‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از محمد سید و محمد مسعودی»
‫[حومۀ واشینگتن دی.سی]
‫[دکتر کلادیا ییتس]
‫قالم گذاشتی. نوبت گرفتی بودی.
‫کوه‌ها منو فرا خوندن.
‫سِیدی، عادیه که تحت تأثیر اتفاقی که افتاد ‫قرار بگیری.
‫مرگ هر کسی می‌تونه به ما ‫حس اضطرار رو القا کنه.
‫الان مسئله اون اتفاقی که افتاد نیست.
‫من خیلی هم نمی‌شناختمش ولی...
‫اونم مثل من بود.
‫شغلش مثل من بود، هم‌سن من بود.
‫تنها باری که رفتم خونه‌اش، ‫دیدم مثل خونۀ منه.
‫قشنگ ولی سرد.
‫خالی بود، بجز یه گیاه خانگیِ ناراحت ‫که من همون هم ندارم.
‫اون تنها مُرد.
‫سِیدی، روی زمان حال تمرکز کن. ‫حرکت بزرگی نزن، تغییرات بزرگی ایجاد نکن.
‫یعنی با این آقای قایقرانی که ‫الان باهاش آشنا شدم ازدواج نکنم؟
‫شاید بهتر باشه با یه گیاه خانگی شروع کنی.
‫احتمالاً بخورمش.
‫خونۀ سرد و خالی من، ‫یه یخچال سرد و خالی داره.
‫سر راهم وایمیستم تا تنقلات بگیرم.
‫- فردا بهم یه زنگ بزن. ‫- باشه.
‫سم بهش نزدن، مواد مغذی بیشتری داره. ‫برای همین خوشمزه‌تره.
‫پول‌خُرد بیست سِنتی.
‫ببخشید بچه‌ها.
‫[جعبۀ پول]
‫پنج، شش، هفت. ‫روز خوبی داشته باشید.
‫باید توی این سبدهای سرمایه‌گذاری ‫سهام بخری.
‫اگه اون جعبه رو از دست بدی، ‫به خاک سیاه می‌شینی.
‫خب، تو موهات رو از دست دادی؛ ‫تازه اون بهت وصل بوده.
‫خودمو انداختم توی تلۀ متلک‌هات.
‫سلام کول. حالت خوبه؟
‫آره، شنیدم دختره ولت کرده. ‫بدشانسی آوردی، پسر.
‫- ادنا. ‫- وقتی حوصله‌ام سر میره غیبت می‌کنم.
‫محض اطلاع، یه جداییِ توافقی بود.
‫اینو همۀ کسایی که ‫دخترا ولشون می‌کنن میگن.
‫درسته.
‫شاید بهتر باشه کمتر وابسته‌شون بشی. می‌دونی؟
‫دخترا خیلی خوش‌شون نمیاد.
‫وابستگی ندارم.
‫فقط از هم جدا شدیم، همین.
‫در ضمن اصلاً دوست ندارم در موردش صحبت کنم.
‫می‌خوای بری تفریح کنی؟
‫یه خوردنی توی ماشین دارم.
‫نه مرسی.
‫خیلی‌خب، مراقب غرفه‌ام باش. ‫من میرم تفریح کنم.
‫خوش بگذره.
‫- بیا. بیا اینجا. ‫- فقط همون.
‫- فقط این یکی. ‫- اونم می‌خرم.
‫ماهی سالمون. هلیبوت. همه‌شون تازه‌ان.
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫بله، ممنون. ‫می‌خوام اینو بردارم.
‫بگونیا. ‫انتخاب خوبی کردی.
‫- اسمش همینه؟ ‫- آره.
‫واقعاً خوشگله.
‫آره.
‫نذار حیوون‌های خونگی ‫برگ‌هاش رو بخورن. ممکنه کمی سمی باشن.
‫خوشگل و کمی سمی!
‫چرا من هیچ‌وقت از هم‌اتاقی شانس نمیارم؟
‫نمی‌دونستم با همۀ نامزدهای سابقِ من ‫هم‌اتاقی هستی.
‫چقدر آبیاری لازم داره؟
‫هر دو روز یکبار. ‫بگونیا یه مقدار عشق هم لازم داره.
‫راستش برای کارم، خیلی وقتا نیستم.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، حله. ‫عشق کمتر می‌خوای.
‫گیاه مار چطوره؟
‫هر دو هفته یکبار نیاز به آبیاری داره.
‫بعضی وقتا مدت بیشتری نیستم. ‫یعنی در حد یک ماه یا دو ماه.
‫خیلی‌خب.
‫ببخشید، ولی پس اگه هیچ‌وقت خونه نیستی، ‫گیاه می‌خوای چی‌کار؟
‫این‌طور نیست که هیچ‌وقت خونه نباشم. ‫فقط...
‫چطوره یه چیزی برام پیدا کنی ‫که یه مقدار کمتر وابستگی داشته باشه؟
‫صحیح. ‫چطوره یه گیاه مصنوعی بگیری؟
‫غم‌انگیزه!
‫غم‌انگیزتر از کُشتنِ یه گیاه نیست که.
‫ضمناً بعضی از جدیدهاشون، ‫خیلی واقعی به نظر میان.
‫هر چقدر هم بهشون بی‌توجهی بشه ‫نمی‌میرن.
‫بی‌توجهی؟
‫می‌دونی چیه؟ همینو برمی‌دارم.
‫- باشه. ‫- ممنون.
‫ببخشید، نمی‌تونم این گیاه رو بهت بفروشم.
‫اگه بهت بفروشم، وجدان‌درد می‌گیرم.
‫وجدان‌درد؟ ‫مگه کی هستی؟ قدیس حامیِ گیاهان؟
‫فقط معذب میشم به کسی گیاه بفروشم
‫که می‌تونه نسبت به...
‫- یه موجود زنده بی‌تفاوت باشه. ‫- بی‌تفاوت؟
‫با همۀ مشتری‌هات این مدلی صحبت می‌کنی؟
‫چون اگه این‌طور باشه، ‫تعجب می‌کنم که اصلاً فروش داری.
‫نه، در واقع اصلاً اینجا غرفۀ من نیست.
‫نمی‌خوام شریک جرم باشم!
‫پس حاضر نیستی گیاهی که ‫حتی مال خودت نیست رو بهم بفروشی؟
‫- درسته. من... ‫- آهای کول؟
‫- چه خبره؟ ‫- سلام.
‫- اینا گیاه‌های شما هستن؟ ‫- بله.
‫عالیه. چون این آقای دلقک کشاورز ‫بهم نمی‌فروشه.
‫- دلقک کشاورز؟ قشنگ بود. ‫- این گیاه ۱۰ دلاره عزیزم.
‫ادنا...
‫خب، می‌دونی چیه؟ گیاه می‌خوای؟ ‫بیا. کاکتوس.
‫حداقل عشقِ ممکنی که یه انسان ‫می‌تونه ابراز کنه رو نیاز داره.
‫پس قطعاً می‌کُشیش. ‫(یعنی حداقلش رو هم بلد نیستی)
‫باید اخراجش کنید.
‫- اون... ‫- روز خوبی داشته باشید.
‫روحت شاد، گلدون کوچولو.
‫- باورت میشه؟ ‫- نه.
‫حاضر بودم قسم بخورم که یه چیزی میشه
‫- چی؟ ‫- آره.
‫فکر می‌کردم پشت اون دعواهای احمقانه ‫دارید جذب هم می‌شید.
‫- صبر کن ببینم، داشتیم جذب همدیگه می‌شدیم؟ ‫- شوخیت گرفته؟
‫نکنه تو منگی؟ ‫تبادل احساسات‌تون سر به فلک کشیده بود.
‫ادنا، مواظب غرفۀ من باش.
‫آهای، آهای، ببخشید. ببخشید.
‫- ببخشید. ببخشید. ببخشید. ‫- گندش بزنن.
‫سلام. سلام. ‫آره، منم.
‫ببخشید. فقط...
‫اومدی گیاه رو نجات بدی؟
‫نه، نه، برای این نیومدم. خنده‌دار بود.
‫نه، فقط می‌خواستم...
‫می‌خواستم بدونم می‌خوای...
‫یه موقعی با هم بریم بیرون؟
‫- الان جدی هستی؟ ‫- آره.
‫آره، یعنی می‌دونم که
‫می‌دونم که اونجا یه جورایی...
‫داشتم بحث می‌کردیم
‫ولی با خودم گفتم در پسِ اون حرف‌ها...
‫یه چیزایی بود.
‫یه چیزایی؟
‫آره.
‫اشتباه می‌کنم، آره؟
‫خب، شرم‌آور شد.
‫ببخشید، ببخشید. اشتباه برداشت کردم.
‫بدم نمیاد یه قهوه بخورم.
‫قهوه؟ می‌خوای یه لیوان... ‫باشه. یعنی الان؟
‫آره، الان.
‫سوار شو.
‫باشه، خب... ‫باشه، باشه.
‫- راستی من کول هستم. ‫- اوهوم. کمربند!
‫باشه، باشه، باشه، ببخشید.
‫همین‌جوری دَووم میارم.
‫باشه.
‫از این کانال خوشم میاد. ‫منو یاد آمستردام میندازه.
‫خب، جوینده‌های آثار هنری زیاد سفر می‌کنن؟
‫آره. توی سرتاسر دنیا.
‫خیلی خوشم میاد.
‫لحظۀ آخری سوار یه هواپیما میشی
‫و بعد، می‌دونی ازش خارج میشی ‫و میای یه مکان جدید.
‫عجب!
‫ای خدا! نگو یکی از اون مردهای گُنده ‫و سرسختی هستی...
‫که می‌ترسن از کشور برن بیرون.
‫خیلی‌خب، اول از همه ‫ممنون که منو بزرگ و سرسخت صدا کردی.
‫همین روال رو ادامه بده. ‫ضمناً منم سفر می‌کنم. زیاد سفر می‌کنم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫آره، به نظرم مسافرت‌هایی که کمتر براشون...
‫برنامه‌ریزی می‌کنی، ‫ثمره‌شون از همه بیشتره.
‫موافقم.
‫لینکلن اون طرفِ خیابون تیر خورد ‫و خونۀ بغلی مُرد.
‫خب، اوضاع کتابت چطوره؟
‫خب، فعلاً دست نگه داشتم.
‫بابام چند سال پیش آسیب دید، ‫واسه همین برگشتم توی مزرعه کمکش کنم.
‫واسه همین خیلی وقت برای نویسندگی ندارم.
‫متأسفم.
‫عیبی نداره. تکمیلش می‌کنم.
‫تا حالا فیلم «جن‌گیر» رو ندیدی؟ ‫جزو آثار کلاسیکه.
‫یکی از ترسناک‌ترین فیلماییه که ‫ تا حالا ساخته شده.
‫ همینجا هم فیلمبرداری‌اش کردن.
‫نمی‌دونم والا. ‫من از فیلم‌ها نمی‌ترسم.
‫آره. ‫چون «جن‌گیر» رو ندیدی.
‫نه، چون می‌تونی تصمیم بگیری نترسی.
‫خیلی‌خب. یه شرط‌بندی کوچولو. ‫تا اون بالا باهام مسابقه بده.
‫اگه برنده شدم، ‫باید بهم بگی از چی می‌ترسی.
‫- عالیه. ‫- خیلی‌خب، از اعتماد به نفست خوشم اومد.
‫- هِی، صبر کن، صبر کن، صبر کن. ‫- وایستا.
‫بی‌خیال. همه‌شون رو بریز اینجا.
‫می‌خوای وسایلم رو هم حمل کنی؟ ‫خیلی‌خب! صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫دنبال اینی که دلم به حالت بسوزه؟
‫دقیقاً دنبال همینم.
‫آخ، دوستِ من!
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره.
‫و... حرکت!
‫به گمونم ورزش می‌کنی.
‫حالت خوبه؟
‫آره بابا.
‫[نگارخانۀ ملی هنر]
‫وای خدا. من عاشق آثار «مونه»ام.
‫پس می‌تونی تصمیم بگیری که نترسی.
‫شش سالَم که بود،
‫من و مامانم از کشورمون فرار کردیم.
‫با یه قایق.
‫وای خدا. حتماً خیلی...
‫بدتر از اونیه که بتونی تصور کنی.
‫آفتاب، امواج، کوسه‌ها، داد و بیدادِ مردم. ‫گریه‌کردن‌هاشون.
‫وحشت کرده بودم. ‫همه همین‌طور بودن.
‫دل‌شون می‌خواست برگردن ‫ولی ارادۀ مامانم خیلی محکم بود.
‫به مدت پنج روز کمک کرد که ادامه بدیم،
‫تا این‌که رسیدیم.
‫هنوز یادم میاد ‫توی ساحل چطور نگاهش می‌کردن.
‫دلم می‌خواست مثل اون باشم؛
‫قوی و شجاع.
‫پس اون روز، تصمیم گرفتم که ‫دیگه هیچ‌وقتِ هیچ‌وقت نترسم.
‫و نمی‌ترسم.
‫حرفتو باور می‌کنم.
‫ولی خیلی جالبه که از اون فیلمه ‫که یه دخترکوچولو توشه می‌ترسی.
‫- وای خدا. همه‌ش تقصیر خودمه. ‫- گفتی اسمش چی بود؟
‫لحظات باورنکردنی‌ای رو گذروندم.
‫عالی بود.
‫قصد ندارم زیادی صریح باشم
‫ولی اگه یه موقع هوس کردی نوشیدنی بخوری...
‫نظرت با الان چیه؟
‫خیلی‌خب. ‫خیلی‌خب.
‫یه پاتوق عالی بلدم.
‫میری سفر و برای خودت جهان‌بینی می‌کنی
‫و با آدمای جالب آشنا میشی. ‫زندگیِ قشنگیه.
‫جدیداً نسبت به این موضوع شک دارم.
‫یکی از آشناهام اخیراً مُرد. ‫از همکارهام بود.
‫منو به فکر فرو برد.
‫می‌دونی، توی زندگی خیلی چیزا هستن که می‌خوای
‫و خیلی سخته آدمی رو پیدا کنی که...
‫کاش آدما می‌تونستن بیشتر شبیه کاکتوست باشن.
‫که مدام نیاز به آبیاری نداشته باشن؟
‫درسته. دقیقاً.
‫- فقط زندگیِ خودشون رو بکنن. ‫- آره.
‫احتیاج نداشته باشن که یه نفر دیگه ‫پرورش‌شون بده.
‫منطقیه.
‫پس شب بخیر.
‫یعنی، صبح بخیر.
‫عجب ملاقات خوبی بود.
‫منظورت اینه که عجب روزی بود؟
‫درسته. آره، رسماً یه روز شد. ‫تا حالا یه روز کامل بیرون نبودم.
‫آره، منم همین‌طور.
‫خب، خداحافظ.
‫خداحافظ.
‫سلام، کول‌اسلاو. ‫(به معنیِ سالاد کلم)
‫سلام بابا.
‫ممنون که دیشب به‌جام غرفه رو بستی.
‫کاری نکردم. ‫ادنا هم بهم کمک کرد. گیج بود.
‫ببین کی بالأخره اومد خونه.
‫ای خدا. حالا شلوغش نکن، مامان.
‫رفته بوده پیش یه دختر غریبه،
‫نرفته بوده با آلمان‌ها بجنگه که.
‫خیلی‌خب، حالا برامون تعریف کن. ‫سفرۀ دلت رو باز کن.
‫خب، اسمش سِیدی‌ـه و اون...
‫اون فوق‌العاده‌ست. ‫می‌دونم حرفم یه کم عجیب به نظر میاد...
‫ولی فکر کنم اون نیمۀ گمشده‌ام باشه.
‫جداً؟ چقدر سریع!
‫خب، بی‌صبرانه منتظرم ببینمش.
‫بهش گفتی توی دبیرستان کشتی‌گیر بودی؟
‫- نه. ‫- این چیه؟
‫وقتی خواب بوده رفتی بالای سرش ‫ازش عکس گرفتی؟
‫رفیق، خیلی کار عجیبیه!
‫قاتل‌های سریالی قبل از این‌که ‫قربانی‌هاشون رو بکُشن
‫و پلک‌هاشون رو بردارن، این کار رو می‌کنن.
‫شاد بودم. می‌خواستم اون لحظه رو ‫در خاطراتم ثبت کنم.
‫- دوباره شروع کرده؟ ‫- چیو شروع کردم؟
‫آخه کول... تو بعضی وقتا یه کم...
‫خفه‌کننده، وابسته، رقت‌انگیز...
‫- مستأصل و متوهم میشی. ‫- چی؟
‫آره، از این‌جور چیزا. ‫هدیه‌های احمقانه. پیامک‌دادن‌های مداوم.
‫برای همینه که رابطه‌تون با فیونا ‫به جایی نرسید.
‫فیونا خیلی آشغال بود.
‫تو مثل مامانت توی مسائل رُمانتیک درمونده‌ای.
‫بهش بگو توی دبیرستان کشتی‌گیر بودی.
‫ببین، من آدم وابسته‌ای نیستم، ‫خفه‌کننده هم نیستم.
‫و محض اطلاعت، ‫امروز یه پیامک برای سِیدی فرستادم. یکی!
‫سه تا. با چند تا اموجیِ ساده ‫که اونا حساب نمیشن.
‫اموجی‌ها هم حساب میشن.
‫گند می‌زنه به رابطه‌اش. ‫این خط و این نشون.
‫گند نمی‌زنم...
‫واقعاً دختر عالی‌ایه.
‫حالا می‌بینید.
‫[بهترین دیدار دنیا]
‫آهای. روی کار تمرکز کن، کول‌اسلاو. ‫زود باش. کلی برداشت عسل داریم.
‫این کاکتوس متحرک رو هم پیدا کردم.
‫می‌خوای بهت وقت بدم؟
‫نه ردیفه. صبر کن. ‫فقط باید ببندمش. یه لحظه.
‫من جواب بدم؟ می‌تونم جواب بدم. ‫دقیقاً همینجاست. برام خیلی آسونه.
‫الو؟
‫یه خبر خوب.
‫وام‌های نوسازی مسکن به پایین‌ترین حد ممکن رسیدن ‫(تماس تبلیغاتی بود)
‫خبری نشد؟
‫شاید گوشی‌ات خرابه.
‫آره، شاید بهتر باشه ‫یه راه‌اندازی مجدد کامل بکنیش.
‫گوشی‌ام مشکلی نداره.
‫نه، نه، نه. منظورم زندگی‌ات بود.
‫یه کم جسارت داشته باش. ‫دیگه توی خونۀ مامان بابات زندگی نکن.
‫مسافرخونه!
‫خب، مطمئنم این قضیه ‫یه دلیل منطقی‌ای داره.
‫آره داره.
‫زیادی خودشو بهش تحمیل کرده، ‫دختره هم قطع رابطه کرده.
‫قطع رابطه؟
‫آره، یعنی وقتی که یه نفر ‫تمام ارتباطاتش رو قطع می‌کنه.
‫مثلاً، فرض کنیم یه دختر خانم، ‫یه روز یه اشتباهِ...
‫خیلی خیلی وحشتناک بکنه
‫و شماره‌ش رو بده به یارو، ‫و یارو همه‌ش با اموجی بهش پیامک بده.
‫بارها و بارها.
‫باهام قطع رابطه نکرده. خب؟
‫- چرا کرده. ‫- می‌خوای اون سرش رو بگیری؟
‫نه.
‫آهای پسر، به نفس نفس افتادی. ‫چطوره یه کم اسپری‌ات رو بزنی؟
‫یالا. آهای. برش دار.
‫وای خدا.
‫ببخشیدا ولی مخصوصاً اسپری‌ات رو ‫جا گذاشتی؟ (که بیاد بهش برگردونه)
‫بی‌خیال! ‫مگه خودِ آسم به اندازۀ کافی غم‌انگیز نیست؟
‫مخصوصاً جا نذاشتم. ‫یادم رفت گذاشتمش توی کیف دستی‌اش.
‫و یکی از اون تراشه‌ها روش داره. ‫اون ردیاب‌ها که استفاده می‌کنم.
‫خیلی‌خب. حضار عزیز، توجه بفرمایید:
‫زنِ آرزوهام الان توی...
‫- لندن‌ـه. ‫- انگلیس؟
‫- لندن! بانوی مه‌پوش. ‫- کسی به لندن این لقب رو نداده.
‫- بانوی خاکستری. ‫- نه، اون لقب نیویورک تایمزـه.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫برای کارش زیاد سفر می‌کنه.
‫خب، بفرما. منطقیه دیگه.
‫احتمالاً کار فوری پیش اومده و خبرش کردن ‫و مجبور شده با عجله بره اونجا.
‫بستۀ تماس بین‌المللی و اینا هم نداره.
‫شرط می‌بندم پیامک‌هات رو اصلاً ندیده.
‫آره. آره. منطقیه. خیلی‌خب.
‫- دقیقاً. ‫- خیلی‌خب. پس مشکلی نداره؟
‫- به هیچ وجه. ‫- آره.
‫کول، باید بری اونجا.
‫- چی؟ ‫- پاشو برو سورپرایزش کن.
‫حرکت رُمانتیکی میشه. ‫بعداً می‌تونیم برای نوه‌هامون هم تعریف کنیم.
‫مامان، شوخی‌ات گرفته؟ ‫کول بره لندن؟ نه.
‫چرا که نه؟ ‫فرصت فوق‌العاده‌ایه...
‫تا بره اونجا و کنترل زندگی رو به دست بگیره.
‫این‌جوری فکر می‌کنه روان‌پریشی.
‫یا این‌که فکر می‌کنه از اون مردهایی هستم
‫که لحظۀ آخری سوار هواپیما میشن.
‫ولی تو از اون‌جور مردها نیستی. ‫هیچ جا مسافرت نمی‌ری.
‫- اصلاً تا حالا از کشور نرفتی بیرون. ‫- اشتباه می‌کنی.
‫مادرت توی «انتاریو» باردار شد. ‫(آمریکا)
‫کول، از پسش برمیای.
‫آره، ولی مزرعه چی میشه؟ ‫کلی کار هست.
‫- نمی‌تونم همین‌جوری ول‌تون کنم. ‫- کول‌اسلاو، نگرانِ مزرعه نباش.
‫- آره. ‫- کنترل رو بگیر دستت. یالا!
‫آره، برو پیشش.
‫می‌دونید چی دارم؟
‫اون تعطیلات بهاری رو یادتونه ‫که قرار بود برم اسپانیا؟
‫که صندلی‌ام رو بی‌خیال شدم و ‫یه بُن تخفیف گرفتم؟
‫حرف من دقیقاً همینه، کول.
‫تعطیلات بهاری رو از دست دادی ‫تا یه بُن تخفیف احمقانه بگیری
‫که هیچ‌وقت استفاده‌اش نکردی.
‫تو همچین آدمی هستی دیگه.
‫امروز نه.
‫- هنوز داریش... ‫- وای، مو به تنم سیخ شد.
‫ممنون که قبلش هشدار دادی.
‫میرم لندن.
‫[انگلستان؛ لندن]
‫از این کارها نیست که آدمای سیریش می‌کنن. ‫یه حرکت رُمانتیکه.
‫آره، فوق‌العاده‌ست، رفیق. ‫اعتماد به نفست رو تحسین می‌کنم.
‫8000 کیلومتر سفر کردی ‫تا دختری رو سورپرایز کنی که فقط یکبار دیدیش.
‫این دیگه اوج عشق و عاشقیه، رفیق.
‫آره، دقیقاً. تو درک می‌کنی.
‫مخصوصاً این‌که اون باهات قطع رابطه کرده.
‫من... صبر کن ببینم. چی؟ ‫نه، نه، باهام قطع رابطه نکرده.
‫فقط بستۀ تماس بین‌المللی نداره.
‫صحیح.
‫یه جویندۀ آثار هنریِ بین‌المللی ‫بستۀ تماس خارجی نداره.
‫خیلی غیرعادیه.
‫حالا که حرف از حرکات رُمانتیک شد،
‫اون چیزی که اون عقبه چیه؟
‫- یه کاکتوس کوچولوئه، نه؟ ‫- آره.
‫آره، یه شوخی خودمونیه که ما دوتا داریم.
‫یه کاکتوس کوچولو! ‫مطمئنم از خنده روده‌بُر میشه.
‫خیلی‌خب. دیگه تقریباً رسیدیم. ‫پُلِ «تاور بریج».
‫میشه 137 پوند لطفاً.
‫- یه جورایی پول زیادیه، نه؟ ‫- آره، آره، آره، خیلی مزخرفه.
‫هیچ‌وقت نباید از فرودگاه ‫تا مرکز لندن تاکسی بگیری.
‫برات هزینه برمی‌داره، رفیق. ‫خیلی‌خب. خداحافظ.
‫[شهر لندن]
‫[اسپری آسم]
‫مواظب خودت باش. خیلی ممنون.
‫شب خوش. شب خوبی داشته باشی.
‫♪ بذار بهت بگم چی‌کار کنیم ♪ ‫♪ یه دونه تو برمی‌داری، 19 تا من. ♪
‫چون من مأمور مالیاتم.
‫وضعیتِ ما رو ببین.
‫باورم نمیشه دارم برات ‫از آهنگ «مأمور مالیات» نقل قول می‌کنم.
‫مسخره‌ست. خیلی دارم شبیه بابام میشم.
‫چیزایی که میگن حقیقت داره.
‫وقتی یه سلبریتی رو از نزدیک می‌بینی، ‫آی‌کیوت پنجاه نمره کم میشه.
‫- اینجا کجاست؟ ‫- داری توی افسانه‌ها زندگی می‌کنی.
‫توی ترکیه جلوی محموله‌مون رو گرفتی.
‫توی برلین ترور کردی.
‫الانم که این قضیۀ النا و رمز پیش اومده.
‫رئیس مدام در موردت صحبت می‌کنه. ‫تمام فکر و ذکرش شده تو.
‫«مأمور مالیات النا رو کُشت.» ‫«مأمور مالیات رمز رو داره.»
‫«وای که چقدر دلم می‌خواد مأمور مالیات رو ‫پیدا کنم و بکُشمش.»
‫و حالا اینجایی.
‫نه، من مأمور مالیات نیستم. کشاورزم.
‫اومدم لندن تا یه دختره‌ای رو سورپرایز کنم ‫ولی این آقایون پریدن به جونم.
‫استانداردهای طفره‌رفتن!
‫راستش یه کم ناامیدکننده‌ست ‫ولی اجرات...
‫معرکه بود.
‫عین این می‌مونه که واقعاً ‫حرفایی که می‌زنی رو باور داری.
‫چون دارم راستش رو میگم.
‫اشتباه گرفتید. ‫اسم من کول ترنرـه.
‫پاسپورتم اونجا توی کیفه. ‫توی جیب جلویی.
‫معرکه‌ست! ‫امروز واقعاً مایۀ افتخارمه که شکنجه‌ات کنم.
‫خیلی‌خب، یه لحظه صبر کن. صبر کن.
‫- معمولاً با مُشت شروع می‌کنم. ‫- یه لحظه صبر کن.
‫ببین، برای منم یه کم دردناکه.
‫من عاشق اینم که تجربه‌هام رو ‫با دیگران سهیم بشم.
‫روانشناسم میگه آدم همدلی هستم،
‫که یعنی عمیقاً با احساسات دیگران ‫همدردی می‌کنم.
‫ولی حیف شد، چون رئیس خیلی مشتاقه ‫تا رمز رو بگیریم.
‫با «شاخص درد نیش اشمیت» آشنایی داری؟
‫صبر کن. چی؟ یه لحظه وایستا.
‫یه شاخص سنجش برای دردهاییه ‫که از گازها و نیش‌های حشرات حاصل میشه.
‫از درد نیش یه زنبور عسل غربیِ ساده گرفته
‫تا درد مورچۀ فشنگی ‫که باعث میشه «خیس و دعا» کنی.
‫که می‌بینی توی اون جعبۀ روی میز ‫حاضر و آماده‌ست.
‫«خیس و دعا» مخففِ «خیس‌کردنِ شلوار»...
‫و «دعا کردن برای مرگ مرحمت‌آمیزِ مرگه.»
‫ببخشید، آقا.
‫میشه فقط اون کیفه رو یه لحظه برام بیارید؟
‫باور کنید همه‌ش یه سوء تفاهم بزرگه.
‫معمولاً آروم شروع می‌کنیم ‫و کم کم مراحل رو تشدید می‌کنیم.
‫ولی تو آدم خاصی هستی.
‫پس با زنبور قاتل شروع می‌کنیم.
‫گندش بزنن. گندش بزنن.
‫مگر این‌که بخوای رمز رو بهمون بگی.
‫من هیچ رمزی بلد نیستم. ‫دارم میگم که. اشتباه گرفتید.
‫اسم من کول ترنرـه.
‫پاسپورت رو ببینید. ‫همونجا توی کیف‌ـه.
‫عالی شد. ‫قراره کلی حال بده.
‫به من، نه به تو.
‫یا خدا. یا خدا. صبر کن، صبر کن.
‫خدایا، گندش بزنن! گندش بزنن!
‫تو.
‫می‌تونی راه بری؟
‫- چی؟ ‫- می‌تونی راه بری، کول؟
‫سِیدی!
‫سرت رو بنداز پایین، دهنت رو هم ببند.
‫تا کسی آژیر رو به صدا در نیاورده دنبالم بیا.
‫- کار با تفنگ رو بلدی؟ ‫- آره. آره، آره. ولی...
‫به هر کسی بجز من شلیک کن.
‫پشت سرم وایستا. بیا بریم.
‫سِیدی. ای خدا!
‫سِیدی، اینجا چه خبره؟ ‫این آدما کی‌ان؟
‫آدم بدها.
‫برای یکی از مأمورهامون تله کار گذاشتن ‫و تو افتادی توی دام‌شون.
‫مأمور؟ مأمور هنر؟
‫- اینجاست! ‫- بخواب.
‫مأمور هنر نیستی. گرفتم.
‫ببخشید، درک این همه چیز برام سخته.
‫واقعاً کی هستی؟
‫مأمور سازمان سیا. ‫مگر این‌که بعد از این آبروریزی اخراج بشم.
‫راه بیفت.
‫وای خدا، تو جاسوسی!
‫واقعاً می‌دونی داری کجا میری؟
‫بخواب روی زمین!
‫پشت سرت!
‫آسیب دیدی؟
‫نه، این فوق‌العاده‌ترین تجربه‌ایه که تا حالا...
‫واقعاً گیج شدم. ‫همه‌ش در مورد مأمور مالیات ازم سؤال می‌پرسیدن.
‫- در مورد مأمور مالیات ازت سؤال پرسیدن؟ ‫- نه، فکر می‌کنن من مأمور مالیاتم.
‫فکر می‌کنن تو مأمور مالیاتی؟
‫فکر کردن مأمور مالیات ‫گول این تلۀ مسخره‌شون رو می‌خوره؟
‫فکر کردن مأمور مالیات رو گرفتن و اون تویی؟
‫- تو مأمور مالیاتی! ‫- ای خدا.
‫ای خدا!
‫خیلی‌خب. این پایین رو چک کنید.
‫ایست! ‫ایست!
‫بهش شلیک کن.
‫- آهای! آهای! ‫- بهش شلیک کن.
‫دست‌هات رو بیار بالا.
‫گفتی می‌تونی تیراندازی کنی.
‫به قوطی‌های حلبی، نه آدما!
‫ببخشید، ببخشید، ببخشید.
‫اینجائن!
‫اوناهاشن! برید.
‫- راه بیفتید! راه بیفتید! ‫- الان کجائن؟
‫جویندۀ آثار هنری بخوره توی سرت!
‫منم فکر می‌کردم تو فرق داری. ‫مهربون و باحال و بدون نیاز به مراقبت!
‫باورم نمیشه می‌خواستم وقتی برگشتم ‫بهت زنگ بزنم.
‫پوششم بده.
‫کول.
‫واقعاً می‌خواستی وقتی برگشتی بهم زنگ بزنی؟
‫آره، تا این‌که در عرض دو روز ‫بهم یازده بار پیامک دادی.
‫- هفت بار. اموجی حساب نمیشه. ‫- چرا میشه.
‫اموجی‌ها هم حساب میشن. راه بیفت.
‫[پاکستان؛ تنگۀ خیبر]
‫- بجنب! ‫- کدوم گوری هستیم؟
‫بپر! کول، یالا!
‫- یه سنگ قورت دادم. ‫- واینستا.
‫پوششم بده.
‫ایست!
‫از اتوبوس بیاید بیرون.
‫یالا!
‫- نمی‌تونی از بین‌شون رد بشی. ‫- اون سمتی نمی‌ریم.
‫می‌دونی باید چی‌کار کنی؟ ‫قبلاً هم انجامش دادی؟
‫می‌ذارم فکر کنی که قبلاً هم انجامش دادم.
‫باورم نمیشه بعد از یه قرار، ‫باعث شدی منو بدزدن و شکنجه‌ام کنن.
‫خودت بودی که با هواپیما اومدی لندن.
‫یا خدا!
‫- واقعاً از کارهات سر در نمیارم! ‫- چی؟
‫از اونورِ آب سیریش شدی و دنبالم اومدی ‫تا پیدام کنی.
‫این رفتار کاکتوسی نیست!
‫سیریش رو به عنوان فعل استفاده نکن.
‫ضمناً یه حرکت نمادینِ رُمانتیک بود!
‫سوابق‌ات رو چک کردم.
‫اصلاً تا حالا از کشور خارج نشدی.
‫سوابق‌ام رو چک کردی؟ ‫حالا کی سیریشِ اون یکی شده؟
‫سِیدی!
‫مواظب باش.
‫- خفه‌اش کن. ‫- معمولاً تسلیم میشن. (مثل ورزش‌های رزمی)
‫اون تسلیم نمیشه. خفه‌اش کن دیگه.
‫همون چیزیه که فکرش رو می‌کنم؟
‫می‌خواستم باهاش بخندونمت.
‫قبل از این‌که باهاش ‫یه مرد رو بکُشم، خیلی خنده‌دارتر بود.
‫آهای.
‫وقت پیاده‌رویه.
‫خان‌های بزرگ...
‫قبلاً از این زمین‌ها رد می‌شدن.
‫قاتل‌های وحشی‌ای بودن.
‫شایعه شده بود ‫که اگه می‌خوای یه خان رو پیدا کنی،
‫باید از روی جسد آدما رد بشی.
‫الان چهرۀ مأمور مالیات رو داریم.
‫با هیچ موردی از پایگاه داده‌های ‫اطلاعاتی‌مون مطابقت نداشت.
‫حتماً به صورت غیررسمی ‫ازش استفاده می‌کنن.
‫[هدف: مأمور مالیات] ‫[کول ترنر]
‫چه باهوش.
‫[موردی در سازمان‌های دولتی یافت نشد]
‫خون چند نفر به گردنمه.
‫خون آدمای بد رو ریختی. ‫کاری که مجبور بودیم رو کردیم.
‫همیشه به خودت همینو میگی؟
‫خیلی دروغگویی.
‫الان اونی که دروغ گفته من نیستم.
‫چیزایی رو بهت گفتم ‫که تا حالا به کسی نگفتم.
‫همه‌شون حقیقت داشتن.
‫همه‌شون که نه.
‫خیلی‌خب، یه دروغ در مورد شغلم گفتم.
‫منم قشنگ باور کردم. مگه نه؟
‫مخصوصاً اون داستان غم‌انگیزی که ‫در مورد همکارت که مُرده گفتی.
‫اصلاً جالب نبود.
‫اون قضیه واقعی بود. ‫اسمش النا بود.
‫اون‌وقت واقعاً مُرده؟
‫میشه گفت من کُشتمش.
‫چی؟
‫مأمور دشمن بود.
‫برای این آدما کار می‌کرد.
‫گفتی همکارت بوده.
‫بود دیگه. ولی یه جورایی.
‫می‌بینی؟ من همینو میگم.
‫- همه‌ش دروغ پشت دروغ پشت دروغ. ‫- دروغ پشت دروغ نیست.
‫دروغ‌های فرعیِ دروغ اولیه‌ست.
‫- واقعاً از کارهات سر در نمیارم. ‫- ببین...
‫قبول، در مورد شغلم دروغ گفتم.
‫ولی تو در مورد شخصیتت دروغ گفتی.
‫خب، ببخشید که یه سری جزئیات رو ‫دستکاری کردم...
‫تا بلکه فوق‌العاده‌ترین زنی که ‫توی عمرم دیدم رو تحت تأثیر قرار بدم.
‫- بی‌خیال. ‫- زنی که ظاهراً همکارهاش رو می‌کُشه.
‫ای خدا! ‫اون آدمای بی‌گناه رو کُشته بود، کول.
‫می‌دونی چیه؟ دیگه از دستت خسته شدم.
‫سرت رو بنداز پایین، دهنت رو ببند ‫و دنبالم بیا.
‫هر چی زودتر از شرّت خلاص بشم، ‫زودتر برمی‌گردم سراغ مأموریت.
‫حله. می‌دونی چیه؟
‫دلم می‌خواد در اسرع وقت از اینجا ‫و از دست تو خلاص بشم.
‫بایدم بشی.
‫چون من قبلاً با این آدما درگیر شدم ‫و می‌دونم چقدر بی‌رحمن.
‫الان هم که فکر می‌کنن تو منی. ‫پس دنبال تو می‌گردن، مأمور مالیات!
‫با اوتامی صحبت می‌کنم ‫تا برامون وقت بخره.
‫رمز چی شد؟
‫ظاهراً بوریسلوف کُندتر از این حرفا بوده.
‫مثل همیشه.
‫ولی بالأخره می‌دونم مأمور مالیات چه شکلیه.
‫پس پیداش می‌کنم.
‫قضیۀ این یارو چیه؟
‫هیچی نمی‌دونه.
‫این‌طور شکست‌ها از نظر ما مورد قبول نیست.
‫بازی‌ای که می‌کنیم، ‫با همۀ بازی‌ها فرق داره.
‫اگه موفق بشیم،
‫ثروت و قدرت به دست میاریم.
‫و اگه شکست بخوریم، می‌میریم.
‫تازه اگه خوش‌شانس باشیم!
‫نه، خواهش می‌کنم.
‫- خواهش می‌کنم کمکم کنید. ‫- دیگه اشتباهی ازتون نبینم.
‫نه.
‫اون عکس رو به همۀ جایزه‌بگیرهای قارّه بده.
‫یک میلیون دلار جایزه. ‫زنده می‌خوامش.
‫اون تنها راه دسترسی‌مون به اون رمزه.
‫هر کی مأمور مالیات رو بکُشه، ‫اون جایزه برای سرِ اون گذاشته میشه.
‫[پاکستان؛ مینگوره]
‫الان برمی‌گردم.
‫دقیقاً مثل بازار کشاورزهاتون می‌مونه.
‫بریم.
‫داری منو کجا می‌بری؟
‫برت می‌گردونم مزرعه‌ات. ‫مگر این‌که گند بزنی.
‫نزدیکم بمون.
‫خونسرد نشون بده.
‫(صحبت به زبان اردو)
‫حالت چطوره؟
‫چیه؟ رفتار دوستانه، خونسردی رو نشون نمیده؟
‫به‌به! سِیدی آفتاب‌گردون.
‫دوستت کیه؟
‫- من... ‫- یه شهرونده که الان نجاتش دادم.
‫انگار خیلی گشنه‌ای، رفیق.
‫بیاید یه چیزی بدم بخورید.
‫بریم.
‫(صحبت به زبان اردو)
‫بشینید، بشینید. یالا بشینید.
‫باید می‌فهمیدم اون سر و صداهایی که ‫از طرف غار می‌اومد کار تو بوده.
‫همون آدمایی بودن که «ازتک» رو دزدیدن.
‫- «ازتک» چیه؟ ‫- یه سلاح بیوشیمیایی.
‫خیلی ناجوره. اون‌قدر مرگباره که می‌تونه ‫کل خلیج شرقی رو قلع و قمع کنه.
‫این اطلاعات محرمانه‌ست.
‫می‌خوان بفروشنش.
‫ممنون که منو در جریان قرار دادی.
‫با تدابیر حفاظتی گرون‌قیمتی ‫از اون غارها استفاده می‌کنن.
‫فقط یه نفر هست که ‫می‌تونه از این‌جور کارها بکنه.
‫لوِک. ‫نیروی اطلاعاتیِ فرانسویِ بدنام.
‫اکثر دوران جنگ، توی این کشور شِنی بود،
‫بعدش بیزینس خودشو راه انداخت. ‫فروش اسلحه، ترور شخصیت‌ها.
‫اگه هدفت اونه، مواظب باش. ‫مرد خطرناکیه.
‫بگذریم. رفیق، این بهترین «چات» شهره. ‫(نوعی غذا)
‫ازش لذت ببر.
‫اینم مال توئه، آفتاب‌گردون. ‫حسابی تندش کردیم. همون‌جوری که دوست داری.
‫پس شما دوتا... می‌دونی... زوج هستین؟
‫- آره. ‫- نه.
‫آره.
‫- قضیه مال حدود پنج ماه پیش بود. ‫- خیلی وقت پیش بود.
‫می‌دونی، ما تفاهم‌های زیادی داشتیم. ‫چه کاری، چه غیر کاری.
‫مگه نه، محمود؟
‫گرفتم. متوجه شدم.
‫مسئله این چیزا نیست. ‫فقط این‌که بعضی وقتا راحت‌تره که
‫با همکارهای خودت قرار بذاری.
‫همیشه همینه.
‫گرچه اسم رابطۀ ما رو «قرار گذاشتن» نمی‌ذارم.
‫بی‌خیال. میشه بحث رو منحرف نکنیم؟
‫چه قشنگ! باحال شد.
‫- خیلی‌خب. ‫- باحال شد.
‫باید ازتک رو پیدا کنم.
‫و می‌خوام افراد تو ‫کول رو در امن و امان برگردونن آمریکا.
‫- این یارو واقعاً کیه؟ ‫- هیچ‌کس.
‫یه اشتباهه.
‫اشتباه خودتی.
‫بهم گفت جویندۀ آثار هنریه.
‫- صبر کن ببینم. ‫- ای خدا.
‫گفتی چی؟
‫اون نامزدته؟
‫خیلی شوخه.
‫طفلکیِ بی‌چاره.
‫فکر کردی با یه زن جذاب آشنا شدی، آره؟ ‫نه با «ماتا هاری». (فیلم دختر ماتا هاری)
‫ولی ببین، حداقل همون نامزدی کوتاه‌مدت‌تون ‫ارزشش رو داشته.
‫- ای خدا. ‫- نه، ارزشش رو نداشت.
‫بی‌خیال!
‫بی‌خیال. ارزشش رو داشته. ‫برای من که داشت.
‫تازه من دستم رو از دست دادم.
‫از دست دادمش!
‫- صبر کن ببینم، تو دستت رو... ‫- آره. از دست رفته. مصنوعیه.
‫- لمسش کن. ‫- به‌خاطر سِیدی؟
‫- آره، می‌تونی بهش دست بزنی. ‫- نه، ممنون. چطور؟
‫وقتی من و سِیدی با هم بودیم،
‫برای یه سفر کوتاه غیرکاری و رُمانتیک ‫رفتیم میانمار.
‫نه. مأموریت بود.
‫اونجا کلی خوش گذروندیم.
‫نمی‌دونم یادت هست یا نه ‫ولی خلاصه، اوضاع قاراشمیش شد.
‫منو دستگیر کردن و سِیدی گذاشت و رفت.
‫آخرش پلیس مخفی این بلا رو سرم آورد.
‫- وای خدا. ‫- نه، غمت نباشه رفیق.
‫دوتا دست دارم، مگه نه؟ ‫ولی فقط یه جون دارم.
‫می‌دونی بیشتر از همه دلم برای چی تنگ شده رفیق؟ ‫حدس بزن.
‫- آره.
‫دیگه نمی‌تونم کار کنم، مگه نه؟
‫ببخشیدا ولی نامزدت رو ول کردی ‫تا دستش رو قطع کنن!
‫- آخه چه مرگته؟ ‫- هیچ مرگی.
‫منم بودم همین کار رو می‌کردم. ‫مأموریت به جون یه نفر ارجحیت داره.
‫مگه نه، آفتاب‌گردون؟
‫دور و برم رو یه مشت دیوونه گرفتن. ‫صبر کن ببینم.
‫اومدی منو نجات بدی یا آزتک رو به دست بیاری؟
‫تو هدف ثانویه بودی.
‫- اوه، خدای من. ‫- مطمئنم هدف ثانویه‌ی مهمی بودی.
‫و حالا یه نگاه به خودت بنداز، داداش. ‫داری رشد می‌کنی.
‫هر کلمه‌ای که میگی بدترش می‌کنه.
‫- هر کلمه. می‌دونم داری سعی می‌کنی. فقط... ‫- مارکو.
‫- امان از دست این بابا. ‫- هی.
‫اونو می‌بری خونه یا نه؟
‫خواهش می‌کنم بگو باشه.
‫اصلا دوست ندارم یکی از اعضاء و جوارح من ‫مانعی واسه فرار سِیدی ایجاد کنه.
‫البته. بازمانده‌های سیدی ‫باید هوای همدیگه رو داشته باشن، نه؟
‫ممنون.
‫جدی میگم، خیلی ممنون.
‫نه.
‫خداحافظ، کول.
‫خوشحالم زنده موندی.
‫فقط می‌خوام یه چیزی رو خیلی شفاف بگم.
‫دیگه باهام ارتباط برقرار نکن.
‫- خب؟ ‫- با کمال میل.
‫من الانش هم اسمت رو از ذهنم پاک کردم.
‫که در ضمن مطمئنم اسم واقعیت نیست، پس...
‫- باور نکردنیه. ‫- والا به خدا.
‫اون می‌خواست با یه آدم عادی قرار بذاره، ‫ولی فقط به خودش دروغ می‌گفت.
‫- آره. ‫- بگذریم، اخم‌هات رو باز کن
‫دیگه بهش خیره نشو. دیگه گریه نکن. ‫الان دیگه در امانی‌. یالا.
‫اون پشت یه نوشیدنی فروشی داریم.
‫با هم نوشیدنی می‌خوریم .
‫نوشیدنی توی دهنت.
‫اینجا شهر منه. هر اتفاقی اینجا بیفته ‫من از خیلی قبل‌تر ازش خبر دارم.
‫گمونم هر اتفاقی جز این.
‫راه بیفتین. جفت‌تون.
‫- بابت مارکو متاسفم. ‫- تا ما رو به کشتن ندادی ببند گاله رو.
‫نگران نباش. اونو زنده می‌خوان.
‫نمی‌دونم قضیه‌ی تو چیه، ‫ولی مطمئنم واسه تو هم پول میدن.
‫- قطعا میدن. ‫- کول، خفه شو. فقط...
‫سعی دارم زنده نگهت دارم.
‫ترجیح میدی بگم واست پول نمیدن؟
‫چه قشنگ! برین واسه خودتون استراحت کنین خب.
‫اگه مهمه باید بگم اون مامور مالیات نیست.
‫آره، و من نوه‌ی سم نیستم.
‫ها؟ مثل پسر سم، ‫اون قاتل سریالی، ولی فوق حرفه‌ای.
‫من بهترین جایزه‌بگیر زنده هستم.
‫البته بعد از من.
‫خیلی تحسین برانگیز بود.
‫- بریم؟ ‫- باشه، باشه. باشه.
‫تو ناامیدم کردی، مامور مالیات. ‫این زیادی راحت بود.
‫حالا این دوستت به خاطر تو می‌میره.
‫جالبه. معمولا برعکسه.
‫تو بودی که دنبالم به اروپا اومدی.
‫دروغ‌هات منو به دنبالت کشوند.
‫خدایا، شما دو تا باید برین خوش بگذرونین.
‫همین کار هم کردیم. ‫همین باعث شد توی این هچل بیفتیم.
‫خیلی خب، سوار ماشین بشین.
‫خانم می‌رونه. ‫مامور مالیات، تو وسط میشینی.
‫برو اونور، برو اونور.
‫خب، مامور مالیات بازی دربیار.
‫از مامور مالیات به عنوان فعل استفاده نکن.
‫می‌خوای بهمون بگی کی هستی؟
‫بهم میگن پلنگ.
‫اوه، خدای من.
‫بهش می‌گفتن پلنگ.
‫ولی حتی پلنگ‌ها هم توسط شیر،
‫کفتار یا رعد و برق کشته میشن.
‫بندازش بیرون.
‫و راه بیفت.
‫و تو کی هستی؟
‫جایزه‌بگیر.
‫وای. شماها واقعا ‫توی دنیای خودتون اسامی خوبی دارین.
‫مثل دنیای کشتی کج می‌مونه، ولی ترسناک‌تر.
‫این انگشتر رو یه تاب بدم ‫پنجاه هزار ولت برق وارد بدنت میشه.
‫- باعث میشه آرزو کنی کاش مرده بودی. ‫- خیلی دیره.
‫این عالیه. خیلی ممنون بابت این.
‫- ها؟ ‫- نه، داشتم فکر می‌کردم چقدر خوشحالم...
‫که یه پاک هاکی برقی به گردنم چسبیده و...
‫- پنجاه هزار ولت برق آماده‌ست که... ‫- نمی‌تونم تحمل کنم.
‫- ولت قراره وارد... ‫- تو باید خفه شی.
‫وای.
‫شما باید برین به کارتون برسین.
‫می‌دونی چیه؟ وایستا.
‫همینجا نگه دار.
‫ماشین من بهتره.
‫ببین، نمی‌خوام اعتماد به نفست رو ‫به تزلزل بندازم، خدا،
‫ولی دو نفر قبلی زنده نموندن.
‫اعتماد به نفس من متزلزل نمیشه.
‫سال‌ها صرف این کردم خودم رو...
‫گیرتون آوردم، نفله‌ها.
‫اگه قراره جایزه‌ای بگیری، ‫اونا کجا قراره ما رو تحویل بگیرن؟
‫گوش کن، تو رو یه جای امن میذارم.
‫اگه من برنگشتم دنبالت، ‫یه تیم نجات میاد.
‫پس واقعا می‌خوای تنهایی ‫به یه هواپیما مملو از قلچماق‌های مسلح حمله کنی؟
‫باید آزتک رو پیدا کنم. ‫تنها راهم همینه.
‫عجب.
‫خب، نمی‌دونم حرفم ارزشی داره یا نه، ‫ولی بابت مارکو متاسفم.
‫خدای من. واقعا؟
‫می‌دونی، سعی دارم در مورد شخصی ‫که تازگی مرده باهات صحبت کنم.
‫کسی که خیلی خوب می‌شناختی.
‫توانایی اینو داری، ‫یا نکنه این فقط واسه دیدار اوله؟
‫باقی اوقات فقط تو فکر سلاح شیمیایی و رمز...
‫و گلوله و مرگی.
‫صبر کن، چه رمزی؟ ‫منظورت از رمز چیه؟
‫اون یارو توی غار ‫همش در مورد رمز ازم سوال می‌کرد.
‫خدای من!
‫- فکر می‌کنه من رمز رو دارم؟ ‫- آره.
‫و تو الان اینو بهم میگی؟
‫متاسفم.
‫اون زمان یه خرده چیزخور ‫و ربوده شده بودم.
‫باور نکردنیه.
‫همچنین، اگه فراموش کردی ‫باید بگم من کشاورزم.
‫ابرجاسوس نیستم.
‫چرا ازم نپرسیدی مامور شکنجه ‫منو واسه چی شکنجه می‌کرد؟
‫تو باور نکردنی هستی!
‫چیه؟ چیه؟
‫رمز چیه؟
‫حداقل می‌تونی بهم بگی ‫نزدیک بود به خاطر چی بمیرم.
‫آزتک توی یه کیف فوق امنه ‫که بدون رمز باز نمیشه.
‫النا رمزنگاری دی‌ان‌اِی رو پیدا کرد.
‫منظورت از رمزنگاری دی‌ان‌اِی چیه؟
‫رمز یه دنباله‌ی ژنتیکی کامل از یه ارگانیزم زنده‌ست.
‫- به غایت بلند و منحصر به فرد. ‫- وای.
‫قبل اینکه النا بتونه ‫اونو واسه لِوک آپلود کنه جلوش رو گرفتم.
‫پس اونا فکر می‌کنن رمز پیش توئه؟
‫ولی دستم نیست چون اون نابودش کرد.
‫ولی اگه لوک سعی داره اونو از من بگیره،
‫یعنی خودش هم رمز رو نداره.
‫که یعنی نمی‌تونه سلاح رو به خریدار‌هاش بده.
‫- که یعنی... ‫- آزتک هنوز دستشه.
‫که یعنی نقشه عوض شد.
‫بهم اعتماد داری؟
‫شوخیت گرفته؟
‫بابت صداقتت ممنون.
‫تو واقعا... باورم نمیشه...
‫♪چون من مامور مالیات هستم♪
‫♪آره، من مامور مالیات هستم♪
‫- متوجه شدی؟ ‫- آهنگ رو میگی؟ خیلی بامزه بود.
‫کلی خونریزی راه انداختی ‫که دوست‌مون رو برامون بیاری.
‫- احسنت. ‫- ممنون.
‫ولی تعریف که دستمزد حساب نمیشه.
‫پولت رو می‌گیری، جایزه‌بگیر.
‫پس تو مامور مالیاتی.
‫پسر طلایی سازمان سیا.
‫لقبت مثل خودت بامزه‌ست.
‫ولی من تو رو می‌شناسم.
‫می‌شناسمت چون مثل تو بودم.
‫قابل دور ریختن.
‫ولی یه روز دیدم...
‫توی یه خندق حاشیه‌ی شهر کابل ‫دارم از خونریزی جون میدم.
‫همه جا آت و آشغال بود.
‫و بعد یهو، همه چی برام روشن شد.
‫من همه چیزم رو بهشون دادم...
‫و همه چیزم رو فدا کردم.
‫عمرم رو هدر دادم.
‫و ما چی هستیم؟
‫ابزار.
‫قابل دور ریختن.
‫لیاقت‌مون بهتر از ایناست.
‫رمز رو بهم بگو و راهت رو بکش برو.
‫اگه نگی...
‫خب، جفت‌مون می‌دونیم چی میشه.
‫من به چیزی که می‌خوام می‌رسم...
‫و تو به هر حال می‌میری.
‫واسه هیچ و پوچ.
‫به خدا قسم نمی‌دونم رمز چیه.
‫من اصلا مامور مالیات نیستم.
‫خفه شو.
‫میشه برگردیم سر معامله‌مون؟
‫اون پول منه؟
‫پولت به زودی به حسابت واریز میشه.
‫شایعه شده سلاحی دزدیدی ‫که نمی‌تونی ازش استفاده کنی،
‫واسه همین نمی‌تونی پول بدی.
‫و حالا می‌خوای به قولت اعتماد کنم؟
‫نه، نه.
‫پول نقد.
‫و تا وقتی پولم رو نگیرم، ‫اون از جلو چشمم دور نمیشه.
‫یا ما الان می‌کشیمت.
‫و باعث میشی رئیست کسی بشه ‫که قول دستمزد قلمبه میده...
‫و کسی که خواسته‌اش رو اجابت می‌کنه می‌کشه؟
‫بذار حدس بزنم.
‫همین خنگ از اول گمش کرد.
‫وقتی برسین پولت رو می‌گیری.
‫اون بهت گفت خنگ
‫آره.
‫تو روت.
‫وقتی رسیدین اونو بکش.
‫رمز رو بگیر.
‫انتظار دارم بار بعدی که ‫اونو می‌بینم باز باشه.
‫تو نمیای؟
‫اگه وقتی اون کیف رو باز می‌کنی مشکلی پیش بیاد...
‫هر کسی که سوار هواپیماست می‌میره.
‫نمی‌خوام فشاری روی خودت حس کنی.
‫بله، قربان.
‫ما دنبال دنباله‌ی ژنتیکی هستیم‌.
‫می‌دونی "ژنتیکی" یعنی چی؟
‫اون‌ کاکتوسه.
‫تشنه‌اته؟
‫- زرنگ باش. ‫- روانی.
‫من روانی نیستم.
‫می‌دونی کیا اینو زیاد میگن؟ روانی‌ها.
‫توی عمرم با خل و چل‌های زیادی قرار گذاشتم، ‫ولی تو روانی تمومی.
‫قضیه مهم‌تر از من و توئه.
‫و نقشه‌ام جواب داد.
‫بهتر از چیزی که تصور می‌کردم.
‫واقعا؟
‫تصور می‌کردی از این قضیه جون سالم به در ببرم؟
‫آزتک رو پیدا کردیم.
‫به محض اینکه فرود بیایم، ‫کلک اینا رو می‌کنیم.
‫اون وقت در امانیم.
‫دنیا در امان میشه. همه پیروز میشن.
‫قضیه چیه؟
‫قضیه‌ی...
‫از مامور مالیات...
‫انتظار احتیاط بیشتری رو دارم.
‫منم همینطور.
‫خب تو واقعا چی هستی؟
‫نیروی کمکی اجیرشده؟
‫یا فقط نامزد؟
‫باور کن، اون اصلا به درد نامزد بودن نمی‌خوره.
‫می‌دونی، واسم مهم نیست.
‫به هر حال می‌میری.
‫هی، هی، هی. ‫صبر کن، صبر کن. صبر کن.
‫حالا کی خنگه؟
‫من رمز رو دارم.
‫چرنده.
‫اون نداره.
‫من دارم.
‫واقعا؟
‫پس می‌تونیم اونو بکشیم.
‫هی! صبر کن. خیلی خب. صبر کن.
‫رمز. همین حالا!
‫باشه. توی جیبمه.
‫مشکلی نیست.
‫واقعا؟
‫بازش کن.
‫لعنتی!
‫باورم نمیشه ازم همچین عکس گرفتی!
‫از تو نه، از خودم!
‫می‌دونستم آدم بیخودی هستی!
‫من هول نیستم!
‫می‌دونی کیا اینو زیاد میگن؟ هول‌ها!
‫بذار ببینم. بذار ببینم. بذار ببینم.
‫اوه، خدای من.
‫کیف رو بردار و برو.
‫- یه چتر نجات هست. ‫- تو چی؟
‫ماموریت به جون یه نفر ارجحیت داره.
‫نه. نه. اول باید جلوی خونریزیت رو بگیرم. ‫داری خون زیادی از دست میدی.
‫- فقط برو، کول. ‫- من باید...
‫- کول، برو! برو! ‫- سیدی، دارم بهت میگم...
‫از اینجا برو.
‫هی!
‫برو کنار
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫[جزیره‌ی سقطرا، دریای عرب]
‫[شش ساعت بعد...]
‫سیدی؟
‫خدای من.
‫بهت گفتم برو.
‫رفتم.
‫فقط تو رو هم با خودم آوردم.
‫چند ساعت بی‌هوش بودم؟
‫مدتی میشه.
‫انگار با چتر نجات خلاقیت به خرج دادی.
‫انرژی اضطرابی زیادی داشتم.
‫تو آوردیش.
‫آره. آره.
‫آوردیش.
‫- آزتک رو آوردی. ‫- آره.
‫- صبر کن. آروم باش. ‫- یعنی میگم، تو...
‫خون زیادی از دست دادی.
‫خیلی ناجور بود.
‫متاسفم‌. نمی‌دونم چی بگم.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫معذرت می‌خوام. ببخشید. عذرخواهم.
‫الو؟
‫لوک، اوضاع طبق برنامه پیش نرفت.
‫دختره مامور مالیات رو فراری داد.
‫آخه چند بار یه آدم رو از دست میدی؟
‫خوب گوش کن.
‫اگه ۴۸ ساعت دیگه یه سلاح عملیاتی رو تحویل ندیم،
‫خریداران‌مون همه‌مون رو می‌کشن.
‫حالا مامور مالیات رو پیدا کن،
‫وگرنه اونا فرصت نمی‌کنن تو رو بکشن ‫چون خودم می‌کشمت.
‫رئیس. چتر نجات رو پیدا کردیم.
‫خوبه.
‫می‌دونی، به نظرم بسته به قوای جسمیت،
‫بهتره فردا از اینجا بریم.
‫بسته به قوای جسمی تو.
‫باید بهم بگی. این چیز چسبناک چیه؟
‫ترکیب گل پیچ تلگرافی و گاویلاناست.
‫لب ساحل پیداش کردم، ‫لهش کردم و روی زخمت گذاشتم...
‫تا جلوی خونریزی و عفونت رو بگیرم.
‫- از کجا اینو بلد بودی؟ ‫- توی کتاب خوندم.
‫در کل تاریخ، هر فرهنگی ‫دانش خودش از محصولاتی که پرورش میده رو داره...
‫واسه مقاصد غذایی یا پوشاکی و پزشکی.
‫متوجه نمیشم چرا هیچ وقت از کشور خارج نشدی.
‫- شروع شد. ‫- چیه؟ جدی دارم میگم.
‫مشخصا به دنیا علاقه‌مندی.
‫دلم می‌خواست سفر کنم. جدی میگم. ‫فکر می‌کردم بعد از فارغ التحصیلی سفر کنم.
‫می‌دونی، روی کتاب تحقیق کنم. ‫بعد بابام آسیب دید...
‫برگشتم خونه.
‫اون هرگز بهبود پیدا نکرد؟
‫نه، بهبود پیدا کرد. الان حالش خوبه.
‫ولی می‌دونی، داره پیر میشه.
‫و می‌دونی، واسه رقابت ‫باید تولید رو بالا نگه داریم،
‫و کسب و کار رو به تغییره.
‫بگذریم...
‫اونا اونجا به من نیاز دارن.
‫جدی؟
‫تو چی؟ مامانت حتما بهت افتخار می‌کنه.
‫دخترش مامور سازمان سیاست. نه؟
‫دوست دارم فکر کنم بهم افتخار می‌کنه.
‫وقتی بچه‌سال بودم مامانم مُرد.
‫- خدای من، متاسفم. نمی‌دونستم. ‫- عیبی نداره.
‫قول میدم‌. خیلی وقت پیش اتفاق افتاد.
‫می‌دونی، و بعد اینکه اون مُرد، ‫من ارتش رو پیدا کردم.
‫می‌دونی، جایی که می‌تونستم ‫تمرکزم رو بهش معطوف کنم.
‫و بعد سازمان سیا بهم هدف داد.
‫سختی‌هایی که می‌کشیم ما رو قوی‌تر می‌کنه. نه؟
‫فک و فامیل دیگه‌ای نداری؟
‫توی حوزه‌ی کاری من، بهتره تنها باشی.
‫جدی؟
‫نمی‌دونم حرفم ارزشی داره یا نه، ‫ولی به نظرم قطعا هر پدر و مادری...
‫به داشتنت افتخار می‌کنن.
‫می‌دونی چیه؟
‫باورم نمیشه اون آشغال هنوز سالمه.
‫شاید واقعا میشه کاکتوس رو زنده نگه داشت.
‫شاید.
‫فرار کن!
‫مامور مالیات رو زنده بگیرین، ‫دختره رو بکشین، و من آزتک رو پیدا می‌کنم.
‫برو! برو!
‫اوناهاشش.
‫توجه. ما تکاوران دریایی ایالات متحده هستیم.
‫سلاح‌هاتون رو روی ضامن بذارین ‫و بندازین‌شون زمین.
‫لعنتی.
‫کیف کجاست؟
‫مامور رودز. وقتشه بریم خونه.
‫ما خوبیم. ممنون.
‫بریم.
‫[ساختمان مرکزی سازمان سیا، لانگلی، ویرجینیا]
‫- خیلی که سفت نیست، نه؟ ‫- نه.
‫خیلی خب. فقط می‌خواستم مطمئن بشم.
‫آره، خوبه.
‫دستگاه دروغ‌سنج، جکسون؟
‫واقعا واسه پیشی گرفتن از من اینقدر مستأصلی؟
‫من فقط دارم کارم رو انجام میدم، رودز.
‫نه، اگه داشتی کارت رو انجام می‌دادی، ‫باید الان اون بیرون دنبال آزتک می‌بودی.
‫اگه تو کارت رو انجام داده بودی، ‫ما هرگز از دستش نمی‌دادیم.
‫خب، تقصیر اون نیست. ‫اون فقط سعی داشت جونم رو نجات بده.
‫البته.
‫نامزدی که تصادفا در این مسیر همراه شده.
‫به ذهنت خطور نکرد ‫ممکنه اون یه جاسوس خارجی باشه،
‫که سعی داره ماموریتت رو به خطر بندازه؟
‫آره. یه مرد قد بلند و خوشتیپ که فرستاده شده ‫تا فریبت بده و رازها رو از زیر زبونت بکشه.
‫پتی، فقط حواست به دستگاه باشه لطفا.
‫صحیح. شرمنده.
‫جفت‌مون می‌دونیم تو آمارش رو درآوردی. ‫اون یه شهروند عادیه، و پاکه.
‫عجب شهروند عادی‌ای.
‫چون تو جون اونو به جون هزاران نفر اولویت دادی، ‫اگه آزتک عملیاتی بشه.
‫گذاشتم احساساتم افسارم رو دست بگیره.
‫صبر کن ببینم.
‫داری میگی فکر می‌کنی ‫نجات دادنم کار اشتباهی بود؟
‫آره.
‫عالیه.
‫واقعا عالیه.
‫کول، متاسفم، ولی حق با اوناست. ‫جون یه نفر در مقابل هزاران نفر.
‫آره، نه، درک می‌کنم. ماموریت به جون یه نفر ‫ارجحیت داره قشنگ همه چی رو توجیه می‌کنه.
‫دست مارکو، استفاده از من به عنوان طعمه در فرودگاه.
‫- درک می‌کنم. ‫- تو از اون به عنوان طعمه استفاده کردی؟
‫- آره. ‫- نه.
‫خب...
‫مارکو راجع بهت درست می‌گفت. ‫باید با یکی مثل اون ملاقات کنی.
‫بدون هیچ ارتباط عاطفی...
‫- و بدون هراس از از دست دادن یه عضو. ‫- چی؟
‫می‌دونی چیه؟ ‫مارکو درست می‌گفت، ولی نه در این مورد.
‫ما فقط یه بار زندگی می‌کنیم، ‫و تو واسه زندگی کردن زیادی می‌ترسی.
‫مُرده‌ی تک دست اینو گفته.
‫چه خبره؟
‫کول، تو رفتی خونه‌ی والدینت که بهشون کمک کنی.
‫ولی فکر نکنم اونا دیگه بهت نیاز داشته باشن.
‫به نظرم اونا فقط بهونه‌ای واست هستن ‫که از زندگی اجتناب کنی.
‫ببین کی داره سخنرانی می‌کنه.
‫کارت، وظیفه‌ات، فداکاریت، ‫این بهونه‌ای واسته که بقیه رو به زندگیت راه ندی.
‫به نظرم می‌ترسی با بقیه صمیمی بشی.
‫چون اگه صمیمی بشی، ممکنه از دست‌شون بدی.
‫- همونطور که مادرت رو از دست دادی. ‫- هی!
‫در مورد اون صحبت نکن!
‫و من از هیچی نمی‌ترسم.
‫شما دو تا باید برین توی یه اتاق تنها باشین.
‫- اوه، خدای من. ‫- پتی،
‫اون اصلا به دستگاه متصل نیست.
‫متاسفم. ولی شماها، ‫تنش عاطفی در اینجا...
‫رئیس می‌خواد تو رو ببینه.
‫عجب شروع خوبی با یه گیاه خونگی بود!
‫می‌دونم اون تو رو به این ماجرا کشوند...
‫ولی...
‫تو هنوز توی هچل بدی گرفتاری.
‫با پیگرد قانونی مواجه میشی.
‫واسه چی؟ واسه ملاقات با یه دختر در لندن؟
‫واسه چی ازش محافظت می‌کنی؟
‫می‌دونم اوضاع بد به نظر میاد. ‫می‌تونم درستش کنم.
‫هنوزم می‌تونیم لوک رو بگیریم.
‫تو همیشه مامور محبوب من بودی، سیدی.
‫ولی حالا که خودسر شدی، ‫کاری از دستم ساخته نیست.
‫منظورت چیه؟
‫اون آزتک رو از دست نداد، مگه نه؟
‫نه، نه، نه، نه. ‫یه نقشه‌ای توی سرش داره.
‫- نه. نه. ‫- دنبال اینه پولی به جیب بزنه.
‫سیدی هرگز همچین کاری نمی‌کنه.
‫تو گذاشتی آزتک به دست یه خطر بالقوه بیفته.
‫موقتا اخراجی، ‫و یه تحقیقات کامل در موردت انجام میشه،
‫ولی می‌دونی که روال این چیزها چه جوریه.
‫وقتی تحقیقات تموم بشه، ‫شانس بیاری که شغلی داشته باشی.
‫ببین اون چیکار می‌کنه.
‫و این فقط تازه مال ۶ ماه گذشته‌ست.
‫اون دروغگو و قاتله، کول.
‫تو می‌خوای از همچین کسی محافظت کنی؟
‫اونو ببری خونه پیش مامانت؟
‫اوه، خدای من.
‫این چیه؟ یه گیاه خونگی؟
‫خب، گیاه خونگی نیست. ‫اون گل تاج خروسه. یه محصول کشاورزیه.
‫هزاران ساله در آمریکا پرورش داده می‌شد، ‫اغلب برای مقاصد خوراکی،
‫ولی اغلب توسط آزتک‌ها ‫در مراسمات استفاده می‌شد.
‫اوه، خدای من. گیاه مال اون نبود. ‫اونو از هورواث گرفت، همون دانشمنده.
‫اون خیلی به استفاده‌ی آزتک‌ها ‫از قربانی انسانی علاقه داشت.
‫دنباله‌ی ژنتیکی اون گل تاج خروس رمزه.
‫عجب!
‫می‌خوام فورا اون گیاه ‫از آپارتمان النا آورده بشه.
‫می‌دونی، می‌تونیم از این استفاده کنیم ‫تا لوک رو به دام بندازیم. یه پیام بهش میدیم.
‫"مامور مالیات آماده‌ست که رمز رو بفروشه."
‫هرگز باور نمی‌کنه.
‫مگه اینکه سر قلاب طعمه بذاریم.
‫رمز به ۴ بخش تقسیم شده.
‫قسمت اولش رو واسه لوک بفرست.
‫چی؟ بخشی از رمز رو بهش بدیم؟ ‫این احمقانه‌ست.
‫دقیقا. سازمان هرگز اجازه‌ی این کار رو نمیده.
‫پس اگه مامور مالیات این کار رو بکنه، ‫یعنی خودسر شده و پیشنهاد واقعیه.
‫لوک مستأصله. توی تله میفته.
‫این یعنی به مامور مالیات نیاز داریم.
‫من؟ نه، نه، ابدا.
‫فقط واسه حفظ ظاهر. ‫اون اصلا نزدیکت هم نمیشه.
‫خب، پس منو واسه چی لازم دارین؟ ‫از یه آدمک استفاده کنین. جکسون رو با شمایل من بفرستین.
‫ایده‌ی معرکه‌ایه.
‫آقای ترنر، می‌دونم نمی‌خوای این کار رو بکنی، ‫ولی می‌دونم که این کار رو می‌کنی.
‫تا زمانی که لوک فکر کنه تو مامور مالیاتی، ‫جونت در خطره.
‫خب، منو بازداشت محافظتی کنین. ‫تا وقتی طرف رو پیدا می‌کنین منو مخفی کنین.
‫خانواده‌ات چی؟
‫- خانواده‌ام چی؟ ‫- امثال لوک هرگز متوقف نمیشن.
‫تنها راه واسه تضمین امنیت خانواده‌ات...
‫اینه که اونو حذفش کنیم.
‫نه، نه، نه.
‫هی، کول. کول، این زیادی خطرناکه.
‫اونا دارن ازت استفاده می‌کنن.
‫خب، جالبه چون اون الان ‫دقیقا همین رو در مورد تو گفت.
‫بگو ببینم، کدوم یکی‌تون ‫یه ریز جونم رو به خطر میندازین؟
‫می‌دونم عصبانی هستی، ولی این کار اشتباهه.
‫محافظت از عزیزانت هرگز اشتباه نیست.
‫شاید یه روزی اونقدر واسه یه نفر ‫اهمیت قائل بشی که اینو درک کنی.
‫رودز.
‫بی‌خیال، باید این عملیات رو به من بسپری.
‫من بیشتر از هر کسی ‫در مورد تشکیلات لوک اطلاعات دارم.
‫برو خونه، سیدی. و همونجا بمون.
‫نظرت چیه؟
‫نظرم چیه؟ به نظرم تله‌ست.
‫امتحانش کن‌.
‫درسته.
‫شاید تله نیست.
‫یا شاید یه تله‌ی خیلی خوبه. ‫در هر صورت چاره‌ی دیگه‌ای هم مگه دارم؟
‫رئیس.
‫آقای اوتامی. خوشحالم دوباره می‌بینمت.
‫جالبه. وقتی اولین پرداختیم رو قبول کردی،
‫یادت رفت بگی رمز رو نداری.
‫به زودی به دستش میاریم‌. ‫طبق قول آزتک مال شما میشه.
‫گمونم مال منه.
‫با مامور مالیات قرار داری؟
‫با هم میریم.
‫اگه اون رمز رو داشته باشه، معامله‌مون رو تکمیل می‌کنیم. ‫اگه نداشته باشه، من تو رو می‌کشم.
‫آقای اوتامی، به یه شرط.
‫هر اتفاقی افتاد، مامور مالیات بمیره.
‫باشه.
‫ترنر، برو داخل و خوب جلوه کن.
‫بیست دقیقه‌ای کار تمومه.
‫اینقدر به یقه‌ات ور نرو. ‫اینجا انگار صدای طوفان میاد.
‫شرمنده، از کت شلوار متنفرم.
‫- چند نفر آدم دارین؟ ‫- با خودم؟ ۳ نفر.
‫سه نفر؟ منظورت چیه؟ کلا ۳ نفر؟
‫کلا ۳ نفرین؟ ‫با ۳ نفر که نمیشه این عملیات رو انجام داد.
‫سازمان سیا توی خاک آمریکا نمی‌تونه عملیات انجام بده. ‫مجبور شدیم سبک سفر کنیم.
‫سبک سفر کنین؟ ‫مگه دارین توی اروپا سفر می‌کنین؟
‫شما سازمان سیا هستین. اصلا یعنی چی؟ ‫سبک سفر کنین؟
‫آروم باش. افراد لوک فقط باید تو رو اونجا ببینن.
‫به محض اینکه اون پیداش بشه دستگیرش می‌کنیم.
‫تو باید نقشت رو بازی کنی.
‫تو دیگه کشاورز نیستی. یادته؟ ‫تو مامور مالیاتی. حالا برو اونجا.
‫و آدم‌ بدها هرگز نزدیکت نمیشن.
‫سه نفر.
‫اومدن.
‫هدف رو می‌بینیم. سلاح دستشه.
‫آماده‌ی رفتن بشین.
‫جکسون. چی شد؟
‫- کول‌. ‫- چیه؟
‫فرار کن.
‫الان برم؟ باشه. باشه. باشه.
‫یعنی لوک رو از دست میدیم؟
‫جکسون، اگه لوک رو از دست بدین ‫چه اتفاقی برای خانواده‌ام میفته؟
‫من می‌مونم.
‫خب، خب، خب، عجب جای رمانتیکی ‫واسه اولین قرار رسمی‌مون.
‫یه چیز ویژه آوردم که بازش کنیم.
‫معذرت می‌خوام. ‫محافظ‌های تو دیگه پیش‌مون نیستن.
‫اینجوری خودمونی‌تره، نه؟
‫خوبی، مامور مالیات؟
‫دوست ندارم فکر کنم ‫چیزی ممکنه شب‌مون رو خراب کنه.
‫- ممنون. ‫- واسه چی؟
‫که کلک محافظ‌هام رو کندی.
‫دیگه لازم نیست خودم اونا رو بکشم.
‫خواهش می‌کنم.
‫ولی به نحوی حرفت رو باور نمی‌کنم.
‫خب، واسم مهم نیست چی رو باور می‌کنی.
‫من قصد دارم به عنوان یه مرد ‫خیلی پولدار از اینجا برم بیرون و گم و گور بشم.
‫مامور مالیات بزرگ به کشورش خیانت می‌کنه.
‫نه. واسه چی همچین کاری بکنی؟
‫چیزی که در مورد اتلاف عمرم بهم گفتی، ‫اون باعث شد به فکر فرو برم.
‫بیا این شروع جدید رو به تاخیر نندازیم.
‫رمز.
‫اول پول.
‫و قیمتم دو برابر شده.
‫مذاکره دیگه تمومه.
‫خب، هیچ وقت مذاکره تموم نمیشه.
‫می‌دونی،
‫راستش یاد اون باری افتادم که...
‫داشتم به یه دلال سلاح موشک می‌فروختم،
‫و اون یه ریز چونه می‌زد و بی‌خیال نمی‌شد.
‫نهایتا موشک‌ها رو خرید و...
‫و یه ساعت بعد برگشت و گفت،
‫"واسه این موشک‌ها زیادی دادم. ‫قیمت بهتری می‌خوام"، می‌دونی.
‫و من گفتم، "روالش اینجوری نیست. ‫الان دیگه نمی‌تونی چونه بزنی."
‫اون گفت، "پولم رو کامل پس می‌خوام. ‫اصلا دیگه موشک‌ها رو نمی‌خوام."
‫من بهش گفتم، "ببین، ‫نمی‌تونم این موشک‌ها رو پس بگیرم.
‫- یه ساعت دستت بودن." ‫- کافیه!
‫همین الان رمز رو بده!
‫وگرنه جفت‌تون می‌میرین.
‫اون خیلی عصبانی میشه.
‫رمز رو داری؟
‫رمز رو داری یا نه؟
‫چون اگه رمز رو نداشته باشی ‫جفت‌مون حسابی درد می‌کشیم.
‫دوست من؟
‫خوشحالم تونستی بیای.
‫خب، چی می‌تونم بگم؟ ‫فکر کنم دارم بهت عادت می‌کنم.
‫قضیه چیه؟
‫فرصتیه واسه من که تمام بازیکنان رو بررسی کنم.
‫آقای اوتامی، چون پول مال شماست، ‫با شما صحبت می‌کنم.
‫قیمت رمز دقیقا نصف نرخ لوکه.
‫بعد از باز شدن کیف ‫پول رو به این حساب واریز کن.
‫تو مامور مالیاتی.
‫اومدم پولم رو بگیرم.
‫در این صورت، پس تو کی هستی؟
‫نامزدمه.
‫کاملا درسته.
‫اگه رمز رو داشته باشی، شرایطت رو قبول می‌کنم.
‫- آقای اوتامی... ‫- بازش کن.
‫صبر کن. نباید بازش کنی.
‫وقتی عزیزانت در خطر باشن، ‫هر کار لازم باشه می‌کنی.
‫بفرما.
‫آزتک، طبق قول.
‫خیلی ممنون.
‫معامله با شما باعث افتخار بود.
‫بله، خیلی ممنون.
‫گرچه کار من هنوز تموم نشده، ‫ولی کار شما تمومه.
‫چی باعث شده فکر کنی ‫میذارم شما دو تا زنده از اینجا خارج بشین؟
‫اون ۱۰ میلیون دلار جایزه‌ای ‫که واسه سرت گذاشتم شاید کمک کنه.
‫نمی‌دونم چند تا جایزه‌بگیر اینجان،
‫ولی قطعا در موردت خبردار شدن.
‫می‌دونی چی جالبه؟
‫برخلاف تو، من تا همین الان پول رو نداشتم،
‫ولی جایزه‌بگیران لازم نبود اینو بدونن.
‫خیلی خب، لوک. ‫تو خیلی می‌ارزی.
‫- اینو بده من. ‫- تفنگ!
‫هیچ کس تکون نخوره!
‫دخلت اومده، رفیق.
‫به افرادت بگو کار احمقانه‌ای نکنن.
‫و نقشه چیه، ها؟ ‫حالا می‌خوای چیکار کنی؟
‫هیچ کاری نکن. تو با من میای.
‫چطور می‌تونم هیچ کاری نکنم و باهات بیام؟
‫احمق، چطور می‌خوای از اینجا خارج بشی؟
‫بیست میلیون دلار بهت میدم که به اون شلیک کنی. ‫همین الان بکشش.
‫آماده‌ای؟
‫آماده واسه چی؟ ‫نه، آماده نیستم. قطعا آماده نیستم. چی...
‫تو اونا رو بکشون جلو. من دورشون می‌زنم. ‫اون محفظه رو بگیر. همین حالا! برو!
‫راه‌پله‌ها.
‫سیدی؟
‫- جوناس؟ ‫- خیلی دلم برات تنگ شده بود.
‫هنوز دید خوبی دارم.
‫جوناس، الان کار دارم.
‫می‌دونم. ببین، از دست دادن چشم مزخرف بود.
‫گوش دیگه‌ام هم به فنا رفت.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫خیلی خب، باشه. ‫این خفن بود، ولی جرزنیه.
‫تو مامور مالیات نیستی. تو کی هستی؟
‫همون که اون گفت.
‫من نامزدشم.
‫نه!
‫باید منو از اینجا ببری بیرون.
‫نه، تو همینجا می‌مونی.
‫سلاح رو بده من.
‫لعنتی.
‫یالا، مامور مالیات. سلاح رو بده من.
‫باید از خودت خجالت بکشی.
‫این همه استعداد رو هدر میدی.
‫- من و تو می‌تونستیم خیلی کارای خفنی کنیم... تو اصلا هم خفن نیستی
‫تو چی می‌خوای، ها؟ ‫نامزد می‌خوای؟ چقدر پیش پا افتاده.
‫اون تو رو نمی‌شناسه. ‫توی واقعی رو نمی‌بینه.
‫کول؟
‫کول!
‫منو ببر اون سمت!
‫- اون نزدیک بود توی یخچال بمیره. ‫- ولی من این کار رو نکردم. کار اون بود.
‫- توی یخچال، چه مدت؟ ‫- کار تو بود؟
‫- من چرا آخه یه گربه بذارم توی یخچال؟ ‫- چی داری میگی؟
‫- بگو که تو اونو نذاشتی تو. ‫- به نظرم خیلی واضحه.
‫- وقتی در رو بستی حواست به اون نبود. ‫- باز دوباره داستان گربه نه.
‫- کار اون بود. ‫- آره، بازم داستان گربه.
‫خب، اروپا با قطار. ‫خیلی رمانتیک به نظر میاد.
‫اگه می‌خوای کتاب بنویسی، ‫بابد تحقیقات انجام بدی.
‫سیدی اونجاها قراره چیکار کنه...
‫وقتی تو داری طومارهای قدیمی پوسیده ‫در مورد کشاورزی رو می‌خونی؟
‫نگران من نباش. ‫من کلی مشتری دارم که باید برم سراغ‌شون.
‫مطمئنم همه‌شون رو راضی می‌کنی، عزیزم.
‫مطمئنم.
‫آره، معلومه تور می‌کنه.
‫پیدا کردن آثار هنری خیلی هیجان انگیزتر ‫از چیزیه که فکرش رو می‌کردم.
‫- آره. ‫- آره. خدایا، دلم می‌خواد جای تو باشم.
‫یعنی میگم، سوای این بخشش ‫که نامزد داداشمی.
‫چی؟
‫فقط خواهش می‌کنم.
‫- خب... ‫- سر میز شامیم.
‫قول میدین وقتی ما نیستیم ‫از این کوچولو مراقبت کنین؟
‫آره، من عاشق گیاهان آبدارم.
‫- زنده نگه داشتن یه کاکتوس مگه چقدر سخته؟ ‫- گاهی سخت‌تر از چیزیه که فکر می‌کنی.
‫- ولی ارزشش رو داره. ‫- خیلی.
‫یعنی میگم، داریم در مورد کاکتوس حرف می‌زنیم. نه؟
‫ماهی یه بار آبش میدی.
‫- یا داریم... خیلی خب. یه مفهوم نهفته داره. ‫- خیلی خب.
‫- درسته. ‫- یه...
‫- یه معنای پنهان داره. ‫- آره. و خب...
‫- لایه‌هایی داره. ‫- خیلی خب، عالیه.
‫- من و مادرت... ‫- داستان "من و مادرت" نداریم.
‫- در مورد کاکتوس نیست. ‫- نه، نیست.
‫شامل کشتی گرفتن میشه.
‫تا حالا گفته بود توی دبیرستان کشتی می‌گرفت؟
‫نوشیدنیت رو بخور. نوشیدنیت رو بخور.
‫خیلی خب‌.
‫[سه ماه بعد...]
‫- سلام، عزیزم متاسفم دیر کردم. ‫- چه ماشین قشنگی.
‫مطمئنی سازمان سیا بهت اجازه نداد ‫پول اوتامی رو واسه خودت نگه داری؟
‫کاش اجازه می‌داد. اینو قرض گرفتم.
‫جلسه‌ات با پروفسور کرکلند چطور بود؟
‫- خیلی خوب بود. ‫- جدی؟
‫اون کلی تحقیقات معرکه بهم داد.
‫این رائوله.
‫دلال سلاحه،
‫ولی کار توی ماشین می‌مونه.
‫شب بیرون رفتنه
‫وقت خودمونه.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از محمد سید و محمد مسعودی»