.::مووی شو ::. .::MovieSho.Com::.
- مستقیم؟ - چی؟ وای، لعنتی! چپ!
- کدوم چپ؟ - همونی که الان رد شدیم.
- میشه پنج دقیقه دست از این گوشیت برداری؟ - چرا اینقدر وحشیانه سرعت میری؟
میخوای به قطار برسی یا چی؟
- پس تقصیر منه؟ - آره، کاملا!
من یه کار بهت سپردم، بازم خرابش کردی.
اگه میخوای همینجوری اینستاگرامت رو چک کنی، برو عقب بشین.
پیو، بیا اینجا بشین.
تو این مسیر رو خیلی اومدی. چطور یادت نمیمونه؟
من جی پی اس شخصيتم؟
.::مووی شو ::. .::MovieSho.Com::.
من و شروتی دیوونگی هایی که با هم داشتیم رو گرامی میداشتیم.
آسمون رو تو دستامون داشتیم و غرق در ماجراجویی بودیم.
عالیه! فقط بپر.
آماده حرکت.
دوستت دارم!
تنها چیزی که میخواستیم یه پرواز بی دغدغه تو زندگی بود.
اما خونواده هامون با آزادیمون حال نمیکردن.
رویای موسیقیدان شدنت... از بین رفت!
آزادیت... از بین رفت!
همه رویاهات... از بین رفت!
ما ازدواج کردیم.
مسئولیت ها ما رو از دهلی به بنگلور کشوند.
بعدش کار شرکتی، کراوات و یه ماشین دست دوم قسطی اومد.
اصلا نفهمیدم کی کیبورد جای گیتارمو گرفت.
چرا زندگی بعد از ازدواج اینقدر عوض میشه؟
با اینکه ما عوض شدیم...
- عشقمون هنوز خالصه - عشقمون
- هیجان، دیوونگی، همه خوشی ها - تو و دیوونه بازیات، هنوزم مثل قبل
- درسته؟ - این دو تا خط صورتی پررنگه!
به اندازه کافی پررنگ نیستن که مطمئن باشیم.
لطفا یه بار دیگه امتحان کن.
چرا خودت امتحان نمیکنی؟ مثانه‌ام خالیه.
- داره دروغ میگه. - کاملا داره دروغ میگه!
این مال دیشبه.
- کجا باهاش آشنا شدی؟ - آنلاین.
زنت میدونه؟
اون فکر میکنه من نمیدونم.
تی‌شرت‌های خیلی تنگ، مام‌های گرون قیمت،
ساعت‌ها تو حموم وقت گذروندن.
- شیبو، خنده دار نیست. - آره، میدونم.
- همدیگه رو بوسیدین؟ - فقط یه بوس کوچیک.
- بدون زبون. - اون MBA داره.
و من یه مهندس مکانیکم.
فوق لیسانس روانشناسی. منظورم اینه، ما داریم چیکار میکنیم، دخترا؟
بدون زبون، یعنی خیانت نیست.
خیانت نیست؟
جدی میگی.
مامان، من دارم با آنایا میرم بیرون!
باشه، ولی از در خونه دور نشو.
تو زندگی خیلی کاملی داری، کاجول.
عالی؟ چرنده!
تعطیلات عالی، غذای عالی، روابط عالی!
قسم میخورم! همه چیز عالی به نظر میرسه.
اونا برداشت اشتباهی دارن
به خاطر چیزایی که من تو شبکه‌های اجتماعی پست می‌کنم.
وقتی زندگی کم نور میشه و جرقه اش رو از دست میده
پست های من رنگارنگ تر میشن تا تاریکی رو روشن کنن
اما زندگی واقعی...
زندگی واقعی یه جایی پنهان شده
پشت اون پست ها.
کاجول، لطفا سعی کن بفهمی، من باهات بحث نمیکنم.
من دارم توضیح میدم!
و من به حرفات گوش نمیدم. من دارم نادیده ات میگیرم!
حداقل وقتی دارم باهات حرف میزنم نگام کن!
برای اطلاع شما، انسان ها تکامل پیدا کردن!
ما الان با گوش هامون گوش میدیم، نه با چشم هامون!
چند بار باید بهت بگم؟ حوله خیس تو رو تخت نذار!
از وقتی که من شروع به رابطه پنهانی کردم، زندگی زناشویی من واقعا بهتر شده.
منظورم اینه، همه اون غرغرها و آزردگی های زندگی زناشویی؟
همش الان از بین رفته.
من 19 سال پیش کاجول رو ملاقات کردم.
قبل از اون، من دخترهای زیادی رو ملاقات کرده بودم...
اما دست هیچکدومشون تو دست من جا نمیشد.
انگشتامون همیشه گره میخورد.
اما وقتی برای اولین بار دست های زیبای کاجول رو گرفتم،
همه چیز درست شد.
مثل یه پازل گمشده که سر جاش قرار میگیره.
بعدش چی شد؟
یه روز، بالاخره شجاعتم رو جمع کردم و بردمش قرار به مامتا موموس،
و ازش خواستگاری کردم.
بله!
کاجول، نگاه کن. دارن مامتا موموس رو خراب میکنن!
- چی؟ صدات رو نمیشنوم! - دارن خراب میکنن...
چی؟
مامتا موموس چی؟
دارن مامتا موموس، یادبود عشق ما رو خراب میکنن!
میتونی اینو ببینی؟
اوه، لعنتی!
لعنت بهش! الان وقت حرف زدنه؟!
فقط ضبطش کن!
وقتی به همدیگه عادت میکنید
هر چیز خاصی عادی میشه
قبض برق و واکسن بچه ها
قسط خونه، یه ماشین لباسشویی خراب
ما راه های زیادی پیدا کردیم که هر روز خودمونو مشغول نگه داریم
طوری که هر روز همدیگه رو مثل غریبه ها ملاقات میکنیم
حتی وقتی کنار هم تو تخت دراز کشیدیم،
چشمامون به صفحه نمایشگرهامون خیره میمونه.
میترسیم که اگه واقعا به همدیگه نگاه کنیم،
شاید دیگه چیزی برای گفتن باقی نمونه.
خیلی خوش گذشت.
من فراموشکارم.
یه بار، داشتیم از مرکز خرید می رفتیم که...
یه عکس خانوادگی توی تاج محل
روی دیوار اتاق نشیمن آویزونه.
حتی اگه گم بشه، هیچکس متوجه نمیشه.
فقط یه جای مربع شکل ازش باقی می مونه.
هیچکس دلش براش تنگ نمیشه، باور کن.
جایگاه منم تو خونه همینه، می فهمی؟
من مثل اون عکسم.
قبل از ازدواج، منم برای خودم یه رویاهایی داشتم.
ولی من همه رویاهامو کنار گذاشتم.
تا خودمو وقف رویاهای بقیه کنم.
رویاهای همه بالاخره به پرواز دراومدن.
و حالا، اونا دیگه هیچ وقتی برای من ندارن.
تنها حسرتم اینه که خیلی وقته رویاهامو سرکوب کردم...
که حتی اونا هم سرد شدن و رومو برگردوندن.
حالا فقط یه سوال تو قلبمه.
من دارم برای کی زندگی می کنم؟
بقیه زندگیمو چجوری بگذرونم؟
چون من همیشه مراقب بقیه بودم.
ولی هیچوقت یاد نگرفتم از خودم مراقبت کنم.
اینجا توی بنگلور، برای هولی تعطیل نیستیم.
فقط ما هستیم که رنگی شدیم.
باید میومدی.
خیلی خوش گذشت!
راستی، پروازم یه ساعت تاخیر داره.
- همون پسره است؟ - باشه.
آناند، درسته؟
- نه، اسمش... - آه!
همون پسره از دهلی؟
- میبینمت خونه. - باشه. خداحافظ.
خونه؟ بالاخره یه خبری میشه؟
هی! ما جدی هستیم، باشه؟
- خیلی جدی. - جدی!
اون همونه!
- غیر ممکنه. - مطمئنی؟
اون همونه، مطمئنم.
- صد در صد! مطمئنم! - صد در صد!
وای خدای من!
صد در صد... مطمئنم.
باشه، چومکی.
راستش، مطمئن نیستم.
من هیچوقت مطمئن نیستم.
من همیشه گیجم. وضعیتم نامشخصه.
این اولین مشکل منه...
و هیچ درمانی هم نداره.
من شاگرد اول کلاس بودم و بزرگترین امید خانوادم.
همه انتظار داشتن دکتر بشم.
اما بعدش فهمیدم این بدن انسان نیست که منو جذب میکنه،
بلکه رمز و رازهای ذهن.
برای همین، رشته‌ام رو به روانشناسی تغییر دادم.
ولی اونم باب میلم نبود.
آخرش همه چی رو ول کردم و رفتم MBA خوندم.
صف وایسادم، رزومه دستم. چه مسابقه موش و گربه‌ایه.
چه پیچ و خم دیوونه‌کننده‌ای.
در واقع، تنها چیزی که ازش مطمئنم اینه که
گیجم.
همیشه گیج.
مشکل دومم؟ نمیتونم با کسی روبرو بشم.
زورگیری تو مدرسه، اذیت و آزار تو دانشگاه.
دلم میخواد یه پس گردنی بهش بزنم! ولی چه کار میتونم بکنم؟
من یه ترسو ام.
مشکل سوم؟ یکم از نظر اجتماعی معذبم.
هزار تا احساس دارم و هیچ سرنخی ندارم که چطوری ابرازشون کنم
همیشه یه جنگ وحشیانه بین افکار توی سرم و کلماتی که میگم وجود داره
خدا رو شکر برای ایموجی‌ها!
که بتونم بدون اینکه چیزی بگم، یه مکالمه داشته باشم.
ولی بعد از چهار تا پیک، نمیتونم جلوی بالا آوردنم رو بگیرم.
چه آدمیه!
فکر کردیم بخاطر ما اومده بنگلور.
میدونستید اینجا تو بنگلور یه دوست دختر داره؟
- علاقه‌ای ندارم. - اسمش چیه؟
چرا اصلا باید به خودمون زحمت بدیم بفهمیم؟
اون هر سه ماه یه بار دوست دختراشو عوض میکنه.
مزخرفه.
الان دیگه ماه چهارمه.
- اون خیلی خاصه، باشه؟ - آره.
خب اسم این دختر 'خاص' چیه؟ اسمش چیه؟
- معلومه که میدونم. - یکم خجالت بکش.
اسمشو میدونم. دیوونه شدی؟
- یکم خجالت بکش. - وایسا... تو دیوونه‌ای؟
یه لحظه صبر کن...
- یه چیز شیرینه... - میوه‌ای!
سویتی!
- اوه! - دیدی!
- سویتی! - سویتی!
بچه ها، سویتی عشق زندگی منه الان.
هتل؟
نه، من تو هر شهری یه جایی رو هماهنگ کردم.
هی، گوش کن، سمت چپ نگه دار.
سمت چپ نگه دار، آره.
اون یارو رو نگاه کن!
- خب، میبینمتون بچه ها! - باشه!
خداحافظ!
- خداحافظ! - خداحافظ!
- با استایل کامل، داداش؟ - هولی مبارک، داداش!
- هولی مبارک، داداش! بزن قدش! - اینو بگیر.
زود باش آدرسو بگو! ما الان کلیه که داریم دور خودمون میچرخیم.
لباس دربیاریم؟
نه، آدرس! نه 'لباس دربیاریم'، آدرس!
- فقط زودتر بهمون بگو. - یادداشتش کن.
- ۳۰۱... - بلندتر بگو.
۳۰۱...
بهاکتی نیواس.
بهاکتی آآآ--
۳۰۱، بهاکتی نیواس.
خیابان ششم.
- جاده میلر. - جاده میلر.
- ولی... - خداحافظ!
کلیدها؟
- من خوبم. - تو کیفش بگرد.
زیر پادری؟
- کلیدها کجاست؟ - کلیدها رو پیدا کردم!
گوش کن.
- اون خیلی نازه. - ما نمیتونیم رانندگی کنیم.
ما نمیتونیم رانندگی کنیم، پس یه تاکسی خبر کن.
بله، عزیزم؟
چقدر طول میکشه؟
آره، خونه خالیه. هیچکس اینجا نیست.
هیچی دکمه دار نپوش.
باشه، عزیزم، خداحافظ.
زود باش، باشه؟ من تو حال و هوام.
خداحافظ.
الو؟
الو، شما؟
شما زنگ زدید، پس شما بگید.
چومکی کجاست؟
گوشی رو بده بهش.
داداش، من نوکرش نیستم.
تو دیگه چه کوفتی هستی؟
گوش کن، من میخوام با دوست دخترم صحبت کنم.
اون علاقه ای نداره، داداش.
ولش کن. بذار زندگیشو بکنه.
این خنده دار نیست.
اصلا چرا گوشی اون دست توئه؟ چومکی!
هیچکس نمیتونه ادعای مالکیت روح دیگری رو بکنه.
عشق واقعی برای کامل شدن به اعتماد نیاز داره.
الو!
الو، بیدار شو!
زود باش بیدار شو!
تو کی هستی؟
دزد!
خواهش میکنم!
دزد...
کمک!
دزد! دزد!
کمک...
- دزد! - وایستا!
اینجا خونتونه؟
اینجا مال شماست؟
جدی میگم، یه نگاهی به اطرافت بنداز.
- اینجا مال شماست؟ - این--
خونه من کجاست؟
زبون بدنت یه جورایی لو داد که داشتی درباره چی حرف میزدی.
اون اشاره کرد که تو ناباروری دست داره.
ناباروری؟
منظورت خیانته.
آره، خیانت.
چیز خاصی نیست. اون فقط داره وقت میگذرونه.
- وقت گذرونی... - احتمالا داره با بی حوصلگی دست و پنجه نرم میکنه، فکر کنم.
و تو داری توجیهش میکنی؟
من توجیهش نمیکنم.
هر کسی حس اخلاقیات خودشو داره.
میدونی، من واقعا برای پریا ناراحتم.
شب بخیر، مامان. شب بخیر، بابا.
- شب بخیر. - شب بخیر.
- دوستت دارم. - منم دوستت دارم.
پس، تو چیزهایی رو از من پنهان میکنی؟
میدونم تو هم میخوای وقت بگذرونی.
ببین، اگه تو انجامش بدی، منم انجامش میدم.
چی؟
ولی من که هیچ کاری نکردم، درسته؟
تو کلا داری اشتباه میکنی. 'اگه تو انجامش بدی، منم انجامش میدم.'
من فقط دارم میگم.
پارث؟
عالیه، یه دوست دختر میره، و اون یکی درست وارد میشه.
- نه، عزیزم. - بعد از من نوبت کیه؟
تو خیانتکاری!
- ببخشید، یه-- - خفه شو!
- عزیزم، اون فقط اتفاقی اینجا اومده. - اوه، عجب!
لباساش به اشتباه درآورده شدن.
تو ذات واقعیت رو نشون دادی.
- چی؟ - باورنکردنیه.
دیگه بهم زنگ نزن.
آدرست چیه؟
۳۰۱، بهاکتی آواس.
چی؟
۳۰۱، بهاکتی--
بهاکتی نیواس.
بریم.
بهاکتی آواس.
مراقب باش اونجا.
مواظب قدمت باش.
کلاه کاسکت، کلاه کاسکتم.
چی؟!
باورم نمیشه.
خواهر، این اصلا خنده دار نیست، باشه؟
خنده دار نیست.
کاجول، تو خفه شو.
- این موضوع جدیه. - وای خدا!
مامانش تا الان سه بار زنگ زده
و گفته نامزدی رو به تعویق میندازن.
مامان، بهش زنگ بزنم؟
اصلا.
نیازی به هیچ توضیحی نیست.
اون باید بهت اعتماد کنه.
کی این داستان رو باور میکنه؟
کی اشتباه بین باکتی آواس و باکتی نیواس رو باور میکنه؟
چومکی، تو تنها کسی هستی که میتونه از پسش بربیاد.
- این خنده دار نیست! - یه ایده دارم.
آناند رو ببر باکتی آواس.
- اسمش باکتی نیواسه، مامان. - هرچی.
اونو ببر اونجا، با چشمای خودش میبینه
و باورت میکنه.
چومکی، تو این کارو نمیکنی.
آناند باید بهت اعتماد کنه.
شما دوتا قراره با هم زندگی کنید!
کاجول، گمراهش نکن.
مامان، من موافقم، باید یه کاری بکنیم.
اونو ببر اونجا. خودش میبینه.
مشکلی پیش نمیومد
- اگه قانع کردنش اینقدر آسون بود. - چه آدم عوضیه، میدونی؟
فقط تمومش کنید.
باشه، صبر کنید. باید باهاش حرف بزنم؟
بچه ها، لطفا تمومش کنید.
انقدر بهش اهمیت ندید.
من باهاش حرف میزنم، قشنگ توضیح میدم، و اون میفهمه.
چومکی، به حرفش گوش نده. گوش کن، دارم بهت میگم.
نه، فکر کنم من باید باهاش حرف بزنم.
من درستش میکنم.
نه، چومکی، فقط به من گوش کن.
یه لحظه، اول تو به من گوش کن.
- کاجول، تو دخالت نکن. - من درستش میکنم.
تو لازم نیست این کارو بکنی. این چیزیه که دارم سعی میکنم بگم!
میشه من یه چیزی بگم، بچه ها؟
بذارید خودش تصمیم بگیره.
- خودش تصمیم میگیره، مامان. من فقط دارم بهش میگم. - بذارید من تصمیم بگیرم.
- تو فقط باید... - من نمیتونم از پس دو تا مادر همزمان بربیام.
- اون تو همه چی دخالت میکنه. - باشه، خداحافظ.
من درستش میکنم.
- خداحافظ. - خداحافظ.
- هی، تو! - مواظب باش.
- چیه؟ - میخواستی از روم رد شی؟
تو برگرد داخل.
بابا!
نمیتونی چراغ رو ببینی؟
فقط ساکت باش و بیا تو!
- به من نگاه کن، تو داشتی سعی می‌کردی... - بابا، بیا تو.
- نه، من نداشتم! - زود باش.
- بابا! - دارم میام!
میای یا بیام پایین؟
- برو دیگه. - بابا.
- دارم میام! - بابا!
- باشه، برو. - فقط بیا تو دیگه!
چرا این کارو می‌کنی؟ جلوی همه منو دعوا می‌کنی؟
چرا هی از این کارا می‌کنی؟
اگه تو نکنی، منم مجبور نیستم دعوات کنم.
اینم قرص‌هات.
یادت نره بخوری.
چیز دیگه‌ای هم هست؟
فقط ماشین لباسشویی رو خاموش کن.
لازم نیست لباس‌ها رو خشک کنی.
و چند تا دعوت‌نامه هم داری.
هر وقت تونستی یه نگاهی بهشون بنداز. امروز دیر میام.
اوه، شارژرت رو جا گذاشتی.
من به خاطر تو همه چی رو فراموش می‌کنم.
پس اینم تقصیر منه؟
آره، معلومه که هست.
من دیگه کیو دارم؟
اعلام می‌کند پرواز...
الو؟ شما؟
از تمامی مسافران تقاضا می‌شود به سمت گیت مربوطه مراجعه کنند...
کی؟
باشه. خب، شما کی هستید؟
دوست زنت.
و من چی؟
شوهر دوست من.
همونی که منو رسوند خونه.
با موتورش؟
همونی که باهاش تلفنی حرف زدی؟
- کی؟ - آناند!
- باشه، پس من هر دو هستم. - بله.
باشه.
خوبه. عالیه.
باشه، پس نقشه چیه؟
امشب همکارام یه مهمونی دارن.
خیلی خب.
پس تو و زنت، یعنی دوست من،
به من و آناند برمی‌خورید.
باشه؟
اینطوری شک‌هاش برطرف میشه.
اونم می‌بینه که ما کاری نکردیم...
آره، آره، فهمیدم.
اگه اینقدر مشکوکه، چرا ولش نمی‌کنی؟
من نظر در مورد رابطه‌م نخواستم.
اگه نمی‌تونی کمکم کنی، پس...
ولی کی قراره همسر من بشه؟
کسی رو در نظر داری؟
مجرد، زیر ۲۵ سال، و زیبا؟
کسی رو میشناسی؟
باشه، خودم درستش می کنم.
در این بین، یه پرواز و هتل برام رزرو کن.
- بیزینس کلاس، البته. - انجام شد.
من فقط تو هتل های پنج ستاره میمونم.
هی، شروتی...
پس ما یه زوجیم.
چومکی با ما بود. ما حسابی حال کردیم.
و اسم رئیس من آننده، و تو ازش متنفری.
بله، بله.
من همه دوستای چومکی رو میشناسم،
ولی تا حالا اسم شما دو تا رو نشنیده بودم.
شروتی.
اون همکاره. من در موردش بهت گفتم.
بله.
شروتی چی؟
شوکل.
و شما؟
پارت ناکول ساهاادف.
صبر کن، تو شوکل هستی و اون ساهاادف؟
گیج کننده است، درسته؟
دیروز حتی گیج کننده تر هم بود.
- خب ما... - ننوش، ننوش.
- تو واقعا نباید دیگه بنوشی. - من خوبم.
- تو خوب نیستی. - آره، دقیقا.
همین اتفاق دیروز هم افتاد، درسته؟
خیلی خجالت آوره.
شما نگفتید چیکار می کنید.
خب، هدف من اینه که نوبل سبز ۲۰۲۵ رو ببرم.
من دارم روی جذب و ادغام خودکار کار می کنم
از نیروی حیات کیهانی برای آبیاری خودکار و پایداری
وضعیت انسانی.
اساساً، من فتوسنتز انسانی رو اختراع کردم.
چی؟
درخت ها...
تا حالا دیدی درختا کار کنن؟
توسط رئیسشون توبیخ بشن؟
- نه. - چرا؟
چون درختا خودشون غذاشونو درست می کنن.
خب، نیاز اساسی انسان ها چیه؟
غذا، درسته؟
پس، ما باید مثل درختا بشیم.
- چطوری؟ - یه فرآیند خیلی ساده است.
زود بیدار شو، رو به خورشید وایسا،
و یه دستتو بالا ببر.
این مثل یه آنتن عمل می کنه.
دست دیگتو اینجا پایین بذار.
نگاه کن پایین، نشونه بگیر و روی پاهات جیش کن.
باید خودت رو با آب خودت تغذیه کنی.
همینه. فتوسنتز انسانی.
غذای خودت رو تولید کن.
ایده همینه.
داره شوخی میکنه.
اون در واقع یه بلاگر سفره.
اون 150,000 دنبال کننده داره.
اون یه حس شوخ طبعی عجیبی داره،
ولی آدم خوبیه.
اون قلب بزرگی داره.
آره، نمیتونم بهت نشون بدم چی از قلبم بزرگتره.
زشته پارث.
یه شوخیه.
مغز، بچه ها. شما ذهن های کثیفی دارید.
این در واقع یه رسم تو گروه ماست.
ما همه داستان های عشقمون رو به صورت موزیکال به اشتراک میذاریم.
فقط صبر کن. بهت خوش میگذره!
خب، گوش کن، این چیزیه که اتفاق افتاد...
ما یه زوجیم، میدونی.
و چومکی با ما بود.
اسم رئیس من هم آناند هست.
پارث واقعا ازش متنفره.
خب، تو خودش،
اون تلفن تو رو برداشت و گند زد به کارت.
هم تیندر و هم آیل پروفایل ما رو مچ کردن
بیوگرافی اون خاص بود و شعاعش در یک مایلی
بعد از 52 بار لایک کردن این معجزه رخ داد
من کاملا ارزشش رو داشتم، باشه؟
مسکان دعا وارد زندگی من شد تا اون رو برای همیشه تغییر بده
اولین باری که لبخند پهن اون رو دیدم
و سیم های دندونیش درست مثل مال من میدرخشید
سعی کردیم همدیگه رو ببوسیم، ولی گیر افتادیم
سیم های دندونیمون گره خورد، و ما رو تو یه وضعیت پریشانی دیوانه وار قرار داد
چه منظره شوکه کننده ای بود
که حتی دندونپزشک هم از ترس خشکش زد.
اون موقع اون بود، و الان اینه.
ما سه ساله که با همیم.
ولی اون هنوز تیندر رو پاک نکرده،
چون اگه یکی بهتر پیدا کنه چی!
این فقط نتفلیکس و استراحت کردنه؟
نمیدونم مردم چطوری وقت خالی میکنن تو روزهای هفته.
نمیفهمم.
- منم نمیفهمم، داداش. - دقیقا!
نمیدونم!
من کل وقت دنیا رو دارم، داداش.
یه لحظه صبر کن.
داری سعی میکنی از من تقلید کنی، درسته؟
- نه داداش، فقط دارم ورزش میکنم. - میدونم داری تقلید میکنی.
ماشینم اینجاست.
- چیکار می تونم بکنم؟ یه عادت قدیمیه. - نه...
شماره منو ذخیره کردی؟
آره، البته.
نشونم بده.
نشونم بده؟
دارم پاکش می کنم. خیلی متاسفم.
لطفا ناراحت نشو.
- خداحافظ. - خداحافظ.
- چومکی!
خداحافظ.
- خداحافظ. - خداحافظ.
آره، خداحافظ.
احساس می کنی کارت ساخته ست؟
اون شماره اش رو پاک کرد!
- این خیلی خجالت آوره! - دیوونه کننده ست.
ولی...
بریم.
- نه. - چرا؟
پارث! تو خیلی شیطونی.
شوهر بازیگوش
هی، سیری.
من 15 سالمه.
چطوری بفهمم که از دخترا خوشم میاد یا پسرا؟
در سن 15 سالگی، کاملا طبیعیه که هویت جنسی خودت رو کشف کنی.
این یه سفر شخصیه، و ممکنه زمان ببره.
به چی نگاه می کنی؟
دستم.
داره شبیه دست پدرم میشه.
همون چروک ها روی انگشت ها...
همون خطوط ضربدری روی کف دست.
حس می کنم زندگیم داره تبدیل به زندگی اون میشه.
می دونی، اون یه خواننده فوق العاده بود.
اما یه زندگی خیلی معمولی داشت.
یه شغل معمولی، یه درآمد معمولی.
چرا؟ چون داشت منو بزرگ می کرد.
مجبور بود خونه رو سرپا نگه داره.
و بعدش؟
بعدش چی؟
بعدش...
پدر فوق العاده.
خواننده ناشناخته.
یه زندگی خیلی معمولی،
و یه مرگ بی سروصدا.
چرا داری دور خودت می چرخی؟
فقط بگو.
اینقدرها هم آسون نیست.
چی آسون نیست؟
اگه بگم، حس بدی پیدا می کنی.
تو کارت رو ترک کردی.
حس می کنم تو یه حلقه گیر افتادم.
و من باید تا ابد همینطور ادامه بدم.
راحت نبودی...
با بنگلور-دهلی، راه دور.
من فقط یه کار رو ترک نکردم،
من حرفه‌ام رو قربانی کردم.
آکاش...
میدونی وقتی آواز میخونی چشمات رو میبندی؟
انگار به دنیای دیگه‌ای سفر میکنی.
جایی که تو بهش تعلق داری اونجاست.
من نمیدونم اون 'لالالند' کوفتی کجاست.
میدونم...
و اون دنیا ناپدید میشه.
اگه سعی کنیم این دنیای جدید رو اینجا بسازیم.
نمیدونم که اصلا بهش میرسیم یا نه.
حداقل یه بار امتحانش کن.
وگرنه تا آخر عمر پشیمون میشی.
نمیدونم.
معلومه که میدونی.
هردومون میدونیم.
میدونی چیه؟
این...
این میتونه صبر کنه.
-برای تاثیر گذاشتن یک آه - اینجا امضا کنید.
کی زنده میمونه تا ببینه همه چی درست میشه؟
خانم، فقط اینو عوض کنید و کیفتون رو به من بدید.
صدها دهان وحشی
-درون هر موج دروغ میگویند - دو دقیقه دیگه برمیگردم.
ببینید این ذره تا چه حد تحمل میکنه تا
تبدیل به مروارید بشه
آسمان و زمین ثابت ایستادند تا طلوع آفتاب
من مکث کردم، شما هم باید همینطور صبر کنید تا اوضاع درست بشه
وقتی با تو هستم، فاصله‌ها از بین میرن
با کلمات چی میشه گفت؟ بذارید تا تصمیم گرفته بشه صبر کنیم
- مونتی! - بیا برای عکس.
دارم میام.
همه اینجا هستن؟
- مطمئنی؟ - صد در صد، قربان.
به رودریگز نگاه کن. اون چهار سال پیش کارش رو ترک کرد.
میخواست یه رمان بنویسه.
آخرش پولاش تموم شد.
تو هم باید یه شانسی بهش بدی.
چرا یه ماه مرخصی نمیگیری و امتحانش نمیکنی؟
تور ایمنی انگیزه رو از بین میبره، قربان.
من ریسک میکنم.
بله، قطعا. میتونم هفته بعد شروع کنم.
بله، قربان. این بار آماده‌ام روی حرفه‌ام تمرکز کنم.
و ممنونم که منو برگردوندید.
آیا ما در احاطه جواب ها هستیم یا جواب ها دست نیافتنی اند؟
آیا ما در سوالات غرق می شویم یا سوالات سرکوب می شوند؟
اول برام یه خونه پیدا کن
چرا نور در هر دو پنهان می شود؟ به من بگو، خواهی گفت؟
احاطه شده و تحت فشار نور پنهان می شود تا اینکه تمام شود
- آسمون... - سلام.
- و زمین بی حرکت ایستاد... - سلام.
- بفرمایید. - اینو ببین، چطوره؟
بفرمایید. صحبت کنید.
منظره رو به ما نشون بده.
خوبه.
تا طلوع آفتاب...
همه نشانه ها اونجا هستند.
فکر نمی کنی؟ ممکنه باشه.
عزیزم، داری چیکار می کنی؟
بذارش روی میز. باید بتونیم صفحه رو ببینیم.
یا داری سعی می کنی چیزی رو پنهان کنی؟
با کلمات چی میشه گفت؟ بیا تا زمانیکه تصمیم گرفته بشه صبر کنیم
- شروتی، سلام! - سلام، چطوری؟
- ریتو؟ - من خوبم!
- همه چی حاضره؟ - بله، قربان...
قربان، فقط...
من نیاز دارم...
- سلام. - شروتی، آمی رو ملاقات کن.
اون فیلمبردار جدیدتونه.
- سلام. - سلام.
- شروتی، درسته؟ - شروتی.
آمی.
از ملاقاتت خوشبختم.
من از زندگی پرسیدم،
"آدرس شما چیه؟"
زندگی گفت: "اولین پیچ به راست رو برو، بعد برو گم شو!"
من بی حرکت ایستادم، و زمین شروع به حرکت کرد.
چی شد؟
- آماده ای؟ - قربان، این آکاشه،
- همون پسری که بهتون گفتم. - آکاش!
- شنیدم کارت رو ترک کردی. - آره.
یا انجامش بده یا بمیر؟
من چند تا آهنگ ساختم دوست دارم که شما بشنوید.
خیلی خب، برام بفرستشون.
واتساپشون کن.
- شماره منو بهش بده. - بله، قربان.
قربان، اگه می تونستم اونارو به صورت زنده اجرا کنم، خیلی عالی می شد.
وقتی وقت داشته باشم گوش می دم، باشه؟ با ذهنی آزاد.
بهشون گوش می دم. فقط بفرستشون.
بهش بچسب. رهاش نکن.
مسیرهای من دیگر نمی دانند که مسیر تو قطعا دروغ است
شهر من دیگر مال تو نیست
امروز روز دهم است و دانشجویان هنوز با قدرت به اعتراضات ادامه می دهند.
اما مسئول امتحانات کشوری...
زندگی پیچیده به نظر می رسد، مانند گم شدن در افکار حتی با بهار، شادی آورده نمی شود
ما هر روز قدم به قدم از هم دور می شویم تا اینکه تمام اعتماد از بین می رود
آسمان و زمین بی حرکت ایستادند
تا طلوع آفتاب
همانطور که من مکث کرده ام، تو هم باید صبر کنی تا اوضاع درست شود
من با تو زندگی می کنم و می میرم، در حالی که فاصله بیشتر و بیشتر می شود
چه چیزی با کلمات بگوییم؟ بیایید تا زمان تصمیم گیری صبر کنیم
تا اوضاع درست شود
سلام.
هی.
مجرد یا متاهل؟
اول تو.
متاهل و خسته.
این داستان هر خانه و خانواده ای است.
منم همینطور.
چرا؟ همسرت خسته کننده است؟
بله، بله. کمی.
شوهرت چطور؟
او الان در همین اتاق است.
اوه، بیچاره.
همدردی نکن، او یک آدم متقلب است.
اوه، متاسفم.
حالت چطوره؟ این اولین رابطه توئه؟
هی، 'WBU' در پیام متنی به چه معناست؟
تو چطور؟!
باشه.
آیا ما داریم رابطه برقرار می کنیم؟
نه، من فقط اینجا دنبال خواهر و برادر می گردم.
تو خیلی بامزه ای.
خسته کننده نیستم، درسته؟ مثل همسرت؟
تو اصلا شبیه اون نیستی.
الان چه شکلی هستی؟
رومئو و ژولیت ما دوستتون داریم
- تموم شد؟ - آره.
روهان!
سلام، عمو.
کی برگشتی؟
پریروز.
و حالا، بعد از دو روز کامل، داری پیدات میشه؟
خب...
بانتو، فردا برگرد. برو.
باشه، فردا می بینمت.
اگر آبیر با ما بود،
مستقیم از فرودگاه میومدی.
خب...
نمی تونستم از این سفر اجتناب کنم.
چند تا کار هست که باید تمومشون کنم.
چند روز می مونی؟
آره، حدود هشت تا ده روز.
این بار که برم،
احتمالا تا چند سال دیگه برنمی گردم.
بابا، من دارم میرم.
تو هم مگه قرار نبود جایی بری؟
روهان تو رو میرسونه.
نه بابا، من قبلاً تاکسی رزرو کردم.
- عمو، منم دیگه باید برم. - باشه، برو.
- قبل از رفتن میام میبینمت. - باشه.
مواظب خودت باش.
ژینوک! ژینوک! چی میخوای؟
میتونستی فقط یه زنگ بزنی و بگی نظرت عوض شده.
من با عجله از لندن اومدم...
که فقط تنها برگردم؟
روهان، لطفا منو تحت فشار نذار.
ما نمیتونیم با هم باشیم.
چرا که نه؟
ژینوک!
یکی از دوستام ازت خوشش میاد.
دوست؟
کدوم دوست؟
فقط بهش جواب بده.
اون منتظره.
تو منو به دردسر میندازی.
الو؟ آقا، سلام.
هی، پسر بمبئی. چه خبر؟ آهنگساز شدی؟
هیچی، فقط دارم برای تبلیغات موسیقی میسازم.
چی؟
فقط برای زنده موندن.
یه پولی ازش در میارم.
اگه مشکل مالی داری، برگرد.
یه موقعیت شغلی برنامه نویس ارشد داریم.
فقط فکر کردم قبل از شروع مصاحبه ها باید از خودمون بپرسم.
آها، باشه.
با 20 درصد افزایش حقوق همراهه.
ممنون. باشه.
بهش فکر کن و بهم زنگ بزن.
هیچ ایده ای ندارم داره چیکار میکنه.
نگاه کن، فقط داره نشون میده 'در حال نوشتن'.
فقط بهش زنگ بزن دیگه.
اگه میخواست حرف بزنه، زنگ میزد.
چرا اینقدر مغروری، مرد؟
غرور نیست.
بعضی چیزا رو نمیشه تلفنی گفت.
تو پیام راحت تره.
احتمالا به خاطر همینه که پیام میده.
شروتی، دیگه ناهارتو جا نذار!
اوه! خیلی ممنونم.
ساعت 8 صبح میام دنبالت.
الو؟ هی، داداش.
گوش کن، پارث.
داداش، دیگه بسه این همه تعلیق.
تو یه عالمه وقته داری تایپ میکنی.
- صبر کن، تو با شروتی هستی؟ - من همیشه خیلی فراموشکارم
آره. میخوای گوشی رو بدم بهش؟
نه. نه، بعدا باهات حرف میزنم.
- دارن صدام میکنن برم داخل. - باشه.
- خداحافظ. - خداحافظ.
خداحافظ.
تعویض ناهار.
پس، اون پدر مجرده؟
آره.
چی؟
هیچی.
یه چیزی بگو.
ببین، منطق من خیلی ساده‌ست.
همه لیاقت اینو دارن که خوشحال باشن.
هر کاری که لازمه انجام بده تا این اتفاق بیفته.
فقط تو این راه به کسی آسیب نزن.
فکر کنم واقعا از این پسره خوشم میاد.
یه عالمه مسئولیت داره،
ولی هنوز خیلی مرتبه، اصلا خسته کننده نیست، و واقعا...
پارت!
ببخشید.
عشق مدرن خیلی گیج کننده‌ست.
مثل یه دوسای ماسالا شزوآن چینی پنیریه.
یه چیزایی از چنای داره تا خود چین،
ولی واقعا به هیچ جا تعلق نداره.
لطفا نخند.
بیشتر از اینی که هستم خجالتم نده.
خب، اصالتا اهل کجایی، دهلی یا بنگلور؟
در واقع، پونه.
ولی من تو دهلی کار میکنم.
و دفتر مرکزی شرکت من تو بنگلوره.
- آه، فهمیدم. - پس، من باید سالی یه بار برم اونجا.
اون موقع‌ست که...
تو؟
تو تئاتر کار میکنی، درسته؟
تکلیف!
من فقط برای گذروندن وقت تئاتر کار میکنم.
من در واقع در حال حاضر دارم روی تثبیت
سلول های فولیکولی برای اپیتلیال...
باشه، فهمیدم.
اساسا، من دارم سعی میکنم یه راهی پیدا کنم تا موهای سینه مردها رو برای همیشه از بین ببرم.
سینه صاف دوست داری؟ چیزیه که تو دوست داری؟
درها از سمت چپ باز می شوند.
من تو منابع انسانی‌ام.
پشیمانی انسانی؟
بزن و در رو؟
به سختی مرتبط؟
ببخشید.
تو و عشقت با هم کار می کنید؟
آره.
راستش، من نامزد کردم.
به زودی عروسی می کنیم.
چرا دارید ازدواج می کنید؟
من از با او بودن خوشم میاد.
اون مثل منطقه امن منه.
در روانشناسی رفتاری، به این میگن 'سندروم دمپایی روفرشی'.
- چی؟ - دمپایی روفرشی رو می دونی؟
اونا کاملا کهنه شدن،
ولی ما هنوزم می پوشیمشون.
چون راحتن.
بهشون عادت کردیم.
و اونارو دور نمی اندازیم
تا وقتی که باعث بشن سُر بخوریم و بیفتیم.
خب، تو اینجا چیکار می کنی؟
رابطه گذرا--
کاوشِ ناکاویده ها. تو چی؟
برای گرفتن-- دنبال یه چیزی می گردم.
تو اون نامه رو نوشتی، درسته؟
منم ازت خوشم میاد.
نگاه کن، این چیه؟ چطوری سیاه شد؟
در میاد.
پس این خط زندگیه.
- سلام. - سلام.
- سرت شلوغه؟ - نه، بفرمایید.
یه مدته دارم بهت پیام میدم.
ببخشید، ندیدمشون.
خوبی؟ چی شده؟
آره...
خب، سمیر زنگ زد.
داره بهم ترفیع با 20 درصد افزایش حقوق پیشنهاد میده.
تا امشب جواب می خواد.
خب، تو چی گفتی؟
هیچ چیز درست پیش نمیره، شروتی.
دارم برای لعنتی میله های آهنی آهنگ تبلیغاتی می سازم.
من دیگه تموم کردم.
اینجا، همه چیز با پارتی بازی پیش میره، و من هیچ پارتی ای ندارم.
به چی نگاه می کنی؟
هیچکس.
خب، چی تصمیم گرفتی؟
فکر کنم باید این کار رو قبول کنم.
تو چی فکر می کنی؟
تو که تصمیمتو گرفتی. چرا از من می پرسی؟
شروتی، دارم می پرسم چون این باید تصمیم ما باشه.
نه، این تصمیم توئه، و تصمیم درستیه.
منطقیه.
تو چی؟
من؟ من تو دهلی می مونم.
منم دارم ترفیع می گیرم.
کار درستی کردی که استعفا دادی.
حق با تو بود وقتی گفتی معمولی هستی.
مثل پدرت.
میدونی مشکلت چیه؟
نمیدونی از زندگی چی میخوای.
بعدا باهات حرف میزنم.
باید برم.
مایا اسم واقعیتِ؟
نه. تو چی؟ تو واقعا فرمانده بال هستی؟
نه.
حداقل با اسم های الکی، اینجا میتونیم خودمونی باشیم.
درسته. میتونم چیزایی رو بهت بگم که هیچوقت به شوهرم نمیگم.
سلام، عزیزم!
سلام خاله، وقت داری؟
برای تو، همیشه وقت دارم.
میدونی، دوست من، آنایا...
خیلی گیج شده.
نمیتونه بفهمه که علایقش چی هست.
این یه سردرگمیه که اینترنت باعثش شده.
شماها تو این سن کمِ ۱۵ سالگی، چیزایی رو دیدین
که ما شاید تا ۲۵ سالگی هم ندیده بودیم.
لطفا فقط به من بگو، اون خیلی ناراحته.
بهش بگو نگران نباشه.
آدم وقتی زمانش برسه، میفهمه.
ولی...
از کجا بفهمه؟ منظورم اینه، از کجا رسما بفهمه؟
خیلی ساده است.
یه روز، یه دختر رو میبوسه،
و اگه حس کنه تو دلش پروانه ها دارن پرواز میکنن،
پس دخترا رو دوست داره.
و اگه، وقتی یه پسر رو میبوسه،
حس کنه داره معلق میشه،
پس متفاوته.
یا شاید هردو.
ولی 'دوستت' میفهمه.
ولی، خاله، این...
علم چی؟
عزیزم، تست بوسه.
این قدیمی ترین علمیه که وجود داره.
پیهو، وقتی زمانش برسه میفهمی.
باشه؟ فقط ریلکس باش.
باشه، خداحافظ.
خداحافظ.
ژینوک!
این نامه دعوت به مصاحبه توئه.
دانشگاه من میخواد باهات مصاحبه کنه.
بخاطر من این کارو نکن...
بخاطر خودت انجامش بده.
مراقب خودت باش.
ژینوک، دوستت دارم!
و میدونم تو هم منو دوست داری.
اگه واقعا اینجا خوشحال بودی، اصرار نمیکردم. ژینوک!
جشن دیدار دوباره همکلاسی ها؟
اصلا چه دلیلی داره آدم بره؟ اتلاف وقته.
همه فقط یه جا وایمیستن
و از زندگیشون تعریف میکنن.
نه، دوستای من اینطوری نیستن.
لازم نیست تو بیای، خودم میرم.
تنهایی؟
آخرین بار کی تنهایی جایی رفتی؟
اصلا تو تا حالا بهم این فرصت رو دادی؟
قضیه رو بزرگش نکن.
تو نمیری، حرف آخر.
چومکی دو ماه دیگه عروسیشه.
کلی کار داریم که باید انجام بدیم.
قرن هاست که اینطوری بوده. بارها و بارها.
این چیزیه که اتفاق میفته، دوست من،
وقتی نادان ها حکومت میکنن.
وقتی یه آدم بیخود دستور میده.
سر از روی ناچاری خم میشه.
در حالی که یه خشم ساکت و لرزان شروع به درخشش میکنه.
میدونستم میای.
یه چیز نایابی بین ما دوتا هست.
وقتی دستایی که خورشید رو نگه میدارن برای خلق کردن همسو میشن،
اونوقته که این اتفاق میفته.
تو این نمایشنامه رو نوشتی؟
راستشو بگو.
اوه، خانم،
شما که منو اصلا نمیشناسید.
وقت بذارید، کم کم منو بشناسید.
من مثل پیازم، لایه های زیادی داره که باید باز بشن.
یه چیزی بهم بگو...
من شانسی دارم؟
نه.
- چی؟ - اصلا هیچ شانسی نداری.
پس فایده نداره سعی کنم شما رو تحت تاثیر قرار بدم؟
مطمئنی؟
- حرف آخرته؟ - آره.
خیله خب، پس بذار یه کاری کنیم و از این شب لذت ببریم.
من نمیتونم نوشیدنی بخورم.
کنترلم رو از دست میدم. تبدیل به یه آدم بهم ریخته میشم.
هیچکس برای حفظ کنترل نوشیدنی نمیخوره.
و تاریخ گواهی میده،
من از زن هایی که اوکی نیستن سوء استفاده نمیکنم، باشه؟
- ببخشید آقا. سفارشتون؟ - نه؟ باشه.
- فقط یه نوشیدنی و یه نوشابه. - باشه.
بله.
با اولد مانک.
باشه.
دارم میمیرم از اشتیاق برای دیدنت.
منم همینطور.
میشه الان همدیگه رو ببینیم؟
حتما. کجا؟
کافی شاپ بمبئی؟ دو دقیقه با خونه من فاصله داره.
اوه،
اگه از بالکن بپرم، دقیقا جلوی درش فرود میام.
عالیه. پس میبینمت.
لحظه شماری میکنم!
الو؟ سکته قلبی؟
دارم میام. بیرون بخش مراقبت های ویژه منتظرم باش.
تو راه ام.
- آره. - بگو.
- چی؟ - نرخ روابطت چقدره؟
سالانه چند تا رابطه داری؟
حدود سه چهار تا، حتی اگه نخوام...
- فقط اتفاق میفتن. - عجب!
- چی؟ - و با همشون...
با همشون کنار میای؟
وقتی بیکارم خیلی باحاله!
- همه اینو میگن. - دیوونه.
- زود باش، بگو دیگه. - چی؟ آره!
وگرنه چه فایده ای داره؟
منظورم اینه که، حتما قبلا عاشق شدی، درسته؟
با یه نفر، یه جایی؟
ولی از کجا میدونی که عشقه؟
منظورت چیه؟
این حس...
قلبت تند میزنه،
نمیتونی بخوابی، گرسنه نیستی...
این عشقه یا فقط سوء هاضمه؟
چی؟!
- میدونی چی میگم؟ - نه.
فرض کن که عاشق شدم،
از کجا بفهمم که اون همون یه نفره؟
مثلا... باشه،
تو از کجا فهمیدی که آناند همون یه نفره؟
دیدی، یه مکث کردی.
بیا خونمون.
با پدر و مادرم، خواهرم و شوهرش آشنا شو...
اونا خیلی خوشحالن.
به نظر میاد تو زندگیشون خیلی خوشحالن.
شاید فقط دارن تظاهر میکنن.
ببین، تا جایی که من دیدم، تنها چیزی که ازدواج حتما
بهت یاد میده بازیگریه.
مثل یه باد وحشی مثل یه بادبادک بی نخ
آزادش کن و ببین چطور میچرخه
- شیطونه، بازیگوشه - سلام. کجایی؟
دارم میبینمت.
- یه روز منو میکشه. - تو پیراهن آبی پوشیدی، درسته؟
وعده هاشو فراموش میکنه خاطرات قدیمی رو فراموش میکنه
هیجان زده شد و همه حواسش رو از دست داد
مثل یه آهنگ شیرین
- مثل یه قالب صابون خیس - چرا نمیتونم ببینمت؟
از دستم سُر میخوره و در میره
ببخشید. شوهرم اینجاست.
- مجبور شدم برم. - دوباره شروع شد
- قلبم دوباره سُر میخوره - اول ایمنی.
ولی حالا که دیدمت، لحظه شماری میکنم برای دیدنت.
خصوصی. فقط من و تو.
و روزهام رنگ خاکستری میگیرن
پس آناند هیچ شانسی نداشت اگه اهل پونه نبود!
خب که چی؟
- عشق هم یه کم برنامه ریزی میخواد. - برنامه ریزی!
- همه چیز برای تو برنامه ریزیه. - بله!
- اول عشق، بعد ازدواج، بعد بچه ها. - بله.
ببین، آخرش، تهش میشه تولید مثل.
چی میگی؟
- همه چیز درباره رابطس. - چی؟!
قرار، انتظار، ازدواج شیفتگی، دلشکستگی
عشق و اینا، همش بهونه است
همه چیز درباره رابطس
مزخرفه.
خفه شو.
همه اش همینه
یه دسرِ.
- عشق غذای اصلیه - اشتباه میکنی
- من میخوام... - سوء هاضمه.
- پایان خوش - پایان خوش
برای داستان عشق من
منم یه پایان خوش میخوام،
ولی فقط از اون مدلی که تو ماساژ درمانی ها میدن.
انقدر بچه نباش، باشه؟
- به یه شرط، - چی؟
تو آناند رو ول کن، منم بچه بازی رو تموم میکنم، باشه؟
تو درباره اون چی میدونی؟
زیاد نه.
شونه هاشو میندازه بالا، همیشه مردده
"نمیدونم، شاید، احتمالا"
همیشه گیجه هیچی رو نفهمیده
میشه خفه شی؟
اون شونه هاشو بالا نمیندازه؟
میندازه، خب؟
اون همونیه که بهش میگن "آدم نمیدونم".
وقتی که بیشتر از همیشه بهش نیاز داشته باشی،
فقط شونه هاشو میندازه بالا و میگه، "نمیدونم،" و میره.
میگه، "نمیدونم!"
خیلی باهوشی؟
نیستی.
تو یه مرد بچه ای که از تعهد میترسه!
تو ترسویی. تو یه بزدلی!
به خاطر همینه که...
تو با احساسات دیگران بازی می‌کنی!
چون حتی نمی‌تونی با احساسات خودت روبرو بشی.
یه بچه مرد ترسو.
روزی که دختر مناسب رو ملاقات کنی، همه‌ی ایده‌هات
از سرت می‌پرن، درست مثل آب خوردن.
اونوقت همدیگه رو می‌بینیم و حرف می‌زنیم.
دوباره شروع شد
قلبم دوباره می‌لغزه
شب‌هام دارن از دست میرن
و روزهام خاکستری میشن
کاجول، بسه دیگه. داری زیاده‌روی می‌کنی.
نه، می‌خوام ببینم تا کجا پیش میره.
فقط ببین.
چی...؟!
اون میخواد ملاقات کنه.
اون میخواد ملاقات کنه؟
تو یه هتل؟
تو یه هتل.
آنلاین؟
آنلاین.
از کی تا حالا؟
باورم نمیشه یه مچ پیدا کرده!
فقط یه مچ نه. چندتا مچ.
تو هشت ماه، هفت تا شکار کردم.
چطوری؟!
من تو محدودیت‌های تعیین شده موندم
- من هیچوقت از خط قرمز رد نشدم - نه.
من قصرهای زیادی تو هوا ساختم ولی هیچوقت واردشون نشدم
من این آهنگ‌ها رو تو ذهنم پنهون کردم ولی هیچوقت با فلوت ننواختمشون
تا کی میخوای فلوتت رو تنهایی بنوازی؟
یه جایی باید اجازه بدی یکی دیگه هم شانس خودشو امتحان کنه
چرا به یه شوهر زن‌ذلیل بودن قانع باشی؟
مرغ همسایه غازه وقتشه یه امتحانی بکنی
ما برای زن و بچه‌هامون زندگی می‌کنیم و می‌میریم
حداقل چیزی که لیاقتش رو داریم لذت خیانته
یه همچین مجوز یا پروانه‌ای صادر کن
که به مردای متاهل اجازه بده بدون عذاب وجدان خیانت کنن
قلبم هر چی دلش بخواد انجام میده
نمیدونه چجوری یه راه راست رو دنبال کنه
دنبال توهمات خودش میره
مال منه، ولی منو نادیده میگیره
دوباره اینجا میلغزه و میفته
دیگه نمیدونه چجوری متوقف شه
میفته، سقوط میکنه، بلند میشه و اوج میگیره
ذاتش درماندگیه، بیشتر میخواد
من تو حمومم.
در بازه.
لطفا بیا تو.
گوش کن، من لباس نپوشیدم.
میشه لطفا برگردی و چشمات رو ببندی؟
چشمات بسته‌ست؟
- بله. تموم شد. - بیا.
هی، داری چیکار می‌کنی؟
بیا اول حرف بزنیم، بعدش می‌تونیم...
می‌دونی، من تا حالا با کسی غیر از زنم لخت نبودم.
- برای همین یکم معذبم. - برو بریم.
الو؟
وایسا.
صبر کن.
- کلیدام! - بله، قربان.
این قلب چی؟
قلب من چی؟
پس...
- این قلب چی؟ - بیا.
قلب من چی؟
ببخشید، من هنوز سر کارم.
وقتی رسیدم خونه بهت زنگ می‌زنم. خداحافظ.
میخوای برسونمت خونه؟
نه، دوستم میاد دنبالم. ببخشید. خداحافظ.
آخرین باری که دیدمت، درست همینجا بودی
بعد چرخیدم و دیگه اونجا نبودی
چرا انقدر دوری با اینکه مال منی؟
بگو چرا؟
- یادم بده چجوری عاشقت باشم - آسانسور رو نگه دار.
کجا داری میری؟
خونه مادربزرگ.
یا یادم بده چجوری بدون تو زندگی کنم
بابا، برچسبت...
- چرا انقدر دوری - برو کنار!
با اینکه مال منی؟
- بگو چرا؟ - مامان! داری چیکار می‌کنی؟!
قلب من چی؟
اگه قلب تو قلبه، پس قلب منم قلبه، مگه نه؟
الو؟ سلام!
دارم از دستشویی میام بیرون. دو دقیقه دیگه بهت زنگ می‌زنم.
باشه، خداحافظ.
آکاش.
کجا بودی؟
- راستش... - دروغ گفتی.
- نه. - باید بهم می‌گفتی...
که با اون بودی.
اگه زنگ نزده بودم،
تمام شب رو با اون می‌گذروندی.
- آکاش! - این از کی شروع شده؟
داری چیکار می‌کنی؟
- نقش بازی نکن... - گوش کن.
- دخالت نکن! - آکاش!
به من گوش کن.
- گمشو! - آکاش.
- گفتم از این ماجرا دور بمون! - میخوای بجنگی؟
- تو... - رفیق فابریک، کشک!
- تو دوست من نیستی! تو یه عوضی هستی! - ولش کن، آکاش!
تو با زن من رابطه داری!
چه مزخرفاتی!
این مزخرف نیست.
من تو بمبئی داشتم سخت کار میکردم.
و شما دوتا اینجا داشتین خوش میگذروندین.
اون داره منو عذاب وجدان میده.
عذاب وجدان دوری، فداکاری...
حتی نمیدونم اون بچه مال من بود یا نه.
داری چی میگی؟
اصلا میدونی داری چی میگی؟
- نمیدونم. - تو دیوونه شدی.
- تو عقلتو از دست دادی. - چی؟
چی گفتی؟
به وضعیت خودت نگاه کن!
تو داری منو مقصر میدونی؟
باورم نمیشه!
اول پدرت،
بعد بمبئی، و حالا بچه.
میخوای بچه ای رو مقصر بدونی که اصلا به دنیا نیومده؟
کسی که یه بار بازنده باشه،
همیشه بازنده است.
تو یه شکست خورده میمیری.
چرا منو ترک کردی؟ چرا اینقدر بی ملاحظه منو شکستی؟
من از هم پاشیدم
شانس گندم منو از تو دور کرد
شاید یه مشکلی تو وجود من هست
چرا تک تک سلول های بدنم گریه میکنن؟
چرا از دست دادم
هر دلیلی برای زندگی و مرگ رو؟
چرا اسمتو تو قلبم حک کردم؟
من فقط میخواستم از اول تورو مال خودم کنم
باید برم بمبئی.
باید با اون باشم.
حتی بعد از کاری که امروز کرد؟
اون امروز خیلی زیاده روی کرد، شروتی.
منم زیاده روی کردم.
هممون یه جایی زیاده روی میکنیم.
این دلیل نمیشه که
از دست همدیگه دست بکشیم.
شما دوتا یه عشق سمی دارین. من اصلا نمیفهمم.
تو نمیفهمی.
- چی؟ - تو درک نمیکنی.
بگو ببینم،
تو اصلا از عشق و رابطه چی میدونی؟
- من به اندازه کافی میدونم... - تو هیچی نمیدونی.
و راستش رو بخوای،
انتظار ندارم تو هم بفهمی.
خیلی وقته دارم در میزنم. چرا در رو باز نمیکردی؟
ژاکتم...
- بابا، خوبی؟ - آره، خوووب.
که چی؟
دست از فضولی کردن تو همه چی بردار!
آخرین باری که دیدمت همینجا بودی
بعد چرخیدم و دیگه اونجا نبودی
چرا نمیتونم داشته باشمت بعد از اینکه اینقدر نزدیک بودی؟
میشه لطفا بهم بگی؟
بهم بگو چجوری باید درست عاشقت باشم
یا بیا و بهم یاد بده چجوری بدون تو زندگی کنم
چرا نمیتونم داشته باشمت بعد از اینکه اینقدر نزدیک بودی؟
میشه لطفا بهم بگی؟
- من گمشده ام، من شکسته ام - مامان!
اون بالاست؟
حس میکنم روحم بی سر و صدا دزدیده شده
منم مثل تو از خودم ناراحتم
داستان من تقریبا تمومه
تو هم به هر حال قراره بری
این قلب چی؟
قلب من چی؟
اگه قلب تو یه قلبه، پس
قلب منم یه قلبه، مگه نه؟
این قلب چی؟
قلب من چی؟
اگه قلب تو یه قلبه، پس
قلب منم یه قلبه، مگه نه؟
قلب من چی؟
اگه قلب تو یه قلبه، پس
قلب منم یه قلبه، مگه نه؟
- خداحافظ. - خداحافظ مامان.
دوستت دارم.
- سفر بی خطر. - سلام بابا!
سلام.
- خداحافظ. - خداحافظ.
- خداحافظ! - برو دیگه، برو.
- خداحافظ! - خداحافظ!
داداش، اون درست اونجاست.
بابا، تو این سه ماه حتی یه بارم به پونه سر نزدی.
خیلی دلم برات تنگ شده بود.
بابا، تو داری تمام تلاشت رو نمیکنی.
اگه مامان به پونه نقل مکان کنه، من باید مدرسه ام رو عوض کنم.
وقتی برگشتم،
قول بدید هردوتون باهم منو ببرید. باشه؟
خوبی؟
گودو.
آقا، آقا، آکاش آریا اینجاست.
الان نه، بعدا.
- من یه موسیقیدانم آقا. - بعدا.
- اون گفت: 'الان نه.' - آقا، من...
آقا، یه دقیقه صبر کنین. من مشکلی ندارم.
- چرا منو هل میدی؟ - برو.
گمشو.
هی.
من چند تا نمونه دعوتنامه دارم. یه نگاهی بنداز و یکیشو انتخاب کن.
- بابا، چه عجله ایه؟ بعدا انجامش میدیم. - بفرمایید.
- بیسکویت؟ - بیسکویت؟
بیسکویت کو؟
ببین، پدرت نمیذاره من تنها برم.
به کلکته؟
بابا، شما انتخاب کن.
هر چی انتخاب کنی، مطمئنم عالی میشه.
هی، چرا با من نمیای؟
فقط یه دورهمی کوچیکه.
بعدش هم یه دو روزی میمونیم و یکم خرید میکنیم.
هی--
هی.
تو؟
تو...
خیس شدی.
- برات حوله میارم. - خیس شدم.
مونتی؟ اینجا چیکار میکنی؟
- خیس شدم. - نیا تو.
- به حرفم گوش کن. - لطفا برو.
- به حرفم گوش کن. فقط یه دقیقه گوش کن. - چرا باید گوش کنم؟ چیه؟
- خصوصی باهام حرف بزن. فقط یه دقیقه. - باشه.
صبر کن، بابا، کجا میری؟ چاییتو بخور. بشین، لطفا.
- بفرمایید. - چاییتو بخور.
چرا بهش حوله میدی؟ اون داره میره.
اگه بخاطر من نه،
پس بخاطر خودت منو ببخش.
به دردی که داری میکشی نگاه کن.
من دردی ندارم.
- نداری؟ - نه.
خب، من دارم.
فکر میکنم لیاقت یه فرصت دوباره رو دارم.
چی؟
یه فرصت دوباره.
- یه فرصت دوباره؟ یه دقیقه. - هی...
کاجول...
چیه؟
بعد از همه کارایی که کردی؟ فکر میکنی لیاقت یه فرصت دوباره رو داری؟
واقعا فکر میکنی بعد از همه اینا لیاقتشو داری؟
نه، نه، کاجول، لطفا...
این رو تو گروه واتساپ پست کنم؟
نه، کاجول، نکن.
- چومکی، بیا اینجا. - با من بیا.
میخوام یه چیز خیلی جالب بهت نشون بدم.
همونجا وایسا. فقط همونجا بمون.
فقط به حرفاش گوش بده.
- مامان، تو حتی نمیدونی چی شده. - بهش گوش کن.
حداقل یه بار بهش گوش بده.
- چرا گوش نمیدی؟ - چی؟
چی؟
داری خیلی کشش میدی.
- من دارم؟ - آره.
اون قبول کرد که اشتباه کرده. معذرت خواهی کرد، درسته؟
یه فرصت دیگه بهش بده.
واو.
دقیقا همینو گفت،
من لیاقت یه فرصت دوباره رو دارم.'
و حالا تو طرف اونو گرفتی.
اون اشتباه نمیکنه.
تو ازدواج، باید سازش کنی.
همینه که هست.
اوه، مثل تو؟
با دادن یه فرصت دوباره به بابا؟
فکر میکنی من درباره خاله شیلا نمیدونم؟
من کلاس دهم بودم
وقتی تو فهمیدی که اون رابطه داره.
و منم فهمیدم.
یه سال کامل، یه روز در میون،
خودتو تو حموم حبس میکردی و گریه میکردی.
و من صدای تلویزیون رو زیاد میکردم تا چومکی صداتو نشنوه.
تو جرات نداشتی که ترکش کنی.
یا خونه رو ترک کنی.
چومکی فقط چهار سالش بود.
شما دوتا خیلی جوون بودین، برای همین من...
به خاطر بچه ها، من...
تا کی میخوای پشت این بهونه قایم شی؟
حداقل الان اعتراف کن که هیچوقت جراتشو نداشتی.
میدونی، من هیچوقت نمیخواستم مثل تو بشم.
ولی دقیقا همون کسی شدم که نمیخواستم.
تمام چیزی که بهش فکر میکنم خانوادست.
من هیچ هدف، هیچ رویایی، هیچی از خودم ندارم.
قرار بود زندگیمو به عنوان یه زن خانه دار خوشحال بگذرونم.
چرا؟
چون ازدواج یعنی سازش، درسته؟
منم مثل تو یه زیرانداز شدم،
و از خودم به خاطرش متنفرم!
داری ازدواج میکنی، درسته؟ خب، این شکلیه ازدواج.
تبریک میگم.
و تا این موقع، اونا شروع میکنن به سرعت رشد کردن.
راستش، تو باید خیلی وقت پیش تصمیم به خاتمه دادن میگرفتی.
سعی کردم...
فقط جراتشو نداشتم.
وقت کافی نداری.
یک تا دو هفته. حداکثر.
به نظر من، با خانواده‌ات در موردش صحبت کن.
هر تصمیمی که گرفتی،
فقط مطمئن شو که انتخاب خودته.
من...
یه لحظه.
یه لحظه، فقط یه لحظه، شروتی.
الو؟
بله آقا. بله آقا. من اینجام.
الو؟
نه آقا، خواهش می‌کنم اینطوری نگید.
آقا، خواهش می‌کنم.
فقط خواهش می‌کنم یه بار دیگه بهش گوش بدید.
این فقط یه میکس اولیه است.
امشب دوباره روش کار می‌کنم و یه نسخه جدید براتون می‌فرستم.
آقا، خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم، آقا.
هنوز سازها اضافه نشدن.
فقط مسئله‌ی... چند تا تغییره.
شما چیزی می‌گفتید؟
نه، هیچی نیست.
کاجول،
وقتی یه رابطه سال‌ها دووم آورده،
اتفاقاتی مثل این... پیش میاد.
من...
من شرایط تو رو درک می‌کنم.
واقعاً، بابا؟
شما خودتون یه زمانی تو این شرایط بودید.
درسته؟
این همه سال، شما...
این همه سال از من متنفر بودید.
نه، حقمه، ولی...
ولی هیچوقت این حس رو به من ندادید.
من اشتباه کردم.
در واقع، یه گند زدم.
مونتی...
مونتی!
صبر کن، لطفا.
مادرت فقط یه فرصت بهم داد تا همه چیز رو درست کنم.
با وجود کاری که باهاش کردم.
اون تنها زنیه که من واقعاً عاشقش بودم.
تو،
چومکی،
مادرت...
شما همه دنیای منید. همه چیز من.
برای اولین بار،
دارم ازت یه چیزی می‌خوام.
چرا چند روزی نمیری یه جای دیگه؟
- می‌دونی، تا در موردش صحبت کنید. - اوه، خواهش می‌کنم.
سعی کنید حلش کنید.
از عشق افتادن یه چیز عادیه.
برای همه اتفاق میفته.
ولی هیچکس در موردش حرف نمیزنه.
به خاطر همینه که،
تو یه ازدواج، باید انتخاب کنی که عاشق بشی
با همون آدم...
بارها و بارها.
این تنها راهیه که دووم میاره.
خواهش میکنم،
فقط یه فرصت دیگه بهش بده.
جدی میگم.
و اگه بازم جواب نداد...
برات وکیل میگیرم. کمک میکنم طلاق بگیری.
ولی عزیزم، فقط یه بار دیگه امتحان کن.
خواهش میکنم.
متاسفم. بهت دروغ گفتم.
شاید سه، چهار بار این کارو کردم...
در واقع، شش، نه، هفت بار.
ولی هیچوقت از خط قرمز رد نشدم.
فقط یه بار بود
اون منو بوسید ولی بوس خاصی نبود
- ماشین رو نگه دار! - داد نزن!
من فقط به خاطر تو گیر افتادم.
- گفتم 'ماشین رو نگه دار!' - تو یه تله عسلی گذاشتی!
اگه اون نبود، هیچوقت گیر نمیفتادم.
روت میشه این حرفو بزنی!
ناخودآگاه، دوباره داشتم جذب تو میشدم.
مزخرفه! منحرف!
ارزش های پوسیده، تربیت حال بهم زن.
اوه، و بابات منحرف نیست؟
چطور جرات میکنی اسم بابامو بیاری؟ چطور جرات میکنی!
ماشین رو نگه دار! ماشین رو نگه دار!
یه اشتباه بود، کاجول. من و بابات هر دو اشتباه کردیم.
- اسمشو میذاری اشتباه؟ - آره.
هفت بار؟ همون اشتباه، هفت بار؟
تو تا حالا اشتباه نکردی؟
چه اشتباهی؟ بگو من چیکار کردم!
یادته دوستت از لندن اومده بود و تو باهاش ملاقات کردی؟
تو الان داری جدی جدی دوران دانشگاه رو وسط میکشی؟
- یه چیزی که ده سال پیش اتفاق افتاده؟ - آره. خب؟
تو فقط داری اون رو میکشی بیرون تا کاری که خودت کردی رو توجیه کنی!
من اون موقع تعقیبت نکردم.
وگرنه تو هم گیر میفتادی.
- چهار ساعت چیکار میکردی؟ - فقط برای توجیه اشتباه خودت.
ما شام خوردیم! فقط شام!
گوش کن، نمیخوام گوش کنم! ماشین رو نگه دار وگرنه قسم میخورم...
- وگرنه میپرم بیرون! - وایسا! نه!
همین الان ماشین رو نگه دار!
مامان؟
مامان، من دارم میرم.
مامان!
سانجیو، میخوام یه مدت تنها باشم.
من دارم میرم تجدید دیدار. دو روز دیگه برمیگردم.
مثل همیشه که برمیگردم.
من رفتم بابا.
یه وقتایی بود یه هفته جواب تلفنمو نمیدادی.
مطمئنم میتونی دو روز بدون منو تحمل کنی.
همش از بچه ها خبر میگیرم.
فضا.
شاید این چیزیه که الان بهش نیاز دارم.
شیبانی.
- کنارش رانندگی کن. - باشه.
- کمکتون کنم خانم؟ - نمیخوام. برو.
- حتما سنگینه. - گمشو.
هی!
- هی! - احمق ها!
- کاجول، بیا سوار ماشین شو. - من خوبم.
داره تاریک میشه.
میتونی تو ماشین هم از دستم عصبانی باشی.
خانم مایا؟
خانم مایا، واقعا خودتونید؟
وای خدای من، فکر کردم خودتون باشید.
منو نشناختید؟
من فرمانده وینگ، راینا هستم.
لطفا سوار شید، میرسونمتون خونه. بیاین، بذارید برسونمتون خونه.
من با غریبه ها حرف نمیزنم، متاسفم.
بعضی وقتا میشه چیزایی رو به غریبه ها گفت که نمیشه به عزیزانت گفت.
یادته یه بار یه همچین چیزی رو برام پیامک کردی؟
دو غریبه در مسیری ناشناخته،
در پایان، قطعا داستانی برای گفتن خواهیم داشت.
لطفا، بیا.
لطفا، سوار شو.
زود باش.
کاجول؟
خانم مایا؟
چای.
میشه یکم آب بخورم آقای راینا؟
برات بارون میسازم، فقط کافیه بگی!
وای، یه معجزه! همین الان براتون میارم.
- همینجا منتظر بمونید، آب رو میارم. - آب بیار.
هی، کاجول؟
کاجول!
بابیتا، خدای من!
بهش میدم. نه، هنوز نه.
بعد از این همه مدت. بیا. بیا اینجا، بیا اینجا.
قهرمان من، پریمال.
- ببین کی اینجاست. - چطوری؟
حالا دیگه کی به داستان های من گوش میده؟
وای! ببین کی اینجاست!
- بانی! - بانی!
قدیما...
زود باش.
حالا، اگه میشه لطفا سرود محبوب 'مجنون' رو بخونید!
- اوه، بله! - بله، بله!
- بسه دیگه، ۴۰ سال گذشته. - لطفا بخون.
یادم نمیاد.
امروز باید اونو بخونی.
یادم نمیاد. لطفا!
هی، خیلی متاسفم.
خوبی؟
لطفا بگو که حالت خوبه.
خیلی متاسفم، خیلی متاسفم.
چشمان ما تا ابد با یکدیگر سخن می گویند
حرکت مژه هایمان شروع به فاش کردن رازها می کند
از من در مورد حال قلبم نپرس
شب و روز، فقط می خواهد
دوستت داشته باشد، دوستت داشته باشد، دوستت داشته باشد. فقط تو را
زود باش، پریمَل!
نمیدونم.
ما هم باهات میخونیم.
آره!
زود باش!
چرا عشق، عشق، عشق؟ عشق بیهوده
حتی رازهای من
خوبی؟
آریان.
من مایا هستم.
مایا.
- مایا - سلام.
وقتی فردا رسید، بهش فکر می کنیم
از دور، چرا فقط
عشق، عشق، عشق. عشق بیهوده
قلب من فقط تو را دوست دارد، دوست دارد، دوست دارد
زندگی خیلی سریع می گذرد
بیا پیش من بشین برای یک فنجان چای دیگر
زندگی خیلی سریع می گذرد
بیا پیش من بشین برای یک فنجان چای دیگر
بای پس کردم، قندم بالاست
می خورم، می خوابم، بیدار میشم و تنها زندگی می کنم
قایقم دو تا سوراخ داره و داره آروم آروم غرق میشه
'اوه چه عالی' من تبدیل شد به 'اوه نه'
ابزار من زنگ زده و فرسوده شده
خفه شو.
حالا احساساتم رو با رفقای قدیمی ام در میان می گذارم
و هر کدوم داستان های ناگفته غم رو فاش می کنن
زندگی خیلی سریع می گذرد
بیا پیش من بشین برای یک فنجان چای دیگر
بانی، تو چطور؟
مثل یه دستمال جیبی، ساکت تو خونه موندم
هر روز نقش های مادر و همسر رو بازی کردم
خانواده‌ام مایه‌ی شادی و افتخارم شد.
خودم را در روزمرگی زندگی گم کردم.
اگرچه مطمئناً همه چیز دارم،
هنوز هم آرزو و اشتیاق بیشتری دارم.
اما شاید این در سرنوشت من نباشد.
زندگی خیلی سریع می گذرد.
بیا با من بنشین برای یک فنجان چای دیگر.
ما چهار نفر عاشق خرید کردن بودیم.
سودها، پسرم، همسرش و من. اوه، آن روزها عالی بودند.
یک روز، ما چهار نفر به دو ریکشا تقسیم شدیم.
سودها با آبیر.
عروسم با من، تا همه ما جا شویم.
یک کامیون از مانع عبور کرد، بی پروا و بی ملاحظه.
با یک تصادف مهیب به ریکشای جلویی برخورد کرد.
سودها در دم کشته شد.
پسرم، در راه بیمارستان...
پیرمردی تنها رها شده تا سرگردان شود.
دختر جوانی که دور از خانه بیوه شد.
چرا باید چنین اتفاقی می افتاد؟
نمی توانم بگویم.
ما قبلاً چهار فنجان چای درست می کردیم.
حالا فقط دو تا در روز.
این یک ابتکار جدید است که شروع کرده ام. یک کارگاه تئاتر برای بچه ها.
خوبه.
من دارم ازدواج می کنم.
چی؟
آدم ها تغییر می کنند، من هم همینطور.
همینطوری؟
همینطوری.
ازدواج از روی عشق؟
عشق می تواند بعد از ازدواج هم اتفاق بیفتد.
او صاحب یک کافه بوتیک در شیملا است.
او بوتیک را مدیریت می کند. من کافه را اداره می کنم.
خیلی مرتب. ببین.
حالا به من بگو...
تو گفتی عشق غذای اصلی است و بقیه اش دسر است.
برای او، من کلاً از دسر می گذرم.
- برای او؟ - عزیزم!
تو می خواهی...
- در واقع، نه، صبر کن، صبر کن، صبر کن. - آره.
سلام، عزیزم.
من در یک آپارتمان اجاره ای در لندن زندگی می کنم، عمو.
من قصد دارم تا دو سال دیگر خانه خودم را بخرم.
پس، شما آنجا خوب جا افتاده اید.
بله.
می دانی، وقتی تو، آبیر و ژینوک در کالج بودید،
من هرگز نمی توانستم بگویم که ژینوک تو را دوست دارد یا آبیر را.
نه، عمو، بین ژینوک و من چیزی شبیه به آن وجود نداشت.
- می دانم، می دانم. - ما فقط دوستان خوبی هستیم.
من در کالج دوست دختر داشتم.
اون میخواست منتظرم بمونه، ولی من جلوشو نگرفتم.
گذاشتم بره.
درست مثل اینکه تو منتظر جینوک هستی،
و اون نمیتونه مثل من شهامت تعهد رو جمع کنه.
میدونم دلیلش منم.
درسته؟
عمو،
آبیر--
عمو، قبل از اینکه ترکمون کنه...
منظورت قبل از مرگشه؟
آبیر به جینوک گفت...
که همیشه ازت مراقبت کنه.
که نباید تنهات بذاره.
آخرین حرفای آبیر توی ذهن جینوک حک شده،
و از اونجا بیرون نمیرن.
پس باید اونارو بیرون بیاریم، پسرم.
وگرنه، نه جینوک، نه تو، نه من خوشحال نخواهیم بود.
پس به ملاقات و صحبت کردن باهاش ادامه بده.
دوسش داری، درسته؟
پس یکم شهامت داشته باش.
صبر داشته باش.
من دارم تلاش میکنم. تو هم باید به تلاشت ادامه بدی.
- سلام عزیزم. - سلام بابا.
مامان کجاست؟
عزیزم...
اون تو دستشوییه.
شماها کجا اقامت دارید، گوا شمالی یا جنوبی؟
معلومه، جنوب.
باشه بابا، باید برم. خداحافظ.
و اینم از ما.
- خوش گذشت. - ممنون.
خب، پس فردا صبح همدیگه رو ببینیم؟
- فردا؟ دوباره؟ - آره.
فکر کردم یکم اینجا رو بهت نشون بدم.
راستش، من فردا سرم شلوغه، پس...
- باشه، فهمیدم، آره. - باشه.
- خداحافظ. - خداحافظ.
راستش، اگه بخوای میتونیم فردا برای صبحونه همدیگه رو ببینیم.
ساعت 9:30 صبح؟
- خداحافظ. - خداحافظ.
پیو!
وای مامان، خیلی خوشگل شدی!
- واقعا؟ واقعا اینطوری فکر میکنی؟ - آره.
به هر حال، حالت خوبه؟
شماها کجا اقامت دارید؟
شمال یا جنوب؟
شمال.
- سلام. - سلام.
بابا کجاست؟
رفته پمپ بنزین. الان برمیگرده.
- گوش کن، به اندازه کافی غذا می خوری؟ - باشه، خداحافظ.
ممنون آقا.
سلام.
پس به کسی نگفتی؟
فقط دختر کوچیکم می دونه.
چرا؟
فقط تصمیم گرفتم نگم.
فرار در این سن؟
من قبلاً هم بارها به فرار فکر کرده بودم.
این بار، واقعاً انجامش دادم.
تو یه چیز دیگه ای هستی.
حتماً خیلی نگران شده.
اسم او سانجیو است.
بذار یکم نگران بشه.
من 40 سال بهش دادم،
اون نمی تونه 40 ساعت به من وقت بده؟
شاید الان چروک داشته باشی، اما هنوز همونقدر شیطونی.
شما باید زودتر بروید، فرودگاه از اینجا خیلی دوره.
واقعاً می خوای دوباره بذاری برم؟
نگران نباش، دارم میرم، قول میدم.
الان دیگه چه فایده ای داره جلوتو بگیرم؟
نه جوونی مونده و نه اون شهر.
شهر همون شکلیه،
ولی شاید ما تغییر کردیم.
شاید.
سن فقط یه عدده، پریمال.
اگه یه روز شمردن رو فراموش کنی، منم پروازمو فراموش می کنم.
من آب و هوای شهر شما رو دوست دارم
خیلی خوبه
بذار یه شب رو بدزدم
اگه مشکلی نداری
اگه می تونی منو فراموش کنی
پس برو، آزاد باش
شاید یه عمر طول بکشه
برای من
تا تو رو فراموش کنم
شاید یه عمر طول بکشه برای من
شاید یه عمر طول بکشه
برای من
تا تو رو فراموش کنم
شاید یه عمر طول بکشه برای من
مامان ممکنه کجا بره؟
اما چطور باهاش تماس بگیرم؟
باشه، نباید اینو بهت بگم،
ولی اون گوشی اضافه منو با خودش برده.
پس می تونی به اونجا زنگ بزنی.
من قبلاً امتحان کردم.
اون منو بلاک کرده.
کی این کارو می کنه؟
بابا، من فقط دارم چیزی رو میگم که به کاجول گفتی.
تو باید دوباره و دوباره عاشق همون آدم بشی.
یه امتحانی بکن.
برو، پیداش کن.
دوستاش، دانشگاهش رو زیر نظر بگیر...
موقعیت تلفنش رو پیدا کن.
فقط دوباره دلش رو به دست بیار، بابا.
باشه.
یا گزینه دوم اینه که فقط بهش فضا بدی.
چی؟
این بار اعتراف می کنم تقصیر من بود
همونی که یه روزی عاشقم بود
قلبم مدام و بی وقفه درد می کشه
اگه مجبوری بهم خیانت کنی
خیلی واقعی انجامش بده
اگه مجبوری بهم خیانت کنی
خیلی واقعی انجامش بده
که هیچ کس دیگه
بعد از تو حس نکنه که بهش خیانت شده
شاید یه عمر طول بکشه
تا من
تو رو فراموش کنم
شاید یه عمر طول بکشه تا من
بانی، اون موقع ها هم دیالوگات رو فراموش می کردی.
خیلی دلم برای اون موقع ها تنگ شده.
اون حس پرواز قبل از رفتن روی صحنه.
اون استرس ها...
دیگه نمی تونم اون حس رو داشته باشم.
چرا که نه؟
اگه بخوای، می تونی.
داری الان یه نمایشنامه بازی می کنی؟
آره، دارم بازی می کنم. ولی نمی تونم تنهایی انجامش بدم.
یه نقش عالی توش برای تو هست.
اگه بازیش کنی، قسم می خورم ارزش اسکار داره.
- اسکار؟ - وای!
باشه.
خب نقش چیه؟
وایسا.
مادر جدیدت رو ملاقات کن.
شیبانی گوش سرکار.
سلام.
خوبه.
اتاق ما کجاست؟
اوه، اتاق بزرگ و خوب.
هی، اسمت چیه؟
هر چی، اصلا اتاق کیه؟
- مال منه. - تو تنهایی، و ما دو نفریم.
کیف منو اینجا بذار. ما این اتاق رو می گیریم.
برو دیگه.
خیلی حس بدی دارم. اون بچه خیلی شیرینیه.
لطفا اینو نگو.
باشه، باشه.
پری، نمیخوای به من ملحق بشی؟
چطور میتونی اینقدر بی رحم باشی؟
داشت گريش ميگرفت.
هدفم همینه.
میخوام گریه کنه، عصبانی شه، ازم متنفر شه...
و بعد بره.
- اون حتی نفهمید تو بودی؟ - نه.
بعدش تقریبا لختش کردم،
لباساشو برداشتم،
- و تو راهروی هتل ولش کردم. - عجب.
داستان تو چیه؟
دوست دخترت ولت کرد؟ پیچوندت؟
دقیقا.
چی؟ کجا؟
کجا رفت؟ رفت بالا.
چی؟
اون مرده.
این دیگه جدیده.
منظورت اینه که برات مرده، درسته؟
نه، منظورم مرده، مرده.
وای لعنتی، خیلی متاسفم.
اسمش چی بود؟
- ریا. - چی؟
ریا!
زندگی مزخرفه!
مزخرف!
همه مردا سگن!
سگ!
بزرگترین احمق دنیا...
مونتی سیسودیا! سیسودیا! سیسودیا!
بزن بریم از اینجا.
باشه.
جمینی، گوشیم دزدیده شده.
چطوری پیداش کنم؟
برای پیدا کردن گوشی دزدیده شده ات،
برنامه 'Find My Device' رو دانلود کن و اطلاعاتت رو وارد کن.
نه، بابا صبح ها چای سبز دوست داره.
اگه چای شیر بخوره، ترش میکنه.
عجب، طوری میگی انگار همیشه
با تو زندگی کرده و نه با من.
من همیشه بهش چای شیرین قوی و شیرین دادم.
هیچوقت از ترش کردن شکایت نکرد.
بریزش دور.
- آروم تر، لطفا. - اوه، بله.
هی. اسمت چی بود؟
مهم نیست.
فردا صبح زود بیدار شو و شروع کن به کار کردن تو آشپزخونه.
من اینجا نیومدم که کلفت باشم.
میشه یه چیزی ازت بپرسم؟
شما دوتا چند وقته همدیگه رو میشناسید؟
حدود هفت ساله.
یکی از دوستاش مشتری ثابت بود.
مشتری ثابت؟
مشتری ثابت من.
اینجوری بود که من با پریمَل آشنا شدم.
از اون موقع، اون تنها مشتری ثابت من بوده.
بقیه هر از گاهی میومدن.
ولی اون هیچ روزی رو از دست نداد.
تو این سن و سال دیگه کی مثل ماها برای تفریح میاد پیش اینجور آدما؟
وقتی زنش فوت کرد...
واقعا براش ناراحت شدم.
ولی خودخواهانه، خوشحال هم شدم.
فکر کردم به جای هفته ای یه بار، هر روز میاد پیشم.
حتی امیدوار بودم شاید با من ازدواج کنه!
ولی اون پنج سال منو منتظر گذاشت.
میدونی چرا؟
بخاطر تو!
میخواستم بهت زنگ بزنم.
مامان، یه بار به بابا زنگ بزن.
اون خیلی نگرانه.
سلام! سلام مامان!
- سلام، گوا چطوره؟ - سلام.
اوه، گوا عالیه.
چرا بیگودی گذاشتی؟
آبجی، موهات قشنگ شده.
واقعا؟
نمیدونم.
مشکلاتت رو با شوهرت حل کردی؟
- خب، چیزه... - هی مایا، کلاه کاسکتت.
- اوه، ممنون. - آره.
دارم میام.
- مایا؟ - خیلی وقته منتظرم.
بعدا بهت میگم.
ایشون... ایشون پریمَل هستن.
پریمَل، ایشون چومکی هستن و ایشون دختر بزرگم، کاجول.
- سلام. - سلام.
خداحافظ.
گوش کن، باید بریم.
باشه.
باشه مامان، من باید برم.
چومکی، خداحافظ. بعدا باهات حرف میزنم.
- خداحافظ! - خداحافظ!
خداحافظ.
چه آدم چندش و عوضی! یه منحرف به تمام معنا.
قسم میخورم، دلم میخواد بزنم تو گوشش.
واقعا باید به مردم در مورد ما میگفتی.
عزیزم، عقلتو از دست دادی؟
اگه بهش بگیم...
شاید دیگه دست از سر من برداره؟
بیا دیگه، همه میدونن اون یه حسی بهت داره.
درسته؟
اگه بفهمه ما نامزد کردیم،
فکر میکنی سر کی تلافی میکنه؟
معلومه، سر من.
فقط سه ماه دیگه عزیزم.
ترفیع میگیرم و اون میره.
تئاتر برای همه چی یه راه حلی داره.
باید این عصبانیتو خالی کنی.
زود باش، بذار از وجودت بیرونش کنیم.
خیلی خب، اسم یه میوه یا سبزی رو بگو. بگو دیگه.
- بامیه؟ هویج؟ - نه، دقیقا نه...
- پاپایا؟ - پاپایا!
خیلی خب، پاپایا، خیلی خوبه. باشه.
خیلی خب، حالا 'پاپایا' رو جوری بگو که انگار خیلی عصبانی هستی.
پاپایا!
بیشتر عصبانیت.
پاپایا!
تو بیشتر از اینا تو وجودت داری.
پاپایا!
از کل این دنیای لعنتی عصبانی هستی؟ بزن بیرون.
بگو، 'پاپایا!'
پاپایا!
- پاپایا! - پاپایا!
حق با تو بود.
هیچی دائمی نیست.
همه دارن نقش بازی میکنن.
من به همه روابط بی اعتماد شدم.
میدونی، تو روانشناسی شناختی، یه اصطلاح برای این وجود داره، 'حَسَن'.
یعنی چی؟
یعنی وقتی که همزمان احساس شادی، غم و عصبانیت میکنی.
'ح-س-ن.'
تو چطوری این همه کلمه رو اختراع میکنی؟
اولین باری که دوباره همدیگه رو ببینیم
لبخند میزنیم و به آرومی میگیم
اسمت چیه؟
اولین باری که تو
در قلبم رو زدی
سریع صدام کردی
داستان های تازه و واقعی برام گفتی
یه طلسم انداخت
جادوش رو هم انجام داد
بعد یه لبخند زد
و قلبم رو دزدید
از این به بعد، من داروهاشو بهش میدم. برو.
چرا؟ چرا نمیتونی بهش بگی 'مامان'؟ صداش کن، 'مامان'.
صداتو واسه من بالا نبر. صداتو بیار پایین، باشه؟
آه، این قلب من
مرضت چیه؟
بدون اجازه یه دختر رو لمس نکن!
چومکی!
- چومکی! عقلتو از دست دادی؟ - چی؟
ببین، برام مهم نیست اگه مجبور شی استعفا بدی.
من مسئولیت کاری که کردی رو به عهده نمی گیرم.
باید معذرت خواهی کنی.
کاری که باید رو انجام دادم.
شاید یکم دیر بود، ولی انجامش دادم.
و حالا که انجامش دادم،
تصمیم با توئه که بعدش چیکار کنی.
مراقب خودت باش.
چومکی...
سودها رو دوست داشتی؟
اون واقعا خوب بود.
خیلی مهربون. یه مادر خوب و یه همسر خوب.
فکر کنم دوستش داشتم.
با هم زندگی کردن، عشق اجتناب ناپذیر شد.
همون داستان اونجا هم بود. دقیقا.
منم بالاخره عاشقش شدم.
چی؟
عجیبه، درسته؟
ما، اینجا تو این اتاق،
اینجوری... خیلی عجیبه.
ممنونم.
بابت چی؟
بابت اینکه با این نقشه کوچیک و عجیب من همراهی کردی.
من فقط دارم این کارو برای اسکار می کنم.
- الو. - آقا، من چک رو دریافت نکردم.
- چه چکی؟ - من واقعا به اون پول نیاز داشتم.
- می دونم تازه کارم، ولی وضع مالی خوب نیست... - چک آماده نیست.
میشه لطفا...
بله. بعدا باهاتون تماس می گیرم.
شاید جایی در این سرزمین
گل های تازه شکوفه می دهند و با پروانه ها ملاقات می کنند
دریاچه ای از کوه های تنها سرازیر می شود
بی گناه می پرسد که جایگاه کجاست
از تو
جادو کرد
جادوی خود را نیز انجام داد
خواهش می کنم، ژینوک. من یه دوست تو کنسولگری دارم.
اون می تونه برات ویزای اضطراری بگیره.
فقط بگو بله، باشه؟
با عمو صحبت می کنم.
غریبه نیست
لطفا در موردش فکر کن.
بعد یه لبخند زد
قلب من
آه، این قلب من
- آه، این قلب من - یالا.
آه، این قلب من
لطفاً، تمومش کن.
کاجول، میفتی! آب...
اسم من مایاست.
من مایام، باشه؟ و دست زدن به مایا ممنوع.
- باشه. - دست زدن به مایا ممنوع.
- تمومش کن. - باشه، مایا.
- دست نزن. - تو خوب نیسی.
- گوش کن...
- بله؟ - خب، چند تا نوشیدنی خوردم، آره.
خب؟
- که چی؟ - میفتی.
که چی؟ نه، نه، نه.
شاید نشئه باشم،
- ولی کاملاً حواسم جمعه. - باشه.
باشه؟ منو تنها بذار. فقط کاملاً تنهام بذار.
تمومش کن، تمومش کن.
چطور جرأت میکنی با زن ها اینطوری رفتار کنی؟
کی اینجاست؟ دیگه کی اینجاست؟
ببخشید، فقط ببینید این آقا داره...
داره منو اذیت میکنه.
- هی. - فقط تمومش کن.
نه...
تمومش کن.
باید یاد بگیری به زن ها احترام بذاری.
خداحافظ.
- من کمربند مشکی دارم. - فقط برو.
- حالا میخوای چیکار کنی؟ - خداحافظ.
من شوهرشم.
ببرینش. یالا، بریم.
تو...
من بلیط رو توی واتساپ فرستادم.
قطار ساعت ۵:۳۰ حرکت میکنه.
ما دو تا واگن کامل از کالکا رزرو کردیم.
تو راه میخندیم و گپ میزنیم. قراره که--
راستش، من دارم برمیگردم پونه.
تو به عروسی من نمیای؟
متاسفم.
یه چیزی بهم بگو...
چرا گفتی من هیچ شانسی ندارم؟
هیچ شانسی.
چون تو این کارو نکردی.
فقط یه دلیل بهم بگو.
یه دونه؟ من چهار تا دارم.
باشه.
درآمد ثابت نداری.
شغل مشخصی نداری.
هیچ دید روشنی نسبت به آینده نداری.
- همین؟ - نه،
- آخری از همه مهمتره. - چیه؟
تو یه زن باره تمام عیاری.
اون دیگه تاریخ گذشته است، داداش.
این پارت نسخه 2.0 جدیده.
مرد یه زن، که تنها هدفش اینه که...
ازدواج کنه، سر و سامون بگیره و با ثبات باشه.
داری مثل من حرف میزنی.
آره، لعنتی.
درسته.
ما دو تا یه دور کامل زدیم.
اگه یه روزی هوس رابطه خارج از ازدواج به سرم زد،
- به تو زنگ میزنم. - قبول.
- قول؟ - حتما.
بزن قدش.
- اصلا جواب تلفنمو میدی؟ - خفه شو.
بیا، بریم یه کم حال کنیم و خوش بگذرونیم.
بریم.
اگه تو نزدیکم نباشی نمیتونم دووم بیارم
ولی این حقیقتیه که از ترس پنهونش میکنم
دیگه چقدر میتونم بهت عشق بدم؟
من تمام عشقی که داشتم رو بهت دادم
دیگه چقدر میتونم بهت عشق بدم؟
از این سقط جنین مطمئنی؟
آره.
آکاش چی میگه؟
اون اصلا نمیدونه که من باردارم.
چی؟
نمیخوای قبل از سقط بهش بگی؟
وقتی زمانش مناسب بود بهش میگم.
الان نه.
من نفس میکشم چون تو نفس میکشی
من زندگی میکنم چون تو زندگی میکنی
کمک! یکی کمک کنه!
پریمال! پریمال! چی داره سرت میاد؟
- بابا! - حالت خوبه؟
بیا، سعی کن بلند شی. مراقب باش.
از وقتی تو اومدی، داره کارایی رو میکنه که نباید بکنه.
- بشین. - تو بهش الکل و چای شیر میدی.
- سرت گیج رفت؟ - اون یه بار سکته قلبی کرده.
- الان بهتری؟ - اصلا اینو میدونی؟
نمیدونم از جون من چی میخوای.
بیخیال اینکه من چی میخوام، کاملا مشخصه که تو چی میخوای.
اون نمیخواد ما خوشحال باشیم.
اون فقط تظاهر میکنه که اهمیت میده.
تو درست میگفتی.
اون نفرین شده است.
اگه اون اینجا نبود، این اتفاق نمی افتاد.
- حالت خوبه الان؟ - بابا، چرا یه چیزی بهش نمیگی؟
بهش بگو چیزی که به من گفتی رو.
بگو دنبال این خونه است.
همه چیز رو بهش بده.
آپارتمانت، موجودی حسابت، همه چیز.
امروز این کارو بکن!
ما یه جای دیگه میمونیم.
من میخوام بابا اینو بگه.
میخوای من اینو بگم؟
خیلی خب پس.
به وکیل زنگ بزن. مدارک رو آماده کن.
من امضا میکنم.
- من همه چیز رو بهت انتقال میدم. - بابا.
باید فقط بهم میگفتی این چیزیه که میخوای.
حالا برو و بذار ما در آرامش زندگی کنیم.
برو.
راه دیگه ای برای انجام این کار نبود؟
داری آسیب میزنی. و داری به اون هم آسیب میزنی.
این کارو نکن.
بعضی از روابط خود به خود از بین نمیرن.
باید خودت با زور اونها رو از بین ببری.
امروز داری میری؟
من الان مرخص میشم، بابا.
آن تفاهمی که زمانی بین ما بود
چه یادت باشد چه نباشد
آن قولی که دادیم تا بدون شکایت وفادار بمانیم
چه یادت باشد چه نباشد
من همه آن را تکه تکه به یاد می آورم
چه یادت باشد چه نباشد
صبح ها، بعد از ظهرها شب هایی که به سپیده دم تبدیل می شوند
ما هر مرحله از زندگی را در هم تنیده گذراندیم
هر لحظه در قلب من حک شده است
چه یادت باشد
بدون کینه یا شکایت
ما مانند خورشید که با باران صبحگاهی ملاقات می کند، ملاقات کردیم
من یک احساس را هم فراموش نکرده ام
چه یادت باشد
چه یادت باشد چه نباشد
چطور میتونی به هر کسی اجازه بدی وارد اتاق من بشه؟ امن نیست.
تو هیچ ایده ای نداری کی داره میاد و میره اینجا!
- نگاه کن، اون هنوز اونجا ایستاده! - ببخشید خانم.
- شما به امنیت زنان اینجا اهمیت نمیدید؟ - برو، بگیرش!
من دارم به پلیس زنگ میزنم. من اینجارو تعطیل میکنم!
ببخشید خانم.
- دنبالش برو! - من هیچ احساسی رو فراموش نکردم
حالا تو یادت هست یا نه
نه کینه ای، نه شکایتی
مثل برخورد آفتاب و بارون صبح همدیگه رو ملاقات کردیم
من هیچ احساسی رو فراموش نکردم
حالا تو یادت هست یا نه
آریجیت کی از آمریکا برمیگرده؟
کی جواب میده؟
کی ضبطش میکنیم؟
- کی فیلمبرداری میکنیم؟ - من...
بهت گفتم یه پشتیبان آماده نگه دار
نمیتونیم کار زیادی انجام بدیم، آقا. همه آریجیت رو میخوان.
من یه آهنگ میخوام، آقا.
من باید فیلمبرداری کنم.
من آهنگ رو فردا میخوام، مهم نیست چی بشه.
- باشه. - اگه اون در دسترس نبود،
یکی دیگه رو پیدا کن و بهش زنگ بزن.
من آهنگم رو میخوام.
- سلام، آقا. - اوه، سلام.
اوضاع چطوره؟
هنوز دارم ادامه میدم.
چرا نمیذاری اون بخونه؟
- امتحانش کن. - آقا، اون فقط یه تنظیم کننده است.
نه، میدونم صداش مناسب خواننده های پلی بک هست.
کاراشو شنیدم. تو واتساپ بهم پیام داد.
مطمئنی؟
خیلی مطمئنم.
لطفاً امتحانش کن.
بله، آقا.
بیا انجامش بدیم. سومو...
بهترین آرزوها.
شروتی شوکلا!
الو، بابا؟
مادرت...
بابا، داری گریه میکنی؟
ازدواج کرد...
کی ازدواج کرد؟ بابا، الو؟
- دوباره... - بابا، دارم به مامان زنگ میزنم.
الو؟
- سلام، مامان! - صبر کن، صبر کن، صبر کن، چومکی.
مامان، اونجا خیلی سر و صدا هست.
جشن تجدید دیدار دانشگاهمه...
صبر کن، میخوام تو رو به همه معرفی کنم.
خواهرمم میارم رو خط.
- سلام به همه. چومکی. - سلام.
ممنون.
اوه، باید اینو جواب بدم.
- سلام، عزیزم. - سلام، خاله.
- سلام! - حالت چطوره؟
من از کارم استعفا دادم.
متاسفم.
میدونم.
- باید خیلی وقت پیش این کارو میکردم. - سلام مامان.
سلام چومکی.
سلام خواهر.
چومکی...
حالت چطوره؟
کی برمیگردین؟ من یه دقیقه دیگه برمیگردم.
من فردا برمیگردم.
منم فردا برمیگردم.
باشه.
وای مامان، خیلی خوبه که اینجوری میبینمت.
درسته؟ حتی خودم هم از خودم تعجب میکنم.
اصلا نفهمیدم این چهار روز چقدر سریع گذشت.
دیوانگیه، دوستا...
و مدام فکر میکنم چقدر عالی میشه اگه زندگی همینجوری پیش بره.
ولی میدونی،
ما نیمی از زندگیمون رو در سردرگمی گیر میکنیم،
در حالی که واقعا نمیدونیم چی میخوایم.
ما تصمیم درست رو در زمان درست نمیگیریم.
و به امید چیزی بهتر،
در نهایت چیزی رو انتخاب میکنیم که امن تره.
بعد بقیه زندگیمون رو بین 'ای کاش' و 'چی میشد اگر' سر میکنیم.
در اعماق وجودت، قلبت همیشه میدونه چی میخواد.
بهت علامت هم میده.
فقط یادمون میره گوش کنیم.
وقتی ببینیمت همه داستان ها رو برات تعریف میکنم.
ولی عجیب بود.
خیلی درام داشت، بهت میگم...
ولی راستش رو بخوای، اون درام منو برگردوند
به خودم، بانی قدیمی.
اون حالا میفهمه که به جای حسرت خوردن
- فرصت هایی که هیچوقت ازشون استفاده نکردی... - عینک.
بهتره ریسک کنی و بعدا با عواقبش کنار بیای.
بهترین روزهای زندگیم رو داشتم!
واقعا!
شیبانی!
دارم میام!
فردا شب سر شام میبینمت و همه چیز رو برات تعریف میکنم.
باشه، خداحافظ مامان.
- خداحافظ. - خداحافظ مامان.
- عینکت رو جا گذاشتی. - اوه لعنتی!
- ممنونم. - خواهش میکنم. مشکلی نیست.
شب بخیر، مایا.
راستش...
راستش اسم من مایا نیست.
اسم من کاجول هست.
باشه.
کاجول گوش.
متاسفم.
یه لحظه، یه لحظه.
شاید این آهنگ عاشقانه به نظر برسه،
ولی یه جور عاشقانه کلیشه ای قهرمان و معشوقی نیست.
قهرمان داستان ما یه بچه داره.
اون داره اینو برای بچه‌اش میخونه.
پس تصور کن بچه خودته و از ته دل بخون.
من بچه ندارم.
ولی یه کم تخیل که داری، درسته؟
ببین
اومدنت چطور زندگیمو عوض کرد
یه اتاق بسته روشن شد
و یه پنجره باز شد
ببین
اومدنت چطور زندگیمو عوض کرد
یه اتاق بسته روشن شد
و یه پنجره باز شد
دستای کوچولوت محکم انگشتمو گرفتن
از وقتی تو رو دیدم، دنیا درست به نظر میاد
تو که آروم تو شب بیدار میشی
تو که بی هیچ حرفی با من حرف میزنی
تو که موقع طلوع آفتاب خوابی
نفسات تمام چیزیه که من نیاز دارم
شونه من حالا جای استراحت توئه
غُرغُرات برام مثل موسیقی میمونه
بابا.
کات.
متاسفم. کات.
حالش خوبه؟
خیلی چیزا هست که هیچوقت به هم نگفتیم، درسته؟
حس میکردم یه چیز واقعی بین ما وجود داره.
ما با هم ارتباط برقرار کردیم. درسته؟
- چومکی... - لطفا کیف من.
- چومکی... - من دارم میرم. وقتی رفتی درو قفل کن.
- میکشمت! - سانجیو!
ریکشا!
ولش کن! ولش کن!
داری چیکار میکنی؟
کدوم دوست؟ چیکار کردی؟
شوهرت همین الان منو زد!
- خواهش میکنم! - سانجیو!
ریکشا!
وایسا. وایسا.
فرودگاه.
مواظب باش.
آمبالا.
شیملا.
کاجول!
سلام! صبر کن! وایستا!
سلام!
یه چیزی بگو!
نمیدونم از پسرا خوشم میاد یا دخترا.
کی میفهمی؟
نمیدونم.
باشه. صبر میکنم تا بفهمی.
چومکی!
سلام.
میدونستم میای.
مستقیم از تخت اومدی؟
چمدونت کجاست؟
ایستگاه بعدی پیاده شو و بیا اینجا.
پارث، باید باهات حرف بزنم.
آره، چی شده؟
من واقعا از...
همراهیت خوشم میاد.
من واقعا از همراهیت خوشم میاد.
منم همینطور. دقیقا.
میدونم وقت زیادی رو با هم نگذروندیم،
ولی حس خیلی واقعی داره.
با تو یه حس دیگه ای دارم. من...
وقتی با توام، خودمو بیشتر دوست دارم.
من... باشه.
و راستش، خیلی حسودیم میشه
چون داری با یکی دیگه ازدواج میکنی.
چی؟
خیلی حسودیم میشه چون داری با یکی دیگه ازدواج میکنی.
اینجا نیومدی که بگی 'دوستت دارم'، درسته؟
سلام.
نخوابیدی؟
آره، نه.
ضبط تموم شد؟
چطور پیش رفت؟
خوب بود.
هی، نمیتونم به وای-فای لپتاپم وصل شم.
هم لپتاپ و هم روتر رو ریستارت کن.
من منتظر میمونم.
یه دقیقه بهم فرصت بده.
داره روشن میشه.
خیلی خب، انجام شد.
حالا برو تو تنظیمات و 'فراموش کردن شبکه' رو بزن.
بعد دوباره سعی کن وصل شی.
فراموش کردن شبکه...
وصل شدن...
داره کار میکنه.
حتی بدون لپتاپ؟
پارث!
من دوست...
دوستت دارم!
چی! چه تضمینی هست که فردا عاشق یه دختر دیگه نشی؟
نه، اینو تضمین می کنم.
اون آخریشه، تموم و کامل.
این یه شوخی نیست، پسر.
داری یه نامزدی رو بهم میزنی که با اون ازدواج کنی.
- اگه فردا بخوای با یکی دیگه ازدواج کنی چی؟ - من باهاش ازدواج نمی کنم.
چی؟
- تو با اون ازدواج نمی کنی؟ - چی؟
پس؟
من با تو ازدواج نمی کنم.
تو نمیخوای با من ازدواج کنی،
ولی نمیخوای من با کس دیگه ای هم ازدواج کنم؟
آره.
- آره؟ - آره.
این اصلا یعنی چی؟ چی؟
یعنی دوستت دارم.
شاید الان آمادگیشو ندارم.
ولی یه روزی در آینده... شاید؟
شاید؟
پدربزرگم از ماداگاسکار اومده.
اون 82 سالشه. ممکنه 'یه روزی' اینجا نباشه.
خاله نییتو سه تا پروازشو عوض کرد تا اینجا باشه.
و من از قبل ماه عسل رو تو بالی رزرو کردم.
پولش پس دادنی نیست، مرد.
متاسفم.
اصلا یادتون بره من اینجا بودم. خیلی متاسفم.
باشه؟ کنسل.
متاسفم.
فراموشش کن.
کنترل. آلت. دیلیت. متاسفم.
عزیزم...
- من خوبم. - عزیزم!
متاسفم.
من خودخواهم. خیلی خودخواهم.
منو ببخش.
من متاسفم.
آکاش.
من...
من همیشه دیر می کنم.
من فقط تو رو میخوام.
هیچ چیز دیگه ای نمیخوام.
من فقط تو رو میخوام.
خیلی دیره!
خب، حالا چی؟
حالا؟
بیا فقط یه ازدواج الکی بکنیم.
وگرنه منو طرد می کنن.
پس اول یه قولی به من بده.
چی؟
از این لحظه به بعد،
هیچ کس دیگه نباید تو رو لخت ببینه.
قبوله.
ولی برای اینکه این کار عملی بشه، اول باید منو لخت ببینی.
- مادرت؟ - بله، مامان.
- سلام. - سلام.
- همونی که گم کردی... - چی شده؟
دیروز
حالت چطوره، رفیق؟
هنوز از دستم عصبانی هستی؟
سلام.
اونی که ناراحت بود لبخند زد
سلام.
- سلام عزیزم. - سلام مامان.
بابا اینجا نیست؟
نه، نیست. بعدا به ما ملحق میشه.
بیا، بشین.
چطور میتونیم از هم جدا بشیم؟
ما که یکی هستیم
عشق مثل نمک و شکره هردو طعم میدن، اما به روش خودشون
این فاصله خود به خود از بین رفته
چه سفر فوق العاده ای
چرخ زندگی در حال چرخشه
به جای متوقف شدن بهتره به حرکت ادامه داد
چه سفر فوق العاده ای
مرغ تموم شده، لطفا اینو دوباره پر کنید.
قراره اینطوری ادامه پیدا کنه؟
هیچ جوابی نمیدی؟
چی میخوای؟ طلاق؟
چطور دیگه میتونم بهت بگم که متاسفم؟
چند بار دیگه باید معذرت خواهی کنم؟
نمیتونیم دوباره از اول شروع کنیم؟
نمیخوای بدونی تو اون اتاق توی گوا چی شد؟
نه، نمیخوام. نمیخوام چیزی بدونم.
تنها چیزی که میدونم اینه که داشتم تو رو از دست میدادم.
گوا رو فراموش کن، برام مهم نیست چه اتفاقی قبل از این لحظه افتاده.
عصبانی بمون، هرچقدر میخوای دیوونه باش،
ولی لطفا بذار به تلاش برای به دست آوردنت ادامه بدم.
همه این...
یوگا، مدیتیشن، ذهن آگاهی، هیچ کدوم جواب نمیده
نگاه کن، مثل یه دلقک
من روزهای زیادی دنبالت گشتم.
و میخوام به دنبال کردن تو ادامه بدم.
برای بقیه عمرم.
میخوام دوباره تو رو افسون کنم.
دوباره و دوباره.
برای همیشه.
فقط با تو، هر بار.
علاقه ات به انجام این کار در فضای باز یه روزی کار دستمون میده.
خداحافظ...
میبینمت.
خداحافظ.
کدوم طرف بپیچم؟
آره، فقط دارم چک می کنم--
- لعنت، همون راستیه بود که رد شدیم. - کدوم؟
اوه نه، یه دقیقه صبر کن
اگه اینجوری گوشیتو نگه داری، این اتفاق میفته...
تقصیر من چیه اگه نقشه مدام مسیر رو عوض میکنه؟
حالا باید یه دور برگردون طولانی بزنم.
- نه... - به علاوه، این هنوز درست نشده.
قرار بود اینو درست کنیم.
درستش می کنیم.
بعد از اینکه تو رو گم کردم و دوباره پیدات کردم
بهش عادت کردم
حس میکنم الان
عشق واقعی مال منه که ادعا کنم...
این چطوری اتفاق افتاد؟
من از کجا بدونم؟ تو بگو.
ولی اینا "دو خط صورتی پررنگ" نیستن، درسته؟
نه، هستن!
صدایی که شنیدم
حس میکنم الان
عشق واقعی مال منه که ادعا کنم
شروتی، با دقت گوش کن. دو تا آهنگ موقت پخش می کنم.
اول، جلوی خوندن این یارو رو بگیر!
تهیه کننده نیم ساعت دیگه میاد.
باید زود ارائه شون بدم، پس لطفا گوش کن.
الان هیچی نمیشنوم! نمیبینی داره گریه میکنه؟
لطفا، عزیزم.
وایسا! یه بچه همراهمه!
ببین، الان نمیتونم حرف بزنم. خیلی کار دارم.
- باید برم. - میدونی...
- همه چی داره از هم میپاشه. خداحافظ! - من بدون تو ارائه نمیدم، شروتی.
گوش کن.
دستام می لرزید، قلبم تند می زد.
خیلی مضطرب بودم.
هدفم قلب بود،
ولی فکر کنم خیلی پایین شلیک کردم!
خیلی خوب بود!
.::مووی شو ::. .::MovieSho.Com::.