.::مووی شو::. .::MovieSho.Com::.
‫بس کن.
‫اگه برام توضیح بدی بس می کنم،
‫چون من واقعاً... ‫میشه لطفاً بیخیالش بشی؟
‫باشه، باشه، حله، حله، حله.
‫بیخیال شده بدونش. ‫بیخیالش شدم.
‫- ولش کردم. ‫- خوبه.
‫ولی آخه بیخیال! ‫همه عاشق تولدن.
‫هم تزئینات داره.
‫هم بادکنک داره. ‫هم جشن داره، هم کیک!
‫ببین، من نیازی به کادو ندارم،
‫تزئینات نمی خوام ‫و اهل کیک خوردن هم نیستم.
‫الان جدی هستی؟ ‫کیک دوست نداری؟
‫یه غذا رو نام ببر که از کیک بهتر باشه.
‫خوکچۀ هندی.
‫دوباره بحث خوکچۀ هندی رو شروع کرد.
‫شرط می بندم اگه برات چشم بند گذاشته بودم،
‫نمی تونستی فرقِ بینِ...
‫راسوی بوگندو و خوکچۀ هندی رو تشخیص بدی.
‫اشتباه نکن! ‫مارها گیرنده های چشاییِ بی عیب و نقصی دارن.
‫- می تونم طعم هوا رو بچشم. ‫- هوا؟
‫آره، هوا.
‫به به!
‫چی بگم والا. اونا یه کم...
‫یه کم نازتر از سلیقۀ منن.
‫همینه که انقدر خوشمزه ـشون می کنه.
‫انگار فقط غذا نمی خوری.
‫داری خوبیِ محض می خوری.
‫اصلاً خودِ خوکچه مهم نیست.
‫مهم اینه که به صورت جامع تر نمادِ چیه.
‫پس یعنی می تونی هوا رو بچِشی؟
‫دیگه چیکار می تونی بکنی؟
‫- فراموشش کن. ‫- صبر کن.
‫می تونی صدای رنگ رو هم بشنوی؟
‫- می تونی صدا رو ببینی؟ ‫- خیلی خب، خیلی خب. باشه دیگه.
‫چون جداً باید از این مهارت ها ‫استفاده کنیم.
‫خیلی خب، باشه. ‫قشنگ خودتو خالی کن.
‫- قشنگ خودتو خالی کن. ‫- باشه، باشه.
‫نگاه کن. ساعت ۴ بعد از ظهره.
‫حالا دیگه لحظۀ دقیقِ ‫خراب شدنِ دوستیمون رو می دونم.
‫- بیا بریم. ‫- باشه.
‫مزۀ اینو می داد که دوباره می خوای ‫من صورتحساب رو پرداخت کنم.
‫خب، امروز تولد منه دیگه.
‫موقع حساب کردن که شد میگی تولدمه؟
‫خیلی جالبه!
‫میشه هر وقت فرصت شد ‫صورتحساب رو برامون بیارید لطفاً؟
‫آهای؟ صورتحساب رو بدید برای حساب!
‫می دونید چیه؟
‫پول رو می ذاریم همینجا و می ریم. باشه؟
‫می دونی یه چیزِ خوبِ این رستوران چیه؟
‫- چیه؟ ‫- هیچوقت نباید منتظر باشیم بهمون میز بدن.
‫مگه همه جا اینطور نیست؟
‫سلام رفیق. چطوری؟ می بینم که...
‫حملۀ ماری!
‫عه، قرص نعنا.
‫ببخشید دوستان. ‫دارم روش کار می کنم که آروم تر بشه.
‫خیلی خب.
‫بریم تو کارش.
‫خوکچۀ هندی، آره؟
‫جزو بهترین جوندگان ـه.
‫آره، ولی بازم جونده ـست.
‫می دونی منظورم چیه؟
‫به ما توجهی نکنید. ‫فقط اومدیم از اینجا دزدی کنیم.
‫یوهو! آره!
‫- یا بد باش... ‫- یا جمع کن برو.
‫آهای، تو! بیا اینجا ببینم.
‫یه کم نزدیک تر.
‫آها، می دونم قضیه چیه.
‫می ترسی! چون من گرگ بدجنس گنده بک هستم.
‫خب، جای تعجبی هم نداره.
‫چون من نقش شرورِ همۀ داستان ها هستم.
‫درست نمیگم، آقای مار؟
‫درسته.
‫به آقای مار سلام کنید.
‫موذی، ماشینِ گاوصندوق باز کن!
‫مثل شعبده بازی که دست نداره.
‫از اونجوری کسایی که بهت میگه ‫لیوانت نصفش خالیه،
‫بعدش ازت می دزدتش.
‫از طرفی هم دوست صمیمیِ منه.
‫و امروز روز تولدشه.
‫- ربطی نداره. ‫- اون خیلی مهربونه.
‫تو خیلی مهربونی.
‫خب، ببین کی اومده!
‫خیلی طولش دادن.
‫اینجا رو داشته باش.
‫سه.
‫دو. یک.
‫و اینجا آقای رتیل رو داریم.
‫هکرِ درون سازمانی ـمون، ‫مهندس جیبیِ جستجومون،
‫جادوگرِ فنیِ مسافرمون.
‫تارنما صداش می زنیم.
‫خیلی تمیز بود، تارنما.
‫در ضمن، کنترل واحد اعزام پلیس رو گرفتم،
‫سیستم تصویربرداریِ ماهواره ای ـشون رو ‫کور کردم،
‫هلی کوپترشون رو نشوندم.
‫و یه چیز دیگه!
‫نگو که این کار رو کردی.
‫یه پست سفارشی داشتم برای...
‫وای! منو نخورید!
‫خواهش می کنم! منو نخورید.
‫تولدت مبارک، آقای اخمالو!
‫فکر می کنم ازت متنفرم.
‫بچه ها، منم!
‫من کارگرِ ساخت و ساز بودم.
‫و این آقای کوسه ـست،
‫سلطان تغییر چهره،
‫شکارچی رأس هرم با هزار چهره.
‫بزرگترین ترفندش: ‫دزدیدنِ نقاشی مونالیزا...
‫با تغییر چهره در قالب مونالیزا!
‫اینو چی می گید؟
‫حواست کجاست، ماهیِ تُن؟
‫خیر سرم دارم کار می کنم.
‫خونسرد باش، عزیزم.
‫آدم نباید توی روز تولدش حرص بخوره.
‫و کامل کنندۀ گروه...
‫سورپرایز!
‫آقای پیرانیاست.
‫یه آدم غیرقابل پیش بینی ـه ‫که زود از کوره در میره،
‫و حاضره با هر کس و هر چیزی در بیفته.
‫اون شجاعه.
‫نترس ـه.
‫خودمونیم، اون دیوونه ـست.
‫وای خدا، چقدر پلیس! ‫(به اسپانیایی)
‫پیرانیا، چیزی رو فراموش نکردیم؟
‫- چی؟ ‫- کادو!
‫- می دونی. ‫- اوه...
‫معلومه که فراموش نکردم.
‫می دونی که وقتی دروغ میگی باد معده میدی؟
‫چی؟ نه، وقتی اضطراب دارم باد معده میدم.
‫آره، اضطرابِ دروغ گفتن داری.
‫شرمنده.
‫پیرانیا.
بوش نکنید.
بوش کردم.
‫حالا آرزو داشتم که مردم ‫ما رو به دیدِ هیولا نبینن؟
‫هشت پایی یعنی هشت برابر هوازی!
‫هیولا!
‫- معلومه که آرزوش رو دارم. ‫- چه خبرا، جیگر؟
‫ولی دیگه آش خورده و دهنِ سوخته،
‫پس همون بهتر آش رو بخوریم!
‫زدم تو خال!
‫آره!
‫هوم...
‫- چه غلطی می کنی؟ ‫- دیوونه شدی؟
‫چیه؟ فقط یه تعقیب و گریز ماشینیِ ‫طولانی تر می خواستم.
‫این بهترین قسمت کاره.
‫[گرگ]
‫رئیس...
‫اونا اومدن!
‫تارنما، پخش کن.
‫بگیریدشون!
‫♪ به الفبای هیپ هاپ علاقه پیدا کردم ♪
‫♪ من که مشکلی ندارم باهاش ♪
‫♪ پس بپر بالا، چون قطار جا داره ♪
‫♪ مسئول کنترل بلیت ♪ ‫♪ بذار سوت بزنم ♪
‫♪ من استاد سرافکندگی هستم ♪
‫♪ وقتی دریاچه یخ نزده ♪ ‫♪ روش می رقصیم ♪
‫♪ روی آب راه می ریم ♪ ‫♪ ولی تو قایقت رو غرق می کنی ♪
‫♪ اگه بیای جلوتر ‫ دندون هات رو می ریزم توی دهنت ♪
‫♪ پس لطفاً عقب وایستا ♪
‫اونقدر میندازمتون زندان که...
‫شپش هاتون هم شپش بگیرن.
‫رئیس. کیک می خوری؟
‫آخه یه کم آویزون به نظر میای. ‫(آویزون = گرسنه = عصبانی)
‫اون کیک رو از جلوی صورت من ببر کنار ‫تا نزدم...
‫- ببخشید، رئیس. ‫- چیه؟
‫تو چنگِ منید.
‫داداش.
‫آره، شاید بد باشیم...
‫ولی توی بد بودن خیلی خوبیم.
‫همینجوری فرار کن، گرگ!
‫یکی از این روزا، دیگه شانست تموم میشه.
‫خیلی خب پیرانیا، نوبت توئه.
‫♪ اوووووه ♪
‫♪ تولدت مبـــــــا... ♪
‫- خداییش؟ ‫- مار، سخت نگیر.
‫حداقل یه سخنرانی بکن.
‫- سخنرانی کن. یالا! ‫- یالا!
‫باشه، باشه. خیلی خب. سخنرانی.
‫باشه.
‫توی این مدت برای خودم کلی دشمن تراشی کردم، ‫خیلی زیاد!
‫ولی بین تمام آدمای دنیا...
‫از شماها کمتر از بقیه متنفرم.
‫- آخی. ‫- یه جورایی خیلی قشنگ گفتی.
‫تو شاعری، رفیق.
‫به افتخار آقای مار و تنفر عجیبش از تولد.
‫هورا!
‫همه بگید: «دزدی».
‫دزدی.
‫اوه.
‫اون چال گونه ها رو ببین.
‫- تولدت مبارک، رفیق. ‫- خیلی خب.
‫- حالا بزنید تو رگ، دوستان. ‫- ای جان!
‫پیرانیا!
‫اینجوری نکن.
‫خیلی حال به هم زن بود.
‫اون ناهارم بود.
‫دیر بجنبی فرصت هات رو از دست میدی.
‫اینجوری دوست داری.
‫ایول.
‫اوه، به به!
‫یادم رفت از این یخمک میوه ای ها داشتیم.
‫پسر، شکمم الان داره مثل اژدها غرش می کنه.
‫آره، می خوایش؟
‫می دونی که بهت نمیده.
‫نه، من اعتقاد دارم ‫که مار در اعماق وجودش...
‫یه روحِ مهربون و بخشنده داره.
‫چرا؟
‫بیا. بگیرش.
‫ایول!
‫بنداز توی دهنم، لطفاً.
‫آ...
‫بی عُرضه!
‫بیخیال رفیق. ‫کاری می کنی که دست به خشونت بزنم.
‫از دست حیوون ها!
‫تُف کن! تُف کن!
‫عمراً!
‫بذار ببینیم امروز در موردمون چی میگن.
‫چه خبرا؟ تیفانی فلافیت هستم ‫از اخبارِ اکشنِ شبکۀ ۶.
‫«رفقای بد» دوباره دست به کار شدند.
‫بچه ها، بچه ها، بس کنید. ‫توی تلویزیون دارن نشونمون میدن.
‫- اوه، اوه! ‫- ...یکبار دیگه ثابت کردند...
‫که اهریمنی ترین خلافکارهای عصر ما هستند.
‫اوه، «اهریمنی». این دیگه جدید بود.
‫می دونید شبیه چی می مونه؟ ‫اسم یه ادکلن.
‫اهریمنی!
‫فرماندارِ برگزیدۀ جدید...
‫یعنی دایان فاکسینتون، در رابطه با ‫این سلسله خلاف های شنیع صحبت می کنه.
‫- فرماندار؟ ‫- خیلی خب. بله.
‫می فهمم. می فهمم.
‫گوش کنید، گوش کنید. ‫همه ـمون می دونیم «رفقای بد» چقدر خبیثن.
‫- آره که هستیم. ‫- ولی بیشتر از هر چیزی...
‫دلم براشون می سوزه.
‫چی؟
‫اینا که اسم خودشون رو گذاشتن رفقای بد...
‫صرفاً از دور خارج شده های درجه دو هستند.
‫در پسِ رفتارهای ناشیانه ـشون...
‫و راستش، خلاف های غیرخلاقانه ـشون...
‫بیخیال بابا، دوباره بانک زدید؟
‫...چیزی جز چاه عمیقی از خشم...
‫من عصبانی نیستم، تو عصبانی ای.
‫- ...انکار... ‫- اینطور نیست!
‫...و خودبیزاری نیست.
‫تنها کسی که ازش خودبیزارم، تویی!
‫و اینا خلأهایی هستن که هیچ مقدار پول...
‫یا اثر هنریِ ارزشمندی ‫نمی تونن پُرشون کنن.
‫بزن شبکۀ تغذیه ببینیم چی داره.
‫پس، میشه فراموش کنیم که...
‫اون کیه که اومده ما رو قضاوت کنه؟
‫...و روی چیزهای مثبت تر تمرکز کنیم؟
‫و چه چیزی می تونه مثبت تر از...
‫جایزۀ سالیانۀ نیکوکارِ برتر باشه؟
‫فردا شب در اون مراسم ‫جایزۀ دلفین طلایی رو...
‫به بهترین شهروندِ امسال اهدا می کنم.
‫باورم نمیشه بهش رأی دادم.
‫بهش رأی دادی؟
‫چیه؟ حرفای قشنگی در مورد ‫تغییر آب و هوا می زد.
‫صبر کن ببینم. قضیه چیه؟
‫از اون برق ها افتاده توی چشمت.
‫رفقا، کی برای یه کار دیگه پایه ـست؟
‫یه کار بزرگ!
‫دلفین طلایی.
‫- خداییش؟ ‫- اوه.
‫فکر می کردم من از همه دیوونه ترم.
‫هر خلافکاری که این کار رو امتحان کرده ‫به فنا رفته.
‫«سارقینِ بخارست»، «جیمِ خوش شانس».
‫«پنجۀ خونین».
‫راستش، «پنجۀ خونین» هیچوقت دستگیر نشد.
‫آره، ولی دیگه هیچوقت چیزی ندزدید.
‫مار، چه راهی بهتر از این...
‫برای پاک کردنِ اون لبخند ‫از روی صورتِ پشمالوی فرماندار؟
‫بهتر از دزدیدنِ دلفین طلایی...
‫اونم دقیقاً جلوی چشماش؟
‫این گلِ سرسبدِ سرقت هاست!
‫اگه با موفقیت انجامش بدیم، ‫اسممون به عنوانِ...
‫بزرگترین خلافکارهای تاریخ ثبت میشه.
‫وایستا، وایستا، رفیق.
‫مگه قرار نبود خصومت شخصی رو ‫قاطیِ مسائل کاری نکنیم؟
‫در ضمن، الان کلی چیزای خوب داریم.
‫دوست هامون، آزادیمون! ‫تازه ببین چی دزدیدیم.
‫باشه، راست میگی. بیخیالش.
‫- سرقت دلفین طلایی کنسله. ‫- خوبه.
‫به گمونم آخرش هم خوکچه ‫اون جایزه اش رو می گیره.
‫آره، به گمونم همینطور باشه...
‫منظورت از «خوکچه» چیه؟
‫عه، آها، نگفته بودم؟
‫عجیبه. فکر کردم گفته بودم.
‫نیکوکارِ برتر...
‫یه خوکچۀ هندی ـه؟
‫نظرت چیه، مار جون؟
‫از کیک هم خوشمزه تره.
‫درسته.
‫باشه. قبول.
‫ولی وای به حالت اگه خوشمزه نباشه.
‫اینجا همه پایه ان؟
‫نقشه از این قراره.
‫مثل هر سال، این مراسم...
‫توی «موزۀ هنرهای مرغوب» برگزار میشه.
‫محل قرار گرفتنِ دلفین طلایی...
‫دقیقاً پشتِ پردۀ پشت صحنه ـست.
‫به نظر آسون میاد.
‫به نظر آسون میاد، داداش، ‫ولی برای رفتن به اونجا...
‫باید از سه سطح امنیتی عبور کنیم.
‫پس قدم اول: ‫باید خودمون رو همرنگ جماعت کنیم.
‫پروفسور مارمالاد،
‫دریافت کنندۀ امسالِ دلفین طلایی،
‫رو مُخ ترین موجودِ خوبِ سیاره!
‫پرفسور، در سال گذشته، ‫جلوی چند تا جنگ رو گرفتید،
‫گرسنه ها رو سیر کردید ‫و پانداهای بی شماری رو نجات دادید.
‫بعضی ها خوبیِ شما رو...
‫نزدیک به مادر ترزا توصیف کردند.
‫تیفانی! اینکه مسابقه نیست.
‫ولی اگه مسابقه بود، ‫احتمال زیاد مساوی می شد.
‫ولی همه ـمون می تونیم به این توافق برسیم ‫که یه گلِ خوبی...
‫در درونمون وجود داره ‫و منتظره تا شکوفه کنه.
‫وقتی رفتیم تو، دوتا درِ امنیتی هست.
‫اولیش فقط با یه کلیدِ کارتی...
‫باز میشه که دوستِ عزیزمون...
‫رئیس پلیس، اونو داره.
‫دومی مجهز به اسکنر شبکیه ای ـه...
‫و واحد ضربتِ عملیات های ویژه ‫ازش نگهبانی می کنند...
‫که اینطور آموزش داده شدند ‫که اول حمله کنند، بعداً سؤال بپرسند.
‫فرماندار فاکسینگتون، تنها کسیه که...
‫مجوز باز کردنِ درِ دوم رو داره.
‫پس قدم دوم: من و اون باید...
‫از نزدیک همدیگه رو ببینیم.
‫عصر خوبی داشته باشید، آقای سفیر.
‫ممنونم، خانم.
‫اثر هنریِ جالبیه.
‫آشغال، بی فایده و ظاهرنما!
‫میگن هنر بیشتر از اونی که...
‫هنرمند رو نشون بده، ‫بیننده ـش رو نشون میده.
‫آقای؟
‫پودلتون. الیور پودلتون.
‫خیلی خب.
‫دیگه وقتش بود که یه نفر...
‫جلوی اون رفقای بدِ اهریمنی بایسته.
‫گرچه، باید بگم که هنوز کسی موفق نشده ‫این کار رو بکنه.
‫فکر نمی کنم اونقدرها هم سخت باشه.
‫یه حسی بهم میگه ‫سخت تر از اونیه که فکرش رو می کنی.
‫به نظرم یه سرقتِ حماسی دیگه...
‫تا ثبت شدنِ اسمشون توی تاریخ فاصه دارن.
‫آقای پودلتون، خیلی بانمکی.
‫جدی؟
‫تنها چیزی که براشون ثبت میشه، ‫حبس ابد توی زندانه.
‫آخرین سرقتشون رو دیدی؟
‫اَه! خروجی های ناامن،
‫تغییر چهره های زمخت، ‫خودنمایی های غریزی.
‫یعنی خیلی داغون بود.
‫از قدیم، اینا نشونه های این بودن ‫که یه گروه رو به افول ـه.
‫بعدش هم حتماً میان کار رو ‫با مسائل شخصی قاطی می کنن.
‫اون موقعست که میشه فهمید ‫کارشون تمومه.
‫خب، این نظر توئه.
‫آره، ولی من فرماندارم.
‫در مورد مجسمه هم باید بگم ‫که به نظرم بستگی به دیدت داره.
‫اگه با دقت نگاه کنی،
‫حتی آشغال هم می تونه بازیافت بشه ‫و به یه چیز قشنگ تبدیل بشه.
‫دیگه حرفی باقی نمی مونه.
‫به گمونم بعضی چیزا همیشه اونطور که ‫به نظر میان نیستن.
‫یادِ یه چیزی افتادم.
‫اجازه هست؟ نمیشه که یه فرصت عکس گرفتن...
‫با فرماندار و یه مُشت آشغال رو از دست بدم.
‫آقای پودلتون، خیلی به خودت سخت می گیری.
‫هِی...
‫خیلی خب، دوستان.
‫وقت نمایش ـه.
‫وقتی رفتیم تو، ‫وارد قدم سوم می شیم:
‫پخش می شیم و می ریم سرِ جاهامون.
‫افسرها، اگه «رفقای بد» ‫این مراسم رو خراب کنن...
‫من که مطمئناً کارم رو از دست میدم،
‫و بی درنگ شما رو هم با خودم پایین می کشم.
‫- حالا برید. ‫- چشم، رئیس.
‫به پیش! به پیش! به پیش! به پیش!
‫میکروفون ها فعال شدن. ‫همۀ هدفون به گوش ها، می شنوید؟
‫- می شنوم. ‫- می شنوم. - می شنوم.
‫خانم خوشگله یه نوشیدنی می خورن؟
‫وای ممنون. الان زندگیم خیلی پیچیده شده.
‫هوم...
‫پسرا، فصل شکارِ دلفین ـه.
‫دریافت شد. دارم راه می افتم.
‫واحد دو، منطقۀ پشت صحنه هنوز امن و امانه؟
‫واحد دو هستم، خبری نیست.
‫این همه تمرین، اینجا نتیجه میده.
‫وای، عذر می خوام.
‫- واقعاً شرمنده. ‫- عیبی نداره، آقا.
‫چشماتون رو باز نگه دارید، پسرا.
‫اونا هر جایی ممکنه باشن. ‫منتظرن تا تحقیرمون کنن.
‫گرگ توی موقعیت ـه.
‫پیرانیا، لباس و کفش رسمی پوشیدی؟
‫تأیید میشه. من یه ماشینِ دلفین دزدیِ ‫تمیز و بدجنس هستم.
‫چه خبرا، رفقا؟
‫بفرمایید، بذارید کمکتون کنم.
‫حالتون خوبه، خانم؟
‫وای خدا! آره.
‫ممنونم، عزیزم.
‫چه پسر خوبی هستی.
‫همه چی رواله، برادر؟
‫آره، همه چی رواله. آره، آره.
‫هوم...
‫تارنما، نظرت چیه بریم سراغ قدم چهارم؟
‫دریافت شد. کوسه، نوبت توئه.
‫- حرکت مخصوصت رو بزن. ‫- اجازه دارم ابتکار عمل نشون بدم؟
‫آره، باشه. ابتکار عمل نشون بده.
‫ولی لطفاً باهوش باش.
‫هوم.
‫بچه ام داره به دنیا میاد!
‫اینجا دکتر نداریم؟
‫یا مثلاً چند تا نگهبان امنیتی...
‫که کشیکِ اونجاشون رو ول کنن ‫و بیان کمکِ من؟
‫«سورپرایز ماهی»؟
‫سورپرایز!
‫آهای تارنما، میشه این تصویر رو شفاف...
‫انجام شد. هشت قدم جلوتر از توئم، گرگی.
‫خانم ها و آقایون،
‫ممنونم.
‫پارسال، وقتی که یه شهاب سنگ...
‫به شهر عزیزمون برخورد کرد، ‫با امتحان بزرگی روبرو شدیم.
‫اون شهاب سنگ فقط یه حفره ‫توی شهرمون ایجاد نکرد.
‫یه حفره توی قلب هامون ایجاد کرد.
‫آخی.
‫ولی حتی در این فاجعه، پروفسور مارمالاد...
‫کاری رو کرد که خیلی توش مهارت داره.
‫دیدِ ما رو نسبت به قضایا عوض کرد.
‫و به لطف تو، مارمالاد...
‫«دهانۀ شهاب سنگِ عشق» تا ابد...
‫به عنوان نمادی برای اینکه چطور حتی در ‫بدترین جاها هم خوبی هست، استفاده میشه.
‫یوهو!
‫زود باشید.
‫...و با موفقیت کامل، تغییراتِ آب و هوا رو...
‫برای رفاه همه ـمون معکوس کرد.
‫به طرز تعجب آمیزی ‫همه چی داره خیلی خوب پیش میره.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫سیستم محافظتیِ گرگ پیرانیا مار کوسه رتیل.
‫«گ پ م ک ر»؟ ‫(مخفف اسماشون)
‫- نباید همچین اتفاقی می افتاد. ‫- چی؟
‫بچه ها، خونسرد باشید. ‫الان درستش می کنم.
‫پروتکلِ لغو «گ پ م ک ر» رو شروع می کنم.
‫خیال کردی، ملکه!
‫- جواب داد؟ ‫- فقط پنج دقیقه بهم وقت بدید.
‫و حالا، لطفاً همراه من خوش آمد بگید به...
‫پنج دقیقه وقت نداریم.
‫آخی.
‫دوستت داریم، پروفسور مارمالاد.
‫خوکچه راه افتاد.
‫تکرار می کنم، خوکچه راه افتاد.
‫تارنما، تارنما، ‫پرده هر لحظه ممکنه بره بالا.
‫نمی ذاره وارد سیستمش بشم.
‫تنظیمات سیستمت رو چک کن.
‫احتمالاً باید یه درایور دانلود کنی.
‫سیستم رو ریست کن.
‫وای خدا، درستش کردید!
‫- واقعاً؟ ‫- نه!
‫آهای، «لری».
‫یالا، باز کن.
‫مگه نگفته بودم درها رو قفل نکنید؟
‫وای، نه، نه، نه، نه. ‫کوسه، اینجا یه مشکلی پیش اومده.
‫دریافت شد. دارم میام.
‫عجله کنید، بچه ها.
‫وقتشه این جیگر رو به حالت خفن تبدیل کنم.
‫گور بابات، سیستمِ «گ پ م ک ر».
‫خواهش می کنم، الان نه.
‫- گرگ. ‫- صبر کن، صبر کن. نه، نه، نه، پیرانیا.
‫این جایزه برای...
‫داشتم می گفتم...
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫- پیرانیا، گرفتی ما رو؟ ‫- شرمنده!
‫و برای همین، مراسم نیکیِ من...
‫برای کسانی که خیلی خوش اقبال نیستند ‫هر چی پول لازم هست جمع آوری می کنه.
‫یالا!
‫کم کم دارم عصبانی می شم، لری.
‫تارنما! تارنما!
‫و حالا لحظه ای که همه منتظرش بودیم.
‫وای!
‫ببخشید.
‫اینجا دستشوییِ بانوان ـه؟
‫باید آخر راهرو...
‫برید سمت راست، خانم.
‫آره! اینم از این!
‫[تأیید کنید که رتیل نیستید]
‫بیخیال بابا!
‫و حالا افتخارش نصیب من شده ‫تا به پروفسور مارمالاد...
‫جایزۀ دلفین طلایی رو اهدا کنم.
‫- نه. ‫- نه.
‫آره!
‫یعنی... آره!
‫چی؟
‫دوستان، دوستان! لطفاً هول نکنید.
‫خونسردیتون رو حفظ کنید.
‫مطـ... مطمئنم یه دلیلی برای این مشکل هست.
‫تکرار می کنم، لطفاً هول نکنید.
‫بچه ها، کارِتون خوب بود.
‫حالا بیاید اینجا رو پشت سرمون چال کنیم ‫و بزنیم به چاک!
‫عه، بازی با کلمات کردی.
‫باید اینو درک کنید...
‫که من به خاطر یه جایزه ‫امید رو به شهر برنگردوندم.
‫این کارهای خوب رو برای این کردم ‫که بهم حس خوبی میدن.
‫این حس هیجانی که بهم دست میده.
‫لرزشِ توی ستون فقراتم.
‫جنبیدنِ دُمِ کوچولوم!
‫چون، می دونید...
‫خوب بودن حس خیلی خوبی داره.
‫و وقتی خوب هستید، دیگران عاشقتونن.
‫گرگ؟
‫- گرگ؟ ‫- چیکار می کنی؟
‫بریم! بریم!
‫اونا رفقای بد هستن!
‫دستگیرشون کنید.
‫به پیش، به پیش، به پیش، به پیش.
‫به پیش، به پیش، به پیش، به پیش، به پیش.
‫اونا دلفین طلایی رو دزدیدن.
‫بیخیال، چطور می خواید ثابت کنید؟
‫بچه ام!
‫زانو بزنید، رفقای بد!
‫دستاتون هم بگیرید بالا.
‫عمراً! ما که رفتیم.
‫بدرود، بی عُرضه ها!
‫خب، قضیه یه کم عجیب شد.
‫رفقای بد بازداشت شدند.
‫این گروه بدنامِ پنج نفره ‫بالاخره دستگیر شدند.
‫و من، تیفانی فلافیت اولین کسی هستم ‫که در صحنه حضور دارم.
‫وای. الان فهمیدم که از وقتی بزرگ شدم...
‫کل این سال ها دنبال این بودم ‫که تو رو بندازم زندان.
‫تو هدفِ منی.
‫بدونِ تو من کی هستم؟
‫شوخی کردم بابا.
‫این بهترین لحظۀ زندگیمه.
‫پایانِ کارِ رفقای بد ـه.
‫نه!
‫به من دست نزن!
‫الان بدجوری دلت می خواد ‫یکی رو گاز بگیری.
‫گرگ!
‫پروفسور مارمالاد. ‫خانم فرماندار.
‫- خانم فرماندار! ‫- یکی یکی صحبت کنید. یکی یکی!
‫- آهای، آهای! ‫- عذر می خوام؟
‫ببخشید که حرفتون رو قطع کردم.
‫فقط می خواستم به این فرماندار تبریک بگم.
‫باید بگم خوب دستِ ما رو خوندی.
‫ما یه چاهِ عمیقِ خشم و خودبیزاری هستیم.
‫- انکار؟ ‫- آره، اونم همینطور.
‫- خودشیفتگی؟ ‫- آره، آره.
‫پوچیِ احساسی؟
‫جفتمون با هم موافقیم.
‫داره چیکار می کنه؟
‫متأسفانه هیچوقت بهمون شانسی داده نشده...
‫تا چیزی جز خلافکارهای درجه دو باشیم.
‫کاش یه نفر بود که بهمون کمک می کرد...
‫تا گلِ خوبی درونمون شکوفا بشه.
‫یه جور نماد عشق و بخشش،
‫مثلِ... چی بگم... مادر ترزا؟
‫بهترین کار اینه که ‫ماهایی که امیدی بهمون نیست رو...
‫تا آخر عمرمون بندازید زندان.
‫آره، برنامه ـمون همینه.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن، نه، نه.
‫- برو تو! ‫- آخ!
‫صبر کنید.
‫جانم؟
‫شاید آقای گرگ یه حیوانِ وحشی باشه...
‫عملاً یه آشغال متحرک ـه.
‫ببخشید، می خوام منظورم واضح برسه.
‫هر کاری لازمه بکن، رفیق.
‫ولی اگه هیچوقت بهشون فرصتی داده نشه...
‫چطور می تونیم بگیم بهشون امیدی نیست؟
‫نظرت... نظرت چیه ‫یه آزمایش کوچولو بکنیم، دایان؟
‫همونطور که می دونی، ‫مراسمِ نیکیِ من،
‫«هشتگ رویداد خیریۀ سال» نزدیکه.
‫اگه بتونم به همۀ کسانی که ‫توی اون مراسم هستند...
‫ثابت کنم که رفقای بد عوض شدند،
‫آزادشون می کنی و یه شروع نو بهشون میدی؟
‫- چی؟ پروفسور مارمالاد! ‫- آخ!
‫نه، نه، نه، نه. ‫نمی فهمید اون چی تو سرشه؟
‫داره بازیتون میده.
‫ولی ایدۀ من بود.
‫ایدۀ خودش بود دیگه.
‫فقط به خاطر اینکه تو انداختی تو سرش.
‫خانم فرماندار، ‫نمیشه که همینجوری ولشون کنید.
‫پروفسور، نمی خوام امنیت شهر رو...
‫واسه یه آزمایش به خطر بندازم.
‫عذر می خوام، خانم فرماندار.
‫یادمه یه بار، یه آدم عاقل گفت:
‫«حتی آشغال هم می تونه بازیافت بشه ‫و به یه چیز قشنگ تبدیل بشه.»
‫باشه. من پایه ام.
‫ولی فقط به خاطر شما، پروفسور.
‫نه!
‫تا زمان مراسم، دلفین دست ما می مونه.
‫تا یه موقع کسی وسوسه های نا لازم ‫به سرش نزنه.
‫حتماً. فکر خوبیه.
‫برای همینه که تو فرماندار هستی.
‫حالا که همه راضی ان...
‫من راضی نیستم.
‫من، روپرت مارمالادِ چهارم...
‫رفقای بد رو برمی گردونم به...
‫رفقای خوب!
‫فکر کنم این دستبند مال تو باشه.
‫آهای!
‫همه که یه فرصت مجدد گیرشون نمیاد.
‫تا جایی که میتونی ازش استفاده کن، ‫آقای پودلتون.
‫گرگ؟
‫داری چیکار میکنی؟
‫- چی؟ ‫- آره
‫آها، اون.
‫شرمنده. ‫فکر کردم مشخصه.
‫خوب رفتار میکنیم.
‫کلاً نفهمیدم چی گفتی.
‫بهش گفتم که این قدر هله هوله نخوره.
‫ببینم، چیزی به سرت خورده؟
‫چی؟ نه، چیزی به سرم نخورده.
‫پسرعموم یه لنگر خورد به پس کله اش
‫بعد از اون فقط دایره ای شنا میکرد.
‫نه، نه، بچه ها، بچه ها، ‫حرفم رو متوجه نشدین.
‫تظاهر میکنیم که خوب رفتار میکنیم.
‫فقط چند روز با مارمالاد.
‫و بعد به عنوان رفقای خوب وارد مراسم میشیم
‫و بعد با پروندهٔ پاک میایم بیرون با...
‫دلفین طلایی.
‫فهمیدین.
‫از کی تا حالا کارمون رو تموم نمیکنیم؟
‫رفقای بد میشن رفقای خوب
‫که بتونیم رفقای بد بمونیم.
‫گرفتین چی میگم؟
‫آدم بدا خوب رفتار میکنن؟
‫این دیگه ته رفقای بد بودنه.
‫حرف نداره.
‫گرگ، تو یه نابغه ای.
‫آرومترین شیّادی ممکن میشه،
‫انگار اومدیم تعطیلات.
‫آها! شعطیلات!
‫اووه! مامان و بابام توی شعطیلات باهم آشنا شدن.
‫ایول.
‫وای.
‫بزرگ و شیکه.
‫جوندهٔ با سلیقه، خیلی خب.
‫ها. تقریباً دلم میخواد ناز باشم.
‫میگن تجربه بزرگترین معلمه.
‫و اشتباه میکنن.
‫من بهترین معلمم.
‫صبح به خیر، نیکی آموزان.
‫و به اولین روز از باقی بهترین روزای عمرتون
‫خوش اومدین.
‫یه ماتحت گنده!
‫ها؟
‫ماتحت نیست.
‫یه لامپه که
‫به شکل دهانۀ شهاب سنگِ عشقه...
‫موندم ماتحت کیه.
‫بازم میگم، ماتحت نیست. ‫ممنون.
‫یه قلبه. ‫حالا، داشتم میگفتم...
‫- پس چرا اینجوریه؟ ‫- خفه شو دیگه!
‫چیه خب؟ من تا حالا قلب این شکلی ندیدم.
‫یه...
‫ماتحت نیست! ماتحت نیست!
‫اصلاً میدونه ماتحت چیه؟
‫داشتم میگفتم
‫از لحاظ ظاهری هر پنج تاتون شرور
‫غارتگر و جامعه ستیزهای سنگدلی هستید.
‫بس کن بابا، خجالتمون نده.
‫ولی درونتون، یه گل هست...
‫گلِ نیکی و مهربونی... ‫و وقتی شکوفه میزنه
‫و اون هیجان مثبت رو حس میکنید
‫که درون بدنتون جاری میشه،
‫دیگه همیشه حسش میکنید.
‫پس میریم سراغ هیجان؟
‫نه هر هیجانی.
‫هیجان مثبت و نیکی، ‫که قراره توی
‫ آزمایشگاه اشتراکی پیشرفتهٔ من تجربه اش کنید.
‫خیلی خب، آقای مار، ‫بهت یه یخمک میدم
‫آخ جون! یخمک فقط واسه من!
‫نه، که بین بقیه تقسیم کنی.
‫چرا؟
‫خب، در اصل
‫قضیه یعنی اهمیت دادن به نیاز یه نفر
‫بیشتر از نیاز خودته.
‫نه خیر، محاله.
‫مار.
‫خیلی خب، خیلی خب.
‫قراره خیلی خوشمزه باشه
‫چون میدونم چقدر دلت میخوادش.
‫بده لطفاً...
‫نه خیر، برو سماق بمک!
‫بسه دیگه!
‫بهت تقسیم کردن رو یاد میدم.
‫همم. از تقسیم کردن خوشم میاد. ‫خوشمزه ست.
‫کاملاً ارزشش رو داشت.
‫خب، این ترسناک بود.
‫بیاید یه چیز ساده تر امتحان کنیم.
‫یه آدم خوب همیشه
‫به نیاز بقیه توجه میکنه.
‫حالا، اینجا ‫ مادربزرگ نحیف و مهربون رو داریم.
‫آقای ‫پیرانیا، به مادربزرگ کمک کن ‫که از خیابون رد بشه.
‫حتماً، حتماً، حتماً. ‫من همیشه این کار رو میکنم.
‫بیا بریم، خانوم.
‫الانه که گند بزنه به همه چی.
‫چی شد؟ چی گفتی؟
‫فکر کردی نمیتونم این کار رو کنم؟
‫نه، نه، نه، ‫پیرانیا!
‫شاید یه چیز ساده تر؟
‫عه، ببین! ‫یه گربه ست که رو درخت گیر کرده.
‫دیگه خیلی راحت تر از این نمیشه.
‫حالا، چی توی این سناریو هست
‫که بهتون اون حس هیجان خوب رو میده؟
‫خوردنش؟
‫واسه همینه که همیشه ‫دو تیکه نون با خودم میارم.
‫نه.
‫میخوایم که بـ...
‫- بزنیمش؟ ‫- بکشیمش؟
‫بندازیمش پایین؟ ‫بپزیمش؟
‫بیاریدش پایین. میخوام نجات..
‫واضحه... خیلی واضح... ‫میخوام که نجاتش بدین و بیارینش پایین.
‫آها!
‫- درسته، درسته. ‫- درسته، درسته. حتما
‫بیا، پیشی، پیشی، پیشی.
‫وای، این گربه یه مرگیش هست!
‫چته؟
‫سکته اش میدی.
‫خودم حلش میکنم.
‫چه خبر، خوشگله!
‫اینو بیاریدش پایین! ‫از صورتم ورش دارین!
‫نه، نه، نه! گوش کن! ‫دارید چیکار میکنید؟
‫خیلی خب، میشه بپرسم ‫تو چه کاری خوب هستین؟
‫دزدی.
‫آره، کارمون حرف نداره.
‫- سرقت. ‫- دستبرد
‫- کلاهبرداری تلفنی. ‫- اخاذی
‫- تخلف مالیاتی. ‫- سرقت مسلحانه
‫- کلاهبرداری پستی. ‫- وایسا ببینم. گفتین سرقت مسلحانه؟
‫خب، آره... یه جورایی تخصص ماست.
‫شاید یه فکری داشته باشم.
‫خوکچه ها رو آزاد کنید! ‫خوکچه ها رو آزاد کنید!
‫اون یه آزمایشگاه حیووناته.
‫داخلش ۲۰۰.۰۰۰ خوکچهٔ هندی زبون بسته ست
‫همه شون توسط دانشمندهای روانی ‫مورد انواع و اقسام آزمایش قرار گرفتن.
‫گفتی خوکچه هندی؟
‫مار.
‫میخوام نجاتشون بدین.
‫ولی این یه سرقت واسه کار خیره
‫پس یه چیز دوستانه تر آوردم که بپوشین.
‫خداحافظ.
‫خب، اینم از مجوز ترددمون.
‫حداقل راحته.
‫خیلی خب، باید حواس اون دانشمند رو پرت کنیم.
‫- کوسه، نوبت توئه. ‫- دریافت شد
‫خیلی خب. یه طناب و قلاب میخوایم.
‫- این مال خودم. ‫- چی؟
‫داوطلب شدی؟
‫تو هیچ وقت واسه چیزی داوطلب نشدی.
‫معلومه که شدم، همین الان.
‫- چیزه... ‫- بفرستینم بالا، به پیش!
‫- واقعا؟ ‫- آره
‫من ۹۹ درصد مطمئنم که از پسش برمیای.
‫- خیلی خب. ‫- بریم تو کارش!
‫سلام، پسرم.
‫بابا؟
‫میدونم کار مهمی داری
‫ولی امیدوارم هنوز وقت داشته باشی ‫که با بابات وقت بگذرونی.
‫- هی بچه جون. ‫- ۹۶ درصد
‫تو همیشه پسر خاص خودمی.
‫آخ.
‫شاید ۹۰ درصد.
‫کل عمرم منتظر این لحظه بودم.
‫- چی بگم. ‫- خیلی خب، حالا بدو بیارش.
‫وای، پسر، وای، پسر!
‫ممنون، بابایی!
‫۵۰... چه روزیه؟
‫من کی هستم؟
‫خب. خوکچه هندی ها
‫پشت در فولادی ۹۰ سانتی متری هستن.
‫تنها راه ورود از طریق دریچه هاست.
‫من رفتم.
‫♪ از داخل دریچه ها و فیلترها رد میشیم ♪
‫تا حالا ندیدم اینقدر خوشحال باشه.
‫مدیتیشن کرده؟
‫♪ میریم به سمت سرزمین خوکچه هندی... ♪
‫وای.
‫حملهٔ ماری.
‫هی، ببینید ‫پروفسور مارمالاده!
‫درسته. خودمم.
‫کمک رسیده.
‫چشم به اون در بدوزید.
‫مار. یالا، مار، باز کن.
‫آروم.
‫این درها پیچیده ان.
‫شوخیت گرفته؟
‫فکر کردی داری چیکار میکنی؟
‫قرار بود نجاتشون بدیم، نه بخوریشمون.
‫خب، من که میگم رفتن جای بهتری.
‫خیلی خب، بسه دیگه.
‫- بندازشون بیرون. ‫- هی
‫هی!
‫چه خوشتون بیاد چه نیاد نجاتتون میدیم.
‫نجاتتون میدیم ای توپ پشمکی های احمق.
‫اون در نه. اون یکی.
‫هی، هی.
‫وای!
‫الانه که بیان.
‫اونجوری که به نظر میرسه نیست.
‫ورود غیرمجاز، دستبرد، آشوب
‫حمله با یه خزندهٔ کشنده؟
‫انگار اون جونده های بیچاره
‫تا الانش کم کشیدن.
‫نه، دایان، لطفاً.
‫خیلی خب.
‫شرمنده، پروفسور، ‫ولی به رئیس پلیس زنگ میزنم.
‫لطفاً. بیخیال.
‫این آزمایش دیگه تمومه.
‫این چیزا زمان بره.
‫نتونستی جلوی خودت رو بگیری؟
‫خب یه لحظه وا دادم. ‫برو ازم شکایت کن.
‫توی زندان همچین کاری سخته.
‫بچه ها، الان چیکار کنیم؟
‫وقتشه جادوم رو رو کنم.
‫آره، حقهٔ جذابیت کلونی.
‫خانم فرماندار.
‫دایان.
‫حقهٔ کلونی رو روم اجرا نکن، گرگ.
‫حالا فهمیدم قضیه چیه. ‫فکر میکنی هنوزم عضوی از گروه رفقای بدم
‫و میخوایم با گول زدنت خودم رو آزاد کنم.
‫ولی عوض شدیم.
‫گل نیکی داره همه جا شکوفه میزنه.
‫اصلاً از دروغ گفتن خسته میشی؟
‫نه.
‫یعنی... عمداً چرت گفتم.
‫اون... سؤال انحرافی بود، نه؟
‫یه فرصت بهت دادم...
‫یه فرصت که به دنیا نشون بدی
‫که بیشتر از یه کلیشه ترسناکی...
‫ولی اون قدر مغروری
‫اون قدر بی عرضه ای که نمیتونی ازش استفاده کنی.
‫بی عرضه؟
‫من بی عرضه ام؟
‫عه.
‫شرمنده، با هم آشنا شدیم؟
‫من شرور هر داستانی هستم.
‫به صورت پیش فرض گناهکار شناخته میشم.
‫حتی اگه با یه معجزه ای عوض شده باشیم
‫کی قراره باورمون کنه، ها؟
‫البته که چیزی در موردش نمیدونی
‫وقتی تو پشت پست و مقامت قایم شدی.
‫که اینطور؟
‫وایسا ببینم.
‫چیکار... چطور...
‫گرگ و روباه خیلی با هم فرق ندارن.
‫شاید باورت کنن، ‫شاید نکنن
‫ولی مهم نیست.
‫بخاطر اونا انجامش نده.
‫بخاطر خودت بکن.
‫این فرصتیه که بتونی ‫داستان خودت رو بنویسی.
‫که زندگی بهتری واسه خودت ‫و دوستات پیدا کنی.
‫یالا، چی واسه از دست دادن داری؟
‫نمیدونم، شأن و منزلتم؟
‫آره، خب، دیگه واسه اون دیر شده.
‫باور کنی یا نه،
‫من طرف توئم، گرگ.
‫پس به رئیس پلیس زنگ نمیزنی؟
‫توی جشن میبینمت.
‫فکر کنم شروع بدی داشتیم.
‫اسمم گرگه.
‫آره.
‫دیگه عادت کردم.
‫اولین برداشت و این حرفا.
‫نه، نه، نه.
‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫بهت صدمه نمیزنم، ‫میدونم ترسیدی.
‫اگه منم جای تو بودم، میترسیدم.
‫فقط یه فرصت بهم بده.
‫حقیقت اینه که خیلی چیزای مشترک داریم.
‫به کسی نگو
‫ولی من عاشق
‫خاروندن این قسمت پشت گوشم هستم.
‫میدونی، همینجا.
‫حرف نداره.
‫یالا، پیشی.
‫آره. گربه خوشگلهٔ کی هستی؟
‫- کی پیشی خوبیه؟ ‫- گرگ؟
‫نجاتش دادی؟
‫آره!
‫آره. داره جواب میده.
‫فیلمش رو گرفتی؟
‫آره، و دارن ازت خوششون میاد.
‫آره!
‫هورا!
‫همین باید کافی باشه
‫که اجازهٔ ورود به مراسم رو داشته باشین.
‫- حالا شد یه چیزی! ‫- آره! خیلی خب
‫آره، موفق شدیم! ایول!
‫گرگ؟
‫باید بگم واقعاً پیشرفت کردی.
‫- واقعاً داری راه میفتی. ‫- جداً؟
‫ممنون.
‫جدی میگم.
‫و از سر تا دمت مشخصه.
‫فقط حیف که باید اون همه بار به دوش بکشی.
‫چی... ‫منظورت رفقاست؟
‫منظورت چیه؟
‫پتانسیل عالی ای داری، گرگ
‫ولی از یه جایی به بعد، ‫ باید مسیرت رو انتخاب کنی
‫بین دوستات یا زندگی خوب.
‫هی. هنوز بیداری؟
‫گربه رو آوردی اینجا؟
‫آره. آره.
‫فقط... فعلاً گذاشتمش واسه بعد.
‫چرا؟ چی شده؟
‫فقط یکم نگران شدم
‫از اونجایی که یه جورایی تبدیل به..
‫تبدیل به چی شدم؟
‫میدونی، سوگلی.
‫حسابی با مارمالاد گرم گرفتی.
‫دم تکون میدی و این حرفا.
‫خب، آره، چون باید باور کنن.
‫آره، فکر کنم.
‫تا وقتی که همه اش بخشی از نقشه باشه.
‫بخشی از نقشه است دیگه؟
‫مار، رفیق، ‫کی از اول نقشه رو کشید؟
‫تو.
‫پس من بیشتر از همه به نقشه پایبندم، درسته؟
‫آره، خب... آره، باشه...
‫فکر کنم منطقیه، آره.
‫ولی اگه قرار بود برنامه عوض بشه
‫بهم میگفتی، درسته؟
‫بهت قول میدم.
‫یا بد باش...
‫یا برو رد کارت.
‫میگم، مار.
‫چیه؟
‫تا حالا برات سؤال شده چطور میشه؟
‫که دنیا بدون اینکه ازمون بترسه ‫عاشق ما باشه؟
‫تا حالا... بهش فکر کردی؟
‫عاشق ما باشن؟
‫آره، صحیح.
‫من وقتم رو واسه فکر کردن
‫به مسائلی که قرار نیست ‫اتفاق بیفته تلف نمیکنم.
‫دل تو دلم نیست که همه چی به ‫شرایط عادی برگرده.
‫آره، شرایط عادی. ‫شرایط عادی.
‫[ اخبار ویژه با تیفانی فلافیت ]
‫چه خبر؟ فقط چند لحظه تا
‫مراسم پروفسرو مارمالاد، ‫یعنی مراسم نیکی مونده
‫جایی که شهاب سنگِ عشق افسانه ای
‫برای اولین بار به نمایش در میاد.
‫ولی چیزی که ورد زبون همه شده
‫گروه رفقای بد هستن، ‫که فیلم قند تو دل آب کنشون
‫یه شبه اون ها رو حسابی معروف کرده.
‫خیلی خب، بچه ها، لحظهٔ موعود رسید.
‫دلفین طلایی
‫داخل یه محفظهٔ تیتانیومیه
‫که توسط یه رمز تصادفی ۵ رقمی کنترل میشه،
‫رمزی که داخل کیف که
‫به دست رئیس پلیس دستبند زده شده.
‫خیلی جدی گرفته.
‫رمز رو فقط میشه
‫- با اثرانگشتش به دست آورد. ‫- اونو بسپار به من
‫در حالی که مار کد رو میاره
‫کوسه ترتیب دلفین طلایی رو میده.
‫خوشم اومد
‫در این حین، بقیه مون ‫پارازیرت مداری به کار میبریم.
‫که بهم اجازه میده شبکهٔ برق رو هک کنم.
‫آخر شب ما به افتخار پروفسور سخنرانی میکنیم
‫و از این حرفای قشنگ قشنگ
‫و وقتی میگم «مارمالاد» ‫برقا قطع میشه
‫و دقیقاً چهار ثانیه وقت داریم ‫که حرکتمون رو بزنیم.
‫کلک جا به جایی قدیمی.
‫رئیس پلیس دلفین تقلبی رو به مارمالاد میده
‫ما بخشیده میشیم، تشویق، تشویق ‫از صحنه خارج میشیم
‫و تا وقتی که بفهمن چی شده...
‫بدرود، بیچاره ها.
‫ما زدیم به دل جاده
‫و توی تاریخ ثبت شدیم
‫ایول.
‫دست مریزاد داری، رفیق.
‫یه هنرمند واقعی هستی.
‫خب، بچه های خوب، همینه.
‫موفق باشید.
‫یادتون باشه، امشب همه ‫توجه و حواسشون به شماست نه من.
‫دوستان، با رفقای خوب آشنا بشید.
‫این فرق داره!
‫- دوربین مخفیه؟ ‫- اون دیگه چه صداییه؟
‫انگار جیغ میزنن، ولی نترسیدن.
‫خیلی خب بچه ها، ‫بریم... قاطی جمع بشیم.
‫وقت جرمه، عزیزم.
‫- همم؟ ‫- بفرمایید
‫خیلی خب، دلفین تقلبی، دلفین تقلبی.
‫آها.
‫آقای کوسه، آقای کوسه!
‫حقیقت داره که کوسه ها ‫از یه کیلومتری میتونن بوی خون رو حس کنن؟
‫چی؟ نه، این ترسناکه.
‫- آقا گرگه! آقا گرگه! ‫- وای
‫آشنایی باهاتون باعث افتخاره.
‫- افتخارش مال منه. ‫- عاشق ویدئوتون شدم
‫میشه یه عکس واسه بچه هام بگیرم؟
‫یه لحظه، بچه ها... ‫بذارید...
‫الان برمیگردم.
‫خیلی خب، گرگ، چی تو سرته؟
‫آره، با همچین مجرمایی
‫باید کاملاً موذی، زیرک و نامرئی باشی.
‫و بعد درست لحظه ای که غفلت کنن...
‫ای وای!
‫باید گیرشون بندازی!
‫همیشه یه قدم جلوتر.
‫فکر کنم یه نوشیدنی حقمه.
‫توی یه لیوان خوشگل بذارش، خب؟
‫ایول!
‫وای، نه.
‫هی.
‫درسته.
‫بترسید.
‫همم.
‫نه، نه، نه، نه!
‫♪ من رو... ببین ♪
‫- چی؟ ‫- همم.
‫♪ بگو چی... رو میبینی ♪
‫♪ من... خوبم یا بد؟ ♪
‫♪ این قدر زود قضاوت نکن ♪
‫♪ هی، هی، هی ♪ ‫♪ میدونم فکر میکنی منو میشناسی ♪
‫♪ نتیجهٔ خودت رو گرفتی ♪
‫♪ فکر میکنی که ترسناکم ♪
‫♪ خب، این توهم خودته ♪
‫♪ گوش کن وقتی بهت میگم ♪
‫♪ که قضیه بیشتر از اون چیزیه میبینی ♪
‫♪ پس دقیق تر نگاه کن ♪
‫♪ که یه رفیق واقعاً خوب رو پیدا کنی ♪
‫♪ ما گروه رفقای بد نیستیم... ♪
‫آقا گرگه.
‫دایان. چه غافل گیری ای.
‫میدونی، اگه نمیشناختمت
‫فکر میکردم داری ازم دوری میکنی.
‫دوری کنم؟
‫چرا باید همچین کاری کنم؟
‫خیلی خب.
‫ولی باید بگم، یه کم ناامید شدم.
‫♪ پاشو بیا رو صحنه ♪
‫♪ ایول ♪
‫♪ همه مون اینجاییم که ♪ ‫♪ اوقات خوبی رو داشته باشیم ♪
‫♪ بذار ریتم موسیقی رو حس کنی ♪ ‫♪ و ذهنت رو باز کنه ♪
‫♪ دفعهٔ بعد که من رو جایی دیدی ♪
‫♪ امشب قراره خوب باشیم ♪
‫♪ یک، دو، سه ♪ ‫♪ ماها رفقای خوب هستیم ♪
‫♪ - امشب قراره خوب باشیم ♪ ‫♪ - خیلی خوب ♪
‫ممنونم. ممنون، آقای گرگ.
‫همونطور که میدونید، ‫پولی که امشب جمع آوری شد
‫فردا در مدارس، بیمارستان ها
‫و در بقیهٔ راه های خیر خرج میشه.
‫اهوم...
‫میخوام از این لحظه استفاده کنم
‫که از بانی این تغییرات شدن تشکر کنم.
‫مربی بی نظیرمون
‫- نمونهٔ بارز ارشاد و آموزندگی... ‫- یالا دیگه
‫پروفسور عزیزمون...
‫- گرگ، بجنب دیگه ‫- پروفسور...
‫چیز...
‫پروفسور مارمالاد!
‫رئیس، میشه افتخارش رو داشته باشم؟
‫برنامه این نبود.
‫چخبر شده؟
‫سرکش شده.
‫قرارمون سرجاشه.
‫با اختیاراتی که به من داده شده، ‫باعث افتخاره که
‫اجازه بدم رفقای بد کاملاً...
‫- عجیب بود. ‫- شهاب سنگ نیست!
‫یکی اونو دزدیده!
‫رئیس.
‫- گرگ. ‫- بیخیال
‫محاله که فکر کنی کار ما بوده.
‫بدرود، بیچاره ها!
‫فرار کنید!
‫بگیریدشون!
‫اه...
‫بیا. بیا.
‫- داری چیکار میکنی؟ ‫- همه رو بر میگردونم
‫ها؟
‫ببخشید.
‫- چی شد اونجا؟ ‫- نتونستم انجامش بدم
‫منظورت چیه نمیتونستی انجامش بدی؟
‫- فقط... ‫- نه!
‫- من فرار نمیکنم. ‫- به پیش، به پیش
‫فرار تو کار من نیست.
‫‫پیرانیا، کار احمقانه ای نیست.
‫کارای احمقانه خوراک خودمه، عزیزم.
‫هی، دارید اشتباه میکنید.
‫کار ما نبود.
‫میدونم همیشه اینو میگیم
‫ولی این بار حقیقت داره.
‫صدات نمیاد.
‫- مجرم، مجرم، مجرم. ‫- با مارمالاد صحبت کن
‫واقعاً الان خوبیم. ‫بهتون میگه.
‫پروفسور!
‫تیتر خبری امشب: ‫تغییر امکان پذیر نیست.
‫همیشه باید کتاب رو از رو جلدش قضاوت کنید
‫و همهٔ کلیشه ها حقیقت دارن.
‫صبر کنید، پناه بر خدا!
‫بذارید باهاشون صحبت کنم.
‫مطمئنم یه سوءتفاهمی پیش اومده.
‫پروفسور مارمالاد.
‫۵ دقیقه وقت داری.
‫این بار معامله ای نداریم.
‫باید کمکمون کنی.
‫بهشون بگو ‫بگو که ما این کار رو نکردیم.
‫خب، البته که کار تو نبود.
‫چطور میتونستید؟
‫به هر حال پسر خوبی هستی.
‫تو پسر خیلی خوبی هستی.
لرزشِ توی ستون فقراتم.
‫جنبیدنِ دُمِ کوچولوم!
‫دستگیرشون کنید!
‫اگه یه آزمایشی انجام بدیم چی، دایان؟
‫همون طور که میدونی، ‫مراسم نیکی من...
‫جایی که دهانۀ شهاب سنگِ عشق افسانه ای
‫برای اولین بار به نمایش در میاد.
‫امشب همه حواس و توجهشون به شماست نه من.
‫تو چه...
‫پسر خوبی هستی.
‫تو.
‫همه ش کار تو بود.
‫چی داری میگی، گرگ؟
‫پیرزنه، دلفین طلایی
‫تمرینات خوب شدن... ‫همه ش به خاطر کشوندن ما به اینجا بود
‫که بتونه شهاب سنگ رو بدزده ‫و بندازه گردن ما.
‫ببینم، کدوم پیرزن؟
‫و چرا یه خوکچهٔ هندی شهاب سنگ رو بخواد؟
‫بچه ها داره منو میترسونه.
‫وایسا، چی؟ چی شده؟
‫یکی من رو بچرخونه.
‫خب، خب.
‫پس بالاخره فهمیدین.
‫- وایسا. ‫- چی؟
‫تو شهاب سنگ رو دزدیدی؟
‫فقط شهاب سنگ نیست.
‫بهتون گفتم یه ماتحته.
‫ماتحت نیست.
‫منبع تمام نشدنی برق و قدرته.
‫ببینید، وقتی به زمین برخورد کرد ‫دانشمندها فهمیدن که
‫یه فرکانس الکترومغناطیس منتشر میکنه
‫که مشابه هیچ چیزی رو زمین نیست.
‫میخوام قدرتش رو به کار بگیرم
‫تا بزرگ ترین سرقتی که دنیا ‫به خودش دیده رو انجام بدم.
‫باید همون موقع که فرصتش بود میخوردیش.
‫- آره. ‫- ولی چرا ما؟
‫چون احمق تر از شما گیر نیومد.
‫بیخیال، وقتی مردم معنی کلمهٔ بد رو بررسی میکنن
‫یه خوکچهٔ خوشگل و ناز رو میبینن؟
‫نه. شما رو میبینن.
‫و همیشه اینجوری میمونه.
‫خیلی خب، باشه.
‫ولی تو واسه ما پاپوش دوختی.
‫ولمون کن بابا
‫بیاید رو راست باشیم، ‫تکامل واستون پاپوش دوخت.
‫ولی گرگ جونمون حسابی ترکوند.
‫گول تک تک تله هام رو خوردی
‫که با نجات دادن یه پیرزن بیچاره شروع شد.
‫گرگ، چی داره میگه؟
‫اوپس.
‫زیادی گفتم؟
‫بگذریم، به نظر میاد، دوباره
‫یه خوکچهٔ فسقلی ‫گرگ بدجنس گنده بک رو گول زد.
‫ای موش کثیف پف کرده!
‫میکشمت! شنیدی؟
‫- دیگه مُردی! تو.. ‫- کمک! کمک!
‫گرگ بدجنس گنده بک داره بهم حمله میکنه.
‫حالا دیگه کارت تمومه، گرگ.
‫پروفسور، پروفسور
‫نظری دارین که چطور رفقای بد
‫جلوی چشم همه شهاب سنگ رو دزدیدن؟
‫خب، چیزی که الان تو ذهنمه
‫به نظرم از قبل وارد محوطه شدن
‫و یه سامانهٔ پیچیده از
‫تونل و دریچه های فرار راه انداختن...
‫که میتونست از راه دور باعث
‫افتادن شهاب سنگ توی محل مورد نظرشون ‫شده باشه
‫- ولی من از کجا بدونم؟ ‫- درسته
‫یعنی، اونا مغز متفکرهای دیوونه ان، نه من.
‫همش رو پس میدم.
‫باورم نمیشه یه جونده ی ریزه...
‫دورمون زد.
‫اوه، یه جونده که دورمون زد،
‫- ولی ریزه نبود. ‫- چی؟
‫ما قرار بود سر مارمالاد کلاه بذاریم.
‫معلوم شد گرگ داشته سر ما رو کلاه میذاشته.
‫این برات آشناست، گرگ؟
‫چرا همچین فکری می کنی؟
‫اوه، نمی دونم، شاید به این خاطر که تو الان....
‫گند زدی به بزرگ ترین دزدی زندگی مون.
‫به نظرم یه توضیح بهمون بدهکاری.
‫خیلی خب. حق با توئه.
‫این اتفاقیه که افتاد.
‫توی موزه من سعی کردم ‫کیف یه پیرزن رو بدزدم.
‫همون تک زدن قدیمی خودمون.
‫سعی کردی؟ از کِی تا حالا...
‫سعی می کنی چیزی بدزدی ‫و خیلی راحت نمی دزدیش؟
‫من سعی داشتم کیف رو بدزدم ‫که اون پیرزن افتاد و...
‫من یه جورایی کمکش کردم.
‫چی؟
‫من یه جورایی کمکش کردم.
‫ولی بعدش کیفش رو دزدیدی.
‫نه، ندزدیدم.
‫من پیرزن رو نجات دادم، ‫و اون بغلم کرد،
‫و دمم تکون خورد، ‫و من نمی دونستم قضیه چیه،
‫ولی یه حس، می دونین... خوبی داشت.
‫اه.
‫ولی بعد کیف رو دزدیدی.
‫نه!
‫می دونی، شنیدم خوکچه بهت گفت...
‫شر ما رو از سرت کم کنی.
‫صبر کن. جدی «ما»؟
‫ولی فکر نمی کردم ‫واقعا این کار رو بکنی، مرد.
‫هی، هی، هی، هی.
‫من هرگز... ‫من سعی داشتم...
‫من سعی داشتم یه زندگی بهتری واسه خودمون پیدا کنم.
‫زندگی مون عالی بود ‫تا اینکه تو تصمیم گرفتی خرابش کنی.
‫نه خیرم.
‫شما ها توی مراسم حسش کردین.
‫دست زدن، تشویق.
‫ما چیزی بیشتر از یه مشت... ‫یه مشت شرور ترسناک بودیم.
‫اونا دوست مون داشتن.
‫اوه، جدی؟ ‫اگه اونا اینقدر دوست مون داشتن،
‫چه جوریه که ما واسه جرمی که ‫مرتکب نشدیم زندانیم؟
‫می دونی چیه؟ ‫اعتراف می کنم مارمالاد حداقل این خصلت رو داره.
‫حداقل اون ذات حقیقی دنیا رو می بینه:
‫جایی که یه عده ترسناکن...
‫و یه عده می ترسن.
‫اوه، جدی؟
‫خب، من از ترسناک بودن خسته شدم.
‫من دیگه از دربدر بودن خسته شدم.
‫شاید من نخوام که...
‫چی؟ رفیق بد باشی؟
‫دیگه نمی خوای رفیق بد باشی، ها؟
‫بگو، گرگ.
‫آره، فکرش رو می کردم.
‫و ما، دوستان ابدیت؟
‫ما فقط مانعت هستیم؟
‫آره، شاید هستین!
‫حرفت رو پس بگیر!
‫حرفت رو پس بگیر! معذرت خواهی کن!
‫هی، هی، هی، هی، هی!
‫زندان جای دعوا نیست.
‫به اون بگو.
‫ها؟
‫چی؟
‫هیس .
‫فرار کن!
‫- اوه! ‫- صبر کن، صبر کن. وایستا.
‫دایان؟
‫ولی این مشت و لگد پرونی ها...
‫از کجا بلدی؟
‫صبر کن ببینم، تو پنجه ی خونینی؟
‫ملکه ی شیادی ها،
‫چاقوی همه کاره ی آکروبات.
‫دو بار الماس زومپانگو رو دزدیدی.
‫یه بار واسه سود، ‫بار دوم تفریحی.
‫هرگز شناسایی نشدی، هرگز گیر نیفتادی.
‫گمونم من هنوز بهترین موجود بدیم...
‫که دنیا به خودش دیده.
‫حداقل قبلا بودم .
‫ها؟
‫نوچ، هنوز بهترینم.
‫درست مثل روندن یه دوچرخه ی دزدی ساده بود.
‫اوه، تو یه خرده اینجا...
‫هی، اصلا چرا نجات مون دادی؟
‫بعد از مراسم، ‫می دونستم یه جای کار می لنگه،
‫پس یه خرده تحقیقات کردم، ‫و اون شهاب...
‫می دونم. یه جور ابر آنتن کهکشانیه.
‫درسته. اگه تحت یه مجموعه ی ‫کریستال های یونی هدایت بشه،
‫یه میدون انرژی جنبشی ذهنی عظیم...
‫اندازه ی شهر ایجاد می کنه.
‫اوه، خدای من. ‫پریدم وسط حرفت؟
‫تو می خواستی اینو بگی؟
‫من می خواستم یه خرده فنی بگم،
‫ولی تو لپ مطلب رو گفتی.
‫باید جلوی مارمالاد گرفته بشه، ‫ولی من تنها نمی تونم این کار رو بکنم.
‫تو مجموعه اش رو بهتر از هر کسی می شناسی.
‫می تونی روی ما حساب کنی.
‫مگه نه، بچه ها؟
‫مایی در کار نیست.
‫همه چی تمومه، گرگ.
‫تمومه. خلاص.
‫به خاطر اون کدورت اونجا میگی؟
‫بی خیال، مرد، کارمون همینه.
‫با هم دهن به دهن می کنیم.
‫این حرکت مخصوص مونه.
‫این دفعه نه.
‫پیرانیا؟
‫تارنما؟
‫شرمنده، گرگی.
‫کوسه.
‫هی.
‫بچه ها؟
‫می خوای بدونی چرا ‫از جشن تولد بدم میاد، گرگ؟ می خوای؟
‫وقتی مار باشی، ‫هیچ کس به جشن هات نمیاد.
‫جشن تولد یه یادآور دائمی از اینه که از نگاه مردم...
‫من فقط یه حیوون بی خاصیت ترسناکم.
‫آره.
‫ولی هیچی با این قابل قیاس نیست که ‫تنها کسی که...
‫تنها کسی که فکر می کردم می تونم بهش اعتماد کنم...
‫از پشت بهم خنجر بزنه.
‫بیاین، بچه ها. ‫بیاین بریم.
‫خب یه موجود بد واقعی این شکلیه.
‫نظرت چیه یه کم خوش بگذرونیم؟
‫هی. رو به راهی؟
‫نه، رو به راه نیستم.
‫اصلا رو به راه نیستم.
‫همین الان تنها دوستان زندگیم رو ترک کردم،
‫پس من دارم... ‫دارم چیکار می کنم؟
‫می دونم این ساده نیست،
‫اینکه بخوای همه چیزت رو ترک کنی.
‫- می دونی؟ ‫- آره.
‫من بهترین دزد دنیا بودم.
‫سریع، بی باک، خلاق.
‫فقط یه چیز مونده بدزدم.
‫دلفین طلایی.
‫پس رفتی سراغش.
‫فقط نرفتم سراغش.
‫توی چنگم بود.
‫و یه راه فرار راحت هم داشتم.
‫ولی...
‫نهایتا تنها چیزی که دیدم روباه مکاری بود...
‫که همیشه بهم می گفتن.
‫این همه چیز رو تغییر داد.
‫پس حالا عوض آسیب رسوندن به مردم،
‫بهشون کمک می کنم.
‫هنوز خودمم.
‫خودم در سمت درستم.
‫تو داری کار درست رو می کنی.
‫و روزی دوستانت، ‫اگه دوست واقعی باشن،
‫به نظرم متوجه میشن.
‫حالا بیا بریم تو.
‫قیافه ات جوریه انگار تازه از زندان فرار کردی.
‫خوکچه هندی؟
‫مارمالاد.
‫بریم.
‫پس اینجا مخفیگاه پنجه ی خونین بزرگه.
‫می خوای خوراکی آماده کنی بخوریم؟
‫خیلی خب، زمان بندیت عجیبه، ‫ولی کارت رو بکن.
‫هویت تایید شد.
‫- چی؟ ‫- خوش اومدی، دایان.
‫وای! برگام!
‫هیچ جا خونه ی آدم نمیشه.
‫شوخیت گرفته؟
‫زیپ لاین لیزر دار؟
‫دستگاه اختلال گر رادار ایکس ام-۲۴۰۰؟ ‫بی خیال.
‫راستش من مدل قبلیش رو ترجیح میدم.
‫اینجا رو اختلاف نظر داریم.
‫اینم چیز حقیه.
‫آره، اون مشعل جوشکاریه.
‫همچنین رنگش بهت نمیاد.
‫خیلی خب، مارمالاد.
‫چی توی سرته، کوچولوی پشمالوی عجیب غریب؟
‫باید کلیت شهر رو ببینیم.
‫بذار ببینیم میشه...
‫ماهواره ی نظارتی دولت رو هک کنیم.
‫ولی تو فرمانداری . ‫نمی تونی درخواست بدی؟
‫آره، ولی... ‫فرمالیته ی اداری.
‫قطعا اینجا دارم فعالیت های مشکوک می بینم.
‫اونا علائم گرمایی خوکچه های هندیه.
‫به نظر مارمالاد اونا رو کنترل می کنه.
‫ولی واسه چه کاری؟
‫هدف مشخصی نیست.
‫واسه اینه که اهداف در حرکتن.
‫جشن گلریزان خیریه اش.
‫می خواد پولی که ‫به نام خودش جذب کرده رو بدزده؟
‫بزرگترین سرقتیه که دنیا به خودش دیده.
‫یه میلیارد دلار داخل کامیون ها،
‫در راه رفتن به خیریه ها در سراسر شهر.
‫باید ارتباط مارمالاد رو...
‫با ارتش خوکچه های هندیش قطع کنیم.
‫اگه سیگنالی نباشه...
‫سرقتی هم در کار نیست.
‫باید شهاب سنگ رو بدزدیم.
‫خیلی بامزه بود...
‫- که با هم گفتیم. ‫- خیلی خب.
‫لباس دزدیت رو بپوش. ‫تجهیز میشیم.
‫من باشم اونو بر نمی دارم.
‫اونا شلوارت رو پاره می کنن.
‫ها. یه زیرشلواری تمیز زیرش بپوش.
‫محض احتیاط.
‫چی...
‫تو ماشینم رو دزدیدی؟
‫حلالت.
‫بریم تو کارش.
‫- نه! ‫- چی؟
‫تمام وسایل مون؟
‫- لوازم مون کجاست؟ ‫- نه، نه، نه، نه، نه.
‫- نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه! ‫- تمام وسایل مون.
‫- همش رفته. ‫- کمد لباس های مبدلم!
‫خرت و پرت هام کو؟
‫گرگ تمام غنائم مون رو داده رفته.
‫ما بی حرف و حدیث اونا رو دزدیده بودیم.
‫حالا می فهمم دزدیده شدن وسایلت...
‫چه حسی داره.
‫خوشم نمیاد!
‫واقعا خوشم نمیاد!
‫غذایی نداریم. ‫پولی نداریم.
‫پولی نداریم که بشه باهاش غذا بخریم.
‫غذایی نداریم که بفروشیم پول به جیب بزنیم.
‫ما...
‫باشه، خیلی خب، خیلی خب.
‫بیا، بیا. بگیرش.
‫دیگه گریه نکن، رفیق.
‫مار، الان چیکار کردی؟
‫چیه؟ دوستم ناراحت بود.
‫فقط خواستم سر حالش بیارم.
‫تو... تو یه کار خوب کردی.
‫- واسه من. ‫- مسخره نشو.
‫من فقط نیاز های تو رو به خودم ترجیح دادم.
‫- آره. داری کار خوب می کنی. ‫- نه خیر.
‫من صرفا فقط یه فداکاری کردم ‫که کوسه شاد بشه.
‫این تعریف دقیق خوب بودنه.
‫مار، تو،
‫بدترین مون، خودخواه ترین.
‫- کینه توز. ‫- مخوف.
‫- آب زیرکاه. ‫- دغلباز.
‫- بی روح. ‫- شیاد.
‫- مار صفت. ‫- بوگندو.
‫و منظورتون؟
‫به نظرم گرگ درست می گفت.
‫شاید بتونیم چیزی بیشتر از ‫شرور های ترسناک باشیم.
‫چی...؟
‫اوه، وای.
‫این... دم تکون دادنه؟
‫داریم دم تکون میدیم.
‫نه، نه، نه!
‫ما همیشه رفقای بد می مونیم.
‫سریع تر، سریع تر، خوکچه های من.
‫وقتی شهاب سنگ رو بدزدیم،
‫مستقیم می بریمش پیش پلیس.
‫و همه چی بخشیده میشه.
‫من در مورد «همه چی» مطمئن نیستم. ‫ولی شروعیه واسه خودش.
‫عجیبه .
‫چرا مارمالاد دلفین طلایی رو بی محافظ بذاره؟
‫- شاید چون تله ست. ‫- یا شاید...
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن!
‫آره، تله بود.
‫خب، خب، خب.
‫ببین کی اینجاست، شاگرد ارزشمندم.
‫و فرماندار رو با خودت آوردی.
‫یا بهتره بگم...
‫پنجه ی خونین؟
‫عجب روش نبوغ آمیزی ‫واسه مخفی کردن یه الماس زومپانگو،
‫مخفی کردنش درست جلوی دید.
‫حتما شوخیت گرفته.
‫چیه؟ من احساساتیم.
‫همیشه تبحر داشتی.
‫و در عین حال صاف افتادی توی تله ام.
‫ولی اصلا از کجا می دونستی میایم؟
‫اوه، یکی از دوست هام بهم خبر داد.
‫سلام، رفیق.
‫چه خبر ها؟
‫مار.
‫چی می تونم بگم؟ ‫ما با هم جفت و جور شدیم.
‫اوه، جدی؟ ‫کار کردن واسه غذای محبوبت چه حسی داره؟
‫اه، تو فقط حسودیت میشه...
‫که داری سرقت قرن رو از دست میدی.
‫همه چی توش داره:
‫خیانت، شهاب سنگ، کنترل ذهن.
‫میشه منم امتحانش کنم؟
‫معلومه، همکار.
‫ایول. همه رقم خلاف بدون اینکه زحمتی بکشی.
‫پس اون صحبت های «گل نیکی» چی میشه؟
‫همش دروغ بود؟
‫تقریبا آره.
‫ببین، من هرگز واسم مهم نبوده چی خوبه.
‫فقط خیر و صلاح خودم برام مهمه.
‫مثلا میشه گفت ۱ میلیارد دلار.
‫اووه، هیجان زده شدم.
‫یا بد باش...
‫یا جمع کن برو.
‫کادلز، کلک شون رو بکن.
‫گاز سمی.
‫نفس نکش.
‫صبر کن ببینم.
‫این گاز سمی نیست.
‫شرمنده!
‫سوپرایز!
‫چی؟ اه، بچه ها.
‫باورم نمیشه شمایین.
‫- حق با تو بود، گرگی. ‫- ما تکون دم رو حس کردیم، مرد.
‫- و حس مورمور و هیجان رو. ‫- خوبه، مگه نه؟
‫این خیلی تاثیر گذاره،
‫ولی میشه بعدا این بحث ها رو بکنیم؟
‫انگار یه ساز توی باله ام دارم.
‫- اه، اه! ‫- یالا.
‫تیغه های چرخان!
‫اوه، بله. صحیح .
‫شرمنده. الان حلش می کنم.
‫بچه ها...
‫چقدر از دیدن تون خوشحالم.
‫حالا وقتشه دست به کار بشیم...
‫و تِر بزنیم به سرقت این خوکچه.
‫بازی تمومه، خوکچه هندی.
‫با این شهاب سنگ، ‫می تونیم جرم هایی رو مرتکب بشیم...
‫که ملت به خواب شون می دیدن.
‫واسه یه سنگ ماتحتی بدک نیست.
‫دوباره میگم، این ماتحت نی...
‫به ما توجه نکنین.
‫فقط داریم سرقت می کنیم.
‫نه، نه، نه!
‫بیا، پیشی، پیشی، پیشی، پیشی.
‫- خیلی خب! ‫- موفق شدیم!
‫حالا باید اینو پیش رئیس پلیس ببریم ‫و شما رو تبرئه کنیم.
‫عجیبه. معمولا ما از دست پلیس فرار می کنیم.
‫هی، رفیق، مطمئنی جلوی سرقت رو گرفتیم؟
‫- آره. ‫- آروم باش.
‫مارمالاد اگه شهاب سنگ رو نداشته باشه ‫نمی تونه اونا رو کنترل کنه.
‫پس کی داره اون کامیون ها رو می رونه؟
‫شهاب سنگ.
‫- هنوز داره سیگنال مخابره می کنه. ‫- ای داد بیداد.
‫پول خیریه. ‫برنامه عوض شد، بچه ها.
‫تارنما، راهی واسه کنترل...
‫سیستم جهت یابی کامیون هست؟
‫واسه این کار یه جور...
‫رهگیر مدار بسته ی مغناطیسی لازم داریم.
‫منظورت اینه؟
‫اووه! اون همش باحال تر میشه!
‫اوه، آره!
‫وای، وای، وای، وای، وای!
‫وای، نه.
‫باید جدا بشیم.
‫تارنما، پایه ی یه سفر دخترونه هستی؟
‫آره.
‫فعلا، پسر ها.
‫منم می خوام برم سفر دخترونه.
‫یوهو!
‫مطمئنی دیگه، نه؟ ‫- آره. چرا؟
‫هی! این ماشین منه!
‫خوراک ماهیه، جیگر!
‫فعلا، اوشکول ها.
‫این کار ها رو از کجا یاد گرفتی؟
‫خب، می دونی، یه جورایی توی خونمه.
‫بیشتر از توی یوتیوب.
‫ایول.
تو اداره پلیس می بینمت.
‫دیر نکنی.
‫نظرتون چیه بریم ‫این سنگ ماتحتی رو به رئیس پلیس تحویل بدیم؟
‫آره.
‫نه، نه، نه، نه!
‫اون پول دزدی منه.
‫اگه حتی نمی تونی ‫گام بعدی شون رو پیش بینی کنی،
‫به چه دردی می خوری؟
‫- اوه، پس تقصیر منه؟ ‫- آره.
‫- رئیس. ‫- بهتره خبر خوبی داشته باشی.
‫باور کن دلت نمی خواد اینو از دست بدی.
‫ببینین.
‫خب، به حق چیز های ندیده.
‫واقعا ممکنه؟
‫رفقای بد دارن شهاب سنگ رو برمی گردونن؟
‫شاید این همون خبر شادی بخشی باشه ‫که همه مون نیاز داریم.
‫- یوهو! آره! ‫- یوهو!
‫خیلی خب!
‫فکر می کنین اونا برامون جشن می گیرن؟
‫آره. با آتیش بازی، پیناتا و کیک.
‫بدون اون نمی تونیم این کار رو بکنیم.
‫اون شاید آقای اخمالو باشه...
‫ولی آقای اخمالوی ماست.
‫آره.
‫گرگ!
‫یواش یواش دارم می فهمم ‫چرا دوست هات ولت کردن.
‫من دوستی ندارم!
‫مار! مار!
‫گرگ؟
‫مار، برگرد!
‫ما بهت نیاز داریم، جیگر!
‫و تو هم به ما نیاز داری!
‫اوه، باز دارین قضیه رو شخصی می کنین.
‫یه فرصت دیگه بهتون میدم ‫که شهاب سنگ رو بهم بدین.
‫اوه، جدی؟ ‫مثلا چیکار می خوای بکنی، سیبیل قشنگ؟
‫این کار رو.
‫این دیگه...؟
‫مهمون های نازی داریم.
‫گازش رو بگیر!
‫وای!
‫شاید نباید بهش می گفتم سیبیل قشنگ.
‫وقتی امروز صبح بیدار شدم،
اصلاً فکرش رو نمی کردم روزم اینجوری بشه.
‫یالا.
‫وای، وای، وای، وای.
‫هی، هی، بیا یه خرده شدت کار رو کم کنیم، ها؟
‫تازه، تو عمرا بتونی بگیریش.
‫اون رانندگیش حرف نداره.
‫حق با توئه.
‫ولی حالا که بهش فکر می کنم، ‫شاید بهتر باشه...
‫از بزرگترین نقطه ضعفش استفاده کنم.
‫دقیقا.
‫صبر کن.
‫وای، وای، وای، وای، وای. وایستا.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫خیلی خب، خیلی خب. تو بردی.
‫سنگ فضایی مال تو.
‫ماشالا به این گرگ خوب.
‫بشین پشت فرمون.
‫کجا با این عجله؟
‫اول اونو بفرست پایین، ‫وگرنه من از این استفاده می کنم.
‫اوه، بی خیال.
‫یالا، وگرنه سنگ رو از دست میدی.
‫حالا که اصرار داری باشه.
‫کادلز!
‫اونو می خوای؟ مال خودت.
‫مار! نه، نه، نه!
‫- مار! ‫- اوه، نه!
‫بچه ها، می دونم دیوونگیه، ‫ولی باید بپریم.
‫دیوونگی؟ بالاخره داریم ‫زبون همدیگه رو می فهمیم، رفیق.
‫موفق میشیم!
‫نه!
‫تو برگشتی.
‫مار.
‫باید باهات روراست می بودم.
‫می ترسیدم اگه بفهمی...
‫من می خوام خوب باشم اون وقت...
‫مثل عوضی ها رفتار کنم ‫و دیگه باهات حرف نزنم؟
‫آره.
‫خلاصه اینکه من... من، می دونی...
‫آره. منم دوستت دارم، رفیق.
‫این خیلی قشنگه.
‫می دونین این چقدر قشنگه، بچه ها؟
‫حالا...
‫حالا داری اشک منم درمیاری.
‫می دونم!
‫خیلی رقت انگیزه، مگه نه؟
‫بی خیال، بچه ها.
‫کی گفته آخر کاره؟
‫نه، نه، نه... ‫نه، نه. کادلز!
‫داریم میریم پایین!
‫داریم سقوط می کنیم!
‫چی شد؟ منفجر شدیم؟
‫اینجا بهشته؟
‫تمومه.
‫هی!
‫دیگه امکان نداره این بار بتونین فرار کنین.
‫- صبر کن، رئیس. ‫- فرماندار فاکسینگتون؟
‫- این کار رو نکن. ‫- آخ!
‫اونا شهاب سنگ رو ندزدیدن.
‫اونا داشتن برش می گردوندن.
‫ها! تو از کجا می دونی؟
‫مگه اینکه... ‫مگه اینکه تو داشتی...
‫با یه مشت مجرم مشهور همکاری می کردی.
‫خب ...
‫راستش،
‫وقتشه در مورد یه چیزی حقیقت رو بگم.
‫حقیقت اینه که من واقعا... ‫واقعا...
‫واقعا طرفدار پر و پا قرص ‫داستان های اخلاقی متحول کننده ای.
‫آره، می دونیم.
‫ما دیگه فرار نمی کنیم.
‫- آره. ‫- اوهوم.
‫- آره. ‫- آره.
‫رئیس، کارت رو بکن.
‫چی؟
‫دارین خودتون رو تحویل میدین؟
‫ما شاید شهاب سنگ رو ندزدیده باشیم،
‫ولی خیلی چیز های دیگه رو دزدیدم.
‫وقتشه یه خرده مسئولیت پذیر باشیم.
‫زندگی پاک و جدیدی رو شروع کنیم.
‫ما رو بازداشت کن، رئیس .
‫عجب، واقعا؟
‫بالاخره موفق شدی.
‫این لحظه ی توئه، رئیس.
‫ازش بهره ببر.
‫عجب .
‫می دونی، باید... ‫باید یه سخنرانی بکنم.
‫من... خب، باید سخنرانی کنم، مگه نه؟
‫وقتی ۶ سالم بود،
‫تصمیم گرفتم که می خوام فلوت بزنم،
‫فقط اینکه فهمیدم انگشت هام واسه...
‫اون ساز ریز شکننده بیش از حد قوی بودن.
‫و اونجا بود که با پلیس آشنا شدم.
‫بهت افتخار می کنم، گرگ.
‫می دونی، روباه و گرگ خیلی با هم فرق ندارن.
‫تو اینجا بساط خوبی رو راه انداختی، فرماندار.
‫خب، معلوم شد حماسه ی رفقای بد...
‫به عاقبتی ساده و کاملا راضی کننده ختم شد.
‫گرچه برام سواله، ‫شهاب سنگ چی شد؟
‫کادلز! سریع تر، سریع تر!
‫پروفسور مارمالاده!
‫اون داره شهاب سنگ رو برمی گردونه.
‫ها؟ آره، آره.
‫دارم... دارم برش می گردونم.
‫دقیقا دارم همین کار رو می کنم.
‫دیگه نگردین.
‫قهرمان تون اومد.
‫پروفسور، میشه یه توضیحی بدین؟
‫من سعی کردم کمک شون کنم، تیفانی.
‫ولی نهایتا، همون آش و همون کاسه بود.
‫بد ها بدن، و خوب ها خوبن.
‫کاملا درسته. چه حکیمانه.
‫علاوه بر این، واسه خیر و صلاح شهر،
‫من سخاوتمندانه تصمیم گرفتم شهاب سنگ رو...
‫واسه حفظ امنیت به مجموعه ی خودم ببرم.
‫واقعا داره از این قضیه قسر در میره؟
‫ممنون. خدایا، شما خیلی مهربونین.
‫بزنین کف قشنگه رو به افتخارم!
‫صبر کن ببینم.
‫اینکه شهاب سنگ نیست.
‫لامپه.
‫ها؟
‫چی؟
‫مار، الان چیکار کردی؟
‫چیه؟ دوستم ناراحت بود.
‫فقط خواستم سر حالش بیارم.
‫به نظرم گرگ درست می گفت.
‫شاید بتونیم چیزی بیشتر از ‫شرور های ترسناک باشیم.
‫من بدم. تو بدی.
‫بیا با هم بد باشیم.
‫قبوله.
‫- میشه منم امتحانش کنم؟ ‫- معلومه، همکار.
‫به ما توجه نکنین.
‫فقط داریم سرقت می کنیم.
‫لامپ!
‫نه، نه، نه!
‫شهاب سنگ!
‫فرامحرک!
‫اگه اون لامپه، پس شهاب سنگ...
‫کلک جا به جایی قدیمی.
‫اون ماتحته.
‫صبر کن.
‫این الماس زومپانگوئه.
‫ولی این دزدیده شد توسط...
‫توسط پنجه ی خونین.
‫من؟ اوه، اوه، نه، نه، نه.
‫- اوه خدای من. ‫- نه، نه، نه. نه، اشتباه متوجه شدی.
‫- عجب اتفاق شوکه کننده ای. ‫- داری اشتباه بزرگی می کنی!
‫سارق بدنام ملقب به پنجه ی خونین...
‫- مشخص شد... ‫- نه! نه!
‫...کسی نیست جز پروفسور مارمالاد.
‫من پنجه ی خونین نیستم.
‫اون پنجه ی خونینه.
‫اون پنجه ست!
‫من گل نیکی ام. نه!
‫اووه! این خزنده ی خودمه.
‫- همینه، خودشه! خیلی خب! ‫- آره!
‫بی خیال، یکی باید اون شهاب سنگ رو نابود می کرد.
‫اون خطرناک بود.
‫خیلی کارت خوب بود، مار جون.
‫خوب؟ نبوغ محض بود.
‫نه تنها نقشه ی خوکچه رو نقش بر آب کردم،
‫کاری کردم اعتراف کنی ‫چقدر بهم اهمیت میدی.
‫البته، آره.
‫فقط یه چیز کوچیک برام سواله.
‫اوه، جدی؟ چی، گرگ؟
‫فکر می کنی اون یخمک میوه ای رو ‫کی توی یخچال گذاشته بود؟
‫صبر کن.
‫تو... نه.
‫می دونستم تو خوبی.
‫نه.
‫- ما خوبیم، جیگر. ما خوبیم. ‫- آره!
‫خیلی خب، فرض کن تولدته.
‫تولدمه.
‫[یک سال بعد، کاهش حکم به خاطر رفتار خوب]
‫آره، می دونم. ولی فرض کن داریم با هم راه میریم... ‫[یک سال بعد، کاهش حکم به خاطر رفتار خوب]
‫و تو یه غول چراغ جادو می بینی. ‫[یک سال بعد، کاهش حکم به خاطر رفتار خوب]
‫خیلی خب. اسمش چیه؟
‫اسم غول چراغ جادو چیه؟
‫آره، می خوام بدونم با کی دارم حرف می زنم.
‫نمی دونم، غول چراغ جادو ‫یا به طور خلاصه آقا غوله.
‫خب اون بهت میگه سه تا آرزو می تونی بکنی.
‫چرا سه تا؟
‫می دونی، استانداردش اینه.
‫حالا چی آرزو می کنی؟
‫اون بیرون موفق باشین، بچه ها.
‫هیچ آرزویی نمی کنم.
‫هیچی؟
‫بی خیال، تولدته.
‫خیلی خب، ولی آرزو ها به چه کارم میاد؟
‫من آزاد شدم.
‫- سلام. ‫- بچه ها!
‫خوشتیپ شدین، رفقا.
‫دوست هام رو دارم.
‫پوست یه خزنده ی نصف سن خودم رو دارم.
‫مطمئن نیستم نصف سنت باشه، ‫ولی پوستت واقعا خوبه.
‫خب، به این خاطره که تازه پوست انداختی.
‫- آره، همینطوره. ‫- بوی خوبی هم میدی.
‫می درخشم . خوشگلم.
‫خب حالا چیکار کنیم؟
‫- یه ماشین بدزدیم؟ ‫- پیرانیا!
‫شوخی کردم.
‫شوخی بود.
‫می دونی، الان که دارم خوب فکر می کنم، گرگ،
‫شاید آرزو کنم یکی بیاد دنبال مون.
‫اوه، جدی؟ اجی مجی لاترجی.
‫ایول.
‫سلام، بچه ها. آماده این بریم سر کار؟
‫هی. وای.
‫هی، تو.
‫درسته. بیا اینجا.
‫یه خرده نزدیک تر.
‫گفتم نزدیک تر.
‫حالا که مدتی وقت داشتیم با هم آشنا بشیم،
‫خیلی ترسناک نیستیم، مگه نه؟
‫تارنما، موسیقی رو پخش کن.
.::مووی شو::. .::MovieSho.Com::.