظرم. ‫دلم برات تنگ شده عزیزکم.]
‫[آیا مرد‌ها هم می‌تونن پیلاتس کار کنن؟]
‫[کچاپ]
‫اوه، لعنتی!
‫[سلام. خیلی شرمنده، انگار کاره ردیف نمیشه. ‫یکی دیگه رو استخدام کردن.]
‫گندش بزنن!
‫[مشکلی نیست.
‫من که دیگه درکل آماده‌ام تا قید زندگیم رو بزنم.]
‫[مشکلی نیست. ‫من که دیگه درکل آماده‌ام تا قید زندگیم رو بزنم.]
‫این صف قنادی "مرکز شیرینی رول"ـه؟
‫آره دیگه.
‫نمی‌دونی چقدر باید منتظر بمونیم؟
‫گفتن حدود دو ساعت.
‫عجب. این زمان زیادیه که آدم ‫واسه رول دارچینی منتظر بمونه.
‫مگه اولین رولی هستش که می‌گیری؟ ‫مال اینجا حرف ندارن.
‫راستش من خیلی از شیرینی‌جات خوشم نمیاد.
‫پس چرا اومدی اینجا؟
‫اوه، من توی نرم‌افزار "تسک‌سارجنت" کار می‌کنم.
‫دارن بهم دستمزد میدن که به جای یکی دیگه ‫توی صف وایسم.
‫هوم، این...
‫خیلی افتضاحه.
‫تو دانشگاه رفتی؟
‫آره، دانشگاه رفتم.
‫پس چرا یه کارگر لباس‌شوری؟
‫من کارگر لباس‌شور نیستم. ‫دارم کار تسک‌سارجنت انجام میدم.
‫مگه توی دانشگاه درست خوب نبود؟
‫هی. آره، هنوزم منتظر رول‌هام.
‫گفتن احتمالا یه ساعت دیگه طول می‌کشه.
‫تو وقتی بزرگ شدی ‫می‌خوای چیکاره بشی؟
‫می‌خوام باستان‌شناس بشم.
‫می‌خوای بهت بگم آخرش چی میشه؟
‫تو رشته باستان‌شناسی می‌خونی،
‫و بعد فارغ‌التحصیل میشی
‫و می‌بینی که هیچ شغل باستان‌شناسی‌ای درکار نیست.
‫من خیلی وقته که آدم بالغ شدم.
‫می‌دونی تا حالا چندتا باستان‌شناس دیدم؟
‫صفرتا.
‫خیلی‌خب آرنولد، اینم از...
‫میز جدیدت.
‫پس حالا شغل نداری، ‫یه مدرک به درد نخور
‫و کلی هم بدهی روی دستت مونده.
‫بعدش چی میشه؟
‫خب، امیدوارم از اینجا خوشت میاد، ‫چون حدس بزن چی میشه؟
‫قراره برگردی خونه مامان و بابات!
‫پول لازم میشی.
‫پس کار تسک‌سارجنت رو شروع می‌کنی.
‫هر کار پاره‌وقتی که گیرت بیاد ‫رو انجام میدی.
‫همیشه خدا مشغول کاری.
‫ولی همیشه دست و بالت خالیه.
‫می‌دونم که امیدهای بزرگ زیادی داری.
‫منم قبلا یه بچه کوچولوی هندی بودم.
‫ولی بذار بگم که بدونی، آقا کوچولو.
‫رویای آمریکایی مُرده.
‫[شما یک رتبه‌دهی جدید دارید!] ‫["حرف‌های ناجوری به بچه‌ام زد".]
‫آره، احتمالا نباید اون حرفا رو می‌زدم.
‫خیلی شرمنده‌ام، بچه‌ها.
‫- امروز دیگه کامل تموم کردیم. ‫- چی؟
‫سلام، آرج هستم از تسک‌سارجنت.
‫خیلی شرمنده، رول تموم کردن.
‫آره، پول رول ازت گرفته نمیشه،
‫ولی لطفا وظیفه رو کنسل نکن.
‫چون در اون صورت پولی گیرم نمیاد،
‫و می‌دونی، من دو ساعت اینا توی صف بودم.
‫باشه. ممنون که درک می‌کنی. ‫خدافظ.
‫- اینم از رول‌هام! ‫- سلام.
‫هی. خیلی ممنون.
‫- حتما. ‫- اووه. کیسه هنوزم گرمه.
‫- ایولا. به زودی می‌بینمت. ‫- می‌بینمت.
‫اون یارو کیه؟ ‫چطوره که اون رول گیرش اومد؟
‫اون یکی از سرمایه‌گذارهامونه.
‫کنسل کردی؟
‫گفتی نمی‌کنی که!
‫خدا بگم چیکارت کنه، دیوید اچ!
‫لعنت به زندگیم.
‫[به همکارهاتون کمک کنید!] ‫[اینجا غذای کنسروی اهدا کنید!]
‫هی. ‫میشه یه لحظه باهات حرف بزنم؟
‫- حتما. ‫- النا از بخش الوار.
‫آرج، راهنمای فروش.
‫بعضی اوقات هم توی بخش ابزار برقی کار می‌کنم.
‫از محیط کار اینجا راضی هستی؟
‫نه.
‫دقیقا.
‫آخه می‌دونیم که اونا می‌تونن ‫اینجا خیلی بهتر عمل کنن،
‫و بخاطر همین هم می‌خوام یه اتحادیه راه بندازم.
‫من فقط پاره‌وقت اینجا کار می‌کنم
‫- تا یکم پول پس‌انداز کنم و بعد میرم پی کارم. ‫- باشه.
‫خب، حالا چون قرار نیست ‫واسه همیشه یه جا موندگار بشی
‫دلیل نمیشه که نتونی بهترش کنی.
‫هیچوقت چیزی عوض نمیشه.
‫خب جواب تو چیه؟
‫تسلیم بشی؟
‫- من جوابی ندارم. ‫- هوم.
‫باشه. ‫آرج، راهنمای فروش،
‫موفق باشی.
‫مرسی.
‫چه بوی خوبی میده.
‫اوه. سوادرو تموم کردین. ‫بخشکی شانس!
‫من خیلی سوادرو دوست دارم.
‫باشه. شب خوش.
‫هی. من چهارتا دارم. ‫می‌خوای ازش برداری؟
‫- آره. ‫- خیلی‌خب.
‫بیا اینجا، النا از بخش الوار.
‫- این مخلفات برات ردیفه؟ ‫- آره.
‫یکم زیاد سس سبز زدم.
‫- اشکال نداره. ‫- این همیشه ردیفه.
‫خب وضعیت خوابت در چه حاله، پسر؟ ‫به نظر خسته میای.
‫وای، ممنون که متوجه شدی.
‫ظاهر جدیدیه که دارم امتحانش می‌کنم.
‫ببخشید.
‫نه، خواب خوبی ندارم.
‫- راهنمایی‌ای داری؟ ‫- راستش دارم.
‫من با گوشیم از داستان‌های خواب
‫- استفاده می‌کنم. ‫- اوه.
‫کلا اینطوریه که به حرف زدن ‫یه یارویی گوش میدم
‫و از بس کسل کننده‌ست که خواب میرم.
‫- باید امتحانش کنم. ‫- هر دفعه جواب میده.
‫خب وقتی خوب استراحت کرده باشی ‫کل روز چیکار می‌کنی؟
‫- اثاثیه می‌سازم. ‫- اوه.
‫آره، بخاطر همین هم اومدم ‫توی فروشگاه هاردور هیون کار کنم
‫تا تخفیف خرید گیرم بیاد.
‫- هوم. ‫- تو چی؟
‫تو کارت چیه؟
‫من یه تدوین‌گرم.
‫مستند و این چیزها تدوین‌ می‌کنم.
‫من عاشق مستندم. ‫الان روی چی داری کار می‌کنی؟
‫فعلا دارم کار آزاد می‌کنم.
‫امیدوارم که به زودی یه پروژه درست و درمون دیگه گیرم بیاد.
‫یکی دیگه گیرت میاد. ‫از رویاهات ناامید نشو.
‫من یه بار با دختری بودم
‫که این جمله رو تتو زده بود.
‫اوه، جدی؟ ‫الان کجاست؟
‫فکر کنم با یه پسر دی‌جی هستش.
‫ النا با اون مرد خریدار رول؟
‫تا حالا به مهمونی پر سر و صدا رفتی؟
‫- نه، نرفتم. ‫- موادهاشون رو برندار.
‫فکر کنم من موادها رو بردارم
‫و به خود مهمونی نرم.
‫- اینم میشه؟ ‫- حال کردم.
‫هی، آپارتمان جدید چطوره؟
‫دنجه.
‫عالیه، عالیه. ‫داشتم با خاله آییشا حرف می‌زدم.
‫پسرعمو کوچولوت ناوین شغل خوبی ‫توی شرکت مایکروسافت گیر آورده.
‫داره پول زیادی در میاره.
‫خوش به حال ناوین.
‫شاید بتونه کمکت کنه ‫کار گیر بیاری.
‫من یه تدوین‌گرم. ‫روی مستند کار می‌کنم.
‫توی مایکروسافت چیکار کنم؟
‫شاید بتونی یه مستند درمورد ناوین بسازی.
‫اون خیلی باهوش، موفق و شیک‌پوشه.
‫باشه. ‫خب، بهش فکر می‌کنم.
‫به شهر خواب خوش اومدی،
‫پادکست کمک به خواب.
‫حالا یواش حس کن که هر کدوم از بخش‌های بدنت ‫داره خاموش میشه.
‫پاهات، ساق پاهات، ‫قسمت بالای بدنت...
‫می‌خوای پادکست رو بدون تبلیغ گوش کنی؟
‫همین الان به کانال ما برو ‫و اشتراک بگیر.
‫داستان‌های خواب اختصاصی، مدیتیشن‌ ‫و چیزهای دیگه دریافت کن.
‫فقط با ماهانه 5 دلار و 99 سنت.
‫خیلی‌خب. ‫همگی، بیاین جمع بشیم. ‫[مارتا: مدیریت فرشته‌ها]
‫[حلیمه: امواج سونامی و بادهای موسمی]
‫[اریک: سقوط‌های اتفاقی]
‫[رجینالد: الهام‌بخش موسیقی] ‫[تخصص: جاز و فیوژن]
‫[جرالدین: الهام ادبی] ‫[معما و هیجان]
‫[اکسل: بهمن]
‫[گابریل: پیام دادن در حین رانندگی]
‫و اون فرد ناامید اونجا بود، ‫[ازریل: افراد ناامید]
‫دست‌هاش رو روی سرش گرفته بود،
‫می‌خواست بپره توی آبشار نیاگارا.
‫وقتی از لبه پایین رو نگران کرد،
‫وحشت چشم‌هاش رو گرفت ‫و با خودش فکر کرد،
‫"وای نه. یعنی این آخر خطه"؟
‫منم دستم رو روی دوشش گذاشتم و گفتم،
‫"کنث، من یه فرشته‌ام.
‫اسمم ازریله. ‫اومدم نجاتت بدم".
‫من دلیل زندگی کردنش رو نشونش دادم.
‫تصاویری از امیدی که زندگیش نوید می‌داد.
‫تشویق کردن پسرش توی یه مسابقه فوتبال،
‫بغل کردن همسرش در یه روز تعطیل آرام،
‫بازی کردن توی پارک با سگش...
‫شولیس.
‫"حالا می‌بینم که زندگیم باارزش بود.
‫ممنونم که مسیر زندگیم رو نشونم دادی.
‫تو فرشته خاصی هستی".
‫مارتا؟
‫بله، گابریل.
‫امکانش هست که منم ‫وظایف ارزشمندتری مثل ازریل داشته باشم؟
‫می‌خوام آدم‌ها رو راهنمایی کنم،
‫می‌خوام زندگیشون رو تغییر بدم، ‫می‌خوام یه آدم ناامید رو نجات بدم.
‫برای نجات یه آدم ناامید، ‫باید یه آدم ناامید پیدا کنی.
‫پیدا کردن یه آدم ناامید ‫کار راحتی نیست، گابریل.
‫و نشون دادن یه مسیر به اونا...
‫به شدت سخته.
‫ولی من امروز یه آدم دیدم. ‫شغلش توی صف منتظر موندنه.
‫آماده‌ست که از زندگیش ناامید بشه.
‫ولی این وظیفه تو نیست، ‫غیر از اینه، گابریل؟
‫پیام دادن در حین رانندگی ‫چطور پیش میره؟
‫دشواره. ‫مردم واقعا دوست دارن این کارو انجام بدن.
‫برنامه این هفته‌ات چیه؟
‫من باید زنی به اسم النا رو نجات بدم،
‫که توی فروشگاهی به اسم هاردور هیون کار می‌کنه.
‫نزدیکه دنده عقب به یه تیر برق بخوره.
‫ولی تو اجازه نمیدی این اتفاق بی‌افته، مگه نه؟
‫نه، اجازه نمیدم.
‫قدم به قدم پیش برو.
‫آره. عه...
‫ در بخش لوازم لوله‌کشی نیاز به خدمات مشتری دارند.
‫♪ دور تا دور ♪
‫♪ بالا و پایین ♪
‫♪ توی خیابون‌های شهرت ♪
‫پارکینگ فقط واسه مشتری‌هاست، آقا. ‫نمی‌تونی اینجا بخوابی.
‫می‌دونم. ‫الان می‌خواستم برم خواربار بخرم.
‫واقعا؟ به نظر میاد که شیشه‌های ماشین رو پوشوندی ‫و گرفتی خوابیدی.
‫می‌دونم که اینطور به نظر میاد، ولی...
‫دوباره اینجا نگیرمت.
‫باشه.
‫♪ و امروز قشنگ نشده؟ ♪
‫♪ بدرخش ♪
‫♪ ولی بارون توی راهه ♪
‫♪ بدرخش ♪
‫♪ قصاب رو نگاه کن که چاقوهاش رو برق می‌ندازه ♪
‫هی آرج، برادر هندی من. ‫چه خبر، پسر؟
‫سلام، چه خبر لئونارد؟
‫می‌دونی، لازم نیست هربار که سلام می‌کنی ‫بگی هندی‌ام.
‫اوه، شرمنده. ‫پاکستانی‌ هستی؟
‫اصلا ولش کن.
‫- تو خوبی؟ ‫- هی، یه لطف کوچیک ازت دارم.
‫خمیر دندون نداری بهم قرض بدی؟ ‫تموم کردم.
‫آره.
‫- بفرما. ‫- اوه، دمت گرم.
‫اوه، از اونا نداری که کریستال‌های سفید کننده دارن؟
‫من امشب قرار مهمی دارم.
‫نه، شرمنده. ‫جریان قرار مهمت چیه؟
‫اوه، این دختره سوزان ‫توی فروشگاه سی‌وی‌اس بربنک کار می‌کنه.
‫ازش پرسیدم، "هی، چرا بوی بلوبری میدی"؟
‫و حالا داریم می‌ریم سر قرار.
‫- این جواب داد؟ ‫- آره بابا.
‫رفیق، دخترها عاشق اینن که ‫تو از بو سر در بیاری.
‫نشون میده که متوجه چیزها میشی. ‫امتحان کن.
‫برو پیش یه دختر و بگو، ‫"هی دختر، تو بوی ماشین نو میدی".
‫چون این بوی موردعلاقه‌ی همه‌ست.
‫خب، چرا به سوزان نگفتی که بوی ماشین نو میده؟
‫چون اون بوی بلوبری می‌داد.
‫آره، منطقیه. ‫بعدا می‌بینمت، لئونارد.
‫خمیر دندون همون فردا بهم بده.
‫هی، فعلا پسر.
‫[وظیفه جدید: مرتب کردن گاراژ جف جی]
‫[شما وظیفه را تایید کردید!]
‫♪ اوه، من نیاز دارم، اووه ♪
‫♪ اوه‌اوه، من نیاز دارم، اووه ♪
‫♪ اوه، من نیاز دارم، اووه ♪
‫♪ اوه، من نیاز دارم ♪
‫♪ به روزهای خوش‌تر ♪
‫آرج؟
‫آره. ‫اومدم گاراژ رو تمیز کنم.
‫ایول، ایول. ‫من جف هستم. خوشوقتم.
‫صبر کن.
‫تو اون روز توی "مرکز شیرینی رول" نبودی؟
‫آره، عاشق اونجام.
‫- ولی صفش خیلی طولانیه، ها؟ ‫- امیدوارم باشه.
‫من یه سرمایه‌گذارم، ‫پس ما از صف طولانی خوشمون میاد.
‫رفیقم دیوید هیبرمن، ‫می‌دونی چیکار می‌کنه؟
‫به یکی پول میده که به جاش توی صف وایسه. ‫تو هم امتحانش کن.
‫هوم. فکر خوبیه.
‫گاراژ این طرفه. ‫چند وقته که تسک‌سارجنت انجام میدی؟
‫چند ماهی هست.
‫اوه، خدایی اونا منو راحت کردن.
‫یکم پیش دستیارم ول کرد رفت.
‫اوه.
‫اون یه 930 واقعیه؟
‫ویدومیکره، درسته؟
‫والا اگه بدونم. ‫تا حالا سوارش هم نشدم.
‫- دنده دستی بلد نیستم برونم. ‫- چی؟ باید یاد بگیری.
‫یاد می‌گیرم. ‫ولی قبلش، گاراژ.
‫پس می‌خوام همه این وسایل رو ‫توی جعبه‌های پلاستیکی بذاری،
‫و خیلی دوست دارم که بتونی ‫یه دستی به این بادی‌های استخر بکشی.
‫دلم واسه این تی‌رکس تنگ شده. ‫رفیق جون جونیمه.
‫- من باید برگردم به وان یخ‌ام. ‫- چی هست؟
‫یعنی یه وان آب خیلی سرده،
‫و سه دقیقه توش می‌شینم،
‫و بعد می‌دوئم میرم 15 دقیقه توی سونا می‌شینم،
‫و بعد چهار بار همینو تکرار می‌کنم.
‫می‌گن واسه گردش خون مفیده.
‫جوابم میده؟
‫حقیقتش نمی‌دونم.
‫اگه کارم داشتی، در سونا رو بزن.
‫حله.
‫خیلی‌خب، بیا سردمون بشه.
‫لعنتی!
‫وای خدا رو شکر.
‫وقت آب یخه.
‫اوه، یالا.
‫بفرما.
‫یا خدا! ‫ببین گاراژم چقدر تمیز شده.
‫- پنج ستاره حقته، پسر. ‫- ممنون.
‫ببخشید. وقتی مشغول بودی ‫یکم گرسنه‌ام شد.
‫پنیر بوراتا می‌خوری؟ ‫اهل بوراتا هستی؟
‫والا تا حالا نخوردم.
‫شوخی می‌کنی!
‫پسر، باید امتحانش کنی.
‫- حرف نداره. ‫- باشه.
‫- بنازم! ‫- آره!
‫- عجب پنیر خامه‌ای هستش. ‫- خوشمزه‌ست، درسته؟
‫آره. ‫به گمونم واقعا اهل بوراتام.
‫به جمع‌مون خوش اومدی.
‫خیلی‌خب پسر، دمت گرم. ‫واقعا میگم.
‫خواهش.
‫پس دنبال دستیار می‌گردی؟
‫آره.
‫منو در نظر می‌گیری؟
‫آخه ما تازه باهم آشنا شدیم ‫و می‌دونی،
‫من مشغله‌های زیادی توی زندگیم دارم.
‫آره، مثلا چی؟
‫لیست فعلی کارهام؟
‫تعمیر گرمکن آب استخرم، ‫دمپایی توی خونه‌ای جدید بگیرم،
‫واسه جشن‌ام یه محوطه دیسکو بگیرم،
‫و یه شمن پیدا کنم ‫تا توی یه تجربه آیاهواسکا همراهیم کنه.
‫واقعا کارهای مختلفیه، ‫ولی من از پسش برمیام.
‫می‌دونی چیه؟
‫واقعا از حس و حالت خوشم میاد.
‫و با این ابتکار عملی که الان داری نشون میدی ‫خیلی دارم حال می‌کنم.
‫چطوره یه هفته امتحانی شروع کنیم ‫تا ببینیم چی میشه؟
‫- من که هستم. ‫- ایولا!
‫پسرهای بوراتایی تا ابد!
‫خب، واسه یک هفته.
‫اگه خوب پیش رفت، بعدش تا ابد.
‫هی!
‫هی.
‫آیاهواسکا، می‌تونم یه شمن به اسم تمی برات بگیرم.
‫می‌دونم که خیلی بهش نمیاد ‫شمن باشه،
‫ولی ظاهرا زنه شمن جرج کلونیـه.
‫اووه، جرج به نظر خیلی آدم اهل "ذن"ای میاد. ‫آره، تمی رو رزرو کن.
‫باشه.
‫جف پایه‌ست.
‫آها.
‫نه، بازار نوشیدنی‌های غیرالکلی داره می‌ترکونه.
‫آره، به نظر خوب میاد. ‫آره.
‫فقط مدارک رو برام بفرست. ‫فردا نگاهش می‌کنم.
‫ممنون.
‫تو لبه‌ی لیوان رو نمک زدی؟
‫مگه شعبده‌بازی؟
‫محوطه دیسکو،
‫من یه برادران ارمنیِ خیلی باحال پیدا کردم.
‫می‌تونن انجامش بدن. ‫فقط باید بدونن که محوطه چقدر بزرگه.
‫کل اون اتاقه.
‫اوه. ‫می‌خوای توی خونه‌ات محوطه دیسکو راه بندازی؟
‫آره، تولد 40 سالگیمه،
‫پس می‌خوام یکم بترکونم.
‫دارم با یه طراح رقص به اسم شبیر کار می‌کنم.
‫داره یه روتین رقص و همه‌چیز
‫- یادم میده. ‫- ایول.
‫خیلی‌خب، پس اول دست و بعد برمی‌گردونی.
‫- آره. ‫- و بعد یک.
‫هی آرج، آرج، ‫میشه از این فیلم بگیری
‫که شاید بعدا خواستم نگاهش کنم؟
‫- آره. حله. ‫- ایول.
‫- خیلی‌خب. از دست‌ها شروع می‌کنیم. ‫- آماده‌ای؟
‫آره، از دست‌ها، میری به ‫تو، همه،
‫- عاشق همین! ‫- آره! معرکه بود!
‫- گرفتی؟ ‫- آره، آره.
‫مخ دوست‌هام سوت می‌کشه.
‫می‌دونم که برای تولد 40 سالگیت ‫دنبال یه چیز خاص بودی.
‫فکر کنم ساعت رو پیدا کردم.
‫به این حکاکی پشت قاب نگاه کن.
‫اوه، "عزیزم خوشگله". ‫خوشم میاد.
‫- عزیزم خوشگله چنده؟ ‫- 250 هزار دلار.
‫می‌خوامش.
‫جف، تعمیرکار استخر می‌تونه هفته آینده ‫بیاد گرمکن استخر رو تعمیر کنه.
‫عالیه.
‫پس به جز این، ‫فقط اون جلسه زوم رو ده دقیقه دیگه داری.
‫اوه، عالیه. ‫دوتا چیز برات دارم.
‫یه قبض جریمه پارک کردن داری.
‫- پایین توی آشپزخونه گذاشتمش. ‫- آخ آخ.
‫و یه کارت اعتباری شرکتی برات گرفتم،
‫می‌دونی، واسه مخارج و اینا.
‫اوه. "شرکت رئیس سونا".
‫خود خودشم.
‫- میشه یه سوالی ازت بپرسم؟ ‫- آره.
‫کارت چیه؟
‫اوه. من یه شرکت سرمایه‌گذاری خطرپذیر دارم.
‫ما توی شرکت‌های کوچیک‌تر سرمایه‌گذاری می‌کنیم،
‫من عضو هیئت مدیره‌شون ‫و بهشون مشاوره میدم.
‫فودزر، همون نرم‌افزار تحویل غذا،
‫- مال ماست. ‫- آها.
‫اون کیوسک‌هایی که توی فرودگاه می‌بینی
‫که هدفون می‌فروشن، ‫اونا مال مان.
‫ما از اون پول زیادی در میاریم.
‫ایول. ‫اونوقت چطور وارد این کار شدی؟
‫من و رفیق‌هام، ‫یه شرکتی با دکل‌های تلفن همراه راه‌اندازی کردیم،
‫اون خوب سود داد.
‫اون پول رو برداشتیم ‫و توی یه شرکت فناوری سرمایه‌گذاری کردیم،
‫اون یکی خیلی سود داد.
‫- و حالا هم اینجاییم. ‫- اینجاییم.
‫سلام، چطوری؟
‫الان می‌خواستم بیام دنبالت. ‫ردیفی؟
‫سلام.
‫ببین، من از اون آدم‌ها نیستم که قراری رو کنسل کنم، ‫ولی...
‫ماشین دخترعموم رو برداشته بودم،
‫و می‌خواستم کلیپ ملق زدن یه سگ رو
‫واسه یکی بفرستم،
‫و دنده عقب خوردم به تیر برق.
‫حالم خوبه، ولی احتمالا باید برم ‫به این قضیه رسیدگی کنم.
‫وای نه، خیلی متاسفم.
‫این به نظر خیلی آزار دهنده ‫و یه جورایی بانمک میاد.
‫توی گوشی دست گرفتن ‫موقع رانندگی مراقب باش.
‫باشه. امکانش هست که یه روز دیگه ‫همدیگه رو ببینیم؟
‫- مثلا همین فردا؟ ‫- معلومه.
‫باشه. پس، فردا می‌بینمت. ‫خدافظ.
‫ جلسه شما کامل شد.
‫ ببینید که می‌تونید مقداری از این مراقبه رو
‫ صرف باقی روزتون کنید یا خیر.
‫مدیتیشن تموم شد!
‫لباس‌هایی که خریدم رو در آوردی؟
‫آره، تقریبا تمومه. ‫با این حال کردم.
‫آره، محشره ها؟
‫- آره. ‫- خب...
‫بذار یه چیزی رو سریع نشونت بدم، خب؟
‫حتما.
‫خب...
‫اگه خدایی نکرده اتفاقی افتاد.
‫فقط می‌خوام بدونی که من یه اسلحه دارم.
‫توی این کشوئه.
‫اینم از گاوصندوقه. ‫رمزش 1244 هست.
‫اوه.
‫من خیلی اهل اسلحه نیستم.
‫اگه مشکلی نیست، همون قایم می‌شم.
‫هی، منم خیلی اهل اسلحه نیستم،
‫ولی یه مشت حمله به خانه
‫توی محله رخ داده بود ‫و من ترسیدم.
‫پس موریس، ‫اون مربی اسلحه منه،
‫گفت اگه یکی اومد توی خونه‌ات،
‫مهم‌ترین چیز اینه که تردید نکنی.
‫اول شلیک می‌کنی ‫و بعدا سوال می‌پرسی.
‫ممکنه شیشه‌ای چیزی زده باشن، ‫تو که نمی‌دونی.
‫دوران آشوبناکیه، رفیق.
‫اوه راستی، می‌خوام با دانزمور تماس بگیری
‫و واسه جمعه شب واسه شام ‫برام میز رزرو کنی.
‫فقط به ماتیاس بگو که من دارم میام.
‫یه میز خوب بغل پیشخوان کافه بهم میده.
‫حتما.
‫اوه راستی،
‫می‌خواستم ازت بپرسم، ‫من امشب قرار دارم،
‫اشکال نداره بعدش برم؟
‫آره. قرار عاشقانه‌ای داری؟
‫برنامه چیه؟
‫یه چیز خودمونی. ‫احتمالا بریم تاکو بگیریم.
‫تاکو؟ چی؟ ‫مگه از دختره خوشت نمیاد؟
‫چرا، ازش خوشم میاد. ‫مگه تو تاکو دوست نداری؟
‫شما چطور باهم آشنا شدین؟
‫یه جورایی پای یه تاکوفروشی باهم آشنا شدیم.
‫بعد بازم می‌خوای بری تاکو بگیری؟
‫اینجوری که همش تاکو شد، مرد حسابی.
‫شد یه عشق تاکویی.
‫- زیاده. ‫- آره. هی، به دانزمور برو.
‫اونجا قشنگه. ‫خوشش میاد.
‫- زیاد که گرون نیست، نه؟ ‫- نه، نه، نه، اصلا.
‫و حتما هم استیک ریب‌آی رو بگیر، عالیه.
‫پس بیا راجع‌به لباس حرف بزنیم.
‫قراره اینو سر قرار بپوشی؟
‫با لکه قهوه و این چیزها؟
‫گمون کنم.
‫کت کوچیک من.
‫من یه کت کوچیک دارم.
‫یه مدت پیش خریدمش ‫و هنوز پسش ندادم.
‫یکم واسه من تنگه،
‫ولی ممکنه اندازه تو باشه.
‫آره، می‌تونی واسه قرار قرضش بگیری.
‫باشه.
‫- آره. ‫- اووه، چه خفنه.
‫عین دستکش تنت رفت.
‫عین کوین جیمز توی فیلم "هیچ" شدم.
‫یعنی منم هیچ توی فیلم "هیچ"‌ام.
‫ها. اون آدم باحالیه. ‫ممنون.
‫- از کتت خوشم میاد. ‫- اوه، ممنون.
‫- تو خیلی خوشگل شدی. ‫- مرسی.
‫خیلی خوشحالم که بیرون اومدیم.
‫- منم. ‫- آره.
‫اولش یه جورایی ازت بدم میومد.
‫- چی؟ آخه مگه من چیکار کردم؟ ‫- آره.
‫آخه تو خیلی اینطوری بودی که...
‫"من خیلی باور ندارم".
‫اوه، بیخیال.
‫- اینطوری حرف نزدم. ‫- چرا. همینطوری بود.
‫"اوه، نمی‌دونم".
‫- نه. بیخیال. ‫- جدی میگم. آره، همینطوری حرف می‌زدی.
‫و حالا خودتو ببین.
‫سلام بچه‌ها، امشب در چه حالین؟
‫- سلام، تو چطوری؟ ‫- خوبم، مرسی.
‫خب، غذا چی دوست دارین؟
‫رفیقم گفت که قطعا باید استیک ریب‌آی بگیریم.
‫واقعا خوشمزه به نظر میاد.
‫اوه، غذای مخصوص اینجاست.
‫روی آتیش کبابش می‌کنن. ‫خیلی خوبه.
‫- باشه. ‫- ایول.
‫- خوبه. ‫- مرسی.
‫- ما معمولا سه تا چهار بشقاب برای هر نفر توصیه می‌کنیم. ‫- خیلی‌خب.
‫همه‌چیز شریکیه، به سبک خانوادگی.
‫و نوشیدنی‌های محشری هم داریم،
‫پس اگه خواستین با راهنمای نوشیدنی‌مون حرف بزنیم.
‫- باشه. ‫- خوبه.
‫- یکم تنهاتون می‌ذارم. ‫- مرسی.
‫خواهش.
‫من بدون استیک ریب‌آی هم راحتم.
‫آره، استیک گنده‌ایه.
‫شاید بهتره قزل‌آلا رو سفارش بدیم.
‫- قزل‌آلا به نظر عالی میاد. ‫- آره.
‫من واقعا آدم راحتی‌ام، ‫و خودش گفت که همه‌چی باید شریکی باشه.
‫- پس بیا شریکی بخوریم. ‫- آره. بیا شریکی بخوریم،
‫- به سبک خانوادگی. ‫- آره.
‫خانواده کوچیکیه، فقط خودمون دوتاییم.
‫بچه نداریم.
‫دارم بهت میگم، ‫قبلا تو مسابقه‌های استعدادیابی مدرسه‌ام می‌ترکوندم.
‫واقعا؟ استعدادت چی بود؟
‫آواز خوندن، رقصیدن، همه‌چی.
‫- اوه. چی می‌خوندی؟ ‫- هوم.
‫هی، تیم. ‫اینم صورتحساب خدمت شما.
‫- مرسی. ‫- خواهش می‌کنم.
‫عجب. ‫قطعا باید اینو دنگی بدیم.
‫نه، نه، نه. ‫من حساب می‌کنم.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، آره.
‫نگرانش نباش. ‫مهمون منی.
‫مرسی. این...
‫خیلی خوش گذشت.
‫هی، آرج؟
‫هی. ایمیل منو گرفتی؟
‫امشب واسه آیاهواسکا حاضری؟
‫آره.
‫تو دیشب با کارت من شامت رو حساب کردی؟
‫درموردش با حسابدارت حرف زدم.
‫زود پولت رو پس میدم.
‫آخه توی دانزمور یکم به مشکل خوردم،
‫و پیشخدمت یه بطری نوشیدنی گرون قیمت پیشنهاد کرد.
‫نمی‌دونستم چیکار کنم.
‫- نمی‌تونی این کارو کنی. ‫- کاملا متوجه‌ام.
‫دیگه تکرار نمیشه.
‫و همین که تونستم پولت رو پس میدم.
‫واقعا شرمنده‌ام.
‫متاسفانه دیگه باید قطع همکاری کنیم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫پولت رو پس میدم، رفیق.
‫خودت بهم گفتی برم اونجا. ‫گفتی گرون نیست.
‫فقط عجیبش نکن، خب؟
‫بابت همه‌چی ممنون و واقعا شرمنده.
‫منم شرمنده‌ام.
‫"درحال حاضر پره"؟
‫- قبلا این کارو انجام دادی؟ ‫- نه.
‫کل کار حدود یک ساعت و نیم ‫تا دو ساعت طول می‌کشه.
‫امشب قراره
‫با قارچ‌های جادویی و آیاهواسکا ‫سروکار داشته باشیم.
‫خیلی‌خب، سوزن اینجا می‌خوره.
‫هی.
‫پاشو ببینم.
‫نمی‌تونی توی رستوران دنی بخوابی، پسر.
‫- شرمنده. ‫- و اون پریزها هم قطعن.
‫گوشیت شارژ نمیشه.
‫هی!
‫ندیدی یه فولکس‌واگن گلف اینجا پارک باشه؟
‫همونی که روی سپرش نوارچسب داشت؟
‫- آره. ‫- یدک‌کش بردش.
‫یدک‌کش بردش؟ چرا آخه؟
‫من چه بدونم.
‫یونیفرم پلیس تن منه ‫یا لباس کار رستوران دنی؟
‫لباس کار رستوران دنی.
‫قبض جریمه پارک کردن.
‫آره، سر همین ماشینت رو می‌برن.
‫حالا پول قبض جریمه و یدک‌کش ‫رو ازت می‌گیرن.
‫شرمنده.
‫اگه می‌دونستم شبت اینطوری می‌گذره،
‫می‌ذاشتم یکم بیشتر بخوابی، پسر.
‫دست‌هاش رو روی سرش گرفته.
‫می‌دونستم.
‫یه آدم ناامیده.
‫آرج، من یه فرشته‌ام. ‫اسمم گابریله.
‫اومدم نجاتت بدم.
‫چی؟
‫تو کی هستی؟ ‫اسم منو از کجا می‌دونی؟
‫شاید تو متوجه نمیشی.
‫من یه فرشته‌ام.
‫بال‌هام رو می‌بینی؟
‫تو رو زیر نظر گرفته بودم. ‫همه‌چیز رو راجع‌بهت می‌دونم.
‫می‌دونم که توی ماشینت زندگی می‌کنی.
‫می‌دونم که کارت پیش جف رو ‫از دست دادی.
‫- چی؟ ‫- حتی می‌دونم که همین الان...
‫بخشی از وجودت فکر می‌کنه
‫که زندگیت ارزش ادامه دادن نداره.
‫ولی این حقیقت نداره.
‫تو دلایل زیادی برای زندگی کردن داری.
‫بذار نشونت بدم.
‫یا خدا! ‫چی شد یهو؟
‫این چیه؟ ‫ما کجاییم؟
‫تصاویری از امیدی که زندگیت نوید میده.
‫می‌دونم که الان کار پیدا کردن برات مشکله، ‫ولی نگاه کن.
‫به عنوان راننده یکی از اون ماشین‌های تحویل بسته ‫کار پیدا می‌کنم؟
‫- آره. ‫- هی، آرج.
‫بطری ادرارت رو یادت رفت، داداش.
‫بطری ادرار می‌خوام چیکار؟
‫ضرب‌الاجل‌‌هات خیلی سختگیرانه‌ست
‫و وقت نداری بری دستشویی.
‫بخاطر همین بطری ادرار داری.
‫باشه.
‫ولی صبر کن، بازم هست.
‫می‌دونم که الان داری توی ماشینت زندگی می‌کنی، ‫ولی نگاه کن.
‫من و النا یه جا زندگی می‌کنیم؟
‫در واقع هر دوتون می‌رین ‫خونه مامانش زندگی کنین.
‫النا، درل و مرسدس دوباره دارن میان خونه.
‫پس میشه شما دوتا توی سالن بخوابین؟
‫و لطفا صبح هم تخت خواب مبلی رو جمع کنین.
‫باشه، باشه مامان.
‫هی، کسی هواپز منو ندیده؟ ‫پیداش نمی‌کنم.
‫برای بار هزارم، جی ‫من از هواپزت استفاده نکردم.
‫من فقط دارم ماکارونی می‌خورم ‫و سرم به کار خودمه.
‫به درک.
‫اون کیه دیگه؟
‫جی، نامزد پاتریسه که همیشه میونه‌شون شکرآبه.
‫- اونا هم اینجا زندگی می‌کنن. ‫- آرج،
‫تو از شامپو بدن من استفاده کردی؟
‫یکم ازش کم شده.
‫به نظر یکم شلوغ پلوغ میاد.
‫ولی درنهایت هر دوتون شغل ثابت گیرتون میاد ‫و به تگزاس نقل‌مکان می‌کنین.
‫هی.
‫خب، چی گفتن؟
‫باید عمل کنه.
‫باشه، چقدر هزینه داره؟
‫پولش رو نداریم.
‫پس چه اتفاقی واسه دپر می‌افته؟
‫یعنی باید...
‫وای.
‫وای نه.
‫خیلی متاسفم، رفیق.
‫مجبوریم سگه رو خلاص کنیم؟
‫بله.
‫شاید بهتره از اینجا بریم.
‫این آینده زندگیمه؟
‫آره. چی شده؟ ‫چرا اینقدر عصبی‌ای؟
‫چون زندگیم افتضاحه!
‫بدترین زندگی توی دنیا نیست، ‫ولی خدایی بیخیال، مرد حسابی.
‫بطری ادرار؟ ‫سگ مرده؟
‫من هرکاری که باید می‌کردم ‫رو انجام دادم،
‫و هیچی جواب نمیده.
‫من صادقانه باهات حرف می‌زنم، آرج.
‫من نباید این کارو کنم.
‫یعنی چی؟
‫من دارم به عنوان یه فرشته ‫فراتر از حدم عمل می‌کنم.
‫می‌بینی که بال‌های من ‫یه جورایی کوچیکن؟
‫نمی‌خواستم چیزی بگم،
‫ولی آره، یه نموره ریزه میزه‌ان.
‫یعنی من جایگاه پایین‌تری دارم.
‫من معمولا فقط مسئول
‫نجات دادن آدم‌ها ‫موقع پیام دادن در حین رانندگی هستم.
‫صبر کن. ‫یعنی میگی که من یه فرشته نگهبان اقتصادی دارم؟
‫یه جورایی.
‫من فقط قصد دارم کمکت کنم.
‫می‌خوام امید داشته باشی.
‫باید نشونت بدم که زندگیت باارزشه،
‫که ارزش زندگی کردن رو داره.
‫زندگی من باارزش نیست.
‫زندگی من کلا خدمت کردن ‫به آدم‌هایی مثل جفه،
‫آدم‌هایی که واقعا می‌تونن زندگی کنن
‫و برن سفر و توی وان آب یخ بپرن.
‫تو فکر می‌کنی که زندگی جف ‫ارزش زندگی کردن رو داره؟
‫شاید بتونم نشونت بدم که اون زندگی
‫اونطور که فکر می‌کنی فوق‌العاده نیست.
‫قربان؟
‫قربان، حالتون خوبه؟
‫چی؟
‫لابد توی ماشین‌تون خوابتون برده.
‫آره، خوابم برد.
‫مشکلی نیست. ‫توی راه مراقب باشین، خب؟
‫باشه.
‫صبح بخیر، آرج.
‫دوست داری بری خونه؟
‫مسیریابی خونه.
‫زمان تخمینی رانندگی، ‫یک ساعت و ده دقیقه.
‫جف؟
‫هی!
‫من فقط بالا داشتم یه سری از بسته‌هایی که رسیدن ‫رو خالی می‌کردم.
‫اون دمپایی‌های تو خونه‌ای که می‌خواستی رسیدن.
‫خیلی باحالن.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- هیچی.
‫ردیفی؟ ‫چیزی لازم نداری؟
‫- نه، ردیفم. ‫- خیلی‌خب.
‫من میرم کارم رو تموم کنم.
‫اگه چیزی لازم داشتی بهم بگو، باشه؟
‫- هی، جف. ‫- بله؟
‫این خونه کیه؟
‫خونه‌ی توئه.
‫از زندگی جدیدت لذت می‌بری؟
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫تو دنبال ثروت و موفقیت بودی، ‫بفرما دیگه.
‫خوب دور و برت رو نگاه کن،
‫ببین زندگی جف اونقدر که فکر می‌کنی ‫معرکه‌ست یا نه.
‫من بهت سر می‌زنم،
‫و آخر هفته که شد، ارزیابی می‌کنیم.
‫- ولی من هنوزم خودمم؟ ‫- بله.
‫اسمت آرجه، قیافه خودت رو داری،
‫ولی بقیه چیزها واسه زندگی جفـه.
‫هم خوبی‌ها و هم بدی‌هاش.
‫چه اتفاقی واسه جف افتاده؟
‫اون زندگی تو رو داره. ‫فکر می‌کنه توئه.
‫پس اون دستیار منه؟
‫بله.
‫پس باید هرکاری که ازش می‌خوام انجام بده؟
‫بله.
‫اگه گرسنه بودم و خوراکی خواستم؟
‫برات میاره.
‫هی، جف!
‫چیپس و سس گوآکاموله ‫داره می‌رسه خدمتت.
‫دمت گرم!
‫من میرم بالا توی اتاقت،
‫و لباس‌هایی که گرفتی رو ‫می‌ذارم توی کمدت.
‫باشه، حله.
‫از استخر لذت می‌بری؟
‫گابریلِ فرشته! ‫جف می‌تونه ببینتت؟
‫نه، فقط تو می‌تونی منو ببینی.
‫آها. خب، باید اعتراف کنم، ‫تا الان که عالی بوده.
‫دوست داری بپری توی استخر؟ ‫شرتک بپوشی؟
‫هی آرج، فقط خواستم بهت یادآوری کنم،
‫یکم دیگه جلسه داری.
‫احتمالا بهتره آماده بشی که زود بری.
‫جلسه؟
‫من هیچی درمورد کارش نمی‌دونم.
‫چی بگم؟
‫تو می‌خواستی ببینی که این زندگی چه‌جوریه.
‫وقتشه که مشغول کار بشی، آقای پولدار.
‫- این واسه توئه. ‫- وای خدا.
‫برو بریم، نوش جان.
‫وای، خدای من!
‫- این سوشی معرکه‌ست! ‫- خیلی خفنه، درسته؟
‫هر روز صبح ماهی رو از ژاپن میارن.
‫اثر کربنی خیلی بالایی داره.
‫- این محشره. ‫- آره.
‫هی، اون پیشنهاد راه‌اندازی
‫واسه رویداد هفته آینده که برات فرستادم ‫رو نگاه کردی؟
‫نظرت چی بود؟
‫عه...
‫"عه..."
‫گمون کنم خوب بود.
‫آره؟ ‫عالیه.
‫باشه. ‫خب آره، این کل کاری بود
‫که امروز باید بهش رسیدگی می‌کردیم.
‫خب چی بگیم؟ زندگی چطوره؟
‫مثل همیشه. ‫فقط مشغول کارم،
‫حموم آب یخ می‌گیرم. ‫تو چی؟
‫کار سرسام‌آور بوده، پسر.
‫مجبور شدم یکی از دستیارهام، دارن ‫رو اخراج رو کنم.
‫- اوه. ‫- آره، خیلی بچه خوبیه.
‫ولی هفته پیش یه رویداد مهم توی نیویورک داشتم
‫و اونو مسئول حس و حال مهمونی گذاشته بودم.
‫بعد که رفتم اونجا، حس و حالش ‫دل آدم رو کور می‌کرد.
‫- خیلی بدم میاد. ‫- آره.
‫- شمع اشتباه گرفته بود. ‫- اوه.
‫اسپانسر نوشیدنی رو توی پست‌های رسانه‌ای تگ نکرده بود.
‫- نه! ‫- رویداد به فنا رفته بود.
‫- جوّ افتضاح بود. ‫- شمع با چه رایحه‌ای...
‫قرار بود بگیره ‫و به جاش چی گرفته بود؟
‫قرار بود چوب صندل بگیره.
‫- به جاش خس‌خس گرفته بود. ‫- اَخ!
‫کل اونجا بوی گند گرفته بود.
‫اونا بوشون یکی که نیست.
‫- لابد همه افراد توی رویداد عصبانی بودن. ‫- آره.
‫ولی می‌دونی چیه، رفیق؟
‫من دارم خیلی چیزها ‫درمورد همدلی و بخشش
‫توی کتاب جدید جی شتی می‌خونم،
‫پس خدا پشت و پناه دارن باشه.
‫آه، مرسی. ‫هی، بذار من حساب کنم.
‫رفیق، نه. ‫بذارش پای حساب شرکت.
‫ناسلامتی یه "ناهار کاری" بود دیگه، ‫درست میگم؟
‫اوه، آره. ‫ما چرا باید حساب کنیم؟
‫این بهترین ناهار عمرم بود!
‫ممنون.
‫خیلی‌خب، ولی دیگه باید بریم.
‫باید برم باشگاه، ‫و بعدش یه چیز سبک بخورم.
‫ببخشید، قربان.
‫اوه، سلام. ‫کمکی ازم برمیاد؟
‫آره، من گرنت‌ام. ‫بهم زنگ زدین که بیام یه نگاهی به گرمکن استخر بندازم.
‫اووه، درسته. ‫جریانش چیه؟
‫خبر بد دارم، گرمکن خراب شده.
‫احتمالا باید تعویضش کنین.
‫احتمالا خود گرمکن 30 هزار دلار پولشه،
‫پنج هزارتای دیگه هم نصبشه.
‫باشه.
‫با خونه‌ات به مشکل خوردی؟
‫مخارج جدی‌ایه. ‫حتما به دردسر افتادی.
‫خوبه که یه عالمه پول دارم
‫تا هر مشکلی که سر راهم سبز میشه ‫رو حل کنم.
‫بعدا می‌بینمت، گابریل.
‫من رفتم سونا.
‫پس اصلا منو یادش نمیاد؟
‫این نسخه از تو تا امروز وجود نداشت.
‫پس باید از اول خودت رو معرفی کنی.
‫باشه.
‫النا از بخش الوار.
‫آره.
‫یه بار کمکم کردی الوار پیدا کنم.
‫خیلی کارم رو راه انداختی.
‫اوه. ‫خب، خوشحالم که کارت راه افتاد.
‫اونجا چطوره؟
‫توی بخش الوار؟
‫خوبه.
‫خوشحالم. ‫الان توی بخش لوله‌کشی بودم، اوضاع خرابه.
‫من آرج هستم.
‫خوشوقتم، آرج.
‫نظری راجع‌به انتخاب غذا دارین؟
‫یعنی، ما داشتیم به استیک ریب‌آی فکر می‌کردم.
‫به نظر که خیلی خوشمزه میاد.
‫همینو سفارش می‌دیم.
‫این نوشیدنی عالی زیر میره.
‫و این غذا هم عالی زیر میره.
‫مراقب باش. ‫آخر کاری می‌کنی نقرس بگیرم.
‫پذیرایی از شما ‫خیلی باعث خوشحالی ما بود.
‫امشب شام رو مهمون ما هستین.
‫چی؟ ‫نه.
‫- چی؟ چی؟ ‫- بله.
‫وای نه.
‫گمون کنم این چند روز ‫حسابی بهت خوش گذشته.
‫هی، چه خبر؟ ‫کاری داری؟
‫یه جورایی درگیر لباس سفارش دادنم.
‫خب، نظرت چیه؟
‫هفته تموم شد، آماده‌ای که برگردی؟
‫برگردم؟ ‫منظورت چیه؟
‫متوجه جنبه خاص زندگی خودت نمیشی؟
‫می‌بینی که زندگی سرشار از ثروت و موفقیت ‫در نهایت چقدر سطحیه؟
‫نه.
‫ولی واقعا به تجربه‌ات فکر کردی؟
‫زده به سرت؟ ‫من داشتم توی ماشینم زندگی می‌کردم!
‫حالا دارم تو این خونه بزرگ زندگی می‌کنم.
‫می‌تونم هرچی که دلم می‌خواد بخرم،
‫هرکاری که دلم می‌خواد انجام بدم.
‫ولی کار خودت چی؟ ‫النا چی؟
‫گرمکن استخر چی؟
‫آخه کی به گرمکن استخر اهمیت میده؟
‫من یه چیزی رو نشونت دادم ‫تا بفهمی که زندگی خودت باارزشه.
‫می‌بینیش و برمی‌گردی. ‫نمی‌تونی همینطوری بمونی.
‫پس تموم شد؟ ‫مجبورم می‌کنی برگردم؟
‫نه، نمی‌تونم این کارو انجام بدم.
‫پس اگه بخوام بمونم، می‌تونم بمونم؟
‫- بله. ‫- خودم باید بخوام برگردم؟
‫- درسته. ‫- پس نمی‌خوام برگردم.
‫ولی نمی‌تونی این کارو کنی!
‫- خودت گفتی که می‌تونم. ‫- ای بابا.
‫یه نفر رو راهنمایی کردی؟
‫گابریل، تو نباید با آدم‌ها حرف بزنی ‫یا جلوشون ظاهر بشی.
‫- خودم می‌دونم. ‫- پس چرا این کارو کردی؟
‫اون یه آدم ناامید بود.
‫سعی کردم نشونش بدم
‫که ثروت همه مشکلاتش رو حل نمی‌کنه.
‫خب؟
‫انگار بیشتر مشکلاتش رو حل کرده.
‫گابریل، تو قرار بود به النا کمک کنی.
‫کار تو واقعا اوضاع رو عوض کرده.
‫اون مجبور شد قرارش رو با آرج کنسل کنه
‫و این یه واکنش زنجیره‏‌ای رو آغاز کرد.
‫قرار یه جور دیگه پیش رفت،
‫آرج شغلش رو از دست داد،
‫و همین هم ما رو به اینجا رسوند.
‫باید آرج رو قانع کنی که برگرده.
‫و تا وقتی این کارو نکردی، ‫باید بال‌هات رو ازت بگیرم.
‫ای بابا.
‫دور بزن.
‫گابریله!
‫گابریلِ فرشته.
‫- بال‌های کوچولوت کجان؟ ‫- از دستشون دادم.
‫اووه. تو پسر بدی بودی.
‫پس بال نداری، یعنی چی حالا؟
‫آدم‌ها می‌تونن منو ببینن، ‫قدرت‌هام کمتره.
‫- خیلی خجالت‌آوره. ‫- اوه‌اوه.
‫گوش کن، ‫می‌دونم که این زندگی رو دوست داری،
‫ولی میشه سوالی ازت بپرسم؟
‫این در حق جف عادلانه‌ست؟
‫جف؟ ‫جف که راحته.
‫واقعا؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫چرا من آشغال‌های خودم رو دستم گرفتم؟
‫تو چرا لباس‌های منو پوشیدی؟
‫الان چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫چی به سرم آوردی؟
‫- وای، نه. ‫- چی شد؟
‫حافظه‌اش رو بهش پس دادم،
‫ولی فکر کنم شوکه شد.
‫مرده؟
‫نه. قطعا نمرده.
‫یا خد
‫نمی‌دونستم در حدی زندگیت خراب بود ‫که نیاز به...
‫دخالت الهی داشتی.
‫ولی باید برگردی سر جای خودت، پسر!
‫زندگیم رو پس بده.
‫خب، چی؟ ‫من دوباره میرم توی ماشینم زندگی کنم؟
‫- تو توی ماشینت زندگی می‌کردی؟ ‫- آره جف، دقیقا.
‫پس فکر کردی چرا سروکله یه فرشته پیداش شد؟
‫چون زیاد هم‌خونه داشتم؟
‫باشه، این ناجوره.
‫و اینو هم قبول دارم.
‫پس این کاریه که می‌کنم.
‫اگه همین الان برگردی سر جای خودت،
‫200 هزار دلار بهت میدم.
‫تو یکی از ساعت‌هات گرون‌تر از اینه!
‫می‌خوای وجود داشتنت رو مفت ازم بگیری؟
‫تو توی ماشینت زندگی می‌کنی!
‫فکر کردم برات پول زیادیه.
‫- من چه بدونم. ‫- آخه تو چقدر حریصی، مرد حسابی؟
‫- من حریص نیستم! ‫- پیشنهاد اولیه‌ست!
‫- مذاکره همینطوریه دیگه. ‫- ارزش کل زندگیت اینقدره؟
‫تو جوابش رو بده! ‫خودت یه پیشنهاد بده.
‫یه لحظه وایسین، بچه‌ها.
‫نمی‌تونی این کارو کنی، جف.
‫این تجربه آرجه.
‫- تو ممکنه هیچی یادت نیاد. ‫- چی؟
‫باشه، این چطوره؟
‫برگرد سر جات، ‫وگرنه بد ذاتی،
‫و این مرد فرشته تا ابد می‌فرستت جهنم.
‫مجازاتش کن!
‫من نمی‌تونم کسی رو به جهنم بفرستم.
‫راستش این وظیفه من نیست.
‫ای خدا، تو اصلا کمکی نمی‌کنی!
‫گوش کن.
‫من توی لس آنجلس دور می‌زنم.
‫من بحران آوارگی، بی‌خانمانی‌ای
‫که سرمون اومده رو می‌بینم،
‫و نمی‌دونستم که تو هم جزئی ازشونی،
‫و نمی‌خوام هم باشی.
‫ولی با اینحال،
‫فکر کنم دزدیدن کل زندگیم
‫یکم زیاده‌رویه.
‫تو آدم بدی نیستی، آرج.
‫می‌دونم که برای داشتن یه زندگی خوب ‫نمی‌خوای به جف لطمه بزنی.
‫- باشه، برمی‌گردم سر جام. ‫- آره! ایولا!
‫- ولی چند روز وقت می‌خوام. ‫- واسه چی؟
‫که کارهای باحال انجام بدم، خب؟
‫بیخیال، همش چند روزه.
‫جف؟
‫می‌دونی چیه؟
‫اگه احساس می‌کنی که به چنین چیزی نیاز داری، ‫قبول می‌کنم.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫باشه.
‫پس تا اون موقع، ‫میشه چند هزار دلار بهم بدی
‫تا هتلی چیزی بگیرم؟
‫آره آره، بیا یه سوییت قشنگ ‫توی هتل شاتو مارمونت برات بگیریم.
‫یا چطوره بری به درک؟
‫تو منو بخاطر اینکه 300 دلار از کارت اعتباریت ‫خرج کردم، اخراج کردی!
‫چطوره خودت یه چند روزی سختی بکشی؟
‫می‌فهمم قضیه از چه قراره.
‫انتقام از ثروتمندهاست، درست میگم؟
‫فکر می‌کنی حالا چون توی صنعت فناوری‌ام،
‫نمی‌تونم چند وقت مثل تو زندگی کنم؟
‫من عین آب خورن می‌تونم مثل تو زندگی کنم.
‫من از صفر شروع کردم. ‫خودم به اینجا رسیدم.
‫تو از صفر شروع کردی؟
‫اوه، من زندگی خیلی ساده‌ای داشتم.
‫شغل مامان و بابات چی بود؟
‫پدرم یه جراح ارتوپد بود،
‫و مادرم کار وکالت می‌کرد.
‫- هوم. ‫- تو یه شرکت حقوقی بزرگ.
‫هوم.
‫ولی من با پول اونا
‫توی قضیه دکل تلفن سرمایه‌گذاری نکردم.
‫پدربزرگم بهم داد،
‫که صاحب چندتا روزنامه بود.
‫می‌دونی چیه؟
‫از ثمره زحمات من لذت ببر.
‫منم خیلی راحت سر می‌کنم!
‫باشه.
‫تو می‌خوای چیکار کنی؟
‫یه‌مدت بهت فضا می‌دم...
‫و چند روز دیگه می‌بینمت.
‫خداحافظ.
‫می‌گم جف.
‫از اونجا که بال‌هام رو از دست دادم، ‫باید یه جا بمونم.
‫می‌شه پیش تو زندگی کنم؟
‫آخه من که توی یه مسافرخونه ‫قدیمی و مسخره زندگی می‌کنم.
‫نکنه می‌خوایم دو نفری ‫روی تخت بخوابیم؟
‫من می‌رم زیر پتو، ‫تو روی پتو بخواب.
‫یا من می‌رم روش، ‫تو برو زیر پتو.
‫ترجیح خودته. ‫نظرت چیه؟
‫همخونه بشیم؟
‫الان میام پایین.
‫مثلا، می‌تونی پرواز کنی؟
‫عه، نه.
‫بال‌هام خیلی کوچیکه.
‫به اندازه که نیست.
‫- چرا، هست. ‫- عه، چه حیف شد.
‫آهای.
‫وقت تحویل اتاقه.
‫آهای.
‫یه لحظه.
‫آهای.
‫عه، وقت تحویله.
‫آخه نمی‌خوام تحویل بدم. ‫می‌خوام همین‌جا بمونم.
‫اگه بخوای بمونی ‫باید بیشتر پول بدی.
‫- چقدر می‌شه؟ ‫- صد و بیست و پنج دلار.
‫الان انقدر پول همراهم نیست.
‫اگه نداری باید تحویل بدی.
‫چطوره تا آخر شب تحویل بدم؟ ‫اشکالی نداره؟
‫- باشه. ‫- ممنون.
‫باید یه‌جوری پول جور کنیم.
‫بفرمایید.
‫می‌گم، خبری از تخم‌مرغ‌های الکس نشد؟
‫آم، یه ربع دیگه طول می‌کشه.
‫یه ربع؟
‫- نمی‌دونم بابا. ‫- من اینجا دوبل پارک کردم.
‫می‌شنوی چقدر بوق می‌زنن؟
‫واسه من بوق می‌زنن!
‫سفارش الکس.
‫ممنون. پس یه ربع چی بود که می‌گفتی؟
‫الان می‌خوای چی بگم؟
‫- از زندگیم متنفرم. ‫- خیلی ممنون.
‫زود باش دیگه! ‫اینجا که جای پارک دوبل نیست! برو!
‫- یه لحظه. ‫- برو کار خونه‌نشینی پیدا کن!
‫- شرمنده! باشه. ‫- برو، برو، برو!
‫وای خدا.
‫گندش بزنن.
‫خاک به سرم.
‫زدی به ماشین.
‫می‌دونم زدم به ماشین. ‫خودم دیدم.
‫عادت دارم سنسور ماشینم بوق بزنه...
‫که نزنم به ماشین عقبی.
‫بدون بوق نمی‌تونم.
‫«پیتزاتون خوشمزه بود، پنج ستاره.»
‫ایول!
‫یک دلار و پونزده سنت انعام دادن.
‫بی‌شعورها!
‫جف، رنه داره بابت ‫پوک‌بولش بی‌قرار می‌شه.
‫باشه، بهش بگو توی راهیم.
‫آخه این وقت روز ‫پوک‌بول می‌خواد چیکار؟
‫بریم واسه مارتین پد تای ببریم.
‫می‌شه از سرویس شما استفاده کنم؟
‫راننده‌ها نمی‌تونن ‫از مستراح استفاده کنن.
‫عالی. مرسی.
‫سفارش آماده شد! ‫آماده غذام هستم!
‫بگو که شوخیت گرفته.
‫این رو به من ترجیح دادین؟
‫همینطوری ربات‌ها جای ما رو می‌گیرن.
‫جف، اشلی می‌پرسه ریگاتونیش چی شد.
‫باشه، به اشلی بگو...
‫ریگاتونیش رو دادن به یه نفر دیگه...
‫و به‌جاش بهم مرغ پارم دادن...
‫حالا باید برگردم دوباره...
‫ریگاتونی جدیدش رو بگیرم...
‫که کلا یکی دیگه دارن ‫براش آماده می‌کنن.
‫بهش بگو زود می‌رسه.
‫مواظب باش!
‫دارم رد می‌شم.
‫عه، عه، عه. ‫سس اضافه کو داداش؟
‫من کارم بسته‌بندی نیست.
‫فقط تحویل می‌دم.
‫ولی من هم نمی‌تونم انقدر بال رو...
‫با همین‌قدر سس بخورم، متوجهی؟
‫موافقم، واقعا مقدار سس کمیه،
‫ولی دیگه نمی‌دونم چی بگم.
‫باشه، حالا که یه سس گذاشتی، ‫یه ستاره بیشتر نمی‌دم.
‫لطفا این کار رو نکن!
‫گندش بزنن!
‫به اندازه کافی پول جمع شد، نه؟
‫آره، قطعا.
‫اگه این خانم بذاره با گوشی پرداخت کنیم،
‫همه‌چی ردیفه.
‫نه.
‫نه، نه، نه، نه، نه!
‫تا آخر هفته پولم رو نمی‌دن؟
‫مگه این کثافت‌ها نمی‌فهمن ‫من الان پول لازمم؟
‫با پولی که واسه بنزین دادیم...
‫عملا امروز ضرر هم کردیم.
‫پس کجا بخوابیم؟
‫بیا روی نکات مثبت ماشین تمرکز کنیم.
‫جاش کوچیکه،
‫ولی حالا که صندلی‌های جدا داریم،
‫انگار هر کدوممون دو تا تخت کوچولو داریم.
‫شاید بتونیم واسه حریم‌سازی ‫یه پرده کوچیک بین خودمون بزنیم.
‫بامزه می‌شه.
‫نه.
‫باشه، پرده نصب نمی‌کنیم.
‫ولی می‌شه قول بدی ‫بهش فکر کنی؟
‫باشه، فکر می‌کنم.
‫چقدر خوش‌تیپ شدی.
‫خودت متشخص شدی.
‫ببین، یه سوال عجیب ازت دارم.
‫می‌خوای آخر هفته بریم پاریس؟
‫چی؟
‫یعنی خود پاریس؟
‫- آخر همین هفته؟ ‫- آره.
‫راستش من...
‫جلسه دارم. نمی‌تونم بیام.
‫ولی می‌شه یه وقت دیگه بریم؟
‫عه، آخه باید آخر همین هفته باشه.
‫چرا حتما آخر همین هفته؟
‫راستش نمی‌تونم توضیح بدم، ‫ولی همینه دیگه.
‫می‌شه جلسه رو عقب انداخت؟
‫خیلی طول کشید ‫تا همه رو مجاب کنیم، آخه...
‫نمی‌خوام فکر کنن ‫قصدم جدی نیست.
‫- این چه صداییه؟ ‫- صرفا...
‫صدای خستگیه...
‫چون توی یه دنیای دیگه...
‫ما جفتمون آخر این هفته رفتیم پاریس...
‫و کلی با همدیگه وقت گذروندیم.
‫ولی الان، ‫تو باید اینجا بمونی،
‫و برای شرایط کاری بهتر ‫توی «هاردور هیون» بجنگی.
‫مسخره است دیگه.
‫چرا مسخره باشه؟
‫زندگیمه‌ها.
‫- منظورم این نبود. ‫- چرا. منظورت همین بود.
‫درک می‌کنم.
‫زندگی ما دو تا خیلی فرق داره.
‫من استودیو طراحی دارم ‫و روی فوتونم می‌خوابم،
‫ولی تو اینجا می‌خوابی.
‫اما این زندگی منه ‫و باید براش بجنگم،
‫چه تو اونقدر ارزشمند بدونیش یا نه.
‫- النا... ‫- نه.
‫نگو.
‫می‌رم خونه.
‫[می‌گم، می‌شه صحبت کنیم؟ ‫خیلی حس بدی دارم که...]
‫خوراکی گرفتم.
‫یه مشکلی داریم.
‫- چی شده؟ ‫- آرج چیزیش شده.
‫با همکارم صحبت کردم.
‫تصادف کرده.
‫رفته توی کما.
‫رفته توی کما؟
‫مگه چی شدش؟
‫موقع رانندگی داشت پیام می‌داد.
‫چی؟
‫مگه کل هدف تو همین نبود...
‫که نذاری همچین اتفاقی بیفته؟
‫من که اینجام. نبودم که نجاتش بدم.
‫حالا چی می‌شه؟
‫باید صبر کنیم تا به هوش بیاد.
‫خودش باید بخواد که برگرده.
‫من از روی مهربونی خودم قبول کردم...
‫دو روز جام رو باهاش عوض کنم...
‫تا بتونه خوش بگذرونه.
‫ولی این قرارمون نبود!
‫من دیگه نمی‌خوام ‫تو این زندگی باشم.
‫خوشم نمیاد!
‫برو با رفقای فرشته‌ات صحبت کن ‫و این قضیه رو درست کن.
‫به خاطر من درستش کن، خب؟
‫- باشه. ‫- ممنون!
‫گابریل.
‫باید بی‌خیال بشی.
‫چی؟ یعنی اخراجم؟
‫خیلی خراب‌کاری بزرگی به بار آوردی.
‫چه بلایی سرم میاد؟
‫به عنوان انسان همین‌جا زندگی می‌کنی.
‫حتما راه دیگه‌ای داره.
‫اگه آرج تصمیم بگیره که برگرده،
‫و به این زندگی امیدوار بشه، ‫مشکلی برای تو و جف پیش نمیاد.
‫ولی تا اون موقع، ‫باید انسان بمونی.
‫دارم حسش می‌کنم.
‫دارم عرق می‌کنم.
‫خوشبوکننده لازم دارم.
‫شکمم حس عجیبی داره.
‫یعنی...
‫گرسنمه؟
‫از کجا بدونم کی دیگه نباید غذا رو بجَوَم؟
‫تا حالا هیچی نخورده بودی، نه؟
‫آم، ببین، ‫فکر کنم خودت می‌فهمی.
‫اگه تو گلوم گیر کنه چی؟ ‫دیدم برای بعضی‌ها پیش اومده.
‫فقط همبرگرت رو بخور، خب؟
‫- وای. ‫- خوبه؟
‫خیلی خوبه.
‫تا حالا همچین چیزی رو تجربه نکردم.
‫آره بابا.
‫نخورده بودی؟ ‫بیا ناگت مرغ بخور.
‫بفرما، قورت دادی. دیدی؟
‫غریزه‌ات وارد عمل شد.
‫- وای. ‫- آره!
‫- این حتی بهتره. ‫- آره.
‫- میلک‌شیک هم بخور. ‫- هوم.
‫وای.
‫جف، باورت می‌شه ‫من هزاران سال توت‌فرنگی دیدم،
‫ولی هیچ‌وقت طعم شیرینی ‫که توش بود رو تجربه نکردم؟
‫باورم نمی‌شه.
‫ولی انصافا این میلک‌شیک شکلاتیه.
‫حالا چیکار کنیم جف؟ می‌ترسم.
‫ما که پولی نداریم،
‫من هم همینطوریش ‫دارم کلی عرق می‌کنم.
‫توی اینترنت زدم ببینم ‫معمولا کماها چقدر طول می‌کشن.
‫نوشته بود دو هفته. ‫اونقدر هم بد نیست، خب؟
‫فقط باید اونقدر پول جمع کنیم ‫تا این بابا بیدار شه.
‫فردا می‌رم دفتر قدیمیم.
‫همه‌چی رو درباره شرکت‌هایی ‫که توش سرمایه‌گذاری کردن می‌دونم.
‫بهشون چند تا توصیه می‌کنم...
‫که باعث شه شبیه ‫یه نابغه مالی به نظر بیام.
‫در جا استخدامم می‌کنن.
‫به اندازه جفتمون ازش پول در میاد.
‫همین فردا از مسافرخونه می‌ریم بیرون.
‫بفرما.
‫نوش جان.
‫بزرگ شدی‌ها، نه؟
‫آره، بزرگ شدم.
‫دقیقا.
‫ولم کنین! ولم کنین!
‫استخدام شدی؟
‫به نظر خودت استخدام شدم؟
‫نه!
‫بهم تهمت هک کردن ‫فایل‌هاشون رو زدن،
‫و اساسا تهدیدم کردن ‫که من رو می‌کشن.
‫- ای وای. ‫- آره.
‫ناگت مرغ می‌خوری؟
‫بله، قطعا محرمانگی ‫اسرار بیمار و دکتر برام مهمه.
‫فقط می‌خوام بدونم،
‫احیانا هیچ آدم هندی‌ای ‫اونجا توی کما هست؟
‫آره، چند بار هم زنگ زدم.
‫الو. الو.
‫گمون نکنم بخوان بهم...
‫اطلاعات بیشتری بدن.
‫سه هفته شده.
‫یک میلیون درخواست شغلی دادم.
‫یا اصلا جوابی بهم نمی‌دن،
‫یا صرفا کلاهبردارن و...
‫می‌خوان ازم اخاذی کنن.
‫گوش می‌دی گابریل؟
‫ببخشید. اینترنت فوق‌العاده است جف.
‫دلم می‌خواد کمکت کنم کار پیدا کنی،
‫ولی دلم نمیاد عکس ‫بچه فیل‌ها رو نگاه نکنم.
‫این رو نگاه کن. ‫داره توی رودخونه حموم می‌کنه.
‫اسمش الیوره.
‫من دیگه نمی‌تونم جفتمون رو ‫حمایت مالی کنم.
‫باید کار پیدا کنی گابریل.
‫- کار؟ ‫- آره.
‫وای. یعنی دلم می‌خواد چیکاره بشم؟
‫معمار؟ دانشمند؟
‫شاید دلم می‌خواد ‫با حیوون‌ها کار کنم.
‫آها.
‫شاید بتونم با بچه فیل‌ها کار کنم.
‫شاید.
‫ولی احتمالا نمی‌کنی.
‫زود باش گابریل.
‫باید سریع‌تر کار کنی.
‫کار دیگه‌ای هم می‌کنیم...
‫یا کل شب فقط ظرف می‌شوریم؟
‫کل شب فقط ظرف می‌شوریم.
‫اولین چک پرداختیم.
‫فلیپه، اولین چک پرداختیمه.
‫دمت گرم گابریل.
‫شوخی می‌کنی.
‫فلیپه، چکم یه مشکلی داره.
‫چکت چه مشکلی داره گابریل؟
‫پول کافی ننوشتن. ‫پس پولش کو؟
‫یه عدد برام نوشتن ‫که بهم پرداخت می‌کنن،
‫اما کلی عدد دیگه داره ازش کسر می‌شه.
‫بده ببینم گابریل.
‫این پول خرج دولت مدنی، دولت فدرال،
‫بیمه و تامین اجتماعیت می‌شه.
‫واسه همین پولش کم شده.
‫ولی با این پول که نمی‌تونم زنده بمونم.
‫شاید بهتر باشه شغل دوم پیدا کنی.
‫شغل دوم؟
‫من که کل شب دارم ظرف می‌شورم. ‫چطور وقت کنم برم شغل دوم؟
‫نمی‌دونم. ‫من که سه تا شغل دارم.
‫- چی؟ ‫- اینجا کار می‌کنم،
‫مکانیک هم هستم،
‫پارکینگ یه اتاق فرار هم اداره می‌کنم.
‫فکر می‌کردم اگه شاغل بشم ‫می‌تونم کل هزینه‌هام رو بدم،
‫یا حتی پس‌انداز کنم ‫که باهاش خوش بگذرونم.
‫شرمنده گابریل. ‫همینه دیگه.
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم.
‫فردا روز مهمی داریم. ‫هیجان‌زده‌ای؟
‫- آره، حاضرم برم خونه. ‫- خوبه.
‫خب، گوش کن.
‫از وقتی اومدی اینجا، ‫دو نفر بودن که مدام...
‫خبرت رو می‌گرفتن.
‫به نظر یه‌کم مشکوک می‌اومدن.
‫یکیشون مو فرفری و معمولی بود.
‫اون یکی موهاش بلند بود.
‫خیلی هم متشخص بود.
‫شبیه پسرهای بد می‌مونه ‫که دل پاکی دارن.
‫می‌دونم منظورت کیه.
‫- آره، می‌شناسمشون. ‫- بهشون زنگ بزن.
‫انگار خیلی نگرانت بودن.
‫شماره من رو به اون قد بلنده هم بده.
‫من که مشکلی ندارم.
‫می‌شه یه سوالی بپرسم؟
‫وقتی آدم‌ها همچین تصادفی می‌کنن،
‫مشکل حافظه پیدا می‌کنن؟
‫اینجا کجاست؟
‫«استون کنیون رود»؟
‫این که آدرس منه.
‫[تحویل سه قلم جنس برای آرج]
‫«تحویل برای آرج»؟
‫از کما به هوش اومده.
‫از کما به هوش اومده!
‫جف؟
‫این اینجا چیکار می‌کنه؟
‫راننده فودزر منه؟
‫سلام، دستت درد نکنه.
‫معلومه قضیه چیه؟
‫از کما در اومدی ‫واسه خودت رامن سفارش دادی؟
‫چرا بهم زنگ نزدی آرج؟
‫گفته بودن ممکنه اینطوری بشه.
‫چون توی کما بودم، ‫حافظه‌ام مشکل پیدا کرده.
‫معذرت می‌خوام، ‫ولی تو رو یادم نمیاد.
‫من رو یادت نمیاد؟
‫بروشور. بذار یه بروشور بیارم برات.
‫بفرما.
‫بهش می‌گن اختلال ‫حافظه‌ای گسسته.
‫به خاطر داروهایی بود ‫که بعد از تصادف بهم دادن.
‫ضربه مغزی شدید شده بودم.
‫پسر، تو شوخیت گرفته؟
‫واقعا من رو یادت نمیاد؟
‫شاید بتونیم حافظه‌ام رو تحریک کنیم.
‫- اسمت چیه؟ ‫- جف.
‫عه، اصلا حضور ذهن ندارم.
‫من رو یادت نمیاد؟
‫اگه بروشور رو بخونی، ‫واقعا کمکت می‌کنه.
‫«مدت زمان از دست دادن حافظه ‫ممکنه متفاوت باشه،»
‫«و به علت خاص کما بستگی داره.»
‫«در بعضی موارد، ‫حافظه ممکنه با درمان به مرور بهتر بشه.»
‫«در باقی موارد، ممکنه حافظه فرد...»
‫«تا ابد برنگرده.»
‫وای.
‫به خاک سیاه نشستیم.
‫الان برگشتی گفتی ‫به خاک سیاه نشستیم؟
‫معلومه که به خاک سیاه نشستیم!
‫به خاک سیاه نشستیم ‫و به زمین گرم خوردیم گابریل.
‫می‌دونی چیه؟ ‫می‌خوام با خدا صحبت کنم.
‫شماره‌اش رو بگیر. ‫همین الان باهاش کار دارم.
‫این کار از سطح من بالاتره.
‫خب، رئیست کیه؟ ‫واسه کی کار می‌کنی؟
‫مارتا.
‫مارتا؟
‫تو واسه یه فرشته ‫به نام مارتا کار می‌کنی؟
‫مارتا.
‫چه بلایی سرت اومده گابریل؟
‫انگار کلا بریدی.
‫دیگه سیگاری هم شدی؟
‫دست از سرم بردار جف. ‫خوشم میاد. فقط همین برام مونده.
‫لطفا ازم قطع امید نکن.
‫می‌خوای فقط ظرف بشوری ‫و سیگار بکشی...
‫یا می‌خوای بال‌هات رو پس بگیری؟
‫می‌تونی پسشون بگیری پسر. ‫مطمئنم می‌تونی. فقط فکر کن!
‫دوستش الناست.
‫در اصل قرار بود به اون کمک کنم،
‫ولی نکردم چون از مسیرش خارج شد.
‫شاید بتونم کمکش کنم ‫دوباره به مسیر برگرده،
‫و همین به آرج کمک کنه ‫که اون به مسیر خودش برگرده.
‫بعدش دوباره می‌خواد برگرده.
‫بعدش من هم به بال‌هام می‌رسم.
‫بعدش تو هم زندگیت رو پس می‌گیری.
‫من همین رو می‌خوام. ‫می‌دونستم از پسش بر میای پسر.
‫دمت گرم. از پسش بر میای گابریل.
‫- آره، آره. ‫- آهای گابریل.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫وقت استراحتت تمومه.
‫لازمت دارم.
‫- برگرد تو رستوران. ‫- چشم فلیپه.
‫قبلش باید شیفتم رو تموم کنم.
‫دمت گرم پسر.
‫این که می‌بینین، عین حقیقته.
‫تو کار قبلیم اتحادیه داشتیم،
‫فقط پول از چکمون کم می‌کردن،
‫و هیچ کاری برامون نمی‌کردن.
‫کربی، وقتی اون اتحادیه ما نبودیم ‫چطور به ما نسبتش می‌دی؟
‫این مزخرفات همون قبلیه است.
‫اگه حقیقت همین نیست، پس چیه؟
‫حقیقت اینه که یکی از اعضای تیممون...
‫هفته پیش افتاد کف زمین ‫و حمله پانیک بهش دست داد.
‫نشسته بود انتخاب می‌کرد ‫کدوم قبض رو پرداخت کنه،
‫نگران بود از خونه‌اش بیرون بشه.
‫می‌دونم فقط اون نیست ‫که از این دغدغه‌ها داره.
‫رفقا، دارن بهمون...
‫دو شیفت‌های بیشتری می‌دن.
‫بیشتر تمرین می‌کنیم، ‫مسئولیت‌هامون بیشتر می‌شه.
‫تهش چی بهمون می‌رسه؟
‫بیست و پنج سنت افزایش حقوق ‫می‌گیریم و بهمون می‌گن آفرین؟
‫ما می‌تونیم از اینجا ‫و کارکنانش محافظت کنیم،
‫ولی اون‌ها دارن بهمون ‫پول کمتر می‌دن،
‫و ما هم با پول‌خرد گرفتن مشکلی نداریم.
‫حالا تصمیمتون چیه؟
‫می‌خواین صدقه‌شون رو قبول کنین؟
‫یا قراره پدرشون رو در بیاریم؟
‫ایول!
‫می‌دونین چیه؟
‫چرا باید پولمون رو خرج ‫مالیات و تامین اجتماعی کنیم؟
‫این پول باید خرج ‫خوش‌گذرونی ما بشه.
‫مثل ناگت مرغ و میلک‌شیک.
‫میلک‌شیک چیز خوبیه، ‫ناگت مرغ چیز خوبیه.
‫حقیقت همینه.
‫سگ‌ها هم خوبن.
‫من اون روز اولین بار ‫رفتم یه سگ رو ناز کردم.
‫شاید بهتر باشه اون‌ها هم سود ببرن.
‫این‌همه به آدم حال می‌دن، ‫ولی به خودشون چی می‌رسه؟
‫یکی نازشون می‌کنه ‫و براشون بیسکوئیت می‌ریزه.
‫کافی نیست!
‫باید بهتر عمل کنیم.
‫هاردور هیون می‌تونه بهتر باشه.
‫هم واسه ما، هم واسه سگ‌ها.
‫سلام داداش.
‫تو توی کدوم واحد کار می‌کنی؟
‫عه، من اینجا کار نمی‌کنم.
‫من توی یه رستوران...
‫باربیکیو کره‌ای ظرف می‌شورم.
‫اجازه ندارم اینجا باشم؟
‫بله.
‫نه.
‫خوبی گابریل؟
‫سلام فلیپه.
‫نه، خوب نیستم.
‫ناراحتم.
‫همه‌چی رو خراب کردم.
‫واسه همین از کار قبلیم اخراج شدم.
‫مگه چیکار کردی؟
‫فرشته بودم.
‫جون آدم‌ها رو موقع پیام دادن ‫حین رانندگی نجات می‌دادم.
‫عه، چه باحال. ایول.
‫بی‌خیال گابریل.
‫دیگه انقدر نوشیدنی نخور.
‫اینطوری که نمی‌شه. ‫دنبال چی هستی؟
‫دلم شغل قبلیم رو می‌خواد.
‫می‌خوام خرابکاریم رو درست کنم.
‫پس بریم تو کارش.
‫تو آدم خوب و متشخصی هستی.
‫من بهت ایمان دارم. ‫ولی حال و احوالت خوش نیست.
‫باید روحیه‌ات رو بالا ببریم.
‫امشب بعد از شیفتت برنامه‌ای داری؟
‫نمی‌دونم. چطور؟
‫بیا بریم کلوپ.
‫بی‌شرف تعطیلاتم رو دزدیده.
‫امیدوارم خوش بگذره.
‫«همکار عزیز فودزر،»
‫«هفته آینده، ‫تحویل‌ها عمدتا با ربات انجام می‌شن.»
‫«امتیاز شما به حد نصاب ما نمی‌رسه»؟
‫«حساب شما فورا ‫غیرفعال شد.»
‫کثافت!
‫ جف؟ ‫- بله!
‫چی شده؟
‫خیلی سخته پسر.
‫مردم چطوری زنده می‌مونن؟
‫چرا همه همیشه خدا ‫انقدر بی‌اعصاب و...
‫بیچاره نیستن؟
‫حتی زندگی من اونقدر بد نیست،
‫حداقل تونستم یه‌کم ‫زندگیم رو نگه دارم.
‫توی زندگی قبلیم ‫فقط می‌رفتم مسافرت،
‫و توی جلسات خیلی، خیلی ‫ساده زوم شرکت می‌کردم.
‫می‌خوام برگردم!
‫گندش بزنن. خوک‌ها اومدن.
‫همین رو کم داشتیم.
‫می‌شه توضیح بدین ‫چطوری ماشینم رو پس بگیرم؟
‫تشریف می‌بری پارکینگ توقیفی،
‫همه جریمه‌های ‫پرداخت‌نشده رو...
‫با هزینه توقیف تقبل می‌کنی.
‫هر روز که ماشینت اونجا بمونه، ‫قیمتش می‌ره بالا.
‫سیستمتون عالیه. ممنون.
‫همین بلا سر آرج هم اومد.
‫چی؟ یعنی چی؟
‫بعد از اینکه اخراجش کردی، ‫رفته بود پلاسما اهدا کنه،
‫بعد توی رستوران دنی بیهوش شد،
‫وقتی بیدار شد، ‫ماشینش رو برده بودن.
‫چه عجیب.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫واقعا نمی‌دونم پسر.
‫هیچ‌جا رو نداریم که بخوابیم. ‫من هم دیگه بی‌کارم.
‫واقعا پول لازمیم.
‫- چیه؟ ‫- پرتی بیبی.
‫ساعت‌هام.
‫بریم ساعت‌هام رو بگیریم.
‫- ساعت‌هات؟ ‫- آره.
‫بزن بریم!
‫اینجا چه خبره؟
‫تولدمه.
‫عه.
‫تولدت مبارک.
‫نه، الان که دیگه تولد آرجه،
‫تولد چهل سالگیم رو دزدیده.
‫حتی خودم تولدم رو یادم نبود.
‫به نظرت همچنان می‌تونیم ‫ساعت‌ها رو برداریم؟
‫آره، چون یادش نمیاد ما کی هستیم.
‫اشکال نداره. ‫اتفاقا خیلی چیز خوبیه.
‫یواشکی می‌رم بالا.
‫هنوز رمز گاوصندوق رو یادمه.
‫اگه بتونم پرتی بیبی رو بردارم، ‫زندگیمون درست می‌شه.
‫هنوز حس خوبی ‫نسبت به دزدید ندارم.
‫اصلا دزدی نیست. ‫چون همه این‌ها مال منه!
‫بیا!
‫راست می‌گی.
‫تقصیر جنابعالیه. ‫تولدم رو خراب کردی.
‫جف، ساعت‌ها رو بردار.
‫باشه. خیلی‌خب.
‫جلوی راه‌پله نگهبان هست.
‫یه دور می‌زنم، ‫صبر می‌کنم تا برن،
‫شاید یه سر سمت میز بوفه برم.
‫حتی کترینگ من رو هم دزدیده!
‫گندش بزنن.
‫باشه، الان برمی‌گردم.
‫تو هم کار خودت رو بکن. ‫همرنگ جماعت شو.
‫بوی بلوبری می‌داد.
‫بعدا می‌بینمت لئونارد.
‫رفیقش از باشگاهه؟
‫سلام! حالت چطوره؟
‫بابای آرج؟
‫زود باشین، بیاین! ‫بیاین، بیاین!
‫جف؟
‫نه تنر، داری چه غلطی می‌کنی؟
‫به اثر هنری که تکیه نمی‌دن داداش.
‫خیر سرش یکی این رو نقاشی کرده.
‫چرا من با این بی‌شعورها رفیقم؟
‫سلام لیندا، چطوری؟
‫سلام، می‌شناسمت؟
‫عه، آم...
‫بذار اینطور بگیم ‫توی دنیای دیگه آشنا بودیم.
‫- چه باحال. ‫- آره.
‫تو اون یارو مو بلنده رو می‌شناسی...
‫- که قدش بلنده؟ ‫- آره. آها.
‫آره، گابریله. فرشته است.
‫- خیلی خوشتیپه. ‫- آره.
‫می‌خوام برم باهاش حرف بزنم.
‫احتمالا متوجه منظورت نشه.
‫جف اینجاست؟
‫عه، نه.
‫ولی شکلات مخدر داریم. ‫می‌خوای یکی بزنی؟
‫- وای، شکلات. ‫- بزن بریم.
‫مرسی.
‫مزه عجیبی داره.
‫- یکی دیگه بخورم؟ ‫- آره.
‫راحت باش داداش.
‫هوم.
‫النا؟
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫دارم کروستینی سالمون سرو می‌کنم.
‫تولدت مبارک.
‫- مرسی. ولی... ‫- یه مدت شروع کردم...
‫با شرکت کترینگ کار کنم.
‫تا رسیدم اینجا نمی‌دونستم آدرس تو بود.
‫- آها. ‫- دیگه باید برگردم سر کارم.
‫ولی...
‫راستی، تولد قشنگیه.
‫خب، آرج رو از کجا می‌شناسی؟
‫وای.
‫- فکر نکنم درست باشه بگم. ‫- عه.
‫می‌تونی راز نگه داری؟
‫من که عاشق رازم.
‫خب، من قبلا فرشته بودم.
‫من جای زندگی آرج رو...
‫- با جف عوض کردم. ‫- آها.
‫ولی آرج نمی‌خواست برگرده،
‫و اینطوری بود که بال‌هام رو ‫ازم گرفتن و من رو انسان کردن.
‫وای خدا.
‫آهای. اینجا چیکار می‌کنی؟ خوبی؟
‫نباید اینجا باشم لئونارد.
‫این خونه و این مهمونی، ‫مال من نیست.
‫انگار از یکی دیگه دزدیدمش.
‫- از بومی‌های آمریکا؟ ‫- نه، اون‌ها نه.
‫ببین، هر کس که چنین دک و پوزی داره...
‫قطعا از یکی دزدیده.
‫اون خدمتکاره رو دیدی که موی بلند داشت؟
‫- دختر سیاه‌پوسته؟ ‫- آره.
‫فکر کردی چون سیاه‌پوستم ‫یعنی آمارش رو دارم؟
‫فکر کردی همه سیاه‌پوست‌های ‫توی مهمونی رو می‌شناسم؟
‫منظورم این نبود.
‫چند وقت پیش بیرون بودیم.
‫دختر خوبیه. ‫ولی من براش زیادی شیکم.
‫همین جدامون کرده.
‫شیک که هستی.
‫ولی دل رئوفی داری.
‫من رو توی خیابون کنار یه بابا دیدی.
‫رفتی برام خونه گرفتی.
‫برام کت و شلوار سفارشی گرفتی.
‫اینجا دارم کروس...
‫کراس... کروس...
‫حتی اسم غذایی که دارم ‫می‌خورم رو بلد نیستم.
‫شاید صرفا خود واقعیت رو نشناخته.
‫آهای.
‫مهمونیت دیگه داره تموم می‌شه.
‫آره، لابد دیگه.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫الان کارت چیه؟ ‫می‌خوای وقت بگذرونیم؟
‫باید اینجا رو تمیز کنم.
‫انگار که دیگه تمیز شده.
‫چیه؟ نکنه ازم متنفر شدی؟
‫نه، ازت متنفر نیستم.
‫حالا که همه رفتن،
‫تو تنها کسی هستی...
‫که حوصله دارم باهاش صحبت کنم.
‫نظرت چیه؟
‫آهنگ بذارم؟ ‫هنوز مهمونی تموم نشده.
‫باختم.
‫الان جوابت چیه؟ ‫می‌خوای جا بزنی؟
‫تو این خونه و استخر رو داری،
‫بعد به من می‌گی که نباید ‫جا بزنم و باید بجنگم.
‫چطور وقتی هشتم گروی نهمه،
‫می‌خوام با یه شرکت بزرگ بجنگم؟
‫اجاره‌ام رفت بالا.
‫خونه‌ام رو از دست دادم.
‫شب توی ماشین فامیلم می‌خوابم آرج.
‫عمرا اگه حرفم رو باور کنی، ولی...
‫من هم توی این شرایط بودم.
‫حتی اگه بوده باشی، ‫الان زندگیت اینه.
‫خیلی هم قشنگه.
‫گندش بزنن! دلم می‌خواد بیام.
‫دلم می‌خواد بیام پاریس، ولی...
‫یادم نمی‌ره کسایی که ‫توی شرایط من هستن چطوری‌ان.
‫جای اینکه این بالا باشم و...
‫باهات غذاهای شیک بخورم...
‫ترجیح می‌دم اون پایین باشم...
‫و نه فقط برای خودم، ‫بلکه برای حق بقیه بجنگم...
‫که بتونن خودشون رو بالا بکشن.
‫باید برم.
‫پرتی بیبی.
‫با تیر زدیم!
‫ای وای! جف، حالت خوبه؟
‫واسه چی من رو زدی؟
‫خودت گفتی تردید نکن، ‫اول شلیک کن، بعدش سوال کن.
‫فکر کردم یه شیشه‌ای هستی ‫که اومدی دزدی!
‫من این رو گفتم؟
‫مگه من رو یادته؟
‫همون موقع هم که برات ‫رامن آوردم من رو یادت بود!
‫- می‌دونستم! ‫- ببخشید!
‫می‌رم زنگ بزنم اورژانس!
‫- همین الان! ‫- مرتیکه کثافت!
‫می‌دونستم! ‫بهم دروغ گفتی و با تیر زدیم!
‫تو آدم بدی هستی آرج!
‫گوشیم رو پیدا نمی‌کنم!
‫با مال من زنگ بزن!
‫آرج؟
‫جف، حالت خوبه؟
‫گابریل، به یه فرشته زنگ بزن ‫که متخصص زخم تیر باشه.
‫چطوری باهاشون تماس بگیرم؟
‫معمولا توی نقاط دیگه شهر مشغولن.
‫من تو رو آوردم توی زندگیم،
‫بهت بوراتا دادم،
‫ولی تو همه‌چیزم رو ازم گرفتی.
‫بهم دروغ گفتی. ‫تولدم رو ازم دزدیدی.
‫بعدش هم با تیر زدیم.
‫متاسفم پسر. ‫اصلا تو چرا توی خونه‌ات تفنگ داری؟
‫آخه فکر نمی‌کردم قرار باشه ‫خودم باهاش تیر بخورم.
‫از لحاظ آماری خیلی رایجه.
‫الان وقتش نیست. خب؟
‫آرج، چرا بهم دروغ گفتی؟
‫زندگیم سخته.
‫مال تو خیلی آسون و باحاله.
‫نمی‌خواستم برگردم.
‫ولی به اندازه کافی اینجا بودم.
‫گابریل، چطوری می‌تونم برگردم؟
‫خب، خودت گفتی.
‫اگه بخوای به زندگی قبلیت برگردی،
‫همین اتفاق میفته.
‫پس چرا اتفاق نمیفته؟
‫چون از روی عذاب وجدان ‫می‌خوای به زندگیت برگردی،
‫ولی هنوز زندگی واقعیت رو ‫ارزش زندگی کردن نمی‌دونی.
‫هیچ امیدی نداری.
‫بذارین ببینم درست فهمیدم. ‫نه‌تنها که باید خودش بخواد برگرده...
‫که من فکر می‌کردم کل قضیه همین باشه...
‫بلکه باید از لحاظ روانی ‫براش آماده باشه؟
‫آره.
‫چرا باید از این زندگی راضی باشه؟
‫جسارت نباشه‌ها.
‫دیگه نمی‌دونم چیکارش می‌شه کرد.
‫خیلی هفته استرس‌زایی بود.
‫می‌خوای برگردیم خونه من؟
‫از لحاظ فنی خونه خودته.
‫خونه ماست؟
‫فعلا.
‫می‌شه من هم بیام؟
‫آره.
‫خوشت اومد؟
‫آره.
‫حالم جا اومد.
‫همین رفت و برگشت‌هاست ‫که تجربه رو خاص می‌کنه.
‫آره.
‫بریم شیرجه بزنیم؟
‫یعنی چی؟
‫برو! برو!
‫تونستی، دو دقیقه شد!
‫- موفق شدی! ‫- ایول گابریل! همینه!
‫من هم می‌خوام برم.
‫گندش بزنن، تیر خوردم!
‫نباید این کار رو بکنم. ‫نباید این کار رو بکنم.
‫واقعا یاد گرفتی با پورشه رانندگی کنی؟
‫آره بابا. با ماشین دنده‌ای که بلدم.
‫باید یاد گرفت دیگه. ‫می‌تونم یادت بدم.
‫حتما یادم بده. خیلی باحاله.
‫شنا خوش می‌گذره؟
‫مارتا.
‫آره، لابد دیگه.
‫خب، حالا آرج دلش می‌خواد برگرده، ‫ولی همچنان نمی‌تونه.
‫وای.
‫من بهت آسون‌ترین ماموریت رو دادم.
‫فقط کافی بود به یکی هشدار بدی،
‫به جاده نگاه کنن ‫و بعدش دیگه کارت تموم شد.
‫می‌دونم.
‫صرفا فکر کردم ‫می‌تونم کمک بیشتری کنم.
‫قطعا کمک زیادی کردی.
‫ظرف شستی، ‫ناگت مرغ خوردی،
‫سیگار کشیدی، ‫نوشیدنی خوردی، صحبت کردی.
‫همه رو دیدم.
‫چطوری کمکش کنم ‫به زندگیش امیدوار بشه؟
‫من عین اون زندگی کردم،
‫درک می‌کنم چرا اصلا ‫هیچ امیدی بهش نداشت.
‫گابریل...
‫بعضی وقت‌ها ارواح از راه به در شده ‫نیاز به فرشته ندارن.
‫فقط به یکی دیگه نیاز دارن.
‫متوجه نمی‌شم.
‫می‌دونم.
‫ولی بهت امیدوارم.
‫گابریل.
‫گرسنه‌ای؟
‫- طبق معمول. ‫- بریم غذا بخوریم.
‫از وقتی که انسان شدم، ‫دو تا تجربه مورد علاقه‌ام...
‫کلوپ رفتن و تاکو خوردنه.
‫- من خیلی انسان بودم، همچنان دوستشون دارم. ‫- من هم همینطور.
‫النا؟
‫سلام. یه لحظه.
‫- اوضاع چطوره؟ ‫- خوبم.
‫با دوست‌هام اومدم تاکو بخورم. ‫تو چطوری؟
‫خوبم. با بچه‌های هاردور هیون اومدیم اینجا.
‫رفته بودیم جلسه. ‫اومدیم غذا بخوریم.
‫جلسه؟
‫قراره یه بار دیگه برای ‫سازماندهی فروشگاه تلاش کنیم.
‫واقعا؟
‫آره.
‫می‌دونم سری پیش که حرف زدیم ‫خیلی ناامید بودم.
‫ولی نمی‌دونم.
‫متوجه شدم که تغییر دادن کار سختیه.
‫بالاخره آدم داره ‫یه چیزی رو تغییر می‌ده.
‫نه، قرار نیست فورا برنده بشیم،
‫ولی اگه به مبارزه ادامه بدیم،
‫همینطور بجنگیم و بجنگیم،
‫در نهایت به نتیجه می‌رسیم.
‫حداقل باورم اینه.
‫بعدش قراره بریم نوشیدنی بخوریم.
‫تو این اطراف جای خوبی سراغ داری؟
‫من یه جا رو می‌شناسم.
‫گابریل.
‫چی شده؟
‫همه رو سرافکنده کردم.
‫تو و جف رو توی شرایط بدی قرار دادم.
‫همه‌چی تقصیر خودمه.
‫چی؟ اینطور نیست. ‫تو که می‌خواستی کمک کنی.
‫رئیسم بهم گفت که آماده نیستم،
‫و اون حقیقت رو می‌دونست.
‫چه حقیقتی؟
‫که من یه‌کم احمقم.
‫احمقی؟ اصلا هم احمق نیستی.
‫احمقم و جا زدم.
‫جا نزدی.
‫تو که زدی.
‫ببین گابریل، من کارم رو از دست دادم. ‫خونه‌ام رو از دست دادم.
‫من هم کارم رو از دست دادم.
‫ناسلامتی یه زمان موجود آسمانی بودم،
‫ولی الان پشت هم دارم سیگار می‌کشم.
‫معتاد نیکوتین شدم.
‫آره، ولی تموم که نشده. شده؟
‫اومدی روی زمین بهم نشون بدی...
‫که زندگیم ارزشمنده.
‫بی‌خیال. همینه دیگه.
‫سعی کردم آرج.
‫ولی انگار ترجیح می‌دی زندگیت...
‫توی یه عمارت استخردار باشه...
‫تا اینکه شب توی ماشین بخوابی ‫و پروتئین بار بخوری.
‫ولی گابریل، من که هیچ‌وقت ‫دنبال این چیزها نبودم.
‫فقط به اندازه کافی می‌خواستم ‫که توش راحت باشم.
‫که حس نکنم تمام مدت تحت فشارم.
‫اگه برگردم ماشین دارم؟ ‫کار دارم؟ چیزی دارم؟
‫نه. هیچ‌کدوم رو نداری.
‫خیلی ترسناکه دیگه.
‫من هم وقتی اخراج شدم خیلی ترسیدم.
‫نمی‌دونستم همچین اتفاقی میفته.
‫خیلی از مواقع اصلا بهم خوش نمی‌گذشت.
‫خوابیدن توی ماشینت خوب نبود،
‫گرسنه بودن خوب نبود، ‫ظرف شستن خوب نبود.
‫ولی...
‫انسان بودن رو دوست دارم.
‫کلوپ دوست دارم، تاکو دوست دارم، ‫فلیپه و جف رو دوست دارم.
‫تو رو هم دوست دارم.
‫اگه برگردم، تو چی می‌شی؟
‫دیگه نمی‌تونم ببینمت؟
‫نه.
‫کارم تموم می‌شه. ‫دوباره فرشته می‌شم.
‫دیگه خبری از تاکو نیست.
‫می‌خوای محض اطمینان ‫یکی برات نگه دارم.
‫چی؟
‫یه بار بابام رو برده بودم تاکو بخوریم،
‫برای تولدش یه پیرهن گرفته بودم،
‫ولی همه‌جاش سس سبز ریخت.
‫کاملا پیرهن رو خراب کرد. ‫عین بچه‌ها بود.
‫هنوز هم تنش می‌کنه،
‫حتی با اینکه لکه‌هاش مونده. ‫چون من براش گرفتم.
‫حتی نمی‌دونه من کی‌ام گابریل.
‫فکر می‌کنه من یه آدم پولدارم...
‫که بهش کلی پول دادم ‫و براش خونه گرفتم.
‫چرا گذاشت این کارها رو براش بکنی؟
‫بهش گفتم چون سیبیل باحالی داره، ‫توی مسابقه برنده شده.
‫آها.
‫- من هم خوشم میاد. ‫- از چی؟
‫از اینکه پیش تو بشینم. بخندم.
‫یکی از بهترین بخش‌های انسان بودنه.
‫آره واقعا.
‫ای کاش فرشته دیگه‌ای داشتی.
‫ازریل هیچ‌وقت نمی‌ذاشت ‫اینطوری بشه.
‫اون کیه؟
‫خیلی فرشته خوبیه. ‫بال‌های بزرگی داره. همه رو راهنمایی می‌کنه.
‫عین ستاره‌های راکه.
‫من گمونم همین فرشته‌ای ‫که حرکات موزون خوب بلده...
‫ناگت مرغ می‌خوره ‫و سایکدلیک گوش می‌ده رو ترجیح می‌دم.
‫جلوی خودم داری اینطوری می‌گی.
‫نچ.
‫این حرف رو از ته دلم زدم.
‫تو فرشته منی.
‫ازریل که نیستی. ‫گابریل هستی.
‫می‌دونی چیه؟ ‫من گابریل رو دوست دارم.
‫حتی گابریل رو ترجیح می‌دم.
‫من جف نیستم.
‫آرجم.
‫اوضاع که فعلا خوب نیست،
‫ولی باید تلاش کنم.
‫می‌خوام ببینم با خودم ‫به کجا می‌رسم.
‫به عنوان آرج.
‫به نظرم زندگیم ارزشمنده.
‫آهای.
‫حالت خوبه؟
‫می‌خوای برسونمت جایی؟
‫چی؟
‫مگه ماشینت رو با یدک‌کش نبردن؟
‫- چرا. ‫- خب دیگه، هوات رو دارم.
‫چیزی خواستی بهم بگو.
‫مرسی.
‫قربونت.
‫[تخلف پارکینگ ‫مبلغ قابل پرداخت: ۱۰۰ دلار]
‫[مجموع پرداختی دریافت‌شده: ۵۹۹.۵۰ دلار ‫پرداخت شد]
‫- الو. ‫- بابا؟
‫سلام، حالت چطوره؟
‫خوبم.
‫راستش... خوب نیستم.
‫عه... جای جدید نگرفتم.
‫هنوز دارم سعی می‌کنم... ‫کار جدید پیدا کنم.
‫اوضاع خیلی خرابه.
‫خیلی‌ها داره بهشون سخت می‌گذره،
‫ولی درست می‌شه.
‫بهت باور دارم.
‫مرسی.
‫ولی چرا قبلش بهم دروغ گفتی؟
‫نمی‌دونم. ‫گمونم صرفا خجالت می‌کشیدم.
‫تو همه‌اش از ناوین حرف می‌زدی...
‫و اینکه چقدر پول در میاره و...
‫نه، نه. ناوین الان حسابی ‫توی دردسر افتاده.
‫- چی؟ ‫- به جرم فرار مالیاتی گرفتنش.
‫اون و رفقاش یه مشت کلاهبردار بودن.
‫حرفم ممکنه عجیب باشه،
‫ولی واقعا خوشحالم ‫این خبر رو شنیدم.
‫جف، قبل از اینکه شروع کنیم،
‫می‌خواستی یه چیزی ‫درباره فودزر بهمون بگی؟
‫آها، آره.
‫باید بهتر با پیک‌هامون رفتار کنیم.
‫منظورم از لحاظ سودشونه.
‫سیستم امتیازدهی که باید ‫از اول طراحی بشه.
‫حقوقشون هم بیشتر می‌کنیم،
‫خیلی، خیلی بیشتر.
‫چرا باید همچین کاری کنیم؟
‫اگه می‌خوان بیشتر پول در بیارن، ‫برن یه کار دیگه پیدا کنن.
‫می‌گیری چی می‌گم؟
‫همه که نمی‌تونن ‫زندگی خوبی داشته باشن.
‫آره.
‫ولی دلیل اصلی اینکه ‫زندگی همه ما انقدر خوبه،
‫به خاطر اینه کلی آدم دیگه هستن،
‫که زندگیشون بده. خیلی بده.
‫ما به این زندگی بدشون نیاز داریم،
‫چون باعث می‌شه زندگی ما ‫انقدر خوب باشه.
‫ولی می‌دونی چیه؟
‫تعداد اون‌ها از شما خیلی بیشتره.
‫یه روز قراره عصبانی بشن.
‫بعدش سازماندهی می‌کنن.
‫بعدش میان سونای شما رو آتیش می‌زنن.
‫توی استخر آب سردتون خرابکاری می‌کنن.
‫در کل بخوام بگم، ‫زندگیتون رو سیاه می‌کنن.
‫پس گور بابای این ربات‌های تحویل غذا،
‫گور بابای هوش مصنوعی.
‫گور بابای همه‌اش.
‫تازه، خبر خوب اینه:
‫اگه از این تصمیم خوشتون نمیاد،
‫من سهم کنترلی این شرکت رو دارم،
‫پس گور بابای خودتون هم باشه.
‫آهای آرج.
‫بطریت یادت نره داداش.
‫[عنوان پست: آیا علاقه‌مند هستید ‫در یک مستند درباره اقتصاد گیگ شرکت کنید؟]