‫این داستان واقعیه.
‫پیرارسال همین‌جا تو شهر من رخ داد.
‫آدم‌های زیادی به طرق متفاوت و عجیبی...
‫تو این داستان می‌میرن،
‫ولی تو اخبار یا این‌جور جاها...
‫چیزی ازش پیدا نمی‌کنین،
‫آخه پلیس‌ها و مسئولان رده بالای این شهر...
‫اون‌قدر از ناتوانیشون در حلش...
‫شرم‌زده بودن...
‫که همه‌چی رو ماست‌مالی کردن.
‫ولی اگه خودتون بیاین اینجا ‫و از هر کسی بپرسین،
‫همین چیزهایی رو بهتون می‌گه...
‫که من الان می‌خوام بگم.
‫این داستان از مدرسه من شروع می‌شه.
‫ابتدایی میبروک...
‫از پیش‌دبستانی تا کلاس پنجم رو داره.
‫خلاصه، یه چهارشنبه...
‫واسه کل مدرسه ‫عین روزهای عادی بود.
‫یه معلم جدید آورده بودن.
‫اسمش جاستین گندی بود.
‫اون روز هم داشت عین هر روز صبح...
‫می‌رفت سر کلاسش.
‫ولی امروز فرق می‌کرد.
‫امروز هیچ‌کدوم از بچه‌هاش سر کلاس نبودن.
‫کل بچه‌های باقی کلاس‌های اون مدرسه ‫سر کلاسشون بودن.
‫حتی اون یکی کلاس سوم ‫که خانم بلت معلمشون بود پر بود.
‫ولی کلاس خانم گندی کاملا خالی بود.
‫خب، نه کاملا.
‫[دنیای خارق‌العاده نهنگ‌ها...]
‫یه پسر سر کلاس بود.
‫اسمش الکس لیلی بود.
‫تنها بچه‌ای از اون کلاس ‫هجده نفره بود...
‫که اون روز مدرسه اومده بود.
‫می‌دونین چرا؟
‫فقط اون اومده بود،
‫چون ساعت ۲:۱۷ بامداد ‫شب قبلش،
‫باقی بچه‌ها همگی بیدار شدن،
‫از تختشون اومدن بیرون،
‫رفتن طبقه پایین،
‫در خونه‌شون رو باز کردن،
‫از حیاطشون خارج شده، ‫به دل تاریکی رفتن...
‫و دیگه هیچ‌وقت برنگشتن.
‫♪ مواظب باش ♪
‫♪ حواست به مهاجمانی ♪ ‫♪ که می‌پرن پایین باشه ♪
‫♪ دور تا دورت رو گرفتن ♪
‫♪ دردی که معمولا... ♪
‫♪ نوک انگشتت موندگاره ♪
‫♪ مواظب تاریکی باشه ♪
‫♪ مواظب باش ♪
‫♪ حواست به رهبران طماع باشه ♪
‫♪ به جایی که نباید بری می‌برنت ♪
‫♪ در حالی که سدرهای اطلسی بیچاره... ♪
‫♪ فقط می‌خوان رشد کنن ♪
‫♪ رشد کنن و رشد کن ♪
‫♪ مواظب تاریکی باش ♪
‫♪ مواظب تاریکی باش... ♪
‫کل والدین و هر کی تو مدرسه بود...
‫خیلی ناراحت و غمگین بودن.
‫پلیس‌ها تشخیص دادن ‫بچه‌ها ۲:۱۷ رفتن،
‫آخه نصف خونه‌ها آژیری داشتن...
‫که وقتی از خونه خارج شدن فعال شد.
‫حتی بعضی از خونه‌ها که دوربین داشتن...
‫فیلم بچه‌ها رو ضبط کردن.
‫ولی فیلم دوربین‌ها ‫فقط نشون می‌داد...
‫بچه‌ها به دل تاریکی رفتن.
‫نشون نمی‌داد بعدش کجا رفتن.
‫پلیس‌ها خیلی با الکس صحبت کردن.
‫ازش پرسیدن چرا همکلاسی‌هاش ‫چنین کاری کردن،
‫ولی اون بهشون گفت نمی‌دونه.
‫ازش پرسیدن نقشه‌ای کشیده بودن یا نه،
‫ولی اون گفت اگه هم کشیده بودن، ‫اصلا به گوشش نرسیده بود.
‫ازش پرسیدن نکنه برنامه تلویزیونی‌ای هست...
‫که یکی این‌جوری توش فرار کرده باشه،
‫ولی اون گفت اگه هم باشه، ‫خودش اصلا ندیده.
‫با خانم گندی هم خیلی صحبت کردن،
‫ولی اون هم هیچی نمی‌دونست...
‫و نمی‌تونست کمکشون کنه.
‫تقریبا یه ماه کامل...
‫مدرسه رو تعطیل کردن ‫تا تحقیقات مهمشون رو انجام بدن.
‫[دبستان میبروک]
‫ولی بعد از یه مدت، ‫مجبور شدن همه‌چی رو دوباره باز کنن...
‫تا بچه‌هایی که ناپدید نشده بودن ‫بتونن دوباره درس بخونن.
‫[میبروک قدرتمند]
‫یه شب قبل از باز کردن مدرسه،
‫اونجا جلسه مهمی برگزار کردن.
‫یه مشت مشاور...
‫و این‌جور آدم‌ها اومده بودن...
‫که به همه کمک کنن ‫احساساتشون رو درک کنن...
‫و در کنار هم ناراحت باشن.
‫داستان اصلیمون از اینجا شروع می‌شه.
‫[جاستین]
‫خیلی مهمه که سوگمون رو قضاوت نکنیم.
‫ممکنه احساساتی رو تجربه کنیم ‫که ازشون خوشمون نمیاد.
‫احساساتی به جز غم.
‫باید اطمینان حاصل کنیم ‫که به خودمون اجازه بدیم...
‫احساساتی چون خشم رو حس کنیم.
‫خشم بخش خیلی سالمی ‫از چرخه سوگه.
‫مخصوصا گاهی در شرایط ترک شدن ‫خیلی قدرتمنده.
‫خب، هر از گاهی پیش میاد که ما...
‫یعنی چی؟
‫«مخصوصا گاهی در شرایط ترک شدن ‫خیلی قدرتمنده»؟
‫یعنی باید از دست متیو عصبانی باشیم؟
‫منظورم اینه که غیرعادی نیست...
‫همین الان بهت بگم...
‫شاید تو این اتفاق رو «ترک شدن» محسوب کنی،
‫ولی من نمی‌کنم. ‫به نظر من این‌جوری نیست.
‫به نظر من این اتفاق اصلا منطقی نیست.
‫پای هفده بچه از یه کلاس وسطه.
‫تو اون کلاس چی گذشته؟
‫چرا فقط کلاس اون بوده؟ ‫چرا فقط بچه‌های اون بودن؟
‫آره!
‫ببینین، من احساسات زیادی رو ‫دریافت می‌کنم...
‫و عیبی نداره.
‫پس من رو می‌بخشین ‫اگه دلم نخواد...
‫دیگه حرفی از دهن شما بشنوم.
‫می‌خوام حرف‌های جاستین گندی رو بشنوم.
‫آره.
‫الان اینجاست. ‫می‌خوام بدونم...
‫دقیقا اونجا چیکار می‌کرد.
‫اِم...
‫من...
‫پیش از هر چیز...
‫می‌خوام بگم چقدر ‫بابت اتفاقی که افتاده...
‫متأسف و ناراحتم.
‫می‌دونم نمی‌تونم هیچ حرفی بزنم ‫که وضع رو بهتر کنه.
‫حقیقت از این قراره ‫که من هم به اندازه شما...
‫دنبال جوابم.
‫- بالاخره. دروغگو! ‫- زنیکه عوضی.
‫من اون بچه‌ها رو خیلی دوست دارم...
‫و...
‫می... می‌دونم...
‫می‌دونم تو خبر داری ‫دقیقا چی شده.
‫می‌دونم... می‌دونم نـ...
‫باید تا بهمون نگفته چی شده ‫زندانی بشه!
‫خیلی‌خب، این‌جور رفتارها واقعا مناسب نیست.
‫شوخی ندارم.
‫خانم گندی که اینجاست...
‫یکی از اعضای جامعه‌مونه ‫که تحت تأثیر این اتفاق قرار گرفته...
‫و عین تمام ما ناراحته.
‫تو یا احمقی یا همدستشی!
‫[به سمت ورودی اصلی]
‫بچه‌هامون کجان خانم گندی؟
‫بسه دیگه. همگی باید یه‌کم ‫ازمون فاصله بگیرین.
‫خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم. ‫شب خیلی سختی داشتیم.
‫باید یه‌کم بخوابیم...
‫و فردا با ذهن آزاد بیدار بشیم.
‫کسی رو داری که امشب پیشش بمونی؟
‫- نه. ‫- پس پیشنهاد می‌کنم....
‫یه‌راست بری خونه و آفتابی نشی.
‫انگار ممکنه این وضع خیلی...
‫[فروشگاه نوشیدنی]
‫ببخشید خانم، ‫دارم پول بلیت اتوبوس جمع می‌کنم...
‫که برم برادرم رو ببینم. ‫شما اصلا پول‌خرد ندارین؟
‫نه، شرمنده‌ام. شرمنده‌ام.
‫[ناشناس]
‫الو؟
‫- شما؟ ‫- به نفعته مواظب خودت باشی،
‫آخه امشب شبیه که من...
‫ببخشید خانم، ‫دارم پول بلیت اتوبوس جمع می‌کنم...
‫که برم برادرم رو ببینم. ‫شما اصلا پول‌خرد ندارین؟
‫- نه، شرمنده‌ام. ‫- خیلی‌خب، ممنون.
‫هر کاری که شخص انجام بده، ‫«زیپ‌استرینگ» تکرار می‌کنه.
‫این ریسمان با سرعت ۵۵ کیلومتر بر ساعت ‫پرواز می‌کنه...
‫و با این حال دست زدن بهش خطرناک نیست.
‫خیلی‌خب کوسه‌ها، این حقه رو ببینین. ‫اسمش پیچشه.
‫این یکی دربازکنه.
‫این یکی دریچه است.
‫حالا می‌ترکه!
‫این از دریچه‌مون!
‫«زیپ‌استرینگ» روی هوا می‌مونه...
‫کسی اینجاست؟
‫بله؟
‫ای خدا! این دیگه چه وضعشه؟
‫کی اونجاست؟
‫آهای!
‫یا خدا!
‫[جادوگر]
‫بیمه درمانیت سر جاش می‌مونه...
‫و اگه ناراحت نمی‌شی،
‫متخصصان سلامت روان زیادی ‫با این بیمه همکاری می‌کنن.
‫بعضی‌هاشون...
‫من فقط باید کار کنم، متوجهی؟
‫فقط باید روزهام رو پر کنم و...
‫آره... باید کار کنم. ‫در نتیجه...
‫جاستین، وقایع دیشب ثابت کرد...
‫والدین احساساتی زیادی اینجا داریم.
‫به نظرم فعلا بهتره...
‫یه‌کم از اینجا فاصله بگیری...
‫تا مردم فرصت پیدا کنن ‫آروم بگیرن.
‫الکس چطوره؟ حالش...
‫الکس خوبه.
‫تو کلاس خانم بلته ‫و بهمون گفتن...
‫بهترین کاری که می‌تونیم ‫در حقش بکنیم...
‫حفظ نظم زندگیشه.
‫تا جایی که بتونیم زندگیش رو ‫عادی نگه می‌داریم.
‫مایلم باهاش صحبت کنم.
‫قبلا هم این بحث رو داشتیم.
‫امکان نداره.
‫خب، اگه بتونم باهاش صحبت کنم...
‫حالم خیلی بهتر می‌شه.
‫- بفرما. ‫- چیه؟
‫مشکل همین‌جاست. ‫حال تو خیلی بهتر می‌شه.
‫مطبوعات کلی ازش پرس‌وجو کردن.
‫بازرس‌ها خونه‌اش رو زیر و رو کردن.
‫آسیب روانی دیده.
‫بیا سعی کنیم الکس ‫در اولویتمون باشه، خب؟
‫اگه منظورت اینه که الکس...
‫یا دانش‌آموزانم برام مهم نیستن...
‫مشکل ما مهم بودن ‫یا نبودنشون برای تو نیست.
‫مشکلمون اینه که تو عادت داری...
‫مرزهای حرفه‌ای رو با دانش‌آموزانت...
‫- زیر پا بذاری. ‫- وای خدایا. باز شروع شد.
‫ببین، من زیاده‌روی نمی‌کنم.
‫خودت می‌دونی بغل کردن دانش‌آموزان ‫مناسب نیست.
‫وای، یه پسربچه رو در حین گریه ‫بغل کردم. زندانیم کنین.
‫خودت می‌دونی رسوندن دانش‌آموزها تا خونه ‫رفتار حرفه‌ای نیست.
‫چی؟ از سرویس جا مونده بود. ‫خونه‌اش نزدیک من بود.
‫- رفتار مناسبی نیست. ‫- چی...
‫می‌دونم همه این کارها...
‫ناشی از اهمیت دادنته.
‫من می‌دونم تو واسه این بچه‌ها ‫خطرناک نیستی،
‫ولی باید متوجه باشی...
‫تو والدشون نیستی، ‫معلمشونی.
‫با هم فرق دارن.
‫به همین دلیل، نه‌خیر، ‫نمی‌تونی با الکس لیلی صحبت کنی.
‫آخه...
‫فقط ما موندیم.
‫[سرویس مدرسه]
‫- امکان نداره. ‫- ببین، ببین، ببین.
‫[جادوگر]
‫آره، رنگش نمی‌ره، مگه نه؟
‫آره، تماس‌هایی هم دریافت کردم.
‫- تماس‌های تهدیدآمیز. ‫- عه، واقعا؟
‫به نظرتون ممکنه تماس‌گیرنده ‫این کار رو کرده باشه؟
‫نمی‌دونم. ‫شاید، شاید هم نه.
‫آها، خب...
‫کار هر کی باشه، بهترین کاری ‫که از دستمون بر میاد ثبت گزارشه.
‫اگه نظر من رو بخواین، ‫احتمالا کار بچه‌هاست.
‫آخه...
‫ای بابا، خودم هم وقتی مدرسه‌ای بودم...
‫از این کارها می‌کردم.
‫مثلا رو خونه‌ها دستمال‌کاغذی می‌انداختم ‫و خراب‌کاری می‌کردم.
‫من تا حالا رو ماشینی ‫ننوشتم «جادوگر»،
‫ولی یکی از رفقام با آغشته کردن...
‫دستت چی شده؟
‫ای بابا، سانحه کاری مسخره بود.
‫- چیزی نیست. ‫- نوشیدنی می‌خوری؟
‫- حتما. ‫- تونی؟
‫تونی؟
‫آره، الان میاد.
‫- مشکلی نیست. ‫- خب...
‫- آره. ‫- من عجله ندارم.
‫اِم...
‫وای. خب... انتظار نداشتم بیای.
‫خوشحالم پیام دادی...
‫راستش، اخیرا خیلی بهت فکر می‌کردم و...
‫می‌خواستم زنگ بزنم،
‫ولی نمی‌دونستم اون‌جوری ‫شرایط رو بدتر می‌کنم یا...
‫- نمی‌دونم چی... ‫- آها، خب،
‫من یه گل ظریف کوچولو نیستم...
‫که اگه اسمت روی گوشیم بیفته ‫پژمرده بشم.
‫- می‌دونم. منظورم این نیست که... ‫- آره دیگه.
‫تونی. ‫دوستم نوشیدنی می‌خواد.
‫سلام. سلام.
‫- آره. بگو. ‫- چی میل دارین؟
‫سلام. یه نوشابه می‌خورم.
‫- نوشابه؟ ‫- آره.
‫باشه، قبوله. فرقی نداره.
‫خب، جریان چیه؟ ‫حالت چطوره؟
‫خب، همه خیال می‌کنن جادوگرم.
‫به نظر من جادوگر نیستی.
‫برو ماشینم رو ببین.
‫پوف. ‫امیدوارم با ماشین خودت نیومده باشی اینجا.
‫چرا امیدواری با ماشین خودم ‫نیومده باشم...؟
‫امیدوارم با ماشین خودت ‫نیومده باشی اینجا، چون...
‫وایستا ببینم...
‫بی‌شعور نباش پال.
‫- بی‌شعور نیستم. ‫- اذیتم نکن.
‫بی‌شعور نیستم.
‫نگرانتم و...
‫می‌دونی چیه؟ من نیازی ندارم...
‫نیازی ندارم نگرانم باشی کثافت.
‫خب؟ حواسم سر جاشه.
‫باشه. فهمیدم. ببخشید.
‫خب، چی شده؟ ‫یکی ماشینت رو خراب کرده؟
‫روش نوشته «جادوگر.» ‫در نتیجه، آره.
‫جهت اطلاعت بگم، ‫همه خیال می‌کنن تو...
‫من جادوگرم.
‫خلاصه، آره.
‫- یه نوشابه. ‫- ممنون.
‫می‌شه یه‌کم بهت...
‫- محبت زوری بکنم؟ ‫- نه.
‫فقط چون خیلی خوب می‌شناسمت،
‫نظرم رو بهت می‌گم.
‫- عیبی نداره؟ ‫- باشه.
‫سعی کن تو ذهن خودت غرق نشی.
‫کل مردم الان به تو فکر نمی‌کنن، خب؟
‫کل شهر با تو دشمن نیستن.
‫هوم. گمون کنم احتمالا اشتباه می‌کنی.
‫معمولا یه‌کم به حال خودت ‫دل‌سوزی می‌کنی...
‫- عجب. عجب. خیلی‌خب. ‫- و یه‌کم بدگمان می‌شی.
‫ضمنا، می‌دونم این کار ‫هیچ‌وقت به دردت نخورده.
‫«این کار» یعنی چی؟ یعنی چی؟
‫یعنی تنهایی بیای کافه ‫و به حال خودت دل‌سوزی کنی.
‫من تنها نیستم.
‫تو اینجایی.
‫خودت متوجه منظورم هستی، خب؟ ‫ضمنا، من نمی‌تونم بمونم.
‫دانا می‌دونه اینجایی؟
‫نه.
‫- واقعا؟ ‫- واقعا.
‫فعلا... راستش، فعلا ارتباط خاصی نداریم.
‫عجب.
‫مسئله خاصی نیست.
‫اوهوم.
‫خیلی مسخره‌ای.
‫یه نگاهی به خودت بنداز. ‫چشمت برق زد.
‫اذیت نکن. ‫یه نوشیدنی درست و حسابی باهام بخور.
‫- جاستین، نه. جاستین. ‫- اذیت نکن. خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم؟
‫نه.
‫امروز چیکار می‌کنی؟
‫کار می‌کنم.
‫کار می‌کنم. کل روز. تا دیروقت.
‫خیلی‌خب. باور کردم. ای خدا.
‫چیه؟
‫نگران نباش.
‫قرار نیست روز و شب...
‫دائما بهت پیام بدم. ‫درسم رو گرفتم.
‫جاستین، فقط گفتم کار می‌کنم. ‫همین و بس.
‫کار چطوره؟
‫بد نیست. می‌گذره.
‫عجب. امیدوارم جو کلی اونجا ‫این‌جوری نباشه.
‫منظورت چیه؟
‫خب، هفده بچه گم شدن...
‫و مایلم فرض کنم مسئولان پیدا کردنشون...
‫نمی‌گن کارشون «می‌گذره.»
‫اولا، من کارآگاه نیستم.
‫نمی‌دونم می‌دونی یا نه.
‫دوما، خیلی سردرد دارم.
‫متوجه نشده بودم قراره بابت تحقیقاتمون ‫سین‌جیم بشم.
‫نه، نه، نه. ‫نمی...
‫نمی‌خوام سین‌جیمت کنم.
‫فقط می‌خوام بدونم ‫لازمه خودم حلش کنم یا نه.
‫داریم بررسی می‌کنیم.
‫- دارین بررسی می‌کنین؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب، خیالم خیلی راحت شد.
‫دارین بررسی می‌کنین.
‫فعلا اصلا نباید این‌قدر ‫به خودت سخت بگیری.
‫هیچ‌کس کم نمی‌ذاره.
‫نذار این‌جوری...
‫جاستین‌بازی در بیارم؟
‫فقط تحقیقات رو به بازرس‌ها بسپر.
‫خیلی از دیدنت خوشحال شدم.
‫همچنین.
‫برو بمیر.
‫[سرویس مدرسه]
‫کسی خونه هست؟
‫من کلی تأکید کردم...
‫با الکس ارتباط برقرار نکن.
‫خب، در واقع من باهاش ارتباط برقرار نکردم.
‫تا خونه تعقیبش کردی.
‫چندین بار زنگ خونه‌اش رو زدی...
‫و از پنجره‌اش فضولی کردی.
‫خب، می‌شه این حقیقت رو ‫در نظر بگیریم...
‫که اون خونه عجیبه؟
‫جاستین، اگه تا الان متوجه نشده بودی،
‫بذار متوجهت کنم.
‫می‌خوام دست از سرش برداری.
‫خیلی‌خب، چرا پنجره‌هاش رو ‫با روزنامه و چسب پوشونده بود؟
‫به نظر تو عجیب نیست؟
‫احتمالا واسه اینه که آدم‌های فضول ‫تصمیم می‌گیرن...
‫سرخود برن اونجا ‫و تو خونه‌اش رو نگاه کنن.
‫- ولی مارکوس... ‫- شوخیت گرفته؟
‫بهت لطف می‌کنم و این تماس رو...
‫کلا نادیده می‌گیرم.
‫- این دیگه چه کاریه؟ ‫- بهش ابراز علاقه کردی؟
‫دانا؟
‫- بهش ابراز علاقه کردی؟ ‫- دانا، نه. من...
‫بهش ابراز علاقه نکردم.
‫- چرا، کردی. می‌دونم کردی. ‫- نه، نه، نه. نه، اون...
‫اون گفت با هم ارتباطی ندارین.
‫- دروغگو! ‫- نه، نه، نه!
‫- چیزخورش کردی! ‫- دانا، بس کن. بس کن!
‫می‌خواست باهات مهربون باشه، ‫ولی تو چیزخورش کردی!
‫- عه! عه! نکن! ‫- بس کن!
‫ببین چیکار کردی!
‫لوچیانو، می‌دونم شروع خوبی نداشتیم...
‫و دم جکوزی اتفاقات ناخوش‌آیندی افتاد،
‫ولی به هر حال باعث شدی من...
‫[رأی ما، جان!]
‫[وقتشه روحیه‌تون رو نشون بدین!!]
‫[مبارکه میبروک!]
‫[تالیا، نماینده منتخب ما]
‫[رأی ما، دِو]
‫[دنیای خارق‌العاده نهنگ‌ها...]
‫[نهنگ‌ها] [انگل‌ها]
‫[دنیای خارق‌العاده نهنگ‌ها...]
‫وای خدایا.
‫الکس، سلام. چطوری؟
‫فقط می‌خواستم حالت رو بپرسم،
‫آخه خیلی بهت فکر می‌کردم و...
‫می‌خواستم ببینم خوبی یا نه.
‫خوبم.
‫واقعا؟
‫آخه می‌دونم به خودم خیلی سخت گذشته...
‫و اصلا در تصورم نمی‌گنجه ‫که به تو...
‫من باید برم.
‫[جادوگر]
‫عه، خواهش می‌کنم وایستا.
‫فقط می‌خواستم ببینم...
‫- همه‌چی روبه‌راهه یا نه. ‫- تعقیبم نکن!
‫کسی خونه نیست؟ منم، خانم گندی. ‫خوشحال می‌شم باهاتون صحبت کنم.
‫کسی خونه نیست؟
‫می‌دونم خونه‌این.
‫[جادوگر]
‫[آرچر]
‫من می‌رم سر کار.
‫[ساختمان‌سازی گرف و همکاران]
‫از صبح دارم بهت زنگ می‌زنم رئیس.
‫آره، سر راه به مشکل خوردم.
‫اوضاع چطوره؟
‫امروز صبح یه‌کم قاراشمیش شد.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫مارک رفت لایه‌های چمن رو تحویل بگیره،
‫ولی هنوز نیاورده بودن،
‫آخه سفارش اصلا ثبت نشده بود.
‫ای بابا. لعنت به این زندگی.
‫خیلی‌خب، شرمنده‌ام.
‫آره، صاحبش جمعه میاد سرکشی کنه،
‫ولی هنوز اسکلت اصلی رو نزدیم.
‫تقصیر منه. ببخشید.
‫بعدش اومدم دیدم آلوین...
‫در رو با رنگی که سفارش دادی ‫رنگ کرده و...
‫خب؟
‫سبز جنگلی می‌خواستن، ‫ولی اون رنگ قرمزه.
‫- چی؟ ‫- ببین.
‫ای بابا. وایستا ببینم. ‫اشتباه فرستادن...؟
‫سفارش رو بررسی کردم، ‫خودمون سفارش داده بودیم.
‫طبق سفارشمون ارسال کرده بودن، ‫ولی سفارش خودمون...
‫خیلی‌خب. من گند زدم.
‫پسش می‌دم و درستش رو می‌گیرم.
‫[گیلاسی تیره]
‫آقای گرف.
‫بله.
‫ما تک‌تک این تماس‌ها رو بررسی می‌کنیم.
‫پس بهتون اطمینان می‌دم ‫در همین حین که صحبت می‌کنیم،
‫مأمورانمون دارن تک‌تک سرنخ‌هایی رو...
‫که به دست کلانتری می‌رسه ‫بررسی می‌کنن.
‫خب، مأموران فدرال چی؟ ‫چیز جدیدی دستگیرشون نشد؟
‫همچنان تبادل اطلاعات خیلی مفیدی داریم.
‫پس می‌تونم با اطمینان کامل بهتون بگم...
‫اون‌ها هم دارن تک‌تک سرنخ‌ها رو ‫با دقت بررسی می‌کنن.
‫جریان سگ پلیس چی شد؟
‫خیلی وقته خبری از سگ‌های پلیس نشنیدم.
‫چون به شما جواب پس نمی‌دن.
‫آقای گرف، من اصرارتون رو درک می‌کنم.
‫از این مکالمه‌هامون هم ناراحت نمی‌شم،
‫آخه اگه زبونم لال بچه خودم گم شده بود،
‫من هم دنبال جواب می‌بودم.
‫ولی باید به کار ما اعتماد کنین...
‫هنوز به حرف نیومده، ها؟
‫اون می‌دونه چی شده.
‫با این حرفتون مخالفم.
‫دارین تک‌تک سرنخ‌ها رو ‫با دقت بررسی می‌کنین،
‫اما اون زن هنوز داره ‫آزادانه واسه خودش می‌چرخه.
‫اصلا هیچ‌چیزیش رو بررسی کردین؟
‫با دقت زیاد. بله، کردیم.
‫پس از گذشته‌اش خبر دارین، ها؟
‫آخه خودم یه‌کم تحقیق کردم.
‫اطلاعات زیادی دستگیرم شد.
‫پیرارسال تحت تأثیر مواد رانندگی کرده بود. ‫اون رو ندیدین؟
‫بابت رفتار نامناسب ‫از آخرین مدرسه‌ای...
‫که معلمش بود اخراج شده بود.
‫اون رو هم ندیدین؟
‫رفتار نامناسبش با یکی از معلم‌های دیگه بود.
‫آدم مشکل‌داریه، مگه نه؟
‫به نظرتون چی می‌دونه؟
‫به نظرتون چه مسئله‌ای رو بهمون نمی‌گه؟
‫آخه اون بچه‌ها با پای خودشون ‫از اون خونه‌ها خارج شدن.
‫هیچ‌کس به زور خارجشون نکرد.
‫هیچ‌کس مجبورشون نکرد.
‫من هیچ نشونه‌ای نمی‌بینم...
‫که به اون خانم ختم بشه.
‫شما چی می‌بینین که من نمی‌بینم؟
‫من چیزی می‌بینم که اصلا درک نمی‌کنم.
‫آفرین!
‫پای هفده بچه از یه کلاس وسطه.
‫یعنی هیچ‌کدومشون ‫راجع بهش حرف نزده بودن؟
‫دقیقا.
‫چند والدین اینجا حضور دارن؟
‫ولی هیچ‌کدوممون نفهمیدیم.
‫می‌خوام بدونم تو اون کلاس چی گذشته.
‫چرا فقط کلاس اون بود؟ ‫چرا فقط بچه‌های اون بودن؟
‫[خروجی]
‫بچه‌های ما کجان؟
‫همین‌جوری می‌ذاری و می‌ری؟
‫بسه دیگه.
‫همگی باید از ما فاصله بگیرین.
‫خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم.
‫بیاین همگی امشب خوب بخوابیم.
‫فردا با ذهن آزاد بیدار بشیم. ‫خواهش می‌کنم.
‫اون جوابمون رو می‌دونه!
‫[فروشگاه نوشیدنی]
‫عذر می‌خوام خانم، من دارم پول بلیت اتوبوس ‫جمع می‌کنم...
‫تا برم برادرم رو ببینم. ‫شما اصلا پول‌خرد ندارین؟
‫شرمنده‌ام.
‫[گیلاسی تیره]
‫متیو؟
‫متیو.
‫متیو!
‫وایستا!
‫وایستا.
‫متیو؟
‫متیو، کجایی؟
‫کجا رفتی؟
‫باهام حرف بزن.
‫باهام حرف بزن!
‫ببخشید.
‫ببخشید که نتونستم بگـ...
‫که نتونستم...
‫بارها می‌خواستم بگم.
‫واقعا همیشه می‌خوام بگم،
‫آخه همیشه حسش می‌کنم.
‫من خیلی دوستت دارم.
‫این دیگه چه وضعشه؟
‫خونه ما کجاست؟
‫اینجاست.
‫دکل کجاست؟ ‫دکل، دکل، دکل، دکل، دکل.
‫آها.
‫نشونم بده.
‫زود باش.
‫[ساختمان‌سازی گرف و همکاران]
‫سلام.
‫- سلام. ‫- حالتون چطوره؟
‫من آرچر گرف هستم. ‫پدر متیو...
‫آره، می‌شناسمتون. سلام.
‫آها، خوبه. می‌دونم تا حالا ‫رو در رو صحبت نکردیم.
‫تو خیلی از مکان‌های مشترک ‫همدیگه رو دیدیم...
‫- حالت چطوره آرچر؟ ‫- خوبم. خیلی خوبم.
‫راستش...
‫با احتساب شرایط،
‫سینه سپر می‌کنم و پیش می‌رم.
‫مجبوریم، مگه نه؟
‫مجبوریم.
‫ببین، ببخشید که این‌جوری سر ظهر...
‫دم خونه مزاحمت شدم.
‫ولی نمی‌دونم خبر داری یا نه،
‫اما ما فیلم خروج متیو از خونه رو...
‫با دوربین «رینگ»ـمون ثبت کردیم...
‫و گمون کنم شما هم ‫چنین فیلمی...
‫از بیلی ثبت کرده باشین؟
‫آره، درسته.
‫خیلی‌خب. مطمئنم شما هم ‫عین من فیلمتون رو...
‫به پلیس‌ها نشون دادین، ولی...
‫می‌خواستم ببینم احیانا می‌شه ‫بذارین من هم ببینمش؟
‫نمی‌خوام یه نسخه ازش داشته باشم.
‫راحت نیستم تو ببینی.
‫خیلی‌خب. درک می‌کنم.
‫گری؟
‫آرچر گرف هستم. حالت چطوره؟
‫بد نیستم.
‫بابای متیوئم.
‫آره. می‌دونم.
‫حالت چطوره؟
‫سوال عجیبی ازت دارم.
‫تماشا کردنش یه‌کم سخته.
‫خیلی‌خب، وایستا. برگرد جایی ‫که وارد پیاده‌رو می‌شه.
‫باشه.
‫اِم...
‫خیلی‌خب. همون‌جا.
‫چی می‌بینی؟
‫یک، دو، سه، چهار...
‫پنج، شش، هفت.
‫ببخشید.
‫اذیتم نکن. این یعنی چی؟
‫[جادوگر]
‫سلام.
‫- می‌خوام باهات صحبت کنم. ‫- خب، من...
‫گمون نکنم حرفی با همدیگه داشته باشیم.
‫به نظرم تو کلی حرف داری.
‫خودت و کل مردم این شهر ‫چنین خیالی می‌کنن.
‫باور کن، خودم کاملا متوجه شدم.
‫مشکلتون منم. فهمیدم.
‫می‌دونی چیه؟ ‫به نظرم این اولین...
‫حرف صادقانه‌ایه که از زبونت شنیدم.
‫- واقعا مشکلمون تویی. ‫- می‌خوای باهام دعوا کنی؟
‫- می‌خوای تهدیدم کنی؟ ‫- من نمی...
‫کسی تهدیدت نمی‌کنه.
‫داری آب در هاون می‌کوبی. خب؟
‫شاید با این نقش قربانی ‫بازی کردنت...
‫پلیس‌ها رو گول زده باشی،
‫شاید مدرسه رو گول زده باشی...
‫- این‌قدر به فکر خودت نباش! ‫- مارکوس؟
‫من و تو باید درست و حسابی صحبت کنیم...
‫آهای!
‫بلند نشو.
‫آهای!
‫[پال]
‫ولی هتل خوبه؟
‫- بد نیست. ‫- آها.
‫در حد ریتز نیست، ولی انتظار ندارم ‫بیش از حد مایه بذارن.
‫آها. خب، شش شب بیشتر نیست. ‫مگه نه؟
‫راستش، سه شبه.
‫ظاهرا لازم نیست ‫واسه اختتامیه...
‫بزرگ و مهمشون اینجا باشم،
‫واسه همین می‌تونم ‫پنج‌شنبه برگردم.
‫- عالیه، مگه نه؟ ‫- آره. خوبه.
‫آخه جمعه خیلی روز خوبیه...
‫که بتونیم با همدیگه بگذرونیم.
‫خوبه. باشه. آره. خوبه.
‫گمون می‌کردم خوشحال بشی.
‫راستی، می‌شه امروز که بابام رو دیدی ‫بهش بگی...
‫از اون‌جایی که آخرهفته برمی‌گردم،
‫می‌تونیم به ناهار سالگردشون برسیم؟
‫باشه، بهش می‌گم.
‫خوشحال می‌شه.
‫داری شیفتت رو شروع می‌کنی؟
‫آره.
‫بعدش می‌ری جلسه؟
‫قصد نداشتم برم.
‫به نظرت بهتر نیست بری؟
‫اگه وقت داشتم می‌رم.
‫پال، مخصوصا الان...
‫که قراره مدت قابل توجهی تنها باشی،
‫به نظرم خیلی مهمه منظم ‫تو جلسات شرکت کنی.
‫مصرف نمی‌کنم دانا. ‫حالم خوبه.
‫اگه حالم خوب نبود، ‫می‌رم جلسه باشه؟
‫باشه عزیزم.
‫خیلی‌خب. دیگه باید برم.
‫باشه. یادت نره جریان این آخرهفته رو ‫به بابام بگی.
‫باشه.
‫- خیلی دوستت دارم. ‫- من هم خیلی دوستت دارم.
‫ای خدا.
‫[نوشیدنی مخصوص پلیس‌ها]
‫[رئیس‌پلیس]
‫سلام اِد.
‫سلام رفیق.
‫دانا جمعه برمی‌گرده،
‫واسه همین می‌تونیم یکشنبه ‫باهاتون ناهار بخوریم.
‫چرا زود برمی‌گرده؟
‫گمون کنم گفتن می‌تونه برگرده، خلاصه...
‫می‌خواست بهت بگم ‫که پایه‌ایم.
‫خیلی‌خب. خوبه.
‫ناهار سالگرد؟
‫آره.
‫خوبه. ‫خب، مبارک باشه و...
‫- خب، مرسی. ‫- کلی سال شده.
‫به من گفتی پیر؟
‫نه. نه قربان. نه، نه، نه.
‫واسه چی باید به من بگی پیر؟
‫نه قربان. منظورم این نبود.
‫دارم سربه‌سرت می‌ذارم.
‫خب، تازه دارم شیفتم رو شروع می‌کنم.
‫دریافت شد.
‫دوشنبه پیش‌رو سی‌امین روز...
‫پس از ناپدید شدن هفده بچه...
‫از شهرستان مک‌کراکنه.
‫اعضای این جامعه برای هر اطلاعاتی...
‫که به پیدا شدنشون ختم بشه ‫جایزه ۵۰,۰۰۰ دلاری تعیین کرده.
‫بهتره هر فرد یا فعالیت مشکوک رو...
‫به کلانتری محله‌تون گزارش کنین...
‫بی‌حرکت. پلیس.
‫ای بابا.
‫وایستا، وگرنه بهت شوکر می‌زنم!
‫خواهش می‌کنم. ‫وایستا. وایستا. وایستا. وایستا.
‫- خفه شو. ‫- خواهش می‌کنم. محل کارم اونجاست.
‫فقط دسته‌کلیدم رو گم کرده بودم. ‫خواهش می‌کنم.
‫دسته‌کلیدم رو گم کرده بودم. ‫خواهش می‌کنم.
‫- خوبی؟ ‫- بله سرکار، خوبم.
‫خیلی‌خب.
‫سرکار، من خوبم. ‫فقط لطفا با انبارم تماس بگیرین.
‫می‌تونین شماره‌شون رو ‫از اینترنت پیدا کنین.
‫گوشی من الان کار نمی‌کنه.
‫دست‌بند خیلی سفته؟ ‫دستت خوبه؟
‫آره، خوبه سرکار.
‫- بیا برگردیم سمت ماشین. ‫- نه، نه، نه.
‫بیا. بریم. ‫یک، دو، سه.
‫خواهش می‌کنم سرکار. سرکار.
‫- اسمت چیه آقا؟ ‫- جیمز.
‫جیمز، خیلی‌خب. همین‌جا وایستا ببینم جیمز.
‫- سلاحی همراهت نداری؟ ‫- نه.
‫نه؟ مواد چی؟ ‫چیزی همراهته؟
‫نه قربان.
‫چیزی تو جیبت نیست ‫که وقتی دستم رو...
‫توش کردم، زخمیم کنه جیمز؟
‫نه قربان. نیست.
‫مطمئنی؟ نمی‌خوام چیزی زخمیم کنه.
‫من چیزی ندارم قربان.
‫خیلی‌خب جیمز. ‫تکون نخور.
‫نباید از دست پلیس فرار کنی آقا.
‫آخ! یا خدا!
‫[مورگان]
‫[بسته کمک‌های اولیه]
‫خواهش می‌کنم. ‫خواهش می‌کنم چیزی نشده باش.
‫یا خدا.
‫خیلی‌خب. پا شو. پا شو. بلند شو.
‫آهای. صدام رو می‌شنوی؟
‫جیمز؟ صدام رو داری؟
‫آخ. این دیگه چه کاری بود؟
‫کتکم زدی داداش.
‫خیلی‌خب. ببین چی می‌گم.
‫من این دست‌بندت رو باز می‌کنم، خب؟
‫زود سوار ماشینم می‌شم.
‫از اینجا می‌رم، ولی...
‫گوش می‌دی چی می‌گم؟
‫دیگه نمی‌خوام اینجا ببینمت، خب؟
‫به نظرم ‫من در حقت جفا کردم،
‫تو هم در حقم جفا کردی.
‫بیا راهمون رو بکشیم و بریم.
‫ولی اگه باز هم اینجا ببینمت،
‫جریانش فرق می‌کنه، باشه؟
‫فهمیدی؟
‫جدی می‌گم.
‫خیلی خب. من هشدارم ‫رو دادم. حالا بیا بلند شیم.
‫این دستبندها رو باز می‌کنم. یک، دو...
‫چون الان، این یه...
‫این کاملا یه موضوع دیگه‌ست.
‫یکی باید به این یارو بگه
‫بچه‌ش تنها بچه گم‌شده نیست.
‫۱۷ تا بچه هست. همه...
‫خیلی خب، گوش کن.
‫تا وقتی این گزارش نشه،
‫اون فیلم توی یه هارد می‌مونه،
‫و حدود یه ماه دیگه روش ضبط می‌شه.
‫و اگه اون شهروند لعنتی
‫تا یه ماه دیگه برنگرده اینجا
‫و شکایت نکنه، همه چی حل می‌شه.
‫ولی اگه گزارش بشه...
‫پال، تو قراره توی دردسر جدی بیفتی.
‫به اون دست رسیدگی کردی؟
‫لعنتی!
‫[جاستین: سلام]
‫آهای!
‫پال؟
‫سلام.
‫- کجا بودی؟ ‫- تو خونه‌ای.
‫هستم.
‫یکی مریض شد،
‫و اونا کل تیم من و تیم موریس رو...
‫کجا بودی؟
‫من... بیرون بودم.
‫کجا؟
‫پال.
‫ای حروم‌لقمه.
‫می‌خوای جای دیگه ناهار ‫بخوریم یا همون‌جا خوبه؟
‫- پیتزا بخوریم؟ ‫- آره. ناهار امروز رو تو حساب می‌کنی؟
‫من این شماره رو دیدم...
‫کثافت.
‫هی!
‫چی بهت گفتم؟ ها؟
‫چی بهت گفتم؟
‫چی... عوضی.
‫آشغال!
‫[جیمز]
‫این مسخره‌ست. اینو ببین.
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم.
‫همین‌جا، همین‌جا، همین‌جا. آره.
‫لعنتی. چرا!
‫لعنتی.
‫آشغال. آره. لعنت بهش.
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم.
‫لعنتی! لعنتی! یالا دیگه.
‫آره. لعنت بهش.
‫اه! تف به این وضع!
‫لعنتی!
‫هی، گوشی جدید گرفتم.
‫منم، داداش.
‫داداش دیروز یه کار گیرم اومد.
‫آره، ممنون داداش.
‫ممنون، ممنون، ممنون.
‫آره، فقط یه مشکل کوچولو بود...
‫چون... نمی‌تونم شروع کنم تا ‫وقتی کفش‌های جدید بگیرم.
‫و همچنین یه لباس کامل.
‫چون همون‌طور که گفتم شیکه.
‫و...
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن. ‫نه، نه، نه. صبر کن، صبر کن.
‫این چیز خوبیه. من... من یه کار گیرم اومد،
‫و من دارم... اون کارو می‌کنم.
‫پس می‌تونیم با هم دوباره خوب باشیم.
‫البته که قراره به مامان پول بدم،
‫ولی نمی‌تونم این کارو بکنم
‫تا وقتی که برای گرفتن لباسا پول جور کنم،
‫تا بتونم اون کارو انجام بدم، ‫تا بتونم به مامان پول بدم.
‫الو؟
‫اه! کثافت.
‫تف. تف. تف.
‫ببین، حس می‌کنم نتونستم ‫خوب ارتباط برقرار کنم
‫و بیان کنم که چقدر مهمه
‫که یکم پول بگیرم،
‫تا بتونم لباس‌های کار رو بگیرم،
‫تا بتونم کارو بگیرم.
‫پس لطفاً بهم زنگ بزن تا ‫بتونم بهتر ارتباط برقرار کنم.
‫ممنون، رفیق. دوستت دارم.
‫ایول!
‫نه.
‫نه؟
‫نمی‌خوام.
‫منظورت چیه؟ چرا نمی‌خوای؟ این خوبه.
‫اینا خوبه. اینا خوبه.
‫ببین، این حدود ۵۰ دلار ارزش داره.
‫نه.
‫بیست دلار.
‫ده.
‫پنج.
‫خواهش می‌کنم، داداش.
‫لعنتی.
‫ایست. پلیس.
‫لعنتی!
‫از دید من، من بهت بدی ‫کردم، تو به من بدی کردی.
‫بی‌حساب می‌شیم.
‫ولی اگه دوباره اینجا ببینمت،
‫قضیه‌ش فرق می‌کنه، فهمیدی؟
‫خیلی خب، هشدارمو دادم.
‫پاشو.
‫لعنتی!
‫ولمون کن.
‫چه وضعشه.
‫گندش بزنن.
‫عجب. فیلم «بید»
‫وای!
‫ببخشید. ببخشید.
‫آهای؟
‫خوبی؟
‫این دیگه چه وضعشه؟
‫ببخشید! وای! ببخشید!
‫ببخشید!
‫لعنتی!
‫این دیگه چه وضعشه؟ این دیگه چه وضعشه؟
‫لعنتی.
‫لعنت بهش. آشغال.
‫این دیگه چه وضعشه؟ وای خدا!
‫وای!
‫لعنتی! خواهش می‌کنم، ‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم.
‫لعنتی!
‫۲۰، ۴۰، ۶۰، ۸۰، ۱۰۰.
‫هی.
‫در مورد جایزه ۵۰ هزار دلاری
‫برای اطلاعات درباره ‫بچه‌های گمشده تماس گرفتم.
‫چون می‌دونم کجان.
‫فکر کنم همه‌شونو دیدم. یه عالمه بودن.
‫همه‌شون توی زیرزمین یه خونه وایستادن،
‫همین‌جوری وایسادن. و...
‫نمی‌دونم. توی زیرزمینن
‫همه‌شون ساکن وایستادن.
‫و دو تا دیوونه اونجان.
‫و اوضاع اونجا واقعا داغونه.
‫خب... چطور پیش می‌ریم؟
‫چطور پول رو می‌گیرم؟
‫نه، من کاملا جدی میگم.
‫می‌تونم بهتون نشون بدم.
‫ولی...
‫نمی‌خوام بیام داخل، پس می‌شه...
‫می‌شه یه نفر با پول بیاد یه جایی ‫با من ملاقات کنه؟
‫چون...
‫واقعاً ایستگاه‌های پلیس رو دوست ندارم.
‫منو می‌ترسونن. من ازشون وحشت دارم.
‫هی!
‫چی بهت گفتم؟ چی...
‫«چی بهت گفتم، ها؟ چی بهت گفتم؟
‫چی بهت گفتم؟ من یه پلیس گنده‌م، و من...»
‫تو حالت خوبه. تو حالت خوبه.
‫اون واقعی نبود. اون ‫واقعی نبود. اون واقعی نبود.
‫چیزی نیست. تو حالت خوبه.
‫لعنتی.
‫عوضی! تو بهم سوزن فرو کردی!
‫نه، نه، نه. ببخشید. عمدی نبود.
‫عمدی نبود. ببخشید.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن. صبر ‫کن، صبر کن. صبر کن، صبر کن.
‫می‌دونم اون بچه‌ها کجان.
‫برای همین داشتم می‌اومدم ایستگاه.
‫- دروغ می‌گی! ‫- نه، نه، نه، دروغ نمی‌گم.
‫قسم می‌خورم. قسم می‌خورم. ‫می‌دونم کجان. قسم می‌خورم.
‫کجان؟
‫توی... توی یه خونه. ‫زیاد دور نیست، توی زیرزمینن.
‫داری در مورد چی...؟ کدوم خونه؟
‫من... می‌تونم نشونت بدم.
‫خیلی، خیلی، خیلی نزدیکه.
‫لعنت به من.
‫تو ایدز داری؟
‫ها؟
‫ایدز، احمق. ایدز داری؟
‫اه...
‫فکر نکنم.
‫هپاتیت؟ از اینجور چیزا داری؟
‫چی بگم. تا جایی که می‌دونم ندارم.
‫اون، اونی که تاریکه.
‫همون‌جا. ته خیابون.
‫ببخشید، سرکار.
‫نمی‌خوام بی‌ادبی کنم، ولی...
‫از کجا بدونم نمی‌خوای
‫جایزه رو برای خودت برداری؟
‫سرکار؟
‫ای بابا.
‫این دیگه چه وضعشه؟
‫بذار از اینجا برم بیرون. لعنت بهش.
‫اوه. ممنون.
‫این دیگه چه وضعشه؟
‫وای خدا! این دیگه چه وضعشه؟ ‫هی، خوبی؟
‫چته، داداش!
‫هی! ولم کن، داداش!
‫ولم کن! ولم کن!
‫هی! لعنتی!
‫کمکم کنید! کمکم کنید! ‫یکی کمکم کنه!
‫[مارکوس]
‫باور کن، مارکوس. خودم دیدم.
‫توی اون خونه یه چیز
‫خیلی خیلی بدی در جریانه.
‫اگه حرفمو باور نداری،
‫- خودت برو اونجا. ‫- جاستین، بس کن.
‫این حرف آخرمه.
‫الکس به اندازه کافی بخاطر
‫اتفاقات دو ماه گذشته آسیب دیده،
‫- مطمئنم تو هم آسیب دیدی. ‫- مارکوس...
‫برای همین بهت لطف می‌کنم
‫و وانمود می‌کنم این تماس ‫تلفنی هیچ‌وقت اتفاق نیفتاده.
‫اگه سلامت یه بچه در خطر باشه، طبق قانون...
‫- جاستین. ‫- ...باید ارجاعش بدی
‫به سازمان حمایت از کودکان.
‫طبق قانون.
‫واقعاً می‌خوای این کارو بکنی؟
‫می‌خوای منو توی این وضعیت گیر بندازی؟
‫برو سر بزن به خونه، ‫مارکوس. همین یه کارو بکن.
‫من اجازه ندارم همین‌جوری ‫برم سر بزنم به خونه‌ها.
‫خب، طبق قانون تو باید گزارش بدی. ‫باید این کارو بکنی.
‫باشه، این کاریه که می‌کنم.
‫والدینشو دعوت می‌کنم بیان، باهام صحبت کنن.
‫یه دیدار رو در رو توی مدرسه خواهیم داشت.
‫این برات قابل قبوله؟
‫بله، ممنون. لطف می‌کنی.
‫باشه. خواهش می‌کنم. خداحافظ.
‫بله.
‫ساعت ۲ قرار ملاقات داشتی.
‫مشکلی نیست.
‫خب، لطفاً بفرستش داخل، مارج.
‫از این طرف، خانم.
‫مدیر میلر، من گلدیسم.
‫بله. س... سلام. سلام.
‫بیاین داخل.
‫- لطفاً بشینین. ‫- اوه، ممنون.
‫ممنون، مارج.
‫ممنون که اومدین. من...
‫می‌دونم اخیراً توجه زیادی بهتون شده.
‫همه‌ش لزوماً مورد خواستتون نبوده.
‫خودم دوست داشتم بیام. مشکلی نیست.
‫باشه. ببخشید...
‫ما قبلاً همو ملاقات نکردیم. درسته؟
‫نه، فکر نکنم.
‫خیلی خب... آخیش.
‫چون تقریباً مطمئن بودم یادم می‌موند.
‫می‌دونم قبلاً با پدر الکس ملاقات کردم.
‫من خاله الکسم،
‫و مادرش خواهر کوچیکمه.
‫باشه. پس تو قیم قانونیش نیستی.
‫خب، نه. طبیعتاً والدینشن.
‫باشه. خب،
‫ببخشید، گلدیس،
‫ولی متأسفانه، باید با والدینش صحبت کنم.
‫خب، متاسفانه باید بگم
‫که والدینش اخیراً حالشون خوب نبوده،
‫و من پیششون موندم ‫تا از الکس مراقبت کنم.
‫قضیه جدی به نظر می‌رسه.
‫اوه، نه. نه، جدی نیست. چیز کشنده‌ای نیست.
‫فقط یه کم سل گرفتن.
‫«یه کم سل»؟
‫آره.
‫می‌دونی چیه؟
‫خجالت می‌کشم بگم
‫ولی فکر نمی‌کنم معنای اینو بدونم.
‫فکر می‌کردم چیزیه
‫که مهاجرا توی مسیر اورگن می‌گرفتن.
‫- منظورتون مرض سله؟ ‫- می‌دونی چیه؟
‫حالشون خوبه، ولی باید توی خونه بمونن.
‫امید داشتم بتونم حضوری ‫باهاشون صحبت کنم چون...
‫این یکم عجیبه،
‫ولی یه فرد نگران یه شکایت ‫در مورد سلامت بچه ثبت کرده.
‫و متأسفانه، باید با قیم قانونی بچه
‫تماس برقرار کنم.
‫این چیزیه که واقعاً قابل مذاکره نیست.
‫باید حضوری با والدینشون صحبت کنم.
‫ای بابا.
‫می‌تونم بیام به خونه اگه ‫این کارو راحت‌تر کنه.
‫فقط دارم سعی می‌کنم از دخالت ‫سازمان حمایت از کودکان جلوگیری کنم.
‫- ولی راستش... ‫- سازمان حمایت از کودکان؟
‫مطمئن نیستم که مشکلی باشه.
‫کی شکایت کرده؟
‫اجازه ندارم بگم.
‫خب، این خیلی ناراحت‌کننده‌ست.
‫حالا که اراده آزاد از دست رفته.
‫مورچه تحت هدایت
‫یه ذهن جدا از ذهن خودش حرکت می‌کنه.
‫اینجا، مورچه چنگال مرگ رو شروع می‌کنه.
‫چه خوشمزه.
‫بفرما.
‫وقتی قارچ انگلی سرچماقی ‫از بدنش تغذیه می‌کنه.
‫این چندش‌آوره.
‫بعدش میوه‌دهی قارچی اتفاق می‌افته.
‫شکوفه‌های بزرگ...
‫که برای پخش کردن ‫هاگ‌های بیشتر به کار می‌رن...
‫کی می‌تونه باشه؟
‫که مورچه‌های بیشتری پیدا می‌کنن.
‫ایش.
‫- خدا رو شکر خونه‌ای. ‫- کیه؟
‫خیلی متأسفم که روز شنبه مزاحمتون شدم.
‫می‌شه لطفا منو ببخشید؟
‫من نشسته بودیم.
‫اتوبوس منو از جایی که ‫قرار بود سوار کنه، نبرد.
‫و خیلی دیر فهمیدم...
‫که توی خیابون اشتباهی وایستاده بودم.
‫و تا وقتی اینو فهمیدم،
‫از اتوبوس جا موندم.
‫برای همین مجبور شدم از ‫اون‌ور شهر پیاده بیام تا اینجا.
‫خب، خیلی متأسفم که اینو می‌شنوم...
‫متأسفم که باید اینو بهت بگم، عزیزم،
‫ولی دارم از حال می‌رم.
‫اوه.
‫می‌شه لطفا یکم آب بدین؟
‫متاسفانه...
‫البته که می‌تونیم آب بدیم.
‫اوه، خیلی خیلی ممنون.
‫متاسفانه الان...
‫اسمم گلدیسه، از آشنایی باهات خوشوقتم.
‫سلام.
‫اوه! من عاشق این خونه‌ هستم.
‫یه زرافه و یه فانوس سبز چینی...
‫مطمئنم که این اصله.
‫اوه، من عاشق این آشپزخونه‌ هستم.
‫کابینت‌های سفید تمیز. چقدر حسودیم می‌شه.
‫گوش کن، می‌دونم که مزاحم شدم،
‫ولی واقعاً لازم بود باهات
‫درباره گفت‌وگوی دیروزمون صحبت کنم.
‫اوه.
‫مارکوس، یه لیوان آب براش بیار.
‫یه کاسه، لطفاً.
‫یه کاسه؟
‫بله، یه کاسه. من این عادت عجیب رو دارم.
‫دیگه حتی سعی نمی‌کنم توجیهش کنم.
‫یه کاسه آب. باشه.
‫ممنون.
‫می‌خواستم بدونی که با پدر الکس صحبت کردم،
‫که همون‌طور که گفتم خیلی مریضه.
‫ولی خبر خوب اینه که اون خوشحال می‌شه
‫که دوشنبه بیاد، باهات ملاقات کنه
‫و همه‌چیزو روشن کنه.
‫ممنونم، ولی واقعاً لازم نیست.
‫پس نیازی به تماس با مقامات نیست، درسته؟
‫این،
‫البته. فکر کنم نیازی نیست.
‫یعنی... هنوز باهاشون تماس نگرفتی، درسته؟
‫گلدیس، باید ازت بخوام که...
‫این... این روبان منه؟
‫هنوز باهاشون تماس نگرفتی، درسته؟
‫نه، نگرفتم. این چیه؟
‫وای خدای من!
‫ای وای! ببین چی کار کردم. وای، خدای من.
‫چرا این کارو کردی؟
‫خب، معلومه که اتفاقی شد.
‫وای. دارم خونریزی می‌کنم.
‫تری، برو الکل رو بیار
‫- و جعبه کمک‌های اولیه. ‫- باشه.
‫اوه، نه، نه، نه. این مسخره‌ست.
‫می‌شه یه دستمال کهنه برام بیاری، عزیزم؟
‫فکر کنم موهامو برید!
‫من زنگ می‌زنم ۹۱۱.
‫مارکوس، فکر کنم موهامو برید!
‫مارکوس، اون چه‌کار کرد؟
‫مارکوس؟
‫خب...
‫ببین!
‫هی! چته؟
‫خدای من.
‫بگو دیگه. به بچه‌ها فکر کن.
‫- این‌قدر خودخواه نباش! ‫- مارکوس؟
‫من و تو قراره یه...
‫همون‌جا بمون.
‫هی! وایستا! نه!
‫وای خدا.
‫کمکم کن. خواهش می‌کنم.
‫وای خدا. نه!
‫وای خدا.
‫هی!
‫وای...
‫- از فروشگاهم برو بیرون! ‫- کمکم کن!
‫این دیگه چه وضعشه؟
‫حروم‌لقمه.
‫بیا اینجا ببینم آشغال.
‫خوبی؟
‫آره، فکر کنم.
‫فقط...
‫خط و خش روم افتاد.
‫تو چی؟
‫منم همین‌طور.
‫می‌خوام ازت تشکر کنم.
‫- اه... ‫- نه. جدی میگم. ازت ممنونم.
‫خواهش می‌کنم.
‫دیگه چه‌کار می‌تونستم بکنم؟
‫طرف کنترلی روی خودش نداشت.
‫آخرین باری که باهاش صحبت کردم، ‫حالش خوب بود.
‫واقعا خوب بود.
‫تا حالا همچین چیزی تو عمرم ندیده بودم.
‫من دیدم.
‫داری در مورد چی صحبت می‌کنی؟
‫طرز دویدنش، قبلاً اینو دیده بودم.
‫می‌تونم یه چیزی بهت نشون بدم؟
‫دختر کوچیکشون مثل متیو می‌دوید.
‫همین حالت، دقیقاً همین‌طور.
‫مثل مارکوس که امروز دنبالت دوید.
‫مثل یه سلاح شده بود.
‫مثل یه موشک حرارت‌یاب ‫که فقط رو تو قفل کرده.
‫اینو ببین. این خونه منه.
‫این خونه بیلی کریمره.
‫اگه فرض کنی اونا به سمت ‫یه هدف مستقیم می‌رفتن،
‫و فرض کنی هر دو هدف یکسانی داشتن،
‫این خط‌ها یه جایی به هم می‌رسن.
‫این خط‌ها یه جایی توی ‫این محدوده تلاقی می‌کنن.
‫خدای من.
‫باید یه چیزی درباره این منطقه باشه.
‫- الکس. ‫- چی؟
‫الکس لیلی توی این خونه زندگی می‌کنه.
‫[الکس]
‫کی دیگه می‌تونه یه مثال از یه انگل بگه؟
‫کسی می‌تونه؟
‫- لیزا؟ ‫- کرم نواری.
‫کرم نواری! خیلی خوب بود!
‫اونا چندش هستن، مگه نه؟
‫توی روده‌هاتون زندگی ‫می‌کنه و غذاتونو می‌خوره.
‫بس کن.
‫«بس کن.»
‫چه خبر، تبری؟
‫حرف بزن، تبری. امروز مدرسه چطور بود؟
‫- خوب. ‫- خوب بود؟ با دختر خوشگلی دوست نشدی؟
‫نه.
‫نه؟ باشه.
‫خب، امشب شب موعوده، رفیق.
‫خاله گلدیست قراره بیاد، یادته؟
‫چرا باید توی خونه ما زندگی کنه؟
‫در موردش حرف زدیم.
‫اون مریضه، و جای دیگه‌ای برای رفتن نداره.
‫ولی من اصلاً نمی‌شناسمش.
‫درک می‌کنم، کوچولو. منم نمی‌شناسمش.
‫راستشو بخوای، مطمئن نیستم ‫مامانت هم خوب بشناسدش.
‫ولی فامیله. فامیل مهمه.
‫باید به هم کمک کنیم.
‫سلام. روز خوبی توی مدرسه داشتی؟
‫- آره. ‫- باشه، خوبه.
‫دوست دارم این خونه رو تمیز کنیم
‫قبل از اینکه خاله گلدیست بیاد.
‫پس لطفاً یه لطفی بکن، اتاقتو تمیز کن
‫قبل از اینکه تکالیفتو انجام بدی.
‫اون که نمیاد توی اتاق من، نه؟
‫دوست دارم یه خونه تمیز داشته باشم.
‫این شامل اتاق تو هم می‌شه، پس بجنب.
‫می‌دونم. تمیز کردن ‫کثیف‌کاری خودت خیلی ضدحاله.
‫خوبی؟
‫سلام! بیا تو!
‫- درو باز می‌کنی؟ ‫- باز می‌کنم.
‫یه قدم دیگه.
‫فقط حرفم اینه که حالش ‫خیلی بد به نظر می‌رسه.
‫فکر نکنم اینجا جای مناسبی برای...
‫خب، یا باید اینجا باشه ‫یا توی خیابون، استیون.
‫خب، اینجا یه مرکز ‫نگهداری بیمار نیست، عزیزم.
‫می‌دونم. می‌دونم.
‫ما تجهیزات لازم برای این کار رو نداریم.
‫۱۵ سال بود این زن رو ندیده بودیم.
‫حتی توی عروسیمون نیومد...
‫ببین، مامانم براش این کارو می‌کرد،
‫برای همین منم براش این کارو می‌کنم، باشه؟
‫کاش یکم حمایتم می‌کردی.
‫اگه هر موقعی حس کردی...
‫الکس، عزیزم، داری چه‌کار می‌کنی؟
‫گرسنمه.
‫اوه، گرسنته. باشه. خیلی خب.
‫خب، برو پایین، یه چیزی بخور
‫و بعد برو دندوناتو مسواک بزن، ‫باشه؟ دیگه ساعت هفت و نیمه.
‫و سر و صدا نکن. خاله گلدیس خوابه.
‫چقدر قراره پیش ما بمونه؟
‫نمی‌دونم، رفیق.
‫به نظر نمی‌رسه حالش خیلی بهتر بشه.
‫پس قراره برای همیشه پیش ما بمونه؟
‫نه.
‫من...
‫فکر نکنم بیشتر از یه ماه اینجا بمونه.
‫- خیلی خب، رفیق. ‫- خیلی خب.
‫ساعت ۲ میام دنبالت، باشه؟
‫- فعلا. ‫- فعلا.
‫- دوستت دارم. ‫- منم دوستت دارم.
‫وقت تمومه. مدادا رو بندازین.
‫متیو!
‫چیه؟‌ خودت گفتی «مدادا رو بندازین.»
‫متیو، همین حالا برو بیرون.
‫الکس، حالت خوبه؟
‫من خوبم.
‫متیو، برو. کیفتو بردار.
‫این یه شوخی بود. ای خدا!
‫- جا موندی، پسر؟ ‫- مشکلی ندارم.
‫مطمئنی؟
‫مامان، بابا، کجا بودید؟
‫سلام، تبری. مدرسه چطور بود؟
‫چتونه؟
‫الکس؟
‫اوه، به خونه خوش اومدی.
‫حالت چطوره، عزیزم؟
‫بذار نگاهت کنم.
‫می‌دونی، از وقتی یه بچه کوچولو بودی
‫تو رو ندیده بودم.
‫مامان و بابام چشونه؟
‫هیچی، عزیزم. اونا خوبن.
‫مامان.
‫سلام. مدرسه چطور بود؟
‫می‌بینی؟ بهت گفتم، اون ‫حالش خوبه. نگران نباش.
‫الکس.
‫بی‌ادبی نکن.
‫بشین سر میز.
‫چون دارم شام درست می‌کنم. ‫باید ازت می‌پرسیدم چی دوست داری،
‫ولی اینجا نبودی،
‫برای همین فکر کردم ماکارونی و پنیر...
‫بابا!
‫الکس، دیگه بسه.
‫می‌خوام بری بالا، صورتتو بشوری،
‫دندوناتو مسواک بزنی، و بعد بخوابی.
‫امشب شام نمی‌خوری.
‫شوخی نمی‌کنم، بچه‌ جون. برو.
‫بیا. بشین.
‫الکس.
‫بشین.
‫نگران والدینت نباش.
‫اونا دارن استراحت می‌کنن.
‫قبل از اینکه امروز بری مدرسه، ‫می‌خوام قول بدی
‫که به هیچ موجود زنده‌ای نگی من اینجام
‫یا اینکه والدینت دارن ‫این‌جوری استراحت می‌کنن.
‫شنیدی چی گفتم، الکس؟
‫ببین.
‫اوه.
‫داری نگاه می‌کنی؟
‫بس کن!
‫بس کن، بابا!
‫الکس.
‫بشین.
‫وقتی بهت می‌گم نباید درباره من یا والدینت
‫با هیچ‌کس صحبت کنی...
‫می‌فهمی چی می‌شه اگه قولت رو بشکنی.
‫می‌تونم کاری کنم والدینت ‫به خودشون آسیب بزنن.
‫می‌تونم کاری کنم به همدیگه آسیب بزنن.
‫اگه بخوام می‌تونم کاری کنم همدیگه رو بخورن.
‫اینو می‌خوام، الکس؟
‫حرفمو باور می‌کنی؟
‫قول بده درباره من
‫با هیچ انسانی صحبت نمی‌کنی. ‫اینو به زبون بیار.
‫قول می‌دم.
‫چون من می‌فهمم، الکس.
‫برو مدرسه. با اتوبوس برو.
‫امروز حرف نمی‌زنیم.
‫چه پسر خوبی.
‫باید به والدینت غذا بدی.
‫توی کابینت سوپ هست.
‫فردا، یه کم دیگه می‌گیری.
‫الکس.
‫الکس؟
‫بیا اینجا، عزیزم.
‫اوه.
‫من خیلی مریضم، الکس.
‫آب می‌خوای؟
‫آب به من کمکی نمی‌کنه.
‫به قدری مریضم که نمی‌تونم آب بخورم.
‫مدت زیادیه که اینجوریم.
‫چی بهترت می‌کنه؟
‫خب، امیدوار بودم مامان و بابات
‫حالم رو بهتر کنن،
‫ولی انگار این خیلی خوب پیش نمی‌ره.
‫دوست داری بری بیمارستان؟
‫بیمارستان منو درست نمی‌کنه.
‫ولی شاید تو بتونی.
‫تو می‌تونی کمک کنی.
‫چطور؟
‫خب، تو مدرسه،
‫از هر کدوم از همکلاسی‌هات ‫یه شیء برام بیار خونه.
‫شاید این جواب بده.
‫این چطوری حالتو بهتر می‌کنه؟
‫شاید دقیقاً چیزی باشه که لازم دارم.
‫و اگه بهتر شی، برمی‌گردی خونه؟
‫اگه بهتر شم...
‫برمی‌گردم خونه.
‫الکس.
‫اینجا چه‌کار می‌کنی؟
‫حال بازی نداشتم.
‫و یه چیزی رو فراموش کرده بودم.
‫هی، هی، هی.
‫خوبی؟
‫- آره. ‫- آره؟
‫اخیراً خیلی ساکت بودی.
‫ساکت‌تر از معمول.
‫حالت چطوره؟
‫من خوبم. فقط یه چیزی رو فراموش کردم.
‫اشکالی نداره.
‫الکس، می‌دونی،
‫اگه... بخوای با یکی صحبت کنی،
‫همیشه می‌تونی با من صحبت کنی.
‫اینو می‌دونی؟
‫آره.
‫می‌تونی در مورد هر چیزی ‫که بخوای با من حرف بزنی.
‫الان می‌خوام برگردم.
‫باشه. برو بازی کن.
‫داری چه‌کار می‌کنی؟
‫نه...
‫استیون یه مدت پیش سکته کرده،
‫برای همین نمی‌تونه صحبت کنه.
‫و من فعلاً دارم از خانواده مراقبت می‌کنم.
‫خوشحالم که هر دوتون اینجایید.
‫الکس، چطوره حالت، رفیق؟
‫من خوبم.
‫قراره چند تا سؤال ازت بپرسیم
‫درباره اتفاقی که تو مدرسه افتاد، باشه؟
‫فردا، آدمایی میان اینجا.
‫و این خونه رو جست‌وجو می‌کنن...
‫و باید آماده باشیم.
‫کارآگاه، بیا داخل!
‫صبح بخیر، خانم لیلی.
‫- حالتون چطوره؟ ‫- خوبم.
‫- خوشحال شدم دوباره دیدمتون. ‫- منم خوشحال شدم.
‫- کارآگاه کولبرت رو یادتونه؟ ‫- اوه، بله.
‫خواستیم امروز چند دقیقه ‫بیایم به خونه سر بزنیم
‫و یه نگاهی بندازیم،
‫و محیطی که الکس ‫توی اون زندگی می‌کنه رو ببینیم.
‫و در مورد پویایی خانواده اطلاعات کسب کنیم.
‫- باشه! ‫- اوه. ممنون.
‫و... اوه.
‫سلام، الکس. ‫امروز حالت چطوره؟
‫امروز یه کم ساکته، درسته؟
‫- بله، هست. ‫- باشه.
‫سلام؟
‫وسایلتو جمع کن، الکس، فردا می‌ریم.
‫از روی نمک رد نشو.
‫پلیسا اینجان. ‫فکر می‌کنی این چه معنایی داره؟
‫نمی‌دونم.
‫در بزنیم؟ برگردیم؟
‫شاید بهتر باشه در بزنیم.
‫و چی بگیم؟ چی رو قراره توضیح بدیم؟
‫نمی‌دونم.
‫- بیا... ‫- اومدن.
‫هی، این چیه؟
‫این پلیسه؟
‫این پاله.
‫- می‌شناسیش؟ ‫- آره.
‫اهای؟
‫پال؟
‫پال، اون پشت چه‌کار می‌کنی؟
‫صبر کن.
‫لعنتی! لعنتی!
‫نزدیک نشو!
‫پال.
‫پال، وایستا.
‫وایسا!
‫وای خدا.
‫لعنت بهش.
‫خل و چل لعنتی...
‫پال. خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم.
‫متیو؟
‫متیو!
‫نه.
‫متیو.
‫نه.
‫متیو؟
‫کجایی.
‫متیو؟
‫کی...
‫خوبه. همین‌جوری.
‫همین‌جوری.
‫اوه، نه.
‫وای خدا!
‫ولم کنید! ولم کنید!
‫متیو؟
‫عزیزم، بیرون رو نگاه کن.
‫ببین با حیاط چه‌کار کردن.
‫جرمی، همه‌جا شیشه ریخته.
‫کفششو پیدا کن! خدای من!
‫وای خدای من. وای خدای من.
‫یه مرد توی آشپزخونه‌ست!
‫الکس؟
‫متیو؟
‫پیدات کردم.
‫والدین الکس هنوز
‫یه جایی دارن سوپ می‌خورن.
‫ولی نه به دست اون.
‫اون به یه شهر دیگه نقل مکان کرد ‫و با یه خاله دیگه زندگی می‌کنه.
‫شنیدم اون یکی خانم خوبیه.
‫همه بچه‌های کلاسش
‫برگشتن پیش والدینشون.
‫بعضی‌هاشون حتی امسال ‫دوباره شروع به حرف زدن کردن.