‫چرا داری می‌بُریشون؟
‫دارن پژمرده میشن.
‫یه فرصت بهشون بده که دوباره رشد کنن.
‫مامان همیشه باهاشون یه چیزی درست می‌کرد.
‫ده‌تاشون رو وسط کتاب داستان‌هات ‫پیدا کردم.
‫ابی، کلینیک‌های خصوصی خارجی،
‫استانداردهای اخلاقی ما رو ندارن.
‫اینکه بذاری یه نفر بمیره کجاش ‫اخلاقیه؟
‫احتمال اینکه خواهرت خوب بشه،
‫از اول هم کم بود.
‫با توجه به اتفاقات اخیر، ‫همه چی بدتر هم شده.
‫نمی‌تونن بهت قول خاصی بدن.
‫چطوری می‌خوای هزینه‌ش رو بدی؟
‫چیزی پیدا کردی؟
‫خیلی وقته اینجاییم.
‫بریم.
‫[قفقاز گرجستان]
‫پتانسیل زیادی داری، ابی،
‫و الان تو مرز روسیه دنبال مواد هسته‌ای می‌گردی.
‫فقط اینجوری می‌تونیم هزینه کلینیک ‫رو بدیم، بابا.
‫صحبت کردیم دیگه.
‫میشه دستمزدم رو جلو جلو بدین؟
‫ابی، واقعاً متاسفم.
‫ای کاش کاری از دستم برمیومد.
‫مطمئنم آخرش یه چیزی پیدا می‌کنی.
‫هیچی.
‫اه، اینجا بخشی از نقشه‌ی ما نیست.
‫بیا بریم، ابی.
‫نباید بریم جلو.
‫تا پولم رو نگیرم نمیرم.
‫ابی، ممکنه حیوانات وحشی اینجا باشن.
‫تو برو تو ماشین منتظر بمون.
‫من نمی‌ترسم. ‫اسلحه رو بده به من.
‫لعنتی.
‫[سی و هفت درجه]
‫دمای بدن.
‫بابا، یه چیز فوق‌العاده پیدا کردم.
‫تو عمرم همچین چیزی ندیده بودم.
‫می‌تونیم بفروشیمش و هزینه ایمنی‌درمانی ‫بث رو بدیم.
‫بابا؟ چی شده؟
‫متاسفم، ابی.
‫می‌خوان بهش مسکن بدن و همه چی ‫تموم بشه.
‫خواهرت خیلی داره درد می‌کشه.
‫دیگه تحمل نداره.
‫فکر می‌کنن چند روز بیشتر از ‫عمرش باقی نمونده.
‫گوش کن، نذار قانعت کنن
‫کاری رو انجام بدی که براش ‫برنامه‌ریزی نکردیم.
‫من دارم میام خونه.
‫یه راهی...
‫بابا؟
‫ای وای.
‫خیلی خب.
‫سرگی!
‫باید برم خونه.
‫همین الان.
‫تابستون که تموم شد می‌تونیم ‫به نواحی دیگه سر بزنیم.
‫فکر نکنم دیگه برگردم.
‫چی شده؟
‫خواهرته؟
‫نه.
‫خواهرم خوبه.
‫فقط... بابام به حرفم گوش نمیده.
‫ابی؟
‫موفق باشی.
‫به زودی می‌رسی خونه.
‫اینجا اوستیاست.
‫خانواده‌م اینجا زندگی می‌کردن.
‫ولی پونزده سال پیش اخراج شدن.
‫اجازه داری ازش رد بشی؟
‫نه، برای روس‌هاست.
‫یه ناحیه اشغال‌شده‌ست.
‫ولی خب سعی می‌کنم بهش نزدیک بشم.
‫چرا؟
‫که بهشون یادآوری کنم
‫اینجا مال کیه.
‫واو. پرنده سار؟
‫تو این ارتفاع؟
‫اه!
‫حتی قبل از اینکه بتونی راه بری،
‫من و مادرت شوخی می‌کردیم
‫که دیگه با دوتا دختربچه‌ی ناز همخونه نیستیم،
‫بلکه با یه هیولای هشت‌پا همخونه‌ایم.
‫هیولای زشتی بود.
‫چون...
‫چندتا دماغ داشت، با چهارتا چشم، ‫چهارتا گوش.
‫ولی فقط یک قلب.
‫نمی‌خوام حسرت به دل بمونی.
‫قبل از اینکه بفهمه رفتم برمی‌گردم.
‫بدون من تصمیم هول هولکی نگیر، خب؟
‫بابا، قول بده.
‫دوستان؟
‫شما...
‫خدای من.
‫اوه.
‫وای خدا.
‫از این برای...
‫فشار دادن استفاده کن.
‫فشارش بده.
‫ای خدا.
‫کمک!
‫لاشا، کمک خلبانم؟
‫زنده نموند.
‫متاسفم.
‫کمک بگیر.
‫برو بی‌سیم بزن. اون پشت.
‫اون پشته.
‫باشه. این؟
‫- آره. ‫- خیلی خب، بگو.
‫- بگو کی حرف بزنم. ‫- اوناها.
‫این یکی؟
‫سلام؟
‫سلام؟ کسی صدای ما رو می‌شنوه؟
‫ما سقوط کردیم.
‫به کمک فوری پزشکی نیاز داریم.
‫خواهش می‌کنم، وضعیت اورژانسیه.
‫سلام؟
‫خراب شده.
‫لعنتی.
‫انگار نزدیک‌ترین جاده به اینجا، ‫شصت کیلومتری جنوبه.
‫یه کاری می‌کنم مردم بفهمن ما ‫اینجاییم.
‫همه چی درست میشه.
‫مطمئن باش مردم این آتیش رو می‌بینن.
‫آهای؟
‫کسی هست؟
‫هنوز غذا پیدا نکردم،
‫ولی وقتشه که نوار زخمت رو عوض کنم...
‫خیلی خب.
‫شصت کیلومتری جنوب.
‫بزن بریم.
‫سلام؟
‫سلام؟ کسی می‌شنوه؟
‫الو؟ کسی می‌شنوه؟
‫باتری اصلی.
‫حالت کانال. ‫کانال اول.
‫خیلی خب.
‫صدام رو می‌شنوید؟
‫کانال دوم.
‫کسی می‌شنوه؟
‫کانال سوم.
‫من الان نزدیک جنوب اوستیا هستم.
‫اگه می‌شنوید، جواب بدید.
‫کانال چهارم.
‫خواهش می‌کنم اگه می‌شنوید جواب بدید.
‫یالا. جواب بده.
‫جواب بده.
‫خواهش می‌کنم. ‫کسی صدام رو می‌شنوه؟
‫سلام؟
‫سلام، بله.
‫آره، من می‌شنوم.
‫سلام؟ صدام رو می‌شنوی؟
‫یا خدا. انگلیسی حرف میزنی؟
‫تو رو خدا بگو واقعی هستی.
‫آره. آره.
‫صدات رو می‌شنوم.
‫من... تو صدام رو شنیدی؟
‫شنیدی گفتم کجام؟
‫تو کجایی؟
‫متاسفم، خانم.
‫من خودمم نمی‌دونم کجام.
‫یعنی چی؟ منظورت چیه؟
‫موتورم یه دفعه خراب شد.
‫یه کاری کردم تو خشکی سقوط کنیم، ‫چیز دیگه‌ای یادم نیست.
‫خب، تنهایی؟
‫آره.
‫تو چی؟
‫کجایی؟
‫لعنتی.
‫- سلام؟ ‫- بله.
‫بله. سلام، من اینجام.
‫ام...
‫خیلی خب، وقتی سقوط کردین چیزی ندیدی؟
‫درخت دیدم،
‫درست قبل فرود اومدن هم یه دریاچه دیدم.
‫دریاچه؟ همین؟
‫لعنتی.
‫چیه؟
‫پام گیر کرده.
‫نمی‌تونم تکون بخورم.
‫خونریزی داری؟
‫نمی‌دونم.
‫پاهام رو نمی‌تونم ببینم.
‫ولی درد دارم.
‫خیلی خب، ببین...
‫فرکانس این بی‌سیم محدوده گسترده‌ای نداره،
‫پس حتماً بهم نزدیکی.
‫چقدر احتمال داشت
‫جفتمون یه جا فرود بیایم؟
‫خیلی خب، بی‌سیم دوربرد من خراب شده.
‫شاید مشکل از آنتنش باشه،
‫ولی دستم بهش نمی‌رسه.
‫خیلی خب، اگه بتونم آنتنت رو درست کنم،
‫جفتمون نجات پیدا می‌کنیم.
‫فکر کنم دریاچه‌ت رو پیدا کردم.
‫انگار سی کیلومتریِ شمال اینجاست.
‫از رفتن به جنوب کوتاه‌تره.
‫وایسا.
‫یه وقت به سرت نزنه بیای اینجا.
‫نه. می‌دونی، خیلی خطرناکه.
‫اسمت چیه؟
‫جان.
‫خیلی خب، جان.
‫من ابی هستم.
‫دارم میام.
‫ابی، به نظرم فکر خوبی نیست.
‫بهتره بری جنوب.
‫خطرش کم‌تره.
‫الان دیگه حاضرم ریسک کنم.
‫اگه بخوام برم جنوب سه روز طول می‌کشه.
‫شمال هم سگ پر نمیزنه،
‫و ممکنه مجبور بشی از ناحیه ‫اشغال‌شده رد بشی.
‫باید سریع‌ترین راه برگشت به خونه ‫رو پیدا کنم.
‫الان تو بهترین گزینه منی.
‫خیلی خب.
‫مطمئنم می‌دونی داری چیکار می‌کنی.
‫خب، یه دختر خوب انگلیسی مثل تو
‫اینجا چیکار می‌کنه؟
‫یه سرنخ بهت میدم.
‫یه ربطی به سنگ داره.
‫زمین‌شناسی؟
‫زدی تو خال.
‫دنبال اورانیومی؟
‫چه حدس عجیبی.
‫اوه، پس درست گفتم.
‫اورانیوم.
‫پول خوبی توشه.
‫چیه؟ می‌خوای بهم عذاب وجدان بدی؟
‫نه.
‫فکر نمی‌کردم این مدلی باشی.
‫این مدلی؟
‫تو که من رو نمی‌شناسی.
‫ادامه بده.
‫چی می‌دونی؟
‫هی، آروم باش.
‫خواستم باهات سر صحبت رو باز کنم.
‫من کی باشم به بقیه درس اخلاق بدم.
‫ببین، خیلی خب.
‫پول برای خودم نیست.
‫برای خواهرمه.
‫تو دردسر افتاده؟
‫داره می‌میره.
‫واقعاً متاسفم، ابی.
‫چقدر دردناک.
‫ولی همیشه یه فرصت یک در میلیون ‫وجود داره، نه؟
‫چیزی باقی نمونده بخوای براش بجنگی، ابی.
‫هر کاری از دستت برمیومد انجام دادی.
‫دیگه وقتشه رهام کنی.
‫همه از درمانش ناامید شدن.
‫فقط منم که دارم براش می‌جنگم.
‫منم جات بودم همین کار رو می‌کردم.
‫خواهرت خوش شانسه که تو رو داره.
‫باورت نمیشه دارم به چی نگاه می‌کنم.
‫باید یه راه دیگه پیدا کنم.
‫خیلی خب.
‫خب، قهوه رو از سر گاز برنمی‌دارم.
‫خیلی خب.
‫هی، جان.
‫چطوری؟
‫خب، پام دیگه درد نداره،
‫ولی فکر کنم کلاً نمی‌تونم پایین‌تنه‌م ‫رو حس کنم.
‫یه خبر خوب بهم بده.
‫الان باید رسیده باشی هیلتون
‫و دنبال پول بگردی که بدی به پیشخدمت.
‫خب، الان کنار چوب خوابیدم.
‫پس حدسم زیاد دقیق نبود.
‫یعنی چی؟
‫می‌دونی، دلیلی نداره
‫بابت کارت عذاب وجدان داشته باشی.
‫باید از هر فرصتی که سر راهمونه ‫استفاده کنیم، نه؟
‫یه روز ممکنه یه زمین‌شناس از توی یه سنگ
‫درمان سرطان رو پیدا کنه.
‫هر چی باشه، اون سنگ عمرش از ماها ‫طولانی‌تره.
‫فکر کنم از کارت سر درآوردم.
‫خلبان نیروی هوایی آمریکایی.
‫از کجا فهمیدی؟
‫هواپیمای نظارتی جدیدم؟
‫تنهایی تو قفقازی.
‫مغروری.
‫چی چیم؟
‫دست بردار. اعتراف کن.
‫وقتی باهات صحبت کردم اولین ‫چیزی که به ذهنم اومد همین بود.
‫خیلی خب.
‫باشه.
‫مچم رو گرفتی.
‫قبل از سقوط داشتی چیکار می‌کردی؟
‫شناسایی؟
‫انتظار داری رازهای دولتی رو پیشت لو بدم؟
‫آره. برای جنگل بگو.
‫خب، هنوز هم به شکل ساده‌لوحانه‌ای
‫فکر می‌کنم ممکنه زنده از اینجا بزنیم بیرون.
‫تو اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫صبح بخیر، خانم.
‫هنوز هستی؟
‫البته.
‫می‌خوای بدونی چطوری با همچین وضعیتی ‫سر و کله میزنم؟
‫چی؟
‫فکر می‌کنم یه جای دیگه‌م.
‫یه جای شاد و گرم.
‫دارم لبخند میزنم.
‫بهتر نیست حرف نزنی که باتریت تموم نشه؟
‫عالی شد.
‫مثلاً یه جایی عین خونه ساحلی
‫عموم تو نیوجرسی.
‫از خدامه کل عمرم رو همونجا بگذرونم.
‫مکان شاد تو کجاست؟
‫ذهنت تو رو کجا می‌بره؟
‫لعنتی.
‫گندش بزنه.
‫جان، خوردم به دیوار.
‫نمی‌تونم دور بزنم.
‫اگه خورشید غروب کنه همینجا گیر می‌کنم.
‫چیکار کنم؟
‫خیلی خب، گوش کن،
‫اگه می‌خوای برگردی درکت می‌کنم.
‫نه، نه.
‫ببین، اینهمه راه اومدم،
‫و...
‫تازه، دو روز هم از دست دادم.
‫هی، تو نهایت تلاشت رو کردی.
‫ممنون که تو زحمت افتادی.
‫مطمئنم زنده می‌مونی.
‫ولی اون زنده نمی‌مونه.
‫نمی‌تونی همه رو نجات بدی، ابی.
‫عجب گیری کردیما، جان.
‫نیاز نیست تو
‫یا بقیه بهم توصیه‌های عاقلانه بدید.
‫الان می‌خوام تشویقم کنی.
‫بگو از اینجا
‫و این دیوار آهکی رد میشم
‫و چیزی نمی‌تونه جلوی رسیدن من ‫به خواهرم رو بگیره.
‫و می‌خوام که بگی
‫حق داشتم بیام اینجا،
‫حق داشتم این کار رو انجام بدم،
‫و مهم نیست چی بشه،
‫حتی اگه یه درصد احتمال موفقیت ‫وجود داشته باشه،
‫نباید تسلیم بشم.
‫هرگز.
‫باشه.
‫تصمیم با خودته.
‫موفق باشی.
‫جان، از این تیکه آخرش
‫نمی‌تونم برم بالا.
‫اوه، کوه باهات همکاری نمی‌کنه؟
‫جایی نیست بخوام
‫پام رو روش بذارم.
‫حیف شد، ابی.
‫تو یکی از مورد علاقه‌هام بودی.
‫چی؟
‫جان، چی گفتی؟
‫جان!
‫خیلی خب، بزن بریم.
‫تو می‌تونی.
‫ابی، نباید انتظار معجزه داشته باشی.
‫می‌دونی که دنیای واقعی اینجوری نیست.
‫خدای من.
‫تو رو خدا طاقت بیار.
‫خواهش می‌کنم.
‫هی، ابی.
‫حواست رو جمع کن و اینقدر توجه بقیه ‫رو به خودت جلب نکن.
‫چه مرگته، جان؟
‫تک و تنها ولم کردی.
‫فهمیدی وارد ناحیه اشغال‌شده شدی؟
‫دارم میرم سمت جایی که
‫به نظرم پایگاه نظامیه، حدود پنج شش...
‫مثل یه بره‌ی قربانی.
‫چی؟
‫می‌دونی این ناحیه دست کیه؟
‫روس‌ها کمکت نمی‌کنن، ابی.
‫شانس بیاری درجا که دیدنت بهت ‫شلیک نکنن.
‫می‌دونی اینجا چه خبره دیگه؟
‫که چرا خیلی وقته کسی رو ندیدی؟
‫به نظرت اگه یه سرباز روسی ببینی
‫چی میشه؟
‫جیره غذاییش رو باهات تقسیم می‌کنه
‫و می‌رسوندت فرودگاه
‫و میره...
‫خواهرت خیلی داره درد می‌کشه.
‫دیگه تحمل نداره.
‫از اتفاقاتی که قراره بیفتن نمی‌ترسم.
‫فقط می‌خوام تا جایی که ممکنه
‫کنار هم باشیم.
‫اگه الان مرخص بشم،
‫حس چشاییم برمی‌گرده،
‫و دوباره می‌تونیم بریم انبار نوشیدنی ‫بابا رو غارت کنیم.
‫می‌تونیم هر شب کنار هم بخوابیم.
‫و یه روز، دیگه بیدار نمیشم،
‫همین.
‫هیچ عیبی نداره.
‫میشه این کار رو برام انجام بدی؟
‫البته.
‫می‌تونیم هر چقدر دلمون خواست بنوشیم.
‫ولی اول باید خوب بشی.
‫باید خودم رو به پرواز برسونم.
‫ابی،
‫هر حرفی به خودت میزنی،
‫خودت رو گول نزن
‫که داری این کار رو برای من انجام میدی.
‫تکون نخور. تکون نخور.
‫تکون نخور.
‫اسلحه رو بده من.
‫ایوان!
‫کوله پشتیت. بدش من.
‫ایوان!
‫ایوان؟
‫ایوان کیه؟
‫ایوان کجاست؟
‫تو هم یکی پیدا کردی؟
‫این...
‫ایوانه؟
‫ابی، زنده‌ای!
‫فکر کردم از دست دادمت.
‫تو کی هستی؟
‫تو کدوم خری هستی؟
‫دلت نمی‌خواد دوباره بث رو ببینی؟
‫وای خدا.
‫واقعاً متاسفم.
‫تو روس هستی؟
‫روسی؟
‫آها.
‫منم با ایوان صحبت کردم.
‫هاه.
‫ولی گفت اسمش جانه.
‫نمی‌دونم کیه، ولی نمی‌تونیم ‫بهش اعتماد کنیم.
‫من باهات میام به پایگاهتون ‫که اون سمت دریاچه‌ست.
‫فهمیدی؟
‫میشه بگی نجاتت دادم؟
‫آها.
‫و میشه توضیح بدی
‫ما همراه همدیگه‌ایم؟
‫باشه؟
‫خیلی خب. پس...
‫اینم از این.
‫آشغال.
‫می‌تونی راه بری؟
‫نمی‌تونیم اینجا بمونیم.
‫به کمک نیاز داریم.
‫پاشو.
‫بیا دیگه!
‫نیا جلو!
‫عقب وایسا.
‫وگرنه جفتمون میفتیم این تو.
‫هی!
‫کجایی؟
‫کمک!
‫آهای!
‫کسی نیست؟!
‫خوب می‌دونم الان چه حسی داری.
‫منم همین چیزها رو تجربه کردم.
‫حتی بعد از اینهمه مدت،
‫یه جوری یادم میاد انگار دیروز بود.
‫بعد از سقوط هواپیمام،
‫اعضای گروهم یکی یکی جلوی چشمم مُردن.
‫ضربان قلبم کند شده بود.
‫سرما به مغز استخونم رسیده بود.
‫می‌دونستم رسیدم به آخر راه.
‫ولی با نفس آخرم...
‫رستگاری رو پیدا کردم.
‫هی!
‫اینجا!
‫کمک!
‫کمکم کنید!
‫ابی!
‫کجایی؟
‫باید برگردی خونه!
‫خواهش می‌کنم!
‫موفق شدی.
‫فکر می‌کردم عاقبت تو هم مثل ‫بقیه‌شونه.
‫تو بودی.
‫سقوط یه حادثه نبود.
‫چرا من رو کشوندی اینجا؟
‫تمام تصمیماتی که برای رسیدن به اینجا گرفتی، ‫تصمیمات خودت بودن.
‫از لحظه‌ای که تصمیم گرفتی اون تیکه سنگ ‫رو برداری،
‫فکر می‌کردی یه چیز غیرعادیه.
‫و حق داشتی.
‫این دنیای به اصطلاح بی‌جان در واقع ‫یه سیستم بسیار پیچیده‌ست
‫که انسان‌ها نمی‌تونن درکش کنن.
‫تو چی هستی؟
‫یه بازمانده،
‫درست مثل تو.
‫بهم یه حق انتخاب دادن:
‫بمیر یا با این سیستم فوق‌العاده ‫یکی شو.
‫تونستم با مرگ روبرو بشم
‫و به زندگیم...
‫به مدت شصت و پنج سال دیگه ادامه بدم.
‫به تو هم همین فرصت پیشنهاد میشه،
‫که ساکن اینجا بشی.
‫نه، نمی‌خوام.
‫نه، هیچکدوم از اینا رو نمی‌خوام.
‫از اول هم نمی‌خواستم.
‫دیگه رسیدی به آخرش.
‫همون فرصت یک در میلیون.
‫خواهش می‌کنم.
‫تو رو خدا.
‫می‌خوام برم خونه.
‫الانش هم خونه‌ای.
‫چیکار می‌کنی؟
‫تمومش کن!
‫دیدم چطوری از مرگ می‌ترسی.
‫فکر می‌کردی خودت از مرگ فرار کردی،
‫ولی تنها راه نجاتت همینه.
‫برام مهم نیست.
‫دیگه گولت رو نمی‌خورم.
‫تمام آرزوهات می‌تونن برآورده بشن.
‫فقط کافیه خودت رو تسلیم کنی.
‫زندگیت برای همیشه برمی‌گرده ‫به حالت اولش.
‫قبل از بیماری،
‫درد،
‫و مرگ.
‫بث؟
‫خوبه. بیدار شدی.
‫بشقاب‌ها رو بیار.
‫غذای مورد علاقه‌ت رو درست کردم: ‫برنج و مرغ گریل شده‌ی مخصوصِ مامان.
‫غذا رو نسوزوندم، قول.
‫ولی امیدوارم گشنه‌ت باشی.
‫یه عالمه غذا درست کردم.
‫چقدر زور زدم برگردم اینجا.
‫ولی همه چیز...
‫از دست رفته.
‫چی داری میگی؟
‫وقتی مامان مُرد،
‫کل زندگیت رو وقف من کردی.
‫و من...
‫می‌خواستم انصاف رو در حقت به جا بیارم.
‫اگه می‌تونستم
‫وقت بیشتری برای زنده موندن بهت بدم
‫حاضر بودم چهار دست و پا روی ‫زمین بخزم.
‫چیز بیشتری نمی‌خواستم.
‫ولی مهم نبود من چی می‌خوام.
‫ابی، بس کن.
‫اگه بتونم...
‫کنارت باشم،
‫کنار تویِ واقعی،
‫حتی برای یه لحظه،
‫همه چی درست میشه.
‫چی داری میگی، ابی؟
‫من حاضرم.
‫آماده‌م که رهات کنم.
‫کدوم گوری میری؟
‫چرا می‌خوای دوباره برگردی تو اون سرما؟
‫هر چی می‌خواستی همینجاست.
‫خیلی دروغگویی، جان!
‫اینهمه مردم بی‌گناه رو عذاب دادی
‫تا تصمیم خودت رو توجیه کنی.
‫و تو چی؟
‫وقتی خواهرت بیشتر از همیشه بهت نیاز داشت ‫تنهاش گذاشتی،
‫و چون نمی‌تونستی با واقعیت روبرو بشی
‫خواهرت داره تک و تنها می‌میره.
‫فکر کردی از من بهتری؟
‫می‌دونم.
‫می‌دونم داشتم چیکار می‌کردم،
‫ولی...
‫الان فهمیدم اشتباه می‌کردم.
‫بدون مرگ...
‫زندگی هم معنایی نداره.
‫ابی، خواهش می‌کنم تنهام نذار.
‫خواهش می‌کنم برگرد.
‫من می‌ترسم.
‫خواهش می‌کنم، ابی، من نمی‌خوام بمیرم.
‫کمک!
‫ابی؟
‫من کجام؟
‫دو روز بیمارستان بستری بودی.
‫هیچی یادت نیست؟
‫نه زیاد.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اینجا خونه مادربزرگمه.
‫بهش گفتم برات غذا درست کنه.
‫باید برم خونه.
‫ممنون.
‫بابات چی گفت؟
‫خواهرم خونه‌ست.
‫خوبه.
‫نه؟
‫یه پرواز خوب از استانبول میره بلفاست.
‫فردا صبح می‌رسی خونه.
‫کس دیگه‌ای پیدا نشد، نه؟
‫چی؟
‫منظورت اون یکی هواپیما و خلبان‌هاست؟
‫بیخیال.
‫پرواز ای‌کی۶۷ به لندن پونزده دقیقه دیگر...
‫سلام، بث خوابالو.
‫ابی؟
‫خودتی؟
‫مسکن بهش حالت هذیون میده.
‫باور می‌کنی واقعی باشه؟
‫آره.
‫اوه، ابی.
‫خدا رو شکر سالمی.
‫البته.
‫برگشتم که با هم بتونیم
‫انبار نوشیدنی بابا رو غارت کنیم.
‫اولویت اولمونه.
‫ابی، واقعاً متاسفم.
‫تا کریسمس زنده نمی‌مونم.
‫وقتی مادرت فوت کرد،
‫تو و خواهرت به من قدرت ادامه زندگی ‫رو دادین.
‫ولی ایندفعه...
‫دیگه طاقت ندارم...
‫ابی، فکر کنم الان باید بری پیشش.
‫خوبی، عزیزم؟
‫حاضری؟
‫باشه.
‫نترس.