‫بجنب. پاس بده. دورم خالیه.
‫لطفاً تو راهرو آروم‌تر راه برید.
‫- خیلی احمقی. ‫- اگه کسی ازم نخواد چی؟
‫مثل پارسال؟
‫من در رو باز می‌کنم، بانوی من.
‫نگفته بودی پیانو می‌زنی.
‫سلام.
‫بالأخره اومدی.
‫کجا بودی؟
‫کل هفته سر کلاس اقتصاد خانواده نبودی.
‫یه فرجه گرفتم که روی سالنامه کار کنم.
‫نتونستیم به موقع برای ‫نشریه‌ی جاستنز بفرستیم.
‫آها. چطور شده؟
‫راستی قرار نیست توش باشی.
‫آقای اسر گفت...
‫سه بار بهت یادآوری کرده ‫که بری عکست رو بگیری.
‫راستی بابام تا صبح مشغول انبارداریه،
‫و کیم و جکی قراره شب ‫بیان خونه‌ی ما بخوابن.
‫تو هم بیا.
‫نه، بابام اجازه نمیده.
‫پس یواشکی بزن بیرون. ‫بعد از این که خوابید.
‫چطوری بیام اونجام؟
‫خونه‌تون سات‌وینده دیگه؟
‫اون سیم‌های برق رو دیدی ‫که تا بالای تپه میرن؟
‫بالاش خیابون چسپیکه. ‫خونه‌ی ما اونجاست.
‫خودت گفتی می‌خوای اینجا ‫دوست‌های بیشتری پیدا کنی.
‫هی. بیا، تو رانندگی کن.
‫- باشه. ‫- مراقب خودت باش. خدافظ.
‫می‌بینمت، آن.
‫هی. خوب روندی.
‫باید یه کم دیگه روی پارک کردنت کار کنی...
‫ولی درکل خوب بود.
‫به نظرت امشب بارون میاد؟
‫فکر نکنم قرار باشه.
‫تکلیف داری؟
‫فقط دارم کتاب می‌خونم، بابا.
‫اون مرد اقدام به خودکشی کرده.
‫به نظرم متوجه شده...
‫که گناه این توطئه‌ای...
‫که توش نقش داشته...
‫همیشه به شدت گردنش بوده.
‫یعنی به نظرم اون...
‫تنها فرد دخیل در این توطئه بوده...
‫که داوطلبانه ازش خارج شده.
‫بعضی‌ها از این بابت ناراحت و دلخور بودن...
‫ولی اون کار خودشو کرد.
‫بقیه از این کارش لذت بردن...
‫چون کلی پول ازش به جیب می‌زدن.
‫داود تنها فردی بود که شخصیت...
‫شب‌بخیر، بابا.
‫....و تار و پود اخلاقی‌اش رو داشت...
‫- خوب بخوابی. ‫- ...که از این توطئه خارج بشه.
‫خیلی قبل‌تر از این که کسی بفهمه.
‫چون حالش رو به هم می‌زد.
‫یعنی دورنمای...
‫ورود به دفتر دونالد مِین...
‫و پول نقد دادن بهش.
‫به نظرم داود این عذاب‌وجدان رو ‫با خودش به دوش می‌کشید.
‫اون اینجاست.
‫صبر کن. خیلی‌خب.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫همه‌جات خار چسبیده. بیا داخل.
‫گفتن این آهنگ بازگشت به خانه‌ست.
‫پس نمی‌تونی شب بمونی؟
‫کل شب رو نه.
‫باید محض احتیاط تا ساعت 6 برگردم.
‫وای خدا.
‫تازه وقتی شما می‌خواین بخوابین میرم.
‫راستی از کجا اومدین اینجا؟
‫ساحل شرقی.
‫مامانت تو زندگی‌تونه؟
‫شری میگه فقط بابا داری.
‫دارچینی براق.
‫داریم حرف می‌زنیم.
‫کیم، دستت رو بده من.
‫قضیه‌ی مامانت رو ولش کن.
‫به هر حال به من ربطی نداره.
‫هیچ خاطره‌ای ازش ندارم.
‫یا حتی هیچ عکسی.
‫بابام هیچی بهم نمیگه.
‫اونو امتحان کن. اسمش تب مس ـه.
‫زیادی نارنجیه.
‫بس کن. بس کن.
‫مارن، بس کن. مارن، نه!
‫جکی.
‫مارن، بس کن.
‫جکی. جکی، کمک!
‫جکی، کمک!
‫بجنب، مارن.
‫وقتی پلیس‌ها می‌رسن اینجا، ‫ما باید خیلی دور شده باشیم.
.::مووی شو ::. .::MovieSho.Com::.
‫بابا؟
‫باید یه چیزهایی رو بهت بگم.
‫و بعد می‌خوام حتماً...
‫این نوار رو سر به نیست کنی.
‫نگهش ندار. صدام روش ضبط شده.
‫دیگه قرار نیست منو ببینی، مارن.
‫دیگه...
‫نمی‌تونم کمکت کنم.
‫کار دیگه‌ای هم از دستم بر نمیاد.
‫به پلیس زنگ بزنم یا هر کار دیگه‌ای ‫که کسی جای من باشه ممکنه انجام بده.
‫پس باید ترکت کنم تا خودت ‫یه راهی براش پیدا کنی.
‫مثل کاری که مامانت کرد.
‫متأسفم. دیگه می‌دونی منظورم چیه.
‫نمی‌دونم...
‫چقدر از حرف‌هایی که الان ‫می‌خوام بزنم رو یادت می‌مونه.
‫آره. هیچوقت مطمئن نبودم.
‫ولی محض اطمینان، ‫هرچی که می‌دونم رو بهت میگم.
‫اولین بار تو سه‌ساگی‌ات بود.
‫داونی جیغ و فریاد جمعیت ‫دانشگاه ایالت توسان را درآورده.
‫موضوع بحث، جنجالی‌ترین مسئله‌ی...
‫انتخابات امسال مریلند بود. ‫همه‌پرسی ممنوعیت اسلحه.
‫گویا اکثریت حاضرین جمع ‫مخالف ممنوعیت اسلحه بودند.
‫[نام: مارن، نام شهر یا روستا: منومنی،]
‫[نام مادر: جنل می کرنز]
‫نمی‌خوام بیان تو پذیرایی خونه‌ام...
‫و بهم بگن چی می‌تونم بخرم ‫و چی نمی‌تونم بخرم.
‫فکر کردین اگه اسلحه رو از مردم بگیرین...
‫تیراندازی کمتر میشه ‫و اوضاع خیلی بهتر میشه.
‫چه برای خلافکارها چه مردم بی‌گناه.
‫سلام.
‫باید برم اینجا.
‫نزدیک‌ترین جایی که می‌تونم ‫با اتوبوس برم کجاست؟
‫خب، ظاهراً نزدیک‌ترین جا دیترویت لیکز ـه.
‫باید سه‌تا اتوبوس عوض کنی.
‫فردریک توی مریلند، ‫کلمبوس و مینیاپولیس.
‫یک‌طرفه بخوای میشه 83 دلار.
‫بلیط کلمبوس چنده؟
‫الان نباید تو مدرسه باشی؟
‫تو اینطور فکر می‌کنی.
‫می‌دونم این حرف یعنی چی.
‫یعنی 18 سالمه و تو ایالت مریلندم.
‫پس می‌تونم تصمیم بگیرم کجا باشم.
‫باید گواهینامه یا مجوز آموزشت رو ببینم.
‫می‌تونی گواهی تولدم رو ببینی.
‫بده.
‫فقط تا کلمبوس؟
‫میشه 49 دلار.
‫اینم 50 دلار.
‫اون‌موقع برات پرستار گرفته بودم.
‫اسمش "پینی" بود.
‫وقتی وارد خونه شدم، ‫دیدم افتاده کف دستشویی.
‫کلی خون ازش رفته بود.
‫صورتش بدجور جویده شده بود ‫ولی بدتر از همه گردنش بود.
‫حتماً وقتی که شروع کردی ‫به جویدنش، بغلت کرده بود.
‫دست‌هاش همه جویده شده بودن.
‫فکر کردم تو هم مُردی.
‫فکر کردم یکی کار جفتتون رو ‫تموم کرده، ولی تو خوابیده بودی.
‫وقتی برگردوندمت، دیدم دهنت خونیه.
‫یه چیزی تو گونه‌ات فرو رفته بود.
‫کشیدمش بیرون. مثل آدامس نرم بود.
‫یه سوراخ کوچیک توش بود...
‫که گوشواره توش می‌رفت.
‫یادمه خدا رو شکر کردم ‫که اون گوشواره نداشت...
‫که یه وقت بپره تو گلوت.
‫جنازه رو بردم بیرون ‫و دستشویی رو سه‌بار شستم...
‫و بعد وسایلمون رو جمع کردم و رفتیم.
‫هیچوقت نفهمیدن کجا قایمش کردم.
‫اون آخرین باری بود که ‫از فامیلی واقعی‌‌مون استفاده کردم.
‫حالا دلیلش رو می‌دونی.
‫چند سال اتفاقی نیوفتاد و آرامش داشتم.
‫باید مدرسه رو شروع می‌کردی ‫و فکر کردم جلوی بقیه این کارو نمی‌کنی...
‫ولی زرنگ شدی.
‫خیلی زرنگ شدی.
‫نمی‌خواستم بترسونمت.
‫منتظر اتوبوسی؟
‫نه، خانومی.
‫دنبال تو می‌گشتم.
‫من می‌شناسمت؟
‫گمونم طوری که منظورته نه.
‫بوت رو حس کردم.
‫احتمالاً تو هم الان بوی منو حس می‌کنی.
‫آخرین باری که تغذیه کردی کِی بود؟
‫وایستا، وایستا، همونجا وایستا.
‫خیلی وقته تغذیه نکردی.
‫به نظرم...
‫ماه‌هاست.
‫کمِ کم.
‫اونم بو می‌کشی؟
‫اوه، البته.
‫اگه...
‫اگه بلد باشی می‌تونی ‫خیلی چیزها رو بو بکشی.
‫و ما به هر حال بو می‌دیم.
‫چه تغذیه کرده باشیم چه نه.
‫هوم.
‫زود باش، خانومی.
‫زود باش.
‫کجا می‌ریم؟
‫همینجا. یه جای خشک و امن.
‫من سالیوانم.
‫دوست‌‌هام سالی صدام می‌کنن.
‫مارن.
‫اینجا خونه‌ی توئه؟
‫گوش کن، مارن.
‫نگران نباش. من خوبم.
‫قوانین خودم رو دارم.
‫قانون اول: هیچوقت آدم‌خوارها رو نخور.
‫به نظرت تو هم می‌تونی ‫از این قانون پیروی کنی؟
‫خیلی‌خب.
‫برامون یه کم شام درست می‌کنم.
‫از حیاط بوت رو حس کردم، خانوم کوچولو.
‫زود باش.
‫از در پشتی می‌ریم. ‫داخل حرف می‌زنیم.
‫سالی چندتا مرغ کوچولو...
‫توی فریزر پیدا کرده بود.
‫این مرغ‌ها...
‫به نظر میاد زندگی خوبی داشتن.
‫فکر کردم فقط من اینطوری‌ام.
‫مثل ما خیلی زیاده؟
‫زیاد نیست.
‫ولی بیشتر از اونیه که فکر کنی.
‫مطمئناً تا الان یه چندتایی دیدی.
‫تاحالا کسی بهت توجه نشون نداده؟
‫متعجب نگاهت کنه؟
‫همیشه فکر می‌کردم...
‫فکر می‌کردی بعضی‌ها عجیب‌غریبن.
‫ولی بهتره اصلاً نزدیک همدیگه نشیم.
‫ما برای غیرآدمخوارها خطرناکیم.
‫ولی به همون بدی می‌تونیم ‫به همدیگه آسیب برسونیم.
‫امیدوارم این حرفمو جدی بگیری.
‫مثل بابام حرف می‌زنی.
‫بابات قضیه‌ات رو فهمیده؟
‫تو چی؟
‫همین الان گفتی که نباید ‫نزدیک امثال خودمون بشیم.
‫ولی تو اومدی دنبالم گشتی.
‫باهوشی‌ها.
‫وقتی دیدم...
‫تو فقط یه دختر تنهایی...
‫پیش خودم گفتم...
‫شاید گرسنه باشی.
‫گرسنه‌ی مرغ؟
‫نه.
‫کی اینجا زندگی می‌کنه؟
‫خب، خودت برو ببین.
‫از بینی‌ات استفاده کن.
‫چه بویی حس می‌کنی؟
‫یکی طبقه‌ی بالا مُرده؟
‫چه بویی حس می‌کنی؟
‫توصیفش کن.
‫یه بوی آهن‌طور.
‫مثل خون؟
‫نه، مثل گِل.
‫یه بوی تند.
‫ولی بوی فساد نیست.
‫ولی نزدیکه.
‫بیشتر شبیه بوی سرکه‌ست.
‫مثل سرکه‌ای که تو سوپ ریختن.
‫آره. آره.
‫- اون زنده‌ست. ‫- خانومی.
‫- کمک میاریم. ‫- خانومی.
‫- چه بلایی سرش آوردی؟ ‫- امروز صبح همونطوری پیداش کردم.
‫دروغ میگی. بذار رد بشم.
‫گوش کن. بذار روشنت کنم.
‫هرچی که تو وجود من و توئه، باید تغذیه بشه.
‫نه.
‫نه، چون این...
‫از آخرین باری که من ‫تغذیه کردم، سال‌ها می‌گذره.
‫دلیلش اینه که جوونی.
‫بیشتر و بیشتر و بیشتر ‫بهش احتیاج پیدا می‌کنی.
‫و همیشه نمی‌تونی جلوی خودتو بگیری.
‫ولی اگه شرایط امن و خوب بود...
‫اونوقت بخور.
‫یه مدت سیر می‌مونی.
‫شاید مانع کاری بشه که ‫بعداً ازش پشیمون میشی.
‫حتی بیشتر.
‫حتی بیشتر، خانومی.
‫آره، سالی اونطوری پیداش کرد.
‫بینی‌ام رو دنبال کردم.
‫من آدم نمی‌کُشم.
‫حداقل سعی می‌کنم نکُشم.
‫نتیجه‌اش این میشه.
‫و همچین چیزهایی.
‫میشه لطفاً چند دقیقه تنهام بذاری؟
‫حتماً.
‫فکر نکنم دیگه طولی بکشه.
‫وقتش که برسه، بوش رو حس می‌کنی.
‫من اینطوری انجامش میدم.
‫کمکم می‌کنه هرکدوم رو یادم بمونه.
‫وقتی این کارو شروع کردم، ‫تقریباً هم سن و سال تو بودم.
‫بکِشش.
‫پاره نمیشه.
‫قویه.
‫اولین قربانی‌ات کی بود؟ یادته؟
‫پدربزرگ خودمو خوردم.
‫وقتی منتظر مأمور کفن و دفن بودن.
‫کسی موقع این کار پیدات نکرد؟
‫مامانم.
‫مامانم بعدش پیدام کرد.
‫تمیزم کرد.
‫به همه گفت که حیوون‌ها ‫اومدن داخل و این کارو کردن.
‫ولی آخرش که فرار کردم،
‫هیچکس دنبالم نگشت.
‫و از اون‌موقع تنها بودی؟
‫وقتی یکی یادت میده...
‫دیگه سخت نیست.
‫ولی تو...
‫تو لازم نیست تنها باشی.
‫می‌تونی تا هروقت خواستی پیشم بمونی.
‫دارم دنبال یکی می‌گردم.
‫مامانت.
‫دیشب حرف بابات رو زدی ‫پس فهمیدم اون تو زندگیت بوده.
‫حتماً داری از دستش فرار می‌کنی...
‫یا ترکت کرده و این‌ها.
‫ولی هیچ حرفی راجع‌به مامانت نزدی.
‫هیچوقت ندیدمش.
‫فقط اسم شهر زادگاهش رو دارم.
‫تو گواهی تولدمه.
‫اوهوم.
‫بهتره تمیزکاری کنیم...
‫قبل از این که خون خشک بشه ‫و بچسبیم به این صندلی‌ها.
‫♪ چشم‌های قهوه‌ای زیبا ♪
‫♪ قهوه‌ای زیبا ♪
‫♪ چشم‌های قهوه ای زیبا ♪
‫چندتای بعدی رو ندیدم.
‫تو اردویی که رفتی یه پسری ناپدید شد.
‫نباید می‌ذاشتم بری.
‫ولی خیلی دلت می‌خواست.
‫فقط یه هفته بود و تو هشت سالت بود.
‫وقتی اون پسر گم شد، فهمیدم...
‫که این شخصیت اصلی توئه.
‫هیچوقت فکر نکردم چی هستی.
‫نمی‌دونم عشق پدرانه‌ای ‫نسبت به تو داشتم یا نه،
‫ولی ازت متنفر نبودم.
‫تو...
‫تو اون‌ها رو می‌خوردی. ‫باور داشتم که مجبوری.
‫نمی‌دونم چرا.
‫چادرش رو داخل جنگل پیدا کردن.
‫داخلش کاملاً خونی بود.
‫لوک نمی‌دونم چی‌چی وندربیلت.
‫شب همگی بخیر.
‫اعلام کردن به قتل رسیده. ‫دیگه نفهمیدم بعدش چی شد.
‫به آخرین ایستگاه رسیدیم.
‫وندن‌وال یا همچین چیزی.
‫همه‌ی وسایلتون رو بردارید.
‫تا یه مدت حواسم بهت بود که ‫ببینم غمگین به نظر میای یا نه،
‫ولی نبودی.
‫اون شروع نه گفتن‌های من بود.
‫حالا دلیل اونم می‌دونی.
‫خلاصه داشتم فکر می‌کردم...
‫نه. اونجا نیست.
‫کارل.
‫غذای آماده ندارید؟
‫کدوم سوپرمارکت کوفتی‌ای ‫غذای آماده تموم می‌کنه؟
‫هی، می‌خوای زیرم کنی؟
‫یه سوال پرسیدم.
‫- اینو گوش کن، خرفت. ‫- هی، اونطوری باهاش حرف نزن.
‫کنترلت رو از دست دادی، رفیق.
‫کارمند مغازه‌ای؟
‫نه، کارمند مغازه نیستم، ‫ولی تا بیرونش همراهی‌ات می‌کنم.
‫- اونوقت ببین چی میشه. ‫- ببینم چی میشه؟
‫- آره. ‫- چی میشه؟
‫- چیزی میشه؟ ‫- آره.
‫بیرون. می‌ریم بیرون.
‫از اذیت کردن مردم لذت می‌بری؟
‫شنبه‌ها بعد از چُرت زدن ‫میای سراغ این کارها؟
‫هی. کلاهم رو بده، عوضی کوچولو.
‫یه 350 متری اونورتر افتاده. اگه می‌خوای...
‫تو مغازه متوجه شدی؟
‫منم بوت رو حس کردم. ‫نمی‌دونستم می‌تونم این کارو بکنم.
‫دارم میرم مینه‌سوتا.
‫اتوبوس اینجا پیاده‌ام کرد. ‫رفتم شام دزدیدم.
‫فقط همین کار به ذهنم رسید.
‫گمونم تو هم بچه‌ی اینجا نیستی.
‫چه اهمیتی داره؟
‫کاری که اونجا واسه اون ‫مامانه کردی کار قشنگی بود.
‫اگه برات سواله، 18 سالمه.
‫حدس می‌زدم جوون‌تر باشی.
‫ممنون.
‫معمولاً بعدش با کسی حرف نمی‌زنم.
‫زیاد پیش نمیاد امثال خودمو ببینم. ‫یه جورهایی خوشحالم که نمی‌بینم.
‫آره، متوجه‌ام.
‫منظورم اینه که آدم بداخلاقی نیستم.
‫در هر صورت بهتره بری. ‫از نزدیک میشه خون رو دید.
‫مشکلی ندارم.
‫ولی من خیلی مشکل دارم.
‫می‌خوای یه کم سوار بشی؟
‫این ماشین مال اونه. ‫نمی‌تونی همینطوری برداریش.
‫هرکی قوانین خودش رو داره.
‫اون جزو قوانین من نیست.
‫بری کوک.
‫جاده‌ی 13 پلاک 5278. سنترویلِ ایندیانا.
‫میری خونه‌اش؟
‫آره، هیچ عکسی تو کیف‌پولش نداشت.
‫- فکر کنم مشکلی پیش نمیاد. ‫- کیف‌پولشم برداشتی؟
‫کیف‌پولش رو برنداشتم، ‫پول رو از تو کیف‌پولش برداشتم.
‫هشت دلار.
‫کیف‌پولش رو انداختم تو جوب اون پشت.
‫من مارن‌ام.
‫من لی‌ام.
‫نمی‌دونم گریه کنم یا جیغ بزنم ‫یا بخندم یا چی‌کار کنم.
‫جیغ نزن.
‫فکر می‌کردم فقط منم.
‫حالا تو یه هفته دوتا دیگه هم دیدم.
‫هی، به نظرت می‌تونی کمکم کنی؟
‫من تو این قضیه تازه‌‌کارم.
‫هیچکس تو سن و سال ما ‫تو این قضیه تازه‌کار نیست.
‫خب، من تازه داره یادم میاد.
‫کلاً.
‫ببین، سر به سرت نمی‌ذارم. قول میدم.
‫نمی‌خوام به کسی صدمه بزنم.
‫همه قبلش همینو میگن.
‫پوستر "حالشو ببر" گروه "کیس" رو داره.
‫اولین آلبومیه که دیگه آرایش نمی‌کردن.
‫کی؟
‫"حالشو ببر" رو نمی‌شناسی؟ ‫گروه "کیس" رو نمی‌شناسی؟
‫گمونم واقعاً تو خونه درس خوندی.
‫از بوی اینجا معلومه که یارو ‫سی سال مشغول نئشه‌ کردن بوده.
‫وایستا، خودشه. اونو داره. "حالشو ببر".
‫لعنتی.
‫آره، آره.
‫می‌دونی؟
‫♪ نمی‌خوام صبر کنم تا منو بهتر بشناسی ♪
‫♪ زندگی یه خوراکی لذت‌بخشه ‫و وقتشه که طعمشو بچشی ♪
‫♪ هیچ دلیلی برای تلف کردنش وجود نداره ♪
‫♪ خوب بودن با خودت جرم نیست ♪
‫♪ حالشو ببر ♪
‫♪ اوه، اوه، اوه ♪
‫♪ الان تنها کار درست اینه که حالشو ببری ♪
‫♪ حالشو ببر ♪
‫♪ اوه، اوه، اوه ♪
‫میرم یه دوش بگیرم.
‫♪ اوه، آره. حالشو ببر ♪
‫♪ حالشو ببر ♪
‫♪ یالا، یالا ♪
‫♪ حالشو ببر ♪
‫♪ اوه، اوه، اوه ♪
‫♪ لازم نیست منتظر دعوتنامه باشی ♪
‫حالا رابرت فورد وارد عمل میشه.
‫جایی که نباید دخالت می‌کنه.
‫- اریک اخراج میشه. ‫- آره.
‫فالر می‌پره تو رینگ. ‫جرت رو می‌زنه زمین.
‫کیث اریک شروع به لگد زدن می‌کنه...
‫و فالر میگه نه و پرتش می‌کنه...
‫امروز تولدته.
‫خیلی وقته منتظر این روز بودم.
‫دیروز خیلی عُنُق به نظر می‌اومدی.
‫وقتی کلاً 65 کیلو هم نیستی، ‫باید به جاش خشن رفتار کنی.
‫اینم از این.
‫- و پنکیک‌ها. ‫- ممنون.
‫- و بیکن شما. ‫- ممنون.
‫سالی.
‫اسمشه. اون‌یکی که دیدم.
‫تو ایستگاه اتوبوس پیداش شد...
‫و می‌گفت از یک کیلومتری بوی منو حس کرده.
‫- تو هم می‌تونی؟ ‫- نه از اون فاصله.
‫گفت می‌تونه بوی آدم‌هایی که ‫دارن می‌میرن رو هم حس کنه.
‫راستش فکر کنم راجع‌به این یارو شنیدم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫یه موی بافته‌ی بلند تو وسایلش داره.
‫از موی آدم‌هایی که خورده.
‫- یا خدا. ‫- دو سه متری طولشه.
‫اونم یه انتخابه.
‫ما مجبور نیستیم اونطوری باشیم.
‫چرا پیش اون نموندی؟
‫مشکوک می‌زد. نمی‌دونم.
‫فکر کنم سعی داشت کمک کنه.
‫واقعاً بعید می‌دونم.
‫گمونم عجیب‌غریب بود.
‫کِی به این نتیجه رسیدی؟
‫قبل از این که خانوم هرمن رو ‫باهم خوردین یا بعدش؟
‫بازم قهوه می‌خواین؟
‫- آره، لطفاً. ‫- باشه.
‫چیز دیگه‌ای میل ندارین؟
‫- همین کافیه. خوبه، ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫- هارمون. خانوم هارمون. ‫- خانوم هارمون.
‫باشه. خواهش می‌کنم.
‫اون کمکی می‌کنه؟
‫حفظ کردن اسامی‌شون؟
‫چرا تعارف کردی منو با خودت بیاری؟
‫آدم خوبی به نظر میای.
‫آدم خوبی‌ام.
‫هوم.
‫من آدم خوبی به نظر میام؟
‫میرم دستشویی.
‫نظرت چیه بیرون بخوابیم؟
‫باشه.
‫امشب هوا سرد میشه، ‫ولی اگه این ماشین رو نگه داریم...
‫اون پشت یه کم چوب هست.
‫اصلاً تو کنتاکی چه خبره؟
‫خواهر کوچیکترم اونجاست.
‫قول دادم قبل از امتحان ‫براش کلاس رانندگی بذارم.
‫- اوهوم. ‫- بچه‌ی خوبیه.
‫زیاد میری خونه؟
‫یه کم. وقتی 17 سالم بود زدم بیرون.
‫چرا؟
‫مدرسه رو تموم نکردم، که خیلی بده.
‫گمونم تو هم تموم نکردی.
‫گمونم راه‌‌های دیگه‌ای هم ‫برای یادگیری وجود داره.
‫شاید هرچی که ضعف بقیه‌ی آدم‌ها باشه.
‫شیطان می‌دونه ضعف‌ شما چیه.
‫گفتم می‌دونه ضعف شما چیه.
‫می‌دونه چطوری تحریکتون کنه.
‫گفتم می‌دونه چطوری تحریکتون کنه.
‫و می‌دونه...
‫که یکی از ضعف‌های من ‫که بهشون اعتراف می‌کنم...
‫اینه که می‌تونم تا آخر عمر ‫از یه نفر کینه داشته باشم.
‫امشب اینجا می‌مونیم. خونه‌ی خالمه.
‫ماه مارس فوت شد.
‫خونه‌مون اون‌طرف اون کارخونه‌ست.
‫ولی نباید تو شهر آفتابی بشم.
‫می‌خوای دلیلش رو بدونی؟
‫نه.
‫اینهمه وسیله چی میشه؟
‫مامانم قراره بیاد ببرتشون.
‫ولی معلمه. درگیر مدرسه‌ست.
‫نه، بذار خاموش باشه. ‫امشب پنجره‌ها رو هم باز نکن.
‫خیلی‌خب، میرم پشت پاساژ ‫به کیلا رانندگی یاد بدم.
‫دعا کن نمیرم.
‫برگشتنی واسه جفتمون یه کم غذا میارم.
‫کیلا خواهرته؟
‫آره. کی...
‫کیلا. تو روش بهش میگم "احمق". ‫یا "کودن" یا هرچی.
‫اگه می‌خوای می‌تونی تو وسایل ‫سرک بکشی. ناراحت نمیشم.
‫بعداً می‌بینمت.
‫در رو قفل کن.
‫لی. در کوفتی رو باز کن، عوضی. ‫می‌دونم اونجایی.
‫این در رو باز کن، لی. بریم.
‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫دست مریزاد، خنگول.
‫- این یادداشت رو تو کیفم پیدا کردم. ‫- آخ.
‫میری؟ به این زودی؟
‫مارن، این کیلاست. ‫کیلا، این مارن ـه.
‫تو یه عوضی تمام عیاری.
‫- چرا اونطوری حرف می‌زنی؟ ‫- گفتی قراره...
‫- این‌دفعه بمونی. ‫- آروم باش، کیلا.
‫یه کاری پیش اومد. ‫مجبور شدم از شهر خارج بشم.
‫دیگه حرفت رو باور نمی‌کنم، لی. ‫اصلاً هر دفعه کجا میری؟
‫بیا بریم بیرون. زود باش.
‫می‌خوام بیرون باهات صحبت کنم.
‫قراره یه مدت برم.
‫خب؟ همین.
‫اون نامزدته؟
‫اون دوستمه، خب؟ ‫شاید یه وقت دیگه باهاش آشنا بشی.
‫ببین، نمی‌تونم بمونم، کیلا.
‫فقط می‌خواستم به قولم عمل کنم ‫و بهت رانندگی یاد بدم.
‫از این کارت متنفرم.
‫می‌دونی، بابا این کارو کرد و دیگه بر نگشت.
‫نمی‌دونی هروقت میری وحشت می‌کنیم؟
‫یکی دو هفته‌ی دیگه بر می‌گردم. ‫چه فرقی می‌کنه؟
‫- گوش نمیدی چی میگم. ‫- چرا، گوش میدم.
‫نهایتاً دو هفته‌ست.
‫من مثل بابا نیستم. اون کارو نمی‌کنم.
‫چیزی هست که درموردش دروغ نگی؟
‫و با اون تیشرت شبیه احمق‌ها شدی.
‫وجداناً لعنت بهت، لی. لعنت بهت.
‫لعنت، پسر.
‫بیا امشب بریم بیرون.
‫احتمالاً به مامانم میگه اینجاییم.
‫اگه بیاد...نباشی بهتره.
‫تابستون‌ها اینجا کار می‌کردم.
‫نمی‌تونم گاوصندوق رو باز کنم،
‫ولی همه‌ی پول خردها رو ‫تو یه کشوی کافه نگه می‌دارن.
‫یه کافه تو کشتارگاه؟
‫نگهبان نداره؟
‫چرا. دیل.
‫جفت گوش‌هاش کَره.
‫تو پول‌ها رو نگه دار.
‫می‌خوام یه چیزی رو نشونت بدم.
‫موسیقی باید آروم نگهشون داره.
‫تاحالا فکر کردی که...
‫تک‌تکشون مامان و بابا دارن؟
‫خواهر، برادر، عموزاده، بچه.
‫حتی دوست؟
‫زبون خاص خودشون رو دارن.
‫بهشون گوش کن.
‫بهم نگفتی چرا میری مینه‌سوتا.
‫به خاطر مامانم.
‫اونجا زندگی می‌کنه؟
‫نمی‌دونم.
‫حتی نمی‌دونم زنده‌ست یا نه.
‫فقط اسم شهر تولدش رو دارم.
‫پیدا کردنش خیلی طول می‌کشه‌ها.
‫حتی شاید به بن‌بست بخوره.
‫فقط همین رو دارم.
‫پس از همونجا شروع می‌کنیم.
‫می‌تونم ببرمت.
‫اگه بخوای. کلی رانندگی داره، ‫ولی اگه بخوای من پایه‌ام.
‫می‌تونیم با حوصله کشور رو بگردیم.
‫البته منظورم میزوری و آیوواست.
‫تاحالا هیچکدومش نرفتم.
‫♪ تا صبح می‌رسم آموریلو ♪
‫♪ از سن‌آنتون راه افتادم ♪
‫♪ تمام دار و ندارم... ♪
‫♪ همین چیزهائیه که همراهمه ♪
‫یه پرستار بچه بود.
‫- مال منم همینطور. ‫- واقعاً؟
‫چطوری بود؟
‫یه میل شدید حس کردم.
‫می‌تونستم تمام رگ‌های بدنم رو ‫مثل تار عنکبوت بودن احساس کنم.
‫احساس یه‌ ابرقهرمان عجیب رو داشتم.
‫بعدش چی؟
‫چه حسی بهش داشتی؟ ‫به چی فکر می‌کردی؟
‫بعدش رو یادم نیست.
‫چرت میگی.
‫هی، هرچی میگم که نباید ‫باب میل جنابعالی باشه.
‫یه سوال ازم پرسیدی و باید جواب بدم.
‫با من یه کاری می‌کنی؟
‫- یه چیزی باهام گوش کنی؟ ‫- آره.
‫بهت که گفتم اینجان.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫یه کم پیش موقع شنا دیدمتون.
‫آره، ما هم چند نفر رو اونجا دیدیم.
‫روی اون صخره‌ها بودین.
‫خلاف...
‫خلاف جهت ما.
‫می‌گیری چی میگم؟
‫نگران نباش، رفتارمون دوستانه‌ست.
‫من جیک‌ام. اونم بردلی ـه.
‫لعنت. اسم من برد ـه، پسر. ‫چیزی که می‌خوام صدام کن.
‫خوشوقتم، برد. ‫خوشوقتم، جیک.
‫من لیانم. اونم مگی ـه.
‫مسافر هستین؟
‫آره، مسافریم. مشکلیه؟
‫نیومدیم اینجا که فراری‌تون بدیم.
‫گفتیم شاید یه کم دلستر بخواین.
‫هواتون رو داریم.
‫اینجا مسافر زیادی نمیاد.
‫نظرت چیه؟
‫دست به کار شده بودم، خب؟
‫می‌دونی گوشتش رو می‌کندم ‫و استخون‌هاش رو در میاوردم.
‫و کم‌کم حس کردم یکی داره نگام می‌کنه.
‫اول اطراف رو نگاه کردم و ندیدمش چون...
‫خیلی ثابت بین درخت‌ها وایستاده بود،
‫ولی بعد پیداش کردم. گفتم "چی؟"
‫اون لحظه قرمز و اهریمنی شده بودم.
‫اون همینطوری نگام می‌کرد انگار...
‫"داگ هنینگ" کوفتی‌ام. ‫[شعبده‌باز کانادایی]
‫دیگه بلند شده بودم و داشتم می‌دویدم سمتش...
‫که یهو یه هفت‌تیر کوفتی روم کشید.
‫معلوم شد یه پلیسه که اومده مرخصی. ‫اولین سال خدمتش هم بود.
‫قرار شد اینو واسه کسی تعریف نکنیم.
‫اوه، درسته، درسته.
‫خلاصه معلوم شد پلیسه.
‫فکر کردم می‌خواد دخلمو بیاره، ولی فقط...
‫فقط داشت نگام می‌کرد.
‫و من چی گفتم؟
‫گفت "همین الان دخلمو بیار یا گمشو...
‫چون سرد خوردنش حال نمیده".
‫عاشقشم.
‫اونم گفت...
‫"ادامه بده".
‫"باید یه نگاه دقیق‌تر بندازم".
‫خلاصه...
‫یهو حس کردم که...
‫خم شد تا دقیق‌تر نگاه کنه.
‫بوی یه آدمخوار رو نمی‌داد.
‫ولی بود.
‫منم پرسیدم یه کم می‌خوره یا نه.
‫و طوری با جدیّت سر تکون داد...
‫که انگار از قحطی اومد بود.
‫- آره. ‫- می‌دونید چی بهش دادم؟
‫تو یکی از ما نیستی؟
‫کاملاً عادیه.
‫خب، مشخصاً عادی نیستم.
‫هنوز استخون کامل نخورده.
‫ولی گمونم به زودی اتفاق می‌افته.
‫"استخون کامل"؟
‫وقتی کل بدن رو می‌خوری. ‫با استخون‌ها و همه‌چی.
‫هنوز این کارو نکردی؟
‫خیلی مهمه.
‫مثل اولین باره که می‌خوری.
‫قبل از استخون‌ها و همه‌چی داریم،
‫و بعدش.
‫مزخرفه.
‫چیزی که میگی غیرممکنه.
‫تو چند نفر رو خوردی؟
‫فکر کنم سه نفر.
‫آره، خانوم.
‫سه نفر.
‫و مجبور نبودی بخوری؟
‫مجبور نیستی این کارو بکنی؟
‫گمونم یه جورهایی طرفدارمونه.
‫پناه بر خدا.
‫حالت خوبه؟
‫جیک داره یادم میده چطوری ‫آدمخوارهای دیگه رو بو بکشم.
‫نه، یاد نمیده.
‫به نظرت از پسش بر نمیاد؟
‫حالش خوبه؟
‫منو یاد تمام معتادهایی ‫که تابحال دیدم می‌اندازی.
‫شبیه اون‌هایی هستی که ‫خودشون رو قانع کردن...
‫همه‌چی تحت کنترلشونه.
‫ولی کافیه یه نخ کوچیک رو بکشی و....
‫ولی شاید عشق آزادت کنه، پسر.
‫شاید عشق...
‫آزادت کنه.
‫لی. لی.
‫چیه؟
‫- چیه؟ ‫- نگاه کن.
‫برو، برو، برو.
‫- بریم اونو سوار بشیم. ‫- آره، چهارتا بلیط داریم.
‫- باشه. ‫- آره.
‫بیاین جلو. جایزه‌های خفنی داریم.
‫سه‌ بلیط، سه شانس. ‫سه بلیط، سه شانس.
‫- کی می‌خواد بازی کنه؟ ‫- کسی اینجا تیراندازیش خوب نیست؟
‫سه بلیط، سه شانس.
‫میشه منم بازی کنم؟
‫داری پولت رو هدر میدی.
‫بی‌خیال.
‫برنده شدم. برنده شدم.
‫نه. برنده نشدی، آقا کوچولو.
‫ولی افتاده تو قوطی.
‫اون یعنی چی؟
‫کاری که تو الان کردی. تقلب ممنوع.
‫ولی اونیکی بچه هم انجامش داد.
‫خوندن بلدی دیگه، نه؟
‫حالا برو. مگه این که ‫سه‌تا بلیط دیگه داشته باشی.
‫سلام، پسر.
‫می‌خوای یکی واسه نامزدت ببری؟
‫دیدم اومدی جلو.
‫نه، اون نامزدم نیست. فقط...
‫فقط دوستمه.
‫- ایول. ‫- وای.
‫اگه بازم بندازم توش، ‫یکی دیگه بهم میدی؟
‫قانوناً نباید بدم.
‫ولی لازم نیست کسی بفهمه.
‫لعنتی.
‫حیف شد.
‫هوم.
‫غیر از این کارناوال مسخره ‫دیگه چی‌کار میشه کرد؟
‫البته بعد از این که دوستم بره.
‫من ساعت 11 می‌بندم.
‫یه کم علف تو ماشینم دارم.
‫ایول.
‫- یکی دیگه؟ ‫- واقعاً؟
‫آره.
‫- لعنتی. ‫- لعنتی.
‫ای خوش‌شانس.
‫شانسم تموم نمیشه، نه؟
‫نه، پسر.
‫من کاری می‌کنم تموم نشه.
‫یه ساعت دیگه می‌بینمت؟
‫آره، می‌بینی.
‫زیاد به اتفاقات بعد از این نوار فکر نکردم.
‫نمی‌تونم.
‫نمی‌دونم قراره چه اتفاقی برات بی‌افته...
‫یا چه اتفاقی باید برات بی‌افته.
‫شب‌ها با ترس و لرز بیدار میشم ‫و فکر می‌کنم و امیدوارم.
‫امیدوارم مشکلت تموم شده باشه،
‫و اگه عدالتی وجود داره،
‫تو یه دختر عادی با مشکلات عادی ‫و درد و رنج عادی باشی،
‫و بعد دیگه چیزهایی که...
‫نباید بخوای رو نخوای، مارن.
‫و این که قلبت یه فرصت داشته باشه.
‫می‌دونستم اینطوری تموم میشه. ‫"امیدوارم بهتر بشی".
‫شاید حق با اونه، شاید بهتره ‫دعا کنم یه روز بیدار بشم...
‫و ببینم دورم یه هزارتو ساختن.
‫این حرفو نزن.
‫اون اشتباه می‌کنه.
‫چه اتفاقی واسه بابات افتاده؟
‫هیچوقت چیزی نمیگی.
‫اتفاق خوبی نیوفتاده.
‫گفتنش بی‌فایده‌ست.
‫فقط من بودم که نوار رو به اون دادم.
‫یکی دو دقیقه بهم وقت بده.
‫خودتو رسوندی.
‫- جای خوبیه. ‫- آره، بدک نیست.
‫- کسی اینجا نیست. ‫- اون مال توئه؟
‫- آره. ‫- ماشین قشنگیه.
‫عالیه، نه؟
‫آره، همینطوره. من اونجا پارک کردم.
‫می‌کشی؟
‫به چی می‌خندی؟
‫- تو هم علف می‌کشی؟ ‫- آره.
‫فصل بهار رسیده...
‫و بایکز آنلیمیتد اسکیت‌بورد جدیدی رو ‫روانه‌ی بازار کرده.
‫عاشق بوی لاستیک سیاه نیستید؟
‫شاید نباشید.
‫این یه ذائقه‌ی اکتسابیه.
‫بعضی‌ها هیچوقت بهش عادت نمی‌کنن.
‫واقعاً درکش نمی‌کنن.
‫می‌تونید کم‌کم بهش عادت کنید.
‫بلک اسپندکس...
‫تو پیله‌ی سیاهم جایی هستم ‫که هیچکس نمی‌تونه پیدام کنه.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫چیه؟ یا خدا.
‫خیلی‌خب، ما نمی‌دونستیم.
‫هی. ما نمی‌دونستیم، خب؟
‫برگشته؟
‫نه. یه چیزی شده، مامان.
‫تمدن تازه از اونجا ظهور کرد.
‫قصد ندارم بهتون درس تاریخ بدم.
‫ولی معتقدم مهمه به خودمون یادآوری کنیم...
‫که در رابطه با اقتصاد،
‫با خلاقیت انسانی سر و کار داریم.
‫این بینش نشان‌دهنده‌ی...
‫زیربنای توسعه‌ی اقتصادی ماست.
‫صندلی بچه تو ماشین نبود، مارن.
‫حلقه‌ی ازدواج دستش نبود.
‫باید یه حس بدی داشته باشیم.
‫چون ما آدم می‌کُشیم.
‫وسایلشون رو می‌دزدیم ‫و به زندگی‌مون ادامه می‌دیم.
‫و زندگی‌ آدم‌ها رو نابود می‌کنیم ‫و اصلاً متوجه‌اش نیستیم.
‫بی‌خیال، اصلاً چرا اینطوری ‫درموردش حرف می‌زنیم؟
‫ما باید این کارو بکنیم. چاره‌ای نداریم.
‫از آینده حرف می‌زنی،
‫از دوست بودن با خودت حرف می‌زنی.
‫تو همچین حسی نداری. زیاده‌رویه.
‫نه، 60-70 سال دیگه هم ‫باید همینطوری زندگی کنیم؟
‫چطور جرأت می‌کنی سخت‌ترش کنی؟
‫مارن، من باید...
‫چطوری از این حال درت بیارم؟ ‫الان باید چی بگم؟
‫فقط رانندگی‌ات رو بکن.
‫باشه. خیلی‌خب.
‫دفترچه‌ی شماره‌تلفن‌ها رو دارین؟ ‫بیرون چیزی نبود.
‫دنبال یکی تو بگلی می‌گردم.
‫این مال شهرستانه، عزیزم.
‫ممنون.
‫اونجاست.
‫- من باهات میام. ‫- نه، همینجا بمون.
‫ببخشید؟ شما باربارا کرنز هستید؟
‫صبر کنید، خانوم کرنز. خانوم کرنز.
‫من مارن یرلی هستم.
‫مارن.
‫راه خیلی طولانی‌ای رو سفر کردم.
‫اوه، اون‌ها عروسی نکردن.
‫آره، برامون سوال بود.
‫شوهرم چند سال پیش مُرد.
‫سرطان گلو.
‫متأسفم.
‫ببخشید که اینطوری غافلگیرتون کردم.
‫گمونم نمی‌دونستین دخترتون یه بچه داره.
‫نه. وقتی خواست ازدواج کنه، موافقت نکردیم.
‫همین باعث شد از ما رونده بشه. آره.
‫کجا با بابام آشنا شد؟
‫بابات بهت نگفته؟
‫اون هیچی درمورد مامانم نمی‌گفت.
‫تو دانشگاه آشنا شدن. دانشگاه مانکیتو.
‫دو سال رو تموم کرده بود تا این که ‫بابات راضیش کرد باهاش بره.
‫اون رسوندت اینجا؟ بیرونه؟
‫نه. اون تو مریلنده.
‫می‌دونه اینجایی؟
‫آره، اون بهم گفت کجا پیدات کنم.
‫پس فرار نکردی؟
‫بابام فکر می‌کنه اونقدری بزرگ شدم ‫که تنها زندگی کنم.
‫آها.
‫خب، اگه قصد داری با مادرت زندگی کنی...
‫متأسفانه باید بهت بگم ‫که اون دیگه پیش ما نیست.
‫چی؟ کِی؟
‫خیلی سال میشه و چیزی نیست ‫که بخوام برات تعریف کنم.
‫امیدوارم بتونی به این احترام بذاری.
‫خب، من دخترشم.
‫آره. حالا منطقیه.
‫این که چرا وقتی برگشت ‫اونقدر داغدیده به نظر می‌اومد.
‫و چیزی هم به ما نمی‌گفت.
‫چقدر...
‫چقدر تو این خانواده پنهونکاری هست.
‫متأسفم که تو این خانواده به دنیا اومدی.
‫صبر کن. اون بچگی‌هاش چطوری بود؟
‫ولی. اون تنها بچه‌تون بود؟
‫خب، حتی بچه‌ی ما هم نبود.
‫من و باب هیچوقت نتونستیم بچه‌دار بشیم.
‫ولی بعداً راجع‌به جنل شنیدیم.
‫اون پشت یه کلانتری تو بمیجی رها شده بود.
‫خبرش تو روزنامه بود.
‫چیزی راجع‌به والدین خونی‌اش می‌دونی؟
‫نه، هیچی. به جز کاری ‫که با بچه‌ی خودشون کردن.
‫یعنی ممکن بود یخ بزنه.
‫اینجا همیشه‌ی خدا سرده.
‫مادر من...
‫اگه می‌خوای می‌تونی اون عکس‌ها رو ببری.
‫اون هیچوقت به کسی صدمه زده بود؟
‫این دیگه چه‌جور سوالیه؟
‫شرط می‌بندم صدمه زده. مطمئنم.
‫نمی‌دونم برای لاپوشونی‌اش چی‌کار کردین،
‫یا چقدر باعث عذابتون شد.
‫بس کن. همین الان.
‫ببین، دیگه قرار نیست منو ببینی، خب؟
‫شاید تو خانواده‌ی خونی‌اش نباشی، ‫ولی من هستم.
‫و باید بدونم.
‫پس لطفاً، خانوم کرنز. لطفاً...
‫پس خودت ازش بپرس.
‫چطوری؟
‫ببین، من نمی‌شناسمت.
‫باید درک کنی.
‫نمی‌دونم برای چی اومدی اینجا.
‫و امیدوارم جدی گفته باشی ‫که هیچوقت بر نمی‌گردی اینجا.
‫می‌دونم سنگدلانه به نظر میاد، ‫ولی می‌خوام باهات روراست باشم.
‫بهت گفتم اون دیگه پیش ما نیست...
‫ولی اون نمُرده.
‫تو شهری به اسم فرگوس فالز زندگی می‌کنه.
‫تو یه بیمارستان دولتی.
‫و ما اونجا بستری‌اش نکردیم، ‫اگه این فکر رو می‌کنی.
‫خودش فرم‌هاش رو امضاء کرد.
‫خیلی‌خب.
‫اینجا. مامانم اینجاست.
‫می‌خوای بیام داخل؟
‫نه.
‫آروم باش.
‫اون خطرناکه؟
‫سال‌ها پیش این جزو نگرانی‌هامون بود.
‫همون اول چرا جزو نگرانی‌هاتون بود؟
‫پرخاشگری نسبت به پرسنل. خودآزاری.
‫ولی مال خیلی وقت پیشه.
‫ممکنه نفهمه تو کی هستی.
‫تازه داروهای صبحش رو خورده، ‫پس ممکنه فقط سر تکون بده.
‫خواهیم دید.
‫یکی اینجاست که می‌خواد ‫شما رو ببینه، خانوم کرنز.
‫یه سورپرایز. یه سورپرایز عالی.
‫مارن اینجاست.
‫من مارن‌ام.
‫نمی‌تونه حرف بزنه؟
‫به خاطر داروهاشه.
‫آروم باش، خانوم کرنز.
‫من با بابا نیومدم.
‫با بابا نیومدم. تنهایی اومدم.
‫نامه رو بهش بدم، خانوم کرنز؟ ‫با خودم آوردمش بالا.
‫اینو حدوداً 15 سال پیش نوشته.
‫محض اطمینان تو پرونده‌اش نگهش داشتم.
‫می‌دونست میام؟
‫من همینجا منتظر می‌مونم.
‫مارن، اگه روزی رسید که اومدی اینجا،
‫می‌فهمم به خاطر اینه که ‫پدرت قولش رو شکونده.
‫یه چیزی راجع‌به من بهت گفته.
‫و دلیلش رو می‌فهمم.
‫وقتی ازدواج کردیم نمی‌دونست من چی‌ام.
‫ولی وقتی تو رو به دنیا آوردم فهمید.
‫قول دادم هرگز به هیچکدومتون صدمه نزنم،
‫ولی چطور می‌تونستیم مطمئن باشیم؟
‫رفتن آسون نبود. ‫هردوتون رو خیلی دوست داشتم.
‫به تموم کردن زندگیم فکر کردم،
‫ولی می‌خواستم اینجا باشم ‫محض این که یه وقتی بیای.
‫من تو این دنیا فقط عشق می‌خواستم.
‫سعی کردم و باور داشتم،
‫ولی با این ذاتی که داریم ‫نمی‌تونیم عشق رو داشته باشیم.
‫فقط می‌تونیم یه جای کوچیک با میله...
‫یا دری که قفل میشه داشته باشیم.
‫از این بابت متأسفم، مارن کوچولو.
‫بابت تمام کارهایی که برات نکردم،
‫و برای تنها کاری که هنوز می‌تونم.
‫دنیای عشق هیچ هیولایی رو ‫داخل خودش نمی‌خواد.
‫پس بذار کمکت کنم ازش خارج بشی.
‫نه. کمک!
‫خانوم کرنز، آروم باش.
‫مارن، بمیر.
‫- بذار برم بیرون. ‫- دکمه‌ی روی در رو فشار بده. برو!
‫مارن، بمیر!
‫نمی‌تونم در رو باز کنم. ‫نمی‌تونم در رو باز کنم.
‫ببخشید، ببخشید. بیا. بیا.
‫در لعنتی باز نمیشه.
‫چیزی نیست.
‫اون یکی از ماست. ‫یکی از ماست ولی عقل از سرش پریده.
‫دست‌های کوفتی‌ خودش رو خورده.
‫گفت عاشق بابام بوده. ‫گفت می‌خواسته مامان باشه.
‫می‌تونست بمونه.
‫می‌تونست چیزهایی که ‫لازم بود بدونم رو بهم بگه.
‫راجع‌به همه‌ی این‌ها. ‫می‌دونی چقدر فرق می‌کرد...
‫اگه یه نفر طرف من بود؟
‫یه هم‌صحبت؟
‫می‌دونی چه کارهایی رو نمی‌کردم؟
‫شاید نصف کارهایی که کردم.
‫گور باباش. لعنتی.
‫می‌دونی، اگه می‌موند ممکن بود ‫بهت صدمه بزنه، مارن.
‫یا بدتر، شاید الان اصلاً زنده نبودی.
‫باور کن، یه چیزی می‌دونم که میگم.
‫این بهتر از چیزیه که من تجربه کردم.
‫عصبانی‌ای و ترسیدی و احساس تنهایی می‌کنی،
‫و نمی‌دونی چی‌کار کنی، اشکالی نداره.
‫اگه می‌خوای سر خودت خالی کنی، ‫نمی‌تونم جلوت رو بگیرم.
‫ولی سر من خالی نکن.
‫تو گلوی یارو رو بُریدی، لی.
‫- اون زن و بچه داشت. ‫- باشه.
‫فکر کنم تو به زندانی بودن ‫و نامرئی و تنها بودن عادت کردی،
‫- و حالا تو دنیای آزادی، ‫- باشه، باشه.
‫و برای اولین بار داری خودت رو می‌بینی،
‫و این وحشت‌زده‌ات کرده.
‫ولی می‌دونی چیه؟ ‫این منم داغون کرده، خب؟
‫منم حس می‌کنم دارم خودمو می‌بینم. ‫روالش همینه.
‫- روال چی؟ ‫- این.
‫هرچی که هست.
‫بس کن. اشتباه می‌کنی.
‫چی؟ کدوم قسمتش رو اشتباه می‌کنم؟
‫دیگه نمی‌تونم دور و برت باشم. ‫فکرم درست کار نمی‌کنه.
‫پناه بر خدا.
‫ما گزینه‌های زیادی نداریم، مارن.
‫یا می‌خوری، یا خودتو می‌کُشی،
‫یا مثل مامانت خودتو حبس می‌کنی.
‫کدومش؟
‫من مثل مادرم نمیشم. ‫من مثل مادرم نمیشم.
‫آدم می‌تونه خودش تصمیم بگیره. ‫و من الان دارم این تصمیم رو می‌گیرم.
‫مارن.
‫آره. همون بالا.
‫- خیلی‌خب. بعداً می‌بینمت. ‫- باشه.
‫♪ چشم‌های قهوه‌ای زیبا ♪
‫♪ دیگه هیچوقت عاشق چشم‌های آبی نمیشم ♪
‫سلام.
‫از دیدن سالی پیر که ناراحت نیستی، خانومی؟
‫جواب داد.
‫به سختی باورم میشه.
‫از فردریک تا اینجا تعقیبم کردی؟
‫می‌دونم. به نظر خودمم عجیبه.
‫راستش نمی‌دونستم دیگه چی‌کار کنم.
‫چرا، سالی؟
‫خب، چون فرصت خدافظی نداشتیم.
‫و نگرانت بودم که اینطوری تنها باشی.
‫پس چرا قبل از این سلام نکردی؟
‫نه، نه، خانومی.
‫من دخالت نمی‌کنم.
‫این بی‌ادبیه و تو پیش دوستت بودی.
‫راستی الان کجاست؟
‫دیدمش که با سرعت از اینجا رفت.
‫- نامزد جدیدته؟ آره؟ ‫- نه، نه، نه.
‫یا فقط یه دوره‌گرده که ‫باهاش وقت می‌گذرونی؟
‫نه، فقط یه دوسته.
‫اوه. فقط یه دوسته.
‫شاید دوزاری‌اش نیوفتاده.
‫اون یکی از ماست؟
‫با بویایی تو پیش میره یا بویایی خودش؟
‫هردو.
‫ممنون که راهشو نشونم دادی.
‫هی، اینجا چقدر حشره داره.
‫زندگی هیچوقت با سالی کسل‌کننده نیست. ‫نظرت چیه؟
‫می‌خوای یه دوری با سالی بزنی؟
‫عجیبه که تعقیبم می‌کردی.
‫فقط یکی دو هفته‌ گذشته.
‫قول میدم زندگی عجیب‌تر هم میشه.
‫من...
‫گفتگومون رو دوست داشتم.
‫این مسیر برای ما سخت ‫و پُر از تنهائیه، مگه نه؟
‫پس اگه مجبور نیستیم دلیلی نداره...
‫که تنهایی‌اش رو بیشتر کنیم.
‫من یه دخترم.
‫می‌دونم. اگه دختر داشتم همسن و سال تو بود.
‫قضیه همینه؟
‫خودت چطوری دوست داری؟
‫سالی، سعی ندارم ناراحتت کنم.
‫اوهوم.
‫می‌دونم راه طولانی‌ای رو رانندگی کردی.
‫با این قضیه راحت نیستم.
‫تاحالا با کسی جور نشدی؟
‫چرا.
‫ولی باید دو طرفه باشه.
‫از سالی خوشت نمیاد.
‫چرا اسمت رو طوری میگی ‫که انگار دوتا آدم متفاوتی؟
‫از من خوشت نمیاد.
‫نه، بهت اعتماد ندارم.
‫مهم نیست در این مورد اشتباه می‌کنم یا نه.
‫فقط این مهمه که حسش می‌کنم.
‫پس سوار نمیشی؟
‫سوار نمیشم.
‫پس گور بابات.
‫گور بابات، خانومی.
‫آشغال خرفت!
‫من کنارت خشک شدم.
‫تاحالا با هیچکس این کارو نکرده بودم.
‫این ارزش داره.
‫من کنارت خشک...
‫خب می‌دونم، ولی باید دعوتش کنیم.
‫قهوه‌تون.
‫ممنون.
‫چند بار باید بهش بگی تا بالأخره گوش کنه؟
‫- سلام، بچه‌ها. ‫- سلام، شیلا.
‫- الان میام پیشتون. ‫- از دیدنت خوشحالم.
‫- پیش بابایی بمونید، خب؟ ‫- خیلی بالا می‌پرم.
‫نمی‌دونم. بابایی، نگام کن.
‫نگام کن.
‫روی زمین شیشه ریخته. بیا اینجا.
‫اومدم، بابایی.
‫دوستت دارم.
‫الو؟
‫سلام، احمق‌جون. چطوری؟
‫دیروقت زنگ زدم؟
‫کجایی؟ صدات یه جوریه.
‫راستش دارم با ماشین میام خونه.
‫امشب می‌رسی؟
‫آره، خیلی دیر می‌رسم. ‫ولی آره، میام خونه.
‫می‌تونی بمونی؟
‫این‌دفعه می‌تونم. آره.
‫خیلی خوشحالم، لی.
‫منم همینطور.
‫هی، نظرت چیه وقتی برگشتم ‫باهم بریم شهر بگردیم، هان؟
‫با ماشین یه دوری بزنیم، هان؟
‫داری گریه می‌کنی؟
‫نه. چی؟
‫تو دردسر افتادی؟
‫نه، دارم میام خونه. حالم خوبه.
‫میشه به مامان بگم داری میای؟
‫معلومه که می‌تونی.
‫آره.
‫اصلاً به کارهای خونه اهمیت نمیدم.
‫فقط همین برام مهمه.
‫- خیلی... ‫- حق با توئه.
‫البته قبلاً برام مهم بود، ولی دیگه نیست.
‫- آره. دقیقاً. ‫- سلام، کیلا.
‫من مارنم، دوست لی.
‫یکی دو ماه پیش تو خونه‌ی خاله‌ات دیدمت.
‫- یادمه. ‫- تاحالا ندیدمش.
‫یه کم دیگه میام پیشتون.
‫آره، اون‌موقع خواستم سلام کنم، ولی...
‫می‌دونی لی کجاست؟
‫یه مدت خونه‌ی خاله‌ام بود.
‫ولی مامانم دست از سرش بر نمی‌داشت.
‫اونم چادرش رو برداشت و رفت کنار دریاچه.
‫کدوم دریاچه؟
‫خشکی بین دریاچه‌ها.
‫یه پارک ملی کنار جاده‌ی 641 ـه.
‫هروقت بخواد میاد شهر.
‫خب، گمونم...
‫درگیر یه مسئله‌ایه.
‫ولی ازش سراغت رو گرفتم...
‫و گفت راهتو ازش جدا کردی.
‫برام سوال بود که چرا مونده.
‫گمونم امیدوار بود پیدات بشه، نه؟
‫نه، اونش رو مطمئن نیستم.
‫نمی‌دونم واقعاً می‌خواد منو ببینه یا نه.
‫راستشو بخوای.
‫ولی می‌دونم می‌خواست برگرده پیش تو.
‫خودش اینو گفت؟
‫وای خدا، اون یه عوضیه.
‫می‌دونی، اصلاً چرا اینطوریه؟
‫بهش میگم هیچکس دیگه اون ‫قضیه‌ی پلیس‌ها رو یادش نیست.
‫سه روز مسخره بود و بعد ولش کردن.
‫راجع‌به باباتونه؟
‫اون بهت نگفته؟
‫بابامون یه آدم سرخوشه.
‫از اون آدم‌های سرخوش‌ که ‫هیچی براشون مهم نیست.
‫چند بار با لی درگیر شد...
‫و لی سعی کرد آرومش کنه...
‫و روزی که رفت بالأخره لی رو زد.
‫و وقتی سعی کردم جداشون کنم، منم زد.
‫لی قاطی کرد و گفت به پلیس زنگ بزنم.
‫و وقتی بابامون تلفن رو از روی دیوار کند،
‫لی سرش رو محکم گرفت ‫و گفت فرار کنم برم سمت شهر.
‫وقتی با پلیس‌ها برگشتم،
‫لی حسابی کتک خورده بود و ماشین بابا نبود.
‫و لی بهشون گفت اون رفته، ‫ولی خودش خونی شده بود.
‫واسه همین بردنش بازداشتگاه ‫تا بتونن اون خون رو آزمایش کنن.
‫چادرت. واقعاً باید ازش استفاده کنیم. ‫بریم گم و گور بشیم.
‫کجا می‌خوای بری؟
‫نمی‌دونم. هرجا. غرب. بریم غرب.
‫پس یاتاقان زدی.
‫نمی‌دونم.
‫واقعاً میری تو یه عالم دیگه.
‫درضمن اون‌ها داشتن می‌گفتن...
‫که باید اندازه‌ی دو روز ‫با خودمون آب داشته باشیم.
‫که اگه یه وقت تو راه موتور ‫خراب شد، آب داشته باشیم.
‫شاید مجبور شیم منتظر بمونیم ‫به ماشینی رد بشه و سوارمون کنه.
‫باید در اسرع وقت یه ماشین دیگه جور کنیم.
‫کاش می‌تونستیم نگهش داریم.
‫به هر حال ترجیح میدم یه ون داشته باشم.
‫من با اون ماشین رانندگی یاد گرفتم.
‫منم خیلی چیزها یاد گرفتم.
‫من قبل از تو بلد بودم، آقای کنتاکی.
‫تو اون ماشین واسه نامزدم خوندم.
‫کیلا قضیه‌ی...
‫اتفاقی که با بابات افتاد رو بهم گفت.
‫کیلا نمی‌دونه چه اتفاقی افتاد.
‫به نظر میاد آدم آشغالی بوده.
‫نمی‌خوام...
‫نمی‌خوام راجع‌به بابام حرف بزنم.
‫مثل تو خودمو درگیر این فکرها نمی‌کنم.
‫می‌دونی، کیلا گفت که...
‫اون روزی که رفته جفتتون رو زده.
‫درسته.
‫بهش گفتم پلیس‌ها رو بیاره. اونم آورد.
‫و بعد بابام رفت.
‫نمی‌دونم، واقعاً باور نمی‌کنم.
‫یعنی حتماً خون زیادی روت بوده...
‫که پلیس‌ها بازداشتت کردن.
‫اگه می‌خوای بدونی، مارن، ‫اون بهم حمله کرد، خب؟
‫سعی کرد با دندون‌هاش تیکه‌پاره‌ام کنه.
‫اولین باری بود که این بو رو ‫از روی کسی حس کردم.
‫بعدش چی شد؟
‫لی...
‫می‌تونی به من بگی.
‫اون غش کرد.
‫من...
‫سرش رو قفل کرده بودم.
‫و با یه جاسیگاری زدم تو سرش.
‫بدن کوفتی‌اش رو کشوندم تا ماشینش،
‫گذاشتمش تو ماشین،
‫و ماشین رو بردم تو یه انبار ‫که حدود 1/5 کیلومتری شهر بود...
‫و می‌دونستم متروکه‌ست.
‫اون چند وقت توی انبار بود؟
‫سه روز.
‫فکر کنم، آره.
‫سه روز.
‫سر تا پاشم چسب‌کاری کرده بودم.
‫همه‌جا به جز سوراخ بینی‌اش ‫که بتونه نفس بکشه.
‫و وقتی بالأخره برگشتم...
‫یه صدایی از خودش در میاورد. ‫ترکیب اون صدا و صدای تنفسش.
‫می‌دونست قراره چه اتفاقی بی‌افته.
‫چی‌کار کردی؟
‫یکجا خوردمش.
‫و خیلی حس خوبی داشت.
‫احساس سرخوشی کردم.
‫اگه به خاطر کیلا نبود ‫احتمالاً خودکشی می‌کردم.
‫می‌دونی، حس می‌کنم باید خودکشی می‌کردم.
‫نه. نه، بس کن.
‫منم جای تو بودم همین کارو می‌کردم.
‫- منم جای تو بودم همین کارو می‌کردم. ‫- جدی میگی؟
‫به روش خودم انجامش می‌دادم، ‫ولی همین کارو می‌کردم.
‫بعد از این کجا بریم؟
‫هرجا.
‫بیا برگردیم. تا جایی که ماشین کم بیاره.
‫و بعد همونجا بمونیم.
‫می‌تونیم یه خونه بگیریم، کار پیدا کنیم.
‫می‌دونی، مثل مردم عادی.
‫می‌خوای مثل مردم عادی باشی؟ ‫بیا مثل مردم عادی باشیم.
‫آره. بیا یه مدت مثل اون‌ها باشیم.
‫لی، برات...
‫دستم رو بر می‌دارم...
‫و تو جیغ نمی‌زنی.
‫چون سالی دوستته.
‫و ما سر دوست‌هامون جیغ نمی‌زنیم.
‫دیدمش.
‫نیم ساعت پیش دیدم از اینجا رفت بیرون.
‫نمی‌دونم.
‫این کارها برای چیه، سالی؟
‫از وقتی که تو مینه‌سوتا...
‫ازت جدا شدم،
‫اصلاً حس خوبی نداشتم.
‫این یعنی چی؟
‫یعنی...
‫یعنی کار ناتموم.
‫سالی، من و لی...
‫الان باهمیم.
‫کار ناتمومی که میگم این نیست.
‫از روش بلند شو، مارن.
‫مراقب باش.
‫زود باش.
‫این همون مردیه که می‌شناختی؟ ‫همون که تعقیبت می‌کرد؟
‫بوش رو از دوتا بلوک اونورتر حس کردم.
‫چطوری پیدات کرده بود؟
‫اوه، نه.
‫نگاه کن.
‫لعنتی، زده به ریه‌ات.
‫باید بریم اورژانس.
‫داره ازش هوا میاد بیرون. معلومه.
‫کیلا رو کُشته.
‫الان به اون فکر نکن.
‫لعنتی.
‫لی، تنهایی نمی‌تونیم حلش کنیم و...
‫- من آدم بدی‌ام؟ ‫- نه.
‫نه، نه، لی. آدم خوبی هستی، خب؟
‫شوکه شدی.
‫- من آدم بدی‌ام؟ ‫- نه.
‫نمی‌تونیم آمبولانس خبر کنیم، لی.
‫نمی‌تونیم بذاریم کسی بیاد اینجا.
‫فقط باید بریم.
‫زود باش.
‫- می‌خوام اول تو بخوری. ‫- زود باش، لی.
‫زود باش.
‫- می‌خوام منو بخوری. ‫- نه.
‫- می‌خوام... ‫- من اونو نمی‌خورم.
‫- نه. می‌خوام... ‫- نمی‌خوام.
‫می‌خوام منو بخوری.
‫- می‌خوام بخوری. می‌خوام سیر بشی. ‫- نه.
‫- می‌خوام بخوری. ‫- نه.
‫- نمی‌خوام. نمی‌تونم. بس کن. ‫- می‌خوام این کارو بکنم، مارن.
‫- من کارم تمومه. ‫- نه. نه. نه.
‫- می‌خوام انجامش بدی، مارن. ‫- لی، بس کن.
‫- نه. نه، نمی‌تونم. ‫- با استخون و همه‌چی.
‫نمی‌تونم. بس کن.
‫- زیباست. ‫- نه. نه. بس کن.
‫بذار بلند شم. بذار بلند شم.
‫- راحت‌ترین کاره، مارن عشقم. ‫- نه. نه. نه.
.::مووی شو ::. .::MovieSho.Com::.