‫شیفت تموم شد.
‫اون مترسک احمق کجا می‌تونه باشه؟
‫این دیگه چه کوفتی بود؟
‫وای، فقط یه مترسک کهنه احمقه.
‫باور نمی‌کنی؟
‫من هیچ‌وقت بازیگر خوبی نبودم.
‫ولی باید قیامت بشه
‫تا بتونی سر آلیستر پیر رو کلاه بذاری.
‫حالا، برو تو.
‫امروز ذرت بیشتری رفت تو سیلو.
‫حتی تو این سوپ هم شربت ذرت هست.
‫داریم از قبال دولت زندگی می‌کنیم.
‫اونا پول این سوپ رو می‌دن.
‫حروم‌لقمه‌ها.
‫حتی مزه ذرت هم نمی‌ده!
‫بچه‌های کانلی اومدن، ‫دوباره خواستن مزرعه رو بخرن.
‫پیشنهادشونو ده هزار دلار بالا بردن.
‫آره، حق داری.
‫عمراً بتونم مزرعه رو بفروشم.
‫و کانلی‌ها هیچ‌وقت صاحب این زمین نمی‌شن.
‫محاله.
‫هی، تا حالا برات تعریف کردم
‫که کامیونم تو جاده ۶۱ خراب شد؟
‫یه بارون خوب نیاز داریم.
‫بالاخره باید اتفاق می‌افتاد.
‫بیلی، یه چیزی هست که باید بهت بگم.
‫حس می‌کردم دوست داشت جسدش رو بسوزونن.
‫من...
‫ببخشید.
‫مراسم شب زنده‌داری خیلی خوبی بود، مامان.
‫مرسی.
‫امیدوارم خوشش اومده باشه.
‫ببین، نمی‌خواستم اینو
‫جلوی همه بگم،
‫ولی امروز صبح وصیت‌نامه رو خوندن.
‫و...
‫مزرعه رو برای تو گذاشته.
‫چی؟
‫همه‌ش؟
‫آره.
‫آخه من با یه مزرعه چی ‌کار کنم؟
‫نمی‌دونم.
‫بعضی‌ها اینجا فکر می‌کردن
‫به من می‌رسید ‫و پیشنهاد خرید دادن.
‫زیاد از این چیزا سر درنمیارم،
‫ولی... به نظر سخاوتمندانه می‌اومد.
‫عجله‌ای نیست.
‫وای.
‫اینجا بوی عجیبی میده.
‫به نظرت عجیب نیست؟
‫همون بوی همیشگیه.
‫باشه. باشه.
‫نه، ساک‌‌ها رو بعداً می‌ذاریم کنار.
‫- باشه. ‫- می‌خوام دور و بر رو نشونت بدم.
‫- بیا. ‫- ایول.
‫باشه، مامان‌بزرگم هر بار که می‌اومدم اینجا
‫برام پنکیک درست می‌کرد.
‫و یادمه، از پله‌ها می‌دویدم پایین،
‫رو اون صندلی می‌نشستم،
‫و هی بالا پایین می‌پریدم
‫در حالی که بابابزرگ سیگار صبحگاهی‌شو می‌کشید.
‫هر صبح یکی می‌کشید؟
‫آره.
‫دیوارا باید نابود شده باشن.
‫آره.
‫فکر کنم.
‫می‌تونی به عنوان جذابیت روستایی ‫قابش کنی یا همچین چیزی.
‫آره.
‫باورم نمی‌شه این همه مدت نگه‌ش داشته.
‫عوق.
‫خب، انگار کلی کار پیش رومونه.
‫آره، فکر نکنم قصد مردن داشت، جاستین.
‫مطمئنم اگه تا آخر هفته زنده می‌موند،
‫اینجا جای تمیزتری برات می‌شد.
‫نه، می‌دونم، می‌دونم.
‫واقعاً؟
‫چون فکر کنم مجبور شدم ‫بکشونمت مراسم خاکسپاری،
‫و می‌دونم مجبور شدم بکشونمت اینجا.
‫باشه، ببین، می‌دونم هیچ‌وقت بابابزرگمو ندیدی.
‫ولی می‌تونی یه کم همدردی نشون بدی.
‫می‌دونی چرا هیچ‌وقت بابابزرگتو ندیدم.
‫می‌تونی با صد درصد اطمینان بگی
‫که بابابزرگت از من بدش نمی اومد؟
‫اگه می‌فهمید ما همچنان دوست موندیم؟
‫نمی‌دونم.
‫امیدوارم.
‫منم امیدوارم.
‫و ببین، ببخشید.
‫می‌دونم این قضیه درباره‌ی من نیست.
‫آخه اینجا جاییه...
‫که کسایی زندگی می‌کردن ‫که از من خوششون نمی‌اومد.
‫می‌دونی؟
‫جاییه که ازش فرار کردم.
‫ببین، دیگه اینقدر عوضی‌بازی درنمیارم، باشه؟
‫تو عوضی نیستی.
‫نمی‌دونم.
‫شایدم اینجا.
‫شاید بتونم با کانلی‌ها به توافق برسم.
‫ولی چطور مواد غذایی می‌خری؟
‫کجا می‌ری با آدما معاشرت کنی؟
‫خب، فکر کنم... پیک در خونه میاره.
‫یا می‌تونم برم شهر.
‫اونقدرا هم بد نیست.
‫آره.
‫فکر کنم. حتماً.
‫به گمونم بهتره شروع کنم.
‫اون چیه؟
‫چوب‌های چاه‌یاب.
‫بچه که بودم بابابزرگم ‫یادم داد چطور ازش استفاده کنم.
‫- چوب چاه‌یاب چیه؟ ‫- اینه.
‫نه، ازشون برای پیدا کردن ‫آب استفاده می‌کنی و مواد معدنی،
‫و گاهی قبر.
‫قبر؟
‫یعنی بیشتر برای آبه.
‫-می‌خوای امتحان کنی؟ ‫- باحاله.
‫- حتماً. ‫- ایول.
‫باشه، اینجوری بگیرشون.
‫باشه.
‫و وقتی به سمت آب اشاره می‌کنن،
‫چوب‌ها باید اینجوری حرکت کنن،
‫حالت ضربدری میشن.
‫- باشه. ‫- باشه. آماده‌ای؟
‫باشه.
‫پس این مدلی؟
‫- آره. عالیه. ‫- و بچرخونم؟
‫- باشه. ‫- برو.
‫وای.
‫مستقیم به حموم اشاره می‌کنه.
‫محاله.
‫گفتم که، شاید واقعاً کار کنه.
‫آره.
‫این یعنی چی؟
‫والا نمی‌دونم.
‫عجیبه.
‫باشه، آماده شامی؟
‫آره خدا، دارم از گشنگی می‌میرم.
‫در رو باز گذاشتی؟
‫نه.
‫تو گذاشتی؟
‫سلام؟
‫اینجا کلی کار کردی؟
‫ببخشید.
‫سلام. آقای کانلی.
‫خوشحالم اومدی.
‫آلن، لطفاً، برایان صدام کن.
‫تو باید جاستین باشی؟
‫از آشناییتون خوشوقتم.
‫ببینید، فقط می‌خوام تشکر کنم
‫که گذاشتی بیام اینجا، ‫یه نگاهی بندازم،
‫قبل از اینکه فروش تموم بشه.
‫آره، می‌دونم، حتماً.
‫حتماً، می‌خوای بیای تو؟
‫نه.
‫احتمالاً آخرش اینجا رو بولدوزر می‌ندازم.
‫- آره. منطقیه. ‫- همین می‌شه.
‫آره.
‫خب، می‌خوای دور و بر رو نشونت بدم؟
‫نه، فکر کنم خودم بتونم.
‫آره، همه مزارع مثل هم می‌مونن، می‌دونی؟
‫- آره. ‫- آره.
‫خب، اگه چیزی لازم داشتی، بهمون بگو.
‫- ممنون. ‫- آره.
‫مرسی.
‫خدایا، چه آدم بیخودی بود.
‫آره.
‫هی، چیزی هست بخوای ببینی
‫قبل از اینکه بولدوزر بیاد؟
‫حتماً.
‫آره، خاکش خوبه.
‫معلومه می‌دونم خاک خوب چیه، بابا.
‫من خودم کشاورزم.
‫باشه، باشه، ‫من تا حالا تو مزرعه نبودم.
‫ولی کلی مزرعه دارم، باشه؟
‫آره، این...
‫تو صاحب همه‌شونی، درسته.
‫آره، آره.
‫تا وقتی سرطان ریه لعنتی نکشتت!
‫نه. نه، نه، نه. ببخشید.
‫نه، همه‌ چی تحت کنترله. ‫نگران نباش.
‫خدا رو شکر اون پیرمرده مُرد، مرد.
‫خودم آماده بودم ‫اون دهاتی لعنتی رو بکشم.
‫خدایا.
‫نه، نه.
‫زنگ می‌زنم ‫و می‌گم همه ‌چی چطور پیش رفت.
‫باشه. بعداً می‌بینمت.
‫لعنتی.
‫خیلی خب.
‫اوضاع اینجا چطور پیش می‌ره؟
‫میگم چرا همه‌ی اینا تو زباله‌ها بود؟
‫فکر کردم به هیچ‌ کدومش نیاز نداری.
‫آحه کِی قراره اینو بپوشی؟
‫مثل اینکه داری لباس مبدل کشاورزی می‌پوشی؟
‫سلام به همه، من امبر ویوزم،
‫و وقتی تو مزرعه من هستیم، ‫طبق قوانین من بازی می‌کنیم.
‫قانون شماره یک.
‫هرکی خبرچینی کنه، کتک می‌خوره.
‫این کلاه اون بود.
‫می‌دونم. می‌دونم می‌خوای همه ‌چیو نگه داری،
‫ولی تو آپارتمان برای همه ‌چی جا نداریم.
‫داشتم فکر می‌کردم،
‫با پول فروش، شاید بتونیم یه جای جدید بگیریم.
‫احتمالاً تو شهر نباشه، ولی یه جایی تو حومه.
‫و شاید برای همه چی ‫به اندازه کافی بزرگ نباشه ولی...
‫یه شروعه.
‫صبر کن، از کِی داریم اسباب‌کشی می‌کنیم؟
‫آره، چه خبر؟ حال و احوال؟ ‫ولی به آلمانی.
‫آلن. از دیدنت خوشحالم.
‫- رفیق‌مون اینه. ‫- سلام، شین.
‫- هی، چه خبر، رفیق؟ ‫- حالت چطوره؟
‫- چه خبرا؟ ‫- خوب پیش می‌ره، رفیق. خوب.
‫- از دیدنت خوشحالم. ‫- صبر کن.
‫آره، خدایی، بچه‌ها، مرسی که اومدین.
‫خیلی خیلی از کمکتون ممنونم.
‫اگه می‌خواین ساک‌ها رو اینجا بذارین،
‫دور و بر رو نشونتون می‌دم.
‫اینجا اتاق نشیمنه.
‫و بریت و شین، شماها اینجا می‌خوابین.
‫خودتون جای خواب رو مشخص کنین.
‫- کاناپه مال منه. ‫- اون کاناپه رو بر می‌داره.
‫راستی، این اتاقیه که
‫هر وقت بچه بودم می‌اومدم ‫توش می‌موندم.
‫اینو تو کشیدی؟ ‫[بیلی - بابایی]
‫فکر... فکر نکنم.
‫حالا خجالت نکش، آلن.
‫مثل مونالیزای نقاشی‌های آدمکیه.
‫اگه مونالیزای آدمکی بد باشه.
‫بیلی کیه؟
‫میگم این چیزای جادو جنبلی چیه؟
‫چندتا چوب طبل باحال.
‫هی!
‫چوب طبل نیستن، اُسکل.
‫چوب‌های چاه‌یابن.
‫بیا...
‫نمی‌دونستم بابابزرگت ‫از این چیزا خوشش می‌اومد.
‫شماها چیزی برای خوردن دارین؟
‫داغ، داغ، داغ، داغ!
‫داغ، داغ، داغ! داغ!
‫وقت پیتزاست!
‫شین! شین، شین، شین!
‫- داغ، داغ، داغه! ‫- رفیق، داغه، داغ،
‫گفتم هنوز داغه.
‫تفش کن.
‫خدای من!
‫باشه، خب، تا وقتی بقیه‌مون ‫مثل آدمای معمولی صبر می‌کنیم...
‫لعنتی.
‫- عالیه. ‫- نمی‌دونم.
‫گفتم یه کم عشق و حال کنیم.
‫وای.
‫خدایا. بوی تینر می‌ده.
‫هی، شاید نوشیدنی درجه‌یک نباشه،
‫ولی نیت مهمه، نه؟
‫- دقیقاً. ‫- دقیقاً نیتت چی بود؟
‫قراره وسایل رو جمع کنیم.
‫بی‌خیال، مهمونیای مزرعه‌
‫تو دبیرستان رو یادتون نمیاد؟
‫با بچه‌های آمیش تو رومشپرینگا می‌گشتیم.
‫اونایی که انبار درست می‌کردن ‫حسابی بلد بودن خوش بگذرونن.
‫دقیقاً.
‫فقط گفتم می‌تونیم ‫یه کم از اون روزای طلایی رو زنده کنیم.
‫خواهش می‌کنم؟
‫باشه، ولی باید اول
‫یه کم کار رو پیش ببریم، باشه؟
‫نه، صبر کن، قبل از...
‫بذار زمین. ‫بدش به من.
‫بده.
‫خب، قصه این کوچولو چیه؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- یعنی قصه‌ش چیه؟
‫بابابزرگت چند وقته داشتتش،
‫یا از کجا اومده؟
‫نمی‌دونم.
‫احتمالاً یه زمانی خریده،
‫فکر کنم.
‫مال اون بود. من...
‫خوبی؟
‫چی، داره چی‌کار می‌کنه؟
‫داره با مربیش اینو تمرین می‌کنه.
‫توانایی‌های روانی‌شو آزاد می‌کنه.
‫بهش میگن سایکومتری.
‫سایکومتری. سایکومتری؟
‫سایکامتری. ‫و ناسلامتی دارم تمرکز می‌کنم.
‫زیاد تمرکز می‌کنه،
‫و برای هر چیزی یه داستان می‌سازه.
‫یه ارتباط قوی با پنسیلوانیا حس می‌کنم.
‫فکر کنم اونجا ساخته شده.
‫دو تا زن قبل از بابابزرگت صاحبش بودن.
‫ایمی و جانل.
‫وقتی تصمیم گرفتن برن شهر،
‫فضای باز نیاز داشتن، ‫برای همین از شرش خلاص شدن.
‫دلش براشون تنگ شده.
‫ولی بابابزرگتو خیلی دوست داشته.
‫فوق‌العاده‌ست. عالی.
‫چند تا خواهر و برادر داشته؟
‫- غذای مورد علاقه‌ش چیه؟ ‫- نه، نکن.
‫هی، بی‌خیالش. قشنگ بود.
‫و خیلی تاثیرگذار.
‫ممنون.
‫همه قدر استعدادمو نمی‌دونن.
‫راستی جاستین چطوره؟
‫- خوبه. ‫- خوب؟ آره؟
‫یه سال شده همخونه‌اید؟
‫- دقیقاً یه سال و نیمه. ‫- یه سال و نیم.
‫همه‌ چی... روبراهه؟
‫- خوبی؟ ‫- آره، می‌تونم بگم آره.
‫یعنی به اندازه کافی خوشحالم.
‫فکر کنم شاید از پول مزرعه
‫یه خونه بخرم، می‌دونید،
‫یه جایی بیرون شهر.
‫قدم بزرگیه.
‫- اون موافقه؟ ‫- آره.
‫- آره؟ ‫- بگی‌نگی.
‫نمی‌دونم، من...
‫یهو این پیشنهاد رو بهش دادم.
‫فهمیدم. پس اصلاً براش مهم نیست؟
‫نه، من اینو نگفتم.
‫بذارش زمین.
‫پرش کن، جونم.
‫همین الانشم کلی لیوان داره.
‫نمی‌دونم فکر می‌کنه ‫کجا می‌خوایم همشونو نگه داریم.
‫آره، کلی خرت و پرته، رفیق.
‫با همه‌ی اینا چی‌کار می‌کنه؟
‫یه حراج‌کننده یا همچین چیزی دوشنبه میاد.
‫و قراره بیشتر تجهیزات مزرعه رو بفروشه،
‫و هر چی که آلن سعی نکنه
‫تو آپارتمانمون جا بده.
‫نوه کو ندارد نشان از بابابزرگ.
‫آره، منتظر روزی نیستم
‫که تو برنامه‌ی «دورنندازها» باشیم.
‫ببین، من نمی‌تونستم این کارو بکنم.
‫محاصره شده با خرت و پرتای احساسی، ‫زندگی تو گذشته.
‫من فقط تو زمان حالم، رفیق.
‫ملتفتی چی میگم؟
‫عالیه، شین.
‫تو کدوم لحظه می‌خوای ‫شروع کنی به کمک کردن؟
‫داره کمک می‌کنه.
‫«معروف». ‫تو پیچ‌گوشتی رو اختراع نکردی، بریت.
‫نه، ولی کلی نوشیدنی بهش اضافه کردم.
‫اسمشو می‌ذارم... پیچ‌گوشتی پیچ‌خورده.
‫پیچ‌گوشتی پیچ‌خورده!
‫آره!
‫باید امتحان کنی، آقای باهوش.
‫هی، عزیزم، بعداً میام، باشه؟
‫- لوک؟ ‫- بعداً میاییم دیگه.
‫- مشکلی نیست. ‫- بیا.
‫مشکلی نیست. ‫یه دقیقه بهمون وقت بده.
‫واقعاً حالت چطوره، رفیق؟
‫خوبم. می‌دونی، تا حد ممکن.
‫سخته.
‫من و اون وقتی بچه بودم ‫خیلی به هم نزدیک بودیم.
‫آره، می‌فهمم. نگران این نیستم.
‫نگران اینم که جاستین تو این موقعیت
‫- چطور باهات رفتار کرده؟ ‫- جاستین خوبه.
‫جاستین خوبه. دوست خوبیه.
‫واقعاً تو کل این ماجرا خیلی ازم حمایت کرده.
‫منو ببین.
‫داره سعیش رو می‌کنه، باشه؟
‫فکر نکنم تا حالا ‫کسی رو از دست داده باشه.
‫تازه، اینجا براش خیلی عجیبه، باشه؟
‫یاد جایی می‌افته که توش بزرگ شده.
‫آره، ولی موضوع اون نیست. ‫موضوع تو و بابابزرگته.
‫باشه، لوک، اگه چیزی داری بگی،
‫- خب بگو، باشه؟ ‫- دارم سعی می‌کنم
‫دوستت باشم و مثلاً هواتو داشته باشم.
‫باشه، فقط بهتر انجامش بده، باشه؟
‫گمشو بابا.
‫یک، دو، سه.
‫بچه‌ها.
‫بچه‌ها، هنوز تقریباً هیچ کاری نکردیم.
‫تقصیر منه، رفیق.
‫فقط داشتیم یه کم خوش می‌گذروندیم.
‫تقصیر توئه؟ ‫واسه خوش‌گذرونی نیومدم اینجا، شین.
‫رفیق، شرمنده.
‫- کار رو شروع می‌کنیم. ‫- نه.
‫ببخشید. متاسفم.
‫بچه‌ها، می‌دونین این برام ‫سرگرم‌کننده نیست، درسته؟
‫معلومه.
‫آلن...
‫سعی می‌کردیم شادت کنیم.
‫ببخشید.
‫تقصیر منه، رفیق.
‫می‌دونی چیه؟ ‫فکر کنم فردا یه کم وقت داریم.
‫می‌تونیم چند تا چیز دیگه ‫تو صندوق عقب ماشین جا بدیم.
‫و لیزا، می‌تونی منو ببری خونه مامانم؟
‫یه چیزی بذاریم اونجا؟
‫- آره، مشکلی نیست. ‫- عالیه. ایول. ایول.
‫بعدش عشق و حال؟
‫- بعدش عشق و حال. ‫- دقیقاً.
‫لوک، مطمئن شو که یه کاری می‌کنن، باشه؟
‫اون آماده‌ست ببرم؟
‫آره.
‫تو فوق‌العاده‌ای.
‫سعی می‌کنم.
‫خدای من.
‫لیزا. بیا اینجا. حالت چطوره؟
‫- خوبم. ‫- لوک هنوز عروسی نگرفته؟
‫نه، نه، راستش نه.
‫امان از شماها. ‫وقتی من سن شما بودم،
‫با اولین مردی که تو خیابون ‫ازم خواستگاری می‌کرد ازدواج می‌کردم.
‫یعنی، نه... راستش نه. ‫معلومه.
‫قبل از بابات کلی خواستگار داشتم، می‌دونی.
‫مامان...
‫می‌رم ماشین رو خالی کنم.
‫شماها اختلاط کنید، باشه؟
‫باشه!
‫حالت چطوره؟
‫خوبم.
‫همه اومدن مزرعه،
‫پس باید بتونیم همه‌ چی رو سریع جمع کنیم.
‫تصمیم گرفتی با پولش چی‌کار کنی؟
‫آره.
‫خب بدهی‌هام رو تسویه می‌کنم.
‫بقیه‌شو هنوز دقیق تصمیم نگرفتم.
‫فکر می‌کنی کار درست رو می‌کنم؟
‫نمی‌دونم.
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫فکر کنم نمی‌دونستم چطور مزرعه رو بگردونم.
‫که از همه دور می‌شدم.
‫پولش خوبه.
‫و اینکه...
‫جاستین نمی‌خواد اونجا زندگی کنه.
‫تا حالا برات گفتم وقتی من و بابات
‫تصمیم گرفتیم با هم زندگی کنیم چی شد؟
‫فکر نکنم.
‫بابات عاشق اون مزرعه بود.
‫اگه به اون بود، ‫من فقط چمدونامو می‌بستم،
‫و همه‌مون با هم اونجا زندگی می‌کردیم
‫مثل والتون‌های لعنتی.
‫والتون‌ها رو می‌شناسم؟
‫مهم نیست. بگذریم.
‫من اصرار داشتم که...
‫که بریم، یه جا تو شهر پیدا کنیم.
‫پس پنج سال بالای ‫یه رختشوی‌خونه زندگی کردیم،
‫پول جمع کردیم برای پیش‌پرداخت خونه.
‫اگه به اون بود، ‫ما فقط پس‌انداز می‌کردیم
‫تا وقتی پول کافی داشتیم
‫یه مزرعه کوچیک تو روستا بخریم.
‫که حتی اون موقع هم کلی طول می‌کشید.
‫ولی من می‌خواستم نزدیک محل کارم باشم.
‫و می‌خواستم تو رو داشته باشم.
‫و می‌خواستم...
‫همسایه‌هامون بچه داشته باشن ‫به جای مترسک و ذرت.
‫و اون موافقت کرد.
‫چون منو دوست داشت.
‫و می‌خواست باهام آینده‌ای داشته باشه.
‫ولی هر بار که می‌رفتیم مزرعه بابابزرگت،
‫چشمای اون و تو،
‫فقط برق می‌زد.
‫دارم کمک می‌کنم؟
‫یعنی راستش نه ولی...
‫ممنون.
‫ببخشید، عزیزم.
‫خودت بهترین راهو پیدا می‌کنی.
‫اینو کجا بذارم، گوئن؟
‫کمکت می‌کنم ببرمش بالا.
‫نه، نه، نه، ‫نذارید مزاحمتون شم.
‫خودم می‌برمش بالا.
‫خیلی مستقله، نه؟
‫آره.
‫خب، تا حالا چیزی خوب پیدا کردی؟
‫آره، در واقع. چند تا صفحه موسیقی قدیمی ‫که بابابزرگ پخش می‌کرد،
‫و چند تا وسیله کوچیک ‫که یادم میاد دوست داشتم.
‫یادت میاد اینو من کشیده باشم؟
‫نه.
‫حتماً وقتی اونجا نبودم کشیدی.
‫آره، شاید، ولی...
‫واقعاً یادم نمیاد من کشیده باشم.
‫خب، با توجه به مهارت به کار رفته، ‫احتمالاً خیلی کوچیک بودی.
‫تو همیشه نقاشی بابابزرگت
‫و باباتو می‌کشیدی.
‫امکان نداره همه‌شونو یادت باشه.
‫خب، آره، ولی این بابا نیست.
‫معلومه که هست.
‫بابابزرگت همیشه صداش می‌کرد بیلی.
‫حتماً تو هم یاد گرفتی.
‫دور دوم، می‌رم!
‫بیا، بریم به خانم عضله‌کوچولو کمک کنیم
‫قبل از اینکه خودشو نصف کنه.
‫لیزا، مواظب باش.
‫میگم لوک چیزی درباره جاستین بهت گفته؟
‫نه.
‫چرا؟ ‫به تو چیزی گفته؟
‫نه، راستش نه.
‫داشت سوال می‌پرسید و...
‫انگار خیلی ازش خوشش نمیاد.
‫معلومه لوک جاستین رو دوست داره، آلن. ‫چرا نباید دوست نداشته باشه؟
‫همه‌مون دوستش داریم، ‫و فکر می‌کنیم دوست خوبیه.
‫حرفای لوک رو گوش نکن.
‫فقط یه پیرمرد غرغرویه
‫که تو بدن یه جوون ۲۵ ساله گیر کرده.
‫باشه؟
‫- اینو ببین. ‫- باشه.
‫باحاله.
‫باحاله!
‫دفعه بعد.
‫بی‌خیال، رفیق، می‌خوای اینجوری ‫منو تنها بذاری، جونم؟
‫بیا دیگه.
‫نمی‌دونم، پینگ‌پنگ این مدلی ‫زیاد بازی مورد علاقه‌م نیست.
‫فقط می‌ترسی شکستت بدیم، جاستین.
‫بازی تو چیه، جاستین؟
‫نمی‌دونم. ‫فکر کنم تو پوکر خوبم.
‫آره، معلومه که هستی.
‫آره، فکر کنم نوبت منه.
‫چی، چیزی داری بگی، لوک؟
‫فقط فکر می‌کنم احتمالاً ‫قیافه بی‌تفاوتیت خیلی خوبه.
‫می‌دونی، تو هیچ‌وقت ‫واقعاً از من خوشت نیومد، لوک.
‫دلیل خاصی داره، ‫یا فقط با قیافه‌م حال نمی‌کنی؟
‫باشه، آروم باش، ‫واسه این نیست که دنبال پولی.
‫- مطمئنی؟ ‫- زر زیادی نزن بابا.
‫و نه، چون یه همخونه افتضاحی.
‫اینش به تو ربطی نداره.
‫همه‌ش به من ربط داره.
‫من خیلی قبلتر از تو می‌شناختمش.
‫باشه. ‫همه آماده مهمونی‌ان؟
‫آره!
‫بچه‌ها، می‌رم بیارمش.
‫- مجبورم. ‫- تو رو خدا، نه.
‫بی‌خیال، لطفاً، لطفاً اون یارو نباش.
‫خیلی بهتر شدم.
‫اگه آهنگ «واندروال» رو بزنی، ‫به خدا قسم،
‫همه رو اینجا می‌کشم، ‫بعد خودمو.
‫- وای. ‫- افتضاحه.
‫آروم باش. ‫همه ‌چی درست می‌شه.
‫یا خدا.
‫فکر کنم یه گیتار باشه.
‫خب، آلن، ‫مامانت چطوره؟
‫خوبه.
‫می‌دونی، هنوز یه کم ناراحته، ولی...
‫فکر کنم بیشتر نگران منه.
‫و فکر کنم غیر از اون، واقعاً...
‫حال و احوالش خوبه.
‫خوبه. وای، دلم برای اون زن تنگ شده. ‫بعد از اینکه تو رفتی،
‫دیگه دلیل نداشتم برم ببینمش.
‫دلت برای غذای چیلی‌ـش تنگ شده؟
‫آره، رفیق!
‫عاشق اون چیلی‌ام.
‫- درسته؟ ‫- آره!
‫راستشو بخوای ‫من خودم چیلی بوقلمونو ترجیح می‌دم.
‫معلومه که می‌دی.
‫مال اونم خوبه.
‫می‌فهمم چی می‌گی، جاستین. ‫من چیلی توفو رو ترجیح می‌دم.
‫آره، هر چی تو بگی.
‫هر چی تو بگی.
‫چرا باید بخوای توفو بخوری؟
‫چون باور دارم زندگی ارزش داره،
‫و «حق» من برای خوردن
‫یه برگر پر از بیکن و پر از دیابت
‫در واقع کمتر از حق یه موجود زیبا
‫برای یه زندگی شاد و سالم مهمه.
‫لعنتی، همبرگر الان خیلی می‌چسبه.
‫همبرگر چیلی؟
‫- آره! ‫- دقیقاً، هی!
‫باشه، یه چیز کوچیکه که
‫برای بابابزرگ آلن، ساختم. ‫روحش شاد.
‫- آره، مرسی. ‫- آره.
‫شروع می‌کنم.
‫آره.
‫♪ دارم کم‌کم پیر می‌شم ♪
‫♪ مزرعه‌مو دارن می‌فروشن ♪
‫♪ هنوز تو همون اتاقی زندگی می‌کنم ‫که به دنیا اومدم ♪
‫♪ همسایه‌هام رفتن ♪
‫♪ تنها کسی که مونده ♪
‫♪ یه مترسک زشتِ وسط ذرتاست ♪
‫شین!
‫لعنتی بس کن، رفیق. خداوکیلی.
‫رفیق. فکر کردم...
‫- فکر کردم شماها خوشتون اومده. ‫- فقط بس کن.
‫- خوبه. ‫- می‌رم یه کم هوا بخورم.
‫آلن.
‫دست خوش، شین.
‫شماها گفتین «واندروال» رو نزنم.
‫من یه جورایی خوشم اومد.
‫شین واقعاً یه احمقه.
‫فقط سعی می‌کنه کمک کنه.
‫نیازی نیست ازش دفاع کنی. ‫داشت مثل یه عوضی رفتار می‌کرد.
‫- تو حق داری عصبانی باشی. ‫- خبر مرگم عصبانی نیستم!
‫نمی‌خوام عصبانی باشم.
‫فقط می‌خوام نرمال باشم.
‫باشه؟ فقط چند روز.
‫بذار چند دقیقه لعنتی به خودم بیام.
‫می‌خوام حس کنم زمین
‫زیر پام داره فرو می‌ریزه، می‌فهمی؟
‫تو چی حالیت میشه.
‫فکر کردم اگه همه اینجا باشن کمک می‌کنه.
‫یک، دو، سه!
‫آره!
‫- باشه، باشه. نوبت منه. ‫- باشه.
‫کی بیشتر احتمال داره به یه فرقه ملحق شه؟
‫- چی؟ نه! ‫- قطعاً. صد درصد.
‫نه، باشه، فقط می‌خوام بگم
‫که به شدت با این نظر مخالفم.
‫یک، دو، سه!
‫خدایا.
‫خیلی بدمزه‌س.
‫آره، باشه.
‫من بیشتر دختر گیاهی‌ام.
‫هی!
‫بیا، داریم «بیشتر احتمال داره» بازی می‌کنیم.
‫«بیشتر احتمال داره» چیه؟
‫یه بازی احمقانه آشغالی ‫که تو دبیرستان بازی می‌کردیم.
‫در اصل، از گروه می‌پرسی
‫کی بیشتر احتمال داره یه کاری بکنه،
‫و همه با انگشت به یکی اشاره می‌کنن.
‫هر کی که بیشترین انگشتا ‫بهش اشاره شد باید بنوشه.
‫تو یه سوال بپرس.
‫- بپرس. ‫- آره.
‫باشه.
‫کی بیشتر احتمال داره مسمومیت غذایی بگیره؟
‫ببخشید، هیچی به ذهنم نرسید.
‫نه، خوب بود.
‫- شرط می‌بندم رو لوک. ‫- گمشو.
‫رفیق، تو همونی بودی
‫که با خوردن تخم‌مرغای شکم‌پر ‫مغازه‌ کنار جاده چندش بالا آوردی.
‫- عوق! ‫- اونم دو بار.
‫- خیلی خوشمزه بودن. ‫- نه، نیستن!
‫- چرا، هستن! ‫- بنوش.
‫اگه مسمومت کنن، خوب نیستن.
‫یک، دو، سه!
‫دفعه بعد براش آروم‌تر می‌شمریم.
‫باشه، لعنت بهتون.
‫می‌دونید چیه؟ ‫اگه می‌خواید اینجوری بازی کنید،
‫کی بیشتر احتمال داره اسهال بگیره؟
‫نه، صبر کن، ‫اگه قبلاً گرفته باشه حسابه؟
‫اون یه بار بود. ‫خیلی بچه‌ای. اصلاً جالب نبود.
‫یه بار نمی‌گیریش.
‫برای همیشه داریش.
‫یک، دو، سه!
‫خدای من. ‫آفرین، شین.
‫این کوچولوی ناز رو دوست دارم. ‫یه مرد کوچولوی نازه.
‫با زغال‌اخته‌های کوچولوش.
‫می‌بینیش؟
‫پتو. ‫فکر خوبیه.
‫- منم میام. ‫- بچه‌ها...
‫این بیرون کمپ می‌زنیم.
‫ببخشید.
‫اون خوبه.
‫کمک لازم داری؟
‫نه. ممنون.
‫خب، فقط فکر کردم همه‌مون ‫پتو نیاز داریم.
‫می‌تونم کمکت کنم.
‫پتوها رو ببری.
‫هر چی، رفیق. ‫فقط هر چی می‌تونی حمل کنی بردار.
‫من نیومدم پتو ببرم.
‫باشه، خب، اگه برای کمک نیومدی،
‫از سر راهم برو کنار، باشه؟
‫یعنی...
‫اینجا هستیم.
‫تو، من.
‫نوشیدنی.
‫مواد هم دارم.
‫چی ‌کار می‌کنی؟
‫نری حرف مفت بزنی.
‫وگرنه چی؟
‫به حسابت می‌رسم، همین.
‫یا می‌تونی بیای مواد بزنیم.
‫دوست دارم ببینم جراتشو داری.
‫بزدل.
‫بچه‌ها، می‌رم دستشویی.
‫اینجا خونه نیست.
‫کسی اینجاست؟
‫اشکالی نداره اگه دستشویی کنم؟
‫باشه.
‫لعنتی! گندش بزنن.
‫لعنتی، رفیق، ترسوندیم.
‫آلن؟ تویی؟
‫تویی، پسر؟
‫نه، حتماً شین هستی.
‫خوب گولم زدی، شین. ‫اُسکلم کردی.
‫می‌دونستی همچین جایی اینجاست؟
‫خیلی باحاله.
‫باید اینجا مهمونی می‌گرفتیم.
‫حیف که آلن داره اینجا رو می‌فروشه، می‌دونی؟
‫جای باحالیه.
‫آره، ولی پولش خوبه.
‫گور بابای اینجا.
‫آلن پولدار میشه.
‫وای، پسر.
‫پولدارا بهترین مهمونی‌ها رو می‌گیرن.
‫نمی‌تونم صبر کنم ببینم آلن با این همه پول
‫چه جور جایی می‌گیره.
‫شین، چرا اون ماسک عجیب رو گذاشتی؟
‫سلام، مامان.
‫آره، خوبم. می‌دونی، ‫یه شب طولانی بود که وسایل رو جمع می‌کردیم.
‫چی؟
‫آره، همه ‌چی خوب پیش می‌ره.
‫فکر کنم چندبار دیگه هم بیاییم.
‫عالیه.
‫حتماً به همه می‌گم.
‫هی، مامانم دعوتمون کرده خونه‌ش.
‫باید بچه‌ها رو بیدار کنیم.
‫باشه، تو برو آماده شو، ‫من اونا رو بیدار می‌کنم.
‫ردیفه.
‫چند نفر غیبشون زده.
‫فکر کنم شین آخرش رفت بالا.
‫باشه.
‫کسی بریت رو ندیده؟
‫از دیشب نه.
‫آره. فکر کنم شنیدم گفت، ‫«باید برم دستشویی. دستشویی»
‫بعدش دوباره خوابم برد.
‫باشه.
‫فکر کنم باید بریم دنبالش بگردیم.
‫چی؟
‫وای، هی، بچه‌ها، بچه‌ها.
‫پیداش می‌شه، نه؟
‫می‌شه اول یه چیزی بخوریم؟ ‫دارم از گشنگی می‌میرم.
‫آلن؟
‫غیر از ته مونده پیتزا چیزی آوردی؟
‫یه چند تا مینی کورن‌داگ یخ‌زده آوردیم.
‫ببخشید،
‫صبحونه رو یادم رفت.
‫فکر نکنم چیزی تو کابینتا مونده باشه ‫که هنوز خوب باشه،
‫ولی شاید یه کم برنج باشه.
‫شاید کورن‌فلکس.
‫فکر کردم ممکنه اینجوری بشه، ‫برای همین یه کم
‫زردآلو، موز، سیب، گلابی آوردم.
‫لیزا، برای همین کیفت اینقدر سنگین بود؟
‫خب، اون و کیت اضطراری آیین‌هام.
‫عالیه، عاشقتم، تو بی‌نقصی،
‫و می‌رم یه کم برنج درست کنم.
‫من مشکلی ندارم.
‫هی، یه کم شیر آوردیم ‫اگه بخوای اضافه کنی،
‫و یه کم شکر قهوه‌ای.
‫شیر و شکر قهوه‌ای با برنج؟
‫فقط امتحان کن، باشه؟ ‫خوبه.
‫باشه، هر چی تو بگی، سرآشپز آلن.
‫باشه، پس صبحونه می‌خوریم،
‫و بعد یه کم دیگه وسایل جمع کنیم و...
‫وقتی بریت تصمیم گرفت ‫با حضورش مارو مستفیض کنه،
‫می‌تونیم همه‌مون بریم خونه مامانم ‫برای یه غذای درست‌حسابی.
‫- خوب به نظر میاد. ‫- خدایا شکرت.
‫آلن.
‫هنوز کلی وسیله ه‌ست.
‫می‌دونم. فکر کردم ‫همه‌شو ببریم خونه مامانم
‫و بعداً یه فکری بکنیم.
‫می‌فهمم، ولی تو داری زیادی وسیله می‌بری،
‫و فقط یه کم برای حراج می‌ذاری.
‫می‌دونم، باشه؟ ‫بیخیالم شو.
‫ببین، می‌دونم به کمک نیاز داری ‫و به زمان نیاز داری،
‫ولی من سعی می‌کنم کمک کنم.
‫نمی‌خوام عوضی باشم، درسته...
‫خب، پس دیگه عوضی نباش، جاستین.
‫بریت کجاست؟
‫باشه، لیزا، لوک، ‫اطراف انبار رو چک کنین.
‫شین؟
‫- اون یویوی لعنتی رو بذار کنار. ‫- باشه، رفیق.
‫آره، آره، خوب به نظر میاد.
‫ولی یویو رو دوست دارم.
‫از خودت راضی هستی؟
‫- لعنتی، گیر افتادم؟ ‫- آره،
‫یه کم، آره، دروغ نمی‌گم.
‫اگه به خاطر این دوستی‌شون به هم بخوره چی؟
‫خب، اگه به خاطر این جدا شن، ‫آلن می‌تونه خوشحال باشه.
‫چون تو می‌دونی ‫چی آلن رو خوشحال می‌کنه.
‫آره، یه ایده خوب دارم.
‫من از جاستین بیشتر باهاش بودم.
‫خب، پس باید بری با آلن زندگی کنی.
‫آخ. ولی رفیق یه مزرعه داره.
‫باشه، باشه. ‫می‌فهمم چی می‌گی، باشه؟
‫ولی هضم تمام خصوصیاتت یه کم سخته.
‫منم اولش سخت باهاشون کنار اومدم.
‫- بهش فرصت بده. ‫- خدای من.
‫طرف افتضاحه. ولی تو راست می‌گی. ‫تو همیشه راست می‌گی.
‫وقتی برگردیم، ‫می‌شینیم و حرف می‌زنیم،
‫سوءتفاهمات رو برطرف می‌کنیم، باشه؟
‫- من از احساسات خوشم نمیاد. ‫- می‌دونم که نمیاد.
‫حتی وقتی عوضی می‌شی، ‫من هنوز عاشقتم.
‫چون وقتی عوضی می‌شم ‫خیلی دوست‌داشتنی‌ام.
‫اون ماسماسک روزای بهتری دیده؟
‫لیزا، نرو اون تو.
‫نرو اون تو. ‫نرو اون تو.
‫- نرو اون تو. ‫- بریت!
‫بریت!
‫بریتی!
‫بریت!
‫امیدوارم اونا شانس بهتری از ما داشته باشن.
‫آره، امیدوارم بریت حالش خوب باشه.
‫تو و رفیقت.
‫انگار عصبی بودید.
‫نه، هر دومون فقط خسته‌ایم.
‫آره. حتماً. ‫شرط می‌بندم اون خسته‌ست، آره.
‫تا دیروقت بیدار بودیم. ‫تو رو نمی‌دونم.
‫ولی من از دانشگاه ‫تا حالا همچین شبی نداشتم.
‫دیشب چیزی نگفت؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- چی شد؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- نه، بی‌خیال.
‫ناخوش بود. چیز مهمی نیست.
‫داری در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫نمی‌خواستم اینو پیش بکشم، ‫ولی اون...
‫شماها رفتین بخوابین، ‫و همه خواب بودن،
‫- و اون... ‫- چی؟
‫اومد سراغ من.
‫گفت، «شین، کل هفته من دنبال موادم.»
‫یه جورایی منتظر بود، می‌دونی، ‫مثلاً یه حرکتی بزنه.
‫تو رفتی سراغ دوستم؟
‫نه، نه، نه. اون اومد سراغ من.
‫جاستین همچین کاری نمی‌کنه، ‫ولی تو...
‫-چی؟ ‫- فکر کنم ممکنه بکنی.
‫من حتی موادفروش نیستم، برادر.
‫چرا باید برم سراغ دوست تو؟
‫نمی‌دونم، شین.
‫می‌خوای در موردش حرف بزنیم؟
‫فضای امن، ‫اگه داری یه چیزی رو تجربه می‌کنی.
‫در مورد چی حرف بزنیم؟ من خوبم.
‫تو منو می‌شناسی. من خوبم.
‫شین، تو هیچ‌وقت خوب نبودی.
‫ببین، نمی‌خوام چیزی رو شروع کنم.
‫فقط فکر کردم باید بدونی.
‫شین، تو همیشه داری یه چیزی شروع می‌کنی.
‫- نه، نمی‌کنم. ‫- چرا.
‫همیشه تو باید مهم باشی.
‫حتی وقتی داریم دنبال دوستمون
‫- وسط این مزرعه می‌گردیم... ‫- بریت چیزیش نیست.
‫تو مزرعه بابابزرگ مرحومم، رفیق.
‫همیشه باید خودتو بندازی جلو.
‫بریت!
‫رفیق، فکر کردم می‌تونم بیام پیشت و
‫بهت اعتماد کنم.
‫این کارِ مقصر جلوه دادنِ قربانیه، برادر.
‫خفه‌خون بگیر.
‫بریت!
‫چی؟ فقط فکر کردم باید بدونی، رفیق. ‫باشه؟
‫می‌دونی، همه دیگه اینو می‌فهمن،
‫ولی منم که بهت می‌گم، آلن.
‫آلن!
‫اون رفیق جون‌جونیت معتاد عملیه.
‫می‌خوای چی‌ کار کنی؟
‫دیگه چی تو چنته داری، پسر بابابزرگ؟
‫لعنتی.
‫می‌دونم تو ‫از همچین جاهایی خوشت میاد،
‫و چیزای عجیب و ترسناک، ‫که واقعاً داره منو می‌ترسونه.
‫من خوشم میاد.
‫یه حس تاریخی داره.
‫شخصیت.
‫شخصیت؟
‫میگم لوک، یه چیز باحال پیدا کردم.
‫وای خدا، چی شده؟
‫لوک!
‫لیزا، این دیگه چه کوفتیه؟ ‫بریت ـه.
‫- خدای من. ‫- این دیگه چه کوفتیه؟
‫- باید بریم دنبال آلن و شین. ‫- لیزا، بریت ـه.
‫- بیا، بریم. ‫- بریت ـه.
‫نه، نه، نه.
‫وای خدا. خدای من، لیزا. ‫خدا.
‫اون کلاه بریت رو سرشه.
‫تو کلاه بریت رو سرت کردی. ‫تو بریت رو کشتی.
‫- لوک! ‫- اینو بده به من.
‫خونی نیست. ‫لعنتی هیچ خونی نیست.
‫- بذارش پایین. ‫- این دیگه چه کوفتیه؟
‫یعنی چی!
‫بچه‌ها، بریت کجاست؟
‫- تو انبار مرده. ‫- یا خدا.
‫- شین کجاست؟ ‫- مرده.
‫چی؟ ‫منظورت چیه مرده؟
‫اینجا چه خبره؟
‫مترسکای قاتل؟
‫آره، رفیق، مترسکای قاتل.
‫رفیق، سر به سرم نذار. ‫وقت نداریم.
‫جاستین کثافت، ‫هیچ‌ کی باهات شوخی نمی‌کنه، رفیق.
‫هیچ ‌کی باهات شوخی نمی‌کنه. ‫دوستامون مردن.
‫- مردن. ‫- هی جاستین، هی، منو ببین.
‫با چشمام دیدم، باشه؟ ‫شین مرده.
‫بریت مرده.
‫لعنتی، یا خدا.
‫- یا خدا. ‫- لعنتی، لعنتی رفیق.
‫منظورم همین بود، رفیق.
‫می‌خواستم اینو بگم.
‫وای!
‫فقط یه شیشه تک‌لایه‌ست.
‫چرا نمی‌شکننش؟
‫دارن با ذهنمون بازی می‌کنن.
‫نه، نه، فکر کنم یه طلسم دور خونه‌ست.
‫لیزا، عزیزم، ‫عشقم، دوستت دارم.
‫ولی الان وقت این حرفا نیست. ‫وقتش نیست.
‫لوک، عزیزم، عشقم، ‫اتفاقاً الان وقتشه،
‫چون اونا با یه مراسم آیینی ساخته شدن.
‫یه مراسم آیینی جادویی.
‫- چه آیینی؟ ‫- ببین.
‫منظورت چیه؟
‫تف تو روحش.
‫رفیق، نمی‌خوام از بابابزرگت بد بگم،
‫آلن، ولی اون یارو ‫واقعاً گندشو درآورده بود.
‫می‌دونی چیه، این... ‫این معنی نداره.
‫من...
‫بابابزرگت قاتله، رفیق.
‫یا خدا، لوک.
‫چی؟ هست دیگه.
‫نه، نباید اینقدر زیاد باشن.
‫نوشته فقط یه دونه ساخته.
‫وقتی از اینجا بریم بیرون توضیح می‌دم.
‫وقتی از اینجا بریم بیرون؟
‫ما از اینجا بیرون نمی‌ریم.
‫مترسکای لعنتی اون بیرونن.
‫من می‌تونم جلوشونو بگیرم، باشه؟
‫چطور قراره این کارو کنی؟
‫می‌تونم یه مراسم آیینی بر اساس همونی که
‫برای ساختن اونا استفاده شده درست کنم.
‫با چیزایی که تو خونه‌ست ‫و چیزی که تو کیفت دارم،
‫باید بتونم انجامش بدم.
‫لوک، ازت می‌خوام بری از تو ساکم ‫چهار تا شمع سفید،
‫کبریت، عود، ‫و دیگ کوچیکم رو بیاری.
‫آلن، برو بالا ‫و یه چند تا استخون پیدا کنی.
‫شاخه، اگه نشد.
‫و جاستین، یه کم پارچه قرمز و سیاه بیار.
‫باشه؟ کمد رو چک کن.
‫باشه. دیگه چی، ‫دیگه چی لازم داری؟
‫- تخم‌مرغ. تخم‌مرغ می‌خوام. ‫- تخم‌مرغ؟ باشه.
‫می‌تونم دنبال تخم‌مرغ بگردم. ‫این کار جواب می‌ده؟
‫مطمئنم، آره.
‫مطمئنی؟
‫باشه، بهت ایمان دارم، ‫بهت ایمان دارم.
‫تو می‌تونی. تو می‌تونی.
‫ای الهه، ازت می‌خوام ‫توی این کار ازم محافظت کنی.
‫مرا در آغوشت بگیر ‫و در روشناییت نگه دار.
‫- جواب داد؟ ‫- نمی‌دونم.
‫باید به دوستامون سر بزنیم.
‫من پشتتم.
‫فکر کنم رفتن.
‫شماها چیزی می‌بینین؟
‫لیزا؟ لیزا! لیزا!
‫بخونش. ‫شما برید، من جلوشو می‌گیرم.
‫نه، ولت نمی‌کنم. ‫ولت نمی‌کنم.
‫لطفاً، ولت نمی‌کنم. ‫برگرد!
‫نه!
‫نه. نه، نه، نه، نه.
‫باید بریم. باید بریم. ‫باید بریم.
‫- نه، نه، نه، نه. ‫- بیا دیگه!
‫اون قفل زیاد دووم نمیاره.
‫کارمون تمومه.
‫اونا در رو نمی‌شکنن.
‫از کجا می‌دونی؟
‫فکر کنم بابامه.
‫وقتی بابام مرد، ‫بابابزرگم داغون شد.
‫بعد از اون زیاد ندیدمش،
‫چون اون و مامانم...
‫ولی آخرین باری که دیدمش، ‫خیلی خوشحال بود،
‫و هی درباره این حرف می‌زد ‫که مرگ پایان نیست.
‫اون موقع فقط فکر کردم ‫خیلی مذهبیه.
‫فکر می‌کنی اون باباته؟
‫هی، لوک، ‫عقب بکش، رفیق.
‫گمشو.
‫هی، می‌دونم کاملاً بابام نیست، باشه؟
‫ولی یه بخشیش اونجاست، ‫مثل قلب یا کبد،
‫یا مغز، یه بخش از بابام ‫تو بیلی زنده‌ست.
‫- لوک، لعنت بهت. ‫- لعنت به بابات.
‫بابات لعنتیت، ‫این بابای لعنتیت نیست، باشه؟
‫- یه هیولاست. ‫- نفس بکش.
‫یه هیولاست، یه هیولاست، ‫و لیزا رو کشت!
‫هی! کی چیلی می‌خواد؟
‫- مامان. ‫- کجا داری می‌ری؟
‫مامانم اون بیرونه.
‫سلام، من مامان آلنم.
‫برگرد تو ماشین. ‫مامان، برگرد تو ماشین.
‫- آلن، چی شده؟ ‫- مامان، بعداً. برو تو ماشین.
‫اگه تو دردسر افتادی، ‫من هیچ‌جا نمی‌رم.
‫هی، منو می‌خوایید.
‫من بودم که تصمیم گرفتم ‫مزرعه رو بفروشم.
‫- منو می‌خوایید. ‫- آلن!
‫- جاستین، نه!
‫جاستین!
‫مامان، جلو نیا.
‫- از پسرم دور شو! ‫- مامان!
‫نکن.
‫فایده‌ای نداره.
‫لطفاً بهم اعتماد کن.
‫می‌دونم تو اونجایی، بابا. ‫باشه، باشه، باشه.
‫می‌فهمم.
‫شاید تو بابامو می‌شناسی. ‫من تورو می‌شناسم.
‫می‌دونم تو بابابزرگ رو می‌شناختی. ‫تو منو دوست داشتی.
‫من اونو دوست داشتم.
‫می‌دونی اون اینو نمی‌خواست.
‫و می‌فهمم، می‌فهمم.
‫منم حالم خوب نبوده.
‫باشه، ولی این راهش نیست.
‫این کار اونو برنمی‌گردونه.
‫خیلی متاسفم.
‫برای چی؟
‫تو نبودی که ضربه مغزیم کردی.
‫قطعاً ضربه مغزیه.
‫باید تصمیم می‌گرفتم همه ‌چیو بفروشم.
‫مزرعه. خرت‌وپرتا. ‫نباید برمی‌گشتم.
‫نیازی نبود. ‫همه اینا تقصیر منه.
‫خدایا. باشه.
‫باید ببریمش بیمارستان.
‫لوک، لوک تو خونه‌ست.
‫- می‌رم بیارمش. می‌رم بیارمش. ‫- باشه، باشه، بیا.
‫خدا.
‫باشه، بریم.
‫باشه. باشه.
‫باشه.
‫جاستین زخمی شده.
‫گور بابای جاستین.
‫گور بابای تو.
‫اینجا ولش نمی‌کنم.
‫تو می‌تونی گم شی. ‫من اینجا ولش نمی‌کنم.
‫هی، می‌بریمش بیرون، باشه؟
‫چی شده؟ ‫چی... خدای من.
‫یا خدا.
‫باشه، فقط سوار شین.
‫- جاستین رو می‌بریم. ‫- تو خوب می‌شی.
‫این خونه لعنتی رو آتیش می‌زنم.
‫- مواظبش باش. ‫- آلن! آلن!
‫و نگه داشتن این خونه خالی آشغالی
‫برای هیچ‌ کدوممون خوب نیست.
‫اگه چیزی ازش می‌خوای، ‫برو بردار، ولی...
‫نظرمو عوض نمی‌کنی.
‫بهتره بری.
‫هر جور راحتی.
‫آخرین فرصته.
‫هی.
‫یه لحظه وقت داری؟
‫تعجب نکردم که تونستی دربیای.
‫قشنگه.
‫دلم براش تنگ شده.
‫زیاد.
‫نه، نه، نه. ‫من اینو نمی‌خوام.
‫ممنون.
‫نه، واقعاً. ‫بهش نیازی ندارم.
‫ای بابا.
‫اگه اینقدر برات مهمه.
‫اومدم اینجا که یه جورایی تمومش کنم.
‫که دل بکَنم.
‫شاید تو هم باید این کارو کنی.
‫فقط یه پیشنهاده.
‫خوشحال شدم دیدمت.
‫یعنی، یه جورایی.
‫فکر کنم حتی بعد از ‫همه اتفاقایی که افتاد،
‫فقط، خوبه که یکی رو می‌بینم ‫که حالمو می‌فهمه.
‫ولی می‌خوام فراموش کنم.
‫دارم سعی می‌کنم.
‫باید این کارو کنم.
‫و فکر کنم تو هم باید همین کارو کنی.
‫کجا میری؟
‫خب، موفق باشی.
‫راستی.
‫لطفاً کسی رو نکش.
‫مترجم: مریم سهرابی