‫[کمک!]
‫[سرویس مدرسه]
‫خب، فقط یه نقاشی کشید دیگه، مگه نه؟
‫واقعا بلایی سر کسی نیاورده.
‫نه. بلایی سر کسی نیاورده.
‫ولی خانم تامپسون با دیدنش نگران شد.
‫خیلی‌خب.
‫اذیت نکنین دیگه. ‫مگه چقدر بد بود؟
‫متوجهین؟
‫هوم. وای. خیلی‌خب.
‫حس کردیم با تماس تلفنی ‫نمی‌تونیم بگیم...
‫خون کشیده؟
‫خب، خیلی جدیه.
‫کلی خون کشیده.
‫اوهوم.
‫خب، اینی که این پایین کشیده ‫ممکنه سبزه باشه.
‫سبزه داره از سر پسره بیرون میاد.
‫آها، آره، درسته.
‫ضمنا، خودش نوشته چیه.
‫آها، نوشته. ‫واقعا نوشته.
‫این‌جوری راحت‌تره.
‫این پسره که تو نقاشیه رو...
‫بر اساس آدم واقعی کشیدی؟
‫بومن.
‫ظاهرا احساسات خیلی شدیدی...
‫نسبت به بومن داری.
‫راستش، احساسات بد نیستن.
‫اصلا نمی‌شه حسی...
‫که از بقیه می‌گیریم رو ‫کنترل کرد.
‫دریافتی.
‫چی؟
‫بابام می‌گه آدم نمی‌تونه ‫دریافتی‌هاش رو کنترل کنه،
‫ولی می‌تونه خروجی‌هاش رو ‫کنترل کنه.
‫خیلی قشنگه.
‫تو اخیرا چه دریافتی‌هایی داشتی؟
‫هر از گاهی خیلی سریع پر می‌شه.
‫وقتی پر می‌شه، آدم راحت ‫کنترل خروجی‌هاش رو از دست می‌ده...
‫و به بقیه واکنش‌های منفی نشون می‌ده.
‫مثالی به ذهنت نمی‌رسه که...
‫بیرون کشیدن چشمشون.
‫خیلی‌خب.
‫بعدش هم چشمشون رو ‫به یه میلیون حشره بدم تا بخورن.
‫درست می‌گی. ‫اون کارها خیلی...
‫با چتر نجات از هواپیما هلشون بدم پایین،
‫ولی وقتی سیمش رو بکشن، ‫به جای چتر نجات...
‫کلی مار سمی بیرون بزنه.
‫خیلی‌خب، وایستا.
‫یه سوالی ازت دارم امبر.
‫می‌تونی کاملا باهام صادق باشی.
‫باشه.
‫واقعا می‌خواستی بلایی سر بومن بیاد؟
‫پس به نظر من کار درستی کردی.
‫به نظرم کشیدن این ‫تصمیم خیلی سالم‌تری...
‫از بیرون کشیدن چشمش بود.
‫نظر تو چیه؟
‫می‌دونی می‌تونستی چیکار کنی...
‫که خیلی بدتر می‌شد؟
‫اگه یه قمه برمی‌داشتم و...
‫خودم نشونت می‌دم.
‫همین‌جا.
‫چی می‌بینی؟
‫هیچی.
‫می‌تونستی بذاری اون خشم درونت بمونه،
‫بزرگ‌تر، قوی‌تر و ترسناک‌تر بشه، ‫اما نذاشتی.
‫اینجا خالیش کردی.
‫اینجا نمی‌تونه بلایی سر کسی بیاره.
‫عذر می‌خوام. معمولا دفاتری دارم ‫که این‌قدر گربه‌ای نیستن.
‫این مرجع خروجی جدیدته.
‫براش تعریف کردی؟
‫وقتی عصبانی‌ای، ناراحتی ‫یا ترسیدی،
‫کل دریافتی‌هات رو...
‫اینجا خالی کن...
‫و نذار هیچ‌کس ببیندشون.
‫[دفتر طراحی]
‫ولی تشویقت می‌کنم ‫وقتی آمادگیش رو داشتی،
‫به یکی نشونش بدی،
‫ترجیحا به بابات نشون بدی ‫و راجع بهش صحبت کنی.
‫باشه؟
‫قلم دارین؟
‫[بابا: شام]
‫[دارم میام]
‫آخ!
‫چی؟
‫[فروشی] ‫[مشاور املاک لیز وایات]
‫[امروز روز مخصوص توئه]
‫بشقاب مخصوصه دیگه.
‫بشقاب مخصوص می‌خوای چیکار؟
‫پیتزا رو تو بشقاب مخصوص می‌ذارن.
‫نه، تو بشقاب عادی بهتره.
‫بشقاب مخصوص تو روزهای مخصوص ‫واسه افراد خاصه.
‫این‌جوری مخصوص بودنش محو می‌شه.
‫خیلی‌خب، تو به عمرت از واژه «محو» ‫استفاده نکرده بودی.
‫من هم کلمه بلدم.
‫کی بهت کلمه یاد داده؟
‫می‌خوان کل دیوارهامون رو خراب کنن...
‫تا جای بیشتری باز بشه؟
‫چی؟
‫تو «شکارچیان خانه» ‫همیشه می‌گن:
‫«من این دیوار رو خراب کردم ‫تا جای بیشتری باز بشه.»
‫تو کی «شکارچیان خانه» تماشا می‌کنی؟
‫خب، زیاد تماشا نمی‌کنم، ‫ولی فقط قسمت‌های خوبش رو...
‫اگه فقط یه والد داشته باشیم، ‫بهمون چی می‌گن؟
‫چی؟
‫یتیم می‌شیم؟
‫نه، نه.
‫گمون کنم بی‌پدر و مادر می‌شیم؟
‫عجب، نه.
‫شما بابا دارین. من زنده‌ام.
‫پس چی هستیم؟
‫شما... بچه‌این. ‫بچه عادی‌این.
‫من بی‌پدر و مادرم؟
‫بی‌خیال.
‫متوجه نشد.
‫به یتیمی که هنوز بابا داره چی می‌گن؟
‫بچه‌ای که مادرش مرده ‫و پدرش زنده است...
‫یتیم مادری محسوب می‌شه.
‫خیلی‌خب، خوبه. ‫داریم یاد می‌گیریم.
‫خیلی قشنگه. ممنون.
‫متیم.
‫آره.
‫وقت متیمه.
‫بس کن.
‫بابای مجرد.
‫- بس کن. ‫- پیتزای غم‌انگیز.
‫- عه، جک، بس کن. ‫- گفتم بس کن!
‫چرا این‌جوری کردی؟
‫نه، نه، نه. ‫کاریش نداشته باش.
‫کاریش نداشته باش جک. ‫کاریش نداشته باش.
‫نه، نندازش دور.
‫نه، شکسته پسر.
‫خب، می‌تونیم درستش کنیم.
‫نه، نمی‌تونیم درستش کنیم.
‫چرا، می‌تونیم. من می‌تونم.
‫نه، نمی‌تونی پسر.
‫خب حالا.
‫عه، عه، عه، عه، عه، عه.
‫باشه، می‌دونم.
‫خروجی.
‫حتی نمی‌خواستم بگم خروجی.
‫بابا!
‫بله؟
‫جک رو صورتم نقاشی کرد.
‫باشه عزیزم. من الان نمی‌تونم. ‫می‌شه با مامان صحبت کنی؟
‫مامان!
‫بله؟
‫جک گفت می‌خواد برام نقاب بکشه،
‫ولی یه چیز دیگه کشید.
‫بیا اینجا.
‫چه‌جوری درستش کنیم؟
‫نگران نباش. ‫من یه فکری دارم.
‫چی می‌کشی؟
‫چیز بدی نیست، قول می‌دم.
‫چرا جک همیشه از این‌ها می‌کشه؟
‫چون خیلی باحاله.
‫بفرما.
‫حالا با هم ست شدیم.
‫هنوز هم معلومه.
‫[دفتر طراحی]
‫[آب جادویی] ‫[دوازده دلیل که آب جادویی است]
‫[ایست]
‫وایستین!
‫این دیگه چه...
‫کلی صندلی دیگه هست.
‫بابا!
‫بله؟
‫دفترم رو تو اتاقم جا گذاشتم.
‫آها...
‫ببین عزیزم، بذار امروز خونه بمونه،
‫باشه؟
‫چیزیت نمی‌شه. ‫جدی می‌گم.
‫قول بده نگاهش نمی‌کنی.
‫نگاهش نمی‌کنم.
‫قول می‌دم.
‫باهاش میثاق ببند.
‫چی؟
‫باهاش میثاق ببند.
‫- چی... ‫- باهام میثاق ببند.
‫مگه عضو یه فرقه‌ایم؟
‫آهای! مشکلی نیست؟
‫باهات میثاق می‌بندم.
‫حالا سوگند خونین بخور.
‫برین مدرسه. ممنون!
‫[سرویس مدرسه]
‫میثاق؟
‫امبر.
‫امبر!
‫چیه؟
‫نه، مرسی.
‫به کسی نمی‌گم.
‫نه.
‫عیبی نداره.
‫نه!
‫امبر، این‌قدر عوضی نباش. ‫دفتر رو بگیر دیگه.
‫این دیگه چه...
‫تکلیفم رو توش نوشته بودم.
‫جک، بشین سر جات. ‫بشین روی صندلی.
‫دفترم رو از پنجره پرت کرد بیرون.
‫من ندیدم. بشین سر جات.
‫من دیدم.
‫جفتتون زود بشینین سر جاتون.
‫من اصلا نایستاده بودم.
‫ببخشید که خواستم کمکت کنم.
‫[فروشی] ‫[مشاور املاک لیز وایات]
‫[قراره روز خوبی باشه]
‫وای.
‫[دفتر امبر] ‫[باز نکنید!!]
‫هرس‌کننده نداری؟
‫وای خدا جون!
‫ببخشید. باید در می‌زدم.
‫هرس‌کننده نداری؟
‫باید یه بخشی از جلوی خونه رو درست کنم.
‫باشه، برات میارم.
‫ضمنا، نمی‌خوام بزرگش کنم،
‫ولی هنوز کلی چهره می‌بینم.
‫وای، ببخشید. آره، می‌خواستم بردارمشون.
‫خودت کجا می‌ری؟
‫چی؟
‫وقتی اون‌ها میان اینجا، ‫خودت کجا می‌ری؟
‫تو ون خودم می‌مونم.
‫کدوم ون؟
‫تو ونم که جلوی خونه است.
‫جلوی خونه است.
‫می‌دونی وقتی اون‌ها اینجان ‫نباید بیای تو دیگه؟
‫این دیگه چه سوالیه؟
‫آخه نباید چنین کاری بکنی.
‫من نمیام تو.
‫خیلی‌خب، پس بهم قول بده.
‫باهات میثاق می‌بندم.
‫چی؟
‫دقیقا. حرف عجیبیه، مگه نه؟
‫میثاق.
‫چندین ساله که این خونه ‫به این قشنگی نبود.
‫کی می‌خوایم تمومش کنیم؟
‫وقتی یکی بخردش.
‫یعنی یه تکه چمن ‫و عکس‌های بچه‌هام...
‫جلوی خریداریش رو می‌گیرن؟
‫می‌خوای این خونه رو بفروشی؟
‫آره.
‫چرا مکث کردی؟
‫مکث نکردم.
‫آخه سوالم بلاغی بود.
‫گفتم آره.
‫سی ثانیه دیگه مشتری میاد اینجا،
‫واسه همین نباید در جواب این سوالم ‫مکث کنی.
‫من مکث نکردم.
‫هوم.
‫الان خودت مکث کردی.
‫خیلی‌خب، اگه مردد شدی...
‫حالا مکث کردم دیگه. ‫خیلی مسخره است.
‫پس اعتراف کردی مکث کردی.
‫خیلی‌خب، تو خسته‌کننده‌ترین آدمی هستی...
‫که در کل تاریخ به دنیا اومده.
‫وارد خونه نشو.
‫[دفتر امبر] ‫[باز نکنید!!]
‫این کارها در شأن تو نیست.
‫بی‌خیال.
‫وای، وای.
‫ای بابا. ‫ای خـ...
‫احتمالا این دیوار رو خراب کنم؟
‫این دیوار ستون‌دار رو می‌گین؟
‫ایشون برادرم تیلوره.
‫سلام.
‫سلام، خوش‌وقتم... ‫ای بابا.
‫آره، چطوره بریم اتاق اصلی رو ببینیم، خب؟
‫باشه.
‫تیلور. تیلور. تیلور، تیلور، تیلور!
‫همون‌طور که می‌بینین، ‫این اتاق اون‌قدر بزرگه...
‫که تخت دونفره بزرگ توش جا می‌شه.
‫خلاصه این‌جوری...
‫خیلی عذر می‌خوام، ببخشید...
‫آقا؟
‫ببخشید. امبر این رو...
‫خیلی‌خب، عیبی نداره.
‫خیلی‌خب.
‫ساعت سه دوباره امتحان می‌کنیم.
‫باشه.
‫کار تو بود.
‫آخ!
‫سلام!
‫امروز چطور بود؟
‫امبر دوباره تو دردسر افتاد.
‫چی؟
‫اصلا اون‌ها چی‌ان؟
‫بازوچه‌ان.
‫بذار ببینم.
‫خیلی‌خب. برو تو سرویس و بشورش.
‫خودمون تو مدرسه سعی کردیم بشوریمش.
‫خب، معلومه خوب تلاش نکردین.
‫ولی قبلش کل ابزار هنریت رو برام بیار.
‫چرا؟
‫چون تا آخر هفته ضبطشون می‌کنم.
‫چی؟
‫خیلی‌خب، نه. تا آخر امروز ضبطشون می‌کنم.
‫انصاف نیست.
‫انصاف نیست که مردم ‫پشت سرت حرف اشتباه بزنن.
‫نظر مردم برام مهم نیست.
‫خب، بهتره باشه.
‫نه، منظورم این نبود.
‫خودت متوجه منظورم شدی.
‫چرا دفترم قهوه‌ایه؟
‫وای.
‫خیلی‌خب، ببین.
‫امروز باید قبل از نمایش خونه...
‫اتاق همه رو مرتب می‌کردم...
‫و اشتباهی همه‌جا قهوه ریختم.
‫نگاهش کردی؟
‫چرا مکث کردی؟
‫بی‌خیال دیگه.
‫- نگاهش کردی؟ ‫- عزیزم.
‫باهام میثاق بستی.
‫میثاقم هنوز سر جاشه.
‫اصلا می‌دونی میثاق بستن یعنی چی؟
‫مگه خودت می‌دونی؟
‫سلام، عمه لیز اومده خونه رو نشون بده،
‫پس باید بریم تو ون.
‫چیکار می‌کنی؟
‫تو کمد گچ پیدا کردم.
‫ممنون.
‫نقاشی منه؟
‫وای.
‫خیلی سریع کشیدیش.
‫چشم‌کبوتن.
‫چشم‌کبوت.
‫دارن وسایلت رو میگیرن.
‫هوم، وسایلم.
‫گوشیت، لیوان قهوه‌ات،
‫ناخن‌هات، چشم‌هات.
‫خیلی‌خب، فهمیدم. ‫فهمیدم.
‫می‌دونی دلم واسه چی تنگ شده؟
‫تو قبلا این‌ها رو بهم نشون می‌دادی.
‫هر ده دقیقه یه بار ‫می‌اومدی تو اتاقم...
‫و هجده نقاشی جدیدت رو نشونم می‌دادی.
‫تو می‌انداختیشون دور.
‫یه لحظه وایستا.
‫اون کپکه؟
‫نه، کپک نیست.
‫پروژه هنری کودکه، خب؟
‫آخه به دیوار چسبوندنش... تیلور؟
‫می‌دونم. می‌دونم. ‫ببخشید. ببخشید.
‫اون تو خونه نمی‌مونه. ‫متوجهین دیگه.
‫می‌شه ازش بپرسین اون کپکه یا نه؟
‫کپک نیست.
‫خیلی‌خب.
‫[نقاشی‌های امبر]
‫خیلی‌خب.
‫[حفره قلب‌ها]
‫- [حفره قلبه، چیکار کنیم؟] ‫- [بهمون محبت کن]
‫آره.
‫سوپر شیر. ‫هوم؟
‫میمونی که داره کلی خوش می‌گذرونه.
‫اِم...
‫دیو.
‫دیو... خودشه؟
‫خوابیده.
‫دیو که خوابیده؟
‫بابا؟
‫گروه وایات قدرتمند.
‫یادته؟
‫[گروه وایات قدرتمند]
‫بیا.
‫کاملا حق داری از دستم عصبانی باشی.
‫واقعا حق داری.
‫خیلی شرمنده‌ام دفترت رو نگاه کردم.
‫جدی می‌گم.
‫ولی بهم نگو تک‌تک چیزهایی که برام کشیدی...
‫با تمام وجود برام عزیز نیستن.
‫تک‌تکشون عزیزن.
‫باید قول بدی وحشت نکنی.
‫[دفتر امبر] ‫[باز نکنید!!]
‫وحشت نمی‌کنم.
‫نمی‌کنم.
‫این خون‌خواره.
‫خون می‌خوره و همون خون رو ‫روی مردم بالا میاره.
‫خیلی‌خب.
‫این خبرچینه.
‫به این کوره میگه...
‫آدم کجاست که بیاد آدم رو بکشه.
‫هوم. خیلی‌خب.
‫این‌ها پرچاقوئن.
‫هوم.
‫شیرجه می‌زنن ‫و به صورت آدم چاقو می‌زنن.
‫خدایا.
‫این یکی رو که دیدی.
‫آها، آره.
‫از نقاشی‌های قدیمی و محبوب ‫خانواده‌مونه.
‫می‌بینم رنگش کردی.
‫به نظرت این‌جوری کمتر ترسناک شده؟
‫نه بابا.
‫نه، نمی‌خواد نگران اونش باشی.
‫نه، نه، نه.
‫وای، آخی.
‫نتونستم عکسش رو پیدا کنم،
‫واسه همین مجبور شدم ‫از حفظ بکشمش.
‫آره.
‫خب، خیلی خوب کشیدیش.
‫این‌هایی که کشیدی ‫نشون می‌دن خیلی خلاقی.
‫ببین چی می‌گم، خب؟
‫به نظر من هدف اصلی زندگی ‫ایجاد تعادل...
‫بین خوبی و بدیه، متوجهی؟
‫خب، ببین، ببین، ‫اگه همراه خودت...
‫خوبی هم نداشته باشی،
‫اون‌جوری بدی قوی و قوی‌تر می‌شه.
‫نه، نه، نه، نه.
‫منظورم این نیست بدی‌ها رو کنار بذاری.
‫فقط می‌گم شاید بد نباشه...
‫یه‌کم خوبی هم دخیل کنی.
‫همین.
‫چیکار می‌کنی؟ ‫چیکار می‌کنی؟
‫فقط می‌خوام چندتا چیز اضافه کنم.
‫باشه، اون تنها نسخه‌امه.
‫داری نقاشی می‌کشی.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، اون چیه؟
‫انگشت ماری.
‫جهت احتیاط که اگه کسی زیر پاش له شد و نمرد.
‫آره، منطقیه.
‫زیرکانه است.
‫کفش.
‫این یکی چطوره؟
‫سلام، ساندویچ می‌خوری؟
‫یه لحظه وایستا.
‫اون خاکستر مامانه؟
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫چرا مامان رو برداشتی؟
‫- برنداشتم. ‫- چرا، برداشتی.
‫همون‌جاست.
‫دست من نیست.
‫امبر، بس کن.
‫دفترم.
‫نه، به آب دست نزن.
‫[دفتر امبر] ‫[باز نکنید!!]
‫وای.
‫بابا دید از خونه بیای بیرون؟
‫وای، خراب شد.
‫بابا دید از خونه بیای بیرون؟
‫بیا.
‫پنجره‌ات رو ببند.
‫جک.
‫چیه؟
‫تک‌تک صفحات این‌جوری شدن.
‫جک؟
‫به بابا نگو.
‫[ابتدایی گرین لیف پارک] ‫[کارت دانش‌آموزش جک وایات]
‫مرسی که روزنامه‌ها رو بیرون گذاشتی ‫تا من بیارمشون.
‫- صبح به خیر. ‫- ریک.
‫گمون کنم ازمون دزدی شده.
‫تو اونجا چیکار می‌کنی؟
‫کار می‌کنم.
‫حداقل قبلش زنگ زدی ‫بگی این‌جوری شده؟
‫بعدش می‌خواستم همین کار رو بکنم.
‫یعنی واقعا مردم دزدکی میان اینجا ‫که تجهیزات دفتری بدزدن.
‫کل خط‌کش‌ها رو بردن.
‫کجا می‌ری؟
‫ای وای. نه، نه.
‫نه، ممنون.
‫سلام. ‫روز جدیده، روز جدیده.
‫بریم، بریم، بریم.
‫وای خدا جون.
‫وای، ببین چه نوریه.
‫خیلی‌خب.
‫بریم.
‫امبر؟
‫اینجام.
‫امبر جونم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫کل شب اون تو خوابیدی؟
‫از پنجره‌ام صدای تق‌تق می‌اومد.
‫تق‌تق؟
‫چه شکلی بود؟
‫انگار داشت خراشیده می‌شد.
‫خب، احتمالا کار پرنده...
‫یا سنجاب بود عزیز دلم.
‫این دیگه چه...
‫خب، شاید فضله پرنده است.
‫چه پرنده مریضی.
‫بیاین آماده بشین. زود باشین. ‫سرویس داره میاد.
‫بجنبین.
‫اون بیرون چیکار می‌کردی؟
‫به تو ربطی نداره.
‫خیلی هم ربط داره.
‫[اتاق امبر]
‫همه‌چی رو بهت می‌گم.
‫ولی...
‫آخ، دستم رو گاز گرفتی؟ ‫حالم به هم خورد.
‫تو سرویس صحبت می‌کنیم.
‫نه، همین الان صحبت می‌کنیم.
‫نه، تو سرویس صحبت می‌کنیم.
‫آهای جک. ‫آهای جک.
‫آهای امبر، می‌شه به...
‫خانم تامپسون بگی ‫یه لحظه سرویس رو نگه داره؟
‫ببین، همه...
‫همه‌چی روبه‌راهه؟
‫آره، چطور؟
‫خب، ببین، خودم می‌دونم ‫اخیرا با امبر...
‫به مشکل خوردم.
‫ممکنه حس کنی حواسم بهت نیست.
‫آره، ببین... عیبی نداره.
‫ولی حواسم هست. نمی‌خوام...
‫بترسی که مسئله‌ای رو...
‫باهام در میون بذاری.
‫چی شده؟
‫دفتر امبر رو دیدی؟
‫خب؟
‫یه جایی رو تو جنگل پیدا کردم...
‫که مامان قبلا اونجا قدم می‌زد.
‫خب؟
‫گوشیم رو درست کرد ‫و بشقاب مخصوص رو درست کرد.
‫منظورت چیه؟
‫دفتر امبر رو انداختیم توش.
‫الان نگرانم که ممکنه نقاشی‌های امبر...
‫خب؟
‫زنده شده باشن.
‫خیلی‌خب، سوار سرویس شو.
‫چی؟
‫می‌خوام باهات جدی صحبت کنم پسر.
‫- من هم جدی‌ام. ‫- سوار سرویس شو.
‫ولی می‌دونم مسخره جلوه می‌کنه.
‫ببین چی می‌گم.
‫من خیلی دوستت دارم.
‫وقتی آماده بودی تا بزرگ بشی ‫و باهام جدی صحبت کنی،
‫من در خدمتم، خب؟
‫برو. دیرت می‌شه.
‫ببخشید. ببخشید.
‫[قراره روش خوبی باشه]
‫آهای عجیب‌الخلقه.
‫حتی نمی‌خوام بگم این چقدر چندشه، خب؟
‫اصلا از کی تا حالا ‫اینجا پیچک دارین؟
‫ریشه‌شون داره می‌ره تو صفحه نمایش تیلور.
‫مشتری‌های امروز صبح ‫زوج به شدت حوصله‌سربر،
‫مسئولیت‌پذیر، جوان و مهربونی‌ان.
‫فقط در صورتی ‫که یه عجیب‌الخلقه ترسناک...
‫هر سه دقیقه یه بار بیاد تو خونه،
‫از اینجا خوششون نمیاد.
‫تو لیوان من رو برداشتی؟
‫تیلور، قسم می‌خورم ‫اگه چنین کاری بکنی،
‫جلوی چشم خودشون ‫به قتل می‌رسونمت.
‫این دیگه چه وضعشه؟
‫لیوانم همین‌جا بود.
‫باشه، من ردیفش می‌کنم. ‫تو برو.
‫وضع خونه چی می‌شه؟
‫دستته دیگه.
‫آها، آها. ‫آها، می‌بینم که کل...
‫چهره‌ها رو برداشتم؟
‫آره، آخه اونی که گفت برمی‌داره، ‫برنداشت.
‫آره، ببخشید.
‫می‌شه یه سوال راجع به اون چهره‌ها بپرسم؟
‫آره.
‫متوجه شدم...
‫تعمدی بود؟
‫آره.
‫برو، برو، برو، برو، برو، برو.
‫[امروز روز مخصوص توئه]
‫اون بیرون چیکار می‌کردی؟
‫صدای چی بود؟
‫می‌شه لطفا بعدا راجع بهش صحبت کنیم؟
‫شبیه صدای غرش بود.
‫صدای غرش نبود.
‫چرا، بود.
‫اگه غرش بود، احتمالا شیر کوهی بود.
‫ببین، ما شیر کوهی نداریم.
‫مرسی.
‫خواهش می‌کنم.
‫ولی گربه دم‌کوتاه داریم.
‫احتمالا گربه دم‌کوتاه بود دیگه.
‫گربه دم‌کوتاه نبود.
‫تو اون بیرون چیکار می‌کردی؟
‫اون برکه چی بود؟
‫اون صدای غرش چی بود؟
‫غرش گربه دم‌کوتاه بود.
‫اون برکه هم برکه عادی بود.
‫من هم رفته بودم اونجا که...
‫فامیل ما یه‌بار تو نشیمن خونه‌شون ‫گربه دم‌کوتاه دیده بود.
‫این مکالمه خصوصیه.
‫باشه، ولی این سرویس عمومیه.
‫[سرویس مدرسه]
‫اون چیه؟
‫آهنگ پیرمردیه.
‫اون چیزهای آبی تو جاده رو می‌گه.
‫بچه‌ها، زود باشین ‫بشینین سر جاتون.
‫ببین کارول، من باید...
‫بومن.
‫دستت رو از روی بوق بکش.
‫زیرش کن دیگه.
‫اگه نشینی سر جات،
‫خودت رو زیر می‌کنم.
‫اون‌جوری آزار کودکان محسوب می‌شه.
‫به خانم تامپسون بگو باید بریم.
‫چی؟ چرا؟
‫کارول، کد نود و دو. ‫جواب بده.
‫خانم تامپسون.
‫[کمک!]
‫سلام، الان تو جاده مدیسون ‫یه صحنه تصادف دیدم...
‫که یه وانت شاسی‌بلند و یه...
‫خانم تامپسون!
‫امبر، چیه؟
‫گربه دم‌کوتاه نیست.
‫چی؟
‫الان ما رو می‌خوره.
‫خفه شو.
‫الان ما رو می‌خوره ‫و پوستمون رو می‌کنه.
‫به همین ترتیب؟
‫بچه‌ها، آروم باشین.
‫شاید اون‌قدرها که جلوه می‌کنه ‫ترسناک نباشه.
‫سریع معلوم شد اشتباه کردی.
‫بهتره بشینین سر جاتون.
‫داره دنبالمون می‌کنه.
‫حالت خوبه؟
‫امبر، حالت خوبه؟
‫کسی چیزیش شده؟
‫اون مرده.
‫ما که نمی‌دونیم.
‫خانم تامپسون، شما مردین؟
‫جوابت رو نمی‌ده.
‫آخه آدم مرده جواب نمی‌ده.
‫خانم تامپسون؟
‫من علائم حیاتیش رو چک می‌کنم.
‫علائم حیاتی چیه؟
‫مخصوص پسرهاست.
‫ضربان قلبش رو می‌گه.
‫با یه انگشته یا دو انگشت؟
‫با سه انگشت بگیر.
‫سه انگشت نیست.
‫نبضش رو حس می‌کنم.
‫نفس کشیدنش هم معلومه.
‫در جلویی گیر کرده.
‫می‌شه از در پشتی پیاده بشیم؟
‫نه.
‫امبر، اون موجود رو از کجا می‌شناسی؟
‫ولش کن.
‫داشت می‌گفت باید بریم.
‫انقدر داد نزن.
‫اصلا از اول به خاطر ‫تو بهمون حمله کرد.
‫چطوری؟
‫وقتی با شاخش ور رفتی بیدار شد.
‫اسمش دیوه.
‫آدم‌ها رو له می‌کنه.
‫اون انگشت‌های مار مانندش هر کسی ‫که زنده مونده باشه رو له می‌کنه.
‫قبلا خواب بود.
‫ولی تو بیدارش کردی.
‫اسمش دیوه؟
‫[خروجی اضطراری]
‫چیکار کنیم تا دوباره بخوابه؟
‫نمی‌دونم.
‫چطوری می‌شه یکی رو خوابوند؟
‫با قصه.
‫- با لالایی. ‫- هیپنوتیزمش کنیم؟
‫- چرت نگو. ‫- دارم کمک می‌کنم.
‫لالایی. اون یکی ماشین.
‫کدوم ماشین؟
‫همون که درش باز بود.
‫وقتی اومدیم داشت...
‫آهنگ پخش می‌شد.
‫با آهنگ می‌شه دوباره خوابوندش.
‫گوشیم کو؟
‫اونجاست.
‫جک، زود باش!
‫اونجا نمون!
‫جک، ازش فاصله بگیر!
‫تو این‌همه مدت گوشی داشتی؟
‫گوشی که نیست، آیپاده.
‫تقریبا همه کارهای گوشی رو می‌کنه،
‫فقط نمی‌شه باهاش زنگ زد.
‫بومن، می‌خوای بقیه امتحان کنن؟
‫تقریبا ردیف شده.
‫اون طرفی بچرخون. ‫داری اشتباه می‌پیچونی.
‫زود باش.
‫باز شد.
‫ایول، بازش کردم.
‫دیگه خسته شدم.
‫دمت گرم بومن. ‫حالا نوبتی ما رو بکش بالا.
‫کم‌کم دارم می‌فهمم ‫چرا انقدر ازش بدت میاد.
‫من پشت سرت میام.
‫[کودی جی] ‫[پیش‌درآمدی بر اشتیاق بی‌پایان]
‫آهنگ بعدیه؟
‫این چه لیست آهنگیه؟
‫[امروز روز مخصوص توئه]
‫[مدرسه ابتدایی گرین لیف پارک]
‫الو.
‫سلام، ببخشید. ‫صداتون رو ندارم، می‌شه تکرار کنین؟
‫[دستگاه خارج از محدوده است]
‫گوشیم کو...
‫پس گوشیم کو؟
‫- گمونم انتخابمون همین باشه. ‫- عالیه.
‫ببخشید، گوشیم رو پیدا نمی‌کنم.
‫از مدرسه دارن بهم زنگ می‌زنن.
‫فکر کنم یه چیزی شده.
‫الان بهت زنگ می‌زنم.
‫ببخشید.
‫[قراره روز خوبی باشه]
‫این چیه؟
‫چه وضعشه؟
‫عنکبوت دیدم.
‫کم پیش میاد توی خونه ‫عنکبوت پیدا کنیم.
‫راستش دروغ گفتم، ‫کلی عنکبوت داریم.
‫کنار جنگله دیگه.
‫آم، اینجاتون خونی شده.
‫چی؟
‫ببخشید، می‌شه توضیح بدین منظورتون...
‫از کلی عنکبوت چی بود؟
‫تیلور.
‫از مدرسه زنگ زدن.
‫چیه؟
‫من نقاشی حمله دیو ‫به مدرسه رو کشیده بودم.
‫مشخصه دیگه.
‫چند تا هیولا هم کشیده بودم ‫که به مردم حمله می‌کنن.
‫مثلا کی؟
‫آهای.
‫دیو.
‫برو.
‫برو دیگه، برو. زود باش.
‫برو پی کارت...
‫چی شد؟
‫ساکت باش، آروم باش. ‫ساکت باش!
‫آروم باش، ساکت شو! ساکت شو!
‫نمی‌تونی ببینی؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اومدم نجاتت بدم بی‌شعور.
‫ای وای.
‫چطوری می‌شه شکستش داد؟
‫- نمی‌دونم. ‫- مگه می‌شه ندونی؟
‫از کجا بدونم؟
‫مداد شمعی نیست، اون چیه؟
‫ماژیکه؟
‫حالم بهم خورد.
‫دیگه دلم می‌خواد ‫تو محیط بسته باشم.
‫تیلور، تیلور.
‫سلام، جکم.
‫پیغام بذارین ولی گوش نمی‌دم.
‫دو تا از دانش‌آموزان...
‫سمت پمپ‌بنزین پیدا شدن...
‫و آسیب جزئی دیده بودن.
‫بچه‌های من بودن؟
‫کارسون کوئین ‫و دی‌مارکوس دیویدسون رو پیدا کردیم.
‫گفتن خودشون دیدن ‫که جک و امبر وایات...
‫با بومن لینچ از اتوبوس پیاده شدن.
‫ولی مطمئن نیستن ‫به پمپ‌بنزین رسیده باشن.
‫حتما الان دارن می‌رن خونه.
‫شک ندارم مسیرشون همینه.
‫وای، خدا بد نده.
‫می‌دونستم این قضیه ‫زیر سرش بوده.
‫اهریمنیه. عین ساحره دنیای واقعیه.
‫ساحره که نیست.
‫اصلا شاید باشم.
‫دیدی؟
‫امبر، تو ساحره نیستی. ‫انقدر این حرف رو نزن.
‫اگه باشم چی؟ ‫از کجا معلوم؟
‫- کفش‌هات رو در بیار. ‫- چرا؟
‫چون اگه زمین گلی بشه ‫بابام ما رو می‌کشه.
‫بابات؟ ای وای!
‫بابا؟
‫امبر...
‫ون نیست. بابا رفته.
‫چند تا دیگه از این موجودات...
‫دارن دنبالم می‌گردن؟
‫فقط واسه تو که اون‌ها رو نکشید.
‫واسه چند نفر کشیده.
‫ولی بیشترش واسه تو بود.
‫معلومه مشکلت چیه؟
‫آهای. تمومش کن.
‫خودت تمومش کن.
‫خواهرت یه ساحره است ‫که ازم متنفره.
‫اون گفت نجاتت بدیم. من نگفتم.
‫پس اگه جرئت داری ‫یه بار دیگه بهش بگو ساحره...
‫- ساحره است. ‫- واقعا روت می‌شه؟
‫خودت گفتی بگم.
‫رو به دیوار کن، بشین همین‌جا.
‫کفش‌هات هم در بیار!
‫دکتر لند گفت کشیدن اون نقاشی کار درستیه.
‫هر وقت به این چیزها فکر می‌کنم،
‫فقط نقاشیش می‌کنم، ‫بعد دیگه حسش نمی‌کنم.
‫باور کن نمی‌خواستم اینطوری بشه.
‫می‌دونم چطوری از شرشون خلاص بشیم.
‫[گرین لیف پارک]
‫می‌دونم فکر می‌کنی دیوونه‌ام.
‫دارم هضمش می‌کنم.
‫عنکبوتی که تو خونه دیدم...
‫دقیقا شبیه عنکبوتی بود ‫که تو دفترش کشیده بود.
‫به نظرت ممکن نیست...
‫که یه عنکبوت دیده باشه...
‫- نه. ‫- و بر اساس همون...
‫نقاشیش رو کشیده باشه؟
‫نه، چون یه حدقه چشم بود که پا داشت.
‫من یه حدقه چشم دیدم ‫که پا داشت، خب؟
‫تو تا حالا دیدی؟
‫بعد می‌گه این عنکبوت می‌چرخه و...
‫وسایل شخصی آدم رو می‌دزده.
‫- بی‌خیال. ‫- چشم‌کبوت صداشون می‌کنه.
‫- عاشق ذهنتم. ‫- چرا اینطوری می‌گی؟
‫نه، یعنی باهات موافقم. ‫ازت حمایت می‌کنم.
‫فقط فکر می‌کنم داری ‫یه‌کم دیوونه‌بازی در میاری.
‫وای!
‫چی بود؟
‫چیکار می‌کنی؟ ‫نه، پیاده نشو.
‫نه، نه. می‌خوام ببینم.
‫چیه... این چیه؟
‫ای وای...
‫- من این گربه رو می‌شناسم. ‫- مشکلش چیه؟
‫- بهش دست نزن. ‫- دستم رو نزن.
‫این گربه صرفا چیزی نیست که نشون می‌ده.
‫الان گفتی این گربه صرفا...
‫چیزی نیست که نشون می‌ده؟
‫می‌شه بهم اعتماد کنی؟
‫مشکل پوستی داره؟
‫وای!
‫اون چیزی که نشون می‌داد نبود.
‫- من که گفتم. ‫- ساکت شو.
‫امبر این رو کشیده؟
‫فقط بخش‌های ترسناکش رو کشیده.
‫آها.
‫داره مشکلاتش رو هضم می‌کنه.
‫عجب.
‫وای!
‫چه‌جور مشکلاتی؟
‫باید یه سلاحی باشه.
‫سلاحی که بتونه ‫همه‌شون رو همزمان بکشه.
‫- تفنگ کنده؟ ‫- نه.
‫- تفنگ کوچیک؟ ‫- نه.
‫- چند تا تفنگ کوچیک؟ ‫- انقدر حرف نزن!
‫دارم همفکری می‌کنم!
‫باید یه چیزی باشه ‫که بشه انداختش توی برکه.
‫که بتونه همه هیولاها رو بکشه.
‫ولی فقط هیولاها رو بکشه.
‫مثل «اسلش کیل اَد ای»
‫اسلش چی‌چی؟
‫اسلش، کیل، ادساین، ای.
‫رمز ماینکرفته.
‫اگه این کد رو بنویسی ‫و بعد تمام موجوداتی مد نظرت رو...
‫توی کروشه بنویسی، ‫همه‌شون کشته می‌شن.
‫مثل سلاح نابودگری ‫که با یک ضربه می‌کشه؟
‫فکر نکنم نابودگر تک‌ضربه ‫اینطوری کار کنه.
‫شما بچه خونگی‌اید.
‫تو همین الان به زلدا اشاره کردی.
‫فکر خوبیه.
‫ولی کار خودته.
‫امبر؟
‫نقاشی‌های من این وضع رو شروع کرد.
‫شاید فقط تو بتونی تمومش کنی.
‫با این می‌شه تمومش کرد.
‫این که یه تفنگ گنده است.
‫با کلی تفنگ کوچیک‌تر.
‫- ماژیک رو بده. ‫- نمی‌دم.
‫- گفتم ماژیک رو بده. ‫- نمی‌دم.
‫واسه چی اینطوری... ‫لطفا ماژیک رو بده.
‫واقعا بدتر از تو ندیدم...
‫دختره طفلکی دیگه تا عمر داره...
‫هیچی نمی‌کشه.
‫ولی علاقه‌اش همین بوده، نه؟
‫چی؟
‫نقاشی رو می‌گم.
‫همه بچه‌ها نقاشی دوست دارن.
‫آره، ولی اون همیشه خیلی...
‫ترش‌رو بود؟
‫می‌خواستم بگم خلاق بود.
‫آره، خلاق بود. ‫ولی ترش‌رو نبود.
‫از وقتی که...
‫از وقتی چی؟
‫ببین، می‌دونی الان ‫اینجا چی تجربه کردیم؟
‫می‌شه کمکم کنی ‫زودتر به بچه‌هام برسم؟
‫زورت میاد اسمش رو بگی.
‫امبر؟
‫اَلی رو می‌گم.
‫باشه، حله. ‫ترجیح می‌دم انرژیم رو نگه دارم.
‫بچه‌ها اصلا اسمش رو می‌گن؟
‫- لیز، اون‌ها مامان صداش می‌کنن. ‫- اوهوم.
‫درباره‌اش حرف می‌زنن؟
‫نه، نمی‌زنن.
‫اگه می‌خواستن می‌تونستن؟
‫لیز، بس کن دیگه.
‫همه عکس‌ها رو ‫از روی دیوار برنداشتی؟
‫خونه رو یه جوری کردی ‫انگار اون زن هیچ‌وقت نبوده.
‫فکر نمی‌کنی همین باعث ‫این حجم از...
‫احساسات سرکوب‌شده بشه؟
‫نه، راستش نه.
‫بی‌خیال. ‫عقلت رو به کار بنداز خنگول.
‫عقلم رو به کار بندازم خنگول؟ ‫الان جدی گفتی؟
‫واقعا فکر نمی‌کنی ‫این مسائل به هم ربط دارن؟
‫نه، ندارن.
‫- تیلور. ‫- معلومه که ربط دارن!
‫خوب هم ربط دارن.
‫پونصد درصد ربط دارن، ‫من هم نمی‌تونم کاریش کنم.
‫هیچ کار.
‫فقط می‌تونم روی این ‫تمرکز کنم که ازش عبور کنیم.
‫از این مانع و از اون مانع عبور کنیم.
‫اصلا این دیگه چیه؟
‫انقدر دوره که تهدیدمون نمی‌کنه، نه؟
‫می‌دونم باید ازش بترسیم،
‫ولی یه‌کم خوشگله، قبول داری؟
‫فرار کن!
‫این حیوان کل خون ‫اهدایی امروز صبح رو خورد...
‫و سپس همه رو بالا آورد...
‫آشوب کاملی در شهر ایجاد شده.
‫من کاری باهات کردم؟
‫چند تا از این‌ها رو واسه من کشیدی.
‫مگه من کاری باهات کردم؟
‫من رو جلوی خانم تامپسون ‫تو دردسر انداختی.
‫هر روز جامدادیم رو قایم می‌کنی.
‫نمی‌دونم منظورت چیه.
‫همیشه پشتم می‌شینی ‫و موهام رو می‌کشی،
‫بعد بهم می‌گی کار پرنده بود.
‫واقعا پرنده بود.
‫خانم سانچز رو متقاعد کردی ‫که اسم همستر کلاس رو...
‫از روی اسم من بذاره، ‫تا هر بار بهونه داشته باشی بگی...
‫امبر خودش رو خراب کرده.
‫ولی قبول کن ایده خوبی بود.
‫بهم گفتی بچه یتیم.
‫ازت تعریف کردم.
‫چی؟
‫همه آدم‌های یتیم باحالن.
‫اسپایدرمن، بتمن، سوپرمن. ‫همه انتقام‌جویان.
‫هالک که یتیم نیست.
‫تو تا حالا خانواده هالک رو دیدی؟
‫اصلا کجان؟
‫خونه‌شونن.
‫خونه‌شون تسخیر شده.
‫امبر، معمولا وقتی ‫یکی اینطوری اذیتت می‌کنه،
‫یعنی یه‌کم ازت خوشش میاد.
‫جدی؟ چون به نظر من ‫این کارشون چندش‌آوره!
‫واقعا می‌خوای این بلاها سرم بیاد؟
‫که این هیولاها بیان ‫من رو بکشن و نصفم کنن؟
‫مثل همونی که رو اتوبوس کشیدی؟
‫نمی‌خواستم نصفت کنن،
‫فقط با یه چیز تیز ‫محکم توی شکمت بزنن.
‫این هم که بده!
‫خیلی‌خب. تموم شد.
‫این رو بندازیم توی برکه...
‫همه هیولاها در جا ناپدید می‌شن.
‫شبیه عقب آدمه.
‫اصلا هم نیست.
‫ببین، مثلا این پاهاشه. ‫انگار پشت کرده.
‫خیلی خری.
‫خب، حاضرین بچه‌ها؟
‫نه، من دلم نمی‌خواد بیام.
‫من باید برم دستشویی.
‫قبل از اینکه وسایل رو ‫برداریم نمی‌شد بری؟
‫اون موقع که دستشویی نداشتم.
‫من هم دستشوییم گرفته.
‫وای خدایا...
‫چقدر دیگه از کارت مونده؟
‫من که تازه اومدم.
‫منظورم اینه چقدر کارت طول می‌کشه؟
‫آقا، خب تو برو دستشویی اتاق بابام.
‫ته راهروئه.
‫بومن!
‫رو صورتمه! رو صورتمه!
‫برش دار! برش دار!
‫رفت.
‫بی‌خیال!
‫وای، وای!
‫وای! وای! وای!
‫بومن، تفنگ بزرگه رو بیار...
‫پسر!
‫وای!
‫بومن کو؟
‫الان تو راه خونه‌شونه.
‫تا حالا سعی کردی ‫این پنجره رو باز کنی؟
‫بی‌خیال!
‫رو صورتمن! رو صورتمن!
‫دیگه حس و حال دستشویی رفتن پرید.
‫خدایا...
‫امبر!
‫جک!
‫تیلور، من زنگ می‌زنم پلیس.
‫- تیلور! تیلور! ‫- امبر!
‫جک!
‫- امبر! ‫- تیلور، بیا.
‫جک!
‫- امبر! ‫- گوش کن.
‫جک!
‫امبر!
‫جک.
‫عه، امبر.
‫حالت خوبه؟
‫امبر، خوبی؟
‫چون دردت اومد گریه می‌کنی؟
‫یا به خاطر اینکه هیولاها ‫همه دار و ندارت رو دزدیدن؟
‫امبر، بلند شو.
‫یه‌لحظه بهم وقت بدین.
‫راستش... زیاد وقت نداریم.
‫امبر، بلند شو دیگه.
‫امبر، وقت این کارها رو نداریم.
‫زخمی شدی؟ ‫یا می‌تونی راه بیای؟
‫گوش کن.
‫الان واقعا به کمکت نیاز دارم امبر.
‫تنهایی از پسش بر نمیام.
‫مخصوصا اگه بخوای ‫سر همه‌چی ساز مخالف بزنی.
‫- بس کن! ‫- چیه...؟
‫می‌شه یه دقیقه ساکت بشی؟
‫ولم کن!
‫اصلا ساکت نمی‌شی. ‫فقط حرف می‌زنی...
‫و به بقیه دستور می‌دی...
‫که مجبور باشیم ‫طبق نقشه تو پیش بریم!
‫معلومه تو چته؟
‫نمی‌بینی می‌خوام کمکت کنم؟
‫من و بابا هر روز داریم ‫جون می‌کَنیم که به تو کمک کنیم!
‫ولی باعث نمی‌شه ‫حالم بهتر بشه!
‫یه جوریه انگار مشکلی دارم...
‫شاید واقعا یه مشکلی داری!
‫هنوز خاکستر مامان تو کوله‌پشتیته؟
‫چی شنیدم؟
‫می‌خوای ببریش برکه، نه؟
‫تا کاری که دیشب ‫خواستی بکنی رو تموم کنی؟
‫می‌خوای برش گردونی؟
‫فکر کردی تهش چی می‌شه جک؟
‫می‌خوای مامان رو برگردونی خونه ‫و همه رو غافل‌گیر کنی؟
‫عجب. ترسناک شد.
‫بعدش چی؟
‫که حال من بهتر بشه؟
‫ایرادش چیه؟
‫چرا واسه درست کردن همه‌چی ‫باید توی دردسر بیفتم؟
‫آره، اینطوری حالت بهتر می‌شه.
‫حال همه بهتر می‌شه.
‫امبر حتی زودتر از تو متوجه شد.
‫اون خالکوبی اَلی توی دفترش رو کشیده بود.
‫از حفظ هم کشیده بود.
‫چون هیچی ازش تو خونه نبود.
‫همون شبی که مرد، ‫عکس‌هاش رو جمع کردم،
‫گذاشتم تو چمدون که...
‫عه، بله. پشت خطم. می‌شنوم.
‫خب؟ بسیارخب. ممنون.
‫دو تا مامور فرستادن،
‫یه ربع دیگه می‌رسن.
‫امبر اون شب ازم پرسید...
‫یتیم محسوب می‌شن یا نه.
‫- خدایا. ‫- آره، همین.
‫باید با این سروکله می‌زدم.
‫جدی؟
‫آره، هر روز عین ‫فیلم‌های فایول می‌مونه.
‫نه، یعنی جدی یتیم محسوب می‌شن؟
‫- چی؟ ‫- چیه؟
‫نه. من که زنده‌ام. ‫سایه‌ام کم نشده.
‫می‌دونم زنده‌ای.
‫ولی باید یه اسمی داشته باشن، ‫چی بهشون می‌گن؟
‫چرا حتما باید یه چیزی خطاب بشن؟
‫بذار ببینم.
‫نمی‌خواد ببینی. دنبالش نگرد.
‫اگه مامانشون بمیره...
‫می‌گن یتیم مادری.
‫پس عملا یتیم محسوب می‌شن.
‫ببخشید.
‫امبر مخففش کرده «متیم».
‫حتی من و جک جا خورده بودیم...
‫که با وجود شرایط اخیرش...
‫حس شوخ‌طبعیش رو پیدا کرده بود.
‫جک می‌خواست بهترش کنه، ‫یه‌کم زیاده‌روی کرد،
‫بشقاب مخصوصش رو شکوند.
‫می‌خوای درباره این قضایا ‫نظرم رو بشنوی؟
‫نه، نمی‌خوام.
‫باشه. ولی من می‌گم.
‫به نظرم نباید انقدر...
‫نگران دختری باشی که ‫از دردهاش نقاشی می‌کشه...
‫و یه‌کم نگران پسرهایی باشی...
‫که دردشون رو نادیده می‌گیرن.
‫صدای پلیسه؟
‫در می‌زنن؟
‫نه، نه. اینجا در داره تیلور.
‫[گوداله، چیکار کنیم؟ شاید باید بهشون ‫محبت کنیم - بهمون محبت کنین!]
‫[نقاشی‌های امبر]
‫[گروه وایات قدرتمند]
‫خودشه، نه؟
‫همون اولی که کشیدی.
‫بومن، آروم باش. ‫صدات خیلی بلنده.
‫تو آروم باش.
‫این موجود دنبال تو که نیست، ‫دنبال منه.
‫نقاشی من رو کشیده بود ‫که داره نصفم می‌کنه.
‫با یه جسم تیز ‫خیلی محکم به شکمت می‌زنه.
‫با یه جسم تیز ‫خیلی محکم تو شکمم می‌زنه.
‫تو رو نمی‌خواد. دنبال همه است.
‫هر چیزی که بشه کشت. ‫فقط دنبال کشتنه.
‫واسه همین داره ‫نقاشی‌های بیشتر می‌کشه؟
‫داره هیولاهای بیشتر می‌کشه...
‫چون کار خود همینه.
‫عملا شخصیت خودته، نه؟
‫چند تا از این موجودات...
‫به نظرت کشیده؟
‫خودت رو اینطوری می‌بینی؟
‫احتمالا یه میلیون هیولا شده، نه؟
‫اون که اصلا شبیه تو نیست.
‫تو اون شکلی نیست. ‫خیلی باهوشی، بامزه‌ای،
‫آدم‌ها برات مهمن.
‫صرفا چون نقاشی‌های ترسناک کشیدی...
‫دلیل نمی‌شه آدم بدجنسی باشی.
‫هر کسی که اینطور فکر می‌کنه احمقه،
‫و حقشه که از وسط نصف بشه.
‫با یه جسم تیز ‫محکم به شکمش بزنه.
‫گوش کن.
‫این رو هم تو کشیدی.
‫[گروه وایات قدرتمند]
‫این بیشتر بهت میاد.
‫راستی بابت شمشیر ممنون.
‫شمشیر الماسیه.
‫- چی؟ ‫- از بازی ماینکرفته.
‫این شمشیر الماسیه؟
‫اوهوم.
‫کی این رو کشیدی؟
‫مگه شمشیر الماسی ‫نباید آبی باشه؟
‫مگه مهمه؟ ‫اون سبز کشیده.
‫پس دیگه شمشیر الماسی نیست. ‫شمشیر زمردیه.
‫یه‌کم پیش کشیدم.
‫انقدر نگو اون موجود تویی. ‫چون نیستی.
‫فقط یه چیزیه که نقاشیش رو کشیدی.
‫همین و بس.
‫اون هم شمشیر زمردیه.
‫می‌شه انقدر درباره ‫شمشیر نظر ندی؟
‫کوتاه نمیام. ‫چون کاملا درست می‌گم.
‫نباید تو این جنگل بمونیم.
‫چی شد؟
‫کارمون تموم نشده.
‫خوب هم تمومه.
‫اصلا نباید سعی می‌کردیم ‫این وضع رو درست کنیم.
‫واسه همین این اتفاقات افتاد.
‫اصلا می‌دونی امروز من چی کشیدم؟
‫آره.
‫نزدیک بود تو تصادف اتوبوس بمیرم.
‫یه هیولای کور می‌خواست من رو بخوره.
‫خودمون اونجا بودیم.
‫دست خالی با یه ارتش ‫از هیولاهای گچی جنگیدم.
‫من این همه راه نیومدم،
‫دو بار خودم رو خراب نکردم،
‫از پنجاه تار عنکبوت رد نشدم، ‫که کم بیارم و برگردم خونه،
‫بدون اینکه از شعله‌افکنم استفاده کنم.
‫شعله‌افکن...؟
‫چته؟
‫بده ببینم.
‫همه‌چی رو خراب کردین.
‫دو بار خودت رو خراب کردی؟
‫ما که بیشتر روز تو خونه بودیم.
‫حتی اگه از شعله‌افکن ‫استفاده می‌کردیم،
‫دیگه سلاحی برامون نمی‌موند.
‫مال من رو بگیر.
‫چرا این رو آوردی؟
‫دقیقا واسه همچین شرایطی.
‫ضمنا، می‌خوام شعله‌ور باشه.
‫با این که نمی‌شه یک‌جا نابودشون کرد.
‫پس یکی دیگه می‌کشیم.
‫نمی‌شه.
‫چرا نشه؟
‫چون دیگه چیزی نداریم ‫که باهاش نقاشی بکشیم.
‫اتفاقا داریم.
‫داشت از توی کوله‌اش ‫ماژیک و کاغذ درمی‌آورد.
‫می‌تونیم با اون‌ها یه سلاح جدید بکشیم...
‫که توی برکه بندازیم.
‫ولی واقعا شبیه پشت آدم نبود.
‫اگه باشه ما هیچ مشکلی نداریم.
‫ولی می‌گم نبود.
‫فقط باید از برکه دورش کنیم.
‫من می‌تونم.
‫فکر خوبی نیست.
‫ما که نمی‌دونیم ‫چقدر سریع می‌تونه بدوئه.
‫من که می‌دونم خودم ‫چقدر سریعم.
‫چقدر سریعی؟
‫با سرعت نور می‌رم.
‫تا بخواد دستش بهم برسه،
‫تو می‌تونی سلاح نسخه دو رو ‫توی برکه بندازی،
‫و این هیولا رو نابود کنی.
‫اگه نتیجه نده چی؟
‫باید این کار رو بکنیم.
‫فقط یه کاری کنین بشه.
‫چطوری یه کار کنیم ‫که دنبالت بیاد؟
‫باید از استعداد اصلیم مایه بذارم.
‫با بی‌شعوری عصبانیش کنم.
‫در واقع این قرار بود سوت باشه.
‫تا حالا انقدر بلند نزده بودم.
‫معمولا خیلی خوب سوت می‌زنم.
‫می‌خوای بیای اینجا؟
‫بیا یه چیزی نشونت بدم.
‫خیلی باحاله.
‫بیا.
‫زود باش.
‫بگیر که اومد!
‫نچ.
‫این که سرعت نور نیست.
‫هر چیزی می‌خوای بکش.
‫اصلا فرقی نداره.
‫فقط بندازش تو برکه.
‫- مداد شمعیه دیگه؟ ‫- چی؟
‫- پوستش مداد شمعیه؟ ‫- آره.
‫خوبه.
‫امبر، نقاشی بکش!
‫چندش، چندش، چندش، چندش، چندش!
‫تو دیگه کی هستی؟
‫بچه‌های من کجان؟
‫اصلا بچه‌هات کی هستن؟
‫امبر و جک!
‫آها!
‫امبر!
‫یه سلاح بکش!
‫هر سلاحی بود!
‫زود باش!
‫من ازت نمی‌ترسم.
‫تو نقاشی‌ای هستی ‫که خودم کشیدم.
‫این رو هم اون کشیده.
‫حالا شیفته جذبه‌ام شدی؟
‫- چی؟ ‫- عجب.
‫می‌تونم از عموم برات ‫بلیت مجانی سینما بگیرم.
‫نمی‌خوام.
‫اشکال نداره. غمت نباشه.
‫از کجا پیداش کردی؟
‫هنوز تو جیبم بود.
‫نه، قبلش رو می‌گم.
‫قبلش از کجا پیداش کرده بودی؟
‫جک!
‫امبر!
‫بابا!
‫امبر، برو عقب!
‫امبر؟
‫وای خدایا!
‫خدایا!
‫چرا شاخک داری؟
‫دستم رو توی برکه کردم ‫تا جک رو نجات بدم.
‫بعدش اون من رو ‫با شمشیر الماسی نجات داد...
‫و دست‌های امبر شرور رو قطع کرد.
‫خیلی خفن بود.
‫لحظه به لحظه‌اش وحشتناک بود.
‫می‌دونم!
‫نگاه کن.
‫بهمون محبت کنین!
‫این چیه؟
‫جک؟
‫فکر کنم فهمیدم می‌خوای چیکار کنی.
‫لطفا قبل از اینکه این کار رو کنی ‫به حرفم گوش کن.
‫می‌دونم دلت واسه مامان تنگ شده.
‫دل من هم براش تنگ شده. ‫اصلا باورت نمی‌شه چقدر.
‫خیلی کار وحشتناکی کردم...
‫که گذاشتم شما هم حسش کنین.
‫تمام این مدت فکر می‌کردم ‫باید امبر رو درست کنیم.
‫ولی فقط امبر بود که داشت...
‫کاری رو می‌کرد که ما باید می‌کردیم.
‫چون از درد فرار نمی‌کرد.
‫قایمش نمی‌کرد.
‫بلکه حسش می‌کرد.
‫من ناامیدت کردم پسر.
‫به خودمون اجازه سوگواری ندادم.
‫چون تو ذاتت اینطوریه،
‫آدم ملاحظه‌گری هستی،
‫با بقیه همدلی می‌کنی ‫و می‌خوای همه رو درست کنی.
‫ولی مسئولیتش با تو نیست پسر.
‫تو فقط باید...
‫ببخشید.
‫رفیق. جک، جک.
‫مرده.
‫می‌دونم.
‫می‌دونم. دوستت دارم رفیق.
‫نمی‌خواستم اینطوری بشه.
‫می‌دونم.
‫معذرت می‌خوام.
‫جک!
‫خوبی یتیم؟
‫تو چطوری بی‌شعور؟