.::مووی شو ::. .::MovieSho.Com::.
‫نباید...
‫نباید یه چیزی بگیم؟
‫اسپایدر؟
‫وایسا!
‫دوستت دارم، مامان.
‫میدونی که نمی‌تونیم به هیچکس بگیم.
‫جسی.
‫اگه کسی بفهمه اون مرده،
‫ما رو از هم جدا می‌کنن.
‫چرا این کارو می‌کنن؟
‫روالش همینه.
‫با این اتفاقاتی که میفته، ‫بچه‌های زیادی توی پرورشگاه هستن.
‫نمیذارم این اتفاق بیفته.
‫مگه از روی نعش من رد شن که ما رو از هم جدا کنن.
.::مووی شو ::. .::MovieSho.Com::.
‫یالا، باید یه چیزی بخوری.
‫لعنتی. گوشی مامانه.
‫[ریس]
‫کی بود؟
‫هیچکس.
‫یالا. باید راه بیفتیم.
‫زود باش.
‫اونو در بیار.
‫چرا؟
‫چون مال مامانه.
‫نمی‌تونی با اون از خونه بری بیرون.
‫ممکنه مردم شک کنن.
‫از این به بعد، وقتی از خونه میریم بیرون ‫در رو قفل می‌کنیم.
‫وقتی هم می‌رسیم خونه، پشت سرمون قفلش می‌کنیم.
‫باشه؟
‫راه بیفت.
‫هی.
‫هیچی به هیچکس نمیگی. باشه؟
‫به الکسیس میگی؟
‫باید بشنوم که میگی.
‫هیچی به هیچکس نمی‌گم.
‫من به هیچکس نمیگم. فقط به تو.
‫منظورت چیه؟
‫میدونی دارن چیکار می‌کنن، درسته؟
‫خانواده‌ها رو از هم می‌پاشونن.
‫پارسال بری و برادرش، وقتی مامانشون مرد.
‫خواهران ویلسون، در حالی که دوقلو بودن.
‫نمی‌تونی به بابات بگی. ‫نمی‌تونی به هیچکس بگی.
‫ولی مردم نمی‌پرسن چرا اون رفت و آمد نداره
‫- و از خونه بیرون نمیاد؟ ‫- کدوم مردم؟
‫این چند ماه آخر، به زور تا ایوون جلو میومد.
‫ولی نامزدش چی؟
‫اون...
‫اون نامزدش نبود.
‫خودت میدونی منظورم چیه.
‫مددکارت چی؟
‫یه فکری واسش می‌کنم.
‫جسی چطوره؟
‫خوب میشه.
‫من بیشتر از اون واسش مادری کردم.
‫خیلی متاسفم، اسپایدر.
‫معجزه بود که زودتر این اتفاق نیفتاد.
‫بسیار خب، عزیزم.
‫خداحافظ، مدی.
‫می‌بینمت، جسی.
‫ممنون که رسوندیش خونه، خانم فولی.
‫به هر حال باید سیگار می‌خریدم.
‫نباید این کارو بکنی.
‫چیکار؟
‫اینکه بذاری برسونتت خونه.
‫اینکه بذاری هر کسی برسونتت خونه.
‫چرا؟
‫جسی، از مغزت استفاده کن.
‫اگه می‌خواست بیاد داخل، ‫از دستشویی استفاده کنه،
‫یا شروع کنه به سوال پرسیدن چی؟
‫چرا باید این کارو بکنه؟
‫فقط آدما رو نزدیک خونه نیار، باشه؟
‫باشه. بیخیال.
‫ای بابا.
‫هی.
‫خیلی گشنمه.
‫شام درست می‌کنی؟
‫بعد از این فصل.
‫چی می‌خونی؟
‫"چشمانشان نظاره‌گر خدا بود"
‫درباره‌ی چیه؟
‫تو نمی‌فهمیش.
‫درباره‌ی یه دختر سیاه‌پوسته.
‫میدونی، اولش حتی نمی‌دونه که سیاه‌پوسته.
‫توی حیاط یه خانواده سفیدپوست زندگی میکنه.
‫فکر می‌کنه یکی از اوناست.
‫بزرگ میشه.
‫هرکاری می‌کنه تا زنده بمونه.
‫زندگی خودشو می‌سازه.
‫چرا فکر می‌کنی من نمی‌فهمم؟
‫همین؟ کل جعبه رو استفاده می‌کنیم؟
‫باید با چیزی که داریم تا اول ماه سر کنیم.
‫چرا؟
‫کارت خالیه.
‫باید مطمئن میشدم گوشی مامان پول داره.
‫باید بدونیم آدما کِی ‫سعی می‌کنن باهاش تماس بگیرن.
‫خب، اول ماه کی میشه؟
‫شش روز دیگه.
‫شش روز؟
‫خب اگه تو نمی‌خوای، من می‌خورمش.
‫می‌خوامش.
‫همینجا بمون.
‫- جیسی! ‫- اون اینجا نیست.
‫ماشینش اینجاست.
‫جیسی، اون هیکل استخونیت رو بیار بیرون!
‫یه چیزی واست دارم.
‫همین الان بهت گفتم، اون اینجا نیست.
‫خب پس نمیخواد منو ببینه. اینطوریه؟
‫یه ماشین اومد و سوارش کرد.
‫حدود یک ساعت پیش.
‫کدوم ماشین؟ کدوم ماشین کوفتی؟
‫- ردیک بود؟ ‫- ردیک نبود.
‫فقط یه زن بود. تا حالا ندیده بودمش.
‫نگفت کی برمیگرده؟
‫نه.
‫داری بهم دروغ میگی، دختر؟
‫به مامانت بگو بهم زنگ بزنه.
‫بهش بگو یه چیزی واسش دارم ‫که تا یک هفته کِیفش رو کوک می‌کنه.
‫اون هی برمی‌گرده.
‫اون هی برمیگرده، اسپایدر.
‫خب فکر کردی کَرَم؟
‫همون بار اول شنیدم.
‫باید چیکار کنیم، اسپایدر؟
‫ریس یه معتاده.
‫یعنی تنها چیزی که واسش مهمه مواده.
‫وقتی بفهمه مامان دیگه علاقه‌ای بهش نداره،
‫میره سراغ نفر بعدی.
‫اگه نره چی؟
‫هی.
‫نظرت چیه...
‫دفعه‌ی بعد که یه کم پول توی کارت بود،
‫یه کار باحال بکنیم؟
‫مثلاً چی؟
‫بفرما.
‫ترکوندی.
‫عالیه. بسیار خب.
‫همیناست؟
‫نمی‌دونم. فقط همیناست، جسی؟
‫همیناست.
‫- بسیار خب. ‫- باشه.
‫نمی‌تونم واسه خوردنشون صبر کنم.
‫باید یه معامله عادلانه باشه.
‫پسش بده.
‫پس اون یکی رو بده به من.
‫وای خدای من.
‫خرس آبیه مورد علاقه‌ی منه.
‫گمونم اون پسره داره ازمون عکس می‌گیره.
‫هی!
‫- داری از ما عکس می‌گیری؟ ‫- نه، ببین، من...
‫چیه، منحرفی چیزی هستی؟
‫- چی؟ ‫- بده ببینم.
‫آخ. هی.
‫ببین، فقط مراقبش باش، باشه؟ "ای۱"ـه.
‫عکسا کجان؟
‫از اون دوربینا نیست.
‫خب عکس می‌گیره، مگه نه؟
‫خب آره، ولی دیجیتال نیست. فیلمیه.
‫کودی، وقت استراحت تمومه.
‫می‌تونم دوربینم رو پس بگیرم؟
‫خواهش میکنم.
‫هر ماه چقدر به کارت واریز میشه؟
‫نفری 196 دلار.
‫پس تقریباً ۴۰۰ دلار؟
‫۶۰۰ دلار.
‫اسپایدر، تو حتی یه ذره هم ناراحت نیستی؟
‫واسه چی؟
‫مامان.
‫همینجا بمون. این بار جدی میگم.
‫سلام. اسم من متیو هست.
‫اسم شما چیه؟
‫مامان یا بابات خونه‌ هستن؟
‫بابام داره اون پشت کار میکنه.
‫اوه، اشکالی نداره. ‫نمی‌خوام مزاحمش بشم.
‫می‌تونم بپرسم شما عضو کلیسا هستین؟
‫چی؟
‫کلیسایی که عضوش باشین.
‫آره. نه ممنون. علاقه‌ای ندارم.
‫اوه، یه لحظه وایسا. من...
‫آهای؟
‫می‌تونم فقط یکی از اینا رو بهتون بدم؟
‫سلام.
‫- تو کی هستی؟ ‫- جسی.
‫سلام جسی. من کشیش متیو هستم.
‫تازه به عنوان کشیش دستیار شروع به کار کردم
‫توی کلیسای باپتیست هوپ‌ول.
‫دارم سعی می‌کنم یه گروه جوانان راه بندازم.
‫قراره هفته‌ی بعد با یه شب پیتزا شروع کنیم.
‫خوشحال میشم هردوتون بیاید.
‫خب، این بروشور رو واستون میذارم.
‫از دیدنتون خیلی خوشحال شدم، خانما.
‫امیدوارم اونجا ببینمتون.
‫کدوم بخش از "توی آشپزخونه بمون" رو نفهمیدی؟
‫می‌تونیم بریم؟
‫- کجا؟ ‫- شب پیتزا.
‫[آیا بعد از مرگت به بهشت میری؟]
‫حق مامان نیست که ‫توی یه انباری باشه، اسپایدر.
‫این کار درست نیست.
‫و قطعاً خیلی هم مسیحیانه نیست.
‫بده ببینمش.
‫هی! چرا این کارو کردی؟
‫دارم بهت لطف میکنم.
‫لازم نیست مغزت رو با این مزخرفات پر کنی.
‫قبلاً می‌رفتیم کلیسا.
‫یادته؟
‫چند بار توی کریسمس.
‫یه بار هم واسه عید پاک.
‫مامان مجبورت کرد اون لباس بنفش ‫با چین‌های سفید رو بپوشی.
‫تنها باری بود که دیدم لباس رسمی پوشیدی.
‫عجب قشقرقی به پا کردی.
‫یادت میاد؟
‫مامان توی یکی از دوره‌های خوبش بود.
‫به من گوش کن.
‫خوش‌شانسیم که اون انباری رو داریم.
‫نمی‌دونم اگه نداشتیم چیکار می‌کردیم.
‫خب شاید اون توی انباری نباشه.
‫منظورم خود واقعیشه.
‫شاید توی بهشته.
‫اسپایدر کوچولوی من.
‫مامان؟
‫گوشی مامانه.
‫- کیه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫جیسی، پائولا دیکینسون هستم
‫از خدمات کودکان.
‫- لعنتی. ‫- می‌خواستم یه سر بزنم
‫و ببینم تو و دخترا در چه حالین.
‫الان حدود ۷:۳۰ صبح شنبه‌ست.
‫احتمالاً تا یک ساعت دیگه اونجا هستم.
‫به زودی می‌بینمت.
‫بچه‌دزده.
‫حالا چیکار کنیم، اسپایدر؟
‫اتاق مامان.
‫من آشغالا رو جمع میکنم. ‫تو لباسا رو بردار و تاشون کن.
‫زود باش.
‫فایده‌اش چیه؟
‫اون متوجه میشه مامان اینجا نیست.
‫یه فکری واسش می‌کنم.
‫اون چیه؟
‫مدرک معلمی مامانه.
‫باورش سخته مامان قبلاً معلم بوده.
‫مال خیلی وقت پیشه.
‫یالا. الاناست که برسه.
‫میگم رفته مصاحبه‌ی کاری.
‫اگه یه وقت پرسید، چه جور کاری؟
‫والمارت چطوره؟
‫نه. چِک کردنش خیلی راحته.
‫میگم بانک.
‫- کدوم بانک؟ ‫- نمی‌دونم.
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫کلی بانک هست که اون اسمشون رو نگفته.
‫این بهتره.
‫اگه مامان رفته مصاحبه‌ی کاری،
‫نباید ماشینش رو با خودش می‌برد؟
‫فرو رفت توی بدنت؟
‫نه.
‫پاتو بذار روی ترمز.
‫توی کارتینگ اینجوری کار میکنه.
‫نگفت کدوم بانک؟
‫نه، خانم.
‫خب یعنی گفت، ولی من فراموش کردم.
‫تو یادت میاد؟
‫نه.
‫در کل حال مادرتون چطوره؟
‫خوبه.
‫حالش خیلی خوبه.
‫هیچ وقت توی خونه احساس ناامنی می‌کنین؟
‫چه پیش مادرت، چه پیش کسایی ‫که مادرت ممکنه به خونه بیاره؟
‫نه، خانم.
‫تو چی، جسی؟
‫هیچ وقت اینجا احساس ناامنی می‌کنی؟
‫نه، خانم.
‫میشه لطفاً در یخچال رو باز کنی؟
‫حتماً.
‫پائولا هستم.
‫الان پیش خانواده‌اش هستم،
‫و بعدش چهار تا بازدید دیگه دارم تا...
‫آها.
‫مگی، من ۳۰ تا پرونده روی میزم دارم
‫که هنوز حتی بهشون نگاه نکردم
‫و امروز اصلاً قرار نبود کار کنم.
‫آها. خداحافظ.
‫ببخشید.
‫توی کابینت‌ها هم غذا دارین؟
‫آره.
‫اشکالی نداره اتاق مادرتون رو ببینم؟
‫بله، خانم.
‫به مادرت بگو با من تماس بگیره، باشه؟
‫مهمه که باهاش صحبت کنم.
‫بعداً میبینمتون، دخترا.
‫پائولا هستم. الان یه بازدید رو تموم کردم.
‫فقط ۱۵ دقیقه بهم وقت بده. آره.
‫یه لحظه بهم فرصت بده.
‫اون دوباره میاد ما رو چک کنه.
‫تا حالا چند تا مددکار داشتیم؟
‫هیچکدومشون یک سال هم نموندن.
‫همشون استعفا دادن.
‫فقط وقتی یه مددکار جدید ‫واسمون میذارن که گزارشی رد بشه.
‫فقط باید به کاری که می‌کنیم ادامه بدیم.
‫باشه؟
‫۷۴ چارلی.
‫۷۴ چارلی. یه کد ۱۰-۵۸ داریم.
‫همین الان دوز دوم نارکان رو به خانمه زدیم.
‫به نظر میاد داره به هوش میاد.
‫واسه آقاهه دیر رسیدیم.
‫نفس بکش.
‫ویکی، خبری از دادگاه نشد؟
‫آفرین.
‫باید این بچه‌ها رو ببریم بیرون.
‫دریافت شد.
‫یه سیگار پیدا کردم.
‫نمی‌دونم مال کیه.
‫سلام دخترا.
‫- سلام، بابا. ‫- بازیت چطور بود، عزیزم؟
‫خوب بود. بردیم. من گل زدم.
‫تو گل زدی؟ آره؟
‫کجا زدیش؟
‫- بالا سمت چپ. ‫- دختر خودمی.
‫- تو چطوری، اسپایدر؟ ‫- خوبم.
‫- آره؟ ‫- بله، قربان.
‫از دیدنت خوشحالم.
‫چرا هر وقت در مورد مدرسه ازت می‌پرسم،
‫فقط غرغر تحویل میگیرم؟
‫اوه.
‫شانس آوردی که همون غرغر رو میشنوی.
‫خوش گذشت. دیگه چی میخواین بگم؟
‫سیب‌زمینی‌ها رو میدی، عزیزم؟
‫اوهوم.
‫تو چی، پسرم؟ مدرسه چطوره؟
‫خوبه. الان داریم ضرب کسرها رو یاد میگیریم.
‫دیدی؟ اونقدرا هم سخت نبود.
‫امروز کلاس بهداشت داشتیم. ‫میخواین در موردش بشنوین؟
‫هووم.
‫میتونی مناسب سن ما بگی؟
‫معده، روده‌ها، هضم غذا.
‫- به همین ترتیب. ‫- به نظر درست میاد.
‫خب من که سیر شدم.
‫خیلی خوب بود، ها؟
‫خوشمزه بود.
‫ممنونم، اسپایدر.
‫مامانت میاد دنبالت؟
‫نه، اون خیلی سرش شلوغه،
‫واسه همین می‌خواستم با اتوبوس برم.
‫اوه، این چه حرفیه. من می‌رسونمت خونه.
‫نه، واقعاً مشکلی نداره.
‫- چیز مهمی نیست. ‫- هوا تاریکه، عزیزم.
‫مشکلی نیست. ‫باید مطمئن بشم سالم میرسی خونه.
‫- ممنون که منو رسوندین. ‫- هی، حال مامانت چطوره؟
‫سرش شلوغه؟
‫آره، اون... سرش شلوغ بوده، دنبال کار میگرده.
‫آره؟ تدریس؟
‫نه، فکر نکنم.
‫که اینطور.
‫میدونی، من قبلاً از روی دست مامانت تقلب می‌کردم.
‫زیست‌شناسی، کلاس دهم.
‫اون کلاس رو میفتادم
‫اگه کنار هم نمی‌نشستیم.
‫میدونی، میام داخل و یه سلامی بهش می‌کنم.
‫اوه، نه، نباید این کارو بکنین.
‫می‌دونین، اون بهم گفت هیچی نگم.
‫فردا صبح خیلی زود یه مصاحبه توی بانک داره،
‫و خیلی واسش استرس داره.
‫کدوم بانک؟
‫میدونین، اسمشو گفت
‫ولی اسمش رو یادم نمیاد.
‫فقط قسممون داد
‫که هیچی نگیم.
‫نمی‌خواد مردم در موردش بهش گیر بدن.
‫خب، امیدوارم شغل رو بگیره.
‫آره. منم همینطور.
‫خب، بازم ممنون.
‫خواهش میکنم.
‫- چیه؟ ‫- خودت چی فکر میکنی؟
‫مادربزرگ مدی نمیتونه منو برسونه خونه،
‫ولی اشکالی نداره که کلانتر تو رو برسونه خونه.
‫این مزخرفه.
‫حرف زشت نزن.
‫من تقریباً ۱۱ سالمه،
‫اگه بخوام میتونم حرف بد بزنم،
‫مخصوصاً وقتی دارم میگم یه چیزی مزخرفه.
‫در مورد مامان پرسید؟
‫چیه؟
‫فکر میکنی تا کی بتونیم ‫این وضع رو ادامه بدیم، اسپایدر؟
‫اگه واسه اتوبوس ۳:۲۵ اینجایی، عزیزم،
‫متاسفانه همین الان رفت.
‫نه، من در واقع واسه اطلاعات اومدم.
‫بلیط‌ها چنده؟
‫خب، بستگی داره کجا بخوای بری.
‫میشه هر جایی رفت؟
‫با عوض کردن مسیر، تقریباً هر جایی.
‫اینجا یه برنامه حرکت دارم.
‫چند سالته، عزیزم؟
‫۱۵ سال.
‫هر مشکلی که داری،
‫اون بیرون خیلی بدتره، ‫مخصوصاً واسه دخترایی مثل تو.
‫لازمه به کسی زنگ بزنم؟
‫هی، امیدوار بودم برگردی.
‫چرا؟
‫خب، نظرت چیه؟
‫فکر کنم داشتی دروغ می‌گفتی.
‫تو گفتی که از ما عکس نمی‌گیری.
‫اوه، آره، فقط فکر کردم
‫که تو قراره دوربینم یا دماغم رو بشکنی.
‫اوه، نه، این... مال توئه.
‫واسه خودت.
‫میخوای یه وقتی با هم عکس بگیریم؟
‫اونجوری منظورم نیست.
‫منظورم اینه که من زیاد میرم بیرون،
‫و میدونی، از هر چیزی عکس میگیرم ‫و یه جورایی...
‫باید برم خونه.
‫باشه.
‫ضمناً من کودی هستم.
‫اسپایدر.
‫هی.
‫حالت خوبه؟
‫وقتی اینو میگیرم دستم، حس می‌کنم بهش نزدیک‌ترم.
‫- چرا اینقدر ازش عصبانی هستی؟ ‫- جسی.
‫میدونی که تقصیر اون نبود.
‫میگن مثل سرطان یا یه همچین چیزیه.
‫تو که از کسی بابت سرطان داشتن ‫عصبانی نمیشی، میشی؟
‫مامان سرطان نداشت.
‫اون فقط انتخاب‌های بدی کرد.
‫تویی، مامان؟
‫جسی، شام!
‫یه لحظه.
‫خداحافظ.
‫می‌خوای پرش کنم؟
‫نه، این یکی تقریباً پره.
‫هووم، خوشگله.
‫اون پسره توی فروشگاه اینو گرفته؟
‫شما با هم وقت می‌گذرونین یا همچین چیزی؟
‫نه.
‫پس چرا اینو بهت داد؟
‫چیه؟
‫فکر میکنی ازت خوشش میاد؟
‫اون تقریباً ۱۷ سالشه.
‫خب که چی؟
‫خب نه، فکر نکنم از من خوشش بیاد.
‫آره، احتمالاً حق با توئه.
‫یه پسر باید دیوونه‌ی زنجیری باشه ‫که از تو خوشش بیاد.
‫خب میدونی، اون ازم خواست که ‫باهاش عکس بگیرم، ولی...
‫جدی؟ تو چی گفتی؟
‫هیچی.
‫- باید بری. ‫- فکر کنم اون آخرین کاریه
‫که باید انجام بدم.
‫- چرا؟ ‫- منظورت چیه چرا؟
‫این آخرین چیزیه که الان لازم داریم.
‫یه نفر دیگه که توی کارامون سرک بکشه.
‫می‌دونی من چی فکر می‌کنم؟
‫من فکر می‌کنم تو از این می‌ترسی که چی میشه
‫اگه واقعاً یه بار توی زندگیت ‫یه کم خوش بگذرونی.
‫اونم با یه پسر.
‫سلام.
‫انتظار داشتی سوار اون چیز بشم؟
‫- فعلاً که کار میکنه. ‫- فعلاً؟
‫خب آره، من این موتورها رو از اوراقی میگیرم،
‫درستشون میکنم، میدونی،
‫یه جون تازه بهشون میدم، ‫چند کیلومتر بیشتر میرن.
‫تا حالا سوار موتور شدی؟
‫خیلی باحالن.
‫هی، شاید اگه دستات رو ‫دور کمرم حلقه کنی حس بهتری داشته باشی.
‫دستام جاشون خوبه، ممنون.
‫هی، اینجا چیکار می‌کنیم؟
‫باید اینو تحویل بدم.
‫چه خبر، عکاس‌باشی؟
‫وقتش بود، منتظرشون بودم.
‫آره، چند تا دیگه هم دارم ظاهر میکنم.
‫- هفته بعد بهت میدمشون. ‫- آره، باشه، تا اون موقع.
‫باشه.
‫از دیدنت خوشحال شدم.
‫شرمنده.
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره.
‫[ورود ممنوع]
‫بیا.
‫تو که یه قاتل زنجیره‌ای تبردار نیستی، ها؟
‫نه. تو هستی؟
‫نه.
‫خوبه.
‫بیا.
‫هی. بیا اینجا.
‫واو.
‫هی، تو تا حالا
‫از اینا استفاده کردی؟
‫- نه. ‫- باید...
‫خب، از اونجا نگاه کن.
‫اون منظره‌یابه.
‫همه چیز تاره.
‫اوه، بهتر شد؟
‫فقط لنز رو می‌چرخونم، ‫اینجوری فوکوس می‌کنی،
‫و اونم... شاتره.
‫خب، وقتی کادربندی کردی، ‫مطمئن شو که فوکوسه.
‫- آره. ‫- و بعد اون دکمه رو بزن.
‫و یه عکس بگیر. آره.
‫گرفتی؟
‫- آره. ‫- و فقط اونو بکش،
‫وقتی خواستی عکس بعدیت رو بگیری.
‫از چی عکس بگیرم؟
‫هر چی که میخوای.
‫جیسی؟
‫بن هستم.
‫هی، جیس؟
‫خونه‌ای؟
‫کلانتر، هستی؟
‫آره وندی، چه خبره؟
‫یه مورد اوردوز احتمالی ‫توی مسافرخونه استارلایت داریم.
‫مدیر گزارش داده.
‫قربانی یه زن حدوداً ۴۰ و چند ساله‌ست.
‫دریافت شد.
‫اینا کی هستن؟
‫فقط یه سری آدم.
‫میدونی، از اهالی شهر.
‫می‌شناسیشون؟
‫نه.
‫هووم.
‫چرا به خودت زحمت میدی ازشون عکس بگیری؟
‫نمی‌دونم، یه چیزی در موردشون هست.
‫درست مثل تو و خواهرت اون روز.
‫چرا از معتادها عکس میگیری؟
‫منظورت چیه؟
‫اونا فقط آدمن، میدونی؟
‫وقتی وارد اون مسیر بشی، برگشتن سخته.
‫اون دوستت از مسافرخونه‌ست؟
‫دنیس؟
‫از کجا میشناسیش؟
‫فقط عکس می‌گرفتم، میدونی؟
‫آدمای جالب زیادی از مسافرخونه میان بیرون.
‫و چون دنیس اونجاست، ‫بهم اجازه میدن ازشون عکس بگیرم.
‫اگه بخوان، بهشون یه نسخه چاپ شده میدم.
‫اون مواد میفروشه؟
‫قبلاً می‌فروخت.
‫و بعد اون و زنش اوردوز کردن.
‫زنش مرد، و دولت بچه‌ها رو گرفت.
‫الان فقط نوشیدنی غیرقانونی، ‫جنسای تقلبی و چیزای اینجوری میفروشه.
‫اون چیه؟
‫یه جور برجه؟
‫یه کلید برقه؟
‫خیلی جالبه، ها؟
‫آره.
‫اونو من گرفتم.
‫چشمای خوبی داری.
‫مسخره‌ست.
‫خب، بهت گفتم،
‫اگه مامانم منو با یه پسر ببینه.
‫بذار ببرمت نزدیک‌تر.
‫اشکال نداره، سر همین خیابونه.
‫باشه، هر طور راحتی.
‫بعداً می‌بینمت.
‫هی، کوله‌پشتیت رو فراموش کردی.
‫ممنون.
‫میدونی، من شوخی نمی‌کردم
‫وقتی گفتم که چشمای خوبی داری.
‫بیا.
‫دیجیتاله، پس میتونی... میتونی تمرین کنی.
‫نمیتونم اینو بگیرم. قیمتش چقدره؟
‫نمیدمش که نگهش داری،
‫فقط فکر کردم شاید دوست داشته باشی قرض بگیریش.
‫من حدود شش تا از اینا دارم.
‫ممنون.
‫می‌بینمت.
‫خیلی خوش گذشت که باهات وقت گذروندم.
‫هنوز چیزی نخوردی؟
‫نه.
‫الان یه چیزی درست می‌کنم.
‫خب، قرارت چطور بود؟
‫قرار نبود.
‫پس چرا سرخ شدی؟
‫هی!
‫هی، یه کمش رو نگه دار.
‫بیخیال، تقریباً نصفش رو خوردی.
‫خب، چرا اصلاً باید با هم شریک بشیم؟
‫چون یه دلاره. ‫و سیب‌زمینی سرخ‌کرده هم یه دلاره.
‫خب که چی؟
‫خب، پول کارتمون داره تموم میشه.
‫به علاوه، لازم نیست هر دومون ‫میلک‌شیک خودمونو داشته باشیم.
‫زیاده‌رویه.
‫زیاده‌روی یعنی چی؟
‫تعداد سوالاتی که تو همیشه ازم میپرسی.
‫اون زیاده‌رویه.
‫اوه، پس مثل بدجنسی تو که زیاده‌رویه.
‫یه روزی حسابی کتکت می‌زنم.
‫سلام دخترا.
‫می‌دونین، مامانتون هنوز بهم زنگ نزده.
‫آره خب، شاید نمی‌خواد باهات حرف بزنه.
‫زبون درازی میکنی، اسپایدر.
‫این توله‌های فسقلی مال جیسی‌ان.
‫خب، داره ترک می‌کنه؟ قضیه اینه؟
‫آره، درسته.
‫دیگه کاری باهات نداره.
‫اشکالی نداره. برمیگرده.
‫همیشه برمیگرده.
‫تا اون موقع، اون موادی که از تاینی گرفتم ‫قیمتش چقدر بود؟
‫حداقل چند صد دلار.
‫به مامانت بگو اگه دیگه نمی‌خواد بازی کنه،
‫بهم بدهکاره.
‫تا جمعه ۳۰۰ دلار می‌خوام، وگرنه میام اونجا.
‫و تا وقتی که تسویه نکنه نمیرم.
‫هرجوری که شده.
‫یه "کَم شات"ـه.
‫میتونم ۵۰ دلار بابتش بدم.
‫نه، ۱۵۰ دلار می‌ارزه.
‫چک کردم.
‫اون قیمت نوئه. این دست دومه.
‫حتی یه خراش هم روش نیست.
‫اگه اینو بهت بفروشم،
‫نگهش میداری تا بتونم دوباره بخرمش؟
‫دو هفته.
‫بعدش میره توی ویترین.
‫در مورد دوربین هم همینطوره؟ ‫که بتونم دوباره بخرمش؟
‫نمی‌تونم وسایل الکترونیکی رو نگه دارم.
‫واسه گردنبند میتونم ۵۰ دلار بدم.
‫نه، من ۱۰۰ دلار لازم دارم.
‫قیمت خرید مجددش دو برابر میشه.
‫منظورت چیه؟
‫من بهت ۱۰۰ دلار میدم، پس گرفتنش ‫واست ۲۰۰ دلار هزینه داره.
‫خب، این منصفانه نیست.
‫چرا از کنسروی استفاده نکردی؟
‫فکر کردم توی کارت پول هست.
‫دیگه نیست.
‫منظورت چیه؟
‫منظورم اینه که دیگه پولی توی کارت نیست.
‫فکر میکنی منظورم چیه؟
‫- چیه؟ داری چیکار میکنی؟ ‫- من یه کم میرم بیرون.
‫میرم پول ریس رو بدم.
‫میرم پولش رو بدم تا دست از سرمون برداره.
‫چی؟
‫- اسپایدر. ‫- چیزی نیست.
‫لازم نیست بترسی.
‫ریس؟
‫سلام، دختر.
‫پولتو آوردم.
‫۳۰۰ دلار.
‫اینو بهت میدم، و دست از سرمون برمیداری.
‫مامانم دیگه باهات کاری نداره، میفهمی؟
‫هووم.
‫هر چی تو بگی.
‫بذار بشمرمش.
‫من باید برم. همش اینجاست.
‫آروم باش.
‫میدونی که تا وقتی نشمرمش ‫نمی‌تونم بذارم بری.
‫چرا یه کم نمی‌مونی تا بهت نشون بدم
‫چی مامانت رو حسابی دیوونه میکنه.
‫دوست داری، اسپایدر؟
‫هی، اسپایدر.
‫مامانت کجاست؟
‫پاک شده، و گذاشته تو تنهایی بیای اینجا؟
‫یه جای کارت می‌لنگه، مگه نه، دختر؟
‫کارم باهات تموم نشده، اسپایدر!
‫کارم باهات تموم نشده!
‫لعنت بهت!
‫ازت متنفرم.
‫ازت متنفرم!
‫جسی؟ منم.
‫فکر کردم اتفاقی افتاده.
‫به نظر می‌رسید خیلی وقته رفتی.
‫خب، من خوبم.
‫فقط بذار یه نفسی تازه کنم.
‫خب؟
‫دیگه دست از سرمون برمیداره.
‫درسته؟
‫آره.
‫دست از سرمون برمیداره.
‫یالا. دیروقته.
‫برو واسه خواب آماده شو.
‫[آیا می‌توانم یک خواهر یا برادر ‫کوچک‌تر را به فرزندگی بگیرم؟]
‫"سرپرستی خویشاوندی می‌تواند یه جایگزین عالی
‫برای سیستم پرورشگاهی باشد.
‫یک خواهر یا برادر در صورتی که 18 ساله باشد، می‌تواند ‫خواهر یا برادر کوچکترش را به فرزندی قبول کند.
‫شما باید بتوانید توانایی تأمین
‫و مراقبت عاطفی و جسمی از کودک را نشان دهید."
‫۱۸ سالگی.
‫داری چیکار میکنی؟
‫هیچی.
‫میتونم یه کیک فنجونی بردارم؟
‫آره، حتماً.
‫تازه کارت شارژ شده.
‫عالیه.
‫هی.
‫گردنبند مامان رو ندیدی؟
‫فکر کردم گذاشتمش روی میز.
‫مطمئنم پیدا میشه.
‫برو میز رو بچین.
‫کیه؟
‫[کلانتر جفریز]
‫سلام جیسی. بن هستم.
‫میدونی، من و جن داشتیم ‫حرف می‌زدیم، خیلی دوست داریم
‫تو و دخترا یه وقتی بهمون سر بزنین.
‫یه لطفی کن. بهم زنگ بزن.
‫خوشحال میشم صحبت کنیم.
‫مکان تخیلی در نیویورک در تلویزیون کودکان.
‫با "س" شروع میشه، اسم یه مکانه.
‫اوه!
‫تلویزیون کودکان؟
‫سسمی استریت؟
‫سسمی استریت. ممنونم.
‫داشت دیوونم می‌کرد.
‫هووم.
‫می‌خواستم بدونم شما کارت شناسایی ‫جعلی درست می‌کنین یا نه.
‫آره.
‫خوبشم درست می‌کنم.
‫ولی عزیزم، هیچکس باور نمیکنه تو ۲۱ سالته،
‫هرچقدر هم من خوب درستش کنم.
‫لازم نیست ۲۱ ساله باشم.
‫فقط ۱۸ ساله.
‫خب، واقعاً چند سالته؟
‫۱۵ سال.
‫دخترم ۱۵ سالشه.
‫می‌تونم به راحتی واست یه کارت شناسایی درست کنم.
‫آره، فقط یه چیز رسمی لازم دارم.
‫می‌دونی، مثل گواهینامه رانندگی.
‫احتمالاً به دو تا شناسنامه هم نیاز دارم.
‫گواهینامه رانندگی ۵۰۰ دلار میشه.
‫شناسنامه‌ها رو می‌تونم ‫هر کدوم ۲۰۰ دلار درست کنم.
‫من... من نمی‌تونم ۵۰۰ دلار بدم.
‫میدونی، الان واقعاً نمی‌تونم هیچی بخرم.
‫واقعاً بهشون نیاز دارم.
‫واسه چی لازمشون داری؟
‫هی، اینو ببین. هنوز واست کافیه؟
‫یووهوو!
‫میدونی، اگه پاهات بشکنه، ‫دیگه نمی‌تونی سوارش بشی.
‫عاشق اینم، الکسیس.
‫پسر، کاش می‌تونستم نگهش دارم.
‫یووهوو!
‫منو نگاه کن!
‫اینو ببین! اسپایدر، اسپایدر، نگاه کن!
‫نگاه کن، نگاه کن، نگاه کن!
‫الان برمی‌گردم.
‫[ریس]
‫دارم یه دور کامل میزنم!
‫[چطوریه که هیچکس تو رو ندیده؟ بهم زنگ بزن!!!]
‫همه چیز مرتبه؟
‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫باشه.
‫ما داریم میریم.
‫من و جسی.
‫چی؟
‫منظورت چیه؟
‫قانون میگه که می‌تونی ‫یه خواهر یا برادر کوچیکتر رو
‫وقتی ۱۸ سالت شد به فرزندی قبول کنی.
‫فقط...
‫یه یارو رو دیدم.
‫و...
‫کارت شناسایی جعلی درست میکنه.
‫شناسنامه.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫فقط...
‫میریم یه جای دور.
‫جایی که هیچکس ما رو نشناسه.
‫اسپایدر، چی...
‫میخوای بری توی خیابون زندگی کنی؟
‫من ۱۸ سالمه.
‫فقط یه کار پیدا می‌کنم، و...
‫با شناسنامه‌ها، می‌تونم جسی رو بفرستم مدرسه.
‫ولی بهش نمیگم.
‫نه تا وقتی که آماده بشن.
‫یه وقت یه چیزی به مدی میگه.
‫درست مثل الان که من دارم به تو میگم.
‫کِی میری؟
‫به محض اینکه آماده بشن.
‫گفت تا آخر هفته آماده میشن.
‫من بدون تو چیکار کنم؟
‫دوربین رو فروختی؟
‫وسایل الکترونیکی زود فروش میرن.
‫خب، کم‌شات دیگه‌ای داری؟
‫آره. یکی همینجا دارم.
‫قیمتش چنده؟
‫۷۵
‫هی، اونی که بهت فروختم خیلی بهتر بود،
‫و تو فقط ۵۰ دلار بابتش دادی.
‫هی! گردنبند چی؟
‫پولشو ندارم.
‫سلام.
‫خوشحالم که دوباره می‌بینمت.
‫بیا. فقط می‌خواستم ‫مطمئن بشم که اینو بهت می‌رسونم.
‫این چیه؟
‫خب، اونی که بهم دادی، یه جورایی...
‫میدونی، لازم نبود، بهت گفتم که من
‫کلی از اینا دارم.
‫هیچ عکسی گرفتی؟
‫هی می‌دونی، من تا ۲۰ دقیقه دیگه ‫کارم تموم میشه.
‫اگه بخوای می‌تونیم...
‫باید برم. خیلی کار دارم.
‫واقعاً کار داری یا فقط اینو میگی
‫چون نمی‌خوای با من وقت بگذرونی؟
‫نمی‌خوام باهات وقت بگذرونم.
‫اوه.
‫شوخی کردم.
‫فقط الان حسابی اوضاع شلوغ پلوغه.
‫مثل چی؟
‫خیلی سمجی، می‌دونستی؟
‫میدونی، نور داره قشنگ میشه.
‫اواخر بعدازظهر واقعاً خوبه.
‫یالا. بیا دوربین جدید رو امتحان کنیم.
‫نظرت چیه؟
‫عکس خیلی خوبیه.
‫اسپریم تقریباً تموم شده.
‫بعد از مدرسه واست یه جدید می‌گیرم.
‫با موهات چیکار کردی؟
‫فقط بستمش.
‫چیه؟
‫یه کم عجیبه.
‫الان می‌تونم کل صورتت رو ببینم.
‫به نظر...
‫خوشگل شدی.
‫جیسی؟
‫پائولا دیکینسون هستم.
‫میشه لطفاً بیای دم در؟
‫جیسی؟ پائولا دیکینسون هستم.
‫جیسی؟ پائولام.
‫جیسی، پائولا دیکینسون هستم.
‫الان اومدم دم خونه‌ات.
‫اگه تا آخر امروز با هم صحبت نکنیم،
‫مجبور میشم با دفتر کلانتر تماس بگیرم.
‫گمونم استعفا نداده.
‫خیلی‌خب.
‫بعداً می‌بینمت.
‫شاید بهتره بهش بگیم.
‫داری چی میگی؟
‫بچه‌دزد.
‫آخه از این وضع خسته نشدی؟
‫چطور میتونی...
‫میدونی اگه بهش بگیم چی میشه.
‫به هر حال میفهمه.
‫سلام، جسی.
‫دهنتو بسته نگه دار.
‫شنیدی چی گفتم؟
‫جسی؟
‫میخوای ولم کنی؟
‫خواهش میکنم.
‫یالا، بریم، مدی.
‫خب، زود برگشتی خونه.
‫نرفتم.
‫چرا؟
‫مریضی؟
‫نه.
‫چیزی گفتی؟
‫جسی؟
‫نه.
‫مطمئنی؟
‫چیزی نگفتی به مدی یا به...؟
‫همین الان گفتم که هیچی نگفتم.
‫هنوز نمی‌تونم گردنبند رو پیدا کنم.
‫دوباره همه جا رو گشتم.
‫باهاش چیکار کردی؟
‫فروختمش.
‫چی؟ چطور تونستی؟
‫اون گردنبند همه چیزش بود.
‫واقعاً فکر می‌کنی اون گردنبند کوفتی ‫واسه مامان مهم بود؟
‫اگه مهم نبود می‌فروختش.
‫حتی وقتی حالش خیلی بد بود...
‫واسه مامان هیچی جز نشئه شدن اهمیت نداشت.
‫تنها چیزی که واسش مهم بود همین بود. ‫همین و بس.
‫- اون آدم بدی بود. ‫- اینو نگو.
‫- مامان بد نبود. ‫- بود!
‫و هر چی زودتر اینو ‫توی اون کله‌ی پوکت فرو کنی،
‫- به نفعت میشه. ‫- اشتباه میکنی. مامان خوب بود.
‫فقط مریض بود.
‫داغون بود، ولی خوب بود.
‫اون ما رو دوست داشت.
‫ما رو دوست داشت؟ چنین فکری میکنی؟
‫- آره. ‫- تمام اون شبایی که
‫داشتی زار زار گریه میکردی رو یادت رفته
‫وقتی مامان و ریس با هم دعواشون بود؟
‫تمام اون وقتایی که صبح ‫واسه صبحونه بیدار می‌شدیم
‫و آدمای غریبه توی آشپزخونه ‫داشتن مواد میزدن چی؟
‫اون وقتی که تو بچه بودی رو یادت رفته
‫که مامان تو رو توی سرمای سوزان ‫توی ایوون ول کرده بود
‫در حالیکه خودش داخل خونه داشت نشئه میکرد؟
‫میدونی، اگه جیغ‌های تو منو بیدار نمی‌کرد،
‫مرده بودی.
‫این معنیش این نیست که ما رو دوست نداشت.
‫خدای من، جسی، دقیقاً معنیش همینه!
‫پس فکر میکنی تو چرا مریضی؟
‫منظورت چیه؟ من مریض نیستم.
‫- آسمت. ‫- آسمم چشه؟
‫اسپایدر، آسمم چشه؟
‫مامان مواد میزد...
‫تمام مدتی که تو رو حامله بود.
‫ریه‌هات رو داغون کرد.
‫این حقیقت نداره!
‫داری دروغ میگی!
‫چرا باید در موردش دروغ بگم؟
‫چون ازش متنفری!
‫و میخوای منم ازش متنفر باشم.
‫ولی نیستم!
‫جسی! جسی!
‫صبر کن. جسی.
‫لعنتی، یادم رفت پرش کنم.
‫هی. هی. طاقت بیار!
‫۹۱۱، مورد اضطراریتون چیه؟
‫خواهرم نمی‌تونه نفس بکشه. ‫آمبولانس لازم داره.
‫آدرس کجاست؟
‫جاده ولی استریم، پلاک ۶۰۴.
‫الان به مرکز اعزام اطلاع میدم.
‫چقدر طول میکشه؟
‫آمبولانس در اسرع وقت میرسه.
‫من روی خط باهات میمونم.
‫کمک!
‫خواهش میکنم، کمک!
‫کمک!
‫باشه. نمیتونم... کمک!
‫بسیار خب، بهمون بگو چی شده.
‫- اون آسم داره. ‫- باشه. اسمش چیه؟
‫- نمی‌تونه نفس بکشه! ‫- اسمش چیه؟
‫- جسی. ‫- سلام، جسی.
‫ما حسابی مواظبت هستیم.
‫باید متخصص تنفسی رو خبر کنیم.
‫کبود شده. باید سریعاً به مانیتور وصلش کنیم.
‫- هی، هی، هی! ‫- هی، هی!
‫- ولم کن! ‫- برو عقب. مشکلی نیست.
‫- ولم کن! ولم کن! ‫- نمیتونی بری اونجا.
‫- همه چیز درست میشه. ‫- جسی!
‫اون تنها کسیه که دارم!
‫عزیزم، اون ماشین بیرون مال توئه؟
‫چی؟
‫عزیزم، چند سالته؟
‫حالش خوبه؟
‫- کسی هست که بتونیم باهاش تماس بگیریم؟ ‫- من...
‫- مادر یا پدرت؟ ‫- حالش خوبه؟
‫خواهش میکنم، باید خواهرم رو ببینم.
‫باید بدونم که حالش خوبه. خواهش میکنم.
‫- متاسفم... ‫- خواهش میکنم، نمی‌تونم.
‫ولی ما نمی‌تونیم در مورد وضعیت خواهرت
‫بدون حضور والدین یا سرپرست صحبت کنیم.
‫این...
‫این منصفانه نیست.
‫فقط... خواهش میکنم.
‫باشه، ممنونم.
‫اون حالش خوبه.
‫حالش خوب میشه.
‫من... من... من...
‫چیزی نیست.
‫حالش خوب میشه.
‫نمی‌خواستم اینطوری بشه.
‫کارت خوب بود.
‫من...
‫بیا. اینو بخور.
‫یالا. بهش نیاز داری.
‫الان مرخصش می‌کنن.
‫میدونی، دکتر گفت ‫اینکه تو سریع رسوندیش اینجا
‫جونش رو نجات داده.
‫آره خب، تقصیر من بود.
‫یادم رفت اسپری تنفسش رو پر کنم.
‫اوه، اسپایدر. تو خواهرشی، نه مادرش.
‫می‌دونی الان کجاست؟
‫این بار چند وقته که مواد مصرف می‌کنه؟
‫می‌تونی بهم بگی.
‫خواهش می‌کنم ما رو نبر.
‫اگه این کارو بکنی ما رو از هم جدا می‌کنن.
‫اون...
‫هی، عزیزم.
‫برو.
‫هی.
‫خیلی متاسفم.
‫حالت خوبه؟
‫فقط خسته‌ام.
‫خیلی‌خب.
‫من شما رو میبرم خونه‌مون،
‫بعد میرم با مامانتون حرف می‌زنم، ‫بهش میگم که جاتون امنه.
‫ممنونم، آقای جفریز.
‫آره. بریم.
‫بسیارخب.
‫از خونه‌تون واست یه جفت کفش میارم.
‫باشه.
‫رفتم خونه‌شون. اون خونه نبود.
‫مددکارشون رو پیدا کردم،
‫و اون گفت جیسی چند هفته‌ست ‫که از دستش فرار میکنه.
‫- چند هفته؟ ‫- آره.
‫و تو تازه الان متوجه شدی.
‫متاسفم، ولی این نابخشودنیه.
‫- آروم باش. ‫- جدی میگم.
‫عزیزم، اگه الان تو رو ببرم ‫دفتر خدمات کودکان،
‫می‌بینی که بیشتر از تعداد انگشتان دستت
‫بین میزها بچه خوابیده.
‫دارن هر کاری از دستشون برمیاد می‌کنن.
‫همه‌مون همینطوریم.
‫میدونم، فقط... متاسفم.
‫آره.
‫نه اسپایدر و نه جسی قرار نیست
‫کف هیچ زمینی بخوابن، اینو میتونم بهت بگم.
‫پیش ما می‌مونن
‫تا وقتی که بتونیم واسشون یه خونه پیدا کنیم.
‫یه خونه توی کدوم ایالت؟
‫یه لیست ۷۰ نفره از بچه‌ها دارم ‫که منتظرن جا داده بشن، ۷۰ تا!
‫حتی اگه این دخترا اول صف قرار بگیرن،
‫من هیچ خانواده‌ای رو نمی‌شناسم ‫که هر دوتاشون رو قبول کنه.
‫تا حالا ندیدم.
‫خیلی‌خب، دخترا روز خوبی توی مدرسه داشته باشین.
‫هی اسپایدر، نمیخوام نگرانی هیچی باشی، باشه؟
‫من مرتب به خونه سر می‌زنم. پیداش می‌کنم.
‫این قضیه رو حل می‌کنیم.
‫برید.
‫امروز نمیای داخل، درسته؟
‫شنیدی که بابات چی گفت. ‫باید همین الان از اینجا بریم.
‫بیا.
‫پول پرستاری بچه‌ام.
‫الکسیس...
‫اگه خواستی می‌تونی بندازیش دور، ‫ولی من پسش نمی‌گیرم.
‫ممنون.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫دنیس.
‫اوه، سلام عزیزم.
‫بیا تو. بیا تو.
‫چت شده؟
‫ندو.
‫دنبال خواهرم میگردم. جسی زویدورف؟
‫جسی... آره، با مدی گریسون ‫از خروجی ماری رفت بیرون.
‫ممنون.
‫چرا عصبانی میشی؟
‫چون بهت گفتم توی مدرسه منتظرم بمونی.
‫حالا زود باش، بیا داخل.
‫اسپایدر!
‫میخوای بگی چه خبره؟
‫یالا. باید لباس برداری.
‫باید توی این چمدون جا بشه.
‫چی؟ چرا؟ کجا میریم؟
‫نمی‌تونی فقط کاری که بهت میگن رو بکنی؟
‫اسپایدر!
‫می‌دونی چیه؟ باشه. ‫نمی‌خوای جمع کنی؟
‫- من واست انجامش میدم. ‫- اسپایدر، بس کن!
‫- هی، بس کن! ‫- به من گوش کن.
‫بابای الکسیس یا بچه‌دزد ‫ممکنه هر لحظه برسن.
‫من گواهینامه گرفتم.
‫میگه من ۱۸ سالمه، و این یعنی ‫می‌تونم تو رو به فرزندی قبول کنم.
‫این یعنی هیچکس ‫هیچوقت نمی‌تونه ما رو از هم جدا کنه.
‫حالا من و تو باید بریم ‫به ایستگاه اتوبوس توی فرانکلین،
‫و بعدش می‌تونیم هر جایی بریم.
‫می‌تونیم از نو شروع کنیم.
‫من نمی‌خوام برم.
‫فکر کنم انتخابی نداری.
‫اسپایدر، این دیوونگیه.
‫آخه مدرسه چی میشه؟
‫جایی که میریم مدرسه هم هست.
‫دوستام چی؟ مدی چی؟
‫- مامان چی؟ ‫- اون چی؟
‫آخه نمی‌تونیم همینجوری ولش کنیم.
‫چرا می‌تونیم. زود باش!
‫مامان قلب مهربونی داشت، ‫مهم نیست چیکار کرد.
‫لعنتی! یالا!
‫نه، من نمیام!
‫- اونا ما رو از هم جدا می‌کنن! ‫- خوبه!
‫در.
‫همینجا بمون.
‫میدونم اون تویی، دختر.
‫چی میخوای؟
‫- بذار بیام داخل. ‫- باید بری.
‫همین الان!
‫وگرنه چی؟
‫زنگ میزنم پلیس!
‫می‌دونستم یه جای کارت می‌لنگه!
‫نه، ولم کن!
‫رفتم به کلینیک‌ها، خونه‌ها
‫هیچکس چندین هفته‌ست که مامانت رو ندیده.
‫اون مرده، مگه نه؟ و شما دو تا دارید ‫با اون ۲۰۰ دلار اضافه‌ی ماهانه
‫واسه خودتون خوش می‌گذرونید.
‫آروم باش! آروم.
‫راز کوچولوت رو نگه میدارم.
‫ولی واست هزینه داره.
‫اون ۲۰۰ دلار اضافه رو هر ماه می‌خوام، فهمیدی؟
‫فهمیدی، دختر؟
‫آره! آره.
‫دیدی، انقدرا هم بد نبود، نه؟
‫خواهرت خونه‌ست؟
‫- نه، نه! ‫- دوست داری خشن بازی کنی؟
‫- نه! ‫- خیلی خشن، مگه نه؟
‫ولش کن!
‫جسی!
‫هی.
‫حالت خوبه؟
‫اون رفته؟
‫آره. رفته.
‫اذیتت کرد؟
‫نه.
‫ولی من با چوب محکم زدمش.
‫اسپایدر؟
‫بله؟
‫من نمی‌خوام برم.
‫متاسفم.
‫چیزی نیست که بابتش متأسف باشی.
‫باشه؟
‫هیچی.
‫متاسفم.
‫خیلی متاسفم.
‫کاری که کردم...
‫اشتباهه؟
‫تو کاری رو کردی که باید میکردی
‫تا سعی کنی خانواده‌ت رو کنار هم نگه داری.
‫این هیچ کجاش اشتباه نیست.
‫چه بلایی سرمون میاد؟
‫سوگواری بهاییه که واسه عشق ورزیدن می‌پردازی.
‫عشق یعنی بخشش.
‫به عشق ورزیدن و خوبی کردن ‫به همدیگه ادامه بدین با علم به اینکه
‫بعد از این زندگی، واسه تمام ما خانه‌ای هست.
‫من فکر میکنم، در این روز،
‫جیسی توی تخت گرمش دراز کشیده،
‫و لالایی زمزمه میکنه،
‫و منتظره تا دو تا دخترش رو بغل کنه.
‫واستون یه بشقاب آوردم.
‫این هات‌داگ کوچولوها فوق‌العاده‌ان.
‫گرسنه نیستم.
‫هووم. آره، اینا عالین.
‫می‌دونم، درسته؟
‫هووم.
‫خوبن.
‫سلام.
‫میدونی، لازم نبود بیای.
‫چیه؟ میخوای برم؟
‫بیا.
‫تمام این آدما دوستای مامانتن؟
‫گمونم.
‫چند هفته پیش، یکی از دوستان معلم قدیمیش
‫شنید که اون مرده.
‫اونا خواستن واسه این مراسم پول بذارن.
‫فکر نکنم بیشترشون رو یه مدتی بود که میدید.
‫این بده.
‫متاسفم.
‫خب، یه مدتیه که واسم سواله...
‫اسمت چیه؟
‫منظورم اسم واقعیته.
‫سیدی.
‫نه. نه، بهت نمیاد.
‫خیلی... خیلی ظریفه.
‫دقیقاً منظورم همینه.
‫خب چطوری شد که اسپایدر صدات کردن؟
‫مامانم.
‫اون گفت من درست مثل ‫عنکبوت توی اون شعر لالایی‌ام.
‫چیه؟
‫حق با اونه.
.::مووی شو ::. .::MovieSho.Com::.