‫خانم‌ها، آقایون،
‫به همراهتون نگاه کنین. به من نگاه کنین.
‫به اون نگاه کنین، بعد دوباره به من.
‫نه، مثل من نیست.
‫یه مرد می‌خواین که هم قوی باشه هم حساس، ‫لباس‌شب‌هاتون رو اتو کنه
‫و براتون یه شام رمانتیک با شمع درست کنه؟
‫شدنیه.
‫یه مرد می‌خواین که از پس هر خطری بربیاد؟
‫ببخشید، فکر کنم اون یه ماره.
‫یه مرد...
‫که شما رو تا آخر دنیا ببره؟
‫تا دورترین نقطه‌های سیاره زمین.
‫اگه رویای واقعی رو دارین، ‫جذابیت و رمانس،
‫قدرت درونیش رو بیدار کنین.
‫دیگه منتظر نمونین، خانم‌ها.
‫کاری کنین اون...
‫عاشق فرانسوی
‫به عشق «ژتم» بگید. ‫[دوستت دارم]
‫و کات!
‫- کات، مرسی. کات. ‫- عالی شد.
‫- جمع کنیم. ‫- گرفتیم.
‫عالی بود، ابل.
‫- مشتری‌ها عاشقش می‌شن. ‫- افتضاح بود.
‫نه بابا! فوق‌العاده بودی. جدی می‌گم!
‫- جذاب. بی‌نقص! ‫- چرا قبول کردم انجام بدم؟
‫چون تو دو روز اندازه‌ی دو سال پول درمیاری.
‫من بازیگرم، نه یه فروشنده‌ی ضدعرق مزخرف!
‫- بوش خوبه. تازه ارگانیکه. ‫- بوی گند می‌دی، رفیق!
‫مثل وقتی که تو دبیرستان رفتی ‫سراغ کرولاین. یادت میاد؟
‫می‌بینی؟ مسخره شدم. ‫دیگه من رو مجبور نکن از این کارها بکنم.
‫من می‌دونم چی به نفعته عزیزم.
‫یه فیلم خوب به نفعمه، ‫نه یه تبلیغ مزخرف.
‫همه‌ی ستاره‌ها این کارو می‌کنن! ‫دی‌کاپریو رو تو اون تبلیغ فیات ببین.
‫جرج کلونی قهوه می‌فروشه.
‫من با عطر مشکلی ندارم، ولی دیور یا شنل.
‫- مثل برد پیت یا لویی لاتور. ‫- باز شروع نکن!
‫این مقایسه‌ها رو بس کن. مسخره‌ست.
‫- هیچکس اهمیت نمی‌ده. ‫- هیچکس؟
‫پس جوایز سزار چی؟
‫هیچ‌کس حتی اسمش رو نشنیده.
‫- همه شنیدن، کمیل! ‫- چرند می‌گی.
‫بیرون پاریس کسی نمی‌شناسدش! ‫برو شارنت یا کورز ببین.
‫فکر کنم لاتور تو کورز به دنیا اومده.
‫داروهام رو بده.
‫- بیا. ‫- ممنون.
‫- روزی چندتا می‌خوره؟ ‫- خیلی زیاد.
‫ببین، زاکادیه! همون پسره تو سریاله.
‫من عاشقشم!
‫- این ابل کامارا نیست؟ ‫- آره، یه عکس بگیر!
‫چه خبر ابل؟
‫- خیلی بهم نزدیک بود! ‫- باورنکردنیه!
‫«ترجمه از الهام و خشایار»
‫سلام، چی بیارم براتون؟
‫نوشیدنی خنک.
‫یامازاکی.
‫الان میارم.
‫یه یامازاکی، لطفاً.
‫[رابطه، مواد، نوشیدنی... ‫ابل کامارا با شیاطین خود روبرو می‌شود]
‫راستش فقط یه قهوه. ‫داری چی کار می‌کنی؟
‫ببخشید، هیچی. الان میارم.
‫داری ازم فیلم می‌گیری؟
‫نه اصلاً.
‫داری فیلم می‌گیری.
‫می‌خوای کجا بفرستیش؟
‫کدوم مجله؟ خجالت نمی‌کشی؟
‫نور خوبه؟ ‫به اندازه کافی غمگینم یا بیشتر می‌خوای؟
‫- ببخشید، اشتباه می‌کنین. ‫- بگو ببینم.
‫- مشکلی پیش اومده، ابل؟ ‫- آره.
‫نمی‌تونم پنج دقیقه بشینم و استراحت کنم ‫بدون اینکه کارمندهات ازم عکس بگیرن.
‫می‌دونی چیه؟ نگام کن. ‫دیگه برنمی‌گردم. گرفتی؟ هیچ‌وقت.
‫- چی کار کردی؟ ‫- هیچی! بیخودی ناراحته.
‫کاملاً توهم داره.
‫نمی‌تونی مشکلاتت رو سر ‫بقیه خالی کنی. برو پیش دکتر.
‫- من خوبم. ‫- می‌دونی ایشون کیه؟
‫آره، خب که چی؟ ‫قرار نیست چاپلوسی نمی‌کنم.
‫ببخشید ابل.
‫اون تازه‌کاره، حتما امروز بی‌حوصله است.
‫- جانم؟ ‫- خیلی ساده است. مشتری پادشاهه.
‫به‌خصوص ابل.
‫چرا «به‌خصوص»؟
‫- نمی‌فهمی. ‫- چرا، خوبم می‌فهمم. من رفتم.
‫- درسته. برو ببینم. ‫- لعنت به این وضع.
‫«بی‌حوصله»؟
‫بی‌خیال. این روزها دیگه هیچی نمی‌شه گفت.
‫- نباید ناراحتش می‌کردی. ‫- اوه، ببین! یامازاکی اومد.
‫اوه، ببخشید، دستم لغزید.
‫اوه، ببخشید. می‌تونم رد شم؟ مرسی.
‫برو دیگه! برو! اخراجی!
‫چه حیف. خدافظ، خوک‌های بدبخت!
‫بیش از حد رفتی. نباید اخراجش می‌کردی.
‫صبر کن!
‫خیلی متأسفم.
‫با من برگرد. درستش می‌کنم.
‫ولش کن. نمی‌خوام برای اون عوضی کار کنم.
‫بذار واست جبران کنم.
‫چقدر بهت می‌ده؟
‫شوخی می‌کنی؟ بذارش کنار، خجالت‌آوره.
‫خب پس چی کار کنم؟ بگو.
‫می‌تونم برسونمت خونه؟
‫نه، این کار عجیبه. من که تو رو نمی‌شناسم.
‫تو می‌دونی من کی‌ام. نگران نباش.
‫بیا، می‌برمت خونه.
‫بذار برسونمت. باعث افتخارمه.
‫نه یعنی نه! دیگه بسه. ‫سال‌هاست این رو تحمل کردیم.
‫خانم، مشخصه دارم عذرخواهی می‌کنم.
‫- من که مزاحمش نشدم. ‫- هر چی.
‫بازم می‌گم، ببخشید.
‫- بیست و شش دقیقه. ‫- بذار برسونمت خونه.
‫- حداقل کاریه که می‌تونم بکنم. ‫- باشه، بریم.
‫بفرما.
‫بعضی چیزها هیچ‌وقت عوض نمی‌شن.
‫- تو هم میای؟ ‫- اینجوری هیچوقت نمی‌رسیم!
‫خداحافظ، خانم.
‫[تنها در فضا]
‫اسمت چیه؟
‫ماریون.
‫ماشین جذاب خوبیه.
‫دهه‌ی شصتیه. خیلی قشنگه.
‫۱۹۶۶.
‫من ابل‌ام.
‫چرا خنده‌ت گرفت؟
‫زود جوشی می‌شی.
‫خیلی توهم داری.
‫این دفعه دومه. دیگه ناراحت می‌شم.
‫از چی می‌ترسی؟ از کی؟ از مردم؟
‫من از خیانت مردم می‌ترسم. فرق داره.
‫- پس آدم‌های بدی دور و برت هستن. ‫- نه.
‫من متوهمم.
‫اون پشت.
‫ممنون.
‫پس مشکلی نیست؟
‫می‌تونیم دوست باشیم؟
‫خب... نه.
‫ولی مرسی. خداحافظ.
‫منظورت از «نه» چیه؟
‫مانون!
‫- ماریون هستم. ‫- ببخشید.
‫می‌تونم یه چیز دیگه بپرسم؟
‫نه.
‫می‌شه یه دقیقه بیام تو؟
‫نمی‌تونم با این وضع برم جلسه.
‫هیچ حد و مرزی نداری.
‫یادت باشه خودت روم پاشیدی.
‫حرفت منطقیه.
‫باشه، بیا.
‫هشت طبقه، بدون آسانسور. ‫انتقام گرفتی؟
‫اوه لعنتی! نه، تو رو خدا، این نیاد.
‫- بس کن. ‫- از سگ‌ها هم می‌ترسی؟
‫نه، ولی ترجیح می‌دم تو اتاق باشه.
‫- باشه. ‫- ببرش.
‫- خیلی نزدیکه. ‫- بیا اینجا.
‫ممنون.
‫- خب دیگه خداحافظ. ‫- بیا بریم.
‫خونه‌ی قشنگیه.
‫اینجا بمون، باشه؟
‫میام، الان برمی‌گردم.
‫راحت باش.
‫آره مرسی. زیرسیگاری داری؟
‫- قهوه هم می‌خوای؟ ‫- عالی می‌شه.
‫این رو فقط گاهی می‌کشم.
‫من مواد نمی‌زنم.
‫حرف‌های مردم رو باور نکن.
‫فقط الان اوضاعم خوب نیست.
‫هر کاری می‌خوای بکن. برام مهم نیست.
‫بابت این برنامه تلویزیونی هم استرس دارم.
‫برای تبلیغ یه فیلمه.
‫باید بامزه باشم، جوک بگم و لبخند بزنم.
‫- بیا. ‫- باشه.
‫انرژیش رو ندارم.
‫مطمئنم درباره‌ی نامزد سابقم می‌پرسن.
‫چرا؟
‫دو ماه پیش ولم کرد. ‫همه درباره‌ش حرف می‌زنن.
‫حالا پاپاراتزی ولم نمی‌کنن.
‫مثل بوی گند دنبالم می‌کنن.
‫این گفتنش برام سخته.
‫اوه، ببخشید.
‫از یه هشدار گوگل فهمیدم ‫با یکی دیگه است.
‫- من و بقیه دنیا. ‫- وای. چقدر بد.
‫آره، سخته.
‫منم اوضاعم خوب نیست. ‫طلاق گرفتم.
‫اگه کمکی کنه، من رو ول کرد ‫و با بهترین دوستم رفت.
‫- نامردی دو برابر. ‫- آره.
‫تازه یه رستوران باز کرده بودیم، ‫نمی‌ذاره نزدیکش بشم.
‫مردک.
‫پس تو مسابقه‌ی بازنده‌ها، من برنده‌م.
‫آره، شانسی داری.
‫- حتی سگ هم موافقه. ‫- اسمش کلودینه.
‫چیه؟
‫کلودین؟ نمی‌تونی اسمش رو کلودین بذاری.
‫کلودین اسم قشنگیه.
‫قشنگه، ولی برای چیزای کوچیک.
‫کلودین!
‫دیوانه‌ای.
‫اوه، صبر کن...
‫لباست رو بده.
‫نه، منظورم اینه که اومدی ‫لکه رو پاک کنم.
‫آهان، راست می‌گی.
‫اوه، وای، صبر کن.
‫لعنتی، مدیر برنامه‌هامه. ‫خیلی دیر کردم، من رو می‌کشه.
‫- ساکت باش، خیلی‌خب؟ ‫- باشه.
‫- کم، چه خبر؟ ‫- چه وضعشه، ابل؟ همه منتظریم.
‫آره، دارم میام. ‫همه‌چی خوبه، نگران نباش.
‫مطمئنی؟ ببین، دارم ردیاب تو رو می‌بینم. ‫می‌دونم هیچ جا نرفتی.
‫آره. باشه.
‫خب، پس داری چی کار می‌کنی؟
‫راستش... دارم مدیتیشن می‌کنم.
‫مدیتیشن؟ تو ویلژویف؟ شوخیه؟
‫- خب... ‫- نکنه یه دلال جدیده؟
‫نه! اصلاً این‌جوری نیست. ‫ویلژویف جای عالی برای مدیتیشنه.
‫دارم میام.
‫بسه دیگه. الان راه بیفت!
‫- بهم قول بده! ‫- باشه، خداحافظ.
‫چون من...
‫خیلی‌خب، بهتره برم.
‫فکر کنم باید بری.
‫نمی‌خوای برم؟
‫چرا.
‫آنتوان کیه؟
‫شوهرم. یعنی شوهر سابقم. ‫می‌فهمی چی می‌گم. پاشو.
‫- در رو باز کن! ‫- مگه مامور اف‌بی‌آیه؟
‫- دیوونه به نظر میاد. ‫- قایم شو!
‫- نه. چرا؟ ‫- سختش نکن.
‫می‌دونم اونجایی. در رو باز کن.
‫مثل دیوونه‌ها داره می‌کوبه.
‫- یالا. بیا برو. ‫- منم. در رو باز کن!
‫- سگ! ‫- نه...
‫- نمی‌تونم. من رو بذار اونجا. ‫- نه، نمی‌تونم.
‫- می‌دونم اونجایی. ‫- لطفا.
‫- مهربونه. برو تو. هیس! بمون! ‫- خواهشا.
‫یعنی چی، داره چی کار می‌کنه؟
‫اوه، خب. خواب بودی؟
‫- نه، چرا؟ ‫- انگار خواب بودی.
‫- اصلا اینجا چی کار می‌کنی؟ ‫- بوی گند میاد. چی کار می‌کنی؟
‫هیچی.
‫- مثل همیشه. ‫- فقط نشسته بودم، خیلی‌خب؟
‫چند ماهه اجاره ندادی.
‫سود رستوران نمی‌تونه واست کافی باشه؟
‫قرار گذاشتیم بدون وکیل‌ها حرف نزنیم. ‫کلودین کجاست؟
‫- اونجاست، چرا؟ ‫- آخر هفته می‌بریمش ساحل.
‫- بهتر از اینه که اینجا حبس بشه. ‫- لعنت.
‫نه، ترجیح می‌دم پیش خودم بمونه.
‫- که تنها نباشی؟ ‫- من با تو هم تنها بودم، آنتوان، پس...
‫هی، قرص می‌خوری یا چی؟
‫سیگار کشیدی. واسه همینه ‫بوی گند میاد. خودت رو ول کردی.
‫ولم کن. دیگه بسه.
‫هیچ‌وقت مردی مثل من پیدا نمی‌کنی. ‫هیچ مردی حاضر نیست...
‫- اون اینجا چی کار می‌کنه؟ ‫- نمی‌خوای ما رو معرفی کنی، عزیزم؟
‫- این عوضی کیه؟ ‫- صبر کن، تو...
‫ابل کامارا، بله و شما؟
‫من صاحب این آپارتمانم. ‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫چیه؟
‫یه بوی گندی میاد.
‫- نمی‌تونی حس کنی؟ ‫- ها؟
‫از دهنشه.
‫- واقعا؟ ‫- دهنش.
‫یعنی چی؟
‫نمی‌تونی همین‌جوری بیای اینجا.
‫اگه میای، حداقل آبرومند باش. ‫این درست نیست.
‫لباس‌هات با راهرو ست شده. ‫خیلی دهه‌ی هفتادیه.
‫از مد افتاده. موهاتم داره کم‌پشت می‌شه.
‫حواست به پیشونیت باشه. خیلی بزرگه.
‫یه چتری بزن. ‫می‌تونی هواپیما روش فرود بیاری.
‫یه اتوبانه.
‫- فکر می‌کنی خنده‌داره؟ ‫- آره، خنده‌داره.
‫- حرفی نداری بزنی؟ ‫- می‌خوای چی بگه؟
‫- مزاحم شدی. ‫- اوه، جدی؟
‫پس برو خونه، مسواک بزن ‫و دست از سرش بردار.
‫- یعنی چی؟ ‫- خیلی‌خب.
‫- خداحافظ، جاده ۶۶. ‫- هی، این...
‫می‌بینمت!
‫چرا این‌جوری مسخرت می‌کرد؟
‫- نباید این کار رو می‌کردم؟ ‫- نه، عالی بود.
‫اون زبون‌درازی تو رستوران کجاست؟
‫می‌دونم. جلوی اون نمی‌تونم.
‫لعنتی، باید برم. ببخشید، واقعاً باید برم.
‫زود می‌بینمت.
‫نه. می‌دونی دیگه همدیگه رو نمی‌بینیم.
‫آره، فکر کنم. احتمالش کمه.
‫- ولی خوش گذشت. ‫- آره.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫کلا غیبت زده بود.
‫کجا بودی؟ اسمش چیه؟ می‌شناسمش؟
‫بجنب. قرار بود مصاحبه رو ضبط کنیم، ‫ولی دیگه دیر شده.
‫- باید زنده مصاحبه بدیم. ‫- مشکلی نیست.
‫و باید لباست رو عوض کنی.
‫خاله ماریون!
‫جید!
‫- چطوری، عزیزم؟ ‫- خوبم.
‫مامان‌بزرگ! خاله ماریون اومده!
‫خاله ماریون اومده!
‫- سلام عزیزم. ‫- چطوری؟
‫- سلام! ‫- وای، چه خوشگل شدی!
‫نه، زشت شدم. آنتوان هم سریع فهمید.
‫- بیا، برات تاجین درست کردم ‫- وای، چه خوب.
‫ممنون.
‫دیدیش؟ قرار گذاشته بودیم نبینی. ‫واقعا افتضاحی.
‫خودش یهویی اومد. خسته‌کننده‌ست.
‫بی‌مهری می‌کنه، ولت می‌کنه، ‫حالا هم داره جاسوسی می‌کنه؟
‫خب این می‌شه آزار و اذیت! ‫به نفع پرونده‌ته. خوبه، خوشم اومد.
‫ببین چی خریدم مامان.
‫- چه قشنگه. ‫- واسه دخترت؟
‫خیلی حسودی می‌کنی. ‫می‌تونی برای قرارهات قرض بگیری.
‫- من که قرار ندارم. ‫- ولی خواهی داشت.
‫شمارت رو به پابلو و رافائل، ‫کارآموزهای ۲۳ ساله‌م دادم.
‫- نه! ‫- رومن هم همینطور. پسر خوبیه.
‫«پسر خوب»؟
‫ترجیح می‌دم بمیرم.
‫- عکسی رو رومن داری؟ ‫- سلام، بابا.
‫سلام، خوبی؟
‫- سریال پربیننده «زاک آ دیت»... ‫- چطوری، بابا؟
‫- هر فیلمی یک بلاک‌باستره... ‫- خوبم.
‫حالا این رو نگاه می‌کنی؟
‫بعد از «جاسوسی که از خاکستر برخاست» ‫و «سرقت در ریویرا»،
‫امروز اینجاست تا درباره ‫«تنها در فضا» حرف بزنه.
‫یه جواهر دیگه.
‫می‌خوایم درباره‌ی مسیر خاص کاریش
‫و شکست‌هاش حرف بزنیم،
‫و شیطنت‌هاش که همیشه تو ستون شایعاته.
‫یه دونه‌ست و دوستش داریم. ‫لطفاً خوش‌آمد بگین: ابل کامارا.
‫- خیلی خوش اومدی، ابل. ‫- مرسی.
‫- مشتاق دیدار. ‫- آره.
‫- خیلی کم تو رسانه‌ها دیده می‌شی. ‫- یه کم.
‫خب، مجبورم بپرسم. ‫زاک گفت: حالت چطوره؟
‫خوبم. یه دوره‌ی سخت داشتم.
‫- ولی دیگه گذشته... ‫- حاضرم باهاش آشنا شم.
‫چی؟ جدی می‌گی؟
‫- بی‌خیال! حاضری به خاطر اون ترکت کنم. ‫- محاله!
‫نخیر. چی می‌گی واسه خودت؟
‫نمی‌فهمم این همه سر و صدا واسه چیه.
‫- نه! خاموش نکن. ‫- نه!
‫مرسی! من نمی‌فهمم چی توش می‌بینین.
‫- مسخره است. ‫- غیرقابل مقاومته.
‫- غیرقابل مقاومت؟ نمی‌فهمم. ‫- آره!
‫حتما یه سلبریتی هست که ‫اگه اجازه بدم به خاطرش ترکم کنی؟
‫نمی‌دونم. خب...
‫من مریلین رو خیلی دوست دارم.
‫- اون مُرده، عزیزم. دوستت دارم، خنگ. ‫- منظورم وقتی زنده بود!
‫فیلم رو خیلی دوست داشتیم.
‫ابل، یه سورپرایز برات داریم.
‫خوبه، از سورپرایزها خوشش میاد.
‫من خوشم نمیاد.
‫امروز عصر تو شوی بالمن ‫با دوستت روبرو شدیم.
‫ویدئو رو پخش کنین، بعدش حرف می‌زنیم.
‫- لنا، اینجا رو ببین! ‫- لنا، فوق‌العاده شدی.
‫امشب ابل کامارا مهمون برنامه ماست. ‫چیزی داری بهش بگی؟
‫راستش، نمی‌خوام درباره‌ی ابل حرف بزنم.
‫اگه بخوام نصیحتی کنم، ‫با همه‌ی محبتی که بهش دارم،
‫می‌گم مثل من، باید جلو بره.
‫- ممنون، لنا. ‫- لویی!
‫مطمئنم خبر داشتی.
‫آره.
‫می‌خوای جواب بدی؟
‫نه، ولی…
‫بذار یه راز بگم.
‫دارم ۴۰ سالم می‌شه.
‫آفرین ابل. آروم و قشنگ.
‫رابطه‌م با لنا پیچیده بود.
‫اون دوران دیگه گذشته.
‫و مشکلی نیست.
‫این لبخندت چیه ابل؟
‫من که نمی‌خندم.
‫- چرا، می‌خندی. ‫- نه.
‫یه چیزی رو قایم می‌کنی.
‫- چیزی برای قایم کردن نیست. ‫- می‌خوایم همه چی رو بدونیم.
‫آره!
‫بگو، ابل.
‫باشه، می‌گم.
‫منم راستش با یکی آشنا شدم.
‫خوبه!
‫- یک بازیگر؟ ‫- نه.
‫کارش خوبه.
‫آره، می‌دونستم یه خبریه.
‫- نمی‌فهمی داره الکی می‌گه؟ ‫- بهمون بگو!
‫یه غریبه‌ی مرموز که ‫خیلی‌ها حسرتش رو می‌خورن.
‫کِی می‌تونیم ببینیمش؟
‫فعلاً نه. همین‌قدر هم زیادی گفتم. بسه.
‫یه چیز قطعیه…
‫من عاشق شدم. همین.
‫- عالی بود. آفرین! ‫- احمق لعنتی. چرا این رو گفتم؟
‫شوخی می‌کنی؟ الان ترند شدی. ‫همه می‌خوان بدونن کیه.
‫چرا این کارها رو می‌کنم؟ ‫از خودم متنفرم.
‫بس کن. ایده‌ی عالی‌ای بود. ‫بذار فکر کنم، یکی پیدا می‌کنم.
‫- بهت هشدار می‌دم، نقش بازی نمی‌کنم. ‫- آمریکایی‌ها این کار رو می‌کنن.
‫یه دختر می‌خوایم که چندرغاز بگیره ‫و نقش بازی کنه. راحت!
‫می‌تونم از دخترعموم تو لیموژ بپرسم.
‫- سابرینا؟ ‫- آره!
‫- دیوونه شدی؟ ‫- هر کسی شد!
‫مهم نیست کی باشه. یه بازیگر پیدا می‌کنیم ‫که نقش نونوا، معلم یا آرایشگر بازی کنه…
‫سابرینا آرایشگره.
‫بحث سر دختر نیست. ‫مهم داستانیه که تعریف می‌کنیم.
‫یه دختر جدید تو آژانس هست، عالیه. ‫آدلین بلاز.
‫بلاز؟ فامیلش همینه؟
‫- من با هر کسی آشنا نمی‌شم. ‫- معمولا واست مهم نیست.
‫لازم نیست کار خاصی بکنی.
‫فقط چندتا مراسم باهاش برو. ‫دیگه کسی از لنا حرف نمی‌زنه.
‫این دیوونگیه. نمی‌خوام یه دختر قلابی ‫نقش نامزد قلابی من رو بازی کنه.
‫اگه خیلی عجیبه، یه دختر بی‌پول پیدا کن. ‫بهش کمک می‌کنی. برد-برده.
‫- آره. ‫- وقتی اینجوری می‌گی...
‫من که برای سابرینا نگفتم.
‫باورنکردنیه.
‫- خوبه، درستش می‌کنم. ‫- یه لحظه صبر کنین.
‫فکر کنم یه ایده‌ای دارم.
‫چی؟ کجا داری می‌ری؟
‫دیگه طاقت ندارم. ‫دارین چی کار می‌کنین؟
‫آروم باشین!
‫خدایا، کاش مامان و باباتون باشن.
‫- سورپرایز! ‫- اینجا چی کار می‌کنی؟
‫سرت شلوغه.
‫تولد خواهرزاده‌مه.
‫سه ساعته سر و صداست، ‫سرم داره می‌ترکه.
‫ای بابا، پس وقت خوبی نیست.
‫نه واقعاً. ببخشید.
‫یه خواهشی داشتم، ولی شماره‌ت رو نداشتم، ‫فقط آدرست رو داشتم.
‫لعنتی، دیگه نمی‌تونم. ‫این بادکنک‌ها رو جمع کنین!
‫دارم دیوونه می‌شم.
‫اگه بخوای می‌تونم کمک کنم.
‫می‌تونی ده‌تا بچه‌ی وحشی رو آروم کنی؟
‫معلومه.
‫همینه!
‫تو هم بیا!
‫یالا! تکون بدین.
‫اون قیافه رو نگیر! ‫ببین چقدر دارن خوش می‌گذرونن.
‫صبر کنین!
‫- دلقک گرفتی؟ ‫- اون...
‫دست‌هاتون این‌جوری!
‫- عجیبه. شبیه اون بازیگر می‌مونه. ‫- بدل نیست. دوستمه.
‫- همینه! ‫- دوست؟
‫اینجوری برین.
‫- دوستت خیلی خوب می‌رقصه. ‫- چقدر می‌گیره؟
‫هیچی. خودش گفت کمک می‌کنه.
‫ببین چقدر با جید خوبه. خیلی بامزه‌ست.
‫خیلی بامزه‌ست.
‫و دوباره!
‫خب، خیلی خوب. ابل!
‫ترکوندین. ادامه بدین بچه‌ها. ادامه بدین.
‫- وای خدا. ‫- آره، واقعا خودشه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سلام، من استلم، خواهر کوچیکه‌ی ماریون.
‫- خواهرم و شوهرش، سدریک. ‫- سلام، رفیق.
‫- خوبی؟ ‫- سلام. آره خوبم.
‫- پدر و مادر جید هستین؟ ‫- آره.
‫خیلی دختر خوبیه.
‫- آره، باحاله. ‫- دختر کوچولوی من!
‫خیلی دختر باحالیه.
‫خب، فکر کنم تا حالا آدم معروف ‫از نزدیک ندیدن، پس…
‫من دیدم. فرانسوا اولاند رو در تول دیدم.
‫خوبه.
‫- کی اهمیت می‌ده؟ ‫- اون موقع هنوز رئیس‌جمهور بود.
‫- زنگ در رو زدن. می‌شه... ‫- می‌رم.
‫- جایی نرین. ‫- حتما.
‫هی! می‌شه آروم باشین؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- بفرمایید تو. ‫- ابل کامارا؟
‫می‌تونستی خبر بدی. می‌رفتم آرایشگاه.
‫آرایشگاه؟
‫چی؟ همین‌جوری هم عالی‌ای.
‫نمی‌دونستم دوباره میاد.
‫«دوباره»؟ من چی رو از دست دادم؟
‫با ابل کامارا دوست شدی و به من نگفتی؟
‫وای، خیلی جذابه!
‫- هی! من اینجام. ‫- بی‌خیال.
‫دیوونه شدی؟ چیزی نشده. ‫فقط حالش بد بود.
‫- تنها بود و می‌خواست حرف بزنه. ‫- اوه، جدی؟
‫نه، به همدم احتیاج داره.
‫الو! من هنوز اینجام!
‫خیلی خجالت‌آوره. ‫به هر حال، من علاقه‌ای ندارم.
‫- شوخی می‌کنی؟ ‫- نه.
‫راستش رو بخوای استل، ‫من کارهای مهم‌تری دارم.
‫- نیازی به رابطه نصفه‌نیمه ندارم با... ‫- دقیقا!
‫با یه دلقک سیرک!
‫جدی می‌گی.
‫بهت افتخار می‌کنم.
‫وای خدا.
‫نمی‌دونم چطوری تحمل می‌کنی. ‫باید صبر ایوب داشته باشی.
‫وقتی مردم خوب باشن، خوبه. ‫وقتی اعصاب‌خوردکن باشن، فقط تظاهر می‌کنم.
‫من زیادی رو راستم.
‫نمی‌تونم دروغ بگم. سریع می‌فهمی.
‫لعنت.
‫می‌تونی یه خیار خرد کنی و سالاد درست کنی؟
‫بلد نیستم.
‫مسخره‌بازی درنیار!
‫امتحان می‌کنم، ولی قول نمی‌دم.
‫وای! چه املت خفنی!
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫اون کدو سبزه.
‫این خیاره.
‫من رو سر کار گذاشتی. نگاه کن!
‫داداشن. ببین، عین همدیگه‌ان! ‫سرم کلاه گذاشتی.
‫تازه کنار هم گذاشتی‌شون.
‫- مسخره‌ای. ‫- ممنون.
‫- چی شده؟ ‫- خیلی خوشمزه‌ست.
‫آروم باش. فقط یه املته.
‫فوق‌العاده‌ست!
‫اگه یه روز رستوران بزنم، ‫تو منو می‌نویسم «املت دلکت-ابل».
‫چرا برگشتی؟
‫می‌خواستی چه خواهشی در حقت بکنم؟
‫بی‌خیال. مهم نیست.
‫اون چی بود؟
‫چی؟
‫اون نگاه. اون ممنوعه.
‫چرا؟
‫- داری نقش بازی می‌کنی. ‫- نخیر!
‫من می‌فهمم. دیروز، امروز، الان.
‫چرا این کار رو می‌کنی؟
‫خوشحالم.
‫- خیلی وقته خوشحال نبودم. ‫- بس کن. یه چیزی هست.
‫چرا یه مردی که می‌تونه با هر دختری باشه،
‫اینجا تو آشپزخونه‌ی من داره ‫اونجوری بهم نگاه می‌کنه؟
‫صبر کن، کدوم عجیب‌تره؟
‫اینکه من بخوام دوباره ببینمت ‫یا اینکه تو بپرسی چرا؟
‫راستش رو بخوای، جفتش.
‫خوبه. ما فقط دوتا عجیب‌ و غریبیم.
‫می‌شه این پسر عجیب از دختر عجیب ‫دعوت کنه برن شام بخورن؟
‫یا برای یه نوشیدنی؟
‫ببخشید، ولی فکر نکنم ایده‌ی خوبی باشه.
‫من به اندازه‌ی کافی مشکل دارم.
‫واقعاً؟
‫- فکر نمی‌کردم من مشکلم. ‫- نه، ببخشید، من...
‫منظورم این نبود. ‫خودت می‌دونی چی می‌گم.
‫اشکالی نداره. اگه علاقه نداری، ‫پس علاقه نداری.
‫همینه که هست. چیز مهمی نیست.
‫لعنتی.
‫خب، به هر حال...
‫مواظب خودت باش. مرسی بابت املت.
‫صبر کن، از دستم ناراحتی؟
‫نه، اصلاً. درک می‌کنم.
‫می‌بینمت.
‫خداحافظ پس.
‫چی؟ جدی می‌گی؟
‫شماره‌ش رو روی یه کدو سبز حک کرده، ‫نمی‌فهمی چقدر ازت خوشش اومده؟
‫تو درست‌بشو نیستی.
‫کمتر از چیزی که فکر می‌کردم اهل خودنماییه.
‫واقعا آدم خوبیه.
‫آره، حتماً.
‫پس انداختیش بیرون.
‫دیوانه‌ای!
‫بی‌خیال. من و اون؟ مسخره‌ست.
‫نه، من دلیلی نمی‌بینم.
‫اون یه ستاره‌ست. ‫من فقط یه دختر معمولی‌ام.
‫هیچ‌کس باور نمی‌کنه. ‫هیچ‌وقت جواب نمی‌ده.
‫ممکنه جواب بده.
‫هیچ‌کس نگفته باید فورا ‫سر خونه و زندگی برین.
‫بالاخره یه اتفاق باحال افتاده، ‫پس لذت ببر دختر.
‫وقتی فکر می‌کنم، خیلی باهاش خوش گذشت.
‫آره.
‫خیلی غیرمنتظره بود. ‫تقریباً غیرواقعی، می‌فهمی؟
‫برگردیم به واقعیت، شوهر سابقت اومد.
‫سلام.
‫سلام. بیا، قلاده، غذای سگ.
‫- خیلی‌خب. باید حرف بزنیم. ‫- من وقت ندارم.
‫کلاس رانندگی دارم و با استلم، نمی‌بینی؟
‫- نمی‌تونم باهاش حرف بزنم. وکیل توئه. ‫- پس ساکت شو.
‫مثل همیشه دلنشین.
‫پس اجاره رو نمی‌دی، ولی پول کلاس داری؟
‫- مامان و بابام کمک کردن. ‫- اون مرد جدید کمک نکرده؟
‫کدوم مرد؟
‫خودت رو به خنگی نزن. توی عکس نیستی، ‫ولی ساختمون رو می‌شناسم.
‫[کامارا عاشق شد – دیدار مخفیانه]
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫می‌دونی با نصف پاریس آشناست؟ ‫حالم رو به هم می‌زنی.
‫آنتوان، همه‌ی حرفات رو دارم یادداشت می‌کنم.
‫واقع‌بین باش. هیچی نشده.
‫اون مرد که از دستشویی آپارتمان ‫بیرون اومد، فقط یه دوسته؟
‫خودش می‌خواست این‌جوری به نظر بیاد. ‫سبکشه. دوست داره مسخره‌بازی دربیاره.
‫راستش، این مسخره‌ست.
‫پس چطوری باهاش آشنا شدی؟ کِی؟ ‫جواب بده، قبل از اینکه دیوونه بشم!
‫تهدید. یادداشت شد.
‫عصبانی نشو. ما جدا شدیم. ‫هر کاری دلم بخواد می‌کنم!
‫آفرین خواهر.
‫اگه تا فردا اجاره رو نداده باشی، ‫آپارتمان رو پس می‌گیرم.
‫واضحه؟ خب، باشه. خداحافظ.
‫خداحافظ.
‫چه آدم دلنشینی.
‫صبر کرد تا طلاق بگیرین، بعد حسود شد.
‫بیا عزیزم.
‫دیدی درست می‌گفتم؟ ‫تو و ابل باورپذیرین. نگاه کن!
‫این… این ساختمون توئه. ‫همون‌جایی که زندگی می‌کنی.
‫«بالاخره عشق واقعی رو پیدا کرده؟» ‫این دیوونگیه!
‫چرنده.
‫این فوق‌العاده‌ست!
‫بله، یه مرد حساس، عاشق، وفادار ‫که رویای تشکیل خانواده داره.
‫همینه. عاشقش می‌شن!
‫همه‌ی اینا رو بهش می‌گم ‫و بعد دوباره بهت زنگ می‌زنم.
‫چه خبر شده؟
‫می‌خوان قرارداد «عاشق فرانسوی» ‫تو رو تمدید کنن.
‫- نه، لطفا. قرار گذاشته بودیم تمومش کنیم. ‫- می‌دونم، ولی برنامه رو دیدن.
‫داستانت درباره‌ی عشق مرموز جدید. ‫خب، عاشقش شدن!
‫- خیلی فشار میارن. ‫- واسم مهم نیست.
‫سه برابر دستمزد می‌دن.
‫سه برابر؟
‫آره، سه برابر.
‫این رو ببین.
‫کسی رو پیدا کردی؟
‫اون حاضر می‌شه نقش بازی کنه؟
‫آره، همه‌چی مرتبه.
‫همه‌چی خوبه. فقط…
‫چندتا جزئیات مونده که باید حل کنم.
‫- ولی درست می‌شه. قطعی‌ایه. ‫- پس هنوز کسی رو پیدا نکردی؟
‫- چرا پیدا کردم. ‫- خب، من یه راه‌حل دارم.
‫چه راه‌حلی؟
‫آدلین بلاز. اون اینجاست. تو هم اینجایی.
‫میارمش تو، ببینیم چی می‌شه.
‫من وقت ندارم کسی رو ببینم.
‫باشه؟ این رو جمع کن. ‫من جلسه دارم. وقت ندارم.
‫- حالا می‌بینی، خیلی مهربونه. ‫- من مهربون نمی‌خوام!
‫سلام، سلام.
‫می‌تونم بیام تو؟
‫آره، حتماً. بفرما تو.
‫- بشین. ‫- مرسی. سلام.
‫خب، آدلین، این ابله.
‫- از آشنایی باهات خوشوقتم. ‫- منم همینطور.
‫ابل، درباره‌ی آدلین بهت گفته بودم.
‫اون توی نمایش «قلب، دلقک غمگین» ‫تو جشنواره آوینیون فوق‌العاده بود.
‫لطف داری.
‫خوبه. پس تو دلقک غمگین بودی؟
‫نه، من در واقع قلب دلقک بودم.
‫آها، گرفتم.
‫خیلی جالب بود، چون پر از استیک بودم.
‫موضوع این نیست. ‫آدلین می‌دونه چرا اینجاست.
‫شما دوتا باید برین یه نوشیدنی بخورین ‫و همدیگه رو بشناسین.
‫خیلی دوست دارم.
‫ولی متأسفانه ابل نمی‌تونه.
‫نه، اتفاقاً می‌تونه.
‫- همه‌چی رو کنسل کردم. ‫- جلسه نداری؟
‫نه، کاملاً آزادم.
‫خب، پس عالیه.
‫تازه الان ساعت تخفیف هم هست. ‫بهترین موقع برای آشنا شدن.
‫- دقیقا. ‫- آره.
‫این کار اتفاقا عالی می‌شه.
‫ساعت کاری ثابت دارم، ‫دیگه کار موقت نیست.
‫بعدش... نمی‌دونم. ‫اگه بخوای می‌تونیم بیشتر با هم باشیم.
‫نه، قضیه این نیست. بهتره قاطی نکنیم.
‫البته. حیف.
‫پس بذاریم کشش بین‌مون تصمیم بگیره.
‫آره.
‫- متولد برج جوزا هستی، نه؟ ‫- نه، برج ثور.
‫واقعاً؟ ثور؟
‫- آره. ‫- من برج حوتم.
‫زمین و آب، ‫سازگاری عاطفی فوق‌العاده‌ای دارن.
‫سلام عزیزم.
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫- با چندتا دوست قرار دارم. عجیبه، نه؟ ‫- عالیه!
‫چه خبر؟
‫- خب... ‫- خوشوقتم، من رز هستم.
‫خوشوقتم. ابل هستم.
‫می‌دونم.
‫چه خبر؟ برای امشب برنامه‌ای داری؟
‫نه، هنوز فکر نکردیم.
‫اون تهیه‌کننده، سکلیه، مهمونی داره.
‫می‌دونم. خیلی خوبه، ولی ولش کن. ‫من دعوت نشدم.
‫خب، منم همین‌طور.
‫چقدر حیف.
‫- من دعوت شدم. ‫- چی؟ واقعا؟
‫من همیشه دعوتم.
‫چراغ سبزه. حرکت کن!
‫- ماریون، امروز حواست پرته. ‫- آره، ببخشید.
‫راه بیفت!
‫دیر شد.
‫[تنها در فضا]
‫آدم دلش می‌خواد بره فضا، نه؟
‫خداحافظ.
‫[آموزشگاه رانندگی شهرداری]
‫[سلام]
‫[هنوزم دلت می‌خواد با یه دختر ‫عجیب بری نوشیدنی بخوری؟]
‫[ساعت ۱۲ جلوی آپارتمانت می‌بینمت]
‫خانم! هی، خانم!
‫خانم. ماریون!
‫هی، ماریون!
‫بیا اینجا ببینم!
‫با من کار داری؟
‫مگه من سگتم؟ ‫فکر کردی کی هستی؟
‫سر دخترا داد نزن. ‫پیاده شو، حرف می‌زنیم.
‫شوخی سرت نمی‌شه. خیلی باحالی.
‫یه سورپرایز کوچیک برات دارم. سوار شو.
‫منظورت چیه؟
‫یه سورپرایز. راستش یه سورپرایز بزرگ، ‫می‌فهمی چی می‌گم.
‫نه، نمی‌فهمم. ‫اگه منظورت رو می‌فهمیدم الان می‌خندیدم.
‫چی؟ نه، اشتباه می‌کنی. ‫واسه شوخی و خنده نگفتم.
‫نه، یه سورپرایز واقعیه.
‫داری چی کار می‌کنی ابل؟
‫از دید مخفی می‌مونم. ‫بیا، سوار شو.
‫چرا مثل بی‌ادب‌ها رفتار می‌کنی؟
‫نه، من تو حالت مأمور مخفی‌ام، ‫برای اینکه پاپاراتزی ما رو نبینه.
‫ببین، اونجان.
‫- من سمی‌ام. خوشبختم. ‫- خوشبختم.
‫برای یه مأمور مخفی، ماشین داغونی داری.
‫شوخی می‌کنی؟ این یه شاهکاره. ‫پژو ۳۰۹ جی‌تی‌آی ۱۶ سوپاپ.
‫تازه سرویسش کردم. لاستیک‌هاش رو ‫عوض کردم، گیربکس ۲۰۵ گذاشتم.
‫هیچی نمی‌دونی.
‫من هیچی نمی‌دونم؟
‫اولاً، لاستیک جلو سمت راستت پنچره.
‫دوم اینکه کوتاه کردن تعویض دنده،
‫مطمئن نیستم گیربکس ۲۰۵، ‫تحمل گشتاورش رو داشته باشه.
‫چطوری اینقدر از گیربکس من سر در میاری؟
‫بابام مکانیکه. یه چیزایی یادم داده.
‫عالیه! دنبال یکی می‌گردم ‫رکاب‌های ماشین رو عوض کنه.
‫باشه، بعداً می‌ریم میداس، ‫ولی الان قرار داریم. پس راه بیفت.
‫- کجا؟ ‫- سورپرایز!
‫بجنب، برون.
‫[موزه کنده]
‫امروز اینجا فیلمبرداری داریم.
‫بد نیست، نه؟
‫واقعاً فقط خودمونیم؟ فوق‌العاده‌ست.
‫مزایای این کاره، مگه نه؟
‫به لطف ابل، کارهای دیوونه‌وار داشتیم.
‫توی بی‌وزنی پرواز کردم، ‫تو کاخ الیزه شام خوردم،
‫کاترین دنو رو دیدم، ‫حتی یه خرس رو بغل کردم.
‫- پس دوست‌های قدیمی هستین. ‫- خیلی وقته. مادرهامون با هم دوست بودن.
‫نلی ابل رو تنها بزرگ کرد، چند سال بعدشم
‫وقتی من به دنیا اومدم، بابام در رفت.
‫پس با هم بزرگ شدیم. ‫چهارتامون تو یه آپارتمان تو شارنتون.
‫ما و مامان‌هامون. خیلی خوب بود.
‫بعد ابل اولین فرصت کاریش رو گرفت، ‫ولی نلی مریض شد.
‫سریال موفقی شد، ولی نلی نتونست ببینه.
‫فوت کرد.
‫و ابل پیش ما موند.
‫بعدشم فیلمبرداری‌ها،
‫شهرت، آشنایی‌ها، همه‌چی پیش اومد، ‫ولی ما از هم جدا نشدیم.
‫پس ابل واقعاً مثل یه برادر برام می‌مونه.
‫یه سوال پرسیدم، همه‌چی رو گفتی!
‫ببخشید، جوگیر شدم.
‫عادت ندارم کسی ازم سوال بپرسه.
‫راستش، خیلی تأثیرگذاره.
‫خب، چی ازت نمی‌پرسن؟
‫هیچ‌وقت نمی‌پرسن حالم چطوره ‫یا چی کار می‌کنم.
‫اسمم رو نمی‌پرسن. ‫فقط شماره‌ی ابل رو می‌خوان.
‫نگران نباش. من که دارمش.
‫تو مثل بقیه نیستی. ‫خیلی خوبه که گفتی آره.
‫آره به چی؟
‫ناهار.
‫ناهار با ما. یعنی با من. ‫خیلی خوشحالم. عالیه.
‫باعث افتخاره!
‫راستش رو بخوای، با توجه به جایی ‫که الان هستیم، اصلا پشیمون نیستم.
‫- هنوز خبر نداره. ‫- نه.
‫- هنوز بهش نگفتم. ‫- هیچی؟ ازش نپرسیدی؟
‫نه، هنوز رسمی نپرسیدم،
‫ولی می‌پرسم.
‫هر کاری می‌خوای بکن.
‫برو. من می‌رم سر قرارم.
‫- همه رو اینجا می‌شناسی؟ ‫- تقریبا.
‫پس می‌تونی راحت باشی؟ پاپاراتزی نیست؟
‫نه، عوامل عادت کردن.
‫ولی هنوز پشت سرم حرف می‌زنن.
‫مثلاً همین الان دارن ‫درباره‌ی ما حرف می‌زنن.
‫- واقعا؟ ‫- می‌خوان بدونن واقعا با هم هستیم یا نه.
‫- بی‌خیال. ‫- جدی می‌گم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫- اذیتت نمی‌کنه؟ ‫- اهمیت نمی‌دم.
‫عادت کردم.
‫می‌دونی، مردم…
‫قضاوتم می‌کنن، انتقاد می‌کنن، ‫مسخره‌م می‌کنن. هیچی نمی‌دونن.
‫یه روز دوست دارن، ‫فرداش متنفر می‌شن. همین‌جوریه.
‫بس کن، اشکم درمیاد.
‫می‌بینی؟ تو هم مسخره‌م می‌کنی. ‫خوب نیست.
‫ببخشید ابل، یه کم عقبیم. باید بریم.
‫- ببخشید، باید برم. ‫- باشه.
‫- سر صحنه می‌بینمت؟ ‫- آره.
‫- زود می‌بینمت. ‫- باشه.
‫مشکلی پیش نمیاد؟
‫ببخشید، مزاحم می‌شم.
‫نمک رو می‌دی لطفاً؟
‫حتما.
‫چه مهربون. تازه اومدی؟ سیاهی‌لشگری؟
‫نه، فقط مهمونم.
‫فقط مهمونه.
‫اون فقط مهمونه.
‫- مثل بقیه. ‫- نه بابا، وای.
‫ببخشید. شرمنده.
‫- ببخشید. ‫- شرمنده، نمی‌تونی اینجا بمونی.
‫ببخشید. معذرت می‌خوام.
‫- رد می‌شم. ‫- اوه، ببخشید.
‫بدل ابل کجاست؟
‫یالا، حرکت کنین!
‫خانم من رو با حضورت مفتخر کردی.
‫من رو ترسوندی، نادون.
‫- آره دیدم! ‫- چه لباسی.
‫قشنگه، نه؟
‫همه کار کردن. کلاه‌گیس، پر...
‫ابل، بدل با جی‌پی صحنه رو می‌ره، ‫بعد تو میای.
‫باشه.
‫خودت بدل‌کاری نمی‌کنی؟
‫چرا. معلومه که می‌کنم.
‫ماتیلد، منظورت چیه؟
‫نفهمیدم، ولی خودم می‌رم جلوی دوربین.
‫ولی این یکی خیلی خطرناکه.
‫معمولاً می‌ذاری جی‌پی انجام بده.
‫کدوم جی‌پی؟ من همیشه خودم ‫بدل‌کاریم رو انجام می‌دم.
‫خوبم انجام می‌دم.
‫- ولی این ریسکیه. ‫- چطور؟ فقط یه اسب می‌دوه.
‫پشت سرش پنج تا سوار مسلح تعقیبش می‌کنن.
‫- از روی حصار می‌پرن. ‫- وارد جنگل می‌شن.
‫- تا دوردست می‌تازه. ‫- با سرعت زیاد.
‫دو ماه کلاس سوارکاری رفتم. الکی نبود!
‫گفتم خودم انجام می‌دم، ‫پس خودم بدل‌کاری می‌کنم.
‫تموم شد. بجنبین.
‫هر جور می‌خوای. برام مهم نیست. ‫بریم، وقت ندارم.
‫خب، راستش ابل خودش بدل‌کاری می‌کنه.
‫تکرار می‌کنم، ابل خودش بدل‌کاری می‌کنه.
‫عالیه. خب!
‫اسب من کجاست؟
‫خب ابل، حالت خوبه؟ نگران نباش.
‫بهت تورنادو رو دادم، مثل رولزرویسه،
‫ولی مثل اسفنج هم هست. ‫همه‌چی رو حس می‌کنه.
‫نه بترس، نه نگران باش.
‫باشه، نمی‌ترسم.
‫اصلاً نمی‌ترسم. آماده‌ام.
‫درسته، تورنادوی کوچولوی من؟
‫- لعنتی! این طبیعیه؟ ‫- فقط تست بود. اسمش رو ثابت می‌کنه.
‫این اسب لعنتی چه مرگشه؟ ردبول خورده؟
‫دوربین!
‫آماده شین. همه سر جاشون.
‫دوربین روشن.
‫- به تو می‌سپرم، باشه؟ ‫- نه!
‫اسب خوشحال نیست. داره عصبانی می‌شه.
‫سر صحنه ساکت باشین. صدا ضبط!
‫صحنه ۱۱۵/۱، برداشت اول.
‫اکشن!
‫لعنتی، نه، هنوز. آماده نیستم.
‫آماده نیستم!
‫آروم باش، تورنادو. یواش. همینه.
‫آها، خوبه.
‫کارش خوبه!
‫بس کن، تورنادو!
‫- اکشن. ‫- اسب‌ها حرکت کنن.
‫عالیه!
‫واقعا کارش خوبه.
‫لعنت!
‫- کات! ‫- کات، کات، کات!
‫لعنتی! اسب احمق.
‫چیزی نیست.
‫تورنادو ترسید، ولی من خوبم.
‫چیزی نیست. خوبم!
‫چیزی نشده.
‫- خیلی‌خب، دوباره. ‫- لعنت. نه!
‫- وایستین! ‫- گفتم کات!
‫جلوشون رو بگیرین!
‫وای!
‫اوه، لعنت!
‫- آمبولانس خبر کنین. ‫- کمک!
‫واسه ابل حادثه پیش اومد.
‫- دردم گرفت! کمک! ‫- واسه همین بدلکار داریم!
‫شروعش رو دوباره پخش کنین. عالی بود.
‫اسب یه چیزی حس کرد. مثل اسفنجه.
‫- دارم می‌میرم! ‫- چیزی حس کرد؟
‫کمک!
‫آمبولانس، دکتر. همه رو خبر کنین. وای!
‫[اورژانس]
‫حرفه‌م به آخر رسید.
‫شاید دیگه هیچ‌وقت آینده‌ای نداشته باشم.
‫نه آقای کامارا، من شما رو معاینه کردم، ‫کاملاً سالم هستین.
‫- معاینه کردی؟ ‫- آره.
‫بیهوش شدین. من کارم رو کردم.
‫کی آخه به شما گفت معاینه کنی؟
‫- مطمئنم چیزی نیست. ‫- الان کجاییم؟
‫امیدوارم بیمارستان دولتی نباشه.
‫نزدیک‌ترین جا بود. بیمارستان آسیاب سبز.
‫آسیاب سبز؟
‫این دیگه چه کوفتیه؟ باشگاه پونی؟
‫- می‌خواین بمیرم؟ ‫- داری شلوغش می‌کنی.
‫الان من رو بکشین، آماده‌ام.
‫- بس کن! ‫- من به این غریبه‌ها اعتماد ندارم.
‫اگه زیر عمل ازم عکس بگیرن چی؟
‫کی همچین کاری می‌کنه؟ بی‌خیال!
‫خب، راستش بعضی وقت‌ها عکس می‌گیریم.
‫دیدی؟
‫- خوشمون میاد! ‫- خب، این دفعه نه.
‫حقیقت نداره. شوخی کردم. ‫کسی از شما عکس نمی‌گیره.
‫آقای کامارا، جایی نرین. ‫الان برمی‌گردم.
‫شوخی می‌کرد!
‫لعنتی، اینجا مثل زاغه‌ست.
‫- بیا بریم. ‫- آروم باش.
‫اورژانسی‌ترین مورد اورژانسی. ‫تهیه‌کننده زنگ زده بود.
‫از اسب افتادی؟
‫بیشتر شبیه این بود که اسب افتاد روش.
‫شما دکتری؟
‫آره، خودمم. می‌بینم اعتماد نداری، ولی آره.
‫من ۱۶ سالگی دیپلم گرفتم ‫و اورولوژی پاس کردم.
‫به زور.
‫خب، پاس یعنی پاس.
‫به هر حال! این تخصص منه، بی شوخی!
‫کمدین هم هست. عالی شد.
‫بذار یه نگاهی بندازیم. ‫خجالتی هستی؟
‫شدیدا.
‫خیلی‌خب، اینم یادگاری کوچیکت.
‫می‌بینی؟ هیچ جای نگرانی نیست.
‫فقط یه ترس کوچیک.
‫مطمئنی؟ جدی‌تر نیست؟
‫نه، کشیدگی کشاله‌ست.
‫یه کشیدگی خیلی بد.
‫کشیدگی درجه یکه.
‫یعنی یه بچه هم می‌تونه تحمل کنه.
‫پس وقتی می‌بینمت، ‫می‌گم «چه بچه‌ننه‌ای».
‫خب، منظورم اینه که…
‫خیلی مهمه: نه رانندگی، نه ورزش،
‫و نه کار سنگین تا سه ماه.
‫- سه ماه؟ چه وضعشه؟ ‫- شوخی کردم.
‫این آقا یه کم زیادی خشکه.
‫این صندلی لازمه؟
‫خب، شنیدی چی گفت.
‫نه، گفت یه بچه هم می‌تونه تحمل کنه.
‫صبر کن. وایستا.
‫چیه؟
‫فوق‌العاده‌ هستین.
‫لعنت. وایستا.
‫- باعث افتخاره... ‫- چی کار می‌کنی؟
‫بیا، می‌فهمی.
‫- ابل؟ ‫- لویی!
‫- ابل، چه سورپرایزی! ‫- چه سورپرایزی!
‫- چطوری؟ ‫- خوبم، تو چطوری؟
‫خوشحالم می‌بینمت.
‫آره. منم خوشحالم!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫ماریون، ایشون لویی لاتوره.
‫همین نزدیکی فیلمبرداری داشتم. ‫سر بدل‌کاری آسیب دیدم، ولی خوبم.
‫معلومه، شیطون بلا!
‫آره. تو چی؟ اینجا چی کار می‌کنی؟
‫دو هفته‌ست دارم تمرین می‌کنم.
‫دارم برای تست فیلم جدید ‫رنو لمان آماده می‌شم.
‫اوه، چه خوب!
‫غرق شدن کامل. عاشقشم.
‫- هیچ‌وقت نصفه‌نیمه کار نمی‌کنی. ‫- اورژانس آسون نیست.
‫خیلی چیزای بد می‌بینم.
‫ولی دوست دارم.
‫تو چرا تست نمی‌دی؟ کمیل بهت نگفت؟
‫چرا گفت. آره بهم گفت.
‫گفت، ولی راستش اون روزها فیلمبرداری دارم.
‫- محاله، هنوز برنامه‌ای نیومده. ‫- نیومده؟
‫لمان بین بهار و پاییز مردد مونده.
‫شوخی نکن.
‫من که همیشه سرم شلوغه.
‫تابستون، پاییز، زمستون، وقت ندارم.
‫چون دارم روی یه پروژه‌ی بزرگ کار می‌کنم.
‫مثل یه فیلم آمریکایی؟
‫نمی‌تونم بگم، لویی.
‫پس سریاله؟
‫نمی‌تونم بگم، لویی.
‫محرمانه‌ست. نمی‌تونم حرف بزنم.
‫خب به نفع منه. رقیب کمتر.
‫- درسته! ‫- با شماره سه بلند کنین.
‫- باشه، فهمیدم. ‫- دو ثانیه دیگه میام.
‫خانم، صدای من رو می‌شنوی؟ جواب بده.
‫خانم، باهام حرف بزن.
‫سخت حرف می‌زنه. ده ثانیه وقت بدین.
‫فلج صورت سمت چپ. احتمال سکته.
‫باید فوری ام‌آر‌آی بشه!
‫من باید برم. اوضاع خرابه. ‫خوشحال شدم دیدمت.
‫- آره. ‫- اوه، ابل!
‫به لنا می‌گم دیدمت. خوشش میاد.
‫آره، خیلی جالب بود.
‫خدافظ لویی. خوشحال شدم.
‫- لعنت. ‫- چیه؟
‫شانس من رو ببین، ‫آخه امشب اینجا ببینمش؟
‫من بدشگونم یا چی؟
‫حداقل سر کار نبود، ‫وگرنه اون معاینه‌ت می‌کرد.
‫خیلی اعصابم خورده.
‫کم، می‌شه بگی چرا از تست لمان ‫چیزی بهم نگفتی؟
‫خب، فکر کردم زیاد مناسب تو نیست.
‫این کار دیوونم می‌کنه. ‫فیلم دیگه‌ای هم قایم کردی؟
‫چیزی نگفتم چون قطعی نبود.
‫نه پول، نه فیلمنامه، هیچی. ‫همه‌چی روی هواست.
‫لنا هم برای یه نقش در نظر گرفته شده.
‫من به لنا اهمیت نمی‌دم. ‫می‌دونی که می‌خوام با اون کار کنم.
‫پس چرا لاتور تست می‌ده ‫اگه این‌قدر نامعلومه؟
‫لاتور هر کاری دلش بخواد می‌کنه. ‫ما قرار گذاشتیم دیگه تست ندی.
‫این یکی هم عجیبه.
‫می‌خواد همزمان با فیلمبرداری بنویسه. ‫می‌گه یک تجربه‌ست.
‫- واقعا ارزش نداره. ‫- فیلم رنو لمان ارزش نداره؟
‫- ولی... ‫- گوش کن.
‫اگه لازم باشه تو بیمارستان کار می‌کنم. ‫می‌خوام نقش دکتر بازی کنم.
‫می‌فهمم چرا کلافه‌ای،
‫ولی الان وقت همچین فیلمی نیست.
‫ولی اگه می‌خوای دکتر بازی کنی، ‫امروز صبح فیلمنامه جدید ون هاوتن رسید.
‫یه کمدی درباره دندون‌پزشک خسته است ‫که می‌ره رپر می‌شه.
‫طرحش یه کم عجیبه.
‫- واقعا؟ ‫- ولی متنش خوب بود و دیالوگ...
‫اعصابم رو خرد کرد.
‫واقعاً این فیلم رو می‌خوای، ‫یا چون اون طرف می‌خوادش؟
‫این رویای منه.
‫همه‌ی فیلم‌هاش نامزد سزار می‌شن.
‫پس همینه!
‫فقط یه مجسمه می‌خوای، ‫برای فیلمی که هیچ‌کس نمی‌بینه.
‫شاید برای بقیه مهم نباشه، ‫ولی برای من همه‌چیزه.
‫«بقیه»؟ یعنی آدم‌های معمولی مثل من؟
‫می‌دونی منظورم چیه.
‫ببخشید، ولی…
‫عجیب نیست که کمیل بهت می‌گه چی کار کنی؟
‫وظیفه‌شه.
‫حق با اونه. من دیگه تست بازیگری نمی‌دم.
‫خیلی احمقانه‌ست.
‫- یه کوچولو، بعد تنهات می‌ذارم. ‫- باشه.
‫این‌ها چیه؟
‫وسایلم.
‫- آنتوان منو انداخته بیرون. ‫- چی؟
‫باورم نمی‌شه. قفل در رو عوض کرده!
‫واقعاً حرکت مزخرفیه.
‫دیگه ازش خسته شدم.
‫دیگه از این زندگی کوفتی خسته شدم.
‫شوهرم، کارم، آپارتمانم رو از دست دادم.
‫اون کلودین رو هم برده.
‫خیلی سخته.
‫نگران نباش.
‫- درست می‌شه. ‫- نه، نمی‌شه.
‫ماه‌ها اینو گفتم و فقط اوضاع بدتر شده.
‫- من یه بازنده‌ی تمام‌عیارم. ‫- نه، این حرف رو نزن.
‫این حرف رو نزن.
‫من اینجام.
‫کمکت می‌کنم.
‫مراقبتم.
‫صبر کن.
‫- می‌خوای مراقب من باشی؟ ‫- آره.
‫اگه بخوای، می‌تونی خونه‌ی من بمونی.
‫به‌عنوان دوست.
‫یه اتاق اضافه دارم.
‫اگه اتاق اضافه داری، ممنون می‌شم.
‫به خونه‌ام خوش اومدی.
‫خیلی خودمونیه.
‫اون استخر شناست؟
‫- استخر آبگرم. ‫- نه بابا!
‫آبنبات می‌خوری؟
‫اتاق‌خواب‌ها طبقه‌ی بالان.
‫باشه. خیلی قشنگه. کوچیک و دنجه.
‫آشپزخونه!
‫این بهترین بخششه.
‫ببین.
‫آره، بدک نیست.
‫و این اتاق منه.
‫بدک نیست، هان؟
‫آره.
‫این کمد بزرگه.
‫چرا خودت یه نگاه نمی‌ندازی؟
‫وای خدای من!
‫لعنتی، همه‌جا رو آب برداشته.
‫لعنتی، سرد هم هست. ‫چقدر چندشه!
‫لعنتی!
‫واسه همین داد می‌زنی؟ ‫به‎خاطر یه‌کم چکه؟
‫چکه نیست که. یه پا تایتانیکه! ‫همه‌جا رو آب برداشته!
‫- زنگ بزنیم آتش‌نشانی؟ ‫- نه، فقط شیر قطع و وصل رو پیدا کن.
‫نمی‌دونم کجاست. ‫زنگ می‌زنم به کمیل. اون می‌دونه.
‫می‌دونی ساعت چنده؟ اون خوابه. ‫تی نداری؟
‫نمی‌دونم کجاست. ‫زنگ می‌زنم به کمیل. اون می‌دونه.
‫نه، بیا. تی بکش.
‫جواب نمی‌‎ده. لعنتی، می‌دونی چیه؟
‫ولش کن. بیا بریم هتل. ‫فردا می‌دم درستش کنن.
‫- بیا بریم. ولش کن. ‫- نگران نباش. درست می‌شه.
‫چیزیت نمی‌شه. ‫چیزی‌مون نمی‌شه.
‫آره، حق با توئه.
‫بگیرش!
‫اول ببین معنای «تی کشیدن» چیه. ‫داری چی‌کار می‎کنی؟
‫لطفاً تو کاریت نباشه. ‫شاید اگه محکم بزنمش،
‫این کثافت قطع بشه!
‫لعنتی!
‫بفرما!
‫- موفق شدم. ‫- تو بهترینی، ابل.
‫شیرآب وامونده.
‫بیا.
‫دیدی؟ نیاز نیست به‌خاطرش ‫مردم پاریس رو بیدار کنی.
‫کافیه. خسته شدم.
‫چیه؟
‫با تو خیلی راحته.
‫واسه همین این‌جوری نگاه می‌کنی؟
‫چون ازت خوشم میاد.
‫چون دارم خدمتکاری می‌کنم خوشت اومده؟
‫نه. از خودت خوشم اومده.
‫[تنها در فضا]
‫آرزومه یکی از اینا داشته باشم.
‫هر وقت هر کجا که بخوام برم، ‫واسه مردم غذا درست کنم.
‫می‌تونم برات بگیرم. چنده؟
‫عمراً. صد سال سیاه.
‫- دوباره امتحان کن. ‫- کافیه.
‫اگه درست فهمیده باشم، ‫اون می‎خواد مامان و بابا رو ببینه
‫ولی اونا نمی‎دونن که طرف اونه.
‫درسته.
‫نمی‌تونم واسه دیدن قیافه‌هاشون صبر کنم. ‫معرکه می‌شه.
‫- اگه بیاد. نمی‎دونم کجاست. ‫- خبری نشده؟
‫نه، ولی زیاد طولش نمی‌ده.
‫می‌تونیم بدون اون شروع کنیم.
‫از کجا پیداش کردی؟ ‫بالای یک ساعت دیر کرده.
‫امیدوارم بهونه‌ی خوبی داشته باشه.
‫گفت کارش تموم شده و داره میاد، خب؟
‫می‌تونم بهش بگم نیاد ‫و کنسل کنیم.
‫- نه! ‫- فکر کنم اومد.
‫چه عجب.
‫آره.
‫پارک کردنش افتضاحه. ‫بلد نیست پارک کنه.
‫- بی‌‎خیال، سدریک. ‫- نه، جدی می‌گم!
‫یک ساعت و نیم تأخیر.
‫واقعاً داری شورش رو درمیاری.
‫نخواستم دست‌خالی بیام.
‫باشه، بیا داخل.
‫ببین کی اومده.
‫- کیه؟ ‫- اونه، ببین.
‫بابا، مامان، این...
‫خوشبختم. ابل هستم.
‫آره، می‌دونم! ولی نمی‌دونستم که...
‫بگذریم، این واقعاً...
‫خب، همینه که هست.
‫خوش اومدی.
‫ممنون. این برای شماست.
‫- چقدر قشنگ و بزرگه. ‫- امیدوارم گلدون بزرگ داشته باشین.
‫- سلام. ‫- سدریک؟
‫- بله؟ ‫- می‌شه گلدون بیاری؟
‫- باشه، سدریک اونا رو می‌دازه داخل وان. ‫- عالیه.
‫این واسه رفیقمه، جید. ‫اون کجاست؟
‫لطف داری. ‫اون اینجا نیست. خونه‌ی دوستشه.
‫ولی واسه من. ‫من عاشق آبنبات‌چوبی‌ام.
‫خیلی‌خب، داره دیر می‌شه. ‫غذا بخوریم؟
‫ببخشید دیر کردم. تست بازیگری داشتم. ‫تا جایی که تونستم سریع اومدم.
‫ما زیاد سر وقت‌شناسی سختگیر نیستیم. ‫نگران نباش.
‫کی اهمیت می‌ده؟
‫بیاین غذا بخوریم!
‫- خوشمزه بود. ‫- اون خوبه، هان؟
‫آره، بهترینه.
‫می‌دونم ماشین غذاش حسابی می‌ترکونه.
‫باید گواهی‌نامه‎‌ام رو پس بگیرم، ‫وگرنه اون ماشین به هیچ دردی نمی‌خوره.
‫- ابل، الان مشغول چه فیلمی هستی؟ ‫- فعلاً هیچی.
‫چند روز دیگه یه فیلم دارم که اکران می‌شه.
‫ولی منتظرم که ‫در مورد فیلم جدید رنو لمان بشنوم.
‫- اوه، چه عالی. ‫- کارگردان فوق‎العاده‌ایه.
‫- تا حالا اسمش رو نشنیدم. ‫- منم نشنیدم.
‫دیگه کی بازی می‌کنه؟
‫خب، مثل اینکه...
‫می‎‌تونی بگی.
‫لنا تائیس.
‫- نامزد سابقش. ‫- آره، می‌دونم.
‫اوه، این قضیه رو پیچیده می‌کنه.
‫- تمومش کن. ‫- تو می‌ذاری من با نامزد سابقم کار کنم؟
‫- خوابش رو ببینی! ‫- دقیقاً.
‫ممکنه نقش مال اون نشه. ‫چند نفر دارن تست می‌دن.
‫حق با توئه.
‫من نمی‌تونم.
‫فکر کردن به اینکه ناتالی هر روز ‫با اون برنارد احمق کار کنه...
‫چی؟ مامان، برنارد عشق سابقت بود؟
‫این ربطی به موضوع نداره.
‫سکانس‌های عاشقانه چی؟ ‫خطری نیست؟
‫آره، پیش میاد ولی تظاهر می‌کنیم. ‫شدنیه.
‫آره، اون... ‫لنا تائیس چقدر خوشگله.
‫باورم نمی‌شه.
‫- خیلی جذابه. ‫- آبروم رو نبر. جدی می‌گم.
‫من به اون علاقه ندارم. و امروز دارم ‫با پدر و مادر اون غذا نمی‌خورم.
‫مامان، برنارد واقعا خاطرخواهت بود؟
‫این چیزها واسه گذشته‌ست. ‫کی به برنارد اهمیت می‌ده؟
‫برنارد رو فراموش کن. ‫و ژان پیر.
‫ژان پیر هم بود؟
‫- خب، من گزینه‌ی مناسبی بودم. ‫- قبلاً!
‫می‌دونستی؟
‫- کی تیرامیسو می‌خواد؟ ‫- زن‌هاشون می‌دونن؟
‫می‌بینین چطوری همیشه ‫موضوع رو عوض می‌کنه؟
‫- فقط دارم می‎پرسم کی تیرامیسو می‌خواد. ‫- دارم از بابا می‌پرسم!
‫هی، ژاک. اینجا رو باش.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫- باید صحبت کنیم. ‫- عاشق شدی؟
‫تمومش کن، من می‌شناسمت.
‫مشخصه. تابلوئه.
‫خنده‌داره. اصلاً فکرش رو نمی‌کردم.
‫آره. ما شروع بدی داشتیم.
‫خب، واسه تو عشق همینه!
‫می‌ری بیرون، می‌رقصی، ‫توی استخر شنا می‌کنی
‫و عاشق می‌شی. ‫به همین نیاز داشتی.
‫- وایسا ببینم، چی؟ ‫- اون بهم نگفته.
‫وارد جزئیات نشده.
‫- جزئیات؟ منظورت آدلینه؟ ‫- معلومه. پس کی؟
‫نه بابا. خبری نیست. اون نیست.
‫- مگه با آدلین نبودی؟ ‫- آدلین رو فراموش کن.
‫اون نیست.
‫من با یه دختر بی‌نظیری آشنا شدم. ‫اون با بقیه فرق داره.
‫و؟
‫و این دفعه فیلم بازی نمی‌کنم. ‫دوستش دارم.
‫- من می‌شناسمش؟ بازیگره؟ ‫- نه.
‫- خواننده‌ست؟ ‫- نه.
‫- مدله؟ ‫- نه، هیچی نیست.
‫منظورم اینه اون هیچی نیست. اون...
‫اون عالیه.
‫خب، این خبر خوبیه.
‫- به نمایش افتتاحیه دعوتش کن. ‫- آره! خیلی هم عالی. وایسا ببینم.
‫به مسئول روابط عمومی می‌گم که ‫فردا یکی اضافه کنه.
‫مراقب باش. اون واقعاً برام مهمه.
‫- باید درست انجامش بدیم. ‫- ما که همیشه درست انجامش می‌دیم.
‫نه، جدی می‌گم.
‫نمایش افتتاحیه فوق‌العاده می‌شه. ‫ابل خیلی هیجان‌زده‌ست.
‫پس زیاد استرس نداره؟
‫نه، ولی من لباس مناسبی پوشیدم؟
‫نگران نباش. ما در پاریس ‫بهترین استایلیست‌ رو داریم. بسپارش به خودمون.
‫ملو، عزیزم. ملو؟
‫ایشون همراه ابل هستن.
‫سلام.
‫سلام، من همراهم ولی ترجیح می‌دم ‫ماریون صدام کنین.
‫می‌شه یه چیز قشنگ ‫براش جور کنی؟
‫همه‌جا پر از عکاسه.
‫کسی بهم نگفته بود. ‫سایزش رو نمی‌دونم.
‫مهم نیست، یه چیزی پیدا می‌کنیم.
‫نه، به‌هیچ‌وجه.
‫اینکه اصلاً فکر کردن نداره.
‫چه پاپیون گنده‌ای.
‫- شبیه توپ مهمونی شدم، نه؟ ‫- اصلاً.
‫این چه حرفیه! مثل ماه شدی.
‫ابل پایین منتظره.
‫می‌بینمت.
‫خیلی خوشگل شدی.
‫- فقط همین رو داشتی؟ ‫- آره.
‫خوبی؟
‫- باید باهات بیام؟ ‫- آره خب.
‫نمی‌شه اینجا بمونی.
‫نه، ولی آخه چی‌کار کنم؟
‫کاری نداره. میای بیرون،
‫روی فرش قرمز می‌چرخی،
‫واسه عکس یه پشتک می‌زنی و تموم. ‫کاری نداره. ولی مراقب باش.
‫ترامپولین آخر رو از دست نده. ‫اصل ماجرا اونه.
‫احمق.
‫برو. من بعد از تو پیاده می‌شم.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫هر طور خودت راحتی.
‫دوستت دارم، ابل. ممنونم! ‫تو بهترینی! ممنون!
‫لعنتی، شبیه ملکه‌ی انگلیس شدم.
‫- ابل! ‫- سلام. سلام، سلام.
‫آماده‌ای روی فرش قرمز راه بری؟
‫اون زن کیه؟
‫خانم، شما کی هستین؟
‫بفرما.
‫ممنونم، دوستان!
‫خانم‌ها مقدم‌ترن.
‫عادت می‌کنی.
‫همه عادت می‌کنن.
‫بیاین داخل! بیاین فیلم رو ببینین!
‫- ابل! ‫- سمت راستت!
‫- سمت راست! ‫- ابل!
‫- سمت راست! ‫- لبخند بزن!
‫بیا اینجا.
‫برو! نترس. برو.
‫ایشون ماریون هستن.
‫- ماریون! ‫- ماریون!
‫لبخند بزن!
‫نزدیک‌تر بشین.
‫سمت راست! آره!
‫- عالیه! ‫- ممنون.
‫- ابل! ماریون! ‫- ممنون.
‫- جفت‌تون مثل ماه شدین. ‫- ممنون.
‫فکر کنم چشم‌هام رو جمع کردم.
‫نه بابا، اصلاً.
‫لنا، اینجا!
‫- لنا! این طرف لطفاً. ‫- لنا، اینجا!
‫- اون اینجا چی‌کار می‌کنه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- بهتره که نزدیک من نشه. ‫- جرئتش رو نداره.
‫ابل، بذار به یکی معرفیت کنم.
‫- بیا. ‫- دارم میام.
‫- برو بشین. من میام پیدات می‌کنم. ‫- باشه.
‫اینجا! عالیه.
‫وای! ببینش. گم شدی؟
‫می‌شه اینو گفت.
‫اون ردیف رزرو شده.
‫- مگه تو نمیای؟ ‫- نه، من هیچ‌وقت نمی‌شینم.
‫پشت صحنه می‌مونم، ‫هاریبو می‌خورم و لذت می‎برم.
‫دارم از پادرد می‌میرم، می‌رم بشینم.
‫- باشه، بعداً می‌بینمت. ‫- تا بعد.
‫ببخشید، می‌شه رد بشم؟
‫ببخشید، این ردیف وی‌آی‌پی هست.
‫راستش من همراه ابل کامارا هستم، پس...
‫ببخشی ولی دستبند ندارین.
‫چرا، دارم.
‫دستبند دارم.
‫خیلی‌خب.
‫- ممنونم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫خیلی لطف کردین.
‫جوزفین!
‫این جای منه.
‫منتظر کسی هستم.
‫[تنها در فضا]
‫عصر بخیر.
‫عصر همگی بخیر.
‫ممنونم که تشریف آوردین.
‫ممنونم. مفتخریم فیلمی رو که ‫دوست دارم و بهش افتخار می‌کنم رو
‫بهتون نشون بدیم.
‫فرد خیلی خاصی امشب اینجاست، ‫بنابراین شب خیلی خاصیه.
‫منم خیلی احساساتی شدم.
‫این خاطرات زیادی رو برام زنده می‌کنه.
‫وقتی سیزده سالم بود ‫با دوستم سمی اومدم اینجا.
‫بنابراین دیدن خودم روی این صفحه‌ی نمایش ‫آرزوییه که برآورده شده.
‫بازم ممنونم که تشریف آوردین ‫و از فیلم لذت ببرین.
‫ممنونم.
‫[خوب نیفتادیم؟]
‫[مثل پیرزن‌ها چشم‌هام چپ شده]
‫ببخشید.
‫مصاحبه دارین.
‫آره، باشه.
‫عالی بود.
‫عصر بخیر.
‫- همه‌چی روبه‌راهه؟ ‫- آره، خوبه.
‫خیلی شلوغه، ‫وقت نشد بهت تبریک بگم.
‫ولی آفرین، نقشت رو عالی بازی کردی.
‫مدتیه که هیچ‌کدوم از ‫حرف‌هات رو باور نمی‌کنم.
‫ولی به‌هرحال ممنونم.
‫ولی به نصیحتم گوش دادی. ‫با یکی آشنا شدی.
‫آره، شانس آوردم.
‫با اون همه‌چی آسونه. ‫شادی خالص.
‫خسته‌کننده نیست؟
‫می‌دونستم اینو می‌گی.
‫شنیدم واسه لمان تست دادی؟ ‫جالبه.
‫نه فقط من. نامزدتم تست داده، مگه نه؟
‫تصور کن با هم کار کنیم.
‫واسه همین همراهت نیومده.
‫نه، نتونست بیاد.
‫آره، نتونست بیاد.
‫چطور مگه؟ تو بودی ‫به نمایش افتتاحیه‌اش می‌اومدی؟
‫- معلومه. ‫- جدی؟
‫آره! مگه منو نمی‌شناسی؟
‫می‌شناسمت، آره.
‫دخترها، بهتون خوش می‌گذره؟
‫- به همه داره خوش می‌گذره. ‫- آره.
‫ولی من دیگه می‌رم. دیگه کافیه.
‫به ابل بگو نامزد قلابیش رفته ‫و حرفی واسه گفتن نداره.
‫حالم رو بهم می‌‍زنی.
‫- چه خبر؟ ‫- کمیل، مشکل بزرگی پیش اومده.
‫لطف کردی. خیلی ممنون!
‫باشه، حلش می‌کنم. ‫پیداش می‌کنم و حلش می‌کنم.
‫می‌دونم به چی فکر می‌کنی.
‫«چرا همیشه عاشق آدم‌های عوضی می‌شم؟»
‫فکر می‌کنی ما گولت زدیم، ‫احمق فرضت کردیم.
‫اینکه تو واسه این دنیای ریاکار ساخته نشدی
‫و نمی‌خوای باهام حرف بزنی. ‫بد می‌گم؟
‫ببین. من تقریباً باهات موافقم، ‫به‌جز در یه مورد.
‫- ابل عوضی نیست. ‫- نیست؟
‫اون از دخترها تست بازیگری نگرفته؟
‫فیلم بازی نکرد و منو جلوی همه ‫به نمایش نذاشت؟
‫اون تظاهر نکرد. ‫تست بازیگری ایده‌ی من بود.
‫وقتی اون تو رو دید، ‫من از موقعیت استفاده کردم.
‫تاکسی‌های کوفتی کجان؟
‫صبر کن، نمی‌شه بری.
‫قسم می‌خورم که اون هرگز ‫قصد آسیب زدن بهت رو نداشت.
‫دیگه خیلی دیره.
‫ولی نگران نباش. همون‌طور که یه ماشین جدید می‌گیره، ‫یکی دیگه رو پیدا می‌کنه
‫و خودخواه باقی می‌مونه.
‫اشتباه می‌کنی. اگه براش مهم نبودی، ‫الان اینجا نبودی.
‫حیفه اینو دور بندازی وقتی تقصیر اون نبوده.
‫و شما خیلی به هم میاین. ‫مردم دیوونه‌تون شدن.
‫چیه؟
‫همه‌تون دیوونه‌اید.
‫بذار حرف آخرم رو بزنم ‫و قول می‌دم بعدش دست از سرت بردارم.
‫منم عاشق یه آدم مشهوری شدم.
‫حتی باهاش ازدواج کردم.
‫ازدواج‌مون دووم نیاورد ‫چون شرایط خیلی پیچیده بود.
‫وقتی با همچین کسی باشی، ‫باید اونو با همه شریک بشی.
‫و این منو ترسوند.
‫منم گذاشتم رفتم.
‫قید همه‌چی رو زدم.
‫حالا که به گذشته فکر می‌کنم، ‫بهترین سال‌های عمرم رو با اون زندگی کردم.
‫عاشق بودم، خوشحال بودم و...
‫و از یه ثانیه‌اش هم پشیمون نیستم. ‫حتی یه ثانیه.
‫- اگه به گذشته برگردم، بازم تکرارش می‌کنم. ‫- دخترها!
‫نترس. اشتباه منو تکرار نکن.
‫اون واقعاً دوستت داره.
‫بله؟
‫- کجا بودین؟ همه‌جا رو گشتم. ‫- نیاز به هوای تازه داشتیم.
‫آره.
‫رنو لمان رو دیدم.
‫- و؟ ‫- عمراً حدس بزنی چی گفت.
‫- نقش رو گرفتی؟ ‫- آره!
‫- نه بابا! گرفتیش؟ ‫- آره، گرفتمش!
‫- باورم نمی‌شه! ‫- خیلی خوشحالم!
‫نقش رو گرفتم!
‫ممنونم ماریون، به لطف توئه.
‫تو طلسم شانس منی.
‫برات خوشحالم.
‫این عالیه. تعریف کن ببینم.
‫هفته‌ی بعد باهام تماس می‌گیره، ‫ولی دیگه حتمی شده. قراره توی فیلم بعدیش بازی کنم.
‫- به‌عنوان نقش اصلی؟ ‫- نقش اصلی لمان.
‫- این عالی نیست؟ ‫- محشره! باورنکردنیه.
‫عالیه.
‫امیدوارم کار اشتباهی نباشه.
‫کار درستیه. رستوران رو از دست می‌دی، ‫ولی آزاد می‌شی.
‫ولی به چه قیمتی؟
‫- یه بار هم که شده واسه آینده مشتاق باش. ‫- حق با توئه، آبجی.
‫می‌دونم. درضمن، هنوز کارم تموم نشده.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سلام.
‫چی براتون بیارم جناب؟
‫هیچی. ایشون نمی‌مونن.
‫وقتی وکیلم گفت قبول کردی، ‫راستش باورم نمی‌شد.
‫برنامه‌ی بعدیت چیه؟
‫- اینکه خانم کامارا بشی؟ ‫- خفه شو و امضا کن.
‫آنتوان، به چیزی که می‌خواستی رسیدی. ‫پس تمومش کن.
‫پس این‌جوری تموم می‌شه؟
‫چه انتظاری داشتی؟ ‫نوشیدنی و کاغذ رنگی؟
‫عشق و عاشقی بهت میاد.
‫این ماریونیه که من عاشقش شدم. حیف.
‫آره، حیف شد. امضا کن.
‫نمی‌فهمم.
‫چطوری با هم کنار میاین؟
‫اون پولدار و مشهوره، ‫ولی این چیزها واسه تو مهم نیست.
‫اون باعث می‌شه احساس کنم ‫زیباترین زن دنیام.
‫امضا کن.
‫عالیه. بیا، دومی رو هم امضا کن.
‫روش یادداشت چسبی زده شده.
‫خب، تموم شد؟
‫ممنونم.
‫همیشه عاشقت می‌مونم.
‫حتماً، ما هم همین‌طور. خیلی زیاد.
‫عزت زیاد. به‌زودی حرف می‌زنیم. ‫شاید موقع شام؟
‫تا بعد!
‫لعنتی.
‫ای بابا، چیزی نشده. درست می‌شه.
‫براش ترتیب یه بازرسی بهداشت کوچیک دادم. ‫فکرشم نمی‌کنه.
‫دو لیوان نوشیدنی لطفاً.
‫کثافت!
‫چه مرگته؟
‫معلومه چه مرگت شده؟
‫اون اعصابم رو بهم ریخته.
‫- کی؟ ‫- لمان.
‫داره بهم نقش مکمل می‌ده.
‫تحقیرآمیزه.
‫به لنا نقش اصلی رو داد.
‫«اگه برعکس باشه، سخت‌تره.»
‫عجب آشغالیه.
‫واقعاً عوضیه.
‫کی اهمیت می‌ده؟ مهم اینه که ‫توی فیلم باشی، مگه نه؟
‫یارو توی نمایش افتتاحیه به پام افتاده بود.
‫«تو بهترینی. ازت خوشم میاد. ‫حقته سزار برنده بشی و فلان فلان.»
‫فقط واسه اینکه سیاهی‌لشکرش بشم؟ ‫منو چی فرض کرده؟
‫به نظرم داری زیادی شلوغش می‌کنی.
‫بهت نقش داده. ‫باید خوشحال باشی.
‫نباید به حرفت گوش می‌کردم.
‫من که وادارت نکردم کاری کنی. ‫فقط خواستم کمک کنم.
‫من به کمکت نیازی ندارم، باشه؟
‫وای. مگه من طلسم شانست نبودم؟
‫حالا هر چی.
‫به اون آشغال زنگ می‌زنم و می‌گم بی‌خیال بشه. ‫بهش نشون می‌دم کی هستم.
‫صبر کن.
‫وایسا. این‌همه جنجال به‌خاطر نقش مکمله؟
‫عجب احمقی می‌شی.
‫چی؟
‫چی گفتی؟ با منی؟
‫آره. چون کسی نمی‌گه، پس خودم می‌گم.
‫رفتارت احمقانه‌ست.
‫ولی هر طور راحتی، برو.
‫مثل بچه‌های هشت ساله قشقرق راه بنداز.
‫در همین حین، لاتور فیلم رو می‌سازه ‫و تو پشیمون می‌شی.
‫یه فکری به سرم زد.
‫با لمان تماس گرفتم.
‫نقش رو گرفتم.
‫واقعاً مسخره‌ای.
‫حالا نوبت منه که قشقرق راه بندازم، ‫چون داری با نامزد سابقت فیلم بازی می‌کنی.
‫ربطی نداره. انگار دارم ‫با یه دوست قدیمی فیلم بازی می‌کنم.
‫با دوستی که قراره تا دو ماه ‫هر روز ور دلش باشی.
‫لطفاً بگو که کمدی عاشقانه نیست.
‫خیلی‌خب، بریم لطفاً. دوربین روشن!
‫سکانس ۵۷/۱، برداشت دوم.
‫اکشن!
‫سکانس ۲۱/۴، برداشت اول.
‫سکانس ۷۹/۱، برداشت دوم.
‫و کات. خیلی‌خب، آماده برای برداشت بعدی.
‫- دریافت شد. ‫- سیاهی‌لشکر. اکشن!
‫کات. برچسب انتهایی.
‫آماده برای برداشت بعدی لطفاً!
‫[ابل کامارا] ‫[عشق آدم رو کور می‌کنه؟]
‫[آیا اون پیش نامزد سابقش، ‫لنای دوست‌داشتنی، برمی‌گرده؟]
‫«این ولگرد دیگه کیه؟ ‫شبیه یه گنجشک افسرده‌ست.»
‫ولش کن. چرند می‌گن.
‫«ابل باید مواد مخدر رو ترک کنه. ‫حالیش نیست با کی سروکار داره.»
‫دیگه نخون. ما که می‌دونیم ‫کی اینا رو می‌نویسه.
‫یه چهل ساله که با مامانش زندگی می‌کنه ‫و وقتش رو با مزاحمت می‌گذرونه.
‫ارزشش رو نداره. هیچ خیری نداره.
‫خاموشش کن.
‫فردا سکانس مهمی دارم. ‫وقتشه بخوابم.
‫من آزمون رانندگی دارم.
‫پس باید زود بخوابی.
‫یادت که نرفته؟ ‫ازت می‌خوام مراقب کلودین باشی.
‫آره، حق با توئه. ‫نگران نباش، بسپارش به خودم.
‫من شبیه گنجشک افسرده‌ام؟
‫معلومه که نه.
‫- چطوری؟ ‫- خوبم، تو چی؟
‫من فیلم می‌سازم...
‫در اسرع وقت خودم رو رسوندم. ‫رفته بودم دکتر،
‫واسه همین طول کشید تا ‫دوباره بهم نوبت بده.
‫بگذریم، الان اینجام. ‫در خدمتم. چه خبر؟
‫اینو دیدی؟
‫- آره خب. دیدمش. ‫- معمولاً موقع عکس گرفتن بهم خبر می‌دن.
‫- چرا هیچ‌کس بهم نگفت؟ نمی‌فهمم. ‫- واقعاً نمی‌دونم. ولی ببین.
‫- بیشترین فروش سال رو داشته. ‫- «عشق آدم رو کور می‌کنه؟»
‫بحث من نیست. ‫اونا دارن به ماریون توهین می‌کنن.
‫- می‌دونم. نفرت‌انگیزه. ‫- خیلی عصبانی‌ام.
‫و از سکانسم با لنا وحشت دارم.
‫باشه. درسته.
‫کافیه. اونو بده من.
‫تو خیلی تحت فشاری، ‫ولی درست می‌شه.
‫بیا. بیا.
‫بیا. ازش لذت ببر عزیزم.
‫می‌دونی که امروز روز آخرته؟ ‫به همین فکر کن.
‫کلودین کو؟
‫- کی؟ ‫- کلودین.
‫لعنتی! عجب روز مزخرفیه!
‫به عشق «ژتم» بگید. ‫[دوستت دارم]
‫- گفتم گوشیت رو خاموش کن. ‫- ببخشید، نامزدمه...
‫باشه، کافیه. بزن کنار.
‫- و خاموشش کن. ‫- چشم.
‫به عشق «ژتم» بگید. ‫[دوستت دارم]
‫ابل، من وسط آزمونم.
‫- آره. ‫- الان نمی‌تونم صحبت کنم.
‫باید یه چیزی بهت بگم. ‫کلودین گم شده.
‫- چی؟ ‫- معذرت می‌خوام.
‫باورم نمی‌شه.
‫باورنکردنیه!
‫چی... وایسا، ببخشید.
‫باید برم. کار واجب پیش اومده.
‫سگم گم شده.
‫نه! نمی‌شه بری!
‫فقط یه کار ازت خواستم. ‫از پس همینم برنمیای؟
‫معذرت می‌خوام. باید همین اطراف باشه. ‫نگران نباش.
‫ولی باید بیای دنبالش ‫چون من مشغول فیلم‌برداری‌ام.
‫ببخشید، ابل. باید همین الان بریم.
‫معذرت می‌خوام، باید قطع کنم. ‫همه منتظرمن.
‫ما کنار خونه‌ایم. ‫تریلرها مشخصن.
‫اونور پاریسه! یک ساعت طول می‌کشه تا برسم.
‫کمیل داره دنبالش می‌گرده. نمی‌تونه ‫جای دوری رفته باشه. نگران نباش.
‫به‌خاطر تو آزمونم رو رد شدم ‫و سگم گم شده.
‫معذرت می‌خوام.
‫بهم خبر بده، باشه؟ ‫دوستت دارم، خداحافظ.
‫گفتم وقتی پای تلفنم مزاحمم نشو.
‫باشه، فهمیدم.
‫- الو؟ ‫- الو، آنتوان؟
‫جوری اون درخت رو یادمه که ‫انگار همین دیروز بود.
‫از اون موقع دیگه اون آدم سابق نشدم.
‫امیدوارم روحش در آرامش باشه.
‫چی؟ نه، کات!
‫- خیلی‌خب، کات! ‫- یعنی چی؟
‫«روحش در آرامش باشه»؟ ‫ناسلامتی درخته ها!
‫- درسته. ‫- دیالوگت اینه که «باهام ازدواج می‌کنی؟»
‫- یادت باشه که اون تموم چیزیه که می‌خوای. ‫- آره، درسته.
‫انگار داری لیست خرید می‌نویسی.
‫زود باشین. دوباره. دوربین روشن!
‫سر جای خود و سکوت رو رعایت کنید. ‫ممنونم!
‫سر هر برداشت یه مشکلی داره.
‫چیزی شده؟
‫نه، مشکلی نیست. ‫من و ماریون یه بحث احمقانه داشتیم.
‫دوربین روشن.
‫فکر کردم به‌خاطر این سکانس مضطربی.
‫همه‌چی ردیفه؟
‫نه بابا.
‫- ساکت. شروع صدابرداری! ‫- تو دیوونه‌ای.
‫اولین بار نیست که همدیگه رو می‌بینیم.
‫- فقط یه سکانسه. ‫- آره.
‫اکشن!
‫جوری اون درخت رو یادمه که ‫انگار همین دیروز بود.
‫از اون موقع دیگه اون آدم سابق نشدم.
‫باهام ازدواج می‌کنی؟
‫چی...؟ کات!
‫ابل، اون دیگه چی بود؟ نزدیک‌تر شو!
‫- آره، ولی... ‫- سرت کو؟
‫موضوع این نیست. گفتم با زاویه‌ی دوربین...
‫مخلصتم ولی این مربوط به خودمه، باشه؟
‫- فهمیدم. انجام می‌دم. ‫- ممنونم.
‫انجامش می‌دم. حله. ببخشید، فقط...
‫آب دست کیه؟
‫الو؟
‫پیداش کردی؟
‫اوه، ممنونم!
‫کلودین!
‫کلودین، کجا بودی عزیزم؟
‫زیر کامیون قایم شده بود. ‫آخه کدوم احمقی سگش رو گم می‌کنه؟
‫ببخشید، نمی‌دونستم باید به کی زنگ بزنم.
‫معلومه.
‫کلودین...
‫- اون مثل بچه‌مونه. ‫- آره.
‫خیلی‌خب، استراحت کردی و آب خوردی. ‫کل روز رو وقت نداریم.
‫تمرکز کن و صدت رو بذار.
‫بیا از همون سکانس ادامه بدیم.
‫- من اشتیاق می‌خوام! ‫- آره.
‫- اشتیاق! ‫- حله.
‫خودشه. لطفاً.
‫- سیاهی‌لشکرها، حرکت، ممنونم. ‫- بیاین کار رو سرعت ببخشیم!
‫همگی آماده بشن لطفاً.
‫ببخشید. نمی‌دونم چرا نمی‌تونم.
‫حتماً خاطرات خوبی رو برات زنده می‌کنه.
‫بیاین این سکانس رو بگیریم. زود باشین.
‫- حرکت! ‫- می‌دونی چیه؟ فقط انجامش بده.
‫تظاهر نکن.
‫- مثل قبلاً. ‫- چی؟
‫- دوربین روشن! ‫- همگی در موقعیت هستن؟
‫سکانس ۳۳/۲، برداشت ۱۵، برداشت نهایی.
‫دوربین آماده.
‫من می‌خوام. تو نمی‌خوای؟
‫ابل، روت حساب می‌کنم.
‫و اکشن!
‫- و کات! ‫- خیلی‌خب، کات!
‫گرفتم! بالاخره سکانس رو گرفتم!
‫اوضاع رستوران چطوره؟
‫سرآشپزش رو مخه. ‫و از بهداشت اومدن واسه بازرسی، ولی آره...
‫جولی در چه حاله؟
‫نمی‌دونم. جدا شدیم. ‫خبری ازش ندارم.
‫تو چی؟
‫هنوزم خوشحالی؟
‫از اینکه انقدر باهات بدرفتاری کردم متنفرم.
‫من اصلاً خوب نبودم. ‫این دیوونه‌ام می‌کنه.
‫لطفاً نکن.
‫اگه چیزی نیاز داشتی،
‫اگه خواستی آپارتمان رو پس بگیری، ‫بهم خبر بده.
‫می‌تونی روم حساب کنی.
‫دیگه تموم شده، آنتوان.
‫دختر خوب.
‫دونستن چطور خداحافظی کردن، ‫یعنی بلد بودن چطور به عشق ورزیدن ادامه دادن.
‫باید بی‌اشک گریه کنیم ‫و در سکوت فریاد بزنیم.
‫- کات! ‫- خیلی‌خب، کات!
‫عالیه. همینه.
‫سکانس ۸۷/۵، برداشت ۱۲، برچسب انتهایی.
‫بچه‌ها، این سکانس آخر بود.
‫خسته نباشی، ابل!
‫معذرت می‌خوام، نمی‌دونم چه مرگمه.
‫عذرخواهی نکن. طبیعیه.
‫کار سختی بود، ولی ما انجامش دادیم. ‫خسته نباشی.
‫پیداش کردم!
‫خب، کلودین؟
‫واسه خودت رفتی گشت‌وگذار ‫که منو گول بزنی، هان؟
‫دختر گنده!
‫نه، عصبانی نیست. ‫منو بخشیده.
‫که این‌طور.
‫بهتره بدون خداحافظی نری!
‫- هرگز! ‫- بیا اینجا!
‫- ممنونم، رفیق. بی‌نظیر بودی. ‫- ممنونم.
‫بدون تو کارم زار بود. ‫خدا رو شکر که اینجایی.
‫فردا توی مهمونی می‌بینمت.
‫- معلومه! ‫- و قراره برقصیم.
‫- به پای من نمی‌رسی. ‫- من آماده به دنیا اومدم.
‫- می‌بینمت! ‫- خداحافظ.
‫اون منشی صحنه‌ست.
‫- همه رو سرحال میاره. بامزه‌ست. ‫- آره، خیلی خنده‌داره.
‫هی، چیزی نیست.
‫خوشحالم که فیلم‌برداری تموم شد.
‫می‌تونیم زمان بیشتری رو با هم بگذرونیم.
‫معلومه.
‫خوبه چون من یه سورپرایز دارم.
‫سورپرایز!
‫[سورپرایز]
‫ترتیب یه سفر عاشقانه رو دادم.
‫سفر؟ کِی و کجا؟
‫فردا صبح راه می‌افتیم واسه یه هفته ‫توی کوهستان ووژ از همه‌چی دور می‌شیم.
‫ووژ؟ فردا؟
‫دوست نداری؟
‫معلومه که دارم.
‫فقط انتظارش رو نداشتم.
‫آخه فردا جشن پایان فیلم‌برداریه.
‫آره، ببخشید. به اینش فکر نکردم.
‫متوجه نیستی. ‫نمی‌شه بریم. باید حتماً به مهمونی برم.
‫نمی‌تونی بی‌خیال مهمونی بشی؟
‫نه. ولی می‌تونیم سفر رو بندازیم عقب.
‫راستش نمی‌تونیم.
‫همیشه می‌شه عقب انداخت. ‫حالا مگه چیه؟
‫حالا مگه چیه؟ باشه.
‫- ولش کن. می‌فهمم. ‫- چیه؟
‫خواستم کار قشنگی کنم و گند زدم. ‫ولش کن.
‫به‌خاطر سورپرایزت نیست.
‫آخه این مهمونی مهمه.
‫و من می‌خوام برم.
‫ببخشید ولی من ستاره‌ی این فیلمم.
‫همه انتظار دارن که باشم. ‫نمی‌تونم ناامیدشون کنم.
‫لناست؟
‫نه، سمی‌ـه.
‫اگه از دیدنم خوشحال نیستی، فقط بگو. ‫وقت‌مونم هدر نمی‌ره.
‫نه! خیلی هم از دیدنت خوشحالم. ‫واقعاً خوشحالم.
‫لعنت بهت.
‫- چیه؟ ‫- کافیه.
‫تو سگم رو گم کردی. ‫باعث شدی آزمونم رو رد بشم.
‫از اینور پاریس اومدم اونور ‫تا ببینم ور دل نامزد سابقتی.
‫و وقتی سورپرایزت می‌کنم، ‫عصبانی می‌شی؟
‫خسته‌ام. وقتش نیست.
‫هیچ‌وقت وقتش نیست!
‫قبل از فیلم‌برداری که استرس داشتی، ‫بعدشم که اصلاً پیدات نبود.
‫حالا چی؟ خسته‌ای؟
‫و نمی‌تونی قید یه مهمونی رو بزنی؟
‫لعنت به این وضعیت. ‫باور کن من صبور بودم.
‫با خودم گفتم کارشه دیگه. طبیعیه.
‫پای مشکلاتت رو وسط نکش. ‫بذار اون به کارش برسه.
‫ولی دیگه بسه. این زندگی واقعیه.
‫همیشه اوضاع رو پیچیده می‌کنی.
‫من چیزی رو پیچیده نمی‌کنم. ‫این تویی که پیچیده‌اش می‌کنی!
‫من فقط یه‌کم زمان نیاز دارم ‫تا به حالت عادی برگردم.
‫- انقدر فهمیدنش سخته؟ ‫- من خودم رو بهت وفق دادم.
‫به زندگیت، به اخلاقت. ‫همیشه دارم به‌خاطرت سازش می‌کنم.
‫قبلاً به خودمون باور داشتم، ‫ولی راستش...
‫می‌دونم که شدنی نیست.
‫تو خیلی خودخواهی.
‫با من خوشحال نیستی؟
‫گاهی اوقات فکر می‌کنم بهتره با لنا... ‫یا یکی دیگه باشی.
‫پس فقط حسودیت شده؟
‫نه، با اجبار جواب نمی‌ده.
‫حس می‌کنم خجالت می‌کشی ‫و ازم خسته شدی.
‫باید از این عقدۀ حقارت خلاص بشی.
‫- خودت رو جمع‌وجور کن. ‫- منظورم اینه که...
‫چیزی که بیشتر از همه عاشقشم...
‫من تو رو دوستت دارم، ابل. نه، ابل کامارا.
‫فرق بین ابل و ابل کامارا چیه؟
‫نمی‌فهمم. جفتش یکیه.
‫فرقش این آشوب کوفتی درونته.
‫این نیازت برای وجود داشتن، ‫برای کنترل همه‌چیز
‫و اینکه از همه بهتر باشی.
‫همینه که باعث می‌شه به امید پیدا کردن ‫چیزی بهتر همه‌چی رو خراب کنی
‫و حتی نتونی از چیزی که داری لذت ببری.
‫خب؟ لیستت تموم شد؟
‫پس من غیرقابل تحملم، خودخواهم ‫و همه‌چی رو خراب می‌کنم؟
‫فکر می‌کردم تو فرق داری، ‫ولی لنگه‌ی بقیه‌ای.
‫تو قضاوتم می‌کنی.
‫از حرف‌هام فقط همین رو شنیدی؟
‫شنیدم تو انقدر بی‌نقصی که ‫باز حق با توئه.
‫من و تو خیلی با هم فرق داریم.
‫اصلاً شدنی نیست.
‫در این یه مورد توافق داریم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫ممنون.
‫[هم قوی باشه، هم حساس]
‫با ماریون تماس گرفتین. پیغام بذارین.
‫سلام، ماریون. ابل هستم. ‫باهام تماس بگیر.
‫[آموزشگاه رانندگی شهرداری]
‫بازم منم. لطفاً جواب بده.
‫ماریون، فقط خواستم حالت رو بپرسم. ‫امیدوارم خوب باشی.
‫آره، ماریون. می‌دونم ازم متنفری.
‫لطفاً باهام تماس بگیر.
‫ماریون، می‌خوام صدات رو بشنوم. ‫می‌خوام ببینمت.
‫بهت نیاز دارم.
‫[لطفاً بهم زنگ بزن] ‫[دلم برات تنگ شده]
‫نامزدهای جایزۀ سزار امروز صبح اعلام شد.
‫بزرگ‌ترین سورپرایز، ‫اولین نامزدی ابل کامارا
‫برای فیلم «عشق‌درمانی» ‫از رنو لمان هست.
‫این فیلم همچنین برای طراحی صحنه، ‫تدوین، بهترین کارگردان
‫و البته بهترین فیلم هم نامزد شده.
‫در کمتر از دو ساعت، ما در مراسم ‫پنجاه و دومین جایزهٔ سزار خواهیم بود.
‫و بزرگ‌ترین نام‌های سینما ‫پشت‌سر من روی فرش قرمز قدم خواهند زد.
‫به ویژه ابل کامارا، که امسال سورپرایز بوده
‫و برای اولین بار ‫در فهرست نامزدها قرار گرفته.
‫آیا اون می‌تونه برای بازی در فیلم رنو لمان،
‫کارگردان برندۀ جوایز و مورد علاقه‌ی آکادمی، ‫جایزه رو ازآن خودش کنه؟
‫لباس رسمیم رو ببین.
‫خوشتیپ شدم یا چی؟
‫ولی متأسفانه لنا تائیس...
‫خیلی شیکه، خصوصاً کفش‌ها.
‫عصر بخیر. سزار برای بهترین همراه، نه؟
‫بدون شک.
‫متن سخنرانیت رو آماده کردی؟
‫- تند نرو. ‫- معلومه که جایزه می‌گیری!
‫سلام، بچه‌ها. هنوز آماده نشدین؟
‫تقریباً آماده‌ایم.
‫قراره با گرمکن بیای؟
‫نه، لباس عوض می‌کنم. ‫وقت داریم.
‫نه، نداریم. ‫می‌دونی ساعت چنده؟
‫- نمی‌خوای جواب بدی؟ ‫- نه، مامانمه. چیز خاصی نیست.
‫نمی‌شه چیزی نباشه.
‫نگران نباش. تولدشه، ولی اشکال نداره. ‫نمی‌تونستم اینو از دست بدم، واسه همین...
‫آره.
‫ممنونم که اینجایی.
‫- خب... ‫- همیشه.
‫معلومه.
‫بفرما. عالی شد.
‫عالیه!
‫باید اینو تا کنم. صبر کن.
‫بفرما!
‫عالیه. عالی شدی.
‫ماه شدی. بی‌نظیر شدی.
‫ممنونم. می‌دونی من چی دوست دارم؟
‫نه. بهم بگو. چی دوست داری؟
‫دوست دارم از این به بعد ‫خودم پاپیونم رو ببندم.
‫شرمنده ولی منظورت چیه؟
‫- یه مدیر برنامه‌ی جدید می‌خوای؟ ‫- نه.
‫البته که نه.
‫وقتی شب‌ها یا آخر هفته‌ها ‫بهت زنگ می‌زنم، جواب نده.
‫نمی‌خوام مشکلاتم ‫گند بزنه به شام‌های خانوادگیت.
‫بیشتر برو مسافرت.
‫با یکی آشنا شو.
‫ولی من دوست دارم مراقبت باشم.
‫به این معنی نیست که نمی‌تونی ‫سرعتت رو کم کنی.
‫چطوریش رو بلد نیستم.
‫اگه سرعتم کم بشه، متوقف می‌شم.
‫و اگه متوقف بشم، می‌فهمم که ‫هیچ‌چیز دیگه‌ای ندارم.
‫باید تلاش کنی.
‫- وقتشه به فکر خودت باشی. ‫- باشه.
‫فکر نکنم بتونم.
‫[جشن افتتاحیه]
‫محض برنده شدنت یه چیزی آماده کردم. ‫ببین، یه لیست از کسایی که باید ازشون تشکر کنی.
‫نگران نباش.
‫اگه برنده بشم، ‫کسی رو یادم نمی‌ره.
‫باشه.
‫بیاین حالا که شیک کردیم سلفی بگیریم.
‫آره! بیا!
‫- قشنگه، نه؟ ‫- آره، خیلی قشنگه!
‫امیدوارم خوب پیش بره. ‫به نظر مضطرب میاد.
‫- نگران نباش. ‫- این‌طور فکر نمی‌کنی؟
‫ابل!
‫- سمت راست! ‫- اینجا!
‫بهمون لبخند بزن!
‫هی! ابل، خواهش می‌کنم!
‫ابل، ما دوستت داریم!
‫ببخشید.
‫ما اینجاییم، رفیق. خب، تو اینجایی.
‫اگه مامانت اینجا بود، ‫خیلی بهت افتخار می‌کرد.
‫نوش؟
‫به افتخار.
‫به نظر خوشحال نمیای.
‫- انقدر تابلوئه؟ ‫- نه، ولی من می‌فهمم.
‫نمی‌دونم، آخه... ‫حالا که واقعی شده، انگار...
‫جذابیت اولیه‌اش رو از دست داده.
‫دیوونه شدی؟
‫به این‌همه پول و چیزهای لوکس نگاه کن.
‫باورنکردنیه!
‫همین الان مارگو رابی رو دیدم.
‫داشتم می‌رفتم دستشویی، ‫در رو نگه داشتم و اون گفت:
‫«ممنونم.»
‫خفن نیست؟ فکر کنم یه شانسی داشته باشم.
‫حال‌وحوصله نداری. ‫یه چیزی شده.
‫از این اتفاقات هر روز نمی‌افته ها. ‫متوجهی که؟
‫آره، می‌دونم.
‫خب پس لذت ببر! آره!
‫و کمتر از یک ساعت دیگه، ‫ممکنه بهترین لحظه‌ی زندگیت باشه.
‫شاید حق با تو باشه.
‫بله که حق با منه.
‫محض رضای خدا بیدار شو. ‫داره همین الان اتفاق می‌افته!
‫- آره، باید بیدار بشم. ‫- آره.
‫نباید اینجا باشم.
‫- می‌رم. ‫- چی؟ حرفم رو نفهمیدی.
‫- ممنونم، داداش. ‫- وایسا.
‫کجا داری می‌ری؟ ابل!
‫ابل!
‫هی!
‫- دو پرس برنج با میگو واسه کیه...؟ ‫- من!
‫ممنونم، نوش جان.
‫- ممنون. ‫- بعدی کیه؟ سلام.
‫سلام! سه‌تا برگر نیم‌پز ‫و سه‌تا ترافل سوخاری لطفاً.
‫یه‌کم باید صبر کنین، باشه؟
‫- ده دقیقه. ‫- باشه.
‫- تا بعد. ‫- خداحافظ، عزیز دلم.
‫ببین، ابله.
‫آره!
‫سلام. سلام، جید.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫ببین.
‫اون اینجا چه غلطی می‌کنه؟
‫عصر بخیر. یه املت لطفاً.
‫[پلن بی]
‫سلام، ابل.
‫سلام.
‫شرمنده، الان وقتش نیست.
‫هفت تا سفارش دارم ‫و فکر نکنم وقت نداشته باشم، پس...
‫می‌شه بعداً صحبت کنیم؟
‫اوه، داره کتش رو در میاره.
‫خب پس.
‫کمکت می‌کنم. بهم بگو چی‌کار کنم.
‫ولی...
‫خیارها رو ورقه کنم؟
‫نه.
‫استیک با تو. اینو بپوش.
‫- اینو برمی‌دارم. ‫- راحت باش.
‫وای! خیلی ممنونم. ‫بابت این نقش ممنونم...
‫می‌دونی ابل کجاست؟
‫نمی‌دونی؟
‫عالی شد.
‫ابل، کجایی؟ ‫نمی‌تونی همین‌جوری ناپدید بشی.
‫باید جواب بدی. ‫بیا اینجا ببینم!
‫آخه... نباید اینو از دست بدی.
‫ممنون.
‫ابل، چرا اومدی اینجا؟
‫باید ازت تشکر می‌کردم.
‫فیلم و نامزدی... ‫همه به لطف توئه.
‫به چیزی که می‌خواستی رسیدی.
‫می‌شه این‌طور گفت.
‫ولی مهم‌ترین چیز رو از دست دادم.
‫معذرت می‌خوام که جوابت رو ندادم.
‫زمان نیاز داشتم که فراموشت کنم.
‫خب؟
‫فراموشم کردی؟
‫کار راحتی نیست.
‫به‌هرحال خوشحال به نظر می‌رسی.
‫آرزوت برآورده شد.
‫خیلی برات خوشحالم.
‫ممنونم.
‫تو چطوری؟
‫شیش ماهه که نخوابیدم.
‫بی‌خیال!
‫زندگی بدون تو مزخرفه.
‫دلم برات تنگ شده.
‫سزار رو برنده شدی؟
‫نمی‌دونم و برام اهمیتی نداره.
‫چی؟
‫مراسم رو ول کردم که بیام تو رو ببینم.
‫- چی؟ مراسم الانه؟ ‫- آره.
‫نه. تو دیوونه‌ای.
‫نه، صبر کن ببینم. امکان نداره. ‫نباید این کار رو کنی، ابل.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫نمی‌ذارم به‌خاطر من اینو از دست بدی. ‫پس بیا بریم اون جایزه رو بگیریم. بجنب.
‫نمی‌فهمم.
‫اصلاً پیداش نیست.
‫گوشیش خاموشه.
‫- خیلی تند می‌رونی. ‫- خیلی سریعه؟
‫آره، خیلی سریعه. ‫شاید بهتره باشه سرعتت رو کم کنی؟
‫این‌جوری می‌تونیم خودمون رو برسونیم.
‫و جایزۀ سزار برای بهترین کارگردان می‌رسه به...
‫رنو لمان برای فیلم «عشق‌درمانی».
‫رنو دوباره برد.
‫آروم باش!
‫- نزدیک بود طرف رو زیر بگیریم! ‫- می‌خوای به‌موقع برسی؟
‫تبریک می‌گم!
‫رنو لمان به جمع کارگردانانی می‌پیونده که ‫چندین جایزه‌ی سزار دریافت کردن.
‫عجب فاجعه‌ای شده.
‫- راستش رو بهم بگو. اون کجاست؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- کافیه! ‫- شاید رفته دیدن ماریون.
‫- چراغ قرمز بود. ‫- جدی؟
‫بگو چرا گواهیت رو ازت گرفتن!
‫هی! خوردی بهش!
‫ازبس احساساتی شدم که ‫حتی نمی‌دونم باید از کی تشکر کنم.
‫پس به همین بسنده می‌کنم.
‫ممنونم. زنده باد سینما ‫و شب خوش.
‫و نامزد بهترین بازیگر...
‫- لعنتی، الانه؟ ‫- آره.
‫ژوزلین پانشو برای فیلم «شرط سوفی»، ‫یانیک با...
‫بقیه‌اش با تو.
‫مگه تو نمیای؟
‫لباس مناسبی نپوشیدم.
‫برو.
‫نه، صبر کن.
‫برو. من تماشات می‌کنم.
‫- کنارتم. ‫- باشه.
‫خانم، نمی‌تونین اینجا پارک کنید. ‫حرکت کنید.
‫باشه، ببخشید.
‫و جایزۀ سزار برای بهترین بازیگر می‌رسه به...
‫ابل کامارا برای فیلم «عشق‌درمانی».
‫اون اولین باره که نامزد شده ‫و اولین جایزۀ سزارش رو برنده شده.
‫- اون اینجاست! ‫- امکان نداره!
‫این اولین همکاریش با رنو لمان...
‫در نقش دکتریه که اسیر عشق اولشه.
‫- تبریک می‌گم. ‫- ممنونم، رومن.
‫وای. باورم نمی‌شه.
‫از همه‌ی کسایی که...
‫به این بچه‌ی گنده گفتن ‫زندگی در چهل سالگی تموم نمی‌شه، ممنونم.
‫تازه شروعشه.
‫کمیل، سمی،
‫ممنونم که همیشه کنارم بودین.
‫خیلی دوست‌تون دارم.
‫و این برای شماست.
‫خیلی ممنونم.
‫در زندگی هر کاری که می‌کنی، ‫باید جسارت به خرج بدی.
‫باید تلاش کنی. اشتباه کنی. مهم نیست.
‫حتی اگه بقیه قضاوتت کنن ‫یا جلوی باورت رو بگیرن.
‫امشب تأییدی بر اینه.
‫من اغلب خواسته‌های خودم رو ‫با خواسته‌های بقیه اشتباه گرفتم.
‫تا اینکه با یکی آشنا شدم.
‫یکی که چشم‌هام رو باز کرد.
‫کسی که باعث شد بفهمم موفقیت ‫فقط یه تندیس کوچیک روی قفسه نیست.
‫شاید خوشش نیاد در موردش حرف بزنم، ‫ولی امشب رو نمی‌تونم کاریش کنم.
‫ممنونم، ماریون.
‫یه بار دیگه، حق با تو بود.
‫دیگه باید برم. یکی منتظرمه. ‫ممنونم.
‫- آفرین. ‫- ممنونم.
‫- ایول، رفیق! ‫- مراقبش باش.
‫برو!
‫تو دیوونه‌ای! نباید این کار رو کنی. ‫همه منتظرتن.
‫برام مهم نیست.
‫پس عشقت رو ثابت کن.
‫همه دارن ما رو نگاه می‌کنن.
‫برام مهم نیست.
‫«ترجمه از خشایار و الهام»