سلام.
مرسی که امروز بهم فرصت دادید با شما صحبت کنم.
اسمم مارک شولتزه.
می‌خوام در مورد آمریکا حرف بزنم،
و می‌خوام بگم چرا کشتی می‌گیرم.
این یه مدال طلای المپیکه.
سه سال پیش اینو بردم
تو بیست‌وسومین بازی‌های المپیک در لس‌آنجلس، کالیفرنیا.
این فقط یه تیکه فلز نیست.
مهم اینه که این مدال چی رو نشون می‌ده.
اون ارزش‌هایی که برای به‌دست آوردنش لازمه.
بیست دلار و صفر سنت.
اسمش دیوه یا دیوید؟
نه، من مارکم.
مارک شولتز.
اِم...
آره. دیو داداشمه.
اوه. اصلش قرار بود اون بیاد.
باشه.
هردومون طلا گرفتیم.
همه‌چی رو بزن، با قهوه.
اینجا می‌خورید؟ بله.
شماره دو، شماره سه، آماده‌ست.
لطفاً بیا مربی.
نمی‌خوایم الان بهت فشار بیاریم.
- باید فکر کنی و همه اینا. - می‌فهمم، ممنونم.
برای همینه باهاش کشتی نگرفتم.
ولی اون مسابقه رو از دست دادی نه؟ من از دست دادم.
هی، مارک.
این بچه‌های کشتی امریکا رو می‌شناسی.
مارک، اوضاع چطوره؟ فرد، بروس، گرگ.
هی، مارک.
خب، باشه. باشه.
- بعداً زنگ بزن. - ممنونم، بروس.
مرسی که این همه راه اومدید. خب. باشه.
- تمرین خوبی داشته باشی. - مرسی.
هی رفیق.
خوبی؟
هی، تو پشت خط من زنگ می‌زدی و قطع می‌کردی؟
چی؟ بی‌خیال.
یعنی چی؟ یکی پشت خط من هی زنگ می‌زنه قطع می‌کنه.
بی‌خیال.
خوبی رفیق؟ اوکی‌ای؟
باشه.
مارک. بیا.
کمر‌تو نگه دار.
کمر‌تو نگه دار، مارک.
هه.
- همین ساعت فردا؟ - آره.
بچه‌های کشتی امریکا چی می‌خواستن؟
داریم در مورد مربیگری من صحبت می‌کنیم.
توی کلرادو.
هی. بغلم کن.
الو؟
سلام. می‌تونم با مارک شولتز صحبت کنم؟
خودمم.
مارک شولتز، کشتی‌گیر المپیکی؟
آره. شما کی هستید؟
از طرف آقای جان ای. دو پونت زنگ می‌زنم.
خیلی مشتاق بوده با شما تماس بگیره.
- کی؟ - جان ای. دو پونت، از خانواده‌ی دو پونت.
آقای دو پونت خواستن شما یه روز وقت بذارید
بیاید مزرعه فاکس‌کچر،
که شما دو نفر رو در رو همدیگه رو ببینید.
در مورد چی؟
می‌خوان حضوری تو پنسیلوانیا توضیح بدن.
اگه اجازه بدید، می‌خوام براتون سفر رو هماهنگ کنم، آقای شولتز.
طبعاً فرست‌کلاس.
گفتید کی بود؟
جان ای. دو پونت، از خانواده‌ی دو پونت.
به فرودگاه بین‌المللی فیلادلفیا خوش اومدید.
مارک، آقای دو پونت می‌خواست امروز خودش پروازت بده.
ولی دقیقه نود پلیس نیوتاون اسکوئر خواستش.
برای پشتیبانی تاکتیکی.
احتمالاً وقتی برسیم دیگه برگشته عمارت.
راستی، اون پایین ولی فورجه.
این کتابخونه‌ست.
آقای دو پونت تا چند دقیقه دیگه اینجان.
باشه.
مارک.
جان دو پونت.
- خیلی خوشحالم. - خیلی خوشحالم که اینجایی.
بریم پایین.
اینجا رو می‌گیم سالن افتخارات، به دلایل مشخص.
بشین.
پروازت چطور بود؟
- خوب بود. - خوب.
مرسی.
می‌تونم برات چیزی برای خوردن یا نوشیدن بیارم؟
نه، نه. خوبم، مرسی.
می‌تونم بگم برات چیزی حاضر کنن.
نه قربان، خوبم.
خوبه.
می‌دونم خیلی سرت شلوغه.
- حدس می‌زنم داری برای مسابقات جهانی تمرین می‌کنی؟ - بله قربان.
خوبه.
خیلی مهمه.
تمرین‌هات چطوره؟
خوبه. اِم...
سخت و شدیده.
روزی دو نوبت کار می‌کنیم.
صبح‌ها بدنسازی و وزنه
و تکنیک...
عصرها کشتی می‌گیریم.
خوبه. خودتو آماده کن.
سخت کار کن.
خوب به نظر میای. قوی به نظر میای.
- روی فرمه. - مرسی قربان.
اعتمادبه‌نفس داری؟
این یکی از مهم‌ترین عوامل ورود به مسابقه‌ست
اینکه اعتمادبه‌نفس داشته باشی و بدونی که قراره ببری.
تو وجودت حسش کنی.
اگه با این اطمینان بری که قراره ببری،
احتمالش زیاده که واقعا ببری.
با برادرت دیو تمرین می‌کنی؟
- بله قربان. - دیو شولتز بزرگ؟
- آره. - دارم با مارک شولتز بزرگ حرف می‌زنم.
می‌دونی چرا ازت خواستم بیای اینجا؟
- نه. - نه.
خب مارک، تو...؟
می‌دونی من کی‌ام؟
نه. نه.
یه پولدار زنگ زده بهت.
می‌خوام مارک شولتز بیاد دیدنم.
خب، من یه مربی کشتی‌ام.
و عشق عمیقی به ورزش کشتی دارم.
می‌خواستم باهات در مورد آینده‌ات حرف بزنم.
در مورد چیزایی که می‌خوای بهشون برسی.
می‌خوای به چی برسی، مارک؟
خب، می‌خوام بهترین تو دنیا باشم.
می‌خوام برم جهانی‌ و طلا ببرم.
می‌خوام برم المپیک ۸۸ سئول و طلا ببرم.
خوبه.
بهت افتخار می‌کنم.
حمایتی که لازم داری بهت می‌رسه؟
منظورتون چیه قربان؟
خب، می‌دونی شوروی‌ها چطور کشتی‌گیرهاشونو حمایت می‌کنن.
آره.
مارک، ما به‌عنوان یه ملت نتونستیم بهت احترام بذاریم.
و این یه مشکله.
نه فقط برای تو، برای جامعه‌مونه.
وقتی چیزی که باید بهش احترام گذاشت نادیده گرفته بشه،
مشکله.
مثل قناری توی معدن زغاله.
پرنده‌بینی می‌کنی؟
- اِه، نه. - خیلی چیزا می‌شه از پرنده‌ها یاد گرفت.
من پرنده‌شناسم.
ولی مهم‌تر از اون، من یه میهن‌پرستم.
و می‌خوام دوباره این کشور پرواز کنه.
منم همینو می‌خوام.
می‌دونم.
می‌خوام با هم بریم سئول و دنیا رو شوکه کنیم.
نظرت چیه؟
اینجا سه هزار نفر مردن.
این میهن‌پرستا حاضر شدن همه‌چیو بدن...
حتی جونشونو...
برای آزادی.
دوست دارم بیام اینجا تا یادم بیاد واقعا چی مهمه.
ما کارای بزرگی می‌کنیم، مارک.
کارای بزرگ.
بله قربان.
- می‌تونی جواب بدی؟ - بله می‌تونم.
ولی جواب چی می‌تونه باشه برای مردی که همه جوابارو داره؟
هی، مارک. هی.
- میشه یه دقیقه باهات حرف بزنم؟ - هی مارک. آره.
- میشه باهاش حرف بزنم؟ - بفرما.
اینجا! یه کاری بکن.
کشور اخلاق و ارزش‌هاشو از دست داده، بچه‌ها هم گم شدن
و الگو ندارن، و من باهاش موافق بودم.
هوم. هرچی می‌گفت.
باورم نمی‌شد حرفایی می‌زد که... همیشه تو ذهن خودم بود.
راجع به پول هم حرف زدید...؟
- آره، آره. - چی گفت؟
- حاضری؟ - آره.
بیست و پنج هزار دلار در سال.
"هرچی می‌خوای بگو"
منم بالاترین عددی که تو ذهنم بودو گفتم.
و می‌تونیم خودمون تیممون رو انتخاب کنیم.
می‌خوای با کی تمرین کنی؟
نه. نه، ما...
منظورم از "ما"، من و توئه. با هم تیم رو انتخاب می‌کنیم.
من و آقای دو پونت خیلی خوشحال می‌شیم تو هم باشی.
مارک، خب...؟
اون چی گیرش میاد از این کارا؟
- آقای دو پونت؟ - آره.
برد آمریکا.
- برد تو. - راجع بهت حرف زدیم.
برد من.
- باشه. - به چی فکر می‌کنی، دیو؟
اینه.
این همه چیزیه که ما... که همیشه می‌خواستیم.
مارک، من نمی‌تونم برم.
اینجا جا افتادم.
نانسی خوشحاله.
زَندِر تو مدرسه عالیه.
می‌تونن بیان.
مارک،
من قرارداد دارم، تعهد دارم.
این عالیه برات.
من باید اینو رد کنم فقط برای اینکه شریک تمرینت باشم؟
مارک. مارک.
این می‌تونه واقعا برات خوب باشه.
بهت افتخار می‌کنم.
فکر می‌کنم می‌تونی اینجا چیزای خوبی برای خودت بسازی.
- جدی؟ - آره.
دوستت دارم، مارک.
سلام. آقای دو پونت خونه‌ان؟
آقای دو پونت منتظرتونه؟
بله خانم.
نه همین الان، ولی این هفته حتما.
من مارک شولتزم.
یه لحظه اینجا بشین.
من باید...
دستشویی دارید؟
یا مثلا یه سرویس که بشه استفاده کرد؟
- همونجا سمت چپ. - مرسی.
آقای بَک الان می‌بیننت.
ببخشید، کی؟
خب، مارک چند سالته؟
بیست و هفت.
تحصیلات؟
دانشگاه اوکلاهما.
کارشناسی؟
- فارغ‌التحصیل شدی؟ - بله قربان.
ملک و املاکی داری، مارک؟
نه.
والدینت هنوز با همن؟
نه.
چند سالت بود که جدا شدن؟
دو سال.
کی بزرگت کرد؟
خب، خیلی جا‌به‌جا شدیم.
ولی بیشتر برادرم.
باشه.
مارک، هیچ وقت به جرمی متهم شدی؟
نه قربان.
من...
- آقای دو پونت. - اوه، اینجایی.
آره، مستقیم اومدم.
سخنرانی امشب.
باشه.
پس دارن می‌برنش تو کلبه؟
- بله قربان. - هوم.
تخت عالیه.
تشک خوب. سفت.
- خیلی عالیه. مرسی. - خوبه.
خوبه.
هزینه‌ها همه پرداخت شده، گاز، برق، آب.
آشپزخونه، سالن غذاخوری. یخچال پره.
دفتر.
این کلید برای تو.
مرسی.
سالن بدنسازی نزدیکه. تقریباً می‌تونی ببینیش.
چندصد متر بالاتر عمارت بزرگه،
اگه یه وقت به شام دعوت شدی.
وگرنه ورود بهش ممنوعه. باشه.
همینطور، اون اسبایی که توی راه دیدی،
همه‌شون متعلق به مادر آقای دو پونتن.
همه‌شون اسبای سطح بالان.
به اونام نزدیک نشو.
تاریخچه خاندان دو پونت.
یه چیز دیگه:
فقط بین خودمون بمونه،
اگه یه وقت خانم دو پونت رو دیدی، بذار توی حریم خودش باشه.
آره، معلومه.
چیز دیگه‌ای می‌خوای برات بیارم؟
نه. نه، نه، خوبم.
خب، فکر کنم همین بود.
شب بخیر.
شب شما هم بخیر.
دو پونت، سلسله‌ای از ثروت و قدرت.
نیاز آمریکا به مهمات
باعث شد این خانواده ثروت عظیمی جمع کنن
و شرکتشون رو تبدیل کنن به چیزی که امروز هست،
بزرگ‌ترین شرکت شیمیایی جهان.
- آقای دو پونت؟ - هیس هیس هیس.
شنیدی؟
این جغد نوک‌کلفته.
- امیدوارم دیر نباشه. - نه، نه، نه.
می‌خواستم مطمئن شم همه‌چی خوبه.
که همه‌چی مرتبه. چندتا چیز آوردم که شاید خوشت بیاد.
اینم یه دوربین دوچشمی.
انواع پرنده‌ها همین اطرافن.
- این دید بهتری بهت می‌ده. - باشه.
و اینم مال ده سال پیشه، ولی فکر کردم شاید برات جالب باشه.
- صبر کن، اینو تو نوشتی؟ - آره، من نوشتم.
مرسی.
تا مسابقات جهانی چقدر وقت داریم؟
دو ماه. خب، درواقع یه کم کمتر.
باشه، انجامش می‌دیم.
قول می‌دم هرچی دارم برات بذارم.
خیلی بهت ایمان دارم، مارک.
مرسی قربان.
خواهش می‌کنم.
شب‌بخیر.
مطمئناً آبراهام لینکلن، تئودور روزولت،
به من هدفی برای رسیدن دادن.
پدرم الگو بود.
بچه‌ها، خودتونو معرفی کنید.
همدیگه رو ساعت ۶ می‌بینیم؟ خب.
خیلی خوبه، سه ماه دیگه می‌بینمتون.
خوبه.
مارک.
بیا تو.
بشین.
یه نوشیدنی می‌خوای؟
نه. نه قربان. خوبم.
آفرین. مرد خوب. توی تمرینی.
با برادرت دیو چطوره اوضاع؟
دیو؟
منظورتون چیه؟
گفتی می‌خواستی دوباره باهاش حرف بزنی.
زدم.
کی میاد؟
نمیاد.
اون... اون فقط نمی‌خواد...
فقط نمی‌خواد خانوادشو جا‌به‌جا کنه.
می‌فهمه اینجا داریم چی کار می‌کنیم، مارک؟
بهش گفتم.
فقط واقعاً نمی‌خواد نقل مکان کنه.
چقدر می‌خواد؟
نه، موضوع این نیست...
بحث پول نیست.
پس راجع به چیه؟
خب، دیو رو نمی‌تونی بخری.
پس مسابقات جهانی نزدیکه؟
بله قربان.
می‌خوام ببری.
واسه همینه اینجایی.
همه‌چی خوبه، مارک؟
آره.
چی شده؟
چی ناراحتت کرده؟
هیچی. من... من خوبم.
نه، خوب نیستی.
من فقط...
فقط نمی‌خوام ناامیدت کنم.
بزن! برو!
آفرین.
حمله کن! حمله کن! حرکت غلت زدنشو کنترل کن.
آرنجاتو جمع کن!
مارک شولتز.
آفرین مارک.
دیو شولتز.
- سلام. - سلام زندر.
- سلام. - پدرت کجاست؟
اونجاست. سلام.
- هی مارک. بیا تو، رفیق. - یاه!
وای، منو گرفت.
دیو، می‌خواستم... می‌خوام آقای دو پونت رو ببینی.
صبر کن یه لحظه. مهمون داریم، باید بلند شم.
- چطوری؟ باید سلام کنم. - نگهش دار...
نه. نمی‌ذاریم بلند شی.
می‌خوام به آقای دو پونت سلام کنم. صبر کن.
- چطوری؟ - بابا، بیا دیگه.
- خوشبختم. دیو شولتز. - جان دو پونت.
- اینم همسرم نانسی. - سلام.
- بچه‌هام که خیلی آرومن.
- این زَندره و اینم دنی. - سلام.
- دارن می‌خورنم.
هی دنی؟ دنی، بیا اینجا.
چیزی می‌خورین؟ نه. نه، باید برم.
موفق باشی فردا.
مارک، مرسی.
- مطمئنی نمی‌خوای بمونی...؟ - نه، نه.
- نه مارک، بمون. - می‌گیرمت.
بیا اینجا. برادرتو بگیر.
- هی. خب. وقت خوابه. - می‌تونم بیست بگیرم.
- نه. - بریم.
- بیا دیگه. - آماده شو برای خواب.
- دیو، اون نوار از نانف رو دارم. - آره، بذار رفیق.
- باید حرکت بازوشو ببینیم. - می‌شینیم کشتی نگاه می‌کنیم.
بازوتو بیار بالا. بازوهاتو بکش بیرون.
آها، همین.
- بجنب. ولم کن! - باید همینجا نگهت دارم.
- نه. - بذار این شلوارتو دربیارم.
- آفرین پرنسس. - خب، بیار...
خیلی سخت بود بیای یه سلامی بهش بدی؟
- مگه باحال نیستن؟ - ببخشید؟
می‌دونی اون کیه؟ اون جان دو پونته.
- گفتم سلام کردم، مارک. - اون جان دو پونته.
بخشنده‌ترین مرد آمریکاست. نمی‌تونی مثل بقیه باهاش رفتار کنی.
- مارک، گفت سلام. - مارک، من سلام کردم، باشه؟
- گفت سلام. - تو از اون طرف سلام کردی.
رفیق. مارک.
- گفت سلام، داداش. - مارک.
- تو اتاق مایی. - تو اتاق شمایم؟ خب. باشه.
خیلی خب. می‌دونی چیه؟ تو هیچی نمی‌دونی.
تو حتی نمی‌دونی که هیچی نمی‌دونی. می‌فهمی؟
- دیو؟ - بابا.
- مارک. - چرا؟ بابا.
- نه. - آره.
- بابا. - رفیق.
مارک.
رفیق. بیا اینجا.
بیا اینجا.
نوارو بده من. خب.
نانف نمی‌تونه حرکت بازوشو بدون مقدمه بزنه.
تو فقط اول حرکت خودتو بزن. وقتی فشار آورد، بزن.
باشه؟
می‌خواد فشار بده و بچرخونه و...
همینه.
آفرین. هُلش بده بیرون. هُلش بده.
هُلش بده.
هُل بده، هُل بده!
آرنجتو ببر داخل مارک. هُل بده! هُل بده!
پنج ثانیه مونده مارک!
هُلش بده. آفرین.
هُل بده، هُل بده، هُل بده! بپر روش!
آره!
آفرین رفیق!
آره! آره!
آمریکا! آمریکا! آمریکا!
آها، همین شد.
کی لیوانشو پر می‌خواد؟
بیاید همه دلی از عزا دربیاریم.
- می‌تونم مدالتو ببینم؟ - آره. آره.
چه شب فوق‌العاده‌ای.
شهرت، مردو مجبور می‌کنه کنترل همه‌چیزو بگیره
شهرت، ولش می‌کنه سخت میشه قورت داد
شهرت، می‌بره‌ت اونجا که همه‌چی توخالیه
شهرت
شهرت، مغزو درگیر نمی‌کنه
خب دیگه. خب دیگه.
بسه. بسه!
خاموشش کن.
اون‌و بیار پایین.
- کجا بذارمش؟ - برام مهم نیست.
بندازش دور.
همشو، کل قفسه رو.
اسب‌ها احمقن.
اسب‌ها فقط می‌خورن و کثیف می‌کنن.
همه کارشون همینه.
خیلی مسخره‌ست.
همه‌ش خیلی مسخره‌ست.
مادرم‌ رو خیلی دوست دارم، ولی اون...
اون... این...
مزخرفه.
نشستن رو یه حیون باوقارتر بود.
ولی من می‌خواستم کاری که تو می‌کنی رو انجام بدم.
اون مدالا رو بیارین.
بده به من.
اون مدالا رو بده.
من هیچ علاقه‌ای به اسب‌های مادرم ندارم، این‌و بدونین.
می خوام بدونین.
اسب‌ت از اون چیز پرید؟
روباه‌و گرفتی مادر؟
به‌هرحال،
مدرکش اینجاست.
ما روباه‌و گرفتیم، نه؟
آره. این روباهه‌ست.
بله، قربان.
می‌خوام اینا رو بذارم این تو.
آقایون، بهتون معرفی می‌کنم مارک شولتز،
قهرمان جهانی فاکس‌کچر. آره. عالیه.
اووه!
وایسا، وایسا مربی.
- خوبی؟ - بلندش کنین.
- مربی، خوبی؟ - فکر کنم زیادی خورده.
اوه!
- هُل بده! هُل بده! - هُل بده، هُل بده!
- برو سمت دیگه‌ش. - بگیرش.
- فشار بده. - بیا. گرفتی‌ش.
- چی؟ - بازی تمومه.
برو روش. بیا. بیا. بگیرش، بگیرش، بگیرش!
آره!
وای!
نذار فشار بده دَن. نذار فشار بده.
برش گردون. بیا، برش گردون. همین‌ه.
- باید برش گردونی. آره! - برش گردون. برش گردون.
آره!
- جان! - جانی دی!
جان! جان! جان!
آره!
- هی، جانی دی! - آره، جانی دی!
آره! وای!
مارک.
بعد تمرین، می‌خوام دوش بگیری و بیای باهام حرف بزنی، باشه؟
آره. باشه.
سیصد و هشتاد و هفت روز مونده تا سئول، آقایون.
بیاید تمرین خوبی داشته باشیم، باشه؟
- لازم نیست این کارو بکنی. - حقته.
تو به قدر کافی به من دادی. این لازم نیست.
مارک، مارک، خودت به دستش آوردی.
- مرسی. - خواهش می‌کنم، مارک.
تو فقط برادر کوچیک دیو شولتز نیستی، مارک.
باشه.
دیو شولتز کشتی‌گیر فوق‌العاده‌ایه.
مطمئنم همیشه برات الهام‌بخش بوده.
یه جورایی مثل مربی برات بوده.
ولی اون همیشه برادر بزرگ‌ترت می‌مونه.
هیچ‌وقت نمی‌ذاره
تو همه ی چیزی باشی که می‌تونی باشی.
مارک، تو همه عمرت توی سایه برادرت زندگی کردی.
دیگه وقتشه. الان نوبت خودته.
می‌فهمم چی می‌گی.
واقعا؟
چون هر کاری که کردم،
حس می‌کنم...
همیشه به اسم دیو تموم شده.
و خب، حس می‌کنم...
دیگه وقتشه...
ازش فاصله بگیرم.
می‌دونی، بشم یه آدم مستقل.
بدون برادرت...
می‌تونی هر کاری که بخوای انجام بدی.
آقای دو پونت، باید بدونی که من...
خیلی خیلی قدردانم از کاری که برام کردی.
اول از همه،
دیگه نمی‌خوام منو آقای دو پونت یا قربان صدا بزنی.
من خودمونو دوست می دونم.
و بیشتر دوستام بهم می‌گن "عقاب" یا "عقاب طلایی".
پس هر کدومش رو بگی اوکیه.
باشه.
یا "جان" یا "مربی".
باشه. مشکلی نیست.
خوبه.
ظهر بخیر، قربان.
M113، قربان. نفربر زرهی. می‌دونم چیه.
اسلحه‌ش کو؟
کدوم اسلحه، قربان؟
- مسلسل پنجاه کالیبر. - قربان، مسلسل سفارش داده نشده بود.
باید همین‌جا نصب می‌شد.
توی سفارش اسلحه‌ای نیست، قربان.
قربان، فقط یه امضا لازمه تا سفارش تکمیل بشه.
اسلحه‌مو بیار.
رید، مک‌کلارن، بارو خالی کنین.
باید با مسلسل پنجاه کالیبر می‌اومد.
میاریمش.
- گرسنه‌ای؟ - آره.
بریم چیزی بخوریم.
بزنش پایین.
اون بلند میشه، اون موقع فرصتته.
بپر برو و بکش بالا.
عالیه.
یکی دیگه.
عالی.
این روغن خیلی خوبه، مارک.
یه کم دستاتو خم کن. همین.
عالیه.
خیلی خوبه، آره. خیلی خوبه، مارک.
سخنرانی‌هات، لباس‌ت.
خبری دارین مادرم رسیده یا نه؟
توی راهه، قربان.
کت‌ت خیلی خوبه.
مرسی، قربان.
چندتا نکته نوشتم که بگی.
استرس نگیر. عالی می‌شی.
بخونش. با صدای بلند بخون.
باشه. همین الان؟
- یه کم تمرین کن. - بله، قربان.
من واقعا قدردانم از...
نویسنده...
جهانگرد
- فیلَتِلیست. - فیلَتِلیست.
- تمبرشناس. - تمبر... میشه بگیم "تمبر"؟
- نه، بگو فیلَتِلیست. - فیلَتِلیست.
از این آدما نترس.
چند نفر قراره باشن؟
حدود ۴۰۰ نفر.
ادامه بده
- این چیه؟ - مواده.
ام... مطمئن نیستم کار خوبی باشه.
مارک، این فقط مواده.
نمی‌کُشِتت.
- خب من باید...؟ - تو باید...؟
ویال‌و بردار،
یه کم بریز روی آینه،
یه نی بردار، از تو دماغت بکش بالا.
- همشو؟ - همشو. یه‌جا بکِش.
شنیدی من چجوری می‌گفتم؟ این فقط یه فکره، مارک.
گرفتی.
بده به من.
باشه.
فیلَتِلیست.
- نیکوکار. - نیکوک... کدوم یکی...؟
- پرنده‌شناس. - کدومو می‌خوای اول بیاد؟
پرنده‌شناس، تمبرشناس، نیکوکار.
باشه، پرنده... پرنده‌شناس، تمبرشناس، نیکوکار.
پرنده‌شناس، تمبرشناس، نیکوکار.
پرنده... پرنده‌شناس، تمبرشناس... پرنده‌شناس، تمبرشناس، نیکوکار.
پرنده... "پرنده‌گولیس"...
پرنده‌شناس، تمبرشناس، نیکوکار. پرنده‌شناس...
پرنده‌شناس، تمبرشناس، نیکوکار. نگاه کن به من.
پرنده‌شناس، تمبرشناس، نیکوکار.
دوباره.
پرنده‌شناس، تمبرشناس، نیکوکار.
دوباره.
پرنده‌شناس، تمبرشناس، نیکوکار.
خوبه.
من تو رو می‌شناسم؟
- آره، جان. حالت خوبه؟ - خوشحالم دوباره دیدمت.
- این مارک شولتزه. - سلام.
تا حالا یه مدال‌آور المپیکو دیدی؟
مارک مدال طلای المپیک سال ۱۹۸۴ رو گرفته.
تا حالا مدال‌آور المپیک دیدی؟
نه، فکر نکنم.
مارک. مارک.
- این نماینده دنیله. - خوشوقتم.
- باب. - نماینده دنیل... باب یا دنیل؟
- باب، آره. - باب، خوشوقتم.
این مارک شولتزه.
مارک توی المپیک ۱۹۸۴ مدال طلا گرفت.
- عالیه. - این عالی نیست؟
- تبریک می‌گم. - مرسی.
پسر خیلی جوونیه.
- خیلی بهش افتخار می‌کنم. - خوشوقتم.
خیلی خوشحالم مربیمو معرفی کنم.
اون این توانایی رو داره که منو ببینه و بفهمه کجای زندگیمم.
عشقش رو نسبت به من به‌عنوان ورزشکار و آدم حس می‌کنم.
وقتی دو سالم بود، مامان و بابام طلاق گرفتن
و من یه عمر دنبال پدر گشتم،
و پیداش کردم تو عقاب طلایی آمریکا، جان دو پونت.
مارک شولتز. مرسی، پسرم.
سلام مادر.
خانم‌ها و آقایون، می‌خوام چیزی رو براتون بخونم.
اوه، هی. حالت خوبه؟ دلم برات تنگ شده.
- آره. - چیکار می‌کنی؟
- ها؟ - چیکار می‌کنی؟
هیچی. هیچی.
داری تمرین می‌کنی؟ آماده می‌شی؟
آره... نه. یعنی، خب، الان یه کم دارم استراحت می‌کنم.
دارم بدنمو ریکاوری می‌کنم. وقتی نزدیک مسابقات جهانی... انتخابی شد
شدتشو بیشتر می‌کنم.
باشه. دقیقا کی؟
- هی، یه لحظه وایسا. - چی؟
چی شده؟
هی!
مارک!
لباس بپوش. تمرین توی سالن.
وقتی داشتم راه می‌رفتم
اون جاده روبان‌مانند
بالای سرم دیدم
اون آسمون بی‌انتها
پایین پام دیدم
اون دره‌ی طلایی
این سرزمین برای من و تو ساخته شده بود
این سرزمین مال توئه
این سرزمین مال منه
از کالیفرنیا
تا جزیره نیویورک
از جنگل‌های ردوود
تا آب‌های خلیج
این سرزمین ساخته شد
برای من و تو
حالت خوبه؟
ها؟
تو رفیق خوبی هستی، مارک.
مرسی، جان.
من فقط یه دوست واقعی داشتم تو بچگی.
هیوج چری. هیوبی.
اون پسر راننده‌ی مادرم بود.
آها.
وقتی ۱۶ سالم بود فهمیدم که مادرم بهش پول می‌داده
که دوست من باشه.
دیو تنها دوستم بود توی بچگی.
آره.
فکر کردم می‌تونیم بذاریمش تو ویترین رزومونت.
- روش نوشته جان "عقاب" دو پونت. - درسته.
- مقام اول؟ - آره.
تو بودی که هزینه‌شو دادی.
احتمالاً.
می‌تونی بذاریش تو سالن افتخارات.
مرسی، مامان.
می‌خوایم با قطار بازیت چی کار کنیم؟
قطار بازیم؟
خب، آقای بک باهات درباره‌ش صحبت کرده بود.
نه.
ولی من می‌دونم کرده.
می‌دونم کرده.
تو هیچ‌وقت نمی‌خواستی ببخشی‌ش، ولی...
من برام مهم نیست قطار بازیم. مامان، برام مهم نیست.
خب، من فکر کنم ما...
می‌دیمش به موزه کودکان، اگه جا داشته باشن.
موافقی؟
برام مهم نیست با قطار بازی چی کار می‌کنین.
من به قطارها اهمیتی نمی‌دم.
مامان، من دارم مردهارو رهبری می‌کنم.
دارم تمرینشون می‌دم. دارم بهشون یاد می‌دم.
دارم بهشون...
یه رویا می‌دم.
و دارم به آمریکا...
امید می‌دم.
امید؟
مهم نیست.
خوشحالم که جامو داری.
می‌تونی بذاریش تو سالن افتخارات.
نه تو ویترین رزومونت.
من از کشتی خوشم نمیاد، همونطور که می‌دونی.
این یه ورزش سطح پایینه.
و من خوشم نمیاد ببینم تو خودتو پایین می‌کشی.
و سریع هررا پا رو گرفت.
و هررا اینجا کشتی‌گیر خیلی خوبیه.
وای، آرنج‌ها بالا با گودریج،
و همینه.
آلبرت با این یارو تو پیت کشتی گرفته بود.
به نظرم ناراحت‌کننده‌ست.
اون واقعا خوب بود.
احتمالا پول خوبی گرفته.
به صورتش نگاه کن.
- کوتاه و شیرین بود. - صورتش داغون شد.
- این جانه. - این جانه.
- سلام مربی. - مارک اینجاست؟
آره. اینجاست، مربی.
چی شده؟
چرا کسی تو سالن نیست؟
منظورت چیه؟ ظهره. هیچ‌کس اونجانیست.
آره، نه، من به بچه‌ها صبح استراحت دادم. قراره شب دوتا تمرین داشته باشیم.
کی داره این تصمیمارو می‌گیره؟
من؟
من می‌خوام برادرت دیو اینجا باشه.
چی می‌گی؟
من می‌خوام برادرت دیو بیاد.
اممم، این اتفاق نمی‌افته.
ما قبلا راجع‌بهش حرف زدیم.
حالت خوبه؟
تو میمون بی‌معرفت.
اشتباه بزرگی کردم که آوردمت اینجا.
من دیو رو میارم.
مهم نیست چقدر خرج داشته باشه.
لعنتی.
هی. سلام بچه‌ها.
آره.
اونجاست. داره میاد. داره میاد.
- جان دو پونت. - آره.
- مرسی. - آره.
هی.
حالت چطوره؟
خوبم. خوبم.
چه خبر؟
من فقط... همینطوری اومدم. همه کشتی‌گیرها بودن که منو ببینن
ولی تو نبودی، فکر کردم بیام بالا
ببینم همه چی مرتبه یا نه.
نه، خوبم.
فقط تمرکز کردم.
آزمایش‌های انتخابی رو داریم.
مارک، حالت خوبه؟
آره. خوبم.
چه خبره؟
پیغام‌هامو گرفتی؟
آره.
نانسی و بچه‌ها اینجان.
- جدی؟ حالشون چطوره؟ - خوبن.
- چرا نمیای پایین سلام کنی؟ - باشه، میام. می‌بینمت.
بوم، پایین برو.
این دستت میاد اینجا، این یکی مچ پا رو می‌گیره.
پشتتو به طرف بنداز، با این پا بلند کن، هر دو زانو رو بگیر،
بازوتو ببر زیرش. اینجا قفل مچ پاست، اوکی؟
محکم و سفت.
دوباره انجام بده، باشه؟
پس اینجایی، داری کشتی می‌گیری.
اگه اینجا شل باشی...
برای اینکه محکم بشه باید زانوهاشو با کمر و آرنجت فشار بدی
یا بازوتو بیاری پایین یا سینه‌تو بندازی روش.
اینطوری محکم میشه.
باید پات رو ازش دور نگه داری.
پاتو دور نگه دار، بیا روی زانو
پنجه‌ت رو به سمت سقف بچرخون، بلندش کن.
بذار بگم اگه با اون مچ پای بیرونی برگرده،
دیگه کار تمومه.
ولی من یه فرصت دارم پاهاشو نگه دارم...
اینجا اینو می‌کشی بالا و اون یکی رو فشار میدی.
از اینجا شونه‌هاشو بیرون می‌کنی، و اون می‌کشه...
از شکمت کار بکش.
از شکمت استفاده کن.
خوبه.
تمرین خوبی بود.
خب، جفت جفت بشین.
بیاین بچه‌ها.
چی شده مارک؟
اون حرکت گرفتن زانو که دوست داره بزنه از فیک شات یا کراس...
دیو، من به کمکت نیاز ندارم. دارم خودم انجام می‌دم، اوکی؟
- نمی‌خوای کمکت کنم؟ - دیو، چی گفتم الان؟!
می‌خوای بگی بین تو و دو پونت چی می‌گذره؟
باشه.
حرکت پروانه‌ای.
جمع کنین و قل بخورین جلو، بچه‌ها.
سینه‌خیز این طرف.
خوبه.
بیاین اینجا.
بجنب.
همونجا. جا باز کن.
تا اون طرف.
سه روز دیگه
چند نفر از شما با من میان پنساکولا
برای شرکت در انتخابی المپیک.
وقتی از این زمین مقدس تمرینی خارج بشین...
وارد رقابت می‌شین.
نماینده فاکس‌کچر خواهید بود.
نماینده ایالات متحده خواهید بود.
به عنوان مربی،
می‌خوام قهرمان ورزش باشین...
و برنده زندگی.
و همینطور...
شهروندان خوبی باشین...
برای آمریکا.
گارسیا.
چند تا نکته‌ی ساده.
این یکی معمولا خیلی جواب داده برام.
کشیدن دست.
از راست به چپ، از چپ به راست.
محکم بکش.
و وقتی این کارو می‌کنم، این قسمت رو می‌بینین.
و می‌تونم سریع برم تو.
دوباره.
از راست به چپ، از چپ به راست.
محکم بکش.
و بعد برو تو.
- فهمیدین؟ - آره.
- گرفتین؟ - بله.
خب، حالا رو تشک.
برو پایین. در واقع، خودم میرم پایین.
- تو انجام بده. - باشه.
روی من انجام بده.
پس برو زیر دنده‌هام.
خب.
اصل فیزیکش اینه که پایین خودتو باز نگه داری.
خب.
زانو رو میذاره زیر لگنم،
و اینجا یه شکاف می‌بینی.
پس شلیک می‌کنی...
خب، جفت بشین.
- حرکات پایه. - باشه.
خب، دوتایی بشین و روی کشیدن دست کار کنید.
کشیدن دست و قفل شکم.
باشه، شروع کنید بچه‌ها.
سه روز، سه روز.
- بیا جلو. - خب، اسم، وزن.
خوبه.
خب، حدود نیم کیلو مونده.
- بیا جلو. - اسم، وزن؟
- سی. - خوبه.
- بعدی. - بیا جلو.
- اسم؟ وزن؟ - بذار ببینم.
حدود نیم کیلو مونده.
- خوبه. - بعدی.
خوبه.
بیا جلو. اسم، وزن؟
خوبه. بعدی هم خوبه.
بعدی.
دو کیلو اضافه.
- به نظر خوبه. - خوبه.
- بعدی. - بیا جلو.
مارک شولتز مقابل ریکو چیاپارلی.
یک، آبی.
سه تا دو از سه، مارک. برمی‌گردونی.
مارک.
تو تنها نیستی، رفیق.
من برادرت هستم و دوستت دارم.
نمی‌ذارم اینجوری سقوط کنی.
همینه.
بیشتر توشه.
همینه، ادامه بده مارک.
دوازده پوند اضافه. چقدر وقت داریم؟
- نود دقیقه. - نود دقیقه، باشه.
بجنب، آفرین.
همینه، فشار بده.
محکم‌تر مارک.
آفرین.
باشه. خیلی خب.
پنج، چهار، سه، دو، یک.
وقت.
سه، دو، یک.
خب رفیق.
برو.
بچرخ.
موقعیتتو نگه دار مارک.
ده ثانیه.
موقعیتتو نگه دار.
خیلی خب. خیلی خب مارک.
شیتز نمی‌تونه تو تیم باشه.
مارک شولتز توی تیم المپیکه.
بپر تو، مارک، شنیدی؟
خب، قرمز وسط، آبی وسط.
آره!
دو و نیم دقیقه، مارک.
- هی، هنری. - چطور می‌تونم کمکت کنم؟
هنری، من و جان امروز یه لحظه ناخوشایند داشتیم
و خب، تو فینال ندیدمش.
- اصلا اونجا بود؟ - نه.
آقای دو پونت امروز زودتر با هواپیما برگشت.
باشه.
مادر آقای دو پونت فوت کرده.
اوه، وای. خبر خیلی بدیه.
ببخش دیو. باشه، ممنون.
می‌خواین اسلحه رو نصب کنیم؟
- آره. - آقایون.
من و تو رفیق.
حالت چطوره؟ بدنت درد داره؟
آفرین.
اون کشش رو برام باز کن.
اینه جان.
سلام جان.
- خیلی متاسفم بابت مادرت. - نه، نه، نه. خوبه، خوبه.
- خوبی؟ مطمئنی؟ - آره.
دیوید، تو این چند ماه آینده کلی کار داریم.
و تو بخش جدایی‌ناپذیر این کاری. می‌فهمی؟
- می‌فهمم. - من بهت نیاز دارم.
و من روی تو حساب می‌کنم
- باشه. - خیلی زیاد. من می‌خوام
بیش از هر چیزی، مدال طلا بگیرم.
و ما کسی رو داریم که می‌تونه این کار رو برامون انجام بده.
ما مدال طلا می‌بریم جان.
- نظرت در موردش چیه؟ - خیلی حس خوبی دارم.
یه کم نگرانم
که یه سری مسائل روانی هست
که باید رسیدگی کنیم.
- اون خیلی خوب آماده میشه. - تو کارت عالیه.
- مرسی جان. - و من...
فکر می‌کنم با تو و من، وقتی با هم کار کنیم،
اگه ما نتونیم به اون برسونیمش، هیچ‌کس نمی‌تونه.
خب، برگرد سر کارت.
باشه.
مارک؟
- خوبی؟ - مارک.
خوبه.
بیا مارک.
آفرین.
مربی دو پونت یه چشم‌انداز داره.
اون می‌خواد فاکس‌کچر
به عنوان سایت رسمی تمرین
برای کشتی آمریکا
و تیم المپیک معرفی بشه.
یعنی تیم ملی اینجا زندگی کنه و تمرین کنه.
علاوه بر تأمین بودجه این برنامه،
مربی دو پونت حاضره سالی ۵۰۰ هزار دلار
به کشتی آمریکا کمک کنه.
- فوق‌العاده‌ست. - آره، خیلی عالیه.
آقای دو پونت، خیلی ممنون بابت...
روح فاکس‌کچر.
این یه فلسفه‌ست که از نسل‌ها پیش شروع شده.
- ممنون. - این فقط ورزش نیست.
و وقتی این ورزشکارای جوون رو مربیگری می‌کنم،
می‌تونم درسی که از زندگی گرفتم بهشون منتقل کنم.
ورزشکارا نیاز به الگو دارن.
مثل همه، نیاز دارن کسی رو داشته باشن که بهش نگاه کنن.
یه مربی یعنی یه پدر.
یه مربی یعنی یه راهنما.
یه مربی قدرت زیادی داره...
و تأثیر بزرگی روی زندگی ورزشکار.
ما یه خونه در اختیارت می‌ذاریم با یه کشتی‌گیر دیگه.
سالن تمرین صد متر باهاش فاصله داره.
کلی جا هست که بچه‌ها بازی کنن.
مارک، من الان...
باشه. بهش می‌گم سلام رسوندی.
منتظر تماستم. خدافظ.
سلام رفیق.
سلام. گرم کن. من الان میام.
آره، فقط... باید یه تماس دیگه بگیرم.
ببین.
من نمی‌خوام اینجا باشم.
من به مربی بیچم توی دانشگاه برگهام یانگ زنگ زدم.
گفت هر دوتامونو قبول می‌کنه.
وقت نداریم یه تغییر بزرگ اینجوری بدیم.
خب بعد از سئول چی؟
مارک...
ببین، نمی‌دونم آینده چی میشه،
ولی من و نانسی دوست داریم
اینجا بمونیم و سعی کنیم بسازیمش.
خودت می‌دونی که من نمی‌تونم اینجا بمونم.
می‌دونم مارک.
هی، یادته وقتی بچه بودیم؟
یادته چطور زندگی می‌کردیم؟
هی این ور و اون ور می‌رفتیم؟
هیچوقت نمی‌دونستیم کجا و تا کی قراره بمونیم.
یادته چه حالی داشتیم؟
آسون بود برامون؟
نه.
این مسئولیت منه در قبال خانواده‌م مارک.
می‌دونم تو می‌فهمی.
حواستو بیار تو بازی، مارک.
برو پایین.
سلام دیو، من داکم.
- داک، دیو شولتزه. - خوشبختم.
لطفاً روی صندلی بشین.
شروع شد.
بیاید یه کم در مورد فلسفه مربیگریش حرف بزنیم.
فلسفه‌ش به عنوان کسی که قراره این تیم و شما رو رهبری کنه چیه؟
خب، فلسفه جان به عنوان مربی اینه که بذاره کشتی‌گیرها...
اِمم...
ببخشید.
اینه که، اِمم، یه محیطی بسازه
که توش ورزشکار مانع زیادی برای بزرگ شدن نداشته باشه.
تا بتونه عالی بشه.
بذار مستقیم بریم سر اصل مطلب. دارم اشتباه جواب میدم؟
بگو دقیقا چی می‌خوای؟
می‌دونی هدفمون چیه.
می‌خوایم یه مستند بسازیم که نشون بده جان می‌تونه این تیمو رهبری کنه،
و تو رو به سطحی از بزرگی تو کشتی برسونه که قبلاً ندیدیم.
و راجع به اون حرف بزن، ولی از همون کلماتی که دوست داره استفاده کن،
مثل "عالی"، "شدت" و "سلطه".
باشه.
خب، جان دو پونت...
ببخشید، میشه دوباره سوالو بپرسی؟
جان تو رو خیلی مهم می‌بینه. تو بخش پایانی این کاری.
تو آخرشی، و کمک مربیشی.
خودشو به عنوان راهنمای تو می‌بینه.
می‌خوام مستقیم به دوربین نگاه کنی
و راجع به جان حرف بزنی...
به عنوان یه راهنما.
و دقیقاً چی بگم؟
بگو اون راهنمای توئه.
می‌تونی اینو بگی؟
جان دو پونت...
یه جورایی راهنمای منه.
فقط به دوربین نگاه کن و دوباره بگو.
جان دو پونت راهنمای منه.
فکر کردم خوبه یه کم با هم حرف بزنیم، فضا روشن شه.
می‌خوام مطمئن شم شماها متوجهین که انتظار داریم
آقای دو پونت تو کل بازی‌های المپیک کنار گوشه رینگ مارک باشه.
خب، می‌تونیم از خودش بپرسیم اگه اوکی باشه، ولی اول،
چندتا چیز هست که برام مهمه.
اول اینکه اگه قراره...
متعهد بشم اینجا تو فاکس‌کچر بمونم،
باید بدونم که مارک حمایت میشه.
خب چه جوری حمایت بشه؟
تا وقتی من تو فاکس‌کچر باشم، مارک حقوقشو می‌گیره.
می‌خوای حتی اگه اینجا نباشه بازم حقوق بگیره؟
آره، دقیقاً همین.
دیو، انگار زیادی به اهمیتت تو فاکس‌کچر بها میدی.
خب، شاید همینطوره.
می‌تونیم امتحان کنیم، ولی من اینجام که بگم جان،
می‌خوام کاری که اینجا شروع کردیمو ادامه بدم.
و برام مهمه
که بدونم داداشم حمایت میشه.
مرسی جان.
باشه، تو حقوقتو می‌گیری، خواسته‌هات برآورده میشه،
ولی این یعنی آقای دو پونت
تو کل بازی‌های المپیک کنار رینگ مارک می‌شینه.
می‌خوام از خود مارک بشنوم که با این موافقه.
یادت باشه امروز چی گفتیم مارک.
نمی‌تونی اینجوری خودتو نابود کنی رفیق. نمی‌تونی این کارو بکنی.
می‌تونی اینو شکست بدی مارک. می‌تونی ببریش.
می‌تونم کمکتون کنم؟
- همه چیز اوکیه؟ - می‌تونم کمکتون کنم؟
- آره، ما اینجا زندگی می‌کنیم. - باشه.
یه طرح امنیتی جدید گذاشتیم. باید کارت شناسایی‌تونو ببینم.
حتماً.
هی جان، امروز یکشنبه‌ست. وقت خانواده‌ست.
صبح بخیر جان. بگو سلام به جان.
سلام جان.
امروز یکشنبه‌ست.
هر ورزشکاری، فرقی نداره چه ورزشی، نیاز به نظم داره،
نیاز به هدایت داره،
و این چیزیه که یه مربی می‌تونه بده.
به‌عنوان مربی امیدوارم ورزشکارای جوون رو پرورش بدم،
نه فقط از نظر جسمی، بلکه ذهنی.
می‌خوام شما تو ورزش قهرمان بشین و تو زندگی برنده.
و همچنین، شهروندای خوب آمریکا.
شما نماینده فاکس‌کچر خواهید بود.
شما نماینده ایالات متحده خواهید بود.
مربی اینجاست
که کمک کنه ورزشکار موفق بشه
تو همه راه‌هایی که باید موفق بشه.
و با این کار
اون مربی می‌تونه یه قهرمان بسازه.
ورزشکارای من به من نگاه می‌کنن مثل یه برادر، راهنما،
یه پدر و یه رهبر.
من تمام عمرم دنبال یه پدر بودم،
و اون رو پیدا کردم تو عقاب طلایی آمریکا،
جان دو پونت.
وین.
بله قربان؟
برف میاد؟
نه، نمیاد.
ماشینمو گرم کن.
بله قربان.
هی جان. چه خبر؟ هی، وایسا!
نه. مشکلی باهام داری؟
جان. نکن جان. نه جان، مشکلی ندارم.
هی جان... آخ!
جان، نه!
بس کن جان. بس کن!
جان نه!
- وایسا! اسلحه رو بنداز! - همین الان بندازش!
مارک.
نوبت توئه.
اون یه مبارز جوجیتسوئه، با قد ۶ فوت و ۲ اینچ،
و وزن ۲۲۵ پوند.
از مسکو، روسیه،
ولادیمیر "نمونه" میلستد.
خانم‌ها و آقایان، مبارزه سوم امشب
تو کارت شش مسابقه‌ای ماست
که با یه کشتی‌گیر آزادکار از لیندون یوتا برگزار میشه.
با قد ۵ فوت و ۱۰ اینچ، وزن ۲۰۳ پوند،
سه بار قهرمان NCAA و سه بار قهرمان جهان،
مدال آور طلای المپیک ۱۹۸۴.
لطفاً خوشامد بگین به،
مارک شولتز!
آمریکا! آمریکا! آمریکا!