‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫به مغازه خوش اومدین.
‫یه سگ آبی سختکوش هستین؟
‫نه، سگ آبی سختکوش نیستم.
‫یه سگ آبی همیشگی هستین؟
‫به باشگاه جوایز ما برای پس‌انداز ملحق بشین.
‫می‌تونین قیمت‌های خوب ما رو دندون بگیرین.
‫یادتون نره:
‫اگه کمک خواستین، ‫از یه سگ آبی بپرسین.
‫اوه. اوه.
‫هی. می‌تونم کمکتون کنم، آقا؟
‫فکر می‌کنی بلد نیستم طناب ببرم؟
‫نه، فقط معمولا ‫ ما این کار رو براتون می‌کنیم.
‫فکر می‌کنی دست خودم رو می‌برم و ‫رو زمین خونریزی می‌کنم و ازتون شکایت می‌کنم؟
‫نه.
‫پس به کمکت نیاز ندارم.
‫روز خوبی داشته باشین.
‫من یه سگ آبی سختکوشم.
‫ابله.
‫چیزی که امروز دنبالش بودین رو پیدا کردین؟
‫آره.
‫خوبه.
‫بذار اینجا رو ببینم.
‫مجموع خریدتون میشه سه دلار و چهل و هفت سنت.
‫پول 180 سانت طناب ازم گرفتی.
‫درسته، هر متر 99 سنت‌ـه.
‫من دو متر نگرفتم. 150 سانت گرفتم.
‫آره، سانتیمتری پول نمی‌گیریم. ‫متری می‌گیریم.
‫هر متر 99 سنت، میشه هر 30 سانت 33 سنت، ‫ضربدر 5 میشه یک دلار و 65 سنت.
‫تو ازم 1 دلار و 98 سنت گرفتی.
‫ریاضیتون خوبه.
‫نه، می‌دونم، ولی نمی‌تونم اینجوری ‫که شما گفتین تو کامپیوتر وارد کنم.
‫چه کامپیوتریه که ‫ حساب و کتاب ساده رو بلد نیست انجام بده؟
‫- می‌تونم با مدیرت حرف بزنم؟ ‫- رفته ناهار بخوره.
‫ناهار. این روزها فقط ناهار واسه همه مهمه.
‫- مسئول دیگه‌ای هست؟ ‫- دستیار مدیر رو می‌خواین؟
‫- بله، می‌خوام با دستیار مدیر حرف بزنم. ‫- باشه.
‫تیلور؟
‫تیلور؟ به میز فروش جلویی.
‫چی شده؟
‫سلام، تیلور.
‫این دستیار مدیرـه؟ چند سالشه؟
‫الان نباید تو کلاس ورزش باشی؟
‫ببخشید، چی؟
‫بیا. من خرد دارم.
‫بذار من اون 33 سنت اضافه رو به جات بدم.
‫آقا، من 33 سنتتون رو نمی‌خوام. ‫قضیه در مورد 33 سنت نیست.
‫در مورد این حقیقته که من 150 سانت ‫ طناب خریدم چون 150 سانت طناب می‌خوام.
‫و اگه 180 سانت طناب نمی‌خوام، ‫ نباید پول 180 سانت طناب بدم.
‫شما 30 سانت دیگه طناب می‌خواستین؟
‫دوباره نه.
‫هوم.
‫این کجاش سخته؟
‫این دوچرخه باید اینجا باشه.
‫هی! چیکار می‌کنی؟
‫این دوچرخه‌ی منه.
‫- جاش تو پارکینگ دوچرخه‌ست. ‫- همه‌ش نیم دقیقه اینجا بود.
‫دفعه‌ی بعد، میندازمش تو بخش لوازم گمشده.
‫پیرمرد بداخلاق عوضی.
‫خدای من.
‫رو آینه نه.
‫سلام، آتو!
‫باشه.
‫سلام!
‫جرئت نداری بذاری دوباره اون سگ موش ‫ تو مسیر پیاده‌رویم خرابکاری کنه.
‫- می‌دونم کار تو بود. ‫- بهش محل نذار، پرینس.
‫اون یه پیرمرد بداخلاق‌ـه. ‫اصلا هم نمی‌دونه این کار کیه.
‫خب، کار یکیتون بود.
‫به اون نامزد بی‌مصرفت هم بگو ‫وسط خیابون حرکات کششی انجام نده.
‫ناسلامتی، شده شبیه ‫ یه ژیمناست 14 ساله‌ی رومانیایی.
‫برو. از اینجا برو.
‫برو.
‫اومدش، مرد بزرگ.
‫این کارا واسه چیه؟
‫خب، فکر کنم کیک بازنشستگی‌ـه، ‫اسمش رو هر چی دوست داری بذار.
‫خوش بگذرون.
‫با چه کاری؟
‫با بقیه‌ی عمرت خوش بگذرون. ‫می‌خواستیم، می‌دونی...
‫جشن بگیریم؟
‫آره! خب، نه.
‫تو رو یه بدرقه‌ی عالی بکنیم.
‫عالی.
‫بی‌خیال، آتو.
‫خودت بودی که تصمیم گرفتی بری.
‫و پاداش پایان خدمت خوبی گرفتی.
‫من رو از بخش عملیات‌ها برداشتی.
‫ساعات کاریم رو کم کردی.
‫تری رو که خودم آموزش دادم، ناظرم کردی.
‫تری، که بدون گوشیش ‫ به زحمت می‌فهمه تو چه سالی هستیم.
‫پس اره، پاداش پایان خدمت رو گرفتم.
‫متاسفم که اینطوری فکر می‌کنی.
‫همه مجبور بودیم ‫بعد از ادغام خودمون رو وفق بدیم.
‫ولی در طول سالیان، تو ‫ مهره‌ی خوبی برای این شرکت بودی، پس...
‫بودی. کامل قابل اتکا.
‫دلمون واسه اون برنامه‌هات تنگ میشه.
‫برای آتو!
‫- برای آتو! ‫- برای آتو.
‫خیلی‌خی، آتو. یه تکه از صورتت می‌خوای؟
‫کی گشنشه؟
‫این رو ببین.
‫نه، نه.
‫هی، هی، صبر کن!
‫نه، نه، نه. هی، بدون مجوز ‫ نمی‌تونی از این جاده استفاده کنی.
‫پارک نمی‌کنم. فقط یه بسته تحویل دادم.
‫رو تابلو هیچی در مورد بسته ننوشته، مگه نه؟
‫نوشته «مجوز» ولی تو نداری.
‫اینجا یه خیابون عبوری نیست.
‫روز خوبی داشته باشین، آقا.
‫هر بار میای اینجا،
‫یعنی یکی از ساکنین ‫ نمی‌تونه جلوی خونه‌ش پارک کنه!
‫راننده‌های دیگه این کار رو نمی‌کنن. ‫اونایی که کامیون سفید دارن.
‫چطور همیشه شما ‫کامیون قهوه‌ای‌ها این کار رو می‌کنین؟
‫منظورم از این حرف به لحاظ نژادی نیست!
‫الو.
‫سلام. ببخشید، صدام رو می‎‌شنوین؟
‫بله.
‫سوزان هستم.
‫کدوم سوزان؟
‫خبر خوبی در مورد بیمه‌ی سلامتتون دارم.
‫نه، نه، نه. ربات، ربات، ربات!
‫باید با کی حرف بزنم ‫ تا این شماره تلفن رو قطع کنن؟
‫با خدمات حساب.
‫می‌تونین وصلم کنین ‫ یا باید یه دکمه فشار بدم؟
‫خب، هفت دقیقه‌ست ‫دارم به این آهنگ گوش میدم.
‫واقعا معذرت می‌خوام، آقای اندرسون.
‫می‌خوام برق این منزل قطع بشه.
‫- دارین خونه‌تون رو عوض می‌کنین؟ ‫- نه، حساب رو باطل می‌کنم.
‫ا-ن-د-ر-س-و-ن
‫چرا نمی‌تونین پول شش روز من رو برگردونین؟
‫آ-ت.و.
‫سیاست‌ـه.
‫خب، سیاست من اینه که ‫ اگه قرار باشه پول شش روز گاز رو بدم،
‫اون وقت از شش روز گاز استفاده می‌کنم.
‫پس دیگه حرفی نداریم.
‫ابله‌ها.
‫باشه.
‫برو، برو، برو. وایسا، برو.
‫باشه. آره. وایسا.
‫برگرد. تو نقطه‌ی کوری، ‫مراقب باش. از فورس استفاده کن.
‫خوبه، خوبه. نه، ‫داری میری تو پیاده‌رو.
‫باشه.
‫برگرد، برگرد، برگرد.
‫برو.
‫وایسا. وایسا.
‫لعنتی.
‫این داره چه غلطی می‌کنه؟
‫آره! دقیقا! ‫حرف منم دقیقا همینه.
‫هی، نمی‌تونی با ماشین بیای اینجا.
‫من رانندگی نمی‌کنم. ‫دارم ماشین میرونم؟ نه.
‫نمی‌تونی بدون مجوز ‫ تو این خیابون ماشین بیاری.
‫نه، مجوز پارک داریم. اینجاست. می‌بینی؟
‫تو جیبت چه غلطی می‌کنه؟
‫خب، راننده منم.
‫اینجا خونه کرایه کردیم، آره.
‫واحد 206.
‫این دلیل نمیشه پشت تریلر رو ‫ بذارین روبروی در ورودیتون.
‫نه، نمی‌خواستم. ‫داشتم کنار پارک می‌کردم.
‫کنار چی؟
‫آره، خیلی خوب پارک نکردم، ها؟
‫یه بار دیگه امتحان می‌کنم.
‫وای خدای من.
‫باشه.
‫هوم...
‫خوبه. خوبه!
‫بیا عقب. بیا عقب.
‫حالا بیشتر برو.
‫باشه، حله.
‫اون طرف، اول اون طرف.
‫- آروم. ‫- دقیقا.
‫- آروم، آروم. ‫- خوبه.
‫نه. نه، نه. چی؟ نه!
‫نه، نه، نه! ‫وایسا! وایسا، وایسا، وایسا! وایسا!
‫وایسا! وایسا. ‫پیاده شو.
‫- پیاده شو. ‫- ببخشید.
‫چطور بدون اینکه یاد بگیری با تریلر...
‫دنده عقب بیای، عمر کردی، من نمی‌دونم.
‫خدای من، یه سگ یه پا که چشمش ‫آب مروارید داره هم بهتر از تو می‌تونست این کار رو بکنه.
‫ماشین هم که اتوماتکیه. ‫کلید رو بده من.
‫تو جالیوانی هستن.
‫با دکمه روشن میشه.
‫نه، می‌دونستم.
‫این دیگه چیه؟
‫رادراـه.
‫تریلر زیادی به بغل ماشین نزدیکه.
‫به همین خاطر هنوز بوق میزنه، ولی...
‫باشه.
‫سلام.
‫اسمت چیه؟
‫- آتو. ‫- آتو؟
‫آتو. آ.ت.و.
‫من ابی هستم، آ.ت.و.
‫منم لونا هستم.
‫خوشوقتم.
‫خوب بود، نه؟
‫تو بار اول موفق شد، ها؟
‫- عالیه! ‫- ممنون، آقا.
‫هر کی فکر می‌کنه واسه ‫دنده عقب رفتن با ماشین به رادار نیاز داره،
‫اصلا نباید پشت فرمون بشینه.
‫نباید اجازه داشته باشن ‫ از رادیو استفاده کنن.
‫این چیزیه که گفتم.
‫مجوز هم باید بذاری ‫ رو آینه‌ی جلوت. نه تو جیبت!
‫- باشه، باشه. ‫- فهمیدم.
‫- خداحافظ، ممنون! ‫- ممنون، آقا. خیلی لطف کردین.
‫ابله.
‫حاضرین؟
‫باشه.
‫خیلی‌خب.
‫وسایلتون رو بیارین، باشه؟
‫یالا، دخترها.
‫عزیزم، وسایلت رو بیار.
‫چقدر دیگه تو قفسه جا مونده؟
‫سه قفسه.
‫- چند جعبه کتاب داری؟ ‫- هفت یا هشت تا.
‫پس برات یه قفسه کتاب دیگه می‌سازم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سلام، آتو.
‫درسته؟ آره؟
‫آتو.
‫آره، منم همین رو گفتم. ‫نه؟ من چی گفتم؟
‫مهم نیست چی گفتی. آتو. آ.ت.و.
‫- آه! آتو. ‫- آتو.
‫آتو. باشه، آها حالا فهمیدم چی میگی.
‫- آتو. ‫- آتوئه، ماری.
‫آدم این اسم رو زیاد نمی‌شنوه.
‫من می‌شنوم.
‫باشه. اگه مزاحم هستیم، ‫می‌تونیم بعدا برگردیم.
‫چی می‌خواین؟
‫برات غذا آوردم.
‫چرا؟
‫چون به نظر گشنه بودی.
‫به همین خاطر خیلی با هم جوریم.
‫این عاشق آشپزی‌ـه، ‫منم دوست دارم همه‌چی رو بخورم.
‫بگذریم، ما...
‫می‌خواستیم خودمون رو درست معرفی کنیم،
‫چون قراره با هم ‫همسایه باشیم و از این حرف‌ها، پس...
‫- پس... ‫- باشه.
‫- خداحافظ.
‫اسم من ماریسول‌ـه.
‫منم تامی هستم.
‫آتو.
‫همیشه اینقدر آدم خشکی هستی؟
‫من خشک نیستم.
‫- به نظرم یه کم خشکی. ‫- من خشک نیستم.
‫- یه ذره. ‫- نیستم.
‫نه؟ باشه، نیستی.
‫نه، نه، نه، نه. تو خشک نیستی.
‫هر حرفی میزنی، خیلی خوشاینده
‫واقعا هست.
‫نوش جان.
‫چی هست؟
‫لطفا مراقب سالسا باش.
‫پولو کان مول هست.
‫خیلی خوشمزه‌ست.
‫یه غذای مکزیکی‌ـه.
‫من مکزیکی هستم.
‫تو السالوادور به دنیا اومدم، ‫چون پدرم اهل اونجاست.
‫ولی مامانم مکزیکی‌ـه، ‫پس اول رفتیم مکزیک و بعد...
‫- تو چی؟ ‫- من یه مشاور آی‌تی هستم.
‫از آناهایم.
‫آناهایم، آره.
‫آره. ال پاسو.
‫باشه، یه خرده کار دارم.
‫ببخشید، آقای آتو.
‫احیانا آچار آلوین ندارین بهم قرض بدین؟
‫منظورت آچار آلن‌ـه؟
‫نه، آچار آلوین.
‫- آچار آلن‌ـه. ‫-آچار آلن.
‫آچار آلنه، درسته؟ ‫آچار آلنه.
‫آلوینه.
‫کل صبح می‌گفت: آچار آلوین، آچار آلوین.
‫عزیزم، آلوینه، باور کن.
‫هر کی می‌شناسم بهش میگه اچار آلوین.
‫- کسایی که می‌شناسی اشتباه می‌کنن. ‫- جدی؟ می‌خوای تو گوگل سرچ کنی؟
‫خدای من.
‫سرچ کن! سرچ کن!
‫سرچ کن. ویگی پدیا، ویکی پدیا.
‫گوشیت رو بده من.
‫نه، گوشی من نه. ‫از گوشی خودت استفاده کن.
‫می‌دونی چه سایزی لازم داری؟
‫همون سایز معمولی.
‫مجموعه‌ی کاملش رو ببر.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫ما دیگه میریم، چون شما کار دارین، پس...
‫تو چی می‌خوای، ها؟
‫هوم.
‫هوم!
‫هم.
‫هوم.
‫این ماشینه خیلی خوشگله، نه پسرم؟
‫یه موتور شورولت واسه تو.
‫قابل اتکا.
‫بابا، این آتوئه.
‫دیگه کافیه، عزیزم.
‫ها.
‫دو تا 8 دلار؟
‫شاید بهتره خودم رو بندازم ‫ جلوی یه ماشین. اینجوری جواب میده.
‫گل‌هایی که دوست داری رو پیدا کردم.
‫صورتی.
‫فروش ویژه بود.
‫حراجی. دو تا 8 دلار.
‫متاسفم که زودتر نیاوردمشون اینجا.
‫حواسم پرت شد.
‫توسط چند تا همسایه‌ی جدید.
‫شوهر ابله.
‫آچار آلن رو رو از ‫ کارتون آلوین سنجاب‌ تشخیص نمیداد.
‫البته، اجاره نشین هستن.
‫به هیچی متعهد نیستن.
‫می‌دونم، می‌دونم. ‫شاید هنوز پول خرید خونه رو ندارن.
‫ولی وقتی اون ‫ مشاور املاکی‌های عوضی تصمیم بگیرن...
‫خونه‌شون رو خراب کنن،
‫و مجتمع‌های ساختمونی ‫ بیشتر بسازن، چیکار می‌کنن؟
‫اینطور میشه. ‫شک نکن.
‫هیچی نشده دارن دور دروازه‌ها می‌چرخن،
‫روبروی چمن‌ها می‌چرخن.
‫شرکت دای و مریکا.
‫کدوم احمقی فکر کرده این ‫ اسم خوبی واسه شرکت املاک و مستغلات‌ـه؟
‫انگار میگی: آمریکا بمیر.
‫داره هم می‌میره.
‫دیگه حتی نمیشه یه پیچ قلابی درست خرید.
‫یا سانتیمتری طناب بخری.
‫وقتی تو خونه نیستی، هیچی درست کار نمی‌کنه.
‫بعدی.
‫فکر کنم تو بیش‌پروردگی ماهیچه قلب داری،
‫که بزرگ شدگی ژنتیکی....
‫می‌دونم.
‫پدرم همین مشکل رو داشت.
‫خب، احتمالا مدت زیادی زنده می‌مونی،
‫ولی متاسفانه ‫ آینده‌ی ارتشیت همینجا تموم میشه.
‫بعدی.
‫یه بلیت برگشت به پیتسبرگ بدین، لطفا.
‫میشه یک دلار و ده سنت.
‫ممنون.
‫داریم رد می‌شیم.
‫هی، کتابت افتاد!
‫خانم، کتابت افتاد! هی!
‫این مال منه؟
‫چی؟
‫آره. دیدم انداختیش زمین، واسه همین...
‫خیلی ممنون.
‫نصفش رو خوندم. بدم میومد ‫ نفهمم آخرش چطور تموم میشه.
‫بیا. چرا کنار من نمی‌شینی؟
‫من سونیا هستم.
‫من آتو هستم.
‫اسم پدرم بود.
‫من الان دارم میرم دیدن پدرم.
‫هر پنجشنبه میرم.
‫زیاد سوار قطار میشی؟
‫نه، باید واسه تست پزشکی ‫ورود به ارتش میومدم تو شهر.
‫خدای من.
‫باید خیلی سخت باشه که ‫نفهمی اونجا قراره با چی روبرو بشی.
‫- کی میری؟ ‫- نمیرم...
‫یه مدت نمیرم.
‫بلیت، لطفا.
‫ممنون.
‫باشه، ممنون.
‫متاسفانه سوار قطار اشتباهی شدی. ‫این بلیت قطار مسیر شرق‌ـه.
‫حتما...
‫ایستگاه بعدی پیاده میشم.
‫قیمتش چقدره؟
‫یک دلار و 75 سنت.
‫یه دلار.
‫بیا. من خرد دارم.
‫ممنون.
‫بفرمایید. ممنون. ‫روز خوبی داشته باشین.
‫یه 25 سنتی اضافه دارم.
‫مال 1964 هست.
‫نقره‌ی خالص‌ـه.
‫پس نگهش دار. ‫خوش شانسی میاره.
‫آره، همینطوره.
‫سلام، آتو، واسه ‫پیاده‌روی صبحگاهیت یه ذره دیر نیست؟
‫نه.
‫نه؟ مگه نباید سر کار باشی؟
‫نه.
‫خوبه. می‌خوای واسه ناهار بیای پس؟
‫ناهار.
‫آره.
‫نه، نه.
‫خب، اگه نظرت عوض شد، ‫ناهار گوشت داریم.
‫نه، نه، نه، نه.
‫هی، ببخشید.
‫تو بودی.
‫اینجا یه جاده‌ی خصوصی‌ـه و این درها ‫ واسه اینه که ترافیک نیاد داخل.
‫تا رانندگان ابله اونا رو ‫دور نزنن و چمن‌ها رو خراب کنن.
‫باشه. مچم رو گرفتی. ‫من از دای و مریکا هستم.
‫به حیاط‌بان میگم بیاد ‫ و برات درستش کنه، باشه؟
‫مثل روز اول. حتی بهتر. ‫روز خوبی داشته باشی، خب؟
‫قوانین اینجا به یه دلیلی وضع شدن.
‫می‌دونم شما چی زیر سرتون‌ـه.
‫باشه، آقای اندرسون. ‫هر چی شما بگی.
‫از محله نگهبانی کن.
‫از اینجا برو، آشغال کوچولو!
‫یالا. آره.
‫از اینجا برو!
‫اگه یه سنگ دیگه بندازی،
‫قسم می‌خورم با لگد ‫ این سگ موشت رو میندازم رو سقف.
‫نه، به خونه‌ت سنگ پرت نمی‌کنم. ‫اون گربه‌ی زشت، پرینس رو خط خطی کرد.
‫اون آشغال رو می‌کشم.
‫نه، نمی‌کشی.
‫چرا برات مهمه؟ اون وحشی‌ـه.
‫احتمالا همه‌جور مرض حال به هم زن داره.
‫به احتمال زیاد خودت هم همینطور. ‫ولی بهت سنگ پرتاب نمی‌کنم.
‫اندی.
‫- چیه؟ ‫- شنیدی این چی گفت؟
‫قبلا بهت گفتم چطور باهام حرف میزنه.
‫تا وقتی می‌تونی از اینجا برو.
‫من دوستت نیستم.
‫دای و مریکا گفت همه‌ی سالمندای ‫ این خیابون رو می‌بره تو یه آسایشگاه.
‫هر چه زودتر، بهتر!
‫- سلام. ‫- این دفعه دیگه چی شده؟
‫فقط می‌خواستم آچارها رو برگردونم.
‫- یه دونه تو اسباب اثاثیه پیدا کردم. ‫- تبریک میگم.
‫منم برات «سالپوره دی آروز» درست کردم.
‫همون مرغ و موله‌ست؟
‫نه. اینا کلوچه‌ای السالوادوری هستن. ‫پدرم خیلی دوستشون داشت، پس...
‫خوشمزه‌ن. عاشقشون میشی.
‫آره، چون من درستشون کردم.
‫در ضمن، آتو، می‌خواستم بدونم ‫نردبون داری بهم قرض بدی یا نه.
‫پنجره‌مون گرفته.
‫نردبون می‌خوای چیکار؟
‫خب، اون پنجره‌ایه که اون بالاست.
‫باز نمیشه.
‫بعد می‌خوای از بیرون بازش کنی؟
‫آره. درسته.
‫میرم کتم رو بیارم.
‫باشه. ممنون.
‫از تکون تکون خوردن این دست‌ها خوشم میاد.
‫بیا دست رو بذاریم سر جاش.
‫- خوبه. ‫- آنیتا.
‫آتو، دوست ندارم مزاحمت بشم، ‫ولی خونه‌مون خیلی سرده.
‫می‌تونی یه نگاه بندازی؟
‫رادیاتورهات رو جرم گیری کن.
‫چطوری این کار رو بکنم؟
‫با جرم گیری رادیاتورهات.
‫آتو. گستاخ نباش.
‫گستاخ نبودم.
‫خب، وقتی آتو هست، ‫ فهمیدن تفاوتش یه کم سخته.
‫آره.
‫راستی، ما تازه اومدیم واحد 206.
‫- من ماریسولم. ‫- من تامی هستم.
‫- خوش اومدین، عزیزم. ‫- خوشوقتم.
‫من آنیتام.
‫شوهرم روبن قبلا به بخاری رسیدگی می‌کرد.
‫- باشه. ‫- ولی همیشه می‌دونستیم روزی میاد...
‫که دیگه اون نمی‌تونه ‫کارهای تو خونه رو انجام بده.
‫شاید بهتر بود روبن وقتی کودتاش ‫ رو راه انداخت، به این فکر می‌کرد.
‫اوه...
‫اون مال خیلی وقت پیش بود.
‫یه کودتا؟
‫یه سوءِتفاهم بود.
‫یه کودتا بود.
‫آتو، نمی‌تونی بری ‫رادیاتور آنیتا رو هواگیری کنی؟
‫نه. چون رادیاتور رو هواگیری نمی‌کنی.
‫جرم گیری می‌کنی.
‫- عزیزم، این رمپ رو ببین. ‫- اون مال سونیاست.
‫- این چیزیه که واسه تریلرمون لازم داریم. ‫- بذارش زمین.
‫بذارش زمین! کی گفت ‫می‌تونی بهش دست بزنی؟
‫- ببخشید. ‫- همه‌تون برین. برین، برین.
‫نردبونت رو بردار و برو. ‫از اینجا برین. همه‌تون.
‫- باشه. ‫- ممنون.
‫مراقب باش.
‫صحیح. صحیح.
‫- ممنون! ‫- ممنون!
‫نه. تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫چطوری اومدی اینجا؟ یالا.
‫یالا. برو! از اینجا برو.
‫نه، برو بیرون. از اینجا برو.
‫یالا، برو.
‫هی.
‫ولم کن!
‫ولم کن.
‫اگه روم خط بندازی، گازت می‌گیرم.
‫اینجوری حالت میاد سر جاش.
‫گربه‌ی ابله.
‫- سلام، آتو! ‫- سلام، آتو!
‫آ.ت.و.
‫هوم.
‫آتو...
‫آگوست گذشته ‫ لوله‌ی باغبونیم رو بهت قرض دادم.
‫اگه بهم پس بدی، ‫رادیاتورت رو جرم گیری می‌کنم.
‫بیا تو.
‫خب، اون همسایه‌هات، به نظر ‫خیلی دوست داشتنی میان، مگه نه؟
‫دوست داشتنی.
‫آره، ممکنه بزودی ‫همسایه‌های بیشتری گیرت بیاد.
‫کارمندای املاک و مستغلات، ‫بهمون گفتن...
‫من و روبن باید از اینجا بریم.
‫نه، اینا همه‌ش یه مشت چرندـه.
‫اونا مالک این خونه نیستن. تو هستی.
‫آره، منم همین رو گفتم.
‫با پسرمون کریس حرف زدن.
‫اوه.
‫حالا میگه دیگه نمی‌تونم از روبن مراقبت کنم،
‫که باید بره آسایشگاه سالمندان.
‫و منم باید برم خونه‌ی سالمندان.
‫کریس چی می‌دونه؟ اون یه احمقه. ‫همیشه احمق بوده.
‫نمی‌تونن مجبور به هیچ کاریت بکنن.
‫روبن اصلا می‌دونه ما اینجاییم؟
‫معلومه که می‌دونه.
‫نذار خرت کنه.
‫هنوز اینجاست.
‫آم...
‫بذار برم لوله‌ت رو پیدا کنم.
‫این روزها، کل محله داره از هم می‌پاشه.
‫دیگه حتی انجمن مالکین هم ندارن.
‫هیچکس نمونده که اداره‌ش کنه.
‫نه اونجوری که ما اداره‌ش می‌کردیم.
‫حالا، محض شفاف‌سازی...
‫من هنوز نبخشیدمت.
‫فقط نفهمیدم اینقدر زود از کار افتاده میشی.
‫حالا...
‫دارن هر چی رو که ما به سختی ‫ واسه ساختنش تلاش کردیم، از بین می‌برن.
‫من هنوز نفس می‌کشم، ‫ولی سعی دارن ما رو محو کنن.
‫خب، نمی‌مونم که شاهد این ماجرا باشم.
‫میرم.
‫- واسه همیشه. ‫- واسه ناهار حاضری؟
‫اون ذرت خامه‌ای که دوست داری درست کردم.
‫ممنون.
‫ممنون، آتو. ببخشید ‫که خیلی طول کشید تا پسش بدم.
‫می‌خوای واسه ناهار بمونی؟
‫آره، آنیتا خوراک گوشت درست کرده.
‫نه، کلی کار دارم که باید انجام بدم.
‫روبن، چیکار می‌کنی، عزیزم؟
‫- ولش کن. ‫- چیکار می‌کنی؟
‫- ولش کن. ‫- روبن. روبن.
‫- ول... ‫- چیکار می‌کنی؟
‫کن.
‫پسر.
‫سعی کن یه کم از داخل بازش کنی.
‫بلندتر از اونه که فکر می‌کردم.
‫یه کم سرم گیج میره، عزیزم.
‫هوم.
‫هوم. هوم.
‫ظاهرا هر دومون باید سوار قطار بعدی بشیم.
‫آتو.
‫این اسم پدرت بود.
‫یادت مونده.
‫مجبور بودی برگردی مرکز ارتش؟
‫نه، می‌خواستم پول بلیت قطار رو بهت پس بدم.
‫اگه به شام دعوتم می‌کردی، بهتر نبود؟
‫بریم؟
‫آره، بریم داخل.
‫تو...
‫پونزده دقیقه دیر کردی.
‫واقعا؟
‫خب، به چه چیزهایی علاقه داری؟
‫مثلا چه علاقه‌ای؟
‫به چی شور و شوق داری؟
‫ماشین‌ها. موتور ماشین‌ها.
‫دوست دارم از طرز کار وسایل سر در بیارم.
‫هر قطعه چیکار می‌کنه ‫ تا ماشین به نرمی کار کنه.
‫پیچیده‌تر از اونیه که مردم فکر می‌کنن.
‫کاربراتور باید بنزین و هوا رو ‫ با ترکیب درست مخلوط کنه،
‫و بعد شمع باید ‫ اون مخلوط رو با جرقه روشن کنه،
‫که باعث حرکت پیستون...
‫و متصل کردن میله‌ها و شافت میشه...
‫از کجا این همه در مورد ماشین‌ها یاد گرفتی؟
‫از پدرم.
‫فقط درباره‌ی همین حرف میزدیم. ‫پدر خوبی بود.
‫قابل اتکا.
‫فوت کرد.
‫دو ماه پیش.
‫ناگهانی بود.
‫متاسفم.
‫مامانت چی؟
‫خیلی اون رو یادم نمیاد.
‫فقط حسی که موقع رفتنش داشتم رو یادمه.
‫چرا غذای اصلی سفارش ندادی؟
‫خونه غذا خوردم.
‫چرا؟
‫تا بتونی هر چی دوست داری سفارش بدی.
‫ببین، من بهت دروغ گفتم.
‫متاسفم.
‫من تو ارتش نیستم. ‫تو تست پزشکی رد شدم.
‫اگه قبول می‌شدم، حداقل الان یه کار داشتم، ‫که رو همین حساب کرده بودم.
‫ولی هیچ شغلی ندارم.
‫و نمی‌دونم باید چیکار کنم.
‫من باید برم.
‫آتو!
‫دارم میام.
‫دارم میام!
‫چیه؟ چی می‌خوای؟
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- خودت چیکار می‌کنی؟
‫- دنبال تو می‌گردم. ‫- خب، پیدام کردی.
‫میشه لطفا من رو ‫ ببری بیمارستان؟ خواهش می‌کنم؟
‫تامی از نردبان افتاد پایین ‫ و آمبولانس الان بردش.
‫خب، می‌تونی خودت با اون توستر وارداتی ‫که اسمش رو گذاشتی ماشین، بری.
‫گواهینامه ندارم.
‫- چند سالته؟ ‫- ها؟ سی سال.
‫ولی گواهینامه رانندگی نداری؟
‫مجوز رانندگی دارم.
‫فقط به بخش‌های دیگه نرسیدم.
‫مگه چند بخش دیگه هست؟
‫خواهش می‌کنم!
‫تمرکز کن! لطفا گوش کن!
‫تامی تو بیمارستان‌ـه و الان که داریم ‫ حرف می‌زنیم، ممکنه در حال مرگ باشه.
‫حالا می‌خوای من رو برسونی بیمارستان، ‫یا مجبورم می‌کنی اتوبوس بگیرم؟
‫- می‌رسونمت بیمارستان. ‫- ممنون.
‫خیلی کار سختی بود؟
‫کجا میری؟
‫میرم بچه‌ها رو بیارم!
‫بچه‌ها؟
‫بلندم کن، بلندم کن!
‫همه‌جا بوم. نه! نه!
‫شترق، شترق، شترق!
‫این عروسک‌ها.
‫یه جور ابرقهرمان هستن؟
‫لوچادورها کستی‌گیر هستن، آره.
‫کشتی‌گیر.
‫- کتاب آقا خرسه پیدا کردم! ‫- که اینطور.
‫می‌خواد براش بخونی.
‫دقیقا.
‫[اونجایی، بچه خرسه؟]
‫آقا خرسه میگه: اونجایی، بچه خرسه؟
‫بچه خرسم کجاست، وای کجاست؟
‫نه، مثل یه خرس حرف بزن.
‫خرس‌ها حرف نمیزنن.
‫این یکی حرف میزنه.
‫بچه خرسم کجاست، وای کجاست؟
‫اونجایی بچه خرسه، بالای اون درختی؟
‫نه، اون یه جغدـه!
‫جز من و بچه هیچکس اینجا نیست.
‫اونجایی بچه خرسه، زیر زمینی؟
‫من بچه خرس نیستم.
‫من بپاپم!
‫- سلام، بپاپ! ‫- سلام، بپاپ!
‫- می‌خواین یه حقه ببینین؟ ‫- آره!
‫راستش، من داشتم براشون کتاب می‌خوندم.
‫آقا خرسه با ترشرویی گفت: ‫راستش، من داشتم براشون کتاب می‌خوندم.
‫میگم، میشه یه سکه ‫ بهم قرض بدین، آقا خرسه؟
‫آره، آره، آره، لطفا؟
‫لطفا، لطفا، لطفا؟
‫آره، آره، آره!
‫باید این رو بهم پس بدی.
‫حتما.
‫حتی لباسش هم مال خودش نیست. ‫مال بیمارستانه.
‫باید پولش رو بده.
‫بپاپ یعنی شادی. خودش ‫داوطلب میشه بیاد اینجا.
‫آتو. تو چه غلطی کردی؟
‫هیچی.
‫بابابزرگ آتو دلقک رو زد.
‫- نزدم. ‫- چرا، زدی.
‫بابابزرگ لوچادورو!
‫لوچادورو!
‫همه‌ش تقصیر دلقک بود.
‫اووه!
‫کجا میره؟
‫وای، و.ای، وای...
‫بفرما.
‫فوت کن.
‫وای! ایناهاش!
‫- چطوری این کار رو کردی؟ ‫- این شعبده‌ست.
‫ممنون.
‫امیدوارم روز جادویی‌ای داشته باشین!
‫- خداحافظ! ‫- خداحافظ، بپاپ!
‫- ممنون. ‫- صبر کن.
‫این سکه‌ی من نیست.
‫خب، از گوش شما اومد، ‫پس مشکل خودتونه، آقا.
‫نه، این سکه‌ی من نیست.
‫نه، نه، نه. این سکه‌ی شما نیست.
‫ببین. یه سکه بهت دادم و گفتم بهم پس بدی.
‫- یه دلاری می‌خوای؟ ‫- ولی تو عوضشون کردی.
‫- عوضشون کردم. ‫- تو این سکه رو بهم دادی.
‫آتو تو دردسر میفته؟
‫- این فقط یه سکه‌ست. ‫- نه، نیست.
‫- مس رو می‌بینی؟ ‫- نه، مسی اینجا نیست.
‫- من بهت یه سکه‌ مال 1964 دادم. ‫- لطفا آروم باشین.
‫می‌خوام برش گردونی! کجاست؟
‫- دست توئه. ‫- سرکار، کمکم کن.
‫کد 129. یه وضعیت دلقکی داریم.
‫کجاست؟
‫دلقک رو ول کن! آقا! آقا!
‫آها! 1964.
‫اسباب‌بازیم کو؟
‫تو کوله پشتیت‌ـه.
‫تو کدوم جیبش؟ کلی جیب داره.
‫چیه؟
‫بابام اونجوری می‌خندید.
‫من نمی‌خندم.
‫دقیقا.
‫هیچوقت نباید با دلقک بدرفتاری کنی.
‫- آچار آلوین چی شد، نمیاد؟ ‫- نگاه!
‫- بچه‌ها! ‫- مامان، اوناهاش!
‫ماشین رو ببر بالا تا سوارش کنیم.
‫آتو!
‫آخ جون! آخ جون!
‫- ممنون که رسوندیمون. ‫- خداحافظ، بابابزرگ لوچادورو.
‫- ممنون، آتو. ‫- باشه، شب بخیر.
‫- خداحافظ. ‫- بازم ممنون، آتو.
‫خداحافظ.
‫خیلی‌خب، خانم‌ها.
‫بریم.
‫پای جدیدت رو ببین! ‫مثل پای ربات هستن.
‫آتو!
‫خدای من، مرده؟
‫نه، احتمالا فقط خوابه.
‫آتو. نه، نه، نه، خواهش می‌کنم، ‫لطفا، لطفا. ببرش بیرون. خواهش می‌کنم.
‫نه، چرا خودت نمی‌بری؟
‫چون من باردارم. نمی‌تونم به گربه‌ها ‫ دست بزنم چون حساسیت دارم.
‫خب، خودش، خودش رو انداخته اونجا. ‫خودشم می‌تونه خودش رو در بیاره.
‫هی.
‫چرا اینجوری هستی؟
‫با گربه‌ها میونه‌ی خوبی ندارم.
‫سلام، مرد. چی شده؟
‫جیمی، جیمی. ما...
‫وای، نه!
‫باید گرمت کنیم، رفیق!
‫آره. مراقب باش.
‫نه.
‫من دارمت.
‫بدنش خیلی سرده.
‫کجا بریم؟
‫- نه. نه. حساسیت دارم. آتو. ‫- اوه.
‫باشه، بریم. من هوات رو دارم.
‫آتو. در رو باز کن.
‫چیزی نیست، رفیق.
‫- همه‌چی درست میشه، پیشی. ‫- طفلکی.
‫باشه. چیزیت نیست.
‫- کف خونه‌م رو برفی کن. ‫- ببخشید.
‫خدای من، اینجا خیلی سرده.
‫باشه، این چطوره؟ لطفا؟
‫نه، نه. به اون کت دست نزن. ‫جاش همینجاست.
‫- باشه. میشه لطفا یه پتو بیاری؟ ‫- واسه گربه؟
‫- چیزی نیست. این با من. ‫- چیکار می‌کنی؟
‫گرمای بدن معجزه می‌کنه. ‫من کلی گرمای بدن دارم.
‫اجاق رو روشن می‌کنم.
‫اون گربه رو نمیذاری تو اجاقم.
‫نه، فقط می‌خوام خونه رو یه کم گرم کنم.
‫پیشخوانت خیلی پایینه. ‫از کجا خریدی؟
‫خودم ساختم.
‫واسه همسرم، سونیا.
‫آه. اونم قد کوتاهه؟
‫سونیا فوت کرده.
‫ولی آشپز خوبی بود، مگه نه؟
‫قبلا همیشه اینجا غذا می‌خوردم.
‫اوه.
‫متاسفم.
‫الان دیگه می‌تونین برین؟
‫من کار دارم.
‫مثل همیشه از دیدنت خوشحال شدم.
‫میگم، کی قراره از این پیشی مراقبت کنه؟
‫تو.
‫آخی.
‫باشه.
‫حالا درست ازم بخواه.
‫خیلی هم زیبا بود.
‫باشه، حالا گشنمه. ‫حالا گشنمه.
‫بذار ببینم.
‫هیئت مدیره‌ی ریجنتس ‫ بدینوسیله تایید می‌کند که آتو اندرسون،
‫تمام شرایط لازم برای دریافت مدرک ‫ کارشناسی مهندسی را پشت سر گذاشته...
‫دوست داری یه وقت...
‫ازدواج کنی؟
‫- چون اگه بخوای... ‫- من رو نگاه کن.
‫حالا درست ازم بخواه.
‫با من...
‫با من ازدواج می‌کنی؟
‫بله.
‫بله!
‫بله! بله!
‫- خدای من! ‫- یکی زنگ بزنه 911.
‫افتاد پایین!
‫- یکی کمکش کنه! ‫- دوربین رو ببر روش. نه، فیلم بگیر.
‫محض رضای خدا.
‫- کی می‌خواد یه کاری بکنه؟ ‫- خدای من، افتاد.
‫- از رو ریل بلندش کنین. یکی کمک کنه. ‫- هی! می‌تونی حرکت کنی؟
‫باید بریم! یالا! ‫باید بلند شی!
‫میشه یکی کمکم کنه؟
‫- یالا. ‫- فیلم بگیر، فیلم بگیر، فیلم بگیر.
‫- عکس بگیر. ‫- من دارمش. می‌بینمش.
‫رو صورتش زوم کن.
‫- بگو چه اتفاقی افتاد. ‫- داشتیم می‌رفتیم موزه...
‫من رو نگاه کن.
‫سلام کن.
‫دست من رو بگیر.
‫همین حالا دستم رو بگیر!
‫هی، عقلت رو از دست دادی؟ ‫ممکن بود کشته بشی.
‫آقا، شما جونش رو نجات دادی.
‫این جون یارو رو نجات داد.
‫تو معرکه‌ای. خدای من.
‫اون کارت معرکه بود.
‫- حالا هر چی. ما رو دنبال کنین. ‫- ما رو دنبال کنین.
‫هی.
‫می‌خوای تا سرحد مرگ بترسونیم؟
‫این رو ببین.
‫آم...
‫ابی می‌خواست عکس ‫همسایه‌ی جدیدش رو بکشه.
‫می‌خواد این مال تو باشه.
‫این تویی.
‫همیشه تو رو رنگی می‌کشه.
‫منظورت از همیشه چیه؟
‫هوم!
‫من یه فکر خیلی خوب دارم.
‫تو می‌تونی مربی رانندگیم باشی.
‫نه.
‫نه، نه، نه.
‫واسه این کار وقت ندارم.
‫نگران نباش، من پول بنزین ‫ و همه‌چی رو میدم.
‫سلام، شما اینجایین. ‫همه‌جا رو دنبالتون گشتم.
‫سلام، جیمی. چیکار می‌کنی؟
‫- گربه اون توئه؟ ‫- آره.
‫خدای من! آروم باش، رفیق.
‫واقعا از این خوشش نمیاد.
‫از کارتن بیارش بیرون.
‫باشه. ببخشید، رفیق.
‫فکر کردی چیکار داری می‌کنی؟ ‫می‌بریش پیاده‌روی؟
‫خب، باید برش می‌گردوندم. ‫یادم رفت حساسیت دارم.
‫پس...
‫- وای، جیمی. ‫- آره، آره.
‫روش آرد جو دو سر گذاشتم، ‫ولی هیچ فایده‌ای نداشت.
‫می‌دونی چیه، می‌تونی با من بیای. ‫تامی از پارسال، یه نسخه داره.
‫- یه لونه‌ی زنبور پیدا کرد. ‫- مطمئنی؟
‫- نمی‌خوام مزاحم بشم. ‫- چیزی نیست.
‫- خودت رو نخارون. ‫- حس می‌کنم باید یه کم خودم رو بخارونم.
‫هی، هی، گربه چی پس؟
‫انگار الان دیگه مال توئه، آتو.
‫دوستش داشته باش.
‫برو تو کارتن.
‫ببخشید که نیومدم.
‫سخت‌تر از اونی بود که فکر می‌کردم...
‫و حالا هم که این اومده.
‫من یه گربه دارم.
‫باید یه فکری به حالش بکنم.
‫بعدش میام پیشت سونیا، قول میدم.
‫دلم واست تنگ شده.
‫اوه، نه، نه، نه.
‫تخت من رو دیگه اشغال نکن.
‫این تخت توئه.
‫دلت می‌خواد بری بیرون...
‫توی برف بخوابی؟
‫می‌تونم ترتیبش رو بدم.
‫تو بهترین پدری هستی که ‫بچه‌هامون می‌تونستن داشته باشن.
‫هی! هی!
‫چیه؟
‫اون دوچرخه رو واسه این کار استفاده می‌کنی؟
‫آره، شغلم اینه.
‫گارسونی رستوران و متصدی پمپ بنزین، ‫به اینا میگن شغل.
‫شب‌ها توی پیتزا فروشی و آخرهفته‌ها ‫توی فروشگاه وسایل دست دوم کار می‌کنم، پس...
‫اوه.
‫- آهان. ‫- شما آقای اندرسون هستین، درسته؟
‫اوهوم.
‫همیشه توی جلسات مدرسه شرکت می‌کردین.
‫کِی بود؟
‫خانوم اندرسون معلم من بود.
‫اون تنها کسی بود که به خاطر ‫خجالتی بودنم
‫باهام بد رفتار نمی‌کرد.
‫اون اولین کسی بود ‫که با مهربونی اسمم رو صدا می‌زد.
‫به بقیه‌ی معلم‌ها هم می‌گفت ‫ همین کار رو کنن.
‫خیلی توی مدرسه کمکم کرد.
‫دیگه اینا رو اینجا نمیندازم.
‫هی.
‫اسمت چیه؟
‫- مالکوم. ‫- مالکوم.
‫آتو.
‫خوشحال شدم دیدمت آتو.
‫هی!
‫آتو! خبر خوب دارم.
‫اندی داره بهم رانندگی یاد میده.
‫اون هم طرف اشتباه جاده.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫- خیلی خب. ‫- خب.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫روی حالت پارک بذارش!
‫هنوز روی حالت حرکته! ‫اتوماته.
‫باید می‌ذاشتی... هنوز رو حالت حرکت بود، ‫باید میذاشتی رو حالت پارک.
‫حالت چی؟
‫خداحافظ!
‫- کمک! ‫- دارم میام!
‫میام که شاهدخت رو نجات بدم!
‫- خیلی خب. دارم میام. ‫- آتو.
‫آتو اومده! ‫مامانم واسش کلوچه سالپورانز درست کرده.
‫سلام آتو. بیا تو.
‫نمی‌تونم احمقی رو که داره به یه احمق دیگه ‫ رانندگی یاد میده رو تحمل کنم.
‫تو. کتت رو بپوش. ‫وقت آموزشه.
‫چی؟
‫می‌خوای بهم یاد بدی؟ جدی؟
‫آتو، ممنون!
‫ممنون.
‫زود میام بیرون.
‫خیلی خیلی لطف می‌کنی. ممنون.
‫من یه بار تلاش کردم.
‫بچه‌ها، خیلی خب...
‫خداحافظ آتو!
‫- مامان می‌خواد بره ماشین سواری. ‫- مراقب باش عزیزم.
‫خوش بگذره!
‫خداحافظ مامان!
‫خیلی خب.
‫- دیگه آدم بزرگی نیست. بیا! ‫- هورا!
‫آتو ولی... ‫میشه با ماشین خودمون بریم؟
‫چون فقط دنده اتومات روندم.
‫نه.
‫من می‌خوام رانندگی رو بهت یاد بدم. ‫سوار شو.
‫حالا داری نزدیک چراغ قرمز میشی. ‫باید توقف کنی.
‫خیلی خب، ولی کلاچ هم باید بگیرم درسته؟
‫کلاچ می‌گیری و بعدش ترمز رو فشار میدی.
‫- ترمز بگیرم یا کلاچ؟ ‫- نه، کلاچ بگیر.
‫ترمز گرفتم، کلاچ گرفتم.
‫کلاچ و ترمز. حالا ترمز.
‫- ترمز. ترمز. ‫- نه. نه.
‫- سرم داد نزن. ‫- سرت داد نمی‌زنم.
‫کلاچ گرفتم. گرفتم، گرفتم!
‫باید توقف کنیم و...
‫کلاچ بگیر و ترمز. ‫ترمز. ترمز. ترمز.
‫ماشین وایساد. ‫بهش نزنی! ترمز کن، ترمز کن!
‫آره. خیلی خب، ول کن.
‫وای خدای من.
‫ترمز.
‫فقط کلاچ و ترمزه.
‫خیلی توش افتضاحم.
‫- من گند زدم. ‫- داری یاد می‌گیری.
‫وای خدای من. نزدیک بود ‫بزنم به ماشینه. انقدر مونده بود.
‫مهم نیست. ماشینش هیبریدیه.
‫هیبریدی‌ـه، خیلی خب.
‫- خیلی خب، باید برم عقب. ‫- نه، نه، نه، نه.
‫- همینجایی که هستی خوبه. ‫- ولی خیلی نزدیکم.
‫- مهم نیست. ‫- نباید عقب برم؟
‫فقط صبر کن چراغ سبز بشه.
‫و خب سبز شد. ‫کلاچ رو بگیر.
‫و یه کم گاز بده.
‫آروم آروم پات رو از روی کلاچ بردار.
‫دنده رو یک نکرده بودی.
‫چراغ سبزه!
‫کلاچ رو بگیر، برو روی... ‫نیازی نیست سوئیچ رو بچرخونی.
‫- برو! ‫- فقط کلاچ...
‫- وای خدای من. صبر کن... ‫- کلاچ رو...
‫آروم پات رو از روی کلاچ بردار،
‫- بعدش گاز بده. ‫- نمی‌تونم این کار رو کنم.
‫- فقط باید انجامش بدی. ‫- نمی‌تونم.
‫نه، آتو. آتو، نه.
‫چیه؟
‫اوه، لعنتی.
‫چت شده؟
‫داره رانندگی یاد می‌گیره دیگه.
‫تو مگه خودت مجبور نبودی ‫رانندگی یاد بگیری؟
‫آروم باش، پدر جان. هی، هی.
‫من پدر تو نیستم! عوضی!
‫اگه یه بار دیگه بوق بزنی،
‫آخرین کار عمرت میشه. ‫شنیدی چی گفتم؟
‫فهمیدی؟
‫اوه، لعنتی.
‫حالا گوش کن چی میگم.
‫تو دو تا بچه به دنیا آوردی. ‫به زودی میشه سه تا.
‫تو از یه کشور خیلی دور ‫اومدی اینجا.
‫یه زبان جدید یاد گرفتی،
‫تحصیل کردی و با یه شوهر ابله ازدواج کردی.
‫و داری این خانواده رو کنار هم نگه می‌داری.
‫هیچ مشکلی توی یادگیری رانندگی نداری.
‫خدای من، دنیا پر از آدم‌های تعطیله
‫که تونستن یاد بگیرن، ‫و تو هم که آدم تعطیلی نیستی.
‫بنابراین...
‫کلاچ.
‫دنده رو عوض کن.
‫گاز بده.
‫برون.
‫آره.
‫عالیه.
‫خیلی خب، یه جای پارک اونجا هست.
‫برو جلو، در راستای اون قرار بگیر،
‫و دنده عقب برو تا جایی که سپر ماشینه ‫با آینه بغلت توی یه راستا قرار بگیره.
‫حالا صافش کن.
‫تا لبه‌ی جدول دنده عقب برو.
‫- یه کم دیگه. ‫- یه کم دیگه.
‫و توقف کن.
‫خلاص کن.
‫ترمز دستی.
‫خاموش کن.
‫همین؟
‫همین.
‫و درست به موقع رسیدیم.
‫گرفتمش.
‫به اینا میگن سملا.
‫- شیرینی سوئدی. ‫- اوه!
‫یه کم خوردنش کثیف کاری داره.
‫- ولی بیا امتحانش کنیم. ‫- باشه.
‫با انگشتت.
‫اینجا رو چجوری پیدا کردی؟
‫سونیا اینجا میومد.
‫هر شنبه، ساعت یک ‫میومدیم اینجا.
‫و بعدش؟ چی؟
‫ساعت دو می‌رفتیم خونه.
‫ماشین رو میشستم و واکس می‌زدم،
‫اون هم برگه‌هاش رو صحیح می‌کرد، ‫آشپزی می‌کرد و بقیه‌ی روز رو مطالعه می‌کرد.
‫چجور کتاب‌هایی می‌خوند؟
‫کتاب‌های خودش رو.
‫سعی کردم چندتاش رو بخونم ولی...
‫من فقط...
‫به کتاب علاقه ندارم.
‫دوستاش می‌گفتن ما مثل روز و شبیم.
‫قبل از اینکه سونیا رو ببینم، ‫زندگیم تیره و تار بود.
‫اون به زندگیم رنگ داد.
‫ازش خوشم میاد.
‫اون نیرویی از طبیعت بود.
‫اون مدرسه رو راضی کرده بود ‫تا یه برنامه‌ی فوق‌العاده...
‫برای بچه‌هایی که کمک بیشتری نیاز دارن، ‫برگزار کنه.
‫خیلی از بچه‌ها توی خونه مشکل داشتن...
‫یا ترس از اجتماع داشتن.
‫ولی وقتی سونیا باهاشون کار کرد،
‫شکسپیر رو هم حفظ کردن.
‫اون روز یکی از...
‫دانش‌آموزهاش رو دیدم.
‫یه پسری به اسم مالکوم.
‫بازم خامه لازمه.
‫خیلی خب.
‫وقتی اولین بار اومدیم اینجا، ‫خیلی خوب کنار اومده بودیم.
‫مثل یه موهبت بود.
‫به محله‌ی ما خوش اومدین.
‫- سلام من سونیا هستم. ‫- من آنیتا هستم.
‫سونیا و آنیتا، ‫با هم دوست صمیمی بودن.
‫واسه همین آچار آلن‌هام رو برداشتم...
‫و من و روبن هم خیلی شبیه هم بودیم.
‫هی! آروم برو دیگه!
‫توی بیشتر چیزها هم‌نظر بودیم.
‫احمق.
‫ولی آدم‌ها عوض میشن.
‫یا اینکه عوض نمیشن.
‫یه اتفاقاتی میفته ‫که آدم‌ها از هم دور میشن.
‫بین هم دیگه دیوار می‌کشن. ‫از هم ناراحت میشن.
‫خدا می‌دونه چرا.
‫شاید اون ساخت‌ و سازها بود ‫که همه رو دیوونه کرده بود.
‫می‌دونی، یه جنگل بالای اون تپه بود.
‫واسه همین بهش می‌گفتن ‫برچوود[جنگل توس].
‫بعدش شروع کردن به ساختن ‫اون آپارتمان‌ها،
‫و تمام درخت‌های توس رو قطع کردن.
‫نمی‌دونستن دارن چیکار می‌کنن ‫تا اینکه ما بهشون گفتیم،
‫من و روبن.
‫ولی این قبل از کودتا بود؟
‫اوه، آره، آره، ‫من و روبن اون موقع با هم دوست بودیم.
‫ بعد از اون، ‫فقط تفاوت نظر می‌دیدیم.
‫[فورد]
‫[شورلت]
‫یه چند سال بعد، پسرشون، کریس، ‫توی ژاپن کار پیدا کرد،
‫و فکر نکنم از اون موقع ‫اومده باشه دیدنشون.
‫- اوه. ‫- من و روبن با هم نمی‌ساختن.
‫به هر حال، تصمیم گرفتم ‫کینه کدورت‌ها کنار بذارم.
‫روبن.
‫سلام.
‫سونیا یه کم پیش این رو بهم داد.
‫مناسبتی پیدا نکردم که بخورم.
‫گفتم شاید بهتره که ‫از اول شروع کنیم.
‫هی، می‌خوای ماشین جدیدم رو ببینی؟
‫حتما.
‫یه مدل جدیده.
‫تازه اومده بیرون.
‫بفرما!
‫تویوتا؟
‫یه تویوتا خریدی؟
‫سلیکا جی‌تی ‫با سقف متغیر.
‫اتومات پنج سرعته.
‫باید با زمونه تغییر کنی دیگه.
‫آتو!
‫نمی‌دونم روبن چش شده بود، ‫ولی اون موقع بود که فهمیدم از دستش دادم.
‫آخه، یه مرد باید ‫پای اعتقاداتش بمونه.
‫حتی اگه اعتقاداتش یه فورد باشه.
‫و تو و سونیا، ‫به بچه‌دار شدن فکر کردین؟
‫خب، ساعت دو شد.
‫خیلی خب.
‫باشه.
‫می‌خواستم بدونم ‫امشب کمکمون می‌کنی؟
‫من و تامی تا قبل از به دنیا اومدن بچه،
‫فرصت زیادی واسه شام بیرون رفتن نداریم.
‫قرار نیست شما دوتا رو ‫سر قرار برسونم.
‫نه. قراره تاکسی بگیریم.
‫پس چرا من رو لازم دارین؟
‫- مامان، من نبودم! چرا باید این کار رو کنم؟ ‫- چرا، کار خودت بود!
‫- پسش بده! ‫- بیا من رو بگیر!
‫بچه‌ها، لطفا.
‫و یاد بگیرین همه چی رو ‫با هم سهیم بشین.
‫من زیاد مطمئن نیستم.
‫نه. مسخره نباش دیگه. ‫خوش می‌گذره بهت.
‫یادآوری کنم، ابی باید ساعت 9 بخوابه، باشه؟
‫باشه؟
‫خب، کد آژیر، 4491 هستش. 4491.
‫میذارمش روی حالت آماده باش. ‫حواست هست؟
‫بنابراین اگه خواستی بری بیرون،
‫باید این دکمه رو فشار بدی ‫و خاموشش کنی.
‫من همینجا می‌مونم.
‫خیلی خب. باشه.
‫خب، نمی‌دونی که چی قراره پیش بیاد.
‫با بابابزرگ آتو خوب باشین، باشه؟
‫چشم!
‫من شیرکاکائو این تو نمی‌بینم.
‫با سیروپ درستش کن. ‫ولی زیاد نریزا و گرنه خوابش نمی‌بره.
‫شیر رو بده.
‫اون چیه؟
‫این یه ماشین ظرفشویی به دردنخوره.
‫بابا گفت می‌خواد از پنجره بندازتش بیرون،
‫ولی مامان گفت بابا دیگه اجازه نداره ‫پنجره رو باز کنه.
‫سَر.
‫کابزا. [اسپانیایی]
‫- کابزا. ‫- کابزا.
‫خوبه.
‫چشم.
‫اوهوس.
‫- اوهوس. ‫- اوجوس.
‫خوبه.
‫بازو. برازو.
‫خوبه.
‫فکر نکنم فکر خوبی باشه.
‫چرا؟
‫چون هیچکس نمی‌تونه ‫جلوی یه مبارز وایسه.
‫بابابزرگ مبارز!
‫کمکم کنین، کمکم کنین.
‫صبر کن، شروع کرد.
‫- آماده‌ای؟ ‫- بزن و شپلق!
‫بزن و شپلق! شپلق! ‫حرکت کاراته!
‫[ماریسول مندز، ‫فارغ التحصیل دانشگاه لس‌آندس]
‫- سلام مامان. ‫- سلام بچه‌ها.
‫سلام.
‫اون زود خوابید.
‫چطور بود؟
‫- خوب بود. ‫- امشب کارت عالی بود آتو.
‫باید بزنی پشتت ‫و خودت رو تحسین کنی.
‫- ممنون آتو. ‫- خواهش.
‫حالا خارج شوید.
‫شبت بخیر.
‫خیلی خب.
‫چجوری این کار رو کرده؟
‫- سلام آتو. ‫- مالکوم.
‫وقتی اینجوری دنده عوض می‌کنی، ‫صدای لرزش زنجیرت رو نمی‌شنوی؟
‫- دوچرخه‌ام دیگه داره قدیمی میشه. ‫- تقصیر رو گردن دوچرخه ننداز.
‫باید قطعه‌ی تعویض دنده‌ت رو درست کنی.
‫- چی؟ ‫- قطعه‌ی تعویض دنده‌ات تعمیر می‌خواد.
‫ببخشید.
‫- سلام، من شری کنزی هستم. ‫- سلام.
‫من خبرنگار شبکه های اجتماعی هستم.
‫دنبال آتو اندرسون می‌گردم.
‫مطمئنی می‌خوای این کار رو کنی؟
‫وای. عالیه. محشره.
‫خوب باهاش رفتار کنه تا خوب باهات رفتار کنم.
‫بیا. این رو نگه دار.
‫ممنون آتو.
‫باورم نمیشه دارم بهت کمک می‌کنم ‫که جلوی در مردم آشغال بندازی.
‫دو تا شغل کافی نبود؟
‫دارم واسه خرید ماشین پس‌انداز می‌کنم.
‫- جدی؟ ‫- جدی.
‫چه ماشینی؟
‫فولکس‌واگن.
‫خانوم جوان، جلوی پارکینگ رو گرفتی.
‫آقای اندرسون؟ ‫اسم من شری کنزیه.
‫من خبرنگار شبکه های اجتماعی هستم و...
‫اون چیه؟
‫و من یه مجموعه‌ی آنلاین، ‫به نام «قهرمانان همیشگی» دارم.
‫اون کاری که اون روز ‫توی ایستگاه قطار کردین، عالی بود.
‫شما جون اون مرد رو نجات دادین.
‫اشتباه گرفتی.
‫نه، نگرفتم. ده باری اون ویدئو رو نگاه کردم.
‫- خودتی. ‫- ویدئو؟
‫ندیدین؟
‫اوه. یه رهگذر با گوشیش گرفته ‫و توی اینترنت گذاشته.
‫یکی توی کامنت‌ها شما رو شناخته بود. ‫اینجوری پیداتون کردم.
‫بیشتر از یه میلیون بازدید خورده.
‫یه میلیون؟ یه میلیون.
‫چرا مردم سرشون تو کار خودشون نیست؟
‫چون داستان‌هایی مثل داستان شما، ‫خیلی الهام بخشه.
‫اگه میشه یه چند دقیقه‌ای ‫باهاتون صحبت کنم...
‫نه، الان کلی کار دارم که باید انجام بدم.
‫من یه فیلم از مردی که ‫شما نجاتش دادین گرفتم.
‫باید ببینینش.
‫- باید پیداش کنم... ‫- آتو! سلام!
‫صبح بخیر.
‫خب، آماده‌ی یه آموزش رانندگی دیگه هستی؟
‫- نه الان وقت مناسبی نیست. ‫- نه؟
‫آهای؟ هی! من هنوز اینجام!
‫- من حبست نکردم. ‫- آهای؟
‫دستگیره رو بچرخون، در رو باز کن.
‫تا حالا در باز نکردی؟
‫احمق.
‫آتو! منم.
‫اون خانومه رفت.
‫خوبه. هنوز کارام تموم نشده.
‫«خبرنگار شبکه‌های اجتماعی»؟
‫این اصلا چه کوفتیه؟
‫یه مشت کله‌پوک ‫دوربین رو به سمت خودشون گرفتن.
‫فکر کنم خوب حلش کردی.
‫منظورم، گیر انداختنش توی گاراژته.
‫روش خیلی عالی‌ای بود.
‫باریکلا.
‫آتو، به این هم فکر می‌کردم که ‫تو واسه ما خیلی زحمت کشیدی.
‫- من هم می‌خوام یه کاری برات انجام بدم. ‫- من به چیزی نیاز ندارم.
‫خب، به نظرم گاهی اوقات ‫می‌تونی غذای خوب بخوری. نمی‌خوای؟
‫اون کلوچه‌ها...
‫کدوم؟ سالپورانز؟
‫بد نبودن. بد نبودن.
‫و تو فکر این هم بودم که...
‫می‌تونم بهت کمک کمم خونه و هالت رو ‫تمیز کنی،
‫و بهت کمک کنم کفش‌ها و کت‌های ‫سونیا رو از خونه جمع کنی.
‫نیازی نیست.
‫نه، ولی خب کمکت می‌کنه فراموش کنی.
‫نمی‌خوام فراموش کنم.
‫اون همیشه همراهت می‌مونه.
‫ولی تو هنوز زنده‌ای....
‫کافیه.
‫وقتی پدرم فوت کرد، ‫مادرم دیگه زندگی نکرد.
‫- جوری که دیگه.... ‫- بسه، حرف نزن!
‫- بس کن. ‫- باشه! سرم داد نزن.
‫چرا مردم سرشون تو کار خودشون نیست؟ ‫احمق‌ها.
‫هر دفعه یکی‌شون مزاحمم میشن.
‫هر چقدر چرت و پرت میگن، ‫صداش رو توی ذهنم خفه می‌کنن.
‫نمی‌خوام سونیا رو از زندگیم پاک کنم.
‫اون همه چیز من بود.
‫قبل از اون هیچ چیزی نبود، ‫و بعدش هم هیچی نیست.
‫من یه چیزی هستم.
‫ای حروم لقمه.
‫نه، نه، نه.
‫همونجا وایسا. ‫اون ماشین رو متوقف کن!
‫تو اون دروازه رو باز گذاشتی؟ ‫تو اون دروازه رو باز گذاشتی، مگه نه؟
‫فقط تویی که انقدر برات مهمه.
‫من واسم مهمه که مردم از قوانین پیروی کنن.
‫آره، می‌دونم. ‫همه چیزت رو می‌دونم.
‫یه پرونده توی دفترم دارم. ‫قطرش انقدره.
‫در مورد همسرت می‌دونم.
‫این که به خاطر اتفاقی که براش افتاده، ‫چطور همه رو مقصر می‌دونی.
‫خفه شو.
‫دیگه حرف نزن.
‫آروم باش، آتو. ‫ببین، نمی‌خوام ناراحتت کنم،
‫ولی واقعا نباید تنها زندگی کنی.
‫ما بیشتر از چیزی که می‌دونی، ‫تو رو می‎شناسیم، پس...
‫فقط مراقب قلبت باش، باشه؟
‫در مورد قلبم چی می‌دونی؟
‫هی، در مورد قلبم چی می‌دونی؟!
‫فضول عوضی!
‫آتو، آتو.
‫آتو، چی شده؟ ‫حالت خوبه؟ خوبی؟
‫می‌خوای بهم کمک کنی؟ ‫پس دروازده رو ببند.
‫آتو. آتو.
‫آتو.
‫باهام حرف بزن آتو. لطفا؟
‫آتو.
‫باهام حرف بزن آتو.
‫آتو.
‫ممنون.
‫[آبشار نیاگارا]
‫خیلی بهت میاد.
‫- نه. ‫- بیخیال.
‫عزیزم، خیلی بامزه شدی.
‫[سرویس بهداشتی]
‫دستت رو بده بهم.
‫بچه خیلی داره لگد می‌زنه.
‫زود برمی‌گردم.
‫سونیا!
‫سلام.
‫به هوش اومدی.
‫کافیه عزیزم.
‫عصبانی‌ای. می‌دونم.
‫غمگین هم هستی.
‫من هم هستم.
‫ولی الان باید زندگی کنیم.
‫دیگه چیه؟
‫مالکوم.
‫ببخشید. نمی‌خواستم...
‫نمی‌خوام بهت شلیک کنم.
‫صدای چی بود؟
‫ژنراتور ترکید و برق رفت.
‫چی می‌خوای؟ هوا خیلی سرده.
‫امیدوار بودم که بذاری ‫شب رو روی مبلت بخوابم.
‫اینجا که هتل نیست.
‫نه. شرمنده.
‫چرا نمی‌تونی بری خونه؟
‫بابام از خونه بیرونم کرده.
‫یه مبل هست می‌تونی ازش استفاده کنی.
‫توی سالن غذاخوری نرو. ‫سقفش باید تعمیر بشه.
‫طبقه‌ی بالاست ‫توی اتاق مطالعه‌ی قدیمی سونیا.
‫خب چرا بیرونت کرده؟
‫چون داری راه خودت رو میری؟
‫آره، چون دارم راه خودم رو میرم.
‫از تیپ و قیافه‌ام خوشش نمیاد.
‫زیاد کتاب می‌خونم. از ورزش خوشم نمیاد. ‫خودت قضاوت کن.
‫از اینکه روش زندگیم اینجوریه بدش میاد.
‫پس یه احمقه.
‫اینجا بخواب.
‫سعی کن به چیزی دست نزنی.
‫باشه.
‫خب...
‫صبح بخیر. ‫برق هنوز وصل نشده.
‫واسه همین تخم‌مرغ‌هایی که تو ‫یخچال بود رو درست کردم تا خراب نشن.
‫امیدوارم بدتون نیاد.
‫باید کارهام رو بکنم.
‫نمی‌خواین اول یه کم قهوه بخورین؟
‫باشه.
‫بفرمایین.
‫تخم مرغ می‌خورین؟
‫بدم نمیاد.
‫خیلی خب.
‫این می‌تونه...
‫بره توی این.
‫آویزونش کن.
‫سلام آتو! داری کارهات رو می‌کنی؟
‫میشه من هم بیام؟ ‫می‌خوام یه قدمی بزنم.
‫باشه.
‫- من جیمی هستم. ‫- من مالکوم هستم.
‫- خوشوقتم. ‫- ممنون.
‫آره.
‫هی، آتو، میشه آروم‌تر بریم‌ها، ‫چون ضربان قلبم بالا رفته.
‫آره.
‫آتو، شنیدی امروز قراره ‫بیان روبن رو ببرن آسایشگاه.
‫کی می‌خواد ببره؟
‫بچه‌های «دای و مریکا».
‫وای خدای من.
‫اونا آنیتا رو راضی کردن که ‫خونه رو بفروشه.
‫نه، با کریس معامله کردن.
‫- کریس؟ نمی‌تونه کار اون باشه. ‫- چرا، هست.
‫بعد از اینکه «دای و مریکا» ‫فهمیدن که آنیتا پارکینسون داره،
‫رد کریس رو زدن و...
‫- پارکینسون داره؟ ‫- آره.
‫پارسال کریس، آنیتا رو راضی کرد ‫که بهش وکالت تام بده
‫که اگه حالش بدتر بشه، اقدام کنه.
‫واسه همین «دای و مریکا» با کریس معامله کردن ‫تا خونه رو ازش بخرن.
‫عوضی‌ها.
‫صبر کن ببینم، آنیتا پارسال فهمیده بود ‫که پارکینسون داره؟
‫نه، درست نیست.
‫و گرنه به سونیا می‌گفت. ‫سونیا هم به من می‌گفت.
‫خب،آنیتا و روبن نمی‌خواستن ‫سونیا چیزی بدونه.
‫گفتن شما به اندازه‌ی کافی ‫غم و غصه دارین.
‫اونا گفتن؟
‫باید هر چیزی که تا الان ‫از «دای و مریکا» گرفتین رو ببینم.
‫اطلاعیه، نامه. از وکالت‌نامه کپی دارین؟
‫تو از کجا فهمیدی؟
‫- دارین؟ ‫- آره.
‫- بیارش. ‫- باشه.
‫و هر سوابق پزشکی‌ای که از ‫روبن و خودت داری رو بیار.
‫جیمی بهت گفته؟
‫می‌تونی الان بیاریش؟
‫آره.
‫من احمق بودم.
‫انقدر درگیر مشکلات خودم بودم ‫که به هیچکس فکر نمی‌کردم.
‫و فکر می‌کردم اونا هم به فکر من نیستن.
‫دوست‌ها نباید در حق هم ‫این کارها رو کنن.
‫ خب...
‫با اینکه از این همه مدت، ‫گفتنش واسم آسون نیست،
‫ولی شرمنده‌م.
‫و این‌ ماجرا رو درستش می‌کنم.
‫باید از گوشیت استفاده کنم.
‫چرا از گوشی خودت استفاده نمی‌کنی؟
‫مال خودم فعلا قطعه.
‫- چرا؟ ‫- مهم نیست.
‫فقط باید از تلفنت استفاده کنم، باشه؟
‫می‌دونی چیه؟
‫نه.
‫- نه؟ ‫- نه.
‫نمیگی چرا گوشیت قطعه؟
‫نمیگی چرا می‌خوای از گوشیم ‫استفاده کنی؟
‫نمیگی دیروز تو خیابون چت شد؟
‫بعدش هم رفتی تو خونه و ‫در رو باز نکردی؟
‫تو من رو ترسوندی آتو.
‫می‌دونی تا کی اونجا بودم؟
‫و نمی‌دونستم بلایی سرت اومده یا نه.
‫یا بلایی قراره سرت بیاد.
‫ببخشید که در مورد کت‌های سونیا ‫چرت و پرت گفتم.
‫ولی فقط می‌خواستم کمک کنم.
‫ولی من رو اونجا ول کردی.
‫پس نه. نمی‌تونی از گوشیم استفاده کنی.
‫فکر می‌کنی زندگیت خیلی سخته ‫چون بقیه احمقن
‫و مجبوری همه‌ی کارهات رو ‫تنهایی انجام بدی، آره؟
‫آره؟
‫ولی حدس بزن چی شده.
‫نمی‌تونی.
‫هیچکس نمی‌تونه.
‫و به نظرم باید خوشحال باشی
‫که یکی داشته کمک می‌کرده ‫از این وضع دربیای.
‫حتی اگه احمق بوده باشه.
‫- بنابراین... ‫- اون حروم‌لقمه‌های املاکی...
‫دارن آنیتا و روبن رو مجبور می‌کنن ‫که از خونه‌شون برن.
‫واسه همین به گوشیت نیاز دارم.
‫خیلی خب، باشه. بیا.
‫ما تا حالا تعطیلات نرفته بودیم.
‫سونیا شش ماه باردار بود.
‫و می‌خواست قبل از اینکه ‫بچه به دنیا بیاد، یه کار خاص بکنه.
‫واسه همین یه سفر ‫به آبشار نیاگارا رزرو کردیم.
‫توی راه برگشت، اتوبوس تصادف کرد.
‫ترمزاش مشکل داشته
‫ولی شرکت درستشون نکرده.
‫سونیا زمین‌گیر شد...
‫و پسرمون رو از دست دادیم.
‫بعد از سه ماه، بالاخره تونست بیاد خونه.
‫ولی اونا شروع کرده بودن ‫به ساختن آپارتمان‌های جدید،
‫مراکز خرید و پیاده رو،
‫و هیچکدومشون برای آدم‌های ویلچری ‫طراحی نشده بود.
‫سازنده‌ها می‌تونستن نقشه‌هاشون رو عوض کنن.
‫ولی اون موقع قوانین درست و حسابی نبود ‫و اونا هم اهمیتی ندادن.
‫من واسم مهم بود.
‫[انجمن صاحبخانه‌های برچوود] ‫من واسم مهم بود.
‫- واسه کسایی مثل همسرتون جاهای مخصوصی هست. ‫- و خیلی عصبانی بودم.
‫منظورت چیه؟ کسایی مثل اون؟ ‫منظورت چیه؟
‫- چی می‌خوای بگی؟ ‫- ولم کن!
‫اون موقع من رو از ریاست ‫انجمن صاحبخونه‌ها بیرون کردن.
‫می‌خواستم همه‌شون رو نابود کنم.
‫سازنده‌ها، دلال‌های ملکی، ‫شرکت اتوبوسرانی و راننده اتوبوس.
‫حاضر نبودم بیخیال بشم...
‫ولی به خاطر سونیا شدم.
‫سونیا گفت باید به زندگیمون ادامه بدیم.
‫من هم همین کار رو کردم.
‫به خاطر سونیا زندگی کردم.
‫شش ماه قبل فوت کرد.
‫سرطان داشت.
‫می‌خواستم بمیرم و برم پیشش.
‫واسه همین بهشون گفتم ‫موبایلم رو قطع کنن.
‫ولی حالا به نظرم ‫ازم می‌خواد که به زندگی ادامه بدم.
‫و من هم کارهایی دارم که باید انجام بدم.
‫داری وقتت رو هدر میدی، آتو.
‫معامله تموم شده. ‫روبن با ما میاد.
‫و اگه سد راهمون بشی،
‫دستگیرت می‌کنم.
‫- من کاری نمی‌کنم. ‫- یه قدم هم جلو نمیای.
‫تو حق نداری شوهرم رو ازم بگیری.
‫آنیتا، لطفا. ‫ما این کار رو به خاطر خودت می‌کنیم.
‫شماها دارین املاکم رو ازم می‌گیرین.
‫من می‌خوام روبن تا آخر عمرش همینجا بمونه. ‫[مراقبت از سالمندان دای و مریکا]
‫توی خونه‌ی خودمون، کنار خودم.
‫خیلی خب، ولی وقتی تو نتونی، ‫کی از روبن مراقبت کنه؟
‫کی از تو مراقبت می‌کنه؟ آتو؟
‫آتو هم وضعیت سلامتیش زیاد خوب نیست. ‫مگه نه آتو؟
‫من ازشون مراقبت می‌کنم.
‫- چیکار داری می‌کنی؟ دوربین رو بگیر اونور. ‫- آنیتا و روبن واسم مثل یه خانواده‌ان.
‫تا هر وقت که نیاز باشه، ‫ازشون مراقبت می‌کنم.
‫اوناخانواده‌ی تو نیستن.
‫پسرشون کریس گفته که اونا توی ‫شرایطی نیستن که بخوان تنها زندگی کنن.
‫و کاری که ما می‌کنیم...
‫ببخشید. آخرین باری که کریس ‫به پدر و مادرش سر زده کی بوده؟
‫اون توی ژاپن زندگی می‌کنه. ‫10 ساله که از خانواده‌ش دوره.
‫کریس اصلا نمی‌دونه پدر و مادرش ‫دارن چیکار می‌کنن،
‫مگه اینکه شما بهش گفته باشین.
‫خب. و شما کی هستین؟
‫اسم من شری کنزی‌ـه.
‫خبرنگار شبکه‌های اجتماعی.
‫الان توی پخش زنده هستیم.
‫خیلی خب، خیلی خب. اون ‫دوربین رو خاموش کنین.
‫ شما حق فیلمبرداری ندارین.
‫اینجا یه معبر عمومیه.
‫تو به پسر آنیتا گفتی که پارکینسون داره،
‫ولی آنیتا به هیچکس نگفته بود ‫چه مریضی‌ای داره.
‫خب از کجا می‌دونستی؟
‫باید سوابق پزشکی رو چک می‌کردم.
‫آقای اندرسون که اونجا نشستن ‫مثل یه قهرمان محلی هستن.
‫اون بهم گفت که تو در مورد جزئیات ‫سوابق پزشکی خصوصی هم خبر داری.
‫خب تو و شرکتتون...
‫چجوری به سوابق پزشکی سالمندها ‫دسترسی قانونی پیدا کردین؟
‫خیلی خب، بریم. ‫کارمون تمومه.
‫خیلی از دیدنتون خوشحال شدیم.
‫نه، تمومه کارتون. تمومه!
‫- اون دوربین کوفتی رو بگیر اونور. ‫- خداحافظ.
‫ما موفق شدیم. ‫- اوه، تونستیم!
‫خداحافظ، ممنون!
‫تازه یه ساعته که ‫در مورد داستان آنیتا خبردار شدم.
‫تا الان خیلی‌ها گفتن که
‫«دای و مریکا» اونا رو ‫از خونه‌هاشون بیرون کردن.
‫- خیلی آسون بود. ‫- آره، خداحافظ.
‫اگه داستانی داشتین، ‫توی صفحه‌ی من شری کنزی به اشتراک بذارین.
‫گرفتم. گرفتم.
‫هی یادت رفت دروازه رو ببندی
‫دیدی چی شد؟ ‫راهش رو کشید رفت. تسلیم شد.
‫زمان ما این عوضی‌ها ‫لااقل یه کم جنگ و دعوا می‌کردن.
‫هنوز از شر ما خلاص نشدن.
‫آره.
‫حس خیلی خوبی داره. نه؟
‫همسایه‌های صمیمی، ‫از قدیم با هم بودن؟
‫خب، من اینجام تا اطلاعات بیشتری ‫در مورد آنیتا و جیمی کسب کنم.
‫جیمی، تو گفتی آنیتا و روبن ‫برات مثل یه خونواده بودن.
‫دقیقا منظورت چی بود؟
‫خب، من تقریبا هر شب ‫توی خونه‌شون شام می‌خوردم.
‫می‌دونم منتظر چی هستی. ‫آماده‌ای ناهار بخوری، آره؟
‫می‌دونم چی می‌خوای.
‫وای. بیا پایین.
‫شما اخیرا به این شهر اومدین.
‫- زندگی توی اینجا واستون چجوری بوده؟ ‫- خیلی قشنگ بوده.
‫و خانواده‌تون و کسایی که اونجا...
‫آره.
‫- آتو؟ ‫- این رو توی مکزیک هم پخش می‌کنین؟
‫آتو!
‫آمبولانس خبر کنین!
‫- خانوم مندز؟ ‫- بله؟
‫الان می‌تونی ببینیش.
‫باشه. باشه.
‫سلام، بابابزرگ آتو.
‫خانوم مندز؟
‫من دکتر الیس هستم.
‫آقای اندرسون اسم شما رو ‫به عنوان اقوامشون ثبت کردن.
‫بله، بله، درسته.
‫خطر از بیخ گوش عموتون گذشته. ‫تا حالا در مورد وضعیتش باهاتون حرف زده؟
‫نه، نه زیاد. نه.
‫بهش میگن بیش‌پروردگی ماهیچه‌ی قلب.
‫به طور کلی، قلبش زیادی بزرگه.
‫زیادی بزرگه؟
‫اوهوم.
‫اوه، خیلی خب.
‫اوه.
‫نه، شرمنده. چیزی نیست.
‫توی مردن هم خیلی داغونی، می‌دونستی؟
‫آخ دردم گرفت.
‫آتو، فکر کنم وقتشه.
‫فکر کنم وقتشه.
‫وقتشه.
‫اوه، من متخصص قلبم. ‫ماما رو واست پیج می‌کنم.
‫یه کاری کنین. وقتشه!
‫خیلی خب، آماده‌این؟
‫خیلی خب، همگی آماده شین که عکس بگیریم!
‫عکس، عکس، عکس.
‫خیلی خب، آماده‌این؟
‫یک، دو، سه.
‫مارکو!
‫آتو!
‫- سلام. سلام! ‫- هی، اوتو. بیا تو.
‫دوستان، ایشون دوستمون آتو هستش.
‫سلام آتو!
‫ببخشید، به خاطر ماشیناییه که ‫جلوی در پارکن؟
‫نه، یه چیزی برات آوردم.
‫آتو.
‫تازه رنگش کردم.
‫عاشقشم.
‫- واسه پسرته. ‫- باشه.
‫خیلی ممنون. ‫خب، یه لحظه نگهش دار، لطفا.
‫- چرا؟ ‫- می‌خوام با تامی نشونش بدم.
‫بگیرش. داره گریه میاد.
‫وای.
‫- زود برمیگردم عزیزم. ‫- باشه.
‫توماسو؟
‫سلام کوچولو.
‫این رو باید بذارم توی دهنش؟
‫بیا.
‫اوه، آره.
‫خیلی خب.
‫من بابابزرگ آتو هستم.
‫خب؟
‫خب، بذار نشونت بدم چجوری کار می‌کنه.
‫نیازی نیست کاری کنی.
‫آروم باش.
‫سر کوچولوت...
‫حالا تو...
‫اینطوری.
‫هان؟
‫سونیا، اینا ابی و لونا هستن.
‫یه چیزی برات دارن.
‫- سلام سونیا. ‫- سلام سونیا.
‫این هم مارکوی نو رسیده.
‫اینا هم ماریسول و تامی ‫که درموردشون گفته بودم.
‫بگو سلام. ‫سلام سونیا.
‫اون عاشق گل‌های صورتی بود، دخترها.
‫انتخابتون عالی بود.
‫من هم صورتی دوست دارم.
‫می‌بینی؟
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره.
‫خیلی خب.
‫نه.
‫نه، نه، نه.
‫یالا آتو.
‫[برای ماریسول]
‫خیلی خب، مالکوم، ‫روغنش رو چک کن. چکش کن.
‫بذار ببینیم در چه حاله؟
‫خوبه نه؟
‫- اگه میگی خوبه، پس خوبه. ‫- خیلی خب.
‫این هم از این. خیلی خب، حالا...
‫این از دفترچه‌ی راهنمات.
‫این هم مدارکت.
‫و این هم سوئیچش.
‫این ماشین توئه.
‫شوخی می‌کنی؟
‫نه.
‫چی؟
‫آتو!
‫ممنون. ممنونم.
‫- وای خدای من. ‫- از فولکس‌واگن نجاتت دادم.
‫من یه ماشین دارم! یه ماشین دارم!
‫- این ماشین توئه! ‫- شوخی می‌کنین؟
‫آتو؟ وانت خریدی!
‫وای خدای من!
‫می‌خواین بریم دور بزنیم؟
‫- بریم دور بزنیم؟ ‫- چه قشنگه، آتو.
‫مراقب باش.
‫از ماشینت خوشم میاد، آتو.
‫جدی؟ حالا ببین چجوریه.
‫خیلی بزرگه.
‫انگار وانت غول‌پیکر آتوی مبارزه.
‫آره. کمیک هم داری؟
‫میشه شیرینی سوئدی بخریم؟
‫زندگی اینه.
‫اوه، خیلی خب.
‫خیلی خب، کی واسه صبحونه حاضره؟
‫خب. بفرمایین.
‫خب؟
‫- باورم نمیشه مارکو به این زودی سه ساله شد. ‫- پسرم آقا شده.
‫من باز می‌کنم عزیزم.
‫هی، عزیزم؟
‫بله؟
‫آتو در خونه‌اش رو پارو نکرده.
‫حواست به برادرت باشه.
‫کلیدها رو بیار.
‫آتو؟
‫آتو.
‫آره.
‫ماریسول.
‫ماریسول،
‫اگه داری این رو می‌خونی، نگران نباش.
‫کار احمقانه‌ای نکردم.
‫ظاهراً داشتن یه قلب بزرگ،
‫زیاد هم خوب نیست.
‫دکترها بهم هشدار داده بودن ‫که بالاخره من رو می‌کشه.
‫واسه همین از قبل برنامه‌ریزی کردم، همین.
‫گربه، روزی دو بار تن ماهی می‌خوره
‫و دوست داره کارش رو توی خلوت انجام بده.
‫لطفا بهش احترام بذار.
‫دوست دارم مراسم تشییع جنازه داشته باشم.
‫امروز این روز رو به یاد می‌سپاریم...
‫و زیادی شلوغش نکنین.
‫برادرمون آتو.
‫فقط در حد یادبود
‫واسه اونایی باشه که فکر می‌کنن ‫براشون کاری کردم.
‫امروز مراسم یادبود قهرمان محلی و ‫دوست خوب برنامه‌مون هستش.
‫آتو اندرسون.
‫جیمی، می‌خوای چند کلمه در مورد آتو بگی؟
‫آره. آتو، ما عاشقتیم.
‫برای احترام به تو، من و مالکوم
‫تموم کارهات رو بدون اشتباه، ‫هر روز نزدیک تایم ناهار انجام میدیم.
‫بدرخشی همیشه.
‫وکیلم بهتون اجازه‌ی دسترسی ‫به حساب‌های بانکیم رو میده.
‫هیچوقت پولم رو حروم نکردم،
‫بنابراین واسه هزینه‌ی ‫مدرسه‌ی بچه‌ها کافیه.
‫چجوری این کار رو کردی؟
‫بقیه‌ش هم هرجور دوست دارین خرج کنین.
‫اوه، آفرین پسر خوب.
‫مگه کیک مخصوص سگه؟
‫میمون کوچولوی خودم.
‫خونه و هرچیزی که توش هست، مال شماست.
‫البته تا موقعی که قول بدین ‫به اون حروم‌لقمه‌های املاکی نفروشینش.
‫و تو رو خدا، ماریسول...
‫تامی.
‫نذار تامی شورلت رو برونه.
‫بیا.
‫اصلا نذار هیچکسی برونه.
‫فقط به خودت اعتماد دارم.
‫چون تو احمق نیستی.
‫بابابزرگ آتو.
‫[سونیا و آتو اندرسون]
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»