.::مووی شو ::. .::MovieSho.Com::.
‏‫آلخاندرو!‬
.::مووی شو ::. .::MovieSho.Com::.
‏‫برو قایم شو ‬
‏‫بیرون نیا، صدایی نکن ‬
‏‫هیچ کاری نکن ‬
‏‫زود باش ‬
‏‫سلاح رو بذار زمین و تکون نخور،‬
‏‫بذارش زمین!‬
‏‫باشه...‬
‏‫سالیناس، پیداش کردم!‬
‏‫دوباره همدیگه رو می‌بینیم، دکتر ‬
‏‫سیصد کیلومتر راه بود تا اینجا،‬
‏‫مسیر طولانی‌ای بود ‬
‏‫چی می‌خوای، سالیناس؟‬
‏‫جنگ تموم شده ‬
‏‫برنده است که تعیین می‌کنه‬ ‏‫جنگ کی تموم بشه ‬
‏‫جنگ تموم شده تمام ‬
‏‫جنگ تو نیست، دکتر ‬
‏‫و جنگ من هم نیست ‬
‏‫به من دست نزن!‬
‏‫دستگیر می‌شید و تا آخر عمر‬ ‏‫زیر میله‌ها می‌پوسید ‬
‏‫می‌خوای پشت میله‌ها پیر بشی؟‬
‏‫می‌خوای‬
‏‫اِل گورّه؟‬
‏‫شما دیوانه‌اید - شاید ‬
‏‫تکرار کن ‬
‏‫خوشم میاد وقتی درباره حماقت‬ ‏‫حرف می‌زنی، دکتر ‬
‏‫به جهنم!‬
‏‫می‌دونی من تو چهار سال جنگ‬ ‏‫چند بار شلیک کردم؟‬
‏‫دو بار ‬
‏‫من از شلیک کردن خوشم نمیاد،‬
‏‫از تفنگ خوشم نمیاد ‬
‏‫هیچ‌وقت نمی‌خواستم حملشون کنم ‬
‏‫من نقشم رو توی جنگ‬ ‏‫پشت میز کارم بازی کردم ‬
‏‫سالیناس موشه، یادت میاد؟‬
‏‫دوستات این‌طوری صدام می‌کردن ‬
‏‫ولی می‌دونی چی شد؟‬
‏‫تک‌تک‌شون رو نابود کردم ‬
‏‫پیام‌هاشون رو رمزگشایی کردم‬ ‏‫بعد هم زیر نظرشون گرفتم ‬
‏‫و خردشون کردم ‬
‏‫این چهار سال طول کشید ‬
‏‫اما حقیقت اینه که‬ ‏‫فقط دو بار شلیک کردم ‬
‏‫اولین بار شب بود ‬
‏‫به تاریکی شلیک کردم، بی‌هدف ‬
‏‫دومین بار‬
‏‫آخرین روز جنگ بود ‬
‏‫به برادرم شلیک کردم ‬
‏‫ما قبل از سربازها به بیمارستان رسیدیم ‬
‏‫شماها فرار کرده بودید ‬
‏‫می‌دونستید چی قراره بشه،‬
‏‫پس اون لباس شکنجه رو درآوردید‬
‏‫دن لاری ‬
‏‫می‌دونی بیشتر چی یادمه؟‬
‏‫یه ناله هم نشنیدم ‬
‏‫هیچ صدایی نبود دکتر، اصلاً ‬
‏‫سکوت مطلق ‬
‏‫شماها اونا رو تیکه پاره کردین ‬
‏‫اونا فقط می‌خواستن بمیرن ‬
‏‫بعدش برادرمو پیدا کردم ‬
‏‫میگل ‬
‏‫میگِلِیتو ‬
‏‫صدامو می‌شنوی؟‬
‏‫اون صدا...‬
‏‫اون صدا شبیه صدای جهنم بود ‬
‏‫منو بکش ‬
‏‫میتونستم استخونای صورتشو حس کنم ‬
‏‫برادرم ‬
‏‫آدم نمی‌تونه از کسی بخواد‬ ‏‫که همچین کاری بکنه ‬
‏‫اونا نمی‌تونستن از من بخوان ‬
‏‫نمی‌تونستم متوقفش کنم،‬ ‏‫داشتم فریاد می‌زدم،‬
‏‫ولی انگار از دور بود ‬
‏‫به من نگاه کن، روکا ‬
‏‫گفتم، به من نگاه کن ‬
‏‫توی تمام جنگ‬
‏‫فقط دو بار شلیک کردم ‬
‏‫یه بار دیگه شلیک می‌کنم،‬
‏‫آخرین بار ‬
‏‫- من هیچ ارتباطی نداشتم ‬ ‏‫- نداری؟‬
‏‫من درگیر اون قضیه نبودم...‬
‏‫- تو اونجا بودی!‬ ‏‫- من اون موقع اونجا نبودم...‬
‏‫- چه مزخرفاتیه؟‬ ‏‫- واقعاً ‬
‏‫اون بیمارستان تو بود!‬
‏‫- بیمارستان من؟‬ ‏‫- تو دکتر اونایی بودی که درمانشون می‌کردی!‬
‏‫تو اونا رو تیکه پاره کردی!‬
‏‫- خفه شو، عوضی!‬ ‏‫- من کسی رو نکشتم!‬
‏‫من می‌کشمت!‬
‏‫برو ‬
‏‫برو!‬
‏‫برو گمشو!‬
‏‫- اون کیه؟‬ ‏‫- بچه‌شه ‬
‏‫- منظورت چیه؟‬ ‏‫- اون بچه‌شه ‬
‏‫بچه روکا ‬
‏‫نباید کسی اونجا می‌بود!‬
‏‫گفتین کسی اونجا نیست!‬
‏‫التماس می‌کنم ‬
‏‫کار احمقانه نکن،‬ ‏‫اون اسلحه رو زمین بذار ‬
‏‫حالا که فهمیدی بابات کیه،‬
‏‫حالا می‌دونی اون یه قاتله ‬
‏‫اون ده‌ها نفر رو کشته ‬
‏‫بعضی‌ها رو با داروهاش یواشکی می‌کشت ‬
‏‫بعضی‌ها رو با شکافتن سینه‌شون می‌کشت‬
‏‫لالو گذاشت بمیرن ‬
‏‫به پدرت لقب کفتار داده بودن،‬
‏‫می‌دونی؟‬
‏‫دوستاش بهش می‌گفتن کفتار ‬
‏‫و بهش می‌خندیدن ‬
‏‫واقعیت همینه، پسرم ‬
‏‫حالا دیگه دیره،‬
‏‫التماس می‌کنم، نکن ‬
‏‫بذارش، خواهش می‌کنم ‬
‏‫التماس می‌کنم ‬
‏‫- کار احمقانه‌ای نکن - اون پدر منه!‬
‏‫جلوی اون رو بگیر ‬
‏‫جلوی اون رو بگیر، خواهش می‌کنم ‬
‏‫سالیناس، ما پسر رو دستگیر کردیم،‬
‏‫اما دخترش کجاست؟‬
‏‫بچه روکا اینجاست،‬
‏‫بگردید پیداش کنین!‬
‏‫چه کار کردی؟‬
‏‫- خواهش می‌کنم... - بسه دیگه ‬
‏‫شما چی کار کردین؟‬
‏‫آروم باش، پسرم ‬
‏‫فهمیدی؟‬
‏‫زندگی همینه، فهمیدی؟‬
‏‫شب خوش ‬
‏‫من می‌خوام یه بلیط بخرم ‬
‏‫مدت زیادی منتظر بودی؟‬
‏‫نه چرا؟‬
‏‫بی‌خیال، ببخشید ‬
‏‫نه ‬
‏‫من اون یکی رو می‌خوام ‬
‏‫- این یکی رو؟ - آره ‬
‏‫این شماره خوبیه ‬
‏‫از کجا می‌دونی؟‬
‏‫این کار منه ‬
‏‫ببین،‬
‏‫مایلی با من یه لیوان بنوشی؟‬
‏‫منو میگی؟‬
‏‫آره ‬
‏‫نمی‌تونم ‬
‏‫باید حواسم به دکه باشه،‬
‏‫الان نمی‌تونم برم، کسی رو ندارم...‬
‏‫نمی‌تونم ‬
‏‫بیا دنبالم ‬
‏‫لطفاً ‬
‏‫بیا دنبالم ‬
‏‫وقتی کسی برنده لاتاری می‌شه‬
‏‫نمی‌تونه اینو فقط برای خودش نگه داره ‬
‏‫نه؟‬
‏‫عجیبه، اولین کسی که بهش خبر می‌دن‬
‏‫یک بچه است ‬
‏‫شاید یه پیامی داشته باشه،‬
‏‫اما من هیچوقت نفهمیدم ‬
‏‫بعضی قصه‌ها با یه پیام اخلاقی به دنیا میان،‬
‏‫به همین دلیل وجود دارن،‬
‏‫تا یه چیز عمیق رو منتقل کنن ‬
‏‫اما قصه‌هایی هم هستن که فقط قصه هستن ‬
‏‫می‌دونم تو کی هستی‬
‏‫و می‌دونم چرا اینجایی ‬
‏‫سال‌ها پیش‬
‏‫سه نفر رو دیدی که پدرت رو وحشیانه کشتن ‬
‏‫من تنها کسی هستم که از اون سه نفر زنده مونده ‬
‏‫تو اومدی اینجا دنبال من بگردی ‬
‏‫و حالا پیدام کردی ‬
‏‫وقتی بچه بودم‬
‏‫اسمم نینا بود ‬
‏‫اما همه چیز تو اون روز تموم شد ‬
‏‫روزی که پدر و برادرم‬
‏‫کشته شدن ‬
‏‫من اون اسم رو دوست دارم ‬
‏‫نینا ‬
‏‫روزی یه مرد به اسم ریکاردو اوریبه‬
‏‫منو با خودش برد،‬
‏‫اون یه داروساز بود ‬
‏‫به همه گفت که من دخترشم ‬
‏‫و همه هم باور کردن ‬
‏‫منو پشت داروخونه نگه می‌داشت ‬
‏‫شب‌ها روی مبل می‌نشست‬
‏‫و ازم می‌خواست سرمو بذارم رو پاش ‬
‏‫برام از داستان‌های ترسناک جنگ تعریف می‌کرد ‬
‏‫بعد پیشونیم رو می‌بوسید‬
‏‫و می‌ذاشت بخوابم ‬
‏‫یه شب زمستونی ‬
‏‫اوریبه رفت ریویرا ‬
‏‫فقط اون و کنت توریلاوید مونده بودن ‬
‏‫به جایی رسیدن‬
‏‫که بازیکن‌ها حس واقعی رو از دست دادن ‬
‏‫- قمار دوست داری؟‬ ‏‫- نه ‬
‏‫پس نمی‌فهمی ‬
‏‫بلسی‌تو، زیباترین عمارت اون منطقه،‬
‏‫می‌تونی داروخونه‌ات رو سرش قمار کنی ‬
‏‫اما یه دختر خوشگل هم داری ‬
‏‫بلسی‌تو در برابر دخترت،‬
‏‫این یه معامله عادلانه است ‬
‏‫همه چشم‌ها به اون بود ‬
‏‫وقت فکر کردن نداشت ‬
‏‫به کارت خیره شده بود، بدون اینکه لمسش کنه ‬
‏‫کنت روز بعد دنبالم اومد ‬
‏‫اما بعد کاری کرد‬ ‏‫که غیرمنتظره بود ‬
‏‫صبر کرد‬
‏‫تا وقتی که ۱۴ سالم شد‬
‏‫و با من ازدواج کرد ‬
‏‫بهش سه تا بچه دادم ‬
‏‫بله؟‬
‏‫دو تا چای میشه؟‬ ‏‫حتماً ‬
‏‫درک مردا خیلی سخته ‬
‏‫کنت قبل از اون روز فقط یک بار منو دید ‬
‏‫او پرسید:‬
‏‫اون بچه کیه؟‬
‏‫و اونا بهش گفتن ‬
‏‫متاسفم ‬
‏‫تو یه جور عجیبی‬
‏‫این داستانو تعریف می‌کنی،‬
‏‫انگار که‬
‏‫برات مهم نیست ‬
‏‫برعکس ‬
‏‫من به همه چیز بیش از حد اهمیت می‌دم ‬
‏‫دلم برای همه چیزهایی که تجربه کردم تنگ شده ‬
‏‫ممنون ‬
‏‫واقعاً بهت می‌گن تیتو؟‬
‏‫تو قبل از اون روز پدرم رو دیده بودی؟‬
‏‫من می‌دونم اون کیه ‬
‏‫واقعاً تو اول شلیک کردی؟‬
‏‫چی یادت مونده؟‬
‏‫یادت مونده؟‬
‏‫من کار دیگه‌ای نکردم‬
‏‫از مدت‌ها پیش ‬
‏‫من همه چیز رو یادمه ‬
‏‫اوایل، البته،‬
‏‫از ترس ساکت بودم،‬
‏‫اما کم‌کم مردم دیگه به جنگ فکر نمی‌کردن ‬
‏‫اما،‬
‏‫در یک مقطعی،‬
‏‫شایعه شد که دختر روکا هنوز زنده است ‬
‏‫اون توی روستایی در جنوب قایم شده بود ‬
‏‫نمی‌دونستم چی باید فکر کنم ‬
‏‫باورنکردنی بود‬
‏‫که اون تونسته از اون جهنم جون سالم به در ببره ‬
‏‫اما با بچه‌ها،‬
‏‫آدم هیچ‌وقت نمی‌دونه ‬
‏‫بالاخره، کسی بود‬
‏‫که اون بچه رو دید‬
‏‫و قسم خورد که خودشه اون موقع فهمیدم‬
‏‫که من هیچ‌وقت از اون روز خلاص نمی‌شم،‬
‏‫نه من، نه هیچ‌کس دیگه‌ای ‬
‏‫البته شروع کردم به فکر کردن‬
‏‫که اون ممکنه چی دیده باشه‬
‏‫و شنیده باشه ‬
‏‫و اینکه آیا چهره منو یادشه یا نه ‬
‏‫کی می‌دونه تو سر یه بچه چی می‌گذره‬
‏‫بعد از دیدن چنین چیزی ‬
‏‫بزرگسال‌ها حافظه دارند،‬
‏‫حس عدالت‬
‏‫و اغلب حس انتقام هم دارند،‬
‏‫اما بچه‌ها چی؟‬
‏‫خودم رو متقاعد کردم‬
‏‫که اتفاقی نمی‌افته ‬
‏‫اما بعد...‬
‏‫سالیناس مُرد ‬
‏‫به طرز عجیبی ‬
‏‫صبح بخیر دکتر ‬
‏‫سالیناس رو می‌شناسید؟‬
‏‫معلوم شد با‬ ‏‫داروهای اریبه در ارتباط بوده ‬
‏‫شاید تصادفی باشه، ولی قطعاً عجیبه ‬
‏‫همه مطمئن بودند‬
‏‫که اون بچه چیزی می‌دونه،‬
‏‫که تو کار دست داشته ‬
‏‫حالا درک کردنش سخته،‬
‏‫اما اون موقع واقعاً عجیب بود ‬
‏‫کشور داشت با‬ ‏‫سرعت سرسام‌آوری به جلو می‌رفت،‬
‏‫جنگ رو پشت سر می‌گذاشت ‬
‏‫اما یه دنیای کامل بود‬
‏‫که هیچ‌وقت از اون جنگ خارج نشد‬
‏‫و نمی‌تونست با اون ملت شاد یکی بشه ‬
‏‫من یکی از اونام ‬
‏‫همه‌مون این‌طور بودیم ‬
‏‫برای ما هیچ‌چیز‬ ‏‫واقعاً تموم نشده بود ‬
‏‫و اون بچه تبدیل به یه تهدید شد ‬
‏‫پس تصمیم گرفتیم‬
‏‫که به هر قیمتی شده،‬
‏‫باید اون بچه رو از سر راه برداریم ‬
‏‫حالا همه چیز‬
‏‫دیوانه‌وار به نظر میاد،‬
‏‫اما در واقعیت برای ما‬
‏‫خیلی منطقی بود ‬
‏‫باید اون بچه رو از سر راه برمی‌داشتیم ‬
‏‫به کنت سپردن ‬
‏‫کنت توره لاوید ‬
‏‫اون مرد تو کل جنگ‬
‏‫هر دو طرف بازی می‌کرد ‬
‏‫اون برای اونا کار می‌کرد،‬ ‏‫اما خودش یکی از ما بود ‬
‏‫پیش اریبه رفت‬
‏‫و پرسید‬
‏‫که ترجیح می‌ده توی زندان باشه‬
‏‫به خاطر قتل سالیناس،‬
‏‫یا اینکه کلاً ناپدید بشه،‬
‏‫اگه اون بچه رو بهش بده ‬
‏‫اریبه بزدل بود ‬
‏‫اون بچه رو تحویل کنت داد ‬
‏‫و بعد فرار کرد ‬
‏‫او ده سال بعد از دنیا رفت‬
‏‫در یه روستای دورافتاده‬ ‏‫اون طرف مرز ‬
‏‫در یادداشتی نوشته بود‬ ‏‫که کار اشتباهی نکرده‬
‏‫و اینکه خدا‬
‏‫دشمنانش رو تا‬
‏‫دروازه‌های جهنم تعقیب می‌کنه ‬
‏‫همه فکر می‌کردن ‬
‏‫اون کنت‬
‏‫اون بچه رو می‌کشه ‬
‏‫اما نکشت ‬
‏‫اون رو با خودش به خونه برد،‬
‏‫و در نهایت گفت:‬
‏‫نگران اون بچه نباش ‬
‏‫ماه‌ها مردم فقط‬
‏‫در موردش حرف می‌زدن، ولی کم‌کم همه فراموش کردن ‬
‏‫اون بچه بزرگ شد و بهش‬
‏‫سه تا بچه داد ‬
‏‫دیگه بیرون دیده نشد ‬
‏‫بهش می‌گفتن دُنا سُل ‬
‏‫دُنا سُل ‬
‏‫شایعات عجیبی در موردش بود ‬
‏‫می‌گفتن اون هیچوقت حرف نمی‌زنه ‬
‏‫هیچ‌کس نشنیده بود‬ ‏‫که حتی یه کلمه هم بگه ‬
‏‫فکر می‌کردن مریضه ‬
‏‫بدون اینکه بدونن چرا،‬
‏‫مردم ازش می‌ترسیدن ‬
‏‫ببخشید ‬
‏‫چیزی برای شام براتون بیارم؟‬
‏‫- من گرسنه نیستم، ممنون ‬ ‏‫- توروخدا، شما مهمون منید ‬
‏‫واقعاً گرسنه نیستم ‬
‏‫ممنون ‬
‏‫- دسر سفارش می‌دیم ‬ ‏‫- باشه ‬
‏‫اینجا جای قشنگیه ‬
‏‫آره ‬
‏‫دوستات بودن که این داستان‌ها رو تعریف کردن؟‬
‏‫آره ‬
‏‫- و تو حرفشون رو باور کردی؟‬ ‏‫- آره ‬
‏‫بقیه داستان رو برام تعریف کن ‬
‏‫- برای چی؟‬ ‏‫- خواهش می‌کنم ‬
‏‫این داستان من نیست، داستان توئه ‬
‏‫تو بیشتر از من می‌دونی ‬
‏‫اما می‌خوام از زبون خودت بشنوم ‬
‏‫سال‌ها گذشته،‬
‏‫میتونم شب‌ها راحت بخوابم‬
‏‫و اطرافم‬
‏‫کسایی باشن که من رو تیتو صدا نزنن ‬
‏‫سفر با قطار رو یادم نمیاد ‬
‏‫فقط احساساتم منو هدایت می‌کرد،‬
‏‫نمی‌تونستم فکر کنم،‬
‏‫آقا ‬
‏‫دیا به من نوشیدنی تعارف کرد ‬
‏‫ازش پرسیدم که آیا منو یادشه یا نه ‬
‏‫اون می‌دونست من کیم ‬
‏‫می‌خواستم یه چیزی بپرسم ‬
‏‫می‌خواستم بدونم ‬
‏‫کمی درباره کار حرف زدیم ‬
‏‫حتی درباره سیاست ‬
‏‫بعدش ازش درباره خودش پرسیدم ‬
‏‫ممنون که اومدی ‬
‏‫همون لحظه فهمیدم ‬
‏‫بعد بلند شدم و رفتم ‬
‏‫اون از یک پسر خواست‬ ‏‫منو تا ایستگاه برسونه ‬
‏‫خیلی خوب یادمه‬
‏‫چون اون بیشتر از ۱۴ سالش نبود،‬
‏‫اما داشت ماشین می‌روند ‬
‏‫کارلوس ‬
‏‫پسر بزرگترم، کارلوس ‬
‏‫قبل از ترک بلزیتو،‬
‏‫وقتی از راهروی دراز رد می‌شدم،‬
‏‫با همه درهای بسته،‬
‏‫فکر می‌کردم که جایی،‬ ‏‫توی اون خونه،‬
‏‫اون اونجاست ‬
‏‫خیلی دلم می‌خواست ببینمش ‬
‏‫هیچ حرفی نمی‌زدم،‬
‏‫اما می‌خواستم دوباره صورتش رو ببینم‬
‏‫بعد از این همه سال ‬
‏‫یک لحظه واقعاً مطمئن بودم‬
‏‫که بیرون می‌آد‬
‏‫و بدون هیچ حرفی از کنارم رد می‌شه ‬ ‏‫اما این اتفاق نیفتاد ‬
‏‫اما این اتفاق نیفتاد ‬
‏‫زندگی هیچ‌وقت کامل نیست،‬
‏‫همیشه چیزی کم داره ‬
‏‫مردم ما رو اینجا می‌بینن،‬
‏‫کنار هم ‬
‏‫شاید فکر کنن تو برادر منی ‬
‏‫شاید تعجب کنن‬
‏‫که آیا ما معشوقه‌ایم ‬
‏‫یا شاید فکر کنن‬ ‏‫یه زوج معمولی هستیم ‬
‏‫دیگه چی از من می‌دونی؟‬
‏‫حدود ده سال بعد،‬
‏‫کنت توی تصادف ماشین مُرد ‬
‏‫سه تا بچه، بلزیتو، و همه چیز به اون موند ‬
‏‫اما خانواده کنت ازش خوششون نمی‌اومد ‬
‏‫واسه همین گفتن اون دیوانه است،‬
‏‫که نمی‌شه اون رو‬ ‏‫تنها با اون سه تا بچه تنها گذاشت ‬
‏‫پرونده به دادگاه کشیده شد ‬
‏‫قاضی‬
‏‫حکم داد که اونا درست می‌گن ‬
‏‫اون رو از بلزیتو بردن‬
‏‫و سپردن دست یه دکتر ‬
‏‫او در یک آسایشگاه در سانتاندر تمام شد ‬
‏‫واقعاً؟‬
‏‫دو سال بعد فرار کرد‬
‏‫و ناپدید شد ‬
‏‫مدتی دنبالش گشتند، بعد دست کشیدند،‬
‏‫مطمئن بودند که مرده است ‬
‏‫آدم‌های دیوانه اغلب ناپدید می‌شوند ‬
‏‫تو بچه داری؟‬
‏‫چرا؟‬
‏‫باید به دنیا ایمان داشته باشی تا بچه بیاوری ‬
‏‫چه خوب که می‌شود چنین تصمیمی گرفت ‬
‏‫آن موقع داشتم‬
‏‫در یک کارخانه در شمال کار می‌کردم ‬
‏‫اصلاً به چیزی فکر نمی‌کردم ‬
‏‫وقتی شنیدم او دیوانه شده،‬
‏‫شوک شدم ‬
‏‫کنجکاو شدم‬
‏‫ببینم چه شکلی از جنون ‬
‏‫شاید فریاد می‌زد‬
‏‫و پرسه می‌زد ‬
‏‫یا شاید فقط در گوشه‌ای ساکت بود ‬
‏‫شاید طنابی را محکم گرفته بود‬
‏‫یا سر یک سینه سرخ ‬
‏‫تصورات ما از آدم دیوانه‬
‏‫عجیب است...‬
‏‫درسته ‬
‏‫اگر او را نشناسیم ‬
‏‫چهار سال بعد‬
‏‫ال گورِه مُرد ‬
‏‫او را با گلوله‌ای در کمرش‬
‏‫جلوی قفسش پیدا کردند ‬
‏‫یک یادداشت پیدا کردند،‬
‏‫اسم یک زن در آن بود ‬
‏‫اسم او ‬
‏‫از آن روز به بعد‬
‏‫شروع به انتظار او کردم ‬
‏‫می‌دانستم که هیچ‌کس نمی‌تواند او را متوقف کند‬
‏‫و او بالاخره به سراغ من هم می‌آمد ‬
‏‫می‌دانستم که او از پشت به من شلیک نمی‌کند‬
‏‫یا قاتلی را نمی‌فرستد که حتی مرا نشناسد ‬
‏‫می‌دانستم که خودش می‌آید‬
‏‫تا دقیقاً به چشمانم نگاه کند،‬
‏‫شاید برای یک گفتگوی کوتاه،‬
‏‫چون آن روز من بودم که در مخفی را باز کردم‬
‏‫و من بودم که آن را بستم ‬
‏‫او این را هرگز فراموش نکرد ‬
‏‫من این راز را در درون خودم نگه داشتم‬
‏‫تمام عمرم‬
‏‫مثل یک بیماری ‬
‏‫من لیاقت دارم که اینجا کنار او بنشینم ‬
‏‫اوریبه‬
‏‫کارت‌های کنت را برداشت،‬
‏‫به آرامی بین انگشتانش چرخاند،‬
‏‫و یکی یکی بازشان کرد ‬
‏‫سپس بلند شد‬
‏‫و مؤدبانه خداحافظی کرد ‬
‏‫کسی نخندید ‬
‏‫کسی حتی یک کلمه هم نگفت ‬
‏‫اوریبه به آنچه از دست داده بود فکر نمی‌کرد،‬
‏‫بلکه به آنچه هرگز نبرده بود ‬
‏‫من برای او آنقدرها مهم نبودم ‬
‏‫و حالا به من بگو،‬
‏‫چرا باید داستان من از داستان تو کمتر درست باشد؟‬
‏‫پدر من‬
‏‫پدر فوق‌العاده‌ای بود ‬
‏‫مرد فوق‌العاده‌ای بود ‬
‏‫باور کنی یا نه ‬
‏‫چرا حقیقت من باید کمتر از حقیقت تو درست باشد؟‬
‏‫من می‌دانم آن روز چه اتفاقی افتاد،‬
‏‫با اینکه چیز زیادی یادم نیست ‬
‏‫یادم هست که چیزی حس کردم،‬
‏‫اما حسی که داشتم آنقدر عجیب بود‬
‏‫که شبیه یک رؤیا بود ‬
‏‫همه چیز در آن آتش‌سوزی از بین رفت ‬
‏‫اما این چیزی است که می‌دانم:‬
‏‫تو وارد خانه‌ام شدی،‬
‏‫به پدرم شلیک کردی،‬
‏‫و بعد سالیناس هم به او شلیک کرد ‬
‏‫در نهایت، اِل گورّه‬
‏‫لوله مسلسلش را فرو کرد‬
‏‫توی دهان پدرم‬
‏‫و سرش را منفجر کرد ‬
‏‫از کجا می‌دانم؟‬
‏‫مرا بکش!‬
‏‫اِل گورّه خودش برایم تعریف کرد ‬
‏‫او دوست دارد لاف بزند ‬
‏‫او یک حیوان است ‬
‏‫همه شما همینطورید ‬
‏‫در جنگ، آدم‌ها حیوان می‌شوند ‬
‏‫بس است ‬
‏‫خدا چطور می‌تواند شما را ببخشد؟‬
‏‫بس است ‬
‏‫اما خودت را ببین،‬
‏‫شبیه یک آدم معمولی به نظر می‌آیی،‬
‏‫با آن کت کهنه‌ات،‬
‏‫و وقتی عینک‌هایت را برمی‌داری‬
‏‫آنها را با دقت در یک جعبه قهوه‌ای می‌گذاری ‬
‏‫پرده دکه‌ات تمیز است ‬
‏‫قبل از عبور از خیابان،‬
‏‫به راست و چپ نگاه می‌کنی،‬
‏‫مثل یک آدم معمولی ‬
‏‫اما تو دیدی که برادرم مرد‬
‏‫بی‌دلیل ‬
‏‫او فقط یک بچه بود ‬
‏‫فقط یک بار شلیک شد‬
‏‫و ناپدید شد ‬
‏‫تو فقط آنجا ایستاده بودی‬
‏‫و هیچ کاری نکردی ‬
‏‫تو ۱۷ سالت بود، معلول نبودی،‬
‏‫اما اجازه دادی این اتفاق بیفتد،‬
‏‫این یک توهم تب نبود ‬
‏‫خواهش می‌کنم،‬
‏‫می‌توانی توضیح بدهی‬ ‏‫چطور ممکن است؟‬
‏‫ما در حال جنگ بودیم ‬
‏‫اما جنگ تمام شده است ‬
‏‫نه تو هیچی نمی‌دانی ‬
‏‫پس برای من توضیح بده ‬
‏‫ما به دنیای بهتری باور داریم ‬
‏‫چی؟ منظورت چیست؟‬
‏‫دنیایی عادلانه‬
‏‫که در آن ضعیفان مجبور نباشند‬
‏‫به خاطر اشتباه دیگران رنج ببرند ‬
‏‫جایی که هر کس حق خوشبختی داشته باشد ‬
‏‫- و تو باورش داری؟‬ ‏‫- البته ‬
‏‫ما همه باور داریم ‬
‏‫ما باید این کار را بکنیم‬ ‏‫و راهش را می‌دانیم ‬
‏‫- فکر می‌کنی این عجیب است؟‬ ‏‫- بله ‬
‏‫ما راهش را می‌دانیم و آن را انجام می‌دهیم،‬
‏‫تو نمی‌توانی بکاری‬
‏‫بدون اینکه اول زمین را شخم بزنی ‬
‏‫اول باید خاک را شکافت ‬
‏‫تو نمی‌توانی دنیای بهتری را آرزو کنی‬
‏‫و انتظار داشته باشی که به تو داده شود‬
‏‫فقط چون آن را خواسته‌ای ‬
‏‫باید بجنگی ‬
‏‫وقتی این را فهمیدی،‬
‏‫دیگر تفاوتی ندارد‬
‏‫قربانیان کودک باشند، زن یا پیر ‬
‏‫ما می‌دانیم که هر چقدر هم هزینه داشته باشد،‬
‏‫جایزه بسیار بزرگ خواهد بود،‬
‏‫چون ما برای پول نمی‌جنگیم‬
‏‫یا برای یک تکه زمین‬ ‏‫یا برای یک پرچم،‬
‏‫ما این کار را می‌کنیم‬ ‏‫به خاطر دنیای بهتر ‬
‏‫ما در حال بازگرداندن‬
‏‫زندگی شرافتمندانه به میلیون‌ها نفر هستیم،‬
‏‫فرصت خوشبختی،‬
‏‫برای زندگی کردن و با عزت مردن ‬
‏‫چه اهمیتی دارد اگر یک کودک‬ ‏‫کنار دیوار بمیرد؟‬
‏‫یا ده نفر، یا صد نفر؟‬
‏‫میلیون‌ها کودک دیگر‬
‏‫منتظر بودیم انجامش بدیم‬
‏‫و ما هم انجامش دادیم ‬
‏‫- اما واقعاً باورش داشتی؟‬ ‏‫- چرا که نه؟‬
‏‫چون شما جنگ رو بردید،‬
‏‫اما فکر می‌کنی این دنیا جای بهتریه؟‬
‏‫- من هرگز نپرسیدم ‬ ‏‫- دروغ میگی ‬
‏‫هزار بار پرسیدی،‬
‏‫فقط از جوابش می‌ترسیدی ‬
‏‫و تو هم هزار بار پرسیدی‬
‏‫که اون روز توی خونه‌م چیکار می‌کردی،‬
‏‫آماده بودی یه مرد رو‬ ‏‫با خونسردی بکشی ‬
‏‫مردی که تا حالا ندیده بودیش ‬
‏‫چرا نباید حق محاکمه داشت؟‬
‏‫چون تو قبلاً مرتکب قتل شدی‬
‏‫و دیگه نمی‌تونستی متوقف بشی ‬
‏‫و تمام مدت‬
‏‫توی سرت این دنیا رو مرور می‌کردی‬ ‏‫که بهتر باشه‬
‏‫تا مجبور نباشی به‬
‏‫تمام کسایی که کشتی فکر کنی ‬
‏‫به خاطر انتقام،‬
‏‫به خاطر انتقام می‌کشی،‬
‏‫به همین دلیله که همه ما می‌کشیم ‬
‏‫- دروغ میگی ‬ ‏‫- خجالت نکش ‬
‏‫تنها داروی درده ‬
‏‫تنها چیزیه‬
‏‫که دیوونه‌مون نمی‌کنه ‬
‏‫تنها سمیه‬ ‏‫که باعث میشه بجنگیم ‬
‏‫اما آیا این شما رو آزاد می‌کنه؟ نه ‬
‏‫زندگیتون رو می‌سوزونه ‬
‏‫پُر از ارواح می‌شید ‬
‏‫دیگه یادت نمیاد‬ ‏‫زندگی چیه ‬
‏‫تو چی می‌فهمی؟‬
‏‫حق با توئه،‬
‏‫من فقط یه آدم دیوونه‌ام‬
‏‫که هیچی از زندگی نمی‌دونه ‬
‏‫یه بچه‬
‏‫که هیچی نمی‌فهمه ‬
‏‫تو می‌فهمی،‬
‏‫اما من خیلی خسته‌ام‬
‏‫که چیزی رو توضیح بدم ‬
‏‫هر کاری باید بکنی بکن،‬ ‏‫اما بذار من راحت باشم ‬
‏‫وقتی دیدم‬
‏‫اون در مخفی باز شد،‬
‏‫فهمیدم نور داره میاد تو‬
‏‫و من سرم رو برگردوندم ‬
‏‫چهره جوونت رو دیدم ‬
‏‫از یه لحاظی‬
‏‫همه چیز برام عادی بود ‬
‏‫خوشحالم که تو، اون بچه،‬
‏‫اومدی دنبالم ‬
‏‫اما بعد درش رو بستی ‬
‏‫تاریکی دوباره برگشت ‬
‏‫صدای قدم‌های اون بچه‬
‏‫دورتر و دورتر می‌شد ‬
‏‫احساس سردرگمی کردم ‬
‏‫اون ترس هیچوقت منو‬ ‏‫ترک نکرد ‬
‏‫از اون موقع‬
‏‫فقط امیدوار بودم‬
‏‫که اون بچه برگرده و منو ببره ‬
‏‫متأسفم ‬
‏‫خیلی پشیمونم ‬
‏‫یه هتل انتخاب کن ‬
‏‫هر کدوم که دوست داری ‬
‏‫یه جای آروم ‬
‏‫هرچقدر هم زندگی غیرقابل درک باشه، ما اون رو‬ ‏‫با یک میل ادامه می‌دیم‬
‏‫تا برگردیم به جهنمی که ما رو ساخته ‬
‏‫هیچ چیز قوی‌تر از غریزه نیست‬
‏‫برای برگشتن به جایی که نابود شدیم‬
‏‫و تکرار اون لحظه برای همیشه،‬
‏‫اما ناگهان، با ترحم ‬
‏‫بدون خون ‬