‫پدرسوخته‌ها! به چی نگاه می‌کنین؟
‫گم شید!
‫مگه نگفتم روز اول اذیتش نکنی؟
‫خودش داشت پررو بازی در می‌آورد.
‫این دختره خیلی ادا داره. ‫لابد فکر کرده شاهدخته.
‫نمی‌خواستم اذیتش کنم. ‫ولی شروع به داد و بیداد کرد.
‫اومدم اینطوری ساکتش کنم، ‫ولی کثافت دستم رو گاز گرفت.
‫بعدش؟
‫بعدش خب، عصبانی شدم.
‫بعدش چی؟ چیکار کردی؟
‫اعصابم رو خرد کرد، ‫واسه همین رفتم تو آشپزخونه،
‫پودر فلفل برداشتم ریختم روی صورتش.
‫تو دیگه چه کثافتی هستی؟
‫حالا واسه چی داری می‌خندی؟
‫الو، جناب دکتر. منم، سونو.
‫پاپو همون پیمانکار احمقه رو می‌شناسی؟
‫آره، قرار بود یکی از ‫دخترها رو بیاره پناهگاه.
‫ولی این وسط یه داستانی پیش اومد.
‫پودر فلفل ریخته روی صورت دختره.
‫الان ساعت سه صبحه. ‫کی رو پیدا کنم درستش کنه؟
‫الان بیارمش؟
‫دکتر چی گفت؟
‫قشنگ نگهش دار.
‫ساکت شو!
‫سلام دام!
‫- چیه؟ ‫- بیا اینجا.
‫جنازه یه دختره توی ماشینه.
‫زود کارهاش رو انجام بده.
‫اسمش چیه؟
‫کی قراره آتیشش بزنه؟
‫این می‌زنه. ‫چون عاشق بازی با آتیشه.
‫چرا من آتیشش بزنم؟ ‫یکی دیگه رو پیدا کن.
‫ولی می‌تونین بگین از چه طبقه‌ای بود؟ ‫مال کدوم طایفه بود؟
‫مرتیکه، یتیم بود.
‫کارت رو بکن، پولت رو بگیر.
‫یه چیز دیگه.
‫این مال بانسی بابو بود.
‫نه ما اومدیم اینجا،
‫نه تو دختره رو سوزوندی.
‫متوجه شدی؟
‫- بله گوپتاجی؟ ‫- سلام خانم.
‫نیم ساعت دیگه زیر پل ‫راجاندرا نگر می‌بینمتون.
‫گوپتاجی...
‫الو؟
‫صبح به خیر خانم.
‫بفرمایید.
‫این چیه؟
‫خبر داغ مخصوص خودتونه.
‫- یعنی چی؟ ‫- گزارش حسابرسی اجتماعیه.
‫ارسال تو تمام مراکز نگهداری ‫از کودکان بررسی انجام شدن.
‫گزارش شده که توی یکی از مراکز مواناوارپور،
‫دخترها مورد تنبیه قرار می‌گرفتن. ‫گفتم شاید به کار شما بیاد.
‫واقعا گوپتاجی؟
‫کله سحر بیدارم کردی ‫این رو بهم بگی؟
‫بگیرش.
‫مشکل خبرنگارهای مثل شما همینه.
‫اگه می‌دونستین این چقدر مهمه، ‫الان خبرنگار ملی شده بودین.
‫من دارم بهتون مدارکی ‫علیه دولت ایالتی می‌دم،
‫ولی حتی نمی‌خواین بهش نگاه کنین.
‫گوپتاجی، من خبرنگارم. ‫پلیس نیستم، متوجهی؟
‫اگه پلیس قرار بود کاری بکنه،
‫چرا این رو آوردم به شما بدم؟
‫یعنی چی؟
‫دو ماهه که این گزارش منتشر شده.
‫دولت، پلیس، هیچ مسئولی اصلا...
‫درباره این کاری نکرده.
‫اگه می‌خوای خبرش رو کار کن، ‫وگرنه می‌دم کانال خبری بی‌ان‌دی.
‫تصمیمت چیه؟
‫اگه درست نباشه چی؟
‫خب بررسیش کن ‫بعد پول بده، باشه؟
‫اصلا چقدر می‌خوای؟
‫پنجاه و یک هزار تا.
‫دیوونه شدی گوپتاجی؟
‫من از کجا پنجاه و یک هزار بیارم؟ ‫مال خودت.
‫- آخه خانم... ‫- نه، نه. نمی‌خوامش.
‫ببین، نمی‌خوام الان درباره ‫بحث پولش صحبت کنیم.
‫بعدا اگه شد پولم رو بده. ‫فعلا قبول کن.
‫گوپتاجی، اگه بفهمم الکی بوده ‫کاری می‌کنم خسارت هم بدی.
‫مگه من قراره در برم خانم؟
‫وقتی داشتیم حسابرسی اجتماعی ‫مراکز ایالتی رو انجام می‌دادیم،
‫مراکز نگهداری کودکان توی ‫بیهار رو دقیق بررسی کردیم.
‫ولی نگران مرکز دختران ‫توی موناوارپور شدیم.
‫از دولت درخواست داریم ‫کمیته‌ی تحقیق ویژه تشکیل بده.
‫تا مدیریت و شرایط ‫در صورت نیاز اصلاح بشه.
‫اصلا چرا به حرف گوپتا گوش می‌دی؟
‫همه می‌دونن دروغ می‌گه. ‫کلاهبرداریه که دومی نداره.
‫حتی خائنه.
‫یادت نمیاد؟
‫دفعه پیش یه گزارش جعلی ‫علیه وزیر ایالت نداد؟
‫ده هزار روپیه هم براش گرفت.
‫برای شما خبرنگارهای زن راحته.
‫هر چی بخواین می‌گین، ‫کسی هم کاریتون نداره.
‫سری پیش نزدیک بود ‫من رو بزنن خون بالا بیارم.
‫اصلا گوش می‌دی ‫دارم بهت چی می‌گم؟
‫می‌شنوم باسکارجی. ‫ولی چیکارش می‌شه کرد؟
‫اوضاع همینطوری پیش بره ‫حتی شیش ماه هم دووم نمیاریم.
‫مجبور می‌شیم کانال رو جمع کنیم.
‫تو متوجهی چی دارم می‌گم؟
‫مگه چاره دیگه‌ای دارم؟
‫ببین باسکارجی، ‫حداقل من دارم تلاش می‌کنم.
‫به نفعمونه توی این شرایط ‫دست روی دست نذاریم.
‫گوینده خبر پیدا کردی؟
‫چایی داریم؟
‫پرسیدم گوینده پیدا کردی یا نه.
‫الان فکر و ذکرت چاییه؟
‫تا چند روز دیگه یکی رو پیدا می‌کنم.
‫یک هفته است داری همین رو می‌گی.
‫اگه غذا خوردنت تموم شد، ‫میشه برگردیم سر کار؟
‫- ها؟ ‫- نه، اگه می‌خوای منتظر بمونیم.
‫- من که کارم رو کردم. ‫- نه، نه. عجله نکن.
‫یه لحظه وایستا.
‫شروع می‌کنیم.
‫- می‌شه اینجا رو ببینی؟ ‫- آره.
‫- صورتم زیاد براق نیست؟ ‫- نه، خوبه.
‫خب، شروع.
‫این هدفون‌ها به درد نمی‌خورن.
‫خودم با سیم درستشون کردم، ‫ولی فقط یه گوشش کار می‌کنه.
‫می‌تونی بگی الو؟
‫الو! یک، دو...
‫- خوبه؟ خب، بگیر. ‫- خوبه. حاضره. صدات میاد.
‫- خیلی‌خب. ‫- فیلمه.
‫حرکت.
‫سلام، من وایشالی سینگ از ‫خبرگزاری کوشش در پاتنا هستم.
‫با تیتر اخبار امروز شروع می‌کنیم.
‫دیشب پلیس پاتنا مقدار زیادی ‫نوشیدنی مسموم‌کننده کشف کرد.
‫توی دربانگا دو برادر سر ‫دعوای ملکی به هم شلیک کردن.
‫توی مونگر، موقع عروسی دو سگ، ‫مهمان‌های مراسم خیلی هیجان‌زده شدن.
‫چرا هنوز شروع نکردی؟
‫- وایشالی. ‫- هوم؟
‫تو قبض برق رو می‌دی یا من بدم؟
‫خودم می‌دم. تو پولش رو بده.
‫باشه.
‫خب، بگو ببینم. ‫چه خبر از شهرمون خانم خبرنگار؟
‫زمستون شده. ‫پرتقال‌ها دوباره برگشتن.
‫نرخ بیکاری به بالاترین حد خودش رسیده.
‫- دولت هم... ‫- دولت هم سکوت کرده.
‫از زمان دانشگاه همین حرف‌ها رو شنیدم.
‫سه سال پیش همین خبر رو کار کردی.
‫دولت اون زمان براش مهم نبود، ‫الان هم براش مهم نیست.
‫دولت پنج سال برای تغییر وقت داره، درسته؟
‫ولی به من سه سال می‌رسه؟
‫تو این سه سال می‌خواستم ‫به چی برسم؟
‫ببین وایشالی، ‫تو سه سال پیش گفتی...
‫که تا دو سال دیگه ‫شبکه خودت رو راه‌اندازی می‌کنی.
‫الان سال چهارمه.
‫می‌دونم آروین، ‫چهار سال شده.
‫ولی چیکارش کنم؟
‫یعنی می‌خوای برگردم ‫شبکه خبری بزرگ کار کنم؟
‫تمام مدت برم حمالی بقیه رو کنم،
‫و آرزوم این باشه یک روز ‫شاید من هم کشف بشم؟
‫آروین، من اینطوری نمی‌تونم.
‫آخه اینطوری هم نمی‌شه.
‫خب، همین‌جا.
‫گفتم همین‌جاست.
‫باید همین اطراف باشه.
‫می‌رم پرس‌وجو کنم ببینم ‫کسی خبر داره یا نه.
‫[پناهگاه دختران، موناوارپور]
‫[خدمات مردمی]
‫[پناهگاه دختران، موناوارپور]
‫آهای!
‫چیکار می‌کنین؟ ها؟
‫چرا عکس می‌گیرین؟
‫ببخشید داداش.
‫سینمای آمار کجاست؟
‫سینمای آمار پنج سال پیش تعطیل کرد.
‫آها، که اینطور. ‫آژانس گردشگری ما گفت...
‫این کوچه خصوصیه، خب؟
‫نمی‌تونین بیاین توش.
‫- باید تشریف ببرین. ‫- ها؟
‫بفرمایید برید.
‫چرا این کوچه خصوصیه؟
‫من میارم.
‫بفرما.
‫وایشالی، کانالت شماره چنده؟
‫می‌دونم مهمان. فقط وقتی ‫من میام شبکه‌ام رو نگاه می‌کنی.
‫تو پاتنا که ۶۰۳ بود. ‫نمی‌دونم اینجا چند می‌شه.
‫پس اینجا هم باید ۶۰۳ باشه.
‫نه، اینطوری نیست. ‫ولی بگردی پیدا می‌شه.
‫بریم پیش چند تا دانش‌آموز و معلم‌هاشون.
‫شما اینجا معلمی؟
‫نه آقا، شاگردم.
‫چی می‌خونی؟ رشته‌ات چیه؟
‫دارم مدرکم رو می‌گیرم.
‫علوم خانواده. سال دومم.
‫این پسرته؟
‫- اومدی بابات رو ببینی؟ ‫- نه، همکلاسیمه.
‫انگار دولت واقعا ‫دانش‌آموزان رو دوست داره.
‫توی ایالت‌های دیگه دانشجوها ظرف ‫سه سال فارغ‌التحصیل می‌شن.
‫ولی اینجا تو دانشگاه ایالتی ما، ‫گاهی شیش هفت سال طول می‌کشه...
‫تا دانشگاه رو تموم کنن.
‫انقدر طول می‌کشه فارغ‌التحصیل بشن...
‫که دیگه لازم نیست ‫نگران نرخ بیکاری باشن.
‫جوان‌های بیهار کار دیگه‌ای ندارن...
‫جز اینکه دنبال ما بیفتن.
‫واقعا؟
‫انقدر نگران بیکاری جوون‌ها هستین؟
‫تا حالا به فکر خودت بودی؟
‫نه، منظورم اینه که... ‫اگه از این خبرها نشون می‌دین...
‫کانالتون اصلا مخاطب داره؟
‫حالا چی شد اومدی موناوارپور؟
‫واسه کار اومدم.
‫باید یکی رو ببینم.
‫- درس و مشقت چطوره؟ ‫- هوم. عالیه.
‫خیلی دلش برات تنگ می‌شه.
‫من هم دلتنگش می‌شم. ‫عین دختر خودمه، مگه نه؟
‫شاید برای تو مثل دخترت باشه، ‫ولی واسه ما دختر خودمونه.
‫شما دو تا تصمیم گرفتین ‫کی می‌خواین بچه‌دار بشین؟
‫خانم وایشالی، ‫من می‌رم بیرون کنار ماشین وایستم.
‫وایشالی، تو که می‌دونی توی سن بالا ‫چقدر سخته آدم بچه بیاره.
‫چرا دست‌دست می‌کنین؟ ‫شما که شیش ساله زن و شوهرین.
‫خواهر جان، می‌خواستیم ‫چند سال دیگه هم صبر کنیم...
‫که کانال خودم راه‌اندازی بشه.
‫جفتمون عجله‌ای نداریم ‫که بخوایم بچه بیاریم.
‫کارت رو بذار واسه بعد. ‫بعدا کانالت رو راه می‌ندازی.
‫اگه نشد هم فدای سرت. ‫ولی بچه رو که باید بیاری.
‫اول خودش باید دست از بچه‌بازی برداره.
‫دقیقا. شیش ساله بچه نیاوردی.
‫[موناوارپور، کمیته رفاهی کودکان]
‫خانم.
‫من هیچ اطلاعی ‫از همچین گزارشی ندارم.
‫وایشالی، می‌خوای چیکار کنی؟
‫آقا، من فقط دارم می‌پرسم ‫چرا دولت در قبال گزارشی...
‫که خیلی وقت پیش ثبت شده، ‫هیچ کاری نمی‌کنه؟
‫دولت...
‫دولت هیچ تحقیقی نکرده روی گزارشی...
‫که اصلا خودش تهیه کرده.
‫آقا، این مقدار از تعویق برام مشکوکه.
‫به نظر خودت یه‌کم عجیب نیست میتیلش؟
‫به نظرم کمیته رفاه کودکان ‫باید این قضیه رو کامل بررسی کنه.
‫که مسئولیتش با شماست، درسته؟
‫آره.
‫معلومه که با ماست. ‫خلاف این رو نمی‌گم.
‫خب؟ ببین وایشالی، من نمی‌گم ‫که نباید تحقیقاتی صورت بگیره.
‫اتفاقا باید تحقیقات بشه. ‫تحقیقات جدی و آزاد بشه.
‫ولی برای هر کاری، ‫باید از سیستم پیروی کنیم.
‫دولت نمی‌تونه خارج از سیستم ‫هر کاری بکنه.
‫اول باید تحقیقات شروع بشه،
‫و مطابق سیاست‌های دولت پیش بره.
‫بعدش تازه پرونده تشکیل می‌شه.
‫آقا، دقیقا همه این فرایند ‫چقدر قراره طول بکشه؟
‫این بچه‌ها دارن مورد ‫آزار و اذیت قرار می‌گیرن.
‫توی گزارش نوشته شده. ‫خودتون خوندین.
‫چی رو خوندم؟ هوم؟
‫اومدی این رو بهم دادی.
‫دولت که این رو بهم نداده.
‫وقتی اسناد از طرف دولت ارسال بشه، ‫تمام و کمال می‌خونم.
‫اگر فکر کنم...
‫که با این دخترها بدرفتاری شده ‫یا مورد اذیت قرار گرفتن...
‫قطعا اقدام می‌کنم.
‫خودم دو تا دختر کوچیک دارم، خب؟
‫من خودم پدرم.
‫خواهشا عجله نکنید ‫و بذارید فرایندش طی بشه.
‫اداره کار خودش رو می‌کنه.
‫این مسائل یه‌کم زمان می‌بره...
‫ولی همه‌چی درست... خدانگهدار.
‫این کارت منه.
‫اگه اطلاعاتی دستتون رسید، ‫یه زنگ بهم بزنین.
‫- سلام. ‫- شما آروین هستی؟
‫بله، خودمم.
‫سلام، من بانسی ساهو از موناوارپورم.
‫بله، سلام. نشناختم.
‫من رو نشناختی؟
‫اشکال نداره. ‫من هم تو رو نمی‌شناسم.
‫عجب. انتظار این رو نداشتم.
‫پس منتظرم بودی؟
‫اخیرا چه خبرهایی کار کردی؟
‫این قضیه پناهگاه دختران چیه؟
‫فکر کردی اگه بهم نگی ‫قرار نیست خودم بفهمم؟
‫یکی به اسم بانسی ساهو بهم زنگ زد.
‫بانسی ساهو دیگه کیه؟
‫وایشالی، گمونم متوجه قضیه نیستی.
‫رفتم از مهمان پرسیدم، ‫گفت مرتیکه خیلی کثافته.
‫لطفا جوابم رو بده. ‫الان می‌خوای چیکار کنی؟
‫آروین، من اصلا نمی‌دونم چرا... ‫این بانسی ساهو بهت زنگ زده.
‫اصلا نمی‌شناسمش. ‫چی بهت گفت؟
‫من دارم کارم رو می‌کنم.
‫- کارت رو می‌کنی؟ ‫- آره دیگه.
‫وایشالی، من همیشه توی هر کاری ‫که خواستی بکنی ازت حمایت کردم.
‫ما آدم‌های معمولی نباید ‫دشمن‌تراشی کنیم. متوجهی؟
‫نمی‌فهمم مشکل چیه؟ ‫چرا از دست من عصبانی شدی؟
‫- اصلا نمی‌فهمم. ‫- سوئیچ ماشین رو بده.
‫خواهش کردم.
‫از فردا دیگه با ماشین نمی‌ری.
‫باشه، ماشینت مال خودت.
‫وایشالی!
‫[لعنت بر کسی که اینجا خرابکاری کند]
‫بانسی ساهو صاحب سه تا روزنامه است.
‫ناویوگ توی موناوارپور.
‫نیوز توی موناوارپور.
‫با سیاست بیهار.
‫بیشتر آگهی‌های رسمی دولت بیهار...
‫تو روزنامه اون چاپ می‌شن.
‫نکته جالب اینجاست که با نرخ یارانه‌ای، ‫سفارش ۶۰ هزار نسخه از دولت می‌گیره،
‫ولی فقط سه نسخه چاپ می‌کنه.
‫کلاهبرداریه.
‫تو موناوارپور پناهگاه داره، ‫با کلی خدمات غیردولتی همکاری می‌کنه.
‫طرف انقدر نفوذ و آشنا داره ‫که حتی وزیر ایالت...
‫مجبور شد واسه تولد پسرش بره.
‫دو بار تو انتخابات شرکت کرد، ‫حتی یک بار هم رای نیاورد.
‫گوپتاجی، احیانا این اطلاعات رو نباید...
‫همزمان با گزارش می‌دادی؟
‫قضیه به گوشش رسیده ‫و زنگ زده شوهرم، خب؟
‫معلوم نیست منظورش چیه؟
‫اگه دولت خبر داره،
‫یعنی دارن توی تمام ‫این مسائل بهش کمک می‌کنن.
‫- مگه نه؟ ‫- آره.
‫واسه همین اصلا تحقیقاتی شکل نمی‌گیره.
‫اگه می‌خواستن کاری کنن، ‫تو دردسر می‌افتادن.
‫- همه‌شون. ‫- شما خبرنگارین.
‫باید درباره‌اش به همه بگین.
‫باشه، می‌ریم به همه می‌گیم.
‫بعد از اینکه اومدن دنبالمون چی؟
‫خب، چرا کار دیگه نمی‌کنی؟
‫برو بقالی بزن. ‫کی ازت خواست خبرنگار بشی؟
‫حالا باید از تو دستور بگیرم؟
‫- باسکارجی. باسکارجی! ‫- نگاه کن...
‫- بیست و پنج هزار روپیه بزن به حسابش. ‫- بیست و پنج کمه خانم.
‫می‌دونم گوپتاجی. بقیه رو هم می‌دیم. ‫فعلا همین رو بگیر.
‫خانم، من عروسی دارم.
‫واسه این کارها یه‌کم دیر نشده؟
‫مگه کسی مجبورت کرده عروسی کنی؟
‫آخه لازم دارم.
‫ببین گوپتاجی. ‫من همینطوریش استرس دارم.
‫وضعیت زندگی دختران...
‫پناهگاه موناوارپور خیلی بده.
‫بعضی‌هاشون جراحات ‫و زخم‌های خیلی بدی دارن.
‫وقتی با تعدادی از دختران صحبت کردیم،
‫بهمون درباره تنبیه‌های شدید فیزیکی گفتن،
‫که اونجا انجام می‌دن.
‫بعضی از دخترها به قدری می‌ترسیدن ‫برای خودشون دردسر بشه،
‫که حتی نخواستن با ما صحبت کنن.
‫تعدادی از دخترهای این پناهگاه حتی ‫گزارش تعرض به ما دادن.
‫گفتن که فکر نمی‌کنن به این زودی‌ها ‫کسی به دادشون برسه.
‫طبق گفته این شاهدان، ‫چند دختر دیگه که در مقطعی...
‫باهاشون زندگی می‌کردن، ‫ناپدید شدن.
‫به نظر میاد اون‌ها رو کشته باشن.
‫[خدمت مردمی]
‫سازمان ما هم مورد تایید دولته.
‫کارمون همینه.
‫پلیس یا هر شخص دیگه‌ای میاد سراغمون...
‫و بهمون درباره دختری می‌گه ‫که توی این حوزه کمک لازم داره.
‫ممکنه اون دختر بی‌پناه باشه، ‫تنها یا توی دردسر افتاده باشه.
‫ما هم می‌ریم و نجاتش می‌دیم.
‫برای مشاوره میاریمش ‫و بعد روش معاینه انجام می‌دیم.
‫وقتی گزارش آماده بشه،
‫اون رو برای کمیته رفاه کودکان می‌فرستیم.
‫ولی مسئولیت دختر کاملا با ماست.
‫خوراک، تغذیه، اقامتگاه، پوشاک،
‫تحصیلات و مراقبت‌های پزشکی. ‫خودمون حساب همه‌چی رو می‌کنیم.
‫برای این کار از بودجه‌ای استفاده می‌کنیم ‫که دولت برامون تصویب کرده.
‫آقا، دخترها تا چه سنی اینجا می‌مونن؟
‫یعنی قانون یا محدودیت سنی وجود داره؟
‫آره. دخترهای زیر هجده سال ‫اینجا پیش ما می‌مونن.
‫اگه جایی رو پیدا کنیم ‫که دختر راحت‌تر باشه،
‫معمولا منتقلشون می‌کنیم اونجا.
‫یا پیش اومده بنا به دلایل دیگه‌ای، ‫به پناهگاه دیگه منتقل شدن.
‫پس آقا، دخترهای پناهگاه‌های دیگه هم...
‫قطعا به اینجا منتقل شدن، درسته؟
‫- آره، از گایا منتقل شدن. ‫- اوهوم.
‫- از بیهار شریف. ‫- از موناوارپور چی؟
‫نه، فکر نمی‌کنم دختری از موناوارپور ‫اومده باشه اینجا خانم.
‫خب، دخترهای پناهگاه موناوارپور رو ‫کجا منتقل می‌کنن؟
‫باید ترتیب وقایع رو درک کنی.
‫ببین، همه این سازمان‌های کوچیک،
‫زیر نظر وزارت‌خانه‌های دولتی‌ان.
‫متوجهی؟
‫این که داریم بررسی می‌کنیم، ‫همین پناهگاه دختران،
‫زیر نظر وزارت رفاه اجتماعیه.
‫به این پناهگاه‌ها کلی پول می‌دن.
‫یه فکری دارم.
‫وزیر رفاه اجتماعی ایالت ما راجنی سینگه.
‫دفترش همین نزدیکیه. ‫چاییت رو بخور، یه سر می‌ریم پیشش.
‫- نظرت چیه؟ ‫- خیلی احمقانه است.
‫واسه چی؟
‫فکر کردی این گزارش بازرسی ‫به دست رفاه اجتماعی نرسیده؟
‫دو ماهه این گزارش اومده، ‫هیچ‌کدومشون کاری نکردن.
‫فکر کردی واسه ما کاری می‌کنن؟
‫باید یه برنامه دیگه بریزیم.
‫دنیا خیلی پیچیده است.
‫من که فکرهام تموم شد. ‫خودت یه برنامه بریز.
‫اصلا کجا بریم؟
‫[خبرگزاری کوشش]
‫- باسکارجی. ‫- هوم؟
‫نظرت چیه بریم پیش بانسی ساهو؟
‫اکتبر سال ۲۰۱۷...
‫دولت ما رسما اعلام کرد...
‫تمامی پناهگاه‌هایی که زیر نظر ‫وزارت رفاه اجتماعی هستن،
‫توسط موسسه نوبل بازرسی می‌شن.
‫به عبارت دیگه: ‫موسسه مطالعات اجتماعی نوبل.
‫توی گزارشی که نوبل منتشر کرد، ‫از چند پناهگاه نام برده شده بود،
‫ولی نگرانی اصلیشون، ‫پناهگاه دختران موناوارپور بود.
‫چیزی که توجه ما رو جلب کرد،
‫این بود که از زمان انتشار گزارش از نوبل،
‫مدت دو ماهی می‌شه که گذشته،
‫و دولت ما همچنان هیچ کاری ‫در قبالش انجام نداده.
‫ما می‌خوایم بدونیم اگر ‫گزارش نوبل واقعیت داره،
‫پس آیا این کار درسته ‫که دولت ما درباره‌اش سکوت کرده؟
‫ فیلم‌بردار، باسکار سینها،
‫و بنده وایشالی سینگ ‫از خبرگزاری کوشش در پاتنام.
‫داره یوگا کار می‌کنه.
‫یوگا نیست. ‫مراسم نصب کالاشه.
‫بشینین، بشینین.
‫لازم نیست بلند شین. بفرمایین.
‫خب...
‫این دخترم پوجاست.
‫- سلام کن. ‫- سلام.
‫ایشون خبرنگار معروف پاتناست.
‫دخترم داره لیسانس انگلیسی می‌گیره.
‫برو عزیزم.
‫واقعا من رو هدف گرفتین، نه؟
‫ما با شما کاری نداریم آقا.
‫فقط می‌خوایم حقیقت روشن بشه،
‫و فکر نمی‌کنم کارمون اشتباه باشه.
‫هیچی اشتباه نیست.
‫هر کسی کاری رو می‌کنه ‫که به نظر خودش درسته.
‫اینطوری اشتباه یعنی چی؟ ‫شما بگو.
‫ولی بدون سند و مدرک، ‫متهم کردن بقیه کار اشتباهیه...
‫که شما این کار رو کردی.
‫می‌دونم اون روز توی شهر افتاده بودین...
‫و درباره من پرس‌وجو می‌کردین.
‫میتیلش کل قضیه رو برام گفت.
‫رفتین سراغ کمیته رفاه، نه؟
‫بعدش درجا به شوهرت زنگ زدم.
‫به نظر آدم خوبی میاد.
‫خیلی خوش‌صحبت بود.
‫آروین تو اداره پست کار می‌کنه، نه؟
‫واقعا شیش ساله زن و شوهرین؟
‫راستش اصلا باورم نمی‌شه.
‫آخه خیلی جوون می‌زنین.
‫معمولا خوشم نمیاد اینطوری ‫به کسی زنگ بزنم.
‫ولی به شوهرت زنگ زدم.
‫بهش گفتم اگه سوالی دارین،
‫بیاین از خودم بپرسین.
‫ولی خانم شما یه‌کم زیاده‌روی کردین.
‫دیشب خوب جنجال به پا کردین، نه؟
‫فکر نمی‌کنم کانالتون ‫مخاطب زیادی داشته باشه.
‫اتفاقا خودم بازپخش خبر رو دیدم.
‫این کارها یعنی چی؟
‫آقا، من خبرنگارم.
‫اگه ببینم چیزی جلوی چشمم ‫داره رخ می‌ده که درست نیست،
‫وظیفه خودم می‌دونم که بررسی کنم. ‫کارم همینه.
‫چرا ناراحت می‌شی خانم؟ ‫خب، من هم خبرنگارم.
‫اگه بخوام تو روزنامه خودم ‫درباره شما چیزی بگم،
‫که زندگیت سیاه می‌شه.
‫روزنامه من خیلی مخاطبش ‫بیشتر از کانال شماست.
‫به سه زبان دنیا چاپ می‌شه. ‫هندی، اردو و انگلیسی.
‫می‌دونی وایشالی...
‫اگه یکی با موتور یا دوچرخه توی جاده باریک ‫تصادف کنه و بره زیر کامیون،
‫قطعا می‌گی تصادف ناراحت‌کننده‌ای بوده.
‫ولی اگه همون آدم عمدا ‫خودش رو زیر کامیون بندازه،
‫اسمش می‌شه خودکشی.
‫تو خانواده داری، نه؟
‫چرا می‌خوای خودکشی کنی؟
‫صرفا چون باهات خوش‌رفتارم،
‫دلیل نمی‌شه بذارم اینطوری لگدمالم کنی.
‫فهمیدی؟
‫دفعه بعد اگه خواستی حرف بزنی، ‫اول به خودم می‌گی، خب؟
‫- سونو. ‫- بله آقا؟
‫لطفا خانم خبرنگار رو بدرقه کن.
‫بریم.
‫تشریف بیارین.
‫فردا می‌بینمت.
‫دیدی ساعت چنده؟
‫وایشالی، من دو ساعته خونه‌ام ‫ولی غذا نبوده که بخورم.
‫الان کیچیری درست می‌کنم. ‫پنج دقیقه صبر کن.
‫آره، عالی شد.
‫من کل روز باید کار کنم، ‫که تهش بیام کیچیری بخورم
‫بگو چی دلت می‌خواد. ‫همون رو درست می‌کنم.
‫الان می‌خوای چی درست کنی؟
‫دیوونه شدی؟
‫دیگه هیچی برات مهم نیست. ‫فقط کار، کار، کار.
‫خانواده برات مهم نیست.
‫واسه چی داد می‌زنی؟
‫پس چطوری کاری کنم متوجه بشی؟
‫- می‌خوای به پات بیفتم؟ ‫- مگه من خواستم به پام بیفتی؟
‫من هیچ مشکلی با کار کردن تو ندارم.
‫ولی با این رویه‌ای که پیش گرفتی ‫اصلا موافق نیستم.
‫من اونقدر حقوق می‌گیرم ‫که لازم نباشه سر اون کار بدرد نخورت بری!
‫آروین، لطفا به کار من نگو بدرد نخور!
‫من واسه پولش کار نمی‌کنم، ‫بهش علاقه دارم!
‫این رو بفهم، خب؟
‫- حالا علاقه‌ات تموم شد؟ ‫- نه خیر! که چی؟
‫آروین، بانسی ساهو داره جلوی چشممون ‫دخترهای کوچولو رو اذیت می‌کنه.
‫متوجه نیستی؟
‫مگه تو این دخترها رو می‌شناسی؟
‫پس چرا انقدر برات مهمن؟
‫می‌دونی مشکل چیه؟
‫مشکل کسایی هستن ‫که ذهنیت تو رو دارن!
‫- بسه! ساکت شو! ‫- ساکت نمی‌شم! خودت ساکت شو!
‫وقتی یکی دیگه اذیت می‌شه، ‫همه دست روی دست می‌ذارن.
‫ولی یادت نره همین بلا ممکنه ‫سر دختر یکی دیگه بیاد،
‫می‌تونه سر دختر خودت بیاد، ‫پس یکی باید اقدام کنه آروین!
‫اگه تو می‌خوای صبر کن ‫تا بلایی سرت بیاد،
‫و خودت قربانی بشی، ‫ولی من نمی‌کنم!
‫اگه تو گرسنه‌ای و غذا نخوردی،
‫این کجاش تقصیر منه آروین؟
‫فقط کافیه یه‌کم برنج بریزی ‫تو دستگاه و دکمه روشن رو بزنی.
‫مگه بچه‌ای که حتی ‫این کار هم نمی‌تونی بکنی؟
‫وقتشه یاد بگیری چطور ‫از خودت مراقبت کنی آروین.
‫خانواده تو فقط یه چیز رو ‫پشت سر هم تکرار می‌کنن.
‫می‌گن باید بچه‌دار بشیم. ‫کی قراره بچه بیاریم؟
‫دارم التماست می‌کنم! ‫خواهشا بسه! اذیت می‌شم!
‫همینطوریش کلی تو زندگیم استرس دارم!
‫هر موقع خودم آماده بودم ‫بچه‌دار می‌شم، فهمیدی؟
‫نمی‌خوام از زندگیم و شغلم بگذرم!
‫اگه می‌خوای توی همین مقطع ‫از زندگیم بچه‌دار بشم،
‫لطفا برو با یکی دیگه ازدواج کن ‫و دست از سر من بردار.
‫من کی گفتم دلم بچه می‌خواد؟
‫خانم، کل این دفتر رو گشتم.
‫ولی هیچ‌کس از موناوارپور اینجا نیست.
‫از جاهای دیگه هستن.
‫توی دربانگا یه موسسه‌ای ‫به نام مری ولفر هست.
‫یا می‌تونی دنیا «امید گروه» ‫توی موتیهاری بگردی.
‫- الهی شکر. ‫- الهی شکر.
‫برای سقفی که بالای سرمونه.
‫با غذایی که سر سفره‌مونه.
‫تا حالا دختری از پناهگاه ‫موناوارپور اومده اینجا؟
‫دو سال پیش، ‫یه دختره اومده بود اینجا.
‫چند ماهی اینجا بود.
‫بعد فرستادنش پناهگاه هاجیپور.
‫- چرا؟ ‫- دیوونه بود.
‫بقیه دخترها رو گاز می‌گرفت.
‫چند سالش بود؟
‫یازده دوازده بود.
‫هیچ‌کس نیومد دنبالش.
‫بله آقا، از پاتنا اومدیم.
‫خبرنگاریم. ‫می‌تونین کارت شناساییم رو ببینین.
‫به مالک زنگ بزنین، ‫با شما که صحبت نمی‌کنیم...
‫من که بهتون گفتم. ‫مالک اینجا نیست.
‫هیچ‌کس بدون اجازه اون ‫نمی‌تونه وارد بشه.
‫ببینم، تو واسه هر کاری ‫به اجازه این و اون نیاز داری؟
‫نه خیر. حالا انقدر عصبانیم نکن ‫و برو پی کارت.
‫چرا انقدر بی‌تربیتی؟ ‫یه‌کم مهربون باشی بد نیست.
‫- باشه. احمق. ‫- خفه شو.
‫- احمق خودتی. ‫- ها؟
‫خانم، بسه دیگه. ‫این خبر رو بده خبرگزاری‌های بزرگ.
‫خبرگزاری‌های ملی روش کار کنن، ‫انقدر بزرگ می‌شه که دولت هم کاری کنه.
‫لازم نیست خودمون ‫انقدر دنگ و فنگ بکشیم.
‫حتی یه دختر از موناوارپور نبوده.
‫ولی پارسال دو تا دختر داشتیم.
‫فرستادیم موتیهاری.
‫مسئول موتیهاری گفت کسی اونجا نرفته.
‫حتما جای دیگه منتقل شده. ‫من که دیگه نمی‌دونم.
‫سبزیجات تازه! ‫سبزیجات تازه!
‫ببین آقا، یه چیزی رو به قطع می‌گم. ‫هیچ دختری از اونجا نداریم.
‫ولی یکی هست که واسه ‫بچه‌های اینجا غذا درست می‌کنه.
‫قبلا هم آشپز پناهگاه موناوارپور بوده.
‫اگه بخواین می‌تونم صداش کنم.
‫آره، می‌شه صداش کنین؟
‫عه، گودان جان؟
‫بله خانم؟
‫عزیزم، می‌شه سودا جان رو صدا کنی؟
‫سودا جان!
‫خانم طبقه پایین باهات کار داره!
‫اومدم!
‫بیا.
‫بیا، نترس.
‫- این سوداست. ایشون وایشالیه. ‫- سلام.
‫تو پناهگاه موناوارپور بودی دیگه؟
‫چند تا سوال دارن.
‫اگه چیزی می‌دونی، ‫بهشون کمک کن.
‫عه، خانم... ‫می‌شه چایی بیارین؟
‫معلومه. الان براتون میارم.
‫عجله نکنین.
‫انگار داشتی خمیر درست می‌کردی.
‫- چرا وایستادی؟ ‫- نه، نه. وایستا...
‫شما بشینین.
‫سودا، من وایشالی سینگم. ‫ایشون باسکار سینهاست.
‫از پاتنا اومدم.
‫تو رسانه خبری کار می‌کنیم.
‫شوباجی قبل از اینکه بیای ‫داشت بهمون می‌گفت...
‫که قبلا آشپز پناهگاه موناوارپور بودی.
‫سودا، احیانا یادت میاد اونجا ‫چطور جایی بود که بهمون بگی؟
‫من هیچی نمی‌دونم.
‫هیچی؟ خوب، بد؟ هیچی؟
‫هوم؟
‫سودا، ما شنیدیم که...
‫با دخترهای اونجا خیلی بد رفتار می‌شه.
‫تو شاهد همچین چیزی بودی؟
‫نه. هیچی نمی‌دونم.
‫اگه چیزی می‌دونی که بهمون نمی‌گفتی،
‫داری بهشون کمک می‌کنی ‫کارهای بدشون رو پنهان کنن.
‫خب؟
‫لطفا بگو.
‫سودا، من دارم تمام تلاشم رو می‌کنم ‫تا به دخترهای اونجا کمک کنم.
‫مطمئنم تو یه چیزی دیدی.
‫ببین، ما نمی‌تونیم کاری کنیم ‫که مجاب بشی تعریف کنی.
‫شماره‌ام رو به شوباجی دادم، ‫اگه چیزی یادت اومد،
‫لطفا بهم بگو، خب؟
‫وایشالی فقط می‌خواد ‫بهشون کمک کنه.
‫خوب فکر کن.
‫وایستین.
‫اگه چیزی بهتون بگم، ‫هویتم مخفی می‌مونه؟
‫آره، نگران نباش.
‫قول می‌دم به هیچ‌کس نگم ‫که تو این‌ها رو گفتی، خب؟
‫خواهشا بهم اعتماد کن.
‫- می‌تونم... ‫- ضبط نکن.
‫هر موقع آماده بودی بگو.
‫اولین بار دسامبر ۲۰۱۶ رفتم پناهگاه دختران.
‫بابام برام اونجا کار پیدا کرده بود.
‫می‌گفت بانسی ساهو آدم خوبیه.
‫می‌تونم ازش کلی درس بگیرم.
‫آره، آره. امشب چهار تا می‌فرستم.
‫سونو اولین کسی بود که اونجا دیدم.
‫سودا...
‫- سن؟ ‫- بیست و یک.
‫- بیست و یک؟ ‫- اوهوم.
‫سونو مسئول کارهای اونجا بود.
‫یه‌کم محکم‌تر فشار بده.
‫خب.
‫عزیز، کجایی؟ می‌تونی بیای پایین؟
‫بعد از ملاقاتم با سونو، رفتم داخل.
‫اولین بار اونجا بود که بابی رانی رو دیدم.
‫بابی رانی سرپرست پناهگاه بود.
‫ظاهرش خیلی معمولی بود.
‫ولی خوب بلد بود ذاتش رو قایم کنه.
‫اسمت چیه عزیزم؟
‫- سودا. ‫- هوم... سودا.
‫سودا یعنی چی؟
‫- شهد. ‫- هوم، شهد.
‫اومدی آشپزی کنی، درسته؟
‫پس سرت تو آشپزی باشه.
‫اینکه کی میاد و کی می‌ره،
‫یا چیکار می‌کنن،
‫به تو ربطی نداره.
‫خب؟
‫اون لحظه کاملا متوجه...
‫منظور بابی رانی نبودم.
‫بیا بریم.
‫بی‌سروصدا باهاش تا اتاق دخترها رفتم.
‫بهت نشون می‌دم!
‫چرا دعوا می‌کنین؟
‫بگیرین بخوابین تا کتک نخوردین!
‫هیچ اتاقی اونجا نبود. ‫فقط یه سالن بزرگ بود.
‫تشک‌ها روی زمین پهن شده بود.
‫حتی پنجره نداشت.
‫چهل یا چهل پنج تا بچه کوچیک ‫روی زمین نشسته بودن.
‫اینجا رو ببینین.
‫این آبجی سوداست.
‫از امروز قراره براتون آشپزی کنه.
‫بعضی‌هاشون حسابی دیوونه‌ان.
‫حتی گاز می‌گیرن.
‫اگه خواستن گازت بگیرن، ‫محکم بزن تو گوششون.
‫بیا بریم.
‫می‌گم...
‫بخوای گاز بگیری می‌زنمت‌ها.
‫دیوونه نیستم که بخوام گازت بگیرم، خب؟
‫فقط اومدم بهت بگم...
‫که باید هر چه زودتر از اینجا بری.
‫این‌ها آدم‌های خوبی نیستن.
‫می‌خوای من رو بترسونی؟
‫دارم راستش رو بهت می‌گم.
‫چه خبر شده؟
‫گرسنه‌ام بود، ‫اومدم ببینم غذا حاضره یا نه.
‫الان وقت غذاست؟ آره؟
‫چند بار باید بهت بگم دخترها ‫حق ندارن وارد آشپزخونه بشن؟
‫گمشو بیرون!
‫همه‌شون احمقن.
‫لازم نیست باهاشون ‫دهن به دهن بذاری.
‫مرتیکه احمق! همه‌اش گند می‌زنی ‫و من باید جمعش کنم.
‫- حالا فرار می‌کنی؟ ‫- من کجا فرار کردم آقا؟
‫دقیقا پشت سرتم. یه‌کم سنگینه.
‫باید بلندش کنی احمق نفهم!
‫بلندش کن! بندازش تو ماشین!
‫نفهم! همه‌اش غر می‌زنه! ‫زود باش، بلندش کن!
‫واسه چی وایستادی؟ بیا اینجا ببینم!
‫صبح به حساب شما دو تا می‌رسم.
‫بیارش پایین.
‫سلام آقا. آره، سونو هستم.
‫دارم دخترها رو میارم. ‫خوابت نبره‌ها، خب؟
‫باشه، باشه. زود می‌رسیم.
‫بیا. زود باش.
‫بلندش کن.
‫هر روز همین بساطه.
‫دیگه حوصله ندارم براتون توضیح بدم.
‫اصلا گوشتون بدهکار نیست.
‫فردا صبح بهتون یه درس حسابی می‌دم.
‫وقتی سه روز توی اتاق حبس بشین،
‫حساب کار دستتون میاد.
‫بهتون آب و غذا هم نمی‌دیم.
‫تک و تنها توی اتاق می‌مونین.
‫زالوهای ناسپاس.
‫دردسرهاشون تمومی نداره!
‫دیوونه شدی؟ ‫احمقی یا نمی‌فهمی؟
‫می‌خوای تو رو هم به اسارت بگیرن؟
‫اگه نخوای کار کنی، ‫تیکه‌تیکه‌ات می‌کنن و...
‫یه جا دفنت می‌کنن که هیچ‌وقت پیدا نشی.
‫فهمیدی؟
‫نگاه کن.
‫ببین. این رو ببین.
‫باز هم نشون بدم؟
‫دیروز من رو بردن.
‫جیغ و داد کردم.
‫کلی کتکم زدن و برم گردوندن اینجا.
‫امروز دو تا دختر دیگه رو بردن. ‫فردا سراغ تو هم میان.
‫دوباره بهت می‌گم، ‫تا وقتی فرصت داری خودت رو نجات بده.
‫وگرنه گرفتار می‌شی ‫و دیگه نمی‌تونی بری.
‫فهمیدی؟
‫حتی لازم نیست متوجه منظورم بشی.
‫فقط بلند شو برو خودت رو نجات بده.
‫پنج دقیقه صبر کن، بعد بیا بیرون.
‫تا اون موقع این در رو قفل کن.
‫این نیراج احمق خیلی سرش تو کامپیوتره.
‫خدا می‌دونه چه دست گلی به آب داده. ‫دختره پنج روزه داره اذیت می‌کنه.
‫فعلا تو یه اتاق حبسش کردیم. ‫شاید بلایی سرش آورده.
‫واسه چی می‌ترسی؟ ‫خب، برو دختره رو بکش.
‫بعدش چیکار کنیم؟
‫منظورت چیه؟ ها؟
‫این دختره کیه؟
‫اسمش پیش ما ثبت شده؟
‫سازمان رفاه کودکان می‌دونه؟ ‫مگه مهمه زنده باشه یا مرده؟
‫صبح خدا جلوم رو گرفت، ‫وگرنه کشته بودمش.
‫یه فکری دارم.
‫اون دختر سبزه لاغره رو یادته...
‫که از ساماستیپور آورده بودیم؟
‫بهش بگو اگه این دختره رو بکشه، ‫می‌ذاریم بره.
‫می‌ذاریم بره؟
‫چرت و پرت نگو. ‫دارم شوخی می‌کنم.
‫- می‌پرسی بذاریم بره؟ ‫- آره خب.
‫من نمی‌فهمم کی شوخی می‌کنی،
‫کی جدی می‌گی.
‫تو کی هستی؟
‫من...
‫سوداست.
‫آشپز جدید دخترهاست.
‫- سودا. ‫- هوم.
‫سودا، سودا. چه خوب.
‫چه غذاهایی بلدی؟
‫نگران نباش آقا. ‫فقط تو همین بخشه.
‫بعدا می‌تونین ازش سوال بپرسین.
‫سینها از دیشب اومده بود اینجا.
‫لطفا ردش کنین بره.
‫این میتیلش چه کثافتیه.
‫برو پدرش رو در بیار.
‫تموم شد.
‫موهات خیسه؟
‫ای بابا. سرما می‌خوری. ‫مواظب خودت باش.
‫زیاد شال نمی‌ندازی، نه؟
‫چای داغ بخور. ‫برای من هم بیار.
‫ایشون بانسی بود.
‫مالک اینجاست. ‫حواسش به همه‌چی هست.
‫اگه ازت راضی باشه، ‫خوب هوات رو داره.
‫برو. واسه همه چایی درست کن.
‫دکتر، چرا انقدر نگرانی؟
‫این مسترجی خیلی رو اعصابه.
‫دختره خیلی بد سوخته.
‫لطفا با بابی صحبت کن.
‫مطمئنید استفاده دیگه‌ای ‫واسه این‌ها پیدا نمی‌کنین؟
‫آخه چرا روشون سیگار خاموش می‌کنین؟ ‫زیر سیگاری کلا ده دلاره.
‫چرا باید با دختر بیچاره ‫همچین کاری کنین؟
‫می‌خوام بدونم...
‫سیگار فقط درد می‌ده، ‫یا زخم و جای سوختگی هم داره؟
‫مسترجی، زخمش خیلی بزرگه.
‫می‌سوزه.
‫تو دیگه چه دکتری هستی؟
‫بیا یادم بده سونو. یادم بده.
‫دارم بهشون می‌گم، ‫ولی گوش نمی‌دن.
‫اون پاپوی پیمانکار گودیا رو برده هتل.
‫گودیا حتما مقاومت کرده ‫که با فلفل بهش حمله کرده.
‫- اون مرتیکه روانیه. ‫- دکتر حالش خوب نیست. تو برو.
‫برم اونجا چیکار کنم؟
‫یه کاریش بکن.
‫اگه می‌شه که نجاتش بده.
‫اگه نمی‌شه خفه‌اش کن و بکشش.
‫- بانسی بابو چی؟ ‫- خودم باهاش حرف می‌زنم. تو برو.
‫اگه اون شب فرار نکرده بودم...
‫هیچ‌وقت نمی‌تونستم از اونجا برم.
‫[پناهگاه دختران موناوارپور]
‫سودا باید یه چیزی ‫دربیاره این می‌گفت.
‫واقعا اشتباهه. ‫چطوری تونست سکوت کنه؟
‫باسکارجی، این‌ها که تقصیر اون نیست.
‫جامعه ما همیشه...
‫امثال این دخترها رو بیچاره کرده.
‫اون نمی‌تونه چیزی بگه، ولی...
‫حداقل ما می‌تونیم.
‫چی می‌خوای بگی؟ ‫اصلا کی گوش می‌ده؟
‫همه سند و مدرک می‌خوان.
‫ما چه مدرکی داریم؟ هیچی.
‫باسکارجی، ما فقط ‫یه تفاوت با حیوون‌ها داریم.
‫ما آدم‌ها می‌تونیم خودمون ‫فکر کنیم و صحبت کنیم.
‫اگه قادر به انجام این کار نباشیم،
‫دیگه باید خودمون رو حیوان صدا بزنیم.
‫واقعا باید تلاش کنیم باسکارجی.
‫باید هر طور شده ‫اون دخترها رو نجات بدیم.
‫بریم.
‫باید باهاش صحبت کنی. ‫این بانسی ساهو آدم خوبی نیست.
‫وایشالی می‌خواد واسه کانالش ‫با این آدم سر شاخ بشه.
‫دودش تو چشم همه‌مون می‌ره.
‫می‌دونم. سعی کردم باهاش حرف بزنم.
‫می‌دونم چقدر زور زدی ‫تا منظورت رو بفهمه.
‫اگه می‌دونستم بعد از ازدواج...
‫قراره انقدر تغییر کنه...
‫از اول نمی‌ذاشتم ‫با همچین دختری وصلت کنی.
‫برو پکوراها رو بیار.
‫بابا ازم پرسیده بود، ‫فقط چون من قبول کردم...
‫اون هم راضی شد.
‫حالا می‌فهمم جفتمون ‫چه اشتباهی کردیم.
‫حالا مجبورم با این دختره...
‫سلام آبجی.
‫سلام.
‫سلام مهمان.
‫هوم. کل روز کجا بودی؟
‫تور رفته بودم بیهار.
‫می‌خواستم ببینم این ‫بانسی ساهو چیکار می‌کنه.
‫هنوز درگیر این یارویی؟
‫همینه که هست مهمان.
‫تا ته کار بانسی ساهو رو ‫در نیارم هم ولش نمی‌کنم.
‫لازم نیست تو هر زمینه‌ای ‫انقدر یه‌دنده باشی.
‫بی‌خیال خواهر. ‫اگه واقعا یه‌دنده بودم...
‫الان نمی‌اومدم حتی باهاتون پاکورا بخورم.
‫تا الان روزنامه‌نگار سطح ملی می‌شدم. ‫مگه نه؟
‫ما فقط می‌خوام هوات رو داشته باشیم.
‫چرا می‌خوای زندگیت رو خراب کنی؟ ‫بهم بگو.
‫اگه واقعا می‌خوای تغییری ایجاد کنی،
‫درباره این حرف نزن ‫که خبرنگار کارش چیه و چی نیست.
‫برو دادگاه، پرونده تشکیل بده.
‫مملکت نظم و قانون داره. سیستم داره.
‫فکر کردی خبرنگارها ‫اجازه دارن هر کاری بکنن؟
‫طبق معمول فقط به فکر خودشه.
‫مهمان، حالا یادم افتاد...
‫اگه بخوام تو دادگاه ‫علیه کسی پرونده تشکیل بدم،
‫باید وکیل بگیرم، نه؟ ‫تو هم که وکیلی.
‫می‌خوای زندگیت رو...
‫با کارهای بی‌ارزشی مثل ‫گواهی تولد ساختن هدر بدی؟
‫می‌خوام دادخواست عمومی ثبت کنم. ‫بگو ببینم، قبول می‌کنی؟
‫یا نکنه صرفا وکیل شدی...
‫که کت و شلوار شیک بپوشی؟ ها؟
‫مهمان، اگه دوست نداری ‫لازم نیست کمکم کنی.
‫خودم از پسش بر میام.
‫می‌دونی چیه؟ ‫انقدر وکیل بیرون دادگاه‌ها ریخته...
‫که پرونده‌هاشون زیر بغلشونه ‫و دنبال کار می‌گردن.
‫نگران نباش. ‫خودم یکی رو پیدا می‌کنم.
‫به چی نگاه می‌کنی؟ ‫غذات رو بخور.
‫[پناهگاه دختران موناوارپور]
‫نه بانسی.
‫وقتی کیفت کوک باشه ‫خوب بقیه رو شاد می‌کنی.
‫ولی موقع آواز خوندن ‫شعر یادت می‌ره.
‫گاپا گاپ نمی‌گفت، کاچا کاچ بود.
‫این چیه؟
‫دادخواست عمومیه.
‫دادخواست عمومی واسه چیه؟
‫یکی تو دادگاه عالی پانتا ‫دادخواست عمومی ثبت کرده.
‫فهمیدیم، ولی موضوع دادخواست چیه.
‫علیه دولت ثبت شده.
‫می‌گن چرا هیچ اقدامی ‫علیه پناهگاه ما انجام نشده.
‫این بی‌شرف کیه؟
‫دارم پیداش می‌کنم.
‫هنوز داری می‌گردی؟
‫چرا تا الان نفهمیدی؟!
‫نظرت چیه استاد؟
‫بایا...
‫این دادخواست فقط ممکنه توسط کسی ‫ثبت شده باشه که از گزارش خبر داره...
‫و می‌خواد تشکیل پرونده بده.
‫یعنی... خبرنگاره افتاده دنبالمون؟ ‫اسمش چی بود؟
‫وایشالی.
‫ولی اسمی ننوشته. ‫انگار ناشناس ثبت شده.
‫اون سانحه بریج بیهاری رو یادته؟
‫- آره. ‫- یادته چی شد؟
‫اول دادخواست ثبت شدن.
‫ولی برای کسی مهم نبود. ‫پدرشون در اومد.
‫یعنی شبیه همون پرونده چاندراشکار؟
‫نه، اون پرونده قتل بود.
‫ماده‌ی ۳۰۲ با دادخواست عمومی فرق داره.
‫- دادخواست اینطوریه که... ‫- خفه شو! پز الکی نده.
‫اگه انقدر باهوشی چرا وکیل نشدی؟ ‫مرتیکه نفهم.
‫زنگ بزن بریجمان.
‫می‌خوام همین الان ببینمش.
‫گفتم که درستش می‌کنم.
‫گوش کن. ‫بعدا بهت زنگ می‌زنم.
‫باشه؟ قطع کن.
‫چی شده بانسی بابو؟
‫چرا انقدر نگرانی؟ هوم؟
‫نگران من نباش داداش سینگ.
‫دست تنها که نیستم.
‫خودم می‌دونم.
‫دقیقا واسه همین نباید نگران...
‫این مسائل کوچیک باشی.
‫باید به جاش کار مفیدتری بکنی.
‫به نظرت این مسئله کوچیکیه؟
‫ها؟ یادته چی گفتی؟
‫«نگران نباش، رسانه‌ها عمرا با خبر بشن.»
‫اگه خبردار شدن حلش می‌کنی. ‫حالا دادخواست ثبت کردن!
‫این چه وضعشه؟
‫منتظر چی هستین؟ ‫ناسلامتی مهمون اومده!
‫- چشم. ‫- کار شما رو هم من باید بکنم؟
‫- نه آقا، الان میارم. ‫- برو!
‫بهم اعتماد کن. ‫همه‌چی تحت کنترله.
‫مگه خبرگزاری مهمی ‫داره روش کار می‌کنه؟
‫هیچ‌کس مزاحمت نمی‌شه.
‫نگران وایشالی شدی؟ ‫این دختره مگه کیه؟ ها؟
‫هیچ‌کس تو دنیای مطبوعات ‫اصلا این رو نمی‌شناسه.
‫موضوع این نیست دختره کیه داداش سینگ.
‫اگه به نظرت موضوع مهمی نیست، ‫پس زود تمومش کن.
‫وگرنه این داستان بیخ پیدا می‌کنه.
‫بعدش چی می‌شه؟ هوم؟
‫من دارم با تو حرف می‌زنم؟ ‫طرف حسابم اینه، مگه نه؟
‫- ولی مگه... ‫- اگه این بخواد واق‌واق کنه...
‫کار رو واسه تو بد می‌کنه.
‫چی گفتی؟
‫من کار رو براش بد می‌کنم؟
‫فکر کردی من دیوونه‌ام؟
‫اگه دارم حرص جوش می‌زنم ‫از روی وفاداریمه!
‫مشکلی داری؟
‫اگه بخوای به احمق‌هایی ‫مثل این گوش بدی،
‫لازم نکرده از کار من ایراد بگیری.
‫دختره هیچ غلطی نمی‌کنه. ‫هیچی نمی‌شه!
‫بذار رک و پوست‌کنده بگم داداش سینگ.
‫تو فقط بلدی بگی هیچی نیست ‫و نباید نگران باشیم.
‫ولی اگه کسی سد راهم بشه، ‫فکر نکن قراره ساکت بمونم.
‫شنیدی چی گفتم؟
‫اگه نخوای جلوش رو بگیری، ‫خودم می‌گیرم.
‫- اصلا هم مهربون نیستم. ‫- آهای!
‫کار احمقانه‌ای نکنی‌ها.
‫یه تار مو از سرش نباید کم بشه.
‫به هیچ عنوان.
‫این دستور مدیره.
‫خبرنگار معمولی که نیست، ‫زن هم هست.
‫اگه بخوای اونطوری اذیتش کنی،
‫کل رسانه‌ها میفتن دنبال ما.
‫بعدش می‌خوای چیکار کنی؟ ها؟
‫کی رو سرزنش می‌کنی؟
‫کل دولت کوفتی مشغول محافظت از توئه،
‫اون‌وقت تو اینجا نشستی و نگرانی!
‫هیچ‌کاری نکردم چون اون یه خبرنگار لعنتیه!
‫وگرنه تا حالا جنازه‌ش رو
‫یه جایی روی ریل قطار پیدا کرده بودید!
‫پس این‌قدر چرت‌وپرت تحویلم نده!
‫هر دومون هم می‌دونیم که دولتت ‫مشغول محافظت از خودشه، نه من.
‫پس به نفع همه‌ست که من دیوونه نشم.
‫فهمیدی؟
‫مطمئنم می‌دونید چی به صلاحه.
‫ولی من مطمئن نیستم.
‫این هیچ فرقی ایجاد نمی‌کنه، باسکارجی.
‫کانال ما به اندازه‌ی کافی بیننده نداره.
‫و اگه بیننده نداشته باشیم،
‫چطوری بهشون بگیم چه اتفاقی داره میفته؟
‫خب، پس چی‌کار کنیم؟ بگو ببینم.
‫باید وایرال بشیم باسکارجی.
‫وایرال؟
‫فیس‌بوک، واتس‌اپ، توییتر...
‫باید یه‌جوری وایرال بشیم.
‫شاید کمک کنه.
‫من بلد نیستم از شبکه‌های اجتماعی استفاده کنم.
‫- خانم. ‫- هوم؟
‫آجیت کل روز توی خونه با گوشی‌ش یه‌کارهایی می‌کنه.
‫بیا بهش بگیم بیاد اینجا. ‫اون می‌تونه این کار رو انجام بده.
‫نظرت چیه؟
‫آره.
‫بعد هم باسکارجی، از فردا،
‫هر روز ۳۰ دقیقه پخش زنده خواهیم داشت.
‫در مورد پناهگاه موناوارپور، ‫من گزارش زنده رو انجام می‌دم.
‫همه‌چی رو گزارش می‌کنم.
‫چی توی گزارش ان‌آی‌اس‌اس بوده، بانسی ساهو کیه،
‫و چرا این دولت هیچ اقدامی نمی‌کنه. همه‌چیز.
‫- باشه؟ ‫- آره. عالیه.
‫وای.
‫انگار یادتون رفته که من جونتون رو نجات دادم.
‫شما اینجا زندگی می‌کنید. ‫من بهتون لباس می‌دم. بهتون غذا می‌دم.
‫فکر می‌کنید همه‌ش مجانیه؟
‫می‌دونید یتیم یعنی چی؟
‫یعنی کسی که کاملاً تنهاست.
‫که هیچ‌کس بهش اهمیت نمی‌ده.
‫برای هیچ‌کس مهم نیست که زنده باشید یا مرده.
‫به‌جز من.
‫حالا من همه‌کاره‌تونم.
‫و دقیقاً کاری رو می‌کنید که من بهتون می‌گم.
‫وگرنه این سیگار رو برمی‌دارم ‫و روی همه‌جاتون خاموش می‌کنم.
‫آره؟ فهمیدید؟
‫بگید بله!
‫چی شده؟
‫من... من نمی‌تونم اسم اون بی‌شرفی رو ‫که دادخواست داده پیدا کنم.
‫احمق لعنتی! یه کار کوچیک بهت سپردم
‫حتی اون رو هم نمی‌تونی انجام بدی!
‫ولی فکر کنم می‌دونم کار کی می‌تونه باشه. ‫شوهرخواهر وایشالی، سورش سینگ.
‫اون یه وکیله. فکر کنم کار خودشه.
‫در واقع، توی دادگاه موناوارپور کار می‌کنه.
‫و با زنش و دخترش توی براهامپورا زندگی می‌کنه.
‫اگه شما بگید، می‌تونم برم ‫و برای همیشه ساکتش کنم.
‫کمربندت رو بده.
‫به حرفم گوش می‌دید؟ روشنه؟ هان؟
‫خواهش می‌کنم! ولمون کن! ‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم!
‫بگو بله! بگو بله!
‫چی رو نگاه می‌کنید؟ می‌خوای برید؟
‫حلش کن.
‫آبجی!
‫مهمان خوبه؟
‫هان؟
‫امیدوارم خوشحال باشی.
‫دقیقاً همینو می‌خواستی، درسته؟
‫آبجی، چی می‌گی؟
‫کتکش زدن.
‫سرش رو شکوندن.
‫خیلی خون ازش رفته.
‫دکتر الآن داره بخیه‌ش می‌زنه.
‫می‌دونی کار کی بود، نه؟
‫همه‌شون آدم‌های بانسی ساهو بودن.
‫پلیس حتی شکایت هم تنظیم نکرد.
‫حالا خوشحالی؟
‫آبجی، خواهش می‌کنم...
‫- بگو ببینم کی به شوهرخواهرت حمله کرد. ‫- قربان، بانسی ساهو.
‫بانسی ساهو؟
‫- بله، همین نزدیکی توی خیابون ساهو زندگی می‌کنه. ‫- اوه، منظورتون اون خبرنگاره‌ست؟
‫هر دومون می‌دونیم که اون خبرنگار نیست.
‫تا حالا خودتون دیدینش، خانم؟
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫نه، واقعاً فرقی نمی‌کنه، ‫ولی باید به اندازه‌ی کافی...
‫در مورد کسی که ازش شکایت می‌کنید بدونید.
‫چون تا جایی که من می‌دونم،
‫حتی اگه گوشه‌به‌گوشه‌ی بیهار رو هم بگردید،
‫مردی مثل اون پیدا نمی‌کنید. اون خیلی آدم...
‫قربان، من در واقع صاحب یه شبکه‌ی خبری‌ام.
‫و توی چند روز گذشته ‫خیلی در مورد بانسی ساهو...
‫توی کانال صحبت کردم.
‫سعی کرد بهم هشدار بده، نصیحتم کنه. ‫تهدیدم هم کرد قربان، ولی...
‫یه لحظه، خانم.
‫- داشت تهدیدتون می‌کرد یا بهتون هشدار می‌داد؟ ‫- منظورتون چیه؟
‫هشدار مثل یه درخواست می‌مونه،
‫که چیزهای دروغ علیهش توی کانالتون پخش نکنید.
‫کاری که دارید می‌کنید.
‫و تهدید یعنی جونتون در خطره.
‫وای خدایا، دیراج! نکته‌ی خوبی رو گفتی.
‫قربان، می‌دونید، این مسئله جدیه،
‫ولی شما دارید سرسری می‌گیریدش. ‫شکایتم رو ثبت کنید.
‫خب، خانم،
‫مشکل اینه که ما اصلاً نمی‌دونیم
‫شما در مورد آقای بانسی توی کانالتون چی گفتید.
‫ولی یه چیزی رو به من بگید، ‫اگه اون با شما مشکل داشته،
‫چرا به‌جای شما به شوهرخواهرتون حمله کرده؟
‫چرا این سؤال‌ها رو از من می‌پرسید؟ ‫به شوهرخواهرم حمله شده.
‫من اومدم اینجا شکایت کنم. ‫چرا کارتون رو انجام نمی‌دید؟
‫خانم، چون شما یه خبرنگار زن هستید، ‫برای اینکه خوشحال بشید،
‫ما در مورد حمله شکایت ثبت می‌کنیم. ‫بنویس دیراج. هان؟
‫- ولی اسمش رو نمی‌نویسم. ‫- بعد چرا اسمش رو نمی‌نویسید؟
‫یعنی چی چرا خانم، هان؟
‫فکر می‌کنید هر کی می‌تونه همین‌جوری بیاد اینجا ‫و علیه هر کی شکایت کنه
‫و ما هم همین‌جوری انجامش می‌دیم، هان؟
‫قوه‌ی قضائیه‌ی ما، سیستم حقوقی ما ‫مسخره‌بازی نیست، خانم.
‫فهمیدم قربان. ممنون.
‫عجب افاده‌ای هم داره.
‫اونا فقط من رو کتک نزدن، ‫موتورسیکلتم رو هم از بین بردن.
‫بابات خیلی زحمت کشیده بود تا اون رو بخره.
‫زن‌دایی اومد.
‫ملکه تشریف آوردن.
‫مهمان، نگران اینم که حالت خیلی بده.
‫باید بهم می‌گفتی، نه؟
‫اگه قصد داشتی دادخواست بدی، پس من...
‫دادخواست؟
‫چی فکر کردی؟ دیوونه شدم که این کار رو بکنم؟
‫من هیچ دادخواستی ندادم. من احمق نیستم.
‫مهمان، اگه تو دادخواست ندادی، ‫پس... چرا بانسی ساهو...
‫دست‌راست بانسی، ‫سونو، اومد من رو کتک بزنه.
‫و درست بیرون دادگاه این کار رو کرد.
‫و بهم گفت که بهت بگم تمومش کنی ‫وگرنه همین بلا رو سر تو هم میارن.
‫چی فکر می‌کردی؟
‫تو یه ابرقهرمان نیستی ‫که سعی کنی دنیا رو نجات بدی.
‫در واقع، تو هیچی نیستی.
‫مهمان، من اصلاً نمی‌دونستم سراغ خانوادم میان.
‫پس فکر کردی اگه این‌جوری بهشون فشار بیاری،
‫چی‌کار می‌کنن؟
‫فکر می‌کنی ما احمقیم چون دعوا راه نمی‌ندازیم.
‫- نه، مهمان. ‫- نه، می‌دونم در موردمون چی فکر می‌کنی.
‫- نه، مهمان... ‫- چی؟ بعد هم آره.
‫می‌دونی چرا این چیزها رو نادیده می‌گیریم؟
‫چون می‌خوایم در امان باشیم. ‫من یه خانواده دارم که باید به فکرشون باشم.
‫امروز فقط پاهام رو شکوندن، ‫فردا میان و من رو می‌کشن،
‫پلیس‌ها هم کاری نمی‌کنن.
‫سعی کردم شکایت کنم مهمان.
‫وای، خدا! عقلت رو کامل از دست دادی؟
‫هیچ‌وقت قبل از یه کاری فکر نمی‌کنی؟
‫خواهش می‌کنم، ما رو از این وضعیت خلاص کن!
‫♪ به هیچ‌کس امیدی نیست ♪
‫♪ حتی شادی ما هم کوتاهه ♪
‫♪ به هیچ‌کس امیدی نیست ♪
‫♪ حتی شادی ما هم کوتاهه ♪
‫♪ مشکلات ما با هر لحظه بیشتر می‌شه ♪
‫♪ دلم برای یه بارقه‌ی امید تنگ شده ♪
‫♪ خواهش می‌کنم نور آخر تونل رو بهمون نشون بده ♪
‫♪ ای رود گنگ چطور هنوز جاری هستی ♪
‫♪ ای رود گنگ، آروم... ♪
‫چرا گریه می‌کنی؟
‫چی‌کار می‌شه کرد؟ ‫می‌دونی که جامعه‌ی ما مردسالاره.
‫وقتی یه شوهر از زنش حمایت می‌کنه، ‫مردم خوششون نمیاد.
‫حتی اگه کار خوبی بکنه.
‫خواهش می‌کنم من رو ببخش.
‫- اشکالی نداره. ‫- نه، اشکال داره.
‫تو...
‫تو با اسکوتر از پاتنا اومدی موناوارپور.
‫باید ماشین رو می‌گرفتی.
‫و به هر حال، می‌دونی که ‫دوست دارم با اسکوترم برم دفتر.
‫این‌جوری می‌تونم یه‌کم هوا هم بخورم.
‫باشه، بیا. برو بریم. من گشنمه، ‫بریم یه چیزی بخوریم.
‫اتفاقی که امروز برای مهمان افتاد رو ‫دیگه نمی‌تونم عوض کنم.
‫ولی قطعاً می‌تونم از این استفاده کنم ‫تا یه تغییر واقعی توی دنیا ایجاد کنم.
‫و شاید این کمک کنه ‫تا یه‌کم اتفاقات خوبی براش بیفته..
‫نفهمیدم. منظورت چیه؟
‫می‌تونی یه لطف کوچیک در حقم بکنی؟
‫گزارش بازرسی اجتماعی پناهگاه‌های موناوارپور
‫خیلی وقته منتشر شده.
‫ولی انگار دولت ما اون گزارش رو گذاشته زیر بالش
‫و روش خوابیده.
‫هیچ رسانه‌ای، چه روزنامه‌ها و چه تلویزیون، ‫در این مورد گزارش نمی‌ده،
‫و هیچ‌گونه تحقیقی هم در موردش انجام نشده.
‫ولی فراموش نکنید که ما اولین کسانی بودیم که ‫این خبر فوری رو...
‫با بیننده‌هامون به اشتراک گذاشتیم.
‫بعد از دیدن خبر ما، یه وکیل اهل موناوارپور...
‫علیه این پرونده در دادگاه عالی پاتنا ‫دادخواست داد.
‫امروز، همون وکیل به طرز وحشیانه‌ای ‫توسط مردی به نام سونو...
‫درست بیرون دادگاه مورد حمله قرار گرفت.
‫و این وکیل الآن داره با مرگ و زندگی ‫دست‌وپنجه نرم می‌کنه.
‫این همه‌ش نیست. وقتی سعی کردیم شکایت کنیم،
‫پلیس برای نوشتن اسم مهاجم تردید داشت.
‫اونا ممکنه تحت فشار باشن، ولی ما نیستیم.
‫ما هر روز یه گزارش ویژه ‫به نام «باکشاک» توی کانالمون پخش می‌کنیم.
‫و در طول این گزارش ویژه،
‫تک‌تک به‌روزرسانی‌های این پرونده رو بهتون می‌دیم.
‫و بهتون قول می‌دیم که تا وقتی که...
‫عدالت اجرا بشه دست نکشیم.
‫تا زمانی که تک‌تک مجرم‌هایی ‫که دست داشتن مجازات بشن.
‫یادتون باشه که یه نفر به‌تنهایی ‫نمی‌تونه تغییری ایجاد کنه.
‫به‌خاطر همینه که واقعاً به حمایت شما نیاز داریم.
‫- چی رو نگاه می‌کنی؟ ‫- تا حالا فقط ۴۰۰ تا بازدید داشتیم.
‫به‌زودی چند هزارتا می‌شه، حالا می‌بینی.
‫می‌گه ۴۰۰ تا.
‫ولی خانم، اصلاً می‌دونید کی دادخواست داده؟
‫واقعاً نمی‌دونم باسکارجی، ولی...
‫اتفاقی که برای مهمان افتاد...
‫- هوم. ‫- ...واقعاً حالم رو بد کرده.
‫می‌دونی، بالأخره اون جزئی از خانوادمه.
‫البته. حق با شماست. اون خانواده‌ی شماست.
‫ولی ناراحت نباشید.
‫همیشه دو جور میشه به یک شرایط نگاه کرد.
‫مثبت و منفی.
‫اگه به جنبه مثبتش نگاه کنید...
‫اون مرد مدام داشته توی زندگیتون دخالت می‌کرده.
‫بعد ببینید چی شد.
‫پاش رو شکوندن.
‫شکوندن...
‫قیافه‌ش رو که دیدی. داغون شده بود.
‫ولی می‌دونم که اون خانوادته.
‫راستی، دیدم... هی، روزنامه‌ی امروز کجاست؟
‫هی! پاشو! بلند شو!
‫روی روزنامه نشسته، پسر بی‌مصرف لعنتی!
‫این خبر رو ببین. می‌خواستم این رو ببینی.
‫سرپرست ارشد پلیس، جاسمیت گاور. یه نگاه بنداز.
‫اون یه افسر آی‌پی‌اس از پنجابه‌.
‫اون برای اولین بار در تاریخ موناوارپور ‫اینجا منصوب شده.
‫اون اولین سرپرست پلیس زنه.
‫اون داشته اینجا رو پاک‌سازی می‌کرده.
‫من شماره‌ش رو پیدا کردم
‫اگه می‌خوای باهاش حرف بزنی، ‫یا می‌تونیم بریم ببینیمش.
‫نظرت چیه؟
‫فکر کنم این یعنی می‌خوای ببینیش.
‫یه چیزی رو متوجه شدید، خانم؟
‫هر بار که یه زن مسئولیت یه کاری رو ‫به عهده می‌گیره، همه‌چی عوض می‌شه.
‫- بیا. بریم ازشون بپرسیم. ‫- آره.
‫خانم، سلام.
‫ما با خانم رئیس قرار داریم.
‫ما از پاتنا اومدیم. وایشالی سینگ.
‫- سلام خانم. ‫- وایشالی، بیا تو.
‫خانم، شما اسم من رو از کجا می‌دونید؟
‫ویدیویی که ساختی رو دیدم. بشین.
‫- شما؟ ‫- من... باسکارم.
‫همکارش از «کوشش نیوز».
‫وایشالی، واقعاً به‌خاطر اتفاقی که ‫برای شوهرخواهرت افتاد متأسفم.
‫توی ویدیو گفتی که پلیس موناوارپور
‫شکایتت رو ثبت نمی‌کرده.
‫بله، خانم.
‫من شخصاً رفتم شکایت کنم.
‫- رفتی کلانتری شهر؟ ‫- بله.
‫یادت میاد کی سر شیفت بود؟
‫پرابات کومار، خانم.
‫برنامه‌ی شیفت رئیس کلانتری شهر، ‫پرابات کومار رو لغو کنید،
‫و بهش بگید فردا بیاد من رو ببینه.
‫نگران نباش. من حلش می‌کنم.
‫توی ویدیو، در مورد مشکلات توی پناهگاه گفتی.
‫بله، بله، خانم.
‫در طول بازرسی اجتماعی، فهمیدن که دخترهایی که...
‫توی پناهگاه‌های دختران موناوارپور ‫زندگی می‌کنن مورد آزار قرار می‌گیرن.
‫پرونده تحت قانون «پاکسو» قرار می‌گیره.
‫بله، حمایت از کودکان در مقابل آزار و اذیت خانم.
‫ممکنه پای آدم‌های مهمی وسط باشه،
‫به‌خاطر همینه که کاری نمی‌کنن.
‫- درسته. ‫- درسته؟
‫ببین، من سعی نمی‌کنم ازشون دفاع کنم.
‫ولی ممکنه این گزارش اشتباه باشه.
‫رسانه‌ها نباید در مورد چیزهایی حرف بزنن ‫که مدرکی براش ندارن.
‫منظورم اینه که شما نمی‌تونید تصمیم بگیرید ‫کی مجرمه، درسته؟
‫باهاتون موافقم، خانم.
‫ولی من... من سعی نمی‌کنم دیکته کنم کی مجرمه.
‫تنها چیزی که می‌پرسم اینه که ‫چرا هیچ تحقیقی در مورد این گزارش انجام نشده
‫با اینکه... با اینکه خیلی وقته منتشر شده؟
‫نه، منظورم اینه که... ‫به‌خاطر اینه که دولت فکر می‌کنه
‫این گزارش دروغه؟
‫موقع گشت‌زنی‌هام حرف می‌زنیم، باشه؟
‫ببخشید. داشتید می‌گفتید؟
‫اگه هیچ تحقیقی در موردش انجام نشده، ‫از کجا می‌دونیم دروغه؟
‫چرا شکایت نکردی وایشالی؟ ‫هر شهروندی این حق رو داره.
‫خانم، من شکایت نکردم،
‫ولی... یه کسی رو می‌شناسم ‫که در این مورد دادخواست داده.
‫شما هم دقیقاً می‌دونید بعدش چی شد.
‫من... با مافوق‌هام حرف می‌زنم ‫و می‌بینم چی‌کار می‌شه کرد.
‫زیپش گیر کرده بود.
‫سینها و موهان هر دو داشتن برای جونشون می‌دویدن!
‫استاد.
‫[پناهگاه دختران، موناوارپور]
‫[خدمات مردمی]
‫چطوری بازرس؟ اینجا چی‌کار می‌کنی، هان؟
‫واسه یه کاری اومدم اینجا. سونو اونجاست؟
‫- کی؟ ‫- سونو.
‫حکم بازداشتش رو دارم.
‫باشه. خب؟
‫خب چی؟ باید بازداشتش کنیم.
‫برو داخل رو بگرد.
‫هی! برو عقب!
‫اینجا کسی به اسم سونو نداریم.
‫خب، یه‌بار می‌گردیم.
‫اگه پیداش نکردیم، می‌ریم.
‫مگه واضح نگفت که اینجا سونو نداریم؟
‫نفهمیدی؟
‫قربان، سلام.
‫سلام.
‫قربان، خانم سرپرست ارشد پلیس ‫داره این قضیه رو بررسی می‌کنه.
‫باید بازداشتش کنیم.
‫پس برو بهش بگو نتونستی سونو رو پیدا کنی.
‫قربان، اون سرپرست ارشد پلیسه.
‫اگه پای ایشون وسط نبود، خودم حلش می‌کردم.
‫- سوار ماشین شو و گمشو. ‫- هان؟
‫حرفم رو تکرار نمی‌کنم. فهمیدی؟
‫هی! برو بشین توی ماشین.
‫باشه، قربان.
‫شماها دارید چی رو نگاه می‌کنید؟
‫برید داخل!
‫برید ببینم!
‫اگه همین خبر رو به یه خبرنگار ‫از یه کانال بزرگ می‌دادم،
‫پانصد هزار تا براش می‌گرفتم.
‫اینجا، پول کمتری می‌گیرم، اونم نه سر وقت.
‫نصفش رو گرفتی، نه؟
‫وقتی خانم بیاد، بقیه‌ش رو هم می‌گیری. حالا برو.
‫باید نصف خبر رو بهت می‌دادم، هان؟
‫به آدم‌هایی مثل شما ‫باید فقط بعد از پرداخت کامل سرنخ داد.
‫چرا این‌جوری بهم توهین می‌کنی؟
‫مشکلت چیه؟
‫ما فقط وقت می‌خوایم، نه کلیه‌ت رو گوپتا.
‫اگه زود پولم رو ندی، باید کلیه‌هام رو بفروشم.
‫پس به‌خاطر این ممنونم.
‫عروسیم نزدیکه و شماها دارید سرم رو به درد میارید
‫اون کسی هم که بهم گفت احمق، راست می‌گفت.
‫ولی من از اون هم احمق‌تر بودم که دادخواست دادم
‫تا بتونم اطلاعات بیشتری برای شماها پیدا کنم،
‫ولی شما دارید زندگیم رو جهنم می‌کنید.
‫وایستا. یه لحظه وایستا.
‫دادخواستی که علیه دولت داده شده کار تو بوده؟
‫معلومه که من بودم. کی دیگه جرئت این کار رو داره؟
‫خب، عالیه! می‌دونی به‌خاطر تو، مهمان کتک خورده؟
‫مهمان؟ شوهرخواهر وایشالی؟
‫اون کسی که بهت گفته احمق، اشتباه نمی‌گفته.
‫من توی زندگیم آدمی احمق‌تر از تو ندیدم.
‫داری سعی می‌کنی چی بگی؟
‫دارم بهت می‌گم احمق.
‫حالا چرا برگشتی؟
‫کلاهم رو اینجا جا گذاشتم!
‫ببین، اول باید منتظر تأیید ‫اداره‌ی رفاه اجتماعی باشیم.
‫تا اون‌موقع، نمی‌تونیم کاری بکنیم.
‫این پرونده در مورد دخترهای کوچیکه. اگه مشکلی پیش بیاد،
‫ما تنها کسانی هستیم که باید جواب بدیم.
‫خب، فکر می‌کنید کیِ...
‫اداره‌ی رفاه بهمون مجوز می‌ده؟
‫حتی نمی‌دونیم قبول می‌کنن یا نه.
‫دو ماه گزارش رو داشتن و کاری باهاش نکردن قربان.
‫جون اون دخترها در خطره.
‫ولی اگه همه‌چی خوب پیش بره، ‫ممکنه یه باند بزرگ رو افشا کنیم.
‫قربان، فکر کنم باید این ریسک رو بکنیم.
‫باید ارزش ستاره‌هایی که روی یونیفرمت ‫می‌پوشی رو یاد بگیری.
‫من آدم‌های زیادی رو دیدم ‫که ریسک‌های این‌جوری کردن،
‫و بعد ستاره‌هاشون رو به همین سادگی از دست دادن.
‫شما اینجا خیلی خوب کار می‌کنید.
‫مردم شهر بالأخره ‫موقع روندن موتورشون کلاه ایمنی می‌ذارن.
‫و خیلی مطمئنم که به‌زودی،
‫بهشون یاد می‌دید چقدر بستن کمربند ایمنی مهمه.
‫[دفتر بازرس کل پلیس، موناوارپور، بیهار]
‫[محل اقامت سرپرست ارشد پلیس، موناوارپور]
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫مطمئنی فقط چای می‌خوری؟ چیزی برای خوردن نمی‌خوای؟
‫نه، خانم، راحتم. الآن یه‌کم استرس دارم.
‫دیروز، پلیس رفت سونو رو بازداشت کنه.
‫خب، گرفتنش؟
‫بانسی ساهو حتی نذاشته وارد ملک بشن.
‫و مطمئنم حتی اگه پلیس هم رفته بود داخل،
‫هیچی عوض نمی‌شد.
‫پس الآن چی‌کار کنیم، خانم؟
‫صادقانه بگم، وایشالی.
‫فقط بر اساس این گزارش، نمی‌تونیم هیچ تحقیقی انجام بدیم.
‫مخصوصاً چون حتی گزارش رسمی رو هم نداریم.
‫و نمی‌تونیم از حمله‌ای که...
‫به شوهرخواهرت شد برای شروع این روند استفاده کنیم.
‫چون تنها کاری که باید بکنن ‫اینه که تو دادگاه ثابت کنن
‫این اتفاقی بوده و اونوقت همه چیز ‫برامون تموم میشه.
‫در مورد بانسی ساهو هم...
‫حتی اگه اشتباهی کرده باشه، ‫افشا کردنش اصلاً راحت نخواهد بود.
‫مطمئنم الآن که تو شروع کردی به گزارش کردنش ‫بیشتر حواسش جمعه.
‫همچنین، اگه دولت دو ماه این گزارش رو داشته،
‫و بازم کاری نکرده،
‫پس... مطمئنم می‌تونی حدس بزنی ‫بانسی ساهو چقدر نفوذ داره.
‫خانم، من چی‌کار کنم؟ ‫شما من رو به بن‌بست رسوندید.
‫فقط یه نفر هست که می‌تونه یه راهی پیدا کنه.
‫واقعاً؟ کی؟
‫تو.
‫باید فشار بیشتری ‫به اداره‌ی رفاه بیاریم باسکارجی.
‫تنها راهش همینه.
‫اون اداره‌ی خطرناکیه. نمی‌ذارن کسی وارد بشه.
‫هر آدمی اونجاست حرفه‌ایه. ‫نمی‌تونیم گولشون بزنیم. نمی‌شه.
‫خب؟
‫ساچین تندولکار هم حرفه‌ای بود، ‫ولی بعضی وقتا حتی اون هم اوت می‌شد.
‫آره یا نه؟
‫چرا داری پای ساچین رو به این مسائل باز می‌کنی؟
‫باسکارجی، حتماً یه کاری می‌تونیم بکنیم
‫که حتی فکرش رو هم نکنن.
‫یه اشتباه می‌کنن و اوت می‌شن.
‫فقط باید به تلاش ادامه بدیم.
‫- و راجنی سینگ، وزیر رو... ‫- هوم.
‫پای اون رو هم به این قضیه باز کنیم.
‫اونا بیشتر از اینکه از مردن بترسن از اینکه ‫موقعیت‌شون رو از دست بدن می‌ترسن.
‫پس، باید از همین استفاده کنیم.
‫آره، شوهرش آقای بریجموهانه.
‫ولی به هیچ دردی نمی‌خوره.
‫توی مدرسه یا دانشگاه تئاتر بازی کردی؟
‫آره. در واقع خیلی بازی کردم.
‫توی بعضی تئاترها نقش رام رو بازی کردم، ‫توی بعضی‌های دیگه راوان.
‫دخترها دیوونم بودن. کلی طرفدار هم داشتم.
‫ارشدهام، سال‌پایینی‌هام، همه.
‫باید دوباره انجامش بدی. یه نمایش.
‫این کار رو می‌کنی؟
‫خانم، یه چوب جادو به من بدید ‫و ببینید چطور جادو می‌کنم.
‫هی، راجو، برو برامون چای درست کن. بلند شو.
‫[حزب جان آدهیکار]
‫چی‌کار کردی؟
‫حالا باید صورتش رو بپوشونیم.
‫فقط به من گوش کن و کاری که می‌گم رو بکن. ‫می‌دونی که آقا واقعاً از دستت عصبانیه.
‫- دیگه هیچ اشتباهی نکن، باشه؟ ‫- گوش کن داداش.
‫چرا صورت وینایاک یاداو رو با روزنامه پوشوندید؟
‫مگه اون یه رهبر مهم حزب شما نیست؟
‫خب، بود، دیگه نیست.
‫شما کی هستید؟
‫می‌خواستم با آقای بریج حرف بزنم. ‫خب، کجا باید برم؟
‫در مورد چی؟
‫ببین، باید یه چیزی رو بهش بگم، ولی خصوصیه.
‫چرا می‌خوای خصوصی حرف بزنی؟
‫آدم در مورد یه چیز خصوصی کجا حرف می‌زنه؟
‫آقا، این‌جوری نمی‌شه.
‫اول، به من می‌گی.
‫من بهت گوش می‌دم. در موردش فکر می‌کنم.
‫و اگه لازم باشه می‌رم بهش می‌گم.
‫این فرایند خیلی طولانی‌ایه داداش.
‫ببین، یه مسئله‌ی خصوصیه. خیلی مهمه.
‫می‌فهمم، ولی تو نمی‌فهمی. یه لطفی کن. لطفاً برو.
‫اگه الآن برم، آقای بریج به دردسر بزرگی میفته.
‫خواهش می‌کنم بفهم، مسئله خیلی جدیه.
‫وقت تلف نکن. برو بهش بگو.
‫که باید باهاش حرف بزنم.
‫همچنین وقتی بهش گفتی که بیرون منتظرم،
‫بهش بگو اطلاعات مهمی ‫در مورد داداش بانسی از موناوارپور دارم.
‫مطمئنم قبلاً اسمش رو شنیدی.
‫اینجا منتظر باش.
‫موبایلت رو توی جیب چپت نذار.
‫می‌تونه باعث مشکلات قلبی بشه.
‫- این رو کجا خوندی؟ ‫- توی واتس‌اپ.
‫فکرش رو می‌کردم.
‫امیدوارم چیز مشکوکی نباشه.
‫نه، قربان. همه‌چی خوبه. ‫وقتی شما هستید چی می‌تونه اشتباه پیش بره؟
‫بله، ولی رسانه‌ها ممکنه سعی کنن ‫یه کاری بکنن. هان؟
‫- سلام قربان. ‫- کافیه، کافیه.
‫قربان، اشتباه بزرگی کردم ‫که این‌قدر دیر اومدم پیشتون قربان.
‫بعد اسم شما چیه؟
‫باسکار.
‫وایشالی سینگ، اون خبرنگار،
‫ما دوتا با هم یه کانال خبری رو ‫اداره می‌کنیم. کوشش نیوز.
‫خب، ما در مورد پناهگاه دختران گزارش می‌دادیم.
‫خب، من چی‌کار کنم؟
‫وایشالی سینگ یه مدرک خیلی قوی علیه شما داره
‫در مورد کل این قضیه‌ی پناهگاه.
‫گفت پای خانم هم ممکنه وسط باشه.
‫من هیچ اطلاعی از این پناهگاه‌ها ندارم.
‫منم همینو بهش گفتم.
‫که شما چقدر آدم خوب و محترمی هستید.
‫داره بی‌دلیل شما رو درگیر می‌کنه.
‫یه نفر به نام میتیلش سینها از سی‌دبلیوسی هست.
‫اون همه‌چی رو بهش گفته.
‫شماها، بیرون منتظر باشید.
‫باشه داداش، درود. به‌زودی می‌بینمتون.
‫- لطفاً. ‫- آره.
‫- درود. ‫- درود.
‫میتیلش چی بهش گفته؟
‫اون گفت دخترهای توی پناهگاه...
‫مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرن، ‫کتک می‌خورن و باهاشون بدرفتاری می‌شه.
‫یه نفر... یه خانمی هست که اونجا کار می‌کنه،
‫اسمش بابی رانیه، یکی به اسم نفیسه.
‫گفت به دخترها مواد مخدر می‌دن، ‫کتک‌شون می‌زنن و مجبورشون می‌کنن کار کنن.
‫یه آقای باچا هم اونجاست.
‫نمی‌دونم چرا اسم شما رو آورده. ‫شما هیچی در این مورد نمی‌دونید.
‫شما شبیه کسی نیستید که این کار رو بکنه.
‫اون‌موقع بود که فهمیدم وایشالی سینگ ‫داره بهم دروغ می‌گه قربان.
‫منظورم رو می‌فهمید؟
‫اون میتیلش بی‌شرف گفت
‫که بعضی وقتا، شما هم می‌رید اونجا.
‫ببینید، اون شاهد رسمی می‌شه ‫و همه رو به فنا می‌ده.
‫و قربان، من می‌خوام شما در امان باشید. ‫به‌خاطر همینه که اومدم بهتون بگم.
‫من طرفدار شما هستم، قربان.
‫چرا این‌قدر خیرخواه شدی؟
‫خیرخواه نیستم. ‫می‌دونم شما نمی‌تونید کار اشتباهی بکنید.
‫مطمئنم.
‫فقط من یه‌کم مشکل دارم.
‫مادرم خیلی مریضه، ‫واسه همین امیدوار بودم بتونید کمکم کنید.
‫واسه همین، من فقط...
‫خیلی ممنون می‌شم، قربان.
‫بیا.
‫- عه! من پول نمی‌خوام... ‫- بگیرش.
‫بیا. نگهش دار.
‫به هیچ‌کس هم نمی‌گی... ‫که اومدی اینجا من رو ببینی.
‫هیچ‌وقت، قربان.
‫ولی اگه اطلاعات بیشتری پیدا کردی، ‫اول میای پیش من.
‫باشه؟
‫البته قربان. قول می‌دم.
‫قربان، اگه یه وقت دیگه بود، ‫خیلی دوست داشتم یه سلفی بگیرم، فقط یکی.
‫ولی فعلاً من برم قربان.
‫سلام، من وایشالی سینگ هستم،
‫و یه‌بار دیگه، ‫خوشحالیم که با برنامه‌ی ویژه‌ی خودمون...
‫باکشاک در خدمت‌تون هستیم.
‫وکیلی که دیروز بهش حمله شد ‫هنوز توی بیمارستانه،
‫ولی حالش داره کم‌کم بهتر می‌شه.
‫ولی متأسفانه، ‫سیستم ما اصلاً بهتر نمی‌شه.
‫جاسمیت گاور، رئیس پلیس موناوارپور، ‫پلیس رو مجبور کرد که یه شکایت رو ثبت کنه
‫اونم به‌صورت فوری.
‫ولی پلیس نتونست ‫سونو، متهم پرونده رو دستگیر کنه.
‫خدمت بینندگان‌مون می‌گم که...
‫سونو توی همون پناهگاه دختران کار می‌کنه
‫که چند روز قبل در موردش ‫توی شبکه‌مون گزارش تهیه کردیم.
‫به‌گفته‌ی پلیس، ‫وقتی به اونجا رسیدن،
‫خودِ بانسی ساهو، صاحب پناهگاه دختران،
‫برای محافظت از سونو اومد ‫و جلوی دستگیری رو گرفت.
‫بانسی ساهو پلیس‌های حاضر در صحنه رو تهدید کرد،
‫و نذاشت پلیس وارد پناهگاه دختران بشه.
‫نمی‌دونم توی این پناهگاه ‫داره چه اتفاقی می‌افته
‫که بانسی ساهو انقدر سخت تلاش می‌کنه ‫از همه پنهانش کنه.
‫و دولت چه ارتباطی...
‫با این پناهگاه دختران داره،
‫که انقدر می‌ترسه در موردش کاری بکنه؟
‫هر چی که بشه، ما بدون ترس ‫به گزارش‌هامون ادامه می‌دیم.
‫و به صحبت در مورد این موضوع ادامه می‌دیم، ‫از مسئولین سؤال می‌پرسیم،
‫و تا وقتی دولت علیه این افراد ‫اقدامی نکنه، دست برنمی‌داریم.
‫فیلم‌بردار، باسکار سینها،
‫و من وایشالی سینگ هستم ‫در کوشش نیوز، پاتنا.
‫خب، اگه اینجا کلیک کنم، ‫صفحه‌ی یوتیوبم باز می‌شه.
‫بله، خانم.
‫عه، فقط ۶۰ تا بازدید داشتیم.
‫می‌ره بالا.
‫- مطمئنی می‌ره بالا؟ ‫- حتماً.
‫تو بازم اینجایی. هوم؟
‫- حال‌تون چطوره آقای گوپتا؟ همه‌چی خوبه؟ ‫- نه چندان خانم.
‫موتورتون رو پایین دیدم، ‫گفتم یه‌بار دیگه شانسم رو امتحان کنم.
‫می‌تونم پولم رو بگیرم؟
‫دو روز دیگه بهت می‌دم. قول می‌دم.
‫خانم، واقعاً خیلی کار می‌کنید. ‫خیلی الهام‌بخشه.
‫بیشتر خبرنگارهای دیگه بی‌مصرف و قلابی‌ان.
‫و خانم، دقیقاً به‌همین‌خاطر،
‫می‌خوام بهتون مجانی یه‌کم اطلاعات بیشتر بدم.
‫بگو.
‫یه افسر از اداره‌ی رفاه اجتماعی سیتاماری،
‫ساتیاجیت دوبِی،
‫چهار روز پیش با گلوله کشته شد.
‫چند نفر که کلاهبرداری بورسیه ‫راه انداخته بودن، کشتنش.
‫سه تا گلوله شلیک شده. ‫پرونده‌ی ساده‌ایه.
‫امیدوارم اینم یه‌جوری به دردتون بخوره.
‫فکر می‌کنم اگه به مسائل ‫از یه زاویه‌ی دیگه نگاه کنید،
‫چیزی رو پیدا می‌کنید ‫که بقیه نمی‌تونن ببینن.
‫من دیگه برم.
‫آها، آقای باسکار، ‫اون روز بهم گفتی
‫که از من احمق‌تر کسی رو نمی‌شناسی، درسته؟
‫نمی‌دونم تا حالا کسی این رو بهت گفته یا نه،
‫ولی من خیلی واضح بهت می‌گم.
‫اون‌موقع کاملاً اشتباه می‌کردی.
‫تو احمق‌ترین آدم دنیایی.
‫ارادت.
‫هی.
‫داره به بابات می‌گه احمق، ‫اونوقت تو می‌خندی؟
‫اتفاقی که الآن افتاد رو به مامانت نگو.
‫بذار برای پولش منتظر بمونه.
‫ولی اطلاعاتش خیلی خوبه، ها؟
‫اوهوم.
‫تو باید پول تمام آگهی‌ها...
‫و مناقصه‌های روزنامه رو نقد بدی.
‫اگه اینجا یادداشتش کنی،
‫مردم ازت می‌پرسن پولش کجاست، مگه نه؟
‫خرفت شدی، احمق؟
‫پولی که برای پناهگاه گرفتیم قانونیه.
‫ما با خرج کردنش برای چیزهای دیگه، بالا می‌کشیمش.
‫چرا یه سری هزینه‌های کوچیک رو ‫اینجا نشون نمی‌دی؟
‫اگه نمی‌تونی انجامش بدی، ‫یکی دیگه رو بیارم؟
‫چه چرت‌وپری می‌گی؟
‫برو اول اون رو تف کن بیرون! گمشو!
‫این دفتر رو به گند کشیده.
‫عصر بخیر، جناب سینگ.
‫می‌دونی، تو واقعاً از پشت خنجر می‌زنی.
‫یعنی الآن می‌خوای کسی رو دور بزنی
‫که این همه مدت ازت حمایت کرده؟
‫چرا انقدر آشفته به نظر می‌رسی؟
‫پس چی‌کار کنم؟ ‫اون میتیلش سینها الآن زهره‌ترک شده.
‫و اون بی‌شرف الآن می‌خواد رسماً شاهد بشه.
‫رفته به اون وایشالی...
‫همه‌چی رو در مورد بلایی که ‫سر دخترها میاد گفته.
‫حالا هم، وقتی این خبرنگار هیچ‌کاره ‫در مورد تو به همه گفت،
‫حق نداری برای کمک بیای سراغ من!
‫الو؟
‫خیلی خنده‌داره.
‫پدرسگ!
‫چرا منو می‌زنی؟ ‫چرا منو می‌زنی؟
‫- مگه من چی‌کار کردم؟ ‫- عوضی!
‫قربان، چی شده؟
‫این بی‌شرف، این عوضی، ‫رسماً شاهد شده.
‫- این؟ ‫- آره. اون رفته...
‫همه‌چی رو به وایشالی گفته.
‫دروغه! این دروغه! ‫یکی داره بهتون دروغ می‌گه!
‫قربان، گوش کنید. قربان! قربان!
‫دستتون درد می‌گیره. ‫به‌جاش از این چوب استفاده کنید.
‫- بیچارش کن. ‫- با کفش نه!
‫- با کفشت نزن! ‫- خفه شو!
‫بزنش!
‫بزن به پشتم! ‫بزن به پشتم!
‫چنان می‌زنم به پشتت، ‫که تا یه ماه نتونی بشینی!
‫یکی داره بهتون دروغ می‌گه! فقط به حرفم گوش کنید!
‫الآن می‌خوای منو بکشی؟
‫دارم راستش رو می‌گم. ‫یکی داره سرکارتون می‌ذاره.
‫قربان، یکی داره بهتون دروغ می‌گه.
‫با کفش زدیدم. کار خوبی نبود.
‫می‌خوای بهمون نارو بزنی؟ ‫برای همین اینجایی؟
‫با همین لهت می‌کنم.
‫خانم، آماده‌اید؟
‫آجیت، ما آماده‌‌ایم.
‫وایستا. با اون چی‌کار می‌کنی؟ ‫اون یه کاغذ سفیده.
‫آره، می‌دونم.
‫می‌خوام آینده‌ی بانسی ساهو رو روش بنویسم.
‫سلام، من وایشالی سینگ هستم،
‫و با برنامه‌ی بسیار ویژه‌مون، باکشاک، برگشتیم،
‫که در مورد پناهگاه دختران موناوارپوره.
‫سؤال‌های زیادی توی ذهن‌مون در مورد...
‫پناهگاه دختران موناوارپور وجود دارن ‫که خواب رو از چشم ما گرفتن.
‫و حقیقت اینه که توی جامعه‌ی ما، ‫آدم‌های صادق و درستکار...
‫دیگه... هیچ ارزشی ندارن.
‫چهار روز پیش، توی سیتاماری،
‫یه افسر از اداره‌ی رفاه اجتماعی...
‫مورد اصابت گلوله قرار گرفت و به قتل رسید.
‫به‌گفته‌ی مقامات،
‫یه گروه از کلاهبرداران بورسیه ‫مسئول این حادثه هستن.
‫ولی چهار روز گذشته و هیچ‌کس دستگیر نشده.
‫و چطور ممکنه کسی رو دستگیر کنن؟
‫اگه کسی رو دستگیر کنن، ‫اون همه‌چی رو لو می‌ده.
‫و مردم دقیقاً می‌فهمن ‫چه کسانی توی این جنایت دست داشتن.
‫ولی اینجا توی کوشش نیوز، ‫ما مثل پلیس‌هامون کار نمی‌کنیم.
‫ما تمام تلاشمون رو می‌کنیم ‫تا مسائل رو به‌طور کامل بررسی کنیم
‫تا بینندگان ما بتونن کاملاً از حقیقت باخبر بشن.
‫از طریق تحقیقاتی که انجام دادیم،
‫متوجه شدیم که اون افسر فقید، ‫آقای ساتیاجیت دوبِی، مرد شریفی بوده.
‫اون می‌دونست چه اتفاقی داره ‫توی پناهگاه دختران می‌افته،
‫و مدام از دولت می‌خواست ‫که در موردش تحقیق کنه.
‫همه‌اش این نیست.
‫طی تحقیقاتمون، ‫ما به حقیقت تلخی هم در مورد...
‫پناهگاه موناوارپور پی بردیم.
‫اونجا چه اتفاقی می‌افته، ‫چطور کار می‌کنه، چه کسانی توش دست دارن؟
‫ما برای همه‌چی مدرک داریم.
‫پس لطفاً، با ما همراه باشید،
‫چون فردا، توی برنامه‌ی بسیار ویژه‌مون، باکشاک،
‫همه‌شون رو رسوا می‌کنیم. ‫از وزرای رده بالای ایالت گرفته،
‫تا تمام شخصیت‌های سرشناس موناوارپور.
‫فیلم‌بردار، باسکار سینها،
‫من وایشالی سینگ هستم ‫در کوشش نیوز، پاتنا.
‫مجبور می‌شم استعفا بدم. ‫دقیقاً می‌دونم الآن چی می‌شه.
‫منو توی چه دردسری انداختی؟
‫من انقدر زحمت کشیدم تا به این مقام برسم.
‫بعد حالا، تو همه‌چی رو خراب کردی!
‫می‌شه خفه شی؟
‫از داد و فریادهات خسته شدم!
‫بذار فکر کنم!
‫نمی‌ذارم مقامت رو از دست بدی! ‫من هنوز زنده‌م!
‫همه‌چی بالأخره آروم می‌شه.
‫خانم، آقای سروزیر پشت خط هستن.
‫- چی می‌گه؟ ‫- می‌خواد صحبت کنه.
‫الو؟
‫شب بخیر، قربان!
‫بله.
‫چی؟
‫انجامش می‌دم، قربان.
‫بله. شب بخیر، قربان.
‫چی شد؟
‫یه چیزی بگو.
‫اون دهن لعنتیت رو باز کن!
‫عه، واسه چی داد می‌زنی؟
‫بهم گفته فوراً یه پرونده تشکیل بدم!
‫- امشب خیلی سرده. ‫- اوهوم.
‫بگو ببینم، وایشالی، چرا باید ‫توی این هوا بریم موناوارپور؟
‫فردا صبح زود صبحونه می‌خوریم ‫و می‌ریم.
‫باسکارجی، ما باید همین الآن اونجا باشیم. ‫اگه شب اتفاقی بیفته چی؟
‫باسکارجی، یه لحظه.
‫- کیه؟ ‫- جاسمیت زنگ زده. یه لحظه.
‫وایشالی، تبریک می‌گم. ‫پرونده تشکیل شد.
‫- پرونده تشکیل شد خانم؟ ‫- خدا رو شکر!
‫خب، پس، حالا... حالا... ‫خانم، حالا نوبت شماست.
‫من فقط منتظر دستورات رسمی‌ام.
‫تا بتونم حداقل همه‌ی دخترها رو ‫از اون جهنم بیارم بیرون.
‫مطمئن نیستم بعدش چی می‌شه.
‫نه، متوجه نمی‌شم خانم.
‫بعدش چی می‌شه یعنی چی؟
‫دولت ایالتی توی ایستگاه ‫پلیس زنان یه پرونده تشکیل داده.
‫پرونده توی پاکسوئه، ‫وایشالی، من نمی‌تونم دخالت کنم.
‫اداره پلیس زنان و انجمن رفاه کودکان،
‫از این به بعد مسئول پرونده هستن. ‫فردا اقدام می‌کنن.
‫بعد دخترها رو هم از اونجا میاریم بیرون. ‫ولی بعدش آزمایش‌های پزشکی انجام می‌شه.
‫بعد از اون، تحویل انجمن رفاه کودکان داده می‌شن.
‫بعد انجمن رفاه کودکان اظهاراتشون رو ثبت می‌کنه.
‫و اگه مدرکی پیدا کنن، ‫فقط اون‌موقع در موردش تحقیق می‌کنن.
‫خانم، در مورد کدوم انجمن رفاه کودکان حرف می‌زنید؟
‫همونی که رئیسش میتیلش سینهاست؟
‫همون مردی که این دخترهای جوون رو شکنجه می‌کرده؟
‫اون چی رو می‌خواد گزارش کنه؟
‫خواهش می‌کنم، گوش کنید خانم جاسمیت.
‫خیلی مهمه که این آدم‌ها دستگیر بشن.
‫اگه این بار گیر نیفتن، ‫به کارشون ادامه می‌دن...
‫شما بگید خانم.
‫چطور همه چیز متوقف میشه خانم جاسمیت؟
‫سیستم این‌طوری کار می‌کنه دیگه، وایشالی.
‫قدرت زیادی به ما می‌ده،
‫و بعد هم‌زمان ازمون پس می‌گیره.
‫ما هیچ مدرک یا گزارشی علیه کسی نداریم.
‫و دادگاه فقط به مدرک اهمیت می‌ده.
‫هیچ ربطی به واقعیت نداره.
‫غم‌انگیزه ولی حقیقت داره.
‫زیاد امیدوار نباش. پرونده چندان قوی نیست.
‫خانم، اگه... اگه من مدرک لازم رو به دست بیارم چی؟
‫اگه بتونی مدرک رو به دست بیاری، ‫اون‌وقت من شخصاً بانسی ساهو رو دستگیر می‌کنم
‫از هیچ‌کس هم اجازه نمی‌گیرم.
‫چی شد؟
‫هان؟
‫الآن همه‌تون دارید برای مهمونی آماده می‌شید؟
‫توی زندان موناوارپور مهمونی می‌گیریم.
‫این از ترس زندان زهره‌ترک شده.
‫هی. همه وایستید.
‫این سازمان مورد تأیید دولت شماست.
‫اون پرونده فقط علیه ما نخواهد بود. فهمیدید؟
‫مسئله اینه که... آقای بانسی...
‫من دوتا دختر کوچولوی ناز و خوشگل دارم.
‫من یه پدر هستم.
‫ولی رئیس اینجا منم.
‫قربان، لطفاً، بذارید من برم.
‫مگه من جلوت رو گرفتم؟
‫این در مورد همه صدق می‌کنه.
‫هر کی می‌خواد گورشو گم کنه ‫همین الآن می‌تونه بره.
‫بعداً غر نزنید که آقای بانسی آدم خودخواهیه.
‫ممنونم.
‫من فرار نمی‌کنم.
‫همین‌جا می‌شینم.
‫بذار پلیس بیاد.
‫براتون یه چای داغ بیارم؟
‫با بیسکویت.
‫من خیلی واضح بهتون گفتم خانم.
‫من ناشناس می‌مونم ‫و رسماً شهادت نمی‌دم.
‫ولی چرا حرف نمی‌زنی؟
‫اونا آدم‌های پستی هستن، خانم.
‫و من نمی‌خوام درگیر این مسائل بشم.
‫پس اون همه دختر چی؟
‫اونا مشکل من نیستن، خانم.
‫اون دخترها کمکت کردن فرار کنی،
‫بعد حالا دیگه مشکل تو نیستن؟
‫اگه از اونجا فرار نکرده بودی...
‫اون‌وقت زندگی تو هم ‫دقیقاً مثل اون دخترها بود.
‫می‌دونی این یعنی چی؟
‫نمی‌فهمی چقدر مهمه ‫که اون آدم‌ها دستگیر بشن؟
‫هان؟
‫اونا به این کار ادامه می‌دن، سودا.
‫باید جلوی آسیب رسوندنشون ‫به دخترهای بیشتر رو بگیریم.
‫و دفعه‌ی بعد که ‫یه دختر بره اونجا براشون آشپزی کنه،
‫شاید به‌اندازه‌ی تو خوش‌شانس نباشه.
‫شاید هیچ‌وقت از اونجا بیرون نیاد. ‫اونوقت چی؟
‫اون هیولاها می‌کشنش.
‫سودا، واقعاً فکر می‌کنی...
‫که من هیچ انتخاب دیگه‌ای نداشتم؟ هان؟
‫که می‌تونستم همه‌ی اینا رو فراموش کنم ‫و برم با آرامش زندگی کنم.
‫واقعاً فکر می‌کنی انتخابی نداشتم؟ داشتم!
‫چرا باید برام مهم باشه ‫که برای بقیه اتفاقی میفته یا نه؟
‫چرا باید برام مهم باشه ‫کسی زنده می‌مونه یا می‌میره؟
‫مشکل من نیست، هست؟
‫بهم بگو. وظیفه‌ی من بود؟ هان؟
‫کار من بود که ببینم توی ‫اون پناهگاه چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫من باید جواب پس می‌دادم؟
‫من باید به وجدانم جواب می‌دادم، سودا.
‫ولی هیچ‌وقت نمی‌تونستم ‫با خودم کنار بیام.
‫اگه منم مثل تو فکر کنم...
‫هیچ‌وقت به آرامش نمی‌رسم.
‫منو ببین.
‫فکر می‌کنی دارم برای حقوق خودمون می‌جنگم؟
‫ما داریم برای اون دخترهای جوون ‫و شانسشون برای زندگی می‌جنگیم.
‫می‌فهمی، سودا؟
‫اون دخترها... که هیچ‌کس رو ‫توی این دنیا ندارن که براشون بجنگه.
‫هیچ‌کس رو ندارن که ازشون بپرسه: ‫هی، عزیزم، حالت خوبه؟
‫ولی چرا باید برای تو مهم باشه؟
‫حتی برای منم مهم نبود.
‫ولی سودا، یه زمانی توی زندگی آدم می‌رسه،
‫که بدون دلیل، باید یه کارهایی رو انجام بدیم.
‫مخصوصاً وقتی... ‫وقتی شانس نجات دادن یه نفر وجود داره.
‫تو می‌تونی همه‌چی رو ‫برای اون دخترها تغییر بدی سودا.
‫ولی اشکالی نداره.
‫شاید درست مثل سه میمون گاندی،
‫فقط چشم‌ها، گوش‌ها و دهنت رو ببندی و هیچی نگی.
‫می‌تونی برای خودت زندگی کنی.
‫و برای خودت بمیری.
‫این چیزها سخته.
‫یالا. برو بریم پاتنا.
‫باسکارجی.
‫صاحب پناهگاه دختران بانسی ساهوئه.
‫با تمام دخترانی که اونجا زندگی می‌کنن ‫مدام بدرفتاری می‌شه.
‫بانسی خودش از این دخترها کار می‌کشه ‫و واسه آدم‌های دیگه‌ی هم کارگر می‌فرسته.
‫سرپرست پناهگاه، بابی رانی، ‫به دخترها قرص خواب می‌ده
‫و بهشون می‌گه برای انگل‌زداییه. ‫بعد وقتی خوابن،
‫افراد زیادی اونا رو شکنجه می‌کنن.
‫شب‌ها، بابی رانی دخترها رو مجبور می‌کنه کار کنن.
‫خودش بالای سرشون وایمیسه و ازشون کار می‌کشه.
‫کارکنانی که اونجا کار می‌کنن، ‫سونو، باچا بابو، میتیلش سینها،
‫دکتر و چندین مرد دیگه
‫دخترها رو مجبور به کار کردن می‌کردن ‫و آزارشون می‌دادن.
‫یه دختری که اونجا بود بهم گفت ‫که چندتا دختر حسابی بیمار شدن،
‫و بعد کشته شدن.
‫[پناهگاه دختران، موناوارپور]
‫[پلیس موناوارپور]
‫♪ خورشید کوچیک من... ♪
‫♪ کجا قایم شده بود؟ ♪
‫♪ امروز چطور طلوع کرد؟ ♪
‫♪ چرا ما اتفاقاتی که... ♪
‫♪ دور و برمون میفتن رو نادیده می‌گیریم؟ ♪
‫♪ چرا بی‌خیال، توی دنیای خودخواهانه‌ی خودمونیم؟ ♪
‫♪ یه جایی همین دور و بر... ♪
‫♪ کسانی هستن که... ♪
‫♪ توی تاریکی مطلق زندگی می‌کنن ♪
‫♪ ما مسئول حال و روز اوناییم ♪
‫♪ همین حالا، وظیفه‌ی ماست ♪ ‫♪ که لبخند به لب‌هاشون بیاریم ♪
‫♪ ما هم... ♪
‫♪ ما هم تا حدی مسئولیم ♪
‫♪ تو هم همینطور، ♪
‫♪ و ما هم... ♪
‫♪ تا حدی مسئولیم ♪
‫♪ یا ما تبدیل به... ♪
‫♪ صدای جمعیت می‌شیم، ♪
‫♪ یا لب‌هامون رو به هم می‌دوزیم ♪
‫♪ و از بلند کردن صدامون می‌ترسیم ♪
‫♪ یا ما تبدیل به... ♪
‫♪ صدای جمعیت می‌شیم ♪
‫♪ یا لب‌هامون رو به هم می‌دوزیم ♪ ‫♪ و از بلند کردن صدامون می‌ترسیم ♪
‫♪ این وظیفه‌ی ماست ♪
‫♪ که حقیقت رو بگیم ♪
‫♪ ما حرف‌مون رو می‌زنیم ♪
‫♪ بدون ترس ♪
‫♪ ما... ♪
‫♪ ما هم... ♪
‫♪ تا حدی مسئولیم... ♪
‫دولت ما همیشه در جهت...
‫توانمندسازی زنان و تعالی اون‌ها تلاش کرده،
‫ما همیشه کنارشون بودیم.
‫مردم ادعا می‌کنن ‫که گزارش دو ماه پیش رسیده،
‫و دولت هیچی‌کار نکرده. ‫چرا زودتر اقدام نکردید؟
‫من خودم دستور تحقیقات رو دادم.
‫مطمئن شدم که کار درست رو انجام بدم. ‫پس چرا باید نادیده‌ش می‌گرفتم؟
‫به‌محض اینکه گزارش رو دیدم، ‫سریعاً اقدام کردم.
‫دخترها برای آزمایش پزشکی فرستاده می‌شن.
‫بعد از اون، ظرف ۲۴ ساعت، ‫به ما تحویل داده می‌شن.
‫ما شهادتشون رو ثبت می‌کنیم،
‫و اگه اتهامات درست باشن،
‫قوه‌ی قضائیه به‌شدت مجازاتشون می‌کنه.
‫- متوجه شدید؟ آره. ‫- بله، قربان.
‫به‌عنوان سروزیر ایالت، ‫به همه قول می‌دم
‫که اداره‌ی رفاه اجتماعی ما ‫همیشه به‌طور مؤثر کار می‌کرده،
‫و تحت رهبری راجنی سینگ، ‫به شکوفایی خودش ادامه خواهد داد.
‫همین.
‫تموم شد، تموم شد. سوال دیگه‌ای نیست. تموم شد.
‫حقیقت داره که سیستم ما جادوییه.
‫شاید یه‌کم طول بکشه، ‫ولی در نهایت، همه‌چی درست می‌شه.
‫♪ یه تفاوت جزئی بین درست و غلط وجود داره ♪
‫♪ این قدرته که رفتار آدم رو مشخص می‌کنه ♪
‫♪ تو تمام وقارت رو از دست دادی ♪
‫♪ مثل شمعی که با یه باد شدید خاموش شده ♪
‫♪ یه‌کم توی آینه نگاه کن ♪
‫♪ انسانیت توی وجودت زنده‌ست؟ ♪
‫♪ با یه لبخند مکارانه از زیر مسئولیت‌هامون ♪ ‫♪ شونه خالی می‌کنیم ♪
‫♪ قراره تا ابد این ظلم‌ها رو تحمل کنیم؟ ♪
‫♪ ما هم... ♪
‫♪ ما هم تا حدی... ♪
‫♪ مسئولیم ♪
‫آماده‌ای؟
‫اصلاً چرا باید برامون مهم باشه؟
‫امروز، توی موناوارپور اتفاق افتاد. ‫فردا، یه جای دیگه.
‫شاید بعضی‌هاتون عصبانی بشید، ‫شاید بعضی‌هاتون ناراحت بشید.
‫توییتر و فیسبوک پر از پست‌های همدردی می‌شه،
‫اونم با یه هشتگ.
‫شاید بعضی‌هاتون ‫همین الآن باهاشون همدردی کنید
‫در حالی که شاید بقیه وقتی ‫با عزیزاشون بدرفتاری می‌شه
‫یا توی دردسر می‌افتن، یه چیزی حس کنن.
‫هر چی که بشه، چیزی زیاد تغییر نمی‌کنه.
‫چون می‌دونید، مسئله اینه که، ‫توی دنیای شبکه‌های اجتماعی ما،
‫احساسات ما به صفر رسیده.
‫مطمئنم می‌دونید صفر یعنی چی، درسته؟
‫شاید این روزنامه‌ها در مورد این دخترها بنویسن.
‫ولی ممکنه که برای پول بیشتر درآوردن، یه آگهی...
‫به‌جای این خبر چاپ کنن.
‫رسانه‌ها محتوایی رو بهتون نشون می‌دن ‫که بتونه براشون مخاطب جذب کنه.
‫یه مجری خبر خوش‌لباس میاد روی صحنه
‫و بهتون می‌گه داستان چطور شروع و تموم می‌شه.
‫ولی حقیقت کامل؟ ما نمی‌فهمیمش.
‫توی زندگی‌های پرمشغله‌ی ما...
‫چیزهای دیگه‌ای هستن که خیلی مهم‌تر از...
‫این داستان‌ها هستن. معلومه که هستن.
‫و راستش، ما خیلی سرمون شلوغه. ‫اصلاً وقت نداریم.
‫ترجیح می‌دیم چشم‌ها و گوش‌هامون رو ببندیم
‫تا اینکه بشنویم با این دخترها چطور رفتار شده.
‫کاملاً حق با شماست.
‫گوش‌هاتون رو بگیرید. چرا گوش می‌دید؟ ‫چون اگه گوش بدید،
‫باهاشون همدردی می‌کنید ‫و خب، کی به این چیزها نیاز داره؟
‫هر جا که هستید، هر جوری که دوست دارید، ‫همون‌طور بمونید، مثل یه صفر.
‫می‌دونید صفر چیه، درسته؟ ‫اگه نمی‌دونید، گوگلش کنید.
‫به شنیدن داستان‌های سرگرم‌کننده ‫و پر از هیجان، ادامه بدید.
‫شما باید به جذب مخاطب ‫برای شبکه‌های خبری مورد علاقه‌تون هم کمک کنید.
‫شما به شنیدنشون ادامه بدید.
‫دخترهایی که توی موناوارپور ‫قربانی آزار و اذیت شدن، یتیم بودن.
‫اون دخترهای یتیم بیچاره انقدر جوون بودن ‫که شاید حتی نمی‌تونستن بفهمن
‫اون هیولاها دقیقاً چه نقشه‌ای براشون داشتن.
‫خب، من و شما به‌اندازه‌ی کافی خوش‌شانسیم.
‫اگه اتفاقی برای ما بیفته، ‫می‌تونیم بریم پیش مامان‌هامون،
‫باهاشون حرف بزنیم، ازشون کمک بخوایم،
‫ولی ببینید چقدر این دخترها بیچاره بودن.
‫چون احتمالاً بیشترشون...
‫شاید حتی یه‌بار هم مامان خودشون رو ندیده باشن.
‫ولی چه فرقی برای ما می‌کنه؟
‫امروز این اتفاق افتاد. فردا، یه اتفاق دیگه میفته.
‫راستش، واقعاً نباید زیاد ‫در مورد این اتفاق فکر کنید.
‫چون اگه بهشون فکر کنید، ‫با این دخترها همدردی می‌کنید،
‫و بهتره که اصلاً هیچی حس نکنید.
‫ولی قبل از اینکه برم، ‫می‌خوام یه سؤال ازتون بپرسم.
‫فقط اگه می‌خواید بهش فکر کنید. ‫وگرنه، اشکالی نداره.
‫ما همدردی با دیگران ‫وقتی رنج می‌کشن رو فراموش کردیم؟
‫و هنوزم باور دارید ‫که یه‌کم انسانیت براتون باقی مونده؟
‫یا پذیرفتید...
‫که یه حیوان هستید؟
‫فیلم‌بردار، باسکار سینها،
‫من وایشالی سینگ هستم ‫در کوشش نیوز، پاتنا.