‫لارا بلک‌لاک. داری میای یا می‌ری؟
‫سوال خوبیه.
‫به صحت‌سنج‌ها بگو بررسیش کنن ‫و بهم خبر بده، باشه؟
‫مقاله‌ات راجع به سازمان‌های مردم‌نهاد ‫حرف نداشت. خوش برگشتی.
‫-سلام لو، مقاله‌ات رو خیلی دوست داشتم. ‫- مرسی.
‫- مقاله قشنگی بود. آفرین. ‫- تازه خوندمش. حرف نداره.
‫مرسی.
‫وای پسر.
‫[به جشن بپیوندید]
‫لو، قبل از سرمقاله یه دقیقه وقت داری؟
‫آره، یه لحظه وایستا.
‫[دعوت از لارا بلک‌لاک]
‫سفر برگشتت چطور بود؟
‫خب، دومین پرواز چهار ساعته‌ام ‫با هواپیمای توربوپراپ هشت‌نفره...
‫فقط یه روز تأخیر خورده بود، ‫واسه همین خیلی لذت بردم.
‫درست حس می‌کنم ‫که پرواز خسته‌ات کرده و طعنه می‌زنی...
‫یا ناراحتیت عمیق‌تر از این حرف‌هاست؟
‫اون زن رو غرق کردن.
‫آره. می‌دونم.
‫کشتنش.
‫صرفا چون قبول کرده بود باهام صحبت کنه.
‫کارهای وحشتناکی از آدم‌ها بر میاد.
‫می‌دونی چیه؟ دلم می‌خواد فقط گاهی اوقات ‫کارهای وحشتناک نکنن.
‫دلم می‌خواد غافلگیر بشم.
‫الان منظورت دزدیدن بودجه سازمان مردم‌نهاد ‫از بچه‌های گرسنه است...
‫یا سابقه عاشقانه ناخوش‌آیند خودت؟
‫وای. آره، جدی باش. ممنون.
‫خیال کردم جدی پرسیدم.
‫هه!
‫ای خدا.
‫وای، سریع زنگ زد!
‫- کدومشونه؟ ‫- برو پی کارت.
‫- دو فاجعه قبل رو می‌گم. ‫- آها!
‫- بن مورگان؟ ‫- بن مورگان!
‫- چیکار داره؟ ‫- اصلا نمی‌دونم.
‫احتمالا می‌خواد یه سری ‫از صفحه‌های موسیقی ژاپنی نادرش رو...
‫که خونه‌ام رو پر کردن برداره.
‫چیه؟
‫لو، مجبور نبودی امروز ‫یه‌راست برگردی سر کار.
‫یه مدت مرخصی بگیر.
‫من خیلی با مرخصی راحت نیستم.
‫از بن بپرس.
‫در این صورت، می‌خوای چیکار کنی؟
‫اگه هنوز به اون مقاله فساد فیفا علاقمندی، ‫یه آشنا پیدا کردیم.
‫می‌دونی چیه؟
‫تازه یه چیزی به دستم رسیده ‫که گمون کنم ممکنه...
‫ایمانم به بشر رو تقویت کنه.
‫اَن لینگستاده، شنیدی؟
‫وارث اون شرکت کشتی‌رانی نروژیه. ‫سرطان خون سطح چهار داره.
‫شوهرش داره به نامش ‫یه بنیاد تأسیس می‌کنه.
‫به نظرم خوشحال‌کننده است.
‫ولی هنوز نکته باحالش رو نگفتم.
‫می‌خواد اعضای هیئت‌مدیره رو ‫با کشتی تفریحی فوق‌بزرگش...
‫به جشن تأمین مالی نروژ ببره.
‫می‌خواد من برم، پوشش بدم ‫و خبرش رو گسترش بدم.
‫بذار ببینم درست فهمیدم یا نه.
‫این زن بیچاره بیمار شده...
‫و یه مشت آشنای میلیاردرش تصمیم گرفتن...
‫سرطان خیلی بده ‫و باید یه کاریش بکنن.
‫ولی فقط در صورتی که تو بری ‫و به همه بگی چقدر خفنن.
‫آره، تقریبا. ‫ولی مسلما باید خبرنگاری کنم.
‫کجاش خبر مهمیه؟
‫اذیت نکن دیگه. ‫کار انسان‌دوستانه در دوره غیرانسانیه.
‫هوم.
‫خودت الان بهم گفتی ‫باید یه مدت استراحت کنم.
‫اگه واقعا استراحت کنی. ‫نه این که بذاری بری.
‫تقریبا مطمئنم خبرنگاری جدی ‫یه هفته بدون من دوام میاره.
‫ممنون. مرسی.
‫به آرورا بوریالیس خوش اومدین.
‫چه کشتی قشنگی.
‫خب، کفشتون رو در بیارین خانم بلک‌لاک.
‫- کفـ...؟ ‫- کفشتون، بله.
‫ببخشید، مگه چیکار کردم؟
‫کل کفش‌ها رو تو اون سبد نگه می‌داریم.
‫می‌تونیم واسه باشگاهمون ‫بهتون دمپایی، جوراب یا کفش بدیم.
‫سایزتون رو داریم. ‫پس بهمون بگین، باشه؟
‫باشه. مرسی.
‫- همه‌مون اولش بد برداشت می‌کنیم. ‫- آها.
‫اولین بارته میای؟
‫هنوز آداب و رسوم کشتی‌‌های تفریحی رو ‫خوب یاد نگرفتم.
‫راستش، من می‌گم «آداشتی».
‫راستی، من لارام. سلام.
‫- آدام ساترلند. ‫- خوش‌وقتم.
‫- نوشیدنی میل دارین خانم؟ ‫- ممنون.
‫واسه من خیلی زوده.
‫سلام. سلام.
‫سلام، من کارلا هستم. ‫مدیر پیشکارها هستم.
‫شما تو اتاق هشت در سمت راست کشتی ‫اقامت دارین. نمای طلوعش حرف نداره.
‫دکتر متا، شما تو اتاق دو اقامت دارین ‫که نزدیک‌ترین اتاق به خانم لینگستاده.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫- شما دکتر خانم لینگستاد هستین؟ ‫- خب...
‫در واقع از دوستان قدیمی ریچاردم.
‫از وقتی اَن بیمار شد، ‫متأسفانه من به نوبه‌ای...
‫تو زندگیشون حضور دائمی دارم.
‫با تمام قوا مبارزه کرده.
‫- همه‌شون پر جنس قاچاقن؟ ‫- تک‌تکشون.
‫عذر می‌خوام.
‫- توماس. هایدی. ‫- عه!
‫وای رابرت. ای پیرمرد بدجنس.
‫خیلی بد نبود.
‫خوش‌تیپ شدی. ‫وزن کم کردی؟
‫به‌خاطر استرسه.
‫این همه کشتی تفریحی ‫و سفر تفریحی تو دنیا بود.
‫بن مورگان.
‫- وای، باورم نمی‌شه. ای خدا. ‫- باهات تماس گرفتم.
‫چرا از دیدنت رو این کشتی غافلگیر نشدم؟
‫- مسلما! بنجامین. ایشون... ‫- من و لو زیاد همدیگه رو نمی‌شناسیم.
‫آها! خبرنگارین. ‫قبلا همکاری کرده بودین؟
‫نه.
‫نه، آشناییتون دلیل دیگه‌ای داره، مگه نه؟
‫اگه لازم شد به یکی از پیشکارها بگم...
‫از اتفاقی جلوگیری کنه، ‫بهم بگین.
‫لازم نمی‌شه. ممنون.
‫- چند وقت پیش تموم شد. ‫- خیلی‌خب.
‫- خیلی‌خب، امیدوارم خوب تموم شده باشه. ‫- تو همین مایه‌ها بود.
‫یعنی نه. یعنی نه. من...
‫نباید حرفش رو می‌زدم. جو سنگین شد. ‫احتمالا... با اجازه...
‫- من می‌رم... ‫- باشه، خیلی‌خب، احتمالا بهتر باشه.
‫چرا جین پوشیده؟
‫حس می‌کنم لباس‌های خاصی ‫تعیین شده بود، مگه نه؟
‫اولین باره که می‌شنوم گذشته ما رو ‫«خوب» توصیف کنی.
‫راستش رو بخوای، اولین باره ‫که به گذشته‌مون فکر کردم.
‫آخ.
‫یک هیچ؟
‫دو هیچ.
‫خیلی‌خب، قبوله. قبوله.
‫آقای تایلر. آقای جنسن.
‫خانواده هدرلی و خانم بلک‌لاک.
‫حضار گرامی، پیشکارهای عزیزمون ‫الان اتاق‌هاتون رو نشونتون می‌دن.
‫آقای بولمر بعدا میاد پیشتون ‫تا بهتون خوش‌آمد بگه.
‫لارا، بانو هدرلی رو دیدی؟
‫یه نمایشگاه برای ثروتمندان ‫و مشاهیر اداره می‌کنه.
‫قبلا می‌فر بود.
‫حالا تصمیم گرفته ‫به غرب مهاجرت کنه و گمون کنم...
‫دنبال نوعی روح زمانه است.
‫- چرا این کار رو کردی؟ ‫- واقعا خیلی بامزه‌ای.
‫لارا قراره در طول سفر ‫جاسوسیمون رو بکنه.
‫آها، درسته. تو خبرنگار بولمری، آره؟
‫آره، لارا هستم. لو صدام کنین. ‫خوش‌وقتم بانو هدرلی.
‫وای، بس کن. ‫می‌شه لطفا هایدی صدام کنی؟
‫راستش، همکارم از نمایشگاهتون ‫بازدید کرده بود.
‫- گفت خارق‌العاده بود. ‫- واقعا هست.
‫هنرمند از تسلیم شدن خودش ‫بعد از مصرف فلونیترازپام فیلم گرفته...
‫و بعدش آماده می‌شه ‫و دوباره استراحت می‌کنه.
‫بعدش در طول هشت ساعت ‫دستیارهاش با حالات مختلفی...
‫در ملأ عام به نمایش می‌ذارنش.
‫نفس‌گیره.
‫- به نظرم... ‫- وحشتناکه.
‫- حتی از نظر من هم وحشتناکه. واقعا... ‫- تامو، گردن‌کلفت.
‫بیا خبرنگار ریچی رو ببین.
‫- خبرنگار! ‫- هوم.
‫کارت خوبه؟ راستش، من تو فکر ‫نوشتن شرح‌حالم بودم.
‫وای، کل دنیا نفسش رو حبس کرده ‫و منتظره.
‫وای، عذر می‌خوام خانم بلک‌لاک.
‫باید باقی وسایلتون رو می‌آوردن.
‫نه بابا. کلا همینه.
‫عه، می‌خواین براتون بازش کنم؟
‫نه، اصلا. ‫شما رو اسیر این هرج‌ومرج نمی‌کنم.
‫خیلی‌خب بچه‌ها. ‫شروع کنیم. بریم.
‫دوستان...
‫- خودشه. ‫- رمی‌ها.
‫اعضای هیئت مدیره.
‫وای، شروع شد.
‫به آرورا بوریالیس خوش اومدین.
‫آرورا بوریالیس!
‫من و اَن که تازه خریده بودیمش،
‫آینده خیلی متفاوتی با الان رو ‫تصور می‌کردیم.
‫- آره. ‫- اصلا نمی‌شه قشنگ جلوه‌اش داد.
‫- آره. ‫- مبارزه اذیتمون کرده.
‫بگذریم، ما...
‫دوباره راجع به هدف این سفر فکر کردیم...
‫و...
‫شما واسه افتتاح پروژه‌مون اینجا جمع شدین.
‫درسته.
‫خب، می‌دونم معمولا کار خیر رو ‫این‌جوری پیش نمیبرن،
‫سه روز اقامت در کشتی تفریحی لوکس،
‫ولی پولی که همه‌تون اهدا کردین ‫و مبلغ قابل توجهیه...
‫خرج اون بخش از جامعه می‌شه...
‫که پول دکتر خصوصی ‫یا درمان‌های آزمایشی رو ندارن.
‫پس به افتخار شما.
‫- به افتخار شما. ‫- نوش جان.
‫خب، می‌دونم اکثرتون اومدین ‫اَن رو ببینین،
‫ولی متأسفانه باید بگم بعد از یه روز ‫سفر طولانی، داره استراحت می‌کنه.
‫- در نتیجه، پیشنهاد می‌کنم... ‫- آره.
‫شام سبک بخوریم، زود بخوابیم...
‫و فردا کلی با اَن پایکوبی کنیم.
‫- آره. ‫- عالیه.
‫- نظرتون چیه؟ ‫- عالیه.
‫هوم.
‫ولی قبلش...
‫یه غافلگیری قشنگ داریم.
‫- بیاین دنی رو ببینین. ‫- نه، نمی‌شه...
‫دنی تایلر. ‫گمون نمی‌کردم هنوز زنده باشه.
‫- چیزی نمونده. ‫- خودش کلی سعی کرده.
‫دنی!
‫حرف نداره.
‫- لارا بلک‌لاک. ‫- سلام.
‫من ریچارد هستم.
‫- خیلی خوشحالم که همراهمونی. ‫- خیلی ممنون.
‫تامی، اگه شانس آورده باشی ‫داروش رو آورده.
‫ای بابا، من اصلا دارو مصرف نمی‌کنم.
‫بفرما. ممنون.
‫بولمر، ای پیرمرد عوضی.
‫چطوری داداش؟
‫- حالا که تو رو دیدم خیلی بهترم. ‫- حال اَن چطوره؟
‫بد نیست.
‫- خوش اومدی. ‫- ممنون.
‫وای.
‫تو کی هستی؟
‫لارا خبرنگاریه که کلی جایزه برده. ‫واسه بنیادمون مقاله می‌نویسه.
‫چه حیف. ‫همین رو کم داشتم یه مگس روی دیوار باشه.
‫ممنون. ‫راستی، مادرم طرفدار پروپاقرصتونه.
‫آخ.
‫ازت خوشم اومد.
‫- خب ریچارد، سوال بزرگ از این قراره... ‫- اوهوم.
‫که الان وارد آب‌های بین‌المللی شدیم؟
‫آخه من یه ساک پر مواد آوردم...
‫که مایلم با این افراد زیبا ‫سهیم بشم.
‫گمون نکنم بتونم خرج ‫یه دوره ترک دیگه رو بدم...
‫نه، شوخی کردم پسر. ‫من از ۱۹۱۷ که ترک کردم، پاکم.
‫هنوز خیلی جذابه.
‫تو مأمور مخفی هستی؟
‫برو بابا.
‫اذیتم نکن، مسلما وقتی اون همه ‫به من خرده گرفتی که خودم رو فروختم،
‫امکان نداره واسه پول ‫اومده باشی اینجا لارا بلک‌لاک.
‫بالاخره خودت شدی.
‫بنی که یادمه این‌جوری بود.
‫فهمیدم بن چرا زنگ زده بود.
‫خب؟ چطور بود؟
‫غافلگیری خوبی بود یا بد؟
‫نظری ندارم.
‫یعنی یه‌کم خوش نمی‌گذره؟
‫نوشیدنیشون خیلی خوبه.
‫اذیت نکن. خودت گفتی می‌خوای استراحت کنی. ‫خوش بگذرون.
‫نه ماه بیشتر ارتباط نداشتیم، ‫حتی کمتر.
‫عجیبه. ‫بهت نمیاد از چنین زنی خوشت بیاد.
‫ای بابا. تعریف خیلی خوبی بود.
‫نگاهش کن.
‫خوشگله، ولی یه‌کم حوصله‌سربره.
‫خیلی عذر می‌خوام.
‫عیبی نداره.
‫هوم...
‫ببخشید!
‫عه، واقعا؟ بهتره معرفیم کنیم.
‫وای.
‫چه پیراهن قشنگی.
‫امشب اجرای اپرا داریم؟
‫ببخشید. خیال کردم...
‫- زیادی رسمی پوشیدم. ببخشید. ‫- نه.
‫به هیچ وجه عزیزم. ‫اون توپ براق خیلی بهت میاد.
‫- درست فهمیدم که یه‌کم حسودیت شده؟ ‫- خیلی خوشگل شدی.
‫خیلی قشنگ شدی.
‫- خیال کردم واسه شام آماده شدی و... ‫- عیبی نداره.
‫براقه.
‫خانم بلک‌لاک،
‫اگه بتونین بعد از شام ‫با خانم لینگستاد دیدار کنین،
‫خیلی ممنون می‌شن.
‫- آره. آره، حتما. ‫- ممنون.
‫من سیگرید هستم. ‫رئیس حراست آقای بولمرم.
‫چند وقته که واسه خانواده‌شون کار می‌کنی؟
‫اولین سال کاریمه.
‫- همین‌جاست. ‫- مرسی.
‫اگه همین‌جا منتظر بمونین، ‫خانم لینگستاد به زودی میاد پیشتون.
‫کتابخونه.
‫تنها بخش کشتیه که اصرار کردم ‫خودم طراحیش کنم.
‫- خانم لینگستاد، خیلی ممنون که دعوتم کرین. ‫- اَن صدام کن.
‫خیلی خوشحالم که قبول کردی بیای.
‫کارهات رو دنبال می‌کنم.
‫اون مقاله‌ات تو «گاردین» راجع به اون زنان ‫شجاع کرد خیلی تحت تأثیر قرارم داد.
‫من گفتم تو بیای.
‫کارت خیلی مهمه ‫و صدای بی‌صدایانی.
‫ممنون.
‫دکتر رو صدا کنم؟
‫من...
‫من مصرف کل داروهام رو قطع کردم.
‫قرص‌ها و تزریقات.
‫همه‌شون.
‫یه روز دیگه طاقت نیاوردم.
‫بیمار بودن خیلی انرژی می‌بره.
‫بدون اون همه دارو، ‫واقعا می‌شه حسش کرد.
‫زمان از دست آدم می‌ره.
‫متأسفم.
‫می‌خواستم نظرت رو ‫راجع به مسئله‌ای بپرسم.
‫حتما.
‫سخنرانیم تو مراسمه.
‫خیلی ممنون می‌شم ‫مرورش کنی.
‫ذهنم عین سابق نیست.
‫باشه.
‫کل ثروتتون رو وقف می‌کنین؟
‫خیلی سخاوتمندانه است...
‫می‌شه بپرسم چرا چنین تصمیمی گرفتین؟
‫می‌خوام حسابم رو صاف کنم.
‫هرچی برداشتم بذارم سر جاش.
‫ما در طول این سال‌ها ‫خیلی چیزها گرفتیم.
‫بنیاد رو به افرادی خیلی زرنگ‌تر...
‫و مهربون‌تر از خودم و ریچارد می‌سپاریم.
‫خب، کار خیر بدون تکبره.
‫وقتی آدم غذای کرم‌ها شده ‫تکبر به دردش نمی‌خوره.
‫مایلم فردا باز هم صحبت کنیم. ‫احتمالا همین‌جا خوب باشه؟
‫من با کمال میل به هر طریقی ‫که بتونم کمک می‌کنم.
‫راستی، لارا؟
‫ممنون.
‫خواهش.
‫سلام خانم براق.
‫شیفت آخرشبی؟
‫اگه کار باحال‌تری مد نظرته ‫می‌تونم ولش کنم.
‫سعی می‌کنم یه اشتباه رو ‫دو بار مرتکب نشم.
‫آخ.
‫البته اشتباه خیلی خوبی بودی.
‫- واقعا؟ ‫- اوهوم.
‫- ببخشید که آخرش بی‌شعور بودم. ‫- واقعا آخرش بی‌شعور بودی.
‫- می‌دونم. ‫- هوم.
‫می‌بخشمت.
‫[تماس از اتاق هشت]
‫همون‌جا بمون.
‫اتاق هشت می‌گه یکی تو آبه.
‫چی؟ کد اسکار. کد اسکار. ‫یکی افتاده تو آب.
‫احتمالا یکی افتاده تو آب، ‫سمت راست کشتی، اتاق ده.
‫ده؟ از سرعت بکاهین، ‫هدایت دستی رو فعال کنین.
‫یکی افتاده تو آب. یکی افتاده تو آب. ‫کل خدمه جمع بشن.
‫تماس اضطراری از آرورا بوریالیس، ‫درخواست کمک سریع داریم.
‫- باقی مسافران رو بیدار نکردم. ‫- اتاق هشته، درسته؟
‫- درسته. ‫- خیلی‌خب.
‫- مزاحمت نمی‌شم. ‫- ممنون.
‫صدای شالاپ شنیدم، رفتم رو بالکن ‫و دیدم یکی تو آبه.
‫- داریم میایم. پیداش می‌کنیم. ‫- کی رو دیدی؟
‫نمی‌دونم. ‫فقط یه لحظه دیدمش.
‫گمون کنم زن اتاق بغلی باشه، ‫همون اتاق.
‫- اتاق ده؟ ‫- آره.
‫جریان چیه؟
‫گزارش دادن یکی از مهمان‌ها ‫تو آب افتاده.
‫چی؟ کی؟
‫نمی‌دونم. ‫گمون کنم خانم بود، ولی نمی‌دونم.
‫چی شده؟
‫لارس کجاست؟
‫اتاق ششه.
‫- می‌دونی کجاست؟ ‫- مهمان اتاق شش گم شده.
‫لارس جنسن. همگی... ‫عه، عه، خانم بلک‌لاک.
‫این مسئله کاملا تحت کنترله. ‫اگه لطف کنین...
‫یکی گم شده. باید پیداش کنیم.
‫چی؟ گم شده؟ ‫عزیزم، شنیدی...
‫اینجا نیست. من خواب بودم.
‫نشنیدم برگرده بخوابه. ‫به نظرتون...؟
‫وای خدایا.
‫آقای جنسن رو پیدا کردیم.
‫آقای جنسن؟
‫بله؟
‫خب، کی گفت یکی تو آب افتاده؟
‫لارا بلک‌لاک، خبرنگاره.
‫- گفت از اتاق ده بوده؟ ‫- بله قربان. همین خیلی غیرعادیه.
‫نگران نباش. ‫سعی کن بخوابی. من رسیدگی می‌کنم.
‫یه خانمی بود. ‫تقریبا هم‌قد خودم بود.
‫موهاش بلوند بود. هودی پوشیده بود.
‫داشت از حموم می‌اومد بیرون. ‫من داشتم...
‫من اتفاقی اومدم تو. ‫تو راهرو بودم و داشتم...
‫هیچ مهمانی اینجا اقامت نداشت خانم بلک‌لات.
‫این اتاق از اول خالی بود.
‫مهمانی که قرار بود اینجا باشه ‫پریروز گفت نمیاد.
‫- اون... ‫- آره. درسته.
‫شیشه خونی بود.
‫این بیرون خونی بود.
‫یکی روی این بالکن بود. یکی...
‫وایستین. نه، یکی روی این بالکن بود. ‫می‌تونم ثابت کنم.
‫کشتی تکون می‌خورد ‫و داشت بیرون سیگار می‌کشید،
‫من هم سیگارش رو برداشتم...
‫چی؟ اینجا نیست.
‫روزی دو بار اتاق‌ها رو ‫تمیز می‌کنن، واسه همینه...
‫ببینین، ببینین، من...
‫من خیالاتی نشدم.
‫همه رو شمردیم.
‫ممنون. با گارد ساحلی تماس بگیرین. ‫تماس اضطراری رو لغو کنین.
‫گارد ساحلی. ‫با گارد ساحلی تماس گرفتین؟
‫- معلومه. ‫- باز هم می‌گردن؟
‫خودمون گشتیم خانم. ‫همه تو کشتی‌ان.
‫یکی اون بیرونه. ‫ممکنه هنوز زنده باشه.
‫به نظرم وقتشه همه برگردن بخوابن. ‫دیروقته.
‫شبتون به خیر خانم بلک‌لاک.
‫- نمی‌شه... نمی... ‫- خیلی متأسفم خانم بلک‌لاک.
‫نه. ببینین. ببینین. این فقط...
‫به کل خدمه یادآوری کنین...
‫تا وقتی به نروژ برسیم ‫نباید وارد اتاق ده بشن.
‫دریافت شد.
‫خانم بلک‌لاک، ببخشید. ‫مطمئنین حالتون خوبه؟
‫براتون دمنوش نیارم...؟
‫نه؟ باشه. خوب بخوابین.
‫بله؟
‫- زنگ زده بودین؟ ‫- اِم...
‫آره، اصلا به اینترنت وصل نمی‌شم.
‫خیلی متأسفم خانم بلک‌لاک. ‫ولی سامانه خراب شده.
‫مسئولان فنی دارن بررسی می‌کنن.
‫- می‌تونم براتون کتاب بیارم. ‫- نه. نمی‌خواد، ممنون.
‫خیلی‌خب.
‫- آقای بولمر؟ ‫- ای بابا. لطفا ریچارد صدام کن.
‫زنی که دیشب تو اتاق ده دیدم.
‫هوم.
‫اصلا جای خجالت نداره. ‫مطمئن بودی مشاهداتت واقعیه.
‫- واقعی بود. ‫- آها.
‫خوشحال می‌شم خدمه رو ببینم. ‫اگه یکیشون همون زنی باشه...
‫به نظرت یکی از خدمه من ‫موقع رسیدن مهمان‌ها...
‫از اتاق ده استفاده کرده؟
‫کل مهمان‌ها هستن. ‫دیگه کی می‌خواست باشه؟
‫درست می‌گی. بریم خدمه رو ببینیم.
‫خب، به جز مدیر فناوری و ناخدامون...
‫که طبیعتا در حین حرکت مشغول کارشون هستن، ‫خدمه‌مون همین افراده.
‫- ببخشید زحمت دادم... ‫- هیچ‌کدومشون آشنا نیست؟
‫غریزه خبرنگاریت رو درک می‌کنم.
‫- مدیر فناوری چی؟ ‫- ایشون مرده.
‫تو دنبال یه زن می‌گردی، مگه نه؟
‫- امیدوارم دیشب بیدارت نکرده باشن. ‫- نه. تونستم دوباره بخوابم.
‫الان وقت خوبیه ‫که مکالمه دیروزمون رو ادامه بدیم؟
‫وای...
‫راستش رو بخوای ‫خیلی احساس ضعف می‌کنم.
‫به‌خاطر این همه داروئه.
‫خیلی خسته‌ام می‌کنه.
‫گمون کنم باید امشب استراحت کنم.
‫آها.
‫شرمنده‌ام.
‫امیدوارم بهتر بشی.
‫وای خدایا. ‫همه‌شون خیال می‌کنن دیوانه‌ام.
‫نه، بی‌خیال. هیچ‌کس خوشش نمیاد ‫شبانه بیدار بشه. باهاش کنار میان.
‫- من می‌دونم چی دیدم. ‫- تاریک بود.
‫نه، نبود. وقتی تو اتاق ده دیدمش ‫تاریک نبود. من دیده بودمش.
‫از حموم اومد بیرون. ‫صاف تو چشم هم نگاه کردیم.
‫حتی حرف زدیم. حرف زد.
‫حالا چی شده؟ ‫یهو غیبش زده.
‫تو اتاق یکی دیگه چیکار می‌کردی؟
‫- داشتم از تو فرار می‌کردم. ‫- ها؟
‫داشتی عکس‌هات رو تو راهرو ‫به گریس نشون می‌دادی و من یهو...
‫وایستا ببینم.
‫- تو داشتی عکس می‌گرفتی. بدش به من. ‫- آره.
‫عه، عذر می‌خوام.
‫- وقتی رسیدیم؟ ‫- آره.
‫اگه عکس رسیدنش باشه، ‫کسی نمی‌تونه وجودش رو انکار کنه.
‫باید از همه عکس بگیرم. ‫همینه که هست.
‫عجب.
‫- این‌ها مال کشتی نیستن. ‫- وایستا. وای.
‫واقعا خیلی با این‌ها وقت گذروندی.
‫وای خدایا. خودشه.
‫خودشه. همین خانم رو دیده بودم.
‫- خودشه. ‫- لو...
‫لو، این عکس یه غریبه است ‫که چند ماه پیش تو مهمونی گرفته بودم.
‫لو، وایستا. عه!
‫عه، عه. آروم باش. ‫باید صحبت کنیم که چیکار کنیم.
‫پیداش کردم.
‫زن ساکن اتاق دهه.
‫خودشه.
‫- این چه عکسیه؟ ‫- گمون کنم مال ماه مه باشه.
‫- مال مراسم آدام تو گروچوئه. ‫- آها، آره. باحال بود.
‫عذر می‌خوام. این عکس...
‫زنیه که شبیه همون زنیه ‫که تو اتاق ده دیده بودی؟
‫نه، همون زنیه که دیدم، ‫تو مهمونی یکی از مهمون‌هاتون بوده.
‫درسته.
‫کیه؟
‫آدام، تو می‌دونی؟
‫چه بدونم. چی؟
‫نه. به عمرم ندیدمش.
‫تو عکس کنارشی.
‫خیلی‌خب...
‫نمی‌دونم. ‫کلی خانم این شکلی هست.
‫اکثر خانم‌ها... همه‌شون همینن. ‫خانم عادیه دیگه.
‫واقعا آدام یه سری آدم به خصوص ‫دور خودش جمع می‌کنه.
‫ممنون تامو.
‫کسی نظر تو رو نخواست.
‫می‌دونی چیه؟
‫اِم...
‫لو.
‫لارا.
‫من اصلا این آدم رو نمی‌شناسم.
‫خب؟
‫لارا، مطمئنم تجربه دیروزت ‫اذیتت کرده.
‫ولی درست یادمه...
‫که همین دو ماه پیش ‫شاهد یه قتل بودی؟
‫النا!
‫ببخشید...
‫شما از کجا می‌دونین؟
‫رووان بهم گفت سر اون زنی ‫که باهاش مصاحبه کردی چی اومد.
‫- چرا بهشون گفتی؟ ‫- نگرانت بودم لو.
‫پیش میاد که چنین تصاویری ‫دوباره پدیدار بشن،
‫مخصوصا در دقایق بین خواب و بیداری.
‫- بیچاره. ‫- باید باهاش کنار بیای دختر.
‫من همیشه گوشه چشمم ‫پایکوبی ملت رو می‌بینم.
‫قشنگه.
‫ای خدا، باورم نمی‌شه.
‫خجالت نکش عزیزم. ‫عیبی نداره.
‫آدام. راستش رو بگو.
‫مسافر دزدکی سوار کردی؟
‫آره، قرار بود سوار کنم، ولی...
‫لارا، شاید حالت بهتر بشه...
‫که به سیگرید بگم این خانم ‫توی عکس رو پیدا کنه.
‫ولی باید ازت بخوام ‫حواست به هدف این سفر باشه.
‫واسه خودم، همسرم...
‫و مهمان‌هام هدف خاصی داره.
‫ببین، به نظرم خیلی مهمه ‫که اینجا احساس آرامش کنی.
‫سیگ!
‫می‌شه واسه خانم بلک‌لاک ‫تو تفرجگاه وقت بگیریم؟
‫یه کار آرامش‌بخش.
‫- به نظرم ممکنه... ‫- حتما.
‫ممکنه حالت رو بهتر کنه. باشه؟
‫این ترکیب خاکستر آتش‌فشان،
‫پوده قطبی و روغن‌های طبیعیه.
‫وقتی دوش بگیرین، ‫با حرارت فعال می‌شن.
‫عضلاتتون رو تسکین می‌ده...
‫و تنش‌زدایی می‌کنه.
‫[بس کن]
‫- همه‌چی روبه‌راهه؟ ‫- کی تو این اتاق بود؟
‫- کی؟ ‫- چی؟ همین الان.
‫همین الان که حموم بودم.
‫تو بودی؟
‫من باید حوله‌ها رو واسه شست‌وشو می‌فرستادم ‫اتفاقی افتاد؟
‫- تو چیزی نوشتی؟ ‫- عه، سلام.
‫هوم. گل‌آلودی.
‫تو توی اتاق من بودی؟
‫- عذر می‌خوام، تو اتاق تو؟ ‫- اتاق درمانم رو می‌گم.
‫نه، من الان از سونا اومدم بیرون ‫و می‌خواستم برم ماساژ.
‫اگه عیبی نداره.
‫تو شیفته من شدی، مگه نه؟
‫- باید فیلم دوربین‌ها رو ببینم. ‫- چی می‌خواین ببینین؟
‫تفرجگاه. هر کسی که طی بیست دقیقه اخیر ‫وارد یا خارج شده.
‫شرمنده، ولی دوربین‌های نقاطی ‫که مهمان‌ها حضور دارن رو خاموش می‌کنیم.
‫- جانم؟ دوربین‌ها خاموشن؟ ‫- آره.
‫به دستور کی؟
‫تو کشتی‌ای که این همه ‫مهمان مشهور داره عادیه.
‫- راحت‌ترن که بدونن... ‫- کسی تماشاشون نمی‌کنه.
‫یا خدا.
‫وای خدا.
‫وای خدایا.
‫گفتن هیچ‌کس تو اون اتاق نبوده، درسته؟
‫این اولین سفر کشتیه.
‫اگه کسی تو اون اتاق نبوده، ‫پس این موی کیه؟
‫صاحب این مو افتاد تو آب.
‫می‌فهمم. درسته از این افراد خوشت نمیاد...
‫ببین، من دچار حمله پس از سانحه نشدم.
‫- من خیالاتی نشدم. ‫- نه، من نمی‌گم خیالاتی شدی لو.
‫می‌گم لازم نیست خودت درستش کنی.
‫ببین.
‫حداقل تا سی و شیش ساعت ‫روی آب گیر افتادیم.
‫اگه نیلسن دختره رو پیدا نکنه ‫و وقتی پهلو گرفتیم هنوز همینطوری باشی،
‫باهات میام کلانتری گزارش گم شدن ‫زنی با همین مدل مو که داری رو بدیم.
‫ولی الان فشار بیشتر آوردن ‫کمکی بهت نمی‌کنه.
‫این آدم‌ها دنیا رو اداره می‌کنن.
‫یا حداقل با کسایی که دنیا رو ‫می‌چرخونن قرار ناهار می‌ذارن.
‫اگه عصبیشون کنی...
‫روز سختی داشتی.
‫حالت چطوره؟
‫بیا اینجا. کمکم کن.
‫خب، تو و لارس چطوری آشنا شدین؟
‫هیئت‌مدیره‌اش نگران بود حال و هوای ‫سزار گوشه‌گیر از مد افتاده باشه.
‫گفتن اگه آخر هفته باهام بیاد جایی، ‫تو اینترنت پخش بشه،
‫شاید سهامدارها قانع بشن که در واقع...
‫یه آلفای خونگرم و معمولیه.
‫- یعنی تو اصلا... ‫- ابدا. فقط ظاهر قضیه است.
‫راستش فکر نکنم حتی ‫از این کارها خوشش بیاد.
‫یه‌کم آدم چندشیه.
‫می‌خوای عکس بگیریم؟ ‫بابتش پول نمی‌گیرم.
‫بیا. دنبال‌کننده‌هات می‌ره بالا.
‫حاضری؟
‫قشنگ شد.
‫واقعا کارت رو تحسین می‌کنم.
‫احتمالا من هم خبرنگار می‌شدم. ‫اگه اینقدر...
‫می‌دونی دیگه.
‫مشکل کل قضیه است.
‫پس سر کارت انقدر می‌تونی ‫استراحت و خوش و بش کنی؟
‫خوش به حالت.
‫اون زمان دهه نود، من توی گالری ‫فوق‌العاده‌ای توی میفر کار می‌کردم.
‫ناهار خوردن اونجا مثل ‫یه مبارزه مرگبار بود.
‫زیاد بیرون از اتاقتون می‌خوابین؟
‫- فقط وقتی دعوامون شده. ‫- آها.
‫دعواها سر چی؟
‫راستش انقدر ناچیزه که فرداش ‫جفتمون یادمون نمی‌مونه.
‫- معمولا هم فیزیکی نمی‌شه. ‫- اگر هم بشه...
‫قربانیش منم.
‫عه، عزیزم. یقه‌ات رو درست کنم؟
‫بهتره زیاد کنجکاوی نکنی.
‫نباید با این‌ها بد بشی. ‫مخصوصا این زنه.
‫حالت خوبه؟
‫آره، خوبم.
‫تو ریچارد و اَن رو از کجا می‌شناسی؟
‫من هم پولدارم.
‫آره، آم...
‫شرکت تکنولوژی تاسیس کردم.
‫ریچارد هم تحت تاثیر ‫قرار گرفت و سرمایه‌گذاری کرد.
‫کارم هوش مصنوعی ‫و تشخیص چهره است.
‫مطمئنم خیلی از شما ‫داستان پشتش رو می‌دونین که...
‫می‌خواستم به اَن ‫دلیلی واسه جنگیدن بدم.
‫تا چیز زیبایی بسازم که اون هم ‫مثل من حسش کنه.
‫که... ‫که آدم دلش نخواد...
‫قبل از اینکه از دنیا می‌ره...
‫یک بار قدم روی...
‫بهت افتخار می‌کنم عزیزم.
‫فقط...
‫خیلی شکرگزارم که...
‫ببخشید.
‫از همه‌تون ممنونم که اومدین.
‫واقعا... ‫نمی‌دونم چی بگم. فقط...
‫فقط...
‫- عزیز دلم. ‫- خیلی غم‌انگیزه.
‫اشکال نداره.
‫خوبی؟
‫ببخشید.
‫لطفا از شامتون لذت ببرید. ‫نوش جان.
‫- به افتخار تو عزیزم. ‫- نوش جان.
‫♪ تا خود دریا. ♪
‫♪ عزیزم، تا خود چرخ‌ها... ♪
‫♪ تا وقتی بیان از روم رد بشن. ♪
‫اَن عزیز،
‫روح زیبای تو قراره تا ابد ‫نورانی و روشن بمونه عزیز.
‫اون دوئنی که چندین سال پیش ‫توی آمالفی داشتیم رو یادته؟
‫- آره. ‫- بریم؟
‫آخه یه‌کم خسته‌ام.
‫درک می‌کنم.
‫- گمونم... باید برم بخوابم. ‫- ای بابا.
‫- بذار کمکت کنم. ‫- راحتم.
‫خوب بخوابی عزیزم.
‫با آواز بدرقه خوابت می‌کنم.
‫خودشه. الان یادم اومد.
‫- آره، قشنگه. ‫- ممنونم دنی.
‫♪ چقدر صدای اون کلمات ♪ ‫♪ چهار حرفی رو دوست داری؟ ♪
‫♪ وقتی دارم به زمین سقوط می‌کنم، ♪
‫♪ باعث می‌شن خیلی ♪ ‫♪ باهوش به نظر بیای. ♪
‫♪ می‌خوام از گل و لای رد بشم، ♪ ‫♪ و مدتیه شب رو ندیدم. ♪
‫♪ می‌خوام کنار تو باشم عزیزم، ♪ ‫♪ تا حالت رو بهتر کنم. ♪
‫♪ اگه می‌شد فقط... ♪
‫یه گروه نهنگ نزدیک اینجاست.
‫دکتر، مطمئنی نمیای؟
‫پیش بیمارم می‌مونم.
‫عه.
‫خداحافظ، خداحافظ، خداحافظ!
‫خانم بلک‌لاک. مشکلی پیش اومده؟ ‫راهتون رو گم کردین؟
‫آم، راستش می‌خواستم... ‫با اعضای خدمه صحبت کنم.
‫بسیارخب.
‫آم... ببینید.
‫شما تا حالا...
‫این خانم رو توی کشتی دیدین؟
‫نه.
‫خب. می‌شه ازش یه عکس بگیرین ‫و به بقیه خدمه نشون بدین؟
‫یه سوال دیگه هم داشتم.
‫چقدر راحت می‌شه یواشکی و پنهونی ‫از دید خدمه، یکی رو آورد تو کشتی؟
‫آم...
‫فکر نکنم مالکین خوششون بیاد ‫درباره این موضوع صحبت کنیم.
‫خوشت نمیاد نهنگ‌ها رو تماشا کنی؟
‫صرفا زیاد اهل سرما نیستم.
‫این راه‌پله بخش خدمه بود، نه؟
‫آره، آم...
‫رفته بودم بقیه جاهای کشتی رو ببینم.
‫من دیگه برگردم پیش اَن. ‫تا شلوغ نشده از این سکوت لذت ببر.
‫نه، نه، نه.
‫تو که عکاس واقعی نیستی.
‫حواسم پرته. ‫همچین تاثیری روم گذاشته.
‫صرفا می‌خوام کارم رو انجام بدم.
‫می‌تونیم بعدا هم عکس بگیریم.
‫- یه لباس دیگه دارم. ‫- جفت دوربین‌هام رو میارم.
‫بقیه وسایلمون رو میارن.
‫به این‌همه نعمت الهی فکر کن.
‫اول شام ببرش بیرون.
‫- چی شده؟ ‫- کمکش کن!
‫کمکش کنین! خونریزی داره!
‫کمکش کنین!
‫آهای، من رو ببین.
‫- خانم بلک‌لاک. ‫- لو، همه‌چی خوبه.
‫فقط می‌خوایم... ‫بفهمیم چی شده بود.
‫بهتون گفتم چی شده بود. ‫یکی هلم داد.
‫حتما شما دیدی چی شده...
‫بعد از اینکه شما رو دیدم، ‫برگشتم پل فرماندهی.
‫تک و تنها بودین خانم بلک‌لاک.
‫یکی روی این کشتی ‫می‌خواد من رو بکشه.
‫- لارا. ‫- تا ساکتم کنه.
‫لارا، اصلا نمی‌تونم ‫خودم رو جای تو بذارم.
‫ولی مطمئنم اون لحظه ‫فقط تو روی عرشه بودی.
‫خودم نیفتادم. دست خودم نبود.
‫گوش کنین، ‫در استخر که خودش بسته نشد.
‫آخه عزیز جان. ‫چرا باید تو رو هدف قرار بدن؟
‫دکمه سرآستین نداری.
‫تو اتاقم بودی؟
‫نه، نبودم.
‫- وای خدا، تو اتاقم بودی. ‫- لو، آروم باش.
‫خدایا، عه...
‫- وسایلم کو؟ ‫- کدوم وسایل؟
‫وسایلم کو؟ وسایلم دیگه. ‫لباس‌هایی که تنم بود. کتم.
‫لباس‌هاتون رو بردن اتاق لباس‌شویی.
‫عه... چیکار می‌کنی؟
‫- خانم؟ ‫- اشکال نداره. مزاحمشون نشو.
‫- خب. ‫- خانم، وسایلتون رو گذاشتیم اینجا.
‫سعی کردیم گوشیتون رو خشک کنیم...
‫یه کیسه زیپ‌دار تو جیب کت بود.
‫فقط همین رو پیدا کردیم.
‫شما که راست می‌گین.
‫- اینجایی؟ ‫- نه، نزدیکم نشو.
‫- لو، بی‌خیال. بیا. ‫- نه، نکن...
‫معلومه چته تو؟
‫کسی که این بلا سرم آورد، ‫رفته کتم رو گشته.
‫مو توی کتم بود.
‫چیه؟ فکر کردی من کاره‌ای بودم؟
‫فقط تو درباره مو می‌دونستی. ‫فقط خودت.
‫ببخشید.
‫خب؟ به بقیه هم گفتم. ‫گفتم... مدرک پیدا کردی.
‫فکر می‌کردن دیوونه‌ای لو. ‫خواستم ازت دفاع کنم، خب؟
‫دیگه کمکم نکن.
‫دنی، خواهشا بس کن. ‫پس مراسم چی می‌شه؟
‫دختره می‌خواست خودش رو غرق کنه، نه؟ ‫بعدش می‌خواد چیکار کنه؟
‫دارم ازش می‌خوام که پیاده بشه.
‫ممکن بود یه جنازه روی ‫این کشتی باشه، خب؟ جنازه!
‫- من دیگه تحمل رسوایی ندارم. ‫- دنی، لطفا...
‫- خودت هم می‌دونی. ‫- خواهشا تجدید نظر کن.
‫اصلا حس خوبی ندارم.
‫باید برم. شرمنده، خب؟
‫اَن طرفدارشه. ‫ظاهرا خبرنگار خوبی بوده.
‫- زنه دردسرسازه. ‫- آره، یه‌پا دیوونه است.
‫تو ستاره راک دیگه‌ای می‌شناسی ‫که وقت خالی داشته باشه؟
‫عه! آفرین. بامزه بود.
‫نه، واقعا بامزه بود.
‫وایستین ببینم، چیه؟ ‫به نظرتون مشکوک نیست؟
‫که من رو هل دادن تو استخر، ‫بعد این گذاشت و رفت؟
‫چون ترسیده بود قراره ‫چیکار کنی رفت.
‫- عجب. ‫- همه‌مون هم ترسیدیم راستش.
‫واقعا فکر می‌کنی دنی ممکنه ‫کسی رو از روی کشتی هل بده؟
‫نمی‌دونم. شاید.
‫- دیگه کی؟ ممکنه من هم کرده باشم؟ ‫- من چی؟
‫هیچ‌کدومتون نمی‌تونین بگین ‫اون یکی کی برگشته توی کابین.
‫آها! پس جدیه؟ تو دیگه جدی ‫دیوونگی رو به سطح جدیدی بردی.
‫هیچ جنازه‌ای تو آب نبود لو.
‫جنازه‌ای اونجا نبود. ‫تو خواب بودی.
‫داشتی راه می‌رفتی، خواب بودی،
‫این مغز خسته و توجه‌طلبت ‫کل این داستان رو سر هم کرده.
‫پس تمومش کن.
‫تو رو خدا.
‫واقعا یه‌کم زیادی افسرده‌ای لو. ‫رفتارت سمیه.
‫وایستا! خدایا.
‫نه، وایستا.
‫تو کی هستی؟
‫- من که دیدم غرق شدی. ‫- نه، ندیدی.
‫الان داری من رو می‌بینی. ‫دیدی زنده‌ام. پس فقط بی‌خیال شو.
‫- بهت هشدار دادم. ‫- تو اون پیام روی آیینه رو نوشتی؟
‫- چرا هلم دادی تو استخر؟ ‫- کار من نبود!
‫- مو چی؟ کی مو رو از جیب کتم برداشت؟ ‫- بس کن!
‫- می‌کشتت! باید تمومش کنی! ‫- منظورت کیه؟
‫- چرا نمی‌گی چی شده؟ کی پرید پایین؟ ‫- بسه! وگرنه می‌کشتت!
‫وای خدا...
‫اَن؟
‫چرا؟
‫کمک!
‫بدون اون داروها ‫واقعا می‌شه حسش کرد.
‫اون همه دوا و دارو.
‫واقعا از پا می‌ندازتم.
‫خودشه. الان یادم اومد.
‫می‌خوام بقیه رو فردا ادامه بدم.
‫تو کی هستی؟
‫می‌دونستم اَن نیستی.
‫تو نمی‌دونستی اَن ‫دیگه دارو نمی‌خوره.
‫یادت رفته بود روز بعدش ‫قرار بود صحبت کنیم.
‫اَن افتاد توی آب، نه؟
‫از همون داری ‫نقش اون رو بازی می‌کنی.
‫اصلا برنامه این نبود.
‫اون شب توی اتاق ‫صدای کی رو شنیدم؟
‫یعنی...
‫وای خدا. خیلی احمقم. ‫بالمر بود، مگه نه؟
‫اون می‌دونست که...
‫اَن می‌خواد از ارث محرومش کنه.
‫فکر نمی‌کردم بکشدش.
‫فقط قرار بود یک روز ‫نقش اَن رو بازی کنم.
‫تا چند تا وکیل رو ببینم. ‫وصیت‌نامه رو امضا کنم.
‫گفت عین بازیگری معمولی می‌مونه.
‫- یه نمایش اجرا کن و نظرت رو بگو. ‫- باشه.
‫یه نرم‌افزار هست.
‫یه‌جور تشخیص چهره است.
‫تو فیسبوک بهم پیام داد.
‫به مهمونی توی لندن دعوتم کرد. ‫هزینه همه‌چی رو داد.
‫تا حالا انقدر پول ‫بهم پیشنهاد نشده بود.
‫اگه بخوایم این قضیه جواب بده، ‫باید راحت باشی.
‫ریچارد؟
‫چیه؟ این چیه؟
‫- عه... ‫- تو کی هستی؟
‫- این چرا... دیوونه شدی؟ ‫- اَن، آروم باش.
‫- کاملا دیوونه شدی! ‫- آروم باش.
‫خفه شو! گوش کن...
‫دهنت رو ببند! خفه شو!
‫فقط مستمری مسخره؟ ‫همین رو می‌خواستی برام بذاری؟
‫تو...
‫همه‌چی روبه‌راهه.
‫اَن.
‫وگرنه هیچ‌وقت قبول نمی‌کردم.
‫نه، نه، نه، نه، نه!
‫این کار رو قبول نمی‌کردم.
‫باید جلوش رو می‌گرفتم.
‫اصلا فکرش هم نمی‌کردم ‫کار به اینجا بکشه.
‫تو نمی‌دونی من از کجا اومدم.
‫که هیچی نداشتن چه حسی داره.
‫فکر کن هیچی نداشته باشی ‫به اطرافیانت کمک کنی.
‫دخترم همه‌چیزمه.
‫اسمت چیه؟
‫کری.
‫خب کری، گوش کن. ‫می‌شه به حرفم گوش کنی کری؟
‫داره ازت استفاده می‌کنه.
‫واقعا فکر کردی بعد از امضای قراردادها ‫راحت می‌ذاره بری؟
‫تو موقع ارتکاب قتل دیدیش.
‫قطعا شاهدی به جا نمی‌ذاره.
‫همینطوریش که خواستن من رو بکشن.
‫من و تو باید همکاری کنیم.
‫باید برگردم بالا.
‫عه. اَن.
‫اَن.
‫کجا بودی عزیزم؟
‫نزدیک بود از نمایش جا بمونی.
‫ببخشید.
‫من و اَن می‌خوایم دوباره ‫ازتون تشکر کنیم...
‫که در این لحظات ویژه ‫کنارمون قرار گرفتین.
‫دوستت دارم عزیزم.
‫بزرگترین افتخار زندگیم این بود ‫که کنار تو سپریش کردم.
‫خب، اگه نمی‌تونیم آرورا رو ‫به سمت شفق قطبی ببریم،
‫اون رو سمت خودمون میاریم.
‫- همین رو می‌خواستم! ‫- فوق‌العاده است!
‫واقعا تحت تاثیر قرار گرفتم. ‫- بیا، بیا.
‫خیلی دوستت دارم.
‫عه. سلام عرض شد.
‫داشتم به بیمار سر می‌زدم.
‫بهتره بذاریم بخوابه. ‫چند روز اخیر خیلی احساساتی بود.
‫درسته.
‫سلام لو.
‫عه...
‫اگه کاری داشتی اینجام.
‫نمی‌شه که یهو ناپدید بشه.
‫وسط دریاییم. ‫امکان نداره جایی رفته باشه.
‫من و ناخدا دنبالش می‌گردیم.
‫وقتی پیداش کردین، ‫از شرش خلاص بشین.
‫خب؟
‫گفتم خب؟
‫من دیگه نیستم.
‫نمی‌تونم. قرارمون این نبود.
‫هیچی طبق قرارمون پیش نرفت. ‫موضوع همینه.
‫قضیه اَن به کنار.
‫قرار بود کسی رو اوردوز کنیم ‫که در هر صورت می‌مرد،
‫ولی این کار قتل بی‌رحمانه است.
‫می‌خوای بهت یادآوری کنم ‫سه سال پیش کجا بودیم؟
‫یادته داشتی زار می‌زدی ‫که به دادت برسم؟
‫فکر کردی اونقدر احمقم که باور کنم ‫فقط با اون زن این کار رو کردی؟
‫ریچارد، خواهش می‌کنم.
‫اگه من قضیه رو ختم به خیر نکرده بودم، ‫گند چند نفر دیگه در می‌اومد؟
‫فقط از کارت اخراج نمی‌شدی‌ها.
‫کل زندگی نکبتت رو می‌رفتی زندان.
‫ببین، بابت تمام کمک‌هایی ‫که بهم کردی ازت ممنونم.
‫آره، می‌دونم. ولی نباید ‫قرارمون یادمون بره، مگه نه؟
‫نه.
‫از شرش خلاص می‌شم.
‫مرسی رابرت.
‫باید بری پیش پلیس. ‫بهشون همه چیزهایی که بهم گفتی رو بگو.
‫نمی‌دونم. من هم بازداشت می‌کنن. ‫چون باهاشون همدستم.
‫یکی این وسط کشته شده. ‫دخترم رو ازم می‌گیرن.
‫فقط باید اون چیزی که می‌خواد رو ‫امضا کنم و تو مراسم باشم.
‫واقعا فکر کردی می‌ذاره زنده بمونی؟
‫کری، از شرت خلاص می‌شه. ‫خودت هم می‌دونی.
‫می‌دونن من این پایینم؟
‫نمی‌دونن کجایی. ‫ولی دارن می‌گردن.
‫چقدر مونده تا پهلو بگیریم؟
‫تقریبا دو ساعت. ‫درها رو باز می‌ذارم.
‫- فرصت فرار داری. ‫- ببین کری.
‫تا وقتی اون وصیت‌نامه رو ‫امضا نکنی، هیچ بلایی سرت نمیاد.
‫بالمر تو رو زنده می‌خواد.
‫ولی بعد از اینکه به خواسته‌اش برسه، ‫تو خطر می‌افتی.
‫میام نجاتت می‌دم.
‫قول می‌دم.
‫تمام خدمه به گوش، ‫هشدار سی دقیقه‌ای داریم.
‫سی دقیقه دیگه لنگر می‌ندازیم.
‫- لارس، لارس. ‫- بله؟
‫تو احیانا... ‫آلبومم رو دانلود کردی؟
‫حس می‌کنم باید بگم: ‫«کارلا، سه بار احتمالا زیاد باشه.»
‫- این آخرین اتاقه. ‫- بله آقا.
‫عه، آقای مورگان، دکتر متا خواسته ‫بذاریم ایشون استراحت کنن.
‫ظاهرا دیشب اوضاع بدی داشتن. ‫بهشون آرام‌بخش دادن.
‫- فقط بهش بگین اومدم سر بزنم، خب؟ ‫- چشم.
‫ممنون.
‫هوم.
‫- عه، بن. ‫- سلام.
‫خیلی ممنون که چند روز اخیر ‫مهمون ما بودی.
‫قربانت.
‫بی‌صبرانه منتظرم ببینم ‫تو مراسم چیکار می‌کنی.
‫حتما. عه...
‫نگران لو بودم.
‫آره، آره. من هم همینطور.
‫خب، ولی حواسش حسابی بهش هست.
‫با هیچ پولی نمی‌شه ‫دکتری از این بهتر براش گرفت. باور کن.
‫قبول کرده پیشش بمونه ‫تا حالش بهتر می‌شه و میاد پیشمون.
‫عه... یه‌کم زود وایستادیم، نه؟
‫خب، چون آب کم‌عمقه ‫یعنی نمی‌تونیم نزدیک‌تر وایستیم.
‫تنها ایراد داشتن ‫همچین کشتی بزرگی همینه.
‫تمام مسافران توجه کنید.
‫وسیله حمل و نقل ‫پنج دقیقه دیگر راه می‌افتد.
‫لطفا به سمت عرشه شنا حرکت کنید.
‫میزبانی از شما در طول ‫چند روز اخیر برام افتخار بود.
‫- مشتاقانه منتظرم دوباره ببینمتون. ‫- ممنون.
‫- خداحافظ. ‫- ببخشید.
‫- بن؟ ‫- خداحافظ آقا.
‫به خاطر لو موندم. ‫حس خوبی ندارم تنهاش بذارم. بعدا میام.
‫می‌شه، آم... ‫می‌شه لطفا بریم؟
‫- دارم یخ می‌زنم. ‫- خفه شو آدام.
‫آره جدی. راه بیفتیم.
‫نمی‌شه که منتظر همه بمونیم.
‫زود باش، زود باش. ‫چیکار کنم؟
‫الو؟ الو؟
‫- لارا. ‫- الو؟
‫خدا رو شکر پیدات کردیم.
‫همه کلی نگرانت بودن.
‫نزدیکم نشو.
‫فقط می‌خوام مطمئن بشم حالت خوبه. ‫آخه تو...
‫- خوبم. ‫- بیشتر از یک روز بود که گم شده بودی.
‫خوبم.
‫می‌خوام مطمئن شم ‫به خودت صدمه نزدی.
‫چیزی نیست لارا. ‫درستش می‌کنیم.
‫چی شده؟
‫توش چی بود؟
‫چی بود؟
‫چی توش بود؟
‫لو، فرار کن!
‫وای خدایا. بن.
‫همون‌جا باش.
‫- چی شده؟ ‫- بن مرده.
‫- چی داری می‌گی؟ ‫- اومد بهم حمله کنه.
‫داشت از لو دفاع می‌کرد...
‫چاره دیگه‌ای نداشتم.
‫- جنازه‌ها رو قایم کردی؟ ‫- فقط خودش بود. لو پرید تو آب.
‫با این دمای آب و هوا ‫امکان نداره زنده مونده باشه.
‫نمی‌ذارم این قضیه خراب بشه.
‫متوجه شدی؟
‫قراره وصیت‌نامه رو امضا کنه.
‫بعد از مراسم، ‫می‌تونی از شرش خلاص بشی.
‫داشتم درباره این تغییر نظر... ‫ناگهانی صحبت می‌کردم.
‫بعد از همه کارهایی ‫که واسه بنیاد کردیم.
‫- درسته. ‫- خب...
‫شوهرم در تمام این سال‌های سخت کنارم بود.
‫با تامل بیشتر فهمیدم که باید ‫تصمیم عاقلانه‌تری بگیرم.
‫امضا کنیم؟
‫بله.
‫احساس ضعف می‌کنی؟
‫می‌خوای به دکتر متا بگم ‫برات چیزی بیاره؟
‫نه.
‫حالم خوبه.
‫انتخاب کن.
‫خودم امشب صحبت می‌کنم. ‫فقط کافیه لبخند بزنی و دست تکون بدی.
‫می‌رم لباس عوض کنم. ‫بعدش میام دنبالت.
‫حراست به کانال دو.
‫خواهش می‌کنم. اَن مرده.
‫همین الان اَن رو دیدم ‫که پیش وکیل‌هاش بود.
‫وصیت‌نامه رو عوض کرد؟
‫همه پولش رو به بالمر داد؟
‫اَن بهم گفت که می‌خواست ‫از ارث محرومش کنه.
‫اون شب که من رو بردی پیشش، ‫همون شبی بود که اَن پرت شد تو آب.
‫بالمر کشتش.
‫اون زن از همون موقع ‫داره نقش اَن رو بازی می‌کنه.
‫بالمر اجیرش کرده.
‫ببین، ببین.
‫خودت بخون. ‫این متن سخنرانی اَن واسه امشب بود.
‫باورم نمی‌شه.
‫اگه بتونم ثابتش کنم چی؟
‫باعث افتخارمه که می‌بینم برای ‫اینجا جمع شدین تا به...
‫زنی که سالیان سال کنارش موندم ‫و ستایشش کردم، ادای احترام کنین.
‫کسی که دیدگاه و...
‫بلندپروازیش...
‫نه تنها باعث حفظ ‫میراث خانوادگیش شد،
‫بلکه زندگی خیلی از ما رو غنی‌تر کرد.
‫گل گفتی.
‫زنی که نیاز به معرفی نداره.
‫اَن لینگستاد.
‫اَن عزیزم می‌خواد امروز، ‫روزی برای خوشحالی باشه،
‫نه غم و اندوه.
‫تا به چشم شروعی ببینیمش.
‫پدربزرگ اَن هفتاد سال پیش ‫شرکت کشتیرانی کوچیکی راه انداخت.
‫حالا ببینیم کجاییم، ‫در حال تأسیس بنیاد لینگستادیم...
‫تا این خدمات رو به جامعه برگردونیم.
‫اگه پدربزرگش آلفرد الان بود...
‫مطمئنم خیلی به دستاوردهای ‫اَن افتخار می‌کرد...
‫و بدون شک می‌تونم بگم... ‫ببخشید، چیکار داری...
‫خانم‌ها و آقایون، ‫ببخشید مزاحم می‌شم.
‫ولی اَن لینگستاد ازم خواست مطمئن بشم ‫که روایتش به درستی تعریف می‌شه.
‫- یه لحظه اجازه بدین. عه... ‫- می‌شه بذارین صحبت کنم؟
‫- چی شده؟ ‫- مسخره است. این زن توهم زده.
‫- چهار روز اخیر رو... ‫- بذار صحبت کنه.
‫چی شده ریچارد؟
‫کافیه. لطفا ببریدش تو خونه.
‫عزیزم، واقعا از دل‌رحمیته ‫که می‌خوای این دختر...
‫می‌خوام حرفش رو بزنه.
‫ولی نمی‌خوام مراسم رو خراب کنه.
‫- دستتون به مهمونم نخوره. ‫- ببریدش. به حرفم گوش کنین.
‫ریچارد، اَن می‌خواد دختره صحبت کنه.
‫- می‌شه دستش رو ول کنین؟ ‫- آره، هر چی نباشه مهمونی اَنه.
‫شنیدین خانم لینگستاد چی گفت. ‫ولش کنین.
‫ممنون.
‫این مدارکیه که اَن لینگستاد ‫چهار روز پیش بهم داد.
‫- قرار بود این متن سخنرانی رو بخونه. ‫- این زن دیوانه است.
‫اَن، می‌شه بذاری برات بخونمش؟
‫«بعد از مرگم، همه‌ی دارایی‌ها ‫و منافع تجاری‌ام نقد خواهند شد.»
‫«و تمام آن به بنیاد لینگستاد ‫اهدا خواهد شد.»
‫- «مالکیت بنیاد لینگستاد می‌بایست...» ‫- قطعش کنین. قطعش کنین.
‫«به نهادی مستقل، انتقال داده خواهد شد.»
‫«و شوهرم، یعنی ریچارد بالمر،»
‫«از این پس هیچ نقشی ‫در بنیاد نخواهد داشت.»
‫- دروغه. ‫- ریچارد.
‫این‌ها رو خودش نوشته. ‫می‌خواد رسوایی به بار بیاره.
‫- اَن، تو این متن رو نوشتی؟ ‫- بله، درسته.
‫خیال کردی کی هستی؟ ‫فکر کردی می‌تونی این کار رو باهام بکنی؟
‫چیکار کنیم؟ ما صرفا داریم ‫حقیقت رو می‌گیم. مگه نه اَن؟
‫درسته لارا.
‫حالا هم اظهارات همسرت رو شنیدی، ‫مگه نه آقای بالمر؟
‫این کارت اصلا عاقلانه نیست.
‫- عاقلانه نیست. ‫- چی داره می‌گه؟
‫می‌دونی چیه؟ می‌دونین چیه؟
‫عه، خانم‌ها و آقایون، ‫گمونم بهتره امروز رفع زحمت کنیم.
‫بعدا سر فرصت این مراسم رو ‫تموم می‌کنیم. اَن حالش...
‫راستش حالم خیلی بهتره.
‫تو اصلا اَن نیستی.
‫این زن اَن واقعی نیست.
‫عه، عه، عه!
‫اگه اَن نیست، پس کیه؟ ‫اَن واقعی کجاست؟
‫چیز دیگه‌ای هست که بخوای ‫به مهمون‌هات بگی؟
‫این زن کیه؟
‫ریچارد، ریچارد!
‫برین عقب!
‫همه حرف‌هات رو پس بگیر. ‫وگرنه می‌کشمت.
‫- برین عقب! ‫- آروم باش!
‫چاقو رو بنداز ریچارد.
‫بسه بالمر. تموم شد. تموم شد.
‫برو، برو!
‫- آهای! ‫- ریچارد!
‫برین عقب!
‫- ریچارد، لطفا تمومش کن! ‫- برو. برو کنار!
‫- بس کن! ‫- برین کنار ببینم!
‫برید کنار!
‫بخوای بیشتر تقلا کنی، ‫همین‌جا با چاقو می‌کشمت.
‫- لارا، این چه وضعیه؟ ‫- اَن نیست.
‫همینطوری برو. اینجاست.
‫برو پایین.
‫زود باش. این رو باز کن.
‫برو.
‫بالمر، چاقو رو بنداز!
‫وگرنه چی می‌شه؟
‫- به نفعته چاقو رو بندازی! ‫- خفه شو!
‫داری چیکار...
‫غلط کردی.
‫کثافت...
‫نمی‌تونم دقیق بزنم.
‫غلط می‌کنی!
‫خیلی غلط می‌کنی!
‫چیزی نیست.
‫تموم شد. چیزی نیست.
‫تموم شد. ‫چیزی نیست. تموم شد.
‫چیزی نیست، چیزی نیست. ‫تموم شد.
‫چیزی نیست.
‫مرسی که حقیقت رو گفتی.
‫[میراث زندگی: بنیاد لینگستاد بزرگ‌ترین ‫کمک مالی را به تحقیقات سرطان کرد.]
‫- مرسی. ‫- عاشق مقاله‌ات شدم.
‫به خاطر تو خواستم ‫اینجا کارآموز بشم.
‫چاپلوسیت که تموم شد، ‫برای من چایی با شیر و شکر بیار.
‫هر کس دیگه‌ای بود اون مقاله رو درباره ‫بالمر و کاری که کرد می‌نوشت،
‫ولی تو تونستی ‫جنبه خوبش رو پیدا کنی.
‫واقعا جا خوردم.
‫خودم هم همینطور.
‫[همدستان احتمالی در دادگاه ‫قتل دو نفره محاکمه می‌شوند.]
‫توی این زمونه غیرانسانی، ‫مقاله‌ی انسان‌محوری بود.
‫همون چیزی که بهش نیاز داریم.
‫- پنج دقیقه دیگه جلسه تحریریه است. ‫- الان میام.
‫سلام! خوبه، من هم خوبم.
‫حتما بهمون سر بزن.