‫آره، آره گیب. ‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫ریسک نیست. بازآفرینیه.
‫ببین، بزرگ‌ترین اشتباه عمرم...
‫فروش بخشی از «استکین هیتس» بود.
‫آره.
‫آره، همه‌چی دیشب به ذهنم رسید. ‫پولش، خریداری، رأی‌گیری.
‫پایانش نیست. ‫فرصت شروع دوباره است.
‫وقتی خدا به آدم فرصت ‫شروع مجدد می‌ده، باید قبولش کرد.
‫به خدا نمی‌گه «نه.» ‫باید...
‫قبولش کنه و ردیفش کنه.
‫آره. آره. آره. آره. آره.
‫درسته. هرچی لازمه جور کن. ‫تو خیلی زرنگی.
‫واسه همین پنج‌درصد بهت می‌دم. ‫هرچی لازمه اونجا باشه رو جور کن.
‫به پاول می‌گم زیر یه ساعت تحویل بگیره.
‫درسته. آره، آره.
‫خودشه. خودشه، خودشه. ‫خیلی‌خب.
‫خوبه. خوبه. خوبه. خوبه، خوبه، خوبه.
‫روز قشنگیه.
‫عه، بالاخره اومد.
‫- عه، به این زودی می‌ری؟ ‫- خیلی مشتاقم.
‫اول وقت جلسه دارم، ‫می‌تونم عقب بندازمش.
‫- راستش، من هم باید جایی باشم. ‫- به چه مناسبتی؟
‫مراسم ناهار هیئت مدیره ‫موزه استودیو تو هارلمه.
‫- آها، درسته. ‫- می‌خوام عین پارسال...
‫- نیم‌میلیون دلار اهدا کنم. ‫- خب، نمی‌شه صبر کنیم؟
‫دیوید، خودت که می‌دونی ‫من رئیس هیئت‌مدیره‌ام.
‫خب، چطوره فعلا کمتر چک بکشی؟
‫جریان چیه؟
‫هیچی. فقط فعلا باید ‫یه‌کم رعایت کنیم.
‫- «فعلا»؟ به نظرم یه جای کار می‌لنگه. ‫- خیلی‌خب.
‫ما همیشه از هنرمندان سیاه‌پوست جوان ‫حمایت کردیم.
‫مطمئنم خواهرمون تلما...
‫بهمون فرصت اضافی می‌ده ‫تا جورش کنیم.
‫- راست می‌گی. ‫- آره، اگه لازم شد می‌ده.
‫مشکلی نیست. مشکلی نیست. ‫مشکلی نیست.
‫تا کی «مشکلی نیست»؟
‫تا وقتی «استکین هیتس» رو بفروشی؟
‫- تری، باید بریم! ‫- دارم میام.
‫مادرت اینجا داره بدجوری آتشم می‌زنه.
‫- هدبندم رو پیدا نکردم. ‫- آره، حتما واقعا جا گذاشتیش.
‫مگه بهت نگفته بودم ‫تو خونه من این رنگی نپوش؟
‫ببین، این رنگ... ‫حتی نمی‌تونم بگم.
‫- رنگ «بوستون سلتیکسه»؟ ‫- این تیم... «سلتیکسه»!
‫من رفتم.
‫زود باش.
‫- دارم میام. ‫- باید بریم.
‫- خیلی دوستت دارم. ‫- من بیشتر دوستت دارم.
‫تلاش کن. زرنگ باش.
‫اهل شرط‌بندی هستی؟
‫- اهل شرط‌بندی هستم؟ نه. ‫- اهل شرط‌بندی هستی؟
‫من شرط می‌بندم نمی‌تونی اون گوشی رو ‫پنج دقیقه روشن نکنی.
‫- چقدر می‌دی؟ ‫- چقدر داری؟
‫در حد شرط‌بندی با تو نیست.
‫روزی چند ساعت دستته؟
‫- نمی‌دونم. ‫- خیلی‌خب، حدس بزن.
‫تقریبی بگو. نمی‌خواد دقیق باشه.
‫احتمالا تقریبا پنج ساعت.
‫خیلی‌خب. پنج ساعت گوشی دستته، ‫ده ساعت خوابی،
‫سه ساعت غذا می‌خوری...
‫و دو دقیقه پیش عشقتی.
‫به نظرت یه‌کم زیاده‌روی نیست؟
‫- پنج ساعت؟ ‫- باید فالوئر بیشتری پیدا کنم.
‫باید رهبری کنی تا فالوئر پیدا کنی. ‫به کجا رهبریشون می‌کنی؟
‫همین‌جوری می‌پرسم. ‫به کجا رهبریشون می‌کنی؟
‫- به سرزمین موعود. اوهوم. ‫- عه، واقعا؟ عجب.
‫الان دیگه واعظ شدی؟ ‫به سرزمین موعود می‌بریشون؟
‫وایستا ببینم، چه اصولی بهشون یاد می‌دی؟ ‫«نباید آهنگ بد گوش کنین»؟
‫به حرف پدرت گوش بده. ‫خاموشش کن پسرم.
‫اینجا سرزمین موعود نیست. ‫اینجا زمینه. خاموشش کن.
‫- باید... باید خاموشش... ‫- گوشیت رو خاموش کن. دیوید گفته.
‫وگرنه انتقام می‌گیرم و بهت حمله می‌کنم و...
‫آخی، عصبانی شد. عصبانی شد.
‫- بچه‌ام عصبانی شد. آره، عصبانی شده. ‫- بی‌خیال دیگه.
‫هنوز سولا رو گوش ندادی؟
‫- سولا کیه؟ ‫- اذیت نکن بابا.
‫همونیه که به فهرست آهنگ‌های ضروریت ‫اضافه کرده بودم.
‫بیا ببینم.
‫یعنی دخترها به تو پیام می‌دن ‫تا قانعم کنی آثارشون رو گوش بدم؟
‫از مزیت‌هاشه. چی بگم؟ ‫این‌جوریه دیگه.
‫- این‌جوریه، ها؟ ‫- آها.
‫خب، این سولا چه‌جوریه؟
‫حرف نداره. صداش خوبه.
‫خودش آهنگ‌هاش رو می‌سازه.
‫می‌شه گفت شبیه زندایای پوست‌روشنه.
‫زندایای پوست‌روشن؟
‫باید زود کارهاش رو گوش بدی،
‫آخه قراره این آخرهفته ببینمش.
‫- یعنی دیدار عاشقانه است؟ ‫- نه، عاشقانه که نیست.
‫دیدار عادیه دیگه، ‫دیدار کاریه.
‫چون صداش خوبه می‌خوای ‫کارش رو گوش بدم...
‫یا چون ازش خوشت میاد ‫می‌خوای کارش رو گوش بدم؟
‫- آره، جفتش. ‫- باشه، باشه، باشه.
‫خب، کارش رو گوش می‌دم. ‫همین که اومدم نفس بگیرم گوش می‌دم.
‫«اگه کم بیاریم، خراب می‌کنیم. ‫اگه حواسمون پرت بشه، می‌بازیم.»
‫همین‌جوری هنرمند قبلی رو از دست دادیم، ‫از خودت نقل‌قول کردم.
‫فقط یه چیزی بگو که بهش بگم. ‫یه چیزی بگو.
‫وقتی اومدم بالا...
‫نفس بگیرم، گوش می‌دم.
‫بابا، می‌دونی انتشارات استکین هیتس ‫میراث من هم هست دیگه.
‫- مربی فاکس خیلی سخت‌گیره. ‫- آره، خیلی زیاد.
‫نه. باید همین‌جوری باشه. ‫باید همین‌جوری باشه.
‫- آقای کینگ اومد. باید برم. ‫- خیلی‌خب.
‫- صبح به خیر دیوید. ‫- چی گفتی؟
‫- صبح به خیر آقای کینگ. ‫- صبح به خیر کایل کوچولو.
‫- آره. ‫- خوبه. آره، خوبه.
‫- چه خبر پسر؟ ‫- چه خبر آقای کینگ؟
‫- سلام آقای کینگ. ‫- بله آقا.
‫- اون هدبند منه؟ ‫- آره. تو کمدم جا گذاشته بودی.
‫- من هم برداشتمش. ‫- باشه، باشه.
‫- خیلی‌خب. حالت چطوره؟ ‫- خوبم.
‫- خیلی‌خب. ایول. ایول. ‫- مشتاق جلسه بعدی اردوی تابستونی‌ام.
‫ببینیم می‌تونیم تری و کایل رو قانع کنیم ‫به کسی جز خودشون پاس بدن یا نه.
‫- موفق باشین. ‫- وسایلم رو کجا بذارم؟
‫ساک‌ها رو کنار نیمکت می‌ذاریم، ‫ولی امسال گوشی ممنوعه.
‫- چشم آقا. ‫- ممنون. جواهرات هم ممنوعه.
‫روی دستتون کار می‌کنیم، ‫نه ویدیوهای «تیک‌تاکتون.»
‫این رو تو جعبه محفوظ بذار. ‫آخر تمرین پس می‌گیریش.
‫تو می‌مونی دیگه؟
‫باید برم سر کار. ‫کار مهمی پیش اومده.
‫پاول میاد دنبالم.
‫قول می‌دم. قول می‌دم فردا بمونم.
‫دیشب بهم گفته بودی میای.
‫فردا. قول می‌دم.
‫- خیلی‌خب، خیلی دوستت دارم بابا. ‫- من بیشتر دوستت دارم.
‫- دو مرد جوان خوب داری. ‫- بله که دارم. پسر تعمیدی و پسر خودم.
‫- ارغوانی و طلایی. ‫- چیزی نمونده بود بگم.
‫- نارنجی و آبی، مگه نه؟ ‫- ای بابا! اذیتم نکن.
‫ببین، ما هفده‌تا داریم، ‫شما دوتا دارین!
‫رنگ محبوب من سبزه، می‌فهمی؟
‫- کجا می‌ری؟ ‫- چندتا از اون هفده‌تا رو تو گرفتی؟
‫سه‌تاش رو گرفتم. ‫از دوتا بهتره دیگه.
‫راست می‌گی.
‫پونزده‌تا بیشتر از من داری. خیلی‌خب.
‫آهای!
‫با جفتتونم، زود باشین. ‫خیال کردین اینجا چه خبره؟
‫- ببخشید مربی. ‫- خیال کردین اینجا سیرکه؟
‫- نه آقا. ‫- تری، کایل، برین اون پشت، برین اون پشت.
‫برین!
‫کفش جردن پوشیدین. ‫اگه مایکل اینجا بود چی می‌گفت؟
‫- مایکل کیه؟ ‫- مایکل کیه؟
‫کینگ.
‫- آره. آره. ‫- ببخشید. ترافیک بود.
‫بذار یه سر برم تو و با کایل خداحافظی کنم.
‫نمی‌خواد، برگشتنی می‌بینیمش.
‫ای بابا!
‫فقط همین رو بهم داد.
‫گفت کل اظهارات ردیفن ‫و پیشنهاد رسمی اون تهشه.
‫- همه‌چی هست؟ ‫- آره. فقط عجیبه...
‫که کل عمر آدم تو یه سری ‫عدد و رقم خلاصه بشه.
‫موافقم.
‫کد دانشجویی ۱۲۰۲۲۰۰۱. ‫شمال ایالت این عدد و رقم بودم.
‫از عدد و رقم تو بیشتر خوشم میاد.
‫گیب دیگه چی گفت؟
‫گفت: «دیوید رسما دیوانه‌ترین موکل عمرمه...»
‫- «که می‌خواد این کار رو بکنه.» ‫- واقعا؟ نظر خودت چیه؟
‫- من بنتم و بهم ربطی نداره. ‫- نه، نه.
‫- من پاولم و نظری ندارم. ‫- اذیت نکن دیگه.
‫رئیس تویی، من راننده ماشینم. ‫من فقط کنارتم.
‫اسم خواهرت روث بود دیگه؟ ‫پس راستش رو بگو.
‫بی‌شوخی، نظرت چیه؟ ‫جدی می‌پرسم.
‫ببین، آدم یا می‌سازه یا نابود می‌کنه ‫عزیز دلم.
‫به نظرم آدم باید گاهی تو این دنیا ‫دیوانگی به خرج بده...
‫تا به هدفش برسه.
‫ممنونم داداش.
‫گلچین جدید بذارم ‫یا فاز خاصی مد نظرته؟
‫- درون‌مایه می‌خوام. ‫- آهنگ درون‌مایه.
‫- درون‌مایه.
‫- باز اومدی؟ امروز دیگه حوصله ندارم. ‫- عیبی نداره لوتر. باز اومدی؟
‫- شصت ثانیه. ‫- فقط شصت ثانیه. اجرا کن. بدو.
‫دیوید، آقا دیود.
‫ایشون ماریسول سپداست. ‫خانم جوانی اهل برانکسه.
‫- دیدار با شما آرزوم بود. ‫- خوش‌وقتم.
‫من با آهنگ‌هاتون با ماریا بزرگ شدم.
‫اون هم عین خودش می‌خونه و رپ می‌کنه آقا. ‫شمشیر دولبه است.
‫خوبه، خوبه. ‫اهل کجای برانکسی؟
‫تقاطع فوردهام و دیویدسون.
‫- ایول. امیدوارم باز هم ببینمت. ‫- آره.
‫- من هم امیدوارم آقای کینگ. ‫- می‌تونی دیوید صدام کنی.
‫- لازم نیست آقای کینگ صدام کنی. ‫- امیدوارم دیوید.
‫خیلی‌خب، خوشم اومد. ‫اضطراب عیبی نداره.
‫ردیفه. ازش خوشم اومد.
‫- این حرفتون یادم نمی‌ره. ‫- خیلی‌خب، مطمئنم نمی‌ره.
‫من یه جلسه دیگه دارم. ‫خوشحال شدم.
‫- صبح به خیر جولی. ‫- صبح شما هم به خیر آقای کینگ.
‫- دیوید. ‫- سلام.
‫پیامت راجع به این خواننده جدید ‫سولا رو خوندم.
‫آره، آره. ‫پسرم می‌گه قراره گنده بشه.
‫- واسه جلسه نمیاریش؟ ‫- وقت داشتم میارمش.
‫تا تو بخوای وقت داشته باشی، ‫شرکت «استری داگ» ما رو خریده.
‫حالا ببین دیگه.
‫خودم می‌دونم چی می‌خوای بگی.
‫«فراتر از کسب‌وکار آبی‌ان.»
‫فقط کسب‌وکار آبی نیستن.
‫شرکت هلدینگن. ‫تو خارج خیلی گردن‌کلفتن.
‫اسم نشر استکین هیتس براشون مهمه؟
‫میراثش براشون مهمه؟
‫اگه مهم نبود، ‫واسه چی پیشنهاد دادن؟
‫همین که ما رو بخرن،
‫کل هنرمندان جدیدی رو که می‌خواستیم ‫مشهور کنیم اخراج می‌کنن.
‫کل آثارمون رو واسه تبلیغات مسخره می‌فروشن.
‫تا آخرین قطره خون فرهنگ سیاه‌پوستان ‫و تمامیت هنر رو...
‫که بیست و پنج سال عمرم رو ‫پاش گذاشتم می‌مکن.
‫تازه، اصلا بحث اون چیز رو وسط نکشیدم... ‫اسمش چی بود؟
‫هوش مصنوعی؟ مصنوع هوشی؟
‫موسیقی براشون اهمیت داره پاتریک؟ ‫موسیقی ما براشون مهمه؟
‫- هوش مصنوعی آینده موسیقیه دیوید. ‫- واقعا؟
‫دستگاه‌های بی‌روح و بی‌احساسی ‫که آهنگ می‌سازن.
‫- می‌خوان تو مشاورشون بمونی. ‫- معلومه که می‌خواد.
‫- دیوید، کلی پول می‌دن. ‫- می‌دونم کلی پول می‌دن.
‫- می‌دونی؟ واقعا؟ ‫- آره! آره!
‫اگه این کار رو بکنیم،
‫جفتمون بارمون رو می‌بندیم و می‌ریم.
‫زندگی فراتر از پول به جیب زدنه.
‫درست‌کاری مهمه. ‫آرمان‌های آدم مهمن.
‫باورهای واقعی آدم مهمن.
‫من باور دارم اسم کار ما ‫الکی صنعت موسیقی نیست.
‫«صنعت» خیلی مهمه.
‫هر پولی خوب نیست پاتریک.
‫می‌دونم می‌خوای چیکار کنی. ‫رأی‌گیری که بشه،
‫رأی مثبت می‌دی، ها؟
‫آره. به نظر من وقت فروشه.
‫موافقم. به من بفروشش.
‫- چی؟ ‫- به من بفروشش.
‫این دیگه چیه؟
‫سند مالیه.
‫بررسی نشر استکین هیتسه.
‫به گیب گفتم یه طرح پیشنهادی رسمی ‫واسه خرید سهامتون برام بنویسه.
‫- تو می‌خوای سهم من رو بخری؟ ‫ آره.
‫پیشنهادم در حد «استری داگه.»
‫اگه سهامتون رو داشته باشم، ‫می‌تونم رأی‌گیری رو کنترل کنم.
‫تو که کسب‌وکار شرکت سرت می‌شه.
‫- با باقی اعضای هیئت‌مدیره صحبت کردی؟ ‫- نه.
‫اگه نمی‌خواستی نظرشون رو بپرسی، ‫اصلا چرا پنج سال پیش فروختی؟
‫اون موقع خیال می‌کردم فکر خیلی خوبیه،
‫ولی اشتباه گران‌قیمتی بود. ‫شرمنده‌ام.
‫شرکتم از اون به بعد رو به افوله...
‫و می‌خوام دوباره کنترلش رو به دست بگیرم.
‫دارم سعی می‌کنم صداش رو در نیارم، ‫آخه اگه به الکس بگم،
‫می‌رن اون‌ور خیابون ‫و از «استری داگ» پیشنهاد بهتری می‌گیرن...
‫و خودت می‌دونی نمی‌تونم ‫تو مزایده شرکت کنم.
‫- پاتریک، قبول کن. ‫- نه، نه دیوید.
‫- نه، نه، نه، نه. به نظرم کار درستی نیست. ‫- قبول کن. قبول کن.
‫لازم نیست به نظرت درست باشه. ‫درست به دیدگاه آدم بستگی داره...
‫و چون به نظرم دیدگاهمون یکسانه ‫اومدم به تو گفتم.
‫لابد اشتباه می‌کردم.
‫قبول کن.
‫معامله کن.
‫قبول کن. قبول کن.
‫قبول کن.
‫می‌تونی پولش رو قبل از رأی‌گیری آماده کنی؟
‫آره، می‌تونیم.
‫ممنون. ممنون داداش.
‫نه، من فهمیدم، ولی تو نمی‌فهمی. ‫گفتم اگه کلش رو نقد کنیم...
‫- آقای کینگ، یه بسته دارین. ‫- اگه کل حساب رو نقد کنیم،
‫چقدر برامون می‌مونه؟
‫همین؟
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب. ‫خیلی‌خب، کارش رو بکن.
‫- کارش رو بکن. ‫- من می‌رم سر کارم.
‫- خیلی‌خب. پم، اینجایی؟ ‫- تو آشپزخونه‌ام.
‫- چرا اومدی خونه؟ ‫- آها! خبر خوشی دارم.
‫- بگو ببینم. ‫- دوباره نشر استکین هیتس رو می‌خرم.
‫دوباره نشر استکین هیتس رو می‌خری؟
‫فعلا فقط اکثر سهامش رو می‌خرم.
‫- این‌جوری می‌تونم فروشش رو وتو کنم. ‫- وایستا ببینم، تو...
‫تو که گفته بودی این معامله ‫تصمیم خوبیه. گفته بودی...
‫گفته بودی کمتر کار می‌کنی. ‫گفتی دیگه مدام در تکاپو نیستیم.
‫گفتی وقتی تری رفت دانشگاه ‫بیشتر سفر می‌ریم.
‫- نظرم عوض شد. ‫- کی؟
‫وقتی فهمیدم قراره تنها چیزی رو ‫که کل دوران بزرگ‌سالیم...
‫واسه ساختش زحمت کشیدم رها کنم.
‫واسه همین نمی‌خواستی امروز ‫واسه موزه استودیو چک بنویسیم؟
‫واسه همین باهات ازدواج کردم دختر. ‫ضمنا، عذر می‌خوام که بهت نگفته بودم.
‫اون موقع خودم هم مطمئن نبودم.
‫سعی کردم پاتریک رو قانع کنم ‫رأی مخالف بده،
‫ولی اصلا درک نکرد.
‫پولش رو از کجا میاریم؟
‫اینش یه‌کم سخته. ‫با ضمانت پنت‌هاوس وام می‌گیریم...
‫و یه سری از سهام و اوراق ‫و باقی سرمایه‌هامون رو نقد می‌کنیم.
‫- شاید خونه بندر ساگ رو... ‫- با ضمانت خونه‌مون وام بگیریم؟
‫می‌خوای واسه نشر موسیقی‌ای ‫که سود خاصی نداره...
‫سهام و اوراقمون رو نقد کنی؟
‫اسمش صنعت موسیقیه عزیزم.
‫تو صنعت موسیقی، همیشه فقط ‫یه آهنگ موفق کافیه تا دوباره بری روی قله،
‫وقتی اکثریت سهام نشر استکین هیتس ‫دست من باشه،
‫دوباره می‌ریم روی قله. ‫بهت قول می‌دم.
‫ولی شاید یه سری چیزها ‫نباید عین سابق بشه.
‫- شاید نتونه بشه. ‫- منظورت چیه؟
‫عزیز دلم...
‫منظورم اینه که...
‫شاید این ماجرا یه نشونه است...
‫که وقتشه فصل بعدی زندگیمون رو آغاز کنیم.
‫شاید من نخوام برم فصل بعدی.
‫آخه به نظرم ریسکیه.
‫واسه ما ریسکیه.
‫تک‌تک کارهای من و دستاوردهای عمرم...
‫با ریسک بودن. ‫حتی ازدواج با تو.
‫خیال کردی وقتی اون‌ور اتاق تو مهمونی دیدمت ‫و ازت پرسیدم...
‫نوشیدنی میل داری یا نه، ‫ریسک نکرده بودم؟
‫اون موقع تازه «گرمی» برده بودی.
‫مهمونی بعد از مراسم خودت بود ‫و کوئینسی جونز گفته بود آینده موسیقی تویی.
‫ولی باز هم اضطراب داشتم. ‫می‌دونی چرا اضطراب داشتم؟
‫آخه تو خیلی خوشگل بودی.
‫هنوز هم خوشگلی.
‫بیا.
‫- خیلی‌خب، این سوالم رو جواب بده. ‫- چیه؟
‫هنوز عاشقی؟
‫- معلومه که هستم. ‫- منظورم عاشق موسیقی دیوید.
‫معلومه که عاشقشم.
‫مطمئنی؟
‫آخه یادمه وقتی تازه آشنا شده بودیم،
‫از استودیوی مرکز شهر می‌زدی بیرون،
‫هدفونت رو می‌ذاشتی...
‫و پیاده از پل بروکلین رد می‌شدی ‫و تا واحد من می‌اومدی...
‫و چیزی نمونده چون بابت این کارت...
‫همیشه همه‌جا دیرمون می‌شد ‫باهات قطع ارتباط کنم،
‫ولی همیشه می‌بخشیدمت...
‫آخه وقتی می‌اومدی ذوق داشتی.
‫ای وای، خیلی بابت هنرمند یا گروه جدیدی ‫که کشف کرده بودی ذوق داشتی.
‫دیگه این کار رو نمی‌کنی.
‫وقتی از کارت می‌گی، انگار...
‫همیشه از تغییرات صنعت موسیقی می‌گی...
‫یا می‌گی اینترنت تشخیص ‫آثار موفق رو سخت کرده،
‫ولی هیچ‌وقت از خود موسیقی نمی‌گی.
‫من هم که شریک زندگی ‫عاشق و ساکتت هستم...
‫دیگه ساکت نمی‌مونم.
‫همیشه عاشق و حامی می‌مونم،
‫ولی دیگه ساکت نمی‌مونم.
‫بله؟
‫پم.
‫یکی تری رو دزدیده.
‫- یعنی چی که یکی تری رو دزدیده؟ ‫- یکی تری رو دزدیده.
‫گمون کنم دزدیدنش.
‫- یعنی چی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫گفتن دوباره زنگ می‌زنن. ‫گفتن پول می‌خوان.
‫پاول! پاول!
‫- گفتن دوباره زنگ می‌زنن. پاول. ‫- چی شده؟
‫یکی الان زنگ زد و گفت تری رو دزدیدن.
‫- چی؟ ‫- ببین می‌تونی با کایل تماس بگیری یا نه.
‫ای وای.
‫الو؟
‫- آره. ‫- ای بابا. رفت روی پیغام‌گیر.
‫دیوید کینگ، خیابون فونت، پلاک سی.
‫یکی پسرمون رو دزدیده.
‫بله. کینگ. تری کینگ. ت... ر... ی...
‫آره. خیلی‌خب.
‫وایستا.
‫اومدم. اومدم.
‫سلام آقا و خانم کینگ. ‫من کارآگاه دیلون هستم.
‫- می‌شه بیام تو؟ ‫- بله، بفرمایین.
‫می‌تونین اینجا مستقر بشین.
‫اگه با میز کار داشتین، ‫می‌تونین شمعدونی‌ها رو کنار بزنین.
‫احتمالا بتونین گل‌ها رو ‫سمت چپ شومینه بذارین.
‫- همین؟ ‫- آره. می‌تونین بیارینشون.
‫خیلی‌خب، بیاین تو. ‫اینجا تو پذیرایی مستقر می‌شیم.
‫تری بچه خیلی خوبیه.
‫ستاره جوانیه.
‫چیزی مصرف نمی‌کنه. زحمت می‌کشه.
‫از وقتی زنم، مادر کایل، ‫از دنیا رفت،
‫همیشه هواش رو داره.
‫- چی بهتون بگم؟ ‫- چطوره حقیقت رو بگی؟
‫ما قبلا همدیگه رو جایی ندیدیم؟
‫نمی‌دونم شاید تو رستوران جونیور ‫دیدار کرده باشیم.
‫چیزکیک اونجا رو دوست دارم.
‫نه. اونجا نبود.
‫آقا و خانم کینگ، من کارآگاه بریجز هستم.
‫از بخش پرونده‌های مهم اومدم.
‫بررسی ربایش پسرتون به من سپرده شده.
‫خب، کارآگاه هیگینز بهم گفت...
‫آدم‌ربا پشت گوشی ‫بهتون دستورالعمل داده؟
‫درسته، درسته. گفت...
‫- هفده و نیم میلیون فرانک سوئیس می‌خواد. ‫- هوم.
‫اسکناس‌های...
‫اسکناس‌های هزار فرانکی نو می‌خواد...
‫- و دوباره بهمون زنگ می‌زنه. ‫- هوم. همین؟
‫- همین. بعدش قطع کرد. ‫- بهشون می‌دیم.
‫هرچی بخوان می‌دیم. ‫کافیه تری رو سالم برگردونن.
‫- دقیقا. دقیقا. ‫- مگه نه دیوید؟
‫- بله، ولی... ‫- پسر عزیزم باید بیاد خونه.
‫- کاملا درک میکنم. ‫- کسی تو «هشدار ابونی» ثبتش نکرده؟
‫- اِم... ‫- آره، «هشدار ابونی» دیوید.
‫«سامانه‌ایه که برای جوانان سیاه‌پوستی ‫فعال شده...»
‫«که تحت شرایط مشکوکی گم شده...»
‫«یا ربوده می‌شن.» ‫باید ثبت کنیم.
‫خانم کینگ، احترامتون واجبه، ولی همگی ‫از سامانه «هشدار ابونی» اطلاع داریم.
‫ولی قانونش فعلا ‫تو ایالات نیویورک ثبت نشده،
‫اما خیالتون راحت باشه، ما تمام ربایش‌ها رو ‫خیلی جدی می‌گیریم.
‫پسرتون رو پیدا می‌کنیم.
‫من عکس تری رو اسکن کردم ‫و برای بخش تحقیقات ویژه فرستادم.
‫دارن واسه مرکز جنایات آنی میفرستن ‫تا هشدار آمبر صادر بشه...
‫و واسه گشت‌ها هم ارسال می‌شه.
‫خب...
‫معمولا ربایش افراد به دست...
‫فردی که اطلاعات نزدیکی ‫از خانواده داره انجام می‌شه.
‫صرفا می‌پرسم تا ببینم احیانا...
‫منظورتون اینه که ممکنه کار ‫یکی از خونه خودمون باشه؟
‫منظورتون همینه؟ ‫عذر می‌خوام.
‫- نه. ‫- اینجا اصلا چنین آدمی نداریم.
‫- مطمئنین؟ ‫- آره، مطمئنم.
‫فقط می‌خوام روند ‫پیدا کردن پسرمون رو درک کنم.
‫درسته، ما هم داریم سعی می‌کنیم ‫پسرتون رو در اسرع وقت پیدا کنیم.
‫- ممنون. ‫- همه‌مون یه هدف داریم.
‫احترامتون خیلی واجبه،
‫می‌دونم کسی در سطح شما عادت نداره ‫دستور بشنوه،
‫ولی باید بهمون اعتماد کنین.
‫خواهش می‌کنم به حرفم گوش بدین.
‫به‌خاطر تری گوش بدین.
‫[الان وقتشه]
‫خب، آقای کینگ، ‫وقتی آدم‌ربا تماس گرفت،
‫لطفا خونسردیتون رو حفظ کنین.
‫می‌دونم احساسات زیادی بهتون غلبه کرده، ‫ولی خیلی مهمه که در حین تماس...
‫آروم باشین.
‫متوجهم.
‫- افراد الان تو سالن دانشگاه لانگ آیلندن. ‫- سلام، کایل اونجاست؟ پسرم رو می‌گم.
‫- آقای کریستوفر، خواهش می‌کنم. ‫- آخه هی بهش زنگ می‌زنم...
‫پسرتون تو اردوگاهه. ‫الان اونجا خیلی پرهیاهوئه.
‫کم‌کم داری رو اعصابم می‌ری. ‫بذار خیر سرم کارم رو بکنم، خب؟
‫اخیرا خصوصیت متفاوتی نداشته ‫که توجهتون رو جلب کنه؟
‫هر چیزی که نگران‌کننده باشه؟
‫نگران‌کننده باشه؟
‫تو سنیه که ممکنه وارد جمع‌های نامناسب بشه.
‫هفده سالگی خودم رو یادمه.
‫نه، پسر خیلی خوبیه.
‫تری جوان باهوشیه.
‫کسی نمی‌گه نیست.
‫قضیه جدی شد.
‫- ببین. ‫- چیه؟
‫کارکنان دانشگاه لانگ آیلند همین الان ‫یه هدبند سبز دم سالن بسکتبال پیدا کردن.
‫چی؟ مال تریه. مال تریه دیوید.
‫هیگینز، با مرکز جنایات آنی ‫تو کلانتری شماره یک تماس بگیر...
‫و ببین عکس یا فیلمی از حوالی...
‫- سالن بسکتبال دانشگاه دارن یا نه. ‫- چشم.
‫کارآگاه بل، به کل ماشین‌های ‫پلاک‌خوان‌دار بگو...
‫سریعا عکس‌هاشون رو بگیرن.
‫آقا و خانم کینگ،
‫کل مشاهدات و یافته‌هامون ‫باید سرنخ یا اطلاعات مهم تلقی بشه...
‫تا بتونیم کل قطعا این پازل رو ‫کنار هم یچینیم.
‫- می‌شه... می‌شه... ‫- خیلی‌خب. باشه.
‫- ردیفه. ‫- ممنون. بیا.
‫هرچی می‌دونم رو می‌گم.
‫- گوش می‌کنیم. ‫- به بچه‌ها دو تنبیهی داده بودم...
‫- خیلی‌خب! ‫- و دیدم تری می‌لنگه.
‫فرصت مصدومیت نداریم. بجنب.
‫واسه همین بهش گفتم بشینه کنار ‫و روی قوزک پاش یخ بذاره.
‫- حرکات کششی کار کن. ‫- چشم.
‫- بعدش دیدینش؟ ‫- سرکار، من اینجا صدتا بچه دارم.
‫خب، ممکنه قبل از ناهار ‫یواشکی بیرون زده باشه.
‫- قبوله. ‫- حال تری خوبه؟
‫تا جایی که می‌دونیم خوبه.
‫حال کایل هم خوبه؟
‫دلیلی نداره که گمون کنیم خوب نیست.
‫خیلی‌خب.
‫- ببینین، بذارین شماره‌ام رو بهتون بدم. ‫- باشه.
‫اگه چیزی شنیدین، بهمون خبر بدین.
‫فعلا فقط داریم اطلاعات جمع می‌کنیم، ‫ردیفه مربی؟
‫مربی فاکس، من بدجوری طرفدارتم.
‫لطف می‌کنین یه امضا هم بدین؟
‫البته اگه زیاده‌روی نیست.
‫- آره، حتما سرکار بولتون. ‫- بولتون.
‫سرکار مک‌گیلیکادی، شما هم می‌خواین؟
‫- نه، ممنون. ‫- طرفدار «سلتیکسه.»
‫آها، آره، منطقیه.
‫- ممنون. روز خوبی داشته باشین مربی. ‫- ممنون.
‫حتما هر چی شد بهم بگین
‫- بی‌خبرتون نمی‌ذاریم مربی. ‫- خیلی‌خب.
‫لری برد.
‫آره.
‫اخبار داغ؛
‫منابع کلانتری لس آنجلس ‫تأیید کردن تری کینگ،
‫پسر هفده ساله مؤسس نشر استکین هیتس، ‫دیوید کینگ رو...
‫ربودن.
‫همگی می‌دونین دیوید کینگ ‫مؤسس و مغز متفکر...
‫موفقیت طولانی‌مدت نشر استکین هیتس ‫در اوایل دهه ۲۰۰۰ـه.
‫با این که دیوید ‫دیگه عین سابق شاهکار نمی‌سازه،
‫هنوز آدم بابرنامه‌ایه...
‫و می‌گن بهترین گوش این صنعت رو داره.
‫بیش از پنجاه برنده «گرمی» رو ‫راهنمایی و مدیریت کرده.
‫این مرد اهل برانکس همیشه ‫خودش رو وقف خانواده‌اش کرده...
‫و آدم انسان‌دوستیه.
‫در نتیجه، حجم عظیم ‫محبت و حمایت در این شرایط ناخوش‌آیند...
‫اصلا جای تعجب نداره.
‫همگی دعا کنیم...
‫برادر جوانمون تری کینگ ‫صحیح و سالم برگرده.
‫تموم شد؟
‫نمی‌دونم. تموم شد؟
‫کارآگاه، من می‌رم دنبال پسرم بگردم.
‫به نظرمون این کار به صلاح همگی نیست.
‫- «نظرمون»؟ ‫- بله. نظرمون.
‫مگه شما پدرشین؟
‫نمی‌تونین جلوم رو بگیرین ‫که دنبال پسرم نگردم.
‫من بازداشتم؟
‫- نه. باید باشین؟ ‫- شما باید باشین؟
‫آقای کریستوفر، ما افسر ناظرتون رو میشناسیم.
‫به نفعتونه باهاش تماس نگیریم.
‫شماره‌اش رو دارین؟ ‫آزادی مشروط من تموم شده. زنگ بزنین.
‫وای خدای بزرگ. ‫آروم بگیر دیگه، باشه؟ بگیر بشین.
‫می‌شه لطفا؟
‫این‌قدر اذیتم نکنین.
‫ما هم کنجکاویم بدونیم ‫چرا از کایل خبری نشده.
‫- چرا این‌جوری می‌گین؟ مگه فرانسوی‌این؟ ‫- بله، بله.
‫حجم عظیمی از محبت...
‫وایستا ببینم. کیه؟
‫- منم، پاول. ‫- وای، بیا تو.
‫تمام قربـ...
‫ای لاشخورها.
‫با مشکل شخصی تو و پم ‫سیرک راه انداختن.
‫بیا، بشین.
‫خودم درخواست دادم پاول. ‫بدم نمیاد گلویی تازه کنیم...
‫و یه غری بزنم... متوجهی؟
‫زنگ زدم شمال شهر.
‫خب؟
‫خواستم ببینم تو خیابون‌ها خبری هست یا نه، ‫همین و بس. ضرری نداره.
‫متوجهم.
‫- کار احمقانه‌ای نکنی‌ها. ‫- من عین هرک خونسردم.
‫عین کی خونسردی؟
‫ببین، واسه همین خیلی دوستت دام پسر. ‫خیلی باهات حال می‌کنم.
‫خودت که می‌دونی.
‫- باهام کار دیگه‌ای نداری؟ ‫- فعلا نه.
‫- چیزی نیست کینگ. ‫- می‌دونم.
‫بعد از این همه زحمتی ‫که واسه من و کایل کشیدی،
‫این همه مدتی که پیش تری بودم،
‫پیش این خانواده بودم، ‫انگار پسر خودم گم شده.
‫حاضرم هر کاری بکنم ‫که برگرده، متوجهی؟
‫- کاملا متوجهم. ‫- دیوید!
‫دیوید! دیوید!
‫- چیه؟ ‫- دیوید! عزیزم، عزیزم، پیداش کردن!
‫پیداش کردن.
‫پیداش کردن و دارن میارنش خونه.
‫وای خدایا شکرت.
‫- ممنون! ‫- پسرهای جوانمون صحیح و سالمن.
‫- ها؟ هرک خونسرد. ‫- هوم. هوم.
‫- هرک خونسرد. بهت که گفتم. گفتم. ‫- هرک خونسرد.
‫بهت که گفتم.
‫- بهت که گفتم. ‫- آره، گفتی.
‫گفتی. گفتی داداش.
‫واقعا گفتی.
‫- کجاست؟ ‫- کایل!
‫کجاست؟ پسرم کجاست؟ تری!
‫تری، پسـ...
‫تری! پسر عزیزم!
‫عزیز دلم. پسرم.
‫وای خدایا! خدا رو شکر. ممنون.
‫- تری، کایل کجاست؟ ‫- عزیزم، ببینش.
‫- ببخشید. ‫- وای خدایا. چرا؟
‫- پسر من کجاست؟ کایل کجاست؟ ‫- خیلی ببخشید.
‫- چی شده؟ تری؟ ‫- خیلی شرمنده‌ام.
‫- شرمنده‌ام. ‫- آقای کریستوفر، اشتباهی شده بود.
‫- کایل کجاست؟ ‫- اشتباهی شده بود.
‫اشتباه؟ منظورتون چیه؟ ‫پسر من کجاست؟
‫- دست آدم‌رباست. ‫- کینگ!
‫- وایستا ببینم! ‫- اشتباهی کایل رو دزدیده.
‫وایستین ببینم، نه، نه، نه...
‫تری گفت کایل موقع خروج از ورزشگاه ‫هدبندش رو سر کرده بود.
‫گمون می‌کنیم آدم‌ربا ‫با هم اشتباهشون گرفته.
‫اشتباه گرفته؟ نه، نه، نه، نه. ‫وایستین ببینم.
‫- تری! ‫- آقای کریستوفر...
‫- برو ببینم... ‫- جریان چیه؟
‫- جریان چیه؟ بازداشتم می‌کنین؟ ‫- برو کنار. برو کنار.
‫- بازداشتم؟ ‫- نه‌خیر، بازداشت نیستی!
‫- ماده قانونش رو بگو! ‫- نه آقای کریستوفر...
‫- من بازداشتم؟ ‫- من ماده قانون نمی‌گم!
‫نه آقای کریستوفر،
‫- بازداشت نیستی! ‫- درسته!
‫ولش کنین. ولش کنین. ‫بذارین بره بابا.
‫آشغال‌های عوضی.
‫[آسانسور]
‫من و کایل از ناهارهای اردوگاه متنفریم، ‫اینه که...
‫یواشکی زدیم بیرون یه چیزی بخوریم.
‫من پیتزا می‌خواستم، ‫اون پنیر تکه‌ای مغازه رو می‌خواست.
‫گفتم قبوله.
‫گفتم: «من پیتزام رو می‌گیرم ‫و اونجا می‌بینمت.»
‫- یعنی جدا شدین؟ ‫- آره.
‫وقتی برگشتم مغازه...
‫یه مدت منتظرش موندم.
‫برگشتم اونجا، ندیدمش. ‫غیبش زده بود.
‫چرا به کسی نگفتی؟
‫خیال می‌کردم برمی‌گرده.
‫آخه گوشیمون همراهمون نبود...
‫- سی دقیقه منتظر موندی؟ ‫- نمی‌خواستم تنهاش بذارم.
‫- نمی‌دونستم چیکار کنم. ‫- عیبی نداره.
‫حتی نمی‌دونستم این اتفاقات ‫قراره این‌قدر مهم باشه.
‫- چیزیش نمی‌شه، مگه نه؟ ‫- نه.
‫- چیزیش نمی‌شه. ‫- پم، احتمالا دیگه بسه.
‫- به نظر من هم بسه. ‫- چطوره استراحت کنیم؟
‫وایستا. ‫تری، هیچ چیز دیگه‌ای ندیدی؟
‫- پاول، گفت امشب دیگه بسه. ‫- بعدا ادامه می‌دیم.
‫آقای کریستوفر، ‫اظهارات اولیه‌اش رو ثبت کردیم.
‫- می‌تونیم با همین پیش بریم. ‫- چه‌جوری؟ پسر من کجاست؟
‫- داریم دنبال پسرتون می‌گردیم. ‫- باید یه دقیقه تنها باشم.
‫- بیا پسر. بیا پسر. ‫- وایستا.
‫به قبر... ‫به قبر زنم قسم!
‫- به قبر زنم قسم! ‫- عه!
‫از اینجا برو بیرون پسر.
‫[مسابقه محمدعلی و جرج فورمن]
‫حالت چطوره؟
‫راستش...
‫نمی‌دونم.
‫قبوله.
‫اگه چیزی لازم داشتی صدامون کن، باشه؟
‫- خیلی دوستتون دارم بچه‌ها. ‫- خیلی‌خب پسرم.
‫کایل چیزیش نمی‌شه؟
‫امیدوارم نشه.
‫ولی اگه اتفاقی بیفته، ما...
‫ما پول رو می‌دیم دیگه؟
‫خب، آدم‌های ماهر زیادی ‫دارن کلی واسه این پرونده زحمت می‌کشن...
‫که اطمینان حاصل کنن ‫کار به اونجا نمی‌کشه.
‫ولی تو...
‫عزیزم، اصلا لازم نیست نگران ‫این مسائل باشی. تو فقط استراحت کن، خب؟
‫خب... اگه ما تنها فرصتش باشیم چی؟
‫آقا و خانم کینگ، بیاین پایین! ‫زنگ زدن!
‫بیاین! بیاین پایین.
‫خیلی‌خب، هنوز زنگ می‌خوره. ‫خیلی‌خب، صندلی بیارین، صندلی بیارین.
‫خیلی‌خب، خیلی با دقت گوش کنین.
‫کاری کنین زیاد حرف بزنه، ‫آروم صحبت کنین،
‫تمرکزتون رو از دست ندین، ‫تو مکالمه درگیرش کنین.
‫ممکنه یه چیزی لو بده ‫که به دردمون بخوره.
‫باید بدونه بچه رو اشتباهی دزدیده.
‫خب، آدم‌رباها فقط به فکر کار خودشونن.
‫یه چیزی دارن که شما می‌خواین ‫و می‌خوان پولش رو بدین.
‫- بهش بگو کینگ. ‫- آقای کینگ، لطفا جواب بدین.
‫لطفا جواب بدین.
‫خیلی‌خب. آروم باشین.
‫الو.
‫کینگ دیوید. خیلی جالبه، مگه نه؟
‫- جانم؟ ‫- الان دیگه کاملا توجهت رو جلب کردم، ها؟
‫بالاخره داره بهم گوش می‌دی.
‫- آره، دارم گوش می‌دم. ‫- خوبه.
‫- می‌دونی پسره رو اشتباهی دزدیدی دیگه؟ ‫- آره، به گوشم رسیده.
‫این هم به گوشم رسیده که هیچ‌وقت ‫نباید به کمکشون اعتماد کنم.
‫ولی از شانس خوب من،
‫اصلا پسره برام مهم نبود، ‫از اولش با تو کار داشتم.
‫خب، قبوله، ‫ولی اگه با من کار داری،
‫نباید انتظار داشته باشی با این اوصاف...
‫واسه پسر یکی دیگه ۱۷.۵ میلیون بدم.
‫خب، پس خونش گردن تو می‌افته.
‫- می‌خوای چه‌جوری باشه؟ ‫- نه دیگه. اذیتم نکن.
‫ببین، ما که مذاکره نمی‌کنیم. ‫امروز روز حسابه.
‫- دیگه رئیس نیستی، من رئیسم! ‫- خیلی‌خب، گوش کن.
‫خدا هرچی می‌خوای بهت می‌ده، خب؟ ‫نه، خدا کل نیازهات رو بهت می‌ده.
‫خب، سوال اینجاست که چی نیاز داری؟ ‫چه کمکی از دست من برمیاد؟
‫من در حد خدا نیستم، ‫ولی می‌تونم کمکت کنم.
‫- آها، تو می‌تونی کمکم کنی؟ نه. ‫- می‌تونم. آره، گوشت بدهکار نیست.
‫نه. چیزی نمی‌شنوم.
‫- واسه این حرف‌ها دیر شده داداش. ‫- ببین چی می‌گم.
‫بذار بره، ‫من اطمینان حاصل می‌کنم آزادت کنن.
‫بزن به چاک بابا. ‫خیال کردی با کی طرفی؟
‫از پسش بر میام. ‫تو این شهر خیلی نفوذ دارم پسر جون.
‫کمکت می‌کنم، می‌تونی از نو شروع کنی.
‫- می‌تونی از نو شروع کنی. ‫- واسه این حرف‌ها دیره.
‫- هیچ‌وقت دیر نیست. خیلی‌خب، ببین. ‫- اصلا می‌دونی چیه؟
‫ببین چی می‌گم، خب؟ ‫هفده و نیم میلیون دلار...
‫با اسکناس هزار فرانکی سوئیس ‫تو یه کوله‌پشتی جردن مشکی می‌خوام،
‫وگرنه این پسرک می‌میره. ‫اگه خیال می‌کنی شوخی دارم، امتحان کن.
‫داداش، اون پسر من نیست، امان از دستت. ‫کمکم کن دیگه پسر.
‫فردا جزئیات محل تحویل رو بهت می‌گم بزدل!
‫من ندارم...
‫بزدل!
‫- می‌تونین ردیابیش کنین؟ ‫- گوشی موقت ردیابی نمی‌شه.
‫- چرا نمی‌شه؟ ‫- مشخصه منحصر به فردی ندارن...
‫- نمی‌تونین ردیابیش کنین؟ ‫- سیم‌کارت ندارن.
‫الان سال ۲۰۲۵ـه، شما هنوز...
‫ای بابا، شما که همه «واحد ویژه قربانیان» ‫تماشا می‌کنین. چه وضعشه؟
‫بزنین به چاک بابا.
‫هیچ‌کدومتون نمی‌تونه بگه چرا این عوضی ‫پولش رو به فرانک سوئیس می‌خواد؟
‫به من چه ربطی داره؟ ‫اصلا نمی‌دونم.
‫ببینین. ببینین بچه‌ها. ‫قبل از انتقالم به بخش پرونده‌های مهم...
‫- اوهوم. ‫- تو بخش کنترل جرایم سازمان‌یافته بودم.
‫- اوهوم. ‫- ضبط اموال و پول‌شویی.
‫حجمش خیلی مهمه.
‫اگه هزار فرانکی سوئیس باشه، ‫کلا شونزده کیلو بیشتر نمی‌شه،
‫ولی اگه صد دلاری آمریکا باشه، ‫صد و سی کیلو می‌شه.
‫آقای کینگ چه‌جوری می‌خواد یه کوله‌پشتی ‫صد و سی کیلویی رو تحویل بده؟ نمی‌تونه.
‫هزار فرانکی سوئیس ‫برابر ده اسکناس صد دلاریه.
‫امان از دستت خواهر، ‫دانشگاه کجا خوندی؟
‫دانشگاه اسپلمن. ‫بهترین زنان سیاه‌پوست می‌رن اونجا.
‫- بله؟ ‫- منم، پاول.
‫بیا تو. ‫بیا تو پسر.
‫می‌شه...
‫- می‌شه صحبت کنیم؟ ‫- معلومه.
‫تو هیچ‌وقت دروغگوی خوبی نبودی پاول، ‫پس بریم سر اصل مطلب.
‫تهدید کرد کایل رو می‌کشه، درسته؟
‫پسرم رو می‌کشه، ‫همین رو گفت، درسته؟
‫تو که می‌دونی دارم چقدر زحمت می‌کشم.
‫اون دار و ندار منه.
‫من هیچی ندارم، ‫فقط خودم و اونیم.
‫ببین پسر، هفده و نیم میلیون می‌خوان.
‫اون پلیسه بریجز گفت می‌تونیم ‫پول رو پس بگیریم. به جون خودم قسم...
‫به جون خودم قسم عین قرض می‌مونه کینگ.
‫چی... یعنی خودت قرض رو پس می‌دی؟
‫اگه خدا بخواد برات جبران می‌کنم.
‫پولش رو از کجا میاری؟ ‫تو که به عمرت هفده و نیم میلیون ندیدی.
‫حتی نمی‌تونی تا هفده و نیم بشماری. ‫میلیون به کنار.
‫- اگه خدا بخواد ردیفش می‌کنم. ‫- چه‌جوری؟
‫اصلا...
‫اصلا احساس مسئولیت نمی‌کنی؟
‫بابت چی؟ بابت اشتباه آدم‌ربا؟
‫دنبال کایل نبودن، دنبال تری بودن. ‫به من هیچ ربطی نداشت.
‫دنبال پسر تو بودن ‫که به تو ضربه بزنن.
‫حتی دنبال پسرم هم نیستن، ‫دنبال خودمن. دنبال خودمن،
‫اون‌وقت انتظار داری بابت ‫اشتباه یه آدم‌ربا پول بدم؟
‫من چنین کاری نمی‌کنم.
‫می‌خواستی واسه تری جورش کنی.
‫آره، می‌خواستم.
‫بگو چه‌جوری می‌تونم ردیفش کنم.
‫- استکین هیتس. ‫- چیکارش کنم؟
‫- من از کل معامله‌ها خبر دارم کینگ. ‫- کدوم معامله‌ها.
‫من در حد وارن بافت نیستم، ولی می‌دونم ‫اون‌قدری پول هست که بشه ردیفش کرد.
‫تا حالا زیر میز رو دیدی؟
‫ببین، هیچ‌کس زیر میز رو نگاه نمی‌کنه.
‫همه روی میز رو نگاه می‌کنن ‫و فقط همون رو می‌بینن.
‫اگه پولم رو می‌شماری، همه‌چی رو بشمار. ‫جلوی من قد علم نکن پاول.
‫می‌دونی چند نفر بهم بدهکارن؟ ‫می‌دونی به چند نفر پول می‌دم؟
‫از مالیاتم خبر داری؟ ‫می‌دونی...
‫ببین، ببین عزیز دلم، ‫من کل کارهات رو می‌بینم.
‫هیچ‌وقت نمی‌تونم دست از تشکر ‫بابت لطفت در حق خودم بردارم.
‫ولی من واقعا هیچ‌وقت ‫ازت درخواستی نکردم.
‫- هیچ‌وقت لازم نبود بکنی پاول. ‫- درسته، درسته.
‫خودت آزادانه بهم دادیشون. ‫واسه همین خیلی دوستت دارم.
‫الان بزرگ‌ترین درخواست رو ازت دارم.
‫- ازت می‌خوام جونم رو بهم بدی. ‫- نه، جونت رو نمی‌خوای.
‫الان ازت هفده و نیم میلیون می‌خوام.
‫همه همیشه ازم چیز می‌خوان.
‫- «می‌شه این رو بهم بدی؟» ‫- به پسرم کمکم کن. پسرم هم هست.
‫فقط می‌خوان پول بدم. ‫«آهنگ موفق بساز. پول این رو بده.»
‫«اون رو بده من. این رو بده من.»
‫«این رو بذاری روی این، روی این یکی، ‫روی این یکی، روی اون یکی،»
‫«روی این یکی و این یکی و اون یکی.»
‫این رو می‌بینی؟
‫بارها تو فکر منفجر کردنش بودم.
‫توانش رو پیدا نکردم.
‫من همین رو دارم پسر.
‫ببین چیزی توش به دردت می‌خوره یا نه.
‫من باز می‌کنم. من باز می‌کنم.
‫ببخشید مزاحمتون شدم آقای کینگ. ‫آقایی به نام بتئا پایینه و کارتون داره.
‫می‌گه چند بار زنگ زد و جواب ندادین، ‫واسه همین من رو فرستاد بالا.
‫خیلی‌خب.
‫تری چطوره؟ پم چطوره؟
‫تحت این شرایط بد نیستن.
‫آدم‌ربائه هنوز پول می‌خواد.
‫می‌گه اگه پول ندم، پسر پاول رو می‌کشه.
‫هفده و نیم میلیون.
‫- هنوز پول می‌خواد؟ ‫- آره.
‫ولی گمون نکنم بتونم بدم.
‫دیوید، مگه می‌شه ندی؟
‫اگه بدم، اولا، معامله‌مون نابود می‌شه.
‫همچنان باید استکین هیتس رو بفروشم. ‫درخواست خیلی بزرگیه.
‫به نظرم حق انتخاب خاصی نداری.
‫چرا، حق انتخاب دارم. پول خودمه.
‫وقتی بچه پاول رو فدا کنی ‫که دوباره استکین هیتس رو بخری،
‫مردم چی می‌گن؟
‫- چه بدونم. پیچیده است. ‫- ای خدا.
‫پیچیدگی واسه عموم مردم مهم نیست.
‫خودت که طرد شدن هنرمندها رو دیدی.
‫- آره. ‫- وقتی رسانه‌های اجتماعی خبردار بشن...
‫و مطمئن باش حتما خبردار می‌شن...
‫پسر پاول رو تنها گذاشتی،
‫فقط همین رو می‌گن. ‫هیچ چیز دیگه‌ای نمی‌گن.
‫به همین مشهور می‌شی. تمام.
‫کارت تموم می‌شه.
‫چیزی نمی‌مونه. طرد می‌شی. ختم کلام.
‫- ما که از این بابت مطمئن نیستیم. ‫- نیستیم؟ از این بابت مطمئنی؟
‫خب... خب، راست می‌گی، ولی...
‫اصلا باورم نمی‌شه ‫می‌خوام این حرف رو بزنم، ولی...
‫خودت که می‌دونی الان اخبار ‫چقدر سریع عوض می‌شه.
‫هفته بعد به یه خبر دیگه گیر می‌دن.
‫- یه چرخه خبری دیگه میاد. ‫- دیوید.
‫خبر یه جنگ دیگه میاد...
‫- چیه؟ ‫- اصلا می‌فهمی چی می‌گی؟
‫آره. می‌دونم چه‌جوری جلوه می‌کنه، ‫ولی فقط می‌خوام عملگرا باشم.
‫می‌خوای چنین خطری بکنی؟
‫من فقط می‌خوام درست عمل کنی.
‫ممنون.
‫- یه‌کم بخواب. ‫- باشه.
‫به نظرت اگه پول رو ندیم ‫مردم چی می‌گن؟
‫به نظرم اشخاص مهم زندگیمون ‫تصمیممون رو درک می‌کنن.
‫ولی مردم چی؟
‫پاتریک می‌گه اگه پول ندیم،
‫بازخورد مردم آینده کاریم رو نابود می‌کنه.
‫خب، پس لابد معلومه دیگه.
‫منظورت چیه؟
‫امروز آماده بودی امنیت خانواده‌ات رو ‫واسه استکین هیتس به خطر بندازی.
‫این یکی چه فرقی داره؟
‫آره، ولی الان به امروز ربطی نداره.
‫الان همه‌چی گره خورده. ‫همه دخیلن.
‫تو دخیلی. ‫استکین هیتس دخیله.
‫کایل، تری و پاول دخیلن.
‫دیوید، کلی پوله.
‫در واقع کل دار و ندارمونه، مگه نه؟
‫تقریبا.
‫خب، چیکار کنیم؟
‫نمی‌دونم.
‫من هم نمی‌دونم.
‫هر کاری کردیم، ‫باید با همدیگه تصمیم بگیریم، خب؟
‫حال تری چطوره؟
‫با تو کار داره.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫[تری کینگ مرفه کاری کرد دوستش رو] ‫[جای خودش بدزدن!]
‫تری.
‫آفرین.
‫حالت چطوره قهرمان؟
‫خیلی داغونم.
‫اِم...
‫لطفا به بابام نگو، ‫قوزک پام یه‌کم...
‫از دوی تنبیهی تو زمین درد می‌کنه.
‫وخیم نیست، فقط...
‫یه‌کم اذیتم می‌کنه.
‫هوم. بین خودم و خودت می‌مونه.
‫ضمنا، می‌خوام عذرخواهی کنم که...
‫بهت گفتم می‌مونم و بازیت رو می‌بینم، ‫ولی بعدش رفتم.
‫- آها، الان دیگه مهم نیست. ‫- نه، خیلی مهمه. خیلی مهمه.
‫فقط می‌خوام بدونی تک‌تک کارهای من...
‫به‌خاطر تو،
‫به‌خاطر مادرت ‫و به‌خاطر خودمونه.
‫خانواده در اولویته.
‫پول آزادی کایل رو ندادن به صلاح همه است؟
‫به صلاح من، مامان و عمو پاوله؟
‫چه‌جوری می‌شه بابا؟
‫خب، الان درکش سخته،
‫ولی به این سادگی‌ها نیست.
‫پیچیده‌تر از این حرف‌هاست.
‫ولی عمو پاول راست می‌گفت. ‫تقصیر ماست.
‫این‌طور نیست. ‫تقصیر ما نیست...
‫فقط عمو پاول نمی‌گه.
‫صفحه اصلی «نیویورک دیلی نیوز» ‫و «نیویورک پست» هم همینه.
‫رسانه‌های اجتماعی، تیک‌تاک، اینستاگرام، ‫پیغام‌های صوتی و مطالب اینترنتی.
‫جوری بهم پیام می‌دن ‫انگار باید من رو می‌دزدیدن.
‫- پسرم، بهت که گفتم... ‫- بابا، تو نمی‌فهمی.
‫مقالات اینترنتی و سیاه‌پوست‌های توییتر ‫دارن بدبختم می‌کنن...
‫نباید به اون مزخرفات گوش بدی. ‫چرت می‌گن.
‫- مزخرف می‌گن. ‫- بابا، همه‌جا پخش شده.
‫تو نمی‌فهمی.
‫در حد یه نقد آلبوم بد ‫تو «رولینگ استون» نیست...
‫که بشه نادیده‌اش گرفت.
‫به هر حال باید نادیده بگیریش.
‫نمی‌تونم نادیده بگیرمش.
‫دوست‌هام خیال می‌کنن تقصیر منه ‫که بهترین دوستم رو بی‌دفاع کشتن.
‫- وای، بی‌خیال پسرم. ‫- اصلا می‌فهمی یعنی چی؟
‫چه‌جوری می‌تونم برگردم ‫و دبیرستان رو تموم کنم؟
‫کدوم دانشگاهی ثبت‌نامم می‌کنه بابا؟
‫باید یه فکری بکنیم.
‫خیلی‌خب، نمی...
‫نمی‌دونم پسرم.
‫- یعنی چی که نمی‌دونی؟ ‫- فقط... فعلا...
‫- تو که همه رو می‌شناسی و همه‌جا آشنا داری. ‫- آخه... آره، ولی فعلا اصلا...
‫نه، نه بابا، تو آشنا داری! ‫هفده و نیم میلیون رو بده دیگه!
‫یه مشت پوله دیگه!
‫می‌خوای بشینی و اینجوری به بابات ‫فحش بدی؟
‫می‌خوای بهم بی‌احترامی کنی؟
‫تو خونه خودم.
‫که اینطور.
‫یه وقت اشتباه نشه، پسرم.
‫این خونه فقط یه مرد داره که الان داری ‫بهش نگاه می‌کنی.
‫یه بار دیگه اینجوری باهام صحبت کنی،
‫توی لاغرمردنی که حتی اجاره نمیدی رو ‫پرت می‌کنم بیرون.
‫فهمیدی؟
‫یه بار دیگه میگم.
‫شنیدی؟
‫ها؟
‫- آره. ‫- شنیدی؟
‫بله، قربان.
‫شنیدی؟
‫- بله، قربان. ‫- خیلی خب.
‫دیوید کینگ.
‫بابام، بهترین استعدادیاب این صنعت...
‫آدم سنگدلیه.
‫باید بگم این در رو تعمیر کنن.
‫تو جای من بودی چیکار می‌کردی، جیمز؟
‫تو چی، استیوی؟
‫جیمی؟
‫آریتا، تو بودی چیکار می‌کردی؟
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫خب، یه فکری بکن.
‫دارم سعیم رو می‌کنم، پسر.
‫من پسرم رو از دست دادم.
‫چی بهش بگم، ها؟
‫چی بهش بگم؟ خودت باهاش حرف بزن، ‫من روم نمیشه.
‫وای، پسرم. ای خدا.
‫متاسفم.
‫بله. یه لحظه.
‫بله، بفرمایید.
‫ببخشید. چیه؟
‫- سرماخوردگی تابستونیه دیگه. ‫- چطوری؟
‫- خوبی؟ ‫- واو.
‫- آره، آره. ‫- آره، می‌فهمم.
‫چه کمکی از دستم برمیاد، آقا؟
‫ام، نقشه فردا رو مرور کردیم.
‫- خب؟ ‫- آره، و...
‫می‌تونی به آدم‌ربا بگی بهش باج میدی؟
‫اینجوری می‌تونی برامون زمان بخری.
‫عیبی نداره. خیلی خب.
‫باز باهاش مذاکره کنین.
‫باشه. ممنون.
‫«باشه. ممنون.»
‫پاول.
‫بگو، تری.
‫پول میدیم. باج رو پرداخت می‌کنیم.
‫بلندتر بگو، پسرم. چی گفتی؟
‫ما به آدم‌ربا باج میدیم، عمو پاول.
‫جدی میگین؟
‫چه جور هم.
‫اه!
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫خدا خیرت بده.
‫بیا بغلم.
‫خدا خیرتون بده.
‫اوه، کارآگاه.
‫فردا صبح...
‫من... میرم بانک...
‫و ببینم چیکار میشه کرد.
‫- باشه. ‫- خبری نشد؟
‫نه، چیزی نیست. آره.
‫ما برای همچین موقعیت‌هایی آموزش می‌بینیم.
‫کایل رو برمی‌گردونیم خونه.
‫و باج رو هم پس می‌گیریم.
‫خیلی خب، بریم یه کم بخوابیم. ‫بدنمون بهش نیاز داره.
‫آره.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫بزنید بریم.
‫الو؟
‫هی. مرغ رو جور کردی؟
‫چه مدلی می‌خوایش؟ پخته، سوخاری یا خشک‌شده؟
‫حوصله شوخی‌های مزخرفت رو ندارم.
‫خودت منظورم رو فهمیدی، پول باج رو میگم. ‫کجاست؟
‫- آره، جور کردم. ‫- خوب کردی.
‫خب، ساعت یازده، سوار قطار چهارم ‫ایستگاه بورو هال شو
‫و برو منهتن پول‌ساز.
‫برو تو اولین واگن قطار. گوشیت همراهت باشه، ‫آدرس رو برات می‌فرستم.
‫کایل چی؟ اول باید ببینمش.
‫می‌بینی، همه چی به وقتش.
‫سخت نگیر، داداش.
‫راستی،
‫دستبند کارتیه زنت رو هم بذار پیش پول‌ها.
‫تو از کجا می‌دونی همچین دستبندی داره؟
‫چون همیشه تو اینترنت پزش رو میده. ‫می‌دونی که زنت چقدر اهل اداست، نه؟
‫تو مراسم گرمی رو فرش قرمز پز میداد.
‫تو این دوره و زمونه دیگه هیچی ‫خصوصی نیست، دیوید.
‫نمی‌تونم. نمی‌تونم، پسر.
‫دست بردار، رفیق. پول رو میدم دیگه.
‫باج میدم ولی...
‫اون دستبند هدیه پونزدهمین سالگرد ازدواجمونه. ‫از ته دلم بهش کادو دادم.
‫تو دیگه رئیس نیستی، مردک!
‫تو دیگه هیچ کاره‌ای، من همه‌کاره‌م!
‫عوضی پیر!
‫اینم از این.
‫به نظرتون یارو اینقدری احمق هست که تو ‫مترو رد و بدل رو انجام بده؟
‫شاید هم تو ایستگاه.
‫ولی انگار می‌خواد آقای کینگ در حرکت باشه.
‫شاید ربطی به مترو نداره؟
‫چه فرقی داره؟
‫- واسه ما فرق داره. ‫- آره.
‫نقشه چیه؟
‫باج رو می‌ذاری تو کوله‌پشتی جردن مشکی، ‫و روش دستگاه ردیابی می‌ذاریم.
‫میشه با آیفون دنبالش کرد.
‫آقای کینگ پول رو که تحویل داد ‫رد آدم‌ربا رو میزنیم،
‫و سریع وارد عمل میشیم.
‫من از کنار آقای کینگ تکون نمی‌خورم.
‫یه تیم تو بقیه قطار پخش میشن.
‫بین محل سوار شدن تو بورو هال و بقیه ‫ایستگاه‌ها
‫ماشین گشت‌زنی قرار میدیم:
‫یعنی وال استریت،
‫میدان یونیون، گرند سنترال،
‫خیابون ۵۹، ۸۶، ۱۲۵، ۱۴۹، ۱۶۱،
‫ورزشگاه یانکی و تا آخرین ایستگاه وودلان.
‫اینجوری اگه پلیس اون بالا فعالیت داشت، ‫می‌تونن کمکمون کنن.
‫آقای کریستوفر، شما با اون یکی ‫تیم ما همراه میشید.
‫و وقتی کایل رو پیدا کردیم و برگردوندیم،
‫جفتتون رو برای نظارت و گزارش می‌بریم جایی.
‫اولویت اول ما همیشه امنیته.
‫اولویت دوم ما پوله.
‫وقت نمایشه.
‫- من رفتم. ‫- دوستت دارم.
‫من بیشتر.
‫یالا، بریم.
‫خیلی خب.
‫نگران نباشید. حلش می‌کنیم.
‫اینی که اینجاست.
‫شما تو این ماشین همراه من و کارآگاه بل میای.
‫سرت رو بپا.
‫دارن وارد سیستم عبور میشن.
‫اونجا بشین.
‫این قطار چهارم به مقصد منهتنه.
‫ایستگاه بعدی ما بولینگ گرینه.
‫نزدیک درهای در حال بسته شدن نشید.
‫آژیر رو به صدا دربیارید! بزنید بریم! ‫یالا، بریم! لعنتی!
‫بزنید بریم، یانکی‌ها!
‫تیم بوستون آشغاله! ‫تیم بوستون آشغاله!
‫بزنید بریم، یانکی‌ها!
‫تیم بوستون آشغاله! ‫تیم بوستون آشغاله!
‫بزنید بریم، یانکی‌ها!
‫تیم بوستون آشغاله! ‫تیم بوستون آشغاله!
‫رفتن تو ایستگاه خیابون صد و چهل و نهم، ‫دارن میرن سمت شمال.
‫[روز رژه ملی پورتوریکو]
‫یه کف مرتب به افتخار
‫رزی پرز زیبا و بی‌نظیر بزنید!
‫و یه کف مرتب به افتخار برادرم از یه مادر دیگه،
‫آنتونی راموس جذاب و با استعداد!
‫یه کف مرتب به افتخار...
‫ادی پالمیری و نوازندگان سالسای ‫افسانه‌ای و فوق‌العاده بزنید!
‫یک، دو، یک، دو، سه، چهار!
‫بزنید بریم، یانکی‌ها!
‫- الو؟ ‫- برو تو واگن پشتی.
‫- بین واگن‌ها در حرکت باش. ‫- بین واگن‌ها؟
‫- کوله‌پشتی رو همراهت ببر. ‫- بین واگن‌ها؟
‫آره، پسر. چته؟ کری مگه؟
‫عقب‌مونده‌ای‌ها. ‫کجای حرفم رو نفهمیدی؟
‫- دست بجنبون. ‫- باشه، راه افتادم.
‫داره از واگن مترو خارج میشه.
‫خیلی خب، اومدم. بندازمش؟
‫نه! هر وقت خودم گفتم.
‫- چی؟ ‫- هر وقت خودم گفتم بندازش.
‫- آره، ولی... ‫- داری نزدیک میشی، رفیق.
‫- کایل کجاست؟ ‫- هی، اول باید کیف رو تحویل بدی.
‫می‌خوام اول کایل رو ببینم.
‫بزنید بریم، یانکی‌ها!
‫کوله‌پشتی رو دیدم.
‫بین خیابون ریور و خیابون صد و پنجاه و هفتم. ‫دارن میرن سمت ورزشگاه یانکی.
‫پول رو گیر آوردین؟ ‫من هیچی ندیدم!
‫- نگران نباش! روی کیف موقعیت‌یاب گذاشتیم! ‫- من ننداختمش، خودش افتاد!
‫روش ردیاب گذاشتیم!
‫- بریم، بریم، بریم. ‫- پلیس، راه باز کنید!
‫طرفدارهای بوستون ترمز اضطراری رو کشیدن!
‫لعنتی، بکشید کنار!
‫گم شید اونور!
‫مانع ماشینم نشید!
‫تکون بخورید! لعنتی!
‫لعنتی!
‫یه تغییر فوری بود.
‫پیداش کردم. سوار موتوره. ‫نگران نباشید.
‫لعنتی! گندش بزنه!
‫دیوید، قول میدم پولت رو پس بگیریم.
‫- از کجا می‌دونی؟ ‫- می‌دونم دیگه.
‫خب، آره، خب، پس به منم شیرفهم کن.
‫- بریجز، هستی؟ ‫- بله، همراه آقای کینگم.
‫عوضی رو پیدا کردم.
‫زود باش یه واحد برام بفرست!
‫واحد پیاده می‌خوام، همین الان!
‫گیرت آوردم، آشغال! ‫پیدات کردم!
‫پیدات کردم، بزدل عوضی!
‫بهش دستبند بزنید! من رو مسخره کردی؟
‫کیف رو بده من! ‫بدش من!
‫زانو بزن ببینم!
‫فکر کردی این کارت خنده‌داره؟
‫مگه مریضی، عوضی؟
‫گمشو!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫آره. کایل چطوره؟
‫یه مقدار کتک خورده.
‫پلیس نیویورک نزدیک ورزشگاه یانکی ‫پیداش کرد،
‫فرستادنش بیمارستان تحت نظر باشه،
‫گفتن چند روز نگهش می‌دارن.
‫خوبه. خوبه. عالیه.
‫- امیدوارم زود ببینیمش. ‫- منم همینطور، پسرم.
‫- تو چی؟ ‫- خوبم.
‫- پول چی شد؟ ‫- گفتن...
‫دارن روش کار می‌کنن.
‫- اخبار رو دیدی؟ تو فضای مجازی؟ ‫- نه.
‫اسمت همه جا پخش شده. ‫همه میگن یه ابرقهرمانی.
‫بهت میگن پلنگ سیاه برانکس، زادگاه هیپ‌هاپ.
‫لعنتی.
‫- اه... ‫- خوشت نیومد؟
‫نه. نه. راستش...
‫اسمم رو درست تلفظ کردن.
‫خیلی خب. من برم بالا لباسم رو عوض کنم. ‫می‌بینمتون.
‫- باشه. ‫- دوستت دارم.
‫و اتاقی که دست و پات رو توش بستن چی؟
‫شاید صدایی چیزی؟ یا بویی حس کردی؟
‫یه بوی عجیب میومد.
‫بوی مواد. ماری‌جوآنا.
‫صدای... آهنگ میومد،
‫یه عالمه آهنگ. رپ.
‫عین اتاق کسی یا رستوران؟
‫از یه اتاق دیگه، یه آپارتمان دیگه...
‫دست و پام رو بستن و گذاشتنم تو وان حموم.
‫صداش رو می‌شنیدم.
‫چیز خاصی نبود؟
‫نه.
‫هی یه آهنگی پخش میشد که تا حالا ‫نشنیده بودم. اینجوری بود...
‫اینجوری...
‫کایل. دیگه؟
‫عیبی نداره. هول نشو، کایل.
‫میشه یه کم استراحت کنم؟
‫بیا یه کم دیگه ادامه بدیم.
‫- تلاش کن، کایل. فقط... ‫- متاسفم.
‫- هیچی یادم نیست. ‫- خیلی خب.
‫- یه کم دیگه. ‫- کارآگاه،
‫میشه یه کم بهش استراحت بدین؟
‫کایل، می‌دونم سخته،
‫ولی هر لحظه که نتونیم مجرم رو پیدا کنیم،
‫- دورتر میشه. ‫- نشنیدین چی گفتم؟
‫چرا وقتی تری به استراحت نیاز داشت، ‫حاضر بودین ببرین بخوابونیدش؟
‫گوش کن، شنیدم چی گفتی، آقای کریستوفر.
‫نظرت چیه اینقدر نری رو اعصاب من؟
‫خوب شد تو بیمارستانی. ‫برو واسه اعصابت یه دارو بگیر.
‫- شاید خودت باید بری مسکن بزنی. ‫- نه، من آماده‌م، برادر.
‫- نه بابا؟ ‫- شاید بهتر باشه یه کم استراحت کنیم.
‫میشه یه کم با پسرم
‫تنها باشم؟
‫- بریم، دوستان. یه کم تنهاشون بذارید. ‫- ممنون.
‫بریم. یالا. همکار.
‫بریم. بدو.
‫بریجز.
‫نترس، پسرم. چیزی نیست.
‫دیوید.
‫گیب.
‫- خب، با میشل صحبت کردی؟ ‫- با میشل، بری، لینزی.
‫تمام وام‌دهنده‌ها و شرکاشون.
‫و؟
‫کارت رو تحسین می‌کنن،
‫ولی نمی‌خوان مسئولیت قبول کنن.
‫- چی میگن؟ ‫- اون ویدئو وایرال که جهانی شد.
‫که ۱۷.۵ میلیون دلار پول رو از ‫واگن چهارم انداختی.
‫خیلی خب. چیه مگه؟
‫قرارداد مشروط به این بود که ‫با اون پول
‫کنترل نشر استکین هیتس رو دوباره دستت بگیری.
‫- درسته. ‫- قرارداد کنسله.
‫کنسله؟ من که پول بهره رو جور کردم.
‫می‌تونم پول رو جمع کنم، گیب. ‫مطمئنم.
‫- من آدم پرتلاشی هستم، رفیق. کم نمیارم. ‫- معمولاً آره.
‫- آره. معمولاً می‌تونی. ‫- معمولاً؟
‫آره، ولی این قضیه غیرعادیه. ‫نقض قرارداده.
‫- نقض قرارداد؟ ‫- آره. یا کلاهبرداری.
‫کلاهبرداری؟ جدی جدی؟ یعنی زندان؟
‫- زندان. ‫- بازداشت.
‫لعنتی. گیب. توضیح بده.
‫خب، دلیلش اینه که سرمایه‌گذارهات
‫یه شرطی گذاشتن که بشه از سود ‫استفاده کرد،
‫که باید از سرمایه‌شون در
‫یه سری موارد خاص استفاده کنی.
‫یعنی خرید مجدد نشر استکین هیتس.
‫الان پولشون رو پس می‌خوان.
‫- کِی؟ ‫- دو هفته دیگه.
‫- دو هفته؟ ‫- حرفم رو شفاف زدم.
‫- دو هفته؟ ‫- دو هفته.
‫- و بعدش،
‫پروسه جمع‌آوری رو شروع می‌کنن.
‫پنت‌هاوست،
‫خونه‌ت تو بندر ساگ،
‫آثار هنری که از باسکیا و بقیه داری.
‫کار درستی انجام دادی و...
‫انصاف نیست.
‫کار درستی کردم، ولی حس خوبی ندارم، گیب.
‫چطوری حس خوبی داشته باشم؟ ‫حالم رو خوب کن.
‫- می‌دونم. ‫- گابریل. دست بردار، داداش.
‫- می‌دونم. ‫- نمی‌تونم اینجوری نابود بشم. خودت می‌دونی.
‫یه مرد نمی‌تونه دست خالی شروع کنه ‫و دست خالی تموم کنه.
‫یه مرد باید یه دستاوردی داشته باشه. ‫تو هم شاملش میشی.
‫دو هفته.
‫آقای کینگ حاضرن شما رو ببینن.
‫دلم می‌خواست ببینمتون.
‫اگه خودم نبودم، دلم می‌خواست یکی از ‫شماها باشم.
‫گوش کنید، با اتفاقاتی که این چند روز افتاد،
‫یه دیدگاه جدیدی به قرارداد صنایع استری داگ ‫پیدا کردم.
‫می‌دونم تنها مخالف ماجرا خودم بودم، ‫ولی الان نظرم رو عوض کردم.
‫قبول. بیاید انجامش بدیم.
‫که اینطور. اگه خبر داشتم زودتر بهت می‌گفتم،
‫ولی گربه رفت تو کیسه و کیسه الان ‫تو ایست ریوره.
‫چی چی؟ یعنی چی؟
‫یعنی گربه مُرده.
‫یعنی چی؟
‫بعد از اون اتفاق ناراحت‌کننده،
‫منم نظرم عوض شد.
‫به صنایع استری داگ گفتم حاضر به همکاری نیستیم.
‫به خاطر اتفاقی که افتاد قرارداد رو ‫به باد دادی. چرا؟
‫قهرمان بازیت ما رو تیتر اخبار کرده بود.
‫فروش تمام هنرمندهامون چند برابر شده.
‫به قول خودت:
‫«تو این دوره و زمونه، توجه تنها پول رایجه.»
‫مگه نمی‌دونی؟ تو...
‫تو «پلنگ سیاه برانکس، زادگاه هیپ‌هاپی.»
‫خیلی خب. ساده‌ست.
‫خودم به استری داگ زنگ میزنم، ‫باهاشون صحبت می‌کنم.
‫به نظرم اول باید صبر کنیم ببینیم چی میشه.
‫کی می‌دونه چقدر پول روی میز مونده؟
‫چقدر پول... ‫ببین، من همین الان به اون پول نیاز دارم.
‫فوری و سریع. همین الان می‌خوامش.
‫اوه، فهمیدم.
‫خب، جالبه.
‫دو روز پیش که سعی کردی قرارداد رو ‫خراب کنی
‫- به پول نیاز نداشتی. ‫- الکس!
‫که اینطور.
‫پاتریک، تو بودی بهش گفتی؟
‫چاره‌ای برام نذاشتی.
‫خبر تری که پیچید، ‫الکس چند بار زنگ زد
‫- و نظرم رو پرسید. ‫- درباره چی؟
‫توجهی که رومون بود.
‫پس داشتین درباره توجهی که به خاطر ‫ربوده شدن پسرم
‫رومون بود صحبت می‌کردین.
‫بس کن. اینطور نیست.
‫چطوریه؟ خوب شد بچه‌م کشته نشد. ‫به سرش تیر نخورد.
‫- ممکن بود پولدار بشین. ‫- دیوید!
‫- یه خونه خوشگل تو همپتون بخرید. ‫- دیوید، بس کن!
‫- چی رو بس کنم؟ ‫- اینقدر ادای آدم‌های درستکار رو درنیار.
‫تو راهرو وایسادی و سعی کردی قانعم کنی
‫که اگه کایل بمیره، تو چشم مردم محبوب میشیم.
‫اون فرق داشت. داشتم...
‫داشتم بلند بلند حرف میزدم، خودت هم می‌دونی. ‫داشتم سعی می‌کردم یه نقشه بکشم.
‫منم همینطور. واسه همین بهت زنگ زدم.
‫نمی‌دونستم وضعیتت عوض شده یا نه.
‫- اونوقت من رو فدا کردی؟ ‫- نه.
‫سعی کردم از خودم محافظت کنم.
‫چون تو این صنعت کسی از من محافظت نمی‌کنه.
‫- الکس! ‫- اه...
‫گندش بزنه.
‫برو عقب. خودم هستم.
‫خیلی خب. زودتر حرفت رو بزن.
‫ببخشید، شرمنده.
‫- می‌خوام بدونم چی می‌دونه. ‫- یعنی چی؟
‫- کینگ، چه خبره؟ ‫- می‌خوام یه آهنگ براش پخش کنم.
‫آقای کینگ، ما دنبال اطلاعات جدید می‌گردیم.
‫نه، متوجهم.
‫این آهنگ... آهنگیه که وقتی گروگان گرفتنت ‫شنیدی؟
‫- باورم نمیشه. از کجا می‌دونی؟ ‫- خودشه، نه؟
‫- چی؟ ‫- اسمش یانگ فلونه. رپره.
‫آهنگش تو پلی‌لیستی بود که پسرم تری ‫بهم داد.
‫صداش همونه، صدای پشت خطه. خودشه.
‫نمی‌دونم، آقای کینگ. الان دیگه صدای ‫همه رپرها یه شکله.
‫- فکر کنم قبلاً این دلقک رو دیدم. ‫- چی؟
‫- یه بار اومد پیشم. ‫- یادته کِی یا کجا؟
‫صورتش رو یادمه. ‫یه مقدار مشکوک میزد.
‫می‌خواست تو رو ببینه، ‫می‌گفت اهل محل شماست.
‫اسم کاملش رو یادته؟
‫مردم زیاد میان پیشم، به هوای ‫ملاقات با کینگ.
‫- زیاد وارد جزئیات نمیشم. ‫- ممکنه همون آدم‌ربا باشه، کارآگاه.
‫آره، ولی شناسایی یه رپر مدرک قطعی ‫به حساب نمیاد.
‫باور کن خودشه. ‫من بهترین گوش‌های این صنعت رو دارم.
‫وقتی می‌شنوم سریع می‌فهمم. ‫می‌تونم درموندگی رو بشنوم. خودشه.
‫از صداش شناختمش، خودشه.
‫- خودشه. همون صداست. ‫- ممکنه.
‫کسی مخالفت نکرد.
‫واو. یه لحظه. صدای ضبط شده‌ش ‫رو داریم، نه؟
‫- آره. ‫- خیلی خب، گروه جرم‌شناسی
‫می‌تونه یه مقایسه دیجیتال انجام بده.
‫شاید بتونیم با هوش مصنوعی چکش کنیم، نه؟
‫آره، یه چیزی براشون می‌فرستیم. ‫شاید طول بکشه ولی می‌فرستیمش.
‫من نیاز به هوش مصنوعی ندارم تا مطمئن بشم.
‫- از صداش معلومه خودشه. ‫- آقای کینگ، می‌دونی من چی می‌دونم؟
‫من از کار پلیسی سر درمیارم، خب؟ ‫با رویه این پرونده‌ها آشنام.
‫میشه بذارید ما به صحبتمون با کایل ‫ادامه بدیم؟
‫بعد میریم سر سرنخ شما، قول میدم، ‫آسیاب به نوبت.
‫تو رو خدا.
‫- قانون کارشونه دیگه. ‫- لطفاً.
‫- ممنون که اومدید. ‫- ممنون، آقای کینگ.
‫- ممنون.
‫کینگ.
‫- فکر می‌کنی خودشه؟ ‫- فکر نمی‌کنم. مطمئنم. صداش آشناست.
‫- مطمئنم. ‫- گور بابای این عوضی‌ها.
‫بیا بریم پولت رو پس بگیریم.
‫- آره، ولی از کجا پیداش کنیم؟ ‫- مطمئنم بچه‌های خیابون می‌دونن.
‫الو، دیدی چی فرستادم؟
‫مطمئنی خودشه؟ کجاست؟
‫قبول. یکی طلبت.
‫- کجاست؟ کجا؟ ‫- پیداش کردم. خیابون ۸۰۴ فورست.
‫- تو محل قدیمیمون. ‫- پس خودشه.
‫این چیه؟
‫ضمانت.
‫بهترین راه محافظت از خودمون.
‫کجایی؟ من اینجام. ‫ندیدمش.
‫- این صد دلار رو بگیر. مراقب ماشینم باش. ‫- چشم، رئیس.
‫آره. خوبه. مراقبم.
‫- سلام؟ چه کمکی از دستم برمیاد؟ ‫- حال شما، خانمی؟
‫خدای من. وای خدا.
‫من شما رو می‌شناسم. آره.
‫تو تلویزیون دیدمت. ‫از قضیه اون آدم‌ربایی، نه؟
‫- درسته. ‫- امیدوارم پلیس پولت رو پس گرفته باشه.
‫من تو ماشین منتظر می‌مونم.
‫- شب بخیر. شرمنده. ‫- ممنون.
‫- میشه بیام تو؟ ‫- آره. من رزا هستم. بفرمایید.
‫آرچی اسمش رو از روی شما برداشته.
‫آرچی؟
‫اسم هنریش یانگ فلونه.
‫ولی من اینجوری صداش نمی‌کنم.
‫بهش میگم اگه بخواد همینجوری رفتار کنه،
‫میشه یه مجرم پیر.
‫- الان کجاست؟ ‫- تو استودیو.
‫دو هفته‌ست که یه سره اونجاست.
‫وای خدا. اگه بفهمه دیوونه میشه.
‫- خر ذوق میشه. ‫- چرا؟
‫شما رو می‌پرسته.
‫تو فضای مجازی دنبالت می‌کنه.
‫به پادکستت گوش میده. ‫مصاحبه‌هات رو تماشا می‌کنه.
‫- خوب شما رو می‌شناسه. ‫- جدی؟
‫چند ساله میگه کینگ دیوید میاد و ‫کشفش می‌کنه،
‫و زندگیمون زیر و رو میشه. ‫حتی منم باور کرده بودم.
‫از وقتی از زندان اومد رفت پی موسیقی.
‫- هوم. ‫- گفت موسیقی تنها چیزیه
‫که وقتی زندان بوده بهش امید می‌داده، ‫البته به اضافه‌ی من.
‫فکر کنم باید بهش زنگ بزنم. ‫باورنکردنیه.
‫نه، می‌خوام سورپرایزش کنم.
‫اه، یه سر میرم استودیوش.
‫کجاست؟
‫اوه، همین نزدیکی. ‫خیابون ۳۳۳ ترینیتی.
‫اگه برید زیرزمینش، یه در قرمز می‌بینید.
‫- باشه. ‫- الان اونجاست.
‫خب. چه... چه قطعه قشنگیه.
‫دیروز برام گرفتتش.
‫- دیروز؟ ‫- آره.
‫نمی‌دونم و نپرسیدم از کجا آورده،
‫- ولی مطمئنم کارتیه واقعی نیست. ‫- میشه یه عکس ازش بگیرم؟
‫می‌خواستم واسه خانمم یه همچین چیزی...
‫- وای خدا. حتماً. بگیر. ‫- واسه سالگرد ازدواجمون بگیرم.
‫یه جوری بگیر خوب بیفتم.
‫خانمت رو تو اینترنت دیدم. خیلی خوشگله.
‫مرد خوش شانسی هستی.
‫خیلی خوشحالم اومدین، ‫چون رفتار آرچی خیلی عجیب شده.
‫یه مدته مشکوک میزنه.
‫حس می‌کنم ناامید شده.
‫و خیلی وقته جز امید چیزی براش نمونده.
‫حالا که تازه بچه‌دار شدم و شما هم ‫اومدی خونه‌مون،
‫حس می‌کنم یه نشونه‌ست.
‫شما زندگی خیلی‌ها رو به روش مثبتی عوض کردی.
‫خدا بزرگه.
‫بدش من.
‫- چی رو؟ ‫- اسلحه رو، بچه‌جون.
‫این چیه؟
‫آشوبه.
‫لعنتی.
‫قراره چیکار کنیم؟
‫- کینگ، می‌خوای باهام همکاری کنی؟ ‫- تو نباید بیای داخل.
‫- منظورت چیه؟ ‫- یعنی همه چی تقصیر خودم بود.
‫خودمم نجات پیدا می‌کنم. ‫تو نمیای داخل.
‫وایسا. منم میام.
‫دیگه که رسیدیم.
‫دیدی چه بلایی سر کایل آورده. من...
‫دروغ چرا. می‌خوام یه بلایی سرش بیارم.
‫- دم ورودی می‌بینمت. ‫- حله.
‫هی، چه خبره؟
‫پلیس خبر کردی؟
‫چطوری پیدام کردی؟
‫پیدا کردنت سخت نیست. ‫یکی از آهنگ‌هات رو شنیدم.
‫خب، و؟ چیه مگه؟
‫- پتانسیل زیادی داری. ‫- پتانسیل؟
‫گمشو بابا. کری مگه؟
‫آهنگ من فوق‌العاده‌ست. ‫همه ازش تعریف کردن.
‫از پتانسیل یه چیزی اونورتره. ‫از نتیجه‌ش مشخصه.
‫کل رفقای هم‌محله‌ایم که تو باندهای ‫خلافن.
‫اینا هستن که عشق برادرانه رو نشون آدم میدن.
‫شنونده‌های اصلی من همونان. ‫چیز دیگه‌ای نمی‌خوام.
‫شنونده‌های بیشتری می‌خوای؟ ‫حساب و کتاب کن.
‫اونایی که تو داری میگی کلاً پنجاه نفرن، پسر.
‫دوستت دارن.
‫بهت پول میدن؟
‫دستمزد میدن؟ ‫بگو آره یا نه.
‫نیاز نیست چیزی بهم بدن، رفیق. ‫من خودم پول درآوردم.
‫چقدر؟ هفده و نیم میلیون؟
‫- دقیقاً. ‫- مطمئنی؟
‫- آره. آها. ‫- از ۱۷.۵ میلیون سود کردی؟
‫- فرانک سوئیسی. ‫- قراره پول رو برداری و بری؟
‫- بشین و تماشا کن. ‫- کی اینجوری بارت آورده، پسر؟
‫کی گفته پسر خوبی نیستی؟ ‫کی دلت رو شکسته؟
‫- پدرت کجاست؟ ‫- بره بمیره.
‫اونم مثل تو بود؟
‫تو می‌خوای از اون بهتر باشی؟ ‫بزرگتر بشی؟
‫می‌خوای بیشتر از اون حبس بکشی؟
‫ها می‌خوای چیکار کنی؟ ‫چند دهه؟ چند سال؟ چی می‌خوای؟
‫- انتظار داری چی بگم؟ ‫- مهم نیست من چی می‌خوام.
‫مهم اینه که تو چی می‌خوای. ‫توصیه می‌خوای؟
‫توصیه؟ باشه.
‫حالا که اومدی، چرا که نه؟ بگو.
‫تو اوج آهنگ بداهه‌گویی کن.
‫ترتیب لایه‌های صدات رو عوض کن. ‫یه چیز این شکلی...
‫♪ رفیق پول من کو؟ یه اسلحه دستمه ♪ ‫♪ یه وقت مسخره‌بازی درنیاری ♪
‫یه همچین چیزهایی، می‌دونی؟ ‫عین آهنگ‌های سال ۱۹۹۳، ۱۹۹۴.
‫پسر، چقدر درباره چیزهای قدیمی حرف میزنی...
‫نه، رفیق. اینجوری بهتره...
‫♪ من یه اسلحه دارم، پیرمرد ♪ ‫♪ یه وقت گولم نزنی ♪
‫♪ منم یه اسلحه نه میلی‌متری دارم، جوون، واسه همین با من ♪ ‫♪ در نیفت، من می‌تونم پولدارت کنم، نمی‌خوام بکشمت ♪
‫لعنتی، مسابقه راه انداختی؟
‫♪ من وحشیم، استعدادت رو ارزیابی می‌کنم ♪ ‫♪ کارهات رو زود روبراه می‌کنم ♪
‫♪ آدمی نیستم که بخوام آسانسور رو کثیف کنم ♪ ‫♪ ولی گاهی اوقات رپ من رو یاد شرط‌بندی می‌اندازه ♪
‫♪ منم که تیپ می‌زدم و عینک سیاه می‌زدم ♪ ‫♪ الان رفتم تو صنعت، با خانم‌ها و پول ♪
‫یالا، حرف بزن. یه چیزی بخون.
‫♪ باید شکم مردم محل ♪ ‫♪ و زنم و بچه تازه به دنیا اومدم رو سیر کنم ♪
‫♪ حاضر نیستم دوباره برگردم زندان، شنیدی؟ ♪
‫پس یه فکری به حال خودت بکن ‫و کار درست رو انجام بده.
‫سرت رو بالا بگیر.
‫این عوضی واسه من رپر شده.
‫من رپر نیستم.
‫- فرصت‌سازم. ‫- فرصت؟
‫دیگه دیره، پسر.
‫من بهت فرصت دادم که بهم فرصت بدی. ‫خودت کرم ریختی.
‫نه، نمی‌خوام، رفیق. ‫غیرممکنه. تموم شد رفت.
‫من می‌دونم چه حسی داره که روی تمام داشته‌هات ‫برای چیزی که می‌خوای ریسک کنی.
‫می‌فهمم یعنی چی.
‫که هیچی نداشته باشی ولی همه چی بخوای.
‫- خانمت رو دیدم. ‫- یعنی چی؟
‫رفتم خونه‌تون،
‫و ممنون که اسم پسرت رو از روی ‫من برداشتی.
‫لعنتی! دختره‌ی احمق خیلی وراجه.
‫- چرا به اون فحش میدی؟ ‫- لعنتی.
‫- چرا به اون فحش میدی؟ ‫- عجبا.
‫من اشتباهات بزرگی داشتم. ‫عین همه مردم.
‫- می‌خوام سعی کنم کمکت کنم. ‫- کمکم کنی؟ برو بمیر بابا، رفیق.
‫خیلی خب، چیه؟ من می‌دونم تو کجا زندگی می‌کنی. ‫تو می‌دونی من کجا زندگی می‌کنم.
‫چیه مگه؟ می‌خوای چیکار کنی؟
‫- چیه؟ ‫- تو از درون پوچی.
‫از درون تنهایی.
‫از درون ساکتی.
‫از درون آسیب دیدی. ‫منم می‌خوام همین حس رو تجربه کنم.
‫همین رو ببینم. همین رو بفهمم.
‫می‌خوام بدونم تو دلت چه خبره.
‫الکی ادا درنیار.
‫تویِ واقعی کی هستی؟
‫می‌دونی چیش عجیبه؟
‫نمی‌دونی چقدر در آرزو و حسرت این لحظه بودم.
‫که درست همین شکلی با هم ‫بیایم تو استودیو.
‫از زندان که آزاد شدم،
‫بیرون دفتر استکین هیتس وایسادم،
‫یا بیرون استودیوهای ضبط، جلسه‌های کاری.
‫حتی اون پسرت تری رو هم تو فضای ‫مجازی دنبال کردم.
‫خواستم بفهمم کجا غذا می‌خورین.
‫به امید اینکه ببینمت. ‫به امید اینکه باهات برخورد کنم.
‫به امید اینکه برام وقت بذاری.
‫به امید اینکه آهنگام رو بشنوی.
‫می‌رفتم سر پل بروکلین
‫و به خونه‌تون، به تراستون نگاه می‌کردم.
‫می‌دونی، تو ساختمون دامبو الیمپیا، رفیق.
‫گفتم که می‌دونم کجا زندگی می‌کنی، رفیق.
‫من الکی حرف نمیزنم.
‫ولی فهمیدم هیچی از موسیقی سرت نمیشه.
‫ولی الان داری صدام رو می‌شنوی؟ ‫الان می‌شنوی؟
‫حالا چی میشه؟ چیکار کنیم؟ چی میشه؟
‫دستت رو بیار پایین، پسر. ‫حالا چیکار کنیم؟
‫بچه بدی هستی؟ گنده بکی؟
‫هم دارم دستت رو می‌بینم، هم اسلحه‌ت رو.
‫منم اسلحه دارم.
‫الان چیکار کنیم، پسر؟
‫باید خودمون حلش کنیم.
‫نشون بده ببینم چی تو چنته داری، پسر.
‫می‌دونی چیه، رفیق؟ ‫غلط کردم اینجا بودنت رو تجسم کردم.
‫هیچوقت نباید قدرت دعا رو دست کم بگیریم، رفیق.
‫کینگ! کینگ!
‫چشمم. چشمم. ‫شیشه رفت تو چشمم!
‫برو پول رو ازش بگیر!
‫برو دنبالش! برو سراغش!
‫شیشه رفت تو چشمم.
‫ولم کن! ولم کن، رفیق!
‫چیکار می‌کنی؟ ولم کن!
‫- ها؟ ‫- چیکار می‌کنی؟ ولم کن!
‫- باید بذارم بیفتی. ‫- یالا، پسر. نمی‌خوام اینجا باشم.
‫- ولم کن! ‫- چی؟
‫- بذار بمیرم! ‫- پولم کجاست؟
‫- بذار بمیرم، آقا! ‫- شانس آوردی پسرت هم اسم منه.
‫بیا بالا ببینم.
‫بیا اینجا!
‫- هی، هیگینز! ‫- کارآگاه بل.
‫- چه خبر؟ ‫- خدایا رحم کن.
‫مردم من کی قراره بفهمن
‫ما اول از همه زیر تخت رو می‌گردیم؟
‫درباره مردم خودت از من سوال نپرس، هوم؟
‫درست حرف بزن، پسرم.
‫«پسرم.»
‫بفرمایید.
‫هی، بیاید تو، رفقا. خجالت نکشید.
‫- چطوری؟ ‫- بدک نیستم.
‫چند بار بگم ماشینت رو ضدگلوله کنی؟
‫آره، خب، همون یه چشمی که داری هم ‫تو بیابون غنیمته.
‫راست میگی.
‫ولی آدم با چشم سومش همه چی رو می‌بینه، عزیز.
‫- هوم. ‫- درسته، سیکلوپ.
‫امیدوارم بدونی...
‫که می‌خوام برگردی باهام کار کنی.
‫دمت گرم، کینگ.
‫ولی... فکر کنم وقتشه با کایل...
‫یه زندگی جدید شروع کنیم.
‫با احترام رد می‌کنم.
‫می‌فهمم.
‫- آره. ‫- متوجهم.
‫- خوبی؟ ‫- آره. یه مقدار کبود شدم،
‫ولی خوبم.
‫فرصت نشد... تشکر کنم.
‫کاری نکردم که. ‫می‌دونی، حاضرم دوباره همین کار رو انجام بدم.
‫می‌دونی، همیشه هوات رو دارم.
‫منم هوای تو رو دارم.
‫بابا، دیدی؟
‫چهارتا آهنگ از ده آهنگ برتر لیست صد آهنگ ‫داغ بیلبورد
‫از هنرمندهای استکین هیتس هستن.
‫انگار برگشتیم به سال ۲۰۰۴.
‫- ۲۰۰۴. ‫- آره.
‫- نه. ‫- چهارتا از ده‌تا، بدک نیستا.
‫بدک نیست.
‫پاول، بهتر شو، خب؟ ‫بیاید یه کم تنهاشون بذاریم.
‫باشه.
‫آره، داداش. کایل، یه کم تنهامون بذار.
‫- دو دقیقه وقت بدین. ‫- باشه.
‫- همیشه. ‫- تا ابد.
‫و یک روز.
‫- با اجازه، داداش. ‫- به سلامت.
‫- به ریشه خودت وفادار بمون. ‫- حله، عزیز.
‫یانگ فلون رو آزاد کنید!
‫یانگ فلون رو آزاد کنید! یانگ فلون رو آزاد کنید!
‫بریم. یالا. بکشید کنار.
‫من بی‌گناهم! من بی‌گناهم.
‫- راه برو، ستاره. ‫- عشق و صلح، دوستان!
‫فقط خدا می‌تونه من رو قضاوت کنه، عزیز.
‫یانگ فلون رو آزاد کنید!
‫- یانگ فلون رو آزاد کنید! یانگ فلون رو آزاد کنید! ‫- برگرد. با طرفدارهات خداحافظی کن.
‫یانگ فلون رو آزاد کنید!
‫- بریم. ‫- من کاری نکردم!
‫ممنون که تشریف آوردید.
‫وکیل یانگ فلون و دفتر دادستان بخش
‫درباره جزئیات توافقش صحبت کردن.
‫دادگاهی برگزار نمیشه.
‫پس دادگاه استیناف و سیرک مطبوعاتی هم در کار نیست؟
‫فقط می‌خواست یه بار دیگه باهات ‫صحبت کنه.
‫- با من؟ ‫- خودش خواست.
‫- چند سال میفته حبس؟ ‫- بیست و پنج سال.
‫کافی نیست.
‫پادشاه دیوید.
‫پارسال دوست امسال آشنا. مشتاق دیدار.
‫- دوباره. ‫- چه کاری از دستم برمیاد؟
‫اتفاقاً برعکس.
‫من می‌خوام یه کاری برات انجام بدم.
‫- برای من؟ ‫- صد در صد.
‫می‌خوام بهت افتخار بدم
‫از طرف نشر استکین هیتس باهام قرارداد ببندی.
‫یه قرارداد کاری پر سود.
‫وکیلم به زودی باهات تماس می‌گیره.
‫- بله؟ ‫- ها؟
‫من الان پر شنونده‌ترین خواننده جدید جهانم.
‫- جدی؟ ‫- از وقتی دستگیر شدم آهنگ‌هام بیشتر از یک میلیارد بار شنیده شدن.
‫نه فقط تو آمریکا، بلکه به صورت جهانی.
‫جدی؟
‫مگه میشه ندونی؟
‫باورم نمیشه،
‫باید پا به پای زمونه بیای جلو. ‫تا الان کجا بودی؟
‫تحقیق کن دیگه، پادشاه دیوید.
‫دروغ چرا، ولی باورم نمیشه.
‫- خیلی عجیبه. ‫- هوم.
‫می‌دونی چقدر منتظر این لحظه بودم؟
‫کل عمرم، رفیق.
‫از بچگی دلم می‌خواست مثل تو بشم.
‫الگوی همه‌مون بودی.
‫باورنکردنیه. حتی مامانم می‌گفت ‫شبیهتم و انگار دوقلوییم.
‫- مثلاً ممکنه بابام باشی. ‫- شاید.
‫هم محله‌ای هم هستیم.
‫- شاید هم حقیقت داشته باشه. ‫- هوم.
‫می‌دونی، من خیلی وقته تو کار رپم.
‫از همون بچگی.
‫ولی هیچوقت برای کسی مهم نبود.
‫حتی خانمم میگه، «نه، رپ به درد تو نمی‌خوره.»
‫منم... تصمیم گرفتم بیخیال بشم، می‌دونی؟
‫به تو که نگاه می‌کردم، سعی کردم ‫باهات صحبت کنم،
‫تو توی اوج بودی و من کف زمین.
‫گفتم تو رو با خودم می‌برم جهنم.
‫یه دفعه دیدم...
‫انگار جادو شد. اجی مجی لاترجی. پوف.
‫الان همه شرکت‌های موسیقی افتادن دنبالم
‫و گیر دادن که باهام قرارداد ببندن.
‫دارن به وکیلم هزار مدل پیشنهاد کاری
‫عجیب میدن که فقط خوابش رو دیدم. ‫ولی گفتم، «برن بمیرن.»
‫من می‌خوام با تو کار کنم.
‫می‌خوام با نشر استکین هیتس کار کنم. ‫با همدیگه.
‫ببین، رفیق. باور کن، تو می‌تونی با کمک
‫فارل یا تیمبلند برام آهنگ بسازی...
‫رفیق، ما می‌تونیم عین...
‫ویزی و بردمن باشیم، به خدا.
‫لعنتی، اگه باهام قرارداد ببندی میشم ‫هنرمند اختصاصی شما.
‫حتماً نمی‌دونستی به آهنگ‌های استیوی واندر ‫هم گوش می‌دادم، ها؟
‫آره. ولی به کل آهنگ گوش ندادم.
‫چون تو صد در صد نور آفتاب زندگی ‫من نیستی.
‫من...
‫می‌خوام استکین هیتس رو ترک کنم.
‫چی؟ تو که خودِ استکین هیتسی.
‫می‌خوام شرکت خودم رو بزنم. ‫یه چیز کوچیکتر، می‌دونی؟
‫یه چیزی که بتونم کنترل کنم، ‫بیشتر با خانواده‌م وقت بگذرونم.
‫ولی مهم‌تر از اون، یا شاید در همین اندازه ‫مهمه، می‌خوام...
‫بیشتر روی موسیقی تمرکز کنم تا...
‫بتونم برگردم به موسیقی.
‫روی موسیقی تمرکز کنی تا بتونی برگردی ‫به موسیقی؟
‫چی از پول مهم‌تره؟
‫اینجوری ورشکسته میشی‌ها.
‫آره.
‫تو این دوره و زمونه، پول رایج توجهه.
‫اگه باهام قرارداد ببندی، تبدیل میشه به ‫بزرگترین قرارداد تاریخ موسیقی.
‫فکرهات رو بکن.
‫هر پولی که پول خوبی نیست.
‫دست بردار، رفیق. یه جوری نگاه نکن
‫انگار من دیوونه یا عوضیم.
‫من دارم تو بازی شما عوضی‌ها شرکت می‌کنم.
‫با موج همراه شو، رفیق. ‫تا دیر نشده. با موج شنا کن.
‫نمی‌خوام.
‫نمی‌خوای؟
‫با موسیقی تو نمیشه کاری کرد. ‫به درد من نمی‌خوره.
‫چیه؟ چشم دیدن موفقیت یه نفر دیگه رو نداری؟
‫عجب حسودی هستی.
‫عوضی پیر. خاک تو سرت.
‫آقا، فکر کن.
‫قبل از آدم‌ربایی کسی اهمیتی به تو نمی‌داد.
‫تویِ بی‌عرضه رو یادشون رفته بود.
‫من حرفه‌ت رو نجات دادم، آقا. ‫تو رو برگردوندم، مردک.
‫کار من بود. کار یانگ فلون.
‫نه بقیه. برو بمیر!
‫باید پسر خودت رو می‌دزدیدم. ‫و اگه شلیک نکردم...
‫یعنی شانس آوردی.
‫واسه همین هیچی نیستی!
‫بمیری، عوضی! خاک تو سرت! آشغال!
‫من نباشم تو هم هیچی نیستی، من تو رو ‫معروف کردم! بمیری!
‫ولم کنید!
‫آمین.
‫خب...
‫خوشبختم.
‫- خانمم، پم. ‫- سلام.
‫پسرم رو که می‌شناسی، تری. ‫تری میگه شما ستاره بعدی موسیقی هستی.
‫اوه، خب، خوشبختم.
‫ایشون پیانیست منه، ریکی.
‫- حال شما، ریک؟ ‫- خوشبختم.
‫«سولا...»
‫«سولا جنی زیمی.»
‫درسته. مامانم عاشق تونی موریسون ‫و زورا نیل هرستون بود.
‫آبی‌ترین چشم رمان مورد علاقه منه.
‫انگار تو یه خانواده باسواد بزرگ شدی.
‫نه زیاد. بابام یه آدم علاف بود.
‫یه جا بند نمیشد.
‫خانواده‌م همیشه پیشینه موسیقی داشتن.
‫خواننده، آهنگ‌ساز، موسیقی‌دان.
‫آهنگی که قراره بخونم رو خودم نوشتم.
‫خیلی خب. اسم هنری داری؟
‫سولا، سی بزرگ، بخونه.
‫سی یعنی چی؟
‫- یعنی «می‌تونه.» ‫- اوه.
‫آخ.
‫خیلی خب، سولا می‌تونه بخونه.
‫اگه اسمت اینه که بهتره صدای خوبی ‫داشته باشی.
‫الان می‌فهمید.
‫بیا بفهمیم.
‫باریکلا.
‫عالیه، ادامه بده، بخون.
‫به قول اهالی کلیسا...
‫آمین، آمین.
‫آمین. خب، سولا...
‫که اینطور، تو می‌تونی...
‫بخونی.
‫اسم آهنگ چیه؟
‫- «از عرش به فرش.» ‫- اوه.
‫سولا، تو به خودت ایمان داری؟
‫- بله. ‫- به من چی؟
‫- بله. ‫- مطمئنی موفق میشی؟
‫- بله. ‫- به سختی کشیدن چی؟
‫چون قراره سختی بکشی.
‫دوران سختت از دوران خوبت میان.
‫دوران سخت از دوران موفقیت‌آمیز میاد. ‫دوران پولداری.
‫بعدش آشوب میشه.
‫از پس این آشوب برمیای؟ ‫از پس پول برمیای؟
‫از پس موفقیت و شکست چی؟
‫از پس طرفدارها و مورد تمسخر واقع شدن چی؟
‫از پس هر چی که این وسطه برمیای؟
‫این سوال منه. از پسش برمیای؟
‫بله.
‫منم بهت ایمان دارم.
‫- تری؟ ‫- به نظرم فردا باید بریم استودیو.
‫- حاضری؟ ‫- آقای کینگ، من حاضر به دنیا اومدم.
‫نه، وایسین. باید درباره سهم من صحبت کنیم، بابا.
‫- من بودم کشفش کردم‌ها. ‫- کدوم سهم؟
‫پم، پسرت رو سر عقل بیار.
‫هر وقت من شدم رئیس دوم ‫هیئت‌مدیره‌ی...
‫- هوم! ‫- آژانسمون به اونجاش هم می‌رسیم.
‫- کسب و کار خانوادگی. ‫- خوشم اومد. کسب و کار خانوادگی.
‫«از عرش به فرش.»
‫بیاید بریم سر کارمون.