‫[لندن]
‫[ماسک اسب زده.] ‫[مرد. قد 182. کت قهوه‌ای]
‫مثل آب خوردنه.
‫لعنتی! بیا دیگه!
‫ببین، من اون کسی نیستم که دنبالشی. ‫نمی‌تونم باشم.
‫آره، اولین بار نیست که اینو می‌شنوم.
‫بهت می‌گم اشتباه می‌کنی.
‫خر خودتی، اسب کوچولو.
‫اسب؟ من خرم!
‫از جایی که من وایسادم اینطور به نظر نمیاد.
‫گوش کن، من پسرعموی زن فردی داربی‌ام.
‫آره، حتماً. ‫همه فک و فامیل داربی هستن.
‫لعنتی!
‫تف تو روحت!
‫باشه، فقط یه ثانیه تکون نخور، می‌شه؟
‫من تکون نخوردم.
‫خره که.
‫گندش بزنن.
‫واقعاً پسرعموی زن فردی داربی ـه.
‫وای، پسر.
‫هی، گند زدم.
‫ممنون.
‫خب، چقدر وقت دارم؟
‫خانواده از حالا شروع کردن.
‫فکر می‌کنن کار یه آدمکش سطح پایین بوده.
‫ولی فقط مسئله زمانه تا وقتی
‫داربی همه ‌چی رو کنار هم بذاره.
‫چطور این اتفاق افتاد، تامی؟
‫نمی‌دونم.
‫تاریک بود. تو کوچه بودم. ‫نتونستم...
‫صبر کن، صبر کن. ‫نرفتی، مگه نه؟
‫کجا نرفتم؟
‫چند بار بهت گفتم بری چشم‌پزشکی؟
‫به عینک لامصب نیاز ندارم.
‫معلومه که نیاز داری.
‫طرف صحبتم اسب و خر ـه.
‫آخه کدوم خری می‌تونه فرق
‫بین اسب و خر رو بگه؟
‫همه. به معنای واقعی کلمه همه.
‫ما برای این کار آتنبرو لعنتی رو داریم. ‫[مستندساز و طبیعت‌پژوه بریتانیایی]
‫ببین، تامی،
‫کسی نمی‌تونه کارای خوبی که ‫طی این سال‌ها کردی رو ازت بگیره.
‫از وقتی اولین بار اومدی اینجا،
‫از هر کی بپرسی، ‫کی بهترین بود؟
‫بهت می‌گن. تامی وارد.
‫و کارت هنوز خیلی معتبره.
‫ولی این قضیه سن و سال ‫آخرش دامنت رو می‌گیره.
‫پاها کند می‌شن، ‫دستا شروع به لرزیدن می‌کنن.
‫همه‌ چی بی‌دلیل درد می‌کنه.
‫یه دوره به کل جدیده.
‫باید بدونی کِی باید کنار بکشی.
‫[یک میلیارد پوند جایزه] ‫[هدف: تامی وارد]
‫لعنتی!
‫آره. بهتره امشب از شهر بری.
‫می‌تونی برام یه کم وقت بخری؟
‫نه. نه، نمی‌تونی این کارو بکنی.
‫اولین جاییه که دنبالت می‌گردن.
‫اگه من اول برسم نه.
‫خدا لعنتت کنه، تام.
‫ببین، باید ببینمش.
‫آره. خب، تو امتیازاتتو از دست دادی.
‫نگو که عقل کوفتیت رو هم از دست دادی.
‫بیا دیگه، دو دقیقه. ‫فقط همینو می‌خوام.
‫شاید دیگه برنگردم. ‫لطفاً، جودی.
‫ناخوش احوالی؟
‫نه.
‫نشئه‌ای؟
‫الان نه.
‫سلام، تام.
‫سلام، ریکی.
‫چه خبره؟
‫با زن سابقم کار خصوصی دارم.
‫باشه. ‫می‌خوای بیای داخل؟
‫- نه! ‫- نه.
‫باشه.
‫اینجا صبر کن.
‫خب، کار و بار چطوره؟
‫- خوبه. ‫- آره؟
‫کار برای تو چطوره، ریکی؟
‫خوبه.
‫- شاگردا چطورن؟ ‫- شیطونن.
‫- آره. ‫- آره. دوستشون دارم.
‫مدرسه فقط پسرونه‌ست، درسته؟
‫آره.
‫- اومدی. ‫- ریکی.
‫عزیزم...
‫بابات داره می‌ره سفر، ‫و می‌خواست خداحافظی کنه.
‫مگه نگفتی امتیازاتشو از دست داده؟
‫چرا، از دست داده، عزیزم. ‫فقط یه لطف آخر رو بهش می‌کنم،
‫چون دلم براش می‌سوزه، باشه؟
‫چون یه فلک‌زده بدبخته.
‫دقیقاً. یه فلک‌زده بدبخت.
‫دو دقیقه.
‫هی. هی، رفیق. ‫حالت چطوره؟
‫فکر کنم خوبم.
‫خوبه... ببین، رفیق.
‫من یه کار احمقانه کردم، ‫و باید برای یه مدت برم.
‫مامان می‌گه تمام کارات احمقانه‌ست.
‫خب، نه همه ‌چی.
‫من یه کار رو درست انجام دادم.
‫ولی من...
‫خیلی دوستت دارم.
‫و یه روز برمی‌گردم اینجا،
‫و یه فرصت واقعی به رابطه‌مون می‌دیم.
‫ولی تا اون موقع، بهت نیاز دارم ‫که مرد خونه باشی.
‫ازت می‌خوام از مامانت مراقبت کنی، ‫حتی اگه مامان افتضاحیه.
‫می‌خوام احترامشو نگه داری، ‫و می‌خوام
‫به هر چیزی که بهت می‌گه گوش کنی، باشه؟
‫ریکی چی؟
‫ریکی عوضیه. ‫اصلاً به حرفاش گوش نکن.
‫ولی مامان می‌گه ‫اون مرد بهتری از توئه.
‫خب، فکر کنم...
‫اون موقع تو باید مرد بهتری ‫از هر دومون باشی. باشه؟
‫وقت تمومه، تام.
‫بیا اینجا.
‫- دوستت دارم، پسرم. ‫- خداحافظ.
‫بیا.
‫برمی‌گردم...
‫بله.
‫همه‌ چی ردیف شد. ‫بلیط یه‌طرفه‌تو گرفتم.
‫پرواز دو ساعت دیگه از هیترو می‌پره، ‫ولی...
‫ولی چی؟
‫به مزاقت خوش نمیاد.
‫[لس‌آنجلس]
‫[یک سال بعد]
‫گور بابات، هری.
‫کثافت! ‫رانندگی بلد نیستی!
‫هی، بنسون... ‫بنسون، صدامو می‌شنوی؟
‫کدوم گوری هستی؟
‫زنگ زد و گفت یه ساعت دیر کردی.
‫آره، دارم می‌رم. ‫تو ترافیک گیر کردم.
‫ترافیک؟ ‫اینجا لس‌آنجلسه، اُسکل...
‫همیشه‌ی خدا ترافیکه.
‫چطور زودتر راه نیفتادی؟
‫راه افتادم.
‫نه، راه نیفتادی. ‫داری دروغ می‌گی.
‫نه، دروغ نمی‌گم. ‫تو که نمی‌دونی.
‫گور بابات. خیلی خوبم می‌دونم. ‫حالا گوش کن.
‫این یارو فکر می‌کنه ‫قراره باهات بره سر یه کار،
‫پس ساده تمومش کن، ‫زود بکشش.
‫هری ضمانتت رو کرده، ‫که تنها دلیله
‫که هنوز برام کار می‌کنی.
‫پس اگه جای تو بودم، ‫یه تکونی به خودم می‌دادم!
‫الان برو اونجا و ‫مثل یه حرفه‌ای لعنتی رفتار کن.
‫هی، من حرفه‌ای‌ام...
‫لعنتی! داریا!
‫داریا، داری با تلویزیون ور می‌ری؟
‫داریا!
‫اون مخلوط‌کن رو خاموش کن!
‫مشکل جعبه کابل چیه؟
‫- هیچی. ‫- هیچی؟
‫چه خبره؟
‫کجا داری می‌ری؟
‫تکالیفم؟
‫میگم کجا میری.
‫پارک. ‫برای انجام تکالیفم.
‫بذار یه نگاه بندازم.
‫[سالار مگس‌ها] ‫وای. هنوز مجبورت می‌کنن ‫این مزخرفات رو بخونی؟
‫خیلی به درد خورد.
‫یه نسل از پسرای نازک‌نارنجی بار آورد.
‫اونا باید شما بچه مثبتا رو ببرن
‫و تو اون جزیره نگه‌تون دارن. ‫تا ازتون گردن‌کلفت بسازن.
‫اون شخصیت تو این کتاب رو می‌شناسی، ‫اون چاقه، پیگی؟
‫مثل اون نباشی.
‫و دیگه نمره پونزده نیاری.
‫اگه مجبور شم دوباره ‫با معلمت حرف بزنم،
‫مجبور میشم دوباره ‫با تو حرف بزنم.
‫می‌فهمی؟ ‫برو.
‫راستی جولین.
‫اگه بفهمم تو و دوستای بچه مثبتت
‫هنوز اون بازی نقش‌آفرینی رو می‌کنید،
‫مجبورم نزدیک‌ترین چیزی ‫که دم دستمه رو بردارم
‫و حسابی باهاش بزنمت.
‫سختکوشی و سربلندی من مهمه.
‫اگه این دو کار رو بکنی، ‫یه چیز خیلی خیلی خاص
‫یه روز بهت می‌رسه.
‫کی دوستت داره؟
‫من.
‫منم همین‌طور.
‫بنسون گفت که...
‫- یا خدا. ‫- چی؟
‫- تامی وارد. ‫- ای بابا.
‫تو لس‌آنجلس چی غلطی می‌کنی؟
‫هی، شنیدم پسرعموی فردی داربی رو کشتی؟
‫- آره؟ شنیدی؟ ‫- آره.
‫پسرعموی زنش بود.
‫ولی برای داربی، ‫خانواده خانواده‌ست، مگه نه؟
‫ببخشید.
‫نه، اشکالی نداره.
‫جولین.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫مرسی.
‫لباس مبدل جدیده؟
‫آره، آره، بابام پالادینم رو پیدا کرد
‫و بعد تو حیاط پشتی سوزوندش
‫بعد از اینکه ‫با ماشینش کشیدش رو آسفالت.
‫حالا چی هستی؟
‫من یه دروید سطح سه‌ام.
‫ولی تبدیل به خرس شدم و ‫حالا وقت ندارم برای تورنمنت بزرگ فردا
‫برگردم به حالت عادی، پس همین.
‫یه جورایی گیر کردم.
‫- باشه. ‫- آره.
‫نه، خب، باشه، این...
‫یه جای دیگه پیدا می‌کنم. ‫نگران نباش.
‫باشه. خداحافظ.
‫آره، چقدر احمقم.
‫خب، چطوریا بودی، مرد؟
‫هی، چقدر گذشته؟ ‫شش، هفت سال؟
‫احتمالاً می‌تونست ‫یه ماشین فرار بهتر برات جور کنه.
‫آخه می‌دونستم بنسون یه خسیس کثافته،
‫ولی این دیگه مایه‌ آبروریزیه.
‫ماشین خودمه.
‫آره.
‫باشه، عمداً سوار این میشی؟
‫ماشین... کلاسیکه.
‫باشه. خب، هدف کیه؟
‫یه یارو پولدار تو یه محله آشغالی.
‫- کدوم محله آشغالی؟ ‫- مالیبو.
‫مالیبو؟ ای بابا، مرد، ‫عالیه.
‫ازش متنفرم، همیشه بودم.
‫فقط می‌خوام برگردم لندن.
‫هی، مراقب درخته باش!
‫ندیدیش؟
‫داری می‌گی عینک لازمم؟
‫من عینک لعنتی نیاز ندارم.
‫باشه، آره، باشه، باشه.
‫ولی من مخالفم.
‫خروجی رو رد کردی، پس.
‫شوخی می‌کنی؟
‫لعنتی!
‫هامیش!
‫لعنتی! لعنتی!
‫متاسفم، رفیق.
‫بیا معامله کنیم، آره؟
‫نه، معامله‌ای در کار نیست. ‫من حرفه‌ای‌ام.
‫ولی ما دوستیم، آره؟
‫نه، نیستیم.
‫باشه، آشنا.
‫ما فقط یه کار با هم کردیم، یکه کار.
‫بنسون لعنتی. ‫می‌دونستم نمی‌تونم بهش اعتماد کنم.
‫هی، چقدر بهت می‌ده؟
‫کافی نیست.
‫باشه، خب این خوبه. ‫من می‌تونم بیشتر بدم.
‫خفه شو. آماده‌ای؟
‫البته که آماده نیستم.
‫برگرد.
‫- صبر کن، صبر کن. ‫- برگرد.
‫بذار به پسرم زنگ بزنم، باشه؟
‫- لطفاً. ‫- نه.
‫- نه سالشه، رفیق. ‫- لعنتی.
‫آره، تو هم یه پسر داری، آره؟ ‫تو لندن... لطفاً.
‫باشه، باشه، باشه. ‫سی ثانیه.
‫- سی ثانیه. ‫- زود باش، بجنب.
‫سی ثانیه.
‫پسر... پسر من.
‫فقط می‌خوام بدونی که ‫نمی‌تونم کنارت باشم.
‫و اینکه تو رو به خاطر ‫اینکه یه آدم ضعیف بودی می‌بخشم.
‫وارد لس‌آنجلسه.
‫[پیرمرد]
‫وارد لس‌آنجلسه.
‫خدایا، ولش کن، فردی.
‫نمی‌تونم، عزیزم. ‫اون یه فامیلمو کشته.
‫تو به زور می‌شناختیش.
‫خانواده، خانواده‌ست.
‫منظورم اینه، اگه به جای من ‫پدرم بود چی؟
‫در عرض یه هفته ‫وارد رو کشته و خاک کرده بود.
‫من نزدیک یه ساله دنبالشم. ‫فکر می‌کنی این چه حسی بهم می‌ده؟
‫کجا داری می‌ری؟
‫زود برمی‌گردم.
‫شاید بالاخره بتونم یه کم استراحت کنم
‫بعد از اینکه انتقام رونالد بیچاره رو گرفتم.
‫اسمش رابرت بود، ‫و پسرعموی من بود.
‫کجا می‌ریم، رئیس؟
‫شهر فرشته‌ها، بچه‌ها.
‫سلام.
‫هی مرد، خیلی قشنگه. ‫واقعاً اصیله.
‫مرسی، مرد. ‫برای روز بزرگ فردا آماده‌ای؟
‫چه فرقی داره؟
‫فقط دوباره کتک می‌خوریم.
‫اینو نگو، رفیق. ‫شانس داریم.
‫همیشه یه شانس هست.
‫تازه اونا چی دارن که ما نداریم؟
‫نگاش کن. ‫لعنتی خیلی باحاله، مرد.
‫باحال، واقعاً؟
‫بیخیال، با یه لهجه بریتیش تقلبی ‫حرف می‌زنه،
‫و لاک ناخن سیاه داره. ‫فکر کنم می‌تونیم شکستش بدیم.
‫تریستان ترول‌اسلیر.
‫فکر می‌کردم قبلاً پالادین بودی.
‫حالا درویدم. سطح سه.
‫واقعاً؟ سطح سه؟
‫فقط من می‌تونم لِوِلت رو بالا ببرم. ‫اینو می‌دونی.
‫بیا دیگه، رابی. ‫جدی؟
‫بارناباس! و من تو رو ‫به سطح یک تنزل می‌دم.
‫چی؟ این مزخرفه.
‫تو همین الان رهبری منو زیر سوال بردی؟
‫قلاده‌ات، بهم بده.
‫این کارو نمی‌کنم، بابی.
‫رو زمین بخواب، پسر.
‫رو زمین بخواب!
‫هی! بابی، داری چی کار می‌کنی؟
‫جایگاه خودتو بدون، زن.
‫جدی؟
‫آره، الان به بابا زنگ می‌زنم.
‫چی؟
‫نه، نمی‌زنی.
‫هی!
‫لعنتی.
‫بگو تمومه.
‫تمومه.
‫خوبه. بیا پولتو بگیر ‫قبل از اینکه نظرم عوض شه.
‫آره، یه ساعت دیگه اونجام.
‫من... این دیگه چیه؟
‫یه قلدر کتکم زد،
‫و شلوارکمو دزدید، پس...
‫می‌خوای من چی کار کنم؟
‫کتکش بزنم؟
‫خب، اگه بخوای.
‫گلم...
‫همون‌طور که پدرم به من یاد داد،
‫و من سعی کردم بارها ‫به شکل عجیبی به تو یاد بدم،
‫یه مرد خودش مشکلات خودشو حل می‌کنه.
‫ما صدها سال تو اون کویر لعنتی سرگردون بودیم.
‫چهار سال.
‫چرا فکر می‌کنی مصری‌ها ‫ما رو انتخاب کردن؟
‫چون ما سرسختیم.
‫چون می‌تونیم تحمل کنیم.
‫اگه نتونی
‫از پس یه مشت آدم عوضی تو ‫دنیای نوجوونا بر نیای،
‫وقتی کارو به دست می‌گیری ‫چطور قراره
‫از پس یه مشت آدم بزرگ بر بیای؟
‫فکر کنم ازشون دوری کنم.
‫نه.
‫نه، تو باید خودتو جمع و جور کنی.
‫مرد باش، ‫و خودتو درست کن،
‫وگرنه هر چیزی ‫که این خانواده ساخته با من می‌میره.
‫برو تو اتاقت.
‫باشه.
‫مثل قبل بقیه برمی‌گرده لندن.
‫آره، شاید...
‫شاید الان بهترین وقته که بهت بگم.
‫شاید بهتره با این پول ‫یه ماشین جدید برای خودت بخری.
‫چی؟
‫این دیگه چیه؟
‫«دارم با ریکی ازدواج می‌کنم!
‫دیگه نامه و پول کثیفت رو نفرست.»
‫حروم‌لقمه!
‫داره با ریکی ازدواج می‌کنه.
‫- ریکی چه مشکلی داره؟ ‫- معلم ورزشه.
‫معلم‌های ورزش با بچه‌ها خوبن.
‫معلم‌های ورزش معلم نیستن، ‫اونا منحرفن، با سوت.
‫باید برگردم لندن.
‫- خب برو. ‫- نمی‌تونم.
‫چرا نه... این دیگه چیه؟
‫کلم برگ.
‫ببخشید...
‫تا حالا بهت این حس رو دادم
‫که شبیه آدمی‌ام ‫که کلم برگ می‌خوره؟
‫آره.
‫خیلی خوشمزه بود، ممنون.
‫باشه.
‫تو یه کلوب روس باهاش آشنا شدم، ‫باور می‌کنی؟
‫اصلاً حدس نمی‌زدم.
‫همه ‌چی رو خراب می‌کنه.
‫فر، تستر، توالت. ‫و حالا جعبه کابل لعنتی.
‫یه نفر رو بفرست درستش کنه.
‫یه مرد خودش مشکلاتشو حل می‌کنه.
‫یه وسیله ساده رو درست کنه، تام.
‫همون ‌طور که داشتی می‌گفتی...
‫نمی‌تونم برگردم لندن
‫چون پسرعموی زن فردی داربی رو کشتم.
‫فردی داربی کیه؟
‫رئیس سابقم تو لندنه.
‫یه وسواس عجیب رو خانواده داره.
‫به هر حال، مجبور شدم فرار کنم، ‫و نمی‌تونم برگردم
‫چون اگه برگردم، همون لحظه ‫که از هواپیما پیاده شم منو می‌کشه.
‫می‌خوای من چی کار کنم؟
‫نمی‌دونم، مگه تو اونجا آشنا نداری؟
‫یه چندتا بزن‌بهادر جمع کن،
‫یه راه امن برام درست کن، ‫یا یه چیزی؟
‫باید باهات صادق باشم، تام.
‫دیگه اونجور نفوذ رو ندارم.
‫باید پول جابه‌جا کنم،
‫باید هر لطفی که بهم بدهکارن رو بخوام.
‫حتی اون موقع، برای آدمایی که برام کار می‌کنن ‫تا این حد پیش نمی‌رم.
‫بن، بن، بن، ‫من بیش از یه ساله پسرمو ندیدم.
‫مادرش نمی‌ذاره بیاد اینجا منو ببینه.
‫حتی اگه فقط برای چند روز باشه، لطفاً.
‫باید پسرمو ببینم.
‫بذار یه چیزی بهت بگم، ‫اگه به من کمک کنی.
‫شاید بتونم یه راه امن ‫برای برگشتنت به لندن پیدا کنم.
‫آره، هر چیزی که بخوای، ‫فقط لب تر کن.
‫[تا حالا باباتون مچتون رو در ‫حال بازی نقش لارپ تو پذیرایی گرفته؟]
‫[هی بچه‌ها اینو ببینید!]
‫تق تق، ‫لطفاً بلند نشو.
‫باشه، پس تامی، ‫این پسرم، جولینه.
‫سلام.
‫یه جورایی شبیه رین منه، ‫ولی تو ریاضی واقعاً افتضاحه.
‫جولین، این تامی ـه، ‫تامی برای من آدم می‌کشه.
‫سلام.
‫صدای چی بود؟
‫یه ویدیو یوتیوبه.
‫گربه‌ها... مجموعه‌ای از گربه‌ها.
‫ببین، میو، میو.
‫هدف، آلیستر مک‌کری ـه.
‫سال‌ها مثل یه روح بود.
‫بعضی‌ها فکر می‌کنن افسانه بود.
‫می‌دونید، مثل یه داستان دور آتیش
‫که تو حموم عمومی تعریف می‌کنی ‫تا رقبا رو بترسونی.
‫صبر کن، حتماً اشتباه شده، ‫من این یارو رو می‌شناسم.
‫یکی از بهترین آدمکش‌های کل اروپاست.
‫بود... انگار آلیستر یه جور ‫فروپاشی عصبی داشته.
‫دگرگون شده... ‫لحظه‌ای که به عیسی رو آورده.
‫می‌خوام دوزتو افزایش بدم.
‫خدا بهم گفت داروهامو قطع کنم.
‫آره، اینو توصیه نمی‌کنم.
‫تصمیم می‌گیره ‫همه گناهاشو به پلیس اعتراف کنه،
‫از جمله چندتا از آدمکشی‌هایی
‫که برای چند تا از آشناهام انجام داده.
‫یه سوال.
‫شلوارت کجاست؟ ‫لطفاً بپوشش.
‫پلیسا حرفشو باور نمی‌کنن.
‫اما اگه یوقت آلیستر با شلوار
‫بره تو اتاق بازجویی، ‫ممکنه برام دردسر بشه.
‫بن، من نمی‌تونم تنهایی حساب این یارو رو برسم،
‫چه برسه به اینکه این مارشمالو ‫رو هم با خودم بکشونم، به دل نگیری.
‫نمی‌گم باهات موافق نیستم، تام.
‫خدای من.
‫ولی شرایط عوض شده.
‫بیخیال بابا، کار آسونیه.
‫پس، طرف کاملاً سیماش قاطی کرده؟
‫این طور به نظر میاد.
‫باشه، سرنخی از محل اقامتش هست؟
‫برادرش، شیمس.
‫دیروز آلیستر رو از کلانتری درآورد.
‫من اونم مرده می‌خوام، ‫هیچ کار نیمه‌تمومی باقی نمونه.
‫نمی‌دونستم برادر داره.
‫خودشو تو یه سری ‫چیزای دارویی قاطی کرده.
‫مدام در حرکته.
‫به نظر میاد پیدا کردنش سخت باشه.
‫ولی من اتفاقاً ‫یکی از فروشنده‌هاشو می‌شناسم،
‫اسمش وودلی ـه.
‫اون یارو تو یکی از هتلای ‫بست وسترن تو سیمی ولی اقامت داره.
‫اتاق ۱۲۶.
‫ببین می‌تونی ‫مکان شیمس رو ازش بگیری.
‫بعد اونم مرده می‌خوام. ‫گرفتی؟
‫داری اسم کسایی که قراره
‫بکُشیم رو می‌نویسی؟
‫نه.
‫می‌تونم یه لحظه باهات حرف بزنم؟
‫این بچه منو به کشتن میده.
‫نظرت رو نخواستم.
‫فقط چند سال بهش وقت بده.
‫چند سالشه، ۱۳، ۱۴؟
‫- هیجده. ‫- لعنت بر شیطون!
‫از چیزی که فکر می‌کردم بدتره.
‫پس وقتی کار تموم شد، ‫بهم زنگ بزن تأیید کنی،
‫و باید عکسا رو ببینم.
‫حداقل می‌تونیم درباره این حرف بزنیم؟
‫- نمی‌خوام... ‫- کمک منو می‌خوای؟
‫یه راه امن به لندن می‌خوای؟
‫اینه، یا گور خودتو بکن؟
‫بابا، سربلندت می‌کنم.
‫اصلاً دید درستی نسبت به قضیه نداری. ‫مثل بازی نقش‌آفرینیت.
‫همه به جز تو فکر می‌کنن ‫این احمقانه و خجالت‌آوره.
‫این آخرین شانسته
‫تا به خودت بیای و مرد بشی.
‫ناامیدم نکن، گلم، دوستت دارم.
‫راستی، تام.
‫وقتی موقعش برسه، ‫مطمئن شو که پسرم
‫ماشه رو می‌کشه، می‌فهمی؟
‫آره.
‫خداحافظ، بابا.
‫بابا؟
‫نه، نه، نه، نه، ‫وسایل تو صندوق عقب می‌ره.
‫هی، هی، آروم.
‫جولین.
‫سلام، اریکا؟
‫بابت قبل متأسفم.
‫بابی می‌تونه یه کم عوضی باشه.
‫فدای سرت.
‫کجا داری می‌ری؟
‫دارم می‌رم مرد بشم و ‫خودمو جمع و جور کنم، ظاهراً...
‫فردا رو از دست نمی‌دی، مگه نه؟
‫این بچه داره چی کار می‌کنه؟
‫اونجا بهت نیاز داریم.
‫- گوش کن، من... ‫- بیا دیگه، بریم.
‫فکر نکنم دیگه بتونم بازی نقش‌آفرینی کنم.
‫اگه بخوای می‌تونم ‫با برادرم حرف بزنم.
‫بیا دیگه، بریم.
‫باید برم.
‫درسته، آره، ایول. ‫فکر کنم بعداً می‌بینمت.
‫خدای من، می‌شه خبر مرگت بجنبی؟
‫همکلاسیت بود؟
‫نه، یه جادوگر الفی ـه.
‫اون... بی‌خیال.
‫اینقدر بهش ور نرو.
‫راستی چرا از انگلیس رفتی؟
‫یه چند نفر رو کشتم.
‫پس چرا برگشتی اینجا؟
‫برای کشتن آدمای دیگه.
‫قبل از این ماجراها کار واقعی هم داشتی؟
‫این یه کار واقعیه.
‫ببخشید.
‫خب، یه ماموریت مورد علاقه داری؟
‫بذار یه چیزی ازت بپرسم. ‫تا حالا تو خشونت واقعی
‫درگیر بودی؟
‫آره. آره!
‫- آره؟ ‫- آره.
‫نه، آره، گاهی کتک می‌خورم.
‫قلدرا. گاهی غریبه‌ها.
‫صندلی یه مشکلی داره.
‫قراره این ‌جوری باشه.
‫ماشین کلاسیکه.
‫صحیح، برای اینکه خودتو به کُشتن ندی،
‫بهتره یاد بگیری
‫چطور از اینا استفاده کنی.
‫درست، دو دستت رو اسلحه باشه.
‫تا وقتی آماده شلیک نیستی ‫انگشتت از ماشه دور باشه.
‫- البته. ‫- سوالی نداری؟
‫راستش آره، ‫بیتلز رو دوست داری؟
‫-چی؟ ‫- شبیه طرفدارای بیتلزی.
‫همه بیتلز رو دوست دارن.
‫خب، فکر می‌کنی ‫محبوب‌ترین بیتلت کیه؟
‫خب... رینگو.
‫فقط برای متفاوت بودن اینو می‌گی.
‫داری عمداً خطا می‌زنی؟ ‫مثل یه جور امتحان
‫که ببینی حواسم هست یا نه؟
‫نور آفتاب تو چشمامه.
‫یه عینک آفتابی اضافی ‫تو ماشین دارم.
‫نه، اشکالی نداره، نوبت توئه.
‫نشونه‌گیرش تنظیم نیست، ‫ولی دستت میاد.
‫صبر کن، دو دست.
‫چی؟
‫دو دست رو اسلحه باشه.
‫گانگستری بازی نداریم.
‫آره، راست می‌گی، ‫این طور خیلی بهتره.
‫سر به سرم می‌ذاری؟
‫قبلاً این کارو کردی، درسته؟
‫نه، ولی فکر کنم ‫زیاد فورتنایت بازی می‌کنم.
‫داریم می‌ریم.
‫صبر کن بیام.
‫بابت اون موقع متأسفم.
‫اون ساک مال تو...
‫یه کلمه دیگه نشنوم.
‫باشه، اینو بگیر.
‫باشه، گوش کن.
‫وقتی رفتیم تو، دهنتو ببند،
‫و دنبال من بیا، می‌فهمی؟
‫هر کاری من می‌کنم تو هم بکن.
‫هر کاری تو می‌کنی.
‫هی!
‫تبریک، اتاق ۱۲۶.
‫شما برنده قرعه‌کشی روزانه‌مون شدید.
‫از زیر در بندازش، مرد.
‫رو یکی از اون چک‌های غول‌پیکره، آقا.
‫فقط باید امضاش کنی.
‫پولمو نشونم بده.
‫- لعنتی! ‫- عقب، برو عقب.
‫- برو عقب، مرد. ‫- آروم، مرد، آروم باش.
‫بشین.
‫لعنتی، می‌دونستم اون مزخرفی که گفتی ‫زیادی خوب بود که واقعی باشه.
‫این روزا هیچ‌ کی پول مفت بهت نمی‌ده.
‫تو چه خری هستی، مرد؟
‫من جولینم.
‫دنبال شیمسیم.
‫بهم بگو کجاست، ‫می‌ذارم زنده بمونی.
‫نمی‌دونم کجاست، مرد، ‫قسم می‌خورم.
‫می‌خوای مجبورم کنی بشمرم؟
‫سه، دو...
‫سه، دو-
‫دو بعد از سه میاد.
‫آره، می‌دونم، ‫ولی من شمارش خودمو دارم.
‫- آره، صبر کن، شمارش منه. ‫- شمارش منه.
‫شمارش با منه.
‫باشه، شمارش با منه.
‫باشه، ببخشید، ببخشید.
‫سه، دو، یک.
‫این آماتوربازیا دیگه چیه، مرد؟
‫شرمنده. هنوز پره.
‫خدای من، این مزخرفات دیگه کافیه.
‫بگو کجاست.
‫باشه، باشه، آروم باش،
‫امشب با یه چند تا ‫خریدار روس قرار داره.
‫بهت می‌گم کِی و کجا.
‫خوبه. خوبه.
‫اینجا بنویس. ‫ساعت و آدرس.
‫این دیگه چه کوفتیه، مرد؟
‫یه گوشی تاشو.
‫تا حالا اسم آیفون لعنتی رو نشنیدی؟
‫این ماسماسک عتیقه‌ست، ‫یه دقیقه طول می‌کشه.
‫لعنتی ۲۰۰۲... ‫اینجاست.
‫خوبه. ساکم رو بده.
‫خب، مشکلی نیست، درسته؟ ‫گفتی می‌ذاری زنده بمونم.
‫دروغ گفتم.
‫بیا دیگه، پسر.
‫صبر کن...
‫این ساک من نیست.
‫چکش و اره استخوونم کو؟
‫اره استخوون؟
‫تو ماشین سعی کردم بهت بگم.
‫این ساک منه.
‫خب، پس ساک من کجاست؟
‫لباس خرس داری؟
‫قلاده سگ، اینا دیگه چیه...؟
‫مگه دروه آخر زمون شده؟
‫نه، نه، من لارپ می‌کنم. ‫لارپ می‌کنم.
‫- چی چی؟ ‫- لارپ؟
‫آره، بازی نقش‌آفرینی زنده‌ست، باشه؟
‫فقط به بابام نگو.
‫به بابات نمی‌گم.
‫این دیگه خیلی مایه آبروریزیه
‫که به کسی بگم، باشه؟
‫اصلاً چرا این کارو کردی؟
‫این کوفتی رو بده به من.
‫خدا وکیلی؟
‫لعنتی.
‫تفنگ رو پیدا کن!
‫- چی؟ ‫- تفنگ رو پیدا کن!
‫پیداش کردم.
‫حالا چی کار کنیم؟
‫خب، باید جنازه رو ‫از اینجا ببریم بیرون.
‫حتماً شوخی می‌کنی.
‫مواظب باش.
‫وای، وای!
‫- هی، بچه‌ها. ‫- چه خبر؟
‫- شب دیوونه‌واریه. ‫- آره، یکی از اون شباس.
‫این کار... اشتباهه.
‫ببین، بچه، نمی‌تونی ‫نسبت به کار احساساتی بشی.
‫ببین، مسئله همینه.
‫یکی از اشتباهات رایج آماتورها اینه
‫که شروع می‌کنن به احساسی شدن.
‫فقط باید این یارو رو به چشم
‫یکی از صدها هزار نفری که
‫هر روز تو این سیاره می‌میرن ببینی.
‫نه، منظورم لباس مبدل بود...
‫امیدوار بودم بتونم اونو پس بگیرم.
‫یا نه، آره، ‫به هر حال می‌خواستم بذارمش کنار.
‫ببخشید، خانم. ‫دنبال بنسونم.
‫داریا، چند بار باید بهت بگم
‫که اینقدر چیز تو این مخلوطکن بیصاحب...
‫تو بنسونی؟
‫حالا اینه ماجرا؟
‫دیگه غریبه‌ها رو تو خونه راه میدی؟
‫اونا دنبال توئن.
‫خب، خیلیا دنبال منن،
‫چون من رئیس خلافام.
‫چرا نمی‌ری کارداشیان‌ها رو نگاه کنی ‫و گمشی؟
‫اسمم فردی داربی ـه.
‫اشکالی نداره، ‫من برای تو نیومدم.
‫دنبال تامی هستم.
‫باشه.
‫ببخشید، تامی کیه؟
‫یه آمریکایی با قد 182. ‫ساختار استخوانی به طرز عجیبی بی‌نقص...
‫تامی، می‌دونی.
‫به نظر جذاب میاد، ‫ولی من تامی نمی‌شناسم.
‫خب، ببین، موضوع اینه، تامی،
‫اون پسرعموی زنمو کشته،
‫و اون خیلی ناراحته، مثل خودم.
‫از اون موقع یه خواب درست حسابی نداشتم،
‫و امیدوار بودم بتونی کمکم کنی.
‫من... خب، همون‌طور که پدرم می‌گفت،
‫یه مرد خودش مشکلاتشو حل می‌کنه.
‫می‌دونی پدر من چی می‌گفت؟
‫پیشنهاد معامله به‌ندرت ‫در مقابل تهدید شکست می‌خوره.
‫من می‌تونستم مشکلمو ‫مشکل تو هم بکنم، می‌دونی؟
‫ولی بعد تو عصبانی می‌شی، ‫من عصبانی می‌شم،
‫و هر دومون می‌دونیم تهش چی میشه.
‫شایعه شده که تو تامین‌کننده کلیدی
‫برای چندتا آقا اینجا تو ساحل غربی هستی.
‫اگه من یه قیمت سخاوتمندانه
‫برای یه محموله اسلحه پیشنهاد بدم،
‫اسمشو بذار تخفیف دوستان و خانواده، ‫نرخ بین رفیقا،
‫با امکان یه کم کار بیشتر
‫در آینده، البته.
‫چی می‌گی؟
‫با تمام احترام، من... لعنتی...
‫این یعنی آره؟
‫می‌دونی چیه؟
‫شاید آدمکش بودن رسالتم باشه.
‫نه، همه‌ی شواهد تا حالا ‫خلاف اینو نشون می‌دن.
‫نمی‌دونم، شاید فقط ‫کل این مدت تو وجودم بوده،
‫و من هیچ‌وقت متوجه‌ش نشدم، ‫می‌دونی؟
‫همیشه تو بازی‌های تیراندازی ‫شخص اول خیلی خوب بودم،
‫همیشه نسبت کشتن به مرگ ‫واقعاً بالا داشتم.
‫این نسبت کشتن به مرگه؟
‫اوهوم.
‫ببین، می‌دونم خطرناکه و این حرفا، ‫ولی...
‫چقدر می‌تونه سخت باشه، ‫تو که کارت اینه، درسته؟
‫هی، زبون‌درازی نکن.
‫ببخشید.
‫چطور شروع کردی؟
‫خب، پول نیاز داشتم و
‫با کشتن آدمای بد مشکل نداشتم.
‫خوب بودی؟
‫بهترین بودم.
‫خب، چی شد؟
‫وای، امشب واقعاً بهم گیر دادی، نه؟
‫نمی‌دونم، کار فقط مدام سخت‌تر می‌شد.
‫خانواده داری؟
‫نه.
‫برای همین انقدر خوب بودی.
‫کسی رو نداشتی که نگرانت باشه؟
‫مثل من.
‫خب، تو باباتو داری.
‫نه، نه.
‫اون فکر می‌کنه من مایه‌ی سرافکندگیشم.
‫کاملاً مطمئنم که ازم متنفره.
‫همیشه می‌گه اسم‌های تیتیش‌مامانی ‫مردای تیتیش‌مامانی می‌سازن.
‫نمی‌دونم یعنی چی؟
‫پس فکر کنم مامانت ‫اسمتو انتخاب کرده؟
‫کجاست؟
‫مرد. تصادف ماشین.
‫اولین جنازه‌ای بود که تو عمرم دیدم.
‫آره، من مدام از مامانم حرف می‌زنم،
‫ولی اون موضوع رو عوض می‌کنه،
‫و بعد هر چیز بدی
‫که تا حالا براش اتفاق افتاده ‫رو میندازه گردن من.
‫خب، اون دختری که ‫قبلاً دم خونه‌تون بود چی؟
‫- اریکا؟ ‫- آره.
‫اون چی؟
‫دعوتش کن بیرون. ‫فکر کنم دوستت داره.
‫بعید می‌دونم.
‫برادرش مدام کتکم می‌زنه.
‫مخصوصاً جلوی اون.
‫خب نباید بذاری.
‫باید از خودت دفاع کنی، ‫مرد، بیا دیگه.
‫نمی‌خوام این کارو بکنم.
‫دنبالم بیا.
‫زود باش.
‫کجا می‌ریم؟
‫باشه. چی بلدی؟
‫هیچی.
‫هیچی؟
‫تا حالا اسم گورکن وحشی رو شنیدی؟
‫نه.
‫- چنگال قوچی چی؟ ‫- نه.
‫قلقلک تاتنهامی چی؟
‫به نظر باحال میاد، ولی نه.
‫باشه.
‫می‌دونی چیه، فقط از ‫اصول اولیه شروع می‌کنیم، باشه؟
‫باشه، ساده‌ترین راه برای بردن هر دعوایی،
‫مخصوصاً وقتی ضعیف و بی‌ارزشی،
‫زدن تو چشم ـه، باشه؟
‫باشه.
‫انگشت وسط درازتره.
‫ولی انگشت اشاره، ‫اون محکم‌ترینه، باشه؟
‫هردوشونو دراز کن، و بیرون.
‫بزن.
‫ایول. حالا باید نگه‌ش داری پشتت.
‫قايمش کن تا وقتی آماده باشی.
‫مشخص نیست، درسته؟
‫اینجا چیزی برای دیدن نیست.
‫چی، تو... هی! ‫چرا به من گیر دادی، داداش؟
‫- چرا به من گیر دادی، داداش؟ ‫- چرا به من گیر دادی، داداش؟
‫طرف هیچ‌وقت نمی‌فهمه ‫از کجا خورده، می‌دونی؟
‫مثل اینه که، بام! درسته؟
‫و گاهی وقتی می‌زنی تو چشمش،
‫شاید یه کم عمیق‌تر فروش بکنی.
‫یه کم فشارشون بدی.
‫و به این فن می‌گن «چشم در آوردن».
‫- باشه؟ ‫- گرفتم.
‫باشه، سوالی نیست؟
‫- نه. ‫- آماده‌ای؟
‫آره.
‫باشه، انگشت فرو کن.
‫- همین حالا؟ ‫- آره.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره بابا.
‫باشه.
‫نه، زیادی آروم بودی، داداش.
‫باید تهاجمی باشی، ‫بیا سراغم، بیا سراغم.
‫نوچ، یالا. خشن باش.
‫تو یه قاتل بی‌رحمی.
‫بیا سراغم.
‫خیلی‌خب، زود باش.
‫اصلا نزدیک نبود، زود باش رفیق.
‫گوش کن، اول از همه، فاصله‌ات.
‫باید نزدیک‌تر بشی تا فاصله‌ات...
‫آخ!
‫- خدای من! ‫- خدایا، ببخشید.
‫- معذرت می‌خوام. ‫- خدا لعنتت کنه.
‫من... قرار نبود...
‫حالت خوبه؟
‫نه، نه، نه، عالی بود، معرکه بود.
‫عالی بود، غافلگیرم کردی.
‫شاید بهتر باشه بی‌خیال بشیم.
‫- نه. ‫- بی‌خیال بشیم؟
‫نه، تا وقتی حرفه‌ای نشدیم بی‌خیال نمیشیم.
‫حرفه‌ای و کاربلد میشیم، ‫و بعد میریم سراغ یه چیز دیگه.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره!
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫خدای بزرگ.
‫می‌خواستم بگم باید مطمئن بشی
‫که فاصله‌ات وقتی مناسبه که بتونی...
‫اوه! خدای من!
‫- ببخشید! محکم زدم. ‫- لعنتی!
‫نه، فکر کنم واسه امشب کافیه.
‫- یه چیز دیگه رو امتحان کنیم. ‫- کلاس تموم شد. یاد گرفتی.
‫من بشینم؟
‫توی اون چیه؟
‫کاغذ برگر، قبض‌های پرداخت‌نشده،
‫یه مشت آت و آشغال، مهم نیست.
‫محکمه و باز نمیشه. حاضری؟
‫فکر کنم. کاملا آره.
‫من الان یه آدمکش مرحله سه هستم.
‫مرحله سه، باید سطحمو بالا ببرم.
‫بچه‌جون، کار دیگه‌ای توی زندگیت نیست ‫که بخوای انجام بدی
‫جای حرف زدن مورد این مزخرفات؟
‫اون نقش‌بازی چطوره، داستان‌بازی؟
‫- بازی نقش آفرینی. ‫- بازی نقش آفرینی، هر چی که هست.
‫دارم کنار می‌ذارم، پس موردی نداره.
‫چرا؟ چون خودت می‌خوای ‫یا چون بابات گفته؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی باید بفهمی که بابات
‫داره از سر لجبازی این‌کار رو می‌کنه.
‫بابای من آدم بیشعوری بود.
‫با ماشین دوچرخه‌مو له کرد، ‫گربه‌مو به یه کولی فروخت.
‫خیلی بیشعور بود.
‫خیلی‌خب، وقتشه بریم، راه بیفتیم.
‫یادت باشه، ما روس هستیم.
‫سلام!
‫شما روس هستید؟
‫دا، من بوریس هستم.
‫عه... اون...
‫بوریس.
‫جفتتون بوریس هستید؟
‫بله، بله، من بوریس بزرگ هستم، ‫و اون... بوریس عقب‌مونده‌ست.
‫واسه همین خیلی کوچیکه.
‫یه لحظه صبر کن.
‫آره، اومدن.
‫بله!
‫می‌خواد با تو حرف بزنه.
‫عه.
‫سلام.
‫بوریس عقب‌مونده؟
‫آم نه، بوریس بزرگ هستم.
‫یه‌کم زود اومدی رفیق.
‫خواستم تو دلتون جا باز کنم.
‫آره. درسته.
‫نه، من باید انگلیسی تمرین کنم.
‫اوه، راست میگی.
‫ما یه مدت کوتاه سنت‌پترزبورگ زندگی کردیم.
‫عالیه.
‫کجای روسیه زندگی می‌مونی؟
‫گولاگ.
‫من یه مدت گولاگ بودم.
‫من سالیان سال، آره.
‫نویسنده محبوبت کیه؟
‫تولستوی.
‫توی استوری؟
‫چی؟
‫توی استوری. ‫من عاشق... وودی‌ام... آره!
‫اصلا نمی‌فهمم چی بلغور می‌کنی.
‫بیا تو.
‫گفت بریم تو.
‫بریم.
‫پول رو آوردی؟
‫اول جنس رو ببینم، خب؟
‫عادلانه‌ست.
‫خیلی‌خب.
‫تست کنم؟
‫راحت باش.
‫اوه!
‫بله!
‫بازم تست کنم.
‫چرا که نه؟
‫اوه! آره!
‫فکر نمی‌کنی یه‌کم بی ادبی؟
‫می‌خوای همه‌شو بدون رفیقت تست کنی؟
‫نه، نه، واسه مغز عقب‌مونده‌اش خوب نیست.
‫اوه بی‌خیال، زود باش.
‫امتحان کن.
‫اجازه نده خودش مصرف کنه، ‫هیچ‌وقت نمی‌فهمی.
‫ممکنه واست مفید باشه.
‫آره، نه.
‫خیلی‌خب، باشه.
‫آره!
‫بله.
‫یوهو!
‫لعنتی!
‫فکرشو بکن این عوضی فسقلی ‫رو درمان کرده باشیم.
‫پول رو بده.
‫سلام.
‫رمز رو بده.
‫چیزه...
‫شیمس بزودی میرسه.
‫چهار...
‫شوخیت گرفته؟
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫مواد رو بردارید و برید، رفیق.
‫ما واسه مواد نیومدیم. ‫ما دنبال برادرت هستیم.
‫- الیستر؟ ‫- آره.
‫مسئله شخصیه یا کاری؟
‫کاری! خیلی کاری.
‫کدوم آدم احمقی یه بچه رو ‫برای کشتن آدم می‌فرسته؟
‫بابام، بابای احمق من. ها؟
‫برادر من دیوونه شده، ‫برای کسی تهدید به حساب نمیاد.
‫آره، پس چرا با پلیس حرف میزنه؟
‫آره، چرا با پلیس حرف میزنه؟
‫خیلی‌خب، نظرت چیه ‫بری یه لیوان آب بخوری؟
‫- باشه. ‫- من حواسم هست.
‫الیستر به خاطر آدم‌هایی که کشته ‫می‌ترسه بره جهنم.
‫باید توبه می‌کرد.
‫ولی دیگه کنار گذاشت، تکرار نمیشه.
‫و من داروهاشو بهش...
‫دادم، خدای من!
‫خیلی‌خب، کافیه. به اندازه کافی خوردی، ‫خیلی‌خب، بیا.
‫- اوه. ‫- خیلی‌خب، دست خودم باشه بهتره.
‫خیلی‌خب، بذار بهت بگم، ‫باید با چشم‌های خودم ببینم.
‫و اگه راستشو گفته باشی، ‫کاری به کارش ندارم.
‫باشه.
‫- آره. ‫- خیلی‌خب.
‫خدای من!
‫هی! صبر کن!
‫لعنتی!
‫زود باش، بپر بالا.
‫این چه کاری بود؟
‫لذت می‌برم رفیق.
‫تو رو خدا دیگه این کار رو نکن.
‫تا حالا چشم‌‌پزشکی رفتی؟
‫‌حس می‌کنم نزدیک‌بینی.
‫چی؟
‫آره، چون توی تریلرکه بودیم،
‫اولین آدم رو زدی ناکار کردی.
‫اما توی هدف‌گیری از فاصله دور،
‫مشکل داشتی.
‫فکر کنم منظورت دوربینه، نه نزدیک‌بین.
‫دوربین یعنی نمی‌تونی نزدیک رو ببینی،
‫نزدیک‌بین یعنی دور رو نمی‌بینی، ‫می‌فهمی چی میگم؟
‫کی اهمیت میده، بینایی من عالیه.
‫آره، فکر کنم خودش باشه.
‫می‌بینیش؟ خودشه؟ خود لاکردارشه؟
‫آره، خودشه.
‫- سریع‌تر! ‫- میشه آروم باشی؟
‫می‌خوایم ما رو ببره پیش الیستر.
‫بدترین تعقیب و گریز دنیاست.
‫- تعقیب و گریز نیست. ‫- هست.
‫تعقیب و گریز نیست. ‫مواد زدی، حالیت نیست.
‫توپِ توپم.
‫الیستر، اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫بهت گفتم، تا معامله تموم شده ‫از کازینو بیرون نیا.
‫ازت یه سوال دارم، شیمس.
‫به نفعته راستشو بگی.
‫نه، نه، وقت نداریم.
‫باشه، باشه، سوال کوفتی‌تو بپرس.
‫تو بز بیلی سولیوان رو کشتی؟
‫نه، نه، تو بودی.
‫به‌خاطرش شش ماه رفتی زندان،
‫به مامان گفتم به خاطر ‫سرقت از بانک افتادی زندان.
‫ولی خبرش توی روزنامه‌ها چاپ شد.
‫پس، لطفا میشه بریم؟
‫نه، دارم جنسی که خریدم رو پس میدم.
‫چی خریدی؟ کدوم خریدی؟ ‫اینجا کافه‌ست.
‫تا پولمو نگیرم، جایی نمیرم.
‫الیستر، یه مشت آدم بی‌رحم دنبالت هستن.
‫این واسه چیه؟
‫خوبه آدم همیشه آماده باشه، داداش کوچولو.
‫می‌خوام اینو پس بدم، ممنون میشم.
‫میشه حداقل قرصتو بخوری؟
‫تا وقتی کارم تموم نشده، نمی‌خورم.
‫ببخشید آقا، باید با این چیکار کنم؟
‫تو جنس اشتباه به من فروختی.
‫الیستر، لطفا، میشه الان بریم؟
‫ببین رفیق، نمی‌دونم چی زدی ولی...
‫ازش پس بگیر و پولشو بهش بده.
‫باشه. سوار شو.
‫من تو رو می‌شناسم. هیس...
‫هیچی نگو. فقط راه بیفت.
‫شوخیت گرفته؟ به قیافه‌اش می‌خوره ‫آزارش به احدی برسه؟
‫اینو نگاه کن.
‫عمو میکی، قلقلکم میاد.
‫همم، عمو میکی.
‫می‌خوام الیستر رو با خودم ببرم بریتانیا.
‫آماده‌ام این کار رو ول کنم ‫و برای همیشه ناپدید بشم.
‫شدنی نیست.
‫باید تو رو بکشیم ‫و عکس‌هاتو واسه بابام بفرستیم.
‫پس منو الیستر خودمونو به مُردن میزنیم.
‫هر چی می‌خوای عکس بگیر. ‫بفرست واسه بابات.
‫بهش زنگ بزن، بگو کارتو انجام دادی. ‫ما ناپدید میشیم.
‫کسی مجبور نیست کسی رو بکشه.
‫نه. راه بیفت.
‫باشه.
‫واقعا شیمس، واقعا؟
‫می‌خوای حقه قدیمی بمب و ضامن رو پیاده کنی؟
‫می‌خوای ما و داداشتو منفجر کنی؟
‫اینجا بهتر از بیابونه.
‫اگه من و الیستر قراره بمیریم، ‫به روش خودمون میریم.
‫- اسلحه‌هاتون بده. ‫- فکرشم نکن.
‫خب، نمیشه به همین...
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫خب، همه با نقشه جدید موافق هستیم.
‫یعنی آره؟
‫خیلی‌خب.
‫هی، گرفتی؟
‫آره.
‫دکمه سفید رو بزن.
‫فکر کنم خرابه.
‫چی میگی؟
‫داری فیلم می‌گیری، رفیق. ‫دوربین سمت توئه.
‫بچرخون، رفیق.
‫- اوه، اوه، باشه. ‫- دکمه سفید رو بزن.
‫عکس بگیر دیگه. ‫گردنم درد گرفت.
‫مثل شیر دهنشو باز کنم؟
‫مثلا بمیر.
‫خیلی‌خب. گرفتم.
‫چه عینک قشنگی. ‫می‌دونی هوا تاریکه، آره؟
‫هی، دکتر گفته، عوضی.
‫همین رو بفرست.
‫- باشه. ‫- صبر کن، صبر کن.
‫از کجا مطمئن باشیم ‫وقتی عکس رو فرستاد
‫ما رو نمی‌کشی؟
‫خب، تو و دوستت رو اینجا نمی‌کشم.
‫چطوره بری پیش باباجونت ‫و داستان رو ادامه بدی؟
‫بهت قول میدم، عکس رو بفرست.
‫هیچ اتفاقی نمیفته.
‫چیکار می‌کنی؟
‫لعنتی.
‫خب...
‫نقشهٔ من تا همین‌جا بود.
‫هی، هی، هی.
‫گردنشو خرد می‌کنم.
‫باشه، صبر کن، صبر کن.
‫سلاح‌های ما در ازای داداشت، باشه؟
‫و بعد همه راه خودمون میریم.
‫قول نمیدم دنبالت نیایم،
‫ولی همه‌چی از نو شروع میشه.
‫باشه، یه اسلحه رو میدم..
‫اسلحه‌تو بهت میدم ‫و تو داداشمو رد کن.
‫اسلحه‌شو بیارید.
‫نشونم بده پره.
‫اسلحه رو بده، اسلحه رو بده.
‫با شمارهٔ سه.
‫باشه.
‫- سه. ‫- یک.
‫نه، از یک.
‫- یک، دو، سه. ‫- یک، دو، سه.
‫الیستر!
‫خدا لعنتت کنه.
‫زود باش.
‫تامی!
‫چیه؟
‫عینک طبیه، عوضی.
‫- نمی‌دونم چطوری... ‫- اون بچه عوضی رو با تیر بزنید.
‫واقعا می‌خواید یه بچه رو بزنید؟
‫می‌خواست با انگشت چشممو دربیاره!
‫تامی!
‫تامی، باید یه کاری کنی رفیق!
‫لعنتی.
‫هر چه بادا باد.
‫آره! بهت گفته بودم.
‫فرار کن.
‫برو عقب، برو عقب.
‫خیلی‌خب، گوش کن.
‫این اسلحه رو بگیر، شش تا گلوله داره.
‫وقتی من میرم اون یکی اسلحه رو بردارم، ‫تو هوای منو داشته باش.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫منو پوشش بده!
‫- می‌تونی؟ ‫- آره.
‫بهت اعتماد دارم. بزن بریم!
‫سوار شو! سوار شو!
‫بچه‌جون، حالت خوبه؟
‫محشر بود.
‫خدایی آره.
‫وای.
‫خدایی آره.
‫الیستر؟
‫بابای ما یه دائم الخمر بود ‫و یه عصای چوبی داشت.
‫الیستر همه‌کار رو به دوش کشید، ‫تا من مجبور نباشم.
‫مرد خوبی بود.
‫داداش خوبی بود.
‫خب، اینجا کشیش نداریم.
‫میشه چند کلام صحبت کنی؟
‫آم...
‫توت‌فرنگی از خانواده توت نیست.
‫نیست؟
‫نه، ولی موز از خانواده توت حساب میشه.
‫به دونه‌شون ربط نداره. ‫نمی‌دونم. عجیبه.
‫چی؟
‫به حسابت میرسم، تامی وارد.
‫کارت خوب بود، بچه‌جون.
‫چی شده؟
‫نمی‌دونم. ‫منو یاد یه نفر می‌ندازی.
‫یه لحظه وایسا.
‫من بدین‌وسیله شما را به عنوان
‫آدمکش افتخاری مرحله منصوب می‌کنم.
‫خب، البته اگه هنوز خودت بخوای.
‫چیه؟
‫هیچی، فقط،
‫فکر کنم اولین باره توی زندگی ‫چیزی رو برنده میشم.
‫منظورم توی زندگی واقعیه.
‫خب، الان بردی.
‫و به نظرم باید بریم به بابات بگیم.
‫زود باش.
‫جولین، باید یه چیزی بهت بگم.
‫من دارم میرم.
‫بشه.
‫دیشب وقتی ازم پرسیدی ‫خانواده دارم یا نه، دروغ گفتم.
‫خیلی وقت پیش با یه دختر ‫توی لندن آشنا شدم.
‫رفتیم خارج از کشور، ازدواج کردیم ‫و بچه‌دار شدیم.
‫اسمش اولیوره، هنوز اونجاست.
‫زن سابقم، الان داره ‫با یه مربی باشگاه ازدواج می‌کنه
‫و باید برم فورا جلوی این ازدواج رو بگیرم.
‫- چرا؟ ‫- چون آدم خوبی نیست.
‫باشه، خب کِی باید بری؟
‫خب، فکر کنم دست اونه.
‫سلام، ببین کی اومده! ‫خوش برگشتی، پسرم.
‫- ممنون. ‫- سلام تام.
‫- بذار نشونت بدم. ‫- چی داری؟
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم پسرم.
‫- خوبه. ‫- آره، معرکه بود.
‫من و تامی می‌خوایم چند کلام حرف بزنیم،
‫برو توی دفتر منتظر باش.
‫عجله نکنید.
‫برو بیرون.
‫- اما من... ‫- برو بیرون.
‫یادت نره فر رو خاموش کنی.
‫باشگاه مزخرفتو یادت نره.
‫البته که باشگاه نداری.
‫- واقعیه؟ ‫- آره،
‫برمی‌گردی لندن.
‫امشب؟
‫و بهت چهل هزار دلار میدم ‫چون لازمت میشه.
‫فقط قبل اینکه بری یادآوری کن.
‫ممنون، خیلی ممنون.
‫یه کاری کن، ‫وقتی رسیدی ازم تشکر کن، باشه؟
‫الان میرم با پسرم حرف بزنم،
‫و واسه خودت نوشیدنی بریز، ‫و وقتی برگشتم با هم می‌خوریم.
‫باشه. هی بن.
‫اون بچه خوبیه. بچه خیلی خوبیه.
‫باشه.
‫می‌دونم، انگار دیروز،
‫به بقیه می‌گفتم از تو آبی گرم نمیشه.
‫«پسرم یه مفت‌خور بی‌مصرفه.»
‫«لابالیه.»
‫ولی گذشته‌ها گذشته.
‫این مدت که نبودی تغییراتی رخ داده، جولین.
‫مرد شدی.
‫این تفنگ واسه بابابزرگت بود.
‫آدم خیلی خوبی بود.
‫تو هم مثل اون میشی.
‫به تجارت خانوادگی خوش اومدی، پسرم.
‫یه کار دیگه مونده که می‌خوام انجام بدی.
‫گوش کن.
‫من یه شریک جدید دارم.
‫اسمش فردی داربیـه، ‫و می‌خواد تو رو ببینه.
‫خودت بهتر می‌دونی، ‫برداشت اولیه خیلی مهمه.
‫حتما. نهایت تلاشمو می‌کنم.
‫عالیه، و دست بالا رو داری
‫چون تامی رو با خودت می‌بری.
‫صحیح.
‫منظورت چیه؟
‫وقتی داربی کار تامی رو یکسره کنه،
‫واست اسلحه‌ها رو میاره.
‫اون‌موقع‌ست بهم زنگ میزنی.
‫من پول اسلحه‌ها رو پرداخت کردم،
‫پس واجبه...
‫باشه، ببخشید، ببخشید، من... ‫متوجه نمیشم.
‫تامی یکی از اعضای خانواده ‫فردی داربی رو کشته، جولین.
‫واسه همین الان اینجاست.
‫واسه همین مجبور بود از لندن بره.
‫خیلی‌خب، حتما پسرش بوده،
‫یا داداشش؟
‫- ربطی نداره، جولین. ‫- باشه.
‫آم گوش کن، تامی دوست منه.
‫اون دوست تو نیست، جولین.
‫الان بهم گفت دوست داشت ‫هر چی زودتر از شرت راحت بشه.
‫بهم گفت که مجبور بوده ‫همه کارها رو خودش انجام بده،
‫و تو هم توی یه سوراخ موش قایم شده بودی.
‫اون گفت؟
‫همین که باهام تنها شد ‫سعی کرد تو رو بفروشه.
‫چرا باید چنین کاری کنه؟
‫چرا؟ تا جلوه خودشو بهتر نشون بده،
‫تا پول بیشتری از من بچاپه.
‫همین الان گفت چهل هزار تا بیشتر
‫از مبلغی که بهش دادم، پرداخت کنم.
‫من از وقتی یادمه دارم ‫با آدمکش‌ها سر و کله میزنم، جولین.
‫در بهترین حالت، ‫اون‌ها یه مشت آشغال به‌درد نخورن.
‫در بدترین حالت، مثل تامی‌ان.
‫می‌تونم روی انجام این کار ‫روت حساب باز کنم؟
‫حتما.
‫پسر خپل خودم.
‫خب، جولین می‌خواد بهت کمک کنه ‫چمدونتو ببندی
‫تا قبل رفتنـت، بیشتر کنارت باشه.
‫خیلی‌خب. باشه.
‫امشب میارمش.
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫اوه، و گفتی واسه پول یادآوری کنم.
‫آره، چهل هزار دلار اضافه‌ای که خواسته بودی.
‫اوه، باشه.
‫خیلی‌خب، بریم بچه‌جون.
‫آخرین روز توی لس آنجلس.
‫الان که دارم میرم نفرت کم‌تری دارم.
‫خوبی؟
‫آره، خوبم.
‫جدی؟ دلت واسه خانمی تنگ شده؟
‫دلت واسه خانم‌خانم‌ها تنگ شده؟
‫نمی‌خوام درباره‌اش حرف بزنم.
‫- باشه؟ ‫- باشه. باشه.
‫چیکار می‌کنیم؟
‫در حالت عادی، اجازه نمیدم ‫کسی این‌کار رو کنه ولی...
‫ماشین دنده‌ای روندی؟
‫- چی؟ ‫- بیا بشین.
‫- چی؟ واقعا؟ ‫- آره! چرا که نه.
‫خیلی‌خب. بزن بریم.
‫من دنده عوض می‌کنم.
‫تو کلاچ رو که سمت چپه بگیر.
‫فشار بده.
‫خیلی‌خب، کلاچ رو بگیر.
‫دنده یکه. ‫پس آروم کلاچ رو ول کن.
‫آروم گاز بده.
‫باشه. روشن کن، زود باش.
‫آروم کلاچ رو بگیر.
‫خیلی‌خب، آروم! خیلی‌خب آروم.
‫بزن دنده دو.
‫خیلی‌خب، من حواسم هست. ‫کلاچ رو بگیر.
‫خوبه. خیلی‌خب.
‫آفرین. نگاهش کن.
‫- نظرت چیه؟ ‫- خیلی کلاسیکه.
‫چرا ایستادی؟
‫لعنتی.
‫پیاده نشو.
‫هی! تامی!
‫تامی!
‫خیلی خوشحالم می‌بینمت رفیق.
‫سر و وضعتو نگاه کن تامی.
‫این خراب‌شده رو ببین.
‫گندش بزنن.
‫مریض نشم شانس آوردم.
‫بمیر فردی.
‫آفرین، پسر جون.
‫کار کردن باهات باعث افتخار بود.
‫و می‌تونی به بابات بگی ‫که اون به قولش عمل کرد،
‫و بعد اینکه اینجا کارمون تموم شد، ‫تو رو می‌بریم بالای سر محموله.
‫فهمیدی؟
‫آره.
‫آفرین پسر جون. ‫حالا برو سوار ماشین شو.
‫همبرگره؟
‫نگاه‌مون کن، تامی.
‫دو تا رفیق قدیم گذرشون به هم خورده،
‫واسه همین نفهمیدم
‫چرا همون اول
‫نیومدی پیش خودم.
‫و به این نتیجه رسیدم ‫چون تو آدم نمک‌نشناسی هستی.
‫و اگه ذره‌ای شرافت داشتی،
‫فورا مُقُر می‌اومدی
‫خواهرزاده زنمو کشتی.
‫پسر عمو.
‫خانواده رو نباید سرسری گرفت.
‫خب الان چی میشه؟
‫هی!
‫خانوادهٔ من چی؟
‫خانواده تو حالشون خوبه.
‫اون‌ها رو زیر نظر داشتیم ‫که ببینیم تو باهاشون تماس می‌گیری یا نه.
‫خبر داشتی زنت داره دوباره ازدواج می‌کنه؟
‫پسرت عاشق بابای جدیدش شده.
‫باورم نمیشه یه معلم ورزش
‫پسر عزیزمو شستشوی مغزی داده.
‫بس کن بابا. اون یه مرد مهربونه ‫که رابطه خوبی با بچه‌ها داره
‫و پدر خیلی بهتری نسبت به توئه.
‫و اگه انقدر بدبخت و خودشیفته نبودی
‫می‌تونستی اینو ببینی.
‫درسته.
‫ریشتو رنگ کردی؟
‫سلام خانم‌ها.
‫چی؟
‫اون مال منه.
‫عمرا. ‫اون یکی از خانوادهٔ منو کشته.
‫برادر منو کشته. ‫واسه تو کیو کشته؟
‫برادرزاده زنم.
‫یا پسرعموش همچین‌چیزی.
‫برادر از پسر عموم مهم‌تره.
‫کی گفته؟
‫عالم و آدم.
‫بی‌راه نمیگه، فردی.
‫خب، صبر کن، ‫کِی داداش تو رو کشت؟
‫دیشب.
‫خب، یه سال پیش فامیل منو کشت،
‫پس اولویت با منه.
‫دوست ندارم غمتو کم ارزش بشمرم.
‫ولی اگه یه نفر پسر عموی زنمو کشته بود،
‫انقدر ناراحت نمی‌شدم.
‫شونه‌هامو بالا می‌‌نداختم ‫و به زندگیم ادامه می‌دادم.
‫یه سال از عمرم هدر نمی‌دادم
‫یه قاتل عوضی رو پیدا کنم.
‫ممنون.
‫به هر حال، هیچ‌کدوم از ما ‫قرار نیست اون عوضی رو بکشه.
‫باید با خودکشی بمیره.
‫- صبر کن، چی؟ ‫- خودکشی چرا؟
‫چون می‌خوام بره جهنم.
‫خودکشی تنها راهیه ‫که جهنم رفتن‌شو تضمین می‌کنه.
‫به نظرم مزخرفه.
‫خیلی‌خب، اول خودش ‫به سینه‌اش شلیک می‌کنه.
‫بعدش قبل اینکه بمیره ‫من بهش تیر میزنم.
‫اینکه خودکشی نیست، هست؟
‫من حق نظر دارم؟
‫- نه! ‫- نه.
‫خیلی‌خب، من میزنم تو کاسه زانوش،
‫بعد یه تیر تو سر خودش خالی می‌کنه.
‫کاسه زانو نه. ‫ممکنه از درد بیهوش بشه.
‫خب...
‫پا و دستش چطوره؟
‫هی، هی، هی، هی، هی، هی!
‫برید عقب. برید عقب!
‫آروم، آروم، آروم باشید احمق‌ها.
‫آروم باشید.
‫بچرخ تا بچرخیم.
‫هی، هی، هی، هی، آروم باش.
‫و پروردگار فرمود: «روشنایی پدید آمد.»
‫لعنتی.
‫تامی؟
‫سلام. من تو رو می‌شناسم.
‫محمد، درسته؟
‫چی؟ نه.
‫لعنتی.
‫خیلی‌خب، مقصدش لندنه، ‫باید بدونم
‫هزینه جابه‌جایی چقدر میشه.
‫یه ماشین کلاسیکه، ‫و می‌خوام مطمئن بشم
‫مثل چشم‌هاتون ازش مراقبت می‌کنید.
‫پونتیاک گرند پریکس مدل ۶۹.
‫کجاش خنده‌داره؟
‫زنگ میزنم.
‫الو؟
‫تامی.
‫الیستر؟
‫دوست داره صحبت‌مون رو ادامه بدیم.
‫باید به خاطر بلایی که سر داداشم، ‫شیمس، آوردی بمیری.
‫باشه، ولی باید پیشنهادتو رد کنم.
‫پرواز دارم.
‫هر چی میگم بگو چشم، ‫وگرنه محمد رو می‌کشم.
‫کی؟
‫- محمد. ‫- من می‌شناسم؟
‫همین پسره با مدل موی احمقانه، عوضی.
‫وقتی داداشمو کشتی اونجا بود.
‫نه، نه. هی، الیستر، ولش کن.
‫اون کاره‌ای نیست.
‫خودت بهش بگو.
‫یک ساعت دیگه، جایی که ‫داداشمو کشتی می‌بینمت.
‫الیستر... گندت بزنن!
‫[تامی وارد]
‫می‌دونم صدامو می‌شنوی، عوضی،
‫و ازت می‌خوام با دقت گوش کنی چی میگم.
‫الیستر، داربی و افرادشو کشت.
‫الیستر.
‫تو گفتی اون مرده. ‫عکسشو نشونم دادی.
‫آره می‌دونم،
‫بعدا می‌تونی بابت احمق بودنت ناراحتی کنی،
‫ولی الان باید تنها نگرانیت این باشه ‫که الیستر پسرتو دزدیده.
‫جولین دست اونه. ‫ازت می‌خوام باهاش حرف بزنی
‫و بهش بگی تو بودی که ‫ما رو فرستادی اونو بکشیم.
‫و اونوقت شاید جولین رو آزاد کنه.
‫فقط، صبر کن ببینم. ‫الان داربی مرده؟
‫مشکل ما داربی نیست.
‫یه میلیون دلار من دست داربیه.
‫اتفاقا تنها مشکلیه که داریم.
‫اصلا گوش میدی؟
‫الیستر می‌خواد پسرتو بکشه.
‫جولین یه میلیون پول منو به باد داد
‫و من حتی یه دونه اسلحه هم گیرم نیومده.
‫باید خودکشی کنه.
‫و جهت طلاع، ‫مرد واقعی مشکل خودشو...
‫برو بمیر بنی.
‫الو؟
‫خدا لعنتت کنه!
‫تو هیولایی.
‫گمشو بیرون.
‫باشه.
‫چرا خودت آشپزی نمی‌کنی، ها؟
‫خودت مشکلتو حل کن.
‫خب محمد.
‫نزدیک یک ساعت شده،
‫انگاری دوستت نمیاد.
‫تو که مطمئن نیستی.
‫فکر کنم دلت می‌خواد ‫به روش دینی دفن بشی.
‫ولی از شانس گندت جنازه‌تو
‫می‌ندازم توی چاه فاضلاب، پشت دنی.
‫بیا اینجا خوک کوچولو.
‫حسش می‌کنی؟
‫هجوم خون.
‫اینکه زمانت فرا رسیده.
‫حالا.
‫تا ده بشمار، ماشه رو بکش.
‫خیلی‌خب، اگه می‌خوای کاری کنی ‫خودکشی کنم رفیق،
‫بعید می‌دونم این روش حساب بشه.
‫اگه مجبورت نکنم، خودت میزنی؟
‫افکار خودکشی داری؟
‫فکر کنم من هنوز توی مرحله درخواست کمک هستم.
‫گاله‌تو ببند، تپل بی‌مصرف.
‫وایسا، وایسا، وایسا، وایسا، ‫وایسا، وایسا، وایسا!
‫هی، الیستر، نه!
‫الان...
‫ولش کن!
‫جالب شد.
‫جولین، حالت خوبه؟
‫آره، خوبم.
‫اومدی تا بالاخره تاوان کاری ‫که با برادرم کردی رو پس بدی؟
‫آره، به شرطی که بذاری اون پسره بره.
‫باشه.
‫حدس میزنم اسلحه داری.
‫از کجا مطمئن باشم ولش می‌کنی
‫- پیمان خونین می‌بندیم. ‫- چی؟
‫نه، نه، نه، مجبور نیستی.
‫نه، بستِ دستشو باز کنی کافیه.
‫مردک خل‌وچل.
‫خیلی‌خب، بیا معامله کنیم.
‫تامی!
‫بلند شو، عوضی دغل‌باز. ‫می‌دونم ضد گلوله پوشیدی.
‫لعنتی.
‫الان لطفا توی سرت بزن.
‫تامی، این کار رو نکن.
‫هی، پسرت چی میشه؟
‫نه، بدون من زندگیش بهتره.
‫راستش، زندگی تو هم همینطور.
‫من پدر مناسبی نیستم.
‫لعنتی، حتی دیگه ‫توی آدمکشی هم حرفه‌ای نیستم.
‫یادت وقتی پرسیدی چه اتفاقی افتاد
‫و بهت گفتم که این کار داره سخت‌تر میشه؟
‫خب، راستش،
‫من دارم پیرتر میشم.
‫فکر می‌کردم به خودم دروغ بگم ‫باعث میشه حسم بهتر بشه، اما...
‫درست مثل مردی که داره ‫با زن سابقم ازدواج می‌کنه، ریکی رو میگم.
‫ریکی آدم بدی نیست، ‫ریکی...
‫معلم ورزشه، ‫اولی پیش اون جاش امنه.
‫میشه چرت و پرت رو تموم کنی؟
‫می‌خوام یه قولی بهم بدی.
‫نمی‌خوام به هیچ‌کدوم از مزخرفاتی
‫که بابات میگه گوش بدی. ‫تو بچه خوبی هستی، می‌شنوی؟
‫تو بچه خوبی هستی.
‫به غریزه‌ات اعتماد کن
‫و کاری که به سودت هست ‫رو انجام بدی، می‌فهمی؟
‫و اگه اذیتت کرد، توی صورتش وایسا
‫و بگو که عمو تامی مرحومت گفته برو به درک.
‫تامی، تامی، نمی‌خوام بمیری.
‫خب مسئله همین‌جاست، ‫نمی‌تونم اجازه بدم تو بمیری.
‫تمومش می‌کنم.
‫به درد لای جرز دیوار نمی‌خوری.
‫نمی‌دونستم گلوله نداره.
‫خب، یه اسلحه دیگه آوردی؟
‫نه.
‫منم نیاوردم.
‫صبر کن! کالیبر اسلحه‌ات چیه؟
‫نه میلی‌متر.
‫عالیه.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، خیلی‌خب، ‫نیازی به این کار نیست رفیق.
‫قلقلک تاتنهامی؟
‫آره.
‫از کجا یاد گرفتی؟
‫فرهنگ لغت شهری رفیق.
‫قشنگ بود.
‫تازه یاد گرفتم رفیق.
‫یه لحظه،
‫فکر کردم نیای.
‫آره، من...
‫عوضی‌ها.
‫جولین!
‫تامی! تامی!
‫میشه به ماشینم شلیک نکنی!
‫این یارو نمی‌میره!
‫بمیر!
‫خوبی؟
‫نه، زد توی دستم.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫الیستر!
‫چیه؟
‫شیمس قبل اینکه بمیره ‫یه چیزی بهم گفت.
‫درباره بابات!
‫بهم گفت،
‫گفت با تو چیکارها کرده.
‫عصای چوبی‌شو.
‫پیرمرد بی‌شرفی بود.
‫اون و عمو میکی.
‫عصاشو برداشتم
‫و توی حلقش فرو کردم.
‫دل و روده‌اش زد بیرون.
‫آره، اینجاشو نگفت.
‫ولی می‌خوای بدونی مهم‌ترین قسمت حرفش
‫چی بود؟
‫گفت، گفت به داداشم بگو،
‫بزودی می‌بینمش.
‫اوه!
‫آره!
‫جولین!
‫جو...
‫جولین!
‫خدای من، محشر بود.
‫آره!
‫آخ! مراقب دستم باش، به دستم نزن!
‫آفرین.
‫وای!
‫- مُرد؟ ‫- نمی‌دونم.
‫نه!
‫خدای من!
‫نور می‌بینم. من...
‫خورشیده، الیستر.
‫خدا، تویی؟
‫پدر، من..
‫چیزی هست بخوای ازم بپرسی؟
‫اوه.
‫نه، فکر نکنم.
‫باشه.
‫- مُرد؟ ‫- آره.
‫بالاخره. آره.
‫بابت ماشینت متاسفم، ‫فکر کنم داغون شد.
‫نه، ناراحت نباش.
‫هزینه حملش به لندن خیلی زیاده.
‫واقعا می‌خواستی ببریش لندن؟
‫آره، کلاسیکه.
‫خیلی‌خب. ‫به نظرت بابام عصبی میشه؟
‫هی، میشه یه کاری کنی؟
‫تریستان غول‌کش.
‫اومدی لگن ادرار منو ببری؟
‫نه، اومدم بساط ظلمت رو برچینم، بابی.
‫می‌شنوید، پسرا؟
‫این چه سحر و جادوییه؟
‫این چه کاری بود جولین؟
‫خفن بود، جولین!
‫از رهبر شکست خورده ما محافظت کنید!
‫حمله!
‫عقب‌نشینی کنید! عقب‌نشینی کنید!
‫عقب‌نشینی کنید!
‫چیکار می‌کنی؟
‫طلسم اجرا می‌کنم.
‫آخه واسه چی؟
‫صاعقه! صاعقه! صاعقه!
‫یعنی چی؟
‫ببخشید دوستان.
‫نه! نه!
‫لعنت بهش...
‫کافیه! ما تسلیم میشیم.
‫هی، چیکار می‌کنی؟
‫فکر کردی واقعیه یا...
‫بی‌خیال، عالی بودی.
‫- ممنون. ‫- خواهش.
‫پیروز شدیم. پیروز شدیم.
‫برو.
‫سلام اریکا.
‫سلام جولین.
‫نظرت چیه بریم سینما فیلم ببینیم؟
‫آره.
‫خیلی‌خب بچه‌های من، ‫امروز کلاس ما درباره دفاع شخصیه.
‫خیلی‌خب، دنیا جای خطرناکیه،
‫و در مواقع حساس باید بدونیم
‫چطوری از خودمون دفاع کنیم.
‫خب، کدوم یکی‌تون می‌تونه بگه
‫این برای چیه؟
‫بابا؟
‫حالت چطوره، تام؟
‫گمشو ریکی.
‫سلام رفیق!
‫فکر می‌کردم هیچ‌وقت برنگردی.
‫آره، می‌دونم، ‫ولی با مامانت حرف زدم،
‫و کدورت‌ها رو حل کنیم، خب؟
‫قراره خیلی زیاد همدیگه رو ببینیم.
‫اوضاع عوض میشه.
‫مشکلی نداری؟
‫پسر قشنگم.
‫خب...
‫خیلی‌خب، سوت و این مزخرفات کافیه.
‫کی اینجا فن «چشم درآوردن» رو شنیده؟
‫اذیت نکن عزیزم. ‫کجا میری، دخترهٔ مفت‌خور؟
‫کوتولهٔ حال‌بهم‌زن.
‫من خود واقعیم هستم. ‫دارم حقیقتم رو پیدا می‌کنم.
‫باشه... ‫پس سلام عوضی!
‫داریای کثافت!
‫خیلی‌خب، یه مرد واقعی ‫مشکلاتشو خودش حل می‌کنه.
‫روشن شو. ‫همینو می‌خوای؟ آره؟
‫تنت می‌خاره؟
‫روشن شو، به‌درد نخور...
‫اوه!