‫اطلاعات خیلی کمی در مورد این بیماری وجود داره،
‫اما چیزهایی که می‌دونیم فراتر از نگران‌کننده‌ست.
‫این ویروس به طریقی مردم رو ‫تبدیل به آدم‌خوار می‌کنه.
‫تخلیه‌ی مقامات کلیدی دولت
‫همچنان ادامه داره.
‫تا الان میلیون‌ها نفر رو از دست دادیم.
‫باور بر اینه که بچه‌ها ‫ناقلان این ویروس هستن،
‫چون اکثر افراد زیر ۱۸ سال بعد از گزیده شدن ‫هیچ علائمی از خودشون نشون نمیدن.
‫هیچ چیز قطعی در مورد بچه‌ها وجود نداره،
‫اما این موج اطلاعات نادرست...
‫امروز، فاز ۵ اجرایی شد،
‫که دستور به مرگ فوری هر فرد آلوده میده.
‫هیچ درمانی وجود نداره. هیچ راه بازگشتی نیست.
‫اولش، فقط بزرگسال‌ها آلوده شدن.
‫والدینمون، معلم‌هامون، خانواده‌هامون.
‫بیشترشون از بین رفتن.
‫بعدش، وقتی یه بچه توی آلبوکرکی
‫علائم بیماری رو نشون داد، ما رو جمع کردن
‫و به اردوگاه‌هایی بردن ‫که بتونن تحت نظرمون بگیرن.
‫معلوم شد که یک درصد از بچه‌ها مریض شدن.
‫بزرگسال‌ها واسه همین ازمون متنفر بودن.
‫اونا ما رو مقصر این شیوع می‌دونستن
‫و آزادیمون رو ازمون گرفتن.
‫بعضی‌هامون موفق شدیم فرار کنیم،
‫اما بیشترشون موقع تلاش کشته شدن.
‫بیرون اومدن از اردوگاه‌ها، تازه اولین قدم بود.
‫هدف، فرار از کشوره.
‫تنها کاری که باید بکنم اینه که از مرز رد بشم.
‫لطفاً مراقب کودکان بی‌سرپرست باشید.
‫برای حفظ امنیت خود، به این افراد نزدیک نشوید.
‫در صورت مواجهه با یک کودک بی‌سرپرست،
‫لطفاً فوراً به نزدیک‌ترین مأمور اطلاع دهید.
‫لطفاً کمکی نکنید،
‫لطفاً پولی ندهید،
‫و لطفاً به بچه‌ها غذا ندهید.
‫این کیه؟
‫مادرم.
‫خیلی‌خب. دستبند.
‫بیا داخل.
‫هی!
‫در یکی از ماشین‌ها باز بود.
‫یه آبنبات چوبی پیدا کردم.
‫خوش به حالت.
‫حالا گمشو. لطفاً.
‫شرط می‌بندم می‌خوای سوار یکی از اون اتوبوس‌ها بشی.
‫اگه کارت شناسایی معتبر داشته باشی، راهت نمیدن.
‫خودم می‌دونم.
‫و اگه کارت شناسایی معتبر نداشته باشی،
‫به یه بزرگسال احتیاج داری.
‫بدون بزرگسال، اتوبوسی در کار نیست.
‫هی، من جفی‌ام.
‫جفی، اگه تا سه ثانیه‌ی دیگه گم نشی،
‫حالت رو جا میارم.
‫و آبنبات چوبیت رو ازت می‌گیرم،
‫و بالای سر جنازه‌ات می‌خورمش.
‫برو رد کارت.
‫یالا.
‫- هی. ‫- لعنتی!
‫هی، یالا.
‫سوار شو، سوار شو. یالا، یالا.
‫اینو داشته باش.
‫قشنگه، مگه نه؟
‫حال کردی؟
‫هیچ‌جا خونه‌ی خود آدم نمیشه.
‫واقعاً شانس آوردی که من توی ایستگاه اتوبوس بودم.
‫چون اگه نبودم، کارت تموم بود.
‫راستی اسمت رو نپرسیدم.
‫من مری هستم.
‫به کره بادام‌زمینی حساسیت داری؟
‫- نه. ‫- بسیار خب. خوبه.
‫می‌خوام یه ساندویچ مخصوص واست درست کنم، باشه؟
‫- آره. ‫- خوشت میاد؟
‫حله.
‫راحت باش.
‫بگیر بشین.
‫یعنی اگه می‌خوای.
‫هر کدوممون فضای مخصوص خودمون رو داریم.
‫اینجا مال منه.
‫هی، این واسه توئه.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫می‌تونی یه عالمه چیزای خوب ‫توی خونه‌های متروکه پیدا کنی.
‫مسئله اینه که باید مطمئن بشی
‫یه خونه واقعاً متروکه‌ست.
‫باید یه مدت زیر نظرش بگیری.
‫و بعد یواشکی میری تو، ‫چیزای خوبش رو برمی‌داری،
‫واسه خودت چندتا اسباب‌بازی برمی‌داری.
‫و بعدش تو...
‫خب، ضدحال بود.
‫باورم نمیشه پایسانوها ‫سطل آشغال لعنتی‌شون رو قفل کردن.
‫این دیگه کیه؟
‫این مری‌ـه.
‫توی ایستگاه اتوبوس پیداش کردم.
‫ایستگاه اتوبوس؟ عجب جرئتی.
‫دو روز پیش چندتا بچه اونجا دستگیر شدن.
‫ببینید، من میرم.
‫اون بن‌ـه. اونم کریستال.
‫اون سث و اونم خواهرمه ویکی.
‫ببینید، شماها نمی‌دونید من چی کشیدم، باشه؟
‫پس امتحانم نکنید.
‫کسی خانم ساندویچ مجانی رو امتحان نکنه.
‫اوه بچه‌ها، دختر باحالیه.
‫بیخیال، دست بردارید.
‫ما هنوز اینو نمی‌دونیم.
‫حالا جای ما رو بلده. اگه دستگیر بشه،
‫می‌تونه ما رو لو بده.
‫باید واسه خودت یه برس بخری، عزیزم.
‫هی.
‫نه نه. طبق پروتکل.
‫باشه؟
‫مرز؟
‫واسه همین می‌خواستی سوار اتوبوس شی؟
‫اونجا واسه بچه‌ها امنه.
‫فقط وسایلم رو پس بدید.
‫این چه کوفتی بود؟
‫هی. من اینو شنیدم.
‫فکر می‌کنی حقیقت داره؟
‫آره.
‫چرا؟
‫چون باید یه جایی اون بیرون باشه
‫که افتضاح نباشه.
‫جداً؟
‫خیلی‌خب. این یه منطق کاملاً غلطه.
‫محض اطلاعت، شرط می‌بندم مدرسه غیرانتفاعی رفتی.
‫حتی اگه حقیقت باشه، چطوری می‌خوای بری اونجا؟
‫چیزی از دیوار شنیدی؟
‫اون لامصب ۹ متر ارتفاع داره.
‫پلیس مهاجرت شب و روز با ‫تک‌تیراندازها اون بالاست.
‫یه تونل هست.
‫آره؟
‫بگو ببینم.
‫وقتی توی اردوگاه بودم یه دختره در موردش بهم گفت.
‫اون نقشه رو بهم داد،
‫و بهم نشون داد کجا باید برم.
‫از یه نفر توی گروه زیرزمینی گرفته بود.
‫هی بچه‌ها، ما باید بریم.
‫بزرگ شو، جفی. این یه خیاله.
‫آره، من که قانع نشدم.
‫دیگه چی می‌دونی؟
‫راستشو بخواید، واقعاً سعی نمی‌کنم قانعتون کنم.
‫داری چیکار می‌کنی، مری؟
‫ببین، ممنون واسه کمکت، جفی، اما...
‫به نظر میاد که شماها جاتون پره، پس...
‫تقریباً.
‫اگه دستگیر بشی...
‫ما رو لو میدی؟
‫نه.
‫تمام واحدها توجه کنید، دو فراری.
‫یه پسر تقریباً ۱۳ ساله و یک دختر ۱۶ ساله.
‫آخرین بار در ایستگاه اتوبوس دیده شدن
‫که به سمت مرکز اجتماعات متروکه می‌رفتن...
‫وسایلتون رو جمع کنید. یالا بریم.
‫من بهت چی گفته بودم، جفی؟
‫- برید، برید، برید. ‫- سث.
‫سث، کلیدها.
‫یالا بریم.
‫- هی. ‫- برید.
‫حالا باید کجا بریم؟
‫- نمی‌تونیم برگردیم. ‫- سث، آروم باش.
‫یه فکری می‌کنیم.
‫خب این تونل دقیقاً کجاست؟
‫نمی‌دونه.
‫فقط نمی‌خواد تنها بمونه.
‫خیلی‌خب، برو جاده ۲۵ جنوب.
‫خیلی‌خب، وقتی گفتم بدو، می‌دوییم، باشه؟
‫بسیارخب.
‫یالا. یالا، یالا.
‫خیلی‌خب، مشکلی نیست.
‫- بدو! ‫- تدی!
‫یالا، بیا قایم شیم.
‫من تدی رو می‌خوام!
‫نه. نه، نه، نه.
‫لیلی! لیلی!
‫لیلی.
‫متأسفم.
‫لیلی کیه؟
‫خواهرم.
‫جفی برادر منه.
‫اگه می‌خوای می‌تونی برش داری.
‫هی، برادر منم هست.
‫اگه می‌خوای ردش کنی بره، ‫باید خانوادگی تصمیم بگیریم.
‫می‌دونی، من یه مهارت خاص دارم.
‫آره؟ چی هست؟
‫من یه دزد حرفه‌ای‌ام.
‫تو توی چرت‌ و پرت گفتن حرفه‌ای هستی، جفی.
‫جدی؟ صبر کنید.
‫ببین.
‫چه غلطی می‌کنی؟ این مال منه.
‫- بهت که گفتم. ‫- می‌تونم ببینمش؟
‫برش نمی‌دارم، قول میدم.
‫خوشگله.
‫این یه گردنبند شانسه.
‫جفی، کیف ابزار رو بردار، باشه؟
‫حله.
‫خیلی‌خب، بلدید که چیکار کنید.
‫ببین دوریتوس با طعم تاکو دارن.
‫خیلی پر سر و صداست، خیلی خطرناکه. ‫قوانین رو که می‌دونی.
‫بریم.
‫برو، برو.
‫اسمت بالتازارـه؟
‫آره.
‫مخففش میشه "بالی".
‫از خالکوبیت خوشم میاد.
‫جدی؟
‫خودت زدیش؟
‫راستش آره.
‫- عالیه. ‫- آره.
‫آره، خیلی باحاله.
‫توام یکی می‌خوای؟ خالکوبی داری؟
‫ندارم. مامانم اجازه نمی‌داد.
‫نه؟
‫آره، می‌خوام یکی بزنم. راستش من...
‫نگران نباش. ما همیشه این کارو می‌کنیم.
‫اگه اتفاقی بیفته،
‫واسه اونم نقشه داریم.
‫نگاهش کن، عجب آدم خفنی.
‫- این قشنگه. ‫- ممنون.
‫- دورش پیچیده؟ ‫- دور قلب پیچیده.
‫لعنتی.
‫هی، داری... ‫هی، داری چیکار می‌کنی؟
‫این جزو نقشه نیست.
‫اوه، لعنتی.
‫جفی، زود باش!
‫لعنتی!
‫ولم کن.
‫ویک، بیا بریم دیگه.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫- قطع کن. ‫- تفنگ رو بذار زمین.
‫- قطع کن. ‫- بندازش.
‫همین الان به یه نیروی کمکی احتیاج دارم، مغازه...
‫بریم. برو، برو.
‫خدای من!
‫لعنتی!
‫لعنتی، برید، برید، برید.
‫لعنتی!
‫- چه اتفاقی افتاد؟ ‫- همین الان یه بیمارستان پیدا کن.
‫نه، نه، نه، نمی‌تونیم. دستگیرمون می‌کنن.
‫داره از همه جاش خون میاد، لعنتی!
‫اوه، گندش بزنن.
‫پیش بن بمون.
‫درست نفس نمی‌کشه. به کمک احتیاج داره.
‫لعنت، لعنت، لعنت!
‫- لعنت، لعنت، لعنت، لعنت... ‫- بس کن. کریستال، بس کن.
‫باید روش فشار بیارم. ‫داره از همه جات خون میاد.
‫- فشارش نده. ‫- همه‌اش تقصیر توئه.
‫- من خوبم. ‫- خودشه.
‫جدی میگی؟
‫تو باعث شدی تیر بخوره.
‫صبر کنید، بچه‌ها. یالا بس کنید.
‫هی، هی! ویکی، بچه‌ها...!
‫خونه‌ی بزرگیه.
‫احتمالاً متروکه‌ست،
‫اما ممکنه واسه بن تجهیزات داشته باشه.
‫بریم.
‫واو، واو، واو، واو.
‫- چه حسی داری؟ ‫- نمی‌دونم.
‫هی، هی، بریم، بریم.
‫خیلی‌خب، جفی.
‫- بسیارخب. ‫- تو برو راست، باشه؟
‫ساکت باش.
‫من میرم چپ.
‫باشه.
‫جفی، مواظب باش.
‫اینجا.
‫فقط می‌خوام روش فشار بیارم.
‫اوه خدای من.
‫بچه‌ها. بچه‌ها، چی شد؟
‫اینجا چه خبره؟
‫چی می‌خواید؟
‫شماها نباید اینجا باشید.
‫اون تیر خورده، و فقط به کمک احتیاج داره.
‫من نباید بچه‌ها رو به خونه‌ام راه بدم.
‫لطفاً، باید بهش کمک کنید.
‫به نظر من که حالش خوبه.
‫گمونم بتونم یه نگاهی بهش بندازم.
‫شما دکتری چیزی هستین؟
‫من پرستارم.
‫اما باید قبل از اینکه ‫شوهرم برگرده، از اینجا برید.
‫اون شب‌کاره، اما افسر پلیسه.
‫- نه. ‫- هیچ گزینه‌ی دیگه‌ای نیست، سث.
‫باشه.
‫خواهش می‌کنم.
‫ممنون.
‫شوخیت گرفته؟
‫به کمک احتیاج داریم.
‫خب، عجب جمع دوست‌داشتنی‌ای هستید.
‫بیاید.
‫خون زیادی از دست داده،
‫آسیب جزئی.
‫شانس آوردی.
‫هنوز خطر عفونت بالاست، پس تمیز نگهش دار.
‫اخبار امشب رو دیدم.
‫نگران نباشید،
‫من چیزی نمیگم.
‫می‌دونم که همه چیز رو گردن یتیم‌ها می‌ندازن.
‫آره. ممنون.
‫ما دیگه باید بریم، پس...
‫خب، نه، باید یه کم استراحت کنی.
‫من یه کم شیرینی درست می‌کنم.
‫چطوره؟
‫و نگران نباشید.
‫شوهرم تا دیروقت سر کاره.
‫تو از پسش برمیای، بن.
‫تو یه جنگجویی.
‫اوه، خفه شو.
‫بیاید بریم.
‫بیاید بخوریم.
‫بوش خیلی خوبه.
‫فکر می‌کنی وقتی شوهر پلیسش بیاد خونه،
‫قراره بهمون کولی بده؟
‫سث راست میگه.
‫باید هرچه زودتر از اینجا بزنیم به چاک.
‫بیاین ماشینش رو برداریم.
‫من رد لاستیک ماشین دیدم.
‫آره، احتمالاً رد ماشین پلیس شوهرشه.
‫نه، نگاه کنید.
‫این ماشین پلیس نیست.
‫اما اون همین الان بهمون کمک کرد.
‫آره، اما ما بیشتر از اون بهش احتیاج داریم.
‫برو حواست بهش باشه.
‫بچه‌ها...
‫برو، کله‌پوک.
‫باشه.
‫شماها این اطراف رو بگردید.
‫سعی کنید چندتا کلید پیدا کنید، باشه؟
‫هیچکس از آدم فضول خوشش نمیاد.
‫می‌خوای کمک کنی؟
‫باشه.
‫ازت خوشم میاد.
‫تو مهربونی.
‫چته؟
‫شیرینی آوردم.
‫هی، بن.
‫فقط یه شیرینی بهم بده، باشه؟
‫خب بیاین با هم آشنا بشیم.
‫ببخشید که فقط شیرینیه.
‫مزه عجیبی میده.
‫مزه عجیبی میده؟
‫هووم. ممنون.
‫- ممنون. ‫- نوش جان.
‫لورن و هنک...
‫قبل از اینکه به فاز ۵ منتقل بشه...
‫و مجبور بشه مردم رو مثل ‫حیوون‌های مریض از پا در بیاره.
‫هنوز باورم نمیشه کار به اونجا کشید.
‫ولی نابودش کرد، ها؟
‫آره.
‫و حالا اینجاییم.
‫لورن اینجاست؟
‫نه.
‫اون مثل شماها خوش‌شانس نبود.
‫از دستش دادیم.
‫اوه.
‫آره، خب...
‫ممنون بابت... شیرینی‌ها
‫و کمک به دوستمون.
‫کلید ماشینت کجاست؟
‫ببخشید؟
‫کلید ماشینی که اونجا توی انبار داری.
‫آره، شرمنده. ببین، خب...
‫ما به یه ماشین احتیاج داریم، باشه؟
‫- چطور جرأت می‌کنین؟ ‫- خیلی‌خب. جفی، آشپزخونه.
‫- بچه‌ها، بگردید. ‫- صبر کن، چی...
‫دارید چیکار می‌کنید؟
‫لطفاً دنبال کلیدها بگردید.
‫نه، دست نزنید...
‫کلارا، اینجا.
‫کریستال، نه.
‫به وسایل من دست نزنید.
‫سث، جیب‌هاش رو بگرد.
‫آره، فکر نکنم...
‫- سث! ‫- کلیدها، دکتر.
‫خیلی‌خب. صبر کن، ویک.
‫- آروم باش. ‫- هی، صبر کن، صبر کن.
‫صبر کن. صبر کن، باشه؟
‫می‌خواید واسه ماشینم منو بکشید؟
‫نه. نزن.
‫- تو می‌مونی. ‫- صبر کن.
‫- ویکی، اون راه رو بلده. ‫- نه، نه.
‫- ما باید... ‫- من بهش اعتماد ندارم، بن.
‫بریم خونه. یالا.
‫هی، نمی‌تونیم برگردیم.
‫نمی‌تونید منو اینجا ول کنید.
‫سث، نمی‌تونیم مری رو اینجا ول کنیم. ‫اون حالا یکی از ماست.
‫نه، نیست. ما نمی‌شناسیمش.
‫از وقتی اون پیداش شده
‫- همه چیز به گند کشیده شده. ‫- باشه. خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫تو بردی، ویک، باشه؟
‫- یالا. شرمنده مری. ‫- کلیدها.
‫کلیدها. یالا.
‫- فقط آروم باش، ویکی. ‫- کلیدها.
‫باشه.
‫- بگیرشون. ‫- یالا. کریستال، یالا.
‫- خیلی‌خب، بریم. ‫- متأسفم.
‫مهمون‌های افتضاح.
‫اینجا..
‫چه خبره؟
‫- هی، پاشو. ‫- چه خبره؟
‫چیزخورمون کرد.
‫فکر کنم توی اتاق زیر شیروونی هستیم.
‫هی، پاشو، پاشو.
‫پاشو.
‫پیچ و مهره شده.
‫لعنتی چیزخورمون کرد.
‫منم همینو گفتم.
‫اما چرا؟
‫عصبانیه. این دیگه پرسیدن داره؟
‫نه.
‫قبل از اینکه سعی کنیم ماشینش رو برداریم ‫چیزخورمون کرد.
‫معلومه که روانیه.
‫چطوری از اینجا بریم بیرون؟
‫کریستال، پنجره رو چک کن.
‫یه عالمه لایه داره.
‫بچه‌ها، سث کجاست؟
‫سلام؟
‫خیلی خوشگله.
‫هنک اینا رو به لورن داد.
‫متوجه شدم که گوش‌هات سوراخ نیستن.
‫اون نخ کهنه‌ی کثیف رو عوض کردم.
‫شرط می‌بندم خیلی وقته ‫اینقدر حس زیبایی نداشتی.
‫ممنون.
‫من واقعاً متأسفم.
‫نباید سعی می‌کردیم ماشینت رو برداریم.
‫بشین.
‫نگران نباش. من که گاز نمی‌گیرم.
‫ما فقط حسابی مستأصل بودیم.
‫بلیز، درسته؟
‫نقشه رو توی کوله‌پشتیت دیدم.
‫باید بدونی، گشت مرزی ‫هفته‌ی پیش تونل رو بست...
‫پس باید به فکر یه نقشه‌ی جدید باشی.
‫همینجا بمون.
‫پلیس دنبالتون می‌گرده.
‫آهای!
‫بذار بیام بیرون!
‫آهای!
‫یه نفر اینجاست.
‫می‌ترسم بلای بدی سر سث اومده باشه.
‫پیداش می‌کنیم.
‫واسه چکاپ اومدی؟
‫نمی‌دونم. به نظرت به چکاپ احتیاج دارم؟
‫بیخیال. واسه تو دیگه دیره.
‫از دیدنت خوشحالم، کلارا.
‫منم همینطور، فیتز. بیا تو.
‫برات شیرینی میارم.
‫نپرسیدی چرا اینجام.
‫گمونم خودت کم‌کم می‌گفتی.
‫آره.
‫دیشب توی کوئیک استاپ ‫یه تیراندازی کوچیک داشتیم.
‫صاحب مغازه زخمی شد.
‫و یه نوجوان هم تیر خورد.
‫وحشتناکه.
‫از کارهایی که این بچه‌های وحشی می‌کنن ‫حالم بهم می‌خوره.
‫اون اردوگاه‌ها زیادی شل و ولن.
‫باید همه‌شون رو بندازن توی قفس.
‫اوهوم.
‫به هر حال، ماشینشون همین پایین جاده رها شده.
‫شوخی می‌کنی.
‫نیومدن دم در خونه‌ات؟
‫نه، فیتز.
‫فکر نمی‌کنی اگه اومده بودن، بهت می‌گفتم؟
‫آره.
‫اوه، اون سوراخ.
‫قبلاً متوجهش نشده بودی؟
‫نه. نه، نشده بودم.
‫عجب کارآگاهی هستی تو.
‫باید یه نگاهی به ملکت بندازم.
‫حتما.
‫فقط واسه تشریفاتشه.
‫راحت باش.
‫واو.
‫خیلی خوشحالم که نگهش داشتی.
‫تا حالا باهاش بیرون رفتی؟
‫اوه، هنک منو می‌کشه.
‫هر چند وقت یه بار روشنش می‌کنم
‫تا باتریش نخوابه، اگه یادم بمونه.
‫بچه‌ها عاشق این بودن که باهاش ببریمشون بیرون.
‫دنی و لورن مثل ‫دو تا نخود توی یه غلاف بودن.
‫همه‌شون بچه‌های خوبی بودن.
‫اشکالی نداره که ناراحت باشی.
‫می‌دونی، بعضی وقتا از خواب بیدار میشم ‫و صدای لیندا رو می‌شنوم
‫که با دنی داره صبحونه درست می‌کنه.
‫و بعدش من...
‫واقعاً از خواب بیدار میشم.
‫بریم.
‫اوه، لعنتی.
‫بیاین توجهش رو جلب کنیم.
‫حرفشم نزن.
‫خب، اون یه نقشه‌ای داره.
‫من نمی‌خوام بفهمم چیه.
‫می‌تونیم از پس یه زن بربیایم.
‫جفی، نکن...
‫رادیاتور درست کار نمی‌کنه.
‫قرار شده یکی بیاد نگاهش کنه.
‫اوهوم.
‫حالا عاشق اردوگاه شدی، ها؟ به من گوش کن.
‫اونا ما رو از هم جدا می‌کنن، ‫و تو دیگه هیچوقت منو نمی‌بینی.
‫بس کن. اون ما رو به یه دلیلی اینجا زندانی کرده.
‫باشه، این باعث میشه ‫دلت واسه گریه کردن تا خوابیدن،
‫خیس کردن رختخوابت و ‫مثل سگ کتک خوردن تنگ بشه؟
‫ولم کن.
‫فیتز.
‫بله، کلارا؟
‫تو واقعاً فکر کردی من چندتا بچه‌ی وحشی رو
‫که اینور و اونور راه افتادن ‫و به مردم شلیک می‌کنن قایم می‌کنم؟
‫نه.
‫اما باید کارم رو انجام بدم.
‫گفتی که درک می‌کنی.
‫به این معنی نیست که ناراحت نمی‌شم.
‫آخه تو لورن ما رو می‌شناختی.
‫ما دنی تو رو می‌شناختیم.
‫من و هنک مثل پسرمون دوستش داشتیم.
‫- کلارا، این منصفانه نیست. ‫- اونا بچه‌های خوبی بودن.
‫نه مثل این هیولاها.
‫کار من قضاوت کردن کسی نیست.
‫کار من اینه که دستگیرشون کنم.
‫پس کارت رو انجام بده.
‫دیگه اینورا پیدات نشه.
‫هی، ببین، ممکنه گند زده باشیم، باشه؟ متأسفم.
‫بشینید.
‫جدی میگیم، ما فقط میریم.
‫و امنیت خودم رو به خطر بندازم؟ فکر نکنم.
‫لباس‌هاتون رو در بیارید و خودتون رو تمیز کنید.
‫برو به درک.
‫من لباس‌هام رو در نمیارم.
‫هی.
‫کاری که بهت میگن رو انجام می‌دی.
‫سث کجاست؟
‫به زودی می‌رید پیشش.
‫چه غلطی دارید می‌کنید؟
‫دوباره خودتون رو کثیف می‌کنین.
‫اونا رو بپوشید.
‫این چیه؟
‫بهتر شد. خوب و تمیز.
‫لبخند بزنید.
‫حالا چی؟
‫حالا، می‌خوام لباس‌هاتون رو بشورم.
‫هیچ غلط اضافه‌ای نکنید.
‫بهم اعتماد داری، مری؟
‫نه.
‫باهوشی.
‫اعتماد رو باید به دست آورد، اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫چرا من اینجام؟
‫نمی‌دونی؟
‫چون عصبانی هستی؟
‫خب، عصبانی بودم.
‫اما یه چیزی توی تو می‌بینم.
‫چیزی که می‌شناسمش.
‫شیرینی می‌خوای؟
‫آب‌نبات نمکی.
‫می‌دونم بده.
‫هووم.
‫شوهرت کجاست؟
‫هنک به نجات دنیا کمک کرد.
‫چاقو رو بذار سر جاش روی میز، مری.
‫چی؟
‫می‌دونم که مجبور شدی ‫واسه خودت سپر دفاعی بسازی.
‫حالا می‌تونی رهاش کنی.
‫سپرت رو بذار زمین. ‫اینجا کسی نمی‌خواد بهت آسیب بزنه.
‫خوبه.
‫یه آب‌نبات بخور، عزیزم.
‫اوهوم.
‫خوشمزه‌ست، آره؟
‫می‌دونی، شاید احمقانه به نظر بیاد،
‫اما شانس می‌خواد، حتی یه معجزه،
‫تا دو نفر همدیگه رو پیدا کنن.
‫بقیه کجان؟
‫اونا به تو اهمیت نمیدن، مری.
‫اونا به خودشون هم اهمیت نمیدن.
‫ولی اینجان؟
‫نه.
‫مری.
‫لیلی؟
‫همه چیز مرتبه؟
‫حالم بده.
‫درد می‌کنه.
‫باشه.
‫بذار یه نگاه بهتر بندازم، باشه؟
‫- اوه خدای من. ‫- فکر کردم روح دیدم.
‫شاید اگه آتیش روشن کنیم،
‫به آتش‌نشانی زنگ بزنه؟
‫با چی آتیش روشن کنیم، جفی؟
‫نمی‌تونیم تسلیم بشیم.
‫به یه کم آفتاب احتیاج داریم.
‫بچه‌ها، گمونم پیداش کردم.
‫خیلی‌خب. برید عقب.
‫برو کنار.
‫به نظر میاد تو داخلش جا بشی.
‫عمراً.
‫من نمیرم اون داخل.
‫- صدام رو می‌شنوه. ‫- نه، نمی‌شنوه.
‫- آره، نمی‌تونم انجامش بدم. ‫- چه خبره؟
‫بچه‌ها، اون بیرونه.
‫بچه‌های من.
‫شته‌ها عاشق این چیزا هستن.
‫بمیرید، آشغالای کوچولو.
‫آخه من از تاریکی و جاهای کوچیک متنفرم.
‫این هر دوتاش رو داره.
‫برو کنار، برو کنار.
‫- باشه. برو کنار. برو کنار! ‫- باشه. باشه.
‫- من انجامش میدم. ‫- ببین، فقط یه نگاه بنداز
‫و برگرد، باشه؟
‫بیا.
‫خیلی‌خب.
‫هنک عاشق فلفل دلمه‌ایش بود.
‫اما من چرا باید ازشون مراقبت کنم؟
‫این زن یه مشکلی داره.
‫متأسفم.
‫از شرشون خلاص شو.
‫همیشه حس می‌کردم باید زنده‌ نگهشون دارم.
‫اما باید چیزی که خودم می‌خوام رو بکارم.
‫بمیر. بمیر.
‫اون نمی‌دونه ما این بالاییم.
‫بیرون نگهش دار.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫بس کن.
‫- شرمنده. ‫- خدای من.
‫- شرمنده. ‫- اینا زود لک میشن.
‫گفتی قراره چیکار کنیم؟
‫پیشرفت.
‫ممنون که با من اومدی بیرون.
‫واقعاً لذت بردم.
‫گمونم داریم با هم دوست میشیم، مری.
‫کار دیگه‌ای هست که بتونیم انجام بدیم؟
‫تا بعد، عزیزم.
‫خرابکاری نمی‌کنید؟
‫- داشتین چیکار می‌کردین؟ ‫- هیچی.
‫دروغ نگو.
‫با دختر خودت هم همینطوری رفتار می‌کردی؟
‫چون اگه اینطور بوده، امیدوارم بدونی
‫که فکر می‌کرده تو یه عوضی تمام عیاری.
‫- منظوری نداشت. ‫- خفه شو!
‫داری میگی من مادر بدی بودم؟
‫می‌خوام سث رو ببینم.
‫خب، می‌خواستم ببرمت تا ببینیش،
‫اما اگه قراره اینطوری بهم توهین کنی،
‫فکر نکنم آماده باشی.
‫سث ازت خیلی ناامید میشه، کریستال.
‫متأسفم. متأسفم.
‫- خب. ‫- نگران نباش، کریستال.
‫احتمالاً فقط یه کلکه.
‫می‌خوای سث رو ببینی یا نه، کریستال؟
‫انتخابش با خودته.
‫می‌تونم ببرمت پیشش،
‫اما باید تصمیم خودت باشه.
‫خواهش می‌کنم.
‫کریس.
‫کریس، نه. بیخیال.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫کریستال.
‫همه چیز درست میشه.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫صبر کن، صبر کن.
‫سث کجاست؟
‫بیا واسه دیدنش یه کم به خودمون برسیم، باشه؟
‫نه، من... من می‌خوام برگردم.
‫نمی‌خوام سث رو ببینم.
‫لباس‌هات رو در بیار.
‫نه، من می‌خوام برم پیش بقیه.
‫این انتخاب خودت بود، یادت میاد؟
‫خواهش می‌کنم، این کارو با من نکن.
‫صبر کن، نه، نه، نه. نه، نه، نه.
‫نه، نه، نه!
‫صبر کن! صبر کن!
‫نه! نه!
‫نه! بذار بیام بیرون!
‫بذار بیام بیرون!
‫نه! نه!
‫خواهش می‌کنم، من مامانم رو می‌خوام!
‫خیلی‌خب، نقشه‌ی امشبمون اینه.
‫من خیلی بی‌سروصدا میرم پایین توی اون اتاق.
‫و هر چیزی که بتونه ما رو از اینجا ‫نجات بده پیدا می‌کنم، باشه؟
‫وقتی رفتم بیرون، با تمام سرعت ‫می‌دوم سمت اون گلخونه،
‫و اونجا رو آتیش می‌زنم.
‫و اینجوری اون میاد بیرون.
‫اگه مشکلی پیش اومد،
‫جفی، باید از این استفاده کنی.
‫فقط اگه مشکلی پیش اومد.
‫عوضی آب‌زیرکاه.
‫چطوری اومد بیرون؟
‫من قفل رو باز کردم
‫و فرستادمش بیرون.
‫تحسین‌برانگیزه!
‫منتها اون در قفل بشکه‌ای داره
‫و نمیشه از داخل بازش کرد.
‫گمونم داری داستان ضعیفی می‌سازی، جفی.
‫واسه یه کاری به کمکت احتیاج دارم.
‫یه مشکلی داریم، مری.
‫ویکی این اتاق رو ترک کرده،
‫و جفی نمیگه که چطوری.
‫ولی فکر کنم به تو بگه.
‫کی، من؟
‫اینو بده به جفی.
‫زود باش.
‫درسته.
‫و منم اینو به تو میدم، مری.
‫- این چه کوفتیه؟ ‫- بندازش دور گردنت، جفی.
‫قسم می‌خورم، اگه دستت...
‫انجامش بده...
‫وگرنه با ویکی خداحافظی می‌کنیم.
‫همینه.
‫آخرین فرصت، پسر جوان.
‫خواهرت چطوری از اتاق زیر شیروونی خارج شد؟
‫نه.
‫انجامش بده، مری.
‫یه سوراخ توی دیواره.
‫جالبه.
‫حالا ادامه بده. کارت رو بکن.
‫اما اونا که بهت گفتن.
‫خب باید یه عواقبی وجود داشته باشه،
‫وگرنه دوباره انجامش میدن.
‫بده به من. بده به من.
‫اوه. این کارت رو راحت‌تر می‌کنه، مگه نه مری؟
‫یالا.
‫آره.
‫کاری که مامان میگه رو انجام بده.
‫فقط انجامش بده!
‫انجامش بده، مری.
‫بس کن! نه!
‫خواهش می‌کنم. ولم کن. بس کن!
‫من و تو تیم خوبی میشیم.
‫اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫- مشکلت چیه؟ ‫- هووم؟
‫چرا مجبورم کردی اون کارو بکنم؟
‫چون اونا می‌خواستن باغچه‌ی ما رو نابود کنن.
‫و این دلیل اصلیش نیست.
‫چون اونا زنده موندن ‫در حالی که آدم‌های خوب مردن.
‫این تقصیر اونا نیست.
‫تو روز سختی داشتی. ‫فکر کنم باید بری بخوابی.
‫نه. اون داخل حس زندان رو میده.
‫- برو بخواب. ‫- نه، نمی‌خوام!
‫تو نمی‌دونی چی می‌خوای.
‫می‌دونم خیلی زوده، اما باید اینا رو بخوری.
‫می‌دونم.
‫کار رو سخت نکن.
‫بسیارخب.
‫فقط چای‌ـه.
‫باید اعتراف کنم،
‫دیشب تقریباً ازت ناامید شده بودم.
‫و تصمیم گرفتم تو رو هم توی ‫اتاق زیر شیروونی کنار بقیه بذارم.
‫ببخشید. شکر می‌خواستی؟
‫کجا بودم؟
‫واسه همین دیشب با هنک صحبت کردم.
‫ببخشید. چی؟
‫باهاش صحبت کردی؟
‫می‌دونی، اون آخر هر روز ‫اونجا توی آشپزخونه ظاهر می‌شد.
‫و یه لبخند خیلی بزرگ روی صورتش داشت.
‫و منو توی آغوشش می‌گرفت...
‫و تمام کثافت‌کاری‌ها
‫و مزخرفات اون روز ‫همه‌اش شسته می‌شد و می‌رفت.
‫وقتی منو بغل می‌کرد، مری...
‫احساس امنیت می‌کردم.
‫نتونستم لورن رو نجات بدم،
‫اما فکر کنم می‌تونم تو رو نجات بدم.
‫از چی نجاتم بدی؟
‫می‌دونی، هنک دیشب بهم گفت،
‫اون گفت... اون گفت،
‫"اگه بهش زمان بیشتری بدی، می‌مونه.
‫بالاخره می‌مونه."
‫- من می‌خوام بمونم. ‫- جدی؟
‫- من می‌خوام بمونم... ‫- لطفاً بمون، مری.
‫لطفاً منو ترک نکن، مری.
‫- نه، لطفاً، لطفاً. ‫- نه، نترس.
‫من مادر خوبی میشم.
‫خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم، مری.
‫داری می‌درخشی.
‫تو از اتاقت اومده بودی بیرون.
‫مری.
‫چطوری از اتاقت اومدی بیرون؟
‫مری؟
‫مری!
‫آشغال عوضی.
‫بچه‌ها، مری‌ـه.
‫- بسیارخب. بسیارخب. ‫- یالا، یالا.
‫خیلی‌خب.
‫باید عجله کنیم. نمی‌دونم چقدر بیهوش می‌مونه.
‫کجاست؟
‫پایینه.
‫کمکم کنید بن رو بیاریم. یالا.
‫حالا با این ویروس پیشرفته،
‫ما ۱۹ ساله‌هایی رو دیدیم ‫که گزش روشون تأثیر نمی‌ذاره.
‫نظرسنجی‌ها میگن که اکثر بزرگسالان آمریکایی
‫نسبت به وضعیت اسفناک نوجوانان همدردی ندارن،
‫با وجود فشار...
‫نه!
‫- نه، تروخدا... ‫- حالا می‌تونم ازت محافظت کنم.
‫خواهش می‌کنم بذار بیام بیرون.
‫لباست رو در بیار.
‫خواهش می‌کنم. متأسفم.
‫حق با هنک بود. خواهش می‌کنم.
‫اون لباس رو در بیار.
‫ما فقط به زمان بیشتری احتیاج داریم.
‫هنک اشتباه می‌کرد!
‫تروخدا!
‫خواهش می‌کنم بذار بیام بیرون!
‫خواهش می‌کنم!
‫خواهش می‌کنم بذار بیام بیرون!
‫خواهش می‌کنم!
‫بذار بیام بیرون!
‫لباست رو در بیار،
‫وگرنه دفعه‌ی بعد خیلی داغ میشه!
‫خواهش می‌کنم. متأسفم. من فقط ترسیدم.
‫روحتم خبر نداره.
‫صبر کن! خواهش می‌کنم!
‫اوه. اومدی بازم شیرینی بخوری،
‫یا اومدی دوباره واسه زن دوست قدیمیت ‫ایجاد مزاحمت کنی؟
‫کلارا، بچه‌ها توی دمینگ پیدا نشدن،
‫و به آلبوکرکی هم برنگشتن.
‫ون اوراقی تنها چیزیه که دارم.
‫چه خبره؟
‫به نظر میاد حالت خوب نیست.
‫داشت از خونریزی می‌مرد.
‫- چی؟ ‫- می‌دونم. می‌دونم.
‫فکر کردم به دردسر می‌افتم.
‫اما دیگه مهم نیست. اونا رفتن.
‫می‌دونی کجا رفتن؟
‫چرا نمیای داخل یه کم شیرینی بخوری،
‫- تا من همه چیز رو بهت بگم... ‫- نه. همین الان بهم بگو.
‫- همین الان تازه درست کردم. ‫- کلارا؟
‫- مطمئنی؟ ‫- مطمئنم.
‫خیلی‌خب، ببین، من اسمی از تو نمیارم.
‫فقط باید همین الان همه چیز رو بدونم.
‫رسوندمشون به لاس کروسس.
‫نمی‌دونم بعدش چه اتفاقی واسشون افتاد.
‫سعی کردن خودشون رو به تونل‌ها برسونن؟
‫خیلی‌خب. ببین، فقط خودت رو ‫جمع و جور کن، باشه؟
‫فقط خودت رو جمع و جور کن. آروم باش.
‫- باشه. ‫- باشه؟
‫خواهش می‌کنم بذار بیام بیرون! خواهش می‌کنم!
‫خواهش می‌کنم. کسی صدای منو می‌شنوه؟
‫اوه خدای من.
‫بسیارخب.
‫دیگه تحمل ندارم.
‫خوبه، جفی. خوبه، خوبه، خوبه.
‫باید بریم. باید بریم.
‫مواظب باش، مواظب باش.
‫- امن نیست. ‫- در رو باز کنید!
‫مواظب باش، مواظب باش.
‫در رو باز کنید!
‫کارآگاه فیتز هستم از بخش نوجوانان.
‫من اینجام تا بهتون کمک کنم.
‫می‌تونید در رو باز کنید؟
‫باز نمیشه.
‫چه بلایی سرت اومده؟
‫باید از اینجا بریم. کمکم کن بن رو بیاریم.
‫من دنبال کلید می‌گردم.
‫وایسا!
‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫چیزی نیست. چیزی نیست. بذار ببینم.
‫بذار فقط یه نگاه به زخمت بندازم.
‫کمکتون می‌کنم از دیوار رد بشین.
‫منو نگاه کن. کمکتون می‌کنم، باشه؟
‫فقط یه کم اینو فشار میدم.
‫خب، بهم بگو.
‫بهم بگو اون کجاست.
‫زود باشید!
‫بیارش سمت در.
‫یالا. سوار شید.
‫روشن نمیشه؟
‫باشه. درستش می‌کنم.
‫دوباره استارت بزن.
‫اوه، خدای من، جفی، بیا توی ماشین.
‫ولش کن.
‫باید تفنگ رو بیارم.
‫هی، بن، بن!
‫چیزی نیست. چیزی نیست، چیزی نیست.
‫حالت خوب میشه. حالت خوب میشه.
‫چیزی نیست، حالت خوب میشه.
‫خیلی نزدیکیم.
‫خواهش می‌کنم. می‌فهمی؟
‫باید با من بمونی.
‫بن.
‫رگ‌هات.
‫نه.
‫جفی.
‫من خوبم.
‫باور کنید، من خوبم.
‫می‌تونی بیای پیشم، من خوبم.
‫نه.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫فقط منو با اون دفن کنین.
‫صبر کن، نه!
‫متأسفم.
‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫چیزی نیست.
‫چیزی نیست. متأسفم.
‫نمی‌دونم بزرگ شدن یعنی چی.
‫فقط می‌دونم پیرتر شدن یعنی چی.
‫یعنی چیزهایی که بیشتر از همه دوست داری
‫بالاخره ازت گرفته میشن،
‫آدم‌هایی که بیشتر از همه دوست داری.
‫واسه اونایی که می‌تونی نگهشون داری...
‫باید تا جایی که می‌تونی محکم بهشون بچسبی،
‫تا زمانی که می‌تونی.
‫یه دیوار در انتهای جاده منتظر ماست.
‫اشکالی نداره.
‫فقط باید یه راهی واسه رد شدن ازش پیدا کنیم.