‫اریک.
‫دنیس!
‫اریک!
‫باید زودتر از من میرسیدی.
‫تصمیم گرفتم پیاده بیام. ‫از اونی که فکر می‌کردم بیشتر طول کشید.
‫مامان اینجاست؟
‫من...
‫می‌خوام باهات روراست باشم. ‫فکر کنم اون رفته، مت.
‫نیست؟ کجاست؟
‫فکر کنم یا دودل شده
‫یا با قایق رفته.
‫چی داری میگی؟
‫داشت اونو می‌آورد اینجا، ‫و مگه اینکه دارم اشتباه می‌کنم،
‫و یه تیم دیگه از سارقین آثار هنری
‫با همین نقاشی وجود داشته باشه.
‫- و چرا باید چنین کاری کنه؟ ‫- ببین. و...
‫وقتی من رسیدم، ماشینش رو دیدم،
‫خونه رو گشتم
‫و فقط اینو پیدا کردم.
‫اما خودش نیست. ‫نگران نباش، هنوز اونجاست.
‫صبر کن. ماشینش. کجاست؟
‫- کنار ماشین. ‫- خب، اونجا نیست.
‫چی میگی؟ خودم دیدم.
‫- مطمئنی؟ ‫- دروغم چیه، خودم دیدم.
‫پلاک‌ها رو عوض کردم، ‫و قبل اینکه بیام اینجا
‫اون خونه ترسناک رو گشتم.
‫- این بیرون چیکار می‌کردی؟ ‫- عجب.
‫تا دنبال مامانت بگردم.
‫ببین، وقتی دیدم این بیرون ‫از این سمت به اون سمت میری،
‫فهمیدم یه جای کار می‌لنگه.
‫و وقتی بهت زنگ زدم و جواب ندادی،
‫دلشوره گرفتم.
‫و الان بهم میگی ماشین مامانم اینجاست.
‫و من بهت میگم اینجا نیست.
‫و نقاشی اینجاست.
‫حرف‌هات مشکوکه.
‫خیلی‌خب.
‫شاید اینجا بوده،
‫نقاشی رو گذاشته و رفته، ‫و من ندیدمش.
‫اون از اول مردد بود ‫و هیچ‌وقت از من خوشش نمی‌اومد.
‫شاید می‌خواسته تو سهم بیشتری نصیبت بشه.
‫یا شاید رفته خرت و پرت بخره.
‫ببین، من دوییدم اینجا ‫چون فکر کردم صداشو شنیدم،
‫اما اشتباه کردم. مشخصا اشتباه کردم.
‫ببین، اگه اون به کمک من نیاز داشت...
‫جونمو واسش می‌دادم ‫چون برای تو ارزشمنده.
‫خب، مثل هتل هیلتون نیست.
‫آره، خیلی بهتره.
‫این چیه؟ قیافه جدیده؟
‫گوشواره‌مو میگی؟ مگه تو...
‫نه، کفشتو میگم. ‫گوشواره‌تو میگم دیگه.
‫خوشت نمیاد؟
‫درآوردم.
‫لعنت! پاول.
‫شانس و اقبال سمت ‫آدم‌های بزدل نیست، دوستان من.
‫- عوضی. ‫- تلاشمو می‌کنم.
‫باید بهش می‌دادم، از راه دوره.
‫ترسناکه ولی راه دوره.
‫- اونو دیدی؟ ‫- مامانت اینجا نیست؟
‫مطمئن نیستیم اما...
‫نقاشی اینجاست.
‫اول که اومدم ماشینشو دیدم ولی ظاهرا
‫الان نیست.
‫کدوم گوری رفته؟
‫شاید نظرش عوض شده ‫یا رفته چیز میز بخره.
‫نه، نه، نه، همه‌چی رو مو به مو گفتیم.
‫اون جنس رو میاره.
‫تو، محافظ ما هستی، ‫مت، پاسپورت‌ها رو میاره،
‫و منم فناوری و وسایل رو میارم.
‫خب، شاید کنار کشیده.
‫از اول با این موضوع راحت نبود.
‫چرت نگو. ‫اون توی بحث پشتیبانی و این چیزها
‫از جون و دل مایه گذاشت و...
‫یا شاید رفته سراغ پلیس.
‫یا بلایی سرش اومده.
‫ببین، مطمئنم حالش خوبه.
‫بهتره آرامشمون رو حفظ کنیم، ‫الکی نتیجه‌گیری نکنیم
‫و طبق نقشه پیش بریم.
‫این لعنتی چهل میلیون پوند می‌ارزه.
‫فردا ساعت ده صبح می‌تونه بیاد ما رو ببینه؟
‫اگه برنامه رو عوض کرده بود ‫بهمون خبر می‌داد.
‫موبایل‌هاتون رو رد کنید.
‫اگه بخواد زنگ بزنه، چی؟
‫اون قوانین رو می‌دونه.
‫برو، پیدا کن...
‫نابودش کن.
‫یه اتاق انتخاب کنید. ‫مدارک‌مون رو بررسی کنید.
‫بعدش شاید بتونی دوش بگیری.
‫البته اگه بتونید مودبانه ‫به پاول بگید می‌تونه
‫می‌تونه گاز خونه رو وصل کنه یا نه
‫چون از همه‌چی سر درمیاره.
‫حتی یخچال.
‫از دنیای انسانی خارج شدیم.
‫اریک.
‫بله.
‫بله؟
‫آبگرمکن روشن شد..
‫فکر کنم اون رفته. ‫فکر کنم اون رفته.
‫فکر کنم اون رفته.
‫این بیرون چیکار می‌کردی؟
‫چرا؟ چرا؟ چرا؟ ‫این بیرون چیکار می‌کردی؟
‫شانس و اقبال سمت ما نیست.
‫سمت ما نیست.
‫سمت ما نیست. سمت ما نیست
‫شانس و اقبال سمت ‫آدم‌های بزدل نیست، دوستان من.
‫می‌خوام روراست باشم. ‫فکر کنم اون رفته، مت.
‫فکر کنم اون رفته، مت.
‫چی داری میگی؟
‫این بیرون چیکار می‌کردی؟ ‫این بیرون چیکار می‌کردی؟
‫سکسکه‌ات گرفت؟
‫نوچ.
‫مطمئنی؟
‫آره.
‫پس منو سرگرم کن.
‫به ماهی بدون پا چی میگن؟
‫ماهی.
‫تو روحت پاول،
‫بدون طعنه و کنایه...
‫همه‌چیز رو تعریف کن.
‫- لطفا. ‫- باشه.
‫من طبق نقشه‌مون، نقاشی رو
‫توی چراغ‌های تقاطع ایستگاه، ‫توی ماشین دنیس انداختم.
‫بعد اون راه افتاد.
‫مت رو خیابون بومونت پیاده کرد
‫وقتی پشت چراغ قرمز بود
‫و بعد تو نبش پیکمن بودی،
‫دقیقا طبق تمرین.
‫من به محل تحویل رفتم، ‫زیر دوربین پارک کردم
‫و ون رو اونجا گذاشتم تا همه ببینن.
‫اوه آره. یادم بود وقتی دارم میرم
‫ماسکم رو درنیارم.
‫وارد ساختمون روبه‌رو شدم،
‫رفتم اتاق دوربین‌ها،
‫دوربین رو هک کردم و تصویر رو ‫دستکاری کردم که شما دو نفر
‫دارید با من خارج میشید
‫عین یه نینجای دیپ‌فیک،
‫این لباس روشن رو پوشیدم،
‫رفتم بالای پشت‌بوم، پریدم بلوک بعدی
‫و از پله اضطراری اومدم پایین.
‫و باید بگم راحت نبود.
‫بعد اتوبوس شبانه شماره ۲۰۷ رو سوار شدم
‫که ساعت پنج صبح میرسه اسکله،
‫و تا ساعت نه صبح که ‫کشتی حرکت کرد سیگار کشیدم.
‫می‌دونی، این همه اتوبوس و قایق سواری
‫حسابی توریست درونم رو فعال کرده
‫چون دوباره تصمیم گرفتم ‫سوار اون اتوبوس بشم.
‫آره. داشت یادم میرفت.
‫سر راه یه سر رفتم یه مجتمع رفاهی قشنگ
‫و این غذاهای لذیذ رو خریدم.
‫و بعد برای پایان ماموریتم،
‫با خستگی تمام تا اینجا پیاده اومدم.
‫به قدر کافی طعنه‌آمیز بود یا زیاده‌روی کردم؟ ‫نمی‌تونم تشخیص بدم.
‫نمی‌خوایم درباره‌اش حرف بزنیم؟
‫ببین،
‫ما همه‌مون روز پر استرس
‫و شدیدا سرنوشت‌سازی رو داشتیم.
‫قبول دارم یه سه‌شنبه عادی نبود.
‫همه‌مون کم خوابیدم، ‫یه‌کم پارانوید داریم،
‫نگران دنیس هستیم ‫و خدا می‌دونه دیگه چی.
‫باید اولویت اصلی‌مون این باشه ‫که فردا سوار اون قایق بشیم.
‫این همه زحمت کشیدیم
‫حیفه به خاطر ترس خرابش کنیم.
‫نه، نه، من نترسیدم.
‫فقط واسم سوال پیش اومده ‫چرا یه لحظه توی اتاق بودم
‫و بعد دیدم بیرون ایستادم.
‫خب، من یه نوشیدنی دیگه می‌خورم.
‫- می‌خورید؟ ‫- ممنون میشم.
‫من میرم دوش بگیرم.
‫هی، مطمئنم مامانت میاد.
‫خوبه.
‫همم.
‫اوه.
‫ببین، من... آ...
‫ببخشید بدرفتاری کردم.
‫منم معذرت می‌خوام.
‫اصلا یادم نمیاد...
‫آبگرمن رو روشن کردم و اومدم بیرون.
‫منم یادم نیست.
‫نمی‌خواستم با این صحبت‌ها ‫مت رو بترسونم.
‫همین‌طوری به خاطر نبودنِ دنیس آشفته‌ست.
‫نگفت کجا میره؟
‫چی داری میگی؟ نه.
‫نمی‌دونم کجاست.
‫خوبه.
‫خیلی سیگار کشیدی.
‫تو خیلی دروغ میگی.
‫راحت شدی که کارشو تموم کردی ‫و بعد گفتی رفته.
‫آره.
‫آره، خوب می‌شد.
‫ولی چرا باید این کار رو کنم؟
‫واسه پول بیشتر.
‫درسته.
‫دردسر کم‌تر.
‫اوهوم.
‫تا بتونی سر من شیره بمالی.
‫چی داری میگی؟
‫دوربین‌ها زیر دست من بود، یادت رفته؟
‫باید بیشتر حواستو جمع می‌کردی.
‫خواستید زرنگ‌بازی دربیارید اما...
‫مت آدم خوبیه.
‫بی‌شرف!
‫دارم یکی‌شونو می‌بینم!
‫لعنتی.
‫مت چیزه...
‫چی شده؟
‫- اون مُرده. ‫- نه، نه. چی میگی؟
‫اون مُرده.
‫- این چیه؟ ‫- النگوش.
‫اون مُرده.
‫از کجا آوردی؟
‫اون مُرده.
‫مت، آروم باش، اون نمرده.
‫- از کجا پیدا کردی؟ ‫- توی سطل خونی که توی راهرو بود.
‫- به من دست نزن! ‫- هی، هی، هی، هی. آروم باش.
‫- می‌دونم یه جای کار می‌لنگه. ‫- دوستان.
‫- شما دو تا با هم نمی‌ساختید و حالا می‌فهمم. ‫- حقیقت نداره.
‫- قاتل. ‫- اتفاقی نیفتاده.
‫پس این چیه؟
‫- اینجا چیکار می‌کنه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫قبل اینکه بیایم اینجا اونو کشتی، نه؟
‫نه. وقتی من اومدم اینجا نبود. ‫بهت گفتم، قسم می‌خورم.
‫دوستان!
‫کمک! لطفا، لطفا،
‫- دوستم تو دردسر افتاده! ‫- لعنتی، لعنتی!
‫خدای من، ممنون، ‫ممنون، لطفا عجله کنید.
‫عجله کن! این‌طرف، بالا تپه!
‫دارم میام!
‫کمک آوردم!
‫لطفا بیدار شو.
‫لطفا کمکش کنید.
‫زود باش، زود باش، پیکسی بیدار شو.
‫- پیکسی، زود باش، پیکسی. ‫- پیکسی لطفا. بجنب.
‫خدای من. خدای من.
‫- پیکسی! پیکسی. ‫- دورشو خلوت کنید، دورشو خلوت کنید.
‫پیکسی، پیکسی، ما اینجاییم. ما کنارتیم.
‫آروم باش. پیکسی، ما اینجاییم.
‫برو حوله بیار، زود باش!
‫- آره. ‫- خدای من، چیزیت نشده.
‫- باید گرم نگه‌اش داریم. ‫- الان جات امنه.
‫- اسمش پیکسیه؟ ‫- آره، آره.
‫پیکسی، من اریک هستم. ‫دچار شوک شدی،
‫و باید بدنت رو گرم کنیم.
‫- می‌تونی بایستی؟ ‫- اوهوم.
‫خیلی‌خب، دستتو دور من حلقه کن.
‫خوبی، پیکس؟
‫نگران نباش، نگران نباش. ‫آروم باش. آروم باش.
‫- لطفا مراقب باش. ‫- شما دو تا حالتون خوبه؟
‫اوهوم.
‫پیکسی.
‫پیکسی!
‫می‌خوام ببرمت یه جای گرم، پیکسی. باشه؟
‫منو سفت بچسب. دستتو بنداز دور من. ‫حاضری؟
‫یک، دو، سه، بیا بالا.
‫- هی، هی، چی شده؟ ‫- حوله می‌خوایم.
‫انگار سه تا دختر توی دریا افتادن.
‫صبر کن، دارن میان اینجا؟
‫وایسا، وایسا.
‫اگه گفتن اینجا چیکار می‌کنید، چی بگیم؟
‫مهمونی مجردی گرفتیم؟
‫- سه نفری؟ ‫- چرا که نه؟
‫کی داره ازدواج می‌کنه.
‫لعنتی.
‫بفرمایید.
‫ممنون.
‫خیلی ممنون که کمک کردید.
‫جون منو نجات دادی.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫خوشحالم حالت خوبه.
‫اون بیرون چیکار می‌کردید؟
‫با قایق از خشکی دور شدیم.
‫نوشیدنی خوردیم و...
‫قبل اینکه بفهمیم، ‫هوا تاریک شده بود...
‫جریان آب کار دستمون داد.
‫قایق‌مون به صخره برخورد کرد، ‫و غرق شدیم.
‫اینجا جزر و مد ‫چیزهای عجیبی رو قایم می‌کنه.
‫تقصیر من بود.
‫من می‌خواستم قایق رو هدایت کنم و...
‫خب، من شناگر قهاری نیستم
‫وقتی توی آب افتادیم...
‫فاصله‌مون زیاد بود
‫ولی تونستیم تا خشکی شنا کنیم.
‫اینجا بود که به دردسر افتادیم ‫و نزدیک بود پیکسی رو از دست بدیم.
‫- خیلی ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫ببخشید، اسم شما رو نفهمیدیم.
‫- آم، من نواه هستم. ‫- اوه!
‫چه جالب.
‫- من نوئه هستم. ‫- امکان نداره.
‫نواه و نوئه.
‫- ممنون نواه، من پال هستم. ‫- از آشناییت خوشوقتم.
‫منم جان هستم.
‫- سلام. ‫- سلام جان.
‫از آشناییت خوشوقتم.
‫و تو...
‫اریک هستی؟
‫همم. آره.
‫من اریکم.
‫اینجا... اینجا زندگی می‌کنید؟
‫نه، اقامت داریم.
‫گفتم دکور این خونه قدیمیه‌ها.
‫مهمونی مجرد منه.
‫- اوه. ‫- وای. تبریک میگم.
‫فقط شما سه تا هستید؟
‫خب... می‌خواستم نزدیک‌ترین ‫و عزیزترین دوستانم حضور داشته باشن.
‫- اوه. ‫- چقدر قشنگ، خیلی خوبه.
‫ببینید، میشه موبایل‌تون رو قرض بگیریم ‫و زنگ بزنیم؟
‫باید خبر بدیم.
‫موبایل نداریم.
‫چرا؟
‫قانون شماره یک مهمونی مجردیه، نه؟
‫البته یه تلفن هست، توی روستایی که ‫با چند کیلومتر با ساحل فاصله داره.
‫فردا صبح شما رو می‌بریم.
‫- اوه. ‫- خیلی لطف دارید.
‫خب، شما از کجا همدیگه رو می‌شناسید؟
‫من و جانی...
‫همکار هستیم، و اون‌ها برادر هستن.
‫آره، حالا می‌فهمم.
‫- قوی و... ‫- زیبا.
‫خب این خانم خوش‌شانس کیه؟
‫- اسمش دنیسه. ‫- اوه.
‫از پیروان دیونیزوس.
‫اسم فرانسویه. می‌دونستم.
‫آمریکایی‌ هم هست، پس...
‫راستش آلمانی هم هست.
‫خیلی ممنون.
‫خواهش می‌کنم. ‫لطفا بده من ببرم.
‫سرویس بهداشتی کجاست؟
‫آم، انتهای راهرو.
‫- بیا نشونت بدم. ‫- باشه.
‫حالت بهتره پیکسی؟
‫خیلی بهترم.
‫ممنون.
‫- وای. ‫- ببخشید.
‫- فضولی کردم. ‫- نه چیزه...
‫می‌خواستم بقیه خونه رو ببینم.
‫خب، اکثر خونه رو دیدی.
‫اتاق‌ها همین‌هاست؟
‫آره.
‫داشتم فکر می‌کردم چطوری ‫با شما سه نفر تقسیم کنیم.
‫ و تصمیمت چی شد؟ ‫- هنوز تصمیم نگرفتم.
‫همم.
‫خب...
‫شما تقریبا هیچ نوشیدنی ندارید،
‫غذا و سرگرمی هم ندارید.
‫این چه مهمونیه؟
‫خب، دیروز هر چی بود رو خوردیم، پس...
‫اوه.
‫خب، شاید پیدا کردنِ ما
‫به شب کسل‌کنده‌تون هیجان داد؟
‫آره، چیزه... کاملا.
‫- خب، می‌تونیم بوردگیم بازی کنیم. ‫- اوه.
‫نه، نه، نه.
‫مطمئنم می‌تونیم ‫یه کار هیجان انگیزتر انجام بدیم.
‫مثل چی؟
‫خب، داشتم کیفمو نگاه می‌نداختم. ‫برگردیم؟
‫- آره. ‫- خوبه.
‫دو تا حقیقت و یه دروغ.
‫آره، این بازی رو دوست دارم! یوهو!
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب. ‫اولین قوانین رو بگیم.
‫خب، اگه اشتباه گفتید،
‫حق ندارید بپرسید حقیقت چیه. ‫قبول؟
‫آره... آم، خوبه. آره.
‫و اگه درست حدس زدید،
‫می‌تونید هر سوالی دوست دارید بپرسید
‫و باید جواب بدن.
‫اگه اشتباه حدس بزنید،
‫طرف مقابل حق مشابه داره.
‫حله.
‫تیم پسرا و دخترا.
‫یوهو!
‫می‌دونیم چیز زیادی نمونده، ‫ولی قبل اینکه شروع کنیم،
‫فکر کنم اندازه یه دور نوشیدنی داشته باشیم.
‫- پاول، کمکت می‌کنم بیاری. ‫- باشه.
‫پاول؟ فکر کردم اسمش نواه‌ست.
‫آره. شوخی بین خودمونه.
‫توی محل کارمون چهار تا پاول داریم، پس...
‫پاول بزرگ داریم، پاول دراز...
‫- پاول کچل و... ‫- آره.
‫و پاول زشت.
‫نپرسید، نپرسید.
‫پیش خودمون گفتیم محض خنده،
‫یه پاول دیگه لازم داریم.
‫پس نواه شد پاول روس.
‫- باید اونجا باشید تا بفهمید. ‫- آره.
‫- خب، بریم نوشیدنی بیاریم، نواه. ‫- باشه.
‫معذرت می‌خوام، چی...
‫اریک کیف و موبایل‌ها ‫و پلاک‌ها رو برگردونده.
‫- چی؟ ‫- نمی‌دونم،
‫وقتی رفتم نقاشی رو بردارم، ‫کیف توی راهرو بود.
‫- گذاشتم زیر تخت. ‫- و اون برگردونده. واسه چی؟
‫- خیس بودن، حدس میزنم اون آورده باشه. ‫- گندش بزنن.
‫دلقک‌های احمق، خودتونو جمع کنید.
‫باید امشب رو سر کنیم.
‫- اگه بویی ببرن، مجبور میشم... ‫- اون‌ها رو بکشی؟
‫می‌خواستم بگم دست و پاشون رو ببندم.
‫خیلی‌خب. ‫باید طبق نقشه پیش بریم.
‫- واسه خودتون اسم عوض نکنید. ‫- تقصیر ما نبود، خب؟
‫نمی‌دونستیم تو اسم واقعی خودتو گفتی.
‫ببینید، اون‌ها فردا زنگ میزنن ‫تا بیان دنبالشون.
‫باید از اینجا دور بشیم.
‫و همونطوری که گفتی ‫نمی‌تونیم اون‌ها رو با خودمون ببریم.
‫من میگم سوییچ ماشین رو بهشون بدیم.
‫بگیم اول صبح واسه تو یه برنامه گردشی ریختیم
‫یه برنامه مردونه. ‫اینطوری اون‌ها میرن.
‫راه میفتیم. و وقتی اون‌ها رفتن، ‫واسه همیشه از اینجا میریم.
‫اون‌ها صورت ما رو دیدن.
‫می‌خوای اون‌ها رو بکشی؟
‫آدمکشی نداریم.
‫طبق نقشهٔ تو پیش میریم.
‫بیاید این بازی رو تموم کنیم ‫و بگیریم بخوابیم.
‫بیاید پسرا!
‫اومدیم!
‫به روش تو پیش میریم.
‫فردا باید صحبت کنیم.
‫امیدوارم حقیقت و دروغ‌هاتون ‫رو از قبل تعیین نکرده باشید.
‫تقلبه.
‫و می‌دونید با متقلب‌ها چیکار می‌کنیم.
‫- جریمه میشن! ‫- آره.
‫نه، نه، نه. ‫داشتیم می‌گفتیم فردا
‫یه سفر با قایق برای جان تدارک دیدیم ‫تا اطراف جزیره رو بگردیم.
‫مردونه بریم.
‫و اگه شما دخترا مشکلی نداشته باشید،
‫می‌تونیم سوییچ ماشین رو بهتون بدیم.
‫ممنون.
‫- می‌تونید برید روستا... ‫- ممنون.
‫زنگ بزنید.
‫اینجوری هر وقت دوست دارید میرید.
‫و فکر کنید اینجا خونه خودتونه.
‫ما ظهر برمی‌گردیم.
‫چطوره؟
‫ما هیچ‌کدوم گواهی‌نامه نداریم.
‫حقیقته یا دروغ؟
‫دروغ.
‫آفرین.
‫آره. آره.
‫همه‌مون گواهی‌نامه داریم،
‫ولی فقط من و پیکسی ‫گواهی‌نامه ماشین داریم.
‫من اهل موتورم.
‫عاشق موتور سواریه.
‫خوب گفتی.
‫عاشق سرعتم.
‫آدرنالین رو دوست دارم.
‫اوه.
‫نه، ولی ممنون.
‫آره، پیشنهادتون رو قبول می‌کنیم،
‫اما نمی‌تونیم قول بدیم ‫که نریم با ماشین دور بزنیم
‫اونم وقتی شما مشغول ‫سفر اکتشافی مردونه‌تون هستید.
‫حرف از اکتشاف شد...
‫وقتش رسیده استعدادهای همدیگه رو
‫بابت فریب و دروغ کشف کنیم.
‫بیا اینجا بشین.
‫قوی‌هیکل. اول تو.
‫دو حقیقت و یه دروغ، یادت نره.
‫اوپال رقیب توئه.
‫هر وقت آماده بودی شروع کن.
‫خیلی‌خب.
‫یه بار با مچ شکسته توی مسابقات آیرون‌من
‫قهرمان شدم.
‫متاهلم.
‫برای مدرسه سلطنتی باله تست دادم.
‫راحته.
‫ازدواج نکردی.
‫وقتی گفتی متاهلی، فخر فروختی.
‫ناراحت شد.
‫خب اوپال، سوالت رو بپرس.
‫نمی‌تونی زیرش بزنی.
‫آم...
‫کِی عاشق شدی؟
‫و اسمش چی بود؟
‫- خیلی‌خب، شد دو تا سوال. ‫- اذیت نکن.
‫ولی پونزده ساله‌ام بود.
‫و اسمش کتی گرین بود، ‫توی محله‌مون زندگی می‌کرد.
‫اوه، چقدر قشنگ.
‫یه امتیاز برای ما.
‫نوئه؟ نوبت توئه.
‫و رقیبت... نواه‌ست.
‫خب. نواه.
‫من یه بار با آریتا فرانکلین آهنگ خوندم.
‫اوهوم.
‫قهرمان ژیمناستیک هستیم.
‫و یه شاهدخت واقعی‌ام.
‫خیلی‌خب، می‌خوام روراست باشم، ‫ولی تو شاهدخت نیستی.
‫مگه رسم نیست جلوی ‫خانواده سلطنتی تعظیم کنی؟
‫امکان نداره. عمرا.
‫- شاهدختِ چی؟ ‫- نه، نه، نه، نه، نه.
‫حق نداری سوال بپرسی.
‫- اشتباه گفتی. حق سوال نداری. ‫- خفه شو، بگو.
‫ما دو تا موندیم.
‫جان.
‫نوبت توئه.
‫خب، مهمونی توئه،
‫تو انتخاب کن کی اول شروع کنه،
‫من یا تو؟
‫خانما مقدم هستن.
‫امر، امر شماست.
‫خب...
‫من استاد کنگ‌فو هستم.
‫یه نقاشی به اسم من وجود داره.
‫و تابه‌حال عاشق نشدم.
‫همم.
‫آخری رو گفتی تا گول بخورم و نگم.
‫تاکید و بار عاطفی بیشتری بخشیدی.
‫از کجا باور کنیم تا حالا عاشق نشدی؟
‫البته که عاشق شدی.
‫دروغه.
‫دو به... یک.
‫اوه...
‫زود باش جان، سوالت رو بپرس.
‫بیشتر یه درخواسته.
‫اوهوم.
‫- می‌تونیم کنگ‌فو بازیت رو ببینیم؟ ‫- اوه.
‫اوه، خلاف قوانین نیست.
‫خیلی‌خب! ‫مرد قوی، بلند شو.
‫ایول!
‫زود باش پیکسی، نقش زمینش کن.
‫خیلی خوب بود.
‫حالا برعکس. جان؟
‫من عاشق دوست صمیمی مامانم شدم.
‫- اوه. ‫- ای‌وای من.
‫- لیسانس تاریخ هنر دارم. ‫- همم.
‫و هیچ‌کس رو ندیدم
‫سریع‌تر از من پازل حل کنه.
‫باشه.
‫باشه، باشه، باشه.
‫از تلاش نافرجامت خوشم اومد...
‫ولی عزیزم، تو برای اینکه عاشق ‫دوست مامانت بشی خیلی معصومی.
‫دروغه.
‫درست گفتی.
‫خب بگو ببینم، چی شد ‫تصمیم گرفتی مهمونی‌تو اینجا بگیری؟
‫تا هیچ‌کس ما رو پیدا نکنه.
‫خیلی‌خب. امتیاز نهاییه. تو.
‫تو. نواه. زود باش، نوبت توئه.
‫هیچ فشاری وجود نداره.
‫من با سرعت ۳۲۱ کیلومتر ‫توی اتوبان رکورددارم.
‫ایتالیایی رو روون حرف میزنم ‫و یه خلافکار تحت تعقیبم.
‫با یه ساعت بازی...
‫بیشتر از یه سال صحبت ‫می‌تونی به آدم‌ها شناخت پیدا کنی.
‫ببینیم افلاطون راست میگه یا نه.
‫تو خطرناکی.
‫اما اون‌قدر خطرناک نیستی.
‫- آخری دروغ بود. ‫- خب، افلاطون اشتباه کرد.
‫- نه. ‫- امکان نداره.
‫در حقیقت، ما ده دقیقه‌ست ‫داریم بازی می‌کنیم.
‫شاید بهتر باشه یک ساعت بازی کنی.
‫گل گفتی.
‫نمی‌خوام بپرسم شاهدخت کجایی.
‫ترجیح میدم راز بمونه،
‫ولی این سوال رو می‌پرسم...
‫از نظرت من جذابم.
‫آره.
‫داره جالب میشه.
‫سه به دو.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب، خیلی‌خب پسرا.
‫پسرا، این آخرین فرصت شماست ‫تا بازی رو مساوی کنید.
‫من رقاصم.
‫معمارم.
‫ذهن‌خونی بلدم.
‫خیلی‌خب.
‫با اینکه همه‌اش عجیب بود،
‫می‌خوام بگم کسل‌کننده‌ترین گزینه دروغه.
‫تو معمار نیستی.
‫بووم!
‫آم، سوال...
‫چرا اسلحه داری؟
‫به خاطر گازه.
‫اریک! اریک؟
‫اریک، صبر کن.
‫اریک؟
‫هی، هی، هی.
‫حالت خوبه؟
‫ببین، من توی بخش امنیتی کار می‌کنم ‫و اسلحه دارم، خب؟
‫با خودم آوردم...
‫تا جان بتونه تیراندازی کنه، می‌دونی؟
‫شاید این مهمونیش از یک‌نواختی دربیاد.
‫دنبال چی می‌گردی؟
‫آم، فکر کردم یه چراغ قوه دیگه ‫تو کیف داشته باشیم.
‫- پیدا کردی؟ ‫- نه.
‫شاید بهتر باشه بساط امشب رو جمع کنیم.
‫چقدر رک حرف میزنی.
‫نه، منظورم این بود...
‫نه، نه، شوخی می‌کنم.
‫ولی جدی، میشه پیش تو بمونم؟
‫- داداشت منو می‌ترسونه. ‫- آره. حتما.
‫پیکسی و نوئه چی؟
‫فکر کنم اون‌ها مشکلی نداشته باشن.
‫- پیکسی! ‫- اوپال!
‫فکر کنم اون رفته، مت. ‫فکر کنم اون رفته، مت.
‫دوربین‌ها زیر دست من بود، یادت رفته؟
‫زیر دست من بود، یادت رفته؟ ‫زیر دست من بود، یادت رفته؟ زیر دست من بود، یادت رفته؟
‫اوپال!
‫نوئه!
‫مت؟ مت؟
‫دوباره اتفاق افتاد. چی شد؟
‫مت کجاست؟
‫خدای بزرگ.
‫اوپال!
‫دقیقا چی دوباره اتفاق افتاد؟
‫- لعنتی. ‫- اوپال! کجایی؟
‫نظرت چیه اونو به من بدی؟
‫نه.
‫باید اوپال رو پیدا کنیم.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫شما کی هستید ‫و اینجا چه غلطی می‌کنید؟
‫زمان از دستمون در رفت.
‫امروز هم اتفاق افتاد. ‫ما، ما...
‫یه صدایی شنیدیم، ‫و یه‌دفعه دیدیم کنار ساحل هستیم.
‫- چرت میگی. ‫- نه، راست میگه.
‫امروز یه صدایی شنیدیم. ‫مثل الان.
‫من چیزی نشنیدم.
‫اینو می‌بینی؟
‫وقتی رسیدم اینجا، همچین‌چیزی رو دیدم ‫که داره توی آب فرو میره.
‫ببین، ما نمی‌خواستیم ‫اسم واقعی‌مون رو بگیم
‫اگه یه وقت مت... ‫جان کاری کنه.
‫ببین، ببخشید دروغ گفتیم.
‫بیا بریم دنبالشون بگردیم.
‫اریک، چه غلطی می‌کنی؟
‫- با مت چیکار کردی؟ ‫- هیچی.
‫- تو با اوپال چیکار کردی؟ ‫- به من دروغ نگو!
‫اسلحه‌تو بیار پایین، اریک.
‫- با اوپال چیکار کردی؟ ‫- اریک!
‫اسلحه‌تو بیار پایین.
‫اوپال! اوپال!
‫اوپال؟
‫- دوباره داره اتفاق میفته. ‫- پیکسی؟
‫نگفت کجا میره؟ ‫نگفت کجا میره؟
‫نوئه!
‫اوپال!
‫نوئه!
‫ببخشید دروغ گفتیم. ‫ببخشید دروغ گفتیم.
‫نگفت کجا میره؟
‫- این بیرون چیکار می‌کردی؟ ‫- فکر کنم اون رفته.
‫فکر کنم اون رفته، مت.
‫اریک!
‫لعنتی! این دیگه چیه؟
‫هی!
‫منظورت چی بود اینو قبلا دیدی؟
‫- سر دنیس همین بلا اومد؟ ‫- مطمئن نیستم.
‫- شاید. ‫- شاید
‫و فکر نکردی اطلاعات مهمیه، شاید؟
‫- مت! مت! ‫- هی، کجا میری؟
‫اریک، باید کنار هم بمونیم.
‫- مت! ‫- اریک، اینجوری پیداش نمی‌کنی!
‫- گوش کن، من... ‫- گوش کن چی میگم!
‫هر اتفاقی واسه ما میفته،
‫وقتیـه که این صدا رو می‌شنویم، خب؟
‫باید یه چیزی توی گوش‌هامون بذاریم.
‫منو بگیر.
‫منو بگیر!
‫داره میره سراغ نقاشی.
‫از در، بی سر و صدا میریم داخل. ‫جلوشو می‌گیریم.
‫- باید گوش‌گیر درست کنیم. ‫- بعدا. بحث نکن.
‫- چشم چشمو نمی‌بینه. ‫- فندکتو روشن کن.
‫دنبال چی می‌گردی؟
‫- دوباره نمی‌پرسم. ‫- نزن.
‫بردار.
‫شما دروغ میگید.
‫شما خلاف کردید، نه؟
‫گفتی قایق‌تون کجا غرق شد؟
‫- اریک، باید یه چیزی... ‫- خفه شو!
‫من اثری از قایق ندیدم.
‫چون غرق شده.
‫- اریک... ‫- مزخرف نگو!
‫شما چیکار کردید؟
‫با مت چیکار کردی؟
‫گندت بزنن.
‫هی!
‫دروغ میگید. دروغ میگید.
‫شما خلاف کردید.
‫خلاف کردید. خلاف کردید.
‫دروغ میگید. خلاف کردید.
‫خلاف کردید.
‫آخ.
‫- لعنتی. ‫- لعنتی. لعنتی!
‫لعنتی.
‫بردش! بردش!
‫نیستش. سعی کردم ولی کافی نبود.
‫لعنتی! چی شد؟
‫- مهم نیست. ‫- کار پیکسی بود؟
‫- باید مت رو پیدا کنیم. ‫- نه، به روش من پیش میریم.
‫زود باش. زود باش.
‫لعنتی.
‫- خیلی‌خب، الان باید زرنگ باشیم، خب؟ باشه؟ ‫- باشه.
‫باید مت رو پیدا کنیم.
‫- من ولش نمی کنم. ‫- پیداش می‌کنیم.
‫ولی باید بفهمیم ‫داره چه اتفاقی واسمون میفته.
‫- و اون نقاشی رو لازم داریم. ‫- لعنتی.
‫بگیر.
‫بذار توی گوشت.
‫صبر کن! نقشه‌ات چیه؟
‫تو روحت!
‫اینو بگیر.
‫خونه رو بگرد تا نقاشی رو پیدا کنی. ‫پیداش کن
‫و هر کی خواست جلوتو بگیره، بکش.
‫- وگرنه زحمت‌مون سر هیچ و پوچ بوده. ‫- چی، کجا میری؟
‫میرم بیرون تا مت رو پیدا کنم.
‫و هر بی‌شر...
‫هر عوضی که جلومو بگیره با تیر میزنم.
‫اوه!
‫خیلی‌خب.
‫- اریک! ‫- مت!
‫کمک! کمکم کن.
‫مت!
‫- اریک! ‫- مت، کجایی؟
‫اوه!
‫خیلی‌خب.
‫- کمک! ‫- چی... لعـ...
‫ایول.
‫اوه.
‫لعنتی.
‫لعنتی، لعنتی.
‫لعنتی...
‫لعنتی. لعنتی.
‫- اریک؟ اریک؟ ‫- مت؟
‫مت!
‫- مت! ‫- اریک!
‫اریک!
‫اریک.
‫- اریک! ‫- گمشو!
‫اریک!
‫اریک...
‫- کمک! لطفا کمکم کن. ‫- قبل اینکه بیایم اینجا اونو کشتی، نه؟
‫- نه. نه. ‫- کمکم کن. کمکم کن.
‫چرا بهم کمک نکردی...
‫دوستت دارم.
‫دوستت دارم. دوستت دارم.
‫ایول. آره.
‫لعنتی!
‫برو به درک.
‫نواه!
‫مت؟
‫اریک!
‫دنیس!
‫مامان.
‫شانس و اقبال سمت ‫آدم‌های بزدل نیست، دوستان من.
‫فکر کنم اون رفته، مت.
‫این بیرون چیکار می‌کردی؟ ‫این بیرون چیکار می‌کردی؟
‫«جان ویلیام واترهاوس - ۱۸۹۶»
‫ترجمه از علی