‫باید داستانم رو براتون تعریف کنم.
‫در مورد کریسمسه.
‫من کیت ـم.
‫این منم حدود ۲۰ سال پیش.
‫درست بعد از دانشگاه،
‫تو یه شرکت معماری فوق‌العاده ‫تو بوستون مشغول کار شدم.
‫قرار بود دنیا رو تغییر بدم.
‫و بعد دنیام تغییر کرد
‫وقتی تو یه مهمونی با یه دانشجوی پزشکی ‫به اسم اورت رقصیدم.
‫شیفته‌ی هم بودیم.
‫اون حس «عشق اول، ‫که از حواس‌پرتی میری تو دیوار»
‫که حتی فکرت کار نمی‌کنه.
‫همه تجربه‌ش رو داشتیم.
‫پس وقتی اورت رفت شهرش ‫تا مطبش رو راه بندازه،
‫منم باهاش رفتم
‫به شهر جادویی زادگاهش ‫به اسم وینترلایت.
‫خداوکیلی انگار تو مغازه شمع یانکی بزرگ شده.
‫ترک کردنش خیلی سخت بود.
‫ازدواج کردیم، بچه‌دار شدیم،
‫و کشف کردم که دکترهای شهرهای کوچیک ‫در اصل با شغلشون ازدواج کردن.
‫انگار مادر مجرد بودم ‫با یه حلقه ازدواج.
‫و حرفه‌م به عنوان معمار؟
‫پیچش داستانی. به جاش تعمیرکار شدم.
‫بچه‌ها بزرگ شدن.
‫من و اورت از هم دور شدیم.
‫دیگه خوش نمی‌گذروندیم.
‫و اون ایده که «قراره دنیا رو تغییر بدم»؟
‫در واقع، بذارید داستان رو نشونتون بدم.
‫خب، پس مطمئنید می‌خواید طلاق بگیرید؟
‫- آره. ‫- صد درصد.
‫به عنوان شهردار وینترلایت و دوستتون،
‫فکر می‌کنم دارید اشتباه می‌کنید.
‫کریستینا، طلاق به این معنی نیست ‫که هنوز یه تیم نیستیم.
‫خب، از لحاظ قانونی که یه جورایی هست.
‫حتی اسمشو طلاق نمی‌ذاریم. ‫ما آگاهانه جدا می‌شیم.
‫آره، ماه‌هاست جدا شدیم ‫و خیلی خوشحال‌تریم.
‫یه راه سالم‌تر ‫برای فکر کردن به پایان زندگی مشترکه.
‫میشه تابلوش نکنیم؟ می‌دونی ‫مردم این شهر چطورن. ممنون.
‫مافین زنجبیلی؟
‫نمی‌تونی با معده خالی طلاق بگیری.
‫- ایول. ‫- ممنون، باک.
‫باک، بهش نمیگن طلاق. ‫آگاهانه جدا شدن می‌گن.
‫وای.
‫به چی می‌خندید؟ ‫فکر کردم دارین طلاق می‌گیرین.
‫نه، نه. نه. ‫آگاهانه جدا می‌شن.
‫نه بابا؟
‫بچه‌ها، طلاق لازم نیست وحشتناک باشه.
‫چرا، هست.
‫ببینید، می‌دونم ‫این اولین کریسمسمون جدا از همه.
‫- ولی هنوز با هم می‌گذرونیمش. ‫- آره.
‫- درسته؟ به عنوان یه خانواده. عادی. ‫- آره.
‫تمام فعالیت‌های سنتی ‫خانواده هولدن رو انجام می‌دیم.
‫- درسته. ‫- شام کریسمس داریم.
‫- همه‌ی وعده‌ها در سفینه مادر صرف میشه. ‫- فقط باید روش کار کنیم.
‫- آسونه. ‫- آره، تمرین صداقت کامل.
‫و همه جملاتمون رو با
‫«من حس می‌کنم» شروع می‌کنیم.
‫وای خدا!
‫نه.
‫- بیا، عزیزم. ‫- آره.
‫می‌تونی سفارش بدی.
‫- هی! ‫- اینجا.
‫ببخشید دیر کردم. ‫تو بازدید خونه گیر کردم.
‫سلام.
‫خب، بازدید از یه خونه فسقلی، ‫پس مناسب همه نیست.
‫می‌دونی، مخصوصاً هرکی بالای 150سانت باشه.
‫راستی جلسه با کریستینا چطور بود؟
‫بگی‌نگی یه رویداد عمومی بود.
‫ولی چه انتظاری میشه داشت ‫وقتی تو کافی‌شاپ طلاق می‌گیری؟
‫پس به اورت گفتی ‫داری اسباب‌کشی می‌کنی؟
‫دقیقاً نه.
‫فکر کردم شما دوتا ‫سیاست صداقت کامل رو در پیش گرفتید؟
‫آره، فقط در مورد این نه. ‫به بچه‌ها هم نمی‌گم.
‫این آخرین کریسمسمون تو این خونه‌ست،
‫و می‌خوام به شادی بگذره.
‫باورم نمی‌شه ‫داری سفینه مادر رو می‌فروشی.
‫اپریل، یه شغل منتظرمه.
‫به همراهیت نیاز دارم.
‫دختر، ازم می‌خوای از خود گذشته‌ باشم، ‫که درخواست بزرگیه.
‫دختر، نصف عمرم تو این شهر اسیر بودم.
‫دقیقاً چی کار کردم؟
‫بزرگ کردن بچه‌ها؟
‫شکستن سقف شیشه‌ای ‫تو دنیای نخبه تعمیرکاری؟
‫آره، و ساخت مزرعه کِرم ‫در ازای نون پخته.
‫گیب امسال دیپلم می‌گیره، ‫و سیه‌نا دانشگاه میره.
‫این فرصتمه که بزنم بیرون.
‫الف‌های کوچولوی بابانوئل رسیدن!
‫- بابای اورت رو دعوت کردی؟ ‫- حضانت مشترک داریم.
‫سلام!
‫- کیتی عزیزمون اینجاست. ‫- کیتی جونم.
‫سلام.
‫- اپریل، بدترین کارتو بکن. ‫- حله.
‫ببین نمی‌دونستم چی می‌پزی، ‫پس یه کاسرول سیب‌زمینی شیرین آوردم.
‫خیلی لطف کردی.
‫حالا دو تا داریم.
‫هیچ‌وقت سعی نکن ‫تو کریسمس رو دست کیت بزنی.
‫یا عید پاک.
‫- سلام، بابابزرگ‌. ‫- سلام.
‫خوشحال شدم دیدمتون.
‫- گیب، هر بار که می‌بینیمت بلندتر شدی. ‫- آره.
‫واقعاً؟ آره، فکر کنم شماها ‫هر سری کوتاه‌تر می‌شین.
‫به همین خاطر هیچ‌کی نوجوان‌ها رو دوست نداره.
‫اونا هستن. ‫چند دقیقه دیگه میان.
‫- اونا؟ ‫- آره، صبر کن ببین.
‫باشه.
‫- ووهو! ‫- کمکی لازم داری؟
‫- عزیزم! ‫- سلام.
‫سلام. باشه.
‫باشه. باشه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- سلام، نایجل. ‫- سلام!
‫خوبه... آره.
‫سلام.
‫باشه. باشه.
‫- باشه، نایجل، مامانم کیت رو می‌شناسی. ‫- آره.
‫ایشون بابابزرگم و دوستشه، ‫مایک و داریل.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- مادرخوانده‌م، اپریل. ‫- سلام.
‫و بعد این برادر، باشه، وای... ‫نه چندان کوچیکم،
‫گیبریل ـه.
‫چی؟ بچه‌ها، این نایجل ـه.
‫- سلام! ‫- سلام، نایجل.
‫از آشناییتون خوشوقتم. ‫کاش دست خالی نیومده بودم.
‫صبر کن، آوردم. ‫یه چوب‌دستی آوردم!
‫بیا ای جادوی کریسمس!
‫واقعاً چوب‌دستی داری؟
‫- آره. ‫- آره.
‫ازش استفاده کردم تا ‫این خانم زیبا رو طلسم کنم.
‫آخی.
‫وینگاردیوم لویوسا!
‫- وینگاردیوم لوی... ‫- باشه. باشه.
‫بریم… بریم داخل.
‫- آره. باشه. ‫- خوب بود. باشه.
‫کمکی لازم داری؟
‫- خوبه. ولش کن. ‫- نه.
‫- وای. ‫- کیتی کجاست؟
‫باید بگم
‫که نمی‌تونم از شباهت چشمگیر بین شما دوتا بگذرم.
‫باشه. همه همیشه اینو می‌گن، ‫ولی من نمی‌بینمش.
‫ما هیچ شباهتی نداریم.
‫خب، نایجل، تو هم آکسفورد می‌ری، ‫یا جای دیگه؟
‫نه. نایجل دانشگاه نمی‌ره.
‫- مامان. ‫- خب، نمی‌ره.
‫داشتم به نشان روی کتت نگاه می‌کردم.
‫چی نوشته؟ گرل-فین-داف؟
‫«گریفیندور.»
‫آره. نایجل تمام‌وقت ‫به عنوان راهنمای تور هری پاتر کار می‌کنه.
‫- شغلت اینه؟ ‫- ظاهراً.
‫- واقعاً کارش خوبه. ‫- آره. بهترینشم.
‫زبان مارها رو بلدم.
‫سیه‌نا گفته که شما ‫یه سری سنت‌ تعطیلات غیرعادی دارین.
‫آره، که امسال تحریمش کردم.
‫کار موردعلاقه توئه، مامان. ‫برو باهاش خوش بگذرون. باشه؟
‫لذت ببر.
‫پس این سنت‌ها چی هستن؟
‫هدایای دست‌ساز می‌سازیم ‫و به همدیگه می‌دیم.
‫برخلاف هدایای واقعی، که از آمازونن.
‫و کیت تزیینات نمی‌خره. ‫همش پاپ‌کورن و مخروطه کاج هست.
‫از اشیای بازیافتی و پیدا شده ‫وسایل تزییناتی می‌سازیم.
‫- پرنده‌ها چی؟ ‫- پرنده‌ها رو دوست دارم.
‫پرنده‌های اوریگامی می‌سازیم،
‫و بعد روی هر کدوم چیزی ‫که بابتش شکرگزاریم می‌نویسیم.
‫همه‌ش عالی به نظر می‌رسه.
‫اینم یه جور توصیفه.
‫خجالت‌آور هم یه توصیف دیگه‌ست.
‫- آلبوم چی؟ اون عجیب نیست. ‫- درسته.
‫شب کریسمس، ‫آلبوم خانوادگی‌مون رو میاریم بیرون،
‫و مامان و بابا برامون می‌خوننش.
‫- الهی. ‫- خیلی بامزه‌ست.
‫حرف از اورت شد، سلام می‌رسونه.
‫دست داشت بیاد، ‫ولی یه بیمار دقیقه نودی داشت.
‫بتی ـه دیگه. همیشه مشغول کاره.
‫بتی کیه؟
‫والدینم همدیگه رو ‫بتی و آل صدا می‌کنن. نپرس.
‫مشتاقانه منتظرم باهاش آشنا بشم.
‫- و خانم جدیدش. ‫- چی؟
‫- چی؟
‫چرا لگد زدی؟
‫اعلام نکن.
‫- داره بهم نگاه می‌کنه. ‫- تماس چشمی نگیر. جای دیگه رو نگاه کن.
‫کیت، در مورد انرژی زمین‌گرمایی خوندم.
‫- دوست دارم نظرت رو بدونم. ‫- نه، نمی‌خوای. نایجل؟
‫نایجل؟ نایجل، هنوز می‌بینمت.
‫نایجل؟
‫نایجل. نایجل. نکن، نایجل.
‫بگو.
‫بابا بهت نگفته؟
‫بابا دقیقاً چیو بهم نگفته؟
‫که با یکی قرار می‌ذاره.
‫نه، همین الان باباتو دیدم.
‫اگر با کسی بود، بهم می‌گفت.
‫باشه...
‫پس اورت با یکی آشنا شده. ‫خب که چی؟
‫شما خبر داشتید؟
‫تصادفی فهمیدیم.
‫قسم خوردیم راز نگه داریم، ‫که می‌دونی ازش متنفرم، درسته؟
‫و هر دوی شما می‌دونستین؟
‫یعنی، یه جورایی حدس زدم. ‫می‌دونی؟ کلی سرنخ بود.
‫بابابزرگ به من گفت.
‫نگفتش!
‫من ممکنه چیزی گفته باشم.
‫تصادفی.
‫آره، نه.
‫شما ناهار رو نوش جان کنید.
‫من یه لحظه یه کاری دارم.
‫ ببخشید.
‫وقتی برگشتم در موردش حرف می‌زنیم.
‫- می‌خوای بیشتر بدونی؟ ‫- آره، بیشتر. در مورد همه چی.
‫داره می‌ره.
‫باید بهش می‌گفتم.
‫با کسی آشنا شدی؟
‫هنوز درست و حسابی جدا نشدیم.
‫آل، آل، بیمار دارم، ‫و نُه ماه کم نیست.
‫بابات می‌دونست. بچه‌ها می‌دونستن.
‫حتی نامزد عجیب سیه‌نا می‌دونست.
‫منم می‌دونستم.
‫برم لباس بپوشم.
‫نمی‌خواستم اینجوری بفهمی.
‫فقط نتونستم زمان مناسب پیدا کنم ‫که بهت بگم.
‫من حس می‌کنم
‫وقتی با من صادق نیستی،
‫نمی‌تونم بهت اعتماد کنم.
‫خب، من حس می‌کنم در مورد همه چی
‫جز این باهات صادق بودم.
‫فقط نتونستم به زبون بیارم
‫متاسفم.
‫اشکالی نداره.
‫بی‌خیالش. ‫در مورد زنه بگو.
‫اسمش تس ـه.
‫و این طرفا کار داشته
‫توقف کرده خرید کنه، ‫رو یخ لیز می‌خوره، مچ پاش آسیب می‌بینه،
‫و خب به دکتر نیاز داشته،
‫پس من دکترم.
‫پس یه جورایی قوانین اخلاقی رو نقض کردی ‫و باهاش قرار گذاشتی؟
‫- این حتی منطقه خاکستری هم نیست. ‫- منطقه خاکستری نیست؟
‫نه.
‫- نه. ‫- باشه.
‫خب، ممنون که صادق بودی.
‫بی‌صبرانه مشتاقم ببینمش.
‫عالیه.
‫می‌دونی، وقتی باک در مورد ‫جدایی ‌آگاهانه شما دوتا گفت شک داشتم...
‫- آگوست، یکی دیگه می‌خوای؟ ‫- نه.
‫ممنون، دکتر. خداحافظ، کیت.
‫[هجدهم دسامبر]
‫باید یه کم ریسه اونجا ببندی. ‫می‌دونی؟ یه کم زنده‌ش کنی.
‫راستی بخاریم دوباره خراب شده.
‫قسم می‌خورم، نمی‌تونم بخاری ‫یا شوهرمو به کار بندازم.
‫خب، می‌خوای پمپ حرارتی نصب کنی؟
‫- چیه؟ ‫- یه کمپرسوره.
‫- از ترمودینامیک استفاده می‌کنه تا... ‫- هشدار کلمات قلنبه سلنبه‌ی کیت.
‫دیگه گوش نمی‌دم.
‫می‌خوای بیای داخل چای بخوری ‫و ترمودینامیک رو برات توضیح بدم؟
‫چایی رو هستم. ‫نه اون آشغال گیاهی.
‫راستی زنه چطوره؟
‫یعنی تک تک مردم شهر می‌دونن؟
‫من عضو باشگاه کتابم. ‫همه‌ی کارمون غیبت و نوشیدنیه.
‫یه دهه‌ست کتاب نخوندیم.
‫ندیدمش.
‫تو شبکه‌های اجتماعیش سرک نکشیدی؟ ‫چه جور زن سابقی هستی؟
‫- نمی‌خوام سرک بکشم. ‫- آره، همه اینو می‌گیم، عزیزم.
‫هیچ‌وقت جدی نیستیم. اسمش چیه؟
‫تس وایلی.
‫اینجوری نامزد جدید هرب رو پیدا کردم.
‫هرچند تو واقعیت یه شکل دیگه بود.
‫بدون فیلترها خیلی زشت بود.
‫بفرما.
‫اورت با اینه؟
‫مطمئنی؟
‫- اسمش همینه. ‫- باشه. داره چیکار می‌کنه؟
‫مجسمه‌سازی با کَره.
‫تو بعضی جاهای دنیا یه هنر پذیرفته‌شده‌ست.
‫جاهای واقعاً خیلی مسخره.
‫خب،
‫خوشبحالش.
‫فقط همینو میگی؟ بیخیال.
‫این زن غمگین‌تر از سوپ یه روز مونده‌س.
‫برای اورت خوشحالم.
‫حتماً که هستی.
‫حال میده با یکی پایین‌تر از خودت رفته، مگه نه؟
‫باشه، لوازم برای ساخت تزئینات.
‫دو تا لیست آماده کردم.
‫و اگه خیلی سریع باشید، ‫برای همه یه آبنبات چوبی می‌خرم.
‫عاشق کریسمسم!
‫عالیه. حالا باید برم پیداش کنم.
‫اینا مجانی‌ان.
‫باشه. برو، گیب.
‫کیت.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫منظورت چیه اینجا چی کار می‌کنم؟ ‫روزی چهار بار میام اینجا.
‫از اون بطری‌های شیشه‌ای بازیافتی کوچولو داری؟
‫می‌خوام امسال کریسمس عطرمو بسازم.
‫راستی میخ هم می‌خوام.
‫ای وای. ‫هیچ ‌کدومو نداریم.
‫باید سفارش بدم. ‫چطوره بری فردا بیای؟
‫- میخ نداری؟ ‫- نه.
‫- تو راهرو یک هستن. ‫- نه. نه، نیستن.
‫- جابه‌جاشون کردم. ‫- عجیب رفتار می‌کنی.
‫اونجا نیستن. جابه‌جاشون کردم.
‫- کجا جابه‌جاشون کردی؟ ‫- تقاضای زیاد برای خونه‌های کوچولو داشتیم.
‫فکر نکنم درست یادت باشه.
‫- همیشه تو راهرو یک هستن. ‫- کیت، وایسا.
‫شرط می‌بندم میخ‌ها درست اینجان.
‫خدای من.
‫این کیه؟
‫کیت.
‫کیت... کیت! کیت! سلام!
‫- آماده این نیستم. ‫- سلام، کیت. من تسم!
‫اورت کلی تعریفت رو کرده.
‫سلام.
‫احیاناً مجسمه‌سازی با کره می‌کنی؟
‫مجسمه‌سازی...؟
‫نه.
‫خب، حداقل نه با این لباس.
‫می‌دونم تو فروشگاه ابزار یه کم زیادی شیکم.
‫در دفاع از خود، تو کنفرانس ویدئوی کاری بودم، ‫بعد این آقا مجبورم کرد بیام بیرون.
‫- خب، یعنی... ‫- بریم خرید تزیینات کریسمس.
‫اگه ببخشید،
‫باید برم همسایه پیرم دوریس رو بکشم.
‫تو هم اینجایی.
‫چه خبرا، بابا؟
‫این کیه؟
‫- تس، این گیب ـه. ‫- گیبریل.
‫- پسرمه. ‫- آتش‌نشان شجاع.
‫- آره. ‫- باشه، گیب. بریم.
‫- ولی... ‫- صبر کن، مامان، نایجل رو...؟
‫- اومدش. ‫- بابا!
‫- وای. ‫- سلام.
‫خدایا، خوبه می‌بینمت. ‫خدای من. دلم برات تنگ شده.
‫تو باید سیه‌نا باشی.
‫اقتصاد و مدیریت تو آکسفورد می‌خونی، درسته؟
‫- باید نابغه باشی. سلام. ‫- نابغه. وای.
‫- شما؟ ‫- تس ـه.
‫و اگه برات سوال بود، ‫با کره مجسمه نمی‌سازه.
‫- لوازم آوردم! ‫- نایجل اومد.
‫ایناهاش. ‫بالاخره دیدمت. آره.
‫- باشه. ‫- پدر دوشیزه.
‫باشه.
‫اشکال نداره.
‫- اشکال نداره، عزیزم. ‫- اشکال نداره.
‫- خوشوقتم... ‫- به همچنین.
‫تو باید نایجل باشی،
‫متخصص هری پاتر. درسته؟
‫همون...
‫«تو جادوگری، هری.»
‫جنابعالی؟
‫- تس. ‫- تس.
‫آره، منم.
‫[نوزدهم دسامبر]
‫آره، باشه.
‫مقاله دانشگاهتو تموم کردی؟
‫نه.
‫نه؟
‫- چرا اینقدر مشتاقی از دستم خلاص شی؟ ‫- نیستم.
‫فقط می‌خوام بری دانشگاه.
‫آره، چون فکر می‌کنی دانشگاه، ‫مثل بلیط جادویی برای بیرون رفتن از ینجاست، درسته؟
‫چیِ این شهر بده؟ ‫نمی‌فهمم.
‫- اگه اینجا رو دوست داشته باشم چی؟ ‫- قرار نیست بحث کنیم.
‫- باشه. ‫- فقط باید مقاله‌تو بنویسی، باشه؟
‫صبح بخیر.
‫هی. گیب، آماده‌ای؟
‫آره. میرم تو ماشین.
‫بیا، یکی از اینا بگیر، عزیزم.
‫اینجا رو ببین.
‫لطفاً با پسرمون ‫در مورد مقاله دانشگاهش
‫و درخواست‌های بورسیه‌ش حرف بزن؟
‫می‌دونی می‌خواد آتش‌نشان بشه، ‫جون آدما رو نجات بده.
‫یادم بیار چرا مخالف اینیم؟
‫واقعاً می‌خوای سر صبحی بحث کنیم؟
‫- قطعاً نه. ‫- فکر خوبی نیست.
‫باهات موافقم. ‫داری نگرانم می‌کنی.
‫حس می‌کنم ‫الان داری کیک استرس می‌پزی.
‫از اون حادثه بهبود پیدا کردیم؟
‫فکر نکنم هیچ‌وقت بهبود پیدا کنم.
‫خب، حس می‌کنم شاید ‫همه‌مون باید امشب شام بخوریم.
‫- با تس؟ ‫- آره، با تس.
‫پیشنهاد می‌کنی چی کارش کنم؟
‫نمی‌دونم. ببرش هر جا که پیداش کردی.
‫باشه، خب، باشه.
‫حس می‌کنم فکر خوبیه.
‫جلوی بچه‌ها خیلی معذب بودیم، ‫و باید عادیش کنیم.
‫عالیه. حس می‌کنم ساعت ۷:۳۰، ‫خونه من.
‫حس می‌کنم جواب می‌ده.
‫آره. ۷:۳۰، خونه تو.
‫ایول. حس می‌کنم دو تا از مافین‌هاتو بخورم.
‫باشه، حس می‌کنم ‫واقعاً مافین‌هامو دوست داری.
‫[هولدن آچارفرانسه] ‫[صبر نکن، به کیت زنگ بزن.]
‫فقط همین یه شام رو می‌خوریم، باشه؟
‫و بعد سنت‌های معمولمون رو شروع می‌کنیم.
‫فقط می‌خوام با شماها حرف بزنم.
‫می‌دونید، این مرحله جدید ‫رابطه والدینتون
‫ممکنه یه کم عجیب به نظر برسه، درسته؟
‫- نیست. ‫- آره، خب...
‫دیدن باباتون با آدمای دیگه ‫ممکنه سخت باشه.
‫من همیشه بابامو با آدمای دیگه می‌بینم.
‫- من هم. ‫- چی؟ نه.
‫یعنی با کسی جز من.
‫من و باباتون اصلاً تغییر نکردیم.
‫همون آدم‌ها هستیم. ‫به همون چیزها باور داریم.
‫فقط از خونه‌های جداگانه بهشون باور داریم.
‫- حتماً شوخی می‌کنی. ‫- وای.
‫خوشمزه‌س. ‫راستی نظرتون در مورد خونه چیه؟
‫همیشه می‌خواستم تو کریسمس سنگ تموم بذارم.
‫تبریک میگم.
‫صدای ذوب شدن کلاهک‌های یخی قطب رو می‌شنوم.
‫این خیلی ‫«به به، خوشمزه‌س، برو تو شکمم» ـه.
‫من با غذای بیرون زندگی می‌کنم. عاشقشم. ‫نمی‌تونم بپزم.
‫خوشمزه‌ست.
‫- آره. ‫- ممنون.
‫وای، واقعاً خیار دوست داری.
‫نه، بتی ـه. ازشون متنفره.
‫ببخشید، فقط از روی کنجکاوی، ‫چرا همدیگه رو بتی و آل صدا می‌کنین؟
‫من می‌گم. خب، اون اولین ‫محیط‌زیست‌گرایی بود که دیدم،
‫و من مدام صداش می‌کردم آل ‫به‌خاطر آل گور.
‫آره.
‫و آهنگ پال سایمون هست، می‌دونی.
‫♪ می‌تونی بتی صدام کنی ♪
‫♪ و بتی، وقتی صدام می‌کنی ♪
‫♪ آل صدام کن ♪
‫هی. صدای خوبی داری.
‫به هر حال، جوگیر شدیم، ‫و رومون موند.
‫- احمقانه‌ست. ‫- نه! فکر می‌کنم واقعاً شیرینه.
‫یه بار یه نامزد داشتم ‫که صداش می‌کردم «موشک»، می‌دونید.
‫ولی به خاطر این بود که
‫قبلاً تو نیروی هوایی کار می‌کرد.
‫- آره. ‫- آره، حتماً.
‫به هر حال، باید بگم، ‫فکر می‌کنم هر دوتون فوق‌العاده‌این.
‫من سیاست عدم تماس سفت و سخت ‫با زن سابق‌ طرف مقابلم دارم.
‫یعنی پیچوندن، ‫آنفالو، حذف، تکرار.
‫- نیست بشه، می‌دونید؟ ‫- عالیه. خوبه بدونم. آره.
‫داری سعی می‌کنی از دستم خلاص شی؟
‫نه. خوشحالم اینجایی.
‫- مچ پات چطوره؟ ‫- مچ پام خوبه.
‫آره، از قبل شکرگزاری کامل خوب شده. ‫آره.
‫- از شکرگزاری باهاش قرار می‌ذاری؟ ‫- یه جورایی.
‫قرار نه. فقط حرف زدن.
‫- آره، ولی زیاد. ‫- زیاد.
‫خیلی خیلی زیاد. ‫چندین ساعت حرف زدن هر روز،
‫پس، می‌دونید، ‫وقتی اورت اول دعوتم کرد اینجا،
‫فکر کردم یه کم عجیبه، ‫ولی، نمی‌دونم.
‫فقط می‌دونستم باید بیام.
‫آره، و از اون موقع ‫امپراتوریشو از میز آشپزخونه من اداره می‌کنه.
‫امپراتوری؟
‫خب، یه سازمان غیرانتفاعی جهانیه. ‫به زن‌ها کمک می‌کنم کسب‌وکار خودشونو راه بندازن.
‫فقط سعی می‌کنم تفاوت ایجاد کنم.
‫وای. خیلی باحاله. ‫چطور واردش شدی؟
‫خدایا. داستانش طولانیه،
‫ولی فکر می‌کنم بهترین نصیحت اینه که
‫چیزی که دوست داری رو پیدا کن ‫و واقعاً متمرکز بمون.
‫فقط چشمت به جایزه باشه.
‫تمام حواس‌پرتی‌ها رو منحرف‌کننده بدون.
‫همه‌ش تو... تدتاک منه.
‫- بفرمایید. ‫- وای.
‫راسته. آخه اون روز،
‫داشتم خواب باز کردن لوله می‌دیدم،
‫و می‌خواستم ول کنم، ‫ولی ادامه دادم،
‫و می‌دونید چی؟ فکر می‌کنم ‫تفاوت بزرگی
‫تو زندگی اون دوش ایجاد کردم.
‫حالا یادم اومد. اورت گفت ‫که تو... تعمیرکاری.
‫درسته؟ یا آدم فنی؟ ببخشید. ‫خودتو چی صدا می‌کنی، کیت؟
‫عمدتاً خجالت‌زده، تس.
‫- هی، بس کن. نه، نه. ‫- نه.
‫آل واقعاً چسبیه ‫که وینترلایت رو سر پا نگه می‌داره.
‫حتماً.
‫یعنی، نمی‌دونم ‫این شهر بدون اون چی می‌شد.
‫ببخشید، ولی طرز گفتنت «این شهر» ‫خیلی جذابه.
‫حس می‌کنم ‫تو یکی از اون فیلم‌های آمریکایی‌ام.
‫می‌دونی، دختر شهر بزرگ میاد ‫به یه شهر زمستونی جذاب، عاشق می‌شه.
‫یه کم شبیه فیلم «تعطیلات»، می‌دونید؟
‫هر چند، تو اون فیلم، ‫زن سابق مرده بود.
‫ولی تو نمردی،
‫و خدا رو شکر ‫چون خیلی وحشتناک می‌بود،
‫و اصلاً دوست نداشتم.
‫و من...
‫آره، فکر می‌کنم دیگه نباید حرف بزنم.
‫- اشکال نداره. اشکال نداره. ‫- ببخشید!
‫- پس تو نیویورک زندگی می‌کنی؟ ‫- یه پنت‌هاوس تو نیویورک دارم.
‫و یه آپارتمان عالی تو لندن ‫هر وقت باید بپرم اون طرف اقیانوس،
‫که همیشه می‌تونید قرض بگیرید.
‫آره، موقعیت عالی داره.
‫دو تا خیابون ‫از بازار لیدن‌هال فاصله داره،
‫که البته می‌دونید اونجا...
‫- کوچه دیاگون رو فیلمبردای کردن. ‫- آره.
‫- چی؟ ‫- می‌دونستم خوشت میاد.
‫- یعنی، چی؟ تونستی بری سر صحنه؟ ‫- آره. چند بار، در واقع رفتم.
‫تهیه‌کننده‌ها دوستای مدرسه‌ان، ‫پس خیلی خوش‌شانسم.
‫وای. ‫پنج امتیاز برای هافلپاف.
‫آره. خیلی ممنون، جادوگر.
‫هشدار لو رفتن داستان، تس همه رو می‌شناسه، ‫و همه کاری کرده.
‫خب، جز گذروندن کریسمس ‫با یه دکتر خوش‌تیپ
‫و بچه‌های فوق‌العاده‌ش.
‫و اون وقتی که با تو نیستن، ‫البته که باید باشن.
‫آره. در واقع، قراره کلی کار خاص، ‫بعضی‌ها می‌گن غیرعادی،
‫مخصوص تعطیلات انجام بدیم.
‫ما هم می‌تونیم انجام بدیم
‫چون همه قرارامو صبح زود گذاشتم، ‫پس کاملاً آزادیم.
‫حیف شد. ‫یعنی عالیه.
‫ولی فردا صبح کله سحر،
‫یه سورپرایز خیلی خاص ‫برای بچه‌ها دارم، پس اونو از دست می‌دین.
‫خیلی هیجان‌زده‌ام.
‫[بیستم دسامبر]
‫سورپرایز!
‫رسم و سنت جدید!
‫از یه مزرعه درخت امکاناتش بیشتره.
‫قطار دارن.
‫آب سیب گرم دارن.
‫- عکس با بابانوئل. ‫- عکس؟
‫نه. عکس با بابانوئل؟ ‫مگه پنج سالمونه؟
‫طنزه. ‫همه نوجوان‌ها این کارو می‌کنن.
‫هشتگ اخماتو باز کن. کریسمسه.
‫و مجبوریم ساعت هشت صبح انجامش بدیم؟
‫می‌خوایم بهترین درخت رو بگیریم. ‫از جمعیت جلو بزنیم.
‫گفتید کریسمس عادی می‌خواید. ‫منم عادی آوردم! آره.
‫پس قراره یه درخت پیدا کنیم، ‫و خوش می‌گذره!
‫واقعاً؟
‫گیب، مثل شکار گنج فکر کن. ‫عاشق شکار گنجی.
‫درختی پیدا کن که شکل خوبی ‫با فضای دور شاخه‌ها داشته باشه.
‫- مثل اون؟ ‫- پیدا شد.
‫نمی‌فهمم.
‫همیشه می‌خواستید ‫بیاید تو واقعیت درخت انتخاب کنید.
‫یه آب سیب برام بیار.
‫آره، برای منم. ممنون، مامان!
‫اگر بخوای می‌تونم بمونم.
‫باشه...
‫هو هو هو! کریسمس مبارک.
‫کریسمس مبارک. ‫می‌تونی کمک کنی درخت پیدا کنم؟
‫بستگی داره. ‫شیطون بودی یا خوب؟
‫بابانوئل به هر حال کمک می‌کنه. ‫فقط کنجکاوه.
‫چطوره اگه کمک کنی خوب باشم ‫و اگه نکنی شیطون.
‫بابانوئل این جوابو دوست داره.
‫درخت کریسمس زنده می‌گیریم. ‫مشتری زیادی برای این نداریم.
‫باید تبلیغ کنی.
‫یه درخت زنده می‌تونه صدها ‫پوند کربن تو طول عمرش جذب کنه.
‫عالین.
‫عالیه. بابانوئل فکر می‌کنه ‫تو خوشگل‌ترین درخت‌دوستی هستی که دیده.
‫ممنون.
‫پس،
‫قراره کل مکالمه ‫در قالب سوم شخص
‫حرف بزنی؟
‫نه، نه، نه، چون اسمم بابانوئل نیست،
‫پس از نظر فنی، بابانوئل ‫در قالب سوم شخص باهات حرف نمی‌زنه.
‫چت مور. تازه‌وارد از پورتسموث. ‫اونجا زیادی اعیانی شد.
‫کیت هولدن.
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- دارم می‌بینم حلقه ازدواج داری.
‫می‌خوای مخ منو بزنی؟
‫آره. باهوشی، بامزه‌ای، ‫زیبایی، و ظاهراً مجردی،
‫که، چرا اینجوریه... خدا می‌دونه؟
‫- چند سالته؟ ‫- بیست و هشت.
‫- هم‌سن تو. ‫- خیلی بانمکی.
‫ممنون.
‫آره، هنر رزمی کراو ماگا رو امتحان کردم. ‫به درد من نمی‌خورد. یه کم خشن بود.
‫آره.
‫پس رفتم سراغ یوگا.
‫- باشه. ‫- آره.
‫- ممنون.
‫خواهش می‌کنم. در واقع،
‫چراغ‌های کریسمس بیرون آویزون می‌کنم، ‫باتری ماشین استارت می‌زنم،
‫حتی برف‌روب خودمم دارم ‫اگر چیزی مثل این بخوای.
‫- خدمات سه‌گانه. ‫- آره.
‫خب، ممنون که کمک کردی.
‫خب، می‌تونی بذاری با دعوتت به شام ‫ازت تشکر کنم.
‫و به خانم بابانوئل خیانت کنم؟ ‫نمی‌تونم بذارم این کارو کنی.
‫نه. جدا شدیم. ‫مشکلی نداره.
‫اگه ندونه، ضرری نداره.
‫این کارتمه. ‫یه وقتی زنگ بزن.
‫این شماره‌مه. کلاه‌های زیادی سرم می‌ذارم.
‫- «چت مور». ‫- آره.
‫«کلاه‌های زیادی سرم می‌ذارم.»
‫خودمم.
‫- خداحافظ. ‫- بعداً ببینمت.
‫ممنون.
‫- خداحافظ، مامان. ‫- کجا می‌رید؟
‫قراره بریم بابا و تس رو تو مرکز شهر ببینیم.
‫- ولی وقت اوریگامی ـه. ‫- می‌شه اوریگامی رو بعدا درست کنیم؟
‫بابا هیچ‌وقت مرخصی نمی‌گیره، ‫و نمی‌خوایم از دستش بدیم، پس...
‫آره. باشه.
‫- خوش بگذره. ‫- خداحافظ، مامان.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫باورم نمی‌شه ‫اورت از کار مرخصی گرفته.
‫آره. ‫پس ظاهراً ممکنه.
‫قراره از این کمیسیون مایه‌دار بشم.
‫پهپاد برادرزاده‌مه. ‫خیلی خنگه.
‫- گفتم اگه اون می‌تونه، منم می‌تونم. ‫- ببینیم.
‫وای. مراقب باش!
‫- ببخشید. ببخشید. ‫- خدایا، زن!
‫بمون پایین. بمون پایین. ‫دارم سعی می‌کنم. سعی می‌کنم.
‫خدای من.
‫یادته وقتی کسب‌وکارمو شروع کردم ‫و اون یه صبحم مرخصی نگرفت
‫که بچه‌ها رو نگه داره؟
‫پس با گیب تو آغوشبند ‫کل یه زیرشیرونی رو عایق کردم.
‫یادمه. زیرشیرونی من بود.
‫مقدار عجیبی پنل خورشیدی تو خونه‌ت داری.
‫اگه الان طوفان بیاد،
‫انرژی کافی تو باتری ذخیره دارم...
‫بپا!
‫ببخشید. ببخشید.
‫ببخشید! ببخشید!
‫خدایا، زن!
‫باشه. ‫بهتر میشم. بهتر میشم.
‫بعضی‌ها فکر می‌کنن داری انقدر انرژی ذخیره می‌کنی ‫که تایمز اسکوئر رو روشن کنی.
‫خب، شایدم همین باشه.
‫لعنتی! چت شده؟
‫باشه. باشه، گرفتم. نه، داغون شد.
‫بابا و تس ما رو بردن خرید.
‫چی؟
‫آره، ‫و این پلیور کوچولو نازو گرفتم.
‫هی، مامان، ببین. ‫اینا رو نگاه کن؟
‫شلوار نو، کت نو.
‫فکر نکنم تا به حال ‫چیز ست داشته باشم.
‫- و گفتم نو؟ ‫- آره. هم نو هست هم بدون سوراخ، و اندازه‌شه.
‫باشه… ولی لباسایی ‫که براتون خریدم کهنه نبودن،
‫سوراخ نداشتن، و اندازه‌تون بودن.
‫فقط دست دوم بودن،
‫که می‌دونید برای زمین خیلی بهتره.
‫مامان، تس گفت ‫می‌تونم تو شرکتش کارآموز بشم.
‫آره. گفت ویژگی‌های رهبری‌ای دارم ‫که دنبالش می‌گرده.
‫تو رهبر هستی. من بهت گفتم.
‫- نگاه من چی گرفتم. ‫- چیه؟
‫شومینه جیبیه. ببین.
‫آتیش روشن. آتیش خاموش. ‫آتیش روشن. آتیش خاموش.
‫فهمیدیم.
‫حس اژدها دارم.
‫- بابا و تس اومدن. ‫- صبر کنید، تازه رسیدید.
‫- قراره تو مدمانتن سورتمه سواری کنیم. ‫- کفشمو می‌خوام.
‫خیلی ذوق کردم!
‫- آتیش دستت نباشه. ‫- خیلی ذوق کردم!
‫خوبم! خوبم!
‫آخی. سلام، کیت.
‫- خیلی نازه. ‫- آره، نازه.
‫و وقتی یه هفته دیگه خراب شد، ‫می‌تونیم بندازیمش تو زباله‌دونی.
‫وای!
‫هی، چت شده؟
‫خب، اورت،
‫ناراحتم که
‫کل عمرشون رو صرف این کردم
‫تا کریسمسی براشون بسازم
‫که فرصتی بیشتر از مادی‌گرایی باشه.
‫خب، من حس می‌کنم ‫بدون من رفتی درخت کریسمس گرفتی.
‫و من حس می‌کنم ‫لازم نیست کارا رو باهات هماهنگ کنم.
‫این «حس می‌کنم، حس می‌کنم.»
‫از «حس می‌کنم» متنفرم!
‫- هی. ‫- هی.
‫هی، پس برای شام برمی‌گردیم.
‫باشه، ولی کِی قراره اوریگامی درست کنیم؟
‫بعداً انجام می‌دیم.
‫باشه. خوش بگذره.
‫لباسا رو پس بده!
‫درخت رو پس بده.
‫لباسا رو پس بده!
‫- تو درخت رو پس بده. ‫- اون لباسا رو پس بده!
‫تو لباسا. من درخت.
‫خوش بگذره.
‫خودش هیچ‌وقت این کارو نمی‌کرد.
‫با شیطان‌نوئل قرار می‌ذاره.
‫پلیدانه‌ست.
‫از خوشی علیه‌ت استفاده می‌کنه.
‫من باحالم.
‫چی؟
‫می‌تونم خوش و باحال باشم.
‫بهشون یه خوشی نشون بدم.
‫می‌دونی کی دیگه خوشه؟ ‫چت.
‫اینجا می‌تونست از اینم نازتر باشه؟
‫وای. ببین!
‫- هی! ‫- هی!
‫چی خبر؟ آره!
‫- خب، سلام! ‫- سلام.
‫آل، اینجا چی کار می‌کنی؟
‫قرار دارم.
‫با من.
‫- با چت آشنا بشید. ‫- چه خبر؟
‫قرار داری.
‫با این. با کسی به اسم چت؟
‫اورت.
‫تو همونی که تو مزرعه ‫درخت کریسمس بودی، درسته؟
‫- آره. ‫- هی، حال و احوال؟
‫رفیق خودمی.
‫باشه.
‫- باشه. ‫- عزیزم.
‫- باشه. ‫- آره.
‫- عزیزم. ‫- دیوونه‌واره.
‫- وای خدا. باشه. ‫- ببخشید.
‫- فکر کنم نوبت منه. ‫- چه خبر، پسر؟ سلام.
‫می‌دونی چی می‌گم؟
‫وای، چقدر زور داری.
‫آره. واقعاً قویه.
‫یه چیز کوچولو برات دارم. ‫چت مور.
‫کلاه‌های زیادی سرم می‌ذارم.
‫«چت مور. کلاه‌های زیادی سرم می‌ذارم.»
‫- آره. کلاه‌های زیادی سرش می‌ذاره. ‫- خیلی زیاد.
‫همینجاست. خودت نوشتی؟
‫- دو طرفش. ‫- آره.
‫چت واقعاً باحاله. یه کار باحال بکن.
‫اون شیرین‌کاری رو بکنم با...
‫- آره، بکن. ‫- باشه.
‫مامان، خوبی؟
‫تا حالا از این بهتر نبودم.
‫بریم سورتمه سواری.
‫- آره. ‫- آره.
‫- باشه. ‫- بیاین این کارو کنیم. بریم سوار شیم.
‫شما سوار اون می‌شید؟ ‫باشه، عزیزم. بعداً ببینمت.
‫پس چت کجاست؟
‫با یه درخت گرم صحبته؟
‫تس کجاست؟ ‫تو کنفرانس ویدئوی جعلی با سازمان ملل؟
‫چرا اینقدر عصبانی هستی؟
‫از کار مرخصی گرفتم ‫تا با بچه‌هامون باشم.
‫که قبلاً هیچ‌وقت این کار رو نمی‌کردی.
‫شرط می‌بندم حتی شب کریسمس کار نمی‌کنی.
‫کار می‌کنم. شلوغ‌ترین شب ساله. ‫اینو می‌دونی.
‫آدمایی که پرخوری می‌کنن
‫می‌تونن راحت برن دکتر تو نیوبری.
‫اینجا وینترلایته، باشه؟
‫- جانز هاپکینز که نیستی. ‫- نه. باز نه.
‫شاید اگه اینقدر وسواس کارتو نداشتی...
‫- آهنگای برتر رو پخش کن! ‫- شاید منم شغل خودمو داشتم!
‫- ولی نه. منو کشوندی به این شهر کوچولو. ‫- من نکشوندم...
‫نکشوندمت. باشه؟
‫آوردمت جایی که بیشتر از همه دوست دارم ‫چون تو کسی هستی که بیشتر از همه دوست دارم.
‫دوست داشتم.
‫می‌دونی چی می‌گم.
‫من همیشه می‌دونم چی می‌گی.
‫رو اعصابه.
‫اوناهاش.
‫سورتمه خوبی بود.
‫خب، خوش‌شانسی.
‫بیا.
‫سوارت می‌کنم.
‫ارابه‌ت، عزیزم.
‫من باید برونمش.
‫چرا باید همه چی رو کنترل کنی؟ ‫فقط بشین.
‫باشه بابا.
‫باشه.
‫چند سانت فاصله بین‌مون هست.
‫هی، ببین ‫مامان و بابا دارن با هم سورتمه سواری می‌کنن.
‫برو که رفتیم.
‫صبر کن. داری... ‫داری خیلی تند می‌ری!
‫وای. واقعاً تند می‌رن.
‫آره، و چطور بهش چسبیده. یا خدا.
‫- نمی‌تونم جاذبه رو کنترل کنم. ‫- داری می‌زنی به نایجل!
‫- برو کنار! ‫- نایجل!
‫- راه بده! ‫- یا خدا!
‫- نایجل افتاد. ‫- داری می‌ری رو اون چیز!
‫- نایجل افتاد! ‫- داریم می‌ریم اونجا!
‫- خدای من! ول کن. ‫- ول کنم؟
‫- ول کن! بپر! ‫- چی می‌گی؟
‫بپر! حالا!
‫وای خدا.
‫خوبی؟
‫آره، خوبم.
‫- صبر کن! ‫- بلندت کنم.
‫- چت، بیا. ‫- آره.
‫پاشو.
‫چیزی شده؟
‫- آره. راستش چندتا چیز. ‫- باشه.
‫ایرپادمو تو برف گم کردم
‫و سورتمه‌مو شکستم، ‫و گفتن نمی‌تونن درستش کنن.
‫خب، برای ایرپادات کاری نمی‌تونم بکنم، ‫ولی می‌تونم سورتمه‌تو درست کنم.
‫شاید یه پیچ اینجا داشته باشم. ‫صبر کن.
‫خوش‌شانسی.
‫نه بابا.
‫با پیچ‌گوشتی سورتمه سواری می‌ری؟
‫همه جا با پیچ‌گوشتی می‌رم.
‫یه چیز دیگه هم هست ‫که شاید بتونی کمک کنی.
‫- چیه؟ ‫- خب، من...
‫من تازه با یه مرد آشنا شدم،
‫و الان دیدم با زن سابقش خیلی صمیمی شد.
‫اون؟ نه.
‫نه.
‫محکم خوردم زمین، ‫و اون دکترمه.
‫کاملاً حرفه‌ای بود،
‫وقتی معاینه‌م کرد.
‫آره. جای هیچ نگرانی نیست.
‫هرچند فقط یه سوال شخصی مهم دارم.
‫چیه؟
‫ببخش، ولی
‫چطور گذاشتی از دستت بره؟
‫هی، بچه‌ها، بچه‌ها، چند تا؟
‫دو تا؟
‫- همه‌شو می‌خورم! ‫- سِر گاندالف.
‫- هری پاترم. ‫- آره، نمی‌دونم چیه.
‫آگوست. ‫داری چیکار می‌کنی؟ اینجا کار می‌کنی؟
‫آره، فصلی.
‫من مدیر مدرسه راهنمایی‌ام، دکتر، ‫نه جف بزوس.
‫تو «مگس» عاشقش بودم، پسر. ‫عالی بود.
‫اون جف گلدبلوم بود.
‫- درسته. همون یارو. ‫- ببخشید.
‫نه. باشه، پس پنج تا آب سیب، ‫پنج تا هات‌داگ. فقط سس خردل.
‫خوبه، و برای دوست جدید کیت؟
‫من دو تا سیب. دو تا هات‌داگ گیاهی.
‫ولی می‌خوام خیلی برشته باشن. ‫واقعاً برشته. جوری که فکر کنم گوشته.
‫آره، این دوست جدید کیت نیست.
‫- نه؟ ‫- نه.
‫نه، گرچه دوست دارم باشم. ‫چطور گذاشتی اون از دستت بره؟
‫نگذاشتم از دستم بره.
‫فکر خودم بود.
‫ببخشید، بعدِ اینکه «کلونی» شد ‫باهاش به هم زدی؟ ‫[اشاره به بازیگر جورج کلونی]
‫کلونی نشد. ‫صبر کن، چی هست؟
‫اورت باهوشه و مهربونه و بامزه‌ست ‫و موفق. مرد خانواده‌ست.
‫دکتره که اتفاقاً یه مرد بسیار جذابیه.
‫یعنی حرف نداره.
‫یه کلونیه. یه کلونی.
‫- میشه لطفاً دیگه نگی کلونی؟ ‫- شرمنده.
‫کیت باهوشه. کیت زیباست. ‫کیت ناز می‌خنده.
‫کیت دریل برقی داره که ‫هر ماده‌ای رو سوراخ می‌کنه.
‫دیگه نگو «کیت».
‫با شغلش ازدواج کرده بود.
‫بهت گفت همه‌ی وقتشو دور از خونه
‫تو مطب می‌گذروند؟
‫آره. گفت دلش برای برق ‫و دستمال توالت تنگ شده.
‫مسخره‌ست.
‫- ما برق و دستمال توالت داشتیم. ‫- اینو نگفت.
‫آخه بیشتر به کپه کودش اهمیت می‌داد ‫تا زندگی مشترکش.
‫بازتابی از زندگی مشترک خودتون نیست؟
‫جالبه.
‫جالب‌تر اینه که ‫کیت شجاعانه بهم گفت
‫تو روز تولدهاش سرکار بودی ‫و بیشتر از یه بار
‫مراسمای سالگرد رو از دست دادی.
‫- اینو گفت؟ ‫- آره.
‫اینم گفت یه قانون دوش پنج دقیقه‌ای گذاشته بودی
‫و اینکه خودت خمیر دندون درست می‌کنی؟
‫هیچ ‌کی بیشتر از پنج دقیقه دوش نمی‌گیره
‫مگه اینکه عوضی باشه.
‫و گفت خمیر دندون دارچینی‌مو دوست داره.
‫کیت.
‫هیچ ‌کی خمیر دندون دارچینی دوست نداره.
‫چی بگم.
‫فکر کنم علاقه‌شو به ‫درست کردن رابطه‌مون از دست داد.
‫- ببخشید، خیلی دردناک به نظر می‌رسه. ‫- آره، دردناکه.
‫چه حسی پیدا کردی؟
‫تنها.
‫آره، واقعاً احساس تنهایی می‌کردم.
‫و شاید در مورد بچه‌ها و خونه سرش غر زدم
‫و اینکه هیچ‌وقت خونه نیست
‫ولی من همه چیزو برای اون ول کردم.
‫فکر کنم علاقه‌ای نداره ‫رابطه‌مون جواب بده.
‫یه‌کم بیشتر واسش وقت می‌ذاشتی می‌مردی؟
‫واسش یه گریل برقی می‌گرفتی می‌مردی؟
‫بیا.
‫ممنون. ممنون.
‫و...و ضمنا، می‌دونی، ‫از سمت من نه قضاوت میشی نه شکایت می‌شنوی.
‫می‌دونی، باخت تو به نفع منه.
‫باخت تو به نفع منه.
‫[بیست و دوم دسامبر]
‫خداحافظ دوستان. ممنون. بازم بیاید.
‫شاید دفعه بعد چیزی بخرید. خوب میشه.
‫کیتی! کیتی! بیا اینجا. بیا، عزیزم.
‫به نظر تو، اون‌ها دارن دور آتیش جمع میشن
‫یا انگار دارن روح احضار می‌کنن؟
‫عزیزم. می‌تونم عوضش کنم. ‫می‌تونیم یه کار دیگه انجام بدیم.
‫- من بچه ها‌مو از دست دادم. ‫- چی؟
‫چی میگی؟
‫- داریل، آروم باش. ‫- شنیدی چی گفت؟
‫- آره. ‫- چی گفت؟
‫نفس عمیق بکش. نمی‌خوام غش کنی
‫و سرت به آرام‌پزی‌چیزی بخوره.
‫چرا نمیری جدول بورس رو نگاه کنی؟ ‫همیشه حالتو بهتر می‌کنه.
‫میرم جدول بورس رو نگاه کنم. ‫همیشه باعث میشه حالم بهتر بشه.
‫باشه، آره، آره. یه دقیقه صبر کن.
‫کیتی، بیا اینجا بشین.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب. ‫به مایکی همه‌چیز رو بگو.
‫تس و اِوِرت بچه‌ها رو بردن ‫یه ماجراجویی با کلاس با اسنوموبیل.
‫خب، مطمئنم اون‌ها رو برمی‌گردونن.
‫اونو بیشتر از من دوست دارن.
‫مسخره‌ست.
‫انگار... انگار پری کریسمس اومده شهر.
‫چی؟ پری... پری کریسمس؟
‫آره، و با جادوی مصرف‌گرایی مادی‌گرایانه
‫اون‌ها رو افسون می‌کنه.
‫حالا هر چی. نمی‌دونم.
‫فکر می‌کردم کریسمس ما خاص بود.
‫می‌دونی کیتی،
‫به نظرم این موضوع ربطی به تس نداره.
‫تموم شدن یه ازدواج خیلی سخته.
‫و شما دو نفر هنوز ‫خیلی همدیگه رو دوست دارید.
‫ما همدیگه رو دیوونه می‌کنیم.
‫همهٔ آدم‌ها همین هستن.
‫برای مثال،
‫داریل رو ببین، هیچ‌وقت نمی‌دونه ‫سوییچ ماشینش کجاست.
‫مگه چقدر سخته؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی جفت‌مون می‌دونیم ‫در آخر باید چه جوری باشیم.
‫روی مبل می‌شینیم، ‫نوشیدنی تو دست‌مون گرفتیم،
‫و از تماشای برنامه گیل کینگ لذت می‌بریم.
‫خیلی قشنگه.
‫آره.
‫من اصلا دلم نمی‌خواست طلاق بگیریم.
‫و الان حال و روزمو ببین. ‫نه اِورت رو دارم نه بچه‌هامو.
‫کیتی، تو مادر فوق العاده‌ای هستی.
‫راست میگی؟
‫و گیبریل و سیه‌نا، ‫اون‌ها... اون‌ها بچه‌های عادی‌ان.
‫اشیای پر زرق و برق چشم‌شون رو گرفته.
‫ولی بهم اعتماد کن، می‌گذره،
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫- جدا؟ ‫- آره.
‫چند روز دیگه، ‫کریسمس میشه و کادو می‌گیرن.
‫آره.
‫باید برنده بشم.
‫خب...
‫به‌نظرم قهرمان بی‌چون و چرایِ ‫مسابقه بزرگ شیرینی زنجبیلی هولدن
‫باید بره خونه ‫و وردنه‌اش رو دست بگیره.
‫راست میگی.
‫- آره. ‫- همین کار رو می‌کنم.
‫- آره! ‫- آره.
‫- آره.
‫- - آره. ‫- خیلی‌خب. ممنون مایک.
‫هنوز داری گوش میدی، داریل.
‫گوش نمی‌دادم. ‫ولی حرف‌های قشنگی زدی.
‫آره.
‫خیلی خوشحالم که با همدیگه شیرینی می‌پزیم.
‫چطوره؟
‫خیلی خوب میشه.
‫خوبه. ‫چرا نایجل کمکت نمی‌کنه؟
‫داره آنلاین کوییدیچ بازی می‌کنه.
‫- چرا؟ جور دیگه‌ای هست؟ ‫- خفه شو.
‫ببین، حداقل آدم متعهدیه، ‫باید احترام بذاری.
‫- ممنون. ‫- خواهش.
‫کاش همه اینطور بودن.
‫عزیزم، من نایجل رو دوست دارم.
‫واقعا میگم.
‫و آینده درخشانی در پیش داری.
‫- نایجل، اون... ‫- بامزه‌ست.
‫مسخره‌ست.
‫نایجل دقیقا همون فازی رو داره ‫که من بهش احتیاج دارم.
‫- تو کاملا اونو دست‌کم می‌گیری. ‫- پاس بده! پاس بده! آره!
‫گرفتم! بوم!
‫من دنیل ردکلیف هستم.
‫اون... اون آشپزی خونده.
‫پدر و مادرش یه کافهٔ دنج ‫توی روستای جذاب یورکشایر دارن.
‫تابستون امسال مشغول به کار میشه. ‫میرم بهش سر میزنم.
‫نه، نه، نه. شهرهای کوچیک ‫مثل باتلاق شنی می‌مونه. نزدیک اونجا نشو.
‫- سلام خانواده. ‫- سلام.
‫- رفیق منو دیدین؟
‫سلام. چه خبر خانواده؟
‫من نوتوریوس بی‌آی‌شیرینی زنجبیلی‌ام.
‫آره، دقیقا.
‫- عاشق این نی‌ها کوچیکم. خیلی خوبه. ‫- نی نیست.
‫خب سلام متصدی.
‫- منم دقیقا همین لباس رو دارم. ‫- واقعا؟
‫- یه‌کم کمرتو اذیت نمی‌کنه؟ ‫- آره.
‫- همینو بگو. عجیبه. ‫- سلام. ببخشید خیلی دیر کردیم.
‫- سلام. ‫- یه نفر نمی‌خواست بیاد.
‫اِورت! نه، ببخشید. ‫آخه من این چیزا رو بلد نیستم،
‫و از باختن متنفرم.
‫خب... ‫ممنون که به همه گفتی.
‫خب، سرگرمیه. مسابقه نیست.
‫عالیه.
‫خیلی‌خب، تس و اورت، ‫چرا شما اینجا نمی‌ایستید؟
‫داریل و مایکی؟
‫صبر کنید. شیرینی خونه‌ای شما کجاست؟
‫راستش، توی فروشگاه جا گذاشتیم، ‫چون امسال، ما قراره مجری باشیم.
‫باشه؟ من نول فیلدینگ هستم
‫از مسابقه بزرگ شیرینی‌پزی بریتانیا.
‫- تو کی هستی؟ ‫- جف پروبست از بازمانده.
‫خدای من. عاشق این گروهم.
‫- خیلی خوبن. ‫- ستاره‌های موقتی بودن.
‫آره. تصمیم لحظه‌ای؟ ‫آهنگ معرکه‌ای بود.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫ولی شما عاشق این بودید ‫که فروشگاه زنجبیلی هولدن رو بسازید.
‫رقابت کم‌تر میشه.
‫باشه. رقابت نیست.
‫- مسابقه نیست. ‫- مسابقه نیست.
‫- جریان چشمک چی بود؟ ‫- نه، سرگرمیه.
‫- چرا چشمک زدین؟ ‫- واسه سرگرمیه. چیزی نیست.
‫- اینجا. آره.
‫یه تیکه کوچیک نداره. ‫عالیه. خوب شده.
‫فکر کنم سعی داره اینجوری ‫بابت بهترین چیزی که داشته
‫و از دست داده حال خودشو بهتر کنه.
‫ازت خوشم میاد.
‫بیشتر بگو.
‫خب... خب، ‫می‌خوای حسودی کنه؟
‫مگه بچه‌ام؟
‫شیرینی‌پزها! ‫پنج دقیقه وقت دارید.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- هی، نگاه نکن جاسوس.
‫مسابقه نیست، یادت رفته؟
‫- یارت کجاست؟ ‫- حوصله‌اش سر رفت. داره سر اپریل رو گرم می‌کنه.
‫به نظر داشت بهتون خوش می‌گذشت.
‫شما هم همین‌طور.
‫گوش کن، کیتی، ‫می‌تونم در مورد یه چیزی باهات حرف بزنم؟
‫آره ولی عجله کن. چون می‌خوام ‫بهم کمک بدی ببرم اون سمت.
‫باشه. صبر کن. بیا.
‫یه لحظه، خب؟ چیزه...
‫- می‌خواستم عذرخواهی کنم. ‫- عیب نداره.
‫کت بچه‌ها داشت پاره می‌شد. ‫باید جدید می‌خریدن.
‫نه. نه، نه، نه. اینو نمیگم.
‫معذرت می‌خوام که شوهر بهتری نبودم.
‫چی؟
‫حق با تو بود. ‫خب، من همه‌اش سر کار بودم.
‫تو و بچه‌ها بهاشو دادید.
‫دارم خواب می‌بینم.
‫شوخیه؟
‫نه. نه، نه، نه.
‫فقط... ‫این اواخر زیاد فکر کردم، می‌دونی؟
‫می‌دونی، والدینم منو خیلی خوب بزرگ کردن.
‫و نوع تربیت‌شون یه‌کم غیر عادی بود ‫و برای همه جای سوال داشت.
‫می‌دونی؟ بعضی...
‫بعضی‌ها واکنش خوبی داشتن ‫و بعضی‌ها نه.
‫انگار ما آزمایش بودیم ‫و مردم داشتن ما رو نگاه می‌کردن.
‫می‌تونن این بچه رو بزرگ کنن؟
‫و فکر کنم... توی ذهنم نهادینه شده.
‫خب؟
‫و باید به خاطر اون‌ها ‫چیزی رو ثابت می‌کردم.
‫و خب، فکر می‌کنم باعث شد ‫به کار اعتیاد پیدا کنم و معذرت می‌خوام.
‫بـ... ببخشید.
‫هیچ‌وقت بهم نگفته بودی.
‫خب نمی‌دونستم، می‌دونی؟
‫فکر کنم نه ماه جدایی طول کشید تا بفهمم.
‫فکر می‌کنم واسم راحت‌تر بود ‫تا تو رو مقصر بدونم جای اینکه خودم حواسم باشه،
‫و امیدوارم دفعه بعد بهتر انجامش بدیم.
‫دفعه بعد؟
‫آره. آره.
‫شوهر و پدر بهتری باشم.
‫متوجه نمیشم.
‫خب، می‌دونی... ‫من و تس...
‫می‌دونی، اگه دوباره ازدواج کردم،
‫اگه باز بچه‌دار شدم،
‫به خاطر تو قراره بهتر باشم.
‫به خاطر ازدواج‌مون، پس...
‫ازت ممنونم.
‫خیلی‌خب، ما اومدیم.
‫نشون‌دهندهٔ کریسمس نیست، ‫ولی تلاش خوبی بود.
‫پسر جان، منو نگران می‌کنی.
‫ممنون.
‫- خیلی‌خب. ‫- شما دو تا برای ما چی دارید؟
‫نه.
‫ببخشید، نه. نه، نه، نه. ‫کنار می‌کشیم.
‫بس کنید. ‫مگه چقدر می‌تونه بد باشه؟
‫آماده باشید. بوم.
‫- هی. ‫- خب داستان خاصی داره؟
‫شکست خوردیم.
‫- آره. ‫- آره.
‫تصمیم نهایی گرفته شد.
‫- سال بعد موفق باشید. ‫- ممنون.
‫و الان به خونه‌ای رسیدیم ‫که همه منتظرش بودیم.
‫کیتی.
‫خب، فکر کنم برنده‌مون رو پیدا کردیم.
‫میشه درباره‌اش بهمون بگی؟
‫دوست دارم.
‫می‌دونید، چند سال پیش، ‫من به وینترلایت اومدم.
‫ازدواج کردم
‫و جاه‌طلبی‌های شغلیم رو کنار گذاشتم
‫و حس کردم یه شکست‌خورده تمام‌عیارم.
‫ولی عیب نداره.
‫اشتباه کردم.
‫می‌دونید، فکر می‌کردم هدف من
‫کمک به دنیا از طریق معماری سبزه.
‫ولی فهمیدم هدفِ من
‫این بود که به شوهر سابقم یاد بدم
‫چطور پدر و شوهر بهتری
‫برای زن و بچه‌های آینده‌اش باشه.
‫دوست دارم هر چی زودتر از اینجا برم.
‫گوزن کارِ چِته.
‫آره. ‫مدفوع چِت خوردنیه، پس...
‫حرکت جالبی زدی.
‫بابت امروز خیلی ممنونم. ‫خیلی بهم خوش گذشت. عالی بود.
‫باید برم تاینی‌توز و دوقلوها رو بردارم.
‫صبر کن، تو دوقلو داری؟
‫آره. چند روز در هفته پرستارم.
‫- درسته. ‫- قوی بمون.
‫بهم زنگ بزن، و میزنیم؟
‫زود باش. با مشت بزن.
‫باشه.
‫- خوبه. ‫- آره.
‫ممنون، بانوی من.
‫دوست داری؟
‫باید اینو برداری.
‫- اصلا خوشم نمیاد. ‫- باشه.
‫- دلم واست تنگ میشه. ‫- خداحافظ.
‫منظورت چی بود وقتی که گفتی ‫دوست دارم هر چی زودتر از اینجا برم؟
‫غذاخوری رو گفتم. خیلی گرمم بود. ‫شما از گرما نپختید؟
‫آل؟
‫جریان چیه؟
‫وقتی گیب دبیرستان رو تموم کنه،
‫میرم بوستون.
‫- چی؟ ‫- مامان.
‫خدای من.
‫کیتی، واسه چی؟
‫شغل قدیمی‌مو دوباره بدست آوردم.
‫یه شانس دوباره‌ست.
‫- خونه‌مون چی میشه؟ ‫- برای هزینه زندگی جدیدم باید بفروشم.
‫خیلی‌خب، صبر کن، ‫داری میگی قراره خونه‌مون رو بفروشی،
‫اما به خودت زحمت ندادی به من بگی؟
‫خب صداقت کامل از نظر تو اینه؟
‫می‌خواستم بهتون بگم. ‫قصد داشتم.
‫می‌خواستم بعد تعطیلات بگم. ‫نمی‌خواستم کریسمس‌تون رو خراب کنم.
‫خب، من نمیام، پس...
‫می‌خوای سفینه مادر رو بفروشی؟ ‫این خونه مثل سومین بچه‌ات می‌مونه.
‫واقعا می‌خوای ما رو ول کنی و بری؟ ‫فکر می‌کردیم اینجا رو دوست داری.
‫کیتی، امروز روز غم انگیزیه.
‫من، از بین این همه آدم؟
‫نتونستی به من بگی؟
‫[بیست و چهارم دسامبر]
‫به‌به.
‫اسکونِ عذرخواهی پختم.
‫هنوز از دستت عصبانی‌ام. ‫شیرینی چیزی رو عوض نمی‌کنه.
‫ببخشید در مورد فروش خونه ‫بهتون چیزی نگفتم.
‫نمی‌خواستم کریسمس‌مون تغییر کنه،
‫ولی مشخص شد به دلایل دیگه ‫تغییر پیدا کرد.
‫خب، من می‌بخشمت. ‫این اسکون‌ها معرکه‌ست.
‫ممنون، نایجل.
‫و تصمیم گرفتم
‫اصرار نکنم
‫که توی سنت‌های خانوادگی‌مون شرکت کنید.
‫می‌تونید هر کاری دوست دارید انجام بدید.
‫بزرگ شدید و می‌تونید ‫برای خودتون تصمیم بگیرید.
‫دیروز،آشفته بودی. ‫امروز انگار تسخیر شدی.
‫شخصیت جدیدِ منه، گیب.
‫گیب، مقاله‌ات چطور پیش میره؟
‫می‌خوام آتش‌نشان بشم، مامان. ‫تصمیمم رو گرفتم.
‫باشه، و وقتی یه جای دیگه بری دانشگاه،
‫می‌بینی حق انتخاب‌های خیلی زیادی داری.
‫باشه.
‫من باهاش حرف میزنم.
‫باشه. ممنون عزیزم.
‫آلبوس دامبلدور یه بار گفت،
‫- هری، تو باید... ‫- نه، هیچی نگو.
‫باشه...
‫خب، پس من میگم.
‫به نظرم بزرگ‌ترین ترس تو
‫اینه که بچه‌هات مثل خودت بشن،
‫و از دیدِ من،
‫چیز بدی نیست.
‫ممنون نایجل. خیلی قشنگ بود.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫وای. خیلی... خوشگل شدی.
‫ممنون.
‫- تو هم همین‌طور. چه کت‌شلوار قشنگی. ‫- ممنون.
‫این کت‌شلوارم جدا میشه. ‫واسه کار رقصندگیه که گفتم.
‫الان نشونت می‌دادم، ‫ولی خیلی وقت می‌بره
‫تا پارچه‌های ولکرو رو یکی کنی. ‫کابوسه.
‫- بعدا نشونم بده. ‫- آره.
‫- اگه خواستی بعدا نشونت میدم. ‫- باشه.
‫باشه. حتما.
‫خیلی‌خب.
‫آب‌تنی سرد رو بی‌خیال شدم، ‫و الان ژل ضد درد میزنم.
‫- چی؟ ‫- عالیه. محشره. خدای من.
‫- سلام چت. بذار کتت رو بگیرم. ‫- باشه.
‫- آروم باش زن.
‫یه‌کم گیر کرده. من اون یارو رو می‌شناسم. ‫کنار جادوگر ایستاده.
‫- اوه! ‫- اینو بگیر.
‫شومینه جیبی خریدی؟
‫آره، جای نایجل آوردم که له کردم، ‫یادت میاد؟
‫بامزه‌ست، به نظر نمیاد چیزی خورده باشی.
‫میشه جای من مراقب چت باشی؟
‫واقعا؟
‫خوبه. کیت اومده.
‫و چت.
‫وای.
‫سلام دوستان.
‫همه یه لحظه جمع بشن.
‫ممنون.
‫می‌خوام نوشیدنی بخوریم.
‫البته با آب سیب چون باید ‫دو ساعت دیگه کلینیک رو باز کنم، پس...
‫فقط می‌خوام بگم
‫که واست خوشحالم،
‫و اینکه بالاخره داری به خواسته‌ات میرسی،
‫و هیچ‌کس بیشتر از تو لیاقتشو نداره.
‫و اگه می‌تونستم به عقب برگردم، ‫مطمئن می‌شدم خیلی زودتر به هدفت برسی.
‫خب، به افتخار آل، باشه؟
‫- به افتخار آل! ‫- به افتخار آل!
‫- آره. ‫- به افتخار کیت.
‫و منم می‌خواستم ازتون تشکر کنم ‫که تشریف آوردید.
‫می‌دونید، اولین باره ‫شام کریسمس برگزار می‌کنم
‫چون معمولای توی کریسمس، ‫من توی آشپزخونه‌های خیریه هستم،
‫می‌دونید، به فقرا و نیازمندها ‫و بی‌خانمان‌ها غذارسانی می‌کنم،
‫پس می‌دونید، چیزه... ‫ولی با این‌حال واسم قشنگه.
‫و می‌دونم دلتون می‌خواد هر چه زودتر ‫هدایا رو باز کنیم،
‫به نظرم باید تا جایی ‫که میشه سریع غذا بخوریم.
‫- بریم. ‫- آره.
‫- آره، بریم. ‫- بریم!
‫بریم غذا بخوریم. بریم غذا بخوریم.
‫این طرف منه.
‫خیلی با ملاحظه‌ای. ممنون.
‫استلا مک‌کارتنیه.
‫وای.
‫- می‌‌شناسی؟ ‫- آره، می‌شناسم. ممنون.
‫می‌دونم چیه.
‫نه، نگو.
‫خودم درست کردم.
‫- کار خودته؟ ‫- آره.
‫کلاه‌های من ارزشمنده، خب؟ ‫افسانه‌ایه.
‫ هی، من عاشق کلاهمم.
‫ممنون بابا.
‫آره، به نظرم خیلی...
‫گرم به نظر میاد.
‫بابا، اون بزرگه رو باز کن. ‫از طرف مامانه.
‫- می‌دونی، شاید کلاه باشه. ‫- باشه.
‫اوه، سنگینه.
‫- کمک می‌خوای؟ ‫- نه، نمی‌خواد.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫- شاید بتونم کمک بدم. ‫- ممنون.
‫- چیه؟ ‫- آره! نه.
‫عجب. گریل برقی.
‫خدای من! ‫صبر کنید. دست نزنید.
‫من چیزی نمی‌خوام. ‫نگاه نکنید. حس می‌کنم...
‫فکر می‌کردم بابت گریل برقی شوخی می‌کرد.
‫هی، من هیچ‌وقت در مورد اینکه ‫با لباس خونه گریل کنم شوخی ندارم.
‫باشه. ببخشید.
‫آل، ممنون.
‫ببخشید خیلی طول کشید.
‫نه.
‫این واسه توئه.
‫- گرفتم. ‫- باشه.
‫- ولی از طرف منه. ممنون چت. ‫- ممنون.
‫عطرم.
‫آره.
‫امیدوارم نزدیک باشه.
‫بابا بهم گفت که شیشه عطرتو برنداشتی،
‫پس گفتم سعی کنم عطرتو از نو بسازم.
‫باورم نمیشه.
‫دقیقا همون بوئه.
‫خب، خیلی وقته عطرتو بو می‌کنم.
‫تس!
‫- ببخشید. ‫- زود باش.
‫- باید از عطر باشه. ‫- اینه.
‫به نظر گرون میاد.
‫خدا کنه.
‫حلقه‌ست؟
‫خب، چیه؟
‫ایرپاده.
‫- خوبه. ‫- عالیه.
‫آره، می‌دونی، ‫چون موقع سورتمه‌سواری گم کردی.
‫آره.
‫ببخشید، آخه به زن سابقت
‫عطر مخصوص خودشو دادی ‫که خودت ساختی،
‫و اونوقت به من ایرپاد دادی.
‫- هی تس، چیز خاصی نیست. ‫- آره.
‫کیت از هدیه‌های فروشگاهی خوشش نمیاد. ‫من سعی دارم شوهر سابق خوبی باشم.
‫درسته، آره. آره. راست میگی. ‫حق با توئه. ببخشید.
‫من... من... من قضیه رو عجیب کردم.
‫داره دیر میشه. ما دیگه میریم.
‫نه. بازم کادو داریم.
‫- چرا هیچ‌وقت کلیداتو پیدا نمی‌کنی؟ ‫- چون من...
‫- کسی کلیدهای اونو ندیده؟ ‫- پیدا کردم.
‫خوبه.
‫- دوستت دارم. ‫- دوستت دارم.
‫- واسه دسر بمونید.
‫می‌خوان برن، اذیت‌شون نکن.
‫مراقب خودت باش.
‫- بیا اینجا. بغل بده. ‫- آره. دوستت دارم.
‫- دوستت دارم. ‫- ما هم میریم.
‫- خداحافظ. ‫- نگاه کنید، آتیش.
‫- هی، هی! ‫- گیب، برو عقب!
‫آروم باشید. نزدیک‌ترین خروجی رو پیدا کنید. ‫داخل نیاید. قایم بشید.
‫همه عقب بایستید!
‫جلو نیاید!
‫- ببخشید، ببخشید. ‫- چیکار می‌کنی، چت؟
‫وای!
‫چی...
‫جلو نیاید!
‫نه!
‫مراقب باش.
‫نه!
‫ابروهام داره می‌سوزه. داغه!
‫چت، لباست کجاست؟ برو کنار!
‫- آره. ایول! ‫- آره!
‫آره!
‫خیلی‌خب. آفرین گیب.
‫- آفرین عزیزم! ‫- آفرین!
‫- هی. ‫- وای.
‫- چه اتفاقی افتاد؟ ‫- خب، اون هدیهٔ نایجل بود.
‫واسه من؟
‫آره.
‫- نایجل. ‫- نایجل. آره.
‫- تقصیر منه. ‫- تقصیر هیچ‌کس نیست.
‫نه، همه‌شو میگم. همه این‌ها!
‫من به خودم افتخار می‌کنم ‫که از روابط مشکل‌ساز دوری می‌کنم.
‫از کلیشه‌های مردونه ایده‌آل، ‫که خیلی خوب به نظر میان، دوری می‌کنم.
‫و همه این‌ها یه زنگ خطر بزرگه.
‫من برای قرار گذاشتن با یه پزشک روستایی
‫و همسرش و هر کوفتی ‫که نایجل هست، نیومدم.
‫- آره، درک می‌کنم. ‫- ولی می‌دونی، بابت ایرپاد دستت درد نکنه.
‫فکر کنم باید بری باهاش حرف بزنی.
‫باید برم؟
‫اوف.
‫آره.
‫بابت امشب عذر می‌خوام.
‫نه، هیچ عیبی نداره. من همیشه میگم، ‫اگه دعوا نشه، اسمش خانواده نیست.
‫خب، خوشحالم که تو با لباست اینجا بودی.
‫جنس‌شون ضد حریقه. ‫توی نمایشم از عروسک‌های آتیشی زیادی استفاده می‌کنم.
‫چیزه... توصیفش سخته، ‫ولی یه روزی نشونت میدم.
‫- باشه. ‫- پس... پس واقعا... واقعا داری میری؟
‫آره، باید زودتر به همه می‌گفتم.
‫خب، من... من کاملا برای ‫رابطه از راه دور موافقم.
‫می‌دونی، چیزهای زیاد خوبی هست، ‫بوستون موزه‌های زیادی داره...
‫نه. ببخشید.
‫خب، چت درک می‌کنه ‫و امیدواره نظرت عوض بشه.
‫- عوض نمیشه. ‫- لعنتی.
‫ولی بابت اینکه به زمانی که نیاز داشتم ‫بهم احساس خاص بودن دادی.
‫تو آدم خیلی خوبی هستی.
‫خیلی‌خب.
‫خداحافظ، چت.
‫- خب، می‌بینمت. ‫- می‌بینمت.
‫زود می‌بینمت؟
‫باشه.
‫تو از اول ما بودی.
‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم ‫ترک کردنت انقدر سخت باشه.
‫بابت همه‌چیز ممنونم.
‫اوه. خواهش می‌کنم.
‫صبر کن، گفتی چیکار کردم؟
‫تو بهترین دختر دنیایی.
‫آره، خب انقدر باد شدیده ‫که همه‌اش بیدار میشم.
‫واقعا؟
‫- میشه بغل کنیم؟ ‫- آره، حتما.
‫آره.
‫هی، باد شما رو هم بیدار کرد؟
‫آره.
‫صدای بدی میده. خدای من.
‫چیکار می‌کنی؟
‫- خیلی‌خب. ‫- گیب! خیلی‌خب.
‫- ببخشید. ‫- خدای من.
‫تو هم بغل می‌خوای؟
‫نه.
‫شاید.
‫بیا ببینم.
‫تو هم می‌تونی سرتو روی شونه‌ام بذاری. ‫قانونیه.
‫- باشه. ‫- آره.
‫بچه‌های عزیزم.
‫اون کیه؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫چرا کلینیک نیستی؟
‫روی در نوشته زدم که برن نیوبری.
‫دیر اومدم؟
‫- واسه چی؟ ‫- قصه‌خونی شب کریسمس.
‫فقط من به سنت‌های این خانواده اهمیت میدم؟
‫خدای من. ببخشید.
‫ببین دم در چی پیدا کردم.
‫سلام، چه خبر بابا؟
‫آره.
‫باباتونه.
‫راستشو بگم، منو به فرزندگی گرفتی؟
‫من پدرتم. من باباتم.
‫اوه. دارم میام، دارم میام، ‫دارم با سرعت میام.
‫باشه...
‫اوه، وقتشه.
‫مجبور نیستیم که همه‌شون بخونیم، نه؟
‫- نه. ‫- حدود هزار صفحه‌ست.
‫هیچ‌وقت شما رو اینجوری شکنجه نمیدیم. ‫اصلا.
‫- آره. ‫- صفحه اول.
‫این اولین عکس دو تایی ماست. ‫من و مامان‌تون.
‫چقدر قشنگه. ‫چقدر مادرتون خوشگله.
‫خوش گذشت.
‫آره.
‫دوست داشتم.
‫خب احتمالا... احتمالا باید برم.
‫بابت امشب ممنونم.
‫خواهش می‌کنم.
‫فکر می‌کردم در رو درست کردیم.
‫خونه قدیمی مسخره.
‫هی!
‫ناراحت نشو، خونه. ‫جدی نگفت.
‫ببخشید خونه.
‫جدی نگفتم.
‫چیزهای زیادی هست که جواب نمیده.
‫و خیلی چیزهاست که جواب میده.
‫آره.
‫- خیلی خوشمزه‌ست. ‫- خیلی خوشمزه‌ست.
‫برنامه عوض شد. پیاده میریم.
‫خب سلام خانواده.
‫همه‌چی مرتبه؟
‫با چی؟
‫با طوفان.
‫با طوفان داخل یا طوفان بیرون؟
‫طوفان بیرون.
‫گاز و برق ندارم، ‫و یه درخت روی انبار هیزمم افتاده،
‫پس آره، عالیه.
‫بیچاره.
‫تس. چی...
‫- ببخشید، صدام بلند بود؟ ‫- چیکار می‌کنی؟
‫دارم میرم. میرم خونه.
‫باشه، ولی جاده‌ها مسدود شده، ‫پس احتمالا امن نیست.
‫اگه تونستم توی آفریقا پیاده برم، کیت،
‫به نظرم توی وینترلایت چیزیم نمیشه.
‫ولی ممنون.
‫باشه...
‫می‌دونم که من و اورت باید ‫روی حد و مرزهامون کار کنیم.
‫و قراره حد و مرز جادویی باشه
‫که تو رو کاملا نامرئی می‌کنه؟
‫چون فقط اینجوری هر بار که با هم یه جا هستید
‫از خوشحالی بال درنمیاره ‫و من تحملشو ندارم.
‫ولی ممنون که ازم پذیرایی کردید، ‫و بابت کلاه دستت درد نکنه.
‫و من باید برم.
‫خدای من. ‫فکر کردم از پله‌ها پرتت کرده پایین.
‫تس، کجا میری؟
‫برق نیست، و یخ‌بندونه، ‫و کت پلاستیکی پوشیدی.
‫چیزیم نمیشه.
‫کلاه قشنگ کیت رو نداره، ‫مگه نه بتی؟
‫- پس اصلا نمی‌خوای در این مورد حرف بزنی؟ ‫- در مورد چی؟ داریم چیکار می‌کنیم؟
‫فکر می‌کردیم چه اتفاقی بیفته؟
‫شاید وقتی پام پیچ خورد،
‫همزمان سرمم ضربه دید ‫چون اصلا توی قطب شمال
‫با یه آدمی شبیه مارلون براندو ‫که چهار هفته پیش آشنا شدم، چیکار می‌کنم؟
‫فکر می‌کنم ممکنه هر دو ‫دچار یه دوره جنون مشترک شدیم.
‫و... و فکر کنم کسی متوجه نشد
‫چون جفت‌مون خیلی جذابیم.
‫خب، حداقل این مدت خوب بود.
‫آره، آره، خوب بود. ‫خوش گذشت. آره.
‫هی! خیلی‌خب، من میرم.
‫تنهات می‌ذارم تا به مسائل خانوادگیت برسی.
‫کریسمس مبارک، بتی.
‫کریسمس مبارک.
‫هی!
‫کریسمس مبارک!
‫چی... چت؟
‫آره!
‫چرا اون همه‌جاست؟
‫من عضو داوطلب تیم امداد و نجاتم. ‫این برف‌روب بزرگه.
‫البته.
‫باید برم بزرگراه بین ایالتی. ‫فکر کنم تا الان برف‌روبی کرده باشن.
‫نه، نه. ‫هنوز اونجا برف‌روبی نکردم.
‫پس هلی‌کوپتر می‌گیرم و میرم.
‫واسم مهم نیست. فقط منو از اینجا ببر. ‫باید برم نیویورک.
‫چت عاشق نیویورکه.
‫البته.
‫و این یکی از،
‫لباس‌های کارته؟
‫اگه بخوای، میشه.
‫خب، بعدا حرف میزنیم.
‫- خداحافظ، کیت! ‫- خداحافظ، چت!
‫- خداحافظ رفیق! ‫- اورت هستم، ولی...
‫باشه. حتما، کیت.
‫بریم.
‫دوست ندارم مثل گرینچ باشم اما...
‫شاید بهتر باشه تا برق میاد ‫مراسم رو به تعویق بندازیم.
‫یا کلا کنسل کنیم.
‫خب، چند تا نشونه دیگه می‌خوایم ‫تا بفهمیم امسال سالِ ما نیست؟
‫دارید چی میگید؟ ‫ما هیچی رو کنسل نمی‌کنیم.
‫باشه؟ ناسلامتی کریسمسه.
‫- بزن بریم. ‫- کجا بریم دقیقا؟
‫معلومه دیگه خونه.
‫نمی‌دونم چرا به فکر خودم نرسید.
‫سفینه مادر ژنراتور داره.
‫گرما، غذا،
‫کریسمسه‌ها! آره!
‫باید توی محله چرخ بزنیم، ‫ببینیم کسی کمک نمی‌خواد.
‫فکر خوبیه.
‫من چیکار کنم؟
‫هدایا رو بسپرم بهت؟
‫دو تا دسته درست کن، ‫و هر چی بتونیم رو برمی‌دارم.
‫چشم خانم.
‫عالیه. من میرم چکمه بپوشم. ‫پایین می‌بینمت.
‫خوبه، خوبه.
‫عزیزم؟
‫ببخشید که خانواده عجیبی داری.
‫آره، خب...
‫نه.
‫حالا که سنم بالاتر رفته، ‫دوست دارم که از یه خانواده عجیب هستم.
‫فکر کنم فهمیدم کلا عجیب بودن رو دوست دارم.
‫خب آره، از نایجل مشخصه.
‫- مامان! ‫- شوخی می‌کنیم.
‫تازه، ما خیلی باحالیم.
‫خیلی‌خب، زود باش. چیزهای بیشتری بگو ‫که حالم خوب بشه.
‫جوگیر نشی‌ها،
‫ولی الان داری به رئيس...
‫طرح پایداری آکسفورد نگاه می‌کنی.
‫و من آخر هفته ها تو آزمایشگاه اسکرپ ‫برای تخلیه سیستم کمپوست داوطلب میشم.
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم!
‫عزیزم!
‫- این بهترین کادوی کریسمس دنیاست. ‫- باشه.
‫- ممنون که بهم گفتی. ‫- خواهش می‌کنم.
‫کیه؟ من شوکر دارم.
‫گیب‌ام، خانم وست.
‫هی، نظرتون چیه با ما بیاید ‫که بریم سفینه مادر؟
‫اونجا برق داریم.
‫نمی‌تونم راه برم. ‫توی زومبا زانوم به فنا رفت.
‫- اوه، زومبا. ‫- کول‌تون می‌کنیم.
‫می‌تونیم؟
‫آره.
‫کجاش خنده‌داره؟ بیاید تو.
‫خیلی‌خب، بیا.
‫حاضری؟
‫- ممنون. ‫- خواهش.
‫کریسمس مبارک!
‫دستیارهای بابانوئل اومدن.
‫کسی خونه نیست؟
‫خیلی عجیبه. همه خونه‌های بلوک رو رفتیم ‫و هیچ‌کس خونه نیست.
‫- چطور ممکنه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫خیلی‌خب.
‫بریم یه خونه دیگه؟
‫وای.
‫خب، معما حل شد.
‫آره.
‫وای! چرا...
‫خدای من، ببخشید. ممنون.
‫- سلام! ‫- سلام!
‫هوهو.
‫خونهٔ من چیکار می‌کنید
‫بدون شما یخ میزدن.
‫همه اهالی شهر فکر می‌کنن ‫توی زیرزمین خونه‌ات نیروگاه برق قایم کردی.
‫شاید.
‫واسه این نیومدیم. ‫شنیدیم حادثه‌ای
‫بین تو ‫و خونه شیرینی زنجبیلی بی‌دفاع شکل گرفته؟
‫اینکه گفتی می‌خوای از وینترلایت بری.
‫پس همگی تصمیم گرفتیم که بهت بگیم ‫چقدر برای ما ارزشمندی.
‫کیت، امیدوارم اون معمارهای باکلاس قدرتو بدونن.
‫بهشون بگو از وقتی یه سقف سبز ‫روی ساختمون شهرداری اضافه کردی،
‫همه پرنده‌های محلی برگشتن.
‫انگار توی دنیای قصه‌های کار می‌کنی.
‫من شکاک بودم، خودتم می‌دونی،
‫ولی اون وسایلی که قانعم کردی بخرم، ‫باعث شد پول زیادی پس انداز کنم.
‫رفتم واسه خودم ‫یه دست لباس انتقام گرفتم.
‫خیلی جذاب شدم.
‫آره، خیلی.
‫خب...
‫حتما بهشون میگم.
‫- دلمون واست تنگ میشه. به افتخارت. ‫- به افتخارت.
‫به افتخارت!
‫- آره! یوهو! ‫- نوش جان.
‫اوه. اوه!
‫اوه، داغه!
‫ببخشید که آشپزخونه‌تون رو اشغال کردم. ‫عادت بدی دارم.
‫اگه دوست داری امتحان کن،
‫دستور تارت شیره‌ام رو اصلاح کردم ‫و گیاهیش کردم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫وای.
‫- خوشمزه‌ست؟ ‫- خدای من.
‫خیلی خیلی خوشمزه‌ست.
‫منم همین نظر رو دارم.
‫نه، خـ... خیالم راحت شد.
‫برنامه شیرینی‌پزی پایه کوردون بلو، ‫به شیرینی‌پزی گیاهی نمی‌پردازه،
‫واسه همین اسم شما رو ‫روی این تارت می‌ذارم.
‫- ممنون. ‫- تارت کیت.
‫پس هر بار به تارت فکر کنم، ‫یاد شما میفتم. خب...
‫خب... مامان و بابامو قانع می‌کنم ‫تا توی کافه سِرو کنیم.
‫- خیلی خوب میشه. ‫- آره.
‫تو خیلی مهربونی، نایجل.
‫ممنون که با دخترم مهربونی.
‫می‌بینم که باعث خوشحالی اون هستی.
‫دیگه از دنیا چی می‌خوام؟
‫همه خوشحالیم اینجاییم.
‫- خیلی بامزه‌ای. ‫- اوه.
‫- و یه‌کم دیوونه‌ای. ‫- آره.
‫اینو دوست دارم!
‫بابا، من... هی، ‫چیکار می‌کنی؟ خوابت میاد؟
‫- بیدار شو. من... ‫- عزیزم؟
‫دیشب بیدار بوده؟
‫- رفتیم کافه. ‫- رفتیم کافه.
‫مامان، آخرین هدیه واسه توئه.
‫مقالهٔ منه.
‫معجزه کریسمسه.
‫- خیلی‌خب. ‫- نه. یالا. بلند شو.
‫- پاشو. ‫- درام بزنیم؟
‫- آره. ‫- می‌خوایم صداتو بشنویم.
‫نه، نه.
‫خیلی‌خب.
‫من گیبریل هولدن هستم.
‫موضوع این مقاله این بود که فردی رو ‫توصیف کنم که برای من الگوست،
‫کسی که باعث شده دیدگاهم به دنیا عوض بشه.
‫به انتخاب فیل، رئیس آتش‌نشانی فکر کردم، ‫که مردی قابل تحسین است،
‫و با قد ۲ متر و ۴ سانتی‌متر، ‫همه ما به فیل غبطه می‌خوریم.
‫تنها کسی که با باورهای راسخ
‫و سرسختی بی‌امانش
‫موجب تحول در جهان‌بینی من شد،
‫یا که اصلا من رو صاحب جهان‌بینی کرد،
‫مادرم، کیت هولدنه.
‫مامانم فکر می‌کنه از شغلی دست کشیده
‫که می‌تونست دنیا رو جای بهتری کنه،
‫ولی من می‌دونم که ‫اون هر روز این کار رو می‌کنه.
‫و همیشه هم پر زرق و برق نیست،
‫ولی اون به من یاد داد ‫که چطور به بهترین شکل ممکن
‫زندگی مردم رو بهبود ببخشم.
‫از نصب توالت کمپوست‌پذیر دوریس گرفته
‫تا ترویج کسب‌وکار نظافت ارگانیک ‫برای سرپناه زنان،
‫اوم گام‌به‌گام به ایجاد تغییر ‫در جهان کمک می‌کند.
‫مامانم همیشه میگه ‫حرکت‌های کوچک تفاوت بزرگی رو رقم میزنه.
‫او الهام‌بخش من برای وقف زندگیم ‫در راه خدمت به بشریته.
‫شعار آتش‌نشانان اینه ‫«به من توانایی نجات یک زندگی را عطا کن.»
‫خیلی قشنگ بود.
‫هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم.
‫امیدوارم فراموش نکنی. ‫آخرین نسخه‌ای بود که داشتم.
‫خب، دیگه نیازی نداره. ‫قراره آتش‌نشان بشی، درسته؟
‫چی؟
‫علاقهٔ توئه.
‫می‌خوام کاری که دوست داری رو انجام بدی.
‫کاملا ازت حمایت می‌کنم.
‫باشه.
‫اوه!
‫و سیه‌نا،
‫اگه می‌خوای بری روستا ‫و پدر و مادر نایجل رو ببینی،
‫ایرادی نداره.
‫و اگه می‌خواید ازدواج کنید ‫و یه روزی اونجا زندگی کنید...
‫مامان، برای این حرف‌ها زوده.
‫یعنی باید تو رو پدر صدا کنم؟
‫- سلام. ‫- سلام بتی.
‫این بیرون چیکار می‌کنی؟
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫دارم فکر می‌کنم.
‫به چی؟
‫عمدتا به چت.
‫خب...
‫خب، با تس حرف زدی؟
‫نه.
‫نه، زدم آنفالوش کردم،
‫جوابشو نمیدم و حذفش کردم.
‫خب...
‫واست یه خبری دارم.
‫خب؟
‫چت بهم زنگ زد،
‫و اون و تس واسه شیرشاه بلیت گرفتن.
‫خب، این... بامزه‌ست.
‫بامزه‌ست. ‫خب، خیلی به هم میان.
‫تموم شد.
‫برگه‌های طلاق‌مون.
‫ببین آل، من دلم نمی‌خواد طلاق بگیریم.
‫یا دیگه زوج نباشیم.
‫بذار دوباره بگم.
‫نمی‌خوام تو رو از دست بدم.
‫منو ببر بوستون.
‫مطبت چی میشه؟
‫تعطیل می‌کنم.
‫لطفا آل، تو برای من ‫خیلی از خود گذشتگی کردی.
‫ترجیح میدم بمیرم ‫تا اینکه توی زندگیم نباشی.
‫پس باید بهت بگم...
‫که...
‫تصمیم گرفتم نرم.
‫چی؟
‫کِی؟ کِی... کِی تصمیم گرفتی؟
‫همین الان.
‫خب، کیو مسخره کردم؟
‫نمی‌تونم هیچ‌وقت تو رو تنها بذارم.
‫داری با خونه حرف میزنی، آره؟
‫آره.
‫فکر کنم ما تو جدایی آگاهانه موفق نبودیم.
‫و دلم نمی‌خواد دوباره این کلمات رو بشنوم.
‫بتی، این آینده‌ای نیست
‫که انتظارشو داشتم.
‫ولی کاملا مطمئنم
‫که همینو می‌خوام.
‫خب داستان کریسمس حماسی من ‫پایان خوشی داره.
‫شرکت پایداری خودمو زدم.
‫دارم تو جامعه‌ام تحول ایجاد می‌کنم
‫با تغییر دادن هر فرد، دنیا رو تغییر میدم. ‫[یک سال بعد]
‫و اون حس «عشق اول، ‫که از حواس‌پرتی میری تو دیوار»
‫که فکر می‌کردم بین من و اورت از بین رفته؟
‫فهمیدم از بین نرفته، منتظر ما بوده.
‫یک ساعته منتظرم.
‫تو همیشه سر کاری.
‫- برگر قارچ گرفتی؟ ‫- آره.
‫و وسایل گریل برقی چی؟
‫دستکش‌های مخصوصمو دارم.
‫خیلی خوبه که خوشحالی.
‫آره.
‫غروب کِی بود؟
‫پنل‌های فُتوولتائیکی که تازه نصب کردم ‫حسگر نور دارند و وقتی هوا تاریک میشه،
‫باید روشن بشن.
‫روشن شد.
‫خیلی قشنگه.
‫دوستت دارم بتی.