‫«ترجمه از محمد سید»
‫[دسترسی ادمین]
‫[ورود]
‫اگه بهش فکر کنی...
‫کثافت عوضی!
‫برام مهم نیست!
‫تولدت مبارک!
‫نمی‌دونم با زندگی‌ام چی‌کار کنم.
‫بخواب روی زمین! ‫ گفتم بخواب روی زمین!
‫[همین حالا تماشا کنید]
‫کار آسونیه...
‫پشت میز می‌شینی، به کامپیوتر زل می‌زنی،
‫و توی شبکه‌های اجتماعی می‌چرخی، ‫کاری که احتمالاً در هر صورت صبح تا شب می‌کنی.
‫ولی اینجا پست‌هایی رو که ‫کاربرها گزارش کردن، بررسی می‌کنید.
‫به اصطلاح بهشون می‌گیم «تیکت».
‫اگه یه تیکت، ‫«شرایط سرویس‌دهیِ» مصوب شرکت ما رو نقض می‌کرد...
‫روی «حذف» کلیک کنید.
‫در غیر این‌صورت، روی «تأیید» کلیک کنید.
‫همین.
‫بعضی از تیکت‌ها بی‌معنی‌ان.
‫ملت الکی حساسیت نشون می‌دن.
‫بعضی‌هاشون هم... خب، می‌تونن تأثیرگذار باشن.
‫چندتا مثال براتون می‌زنم.
‫فیلم مَردی که یه خرگوش رو می‌کُشه، ‫شکنجۀ حیواناته و باید حذف بشه.
‫ولی فیلم مَردی که یه خرگوش رو می‌کُشه ‫و بعد می‌خورتش...
‫می‌تونه آشپزی محسوب بشه و باید باقی بمونه.
‫منطقیه، مگه نه؟ همیشه قصد و نیّت رو در نظر بگیرید.
‫محتوا داره محکوم می‌کنه یا حمایت؟ ‫داریم به یه چیز واقعی نگاه می‌کنیم یا جعلی؟
‫طنزه یا جدی؟
‫باید ظرافت به خرج بدین.
‫تیکت بعدی یه‌کم پیچیده‌تره، پس با دقت گوش کنید.
‫لعنتی!
‫یه فکری دارم: ‫چطوره من کل ساختمون رو به آتیش بکشم؟
‫می‌تونم کاری کنم این خراب‌شده ناپدید بشه.
‫تنها چیزهایی که لازم دارم یه‌کم نفت، یه قوطی کبریت، ‫و یه روحیۀ «ما می‌توانیم»‌ـه!
‫کامنت یا سؤال یا نگرانی‌ای ندارید؟
‫باید کاری بکنیم؟ آرومش کنیم؟ به حراست زنگ بزنیم؟
‫آهای؟
‫اون همیشه از این کارها می‌کنه. ‫ این‌جوری باهاش کنار میاد.
‫راستش، همه‌مون یه‌جورایی کفری‌ایم ‫که هیچ‌وقت واقعاً انجامش نمی‌ده.
‫راستی به تیم خوش اومدی.
‫اگه از شریان‌بند استفاده می‌کنید، خیلی سفت نبندیدش. ‫[ترفندهای بیمارستانی‌ای که هر پرستاری بهتر است بداند]
‫فشار خون برای پیدا شدنِ رگ‌ها روی پوست...
‫مورد دیگه‌ای که می‌دونیم پرستارهای آینده
‫همیشه علاقه‌مند به یادگیریش هستن
‫مراقبت روزانۀ بیماره و...
‫[در حالی که عشقم به کوهستان پایان‌ناپذیر است، ‫از عشقم عکس گرفتم.]
‫ببین این چی نوشته:
‫اسمت چپیوتل‌ـه؟ ‫(نوعی فلفل)
‫چون من فلفل رو خیلی دوست دارم.
‫ولمون کن!
‫می‌دونی که اون اپلیکیشن‌ها ‫سوءپیشینه رو چک نمی‌کنن، درسته؟
‫- خب که چی؟ ‫- خب اینکه متعرض‌ها ازشون استفاده می‌کنن.
‫خیلی‌خب. متعرض‌ها رو تأیید نمی‌کنم.
‫بفرما.
‫ممنون.
‫دیزی، هنوز لاگین نکردی!
‫- یعنی چی آخه؟! ‫- الان می‌کنم. الان می‌کنم.
‫[دسترسی ادمین]
‫می‌زنم مثل سگ می‌کُشمت!
‫کسی هست؟
‫خواهش می‌کنم!
‫[کمکم کنید!]
‫[تیراندازی در کلوپ شبانۀ اورلاندو هماهنگ‌شده بوده.]
‫[تأیید یا حذف؟] ‫[نفرت‌پراکنی]
‫[تأیید یا حذف؟] ‫[تبلیغ غیرقانونی موادمخدر]
‫[مَردی که قطار زیرش می‌گیرد.]
‫سال اول دانشگاهم.
‫[تقاضای تیکت بعدی داده شد]
‫[عنوان تیکت: خفه‌ش می‌کنن ولی نمی‌میره!]
‫دوستت دارم.
‫[در حال اجرا شدن]
‫[جنین در مخلوط‌کن]
‫برو بریم!
‫آیزاک: [ببخشید، یه‌کم دیر می‌رسم.] ‫[چون ازم شناخت نداری بدت میاد، می‌دونم.]
‫[با یه آقایی توی کافه قرار گذاشتم] ‫[برام آرزوی موفقیت کن]
‫آوا لوپس: [نیازی به آرزوی موفقیت نداری. خیلی جذابی.]
‫[هنوز نرسیده]
‫[ولی حداقل پیامک داد.]
‫برو مایکل، برو!
‫از اینجا برو بیرون! برو!
‫[پس هنوز مَرد توی دنیا هست]
‫[فقط لامصب‌ها همیشه دیر می‌کنن]
‫پول می‌گیری که فیلم‌های آزاردهنده ببینی؟
‫نه فقط فیلم‌های آزاردهنده، ‫چیزای دیگه هم هست، چیزای وحشتناک.
‫خیلی دوست ندارم توی قرار اول ‫در موردش حرف بزنیم.
‫همه دم به دقیقه اعصابشون خُرده؟
‫بعضیا این‌طور به‌نظر می‌رسن، آره.
‫ولی روی تو تأثیری نمی‌ذاره؟
‫اینم از اون چیزاییه که ‫توی قرار اول، بهتره در موردش صحبت نشه.
‫شغلت رو دوست داری؟ فقط همین مهمه.
‫ اون چیزی نیست که برای خودم تصور می‌کردم.
‫فقط الان گزینۀ دیگه‌ای ندارم.
‫- اگه می‌تونستی توی هر شغلی که می‌خوای مشغول بشی... ‫- ایول!
‫چه شغلی رو انتخاب می‌کردی؟
‫پرستاری.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫- فضانورد یا رئیس‌جمهور نه؟ ‫- نه...
‫علاقه‌ای ندارم، صلاحیتش رو هم ندارم.
‫خب برو پرستار شو.
‫به این سادگی نیست.
‫باید درس خوند، درخواست داد، مصاحبه و امتحان هم داره.
‫خب امتحان بده.
‫دادم.
‫هنوز پرستار نیستم.
‫هوم.
‫آره!
‫خب؟ هان؟
‫اوهو!
‫دینگ!
‫صدای چی بود؟
‫اونا رو از کجا آوردی؟
‫سلام، از اتاق تجهیزات.
‫می‌خوای امتحان کنی؟
‫- نه، نمی‌خوام. ‫- مطمئنی؟
‫- آره. ‫- پس برو به جهنم.
‫چه مرگته تو؟
‫آممم... می‌شه دقیق‌تر بگی؟
‫چرا اون ویدیو رو پاک کردی؟
‫کدوم رو؟
‫[زنی که از پنجرۀ طبقۀ بیستم به بیرون می‌پرد] ‫[مغزش روی پیاده‌رو پخش می‌شود]
‫عه، خشونت‌آمیز و ناراحت‌کننده‌ست، ‫و بیخودی کلی خون نشون می‌ده.
‫- به یه سایت خبری سنجاق شده بود. ‫- خب که چی؟
‫بی‌خیال، دیزی. ممکنه ازمون شکایت کنن!
‫آزادی بیان، شوخی نیست.
‫باشه، ولی آزادی نشر که نداریم.
‫الان این یعنی چی؟
‫اون زن بیچاره خودکشی کرده. ‫لازم نیست کسی اون صحنه رو ببینه.
‫خب، تو دستورالعمل‌ها رو نمی‌نویسی. ‫فقط اجراشون می‌کنی. البته به‌طرز افتضاحی!
‫باشه، خب، بعضی وقتا دستورالعمل‌ها اشتباهن.
‫تو شش ماه هم نیست که اینجایی، ‫داری چرت‌وپرت می‌گی.
‫دفعه بعد که فکر کردی بیشتر از ما حالیته، ‫یادت باشه: حالیت نیست!
‫اگه نظرت عوض شد...
‫قبل از اینکه امروز وارد بحث عمیقی بشیم،
‫می‌خوام چندتا تغییر رو ‫توی بستۀ اصلاح‌شدۀ شرایط سرویس‌دهی توضیح بدم.
‫در مورد یه نوع پست خاص یه‌کم سردرگمی وجود داشته،
‫و داره به امتیاز دقت ما آسیب می‌زنه.
‫فقط به‌خاطر اینکه یه تیکت یه کلمۀ بد داره، ‫به این معنی نیست که باید حذف بشه.
‫آزار و اذیت یا فحاشی بی‌دلیل ‫همیشه باید حذف بشه.
‫ولی اگه جمله‌بندیِ کاربرها «هنری» باشه، ‫اجازه دارن فحش بدن،
‫مثلاً متن آهنگ، یا متن تمجیدآمیز...
‫یه چیزی تو مایه‌های «تو آدم موردعلاقۀ منی.»
‫اه...
‫بله، باب؟ بله.
‫نه خب، «آدم» که کلمۀ بدی نیست.
‫مثل جای خالی می‌مونه که خودت باید پر کنی. ‫منظورم رو می‌فهمی، درسته؟
‫نه، نمی‌فهمم. اگه جای خالی رو با «عوضی» پر کنم چی؟
‫- مشکلی نداره. ‫- «عوضیِ پدرسوخته» چی؟
‫نه. توهین به والدینه. تا الان باید اینا رو فهمیده باشی.
‫توهین نژادی چطور؟
‫خیلی‌خب، کافیه، باب.
‫نه، دارم جدی می‌گم.
‫من همه‌ش به این چیزها برمی‌خورم ‫و نمی‌دونم چطور باهاش برخورد کنم.
‫مثلاً اگه بگن «تو سگ ‌ایرلندی موردعلاقۀ منی» چی؟ ‫یا «تو کله‌خال‌دار موردعلاقۀ منی» (توهین به هندی‌ها)
‫یا «تو گوزن‌خوار موردعلاقۀ منی»،
‫که یه اصطلاح برای فرانسوی-کانادایی‌هاست ‫که همین الان از خودم درآوردم.
‫حق نداری هیچ‌کدوم از اینا رو بگی. ‫اینجا محیط کاره.
‫ولی اگه توی یه تیکت بود، باید تأییدش کنیم، درسته؟ یا...
‫از نظر فنّی، هیچ‌کدوم از اون کلمات ‫توی فهرست فعلی عبارات ممنوعۀ ما نیستن.
‫یادتون باشه، ما سانسورچی نیستیم. ما ناظریم.
‫نفس عمیق بکش...
‫تا جایی که می‌تونی نگهش دار.
‫بعد محکم بده بیرون.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫می‌شه حواست به وایولت باشه؟ ‫از سر کار بهم زنگ زدن.
‫من الان وسط یه کار مهم‌ام.
‫آره، بوش داره میاد.
‫باشه، چرا که نه؟ آره، می‌تونی بیاریش.
‫می‌شه یه دقیقه بهم وقت بدی که ‫تمیزکاری کنم و یه پنجره باز کنم؟
‫- فکر خوبیه. ممنون! ‫- خواهش.
‫گرسنه‌ته؟
‫فکر نکنم.
‫- توی «ردیت» هستی؟ ‫- اوهوم.
‫ردیت برای بزرگترهاست.
‫نه، نیست.
‫چرا، هست.
‫از ۹ سالگی اکانت داشتم.
‫باشه، آممم...
‫خیلی‌خب، بیا یه قراری بذاریم.
‫می‌تونی تا هر وقت که می‌خوای بیدار بمونی، ‫ولی تبلت و گوشی‌ات رو می‌ذاری کنار.
‫اگه نتونم از تبلتم استفاده کنم، ‫دیر خوابیدن چه فایده‌ای داره؟
‫فیلم و پاپ‌کورن نامحدود؟
‫- می‌تونم نوشیدنی بخورم؟ ‫- نه.
‫وای خدا.
‫- ستاره‌هات رو می‌خوای؟ ‫- آره، لطفاً.
‫خیلی‌خب.
‫وقتی هم‌سن تو بودم، ‫تنها چیزی که داشتیم برچسب‌های شب‌تاب بود.
‫هیچ‌وقت هم کار نمی‌کردن.
‫راستش یه‌جورایی چشم‌هام رو باز کرد.
‫یعنی، شغل مزخرفیه، ‫ولی هوای مردم رو داریم.
‫آره، مثل شوالیه‌هایی با زره‌های درخشان.
‫ما این کثافت‌کاری‌ها رو می‌بینیم ‫تا کس دیگه‌ای مجبور نشه ببینه، مثلاً بچه‌های کوچیک.
‫آره، بچه‌ها روی اعصابمن، ولی آره، می‌فهمم.
‫خب، ما مثل نیروهای امدادی اینترنتیم، می‌دونی؟
‫حداقل از این به بعد، دلم به این خوشه.
‫- طرز فکر خوبیه. ‫- این‌طور فکر می‌کنی؟
‫- آره. ‫- منم همین‌طور فکر می‌کنم. فقط...
‫وقتی بهش فکر کردم که خیلی نشئه بودم، ‫واسه همین شک داشتم.
‫عه، راستی، یادم رفت بپرسم. قرارت چطور بود؟
‫خوب بود. به‌نظرم خوشگل بود. تو‌دل‌برو‌ـه.
‫- پس باید بهش زنگ بزنی. ‫- آره، باید بزنم.
‫چرا داری سر من داد می‌زنی؟
‫چون می‌خوام... ‫[حذف]
‫[عنوان: بهش میخ فرو کردم!]
‫[بهش میخ فرو کردم!]
‫داخل اینجا... و خب...
‫ببین، شریان‌بند رو باز کن.
‫فشار خون خیلی زیاده. ‫باعث می‌شه سوزن سخت‌تر وارد بشه.
‫- این رو توی یوتیوب دیدم. ‫- سعی کنید ثابت بشینید، خب، خانم؟
‫- باشه. ‫- ممنونم.
‫دیدین؟
‫درست شد.
‫شغلت رو دوست داری؟
‫بعضی وقتا. آره.
‫خیلی چیزهای بد می‌بینی؟
‫متأسفانه، آره.
‫بله، می‌بینم.
‫تصادف ماشین، اوردوز.
‫ولی بیشتر بیمارهای ما آدمای سنگین‌وزنی هستن
‫که فکر می‌کنن دارن سکته می‌کنن. پس...
‫من سکته کردم؟
‫نه، عزیزم، نکردی.
‫خیلی‌خب، حالا وصلش می‌کنم.
‫اینم از این. حله.
‫هوم.
‫باور کن، مطلقاً هیچ دلیلی برای خجالت‌کشیدن نداری.
‫غش‌کردن توی «پالادین» مثل یه‌جور رسم‌ـه. ‫همه‌مون یه موقعی تجربه‌ش می‌کنیم.
‫احتمالاً الان همه فکر می‌کنن من ترسوئم.
‫بی‌خیال، هیچ‌کس این‌طور فکر نمی‌کنه. ‫اگه هم بکنن، به درک.
‫جدی می‌گم. برو بهشون بگو گور باباتون!
‫چون هفتۀ بعد، حتماً یکی از اونا می‌افته کف زمین.
‫هنوز گیجم.
‫مثل خماری‌ـه. می‌پره.
‫فقط باید کثافت‌های ذهنت رو بیرون کنی.
‫- چطوری؟ ‫- با خوابیدن.
‫وقتی افتادم چه شکلی بودم؟
‫حداقل، مثلاً، باحال و هیجان‌انگیز بود؟
‫باب می‌خواست بهت سیلی بزنه تا به‌هوش بیای، ‫منم نزدیک بود بذارم بزنه.
‫در این حد حالِت بد به‌نظر می‌اومد.
‫یه ویدیو از بعدش گرفتم،
‫هر وقت آماده بودی بهش بخندی بگو.
‫نه، هنوز به اون مرحله نرسیدم، ‫ولی ممنون که این کار رو کردی.
‫بامزه بود. تو این‌جوری بودی:
‫سلام، اسم من دیزی موریس‌ـه.
‫همین الان یه صورت‌حساب ۲,۲۰۰ دلاری دریافت کردم.
‫خیلی‌خب، خانم، شمارۀ بیمه‌تون رو بگید.
‫نه، شغل من بیمه نداره، ‫برای همین از بیمۀ مستمندان استفاده می‌کنم.
‫پس کار خاصی از دست من برنمیاد.
‫خیلی‌خب، ولی بازم ۲,۲۰۰ دلاره. چطور ممکنه؟
‫کاری که می‌تونیم بکنیم اینه که...
‫از آیزاک: [سلام دیزی خانم.] ‫[این هفته وقت خالی داری با هم شام بخوریم؟]
‫[تماس از بیمارستان]
‫...که ۹۰۰ دلار می‌شه.
‫عه، عه، صبر کن ببینم. کرایۀ آمبولانس ۹۰۰ دلاره؟
‫لامصب چرا انقدر گرون؟
‫[ نفر بعدی «پال هویی»‌ـه که توی اتاق آرامش ‫شلوارش رو خیس می‌کنه!]
‫خب...
‫آهای، پال.
‫تازه‌وارد! پال!
‫ایمیلت چیه؟
‫چرا؟
‫چون می‌خوام برات یه ایمیل بفرستم، نابغه!
‫توی اداره یه شرط‌بندی راه انداختیم
‫در مورد اینکه نفر بعدی‌مون که ‫دچار فروپاشی روانی می‌شه کیه.
‫خیلی بدجنس‌بازیه.
‫برای گذرانِ وقته.
‫فعلاً بیشتر از بقیه روی تو شرط بستن.
‫- من؟ ‫- آره.
‫- یکی فکر می‌کنه قراره خودمو خیس کنم؟ ‫- آره، اون من بودم.
‫نمی‌تونی روی خودت شرط ببندی. فکرهای بیخود نکنی.
‫واقعاً آدم کثافتی هستی.
‫آره، خب، حالا می‌بندی یا نه؟
‫به‌به، سلام.
‫فکر می‌کردم امروز رو مرخصی می‌گیری.
‫نباید شیفتم رو از دست بدم. ‫به پولش نیاز دارم.
‫حق با توئه.
‫لعنت بهش.
‫چیه؟
‫هیچی، اولین تیکت امروزم بُریدنِ سر‌ـه.
‫عه، آره. اون رو دیدم.
‫هر چی حذفش می‌کنیم دوباره میاد. نمی‌دونم چرا.
‫ولی فیلمش یه‌کم تاره، پس خیلی هم بد نیست، درسته؟
‫بعد محکم بده بیرون.
‫احساس کن که حسِ وجود داشتن، ‫داره درون بدنت رشد می‌کنه،
‫آرامش‌بخش و تسکین‌دهنده‌ست.
‫و هرچیزی که باعث استرس توی زندگی‌ات می‌شه،
‫فقط فراموشش کن.
‫برو گمشو، پادکست‌ساز عوضی.
‫برای دستیابی به آرامش، باید افکارت رو رام کنی،
‫ذهنت رو ساکت کنی،
‫روی چیزهایی که دوست داری تمرکز کنی،
‫فقط با نگاه‌کردن بهت، دارم نشئه می‌شم.
‫ببخشید.
‫حداقل دروغ بگو. حُرمت‌ها رو حفظ کن.
‫خیلی‌خب، نشئه نیستم. خیلی خسته‌ام.
‫چی می‌خوای؟
‫می‌خوام تیکت چکّش رو برای پلیس بفرستم.
‫به چه جرمی؟
‫آدم‌ربایی، شکنجه، تعرض.
‫از کجا می‌دونی که صحنه‌سازی و با رضایت کامل نبوده؟
‫فکر می‌کنی اون دختره می‌خواسته یه میخ توی بدنش فرو بره؟
‫این یه ویدیوی ساختگیه. حال‌به‌هم‌زن‌ـه، آره.
‫ولی صرفاً ترکیبی از جلوه‌های ویژۀ ارزون و بازیگری بَده.
‫جیغش رو شنیدی؟ کلیپ رو دیدی؟
‫صداش رو شنیدی؟
‫دیزی، قبلاً راجع‌بهش حرف زدیم. ‫اگه بریم پیش پلیس و اشتباه کرده باشیم،
‫این برای شرکت مادرمون ‫مشکلات قانونی ایجاد می‌کنه.
‫می‌نویسم و امضا می‌کنم ‫که این تصمیم منه، نه تو،
‫نه شرکت.
‫- نه! ‫- مشکلی پیش نمیاد.
‫تو کارت رو کردی، روی «حذف» کلیک کردی.
‫- ختم ماجرا. ‫- من دلم می‌خواد یه کاری بکنم.
‫پس برو توی پناهگاه بی‌خانمان‌ها، کار داوطلبانه بکن. ‫قهرمان‌بازی در نیار، خب؟
‫و اگه انقدر اذیتت می‌کنه، با مشاور حرف بزن.
‫خداییش؟
‫ما یه شکایت ناشناس در مورد تو دریافت کردیم.
‫عه، جدی؟
‫از طرف کی؟ لیندا؟ آدم‌فروش لعنتی.
‫همین الان گفتم ناشناس‌ـه.
‫بهم بگو. لیندا بوده؟
‫آره؟
‫می‌خوای بخونمش؟
‫ خلاصه‌ش رو بگو.
‫خب، همکارهات ازت می‌ترسن، باب.
‫چون بعضی وقتا داد می‌زنم.
‫به‌خاطر چیزیه که همراه داد زدن می‌گی.
‫ببین، کار می‌تونه کلافه‌کننده باشه. می‌فهمم، خب؟
‫ولی باید راه بهتری برای مدیریت احساساتت وجود داشته باشه.
‫مثل چی؟
‫خب، از اتاق آرامش استفاده کن.
‫آره، وقتی اوضاع سخت می‌شه
‫برای ۹ دقیقه سلامت روانی‌ات برو اونجا.
‫هوم.
‫- هوم. ‫- حالا، می‌دونم ۹ دقیقه به‌نظر...
‫کوتاه میاد، ولی اگه ذهنت رو آروم کنی، ‫باورت نمی‌شه که چقدر می‌تونه طولانی به‌نظر برسه.
‫خب؟
‫می‌تونی یه کتاب رنگ‌آمیزی رو رنگ کنی.
‫واقعاً می‌تونه حواست رو از مسائل مختلف پرت کنه.
‫آره، آره. به گمونم همین‌طوره... کتاب رنگ‌آمیزی، آره.
‫می‌دونی، قبل از اینکه بیام اینجا، ‫ویدیوی آزار و اذیت یه بچه رو دیدم.
‫مجبور شدم ۲۰ ثانیه نگاهش کنم چون این سیاست شرکته.
‫قبل از اون دو نفر بودن که ‫بالای سرِ یه جسد داشتن غذا می‌خوردن.
‫و قبل از اون هم یه روانیِ عجیب‌وغریب بود
‫که داشت نوشابه رو با قیف می‌ریخت توی گوشش.
‫واقعاً فکر می‌کنی یه کتاب رنگ‌آمیزی ‫قراره همۀ اینا رو از حافظه‌م پاک کنه؟
‫راستش، نه، فکر نمی‌کنم. ‫خیلی‌خب، فکر نمی‌کنم، ولی باور دارم که...
‫اگه واقعاً تلاشت رو بکنی، شاید بهتر بشی.
‫آره.
‫می‌دونی، اونایی که توی سالن داد نمی‌زنن،
‫اونایی که فقط تحمل می‌کنن،
‫اونائن که باید نگرانشون باشی.
‫«من اینجا توی پالادینم...» ‫فهمیدی منظورم رو؟
‫من خوبم. من خوبم.
‫[در حال اجرا شدن]
‫[دیگه نمی‌تونم پاهام رو حس کنم]
‫ازت متنفرم.
‫همه‌جاش رو عمل کرده، هیچ‌جاش طبیعی نیست.
‫[در حال اجرا شدن]
‫[حذف] ‫[تبلیغ غیرقانونی موادمخدر]
‫[نفرت‌پراکنی]
‫[در حال اجرا شدن]
‫سلام.
‫می‌خوام یه جرم رو گزارش کنم.
‫شما توی اون ساختمونی که نزدیک جادۀ ۹۰ هست کار می‌کنی؟
‫پالادین؟
‫- نه. ‫- اینو از کجا پیدا کردی؟
‫داشتم وب‌گردی می‌کردم که پخش شد.
‫- همین‌جوری یهویی؟ ‫- آره، همین‌جوری یهویی.
‫فیلمش اینجا توی شهرستان لئون ‫یا ایالت فلوریدا گرفته شده؟
‫نمی‌دونم.
‫خب، من فقط می‌تونم در مورد جرم‌هایی تحقیق کنم
‫که توی حوزۀ استحفاظی‌ام اتفاق افتاده باشه.
‫خب، می‌تونید توی حوزۀ استحفاظی‌تون نگاهش کنید.
‫نگاه‌کردنش جرم نیست.
‫خب، شاید باید باشه.
‫«من با یه نگاه می‌فهمم.» این عبارت رو شنیدی؟
‫توی دیوان عالی مطرح شد. در مورد فیلم‌های آزاردهنده بود. ‫ اینم فیلم آزاردهنده‌ست.
‫نه، خشونته.
‫حتی اگه این ویدیو واقعی باشه، ‫که واقعاً بعید می‌دونم،
‫احتمالاً این جماعت، کیلومترها از اینجا دورن.
‫پس با کی باید حرف بزنم؟ ‫مسئول همچین چیزهایی کیه؟
‫ببین.
‫این ویدیو برای من ناراحت‌کننده‌ست، ‫هر آدم عادی دیگه‌ای هم ببینه نظرش همینه،
‫ولی این باعث نمی‌شه به‌طور خودکار ‫جزو وظایف من باشه.
‫- کاش یه کاری از دستم برمی‌اومد. ‫- لازم نیست بگید ای‌کاش!
‫شما افسر پلیس‌اید. می‌تونید یه کاری بکنید!
‫اگه پای یه فرد زیر سن قانونی وسط بود
‫شاید می‌شد یه کاری کرد، ‫ولی نمی‌تونیم مردم رو برای ساختنِ کلیپ دستگیر کنیم.
‫ما پلیس‌ها علاّف نیستیم که!
‫خب، بعید می‌دونم!
‫رفتم یه کافه‌ای که داشتن یه چالش تیک‌تاکی انجام می‌دادن
‫که همه باید قرمز، زرد یا سبز می‌پوشیدن.
‫قرمز یعنی گورت رو گم کن، ‫زرد یعنی نزدیک شو ولی با احتیاط،
‫و سبز یعنی اشکالی نداره بیای برام مزاحمت ایجاد کنی.
‫سیستم خوبی به‌نظر میاد.
‫آره، فقط اینکه من تنها دختری بودم که سبز پوشیده بود،
‫واسه همین همه یه‌جوری بهم نگاه می‌کردن ‫انگار روی پیشونیم نوشته بود بیماری دارم.
‫مگه ما برای همین بیرون نمی‌ریم که ‫با آدما آشنا بشیم و شیطونی کنیم؟
‫نه، من اومدم اینجا با تو بگردم. ‫نمی‌خوام با غریبه‌ها حرف بزنم.
‫منم همین‌طور، ولی می‌خوام یه‌کم خوش بگذرونم، ‫و یه همدست به کارم میاد.
‫شیطنت که تنهایی حال نمی‌ده.
‫نمی‌دونم، این الان برای من خواستۀ بزرگیه.
‫نه، نیست. تو ۲۵ سالته، خوشگلی، ‫فقط یه پسر انتخاب کن و لبخند بزن.
‫نمی‌خوام بعدش از خودم متنفر بشم.
‫الان از خودت متنفری؟
‫یه‌کم.
‫پس در بدترین حالت ممکن، وضعت همین می‌شه که هست.
‫نوشیدنی‌ات رو بخور. بهت جذبه می‌ده.
‫بهت کاریزما می‌ده. بهت شخصیت می‌ده.
‫اه، این چه کوفتیه؟
‫نه، این حال‌به‌هم‌زن‌ـه. ‫ چرا باید این کار رو با خودت بکنی؟
‫ببینم، حالت خوبه؟
‫الان دیدم یه یارو...
‫انگشت خودش رو برید و یه تیکه‌ش رو خورد.
‫ولی به گمونم این آشپزی حساب می‌شه و باید تأییدش کنم.
‫ببین، ببین، اگه قراره بالا بیاری، ‫سعی کن توی خودِ سطل آشغال این کار رو بکنی
‫چون اینجا برای تمیز کردن فرش، ازت هزینه می‌گیرن.
‫فقط... فقط باید یه‌کم هوا بخورم.
‫باشه، خب، ۱۶ دقیقۀ دیگه وقت ناهاره، ‫پس سعی کن تا اون‌موقع دووم بیاری.
‫کار جالبی نبود، دیزی. ‫داشت از حال می‌رفت. شرط‌بندی رو می‌بردم.
‫این تقلبه!
‫خب قبل از پالادین کجا بودی؟
‫فوق لیسانس علوم کامپیوتر و کدنویسی می‌خوندم.
‫یا خدا، تو...
‫واقعاً حیفه که توی این شغل داری هدر می‌ری.
‫توی وقت آزادم دارم روی یه الگوریتم کار می‌کنم ‫که می‌تونه تیکت‌ها رو بررسی کنه.
‫اون درصدی از کاربرها ‫که پست‌ها رو گزارش می‌کنن پیدا می‌کنه
‫و توی بخش کامنت‌ها دنبال کلمات حساس می‌گرده.
‫خیلی ابتداییه، ولی...
‫اونا امتحانش کردن، ولی جواب نداد.
‫این یکی از معدود مواردیه که آدما ‫از کامپیوترها قابل اعتمادترن.
‫غیرمنطقی به‌نظر میاد.
‫آره، ولی کامپیوترها نمی‌تونن غم رو حس کنن.
‫که اگه فکرش رو بکنی ‫اساساً تنها شرط لازم واقعی برای شغل ماست،
‫اونا دارن برای دردمون بهمون حقوق می‌دن.
‫این‌جوری که اونجا دراز کشیده، تقریباً آروم به‌نظر میاد.
‫آره، تقریباً.
‫اگه آدم رو بگیره باید چی‌کار کرد؟
‫باید جنگید!
‫بله. اونا شکارچی‌های کمین‌کننده‌ان،
‫پس وقتی نمی‌بینی‌شون در واقع خطرناک‌ترن.
‫این‌جوری گیرت میندازن.
‫همون‌طور که تمرین کردیم. بیا امتحانش کنیم، خب؟
‫یقه رو بگیر...
‫هُل بده جلو، ‫از حرکت، برای ضربه‌زدن به زانو استفاده کن.
‫زانو، زانو.
‫آیزاک کول: [داری منو می‌پیچونی؟] ‫[اشکالی نداره‌ها، فقط بهم بگو که دیگه مزاحم نشم]
‫[نه بابا!]
‫[نه بابا! ببخشید، فقط این مدت سرم شلوغ بوده...]
‫[ماتیکِ شوکریِ بیهوش‌کننده]
‫کالوم براین: [نتونستم اسمش رو پیدا کنم] ‫[ولی یه تگ جغرافیایی توی آدرس یو‌آرال پیدا کردم.]
‫[مطمئن نیستم محل زندگیِ یارو باشه ‫ولی همون‌جاست که ویدیو ازش آپلود شده.]
‫[ریپلیِ جورجیا، خیابان ۱۵۱ یونیون، پلاک ۳۱۰۴۴]
‫آره، ولی اون یارو رو هفتۀ پیش پیچوندمش. ‫[ریپلیِ جورجیا، خیابان ۱۵۱ یونیون، پلاک ۳۱۰۴۴]
‫این پسره که داشتم توی کافه باهاش حرف می‌زدم،
‫نامزد سابقش رو می‌شناختم. با هم دبیرستان می‌رفتیم.
‫ولی راستش، سال‌هاست باهاش حرف نزدم.
‫توی اینستاگرام خیلی رو اعصابه. ‫[۲ ساعت و ۱۱ دقیقه فاصله تا شما] ‫ داره سعی می‌کنه اینفلوئنسر تناسب اندام بشه.
‫خیلی دختر مزخرفیه.
‫و دست‌هاش چاقه.
‫آخه دختر جون، یه‌کم شنا برو، ‫بعد بیا ادای مربی‌های بدنسازی رو در بیار.
‫- گوش نمی‌دی! ‫- ببخشید.
‫نوبت توئه که غر بزنی، می‌دونم. دارم گوش می‌دم.
‫غر بزنم؟ منظورت چیه غر بزنم؟ ‫این آدما به هیچ‌جام نیستن.
‫غر بزن!
‫- نوشیدنیه. نوشیدنی می‌خوری؟ ‫- میل ندارم. ممنون.
‫احیاناً تفنگ نداری که به من قرض بدی؟
‫چی؟
‫برای مثلاً یکی دو روز.
‫چرا فکر می‌کنی من تفنگ دارم؟
‫بهت میاد اهل تفنگ باشی.
‫برو گمشو! برو گورت رو گم کن.
‫بهت برنخوره.
‫تو هر روز در مورد شعله‌افکن و بمب حرف می‌زنی.
‫- چرا بهت برخورد؟ ‫- این کاملاً...
‫فرق داره.
‫خیلی‌خب، ببخشید، نمی‌دونستم.
‫در کل، تفنگ چیزی نیست که ‫آدما همین‌جوری به هم قرض بدن.
‫خب، من از کجا بدونم؟ تا حالا دست به تفنگ نزدم.
‫می‌خواستم... ‫بعضی‌ها می‌گن حال‌خوب‌کن‌ـه.
‫می‌خواستم برم میدان تیر و امتحانش کنم.
‫الان غیرمستقیم داری می‌گی قصد خودکشی داری؟
‫آخه راستش رو بخوای، من چیزی نفهمیدم.
‫نه. فقط یه خواهش بود، اگه خیلی زحمت داره که هیچی.
‫خیلی‌خب. من تفنگ ندارم، دیزی.
‫- من تفنگ ندارم. ‫- باشه.
‫- خب؟ ‫- در کل ممنون.
‫- روز خوش. ‫- لذت ببر...
‫ممنون. حتماً اون کار رو بکن.
‫چه کاری؟
‫به یه چیزی شلیک کن. شاید حس خوبی بده.
‫باشه.
‫[اگه بلایی سرم اومد، رفتم به این آدرس: ‫ریپلیِ جورجیا، خیابان ۱۵۱ یونیون، پلاک ۳۱۰۴۴]
‫[پی‌نوشت: لعنت بهت، باب! مرتیکۀ دروغگوی عوضی.]
‫[تا مقصد: ۵۴ دقیقه مانده است]
‫[آدرس: ریپلیِ جورجیا، خیابان ۱۵۱ یونیون، پلاک ۳۱۰۴۴]
‫[نام: ریچارد کوشر]
‫[ریچارد کوشر]
‫خواهش می‌کنم نکن! خواهش می‌کنم، ‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم این کار رو نکن!
‫یکی کمک کنه!
‫بله؟
‫تو یه آشغالِ بی‌شرفی.
‫- جانم؟ ‫- شنیدی چی گفتم.
‫آره، اصلاً نمی‌دونم چرا باید این حرف رو بهم بزنی.
‫اه!
‫- این چه کوفتیه، خانم! ‫- تو این رو ساختی!
‫- نه، نساختم! ‫- تو این رو پست کردی!
‫اینو گذاشتی توی اینترنت که ملت ببینن.
‫- نه، نذاشتم! ‫- پس یه نفر از اهالی خونه‌ات کرده.
‫- برو پی کارت! ‫- چرا دروغ می‌گی؟
‫تو پستش کردی، لعنتی! چرا دروغ می‌گی؟!
‫- تو این رو پست کردی! ‫- دروغ نمی‌گم!
‫می‌دونی آشغال بی‌شرف کیه؟ تو!
‫چرا اومدی اون وامونده رو بهم نشون می‌دی؟
‫تو مریضی!
‫[کار اون نبود...]
‫کالوم براین: [می‌دونم. همکارمه. خیلی می‌ره رو مُخم]
‫[تو واقعاً کثافتی که اون ویدیو رو آپلود کردی]
‫[امیدوارم دستگیر شی و بری زندان]
‫[توی زندان هم حسابی کتکت بزنن]
‫فوق لیسانس واقعاً سخت بود؟
‫خیلی بد نبود، ولی اگه مثل یه شغل باهاش رفتار کنی،
‫می‌تونی وانمود کنی که دوباره بچه‌دانشگاهی شدی.
‫آره.
‫خیلی چیزها یاد گرفتی؟
‫امیدوارم.
‫پس احتمالاً کارت با کامپیوتر خیلی خوبه.
‫مگه همۀ هم‌سن‌وسال‌های ما این‌طور نیستن؟
‫خب، حس می‌کنم می‌تونی کارهایی بکنی ‫که بیشتر آدما نمی‌تونن.
‫به گمونم.
‫مثلاً، فکر می‌کنی می‌تونی یکی رو پیدا کنی؟
‫- اینترنتی؟ ‫- آره.
‫مثلاً، آدرسش یا...
‫شغلش یا فقط اطلاعاتی در موردش.
‫خب، برای این کار واقعاً مهارت کامپیوتری لازم نیست.
‫اینا اصول اولیۀ فضولیِ اینترنتی‌ـه.
‫خب، مسئله اینجاست که ‫من فقط می‌دونم طرف چه شکلیه.
‫پس چرا انقدر می‌خوایش؟
‫من...
‫فقط می‌خوام برم توی چشم‌هاش نگاه کنم.
‫باشه، فرض کن اسمش رو بهت دادم ‫و رفتی توی چشماش نگاه کردی، بعدش چی؟
‫تا ابد به خوبی و خوشی زندگی می‌کنم.
‫دیزی، این یارو دیوونه‌ست. ‫یه بلایی چیزی سرت میاره.
‫- نه، نمیاره. ‫- از کجا می‌دونی؟
‫دیزی، اوضاع بهتر می‌شه، مگه نه؟
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم!
‫بی‌خیال، قیمتت رو بگو. ‫حاضرم هر کاری بکنم. فقط جورش کن.
‫دیزی، من نامزد دارم.
‫چی؟
‫- یعنی نمی‌تونم با تو باشم. ‫- نه!
‫منظورم اون نبود. انقدر خودت رو دست‌بالا نگیر.
‫خیلی‌خب، حالا واقعاً به‌خاطر اینکه ‫عوضی‌بازی در آوردی باید کمکم کنی.
‫عجب! عجب!
‫اه!
‫اه! اه!
‫[ارسال پیام مستقیم به فرستندۀ کلیپ]
‫[۲۵ ساله، زن، ساکن تالاهاسی، دلم می‌خواد...]
‫چی می‌خوای؟
‫آممم...
‫یه ناظر محتوای دیگه دچار حمله شد.
‫این یکی خفیف بود، عواقبش رو مدیریت کردم، ولی...
‫ احتمالاً وقتش باشه یه جعبۀ کمک‌های اولیه ‫یا یه ترالی احیا بگیریم.
‫نه، همین الان بهت گفتم ‫شرکت پاش رو گذاشته روی گلومون.
‫مهمه که اونا فکر کنن پالادین فقط و فقط ‫پر از چهره‌های خندونه.
‫اگه بفهمن مردم دارن از حال می‌رن، اینجا رو می‌بندن.
‫ولی ما باید امنیت کارمندهامون رو ‫وقتی دارن برامون کار می‌کنن تأمین کنیم، درسته؟
‫اگه اونایی که بهمون پول می‌دن رو عصبانی کنیم، ‫دیگه کاری نمی‌مونه که بخوایم امنیتش رو تأمین کنیم.
‫- می‌خوای بعداً عذاب‌وجدانش رو بگیری؟ ‫- نه، معلومه که نمی‌خوام.
‫یه دورهمی یا هر چی که اسمشه
‫برای افزایش صمیمیت اعضای تیم ترتیب بده.
‫یه‌کم حواس‌پرتی باید برای همه خوب باشه.
‫دنگ هرکس پای خودش.
‫باشه، می‌تونم یه چیزی برای هفتۀ بعد ترتیب بدم
‫ تا شما هم بتونید بهمون ملحق شید.
‫نه، ترجیح می‌دم خودم رو آتیش بزنم.
‫باشه.
‫دارم خوش می‌گذرونم.
‫توی سنگاپور چطوری می‌گید؟
‫«جیاک سای».
‫- یعنی چی؟ ‫- یعنی «برو بمیر».
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫اون اسم رو از خودت درآوردی؟
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، ‫لیندا الان با پرداخت اینترنتی، کوکائین خرید.
‫چه دنیایی شده!
‫یعنی چی بدترین؟
‫اونی که توی وجودتون ریشه کرده، ‫شب‌ها بیدار نگه‌تون داشته،
‫صبح کریسمس یادتون اومده.
‫مگه هدف از این دورهمی همین نبود؟
‫می‌شه در مورد یه چیز دیگه حرف بزنیم؟
‫مگه می‌تونیم؟
‫- مال من «فانکی تاون» بود. ‫- آره!
‫«فانکی تاون» چیه؟
‫یه نوار شکنجه‌ست.
‫با یه موسیقی متن خیلی معروف.
‫همه‌جاش پر از پوست‌ـه. حال‌به‌هم‌زن‌ـه.
‫در واقع محل وقوع اون اتفاق، ‫با خونۀ دوران بچگی‌ام ۱۰ دقیقه فاصله داره.
‫برای همین اذیتم کرد، چون این کثافت‌کاری‌ها ‫بهمون نزدیک‌تر از چیزیه که فکر می‌کنیم.
‫داداشم تفنگدار دریایی بود، پس...
‫هر چیزی که مربوط به سربازها باشه ‫واقعاً اذیتم می‌کنه.
‫- متأسفم، ناراحت‌کننده‌ست. ‫- نه، ناراحت نباش.
‫اون یه... یه... اون...
‫پال؟
‫نمی‌دونم. ‫به گمونم هنوز برام پیش نیومده.
‫- نه مثل شماها. ‫- پس ول کن برو!
‫و همه‌مون می‌دونیم مال دیزی چیه، پس...
‫نظرتون چیه در مورد هر چیزی جز این حرف بزنیم؟
‫خیلی‌خب، چرا که نه؟ مثلاً چی؟
‫خیلی‌خب، دختر، من دیگه می‌رم.
‫- من می‌مونم. ‫- توی حالت عادی نیستی.
‫می‌دونم، برای همین می‌خوام بمونم.
‫باشه، پس خوش بگذره، مواظب باش،
‫و اگه باب به‌نظرت جذاب اومد، سریع از اینجا برو.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫برای همینه که کلیپ‌های آزاردهنده بد نیستن.
‫آدما تمایلات ناجوری دارن، ‫ و خب، به‌جای اینکه انجامشون بدن...
‫یه ویدیو می‌بینن، ‫بعدش مثل جادو، اون حس ناجور از بین می‌ره.
‫خب، اگه برعکسش اتفاق بیفته و یه ویدیو ببینی
‫و اون حس ناجور بهت رسوخ کنه چی؟ ‫اون‌وقت چی‌کار می‌کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫یه ویدیوی دیگه می‌بینی.
‫ همه هِی می‌گن الکیه، ولی فرقی توی اصل قضیه می‌کنه؟
‫چون این تنها چیزیه که می‌تونم بهش فکر کنم، ‫و نمی‌تونم خفه شم و در موردش حرف نزنم.
‫این تیکت، قبل از اینکه پاکش کنم، دو میلیون بازدید داشت.
‫که یعنی دو میلیون نفر ‫از درد کشیدنِ یکی دیگه، لذت بردن.
‫خشونت وایرال می‌شه. ‫همیشه همین بوده و هست.
‫ببین، می‌دونم کدوم ویدیو رو می‌گی.
‫کار خوبی کردی که حذفش کردی.
‫تو اون ویدیو رو دیدی؟
‫داشتم وب‌گردی می‌کردم که پخش شد.
‫همین‌جوری یهویی؟
‫می‌دونی که این‌جور چیزها چطوری‌ان.
‫ما هیچ کنترلی روی چیزی که می‌بینیم نداریم.
‫درسته.
‫خب، کم‌کم دارم اینجا رو می‌بندم
‫ولی خوشحال می‌شم اگه بخوای این گفت‌وگو رو ‫جای دیگه‌ای ادامه بدیم.
‫نه، ممنون.
‫بی‌خیال.
‫خب، چرا به گمونم.
‫یه‌جورایی.
‫- پلیس اومده. ‫- آره.
‫چی شده؟
‫یکی که شیفت شب کار می‌کرده سکته کرده
‫یا تشنج یا یه چیز بد دیگه، ‫ هیچ‌کس هم نمی‌دونسته باید چی‌کار کنه،
‫این‌طوری بوده که وضعیت مزخرف، مزخرف‌تر شده.
‫وای خدا، وحشتناکه. حالش خوبه؟
‫چی بگم والا. مدیریت گفت حالش خوب می‌شه، ‫ولی اونا همیشه همینو می‌گن.
‫نمی‌خوان به ما دلیلی بدن که دست از کار بکشیم.
‫کجا می‌شِست؟
‫اونجا.
‫بله؟
‫پول شرط‌بندی.
‫بده به خودش یا به بچه‌هاش یا هر چی.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫گرسنه‌ته؟ می‌تونم برات ساندویچ پنیر درست کنم.
‫نه، ممنون. خیلی لطف داری.
‫باید یه چیزی رو چک کنم.
‫قانون «گوشی بی گوشی» چی شد پس؟
‫[۲۵ ساله، زن، ساکن تالاهاسی، ‫دلم می‌خواد توی ویدیوی بعدی‌ات باشم]
‫[سلام. امشب وقت داری؟ یه سکانس بگیریم.]
‫یه مسئله‌ی کاریه که باید بهش رسیدگی کنم.
‫بابات امشب کِی برمی‌گرده؟
‫ساعت ده و نیم.
‫آممم...
‫خیلی‌خب، من باید برم اداره. سریع برمی‌گردم.
‫- همین الان؟ ‫- آره، آره، فقط برای یه ساعت.
‫یه فیلم برات می‌ذارم، وقتی تموم شد برمی‌گردم.
‫ولی تنها می‌مونم.
‫فقط برای یه مدت کوتاه. در رو قفل می‌کنم.
‫هیچی‌ات نمی‌شه، بهت قول می‌دم.
‫می‌دونم چیزی‌ام نمی‌شه ولی حوصله‌م سر می‌ره.
‫خوش اومدی.
‫همین‌جاست. اون‌جا قهوه داریم،
‫اینجا هم آب‌نبات و این چیز میزها.
‫اون گوشه رو من خیلی دوست دارم.
‫بقیه کجان؟
‫تو راهن.
‫اول از همه، اینا رو امضا کن ‫و اسم هنری ننویس، خب؟
‫همه‌چی باید دقیقاً با گواهینامه‌ات مطابقت داشته باشه.
‫اینجا تمام کارهامون رو قانونی انجام می‌دیم.
‫خیلی‌خب.
‫راستی، این آقا رو می‌شناسی؟ ‫پول مجوزم رو بهم نداده.
‫اینجا گوشی ممنوعه.
‫ببخشید. سیاست شرکته.
‫باشه، می‌رم می‌ذارمش توی ماشینم.
‫خب اون در قفله. خودکار بسته می‌شه.
‫نمی‌شه که وسط فیلمبرداری
‫ملت همین‌جوری بیان تو و برن بیرون، ‫واسه همین قفل نگهش می‌داریم.
‫باشه، می‌شه برام بازش کنید؟
‫تا وقتی فرم‌ها رو امضا نکنی نه.
‫من چیزی رو امضا نمی‌کنم.
‫تا اینجا اومدی، حالا دو دل شدی؟
‫نه، جدی می‌گم، اگه بدون پُر کردنِ فرم‌ها بری
‫دیگه نمی‌تونم بذارم برگردی.
‫چرا؟
‫گزینۀ دیگه چیه؟
‫فرم‌ها رو امضا کنی، گوشی‌ات رو بدی به من ‫ و ۲۵۰ دلار بگیری؟
‫من درِ شمارۀ یک رو انتخاب می‌کنم.
‫باشه.
‫پس شب خوبی داشته باشی، خوشگله.
‫اه!
‫وایولت.
‫سلام.
‫- بچۀ ۱۰ سالۀ من رو تنها گذاشتی؟! ‫- واقعاً شرمنده‌ام.
‫شرمندگی تو به چه درد من می‌خوره؟ ‫اینجا نبودی!
‫و به خودت زحمت ندادی بهم پیام بدی، ‫که هم خودخواهانه و هم احمقانه‌ست.
‫چی‌کار می‌تونم بکنم که جبران بشه؟
‫هیچی.
‫لطفاً بعد از شنیدن بوق پیغام بگذارید.
‫سلام، دیزی هستم.
‫بالأخره بهت زنگ زدم.
‫ببخشید که شونصد سال تمام طول کشید تا این کار رو بکنم.
‫ می‌خواستم ببینم آخر این هفته وقت داری؟
‫می‌خوای با هم بگردیم؟
‫خب دیگه.
‫منتظر تماست می‌مونم، ‫یا شایدم تماس نگیری.
‫در هر دو صورت خوبه.
‫خیلی‌خب، امیدوارم روز خوبی داشته باشی. ‫خب دیگه، خداحافظ.
‫بیمار گروه خونی «آ ب منفی»
‫از کدام گروه‌های خونی نمی‌تواند خون دریافت کند؟
‫گیرنده‌های آ ب منفی با مثبت ناسازگارن،
‫پس آ مثبت، ب مثبت، آ ب مثبت، و اُ مثبت.
‫درسته. ده امتیاز!
‫بَده که من گروه خونی خودم رو نمی‌دونم؟
‫ایدئال نیست.
‫خب، گندش بزنن.
‫عه، این چقدر چِندش‌ـه.
‫چیه؟
‫زخم بستر؟
‫من هیچ‌وقت نمی‌تونم این کار رو بکنم. ‫از الان آسیب روحی دیدم.
‫خب، منم نمی‌دونم می‌تونم انجامش بدم یا نه. ‫ فعلاً فقط دارم به عکس‌ها نگاه می‌کنم.
‫خب، من قبولت دارم.
‫[آلپرازولام؛ آرام‌بخش قوی]
‫سلام. اونا رو از کجا آوردی؟
‫- اینترنت. ‫- به همین سادگی، هان؟
‫به همین سادگی.
‫یه دونه بهم می‌دی؟
‫چرا که نه؟ از یه سایت مزخرف گرفتم، پس...
‫احتمالاً قرص الکی‌ان و هیچ‌ کاری نمی‌کنن، ولی آره.
‫- پس می‌شه دوتا بخورم؟ ‫- آره.
‫حله.
‫ممنونم.
‫- باید قرص‌ها رو قورت بدی. ‫- من این‌جوری می‌خورم.
‫آره.
‫منم دلم برات تنگ شده.
‫می‌شه با مامان صحبت کنم؟
‫[سفرۀ دلت را پهن کن]
‫(صحبت به زبانی دیگر)
‫[تأیید یا حذف؟] ‫[تبلیغ غیرقانونی موادمخدر]
‫خب، خیلی با عجله رفتی.
‫آره.
‫جوی عصبانی بود.
‫یه اسم پیدا کردم.
‫ببین، نمی‌دونم قراره باهاش چی‌کار کنی،
‫و...
‫راستش، نمی‌خوام بدونم.
‫ولی اگه فکر می‌کنی یه‌جورایی کمک می‌کنه، پس قبول.
‫فقط،
‫آسیب نبینی. خب؟
‫[بافت بدن انسان چگونه است؟]
‫[عضلات انسان چگونه‌اند؟]
‫[عضلات انسان از نظر ظاهر، قوام و بافت ‫شبیه به گوشت گاو می‌باشند]
‫[چاه توالتِ پنج‌ستاره!]
‫زمانی مرکز زمین لرزه...
‫فقط یه یادآوری بهت بکنم: ‫حضور اون یارو تقریباً توی همۀ پلتفرم‌ها ممنوع شده.
‫از دیدنش لذت ببر.
‫باشه.
‫در ضمن، لطفاً گردنت رو تمیز کن.
‫باشه.
‫یهویی چی شد گیر دادی به گردن من؟
‫داره قات می‌زنه!
‫[حذف] ‫[نفرت‌پراکنی]
‫[در حال اجرا شدن]
‫اون واقعاً...
‫یا خدا.
‫می‌دونی چیه؟ فکر نکنم کسی بفهمه تویی.
‫تو فهمیدی.
‫آره، چون می‌شناسمت. پیشت بودم. ‫یادمه چی پوشیده بودی.
‫خب، قضیه یه‌جور دفاع‌ازخود بود؟ یا...
‫نه.
‫نه؟
‫نمی‌دونم. تیکت توئه، نه من.
‫هیچ‌کدوم از قوانین ما رو نقض نمی‌کنه،
‫پس حذف‌کردنش ممکنه بیشتر جلب‌توجه کنه.
‫نمی‌خوام تو رو توی دردسر بندازم.
‫شاید حقمه که توی دردسر بیفتم.
‫دیزی، مشکل از تو نیست.
‫مشکل از این خراب‌شده‌ست، نه تو.
‫کلی بازدید خورده. ‫یارو نرفته به پلیس گزارش بده.
‫چک کردم، پس احتمالاً مشکلی برات پیش نمیاد.
‫[اگه واقعاً مَرد بود، می‌زد نفله‌ش می‌کرد] ‫[برابری یعنی همین!]
‫با این حال، خیلی زشته.
‫رفتم سر قرار... یا سعی کردم برم.
‫ولی ناراحت شدم و وسطش ولش کردم.
‫ما فقط می‌تونیم در مورد مسائل مربوط به کار حرف بزنیم.
‫بله، به‌خاطر یه تیکت ولش کردم و رفتم.
‫خیلی‌خب، حالا دقیقاً چه چیزِ این تیکت
‫باعث شد ولش کنی؟
‫اذیتم می‌کرد.
‫می‌تونی دلیلش رو توضیح بدی؟
‫گاهی وقتا به زبون‌آوردن یه تصویر
‫که توی ذهنت گیر کرده ‫می‌تونه به ریشه‌کن‌ کردنش کمک کنه.
‫خب، جوری می‌گی که انگار خیلی راحته.
‫حالا امتحان کن.
‫آممم...
‫هوم... یه نفر هست که به یه نفر دیگه آسیب می‌زنه.
‫خیلی‌خب، پس توی این ویدیو یه عمل خشونت‌آمیز وجود داشت.
‫بله، و باعث شد منم بخوام به یکی آسیب بزنم.
‫می‌فهمم.
‫می‌دونی، بعضی وقتا که می‌رم بدوئم
‫برای اینکه به خودم انرژی بدم، ‫خیال‌پردازی می‌کنم که دعوام شده،
‫از زنم دفاع می‌کنم، ‫یه عوضی که باهاش درگیر شده رو می‌زنم.
‫تخیل خیلی رایجیه، ولی سالم نیست.
‫در واقع خیلی خودخواهانه‌ست ‫که یکی دیگه رو توی موقعیت خطرناک قرار می‌دم
‫تا خودم احساس قدرت کنم.
‫ولی اگه واقعاً این اتفاق بیفته، ‫تو اون رو توی خطر نمیندازی.
‫ ازش در برابر خطر محافظت می‌کنی.
‫درسته، ولی منظورم اینه که توی این موقعیت‌ها
‫ما معمولاً قربانی رو نادیده می‌گیریم ‫ و به‌جاش روی آدم‌بَده تمرکز می‌کنیم.
‫انرژی‌مون رو صرف انتقام یا عدالت می‌کنیم
‫یا هرچی که می‌خوای اسمش رو بذاری؛ ‫و یه عقدۀ قهرمان‌بازی پیدا می‌کنیم.
‫ولی تو الان قهرمان نیستی، دیزی. ‫این یه‌جور داستان پلیسی نیست.
‫تو فقط یه آدم معمولی‌ای که یه شغل معمولی داره.
‫بله، ممنون.
‫ولی شاید اون دختر توی ویدیو ‫می‌خواد اون یارو مثل خودش عذاب بکشه.
‫اگه من بودم این رو می‌خواستم.
‫یه غریزه داری، خب؟
‫که دست به کار بشی، که چیز فوق‌العاده‌ایه.
‫مگه اینکه اون غریزه ‫برای انجام کاری باشه که فوق‌العاده نیست.
‫- غریزه نیست. ‫- پس چیه؟
‫سعی می‌کنم فراموش کنم، ولی هِی بهم یادآوری می‌شه
‫بارها و بارها، و می‌دونم احمقانه به‌نظر میاد،
‫ولی حس می‌کنم دنیا داره بهم می‌گه:
‫«برو اون یارو رو پیدا کن!»
‫چون حس می‌کنم سرنوشت‌هامون به هم گره خورده،
‫و تا وقتی توی این قضیه یه کاری نکنم ‫ نمی‌تونم احساس آزادی کنم.
‫ولی این اصلاً درست نیست، دیزی.
‫از کجا می‌دونی؟
‫چون اگه درست بود، ‫ الان داشتی با اون حرف می‌زدی، نه من.
‫آره می‌شه، فقط باید...
‫یه لحظه، وایستا. چیه؟
‫استعفا می‌دم.
‫قرارداد کاری‌ات ایجاب می‌کنه دو هفته جلوتر اطلاع بدی
‫قبل از اینکه استعفات اجرایی بشه.
‫اگه رعایت نکنی، دادگاهی می‌کنیمش.
‫پس تا دو هفتۀ دیگه.
‫[شاخۀ سطحیِ آن...]
‫[پالادین کنترل]
‫نه!
‫لعنتی! نه!
‫لعنتی!
‫بیچاره.
‫لعنتی!
‫نه!
‫[کدام حفرۀ بدن، آپاندیس را نگه می‌دارد؟]
‫[دسترسی ادمین]
‫[قرارداد عضویت]
‫[پیمان‌نامۀ عدم افشا]
‫این کار رو نکن، داداش.
‫پاشو برو.
‫باشه، فهمیدم.
‫[حذف]
‫[تقاضای تیکت بعدی داده شد]
‫[در حال اجرا شدن]
‫دیزی موریس؟
‫یکی از چیزهایی که از شغل قبلی‌ات یاد گرفتی رو بهم بگو.
‫خب، من در حوزۀ تکنولوژی مشغول بودم ‫ و با اینکه چیزی در مورد کامپیوتر یاد نگرفتم،
‫کلی چیز دربارۀ آدما یاد گرفتم.
‫چون اینترنت همینه. همون آدماست.
‫و تا یه مدت، بزرگترین خواسته‌ام این بود که ‫به این آدما کمک کنم
‫برای همین می‌خواستم پرستار بشم.
‫بله، برای همینه که خیلی از آقایون و خانم‌ها ‫وارد حوزۀ پزشکی می‌شن.
‫مطمئنم این رو زیاد شنیدین، ولی...
‫فکر می‌کنیم باید خودمون رو ‫وقف یه چیز شرافتمندانه و بشردوستانه کنیم.
‫یه چیزی که به زندگی‌مون معنا و اهمیت بده،
‫ولی اون شغل بهم یاد داد که...
‫هر کسی هم لایق کمک نیست.
‫بعضی‌ها لایق برعکسش هستن.
‫متوجهم که این حرف برای مصاحبۀ شغلی، خیلی خوب نیست
‫ولی منظورم اینه:
‫یاد گرفتم چطور خودم و دیگران رو پاسخگو بدونم.
‫مهارت خوبیه. خیلی خوبه.
‫یه چیز دیگه که یاد گرفتم:
‫سه نوع آدم وجود داره:
‫آدمایی که دنیا رو بهتر می‌کنن،
‫آدمایی که دنیا رو بدتر می‌کنن،
‫و آدمایی که فقط نگاه می‌کنن.
‫اکثر آدما فقط نگاه می‌کنن.
‫همین. تنها کاریه که می‌کنن.
‫من ترجیح می‌دم یکی از اون دوتای دیگه باشم.
‫بذارید ببینم درست فهمیدم یا نه.
‫شما ترجیح می‌دید ‫دنیا رو بدتر کنید تا اینکه هیچی کاری نکنید؟
‫بله.
‫خیلی‌خب، دیگه واقعاً نمی‌فهمم.
‫خب، چیزهای بد که در هر صورت پیش میان.
‫گاهی وقتا تنها راه برای جلوگیری از یه چیز بد،
‫با یه چیز بد دیگه‌ست.
‫می‌دونید، فکر نکنم از این نظر باهاتون موافق باشم.
‫خب، حس می‌کردم موافق نباشید.
‫- جدی؟ ‫- بله.
‫با اینکه این صحبت‌ها جذابن
‫نمی‌فهمم چطور به سؤالی که پرسیدم مربوط می‌شه.
‫یا به جلسه‌مون! ‫یا به شغلی توی رشتۀ مورد نظرتون.
‫نه، مرتبطه.
‫خب، شاید شما این‌طور فکر کنید، ‫ولی من ربطش رو نمی‌فهمم.
‫باور کنید، همه‌ش مرتبطه.
‫«ترجمه از محمد سید»