‫همه افسانه ها، ‫از حقیقت زاده می شن.
‫ریشه افسانه اشک های ماه...
‫در آمازونه.
‫یه دونه گلبرگ از درخت بزرگ...
‫می تونست همه بیماری ها ‫رو درمان و هر نفرینی رو باطل کنه.
‫در طول قرن ها...
‫گروه های زیادی در جستجو به دنبال...
‫اشک های شفابخش افسانه ای، ‫به آمازون سفر کردن.
‫مشهورترین اون ها...
‫دان لوپه دی آگیره، کشورگشای مکزیکی بود...
‫که مصمم بود ‫صاحب قدرت اشک ها بشه.
‫ولی جنگل از اشک ها محافظت می کرد.
‫تاریخ بهتون می گه ‫که سفر اون به شکست ختم شد.
‫ولی افسانه ها، ‫جزئیات بیشتری در اختیارتون می ذارن.
‫که نگهبانان درخت اون رو پیدا کردن...
‫و جونش رو نجات دادن.
‫که اون از اونا خواست که ‫سرتیر مقدس رو بهش بدن،
‫سرتیری که کلید پیدا کردن اشک های ماه بود.
‫که آگیره حمله کرد.
‫ولی جنگل از خودش دفاع کرد...
‫و آگیره و افرادش اسیر...
‫و نفرین شدن ‫و دیگه هیچوقت نتونستن از رودخونه دور بشن...
‫نه می تونستن از اونجا برن و نه می تونستن بمیرن...
‫...یا این چیزیه که افسانه می گه.
‫«می دونیم که اونا اینجا ناپدید شدن...
‫توی ناحیه لاگریماس دکریستال،
‫و منبع واقعی افسانه رو هم همینجا پیدا خواهیم کرد، ‫(لندن، انگلستان - سال 1916 - دو سال پس از آغاز جنگ جهانی اول)
‫درختی که از قدرت های شفابخش بی مانندی برخورداره.
‫همکاران ارجمندم...
‫بنده ادعا می کنم که ‫افسانه معروف...
‫اشک های ماه، ‫نه یک افسانه خیالی،
‫- بلکه حقیقتی علمیه. ‫- ...بلکه حقیقتی علمیه.
‫حقیقتی که می تونه انقلابی در پزشکی مدرن ایجاد کنه...
‫و بیماری هایی که نه تنها به جان شهرهای ما افتاده ان،
‫بلکه بیش از گلوله های آلمانی ها، ‫جان سربازانمان را می گیرن، درمان کنه.
‫من امروز به اینجا اومده ام تا ‫درخواست دسترسی به بایگانی انحصاری شما رو بدم؛
‫از جمله سرتیری باستانی...
‫که اخیرا با پیدا کردن بقایای گروه اکتشافی گمشده دکتر آلبرت فالز، ‫بازیابی شده.
‫اون سرتیر نماد قطعه گمشده ایه...
‫که بالاخره محل...
‫جهت تاثیرگذاری کلام، یه چند لحظه صبر کن...
‫اشک های ماه رو مشخص می کنه.»
‫آقای هاتون، ‫شما درخواستتون رو مطرح کردین...
‫و جواب هم همچنان به قوه خودش...
‫- منفیه. ‫- احسنت، احسنت.
‫بایگانی ما ماحصل آینده نگری دانش پژوهانی درست و حسابیه... ‫
‫- نه تازه کارهایی که تحت تاثیر منابع الهام خودشون قرار گرفته ان. ‫- احسنت، احسنت.
‫با این حال، ‫از اونجایی که الان توجهتون به منه...
‫می شه حداقل بذارین...
‫ادامه تحلیلم از سطح اهمیتی...
‫که اشک های ماه می تونه ‫روی علم پزشکی داشته باشه، رو بگم؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- شاکا زولو. ‫- بله.
‫از طریق یه عمل خلاقانه ساده...
‫تونست بر همه دشمنانش غلبه کنه، از...
‫اون هم بودش، ‫ولی حربه محاصره دشمنانش هم موثر بود.
‫شما اونجایی که ‫باید باشی، نیستی.
‫بله. حق با شماست. فکر کنم...
‫سرسرای منشی ها اون سمته.
‫خیلی ممنون.
‫دارویی برای تمامی مرض ها،
‫چه بیماری سل،
‫چه دیفتری، چه تب دنگی،
‫چه تب زرد، چه تب یونجه، ‫چه تب عادی...
‫به همه تب ها رسیدگی می کنه.
‫ببخشید.
‫بله؟
‫فقط اعضای جامعه ‫حق اومدن به این قسمت رو دارن.
‫- جدی؟ ‫- بله.
‫خیلی ببخشید.
‫خب، راستش رو بخواین، ‫اصلا نمی دونم چطور ممکنه...
‫آقای هاتون، ‫ما بخاطر احترامی که برای پدرتون قائلیم،
‫بهتون اجازه دادیم ‫در مقابل اعضا سخنرانی کنین.
‫با این حال، ‫این شدیدا شبیه به مقاله ای به نظر میاد...
‫که یه نویسنده خانم ثبتش کرده بود ‫و بنده هم با افتخار روش مهر رد زدم...
‫مقاله ای از دکتر لیلی هاتون.
‫گمونم هیچ ارتباطی با شما نداشته باشن؟
‫چیزی که با رضایت من بوده باشه، خیر.
‫بهتون کمک کنیم راه خروج رو پیدا کنین؟
‫این هم از این.
‫توی اولین جعبه است.
‫و بابت کمک بسیار سخاوتمندانه اتون ‫هم خیلی ممنونم،
‫کمکی که در قالب شمش های طلای اصل بود.
‫اگه آدمای بیشتری پرداختی هاشون ‫رو با طلا انجام می دادن، زندگی خیلی ساده تر می شد.
‫کلش رو نمی خوام، فقط یه چیز.
‫انگار دست یکی ‫زودتر از من بهش رسیده.
‫نباید اینطور باشه. ‫مطمئنم همه اقلام هستن.
‫حتما لیز خورده و افتاده یه جای دیگه.
‫بذار...ببینم.
‫قطعا اونجا بود.
‫- جلوی اون زن رو بگیرین! ‫- اوه!
‫سلام. می خواستم بدونین ‫که این یه نگونی آسوگایه.
‫اشتباها روش برچسب «زولو» خورده.
‫بگیرینش!
‫اوه!
‫وایسا!
‫این آخر خطه. بیا پایین!
‫- یا خدا! ‫- نه، نه، نه!
‫روز خوش، جناب!
‫فکر می کنین ‫شما اولین گروهی هستین که دست رد به سینه ام می زنه؟
‫من رو از برخی از ‫بهترین کلوپ های اروپا بیرون کرده ان!
‫یا خدا!
‫دختر جون، اون جعبه رو ‫بده به من تا کمکت کنم.
‫- وایسا! وایسا! ‫- داری لیز می خوری!
‫لطفا کرایه رو پرداخت کنین.
‫می شه بزنیش به حساب؟
‫پسرا، دارین اعزام می شین؟
‫احسنت!
‫شاهزاده واکیم، فکر کنم...
‫بتونم به نمایندگی از همه اعضای جامعه...
‫ازتون صادقانه عذرخواهی کنم.
‫الان اسمم رو بهشون گفتی.
‫اوه.
‫درستش شاهزاده یواخیمه.
‫یواخیم.
‫- آفرین. ‫- شاهزاده یواخیم،
‫می تونیم پولتون رو پس بدیم...
‫پول واسه خودتون، بهم بگو...
‫اون زن کیه؟
‫من نمی...
‫اون زن رو نمی شناسم.
‫ورود غیر قانونی به ملک شخصی، ‫سرقت اموال قیمتی،
‫و بدتر از همه، ‫مجبور شدیم از وسایل نقلیه عمومی استفاده کنیم.
‫باید نگرانت باشم؟
‫مک گرگور، چرا باید همچین حرفی بزنی؟
‫بحث گلبرگی در میونه که می تونه هر چیزی رو ‫درمان کنه، جون آدمای بی شماری رو نجات بده و دنیا رو تغییر بده.
‫مگه رویای یه ماجراجویی دیگه ‫رو در سر نداشتی؟
‫اگه می خواستم برم پشت کوه...
‫و جایی که زبون هیچکس حالیم نمی شه...
‫یه سر به فامیلای اسکاتلندیمون می زدم.
‫اون سفر وحشتناکی که ‫با پدر به بوتان رفتیم رو به زور هضم کردم.
‫فقط دوتا از انگشتای پات رو از دست دادی.
‫- هفت سالم بود. ‫- پس همینجا بمون.
‫می تونی. ‫می تونی همینجا بمونی.
‫نگران من هم نباش ‫که تنهای تنها، توی آمازونم.
‫ولی آخه کی ازت مراقبت می کنه؟
‫خب، ‫هیچ نمی دونم.
‫بیخیال بابا، ‫خوشحال باش.
‫با کشتی می ریم برزیل، ‫بعدش با قطار می ریم پورتو ولهو...
‫...بعدش هم فقط کافیه یه ناخدا پیدا کنیم.
‫اول از همه، ‫بذارین بابت انتخاب عالیتون...
‫در زمینه قایق بهتون تبریک بگم.
‫از بین همه قایق های گردشگری جنگلی آمازون ‫که می تونستین انتخاب کنین،
‫این یکی بدون شک...
‫ارزون ترینه.
‫ولی همچنین هیجان انگیزترین هم هست.
‫این هم بخشی از توره؟
‫بله، هست.
‫- می شه پولمون رو پس بدی؟ ‫- پول پس داده نمی شه.
‫عزیزم، باید اون یکی قایق رو انتخاب می کردیم. ‫بهت گفته بودم ها.
‫ناخدا!
‫ناخدا؟
‫ناخدا! به نظرم بهتره این رو ببینی!
‫حواستون باشه! دارم میام!
‫- کجا بودیم؟ ‫- نزدیک مردن.
‫آها.
‫ناخدا!
‫قربان؟
‫این دکمه ها ‫بعضی وقتا گیر می کنن.
‫ناخدا!
‫خیله خب.
‫اگه سمت چپ قایق رو نگاه کنین، ‫چندتا توکان خیلی بازیگوش می بینین.
‫اونا مشغول بازی مورد علاقه اشونن، نوک اندازی.
‫تنها ویژگی منفیش اینه...
‫فقط با نوک بازش می کرد.
‫دوتا پرنده هست، ‫دوتاشون هم توکانن.
‫دارم می گم فقط با نوکاشون می تونن بازی کنن.
‫نه با دست و پا، بلکه با نوکاشون.
‫عجب.
‫سنگ هایی که توی رودخونه می بینین، سنگ ماسه ان.
‫ولی بعضی ها فکر می کنن آبی ان.
‫این یکی از سنگ هاییه ‫که باید باهاتون وا بکنم.
‫می دونین، من قبل از این که ناخدا بشم، ‫توی کارخونه تولید آب پرتقال کار می کردم،
‫ولی اخراج شدم.
‫کنسانتره دوست نداشتم.
‫اوه...
‫آره، حسابی هم ما رو می چلوندن.
‫این یکی خوب بود. ‫باید این رو اول می گفتم.
‫می گن اون نژاد از مار بوآ در هر وعده غذایی...
‫می تونه تا 226 کیلوگرم غذا بخوره.
‫شخصا، هضم این مسئله...
‫برام خیلی سخته.
‫مامان، می شه لطفا یه کاری کنی بس کنه؟
‫هیچکس نمی تونه. ‫دیگه هم اونجوری وسط حرفم نپر.
‫می دم اون بوآ یه لقمه چپت کنه.
‫اون یه بچه کوچیکه ها.
‫اون هم عاشق بچه های کوچولوئه.
‫دهنت رو ببند.
‫آهای! آهای!
‫دستاتون رو از قایق بیرون نبرین! ‫یه چیزی رو در مورد جنگل بدونین،
‫هر چیزی که می بینین، ‫می خواد شما رو بکشه.
‫و می تونه هم این کار رو بکنه.
‫ترومپت فرشته مسموم.
‫استریکنوز. کوراره. عنکبوت موز.
‫غارتگرهایی که بخاطر این که ‫هیچوقت نتونستن چشمه جوانی رو پیدا کنن، از تب مردن.
‫ماجراجوهایی که در جستجوی طلا ‫به اینجا اومده بودن، ولی با نیش عقرب ها به کام مرگ رفتن.
‫فاتحانی که بابت کشتار قبیله های محلی بی گناه، نفرین شدن.
‫و یه عده هم هستن که توسط اسب آبی مرگبار...
‫خورده شدن.
‫ولی اسبای آبی که جزء زیست بوم...
‫هیس!
‫مراقب باشین!
‫این برجسته ترین بخش توره. ‫قسمت مورد علاقه من از جنگل.
‫آقایون و خانم ها، ‫آماده دیدن هشتمین...
‫اعجوبه جهان شین.
‫صبر کنین...
‫قسمت پشتی آب!
‫با قسمت جلوییش هیچ فرقی نمی کنه.
‫کاملا متفاوته.
‫این هشتمین اعجوبه دنیاست، ‫قسمت پشتی آبه.
‫بچه ها، دوربیناتون رو دربیارین دیگه. ‫سریع. بهتره این رو از دست ندین.
‫بگیرین، بگیرین، بگیرین.
‫باز هم بگیر.
‫امیدوارم اونا پیوکا میچوناها نباشن، ‫اونا مرگبارترین شکارچیان این نیم کره ان.
‫انسان ها رو شکار می کنن.
‫حواست باشه دیگه.
‫لطفا سریع تر برو.
‫اگه سریع تر برم موتورم آسیب می بینه، ‫جیب من هم جواب خرید موتور جدید رو نمی ده.
‫ممنون.
‫خواهش می کنم.
‫خیله خب، گوش کنین، ‫من بر اساس تعداد آدمایی که میارم پول می گیرم...
‫نه آدمایی که بر می گردونم. ‫محکم یه جا رو بچسبین!
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫ترجمه و زیرنویس: شهریار نادر محمد و سمیر نعمتی نژاد
‫(پورتو ولهو - برزیل)
‫یه لطفی کن و ‫چمدونا رو بیار.
‫بهت گفته بودم شلوار نپوشی.
‫اینطوری بیخودی ‫جلب توجه می کنی.
‫اصلا برام مهم نیست.
‫سلام.
‫بچه ها، ‫امروز همه اتون عالی بودین،
‫حالا ازتون می خوام برین روی بندرگاه.
‫یعنی از قایقم پیاده شین. ‫جدی می گم.
‫به امید دیدار.
‫خانم، یادتون نره...
‫- وسایلتون رو بردارین. ‫- ممنون.
‫شوخی می کنم. ‫اون براتون میاره.
‫بدرود.
‫حواستون باشه که هوای زاکیو رو داشته باشین. ‫اون بچه خوبیه.
‫ظاهرش مثل 10 ساله هاست، ولی ‫به طور مخفیانه 47 سالشه. ممنون قربان.
‫ببین چقدر خوشگلن. ‫اینا رو خودتون درست کردین؟
‫زیبان.
‫چقدر بد. ‫ببخشید، به نظرم نباید...
‫بیا با میمون فروش دعوا نکنیم.
‫نمی خوام دعوا کنم. ‫اونا مشخصا نباید توی قفس باشن.
‫یا خدا! ‫ببین، قایقا اونجان! ببین، ببین، ببین!
‫درسته. فکر کنم لیاقت این رو داریم ‫که یه ناهار خوب توی هتل بخوریم...
‫و بعدش بریم حموم ‫و یه نوشیدنی مخلوط هم بزنیم.
‫ما از اون سر دنیا ‫نیومدیم اینجا که حموم کنیم و نوشیدنی بخوریم.
‫باید این آقای نیلو رو پیدا کنیم و ‫یکی از قایقاش رو کرایه کنیم. بیا دیگه!
‫فرانک بهم بدهکاره.
‫روز بخیر، فرانکی جون!
‫لطفا به اون اسم صدام نکن.
‫فرانکی، ‫می دونی امروز چه روزیه؟
‫فرانک بهم بدهکاره.
‫سومین سه شنبه ماهه.
‫فرانک، پولم. پولم.
‫کوش؟
‫منظورت این پوله؟ ‫کلش همینجاست.
‫فقط به این نیاز دارم ‫تا این هفته بالاخره بتونم یه چیزی بخورم.
‫بقیه اش مال شما.
‫فرانک، بهم برخورد. ‫بیشتر از این حرفا باید بهم بدی.
‫این مثل انگشت کوچیکه اش می مونه، هیچی نیست...
‫هیچی نیست، ‫فرانک، پشیزی از پولم هم نیست.
‫تو برای خرید یه موتور جدید ازم پول قرض کرده بودی،
‫باید پولم رو پس بدی، بعلاوه سودش.
‫فعلا موتورت پیش من می مونه.
‫اگه تا یه هفته دیگه 5000 رئال ‫به دستم برسه، پسش می گیری.
‫اگه تا یه هفته دیگه پولم به دستم نرسه، ‫کل قایقت به من می رسه.
‫قایق من رو می خوای چیکار؟
‫خودت قایقای خوبی داری. ‫همه قایق ها مال توئن.
‫همه اشون که نه. فرانک، هنوز نه. ‫ولی مطمئن باش که همه قایقا مال من می شن.
‫حدسم اینه که ‫این اتفاق تا هفته بعد میفته.
‫به امید دیدار، فرانکو.
‫اَه، اینجا دیگه چه خراب شده ایه؟
‫عاشقشم!
‫ببخشید...
‫شما آقای نیلو رو می شناسین...
‫چه مشتریای باکلاسی.
‫رزیتا، ‫برگشتیم خونه.
‫اوهوم.
‫سلام!
‫شاید بهتر باشه ‫من جای دیگه ای دنبال آقای نیلو بگردم.
‫همیشه امکانش هست که ‫توی کافه هتل باشه.
‫باشه. ولی سریع برگرد، ‫وگرنه بدون تو می رم.
‫جذابیت اون انتخاب ‫همینطوری بیشتر و بیشتر می شه.
‫ببخشید.
‫می دونین دفتر آقای نیلو کجاست؟
‫طبقه بالا. ممنون. تش...تشکر.
‫چطوری؟
‫آقای نیلو؟ سلام؟
‫فرانک بهم بدهکاره.
‫اوناهاشین. امیدوار بودم ‫بتونیم یکم در مورد مسائل کاری صحبت کنیم.
‫الان وقت مناسبی برای حرف زدن نیست.
‫ولی اگه فردا اول صبح برگردین...
‫می تونیم ‫با هم کلی صحبت کنیم.
‫نه، واقعا ترجیح می دم ‫الان صحبت کنیم.
‫من دکتر لیلی هاتون هستم،
‫من و برادرم ‫می خوایم به سرچشمه رودخونه بریم...
‫و بهم گفته ان که ‫شما می تونین کارمون رو راه بندازین.
‫- اشتباه به عرضتون رسوندن. ‫- غیر ممکنه، چون...
‫خیلی ها توصیه کردن ‫که بیایم سراغ شما.
‫من یه فکری دارم. ‫لطفا برو پی کارت.
‫آقای نیلو، اسم شما ‫روی همه قایق هایی که بیرون هستن نوشته شده.
‫به نظرم رفتارتون یکم غیر منطقیه.
‫شمایی که داری سعی می کنی ‫در دفترم رو بشکونی.
‫من کلی پول دارم.
‫اوه.
‫- چقدر اصرار می کنی. ‫- قبلا این رو بهم گفته ان.
‫خب، ما به سمت سرچشمه رودخونه می ریم، ‫در جهت اون قسمت رشته کوه آند که توی پروئه.
‫حقیقتش این منطقه ‫توی نقشه های متداول اسمی نداره...
‫ولی بعضی ها به اسم...
‫لاگریماس دکریستال می شناسنش.
‫شما شلوار پاته.
‫شلواره. بله، مثل شما.
‫زَنای انگلیسی الان شلوار می پوشن؟
‫خب، تا جایی که می دونم، ‫الان توی انگلستان نیستیم.
‫ببین، می دونم شلوار پوشیدنم خیلی شوکه کننده است، ولی واقعا...
‫فرانک بهم بدهکاره.
‫- نوشیدنی میل داری؟ ‫- فرانک دیگه کیه؟
‫- من که نمی دونم. ‫- بدم نمیاد یه چیزی بخورم.
‫- نوشیدنی لیمویی دوست داری دیگه؟ ‫- هر چیزی که خودت می خوری، می خورم.
‫خب آقای نیلو، ‫شما این منطقه رو خوب می شناسی؟
‫خب، من هر چیزی که ‫مجاور رودخونه آمازون باشه رو می شناسم.
‫و خانم، باور کن،
‫از بین همه نقاط دنیا ‫که می تونی بهشون سفر کنی...
‫آخرین جایی که ‫دلت می خواد بری، لاگریماس دکریستاله.
‫ولی می خوام برم. ‫و خواهم رفت.
‫ولی خانم شلوارپوش، نمی ری.
‫ما نمی تونیم بریم اونجا. هیچکس نمی تونه.
‫کسی اگه می تونست هم نمی رفت. ‫چون سفر به اونجا خوش نمی گذره.
‫خب، من برای سفر به اینجا نیومده ام.
‫اون نقشه رو از کجا آوردی؟
‫خارق العاده نیست؟ ‫منظورم جزئیات و دقتیه که توش به کار رفته.
‫توسط نقشه کش آگیره کشیده شده.
‫مال پدرم بوده، ‫اون قبلا که بچه بودم...
‫همه اش قضیه اشک های ماه ‫رو برام تعریف می کرد.
‫پس برای این می خوای بری؟ ‫قصه های شب بابات؟
‫ببین، می تونی ما رو به اونجا برسونی یا نه؟
‫یا این کار صرفا ‫یه اتلاف وقت تمام عیار بوده؟
‫می تونم شما رو به اونجا برسونم،
‫ولی باید تب دنگی،
‫مارهای آناکوندا رو هم ‫در نظر داشته باشین، بعلاوه،
‫ببین خانم، اونجا خونه قبیله پیوکا میچونای واقعیه.
‫همونایی که دوست دارن ‫آدما رو بخورن و با چشماشون تسبیح درست کنن.
‫ببین خانم، باید باهات روراست باشم، ‫بیا یه کاری بکنیم که خطرناک نباشه.
‫در همین راستا، ‫من، شما و شلوارت...
‫می تونیم بریم یه دور توی شهر بزنیم. ‫خوش می گذره.
‫چندتا آبشار نشونت می دم. ‫به قیافه ات می خوره از آبشارها خوشت بیاد.
‫گله فیل های کوتوله ای...
‫که تازه پیدا کردیم رو هم نشونت می دم.
‫بیا بریم چندتا فیل ببینیم.
‫- کلیدش رو گم کرده ام. ‫- جدی؟
‫آره.
‫خب، اینطوری که عمرا نمی شه بازش کرد.
‫به خودت آسیب می زنی ها. ‫اونا خیلی تیزن.
‫آقای نیلو، ‫من کل دوران بچگیم...
‫رو صرف بازی با بچه های جیب بر دهلی کردم، پس...
‫این هم از این.
‫اگه اشکالی نداره، ‫بذار خودم به امنیت و سلامت خودم رسیدگی کنم.
‫خب، ‫حالا سر قیمت چونه بزنیم؟
‫یا برم دنبال یه قایق دیگه؟
‫دوتا نوشیدنی و دوتا استیک لطف کن.
‫کی پول اینا رو حساب می کنه؟
‫آقای نیلو اصرار کردن ‫که مهمونم کنن.
‫درسته.
‫به نظرم 5000 ‫از مبلغ کافی هم بیشتر باشه.
‫10000ـتا، شخصا می برمتون. ‫من بهترین ناخدای شرکتمم.
‫چقدر هم افتاده ای. ‫باشه، 10000ـتا.
‫10000ـتا برای این که ‫زنده به اونجا برسونمتون.
‫اگه مجبور شم جسدتون رو ‫برگردونم، می شه 15000ـتا.
‫چرا باید برای مرده ام پول بیشتری بدم؟
‫چون اگه بمیری، باید کولت کنم. ‫خانم، برگردوندن مرده ات خیلی سخت تره.
‫20، زنده یا مرده.
‫باشه، ولی وقتی که قبل از...
‫رسیدن به لاگریماس دکریستال دور زدیم، ‫باید کل پولم رو بدین.
‫آخه چرا باید دور بزنیم؟
‫خب، اولین نشونه های تندآب ها ‫رو که ببینین، بهم التماس می کنین که برتون گردونم.
‫خب، بنده هم بی صبرانه منتظر ناامید کردن شمام.
‫لیلی، ببین کی رو ‫توی کافه هتل پیدا کردم.
‫آقای نیلو.
‫روز بخیر، خانم.
‫معامله کننده سرسختیه، ‫ولی من هم جلوش کم نیاوردم.
‫تا 50000ـتا باهاش چونه زدم.
‫دوستت کیه؟
‫آقای نیلو نیست.
‫- نه، آقای نیلو نیستم. ‫- نه.
‫خب، گمونم این یعنی...
‫فرانک، از غذات لذت می بری؟
‫همون فرانکی که طوطیه می گفت ‫«فرانک بهم بدهکاره»؟
‫البته. ‫کاملا منطقیه.
‫گمونم آدم به شرطی سرش کلاه می ره ‫که خودش گول بخوره.
‫خب آقای فرانک، ممنون. ‫امیدوارم دیگه همدیگه رو نبینیم.
‫سلام آقای نیلو.
‫- الان واسه ام سوت زدی؟ ‫- 12000.
‫ببخشید.
‫- 10000ـتا. ‫- تو اصلا مگه موتور داری؟
‫خانم، اون حتی نمی تونه ‫شما رو تا دستشویی برسونه.
‫راستش، اصلا خود قایقش ‫یه جورایی شبیه دستشوییه.
‫لاکیلا سریع ترین قایق بندره.
‫بعلاوه، بهترین حموم کل برزیل رو داره.
‫چرا باید بهت اعتماد کنم؟
‫من تنها کسی ام ‫که می تونه شما رو به اونجا برسونه.
‫یا خدا!
‫مراقب باشین. ‫اونا می تونن وحشت رو بو بکشن.
‫من نمی ترسم.
‫من شاید بترسم. ‫وحشت داغ و مایع.
‫پیشته.
‫همه آرامشتون رو حفظ کنین!
‫- یکم دیگه وحشت اومد بیرون. ‫- خفه شو!
‫آخ.
‫موفق شد!
‫ممنون، ممنون، ممنون.
‫فرانک ولف هستم. ‫مردم رو توی جنگل جا به جا می کنم.
‫بهترین نرخ های شهر رو ارائه می دم، ‫هیچ پلنگ خالداری هم روی قایقم نیست.
‫ممنون.
‫تو ویژگی های زیادی داری ‫که حقیقتش برام مهم نیستن.
‫ولی آدم توانایی هستی، پس...
‫12000ـتا.
‫- 15000ـتا. ‫- 12000ـتا.
‫- 15... ‫- نه!
‫12. نصفش الان، ‫نصف دیگه اش وقتی که زنده برگردیم...
‫و اگه معامله امون شد، ‫با وسایلم میام توی لنگرگاه و همونجا همدیگه رو می بینیم.
‫- قبوله. ‫- خوبه.
‫لاکیلا اول صبح آماده می شه.
‫نه آقای «فرانک به من بدهکاره»، ‫10 دقیقه دیگه راه میفتیم.
‫نه، ‫هوا دو ساعت دیگه تاریک می شه.
‫جدی؟
‫احتمالا بهتره تا 10 دقیقه دیگه راه بیفتیم.
‫تصمیم خوبی بود.
‫(صحبت به زبان پرتغالی)
‫الان وقتش نیست.
‫گفتم الان وقتش نیست.
‫بیا اینجا.
‫پراکسیما، کارت خوب بود. دختر خوب.
‫ولی یکم دیر کردی ‫و زیادی هم محکم گازم گرفتی.
‫ولی کارت خوب بود.
‫برای جنگل مهم نیست ‫که لباس هاتون چقدر خوشگلن...
‫امکان نداره همه وسایلتون ‫رو سوار قایقم کنین.
‫مال من نیستن.
‫مال منن. ‫و بهتون اطمینان می دم...
‫که تک تک این اقلام ‫برای بقای بنده الزامی ان.
‫خب، با وجود این همه بار اضافه...
‫اگه از بندر خارج بشیم هم شانس آورده ایم، پس، نه.
‫بدون کت پلوخوری که ‫نمی شه شام خورد، می شه؟
‫حالا...
‫اذیتمون نکن.
‫(صحبت به زبان اسپانیایی)
‫با اون پرنده ها قراره چیکار کنین؟
‫می خوایم توشون رو پر کنیم ‫و به پاریس بفرستیم.
‫نخیر، همچین قراری نیست.
‫چندن؟
‫یعنی چی؟ داری چیکار می کنی؟
‫آهای! ‫مک گرگور!
‫یکی باید ‫همین الان اونا رو برگردونه اینجا.
‫مک گرگور، کمک!
‫مک گرگور!
‫نه.
‫اونا راکت های تنیسمن ها.
‫می خوایم در طول رودخونه سفر کنیم ها.
‫- لباس ها و کفش های مناسب روز؟ ‫- نه؟
‫لباس های مخصوص مطالعه سبک و استحمام؟
‫خوبه.
‫- نوشیدنی؟ ‫- اون یکی می تونه بمونه.
‫دلقک خان، گوش کن ببینم،
‫اگه یکی دیگه از وسایلم رو بندازی...
‫یا خدا، ‫خیلی قوی ای، نه؟
‫- آره، همینطوره. ‫- لیلی؟
‫لیلی؟
‫آهای!
‫- نیلو! اون موتورت رو برداشته! ‫- باید بریم.
‫بدون خواهرم که نمی شه.
‫یالا. وسایلت رو جمع کن. بدو بریم.
‫خانم!
‫بریم.
‫بدون وسایل بهداشت شخصیم جایی نمی رم.
‫اون موتور رو خاموش کنین!
‫خیله خب، وقت رفتنه.
‫چرا دارن تعقیبمون می کنن؟
‫هیچ نمی دونم.
‫این هم خانم انگلیسیه. پول رو رد کن بیاد.
‫لیلی.
‫قایق رو به سمت راست بچرخون. بعدش مستقیم برو.
‫چی؟ ‫من که قایق رانی بلد نیستم.
‫خانم، ببین، ما باید...
‫یا خدا، ‫ببخشید فرانک.
‫اشکالی نداره. ‫اصولی زدی.
‫فرانک، دنبالم بیا.
‫اون بالا نرو. قایق این سمته.
‫خانم، ‫قایق این سمته.
‫خانم! میمونا رو ول کن. ‫اونا چیزیشون نیست.
‫نرو اون بالا.
‫- خانم، بس کن! ‫- فرانک، الان وقتش نیست!
‫خانم شلواری، چطوری؟
‫خوبم.
‫می دونی، ‫داشتم سعی می کردم قضیه...
‫- می دونم. ‫- بیا بریم.
‫نه.
‫بجنب! خانم، بپر!
‫منتظر چی هستی؟
‫اوناهاشن!
‫- لیلی کو؟ ‫- اوناهاش.
‫البته که اوناهاش.
‫خیله خب. خانم، تو می تونی.
‫رفته بودی مناظر رو ببینی؟
‫چقدر لطف کردی ‫اومدی پیشمون.
‫چرا توی آب نپریدی؟
‫- نمی خوام در موردش حرف بزنم. ‫- شنا بلد نیست.
‫قایق رودخونه ای کرایه کردی، ‫اونوقت شنا بلد نیستی؟
‫اصلا قصد ندارم شنا کنم.
‫قضیه اون 20 نفری که ‫دور تا دور شهر دنبالمون کردن، چی؟
‫ممکنه یه چیزی داشته باشم...
‫که شاید به منافع بقیه مربوط شه.
‫هیس! ‫(صحبت به زبان آلمانی)
‫اکسل، حدس می زنم ‫از دستت فرار کرده.
‫بله، اعلی حضرت.
‫پس خودم بهش رسیدگی می کنم.
‫درخت، کلید پیروزی آلمان در این جنگه.
‫سرتیر راه درخت رو نشونمون می ده.
‫نمی تونیم بذاریم ‫از این بندر خارج شه.
‫بریم روی سطح آب!
‫- اونا دیگه کی ان؟ ‫- یا خدا.
‫قیمت همین الان رفت بالا.
‫حواستون رو جمع کنین!
‫نه! بیخیال!
‫- چی شد؟ ‫- موتورمون کاملا خاموش شد.
‫خانم...
‫خشابگذاری کنین!
‫ازت می خوام ‫پشت سکان وایسی.
‫نه، نه، نه. ‫من راننده عالی ایَم.
‫هر کس دیگه ای رو به تو ترجیح می دم.
‫به سمت راست برو.
‫- سریع، تا خشاب گذاری نکرده. ‫- یادت...
‫اطاعت.
‫- کار خودته. ‫- خدا رو شکر!
‫فرانک...
‫موتور من رو می دزدی؟
‫از بندرگاهم برو!
‫فرانک، این ملک شخصیه. ‫دیگه دخلت اومده.
‫بدرود.
‫غرقشون کنین، ‫سرتیر رو می تونیم...
‫از قعر رودخونه بازیابی کنیم!
‫اژدرها رو آماده کنین.
‫- اژدرها رو آماده کنین! ‫- اژدرها آماده ان. دریچه رو می بندم!
‫- ممنون. ‫- خواهش می کنم.
‫نزدیکتر. نزدیکتر.
‫- لیلی؟ ‫- می دونی،
‫- فرانک، اگه من جات بودم... ‫- خب، نیستی.
‫فقط بعضی وقتا کارا با یکم...
‫این موتور خودمه. ‫فقط خودم به موتورم دست می زنم.
‫الان چی...
‫بفرما.
‫خداحافظ.
‫اون یه...
‫- اژدره. ‫- یا خدا.
‫فرانک، فرانک، فرانک!
‫فرانک، فرانک، فرانک، فرانک!
‫- چیکار می کنی؟ ‫- سرعتش از ما بیشتره، نمی تونیم فرار کنیم.
‫فرانک!
‫ببین چه بلایی سرت آوردن. بیچاره.
‫خیلی متاسفم. مسلسل آخه؟!
‫کی با زیردریایی میاد آمازون؟
‫ولی باز هم از دستشون فرار کردی. ‫هیچوقت ناامیدم نمی کنی.
‫گفتم یه تیپ عادی بزنم.
‫خب، این دفعه دیگه ‫خیلی به خودت سور زدی.
‫اون قاتل دیوانه ای که ‫سوار زیردریایی بود رو می شناسیم؟
‫نه، اسمش رو نمی دونم.
‫ولی جوون ترین پسر قیصر ویلهلم...
‫چندین مقاله در مورد اشک های ماه نوشته.
‫و اگه بخوام حدس بزنم، ‫حدسم اینه که خودشه.
‫این همه لباس پوشیدی، گرمت نیست؟
‫اصلا و ابدا.
‫چشمام دارن عرق می کنن.
‫عزیزم، حالت خوبه؟
‫یا خدا... یا خدا! ‫مک گرگور، ببین!
‫دلفین رودخونه ای آمازون!
‫چقدر خوشگلن!
‫می دونین، ‫ما اینجا بهشون می گیم «انکنتادو».
‫- به معنی مسحور کننده؟ ‫- آره. ارواح دگرگون نما.
‫مستقیما به چشماشون خیره نشین، ‫وگرنه تا آخر عمرتون کابوس می بینین.
‫اگه افسانه ها رو قبول دارین، ‫باید نفرین ها رو هم قبول داشته باشین.
‫باشه.
‫آهای، مک گرگور.
‫یه زمانی یه نامزدی داشتم که لوچ بود. ‫آخرش از هم جدا شدیم.
‫آخه هیچوقت نمی تونستیم ‫عاشقانه به هم خیره شیم.
‫ای خدا. ‫الان جوک گفتی؟
‫خنده دار نیست.
‫بعلاوه، مطمئنم که علاوه بر من، ‫چشمش به کس دیگه ای هم بود.
‫مسخره بود.
‫فرانک، اکثر آدما ‫جلوی دوربین لبخند می زنن.
‫این یه دوربین فیلمبرداریه.
‫تا حالا از اینا ندیدی؟
‫تا حالا فیلم ندیده ام.
‫دیدنشون خیلی خوش می گذره...
‫و می تونی هر چیزی که ‫هر جای دنیاست رو تجربه کنی.
‫آها.
‫با این حال، ‫آدم اگه بتونه اینجا باشه،
‫وسط این همه زیبایی، ‫چرا باید بخواد فیلم ببینه؟
‫این...
‫مثل رد شدن از وسط باغ فردوسه.
‫واقعا زیباست.
‫این رو ببین. ‫فرانک، این گلای خرچنگی رو دیده بودی؟
‫می دونی تعداد گونه های روی...
‫یکی از درختای آمازون از کل...
‫مک گرگور، به نظرم ‫انگار داری از مسیر خارجمون می کنی.
‫باید اونوری بریم.
‫نه، درسته. ‫به همین مسیر ادامه بده.
‫لاگریماس دکریستال اون سمته.
‫- فرانک، فرانک... ‫- داره درست می ره.
‫به نظرم داری اشتباه می کنی.
‫اشتباه نمی کنم، ‫من ناخدام ها.
‫لاگریماس دکریستال دقیقا جلومونه.
‫توی همین مسیر بمون.
‫فرانک، روی نقشه نوشته ‫که می شه ازش رد شد.
‫اینجا هم دقیقا همون صخره و دو راهی هست.
‫اگه این سمتی بریم، ‫می تونیم دو روز توی وقتمون صرفه جویی کنیم.
‫نمی تونیم اون سمتی بریم. ‫باید اون سمتی بریم.
‫لاگریماس دکریستال اون سمتیه.
‫اگه اونور بریم، به تندآب ها می خوریم. ‫تا حالا وسط تندآب بودی؟
‫نه، ولی فرض می کنم که تو بودی...
‫- بله. ‫- ...واسه همین هم به کار گرفته امت!
‫پس فقط...
‫اونوری برو. به سمت راست. ‫سمت راست عرشه. حالا هر جوری که صداش می کنی.
‫خانم شلواری، ‫اونی که شنا بلد نیست، من نیستم.
‫ناخدا کوچولو، ‫نمی خواد نگران اون مسئله باشی.
‫خانم، درستش ناخدای خالیه.
‫اشتباه از من بود.
‫از دست این آمازون خراب شده و بی پایان...
‫با اون چند راهه های پیچ در پیچ و بی انتهاش.
‫دکتر هاتون و سرتیر ‫ممکنه هر جایی باشن.
‫فقط یه نفر هست...
‫که تونسته به اشک های ماه نزدیک شه.
‫مستقیما از خودش می پرسیم. ‫مسیر رو تغییر می دیم.
‫ولی اعلی حضرت، ‫نفرین دان آگیره...
‫فقط یه افسانه است، درسته؟
‫امشب همینجا لنگر میندازیم.
‫ولی توی تاریکی نمی تونیم پیش بریم؟ ‫ببین، می تونیم باز هم پیش بریم.
‫نه، مگه این که بخوای موتور داغ کنه.
‫ناخدا کوچولو، ببین چی می گم، ‫بعد از روزی که گذروندیم...
‫اون حموم شیک و پیکت واقعا به کارم میاد.
‫این پایینه؟
‫- نه، خانم شلواری، اون پایین حمومی در کار نیست. ‫- چی؟
‫نه، حموم این بیرونه. ‫جلوی چشماته.
‫یه حموم شیک و پیک 6920 کیلومتری.
‫قبلا هم برات یکم گرمش کردم.
‫راستی، می دونم که شنا بلد نیستی، ‫پس اگه احیانا غرق شدی...
‫می تونی به کمک کف صابون به ساحل برگردی.
‫بدم نمیاد یه چیزی بخورم.
‫یه نفر کل غذای ذخیره ام ‫رو انداخت توی آب.
‫فرانک، می دونی، اگه فکر می کنی ‫قراره با گشنگی دادن به ما، کاری کنی سفرمون زودتر تموم شه،
‫بذار بهت بگم ‫که احتمال موفقیتت خیلی زیاده.
‫انتظار داری اون رو بخورم؟
‫اوه...
‫پیرانیا.
‫بهتره قبل از این که ‫اونا بخورنت، تو بخوریشون.
‫امکان نداره.
‫فرانک، باید بگم که ‫این پیرانیاها خیلی خوشمزه ان.
‫ولی طعمشون یه جوریه، ‫دقیقا نمی تونم تشخیص بدم چطوریه.
‫اون طعم خونه.
‫اوه.
‫خیلی هم خوب.
‫من برم بخوابم.
‫پایین هر جایی دلت می خواد بخواب، ‫البته به غیر از کابین من. ورود به اونجا ممنوعه.
‫آخه چرا باید بخوام توی کابین تو بخوابم؟
‫لامصب!
‫خیره شدی، ‫چطوری جلوت رو بگیرم؟
‫کلا عادت ندارم ‫خانمای شلوارپوش ببینم، همین.
‫فرانک، خیلی به لباس هام علاقه مندی ها.
‫باهاش کنار بیا دیگه.
‫می دونی، ‫چشماش رو خیلی واقع گرایانه کشیدی.
‫ولی پرسپکتیوت یکم مشکل داره.
‫چی؟
‫به طرز آزاردهنده ای حق با توئه.
‫- خودت هم نقاشی می کشی؟ ‫- قبلا می کشیدم.
‫چرا ولش کردی؟
‫خب، همه چیزایی که ‫می خواستم رو کشیده بودم.
‫بعدش به این نتیجه رسیدم ‫که وقتشه چیز جدیدی یاد بگیرم.
‫یا شاید صرفا ‫به یه چندتا منبع الهام درست و حسابی نیاز داری.
‫خودت چی؟
‫هیچوقت منبع الهام کم نمیارم.
‫نه، منظورم اینه که ‫اینجا چیکار می کنی؟
‫از جاهای مختلف دنیا نقشه پیدا می کنی و ‫به جاهایی که نشون می دن می ری؟ یا خوشگذرونیت اینطوریه؟
‫- اشکای ماه... ‫- بیخیال بابا.
‫معتقدم که اون افسانه حقیقت داره.
‫- که نداره. ‫- و پیداش می کنم.
‫- که نمی کنی. ‫- و وقتی هم که بکنم.
‫فقط تصور کن ‫که جون چند نفر رو می شه نجات داد.
‫طبق افسانه، یکی از گلبرگای درخت، ‫هر چیزی رو شفا می ده.
‫پزشکی رو متحول می کنه.
‫آغاز یه انقلاب علمیه.
‫فرانک، خیلی هیجان انگیزه.
‫پس می خوای داروین حوزه گل و گیاه بشی؟
‫می خوام تا جای ممکن ‫به آدمای بیشتری کمک کنم.
‫می خوای دنیا رو نجات بدی؟
‫من نگفتم «دنیا رو نجات می دم».
‫چه هدف شرافتمندانه ای.
‫- ممنونم. ‫- خیلی احمقانه هم هست.
‫خیلی نچسبی.
‫و سازت هم کوک نیست.
‫پس ترجیح می دی جون خودت و برادرت رو ‫به خطر بندازی...
‫تا جون آدمایی که ‫حتی نمی شناسی رو نجات بدی؟
‫خب، الزامی نیست که ‫کسی رو بشناسم تا برام مهم باشه.
‫خب، من هم کلا ملزم نیستم ‫به کسی اهمیت بدم.
‫مشخصه.
‫ببین، صرفا به نظرم ‫آدم اگه انقدر خوش شانس باشه...
‫که یکی رو توی زندگیش داشته باشه ‫که بهش اهمیت بده،
‫دنیاش می تونه توی همون یه نفر خلاصه بشه، ‫همین برای من کافیه.
‫«همین برای من کافیه.»
‫یا خدا! ‫یا خدا! یا...
‫مک گرگور!
‫پراکسیما! پراکسیما!
‫پراکسیما، برو اونجا و روی پاهای عقب بشین. ‫پراکسیما، روی پاهای عقب بشین.
‫بشین.
‫پراکسیما.
‫این پلنگ مال توئه؟
‫پس قضیه اون دعوا چی بود؟
‫- الکی بود. ‫- فرانک، محض رضای خدا!
‫کلا به چیزیت می تونیم اعتماد کنیم؟
‫هیچی.
‫زمان بندیت عالی بود.
‫محلی ها با وحشت از اینجا صحبت می کنن.
‫آگیره و افرادش به جرم تلاش...
‫برای دزدیدن سرتیر، ‫اینجا مجازات شدن.
‫اونجا.
‫آب رودخونه.
‫این چیزیه که منتظرش بودی.
‫ببین کی اینجاست.
‫خود افسانه است، زنده و سالم.
‫آب رودخونه. باز هم می خوای؟
‫خیلی وقته که با درد ‫انتظار دیدن دوباره رودخونه رو می کشی.
‫اشک های ماه می تونن ‫نفرینت رو باطل...
‫و تو رو از این جنگل آزاد کنن.
‫تو چیزی رو می خوای ‫که من بهش نیاز دارم.
‫چاشنی.
‫سرتیر نزدیکه.
‫برام پیداش کن...
‫تا جفتمون به خواسته هامون برسیم. قبوله؟
‫قسم بخور.
‫خوبه.
‫ببین کی کابوس دیده.
‫خیله خب، چیزی تا بخش سختش نمونده. ‫خانم شلواری، آماده ای؟
‫مطمئنی راه دیگه ای نیست؟
‫خودت این مسیر رو انتخاب کردی. ‫می خواستی دو روز توی وقتمون صرفه جویی کنی.
‫دقیقا چقدر سخته؟
‫اگه چیز ارزشمندی دارین،
‫توصیه می کنم زیر عرشه بذارین.
‫از اونجایی که خودم رو ‫با ارزش می دونم، بعد از تموم شدن بخش سخت می بینمتون.
‫یه دقیقه وایسا. مک گرگور. ‫وایسا. صبر کن، وایسا، وایسا.
‫گمش نکنی ها.
‫اون رو دیدی؟
‫می خوام برام بیاریش. گرفتی؟
‫امیدوارم خدا بیامرزتت.
‫از این حرفا نزن.
‫برو.
‫ای بابا، باز که اومدی. نه. برو پی کارت.
‫خانم شلواری، ‫مطمئنی آماده ای؟
‫ناخدا کوچولو، ‫تو فقط قایقت رو برون.
‫پلنگ لامصب!
‫- چیکار می کنی؟ ‫- خسته نمی شه.
‫برو که رفتیم.
‫یا خدا!
‫خانم، حالت خوبه؟
‫- خوبم. ‫- خانم شلواری، می خوای برگردیم؟
‫نه. تازه اولشه.
‫خوبه. ‫من هم همینطور.
‫سرعت رو کم کن!
‫می خوای برگردیم؟
‫حواست به جلوت باشه!
‫شلوارپوش، انگار شلوارت رو خیس کردی.
‫اون موج آب بود.
‫بهتره بیخیال شی.
‫بهتره خودت بیخیال گیتار شی.
‫یا خدا!
‫یالا دختر خوب.
‫یالا!
‫لطفا دیگه هیچوقت همچون کاری نکن.
‫می تونم سر قایق رو گرد کنم ‫و برگردیم شهر، نظرت چیه؟
‫این ممکنه اولین حرف هوشمندانه ای باشه ‫که از وقتی که دیدیمت، زدی.
‫خانم شلواری، شما چی؟
‫آماده ای به شهر برگردیم؟
‫نه؟
‫راستش خیلی از این ماجرا لذت برده ام.
‫به نظرم از نظر روحی...تخیله ام کرده.
‫آخه رنگت یکم پریده.
‫واسه همین می پرسم. ‫حالت خوبه؟
‫گرسنه ای؟
‫آره، گرسنه است.
‫می خوای یکم پیرانیا بخور اگه...
‫خانم شلواری، کارت خوب بود...
‫آوردیش؟
‫اَه!
‫سرخوشی؟
‫تو بدترین گربه ای هستی ‫که تا حالا داشته ام.
‫(خلیج کوچک اوکایالی)
‫نمی دونم چطوری با اون زن زندگی می کنی.
‫فقط دو روز باهاش وقت گذرونده ام، ‫ولی دلم می خواد پرتش کنم توی آب.
‫یکم طول می کشه تا بهش عادت کنی.
‫اصلا پیش میاد که انقدر...
‫- مثل لیلی نباشه؟ ‫- بله.
‫متاسفانه نه.
‫اخلاقش اینطوریه که ‫اول دل به دریا می زنه و بعدا راه حل پیدا می کنه.
‫این رو باید به زبان لاتین روی نشانش بزنن.
‫(صحبت به زبان لاتین)
‫چیکار می کنی؟
‫گور خودت رو کندی.
‫فقط می خوام سریع یه نگاه بندازم و بیام بیرون.
‫خواهرت هر حرفی دلش بخواد،
‫به هر کی که دلش بخواد، می زنه.
‫اصلا برای احساسات بقیه ارزش قائل نیست.
‫مهم نیست کی ناراحت می شه. ‫که معمولا هم طرفش منم.
به پدرمون رفته.
همیشه فکرش مشغول ایده های بعید بود.
چیزی به نام نفرین و نوشدارو وجود نداره.
سه قرن هم هست که کشورگشایی انجام نشده.
«ارل های هفتگی»
خب چرا تا این جا اومدی باهاش؟
این سومین باره که یه ازدواج
کاملاً خوب و در خور شأن
با یه زن زیبا، تحصیل کرده و اسب سوار، بهم پیشنهاد میشد
و مجبور میشدم به اون خانم بگم
نمی تونم این پیشنهاد رو قبول کنم.
بهتره بگم، هر پیشنهادی.
چون خوشبختی من در جای دیگه ای...
قرار داره.
جای دیگه ای؟
جای دیگه ای.
پس... برای جای دیگه.
عموم تهدید کرد که از ارث محرومم می کنه،
دوستام و خانوادم، بهم پشت کردن...
اگه حمایتی نداشتم ، از جامعه
طرد می شدم.
به خاطر همینم اگه بخواد، تو دل آتش فشان هم میرم.
شلوارپوش بریم!!
میشه اینو توضیح بدی؟
گفتم سمت کابین های من نرید.
صد در صد.
که رازهای بیشتری رو ازمون مخفی کنی.
دروغ پشت دروغ. فرانک، تو مثل پیازی هستی از فریبی.
- کدوم دروغ؟ - که خودت دنبالشی .
دنبالش نیستم دیگه نیستم..
خیلی خیلی وقته.
باشه، بله.
منم مثل تو، اومده بودم پی اشک های ماه.
مثل تو نقشه دارم.
و یه عالمه دیگه، عین خودش.
نقشه کش آگیره نابغه بوده.
آره، ولی جونش رو برای پیدا کردن چیزی از دست داد که پیدا نمیشه.
تموم روستاها، تموم جزیره ها و تموم آبسنگ ها رو دنبال این افسانه گشتم،.
هیچی.
از همون زمان توی این رودخونه گیر کردم،
و دعا دعا کردم که هر جایی باشم غیر این جا.
ولی اینو نداشتی.
الان نازت می کنم ولی حق نداری بخوریم، ها..
فهمیدی؟
آروم.
می خوام بهت دست بزنم.
به عنوان یه گربه ی پرموی آدم کش و گنده خیلی هم بد نیستی، ها!
معمولاً این قدر زود به کسی توهین نمی کنم.
لیلی!
مک گرگور.
کجا دارن می برنمون؟
داریم میریم به قلمروی شکارچیان سر
که بسیار جای بدی برای رفتن و سر بریده شدنه.
ای وای، فرانک الان نه..
نمی تونم کاریش کنم.
لیلی!
فرانک!
فرانک.
مک گرگور...
چی گفتی؟
گفتم که از جون تو و برادرت، مک گرگور بگذرن.
در عوض اینکه، هرچی دارید رو این جا بذارید
و منم همین جا بمونم.
حرف خیلی خیلی شجاعانه ای زدی.
این چیزی نیست که من باهاش موافقت کنم، فرانک بیخیالش..
عمراً نمیشه سه تامون از این جا زنده بریم بیرون.
من این آدما رو می شناسم الان برید و....
- !نه - میشه پنج دقیقه حرف بزنم
و وسطم حرف نزنی؟
کار خودتو کردی.
وای، نه.
تنها چیزی که از شما می خوام»...
- .«سر تیره - نه .
این طوری سرت رو تکون نده بدشون میاد..
بدشون میاد این کارو نکن..
می دونم پیش خودته».
مال قوم منه و خیلی وقت پیش» ازشون گرفته شد.
یا برش می گردونی و آزاد میشی».
یا از تو انگشت هات درش میارم».
«بعد از اینکه از گوشت خالیشون کردم.
یالا دیگه شنیدی آدمخوار خوش اخلاق چی گفت..
- .بدش بهش دیگه - یه مقدار لهجه ی ...
پیوکا میچونام بده،
پس ازت می خوام تک تک کلماتم رو ترجمه کنی.
باشه.
نه، نمی تونم سر تیر رو بهت بدم.
- !ای خدا! لیلی - لیلی .
خفه شو. فقط بگو.
بله، تیر قومتون پیشمه.
داره به سر تیر حساسیت نشون میده.
برش می گردونم.
آدم سر سختیه.
ولی قبلش باید با استفاده از اون اشک های ماه رو پیدا کنم.
در کنارش بودن، سخته.
اگه قرار باشه به خاطرش بمیرم مشکلی نیست،.
بکشینش هم براش مهم نیست.
ولی باید این دو مرد رو آزاد کنید.
فقط منو نکشید.
لیلی!
یالا، باهام مبارزه کنید تو، یالا. باهام مبارزه کن..
یالا دیگه چته؟!
لیلی...
جدی میگم، فرانک.
سری بعدی، بابت این مزخرفات بوگا بوگا بیشتر ازت پول می گیرم.
سم. با هم قول و قرار گذاشته بودیم. خب؟
نه، نه. خسته شدم از تولید و
و این لباس های مسخره.
در ضمن، تو بهم گفته بودی که
این خانم، یه خانم مودب انگلیسیه و برادرش هم دست و پا چلفتیه.
الان که می خواد خودش رو به کشتن بده.
می دونم. چون دیوونه ست.
دیوونه وار مصممه.
گوش کن لیلی، راستش وقت نشد این قضیه رو لغو کنم.
یادت باشه، زمانی سر کاری حساب میشه که سر کار بری.
دیگه این کارو تکرار نکن.
- دست و پا چلفتی؟ - به روش قوی .
قوی خانواده ی شما، همشون قوین..
می تونی ترجمش کن؟
شاید.
شاید، ولی یه سری نواقص هست.
وقتی یه چیزی می خوای انگلیسیت خیلی دقیق میشه.
حس می کنم قراره درمورد قیمت مذاکره کنیم.
مچم رو گرفتی.
سم کاسب، می خواد کاسبی کنه.
صد در صد.
اون کلاه رو دوست داری؟
مال خودت.
دیگه کار خودتو کردی.
- به نظرت فراموش می کنه؟ - بعید می دونم .
خصومت شخصی نبود از قبل هماهنگ شده بود..
با اون شخصیتی که از لیلی سراغ دارم الان دیگه واسش مُردی.
مُردی و دفن شدی.
سنگ قبرت رو گذاشتن.
- .مومیایی شدی، سنگ قبرت رو گذاشتن - فهمیدم بابا .
- .مُرده مثل پرنده ی دودو - دیگه داری با جزئیات میگی .
- .مُرده، مُرده، مُرده - مک گرگور .
این نوشیدنی خیلی خوشمزه ست.
ماساتوئه.
از تف تخمیر شده درست شده.
داری تف می خوری.
وقتی توی رُم هستی باید مثل رُمی ها هم رفتار کنی.
کاش رُم بودم.
اشک های ماه»،
«قدرت درمان هر چیزی را دارد.
این کلمه،
ترجمه ی دقیقی در انگلیسی، واسش نیست.
دردیه...
برای روح.
درمان درمان..
درمان روح.
تقریباً.
درمان.
اگر می خوای ارزش خودت را ثابت کنی» «باید آب را تبدیل به سنگ کنی،.
«سپس قلب شکسته ای را درمان کنی.
برای شکوفه دادن اشک ها،
«درخت کبیر باید زیر ماه اشک آلود کم یاب باشد.
دو روز دیگه، همچین ماهی رویت میشه.
«درخت جایی مخفی است که ماه خون می ریزد.
شرق غرق شده است «بالای قلب مار بزرگ،.
مار بزرگ.
جایی که نیش، دمش را می زند»...
جایی که نیش دمش را می زند خدای من..
بهت گفتم پیچیده ست.
معلومه که کسی نمی تونست پیداش کنه.
آره چون توی «لاگریماس ده کریستال» نیست..
این جاست لا لونا ده روتا..
آره.
به نظرت چقدر طول می کشه که به اون جا برسم؟
دو یا سه روز.
با قایق چی؟
ببخشید؟
لطفاً به ناخدا در رو بگو که از این به بعد تنها سفر می کنم.
تنها نمی رسی، لیلی.
لطفاً بهش بگو که عزم و قایق رونیم رو دست کم گرفته.
لطفاً به خانم شلوارپوش بگو که اون چیزهایی که این جنگل داره
توی اون کتاب درسیش نخونده اینو بهش بگو..
خودم رو اسیر اون حیله های مسخره اش نمی کنم.
دیگه دارن کسل کننده میشن.
اگه این گردنت باشه و بزنی به دل رودخونه
- .عمراً زنده نمی مونی - جدی؟
ما باید در کنار هم باشیم.
- جدی؟ - آره، جدی .
ما»، کلمه جالبیه، فرانک».
چون یه جورایی اعتماد و صداقت رو نشون میده.
ولی تو بویی از این دو نبردی چون تو یه دروغگویی، فرانک.
تو خودخواهی، متکبری،
تا زمانی که نتونم بندازمت پایین بهت اعتماد ندارم.
طبعاً خیلی دور نیستی چون گنده ای.
پس مایی وجود نداره.
اینم بقیه دوازده هزارتات.
اینم انعامت واسه خدمات قابل توجهت.
این یکی راننده ست.
راننده.
بله. واسه دویست متر به بالا ازش استفاده کنید.
از اون کمتر باشه، آهن نیاز دارید.
رنگ جنگجویی؟ ای به چشم.
واسه ی جنگجو ای جانم..
غلغلکم میاد.
انگار پاک نمیشه.
چون جوهر تاتوئه بالاخره پاک میشه..
بعد از چند دهه.
وای نه.
فرانسیسکو...
- !لیلی - چیه فرانک؟
- .باید از این جا بریم - چی؟
- .سر تیر رو بهم بده - فکر کردی من احمقم؟
فکر کنم فکر کردی من احمقم.
فرانسیسکو...
- چه خبره؟ - منم می خواستم همینو بهت بگم .
نه.
انگار تعجب کردی.
غیرممکنه.
افسانه حقیقت داره.
بعد از چهارصد سال...
سر تیر...
مال من میشه.
- !خانواده ات رو نجات بده - باشه .
یا خدا.
فرانک. فرانک فرانک..
فرانک؟ فرانک، بگیرش.
- .وایسا - یالا .
- .خواهش می کنم، فرانک - گرفتمش .
- .فرانک - نگرفتمش .
- .فرانک - یا خدا .
- فرانک، ولم کن. چیکار می کنی؟ - دارم دورخیز می کنم .
- .مسخره اش رو در آوردی - نه، نه، صبر کن .
ولم کن، بابا فاجعه بود..
خیلی سنگینی.
مک گرگور.
لیلی؟
ببخشید.
ولش کن.
- !نه - آگیره !
راننده.
- .شلیک خوبی بود، جناب - تیر .
نه.
فرانک.
باید بریم زودباش..
سوار شو اون چاقو رو بردار..
حالا.
حالت خوبه؟ چیکار کردی؟
پام.
چیزی نیست. چیزی نیست.
باید بری از دید رودخونه خارج شو و بدو..
آگیره فقط سر تیر رو می خواد.
- .فقط با تمام توانت بدو - برو .
دارن میان! برو نزدیک رودخونه نشو!!
دارمش!
نه!
سر تیر رو بهم بده!
آگیره، خیلی از رودخونه دوریم!
سر تیر رو دیدی؟
واقعا دیدیش؟
نه تنها دیدمش توی دستم هم گرفتمش،.
بالاخره می تونیم نفرین رو بشکنیم...
و فرانسیسکو هم تاوان پس میده.
بیخیال فرانسیسکو سر تیر رو بچسب، آگیره!!
فقط اشک های ماه می تونن کمک کنن از این نفرین خارج بشیم.
این جنگل داره روحمون رو می خوره.
حال به هم زن شدیم.
از جانب خودت حرف بزن من که خوشمزه شدم..
واقعاً فکر کردی هنوز روح داریم؟
به خاطر همینم به اشک های ماه نیاز داریم اونا تنها امیدمون هستن،.
سر تیر پیش اون زن شلوارپوشه...
و از رودخونه هم دورش کرده.
چون می دونه نمی تونیم اون جا بریم دنبالش.
شاهزاده.
اون می تونه بره دنبال سر تیر.
بهش بگو کجا رفت.
شنیدی چی گفت.
به شاهزاده بگو.
مک گرگور!
فرانک؟
فرانک، زنده ای.
چطور؟ چطوره که زنده ای، فرانک؟
یه چیز کوچولو... پشت کمرته.
فرانک؟
اسم واقعیم فرانسیسکوئه.
فرانسیسکو لوپز ده هردیا.
و...
تقریباً چهارصد سال سنمه.
- چی؟ - می دونم درکش سخته .
- ...کل داستان هم واست توضیح میدم - خونی ازت نمیاد .
تو روحی؟
نه، پیچیده ست.
مشخصه که انسان نیستی.
باشه، ولی وقتی یه شمشیر توی قلبمه تمرکز کردن سخته.
کاسب سم، ازت می خوام بیای این جا و بکشیش بیرون.
خون آشامی؟
اون سری هم بهت گفتم دیگه تیزی میزی از تو بدنت در نمیارم.
وای نه.
دکتر هاتون ـی. آره؟
دکتر گیاه شناسیم.
نگاه همینطور آویزونه..
خب، اینطور ساخته شده دیگه.
شکلش خیلی عجیبه.
پشتش رو دیدی؟ یه جورایی اینطوره.
یه جورایی صافه.
یه دسته می خوای یا دو دسته؟
یه دسته.
دو دستت رو نیاز داری.
نه، نه، نه.
- چیه، چیه، چیه؟ - ای خدا، درد داره .
- .نه، نداره - از کجا می دونی؟
فرانک می خوای چوبم رو گاز بزنی؟.
- .نه، نمی خوام . ممنونم - نه، واسه درد میگه .
می دونم...
منظورش چیه، ولی نه.
اگه نیازش داشتی، همین جاست.
حس می کنم خیلی عصبی هستی.
اینطور فایده نداره چون خیلی استرس دارم..
عیب نداره استرس داشته باشی اولین بارته، ها..
اولین بارته. درسته؟
- .آره، خودت می دونی دیگه، فرانک - میدونم. میدونم. مشخصه .
خودم صدها بار این کارو کردم.
- .نمی دونم چطور تحملش می کنی، فرانک - خاصه .
- جدی؟ - آره .
- !آروم - چیه؟
نمیشه اینطوری انجامش بدی.
- .اینطور خیلی خشنه - فرانک .
می خوای من شانسم رو امتحان کنم؟
- .بله، بله - معلومه که نه .
می تونم از پشت کمک کنم.
- .نه، نیازی نیست - باشه .
می دونی چی همیشه کمک می کنه؟ اگه پات رو روش بذاری.
- .یه ذره استرس دارم - استرس نداشته باش .
فرانک، تا سه می شمارم.
تو... من می شمارم...
نه، من می شمارم.
- .یک - چون ...
خواب دیدم دارم توی «بودل» ناهار می خورم.
هی، دکتر.
- .بهتره بریم - صد در صد .
- .نه - تو به اندازه ی کافی زحمت کشیدی .
نمی تونم تنهات بذارم که.
ببین توی چه وضعیتی هستی راه هم نمی تونی بری..
میشه لطفاً یه ذره به فکر برگشت هم باشی؟
چیزیم نمیشه. قول میدم.
مهمون داریم دریچه رو باز کنید..
ظهر بخیر، دوستان من.
چیزی اون جاست؟
چی اون جاست؟ قایقشون رو پیدا کردی؟
نه؟
قایق رو پیدا نکردی؟ سر تیر؟
سر تیر؟ بله نشونم بده کجاست..
داریم از زنبور دستور می گیریم.
روی نقشه بهم نشونش بده.
این جا؟
آره شنیدید چی گفت دیگه. مسیر رو عوض کنید..
میشه از زنبور، مختصات رو بپرسید؟
مسخره بازی در نیار، اکسل.
ممنونم. ممنونم.
395سال...
پنج ماه و سیزده روز.
واقعاً فکر کردم مُردی.
وقتی مُردم، ناراحت شدی؟
خیلی نگران بودم.
واسه روحم؟
واسه سفرم.
و واسه تو.
خب، تو چی هستی؟
ازت خون نمیاد، فکر کنم نفس می کشی.
آدم نیستی.
دیگه نمی دونم چی ام.
ولی می تونم بهت بگم که چی بودم.
بابام سرباز مزدور بود...
و پدر آگیره در الجزیره، اونو به خدمت گرفت.
«اسپانیا، 1556»
وقتی پدرم در حال حفاظت از اون مُرد
من و آگیره رو مثل برادر با هم بزرگ کرد.
دختر آگیره، «آنا» مریض شده بود.
فقط اونو داشت قول داد که از دستش نده..
میرم اون دور دورها.
ولی با اشک ماه پیشت برمی گردم.
اون وقت دوباره می تونی در مهتاب بدوی.
با حال خوب.
با اقیانوس جنگیدیم ولی رودخونه شکستمون داد،.
جنگل با گام به گاممون جنگید.
حاضر بودم هر کاری کنم که اشک های ماه رو پیدا کنم
و دختر آگیره رو نجات بدم.
حتی کشیدن نقشه ی آمازون.
تو نقشه کش آگیره بودی؟
تو نقشه ام رو کشیدی؟
فرانک...
واقعاً فکر می کنی کار من فوق العاده ست؟
به نظر من، استاد صغیر زمانه ی خودت بودی.
صغیر؟
جنگل، تک به تک از پا درمون آورد.
هممون رو به موت بودیم ولی بازم آگیره حاضر به برگشت نبود..
بدون دخترش، دنیا واسش ارزش نداشت.
بعدش اونا اومدن.
اگه با اشک های ماه، نجاتمون نمیدادن هممون می مردیم.
جادوی گلبرگ واقعی بود.
قفل قدرت هاش، توسط رئیس و دخترش باز شدن.
گلبرگ، هرچی آسیب دیده بود رو خوب کرد.
و هممون با هم، زنده شدیم.
آگیره خوشحال بود.
چون از همیشه به درمون دخترش نزدیک تر شده بود.
ولی طاقتش طاق شد.
آگیره درخواست کرد که سر تیر رو بهش بدن
و ببرنش پیش درخت.
تو ارزشش رو نداری.
رئیس قبول نکرد.
با وجود تموم مهربونی که نثارمون کردن،
حاضر بود همشون رو بکشه.
سر تیر پیش اونه!
آگیره رو دوست داشتم ولی نمی تونستم خودم رو قاطی دیوونگیش بکنم.
کاری باهات ندارم.
فقط سر تیر رو می خوام.
نمی تونستم دست رو دست بذارم.
بدش به من!
فرار کن!
نه!
تیغ برادر عمیق ترینه.
خائن.
رئیس می دونست آخرین نفسش رو داره می کشه.
و از اون نفس، برای محافظت از سر تیر و درخت مقدسشون
استفاده کرد.
آگیره رو نفرین کرد.
نفرینمون کرد که دیگه نتونیم از دید رودخونه دور بشیم.
- کجا رفت؟ - دور نیست !
وگرنه جنگل تا ابد پیشش برمون می گردونه.
آگیره از من متنفر شد که بهش خیانت کردم.
سال ها بعد منو پیدا کرد با هم مبارزه کردیم..
و دوباره مبارزه کردیم.
خسته شدم از بس تیزی خوردم.
به خاطر همینم کاری کردم که دیگه نه بتونه به من آسیب بزنه، نه به کس دیگه ای.
توی یه غار گیرش انداختم.
رودخونه!
کجاست؟
که دیگه جنگل نتونه به سمت رودخونه ببرشون.
باید از این جا بریم بیرون.
فرانسیسکو، تقاص این کارت رو پس میدی!
و به مدت سیصد سال، جنگل اجسادشون رو نابود کرد.
و تبدیلشون کرد به هیولاهایی که الان هستن.
نمی دونم چطور آزاد شدن،
ولی مدت ها در امان بودم.
چیکار کردی؟
از زمانم استفاده کردم یه شهر درست کردم..
خیلی خوش گذشت.
رفیق پیدا کردم.
چندتا رفیق از دست دادم.
اون موقع تصمیم گرفتم که دنبال اشک های ماه بگردم.
یه قایق درست کردم.
و اسم الهه ی ماه رو روش گذاشتم کیلا..
در حال جستجو در جای جای این رودخونه نقشه اش هم کشیدم.
تا اینکه بالاخره تسلیم شدم.
و از اون جایی که دیگه نمی تونستم از رودخونه دور بشم
شروع کردم به بردن توریست ها به تور جنگل.
کل اون زمان، تنهای تنها...
البته نمیشه گفت کاملاً تنها.
آره.
توی این سال ها، حیوون هایی رو پیدا می کردم که به یکی نیاز داشتن.
و بعدی و بعدی و بعدی.
و بعدی و بعدی (به اسپانیایی).
- و بعدی؟ - و بعدی، بله .
- .اسم همشون رو بعدی گذاشتم - بعدی .
ولی نگران نباش تو رو بیشتر از بقیه دوست دارم.
بیت بعدی رو باهام بخون.
از اول شروع می کنم خب؟.
تو رو خدا، بسه.
نرسیدیم؟
نه.
یه چیزی به ذهنم رسید.
با چشم کوچیکم...
یه چیزی می بینم که با...
س»، شروع میشه».
گفتم شاید سواری بخواید.
هی!
سواری غریبه ها رو قبول نمی کنم.
یه فنجون چای می خوای؟
از این جنگل لذت می بری؟
ببخشید؟
این جنگل.
- ببخشید؟ - جنگل .
آروم تر.
جنگل.
میشه توی یه جمله به کارش ببری؟
درخت، حشره... جنگل.
- جنگل؟ - آره، منم همینو گفتم .
- .آره - ازش لذت می بری؟
کم کم دارم ازش خوشم میاد.
دیگه برام مهم نیست.
قربان، به هدف رسیدیم.
وقتشه یه معامله ای بکنیم.
این جا رو نگاه کن.
قبیله ی صلح طلب پوکا میچونا رو می بینی؟
با این دکمه
می تونم جون چهارصد آدم بی گناه رو بگیرم.
تنها جرمشون هم اینه که هنوز زنده ان.
خواهرت و سر تیر این جا بودن الان باید بدونم که کجا داره میره..
تصمیم با توئه.
مرگ و زندگی اونا با توئه.
من سال ها دنبال این گشتم و مطمئنم که متعلق به خودته.
می خوای وقتی درخت رو پیدا کردی چیکار کنی؟
نفرین رو خنثی کنم.
چی اتفاقی واسه تو میفته؟
خب...
حق انتخاب پیدا می کنم.
و استراحت کردن رو انتخاب می کنم.
ببین، امیلی.
هر چیزی که توی این دنیا می بینی و واست جدیده
من صدها هزار بار دیدم.
آره ولی هیچ کدومشون با معنا نبودن..
خیلی خب کجان؟.
حقیقتش متوجه نمیشم...
- کجا؟ - اون جا .
فکر کنم کشتیشون.
درخت این جاست و مال ما هم میشه.
نمی تونم کشفیاتم رو با رئیس هاشون به اشتراک بذارم.
خیلی وقته این جایی؟
«لالونا روتا»
این باید همون تبدیل آب به سنگ باشه.
به نظرت بریم بالا؟
فکر نکنم باید بالا بریم.
شانس آوردیم.
یه اتاقک اون پایین هست که اهرم داره.
فکر کنم بکشیمش باز بشه.
فوق العاده ست.
آره فوق العاده شگفت انگیزه..
مشکل اینه که، قدیمی هایی که اینو ساختن
از حد متوسط، لاغرتر بودن.
پس وقتشه که...
آخرین حمومت رو توی برزیل بکنی.
- .نه، نه، نه. فرانک، فرانک. خواهش می کنم - آره، شلوارپوش. گوش کن ...
نمی تونم شنا کنم، فرانک این کاری نیست که من بتونم از عهدش بر بیام..
خب، تلاش نکردی که.
مسئله تلاش نیست ترس بزرگی از شنا کردن دارم..
شنا کردن با من.
- .فرانک، خواهش می کنم - گوش کن... ببین .
بدون تو نمی تونم.
بهت نیاز دارم.
باید بهم اعتماد کنی.
لیلی!
لیلی، یالا. یالا.
یالا لیلی، یالا..
یالا، یالا، لیلی.
چه مرگته، فرانک؟
- !زنده ای - چطور تونستی ولم کنی؟
ولم کن یه عالمه ماهی اون پایین بود....
چی؟ ماهی؟ فرانک...
یه عالمه پیرانا داشتن میومدن...
- .من نجاتت دادم ها. ببین - به من نگاه هم نکن .
باشه.
«...هنگاهی که آب به صخره بدل شود»
بعد از 400 سال...
پیداش کردم.
و می تونی کل دنیا رو ببینی می تونی بیای لندن..
من خودم لندنی ام می تونم ببرمت لندن گردی..
خودم یه ماشین دارم می تونم راهنمات باشم..
البته اگه بخوای.
لیلی خیلی دوست دارم این چیزها رو با تو تجربه کنم،.
ولی من تصمیم خودم رو گرفتم.
بعد از این دیگه لندن برام معنی نداره.
هیچ ماشینی در کار نیست.
من آماده ام.
نه.
این نوبت منه خیلی وقته منتظر این لحظه ام..
نه، نه، قبول نمی کنم می تونی یه زندگی دیگه داشته باشی..
خوشبختانه این انتخاب منه.
خب، نباید باشه چون تو اصلا بلد نیستی قضاوت کنی،.
ولی تو دنیات رو داری که باید بهش برگردی دنیای خودته..
می تونه دنیای تو هم باشه.
می تونه دنیای یک نفر کافی باشه.
می تونه.
لیلی...
لیلی.
سلام.
به این مرتیکه روانی گفتم احتمالش کمه شماها رو پیدا کنم.
اوه، بالاخره به هم رسیدیم.
واو. چه مرد هیکلی قدرتمندی.
برو تو کابین.
فکر کنم این مال شماست.
حالا اون سرتیر رو بده من بی زحمت؟،
نه، نه، نه.
زهی خیال باطل،
در به در دنبال اشک های ماه هستی که بدی دست جامعه علمی،
کسایی که حتی بهت اجازه نمی دن کنارشون بشینی.
این که می خوای این قدرت عظیم رو...
بدی دست این جماعت واقعاً که حماقت محض ـه.
وقتی می تونم از اون اشک ها استفاده کنم که نه تنها در جنگ پیروز بشم،،
بلکه به تمامی نسل های آینده حکومت کنم.
ببریدشون.
سر جلو می ریم سمت درخت..
این درخت خیلی وقته خشک شده.
تو بیشتر از هر شخص دیگه ای در مورد اشک های ماه می دونی،
می دونی چه کار کنی که درخت شکوفه بده این کارو برای من انجام بده..
و اگه به چیزی که بخوای برسی،
چه تضمینی هست که ما رو نکشی؟
همین الانشم می تونم کارتون رو تموم کنم.
من این کارو می کنم.
اگه قول بدی اونا رو آزاد کنی و یه گلبرگ بهم بدی.
من به همه افسانه ها و روش های باستانی آشنام باهاشون زندگی کردم،.
فرانک این کارو نکن،...
اگه کسی قراره اشک های ماه رو در بیاره، اون شخص منم.
اگه کاری کنی که درخت شکوفه بده بهت یه گلبرگ می دم،.
حرف من سنده.
چاره دیگه ای نیست.
ولی این داداش کوچولومون تو قایق می مونه.
داداش کوچولو؟ اسم دارم ها.
واو، خارق العاده ست.
بفرما.
سرتیر باید این جا قرار بگیره.
- .بهتره بری کمکش. زود باش - نه .
نه؟
به شرطی که به منم یه گلبرگ بدین.
به شما هم یه گلبرگ بدیم...
یه گلبرگ می دم، نه دوتا بین خودتون تصمیم بگیرین..
نظرت چیه خوش هیکل؟
حاضری بیخیال گلبرگت بشی؟
باید اول منو بکشه.
آره؟
- .حله - حله .
سرباز دل شکسته،
به بالاترین نقطه ممکن رسید،
و تیرش رو سمت ماه شلیک کرد.
اون جا بود که ماه دردش گرفت و شروع به گریستن کرد.
جایی که اشک ها افتادن «...یه درخت سبز شد
سرتیر رو بده من.
عجله کنین!
سم کاسب که باید قلب شکسته رو درست کنیم.
این سرتیر نیست یه قلب ـه،.
تو نمی تونی قلبی رو درست کنی....
مگر این که شکسته باشه.
الان اون گلبرگ مال منه.
«...زیر اون ماه گریان»
باید قبل از این که ماه روشن بشه گلبرگ ها رو بچینی برو، عجله کن.!
هر دفعه همین ـه.
ببخشید.
بزنیدش!
گربه ی قاتل خودمی.
لیلی کجاست؟
اون بالا.
روز از نو روزی از نو.
ماه داره روشن می شه.
درخت داره خشک می شه.
واو.
زود باش.
آره!
لیلی!
چه وضعیت آشنایی، مگه نه؟
اون گلبرگ رو بده من.
- .نه - تو که تهش می میری .
راهی جز این نداری ولی اگه اون گلبرگ رو ندی من،،
داداشتم می فرستم سینه قبرستون.
ولی خب اون رو زجرکش می کنم.
اون گلبرگ رو بده من.
همین یکی کفایت می کنه بدش من..
- .خوابشو ببینی - فرانک !
ولم کن!
سکان کشتی رو بگیر محکم بگیرش..
تو بهترین گربه ای هستی که تا حالا داشتم.
دور شید!
مثل این که با دوست کوچولومون...
زیاد مهربون نبودین.
آگیره کمکم کن که اون گلبرگ رو بگیریم،!
هرچی می خوای بهت می دم پول، کشتی،!...
اسپانیا!
وفاداری بین ما خدشه دار شده.
آگیره اون خانم شلوار پوش،...
بگیرش!
آگیره!
گلبرگ دست فرانسیسکوئه!
جلوش رو بگیر!
- .تو باید این جا پیاده شی - چی؟
به لیلی بگو که دنیام بود.
کجا داری می ری؟
پراکسیما، برو ازش محافظت کن این مأموریت توئه، برو..
خداحافظ دختر جون!
بریم سفر آخرمون رو تجربه کنیم دختر خوبم.
فقط یه راه واسه خاتمه دادن به این چیزها هست.
بیاین منو بگیرین.
الان می خوره به دیوار.
نه، الان راه دریاچه رو می بنده.
فرانسیسکو!
اون گلبرگ رو بده من!
گلبرگ داخل جیبش ـه!
دیگه کفایت می کنه!
دیگه وقتشه غزل خداحافظی رو بخونین!
آره.
فکر کنم دیگه کاسه ی صبرم لبریز شده.
شب خوش.
نمی خواستم اینطوری بشه.
شمشیر برادر بیشتر از هر شمشیر دیگه ای فرو می ره.
گلبرگ رو بده من.
ازم خواست بهت بگم،
که دنیاش بودی.
گلبرگ کجاست؟
شرمنده رفیق قدیمی.
ازم خواست اینو بهت بدم.
قایق رو متوقف کن متوقفش کن!!
- .فرانک - وایسا .
نه، فرانک!
نه!
چه کار کردی فرانسیسکو؟
این دیگه از مردن هم بدتره این شکنجه ست!!
تو خشن ترین مردی هستی که می شناسم.
لیلی...
فرانک.
فرانک!
خب، خب، خب.
نیلو حالا همه قایق ها واسه توئه..
حواست بهش باشه.
امروز در محضر شما می خوام در مورد اشک های ماه بهتون بگم.
این افسانه واقعیت داره.
گروه ما فراتر از همه سفرهای اکتشافی دیگر به قلب آمازون سفر کرد.
در سفر ما خطوط میان مرگ و زندگی،،
گذشته و آینده محو شده بودن.
شاهد چیزهایی بودم که باورشان سخت است.
دلفین های مسحور که می تونن رویاهای یک نفر رو تسخیر کنن.
کشورگشاهای نامیرا.
که نزدیک 400 سال است که به عنوان زندانی در جنگل گیر افتادن.
قبیله ای که رئیسش یه خانمی،...
نه اتفاقاً اون طور که فکر می کنن نیست!.
می خوام بگم این سفری بود،...
که این جامعه نظیرش رو ندیده بود.
یه ماجراجویی که می ارزه به این اجتماع.
ولی این اجتماع اندازه یه ماجراجویی بزرگ ارزش داره؟
می دونین ما نرفتیم دنبال اشک های ماه،...
که اسم مون رو تو روزنامه ها بنویسن...
و یه مشت پیر خرفت ما رو تحسین کنن.
خواهر من که استاد تمام دانشگاه کامبریج هست،،
ازم خواستن که با نهایت احترام...
دعوت شما برای عضویت رو رد کنم.
که من همین کارو می کنم ولی بدون رعایت احترام..
آقایون می تونین این دعوت نامه رو لوله کنین،...
و بذارید تو دهن مبارکتون.
چه طور جرئت می کنی!
واسه اولین جلسه آموزش رانندگی آماده ای؟
گمونم خانم شلوار پوش.
امیدوارم بدونی خودت رو وارد چی کردی، فرانک.
یه ماشین.
اوه، دست از شوخی بردار.
می تونه تابوت من باشه.
مطمئنم خیلی خسته کننده ست.
واو لیلی.
- خوشت اومد؟ - خیلی خوبه .
- .آره - حس خوبی داری؟
اوه فرانک فرانک! فرانک!!
- !وای خدای من- باشه بابا، حواسم هست !
فرانک، تو رو خدا!
- .حواسم هست. حواسم هست - بپیچ، بپیچ، همین الان بپیچ .
همه چی تحت کنترل ـه خانم شلوار پوش.
«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ترجمه و زیرنویس: شهریار نادر محمد و سمیر نعمتی نژاد