‫لعنتی.
‫«ترجمه از محمد سید»
‫اسم من دویل‌‌ـه.
‫لرد دویل.
‫[کافه لیسبوآ]
‫من به شرط‌بندی‌های بزرگ اعتیاد دارم و ‫دارم توی منجلاب فرو می‌رم.
‫یه بازیکن با یه جفت دستکش شانس.
‫آب منو با خودش به سواحل ماکائو آورد. ‫(واقع در چین)
‫اینجا پایتخت شرط‌بندی جهانه.
‫شهر معجزه‌ها...
‫توی خشکی‌ای که وسط دریاست. ‫(شبه‌جزیرۀ ماکائو)
‫ولی من دیگه به معجزه اعتقادی ندارم.
‫و تا چند روز دیگه، این زندگی‌ام که دارم تموم می‌شه.
‫عجب!
‫[لطفاً مزاحم نشوید]
‫مرکز پذیرش، بفرمایید.
‫(صحبت به زبان چینی)
‫امشب بازی نمی‌کنید، لرد دویل؟
‫امشب نه، کای. ‫ نه، تقریباً شیرۀ اینجا رو کشیدم.
‫اگه بیشتر از این از «رویال» پول ببرم، ‫حقوقت رو عقب میندازن.
‫یه ماشین برام بگیر، باشه؟
‫از صمیم قلب عذر می‌خوام، لرد دویل،
‫ولی بهم گفتن امشب لیموزین‌های هتل ‫همه‌شون مشغولن.
‫همه‌شون؟
‫براتون تاکسی بگیرم؟
‫بی‌خیال. شب دل‌انگیزیه.
‫احتمالاً پیاده برم.
‫اجازه هست؟
‫من فقط یه بُرد بزرگ لازم دارم، کای، ‫اون‌وقت لیموزین‌ها جلوم صف می‌کشن.
‫کافه ی «رینبو» رو امتحان کنید، جناب.
‫شاید اونجا بهتون نسیه بدن. ‫(حساب نسیه برای شرط‌بندی)
‫لرد دویل!
‫[فاکتور]
‫اوه! زیاد شده، نه؟
‫یه تسویه حساب فوری به نفع همه‌ست، لرد دویل.
‫البته. البته.
‫به بانکدارِ شخصی‌ام توی لندن زنگ می‌زنم
‫و ازش می‌خوام بدهی رو فوراً براتون حواله کنه.
‫- لرد دویل! ‫- البته امروز شنبه‌ست.
‫بانک‌های بریتانیا تعطیل‌ان.
‫یکشنبه هم که همه‌جا تعطیله، ‫دوشنبه تعطیل رسمی بانک‌هاست.
‫مدیر حسابم صبح سه‌شنبه، اول وقت، برمی‌گرده سر کار.
‫به وقت اینجا می‌شه عصرِ سه‌شنبه. ‫مناسبه؟
‫مبلغ 352,000.64 دلار هنگ‌کنگ به‌صورت کامل
‫باید تا ظهر سه‌شنبه پرداخت بشه، لرد دویل،
‫وگرنه مجبور می‌شم به پلیس اطلاع بدم.
‫پس شد ظهر سه‌شنبه.
‫سه ‌روز وقت دارید.
‫توی ماکائو، من یه «گوآی لو» هستم،
‫یه روح خارجی...
‫که نامرئیه و دیده نمی‌شه.
‫اینجا انگار وجود ندارم.
‫اینجا می‌تونم هر کی که می‌خوام باشم.
‫(صحبت به زبان چینی)
‫«باکارات پونتو بانکو» ‫سریع‌ترین کارت‌بازی توی کرۀ زمین‌ـه.
‫ممکنه فقط توی یه شرط، ‫میلیون‌ها دلار برنده بشی یا ببازی.
‫و با تنها 0.9 پورسانت برای کافه...
‫شاهزادۀ بازی‌های کارتی ‫می‌تونه زندگی‌ات رو در عرض یک لحظه عوض کنه.
‫قوانینش ساده‌ان.
‫دوتا کارت به‌صورت پشت‌رو ‫به بازیکنی که بالاترین شرط رو بسته، داده می‌شه.
‫دست بالاتر می‌بره.
‫کارت‌های 2 تا 9 ‫ارزش اسمی‌شون رو دارن.
‫کارت 10 و کارت‌های عکس‌دار هیچ ارزشی ندارن.
‫بالاترین امتیاز، نُه هستش.
‫نُه برنده شد!
‫تمام شرط رو می‌بره.
‫به «رینبو» خوش اومدید. ‫یه لیوان نوشیدنی براتون بیارم آقا؟
‫نوشیدنیِ ارزون نمی‌خوام. ‫(صحبت به زبان چینی)
‫- یه چیز خفن برام بیار. ‫- باشه.
‫چینی‌ات خوبه.
‫من سیگار چینی هم می‌کِشم. ‫ از اونایی که آدم رو می‌کُشن.
‫اسم من «دائو مینگ»‌ـه.
‫واقعاً؟ لرد دویل هستم.
‫آشنایی با شما مایۀ افتخارمه، لرد دویل.
‫قبلاً باکارات بازی کردی؟
‫یکی دو بار. بیشتر توی مونت کارلو.
‫اون پیرزنه کیه؟
‫- اون مامان‌بزرگه. ‫- مادربزرگ؟
‫اسمش رو به زبون نمیاریم. اون یه قاتله.
‫وقتی اینجا پول‌های شوهرش رو خرج می‌کنه، ‫شوهره هم می‌ره خوش‌گذرونی.
‫- توافقشون به نفع ماست. ‫- گفتی قاتله؟
‫می‌گن اون ارواح رو می‌بینه.
‫خب، امیدوارم اونا کارت‌ها رو بهش لو ندن.
‫نُه برنده شد.
‫برای همین وقت‌هاست که عاشقِ مرگ با گیوتین‌ام.
‫توی جهان هیچی مثل اون نداریم.
‫- «گوآی لو» داره بدجوری گند می‌زنه. ‫- قیافه‌ش به بدشانس‌ها می‌خوره.
‫کانتونی‌ام خیلی خوب نیست. چی گفت؟ ‫(یکی از گویش‌های چینی)
‫مامان‌بزرگ بهت خوشامد می‌گه.
‫می‌تونم با یه دست نفله‌ش کنم.
‫مطمئناً یه لرد، جیب‌های پُرپولی داره.
‫فقط میلیونرها با دستکش بازی می‌کنن.
‫برای بردنِ مامان‌بزرگ به چند میلیارد پول نیاز داری. ‫هم چند میلیارد پول، هم بی‌عقلی.
‫- شانسش تموم می‌شه. ‫- نه اگه دنیای ارواح یاری‌اش کنه.
‫دنیای ارواح خر کیه؟
‫تنها چیزی که طرف مامان‌بزرگه، ‫کیف پول شوهرشه. بیست هزار!
‫- سی. ‫- سی‌و‌پنج.
‫پنجاه.
‫- ببینم، نسیه می‌خوای؟ ‫- نسیه؟
‫بیست هزار دلار آمریکا با 15 درصد سود ‫به‌علاوۀ کمیسیون.
‫پنجاه هزار با 10 درصد.
‫بیست‌و‌پنج با 12 درصد.
‫قبوله.
‫چه غلطا! می‌خوای بهش پول قرض بدی؟
‫یه نگاه به قیافۀ کوفتی‌اش بنداز. ‫شانسش خشکیده!
‫- چی گفت؟ ‫- می‌گه تو بدجوری اعتیاد به شرط‌بندی داری.
‫خب پس، اینم مزید بر علت می‌شه ‫که اون حساب نسیه رو برام باز کنی.
‫نسیه و کوفت! زنیکۀ نزول‌خوار!
‫- با این کارها به فنا می‌ری! ‫- تو کاریت نباشه.
‫- مشکلی هست؟ ‫- نه.
‫اول صورت‌حساب کافه‌تریا رو تسویه کن، ‫بعدش به حساب نسیه‌ات رسیدگی می‌کنیم.
‫باشه چشم.
‫اون می‌خواد فرار کنه.
‫اصلاً می‌دونی، چطوره یه بطری نوشیدنی دیگه سفارش بدی
‫تا من یه سر برم دستشویی مردونه ‫و برگردم پوست این پیرزنه رو بکَنم؟
‫اینجا منتظر می‌مونی؟
‫چرا که نه؟
‫ممنونم.
‫نذار بره.
‫اون بی‌شرف برنمی‌گرده.
‫زنیکۀ احمق.
‫اون یه روح سرگردونه.
‫گندش بزنن.
‫امروز اولین روز
‫از جشنواره «ارواح گرسنه» است.
‫ساکنین از سرتاسر شهر ‫پیشکش‌هایی می‌آورند تا برای مردگان سوزانده شوند
‫و به ارواح بی‌قرار ادای احترام کرده ‫و روحشان را آرام می‌کنند.
‫ممنونم.
‫[پارکینگ]
‫چرا؟ چرا بهش پول قرض دادی؟
‫- دائو مینگ. ‫- خیلی متأسفم.
‫- شوهرم به‌خاطر تو مُرد! ‫- هی! هی، هی!
‫هی، هی، هی! عه، عه!
‫(صحبت به زبان چینی)
‫- من شوهرم رو می‌خوام! ‫- دائو مینگ!
‫- شوهرم رو کشتی! ‫- دائو مینگ!
‫تاکسی! تاکسی!
‫دائو مینگ!
‫کجا داری می‌ری؟
‫300 دلار آمریکا برای نوشیدنی بهم بدهکاری.
‫پول همراهم نیست. ببخشید.
‫ممنون.
‫(صحبت به زبان چینی)
‫وایستا!
‫می‌خوام برات جبران کنم.
‫چطوره...
‫چطوره بریم بیرون شام بخوریم؟
‫می‌دونی، می‌تونیم به یه توافقی برسیم.
‫از کسایی که شرط‌بندی می‌کنن متنفرم.
‫به یه دوراهی آماری رسیدم.
‫ممکنه بازم ببازم
‫ولی طبق احتمالات، باید شروع کنم به بُردن.
‫احتمالات به دادت نمی‌رسن.
‫خب، مگه زندگی همین نیست؟ احتمالات آماری.
‫زندگی یه هدیۀ اسرارآمیز‌ـه.
‫ببین، من... من با بازی ‫ خودم رو توی این مخمصه انداختم.
‫با حمایت درست، می‌تونم با بازی ‫خودم رو از هچل در بیارم.
‫ببین، ببین، ببین.
‫یه دوره بدشانسی داشتم.
‫همۀ نسیه‌دهنده‌های معمول رو امتحان کردم، ولی...
‫خبرها پخش شده.
‫بدجوری گرفتار شدم.
‫ممنونم.
‫اون یکی از مشتری‌هات بود؟
‫می‌دونی، اون... اون مَردی که پرید رو می‌گم.
‫تقصیر تو نیست.
‫اگه یه مَرد بخواد خودشو از یه ساختمون پرت کنه پایین، ‫اختیار داره.
‫به نظر من این یه راه‌حل دائمی ‫برای یه مشکل موقت‌ـه.
‫[جزیرۀ لاما]
‫فکر می‌کردم خیلی متشخصی
‫وقتی اولین بار توی کافه با دستکش‌های زردت دیدمت.
‫تا حالا هیچ‌کس رو ندیده بودم توی کافه دستکش بپوشه.
‫جنس اصلِ خیابون «سویل‌رو»‌ـه.
‫اونا دستکش‌های خوش‌شانسی منن.
‫ولی تو بدشانسی.
‫یه پیشنهادی دارم.
‫- یه پیشنهاد دو طرف سود... ‫- مایل نیستم.
‫- حداقل گوش کن ببین چی می‌گم. ‫- نه.
‫- نصف هر چی در بیارم رو می‌دم... ‫- تو گوش کن! نسیه بی نسیه!
‫نه به تو می‌دم، نه به هیچ‌کس دیگه. ‫بی‌خیال شدم!
‫بی‌خیالِ چی شدی؟
‫زندگی؟
‫باور کن خودِ منم چیزی نمونده بود که تمومش کنم.
‫بیشتر از یکبار!
‫حدس می‌زنم...
‫اون یارو پول بدهکار بود، ‫که یعنی الان تو بدهکاری.
‫به من ربطی نداره، ولی توی هر مخمصه‌ای که افتادی،
‫راه‌های بهتر از خودکُشی هم هست.
‫مثلاً پول قرض دادن به یه معتاد دیگه؟
‫انقدر از بالا نگاه نکن.
‫اگه توی یه کافه ی سطح بالا دلال باشی، ‫کمیسیون خالص می‌گیری. ولی نیستی.
‫تو پولت رو از حساب‌های نسیه‌ای مشکوک ‫و شرط‌های جانبیِ غیرقانونی درمیاری.
‫اگه می‌خوای برم، می‌رم. می‌تونی خودت رو خلاص کنی.
‫ولی لطفاً وانمود نکن از من برتری.
‫شاید یه «گوآی لو» باشم، ولی هنوز روح دارم. ‫(خارجی یا همون روح خارجی)
‫این‌طور که می‌بینم ‫تو هم به‌اندازۀ من سردرگم شدی.
‫نباید بهش نسیه می‌دادم.
‫باید بهش می‌گفتم نه، ولی نگفتم.
‫اسمش چی بود؟
‫با خیلی‌ها آشنا شدم.
‫همه‌تون مثل هم‌اید.
‫من فرق دارم.
‫چی تو رو متفاوت می‌کنه، به‌جز اینکه یه لردی؟ ‫(لرد یه مقام اشرافیه)
‫دستکش‌های شانسم.
‫جنس اصلِ خیابون «سویل‌رو»؟
‫بله.
‫جشنواره ارواح گرسنه‌ست.
‫تا یه هفته دیگه، روز ارواح می‌شه.
‫اون‌موقعست که مردم پیشکش‌هایی رو ‫ برای مردگان می‌سوزونن.
‫ باید از اینجا برم.
‫تو هم همین‌طور.
‫کجا می‌ری؟
‫سعی نکن دنبالم بیای.
‫گفتم شاید...
‫بشه یه مدت بمونی.
‫قراره یه برد بزرگ به جیب بزنم.
‫اون‌وقت نه‌تنها بدهی‌های خودم رو صاف می‌کنم،
‫بدهی‌های تو رو هم می‌دم.
‫جدی می‌گم.
‫سرت رو بالا بگیر.
‫دنیا دو روزه.
‫و وقتی بخت بهم رو کنه
‫فراموشت نمی‌کنم.
‫اینو بهت قول می‌دم.
‫و یه لرد هیچ‌وقت زیر قولش نمی‌زنه.
‫دیگه فرصتی ندارم.
‫همین‌طوری ادامه بده.
‫دیگه باید نهایت تلاشت رو بکنی.
‫یه لرد هیچ‌وقت زیر قولش نمی‌زنه.
‫عه.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- لرد دویل هستم.
‫جانم؟
‫می‌تونی «فِرِدی» صدام کنی.
‫عه، ممنون.
‫اولین باره که اومدی ماکائو؟
‫- جانم؟ ‫- گفتم اولین سفرت به ماکائوئه؟
‫بله.
‫- تو چی؟ ‫- نه، من میام و می‌رم.
‫عه، هیجان‌انگیز به‌نظر میاد.
‫جسارت نباشه
‫ولی ممنون می‌شم اون عکس رو پاک کنی.
‫- چی؟ ‫- اونی که همین چند لحظه پیش توی آسانسور ازم گرفتی.
‫عه، سلفی رو می‌گی؟
‫بله، که منم توش بودم.
‫- عه، نه... عه، اصلاً نمی‌دونستم شما... ‫- خب، واقعاً دوست نداشتم این درخواست رو بکنم.
‫فقط حریم خصوصی‌ام... خیلی برام مهمه.
‫چرا؟
‫فراری که نیستی، هستی؟
‫نه. نه، نه، نه. ماجرای خاصی نداره.
‫صرفاً تمام کله‌گنده‌های دنیای شرط‌بندی ‫براشون مهمه که ناشناس بمونن.
‫- عه. ‫- بله، «ناشناس‌بودن» شعار ماست.
‫- که این‌طور. ‫- بله دیگه.
‫بله. بله.
‫آخه راستش، بهت می‌خوره که... ‫اگه اشکالی نداره باید بگم
‫برای کسی که می‌خواد جلب‌توجه نکنه ‫بهت می‌خوره یه‌کم اهل خودنمایی باشه.
‫- اسمت رو بهم نگفتی. ‫- بتی.
‫- بتیِ چی؟ ‫- گریسون.
‫خیلی‌خب، بتی گریسون.
‫تو کی هستی؟ چی می‌خوای؟
‫- دقیقاً می‌دونی چی می‌خوام. ‫- چی؟ پول؟
‫- عدالت. ‫- عدالت؟
‫خیلی‌خب.
‫500 دلار بهم قرض بده، ‫بعدش هر چقدر خواستی برو دنبال عدالت.
‫لرد دویل، خیلی بامزه‌ای.
‫عکس من رو می‌خوای یا نه؟ ‫دارم شرط و شروطش رو می‌گم.
‫- شرط و شروط؟ ‫- آره، شرط و شروط. چرا که نه؟
‫توی آسانسور خراب کردی! ‫مُچت رو گرفتم.
‫بعدش می‌خواستی من رو بپیچونی. درسته؟ ‫حالا داری عرق می‌ریزی.
‫منتظری که یه فرجی بشه، ‫نقش توریست انگلیسیِ تنها رو بازی می‌کنی
‫که با یه تور گردشگری اومده چین.
‫امیدواری من اون‌قدر احمق باشم ‫که بذارم یه‌بار دیگه با دوربینت ازم عکس بگیری
‫تا بتونی عکسم رو ایمیل کنی
‫برای هر شرکت کارآگاه خصوصی کوچیک و مزخرفی ‫ که فرستاده‌ات اینجا
‫تا اون غلطی که براش اومدی اینجا رو بکنی،
‫که احتمالاً تهدید کردنِ منه.
‫ولی مسئله اینجاست که ‫توی کافه ها اجازۀ عکاسی نمی‌دن.
‫پس عکس دیگه‌ای نمی‌گیری، ‫ مگر اینکه حسابی بهم پول بدی.
‫پس زود باش، بتی، ‫از خر شیطون بیا پایین. شیتیل بده.
‫همین الان 500 دلار آمریکا می‌خوام.
‫تا قِرون آخر پول‌هات رو خرج کردی، آره؟
‫آقای رایلی!
‫هی!
‫ببخشید... ببخشید.
‫- لعنتی! ‫- رایلی!
‫من مَردهای بهتر از تو رو ‫توی این بازی شکست دادم.
‫کیف دستی‌ام رو بده.
‫- گوشی لعنتی من کجاست؟ ‫- اول 500تا رو می‌خوام.
‫- گوشی رو بده. ‫- اول پول، بعد عکس.
‫ممنونم.
‫پس گوشی‌ام چی؟
‫یه قراری گذاشتیم.
‫عکس من بیشتر از 500تا می‌ارزه.
‫تنها امیدت اینه که بشینی، آروم باشی،
‫و شگفت‌زده بشی ‫وقتی این رو به ده هزار دلار تبدیل می‌کنم.
‫نگاه کن و یاد بگیر، بتی.
‫این برای اینه که دست از سرم برداری.
‫نه، یه قراری گذاشتیم.
‫ببین، دارم بهت معادل 10,000 دلار آمریکا ‫پیشنهاد می‌دم. قبول کن دیگه.
‫نمی‌تونم.
‫معلومه که می‌تونی!
‫نمی‌تونی نگیری‌اش. این...
‫ده هزارتا یعنی گلخونه‌ای که همیشه می‌خواستی. ‫یه سفر به کارائیب.
‫آشپزخونۀ جدید. لباس‌های درست‌وحسابی.
‫از اولش هم قصد نداشتی ‫گوشی‌ام رو بهم پس بدی، مگه نه؟
‫این خیلی بهتر نیست؟
‫همه که مثل تو نیستن!
‫وایستا!
‫وضع ما رو ببین تو رو خدا!
‫وایستا. ببین، ببین، ‫من قبلنا چندتا اشتباه کردم، خب؟
‫کیه که نکرده باشه؟ ولی نکته‌ش اینجاست که
‫دارم سعی می‌کنم یه شروع جدید داشته باشم. خب؟
‫حالا نمی‌دونم چه فکری در مورد من می‌کنی ‫ولی خلافکار نیستم.
‫تو مبلغ قابل توجهی رو از موکل ما دزدیدی.
‫و این نکته که به‌وضوح به شرط‌بندی اعتیاد داری، ‫دلیل بر این نیست که...
‫اعتیاد شرط‌بندی ندارم.
‫خب؟ چیزه...
‫ببین، نظرت چیه بریم بیرون شام بخوریم؟
‫می‌دونی؟ شاید بتونیم به یه توافقی برسیم.
‫منظورت چیه؟
‫می‌خوام باهات قرار بذارم، بتی.
‫چقدر وقیحی!
‫- یه‌کم زندگی کن! ‫- گمشو!
‫خب، حداقل 500تایی که بهت بدهکارم رو بگیر.
‫نگه‌ش دار. ‫همه‌ش رو توی دور بعدی باکارات می‌بازی.
‫گور بابای کسایی که شرط‌بندی می‌کنن!
‫لعنتی.
‫سیگارت داره تموم می‌شه.
‫سیگارم شاید تموم شده باشه ‫ولی هنوز دل و جیگر دارم.
‫باشه، تا چند لحظۀ دیگه می‌بینیم.
‫مامان‌بزرگ یه نُه دیگه می‌گیره.
‫معلوم شد اون‌قدرها هم خوش‌شانس نیستی، هان؟
‫خب، من... من باید...
‫باید برم خونه.
‫دائو مینگ!
‫کجا بودی؟ کجا...
‫بازیکن چهار آورد.
‫متصدی هشت آورد.
‫«گوآی لو» کل پولش رو باخت.
‫آقای رایلی؟
‫خب، همون‌طور که مشخصه فهمیدی،
‫«استریک و گارلند» یه شرکت مدیریت ثروته ‫که در بریتانیا قرار داره.
‫چون مایل نبودن مسئله رو به پلیس بسپرن
‫شرکت من، «تحقیقات هانتس‌ورث» رو استخدام کردن
‫تا یه آقای رایلی‌نامی رو پیدا کنیم ‫برای موضوع دزدیِ 957,000 پوند استرلینگ
‫از یه حساب مشتری توی بریتانیا.
‫[سینتیا بلایث]
‫- سینتیا؟ ‫- بلایث.
‫«بتی» رو ترجیح می‌دادم.
‫از بعدِ «مانیل» دیگه خبری ازت نبود. ‫(واقع در فیلیپین)
‫جدی؟ خیلی...
‫هیجان‌انگیزه.
‫دیگه بازی بسه، آقای رایلی.
‫این همین الان به دستم رسید.
‫اون چیه؟ ‫[گواهی فوت]
‫خودت خوب می‌دونی چیه.
‫کپیِ یه گواهی فوت تازه صادرشده‌ست.
‫می‌دونی چون مال توئه، ‫یا بهتره بگم ادعا می‌شه که مال توئه.
‫چند هفته پیش در ازای پول نقد ‫از یکی از کارکنان دولت فیلیپین توی مانیل گرفته شده.
‫که این‌طور. پس من شبیه این یاروئم که مُرده؟
‫آقای...؟
‫- رایلی. ‫- رایلی.
‫من اجازه دارم بهت یه پیشنهادی ارائه بدم.
‫یا پول دزدیده‌شده، ظرف 24 ساعت...
‫به حساب «استریک و گارلند» برگردونده می‌شه،
‫یا می‌دم دیپورتت کنن بریتانیا ‫تا با اتهاماتت روبه‌رو بشی.
‫دیپورت؟
‫عکست رو دارم.
‫بعد از تکمیل بررسیِ سوابق،
‫از لندن، پرونده‌ات رو برای پلیس اینجا ارسال می‌کنن.
‫مگه اینکه همکاری کنی.
‫24 ساعت وقت داری، آقای رایلی.
‫از شغلت خوشت میاد؟
‫این همه زحمت می‌کشی ولی هیچی عایدت نمی‌شه
‫به‌جز کفش‌های ارزون‌قیمت ‫ و یه حقوق بازنشستگیِ دولتیِ ناچیز.
‫زندگی چندان جالبی نیست، مگه نه؟
‫تو اون پول رو از یه پیرزن عاجز دزدیدی.
‫نه، یه پیرزن پولدار بوگندو و خودخواه و خودشیفته...
‫که بهت اعتماد کرد تا سبد سهامش رو مدیریت کنی.
‫ببخشید که این رو می‌گم، آقای رایلی،
‫ولی چیزی که من می‌بینم یه خلافکار تمام‌عیاره.
‫تازه بدتر! مَردی رو می‌بینم که غرور بچگانه‌ش ‫هیچ امیدی به اصلاح‌شدنش باقی نذاشته.
‫جداً؟ منو این‌طوری می‌بینی؟
‫اون ادا و اطوارهای لرد دویلی‌ات...
‫رقت‌انگیزه.
‫لوسه، ناشیانه‌ست!
‫«دویل»؟ حتی اسم باکلاسی هم نیست.
‫حتی نتونستی این یه کار رو درست انجام بدی.
‫تا فردا ظهر وقت داری.
‫دائو مینگ!
‫به کمکت نیاز دارم.
‫[جزیرۀ لاما]
‫لیپت!
‫آقا! آقا!
‫- بذار رد بشم! لیپت! ‫- آقا!
‫بذار رد بشم! لیپت! بهم دست نزن!
‫- هی، آقا! ‫- بذار رد بشم!
‫یه نوشیدنی بزن، رفیق. ‫الکی داد و هوار راه ننداز.
‫باید از ماکائو برم.
‫سه ‌ساعت دیگه یه قایق به سمت هنگ‌کنگ حرکت می‌کنه.
‫همیشه برای نوشیدنی وقت هست.
‫تو هشت هزارتا بهم بدهکاری. ‫وقت بحث کردن ندارم. فقط پولم رو بده.
‫- چی شده؟ ‫- زودتر!
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫بیا.
‫- این فقط دو هزارتاست. ‫- خب، بیشتر ندارم.
‫- خب، پس چطور اون خدمتکارها رو آوردی؟ ‫- اونا نسیه‌ان.
‫خداوکیلی آروم باش، ‫تا یه بطری نوشیدنی بهت هدیه بدم.
‫همه‌ش رو لازم دارم.
‫بی‌خیال. نظرت چیه یه شامی با هم بزنیم؟ ‫می‌تونیم به یه توافقی برسیم.
‫اون تیکه کلام منه، بی‌شرف! ‫من رو بازی نده، آدرین!
‫ای خدا، رفیق، آروم باش. ‫سر و وضعت داغونه!
‫بعد از یه غذای خوب و چند لیوان نوشیدنی خوب، ‫بهتر می‌شی.
‫من بدهی‌ام رو می‌دم.
‫قبول کن.
‫برای آخرین بار.
‫مهمون من.
‫چِت شده؟
‫مریض نیستی که؟
‫هیچ‌وقت اون‌طور که باید و شاید ‫برای این چیزها سرسخت نبودی، رایلی.
‫وحشی‌گری طبقات بالای انگلیس رو دست‌کم گرفتی.
‫نسل‌ها قتل و توطئه ‫ در پسِ عمارت‌های باشکوه ما هست.
‫و یه مدرسۀ دولتی خیلی گرون‌قیمت
‫بهمون آموزش می‌ده که بی‌شرف‌های تمام‌عیار باشیم ‫و این ژن رو تقویت می‌کنه.
‫الان چی گفتی؟
‫جانم؟
‫رایلی! تو... تو الان من رو رایلی صدا کردی.
‫اسمم رو از کجا می‌دونستی؟
‫کار تو بود.
‫تو به شرکت «تحقیقات هانتس‌ورث» گفتی ‫کجا می‌تونن پیدام کنن، مگه نه؟
‫رفتی منو لو دادی، لامصب.
‫آره، متأسفانه مجبور شدم دلش رو ‫به یه چیزی خوش کنم.
‫بهت پول داد؟
‫گفت بهت پول می‌ده؟
‫عفو.
‫منم یه ردّهایی ازم به‌جا مونده ‫که باید پاکشون کنم، رفیق قدیمی.
‫همین که خودم ازت اخاذی نمی‌کنم ‫باید کلاهت رو بندازی هوا.
‫یه اصطلاحی توی چینی هست که می‌گن:
‫«شرم برای فلانی مُرده.» ‫(آدم بی‌شرم)
‫شرم برای من مُرده، رایلی.
‫به درد تو هم می‌خوره.
‫می‌دونی، فقط مطمئن نیستم این خودِ واقعی‌ات باشه.
‫در اعماق وجودت، ‫صرفاً یه پسر ایرلندی خوب از طبقۀ کارگری...
‫که لقمۀ بزرگتر از دهنش برداشته.
‫برنامه‌ات چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫خب، محض رضای خدا، تصمیم عجولانه نگیر.
‫برای همه‌مون پیش اومده که...
‫به خودکشی فکر کنیم.
‫حتی من، باورت بشه یا نه.
‫اون جوک رو شنیدی که در مورد یه معتاد به شرط‌بندیه ‫ که توی دنیای پس از مرگ بیدار می‌شه؟
‫وسط یه کافه ی مجلل چشم‌هاش رو باز می‌کنه،
‫نوشیدنی با یخ، همه‌جا پر از دختر،
‫تمام دست‌ها رو برنده می‌شه، ‫یکی پس از دیگری پس از دیگری پس از دیگری.
‫باخت تو کارش نیست.
‫در نهایت، رو می‌کنه به بازیکن بغلی‌اش و می‌گه:
‫«فکر نمی‌کردم بهشتی بشم.»
‫«خیال می‌کردم سرنوشتم اون جای دیگه‌ست.»
‫بازیکن بغلی بهش نگاه می‌کنه و می‌گه...
‫«این همون اون جای دیگه‌ست.»
‫شاد باش بابا.
‫بُردن خیلی سریع‌تر از باختن ‫آدم رو می‌کُشه.
‫عه، هر چی پول داشتم رو ازم گرفتی، رفیق قدیمی.
‫متأسفانه شام رو تو باید حساب کنی.
‫ایستگاه بعدی: بندر هنگ‌کنگ. ایستگاه آخر.
‫تمام مسافرها پیاده بشوند.
‫[هتل رویال]
‫ببخشید. می‌شه یه نوشیدنی دیگه برام بیارید لطفاً؟
‫چشم.
‫ممنونم.
‫صورت‌حساب رو می‌خواید آقا؟
‫خاویار و پنکیکِ بلینی لطفاً.
‫به روی چشم، آقا.
‫لعنتی.
‫ببخشید، ساعت چنده؟
‫12 ظهره، آقا.
‫می‌خواید تسویه کنید آقا؟
‫نه.
‫هنوز نه. من یه...
‫یه لیموناد خنک می‌خوام ‫ با یه بُرِش لیمو.
‫فقط یه بُرِش.
‫خب، آقا، لازمه قبل از سفارش یه نوشیدنی دیگه ‫تسویه کنید.
‫لازمه؟
‫بله، آقا.
‫نظرت چیه نوشیدنی‌ام رو بیاری، بعدش حساب کنم؟
‫- فکر نکنم بتونیم این کار رو بکنیم، آقا. ‫- چرا؟
‫خیلی متأسفم، آقا.
‫که این‌طور.
‫حالتون خوبه، آقا؟
‫کارت هم قبول می‌کنید؟
‫بله.
‫[جزیرۀ لاما]
‫سلام.
‫اه...
‫بگو که خودتی.
‫فکر می‌کردم...
‫فکر می‌کردم دیگه هیچ‌وقت نمی‌بینمت.
‫لردها همه‌شون این‌جوری می‌کنن؟
‫خب،
‫شاید! البته اگه لردی باشه ‫ که کیف پولش رو جا گذاشته.
‫یا دوست نداره برای چیزهای بی‌اهمیتی ‫مثل صورت‌حساب کافه‌تریا پول بده.
‫- حتماً پولم رو توی ماکائو جا گذاشتم. ‫- چه خنگ‌بازی‌ای در آوردی!
‫- خب، بعضی وقتا این اشتباه رو می‌کنم. ‫- جدی؟
‫بله، فراموشکارم.
‫یکی از ویژگی‌هامه.
‫که این‌طور.
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫مگه می‌شه انقدر شانسی؟
‫شانسی نیست.
‫تب داری.
‫چی می‌گی اگه...
‫اگه بهت بگم که...
‫جدی‌جدی دارم سکته می‌کنم؟
‫سلام.
‫چطور سر از اینجا در آوردم؟
‫من از اورژانس آوردمت اینجا. ‫دو روز خواب بودی.
‫یا خدا.
‫امروز چه روزیه؟
‫پنج‌شنبه.
‫- لعنتی. باید برم. ‫- بری کجا؟
‫برگردم ماکائو. دو روز دیر کردم.
‫اگه بدهی‌ام رو ندم، دستگیرم می‌کنن.
‫اگه الان برگردی، می‌میری.
‫منظورت چیه که می‌میرم؟
‫شرط‌بندی نزدیک بود تو رو بکُشه. بهت گفتم می‌کُشَتِت.
‫ولی گوش ندادی.
‫خب، هنوز نمُردم، غیر از اینه؟
‫اگه ادامه بدی، می‌میری.
‫احیاناً یه لیوان نوشیدنی خنک نداری؟
‫ارثیه.
‫چی ارثیه؟
‫اون عادت شرط‌بندی که بهش اشاره کردی.
‫هم اون، هم نوشیدنی‌خوردن.
‫از چند نسل مَردهای خاندانم به ارث بردم.
‫دستکش‌های زردت رو هم از اجدادت به ارث بردی؟
‫متوجه شدم که ساخت چین بودن، نه «سویل‌رو».
‫آه.
‫بیا یه بازی کنیم.
‫هر کدوم‌مون یه سؤال می‌پرسیم.
‫و باید حقیقت رو بگیم.
‫حقیقت؟
‫داری از چی فرار می‌کنی؟
‫من کلی پول از یه پیرزن پولدار دزدیدم.
‫این...
‫این حقیقتیه که دارم ازش فرار می‌کنم.
‫من صرفاً یه معتاد نیستم. دروغگو و دزد هم هستم.
‫و کلاهبردار.
‫تا حالا اینا رو اعتراف نکرده بودم.
‫خیلی دلم می‌خواد، فقط یه‌بار...
‫فقط یه‌بار...
‫از هیچ‌چیز شرم نداشته باشم.
‫خیلی‌خب.
‫نوبت منه.
‫چرا داری سعی می‌کنی کمکم کنی؟
‫چون... من و تو
‫مثل هم‌ایم.
‫روستایی که توش بزرگ شدم...
‫دخترها رو
‫نحس می‌دونستن.
‫برای همین به‌محض اینکه به‌اندازه کافی بزرگ شدم
‫از پدر و مادرم پول دزدیدم،
‫تا بتونم فرار کنم و یه زندگی بهتر داشته باشم.
‫و یه هفته بعد، بابام انقدر غصه خورد که مُرد.
‫کار کردم و کار کردم،
‫و هر روز،
‫یه‌مقدار پول کنار گذاشتم.
‫فکر می‌کردم اگه به‌اندازه کافی پول پس‌انداز کنم
‫تا زندگی مامانم رو برای همیشه عوض کنم،
‫بالأخره من رو می‌بخشه.
‫ولی اون همین‌جوری پسشون می‌فرستاد.
‫چیزی در مورد جهنم بودایی شنیدی؟
‫ناراکا.
‫قلمرو ارواح گرسنه
‫برای آدماییه که «طمع» کنترلشون می‌کنه.
‫اونا دهن‌های گُنده و گردن‌های باریکی دارن.
‫و هر چقدر هم که آب و غذا بخورن
‫راضی نمی‌شن و سیری ندارن.
‫به نظرت ما هم سر از اونجا در میاریم؟
‫برای تو خیلی دیر نشده.
‫باید معجزه بشه ‫که مَردی مثل من تغییر کنه.
‫دائو مینگ؟
‫هی!
‫نُه برنده شد.
‫یالا.
‫اوه!
‫یالا، یالا، یالا، یالا!
‫آره!
‫- ممنونم. ‫- خداحافظ.
‫لرد دویل.
‫- بله. ‫- از موعد مقرّر گذشته، لرد دویل.
‫- عذرخواهی می‌کنم. ‫- چهار روز دیر کردین!
‫درگیر یکی از دوست‌هام بودم.
‫متأسفانه باید بهتون اطلاع بدم...
‫همه‌ش هست. 353,000 دلار هنگ‌کنگ. ‫می‌تونید بقیه‌ش رو نگه دارید.
‫یالا، بشمر.
‫یه بطری نوشیدنی هم بفرست بالا.
‫اگه هر گونه سوءتفاهمی پیش اومده ‫عذرخواهی می‌کنم و...
‫اگه این‌جوریه، یکی از بهترین نوشیدنی‌هاتون رو بفرست.
‫از این نوشیدنی‌ها متنفرم.
‫برای تو خیلی دیر نشده.
‫می‌دونی از نظر آماری ‫احتمال اینکه هفت‌تا 9 پشت سر هم بیاری
‫چند درصده؟
‫اگه سکه بندازی و پنج‌بار پشت سر هم شیر بیاد، ‫احتمالِ شیر آوردن...
‫بازم پنجاه‌پنجاهه، آلفرد.
‫هفت‌تا 9 اصلاً سابقه نداشته.
‫نمی‌تونم جلوی خوش‌شانسی‌ام رو بگیرم.
‫شانس نیست.
‫و در کمال تأسف باید بگم
‫مدرک داریم که حرفمون رو ثابت کنیم، لرد دویل.
‫داری بهم اتهام تقلب می‌زنی؟
‫یکی از اعضای تیمم ‫داشت ویدیوهای نظارتی‌ات رو نگاه می‌کرد
‫و قسم خورد که دیده یه موجودی پشت سرت ایستاده.
‫یه موجود؟
‫قسم خورد که دیده ‫و خیلی از همکارهاش حرفش رو باور می‌کنن.
‫معلوم هست چی داری می‌گی؟
‫دفتر مرکزی می‌گه یه روح بهت چسبیده.
‫یه...؟
‫- چی؟ ‫- این اتفاق بی‌سابقه نیست.
‫ازت می‌خوام دیگه توی کافه بازی نکنی.
‫خب، دوست دارم اون ویدیو رو ببینم.
‫متأسفانه امکان‌پذیر نیست.
‫داری برام داستان ارواح تعریف می‌کنی، آلفرد.
‫شرکای من خرافاتی‌ان، کارکنانم هم همین‌طور.
‫متأسفم، ولی همینه که هست.
‫موضع سازمانم کاملاً واضحه.
‫دیگه اینجا جایی نداری.
‫پس می‌رم یه جای دیگه بازی می‌کنم.
‫هیچ‌جایی توی ماکائو حق فعالیت نداری.
‫جانم؟!
‫همۀ کافه های ماکائو ‫اسم و عکس تو رو دریافت کردن
‫و دستور گرفتن به پلیس خبر بدن.
‫کافیه وارد بشی تا دستگیرت کنن.
‫جفتمون خوب می‌دونیم قضیه چیه.
‫چشمِ دیدنِ یه برنده رو ندارید!
‫احساس خوش‌شانسی می‌کنی، «گوآی لو»؟
‫بالأخره شرم برات مُرد، رایلی؟
‫برای تو خیلی دیر نشده.
‫آلفرد،
‫من باید یه دست دیگه بازی کنم.
‫ببین، دارم پیشنهادِ بالای 8 میلیون دلار هنگ‌کنگ ‫ روی یه دست باکارات رو می‌دم.
‫نگو که این پیشنهاد رو رد می‌کنی.
‫اگه ببازم، ثابت می‌کنه روحی در کار نیست.
‫اگه ببرم، برای همیشه از ماکائو می‌رم.
‫در هر صورت به نفعتون می‌شه.
‫باید بذارید بازی کنم!
‫همه‌ش رو!
‫رایلی!
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫قرار بود چهار روز پیش اون پول دزدیده‌شده رو منتقل کنی.
‫- ببین، سینتیا... ‫- برای من «سینتیا، سینتیا» نکن.
‫ توی کل شبکه‌های اجتماعی پخش شده ‫که افتادی رو دورِ بُرد.
‫هر چقدر می‌تونستم بهت فرصت دادم. ‫دیگه زنگ می‌زنم پلیس!
‫فقط سه‌چهارم چیزی که بهت بدهکارم رو دارم.
‫و اون پیرزنه تنها کسی نیست که ازش دزدیدی کردم.
‫اگه الان زنگ بزنی پلیس، ‫به چیزی که می‌خوای نمی‌رسی.
‫خب؟ فقط...
‫فقط بذار یه دست دیگه بازی کنم.
‫اون‌وقت می‌تونم... می‌تونم پول تو و بقیه رو بدم.
‫باشه؟
‫قسم خوردم کل بدهی‌هام رو صاف کنم، ‫و یه لرد هیچ‌وقت زیر قولش نمی‌زنه.
‫این نقش «لرد» رو تمومش کن. ‫همین الان هر چی داری بده به من.
‫سینتیا. سینتیا، گوش کن چی می‌گم.
‫هر دومون توی جزایر خاکستری و بارونی بزرگ شدیم.
‫توی خونه‌هایی که امکانات برای همه کافی نبود.
‫و ما...
‫و کلی پورۀ سیب‌زمینی گلوله‌گلوله خوردیم
‫و جفتمون روزهای کسل‌کنندۀ حومۀ شهری رو گذروندیم.
‫انتخاب‌های خیلی متفاوتی توی زندگی کردیم، آره،
‫ولی همون انتخاب‌های متفاوت بودن ‫که ما رو به این لحظه رسوندن.
‫چی می‌گی برای خودت؟
‫ما قدرت اینو داریم که...
‫ما قدرت اینو داریم که ‫سرنوشت همدیگه رو عوض کنیم.
‫چیزی زدی؟
‫پولی که قراره از یه دست باکارات برنده بشم
‫تا حالا هیچ انسانی توی کرۀ زمین ‫برنده نشده.
‫اینکه تصمیم بگیری با اون پول چی‌کار کنی،
‫مثلاً سهم «استریک و گارلند» رو بخری، ‫اونش به خودت بستگی داره.
‫ولی اگه جای تو بودم، فوراً می‌رفتم مانیل.
‫ مرگ خودت رو به قیمت یه اتاق هتل ارزون جعل کن.
‫و دست‌نیافتنی‌ترین آرزوهای کوفتی‌ات رو محقق کن!
‫تو مرد بدی هستی، آقای رایلی.
‫- توی سالن رقص می‌بینمت. ‫- جانم؟
‫می‌خوام بریم اونجا بهت شام بدم...
‫بتی.
‫نوشیدنی‌تون، آقا.
‫- ممنونم. ‫- سیگار برگ، لرد دویل؟
‫لرد دویل، یه آقایی هست که می‌خواد با شما بازی کنه.
‫اسمش شاهزاده «لورنزو دی فیورنزه‌»‌ـست.
‫از مونت کارلو پرواز کرده. قبول می‌کنید؟
‫لرد دویل.
‫والاحضرت.
‫می‌گن خوش‌شانسی.
‫هر کسی یه زمان خوش‌شانس بوده.
‫به‌به، مَرد خردمندی هم هست.
‫اون‌قدر خوش‌شانس هستی ‫که همه‌چی رو روی یه دست شرط ببندی؟
‫انتظار کمتر از اینو نداشتم.
‫پس منم همون‌قدر که بستی می‌بندم.
‫2 و 9.
‫فقط رقم یکان حساب می‌شه.
‫هر امتیازی بالای ده، ده‌تا ازش کم می‌شه.
‫دویل یک امتیاز می‌گیره،
‫که بهش حق برداشتنِ یه کارت دیگه رو می‌ده.
‫شاهزاده لورنزو دی فیورنزه هفت می‌گیره.
‫هشت. امتیاز نهایی: نُه. ‫(یک به‌علاوه هشت)
‫لرد دویل برنده شد.
‫می‌شه بپرسم قصد داری با پول چی‌کار کنی؟
‫می‌خوام بدهی‌هام رو تسویه کنم.
‫به معجزه اعتقاد داری؟
‫حالا دارم.
‫957,000 پوند استرلینگ به دلار هنگ‌کنگ،
‫با نرخ تبدیل ارز ساعت 10 صبح امروز.
‫نکته‌ش چیه؟
‫هیچ نکته‌ای نداره.
‫منو دور نزن، رایلی.
‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫هر کوفتی که براش برنامه‌ریزی کردی، ‫ هر کلاهبرداری‌ای، هر حقۀ خرید و فروشی،
‫باهاش منو دور نزن!
‫50 هزارتای اضافه روش گذاشتم، برای خودت. ‫رشوه نیست.
‫هدیه‌ست.
‫یه‌کم زندگی کن.
‫رایلی؟
‫بله؟
‫نظرت با اون شام چیه؟
‫موفق شدین، لرد دویل.
‫ممنون، کای. ‫گفتم که فقط یه بُرد بزرگ لازم دارم.
‫از اولش می‌دونستم پتانسیلش رو دارید، جناب. ‫ لیموزینتون منتظره.
‫ممنونم.
‫کجا بریم، لرد دویل؟
‫رینبو، لطفاً.
‫از سیگار برگ متنفرم.
‫منتظرتون بودم، عالیجناب.
‫می‌دونستم نمی‌تونی جلوی خودت رو بگیری. ‫شرط‌بندیِ نهایی!
‫- من برای بازی نیومدم اینجا. ‫- مزخرف نگو. اینجا کافه س.
‫ببین، نظرت با یه شرط جانبی چیه؟
‫«سه کارت شش».
‫شوخی می‌کنی؟
‫به هیچ وجه.
‫نه، آخه «سه کارت شش» احتمالش 100 به یکه.
‫یعنی، اگه... اگه برنده بشم، تو... تو باید...
‫خب، اون‌جوری خیلی پول...
‫جیب‌های من خیلی پُرپول‌ان.
‫با پنج‌تا چمدون وارد شو، با 500تا خارج شو.
‫بفرما بشین.
‫براش یه نوشیدنی سرد و یه سیگار درست‌وحسابی بیارید.
‫من دیگه شرط‌بندی نمی‌کنم.
‫چرت نگو.
‫هیچ‌وقت!
‫اگه نیومدی اینجا که شرط‌بندی کنی، ‫پس اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫اومدم دائو مینگ رو ببینم.
‫دائو مینگ؟
‫- اون دیگه اینجا کار نمی‌کنه. ‫- می‌دونی کجا می‌تونم پیداش کنم؟
‫نمی‌تونی.
‫اون مُرده.
‫چی؟!
‫خودش رو غرق کرد.
‫خودش رو غرق کرد؟
‫شب اول ارواح گرسنه. کنار معبد.
‫نه، امکان نداره.
‫غیرممکنه. ما... ما با هم بودیم. ‫من تا صبح باهاش بیدار موندم.
‫متأسفم. عین حقیقته.
‫همۀ خرت‌وپرت‌هاش رو برگردوندن چین.
‫پولش حتی برای پرداخت هزینۀ سوزوندنِ جسدش هم کافی نبود.
‫آقا...
‫من دیدمش. من...
‫من باهاش بودم. می‌دونی، من...
‫پیشش بودم.
‫نظرت با شرط جانبی چیه؟
‫همه‌چی روی یه دست؟
‫نه.
‫نه، این پول‌ها برای اونه.
‫دائو مینگ!
‫[جزیرۀ لاما]
‫«ترجمه از محمد سید»