‫«مترجم‌ها‏:‏ الهام صدر و فائزه افشارزاده»
‫[مرغ بریانی]
‫♪ من سگ نیستم، اوه نه ♪
‫♪ که این‌جوری تحقیر بشم ♪
‫♪ من سگ نیستم، اوه نه... ♪
‫هی، سگ!
‫گورت رو از اینجا گم کن، سگ ولگرد! ‫گم شو!
‫[سه سال بعد]
‫صبح بخیر، خانم لدا.
‫سلام عزیزم!
‫ببین پدرو، اگه اون خانم نقد تندی بنویسه،
‫دخل همه‌مون اومده.
‫به اون گوشت خشک‌شده نیاز دارم، ‫پس یه راهی واسه گیر آوردنش پیدا کن.
‫چشم سرآشپز. ‫نگران نباشین، اومدم دنبال گوشت.
‫می‌میری یه صبح بخیر بگی؟ ‫کسی بدش نمیاد.
‫به کی صبح بخیر بگم؟
‫رئیست امروز هر چی دهنش بود ‫توی پیام صوتی بارم کرده.
‫بهش بگو دیگه واسه رستورانش گوشت نمیارم.
‫بی‌خیال، آقای اوسمار. یه لطفی در حقم بکن.
‫خودت که سرآشپز شدی، بیا سراغم. ‫ببخشید.
‫هی یوسیمار، سوسیس خانم رُزا. ‫پنج کیلو.
‫آقای اوسمار، یه‌کم پیش به فکرت بودم.
‫با خودم گفتم: «ای بابا، ‫احتمالاً هنوز غذا نخورده.»
‫تازه سرخش کردم.
‫این کوشینیا...
‫سلاح سرّیمه.
‫خیلی‌خب.
‫کمکت می‌کنم، ولی فقط امروز.
‫- ممنونم آقای اوسمار. ‫- گوشت خشک‌شده.
‫آخریش.
‫برو. بدو ببینم.
‫چیز دیگه‌ای نمی‌خوای؟
‫نه.
‫ممنونم آقای اوسمار. ‫خیلی آقایی!
‫سگه رو باش! بگیرینش!
‫[کاراملو]
‫خل شدی، رفیق؟ ‫مگه ما رو نمی‌بینی؟
‫شرمنده.
‫بایدم شرمنده باشی!
‫بریم بچه‌ها. مراقب باشین.
‫راننده‌ی بد مثل نقل‌ونبات ریخته.
‫من که عذرخواهی کردم، نکردم؟
‫- ادب داشته باش! ‫- گم شو!
‫معذرت می‌خوام. ای بابا!
‫خطر جاده!
‫[منطقه‌ی ورود ممنوع] ‫[رستوران یبائه]
‫منو ترسوندی!
‫هر دفعه همینی.
‫پدرو، یکسره اینجا چتر باز کردی؟
‫من میام، تو اینجایی. ‫من می‌رم، تو هنوز اینجایی.
‫زندگی فقط این نیست. ‫برو باشگاه، فیلم ببین.
‫- برو با یکی آشنا شو. از زندگی لذت ببر. ‫- من این‌جوری از زندگی لذت می‌برم.
‫چه بدونم. با یکی آشنا شو، عاشق شو. ‫احتمالاً دیگه این چیزها رو از یاد بردی...
‫اینو بخور.
‫لعنتی!
‫با ضایعات گوشت امتحانش کردم. ‫خوبه؟
‫حرف نداره. باورم نمی‌شه دستپخت خودته.
‫شاید به ایوان نشونش بدم. ‫ممکنه به منو اضافه‌اش کنه.
‫چیه؟
‫- جدی گفتی؟ ‫- آره.
‫پدرو، به نظرت ایوان ‫به منوش کوشینیا اضافه می‌کنه؟
‫- ناسلامتی رئیس منم هست. ‫- داری پیازداغش رو زیاد می‌کنی.
‫گاهی اوقات اعصابش آرومه.
‫- امروز اشتباهی نبینم. ‫- چشم، سرآشپز!
‫سلام، حالتون چطوره؟
‫ایوان، مردم از کندی خدمات شکایت دارن.
‫فکر می‌کردم همه‌چی تحت کنترلته.
‫مارتا، در هیچ بشقابی نقصی پیدا نمی‌کنی.
‫مشتری نباید ناراضی از رستورانم بره.
‫گوش کن.
‫خودت خوب می‌دونی امروز چی در خطره.
‫ناامیدم نکن، باشه؟
‫گوشت خشک‌شده کو؟
‫عالیه.
‫پدرو.
‫- خوبی؟ ‫- آره، فقط به هوای تازه نیاز دارم.
‫نذار ایوان تو رو اینجا ببینه. ‫اون اینجاست.
‫- اینجاست؟ ‫- آهان. بجنب.
‫لائورا، خوشحالیم که به رستوران‌مون برگشتی.
‫بهت قول یه عصر فراموش‌نشدنی رو می‌دم.
‫پیش‌غذا مثل همیشه خوشمزه بود.
‫ایوان هیچ‌وقت اشتباه نمی‌کنه، نه؟
‫وقتی همیشه کارت یه چیز باشه، ‫نبایدم اشتباه کرد.
‫اون از همه‌چی متنفره.
‫گفتی از پیش‌غذا تعریف کرده.
‫با اکراه تعریف کرد. ‫من اون پوزخند مسخره‌اش رو می‌شناسم.
‫و می‌دونی چیه؟
‫حق با اونه.
‫اون می‌خواد غافل‌گیر بشه.
‫ایوان، باید یه چیز دیگه براش درست کنی.
‫من به‌خاطر یه پوزخند، ‫فی‌البداهه غذا درست نمی‌کنم. به منو پایبندم.
‫ادامه می‌دیم.
‫شنیدین؟
‫بله سرآشپز!
‫بذار ببینم از اینم بدش میاد یا نه!
‫نه!
‫اون سگ رو بگیرید!
‫مراقب باشین!
‫آروم!
‫- آخه چطوری اومده داخل؟ ‫- بگیرش!
‫نه!
‫نباید بهش صدمه بزنی.
‫اون فقط گرسنه‌ست.
‫دخالت نکن، پسرجون.
‫کاری که بخوام رو انجام می‌دم. ‫اینجا آشپزخونه‌ی منه.
‫آشپزخونه‌ی منه.
‫ایوان، کاری به اون پسر نداشته باش.
‫ولش کن!
‫برو کوچولو. برو!
‫ایوان، محض رضای خدا ‫خون‌سردیت رو حفظ کن!
‫به کارتون برسین. لائورا منتظره.
‫آشپزخونه‌ی توئه، مگه نه؟
‫پس خودت غذا بپز.
‫ایوان...
‫ایوان.
‫اگه پات رو از اون در بذاری بیرون، ‫اخراجی!
‫ایوان!
‫بجنبین بچه‌ها!
‫مارتا، دو پرس تمپورا، دو پرس خرچنگ ‫و یه پرس سوپ می‌خوام!
‫بله سرآشپز.
‫- بله سرآشپز! ‫- زود باشین!
‫تکلیف غذای لائورا چی می‌شه؟
‫یه فکری براش می‌کنم.
‫سگ کل گوشت رو خورد.
‫نه همه‌اش رو.
‫کوشینیا؟
‫اگه قصد ایوان غافل‌گیر کردنم بوده، ‫باید بگم موفق شده.
‫می‌شه باهاش صحبت کنم؟
‫ایوان مجبور شد مدت کوتاهی بره بیرون.
‫غذات توسط کمک‌سرآشپزمون آماده شده.
‫درسته. ایوان هرگز برام ‫همچین چیزی سرو نمی‌کنه.
‫می‌شه این کمک‌سرآشپز رو ببینم؟
‫البته.
‫مشخصه خوب نبوده.
‫- قیافه‌ی مارتا... ‫- خوب بوده.
‫البته.
‫یه لحظه.
‫با تو کار داره؟
‫- لعنتی. ‫- با اون حوله‌ی کثیف نرو.
‫- برو که رفتیم. ‫- برو.
‫ایشون پدرو هستن.
‫- عصر بخیر. ‫- عصر بخیر.
‫پس تو تصمیم گرفتی که ‫توی همچین رستوران سطح بالایی...
‫کوشینیا سرو کنی؟
‫بله خانم.
‫بچه که بودم می‌دیدم مامانم ‫کوشینیا درست می‌کنه.
‫و تصمیم گرفتم دستورش رو ‫به سبک خودم،
‫ولی مدرن‌تر درست کنم.
‫جسورانه‌ست.
‫بچه‌ها...
‫از امروز...
‫کوشینیا به منومون اضافه می‌شه!
‫آفرین.
‫چی گفتم؟
‫تو پادشاه کوشینیا هستی!
‫- ممنونم. ‫- پدرو...
‫می‌خوام این رستوران رو ‫به سطح بالاتری برسونی.
‫این...
‫تموم چیزیه که همیشه می‌خواستم.
‫[منطقه‌ی ورود ممنوع]
‫سلام کوچولو.
‫من بهت مدیونم، نه؟
‫اگه تو نبودی...
‫فکر کنم تو بیشتر از من بهش نیاز داشته باشی.
‫بیا.
‫ممنونم کوچولو.
‫پدرو، چی شده پسرم؟
‫از قرار معلوم پسرت ‫سرآشپز جدید یبائه شده.
‫- ببین! ‫- وای عزیزم...
‫- سرآشپز! ‫- خیلی خوشتیپ شدی، پدرو.
‫کاروبار که راست‌وریست بشه،
‫میام بهت سر می‌زنم.
‫خیلی وقته منتظرم کارهات راست‌وریست بشن.
‫قول می‌دم.
‫باشه پسرم.
‫پدرو، خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫دوستت دارم، خداحافظ.
‫- دوستت دارم. ‫- خداحافظ.
‫- منم دوستت دارم. ‫- خداحافظ.
‫اونجا چی‌کار می‌کنی؟
‫چه خبر شده؟
‫خدای من! خیر سرم می‌خوام بخوابم!
‫محض رضای خدا ‫اون سگ رو از زیر بارون بیرون بیار!
‫هی، نه! همه‌جا رو...
‫خیس می‌کنی.
‫خسته نباشی. ‫موفق شدی، کوچولو.
‫ای بابا...
‫نکن! هی، بهم احترام بذار. ‫ناسلامتی از بارون نجاتت دادم.
‫بریم دوش بگیریم.
‫هی. کافیه! آروم باش.
‫هی.
‫خیلی بو می‌دی. واای!
‫هنوزم بو می‌دی،
‫ولی حداقل یه‎‌کم از بوی گندت کم شده.
‫تشریف ببر.
‫بیا، کوچولو.
‫این ظرف آبه.
‫ببین، اینجا جای خوابته.
‫روی این تخت فوق‌العاده راحت.
‫اینجا دستشوییته. نگاه کن.
‫دستشویی... هی!
‫اصلاً حواست هست؟
‫دیدی؟ قشنگ و مرتب.
‫می‌بینی چقدر باهات مهربونم؟
‫فهمیدی؟
‫بیا دراز بکش.
‫دراز بکش.
‫خیلی راحته.
‫چیه؟ گرسنه‌ای؟
‫باشه. یه چیزی درست می‌کنم بخوریم.
‫چه نازه.
‫بفرما.
‫هان؟
‫باشه.
‫آخ...
‫آخ. نکن، رفیق.
‫سرم درد میاد.
‫یه‌جورهایی باحالی.
‫آخ.
‫چی شده؟
‫این چه کاریه، رفیق؟
‫بی‌خیال، رفیق!
‫ببین چی‌کار کردی!
‫گند زدی به خونه زندگیم!
‫لباس سرآشپزیم. نه!
‫نه!
‫تکون نخور.
‫تو...
‫ای ناقلا!
‫اونو بده من!
‫ولش کن!
‫لباسم رو ول کن!
‫بده ببینم!
‫می‌بینی؟
‫خیلی هم بد نیست.
‫مگه نه؟
‫بریم؟
‫بیا.
‫[پناهگاه بهترین دوست]
‫آروم.
‫کامیلا، محض رضای خدا مراقب باش!
‫آروم باش، لو. چیزی نیست.
‫بهم اعتماد کن رفیق.
‫آفرین.
‫باهاشون ارتباط برقرار می‌کنه.
‫ظاهراً نه فقط با اونا، هان؟
‫- مشتری جدیدی؟ ‫- آره.
‫زیاد امیدوار نشو. ‫اون بیشتر از حیوانات خوشش میاد.
‫باهام بیا.
‫باهام میای؟
‫مشتری جدید، داری میای؟ ‫از این طرف.
‫بگو ببینم، اسم این پسر خوشتیپ چیه؟
‫پدرو.
‫- سگه رو می‌گم. ‫- آهان، اون.
‫آره.
‫خب... اسم نداره.
‫اسم نداره؟ ‫اسم نداری عزیزم؟
‫لو، عمراً باورت بشه.
‫پابلو حسابی استرس داشت، ‫ولی هیچی نشده داره با بقیه بازی می‌کنه.
‫واسه همینه که همیشه می‌گم ‫اونا فقط به عشق نیاز دارن.
‫- سلام؟ ‫- سلام.
‫من می‌شناسمت.
‫- همون بزن‌دَررو! ‫- بزن‌دَررو؟
‫نه، فقط یهو ترمز گرفتم. ‫چیز خاصی نبود.
‫تو چی خوشتیپ؟
‫تو پیش این راننده‌ی بد ‫چی‌کار می‌کنی، هان؟ بگو ببینم.
‫انگار می‌خواد پیش تو باشه.
‫آره، ولی آخه من نمی‌تونم کوچولو. ‫جا نیست.
‫توی خونه‌ات؟
‫توی زندگیم.
‫سگ‌ها توی زندگی همه جا دارن. ‫واسه همین اندازه‌هاشون متفاوته.
‫اوه، اصرار نکن. خواستن توانستنه.
‫و برات یکی رو پیدا می‌کنیم که ‫واقعاً بخواد نگهت داره.
‫باشه، خوشتیپ؟
‫ولی به نظرتون ‫خیلی طول می‌کشه تا اُخت بگیره؟
‫تو رو بگو دیگه. ‫این تویی که اونو نمی‌خوای.
‫سگ‌های ولگردی که سن‌شون بیشتره رو ‫دیرتر به سرپرستی می‌گیرن.
‫- چی شده؟ ‫- چی شده؟
‫حالت خوبه رفیق؟
‫باید بشینم.
‫- بیا. ‫- نکن رفیق.
‫ممنون.
‫بهتری؟
‫آره، میگرن دارم.
‫همیشه سرم رو لیس می‌زنه.
‫یه چیزی حس می‌کنی، مگه نه کوچولو؟
‫نکن، رفیق.
‫چی؟
‫سگ‌ها چیزهایی رو احساس می‌کنن که ‫ما حتی تصورشم نمی‌کنیم.
‫آره. من اگه جات بودم، می‌رفتم دکتر.
‫پدرو دانتاس. ۲۷ سالته، درسته؟
‫درسته.
‫خیلی‌خب پدرو، از این سردردی که گفتی ‫بهم بگو.
‫هر روز این مشکل رو دارم.
‫حدود سه هفته‌ست که...
‫درد شدیدی رو ‫سمت چپ سرم احساس می‌کنم.
‫باشه.
‫دکتر...
‫خیلی طول می‌کشه؟ ‫کارکنان رستوران منتظرمن.
‫پدرو، باید یه‌کم بیشتر منتظر بمونن.
‫چرا؟
‫می‌شه عکس رو نشونت بدم؟
‫- نشون بدم؟ ‫- باشه.
‫این توده‌ای که اینجاست رو می‌بینی؟
‫پشت گوش چپت؟
‫این عکس تومور مغزی رو نشون می‌ده.
‫سرطان.
‫سرطان...
‫بیوپسی مشخص می‌کنه که...
‫آیا گلیوما هست یا نه.
‫اگه تأیید بشه،
‫درمان سرطان رو شروع می‌کنیم.
‫احتمال درمان خیلی کمه.
‫ولی هنوز می‌شه کیفیت زندگی رو حفظ کرد.
‫پدرو؟
‫متوجهی؟
‫من...
‫[گلیومای مغزی]
‫[تومور مغزی تهاجمی...]
‫[سردرد، تشنج، حالت تهوع]
‫[درمان گلیوما]
‫[درمان قطعی ندارد]
‫پدرو؟
‫پدرو!
‫پدرو! سوخت!
‫داغه!
‫لعنتی!
‫- موضوع چیه؟ ‫- چیزی نیست، پائولا.
‫مارتا حواسش بهت هست. ‫خوبی؟
‫خوبم. برگرد سر کارت.
‫چی شد؟
‫بذار ببینم. پانسمانش می‌کنم.
‫نمی‌خواد، یه بریدگی ساده‌ست. ‫برام دستکش بیار.
‫سرآشپز.
‫همه‌چی روبه‌راهه؟
‫بله، مارتا. همه‌چی روبه‌راهه. فقط...
‫- چاقو از دستت سر خورد. ‫- بله.
‫پدرو، به نظر من حالت خوب نیست.
‫می‌خوام صددرصد حواست اینجا باشه.
‫صددرصد حواسم اینجاست، مارتا. ‫همه‌چی روبه‌راهه.
‫فقط...
‫من...
‫به‌خاطر منوی جدید ‫کل شب رو بیدار بودم و یه‌جورهایی...
‫وقتی چیزی ذهنش رو مشغول می‌کنه، ‫دو شیفت کار می‌کنه. مگه نه؟
‫واسه آماده کردن منوی جدید ‫دو هفته مهلت می‌خوام.
‫راه نداره.
‫نمی‌شه رستوران رو تعطیل کرد. ‫می‌خوام هر روز اینجا باشی.
‫پائولا از پسش برمیاد.
‫- من؟ ‫- منوی الانِ رستوران. آره.
‫آره، من توی همه‌ی بخش‌ها کار کردم، مارتا. ‫از پسش برمیام.
‫می‌خوای شگفت‌زده بشی؟
‫دو هفته؟
‫بهتره این منو ارزشش رو داشته باشه.
‫داره.
‫پائولا.
‫ممنونم.
‫سلام پسرم.
‫خوابت رو دیدم.
‫در چه حالی؟
‫از اولین روزت به‌عنوان سرآشپز بهم بگو.
‫[مامان، باید...]
‫[مامان، باید یه چیزی بهت بگم]
‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫سرطان دارم.
‫و خیلی سخته اینو توی دلم نگه دارم.
‫ولی خودت اینو می‎‌دونستی، نه؟
‫سعی داشتی با لیس زدن سرم ‫بهم هشدار بدی.
‫ممنونم کوچولو.
‫بیا. به خونه‌ات خوش اومدی.
‫ببین کوچولو.
‫حالا که قراره اینجا زندگی کنی،
‫باید یه سری قوانین بذاریم، باشه؟
‫اول اینکه باید بیرون کارخرابی کنی.
‫اون تخت توئه. ‫و چیزمیزهام رو داغون نکن.
‫۲۰۰ رئال خرج اسباب‌بازی‌هات شده.
‫و دیگه خبری از غذای آدم‌ها نیست. باشه؟
‫باید غذای سگ بخوری.
‫آره. اون‌جوری منو نگاه نکن.
‫غذای سگ، حله؟
‫می‌دونم این چیزها برات جدیده.
‫واسه منم تازگی داره.
‫ولی الان دیگه توی این قضیه با هم هستیم.
‫من و تو.
‫اوه پسر.
‫هی.
‫آروم باش. همینه.
‫قراره حسابی بوی خوب بدی.
‫حتی می‌ذارم توی تخت من بخوابی.
‫اسمت رو چی بذارم؟
‫ثور.
‫نه، ثور نه. ‫واسه اینکه ثور باشی زیادی لاغری.
‫از اون سگ‌هایی هستی که ‫اسم آدم‌ها رو دارن؟
‫مثلِ... ایوان.
‫افتضاحه. منم بدم میاد.
‫اسم یه سگ کاراملی رو چی بذارم؟
‫هی! منو نکِش!
‫آروم باش، پسر! آروم باش. ‫هی، یادت باشه که باید پیش هم بمونیم.
‫هان؟ بشین.
‫بشین. خوبه.
‫دیدی؟ بهتر شد.
‫پسر خوب.
‫خیلی بهتر شد.
‫کاراملو!
‫[پروردگار چوپان من است، محتاج چیزی نخواهم بود]
‫♪ زندگی و وضعیتم رو دگرگون کن... ♪
‫♪ خیلی وقته که روشنایی روز رو ندیدم ♪
‫♪ می‌خوان شادیم رو دفن کنن ♪
‫♪ می‌خوان رؤیاهام رو نابود کنن... ♪
‫♪ لازاروس صداش رو شنید ♪
‫♪ وقتی اون سنگ کنار زده شد ♪
‫♪ پس از چهار روز، او زنده شد... ♪
‫پدرو! تا حالا ندیده بودم بیای اینجا.
‫سلام، خانم زلیا. داشتم رد می‌شدم.
‫و این موسیقی...
‫منو کشوند اینجا.
‫♪ من واقعاً به یه معجزه نیاز دارم ♪
‫♪ سنگِ منو کنار بزن ♪
‫♪ رؤیاهام رو زنده کن ♪
‫♪ زندگیم رو دگرگون کن ♪
‫♪ منو خودِ معجزه کن ♪
‫♪ بهم دست یاری بده ♪
‫بفرمایین خانم زلیا، اینم از کلید.
‫غذاش اونجاست، قلاده‌ش هم اونجاست.
‫و اسباب‌بازی‌هاش هم که همه‌جا پخش‌وپلاست.
‫نگران نباش. با خیال راحت برو عزیزم.
‫می‌برمش پیاده‌روی که ‫بیرون خراب‌کاری کنه، خب؟
‫سگ‌ها نعمتی از طرف خدا هستن.
‫- خدا رو شکر. ‫- خدا رو شکر.
‫هی رفیق.
‫از امروز درمانم رو شروع می‌کنم.
‫کمکم می‌کنی؟
‫خانم زلیا رو اذیت نکن.
‫- خداحافظ. ‫- خدا به همراهت!
‫پسر خوبی باش.
‫[شیمی‌درمانی]
‫پدرو دانتاس؟
‫[پذیرش شیمی‌درمانی]
‫لطفاً باهام بیاین.
‫سلام.
‫هی.
‫حالا آسمون که به زمین نیومده.
‫چی؟
‫مگه تومور سلول زایا نداری؟
‫توی سن ما رایجه.
‫نه.
‫هوف!
‫پس از این نظر شانس آوردی.
‫تو چی؟
‫من زیاد شانس نیاوردم.
‫ولی اشکال نداره، می‌گذرونیم دیگه.
‫خوشبختم.
‫لئو هستم.
‫پدرو.
‫گلیومای مغزی.
‫ببین پدرو.
‫تا جایی که یادمه ‫همیشه به اینجا رفت‌وآمد داشتم.
‫دکترها میان داخل، در مورد اعداد و ارقام...
‫و احتمالات و درصد زنده موندن ‫و از این چیزها حرف می‌زنن.
‫ولی من کسایی رو دیدم که فقط پنج درصد ‫شانس زنده موندن داشتن و از اینجا بیرون رفتن و...
‫و اونایی که نودوپنج درصد شانس زنده موندن داشتن، ‫سر از زیرزمین درآوردن.
‫- منظورم قبرستونه... ‫- فهمیدم.
‫ولی اون چیزی که ‫واقعاً مهمه درست همین‌جاست.
‫ذهنیت مثبت.
‫خیلی هم عالی.
‫مشاور گیرم اومده.
‫- عالیه. ‫- جدی می‌گم.
‫بهش فکر کن. می‌تونست بدتر باشه.
‫نه، بدتر از این نمی‌شد.
‫تازه آرزوم برآورده شده بود.
‫بعد ضدحال خوردم.
‫آره، درک می‌کنم.
‫و بعد با خودت گفتی: ‫«چرا من؟» مگه نه؟
‫این اولین چیزیه که به ذهن‌مون خطور می‌کنه.
‫«چرا من؟»
‫ولی چرا تو نه؟
‫صرفاً به‌خاطر اینکه سرطان داریم ‫خاص نیستیم.
‫متفاوت هم نیستیم.
‫زندگی همینه.
‫[مامان]
‫هنوز بهش نگفتی؟
‫اِی داد...
‫به هیچ‌کس نگفتی، هان؟
‫ببین.
‫اینو بگیر.
‫بگیرش.
‫فلیپ بوکه. ‫سریع ورق بزن که ببینی.
‫[سلول‌هام در امانن]
‫خفنه.
‫نه، بهت هدیه دادم.
‫ممنونم.
‫خواهش می‌کنم رفیق.
‫سلام کوچولو.
‫خانم زلیا کجاست؟
‫همین‌جام.
‫چی شده؟
‫چیزی که شده اینه که ‫این سگ یه پا اهریمنه!
‫با سر افتادم توی باغچه.
‫اگه الیاس از نونوایی نجاتم نداده بود،
‫هنوزم اونجا بودم.
‫کل غذاش رو ریخت روی زمین. ‫ببین.
‫لب به غذاش نزد.
‫البته فقط لب به غذاش نزد.
‫ببین چه بلایی سر انجیلم آورده.
‫هان؟
‫شرمنده پدرو،
‫ولی من دیگه عمراً ‫از این حیوون مراقبت نمی‌کنم.
‫ببخشید.
‫واقعا متأسفم، خانم زلیا. آخه...
‫خداحافظ!
‫رفیق، مگه قرار نبود کمک کنی؟
‫من تنهایی از پسش برنمیام.
‫مایارا و مارایسا.
‫خجالت سرتون نمی‌شه؟
‫پوزه‌تون نمی‌سوزه؟
‫این چه کار مسخره‌ایه؟
‫همیشه با پابلو دعوا راه می‌ندازین. ‫چرا؟
‫«اوه، اون یه بیت‌بوله ‫ولی با صدای بم واق‌واق می‎‌کنه.»
‫چه مسخره! این کار قلدریه.
‫نباید این کار رو کنین.
‫چی... من بحث نمی‌کنم.
‫کافیه. بحث نمی‌کنم. ‫حق ندارین این کار رو کنین.
‫- ای بابا! ‫- البته، آقای امیلیو.
‫متوجهم.
‫این ماه هزینه‌های غیرمنتظره‌ای داشتیم، ‫ولی پول‌تون رو می‌دیم.
‫بله، آقای امیلیو. ‫پول‌تون رو می‌دیم.
‫پول هر چهار ماه رو پرداخت می‌کنیم.
‫من...
‫مردیکه‌ی...
‫هی! بچه‌ها.
‫...شپشو.
‫داره ازمون شکایت می‌کنه، لو.
‫امکان نداره. مردیکه‌ی... شپشو.
‫فکر کرده می‌تونه منو بترسونه.
‫هیچ وکیلی نمی‌تونه در اینجا رو تخته کنه.
‫هی! هیچی بسته نمی‌شه. ‫هیچ‌کس اینجا رو نمی‌بنده.
‫داریم پنجره‌ی خاله رو می‌بندیم.
‫بسته.
‫باز.
‫دختر، دفعه‌ی اول‌مون نیست. ‫یه راه‌حلی پیدا می‌کنیم.
‫عالی شد. فقط همینم کم بود.
‫باز داری اون سگ رو ول می‌کنی؟ ‫لو، زنگ بزن پلیس.
‫- تلفن کجاست؟ ‫- نه!
‫فقط خواستم واسه مدرسه ثبت‌نامش کنم.
‫سلام به آقای راه‌حل!
‫چندین طرح براتون داریم.
‫طرح نقره‌ای زیادی ساده‌ست. ‫طرح طلایی هم ارزش چندانی نداره.
‫طرح الماس فوق‌العاده همه‌چی رو شامل می‌شه: ‫حمام، اصلاح، آموزش.
‫پرداخت با کارت اعتباری یا حواله؟
‫کارت اعتباری.
‫قسطی هم قبول می‌کنیم.
‫سلام به همگی. ‫این کاراملوئه، دانش‌آموز جدیدمون.
‫اونو یادتونه؟ آره؟
‫مایارا و مارایسا. ‫شیطنت موقوف، فهمیدین؟
‫از هم جداتون می‌کنم ها. ‫ببینین سیمونه تنهاست.
‫شیطنت موقوف، باشه؟
‫کاراملو شانس آورد که پیدات کرد.
‫سگ‌های ولگردی مثل اون ‫بیشتر از سه سال عمر نمی‌کنن.
‫آره.
‫فکر کنم این منم که شانس آوردم.
‫بشین.
‫اینو ببین.
‫[کوشینیا، جابوتیکابا، بادام هندی]
‫بشین.
‫خدای من!
‫وااای!
‫بچه‌ها... اِی وای.
‫آفرین!
‫باید قیافه‌ات رو این‌جوری کنی.
‫سلام!
‫کارنامه‌ی کاراملو رو ‫توی ظرف ناهارش گذاشتم.
‫فردا می‌بینمت دیگه؟
‫کاراملو رو می‌گم. ‫فردا کاراملو رو می‌بینم دیگه؟
‫[کارنامۀ کاراملو]
‫«انضباط: ۱»
‫انتظارش رو داشتیم.
‫«میزان مشارکت: ۷.»
‫تبریک می‌گم کوچولو. ‫داری باهاشون جور می‌شی.
‫«غذا خوردن: ۰.»
‫چرا غذا نمی‌خوری؟
‫ببین، خوشمزه‌ست. ‫خوشمزه‌ست، می‌بینی؟
‫خوشمزه نیست.
‫الان یه چیزی درست می‎کنم.
‫آن‌ها بیش از ۴۰۰ سال است که ‫ساکن زمین هستند...
‫یه چیزیش کمه.
‫...خیلی قبل‌تر از دایناسورها.
‫دوستش داری؟
‫معلومه. تو دستپخت منو دوست داری.
کوسه‌ها..‏.‏
با حس‌های قوی که تشخیص می‌دن..‏.‏
چه خبره؟
‏‏میدان‌های الکتریکی‏،‏ و حتی یک قطره خون‏ رو از کیلومترها دورتر..‏.‏
کوسه دوست داری؟
من یه سگ عجیب رو به سرپرستی گرفتم‏.‏
بیشتر از 500 گونه وجود داره‏،‏
از شکارچی‌های سریع مثل کوسه ببری‏،‏
تا غول‌های آروم..‏.‏
مامان‌بزرگت کنار ساحل زندگی می‌کنه‏،‏ می‌دونستی؟
گفتنش بهش سخت می‌شه‏.‏
خیلی سخت‏.‏
کاراملو‏!‏
بسه‏.‏
خیلی پر انرژیه‏،‏ هان؟
از کی تا حالا تو برای سگ وقت داری؟
همین چند روز پیش می‌گفتی‏:‏ ‏‫"اوه‏،‏ مامان‏،‏
من برای هیچی وقت ندارم‏.‏‏‫"
چی عوض شده؟ هان؟
اوه‏،‏ نه..‏.‏
چه خبره‏،‏ پسرم؟
من سرطان دارم‏.‏
چه خبره‏،‏ پسرم؟
کار‏.‏
کار سخت بوده‏.‏
منوی جدید داره میاد‏،‏ و من باید..‏.‏
کمک لازم دارم‏،‏ چون نمی‌تونم موکِکا رو درست در بیارم‏.‏
اومدی اینجا که از متخصص کمک بخوای‏،‏ هان؟ بیا بریم‏.‏
تو قراره برای من آشپزی کنی‏.‏
ببین خوب شده یا نه‏.‏
چشم‏،‏ سرآشپز‏!‏
بی‌خیال‏،‏ مامان‏،‏ بهش غذا نده‏.‏
‏-‏ خوشمزه‌ست‏،‏ هان؟ ‏-‏ آره‏.‏
ولی برنج یه کم شور بود‏.‏
‏-‏ جدی؟ ‏-‏ آره‏.‏
من متوجه نشدم‏.‏
‏-‏ من ظرف‌ها رو می‌شورم‏.‏ ‏-‏ نه‏،‏ عزیزم‏.‏
بذار من ظرف‌ها رو بشورم‏‏،‏ به خدا‏.‏‏.‏‏.‏
یه کم از آشپزخونه برو بیرون‏.‏
امروز یه روز قشنگه‏،‏ پسرم‏.‏
کاراملو رو ببر کنار ساحل قدم بزنید‏.‏
کاراملو‏.‏
بریم ساحل؟
پس من رفتم‏.‏
‏-‏ باشه‏،‏ عزیزم‏.‏ ‏-‏ باشه؟
‏-‏ خداحافظ‏.‏ دوستت دارم‏.‏ ‏-‏ خداحافظ‏،‏ عزیزم‏.‏ دوستت دارم‏.‏
بالاخره بهش می‌گم‏،‏ رفیق‏.‏
فقط اینکه مامانم‏،‏ اون..‏.‏
اون آدم شادیه‏.‏
نمی‌خوام این رو خراب کنم‏.‏
بیا،‏ کاراملو‏!‏
شناور دلفین رو ببین‏!‏ کوسه!‏
شناور تمساح‏!‏
کاراملو‏!‏ بس کن‏،‏ رفیق‏!‏
کاراملو‏!‏
کاراملو‏!‏ وایسا‏،‏ رفیق‏!‏ نه‏!‏
نه‏!‏
ولش کن‏!‏ ول کن‏!‏
آسون نیست‏،‏ کوینیو‏.‏
‏-‏ کامیلا‏،‏ کامیلا!‏ ‏-‏ چیه؟
ببین کی داره میاد‏.‏
‏-‏ خب که چی؟ ‏-‏ خب که چی‏،‏ چی؟
‏-‏ خوب به نظر میام؟ ‏-‏ عالی به نظر میای‏.‏
بچه‌ها..‏.‏
من کاراملو رو کنار دریا گم کردم‏.‏
‏-‏ چی؟ ‏-‏ دوباره بگو‏،‏ پدرو؟
ولی به جاش یه حیوون خونگی دیگه آوردم‏.‏
نگاهش کن‏!‏ هی‏،‏ کوسه‏!‏
نگاهش کن‏.‏
فکر می‌کنه سگ‌کوسه‌ست‏.‏
شگفت‌انگیزه‏.‏ دنیا می‌تونه تموم بشه‏،‏ ولی این‌ها دارن حال می‌کنن‏.‏
ما خیلی نگران همه چیز هستیم‏،‏ احساسمون رو قایم می‌کنیم‏.‏
میای بریم بیرون شام؟
‏-‏ چی؟ ‏-‏ آره‏.‏
توی رستورانم‏.‏ منظورم جاییه که به عنوان سرآشپز کار می‌کنم‏.‏
‏-‏ بذار از اول بگم‏.‏ ‏-‏ باشه‏.‏
امروز داریم منوی جدید رو تست می‌کنیم‏.‏ خیلی دوست داشتم اگه‏.‏‏.‏‏.‏
من پایه‌ام‏!‏
‏-‏ البته‏.‏ ‏-‏ آها‏.‏
شما دو تا مهمون‌های افتخاری من هستین‏.‏
‏-‏ وای‏،‏ چه باحال‏.‏ ‏-‏ آه..‏.‏
پدرو‏،‏ نمی‌دونم بتونم بیام یا نه‏.‏
باید به سگ‌ها سر بزنم‏،‏ برنامه‌ام رو چک کنم‏.‏‏.‏‏.‏
بی‌خیال برنامه‏!‏ تو آزادی‏.‏
عالیه‏.‏ پس‏،‏ ژهوا می‌تونه مراقب سگ‌ها باشه‏،‏
کاراملو پیش دوست‌هاش می‌مونه‏،‏ و کامیلا..‏.‏
آه..‏.‏ ما واقعاً به یه شب بیرون رفتن نیاز داریم‏.‏
عالیه‏.‏
خیلی دوست دارم اگه بیای‏.‏
ممنونم‏.‏
‏-‏ اگه شما دو تا بیاید‏.‏ ‏-‏ اوه‏،‏ عالیه‏!‏
یه لحظه‏.‏ کاراملو‏!‏
‏-‏ وای.‏ ‏-‏ کاراملو‏،‏ بیا پایین‏.‏
‏-‏ تو چی کار کردی؟ ‏-‏ مگه چیه؟
دارم خودم رو برات فدا می‌کنم‏!‏
‏-‏ فدا کردن؟ ‏-‏ همه غذای مجانی دوست دارن‏.‏
‏-‏ این‌قدر بی‌شرم نباش‏!‏ ‏-‏ غذای مجانیه‏!‏
دوست نداری‏،‏ زِزه؟ زِزه؟
‏-‏ تو دیوونه‌ای‏!‏ ‏-‏ غذای مجانی دوست داری؟
میز چهار‏.‏
دو تا کوشینیا‏،‏ یه فیجوآدا‏،‏ و دو تا موکِکا می‌خوام‏.‏
چشم‏،‏ سرآشپز‏!‏
پدرو‏،‏ مردم همین الانشم دارن از پیش‌غذاها تعریف می‌کنن‏.‏
عالیه‏.‏ همه اومدن؟
مردم همین‌طور دارن میان‏.‏ من روت حساب می‌کنم‏،‏ باشه؟
حواسم هست‏.‏
من برمی‌گردم‏.‏
هی‏.‏
دختری که گفتی اومد.‏
خدای من‏.‏
ببخشید‏،‏ خانم‌ها‏.‏ می‌تونم بهتون یه لیوان از نوشیدنی مخصوص اینجا تعارف کنم؟
‏-‏ من همون آب رو می‌خورم‏.‏ ‏-‏ بله‏.‏
‏-‏ این یه نوشیدنی بیو دینامیکه‏.‏ ‏-‏ بیو‏ چی؟
دینامیک‏.‏
با منوی ما خوب جور در میاد‏.‏
‏-‏ خدای من..‏.‏ ‏-‏ من که خوشم میاد‏.‏
وای‏،‏ اون فوق‌العاده‌ست‏،‏ رفیق‏.‏
جذابه‏.‏ کاریزما داره‏،‏ نه؟
یه زن مثل اون چی توی تو دیده؟
چطور به نظر میام؟
‏-‏ بدک نیستی،‏ رفیق‏.‏ ‏-‏ این یعنی چی؟
فکر کنم خوشش بیاد.‏ ولی من بودم اون ابرو پیوسته رو درست می‌کردم‏.‏
‏-‏ دفعه بعد‏،‏ به نصیحتم گوش کن‏.‏ ‏-‏ من دارم می‌رم‏.‏
برو‏!‏
زیادی نخور تو رو خدا‏.‏‏.‏‏.‏
بده من بگیرمش‏.‏
ببخشید‏.‏
سلام‏.‏
‏-‏ وای‏،‏ چه خوشمزه‌ست‏.‏ ‏-‏ دوباره بگو؟
غذا‏.‏
‏-‏ من رو ترسوندی‏.‏ ‏-‏ این..‏.‏
حیفه که سرآشپز نمی‌تونه به ما ملحق بشه‏.‏
آره‏.‏
ولی من ملحق می‌شم‏.‏
از توی آشپزخونه‏.‏ امروز‏،‏ من همه چیز رو برای تو می‌پزم‏.‏
‏-‏ برای شما دو تا‏.‏ ‏-‏ اوه‏،‏ چه جالب‏.‏
ممنون‏،‏ پدرو‏.‏
باید برگردم آشپزخونه‏،‏ رسماً آتیش گرفته‏.‏
باشه‏.‏ همه چیز خوشمزه‌ست‏،‏ پدرو‏.‏ آروم باش‏.‏
‏-‏ بهترینش هنوز مونده‏.‏ ببخشید‏.‏ ‏-‏ مطمئنم‏.‏
خب‏،‏ دعوتش می‌کنی بیاد خونه‌ات؟
خیلی جلف به نظر نمیام؟
من بودم دعوتش می‌کردم‏.‏
آره‏،‏ ولی تو جلفی‏،‏ پائولا‏.‏
‏-‏ حرفت حسابه‏.‏ ‏-‏ داغه‏.‏
سرآشپز‏،‏ لطفاً‏.‏
نمک می‌خواد‏.‏
ببرش‏.‏
چشم‏،‏ سرآشپز‏.‏
همه چیز مرتبه؟
این چیه؟
هی‏،‏ پدرو‏.‏
‏-‏ بله؟ ‏-‏ روی پیشخوان مو هست‏.‏
یه دستمال سر برام بیار‏.‏
ممنون‏.‏
کارمون رو شروع کنیم‏.‏ زود باش‏.‏
میز هفت‏،‏ برای خانم جوان‏.‏
پدرو‏.‏
مشتری گفت شوره‏.‏
‏-‏ شور؟ ‏-‏ شور‏.‏
همین الان چشیدمش‏.‏ غیرممکنه‏.‏
پائولا‏.‏
بده؟
نه‏،‏ فقط..‏.‏
دروغ نگو‏،‏ پائولا‏.‏
نمیشه خوردش‏.‏
‏-‏ خیلی شور نیست‏.‏ ‏-‏ معلومه که هست‏.‏
خیلی شوره‏.‏
نگران نباش‏.‏ می‌تونیم درستش کنیم‏.‏
اون رو بده به من‏.‏ می‌تونیم درستش کنیم‏.‏
نگران نباش‏.‏
پدرو‏.‏
پدرو؟
پدرو‏،‏ خوبی؟
پدرو‏.‏
سرآشپز‏.‏
سلام‏.‏
خب؟
فکر کنم زیادی مضطرب شدم‏.‏
با منوی جدید‏،‏ می‌دونی؟ و..‏.‏
من در مورد سرطان می‌دونم‏.‏
ولی..‏.‏
مجبور شدم بهشون بگم زنتم تا بتونم اینجا پیشت باشم‏.‏
دکتر بهت چی گفت؟
اون گفت درمانم جواب نداده‏.‏
که تومور بزرگ‌تر شده‏.‏
و تا یه هفته دیگه مغزم رو عمل می‌کنن‏.‏
[پناهگاه بهترین دوست] [تاکسی سگ‌ها]
پدرو..‏.‏
می‌دونم شنیدن اینکه همه چیز درست می‌شه مزخرفه‏.‏‏.‏‏.‏
کامیلا‏،‏ نگو‏.‏
برای من درمانی وجود نداره‏.‏
هفته دیگه‏،‏ اون‌ها سرم رو باز می‌کنن‏.‏
و اگه نمیرم..‏.‏
اگه نمیرم‏،‏ ممکنه تمام عمرم رو روی تخت بگذرونم‏.‏
باید تنها باشم‏.‏
ممنون‏،‏ واقعاً‏.‏ برای همه چیز‏.‏
متاسفم‏.‏
می‌خوای بازی کنیم‏،‏ رفیق؟
ببخشید اگه ترسوندمت‏،‏ باشه؟
آخ‏،‏ رفیق‏.‏
پدرو‏،‏ همه‌اش زنگ می‌زنم‏،‏ ولی جواب نمی‌دی‏.‏
مارتا یه پسر دیگه رو استخدام کرده‏،‏ ولی هیچ‌کس ازش خوشش نمیاد‏.‏
همه امیدوارن که برگردی‏.‏
چه خبره‏،‏ رفیق؟ جوابم رو بده‏،‏ لطفاً‏.‏
نگرانم‏.‏
پدرو‏.‏
داداش‏،‏ دیوونه‌ای؟ شیمی‌درمانی رو بدون خبر پیچوندی؟
چته تو؟
خب؟
چطوری؟
جراحی چی؟ کی هست؟
روی سرنوشت حساب نکن] [روی خودت حساب کن
تو از کجا می‌دونی؟
سخته که ندونم‏،‏ مرد‏.‏ شایعه سریع می‌پیچه‏.‏
هفت روز دیگه‏.‏
شیش روز‏،‏ درسته؟ چون دیروز که دیگه گذشته‏.‏
فکر کردم اومدی بهم روحیه بدی‏.‏
تو شیش روز وقت داری‏.‏
شیش روز‏.‏
تا اون موقع‏،‏ کل زندگیت باقی مونده‏.‏
و نگاه کن‏.‏
هنوز وقت هست که اثرت رو به جا بذاری‏.‏
آره‏،‏ خوشتیپ‏.‏
بهتره به همون آشپزی بچسبی‏،‏ هان؟
‏-‏ دیگه اون کار رو هم نمی‌تونم بکنم‏.‏ ‏-‏ نه‏،‏ بس کن‏،‏ مرد‏.‏
اون ذهنیت مثبتت کجاست؟
وقتی حس چشاییت برگشت‏،‏ برام آشپزی می‌کنی‏،‏ باشه؟
باشه‏.‏
چیز خاصی می‌خوای؟
نمی‌دونم‏.‏ به اون کوفته‌های ماهی فکر کردم‏،‏ می‌دونی؟
‏-‏ ای بابا‏.‏ ‏-‏ خاویاره‏،‏ درسته؟
بی‌خیال اون‌ها شو‏،‏ مرد‏.‏
عاشقشون هستی‏.‏
ولی هی‏،‏ اوضاع با اون دختره چطوره؟
نمی‌خوام وارد اون بحث بشم‏.‏
همیشه این‌قدر ترسوئه‏،‏ کاراملو؟
چرا باید اون رو دنبال کنم؟
مرد‏،‏ تو داری برای آینده‌ای که هنوز نیومده استرس می‌کشی‏.‏
چیزی که مهمه اینه که تو همین الان زنده‌ای‏.‏
ببین‏.‏ بگیر.‏
[نذار توپ از حرکت بیفته]
نذار توپ از حرکت بیفته‏.‏
آره‏،‏ مال تو واقعاً افتضاحه‏.‏
معلومه که هست‏.‏
ممنون‏،‏ رفیق‏.‏
یک ماه؟
نه‏،‏ وایسا‏.‏
یک ماه برای پرداخت بدهی؟
غیرممکنه‏.‏
‏-‏ ما به یه نقشه دوم نیاز داریم‏.‏ آره.‏ ‏-‏ چه نقشه دومی‏،‏ کامیلا؟
ما روی نقشه آخریم‏.‏ تموم شده‏.‏
کارمون تمومه‏.‏
کوینیو‏.‏
دیگه بهت دروغ نمی‌گم‏.‏
کار ما تمومه‏،‏ باشه؟
وسایلمون رو جمع می‌کنم‏،‏ کیفت رو‏.‏‏.‏‏.‏
به من نگاه کن‏.‏ هیچ‌کس هیچ کیفی رو جمع نمی‌کنه‏.‏
ما پول رو جور می‌کنیم‏.‏
چطوری؟ ما دیگه حتی نمی‌تونیم وام بانکی بگیریم‏.‏
نمی‌دونم‏،‏ لو‏،‏ ولی یه کاریش می‌کنیم‏.‏
سلام‏،‏ پدرو‏.‏
همه چیز خوبه؟
‏-‏ همه چیز..‏.‏ ‏-‏ خوبه‏.‏
همه چیز خوبه‏،‏ آره‏.‏ تو چطوری؟
من خوبم‏.‏
راستش‏،‏ من..‏.‏
می‌خوام بابت دیشب‏.‏‏.‏‏.‏
عذرخواهی کنم‏.‏
دو تا کمه‏،‏ سه تا زیاده‏.‏
ما مزاحمیم‏،‏ کوینیو‏.‏ بیا.‏ بیا بریم‏.‏
بریم وسایلمون رو جمع کنیم‏،‏ باشه؟
میای بریم یه قدمی بزنیم؟
وای‏.‏
تو نگهش می‌داری‏،‏ درسته؟ اگه اوضاع بد پیش بره‏.‏
پدرو‏،‏ همه چیز درست می‌شه‏.‏
تو نگهش می‌داری‏،‏ درسته؟
معلومه که می‌تونم نگهش دارم‏.‏
نگهش می‌دارم‏.‏ حتی اگه پناهگاه..‏.‏
پناهگاه چی؟
کامیلا‏.‏
فقط به خاطر اینکه من سرطان دارم‏.‏‏.‏‏.‏
دلیل نمی‌شه که نتونی مشکلاتت رو بهم بگی‏.‏
می‌دونم‏،‏ پدرو‏.‏
پس‏،‏ لطفاً‏.‏
یه اخطاریه گرفتم‏،‏
و..‏.‏
و اگه همه بدهی‌ها رو پرداخت نکنم‏،‏ مجبورم اونجا رو تخلیه کنم‏.‏
ولی نگران نباش‏،‏ یه کاریش می‌کنم‏.‏
یه کاریش می‌کنیم‏.‏
با هم‏.‏
وای‏!‏
[آرایشگاه حیوانات]
آره‏.‏
راستش‏،‏ یه جورایی بامزه شدی‏.‏
ممنونم‏.‏
نمی‌دونم خوشمزه می‌شه یا نه‏.‏ ولی باید غذا بخوریم‏،‏ درسته؟
چی شده؟
خرابه‏.‏
از کجا فهمیدی؟
بیا اینجا‏.‏
آفرین‏.‏
املت‏،‏ قارچ تفت داده شده‏،‏ و کانفیت گوجه گیلاسی‏.‏
وای‏،‏ خیلی خوشمزه‌ست‏.‏
خوبه؟
‏-‏ خیلی خوبه‏.‏ ‏-‏ آره؟
کاراملو کمکم کرد‏.‏
ممنون‏،‏ کاراملو‏.‏
و یه نسخه هم برای اون درست کردم‏.‏ مخصوص سگ‌ها‏.‏
دیدی‏،‏ کاراملو؟ پدرو‏،‏ سرآشپز سگ‌ها‏.‏
راستی‏،‏ من یه ایده دارم‏.‏
ولی هنوز نمی‌تونم بهت بگم‏.‏
اول‏،‏ باید به یه چیز مهم رسیدگی کنم‏.‏
پدرو‏.‏
من..‏.‏
بهترین آغوش مادرانه..‏.‏
اینه‏.‏
پوشیده از شکر و سرخ شده توی روغن داغ‏.‏
حتی بدون حس چشاییم،‏ دقیقاً می‌دونم چه مزه‌ایه‏.‏
غذا یعنی مراقبت‏.‏
ما آشپزی می‌کنیم تا..‏.‏ عشق رو تقسیم کنیم‏.‏
مادربزرگم این رو به مامانم یاد داد‏.‏
مامانم به من یاد داد..‏.‏
و تو به من یاد دادی‏.‏
و تو به بچه‌هات یاد می‌دی‏.‏
من می‌خوام این خونه شلوغ باشه‏.‏
بوی سرخ‌کردنی و دارچین بده‏.‏
تو برای بچه‌هات خیلی آشپزی می‌کنی‏.‏
برای همه چیز ممنونم‏،‏ مامان‏.‏
آغوشت بهترینه توی دنیا‏.‏
مطمئنی واقعاً می‌خوای این آشغال رو برداری؟
اون‌قدرها هم بد نیست‏.‏
[کوشینیای نِیده]
باید خیلی بهتر بشه تا فقط بد باشه‏.‏
چطور اینجا آشپزی کنیم بدون اینکه کزاز بگیریم؟
‏-‏ اغراق نکن‏.‏ ‏-‏ باشه‏،‏ پس..‏.‏
این آشغال اون چیزیه که می‌خوای باهاش تأثیرگذار بشی؟
آره‏.‏
خب پس چی؟
پیشنهادی داری‏،‏ یا می‌تونم انتخاب کنم؟
غافلگیرم کن‏.‏
خودت خواستی‏.‏
کوفته نه‏.‏
الان حالم رو گرفتی‏.‏
کوفته؟
نپرس‏.‏
بزن بریم سر کار‏.‏ کلی کار داریم‏.‏
♪ اوه‏،‏ این کاراملوئه‏!‏ ♪
♪ اوه‏،‏ اوه‏،‏ اوه‏،‏ ♪ ♪ اوه این کاراملوئه‏!‏ ♪
♪ کاراملو یه دوسته ♪ ♪ اون خطری نیست ♪
♪ دنبال موتورسوارهایی می‌دوه ♪ ♪ که سر و صدای بلند می‌کنن ♪
♪ برزیلی بهش می‌گی دورگه؟ ♪
♪ به کاراملو احترام بذار اون ♪ ♪ بخشی از ریشه‌های ماست ♪
♪ می‌پره و دمش رو تکون می‌ده ♪ ♪ چه سگ باحالی ♪
♪ می‌پره و دمش رو تکون می‌ده ♪ ♪ کاراملو‏،‏ تو شیطونی ♪
♪ می‌پره و دمش رو تکون می‌ده ♪ ♪ چه سگ باحالی ♪
♪ می‌پره و دمش رو تکون می‌ده ♪ ♪ کاراملو‏،‏ تو شیطونی ♪
[منوی حیوانات خانگی] [کوشینیای سگ ‏-‏ میت‌بارک]
این خیلی..‏.‏ این یکی مال منه‏.‏
این یکی مال منه‏.‏
نمی‌تونید از دستش بدید‏.‏
ما کوشینیا برای آدم‌ها داریم‏.‏
ما سگ‌شینیا برای سگ‌ها داریم‏.‏
حیوون خونگی‌تون رو بیارید و به نجات پناهگاه بهترین دوست کمک کنید‏.‏
جراحیت چی؟
تا اون موقع کلی وقت هست‏.‏ بریم کوشینیا درست کنیم؟
این یه عالمه کوشینیا می‌شه‏،‏ هان؟ بدهی خیلی زیاده‏.‏
‏-‏ قشنگه‏.‏ ‏-‏ آره؟
خیلی قشنگه‏.‏ شگفت‌انگیزه‏.‏
رفیق‏،‏ غذای افتضاح بیمارستان رو بی‌خیال شو‏.‏
برات یه چیز مخصوص درست کردم‏.‏
زود میام اونجا‏.‏
بزن بریم‏،‏ کاراملو‏.‏ اول تو رو می‌ذارم مهدکودک‏.‏
بیا‏.‏
هی‏.‏
هی‏،‏ ساندرو‏.‏
لئو کجاست؟
پدرو‏،‏ می‌تونیم صحبت کنیم؟
با من بیا‏.‏
لئو آمبولی ریه کرد‏.‏
دیشب اومد بیمارستان‏،‏
ولی‏،‏ متاسفانه‏،‏ دووم نیاورد‏.‏
اون حالش خوب بود‏.‏
پدرو‏،‏
چند سالی بود که سرطانش به شیمی‌درمانی جواب نمی‌داد‏.‏
ولی همون‌طور که خودش می‌گفت‏،‏ هنوزم می‌تونست کارش رو انجام بده‏.‏
‏-‏ آب می‌خوای؟ ‏-‏ اون دوستم بود‏.‏
اون می‌خواست این مال تو باشه‏.‏
لئو واقعاً دوستت داشت‏،‏ پدرو‏.‏
‏‫"‏اگه داری این رو می‌خونی‏،‏
یعنی وقت نکردم مهم‌ترین چیز رو‏ بگم‏.‏‏‫"
‏‫"‏داداش‏،‏ قضیه این نیست که اثرت رو روی دنیا به جا بذاری‏.‏‏‫"
‏‫"‏قضیه تاثیر گذاشتن روی آدم‌هاست‏.‏‏‫"
‏‫"‏دوستت دارم‏،‏ خوشتیپ‏.‏‏‫"
[کوفته‌های نورانی]
من پدرو هستم‏.‏
گلیومای مغزی‏.‏
وقتی من اومدم اینجا‏،‏ منم ترسیده بودم‏.‏
ولی یه دوست بهم یاد داد که چیزی که..‏.‏
بیشترین اهمیت رو داره اینه که چطور باهاش کنار بیایم‏.‏
می‌دونی؟
یه ذهنیت مثبت‏.‏
سرطان سلول زایا داری؟
لنفوم‏.‏
پس سرحال می‌مونی‏.‏
[لئو]
[پدرو‏،‏ کاراملو‏،‏ لئو]
نمی‌دونم آینده چی پیش میاد‏.‏
نمی‌دونم این جواب می‌ده یا نه‏.‏
ولی همون‌طور که لئو بهم یاد داد‏،‏ همه چیز به زمان حال مربوط می‌شه‏.‏
و الان مطمئنم‏.‏‏.‏‏.‏
همه تمام تلاششون رو می‌کنن تا این رویداد موفقیت‌آمیز باشه‏.‏
ما این کار رو برای لئو می‌کنیم‏.‏
ما این کار رو برای سگ‌ها می‌کنیم‏.‏
و ما قراره پناهگاه بهترین دوست رو نجات بدیم‏.‏
آره‏!‏
به نجات رفقای سگتون در پناهگاه] [بهترین دوست کمک کنید
اگه هیچ‌کس نیاد چی؟
میرم سمت آشپزخونه‏.‏ پائولا‏،‏ سرخ‌کن رو روشن کن‏.‏
سلام‏!‏ عزیزم‏!‏
دو تا سگ‌شینیا..‏.‏
اگه سرمایه‌گذار خواستی..‏.‏
بهم زنگ بزن‏.‏
عزیزم‏،‏ من دارم میرم‏،‏ باشه؟ خداحافظ‏.‏
ما هم بریم؟
باید کانکس رو ببندم‏،‏ تمیزکاری رو تموم کنم‏.‏
این بخشی از مراسمه‏.‏
می‌خوای کمکت کنم؟
برو یه کم استراحت کن‏.‏ باشه؟
عجب شروعی بود‏،‏ هان‏،‏ کاراملو؟
ممنون که مراقبم بودی‏.‏
ما تیم خیلی خوبی می‌شیم‏،‏ نه؟
شام تو‏.‏ امتحانش کن‏.‏
نمی‌خوایش؟
چی شده؟
مریضی‏،‏ رفیق؟
ممنونم‏.‏ تو فوق‌العاده بودی‏.‏
‏-‏ نه‏،‏ ما فوق‌العاده بودیم‏.‏ ‏-‏ ترکوندی‏.‏
‏-‏ خیلی خوشحالم‏.‏ ‏-‏ اوه‏،‏ دختر‏.‏
چیز دیگه‌ای هست..‏.‏
کاراملوئه‏.‏
هی‏،‏ عزیزم‏،‏ چی شده؟
پدرو کجاست؟
‏-‏ اوه‏،‏ خدا‏.‏ ‏-‏ بچه‌ها‏،‏ پنجه‌اش زخمیه‏.‏
‏-‏ یه اتفاقی برای پدرو افتاده‏.‏ ‏-‏ بگیرش‏.‏ به پنجه‌اش برس برام‏.‏
‏-‏ بیا بریم‏،‏ کامیلا‏.‏ ‏-‏ نِیده‏،‏ زود باش.‏
بزن بریم‏.‏
وای خدای من‏.‏ بریم‏.‏
اتاق عمل داره آماده می‌شه‏.‏
ایمان داشته باشید.‏
پدرو؟
صدام رو می‌شنوی؟
آره‏.‏
خوبه‏.‏
چی شد؟
تو غش کردی..‏.‏
و سگت نجاتت داد‏.‏
باید هرچه سریع‌تر عملت کنیم‏.‏
جراحی برای حدوداً دو ساعت دیگه برنامه‌ریزی شده‏.‏
شانس من چقدره؟
احتمال عواقب بلندمدت وجود داره‏.‏
مثل اختلالات شناختی و حرکتی‏.‏
احتمالات زیادی وجود داره‏.‏
از جمله مرگ‏،‏ درسته؟
من می‌ترسم‏.‏
من اینجام‏،‏ عزیزم‏.‏
همه چیز درست می‌شه‏.‏
تنهاتون می‌ذارم‏،‏ باشه؟
ممنونم‏،‏ دکتر‏.‏
کاراملو چی؟
پدرو‏،‏ کاراملو نمی‌تونه بیاد اینجا‏.‏
آره‏،‏ پسرم‏.‏
من باید‏.‏‏.‏‏.‏
باید کاراملو رو ببینم‏.‏
باید ازش تشکر کنم‏.‏
ممکنه آخرین بار باشه‏.‏
بیا‏.‏
من با مدیریت صحبت کردم‏،‏
ولی کاراملو تا فردا مجوز نمی‌گیره‏.‏
آروم باش‏.‏
نِیده‏.‏
من یه نقشه دارم‏.‏
[اورژانس]
برو‏،‏ کامیلا‏!‏
زود باش!‏ بریم‏!‏
بریم‏!‏
برو‏!‏
پسرم‏.‏
کاراملو‏.‏
ممنونم‏،‏ کاراملو‏.‏
بابت همه چیز ممنونم‏.‏
دوستت دارم‏.‏
ما هم دوستت داریم‏.‏ خیلی زیاد‏.‏
جنگیدن برای زندگیت شجاعت زیادی می‌خواد‏.‏
خیلی زیاد‏.‏
[تبریک به فارغ‌التحصیلان]
چون در یک چشم به هم زدن می‌گذره‏.‏
کاراملو‏!‏
روز به روز‏،‏
سال به سال‏.‏
و بعد 12 سال می‌گذره‏.‏
کی فکرش رو می‌کرد؟
برای کسی که یه زمانی فقط هفت روز وقت داشت‏،‏ من خیلی خوش شانسم‏.‏
نفس کشیدن‏.‏
[لئوناردو]
حس کردن‏.‏
زندگی کردن‏.‏
روز به روز‏.‏
ولی اگه درمان همین اینجا بودن باشه چی؟
ساختن یه خونه‏،‏ برنامه‌ریزی کردن‏.‏
رویا داشتن‏.‏
کاراملو‏،‏ نکن‏!‏
همیشه با تو در کنارم‏،‏ رفیق‏.‏
کاراملو‏،‏ تو به من یاد دادی توی زمان حال زندگی کنم‏.‏
درست همین‌جا‏.‏
درست همین الان‏.‏
تو چند باری من رو نجات دادی‏.‏
ولی راستش‏،‏
این عشق توئه که هر روز من رو نجات می‌ده‏.‏
بهم یادآوری می‌کنه که چی واقعاً مهمه‏.‏
[پناهگاه کاراملو]
ملاقات‌هایی هستن که قدرت تغییر زندگی ما رو دارن‏.‏
و مال ما این‌جوری بود‏.‏
اون‌ها همه نقش اساسی توی تعادل اقیانوس‌ها دارن‏.‏
ولی با وجود اهمیتشون‏،‏ کوسه‌ها با یه تهدید واقعی روبه‌رو هستن‏:‏
کارهای انسان‌ها.‏ ماهیگیری بی‌رویه..‏.‏
می‌دونم چی حالت رو خوب می‌کنه‏.‏
♪ بین آسمون و دریا ♪
♪ یه دنیا وجود داره ♪
♪ شیرین مثل کارامل ♪
♪ توی این بی‌نهایت ♪
♪ از شانس یا سرنوشت ♪
♪ چقدر قشنگه با تو سفر کردن ♪
♪ داستان‌هامون رو به باد می‌گم ♪
♪ و اون حس تبدیل ♪ ♪ به خاطره می‌شه ♪
♪ تو من رو شفا دادی‏،‏ ♪ ♪ برام نور آوردی ♪
♪ باعث شدی همه چیز منطقی بشه ♪
♪ من برای تو‏،‏ تو برای من ♪
♪ توی هر لغزش‏،‏ هر لمس ♪
♪ می‌دونم منتظرم می‌مونی ♪
♪ و من ساعت‌ها رو می‌شمرم ♪
♪ وقتی دوباره ببینمت ♪
♪ بذار بهت بگم چقدر ♪
♪ تو بهم عشق ورزیدن ♪ ♪ رو یاد دادی ♪
♪ با تو‏،‏ همه چیز قشنگ‌تره ♪
♪ وقتی دوباره ببینمت ♪
♪ بذار بهت بگم چقدر ♪
♪ تو بهم عشق ورزیدن ♪ ♪ رو یاد دادی ♪
♪ با تو‏،‏ همه چیز قشنگ‌تره ♪
♪ وقتی دوباره ببینمت ♪
♪ بذار بهت بگم چقدر ♪
♪ تو بهم عشق ورزیدن ♪ ♪ رو یاد دادی ♪
♪ با تو‏،‏ همه چیز قشنگ‌تره ♪
♪ وقتی دوباره ببینمت ♪
♪ بذار بهت بگم چقدر ♪
♪ تو بهم عشق ورزیدن ♪ ♪ رو یاد دادی ♪
♪ با تو‏،‏ همه چیز قشنگ‌تره ♪
♪ بین آسمون و دریا ♪
♪ یه دنیا وجود داره ♪
♪ شیرین مثل کارامل ♪
‫«مترجم‌ها‏:‏ الهام صدر و فائزه افشارزاده‫»