‫افسانه‌های کهن، ‫حکایت گربۀ اسرارآمیزی را روایت می‌کنند...
‫که دوشادوش یک ژنرال می‌جنگید.
‫این یارِ دلیر و همیشگی
‫در نبردهای بی‌شماری ژنرال را همراهی کرد.
‫اما پیروزی و شکست، دو روی یک سکه‌اند.
‫پس از کُشته‌شدنِ ژنرال بزرگ در یک نبرد،
‫آن گربه، دیگر هرگز دیده نشد.
‫«ترجمه از محمد سید»
‫آهای، مردم!
‫بشتابید! بشتابید!
‫این چه وضعشه؟
‫- بیاید اینجا ببینم! ‫- حالم ازتون به هم می‌خوره، گربه‌های لعنتی.
‫اگه دستم بهتون برسه، زنده‌زنده پوستتون رو می‌کَنم!
‫وایستید ببینم!
‫بگیریدشون! بگیریدشون!
‫از نفس افتادم!
‫ماهی تازه، صید امروزه!
‫- قیمتش همینه؟ ‫- بله، همینه.
‫مواظب باشید!
‫از سر راه برو کنار، بی‌دُم!
‫وایستید!
‫یکی‌شون اینجاست!
‫دیگه راهی برای فرار نداری.
‫- یالا، بگیرش! ‫- چشم خانم!
‫دارم می‌بینمت! اومدم!
‫وایستید ببینم!
‫اوه! گربه‌ها رو نگاه!
‫دیگه نمی‌تونید فرار کنید.
‫حالا حسابتون رو می‌رسم.
‫زود باشید، برید بالا!
‫نمی‌تونن فرار کنن. بریم دنبالشون!
‫وایستید!
‫«ژان آئو»، باید عجله کنی.
‫بیا پایین، حیوون موذی!
‫همین‌طور برید بالا! واینستید!
‫برگردید اینجا!
‫صحنه رو داشتی؟
‫ژان آئو، بپر!
‫نه، نمی‌تونم.
‫ گیرت آوردم!
‫گربۀ بوگندو،
‫بالأخره یه روز گیرت میندازم!
‫پارچۀ طاقه‌ای!
‫سلام، یه نگاهی به جنس‌هامون بندازید.
‫ابریشم خالص!
‫مامانم گفت دوتا تربچه ازتون بگیرم.
‫آتیش‌سوزی شده! آب بیارید!
‫اومدم! اومدم!
‫ببینم، چی شده؟
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫قربان، یه آتیش‌سوزیِ اتفاقی بود.
‫جمع‌وجورش کنید.
‫بائو ژنگ!
‫یالا!
‫حداقل دو برابر اون می‌ارزن.
‫از این‌طرف، لطفاً.
‫عه...
‫بفرمایید. طبقۀ بالاست.
‫دنبالم بیاید.
‫می‌گن اینجا یه اتفاق عجیب‌وغریب افتاده.
‫بله، بله، بله.
‫دیشب داشتم به مشتری‌ها خوشامد می‌گفتم
‫که یکی بهم خبر داد
‫که مهمون اتاق وی‌آی‌پی ‫ ساعت‌هاست دیده نشده،
‫وقتی در زدیم هم جواب نداد.
‫ترسیدم بلایی سرش اومده باشه، ‫برای همین رفتم داخل تا چک کنم.
‫خب بعدش چی شد؟
‫مجبور شدم در رو بشکنم
‫و دیدم که مهمون، زیر این فرش...
‫تبدیل به یه تمساح غول‌پیکر شده!
‫واقعاً؟
‫واقعاً!
‫و اون تمساح حداقل سه متر طولش بود.
‫دائماً دُمش رو تکون می‌داد.
‫داشت همه‌چی رو داغون می‌کرد.
‫بعد دهن گُنده‌ش رو باز کرد و بهم حمله کرد.
‫شانس آوردم به‌موقع جاخالی دادم.
‫عصبانی بود و یهویی نصفِ در رو گاز زد.
‫از اونجا، دوید توی یه اتاق وی‌آی‌پی دیگه
‫و بقیۀ مهمون‌ها رو تا سر حد مرگ ترسوند.
‫آخرش هم از پنجره پرید بیرون
‫و رفت توی فاضلاب و غیبش زد.
‫بائو ژنگ! انقدر تو فکر نرو.
‫باید یادداشت کنی.
‫هوم.
‫اسم اون مهمونه چی بود؟
‫خب، دقیق نمی‌دونم.
‫هوم؟
‫به کسایی که اتاق اجاره می‌دین،
‫مشخصاتشون رو جایی ثبت نمی‌کنید؟
‫آممم... خب...
‫چیانلانگ، دوست قدیمی. ‫خیلی وقت بود ندیده بودمت.
‫حالت چطوره؟
‫خوشحالم از دیدنت.
‫آقای بای.
‫با این جشن و جشنواره‌ای که در پیش داریم
‫به‌جز کار به هیچی فکر نمی‌کردم.
‫متوجهم. متوجهم.
‫یه‌کم از اون نوشیدنی موردعلاقه‌ات رو دارم.
‫فولای، به آشپزخونه خبر بده
‫برای مهمون‌هامون غذا آماده کنن.
‫- چشم، رئیس. ‫- آهای! وایستا.
‫ جواب سؤال من رو ندادی.
‫اصلاً کی به تو گفته دخالت کنی؟ ‫ فقط یادداشت کن!
‫عیبی نداره.
‫این مَرد جوان، چهره‌ش برام جدیده.
‫بله، اون کارآموز جدیده، اسمش بائو ژنگ‌ـه.
‫جَوون‌های این دوره‌زمونه اصلاً ادب ندارن.
‫نه، این حرف رو نزن.
‫به قول معروف:
‫«نسل جدید یه روز جای نسل قدیم رو می‌گیره.»
‫جَوون‌ها باید جسور باشن.
‫خب، حالا راحت باش و سؤال‌هات رو بپرس.
‫خب قربان، همه می‌دونن که کاسبی شما اینجا حسابی گرفته.
‫اتاق‌ها از دو هفته قبل رزرو می‌شن.
‫پس چرا نمی‌تونید اسم این مهمون رو به ما بگید؟
‫یادت نره؛ ‫اینجا یه رستورانه، نه یه بخش دولتی.
‫اگه خودِ مهمون نخواد اسمش رو بگه،
‫کار خاصی از دست ما برنمیاد.
‫- چیانلانگ. ‫- هوم؟
‫جداً اگه دیشب اون اتفاقی که افتاد رو
‫با چشم‌های خودم ندیده بودم، ‫ هیچ‌وقت باور نمی‌کردم...
‫که آدم‌ها می‌تونن تبدیل به حیوون بشن.
‫بقیۀ حرف‌هامون بمونه سرِ میزِ غذا.
‫صبر کنید!
‫اون‌موقع مهمون دیگه‌ای هم توی اتاق بود؟
‫- فقط همون یه مهمون بود. ‫- بائو ژنگ، چه مرگته؟
‫اگه انقدر مشتاقی، برو فاضلاب رو بگرد.
‫- اشکالی نداره. ‫- چشم، قربان.
‫این چیه؟
‫آهای، داریم می‌رسیم به پل.
‫دکل رو بیارید پایین!
‫- باشه. ‫- چشم، قربان.
‫کمک! مار! ‫یه نفر تبدیل به یه مار غول‌پیکر شده!
‫نه!
‫هان؟
‫مار!
‫یه نفر تبدیل به مار شد!
‫- چطور؟ ‫- چه وحشتناک!
‫اونجا رو نگاه کنید!
‫از کجا اومده؟
‫الان حمله می‌کنه!
‫رفت توی رودخونه.
‫وای نه! دکل!
‫اون ماره کجاست؟
‫دکل! الان برخورد می‌کنه!
‫ببینم...
‫چه خبره؟
‫دکل الان برخورد می‌کنه!
‫از روی پل برید کنار!
‫ببخشید. امیدوارم حالت خوب باشه.
‫سلام...
‫احمق!
‫نزدیک بود همه‌مون رو به کشتن بدی.
‫هان؟
‫اون گربه دُم نداره. چه عجیب!
‫این کار رو نکنید!
‫خواهش می‌کنم، بهم رحم کنید!
‫می‌دونی وقتی بدون غذا برگردی چی می‌شه؟
‫این قانون اول «دستۀ گربه‌های وحشی»ـه.
‫بهم یه فرصت دیگه بدید.
‫- خواهش می‌کنم! ‫- اینقدر وول نخور!
‫انجامش بدید!
‫فکر کنم عالی باشه.
‫خب، نفر بعدی کیه؟
‫«بی‌دُم» هم اونجا بود.
‫آره، راست می‌گه. اون کجاست؟
‫قربان، «دستۀ سگ‌های دیوانه» اومدن!
‫هان؟
‫با این وجود، لازم نیست فرار کنید. ‫حرفم تموم نشده بود.
‫می‌خواستم بگم همه‌شون رو فراری دادم.
‫تنهایی؟
‫معلومه. مثل آب خوردن بود.
‫می‌شه گفت بیش‌ازحد آسون بود!
‫مثل برق و باد بودم، ‫می‌پریدم این‌ور و اون‌ور
‫و ناکارشون می‌کردم.
‫جهش، پَرِش، لگد! ‫حتی نمی‌فهمیدن از کجا دارن می‌خورن.
‫جالبه ولی به نظرم قصه‌ت یه‌کم کوتاهه.
‫چی شده؟
‫داشتی از سگ‌های وحشیِ ترسناک فرار می‌کردی
‫که دُمت رو از دست دادی؟
‫شرط می‌بندم خانم بقال بُریده‌ش!
‫یا لای در گیر کرده!
‫یا یکی روش پا گذاشته!
‫شاید یه گربۀ ماده گازش گرفته!
‫دُم من!
‫خیلی‌خب، بسه دیگه.
‫یه خبر هیجان‌انگیز براتون دارم.
‫امپراتور می‌خواد جشن نیمۀ پاییز رو برگزار کنه.
‫امشب، یه گاریِ پر از غذاهای خوشمزه
‫می‌ره به سمتِ...
‫تالارِ جشن.
‫همچین فرصتی فقط یه‌بار توی زندگی پیش میاد.
‫می‌تونیم با این محموله ‫یه دلی از عزا در بیاریم.
‫موفق باشید. من اینجا قایم می‌شم.
‫گاری‌ام!
‫گاری رو نگه دارید! گاری رو نگه دارید!
‫وای! هل ندید!
‫برید عقب، گربه‌ها!
‫ارتش اومد! فلنگ رو ببندید!
‫- برید دنبالشون! ‫- نزدیک بود ها!
‫- وایستید، گربه‌ها! ‫- وایستید ببینم!
‫آشغال‌های کثیف!
‫هوم؟
‫هان؟
‫زود باش، منو از اینجا در بیار!
‫چی؟ تو هم جزو غذاهایی؟
‫احمق! اونا انداختنم توی قفس.
‫حالا می‌شه لطفاً منو بیاری بیرون؟
‫هوم... خیلی‌خب، ولی یکی طلب من.
‫- بفرما. ‫- ممنون، گربه.
‫اوهوم.
‫یکی دیگه هم هست!
‫- لعنتی! ‫- کجا؟
‫کجاست؟
‫ژنرال! ژنرال!
‫باید به‌خاطر به تأخیر انداختنِ جشن مجازات بشی.
‫قبول دارم...
‫همه‌ش تقصیر منه.
‫اون سگه چی شد؟
‫کار اون گربه‌ها بود، قربان.
‫نوشیدنی خوبیه. خوشمزه‌ست.
‫یه گربه!
‫امپراتور داره یه سفر سیاحتی...
‫به شرق، یعنی به «جین‌لینگ» می‌کنه.
‫مردم از ۹ استان مختلف جمع می‌شن
‫تا جشن نیمۀ پاییز رو جشن بگیرن.
‫شاد باشید! ‫شهر داره بیشتر از همیشه می‌درخشه!
‫شاهزادۀ جوان، خواهش می‌کنم آروم‌تر.
‫انقدر تند ندو.
‫بائو ژنگ، حواست رو جمع کن.
‫دقت کن.
‫- امروز نباید هیچ اشتباهی پیش بیاد. ‫- می‌فهمم.
‫- سرورم. ‫- هوم؟
‫شایعه‌های عجیبی مطرح شده ‫که می‌گن آدم‌های معمولی
‫توی جین‌لینگ تبدیل به حیوان می‌شن.
‫کسی بهتون نگفته؟
‫خیلی نگران‌کننده و قطعاً شرارت‌آمیزه.
‫مردم حتی می‌گن که اینا نشانه‌های نحسی هستن.
‫وای، وای.
‫امیدواریم هیچ اتفاق ناگواری نیفته.
‫اعلی‌حضرت.
‫داره باد میاد. شاید بهتر باشه بریم داخل.
‫اونجا رو! توی آسمون!
‫پسرم!
‫آهای، بائو ژنگ!
‫نه، اعلی‌حضرت!
‫هان؟
‫- هان؟ چی شد؟ ‫- ببینم، اون یه گربه‌ست؟
‫آروم باشید، رفقا.
‫زود باشید! اون گربۀ اهریمنی رو بگیرید!
‫اطاعت!
‫- اون گربه رو بگیرید! ‫- بگیریدش!
‫بگیرش!
‫از اونجا بیا پایین!
‫هان؟ این همون گربۀ بی‌دُمه که روی پل بود.
‫بگیریدش!
‫شاهزاده!
‫پسرم!
‫وای نه!
‫- عجله کنید! نگهبان‌ها، بیاید! ‫- اعلی‌حضرت!
‫بیاید کمک!
‫یه تغییر شکل دیگه.
‫داره چه اتفاقی می‌افته؟
‫زود باشید! از اون‌طرف!
‫پیدات کردم!
‫ببینم حالا چطور می‌خوای فرار کنی.
‫- گربۀ اهریمنی رو بگیرید! ‫- تکون نخور!
‫برید جلو!
‫گربۀ اهریمنی گیر افتاده!
‫بگیریدش!
‫دست نگه دارید!
‫- بهش آسیب نزنید! ‫- تو دیگه کی هستی؟
‫بائو ژنگ هستم، کارآموز دربار.
‫یه کارآموز ساده جرئت می‌کنه به من بگه چی‌کار کنم؟
‫ما دستور داریم. برو کنار!
‫ولی حقیقت هنوز معلوم نیست.
‫اگه اون واقعاً ولیعهد باشه چی؟
‫اگه اتفاقی براش بیفته، کی تقصیر رو گردن می‌گیره؟
‫آروم باش.
‫کاری باهات ندارم.
‫حرف مفت نزن!
‫وقت این مسخره‌بازی‌ها رو ندارم. ‫کمان من رو بیارید!
‫نه، این کار رو نکنید!
‫نه!
‫چی شد؟
‫هنوز زنده‌ست؟
‫احمق‌های نفهم!
‫کاخ سلطنتی نمی‌تونه
‫همچین بی‌کفایتی‌ای رو تحمل کنه.
‫رحم کنید، بانوی من.
‫دستور دادم کل شهر رو
‫دنبال اون گربه بگردن.
‫مطمئناً می‌گیریمش.
‫تا سه روز دیگه گربه رو پیدا می‌کنید ‫وگرنه کله‌هاتون رو به باد می‌دید!
‫اوناهاش!
‫زود باشید!
‫کوچه رو ببندید.
‫- یه گربه پیدا کردیم! ‫- نذارید فرار کنه!
‫یالا! بگیریدش!
‫- گربه‌ام رو پس بده! ‫- ولش کن!
‫- لطفاً اون رو نبر! ‫- عزیزم.
‫بدجنس، برش گردون!
‫سریع! سریع!
‫گربۀ بی‌دُم! صدام رو می‌شنوی؟
‫گربۀ بی‌دُم!
‫هان؟
‫گربۀ بی‌دُم!
‫بیدار شو، گربۀ بی‌دُم! ‫گربۀ بی‌دُم!
‫برو عقب!
‫- چی می‌خوای؟ ‫- قصد بدی ندارم.
‫اسم من بائو ژنگه.
‫آهان، تو همون فضول رومُخ هستی.
‫آسیب دیدی!
‫باید زخمت رو مداوا کنیم.
‫چیه؟
‫- چرا بهم زل زدی؟ ‫- تو...
‫تو می‌تونی حرف بزنی.
‫این یعنی یه گربۀ خاص هستی یا یه اهریمن؟
‫واقعاً که!
‫- در رو باز کنید! ‫- در رو باز کنید.
‫همین الان در رو باز کنید.
‫بائو ژنگ! ‫در رو باز کن!
‫اومدم!
‫- کجاست؟ کجاست؟ هان؟ ‫- چی کجاست؟
‫گربۀ اهریمنی. معلومه.
‫گربه؟ آهان، اون رو می‌گید. ‫چرا باید اینجا باشه؟
‫چی بگم والا. قسم می‌خورم همین چند لحظه پیش ‫صدای یه گربه شنیدم.
‫- وای. (شبیه میو می‌گه) ‫- هان؟
‫گفتم وای! ‫ببینید، داشتم مطالعه می‌کردم.
‫یه چیزی به ذهنم رسید، ‫برای همین گفتم وای!
‫دوباره بگو.
‫وای، وای، وای.
‫نه، نه، اون‌طوری نبود.
‫هان؟
‫هوم...
‫همون‌طور که گفتم، گربه‌ای در کار نیست.
‫هان؟ برو کنار.
‫خب، عجیبه. ممکنه اشتباه شنیده باشم.
‫شاید گوش‌هاتون از حجم زیاد کار خسته شده.
‫ببین، ملکه یه حکم سلطنتی صادر کرده.
‫سه روز وقت داریم گربۀ اهریمنی رو بگیریم.
‫هر مقام دولتی موظف شده...
‫که سی‌تا گربه تحویل بده.
‫سی‌تا. ولی چرا؟
‫ایشون حتماً همون گربۀ روی کِشتی رو می‌خوان.
‫چرا باید دنبال گربه‌های دیگه بگردیم؟
‫بائو ژنگ، تو هنوز جَوونی و ساده‌لوح!
‫در حال حاضر، گرفتنِ گربه‌ها خیلی مهم‌تر از
‫گشتن به دنبالِ حقیقته.
‫چی؟ ولی خیلی مهمه که بفهمیم حقیقت چیه.
‫انقدر ور نزن. متوجه دستور شدی دیگه!
‫حالا برو چندتا گربه بگیر.
‫اگه من توی دردسر بیفتم، تو هم می‌افتی!
‫ولی...
‫بریم.
‫خیلی‌خب، اونا رفتن.
‫کجایی؟
‫گربۀ بی‌دُم، پنجه‌هات تیزن.
‫دیگه این‌طوری صدام نکن. اسم من ژان آئوـه.
‫ژان آئو؟ آهای، از تختم بیا پایین.
‫آهای، آهای!
‫هان؟
‫وایستا! گل‌هام!
‫این بو... غیر‌قابل‌تحمله.
‫اون رو پاره پاره نکن! وای خدا.
‫کارم تمومه.
‫ببین بچه، تو من رو آوردی اینجا.
‫کار گربه‌ها همینه.
‫من فقط به‌خاطر اون پرونده آوردمت اینجا.
‫صبر کن، ژان آئو.
‫این اسم برام آشناست.
‫توی بایگانی خوندمش. ‫توی داستان ژنرال «کو».
‫وقتی داشته از ولیعهد محافظت می‌کرده ‫جونش رو از دست داده.
‫می‌گن همیشه یه گربۀ سخنگو همراهش بوده.
‫ژنرال.
‫ژان آئو، وقتشه بجنگیم!
‫- هان؟ ‫- ژان آئو، مواظب باش!
‫واقعاً خودتی؟
‫نه.
‫امکان نداره اشتباه کنم. می‌دونم تویی.
‫ژنرال مُرد و گربه ناپدید شد.
‫باورم نمی‌شه اینجایی.
‫گفتم اون من نیستم!
‫- هان؟ ‫- وول نخور!
‫اگه تا سه روز دیگه پیدات نکنن،
‫همۀ گربه‌های توی شهر کشته می‌شن.
‫هوی!
‫ پشمالو!
‫انقدر سروصدا نکن!
‫خفه شو دیگه!
‫هان؟ نقشه‌ت چیه؟
‫چی؟ مگه معلوم نیست؟
‫- دارم فرار می‌کنم. ‫- ولی اونا چی می‌شن؟
‫همین‌جوری ول می‌کنی می‌ری؟
‫چرا باید برام مهم باشه؟
‫بیشتر اون عوضی‌ها حقشونه.
‫ ولم کن! من فقط یه گربۀ ولگردم.
‫نمی‌خوام این چیزها سروکله بزنم!
‫ آروم باش!
‫می‌تونی فرار کنی و قایم بشی، ‫ولی تا وقتی نفهمیم حقیقتِ ماجرا چیه
‫اونا دست‌بردار نیستن و ‫بازم دنبالت می‌گردن.
‫باید بفهمیم چی به چیه ‫و شاهزاده رو نجات بدیم.
‫- برنامه‌ای داری؟ ‫- آممم...
‫یه فکری می‌کنیم.
‫به عبارت دیگه، هیچ برنامه‌ای نداری.
‫پس رفتی توی اون بشکۀ نوشیدنی.
‫بعدش چی شد؟ ‫دیدی روی کِشتی سلطنتی هستی؟
‫اوهوم.
‫اینجا چی‌کار می‌کنیم؟
‫باید کِشتی سلطنتی رو بگردیم.
‫اونجاست که حقیقت معلوم می‌شه.
‫دنبال چی می‌گردی؟
‫چون تو ولیعهد نیستی
‫و اونم که یهویی دود نشده رفته باشه توی هوا،
‫باید یه تله‌ای در کار باشه.
‫یه نفر تله کار گذاشته؟ ولی کی؟
‫همون کسی که تو رو با ولیعهد جابه‌جا کرده.
‫وای، خدایا. بی‌خیال!
‫من فقط یه گربۀ ساده‌ام.
‫چرا کسی باید دنبال من باشه؟
‫هر کاری می‌کنم ‫همیشه آخرش بدشانسی میاد سراغم.
‫ببین چطور توی این قضیه گیر افتادم! ‫من فقط یه گربه‌ام!
‫هان؟ کجا رفتی؟
‫بائو ژنگ، کجایی؟
‫شوخی‌ش هم قشنگ نیست!
‫اینجا کجاست؟
‫حواس‌پرتی‌ها رو نادیده بگیر ‫و فقط دنبال حقیقت بگرد.
‫بائو ژنگ، الان قات می‌زنم‌ها!
‫آهای شاهزاده، ندو!
‫هان؟
‫دُمم!
‫- دُمم برگشت! ‫- ژان آئو.
‫ژان آئو!
‫ژنرال؟
‫نه دیگه، دیگه اون نیستم!
‫شای شیشانگ!
‫ژنرال «کو» مُرده.
‫و این تقصیر توئه.
‫ولم کن! ولم کن!
‫ژان آئو! بیدار شو!
‫هان؟
‫- ما کجاییم؟ ‫- داخل کشتی.
‫باور کن، اینجا روح‌زده‌ست.
‫روح‌ها رو می‌بینی؟
‫آروم باش.
‫چیزی که دیدی فقط توهم بود.
‫- چی؟ ‫- نگاه کن.
‫بگذارید انرژی برای خود جریان پیدا کند!
‫ظاهراً یه طلسمی داره اجرا می‌شه.
‫هر چی هست زیر سر اونه.
‫بیا از اینجا بریم و به مقامات بگیم.
‫وایستا! قرار نیست فرار کنیم.
‫اگه به طلسم‌ها نزدیک نشیم،
‫تحت تأثیرشون قرار نمی‌گیریم، درسته؟
‫یه نقشه‌ای دارم. ‫باید باهاش همراهی کنیم.
‫ژان آئو، کاری که من می‌کنم رو بکن.
‫تمام مخلوقات، جایگاه خود را دارند.
‫ خورشید و ماه نیز همین‌گونه‌اند.
‫گوش فرا دهید، ای ارواح بزرگ.
‫به ندای این جادوگر گوش کنید!
‫چطور جرئت می‌کنید با من رو در رو بشید؟
‫حتماً دلتون می‌خواد بمیرید، فانی‌های احمق!
‫ای آسمان و زمین بزرگ.
‫تمام مخلوقات، جایگاه خود را دارند. ‫ خورشید و ماه نیز همین‌گونه‌اند.
‫هان؟ هیچ‌وقت نمی‌دونستم روباه سیاه هم وجود داره.
‫- خب، شاید من خاصم. ‫- حاضر جوابی نکن!
‫آزادم کنید! لطفاً ولم کنید!
‫این کار رو نکن!
‫خواهش می‌کنم! نه!
‫حرف بزن! شاهزاده کجا زندانی شده؟
‫بهم بگو، وگرنه مجبور می‌شم...
‫شاهزاده دیگه کیه؟ من فقط اینجام تا وِرد بخونم.
‫وِرد؟ چه‌جور وِردی؟
‫من یه روباه سیاهِ اهریمنی‌ام. ‫ماها توی جادوی توهم‌زا حرفه‌ای هستیم.
‫ولی این توهم‌ها نمی‌تونن به کسی آسیب بزنن.
‫همون تاریک‌ترین ترس‌های توی ذهن خودتون رو می‌بینید.
‫برو سر اصل مطلب.
‫اون روز، یکی من رو استخدام کرد که برم روی کِشتی سلطنتی
‫و طلسمم رو اجرا کنم.
‫به ندای من گوش کنید، ای بادهای بزرگ!
‫طوفان‌ها در بالای سر جمع می‌شوند!
‫اون طلسم برای یه روباه سیاه اهریمنی کاری نداره.
‫اولش از توهم‌ها استفاده کردی ‫تا همه‌مون رو گول بزنی.
‫بعدش هم با دریچۀ مخفی روی عرشۀ کِشتی
‫منو با ولیعهد جابه‌جا کردی.
‫- مگه نه؟ ‫- وایستا!
‫من فقط مسئول اون طلسم بودم.
‫چیزی در مورد یه دریچۀ مخفی نمی‌دونم.
‫ پَر؟
‫بگو کی استخدامت کرده، لفتش هم نده!
‫یالا. بگو کی بوده.
‫یه شخص خیلی مرموز.
‫هیچ‌وقت همدیگه رو از نزدیک ندیدیم.
‫ولی وقتی اجرای طلسم تموم شد
‫و می‌خواستم از کشتی برم...
‫یهویی یه نفر بهم حمله کرد.
‫من رو بیهوش کرد.
‫واقعاً نمی‌دونم بعدش چی شد.
‫همین یه‌کم پیش به‌هوش اومدم،
‫و شما دوتا پیداتون شد.
‫فقط یادمه اون کسی که بهم حمله کرد، ‫نقاب زده بود.
‫- نقاب؟ ‫- نقاب؟
‫نقاب حتماً برای مخفی‌کردنِ هویتش بوده.
‫ولی قطعاً نقاب توجه بیشتری جلب می‌کنه.
‫هوم...
‫فقط یه جا رو می‌شناسم که ‫افراد مختلف نقاب می‌زنن...
‫ولی با این‌حال جلب توجه نمی‌کنن.
‫روی صحنۀ تئاتر!
‫- هیس! ‫- عه...
‫ساکت!
‫باشه. ببخشید.
‫می‌گم، نمی‌خوایم بترسونیمش. ‫فقط با دقت نگاه کن.
‫هان؟
‫گربه! بگیریدش!
‫بازم تو؟ مزاحم عوضی!
‫گربۀ اهریمنی رو پیدا کردیم!
‫اینجاست.
‫گربۀ بی‌دُم!
‫وایستا!
‫یه گربۀ دیگه!
‫برید کنار!
‫مواظب باشید!
‫ژان آئو، یالا! از این‌طرف!
‫وای نه، اون غذا... لابد فاسد شده بوده.
‫نقاب؟
‫ کی هستی؟
‫وقت رفتنه.
‫- راه بیفت! ‫- هان؟
‫تو کی هستی؟
‫اینجاست! بریم بگیریمش!
‫نذارید فرار کنن!
‫- هان؟ ‫- از این‌طرف.
‫ژان آئو.
‫حالا ببینم چطور می‌خوای فرار کنی.
‫واینستا. باید ادامه بدی.
‫شکمم...
‫بهتر شدم.
‫چه بوی گندی.
‫چه سمّی خورده بودی؟
‫هان؟ مرد نقاب‌دار! برو دنبالش!
‫ هنوز دنبالشیم؟ ای...
‫تالار جشن.
‫ بریم!
‫عه! سلام، بائو ژنگ!
‫خودت رو قایم کن. ‫ کسی نباید ما رو ببینه.
‫چه قشنگ!
‫اون مرد نقاب‌دار کجا می‌تونه رفته باشه؟
‫یه لحظه وایستا.
‫اینو یه بو بکِش.
‫روی کِشتی پیداش کردم.
‫چقدر بی‌شعوری! من که سگ نیستم.
‫هان؟
‫از این‌طرف.
‫هان؟
‫آهای! معطل نکن.
‫باشه. باشه.
‫- باشه، الان میارم. ‫- آماده‌ست؟
‫بیارش اینجا!
‫- عجله کنید! ‫- برید کنار، بذارید رد شه!
‫- سریع‌تر کار کنید! ‫- دارم میام!
‫خیلی‌خب، بیارش اینجا!
‫برو کنار، بچه.
‫اینجا!
‫عجله کن.
‫بیارش اینجا!
‫باید همین نزدیکی‌ها باشه.
‫داری چُرت می‌زنی؟!
‫هان؟
‫سریع‌تر!
‫دست بجنبونید!
‫این...
‫ظاهراً دوتا پرنده رو با هم اشتباه گرفتی.
‫هان؟ بائو ژنگ!
‫اینجا کجاست؟ چه بوی گندی میاد.
‫مرد نقاب‌دار ممکنه اینجا قایم شده باشه.
‫بیا جدا شیم و بگردیم.
‫هان؟
‫این درِ سنگی چیه؟
‫هان؟
‫آی! ولم کن!
‫دردم گرفت! ول کن!
‫ببینم، چرا این همه حیوون اینجاست؟
‫شاهد عینی گفته که...
‫دیده گربۀ اهریمنی این سمتی اومده.
‫هان؟ بائو ژنگ؟
‫تو اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫خب، من...
‫هان؟
‫- هان؟ ‫- هان؟
‫زود باشید! گربۀ اهریمنی رو بگیرید!
‫ولش کنید لطفاً!
‫خواهش می‌کنم!
‫ولم کن!
‫ولش کنید!
‫بائو ژنگ، به چه جرئتی به اون اهریمن پناه دادی؟
‫قربان، می‌تونم توضیح بدم. ‫اون اهریمن نیست.
‫ولیعهد رو دزدیدن.
‫این گربه رو برای ردگُم‌کنی جایگزینش کردن.
‫آدم‌ربای اصلی یه جایی همین دور و بر قایم شده.
‫بائو ژنگ...
‫این مزخرفات چیه می‌گی؟ ‫آدم‌ربا کجا بود؟
‫قربان ببخشید، اجازه بدید، ‫همه‌ش تقصیر منه.
‫حالا که کار به اینجا رسیده،
‫باید یه چیزی رو اعتراف کنم.
‫هوم...
‫آقای بای.
‫- چرا این همه حیوون توی قفس داری؟ ‫ - قسم می‌خورم...
‫چاره‌ای نداشتم.
‫اونا رو جمع کردم تا بتونم ‫مطابق سلیقه‌های مختلف مشتری‌ها عمل کنم.
‫من به جرمم اعتراف می‌کنم.
‫- رحم کنید. ‫- بحث رو عوض نکن.
‫چه ارتباطی با اون مرد نقاب‌دار داری؟
‫مرد نقاب‌دار؟
‫اون مرد نقاب‌داریه
‫- که نگرانش بودی؟ «چیکا»! ‫- نه...
‫- «دِشنگ»! ‫- بله؟
‫به جرم پناه‌دادن به گربۀ اهریمنی و ‫نافرمانی از دستورات،
‫- دستگیرش کنید! ‫- اطاعت!
‫- صبر کنید! قربان، لطفاً گوش کنید. ‫- برو!
‫خب، آقای بای، اون گربۀ اهریمنی هیچ ربطی به شما نداره.
‫ولی چون این حیوانات وحشی رو انداختی توی قفس، ‫قانون رو نقض کردی.
‫متوجهم.
‫فوراً آزادشون می‌کنم و به طبیعت برمی‌گردونم.
‫- مجازاتم رو می‌پذیرم. ‫- هوم، خوبه.
‫می‌شه انقدر سروصدا نکنی؟
‫میو! میو! میو!
‫نه، ساکت نمی‌شم. خیلی گرسنه‌مه!
‫گرسنه‌ته؟ خب منم گرسنه‌مه، ‫پس ساکت شو!
‫تقصیر توئه، ‫وگرنه من همون چند روز پیش فرار می‌کردم!
‫برای خودم آزاد می‌گشتم. ‫حتی شاید یه جشنی هم می‌رفتم!
‫فرار؟ آره، تو فقط همین کار رو بلدی.
‫فکر می‌کردم ژان آئو یه قهرمانه.
‫معلوم شد هیچی نیست جز یه بزدل بی‌دُم.
‫به من نگو بی‌دُم!
‫بس کنید بابا!
‫اون دنیا هر چی خواستید دعوا کنید. ‫ولی مزاحمِ غذا خوردنِ من نشید.
‫عه...
‫تو کی هستی؟
‫من جین‌مائو موشه هستم.
‫- دنبالم بیاید. ‫- هان؟
‫بریم.
‫نذارید فرار کنن!
‫- برید دنبالشون! ‫- از جاتون تکون نخورید!
‫بگیریدشون!
‫ایست!
‫بیا بریم.
‫جین‌مائو، داری ما رو کجا می‌بری؟
‫یه‌کم راه مونده.
‫هان؟
‫کجا رفت؟
‫چه عجیب.
‫- مرد نقاب‌داره! ‫- مرد نقاب‌دار!
‫استاد.
‫هان؟
‫می‌بینم که همدیگه رو می‌شناسید.
‫چی می‌خوای؟
‫ژان آئو! بالأخره پیدات کردیم.
‫«ژو کو».
‫آخ جون!
‫«ژو کو»؟
‫یعنی ژنرال «کو» چه نسبتی باهات داره؟
‫بابام می‌شه.
‫می‌شه توضیح بدی قضیه چیه؟
‫چارۀ دیگه‌ای نداشتیم.
‫برای اینکه از ولیعهد محافظت کنیم،
‫از تو استفاده کردیم تا ‫حواس نگهبان‌های سلطنتی رو پرت کنیم.
‫- ولیعهد؟ ‫- برای محافظت از اون؟
‫اعلی‌حضرت.
‫ژو کو!
‫آبجی!
‫- درود بر اعلی‌حضرت. ‫- تو کی هستی؟
‫کارآموز دربار هستم، بائو ژنگ.
‫و خیلی خوشحالم که می‌بینم ‫شما در امان هستید.
‫هان؟
‫پیشی!
‫بعد از مرگ بابام، به خواسته‌ش عمل کردم
‫و مراقب شاهزاده بودم.
‫وقتی روی کِشتی سلطنتی بودم،
‫اون روباه سیاه اهریمنی رو دیدم ‫ و فهمیدم یه کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه‌ست.
‫بعدش اون دریچۀ مخفی روی عرشه رو پیدا کردم.
‫وسط اون بلبشو، ولیعهد رو نجات دادم.
‫کی قصد داشته به اعلی‌حضرت آسیب بزنه؟
‫همه‌چی خیلی سریع اتفاق افتاد.
‫وقت نشد تحقیق کنم.
‫اون سگه... اونی که تو گاری بود...
‫می‌خواستن اون رو با شاهزاده جابه‌جا کنن.
‫ولی من آزادش کردم و ‫افتادم تو بشکۀ نوشیدنی.
‫این‌جوری شد که همۀ کاسه‌کوزه‌ها سر من شکست.
‫اون شرورهای عوضی...
‫- چرا پای منو به این ماجرا باز کردن؟ ‫- باز شدنِ پای تو...
‫کاملاً اتفاقی و ناخواسته بوده.
‫عجب!
‫اتفاقی که ما رو دوباره به تو رسوند.
‫گاری حمل‌ونقل جشن
‫و کِشتی سلطنتی، جفتشون متعلق به امپراتورن.
‫توی دربار فقط یه نفر هست
‫که مسئول هر دوتاشونه.
‫- خواجۀ اعظم «گو». ‫- درسته.
‫در ضمن، اون هم در صحنه حاضر بود ‫و می‌تونسته راحت دریچۀ مخفی رو فعال کنه
‫و شاهزاده رو بندازه توی تله‌ای که براش آماده کرده.
‫بیاید برگردیم.
‫باید رسواش کنیم و ولیعهد رو برگردونیم.
‫چی؟ برگردیم؟
‫خطر از بیخ گوش شاهزاده گذشته. ‫حالا می‌خوای برش گردونی؟
‫سرت به جایی خورده؟ خُل شدی؟
‫اگه این کار رو نکنیم، ‫«گو هوآی» تمام شواهد و مدارک جرمش رو پاک می‌کنه.
‫فکر کردی کی هستی؟
‫اون دست راستِ خانوادۀ سلطنتیه.
‫در صورتی که تو هیچی نیستی جز یه کارآموز سادۀ دربار.
‫آره، چیه؟
‫فکر کردی تو می‌تونی...
‫تمام مشکلات دنیا رو حل کنی؟
‫من که می‌گم برای ولیعهد،
‫هیچ‌جا امن‌تر از اینجا نیست.
‫با این اوصاف...
‫باید تا آخر عمرش فرار کنه و قایم بشه.
‫فرار؟
‫باشه پس.
‫اگه می‌خواید خودتون رو به کشتن بدید، ‫ روی من حساب نکنید.
‫وایستا! ژان آئویی که من یادمه شجاع بود.
‫اون خیلی وقته مُرده.
‫اگه اون مُرده، پس تو کی هستی؟
‫من فقط یه گربۀ ولگردم!
‫شرمنده.
‫ژنرال...
‫ژان آئو، وقتشه بجنگیم!
‫مواظب باش!
‫- ژان آئو... از اینجا برو! ‫- دیگه کارِت تمومه.
‫ ژنرال!
‫شای شیشانگ...
‫انگار بدون دُمت...
‫هیچی نیستی جز یه گربۀ ولگرد ‫ که حتی نمی‌تونه درست راه بره.
‫نترس!
‫- ژان آئو، هیچ‌وقت تسلیم نشو! ‫- ژنرال!
‫برای اینکه یادش رو زنده نگه داریم...
‫شمشیر بابام رو اونجا آویزون کردیم.
‫اون مُرد...
‫- همه‌ش هم تقصیر منه. ‫- ژان آئو.
‫بابای من جونش رو فدا نکرد
‫که تو به این حال و روز بیفتی.
‫یادت میاد چی می‌گفت؟
‫توی دنیا هم آدم‌های ضعیف هست، هم قوی.
‫ولی فقط اونایی که جرئت دارن ‫می‌تونن دنیا رو متحول کنن.
‫من هیچی نیستم جز یه گربۀ بی‌دُم.
‫فقط جرئت دارم فرار کنم و قایم بشم.
‫هر کار دیگه‌ای بکنم، گند می‌زنم.
‫ژان آئو.
‫مهم نترس‌بودن نیست.
‫مهم اینه که جرئت به خرج بدی ‫و ببینی توی زندگی‌ات...
‫چی بالاتر از ترس قرار می‌گیره. ‫اون چیه که بهت انگیزه می‌ده؟!
‫خواجۀ اعظم، یادتون نره که...
‫از کیک‌های ما توی جشن نیمۀ پاییز ‫استفاده کنید.
‫ترتیب همه‌چیز داده شده.
‫راه می‌افتیم!
‫چقدر مونده تا برسیم؟
‫هان؟
‫خواجۀ اعظم «گو».
‫کمک! نگهبان‌ها!
‫- خواجۀ اعظم! ‫- اهریمن‌ها!
‫اهریمن‌ها بهم حمله کردن.
‫خواجۀ اعظم «گو»!
‫کمک!
‫کمکم کنید!
‫یکی نیست نجاتم بده؟ کمک!
‫ای آسمان و زمین بزرگ. ‫به ندای من گوش فرا دهید!
‫اون توی توهمه. ادامه بده.
‫هان؟
‫خب، یه چیزی یادت نره؟ ‫(پول)
‫چی رو می‌گی؟
‫عه، ولش کن، ولش کن، ولش کن.
‫شوخی کردم. چیز مهمی نیست.
‫باشد که این جادو ‫شرارت‌های درونت را آشکار و رسوا کند!
‫التماست می‌کنم! تو رو خدا!
‫ارباب بزرگِ گربه‌ها، لطفاً از جون ناچیز من بگذر!
‫- از صمیم قلب عذر می‌خوام! ‫- عه؟
‫- اینا از کجا میان؟ ‫- نگاه کن! گارد سلطنتی!
‫رها کنید!
‫بهم رحم کنید!
‫داره بیدار می‌شه!
‫ترسو!
‫سوخت!
‫هان؟
‫از جات تکون نخور!
‫تکون نمی‌خورم!
‫وای خدا!
‫یه قدم دیگه بیای جلو، ‫سرش رو از بدنش جدا می‌کنم!
‫من رو بی‌خیال شو!
‫چی؟
‫خواجۀ اعظم رو آزاد کن
‫و تسلیم شو.
‫بائو ژنگ، بجنب! فرار کن!
‫زنگوله‌ام!
‫ولم کن! بذار برم...
‫- خیلی‌خب. ادامه بده. ‫- باشه!
‫ای آسمان‌های بزرگ، ‫به من قدرت عنایت کنید!
‫اهریمن‌های درون، خود را نمایان کنید!
‫خواجۀ اعظم، به کاری که کردی اعتراف کن!
‫به عذابت پایان بده.
‫اعلی‌حضرت.
‫شایعۀ تغییر شکل شاهزاده همه‌جا پخش شده.
‫و هر چی بیشتر پخش می‌شه، ‫ تحقیر ما هم بیشتر می‌شه.
‫اگه زودتر یه وارث جدید برای تاج‌وتخت پیدا نکنید،
‫ممکنه برای کل مملکت، دردسرساز بشه.
‫بگیریدش! گربۀ اهریمنیه.
‫اطاعت!
‫وایستید.
‫حالم بهتر شد.
‫اعلی‌حضرت. ببینید، من گربۀ اهریمنی نیستم.
‫من هیچی نیستم جز یه گربۀ ولگرد معمولی.
‫چه مسخره!
‫- گربه‌های معمولی حرف نمی‌زنن. ‫- خب مگه چیه؟
‫آدم‌ها هم صدای گربه‌ها رو تقلید می‌کنن.
‫چطور جرئت می‌کنی؟!
‫بابا!
‫- پسرم! ‫- مراقب باشید! ممکنه تله باشه.
‫تو یکی دیگه حرف نزن. خجالت هم نمی‌کشه!
‫اعلی‌حضرت، مراقب آدم‌های دورتون باشید.
‫- زود باش، توضیح بده قضیه چیه. ‫- امپراتور.
‫همون‌طور که الان مشاهده کردید، ‫ تبدیل‌شدن اعلی‌حضرت به گربه...
‫چیزی جز یه حُقه و توهم نبوده.
‫هیچ‌وقت گربۀ اهریمنی‌ای وجود نداشته.
‫اینا همه‌ش یه نقشۀ پیچیده بود ‫که ملکه کشیده بود.
‫عزیزم، به دروغ‌هاش گوش نکن!
‫- هان؟ ‫- هان!
‫امپراتور.
‫ملکه دستورات دقیقی به گو هوآی داده بود
‫تا یه صحنۀ توهم‌زا از ولیعهد بسازه
‫که مثلاً داره تبدیل به گربه می‌شه.
‫و همون‌طور که همه می‌دونیم، اون نامادری‌شه.
‫برای همین در خفا نقشه کشیده تا شاهزاده رو حذف کنه
‫و پسر خودش رو به تخت بشونه.
‫این چیه؟
‫دختر ژنرال کو، ژو، از نقشه باخبر شد
‫و موفق شد پسرتون رو به‌موقع نجات بده.
‫گو هوآی تازگی به گناه‌هاش اعتراف کرد.
‫بالأخره پروندۀ آدم‌هایی که ‫توی جین‌لینگ به حیوون تبدیل می‌شدن
‫ به پایان رسید، ‫و همچین حقه‌های بچگانه‌ای...
‫نمی‌تونن حقیقت رو پنهون کنن!
‫اعلی‌حضرت، امپراتور من!
‫چقدر تو گستاخی!
‫نگهبان‌ها!
‫اگه جای تو بودم انقدر به خودم مغرور نمی‌شدم.
‫احمقانه‌ست که فکر کنی همه‌چی رو فهمیدی.
‫راه بیفت!
‫اعلی‌حضرت، به پاتون می‌افتم!
‫تو فکری؟
‫ژان آئو هنوز منتظره. می‌دونی؟
‫آره، می‌دونم.
‫آممم...
‫امیدوارم ژان آئو از هدیه‌ام خوشش بیاد. ‫ یه زنگولۀ جدیده.
‫می‌شه گفت حالا دیگه یه گربه‌دوستِ تمام عیار شدی.
‫خبر رو شنیدی؟
‫می‌گن یه تمساح مُرده کنار رودخونه پیدا کردن.
‫- جدی می‌گی؟ ‫- بریم یه نگاه بندازیم.
‫باشه بریم.
‫تمساح؟
‫واقعاً عجیبه.
‫توی این آب‌ها هیچ تمساحی وجود نداره.
‫پس چرا یه تمساح مُرده اینجا افتاده؟
‫یه خبر بد! ‫پروندۀ تغییر شکل هنوز حل نشده.
‫یه چیزی رو از قلم انداختیم.
‫آقای بای گفت
‫فقط یه مهمون توی اتاق بوده،
‫ولی نشانه‌های واضحی از درگیری وجود داشت.
‫این یعنی...
‫یکی دیگه هم توی اتاق بوده.
‫پس بای داشته دروغ می‌گفته.
‫یه حسی بهم می‌گه حقیقت رو توی تالار جشن پیدا می‌کنیم.
‫دفعۀ قبلی که اینجا بودم متوجه اون در سنگی شدم.
‫باورنکردنیه.
‫همچین سالن بزرگی ‫ زیر تالار جشن قرار گرفته!
‫چه بلایی سر این حیوون‌ها اومده؟
‫بائو ژنگ، اینو ببین.
‫نوشته: «عصارۀ حیوانات».
‫«انسان و حیوان را در یک شکل واحد، ترکیب می‌کند.»
‫«یک حیوان زنده را بگیر
‫و خونش را بکِش،
‫سپس آن را با آتش، خالص کن.
‫تا به معجون نهایی دست پیدا کنی.»
‫همینه!
‫منبع این تغییر شکل‌ها رو پیدا کردیم.
‫سلام، بائو ژنگ.
‫خیلی خوشحالم که دوباره می‌بینمت.
‫بای؟
‫از اولش همه‌کاره تو بودی؟ ‫همۀ اینا زیر سر تو بود؟
‫می‌دونی، تو واقعاً نابغه‌ای.
‫ولی دوست دارم بدونم...
‫که فکر می‌کنی چی رو کشف کردی.
‫اینجا نوشته دیگه؛
‫درست‌کردنِ عصارۀ حیوانات
‫یه گیاه داروییِ خاص نیاز داره
‫که اون رو فقط جیا آگو می‌فروشه
‫که یه تاجرِ داروئه که از غرب میاد.
‫ضمناً، این نگین رو پیدا کردم
‫که به انگشتر اون تمساحه می‌خوره.
‫پس یعنی صاحب انگشتر، جیا آگو بوده.
‫در نتیجه، اون همونی بوده که تبدیل به تمساح شده!
‫چطور می‌خوای ثابت کنی
‫که من ارتباطی به تغییر شکل اون داشتم؟
‫طبق تحقیقات من،
‫همۀ قربانی‌ها یه وجه اشتراک داشتن.
‫قبل از تغییر شکلشون، توی رستوران و تالار تو غذا خوردن.
‫- که یعنی... ‫- فوق‌العاده‌ست!
‫نتیجه‌گیری‌ات حرف نداشت.
‫آفرین!
‫به گمونم دیگه دلیلی برای پنهون‌کاری وجود نداره.
‫جیا آگو همون تمساحه بود، ‫درست حدس زدی.
‫اون خیلی از رازهای منو می‌دونست.
‫چاره‌ای نداشتم جز اینکه ساکتش کنم.
‫فقط حیف که فرار کرد.
‫تو واقعاً کی هستی؟
‫ یه راهنمایی بهت می‌کنم.
‫یه ربطی به همکار این دختر خانم دارم.
‫- هان؟ ‫- باباش رو می‌شناختم.
‫حتی می‌شه گفت آشناهای قدیمی بودیم.
‫بابای من؟
‫آقای «بای» صرفاً یه هویت جعلیه ‫که این مدت ازش استفاده می‌کردم.
‫اسم واقعی من «شای شیشانگ»‌ـه.
‫شای شیشانگ...
‫بابای تو حریف من نبود.
‫فکر کردی تو می‌تونی بهتر باشی؟
‫ژو کو!
‫شای شیشانگ، مردم دنیا دارن در صلح و صفا ‫زندگی‌شون رو می‌کنن.
‫چرا می‌خوای شرّ به‌پا کنی؟
‫بائو ژنگ، اشتباه می‌کنی.
‫دارم همۀ این کارها رو می‌کنم تا دنیای بهتری بسازم
‫که اکثر آدما حتی جرئت تصورش رو هم ندارن.
‫یه نگاه به من بکن.
‫چی می‌بینی؟
‫پیاده‌سازیِ قدرتِ خامِ طبیعت!
‫اون زمان، ژنرال «کو» بدجوری زخمی‌ام کرد.
‫موفق شدم فرار کنم، ولی مرگم حتمی بود.
‫اتفاقی به لاشۀ یه بَبر برخوردم.
‫به‌طرز معجزه‌آسایی ‫بدن‌هامون با هم ترکیب شدن.
‫اولش،
‫نمی‌تونستم با این قضیه کنار بیام.
‫ولی شما نمی‌فهمین چقدر فوق‌العاده‌ست
‫که جسم خودت رو با یه جانور وحشی و درّنده ادغام کنی.
‫از اون روز نگاهم به همه‌چیز عوض شد.
‫آرزو و هدفم این شد که ‫دنیایی از حیوانات بسازم.
‫برای همین توی این شهر قایم شده بودم،
‫و روی اون معجون کار می‌کردم.
‫تا وقتی همۀ آدما تبدیل به حیوون نشن ‫دست برنمی‌دارم.
‫اون‌موقعست که قانون جنگل حاکم می‌شه.
‫مزخرفه!
‫شرایط عادلانه نیست.
‫نابرابری و بی‌عدالتی بیداد می‌کنه.
‫پس درست نیست که با قانون جنگل، ‫ضعیف‌ترها رو حذف کرد!
‫ناامیدم کردی.
‫تو هم درست مثل بابات نادونی.
‫ژو کو!
‫هیچ‌کس نمی‌تونه جلوی من رو بگیره ‫تا تاریخ رو تغییر ندم.
‫من عصارۀ حیوانات رو ‫ریختم توی همۀ کیک‌ها.
‫کیک‌ها می‌رن توی جشنواره.
‫در شبِ جشن، عصر حیوانات شروع می‌شه!
‫استاد.
‫بائو ژنگ کجاست؟
‫- اسیر شد. ‫- کی گرفتش؟
‫- شای شیشانگ. ‫- شای شیشانگ؟
‫بله.
‫مَردی که بابام رو کشت ‫ اون رو گروگان گرفته.
‫انگار بدون دُمت...
‫هیچی نیستی جز یه گربۀ ولگرد ‫که حتی نمی‌تونه درست راه بره.
‫من دارم می‌رم سمت جشنواره تا جلوش رو بگیرم.
‫ بریم.
‫ژان آئو.
‫تو همین‌جا پیش «دستۀ گربه‌های وحشی» بمون.
‫منظورت چیه؟
‫من... من باید باهاتون بیام.
‫ژان آئو، تو باید بمونی.
‫نمی‌شه! منم میام.
‫- باید انتقام بابات رو بگیرم. ‫- نه.
‫هنوز آمادگیِ رویارویی باهاش رو نداری.
‫ولی، من...
‫همینی که گفتم.
‫منتظرمون بمون.
‫ولی آخه...
‫مَردی که دوستم رو کشت دوباره برگشته!
‫اون‌وقت...
‫من هنوز نمی‌تونم...
‫خواهش می‌کنم، ژان آئو!
‫تو هم حق داری یه زندگی معمولی داشته باشی.
‫هان؟
‫این رو بائو ژنگ برات گذاشت.
‫حتماً کیک‌ها رو خوردن.
‫کمکم کنید!
‫کمک!
‫- فرار کنید! ‫- عجله کنید!
‫خواهش می‌کنم! یکی کمکم کنه!
‫کمکم کنید!
‫مواظب باش!
‫دستۀ گربه‌های وحشی...
‫هوای مردم جین‌لینگ رو دارن.
‫جین‌مائو، برو بریم!
‫هان؟
‫اربابت رو پیدا نمی‌کنی؟
‫تو هم اربابت رو گم کردی؟
‫من عمداً خودمو ازش قایم کردم.
‫چرا آخه؟
‫پیر شدم. ‫قشنگ حس می‌کنم مرگم نزدیکه.
‫خودمو ازش قایم کردم...
‫که وقتی می‌میرم، ناراحت نشه.
‫تصمیم گرفتم همین‌جا که ساکت و آرومه...
‫آخرین نفس‌هام رو بکِشم.
‫خب، باهات خوب رفتار می‌کنه؟
‫آره، معلومه.
‫با اینکه انقدر پیرم،
‫هنوز اون روزی که اسمم رو گذاشت یادمه.
‫«گولولو».
‫گولولو؟ گولولو؟
‫گولولو، کجایی؟
‫گولولو! گولولو!
‫گولولو!
‫گولولو، بالأخره پیدات کردم.
‫نمی‌دونی چقدر نگرانم کردی.
‫هر جا بگی رو گشتم دنبالت.
‫بیا بریم، گولولو.
‫می‌ریم خونه و دیگه هم جدا نمی‌شیم.
‫مهم اینه که جرئت به خرج بدی ‫و ببینی توی زندگی‌ات...
‫چی بالاتر از ترس قرار می‌گیره.
‫اون چیه که بهت انگیزه می‌ده؟!
‫ممنونم.
‫اعلی‌حضرت.
‫من این کیک‌ها رو
‫مخصوص جشن باشکوه امشب درست کردم.
‫با آرزوی اینکه این کشور بزرگ و همۀ مردمش
‫عمر طولانی و زندگیِ بابرکت داشته باشن.
‫احسنت!
‫بیاید از این شب باشکوه
‫و نعمت ارزشمندِ «صلح و صفا» لذت ببریم.
‫- ممنونیم، اعلی‌حضرت. ‫- ممنونیم، اعلی‌حضرت.
‫این کیکه خیلی خوشمزه‌ست.
‫حتماً توی بهشت درست شده!
‫کیکش یه مزۀ افتضاحی می‌ده!
‫اعلی‌حضرت.
‫اینا مخصوص جشن درست شدن.
‫علاوه بر طعمش،
‫گیاهان دارویی‌اش حالتون رو بهتر می‌کنن.
‫پس بیا. تو به‌جای من بخور.
‫بسه دیگه، پسرم.
‫آقای بای کلی زحمت کشیده ‫و این کیک‌ها رو درست کرده.
‫حالا خودم می‌خوام امتحانش کنم.
‫هان؟
‫چه خبره؟
‫کی اون علامت‌های دود رو فرستاد؟
‫- چه خبره؟ ‫- عجیبه.
‫علامت‌های دود ‫ فقط باید توی مواقع بحرانی استفاده بشن.
‫برو حیوون!
‫آهای، وایستا!
‫سلام، آبجی!
‫اینجا چه خبره؟
‫توی اونا «عصارۀ حیوانات» ریخته شده.
‫عصارۀ حیوانات؟
‫خیلی به موقع رسیدین.
‫- اون چیه؟ ‫- تبدیل به حیوون شد!
‫- پسرم! ‫- بابا!
‫مهمونی تازه داره شروع می‌شه.
‫بائو ژنگ کجاست؟
‫- ژو کو! ‫- بائو ژنگ!
‫خوب نگاه کن که ‫چطور سرنوشت دنیا رو از سر می‌نویسم.
‫و افتخار کن که شاهدِ این تولد دوباره‌ بودی.
‫شای شیشانگ، تو هیچ‌وقت موفق نمی‌شی!
‫شای شیشانگ، تو هنوز زنده‌ای؟!
‫اون روز کائنات من رو لایق دونستن ‫و جونم رو بهم بخشیدن.
‫بی‌صبرانه منتظر این لحظه بودم.
‫حالا که فرا رسیده،
‫بهتون نشون می‌دم به کی می‌گن پادشاه حیوانات!
‫خیالاتی شدی!
‫انگار دوست داری بمیری.
‫نگو که بهت فرصت ندادم.
‫ژو کو!
‫ژان آئو؟
‫چه عجب!
‫می‌دونستم برمی‌گردی!
‫دوباره تو؟
‫انتظار نداشتم دوباره ببینمت.
‫واقعاً مسخره‌ست.
‫تو فقط یه گربۀ بی‌دُمی.
‫چرا برای انسان‌ها می‌جنگی؟
‫حتی یه گربۀ بی‌دُم هم می‌تونه راه درست رو تشخیص بده!
‫باشه! خودت خواستی.
‫چقدر دیگه‌ از بدنت رو باید تیکه پاره کنم؟
‫حالا ببینیم کی قوی‌تره.
‫یه گربۀ بی‌دُم کثیف یا یه بَبر عصبانی؟
‫بائو، خانوادۀ سلطنتی رو از اینجا ببر.
‫هان؟
‫آشغال بی‌دُم! آمادۀ مرگ باش!
‫بدون شمشیرت چی‌کار می‌تونی بکنی؟
‫کی گفته من دُم ندارم؟
‫خیلی‌خب.
‫بذار بهت نشون بدم قدرت واقعی چه شکلیه.
‫بجنبید! داره دوباره قوّت می‌گیره!
‫نباید بهش فرصت بدیم!
‫از پل بریم!
‫پسرم!
‫ژان آئو، حالا فهمیدی چقدر بی‌ارزشی؟
‫هر چقدر هم زور بزنی، ‫بازم از من شکست می‌خوری.
‫همۀ مانع‌ها از سر راه برداشته شدن.
‫شما دوتا یا بهم سوگند وفاداری بخورید
‫یا آمادۀ نابودی باشید.
‫- انتخاب با شماست، اعلی‌حضرت. ‫- ازت نمی‌ترسم. گُندۀ بدجنس!
‫هان؟ نسبت به یه بچۀ کوچیک، خیلی دل‌و‌جرئت داری.
‫ حیف شد.
‫پسرم!
‫هوم؟
‫بائو ژنگ، احمق بیچاره! نمی‌دونی کِی باید بس کنی؟
‫شای شیشانگ، تو یه بزدلی که توی بدن یه حیوون قایم شده.
‫تو نمی‌تونی این دنیا رو عوض کنی.
‫هر چقدر هم حقه و کلک بزنی
‫نمی‌تونی واقعیتِ خودت رو مخفی کنی!
‫باشه! به‌خاطر گستاخی‌ات،
‫الان یه چشمه از خودِ واقعی‌ام رو نشونت می‌دم!
‫بائو ژنگ، اگه انقدر باهوشی، ‫چطور سر از پنجه‌های من درآوردی؟
‫وقت خداحافظی با دوستای کوچولوته!
‫نترس!
‫ژان آئو، هیچ‌وقت تسلیم نشو!
‫ژان آئو!
‫توی دنیا هم آدم‌های ضعیف هست،
‫هم قوی.
‫ولی فقط اونایی که جرئت دارن ‫می‌تونن دنیا رو متحول کنن.
‫ژنرال «کو»، دوباره دل و جیگر پیدا کردم.
‫بائو ژنگ و ژو کو.
‫ذکاوت و شجاعت شما واقعاً فوق‌العاده‌ست.
‫ژان آئو، جسارتِ تو مثال‌زدنیه
‫و همه حسرتش رو می‌خورن!
‫بدین‌وسیله تو را گربۀ سلطنتیِ جین‌لینگ اعلام می‌کنم.
‫شماها همه‌تون قهرمانید.
‫امیدوارم تا سال‌های سال
‫از مردم جین‌لینگ محافظت کنید.
‫زنده باد!
‫ژان آئو! هر وقت خواستی بیا مغازۀ من غذا بخور!
‫- بائو. ‫- هان؟
‫از این زنگوله خوشم میاد. انتخاب خوبی بود.
‫خوشحالم که نظرت اینه.
‫- ولی باید چندتای دیگه هم تهیه کنی. ‫- هان؟ چرا؟
‫هوم...
‫هان؟
‫«ترجمه از محمد سید»