‫سه پیغام صوتی جدید دارید. ‫اولین پیغام.
‫ایدی، کدوم گوری هستی؟
‫ساعت یک نصفه شبه و مامانت داره آبروی ‫خودش رو می‌بره. باید...
‫- هی. چیکار می‌کنی؟ گفتم نه... ‫- پنج دقیقه وایسا. نه.
‫- کت، باید بریم. لعنتی. ‫- اذیت نکن. پنج دقیقه دیگه.
‫ایدی، بجنب.
‫پیغام بعدی.
‫نه. چیکار... نه، براش نوشیدنی سرو نکن. ‫دیگه نیار...
‫خدای من. معلومه که بیشتر از ‫ظرفیتش نوشیده.
‫- خفه شو بابا. ‫- چه مرگته؟
‫ایدی، جدی میگم. بیا اینجا.
‫پیغام بعدی.
‫اگه با هدفون کوفتیت خوابت برده باشه،
‫به خدا که دیوونه میشم.
‫جواب بده. چه...
‫به چی نگاه می‌کنی؟ ‫مگه با تو بودم؟
‫- آره، پسر. حرفت رو بزن. ‫- کسی با زنت کاری نداره.
‫چه پیراهن قشنگی، معلومه داری ‫ادای ریکی مارتین رو درمیاری.
‫- به نظرت قراره جایی برم؟ ‫- حرف دهنت رو بفهم.
‫- من همینجام. ‫- اگه دنبال دردسری پس پیداش کردی.
‫[کلیولند - سال ۲۰۰۷] ‫مارک، نکن... وای خدا. ای وای...
‫اونوقت من مجبورم پولی که درمیارم رو
‫سر تو و ایدی خرج کنم؟
‫برت نمی‌گردونم به اون خراب‌شده.
‫- اون یارو کی بود؟ ‫- چیکو.
‫- چیکو؟ چیکو کیه؟ ‫- نه، اه، ریچ...
‫- ریچ؟ ریچ پاچیکو؟ ‫- حالا هر چی.
‫اون ریچ پاچیـ... همون آشغالی که با ‫چاقوی کره‌بری از سوز دزدی کرد؟
‫- بچه خوبیه. ‫- نه، یارو سعی کرد یه صندوق‌دار رو بکشه.
‫ولی نکشت.
‫چون چاقو کره‌بری آورده بود. ‫پس آدم احمقیه.
‫- اینقدر با این معتادها وقت نگذرون. ‫- باشه.
‫- باورم نمیشه. ‫- «معتادها.»
‫فکر می‌کردم یارو زندانه.
‫می‌دونی، من ازت نخواستم نصیحتم کنی.
‫- آره، آره. باشه. ‫- عجبا.
‫ممنون که داری نقش بابای مُرده‌م رو بازی می‌کنی.
‫چون دلم تنگ شده بود یکی اینقدر ‫سرم غر بزنه.
‫خب، مشخصه تربیت بابات جواب نداده.
‫چرا فکر کردی حرفای تو قراره روم تاثیری بذاره؟
‫تو اصلاً... عجب احمقی هستی.
‫- رفقا. ‫- چیه؟
‫لعنتی!
‫- چیکار کنم؟ چیکار کنم؟ ‫- نه، نه، نه. نترس، عزیزم.
‫- آروم باش. ‫- چطوری نترسه؟
‫نه، ما... بهش میگیم ما نوشیدیم.
‫- بچه چهارده سالشه. ‫- آره، اینجوری پلیس فکر می‌کنه کار خوبی کردیم.
‫خفه شو، کت. هی، ایدی. ‫ایدی، نزن کنار.
‫میزنم کنار.
‫ایدی! نزنی کنارها. وای خدا.
‫خیلی خب، می‌دونی چیه؟ ‫قایمش می‌کنم. آره.
‫- خفه شو، کت. ایدی. به من نگاه کن. ‫- من فقط...
‫به من نگاه کن.
‫مامانت کلی مواد همراهش داره.
‫از ریک پاچیکوی آشغال مواد خریده،
‫اگه ما رو فراری ندی...
‫خیلی خب، می‌دونی چیه؟ الکی داری بزرگش می‌کنی...
‫تو... فکر نمی‌کنی پلیس قراره ما رو از ماشین ‫بکشه بیرون؟ ها؟
‫فکر کردی نمی‌فهمه بچه چهارده سالشه؟
‫ایدی، اگه ما رو فراری ندی، مامانت میفته زندان.
‫- مارک. ‫- سومین اخطاریه که پلیس بهت داده، عزیزم.
‫ایدی. به من نگاه کن.
‫نترس.
‫حالا.
‫درست همونطوری که یادت دادم.
‫گاز بده.
‫قبلاً خیلی آدم باحال‌تری بودی.
‫دست بردار. درس دارم. ‫توری می‌مونه. خیلی آدم باحالیه.
‫ببین، ساعت دوی صبح بهم زنگ زد.
‫پس نه، نمی‌خوام. آره.
‫خیلی خب، باشه. نزدیکش نشو.
‫- آره. دستت درد نکنه. ‫- ممنون.
‫نه، نه، نه. نیاز... می‌دونم دستت تنگه.
‫نه بابا. تولدته‌ها. نباید تو روز تولدت ‫پول خرج کنی. دست بردار.
‫- کارتتون رو قبول نمی‌کنه. ‫- لعنتی!
‫عیب نداره. عیب نداره.
‫احتمالاً شهریه‌م رو ازش برداشتن.
‫- من حساب می‌کنم. ‫- اه.
‫نه، نه، نه. ممنون، نیاز نیست.
‫می‌خوای بذاری دوستت تو روز تولدش ‫حساب کنه؟
‫- اوه... ‫- می‌تونی با دادن شماره‌ت باهام تسویه کنی.
‫گفت برو دیگه.
‫چرا نمی‌ذاری بشم فرشته نجات زندگی دوستت؟
‫بوی نفست. وای خدا. سینوسم رو ‫صاف کردی.
‫هوم، آره، خیلی خب.
‫واو. هنوز اینجاست. ‫اعتماد به نفس داره.
‫ولی آدامس نداره.
‫شرمنده. خیلی بدجنسه. شرمنده.
‫شرمنده به نظر نمیای.
‫- بیشتر تلاش می‌کنم. ‫- یه آدامس برای خودت بخر.
‫خداحافظ، داگ.
‫- زیادی داری کار می‌کنی. ‫- آره.
‫دانشگاه، کار، درس خوندن اونم نصفه شبی.
‫- حس می‌کنم زیاده‌رویه. ‫- آره.
‫خب، بهت افتخار می‌کنم.
‫و چند وقته به اون پسره‌ی فقیر عوضی ‫زنگ نزدی؟
‫- هی. قول دادی. بس کن. ‫- روز تولدم قولی بهت نمیدم.
‫اگه دلم بخواد تو روز تولدم درباره ‫اون نکبت حرف میزنم.
‫هفت ماه و نیم شده، پس...
‫خوبه. جدی میگم.
‫خوب تونستی از آدمی که اینهمه سال ‫باهاش بودی فاصله بگیری.
‫می‌دونم چقدر سخته.
‫هی، بهم زنگ بزن.
‫اوه.
‫- خب، خب، خب. ‫- مگه کار نداری؟
‫دوستم رو ببخش.
‫هنوز شرمنده به نظر نمیای.
‫خب، کارم رو سخت می‌کنی دیگه، رفیق.
‫شبیه جک اسکلینگتون می‌مونی.
‫لعنتی!
‫به خاطر ماشینش هم که شده باید ‫شماره‌ش رو بگیری.
‫ها؟
‫خب...
‫اه.
‫نه، نه.
‫لعنتی.
‫نه، نه، نه، نه.
‫لعنتی.
‫خیلی خب. خیلی خب.
‫ای وای.
‫ای وای. لعنتی!
‫گندش بزنه!
‫شرمنده، لیسا.
‫- صبح بخیر، ریک. ‫- دیل گفت هر وقت اومدی بهت شلیک کنم.
‫- خودمم باید ازت بخوام... ‫- من باید بتونم روت حساب باز کنم.
‫می‌دونم، ببخشید. ‫ماشینم دوباره بازی درآورد.
‫خب، ماشینی بخر که اینقدر اذیتت نکنه.
‫و اگه ماشینت قابل اعتماد نیست، ‫کارت اتوبوس بگیر.
‫حق داری، دیل.
‫درسته، دیل آدم جالبی نیست و با اتوبوس ‫رفت و آمد می‌کنه.
‫- ولی می‌دونی چی جالبه؟ ‫- هوم.
‫کمتر شدن گاز کربن. آره، یا اینکه ‫به صورت ماهانه هزینه بیمه ندی.
‫سر وقت بیای سر کار.
‫ببخشید. فیلتر کِی میاد؟
‫فکر کنم ماهیت مریض شده، دیل.
‫بعدی.
‫ولی دفعه قبلی که هزینه رو برگشت زدید.
‫آره. بله، درسته. ولی فقط یک بار.
‫- می‌دونید بودجه ثابت چیه؟ ‫- بله. خودمم بودجه ثابت دارم.
‫دستا بالا، کثافت‌ها.
‫بخوابید روی زمین. گوشی‌ها رو بیارید بیرون!
‫دستا بالا! برو عقب ببینم!
‫- گوشی‌ها رو بیارید بیرون! ‫- تو! گوشیت رو بده من! بدش من!
‫بازش کن!
‫- باشه، باشه. ‫- همین حالا!
‫بازش کن!
‫بیا اینجا!
‫بخواب روی زمین.
‫- بخواب روی زمین. ‫- تو نه.
‫- پاشو. کشو رو باز کن. ‫- بخواب روی زمین.
‫بشین روی زمین.
‫آها. همون پایین بمون!
‫هی! بخواب روی زمین!
‫- بجنب. عجله کن. ‫- خیلی خب.
‫- احمق! جمعشون کن! ‫- متاسفم.
‫بریز این داخل. شوخی ندارما! ‫جمعشون کن!
‫آشغال!
‫- لعنتی! ببین چیکار کردی. ‫- منظوری نداشتم!
‫- از قصد اینجوری کردی! ‫- وای خدا.
‫- تو صورتم نگاه کن! زن احمق! ‫- به خدا! حتماً خراب شده بود!
‫ببین باهام چیکار کردی! ‫ببین چه بلایی سر صورتم آوردی!
‫داری دروغ میگی، عوضی.
‫- لعنتی! ‫- نباید اینجوری میشد.
‫ببین چیکار کردی! از قصد!
‫شکستگی یا ضربه مغزی در کار نیست.
‫کارمندهای بانک خوبن؟
‫مثل اینکه خوبن. استخون پیشانی نگهبان ‫شکسته، ولی جز اون...
‫اوه، و دزدها هم دستگیر شدن.
‫آره، حس کردم دستگیر میشن. قبل از اینکه برن سراغ ‫کشوها پنج شش‌تا اشتباه عجیب داشتن.
‫انگار زیاد از بانکتون دزدی می‌کنن
‫که اینقدر متخصص شدی.
‫کارمندها رو آموزش میدن دیگه.
‫خیلی خب. با توجه به بارداری، ‫باید چندتا آزمایش دیگه بگیریم
‫بعد مرخصت کنیم.
‫بارداری؟ کدوم بارداری؟
‫شما بارداری.
‫محض احتیاط علاوه بر آزمایش‌های دیگه ‫ازت آزمایش بارداری هم گرفتیم،
‫و آره، بارداری.
‫پس بهم دروغ گفتی.
‫هی، رفیق. با اسلحه زدن تو سرم و ‫فهمیدم باردارم.
‫اذیت نکن.
‫سه ماه و نیم؟ خدایی؟
‫بدنم تغییر خاصی نکرده بود، ‫خیلی هم استرس داشتم.
‫- من... ‫- دیدی تو تلویزیون تبلیغ می‌کنن
‫آدم‌های چاق خبردار نمیشن که باردارن؟
‫آره، پیش میاد.
‫ببین، درست میشه. ‫اتفاق بدتری هم می‌تونست برات بیفته.
‫بهش بگم؟
‫به جان؟
‫- آره، خب... ‫- شوخی می‌کنی؟
‫این چه حرفیه؟
‫ولی اگه جامون عوض میشد...
‫اگه جاتون عوض میشد باید می‌رفتی ‫بچه رو از دست اون عوضی نجات بدی
‫چون هم آشغاله، هم مجرمه.
‫منم باهاش خوب نبودم، بیبی.
‫- بچه بودی، ایدی. ‫- آره، اونم بچه بود.
‫و کارهایی که کردیم، تصمیم من بود.
‫وقتی از یه پرورشگاه کوفتی رفتم ‫یه پرورشگاه دیگه،
‫و چندتا بابای آشغال اومدن بالا سرم،
‫- اون تنها... ‫- واو، واو.
‫حالا اینکه اونا عوضی بودن، بلایی که ‫جان سرت آورد رو توجیه نمی‌کنه.
‫تو نمی‌دونی من چیکار کردم.
‫و نیاز نیست بدونم.
‫می‌شناسمت. و ما این یک سال گذشته ‫داشتیم چیکار می‌کردیم؟
‫اینهمه برای چی تلاش کردیم؟
‫نمی‌دونم.
‫هر تصمیمی درباره این بچه بگیری، آدم‌هایی ‫هستن که هوات رو داشته باشن.
‫بدون اون عوضی یه راهی پیدا می‌کنیم.
‫می‌تونیم کمک مالی بگیریم.
‫آره، شاید باید برای خلاص شدن از شرش ‫درخواست کمک مالی بدم.
‫ایول. تو فیسبوک اعلام کن. ‫منظورت چیه؟
‫- خاله‌هام با یکی آشنات می‌کنن. ‫- بیبی گرل.
‫چیه، کوچولو؟ چی می‌خوای؟
‫نمی‌خوام اخراج بشی.
‫اوه، من هیچوقت اخراج نمیشم.
‫آره، یه بار اتفاقی یه عکس شخصی ‫برام فرستاد.
‫اگه بخواد اخراجم کنه به رئیس میگم،
‫پس نترس.
‫اوه، بعداً میای؟
‫اه، فردا امتحان دارم. ‫می‌خوام زودتر تموم بشه.
‫باشه. ولی به اون عوضی زنگ نزن.
‫- باشه. ‫- بیبی گرل؟
‫اومدم.
‫- خداحافظ، عزیزم. ‫- خداحافظ.
‫چیه؟ لعنتی. اومدم بابا.
‫لعنتی.
‫جان؟
‫- لئو کجاست، جان؟ کجاست؟ ‫- بگو، جان.
‫- گفتم نمی‌دونم. ‫- حوصله‌م داره سر میره، جان.
‫اگه بیشتر حوصله‌م سر بره، ‫مغزت رو منفجر می‌کنم.
‫- می‌دونی که چی میگم. ‫- آخ!
‫- گفتم نمی‌دونم کجاست! ‫- یه مشت بزن تو صورتش.
‫عوضی آشغال!
‫لعنتی!
‫خدای من.
‫قیافه‌ش رو ببین. لعنتی.
‫بگو چه بلایی سر لئو آوردی، جان.
‫آره، نمی‌خوایم امروز بکشیمت. ‫امروز تولد پسرمه.
‫هی!
‫بدو! لعنتی!
‫چه غلطی کردی؟
‫بگو چیکار کردی!
‫لعنتی. جان. کجا؟
‫آخ.
‫درش باز بود.
‫جان، اینجا کجاست؟
‫جان، اینجا خونه کیه؟ جان!
‫- خونه سوئیتی. ‫- سوئیتی کیه دیگه؟
‫تو دیگه کی هستی؟
‫ما دوستای سوئیتی هستیم. ‫سوئیتی گفت می‌تونم اسلحه‌ش رو قرض بگیرم.
‫- و سوئیتی گفت... ‫- اوه، این اسلحه رو میگی؟
‫این دیگه مال منه. و سوئیتی هم دیگه ‫اینجا نیست.
‫ولی اینا که وسایل سوئیتی هستن.
‫نه. وسایل بایرن هستن. ‫اسلحه بایرن، آپارتمان بایرن.
‫و چرا لباس من رو پوشیدی؟
‫اون لباس رو بعد از حموم می‌پوشم، پسر.
‫بایرن، به سوئیتی زنگ بزن. ‫خودش میگه که من رو می‌شناسه.
‫- مطمئنم سوئیتی مُرده، جان. ‫- چی؟
‫- اینا کی هستن؟ ‫- دوستای سوئیتی.
‫سوئیتی دیگه اینجا نیست.
‫کیه؟
‫هی، بایرن، بایرن. ببین.
‫دنبال ما هستن، اسلحه دارن و خطرناکن.
‫هی! اینجان!
‫- لعنتی. گندش بزنه! ‫- بایرن، می‌تونیم به توافق برسیم.
‫- پول داری؟ ‫- آره. از اینجا رفتیم بهت پول میدم.
‫برو بابا. از اینجا رفتیم و مرض.
‫- هیس... این رو بگیر، عزیزم. ‫- نه، هی... بایرن، نکن...
‫این عوضی‌ها پول دارن؟
‫می‌خوان...
‫هی، وایسید دیگه.
‫حق ندارین اینجوری در بزنین.
‫چی...
‫لعنتی. چی شد؟
‫جان! جان!
‫جان! گوش کن. برگرد تو اتاق خواب.
‫- نه، نه، نه، نه. ‫- برو، برو، برو. چه مرگته؟
‫برو، برو، برو.
‫لعنتی.
‫چه غلطی کردی؟ لئو کیه؟
‫بزن بریم!
‫بریم، بریم!
‫ماشینت کو؟
‫ماشین نیاوردم. با اتوبوس اومدم.
‫- لعنتی. ‫- آره.
‫وایسا.
‫سوییچ رو بده من.
‫بشین.
‫لعنتی!
‫چه خبره...
‫آره، عزیزم! بزن بریم!
‫اوه!
‫ایدی! نه، نه، نه، نه.
‫لعنتی.
‫خوردیم به بن‌بست.
‫نگران نباش.
‫برو، برو، برو، برو!
‫ایدی. ایدی! ماشین، ماشین!
‫لعنتی!
‫خفه شو!
‫برو!
‫وایسا، نه. سمت چپ رو بپا.
‫- چیکار می‌کنن؟ ‫- برو.
‫لعنتی.
‫داره میاد این سمت. ‫بریم، بریم، بریم.
‫- چه غلطی می‌خوای بکنی؟ ‫- این غلط رو.
‫بگو دلت واسه این مدل ماجراجویی‌ها ‫تنگ نشده بود.
‫چیکار کردی؟
‫ها؟ اوه. خیلی خب. هی.
‫آروم باش. یه سوءتفاهم ساده‌ست.
‫چرا اومدم دیدنت؟
‫کلاً پنج ثانیه‌ست برگشتم به زندگیت. ‫پنج ثانیه.
‫- می‌دونی چیه؟ ‫- چیه؟
‫- به من ربطی نداره. ‫- منظورت چیه؟
‫- چی میگی؟ ‫- به من ربطی نداره.
‫- نکن. چیکار... ‫- خداحافظ.
‫ایدی، وایسا. میشه...
‫میشه یه لحظه صحبت کنیم؟
‫ایدی. ایدی.
‫هی! نرو، ایدی.
‫نمی‌تونی اینجا ولم کنی. لباس ندارم.
‫بگو چیکار کردی!
‫وایسا.
‫- بگو چیکار کردی! ‫- نکن. وایسا، دیوونه‌بازی درنیار.
‫خیلی خب! نشونت میدم، خب؟ ‫نشونت میدم.
‫- خدای من. ‫- وایسا.
‫وقتی هیچی نمی‌دونی داری قضاوت می‌کنی.
‫اومدیم به انباری که وسط ناکجاآباده.
‫الان باید منتظر هدیه کریسمس باشم؟
‫یا یه سبد پر هاپو؟
‫دمت گرم، سوئیتی.
‫این جعبه اندازه آدمیزاده.
‫تو رو خدا بگو آدم توش نیست.
‫- لئو. ‫- آره، آدم توشه. لعنتی!
‫- لئو. ‫- مُرده، نه؟
‫نه... اوه، لعنتی. می‌دونی چیه؟
‫- خدای من! ‫- اه،
‫فکر کردم از دیشب این داخل چرخیده.
‫- نه، نترس. ‫- نفسش درنمیاد که!
‫نه، جعبه رو سوراخ کردم هوا بره.
‫فکر کنم وقتی چرخیده جلوی سوراخ ‫هوا رو گرفته.
‫خدای من.
‫لئو. لئو، پاشو.
‫نه، بسه دیگه. با جنازه‌ت موفق باشی، احمق.
‫خدای من. جعبه رو سوراخ کرده، ‫انگار لاک‌پشت اون داخله.
‫الان وقتش نیست، آشغال. ‫پاشو. نکن، لئو!
‫زنده‌ست! ایدی، زنده‌ست!
‫- چه مرگته؟ ‫- بمیری. بمیری، جان.
‫زنده‌ست.
‫نگران نباش.
‫کارت شماره.
‫بازیکن. کارت‌باز.
‫- نیکو بهت میگه کارت‌شمار، پس... ‫- وایسا ببینم، آشنای نیکوئه؟
‫یعنی چی، جان؟ ‫جدی هستی؟
‫بهش گفتم نمی‌تونم برای بقیه بازی کنم.
‫یه بازی تو اردوگاه سرخپوست‌ها بود. ‫لازم نبود کسی بفهمه.
‫چرا حالیت نمیشه؟
‫- کافی بود یه بار بازی کنی. ‫- نیکو اگه می‌فهمید من رو می‌کشت!
‫خفه شید!
‫دقیقاً تعریف کن چی شد.
‫باشه. خیلی خب.
‫رفتیم نوشیدنی بگیریم.
‫خب؟ من چند لیوان نوشیدم. ‫اونم همینطور.
‫بعد بهش پیشنهاد شرکت تو یه بازی ‫که اسمش رو شنیدم دادم.
‫و منم گفتم، «چون واسه نیکو کار می‌کنم نمی‌تونم ‫بازی کنم.»
‫مجبورم کرد مواد مصرف کنم.
‫زنم اگه بفهمه مواد زدم من رو می‌کشه. ‫ازم جدا میشه.
‫دست بردار. مقاومت که نکردی.
‫چرا باید مقاومت کنم؟ ‫کی از مواد بدش میاد؟
‫بعد چون قبول نکردم بازی کنم ‫کتکم زد.
‫معذرت خواهی کردم و گفتم می‌رسونمت خونه.
‫ولی نرسوندی. من رو انداختی تو ‫این جعبه کوفتی.
‫نزدیک بود بمیرم.
‫می‌خواست به نیکو زنگ بزنه، ادز.
‫و جعبه رو سوراخ کردم هوا بیاد.
‫مگه من همسترم؟
‫شاید هم باشی.
‫یعنی چی؟
‫ادز، وایسا. وایسا، ایدی، میشه وایسی؟
‫ببرش پیش نیکو.
‫ایدی، بس کن. می‌دونی که نمی‌تونیم.
‫چرا جمع می‌بندی؟ من کمکت نمی‌کنم.
‫خدای من.
‫دارید درباره کشتن من حرف میزنید،
‫بعد جدی من رو می‌کشید. ‫خدایا به دادم برس.
‫- خفه شو! ‫- خفه شو!
‫میشه یه کم بهش فکر کنیم؟
‫آره، آخه نقطه قوت تو فکر کردنه.
‫زنده برش گردون. ‫از اون عوضی عذرخواهی کن.
‫از نیکو عذرخواهی کن. ‫تنها فرصتت همینه.
‫مجبور نیستین من رو بکشین، می‌دونین دیگه؟
‫من رو کجا می‌برین؟
‫پیش نیکو.
‫وقتی اول من رو انداخته تو جعبه ‫چرا باید باور کنم؟
‫عذرخواهی کردم دیگه.
‫جان، لئو، به نیکو میگید اشتباه شده.
‫که زیادی نوشیدید و خریت کردید.
‫می‌دونید، که شیطنت پسرونه بود.
‫و بگو ببینم، چرا باید این کار رو بکنم؟
‫که زنت نفهمه مواد زدی.
‫خب؟
‫بازم مواد داری؟
‫نه.
‫غذا می‌خوام.
‫قابل قبوله. یه جا میزنیم کنار.
‫فکر کنم سر خیابون برگرفروشیه.
‫من گیاه‌خوارم.
‫- خدای من. مشخصه. ‫- جان. جان، به خدا قسم می‌کشمت.
‫هر چی بخوای، لئو. مهمون مایی.
‫فلافل می‌خوام.
‫فلافل و زهرمار.
‫تو خیابون کورت یه رستوران هست.
‫- چند خیابون بالاتره. ‫- عجب گیری کردیم.
‫میریم همون برگری.
‫سیب‌زمینی بگیر، یا هر چی که توش ‫گوشت خوک یا گاو نیست.
‫خب، گاندی؟
‫من پول دارم. حساب می‌کنم.
‫هی، هی!
‫گاز بده.
‫چه خبرها، رفیق؟
‫هی.
‫چیکار می‌کنی؟
‫حق نداری کاری که اون گیاه‌خوار ‫عوضی انجام داد رو بندازی تقصیر من.
‫میشه وایسی؟ یه فکری می‌کنیم.
‫من نمی‌خوام فکر کنم.
‫خسته شدم از بس گندکاری‌هات رو جمع کردم. ‫خیلی داغونی، جان.
‫عین هیروشیما و حمله یازده سپتامبر متحرک ‫در برابر انسان‌هایی.
‫هی، یه حرفی نزن که بعدش پشیمون بشی.
‫من جز پشیمونی هیچی ندارم.
‫از هر لحظه‌ای که برگشتم به زندگیت پشیمونم.
‫حرفت رو پس بگیر. از ته دل که نمیگی.
‫چرا، از ته دل گفتم!
‫و اگه دستگاه زمان داشتم، ‫یه دکمه‌ای رو میزنم که روش نوشته،
‫«روز قبل از آشنا شدن با جانِ احمق!»
‫همچین دکمه‌ای نداریم.
‫چیه؟
‫اینی مینی.
‫یادته کی این لقب رو برات انتخاب کرد؟
‫هنوز پشت خطی؟
‫کیه؟
‫تو، نیکو. تو انتخاب کردی.
‫همیشه به این اسم افتخار می‌کردم.
‫البته بهت میومد. ‫«ایدث مینی.» «اینی مینی.»
‫یه دختر فسقلی پشت فرمون، ‫ولی همیشه...
‫بدجنس بودم.
‫عین سگی که بهش غذا نرسیده.
‫سگی که بهش غذا رسیده باشه بدجنس‌تره.
‫همیشه باهوش‌ترین آدم تو اتاقی، نه؟
‫متاسفانه اینقدر باهوش نبودی که ‫دیگه نزدیک جان نشی.
‫و بیا وانمود نکنیم که الان پیشت نیست.
‫یک ساعت دیگه بیا مغازه.
‫چی گفت؟
‫هی. آخ! هی. چه مرگته؟
‫آخ! بس... تمومش کن! چته؟
‫چیه؟
‫جان. رفتیم تو نباید دهنت رو باز کنی، خب؟
‫بذار خودم حرف بزنم. شنیدی؟
‫- شنیدی؟ ‫- آره.
‫یه خوراکی برمی‌دارم.
‫نه. هی.
‫بذارش زمین، وگرنه می‌پرم پشت پیشخوان ‫و اسلحه رو برمی‌دارم.
‫آخه بازش کردم.
‫پول داری؟
‫می‌دونم، ولی اگه دکتر اسمش رو بذاره ‫خبر خوب یا بد، منم...
‫خبر خوب یا بد چیه دیگه... ‫فکر می‌کنی ممکنه خبر بدی باشه؟
‫خب، اشتباه نشه. ببین، خودت رو ‫مریض می‌کنی، خب؟
‫هی. بشین.
‫- نیکو، خیلی کار می‌کنی... ‫- چیه؟
‫و خودت رو مریض می‌کنی، ‫اونوقت چه بلایی سر من میاد؟
‫فقیر میشی.
‫- منظورم... ‫- چیه؟
‫منظورم این نبود. دارم میگم...
‫اگه دکتر زنگ بزنه، ‫خودم جواب میدم.
‫- باشه. ‫- صداش بسته‌ست؟
‫اون پسره صداش رو باز کرده.
‫اون پسره... چرا... ‫بیخیال. کلاً بیخیالش شو.
‫- سلام. دخترم. ‫- نیکو.
‫پارسال دوست امسال آشنا.
‫ناراحت نشی‌ها، ولی امیدوار بودم ‫دیگه نبینمت.
‫خب، چند وقت گذشته؟
‫اوه، آخرین باز موزه همدیگه رو دیدیم، نه؟
‫- پنج، شش سال؟ ‫- هفت سال.
‫همه چی خراب شد، نه؟
‫اون بازنده رو فرستادم ماموریت. اسمش چی بود؟
‫- میتس. ‫- آره، میتس.
‫دستای گنده‌ای داشت، نه؟ ‫بازیکن بسکتبال بود.
‫- توپ‌گیر بود. تو بیسبال. ‫- توپ‌گیر.
‫مردم فکر می‌کردن می‌تونه بازیکن حرفه‌ای بشه.
‫اوه. گمونم فرصت نکرد، نه، ایدث؟
‫اینی مینی.
‫همیشه گندکاری بقیه رو جمع می‌کنی.
‫اینا برای همه هستن؟
‫هی! چه غلطی می‌کنی؟
‫مگه تعارف کردم؟
‫- مراقب باش، نیک. ‫- غر نزن.
‫گفتم اگه سکته کنی چه بلایی سر من میاد؟
‫- گفتم که، فقیر میشی. ‫- خیلی بی‌انصافی.
‫جورجی نگرانمه. میگه باید ورزش کنم.
‫مراقب چیز باشم. چی بود؟
‫سلامت دل و روده. پروبیوتیک.
‫فکر کنم یه چیزی درباره‌ش خونده بودم.
‫اوه. یه کتاب‌خون بین ماست. ‫باشگاه کتاب‌خوانی بابی.
‫تنها چیزی که تو عمرت خوندی دستور مصرف ‫بطری قرصیه
‫که از ماشین یکی دزدیدی،
‫مردک بدبخت معتاد.
‫میشه بری سر اصل مطلب؟
‫اوه، شرمنده.
‫این احمق بیکار...
‫درباره آخرین شاهکارش برات گفت؟
‫- تقصیر من نبود. ‫- هی، چی داری میگی؟
‫- تقصیر تو نبود و مرگ. ‫- هیچی. ببخشید.
‫یه دستور ساده بهت دادم. چی بود؟
‫صدات درنیاد.
‫- ولی تقصیر من نبود. ‫- نبود؟
‫وقتی رفتی خونه تاریک بود.
‫- در رو باز کن. بجنب. ‫- خیلی خب. باشه.
‫اذیت نکن، سفیدپوست.
‫سفیدپوست؟ تو که خودت هم سفیدپوستی.
‫لو نده. می‌خوام حواسش رو پرت کنم.
‫می‌تونه دستت رو ببینه.
‫- چی گفتم؟ ‫- اول خونه رو بگرد.
‫اول خونه کوفتی رو بگرد!
‫سورپرایز!
‫لعنتی.
‫خاک تو سرت... آشغال!
‫پارسال لئو چقدر برامون پول درآورد؟
‫- تقریباً ششصد هفتصد هزارتا. ‫- ششصد هفتصد هزار دلار.
‫می‌دونی چرا این پول رو دوست دارم؟ ‫چون ریسکی توش نیست.
‫قاچاق، مواد؟ ریسکیه.
‫ولی اونی که کارت می‌شمره و عین لئو ‫بازی رو می‌بره؟
‫بدترین حالت ممکن چیه؟
‫مثلاً یکی تو خیابون بزنه بهش.
‫بدترین حالت ممکن همینه. ولی ببین.
‫یکی مثل لئو، یه شمارنده، زود خسته میشه، نه؟
‫- درسته. ‫- خب؟
‫لئو کلاً سه چهار سال دیگه می‌تونست ‫با ما کار کنه؟
‫بگی نگی.
‫به خاطر این عوضی بیکار
‫چقدر پول از دست دادیم؟
‫تقریباً سه میلیون دلار.
‫- بگی نگی. ‫- بگی نگی.
‫سه میلیون دلار.
‫ولی خبرهای خوبی برات دارم، جانی خان.
‫شانس آوردی چند روز دیگه قراره تو ‫یه کازینو
‫تو تولیدو مسابقه برگزار بشه.
‫و می‌دونی جایزه برنده...
‫این مسابقه چقدره؟
‫سه میلیون دلار.
‫ماها که کارت‌بازی بلد نیستیم، نیکو.
‫من بلدم.
‫نه، نیستی.
‫من کارت‌باز نمی‌خوام.
‫راننده می‌خوام.
‫می‌خوای بدزدیش؟
‫از اینم باحال‌تر.
‫اون سه میلیون دلار رو میدن به ‫برنده این مسابقه،
‫و قراره بذارنش تو صندوق عقب یه...
‫ماشین نامعلومه.
‫یعنی چی؟
‫یعنی هنوز مشخص نیست چیه.
‫اوه. یه ماشین نامعلوم جدید.
‫تو میشی راننده فرار ما. ‫کافیه بشینی تو ماشین... و فرار کنی.
‫خب به پرم والترز بگو. ‫مگه واسه همین استخدامش نکردی؟
‫پرم والترز که بهم سه میلیون دلار ‫بدهکار نیست.
‫چون قبلاً فقط واسه خودت کار می‌کردم،
‫بهتر از هر کسی باید بدونی دیگه ‫این کار رو گذاشتم کنار.
‫متاسفانه باید پیشنهادت رو رد کنم.
‫رد کرد. قابل قبوله.
‫آره.
‫آخه قبلاً خیلی برامون
‫- زحمت کشید. ‫- آره.
‫- هیچوقت ناامیدمون نکرد. ‫- نه.
‫می‌دونی، اتفاقاً من بودم که ناامیدش کردم.
‫- نه. ‫- آره.
‫چطوری ناامیدش کردم؟
‫چیکار کردم؟ گذاشتم بری، نه؟
‫و چرا؟
‫چرا؟
‫چون آدم شریفی هستی، نیکو.
‫نیکوی شریف.
‫تو عین خیالت نبود که یه پونزده ساله ‫بشه راننده فرار چندتا عوضی.
‫فکر نکنم بهترین کلمه برای توصیف تو ‫شریف باشه.
‫حق داری، ایدث. ‫حق داری.
‫خب... ممنون که به حرفام گوش دادی.
‫آقا جانی،
‫اگه تا جمعه بعدی سه میلیون دلارم ‫رو جور نکنی،
‫میگم یکی اهل هائیتی که دستمزد ‫منصفانه‌ای می‌گیره
‫استخونت رو از زیر پوستت بکشه بیرون.
‫- اسمش چیه؟ ‫- تیم.
‫تیم اهل هائیتی.
‫اوه، هنوز اینجایی.
‫هی، ایدی، وایسا.
‫واو، واو، واو! ‫یواش بابا!
‫هی.
‫- چیکار کنیم؟ ‫- منظورت چیه؟
‫اوه، شنیدی که نیکو چی گفت.
‫تو کازینو دوتا آشنا داره. ‫برنامه‌ریزی کرده.
‫عین آب خوردن.
‫یالا. تو کارهای سخت‌تری هم انجام دادی.
‫آره، اونوقت به من چی می‌رسه؟
‫احتمال دستگیر شدن و دوباره تیر خوردن؟
‫جدی هستی؟ خب...
‫آخرش من زنده می‌مونم، ایدی. ‫من بهت می‌رسم.
‫دست بردار. جدی، جان؟ چی...
‫- می‌خوای بذاری این بلا سرم بیاد؟ ‫- خودت خواستی.
‫من هزار بار نجاتت دادم.
‫دست بردار، جان. چند بار قراره ‫به روم بیاری.
‫جدی هستی؟
‫می‌دونی از وقتی جدا شدیم چیکار کردم؟
‫- ببین، ما جدا نشدیم. یه مقدار بین خودمون فاصله انداختیم. ‫- هشت ماه که دیگه فاصله نیست، جان.
‫این هشت ماه گذشته، رفتم دانشگاه و ‫سر کار
‫و سعی کردم تا جای ممکن از این ‫کثافت‌کاری‌ها دور بشم.
‫جدی؟ چون مطمئنم سه ماه پیش
‫و امروز اومدی خونه‌ی من.
‫- آره. ‫- آره.
‫شاید چون دارم خودم رو تنبیه می‌کنم.
‫اوه، خیلی خب. ‫پس من برات یه پا مجازاتم.
‫خب، آخرش همیشه همینجوری میشه.
‫شاید به خاطر اینه که فکر می‌کردم ‫اتفاقی که برای من افتاد،
‫فکری که به ذهنم رسید و گفت،
‫«بزرگ میشی و یه کار جدید رو ‫شروع می‌کنی،»
‫برای تو هم اتفاق بیفته.
‫ولی نیفتاد.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫- می‌خوای چیکار کنی؟ ‫- نمی‌دونم. شاید فرار کنم.
‫دست بردار. اگه فرار کنی، یه دفعه دیدی
‫از پا آویزونت کردن چون تحمل نکردی
‫و برگشتی یه بسته سیگار یا یه آشغال ‫دیگه بگیری.
‫نیکو عاشق پیدا کردن و کشتن کساییه که
‫ازشون کینه شخصی داره، خب؟
‫من باید برم، جان. باید...
‫باید برم.
‫تقدیر ما تو آسمون‌ها نوشته شده، ادز،
‫با خورشید و ماه و هر کوفتی که اون بالاست.
‫زمین می‌چرخه، ولی هر وقت برگرده ‫ما سر جامون هستیم.
‫ما همیشه به‌هم برمی‌گردیم، ادز.
‫لعنتی.
‫هی، داداش. یه سیگار میدی؟
‫فقط یکی.
‫لعنتی.
‫چیه؟
‫یه ماشین می‌خوام.
‫یه آشنا دارم.
‫آره، ببین چیکار... وایسا.
‫چقدر پول می‌تونم خرج کنم؟
‫می‌دونی... به نظرم یه جور دیگه می‌تونیم ‫با هم به توافق برسیم.
‫دست بردار، استیلتز. حاضرم بیشتر از اونی ‫که می‌ارزه ازت بخرمش. اذیت نکن.
‫ببین، چون ماشین‌فروشم شماره‌م رو بهت ندادم.
‫لعنتی. بهتره بری.
‫بچه باید پیش تو بمونه.
‫امروز نوبت من نیست، دینا.
‫ببین، دقیقه نودی از آرایشگاه وقت گرفتم.
‫حالا که چهار ماهه نفقه فرزند ندادی، ‫باید مراقبش باشی.
‫ببین، مجبورم نکن به قاضی بگم. این کیه؟
‫داریم درباره قرارداد کاری صحبت می‌کنیم.
‫جون خودت. ‫چی می‌خواد؟
‫- به تو ربطی... ‫- می‌خوام ماشین رو بخرم.
‫چقدر؟
‫- به... ‫- چهل هزار دلار.
‫باید قبول کنی.
‫من از طرف خودم و قاضی میگم ‫باید پیشنهادش رو قبول کنی.
‫دوستته؟
‫چی؟ نه.
‫کلاً از وقتی جدا شدیم با کسی رفتی ‫سر قرار؟
‫جدی هستی؟
‫البته انکار نکردی. اه. حالم بد شد.
‫الان داری به این فکر می‌کنی؟ ‫که با کسی رفتم سر قرار یا نه؟
‫- نگو. به زبون نیارش. ‫- خودت گفتیش.
‫می‌دونم، ولی وقتی اینجوری میگی یه ‫دفعه تصورش کردم.
‫مغزت مورد داره‌ها.
‫- اوه، انگار خودت بهش فکر نکردی. ‫- به قرار گذاشتن تو با یه نفر دیگه؟ نه.
‫چرا، فکر کردی.
‫تو به کمک نیاز داری. جدی میگم. ‫حالت بده.
‫اتفاقاً کاملاً عادیه.
‫من از تو دارم عادی‌تر رفتار می‌کنم.
‫می‌دونی چیه، خفه شو، اهریمن.
‫می‌دونی اگه بفهمم یارو کی بوده ‫چیکار می‌کنم؟
‫آره، یا سرش رو قطع می‌کنی
‫یا قلبش رو می‌کشی بیرون یا...
‫- قبلاً همچین حرکاتی رو ازم دیدی. ‫- آره.
‫و دست بر قضا یادم میاد ‫تو اورژانس دراز به دراز افتاده بودی
‫چون جیمی پترینلی نقش زمینت کرد.
‫می‌دونی، باید بگم اون کشتی‌گیر بود.
‫یه فن روم پیاده کرد، ‫و سرم خورد به سنگ‌فرش.
‫آره، یادمه... آره.
‫خدای من، تصور کردم. ‫الان دارم تو و جیمی رو تصور می‌کنم...
‫چرا باید اسمشو بیاری؟
‫هی!
‫من هفته آینده رو صرف بازبینی ‫سر مسائل بی‌اهمیت‌مون با تو نمی‌کنم.
‫بازبینی چیه؟
‫چطوری صد بار پات به دادگاه باز شده ‫و چهار تا اصطلاح حقوقی بلد نیستی؟
‫خیلی‌خب، باشه. می‌دونم الان تو ‫از این دخترهای خوشگل درس‌خون هستی،
‫ولی بقیهٔ ما مردم هنوز ‫روی سیاره زمین زندگی می‌کنیم.
‫اتاق هتل‌مون یکیه، آره؟
‫چی؟ ارزشمنده.
‫خدای من.
‫هی. هی.
‫ساعت چنده؟
‫زود رسیدیم.
‫می‌تونیم نوشیدنی بگیریم. ‫مطمئنم بیلیارد دارن.
‫آدمِ نیکو تا کم‌تر یه ساعت دیگه می‌رسه.
‫میشه یه بارم شده عین آدم سرجات بشینی؟
‫بی‌خیال، می‌تونیم چند دلاری دربیاریم.
‫عصبی شدی چون یه چیزیه ‫که من از بهترم.
‫بعدا میام همین‌حا.
‫رفیق، گمشو.
‫نمیای؟
‫بیا دیگه.
‫بعدش منم.
‫نه.
‫بعدش منم.
‫جان،
‫میشه لطفا یه نوشیدنی دیگه واسم بیاری؟
‫تو روحت.
‫کدوم یکی با توئه؟
‫ولم کن. گفتم ولم کن!
‫اون یکی.
‫شما دو تا کمدین، بزنید به چاک.
‫معذرت می‌خوام، گری.
‫خیلی‌خب.
‫حالا همه آماده‌ان عین حرفه‌ای‌ها ‫رفتار کنن و کار رو شروع کنیم؟
‫شرمنده، ‫زنم از این سرویس‌های غذایی واسم گرفته.
‫اون فکر می‌کنه اگه یه آدمی ‫به خوشتیپی تام بریدی باشه،
‫اونوقت می‌تونم آشپز درجه یکی هم باشه.
‫اما اشتباه می‌کرد.
‫کسی پنکیک با طعم خاک می‌خوره؟
‫خیلی‌خب، کول. جوری خودتو معرفی کن ‫انگار تو مرکز ترک اعتیاد نشستیم.
‫کول هستم، رئيس حراست کازینو،
‫و دارم ترک می‌کنم. ‫پس اگه کسی این نوشیدنی رو می‌خواد...
‫باشه، واسه من. ‫لیوان من بوی آب سگ میده.
‫- شرمنده گری. ‫- گمشو.
‫خیلی‌خب، توی اون روز چه چالش‌هایی داریم؟
‫یه عالمه پلیس رو برای کمک به کار گرفتن،
‫و تازه جدا از ده دوازده تا نیروی حراستیه ‫که همین الان سر کارن.
‫پول درست قبل از پایان مسابقات ‫توی یه ماشین جایزه گذاشته میشه.
‫وقتی ببینن بازی آخر داره تموم میشه،
‫نیروهای حراست پول رو از گاوصندوق درمیارن ‫و توی صندوق عقب می‌ذارن.
‫سه نفر سوار ماشین حمل پول هستن، ‫سه تا پلیس امنیت اطراف ماشین رو تامین می‌کنن،
‫شش نفر بیرون مستقر هستن، ‫چهار نفر توی خودروی گشتی نشستن.
‫چه ماشینیه؟
‫- ماشینی که جایزه میدن؟ ‫- آره.
‫کنی. ‫واسم مراسم‌های خاص کازینو استفاده میشه.
‫دوج چارجر اسکات پک. فرزه. ‫صفر تا صد رو تو ۴.۲ ثانیه میره. دنده‌ای هم هست.
‫دنده‌ایه؟ انگار خودشون تن‌شون می‌خاره ‫یکی این پول رو بدزده.
‫فکر کردی واسه چی نقشه‌شو کشیدم؟
‫اولین مشکل ما اینه که ‫جدا از اون همه پلیس و حراست
‫وقتی حین ماموریت هستن ‫قانونا اجازه بنزین زدن ندارن.
‫خب، اینجاش دردسره ‫چون با بنزین کار می‌کنه
‫آره، این یکیو خراب کردم.
‫خب یه مشکل واسه ماشین درست می‌کنیم.
‫ماشین رو می‌بریم تعمیرگاه، ‫طبق نیاز دستکار می‌کنیم و می‌ذاریم سر جاش.
‫یا با ماشینی که امشب دستکاریش می‌کنیم ‫جابه‌جا می‌کنیم.
‫می‌تونیم یه ماشین کُپ خودش گیر بیاریم؟
‫آره. یه دلال می‌شناسم. همیشه باهاش کار می‌کنم. ‫طرف خبره‌ست.
‫خیلی‌خب، می‌تونیم بعدا ‫در مورد مشخصات ماشین حرف بزنیم.
‫دقیقا می‌خوایم ماشین چطوری باشه؟
‫تا در کازینو چقدر فاصله‌ست؟
‫من بیشتر نگران جمعیت مردم هستم تا پلیس.
‫یعنی ترجیح میدی موقع فرار ‫به مردم بی‌گناه صدمه‌ای نزنی؟
‫دقیقا.
‫بدون آسیب سنگین به ماشین ‫و شاید به مردم
‫نمیشه از در اصلی وارد شد.
‫فکر می‌کنم یه راه دیگه دارید؟
‫مسیر ورود ماشین به کازینو... از در پشته.
‫خوشش نیومد.
‫خارج شدن از اونجا خیلی پیچیده‌تره.
‫خبر خوب. این در خروجی ‫نیروهای امنیتی کم‌تری داره،
‫و مامورهای اونجا انتظار دیدن ما رو ندارن.
‫اسلحه چی؟
‫چی؟
‫مسلح میریم؟
‫از اینکه جز اولین سوال‌هاته ‫اصلا خوشم نیومد، جان.
‫اکثر بچه‌های حراست رفیقم هستن.
‫اون روز باهاشون رفاقتی نداری. ‫می‌دونم نیکو هم با من هم‌نظره.
‫ببینید، اگه اوضاع روال پیش بره، ‫شانس بهمون رو کرده.
‫مسلما منم همینو ترجیح میدم.
‫- ولی این دختره... ‫- جان.
‫زندگی منه.
‫و اگه یه نفر بخواد اونو ازم بگیره،
‫و اونوقته که نقشه و این‌ها حالیم نیست ‫و خون جلوی چشم‌هامو می‌گیره،
‫همه‌شونو به توپ می‌بندم.
‫خیلی‌خب، دیگه چی می‌مونه؟
‫نقشه‌های تمامی ورود و خروجی‌ها ‫اینجا تا نیویورک رو بهت میدیم.
‫به خاطر مراسم، ترافیک یه‌کم زیاده،
‫ولی به‌گمونم توی اون ساعت از روز ‫بشه یه کاری کرد.
‫نیکو با بچه‌های جاده‌سازی صحبت کرد.
‫اون روز تعمیرات جاده و خیابون در کار نیست ‫تا شرایط واسمون جالب بشه.
‫مگه اینکه خودمون اشتباه کنیم.
‫فقط کافیه لب تر کنی. ‫از بیرون چیز خاصی لازم داری؟
‫- جاده کافیه. ‫- فراهمه.
‫- بهت زنگ میزنم. ‫- خیلی‌خب رفیق. ممنون.
‫خواهش.
‫بگیر بخواب.
‫ رفیق‌تون باید بره دستشویی.
‫- همه‌چی ردیفه؟ ‫- تا وقتی نماینده اتحادیه راضی باشه.
‫گفت واسه شروع پروژه ‫استخر توی کار هیجان داره.
‫اون بشکه می‌تونه شنا کنه؟
‫اوپس.
‫نه.
‫- چیکار می‌کنید؟ ‫- چی شده؟
‫بی‌خیال. نمی‌تونی...
‫باورم نمیشه.
‫طبق قولی که دادم، دقیقا کپ اون ماشینه. ‫مو نمیزنه. هیچ‌کس شک نمی‌کنه.
‫خدای من. مشتری دارم.
‫تو که راست میگی. ‫آمار فروش ماشین اون پیری
‫با نفقه‌ای که من میدم برابره. ‫نفقه نمیدم.
‫چی گفتم، ها؟ مو نمیزنه.
‫نظرتون چیه، یه تخفیف ریز بهتون میدم، خوبه؟
‫دوربین‌های مدار بسته، ‫دید در شب دارن، آره؟
‫منظورت چیه؟ آی. ‫می‌خوای تو شب رانندگی کنی؟
‫میگه اگه حالت دید در شب دوربین‌ها رو ‫وقتی چراغ‌ها روشنه فعال کنیم...
‫دید دوربین کور میشه.
‫باک بنزین رو چیکار کنیم؟
‫- نمی‌دونم. ‫- چی؟
‫بفرما، خالیه.
‫خیلی‌خب، خب گم بشید دیگه. ‫برید سر کار.
‫اون چیه؟ کولاره؟
‫هیچ شانسی نداری، رفیق. باختی.
‫یوهو! برو عشقم، برو!
‫میرم بخوابم.
‫نمی‌دونم دیدی یا نه، ‫ولی یه مبلغ نسبتا خوبی برای هزینه روزانه
‫توی این پاکت‌ها هست.
‫آره، ولی باز میرم بخوابم، ‫و تو هم برو بخواب.
‫- باشه. اتاق‌مون کدومه؟ ‫- خیلی بامزه‌ای.
‫همونیه که فکر می‌کنم؟
‫امکان نداره.
‫پرم والترز.
‫ایدث منی. بچه.
‫- یه دقیقه. ‫- اوهوم.
‫دوست دارم با قرار امشبم، گلوریا، آشنا بشی.
‫آره.
‫لطفا.
‫- پس رقابت... ‫- دیگه نه. فکر می‌کردم راضی باشی.
‫راضی باشم؟ بابت چی؟
‫بابت اینکه اکثر کارها گردن تو افتاد. ‫شنیدم نیکو حسابی سرتو شلوغ کرده.
‫خب، اگه فکر می‌کنی باید ازت تشکر کنم، ‫خب، ممنون.
‫و چون صبح‌ها سر کار نمیرید، ‫بذارید نوشیدنی مهمون‌تون کنم.
‫یه لیوان.
‫- نه، ممنون. ‫- چرا؟
‫کارهای دیگه‌ای دارید که ایجاب می‌کنه ‫آمادگی‌تون رو حفظ کنید؟
‫من که نه. تو چی؟
‫نه.
‫اومدیم اینجا تا واسه ماشین جدید ‫عشقم، گلوریا، جشن بگیریم.
‫مگه نه، عزیزم؟
‫آره. عشقم همیشه هوای منو داره.
‫عه. آوردن.
‫دیشب توی تلویزیون هتل دیدم ‫یکی از این‌ها درست می‌کنن.
‫- هی، گفتی اسمش چیه؟ ‫- آتیش.
‫- آتیش.
‫نگاه کنید.
‫- اوه. لعنتی. قشنگه. ‫- عه!
‫خیلی‌خب گلوریا. ‫عزیزم، فوت کنیم.
‫- باشه. ‫- خاموش شد.
‫- به‌به! ‫- لعنتی، خوبه.
‫عجیبه.
‫فکر می‌کردم با توجه به صورتت ‫از آتیش دوری کنی.
‫بهت یاد ندادن کار زشتیه ‫عیب مردم رو بهشون بگی؟
‫- بی ادب. ‫- هیچ‌وقت نفهمیدم دلیلش چی بود.
‫- چی بود؟ تصادف کردی؟ ‫- من تصادف نمی‌کنم.
‫پس چی؟
‫بهتره بگیم هزینه کار بود.
‫که یادم افتاد. ‫من بهت مدیونم. مگه نه، جان؟
‫خب، همیشه می‌تونیم بریم بیرون، فردی کروگر.
‫دیگه هیچ آدم نمی‌دونه ‫کجا باید چطوری رفتار کنه.
‫دوست‌های قدیمی توی هتل‌های باکلاس ‫به دعوا و کتک‌کاری تهدید می‌کنن.
‫خب مناسبتش چیه، پرم؟
‫تنها باری که بابامو توی کت‌شلوار دیدم ‫روزی بود که دفنش کردم.
‫واسه یکی دو ساعت ‫بهترین تیپ عمرشو زده بود.
‫بعدش در تابوت رو بستن، ‫و خاک روش ریختن.
‫به جز مرگ اون، چیزی واسه جشن گرفتن نیست.
‫پس وقتی ازم می‌پرسید مناسبتش چیه، ‫خود زندگی مناسبته.
‫از طلوع خورشید تا غروب.
‫این مناسبت اصلیه.
‫وقتی توی تابوتـم ‫می‌تونن منو با پیژامه خاک کنن.
‫شاید من دلیل خرید پیژامه‌ات باشم.
‫یا شاید من واست کت‌شلوار بخرم.
‫- پرم والترز اینجا چیکار می‌کنه؟ ‫- توی این هتل؟
‫- نیکو اونو آورده؟ ‫- شک نکن.
‫نیکو اونو واسه این کار نیاورده.
‫پس کاملا تصادفیه که اون یکی رانندهٔ نیکو
‫توی آخر هفته‌ای که نیکو ‫نقشه کشیده، اینجاست؟
‫شاید اومده بازی کنه. ‫شاید جشن تکلیف داره. نمی‌دونم.
‫اینو می‌دونم که نیکو بدون اطلاع من ‫چنین کاری نمی‌کنه.
‫بهم اعتماد کنید.
‫یا نکنید.
‫پرم والترز توی هتل چیکار می‌کنه؟
‫- روحمم خبر نداره. ‫- بگو تو دردسر افتادیم.
‫به جان بگو دهنشو ببنده.
‫می‌دونی آخرین دفعه‌ای ‫که اون مردک رو دیدم،
‫سعی کرد کار منو بدزده ‫و دو بار بهم شلیک کرد؟
‫می‌دونم.
‫پس دلیل نداری که فکر کنی ‫از این نقشه بویی برده؟
‫فکر نکنم از این کار بویی برده باشه ‫چون تنها آدم‌هایی
‫که از این کار خبر دارن ‫من و آدم‌هایی هستیم که این کار رو انجام میدن.
‫حس خوبی ندارم، نیک.
‫پرس‌وجو می‌کنم.
‫هی نیکو. می‌دونم استرس داری.
‫می‌خوای بدون دوای استرس چیه؟ ورزش.
‫واسه همین واست یه دونه ‫از این اسکی‌فضایی‌های قابل حمل خریدم.
‫عمه جودیـم بهش قسم می‌خورد.
‫تا روزی که سکته کرد مرد ‫از همین استفاده می‌کرد.
‫می‌دونم. به اون عوضی‌ها اعتماد ندارم. ‫اون محافظه؟ یا گری لعنتی؟
‫آره. چرا نیکو باید پرم رو بیاره؟
‫تو از اون بهتری. ‫شاید هم نیاورده.
‫یعنی اتفاقیه؟
‫نه. بعیده.
‫همینه.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره. خودشه. ماشین پرمه.
‫و ماشین کار اونه.
‫اگه پرم توی این کار نیست، ‫چرا حضورشو به ما اعلام کرده؟
‫فکر می‌کنی انقدر متکبر باشه؟
‫پنج‌شنبه بعد از ظهر ‫پالتوی پوستِ مینک پوشیده.
‫خودت چه فکری می‌کنی؟
‫حالا چیکار کنیم؟
‫یه راننده دیگه می‌خوایم.
‫من از پسش برمیام. ‫راننده دیگه نیاز نداریم.
‫تو کار خودتو داری. ‫خطر نمی‌کنم.
‫هی، خونه قشنگیه.
‫آره.
‫مطمئنی آدرس رو درست اومدیم؟
‫اینجا نوشته.
‫سلام. من ربکا هستم. ‫شما باید ایدی باشیم.
‫بله، سلام... ایشون... ایشون جانه.
‫خونه قشنگی دارید.
‫خب، ممنون. ‫بخت با ما یار بود.
‫چند متر مربع‌ست اینجا؟
‫آم... نمی‌دونم. ‫من چندان...
‫سلام. ببخشید. این ویلچر ‫اون‌قدری که می‌خوام سریع نیست.
‫سلام بابا.
‫ادز.
‫سلام آقای مینی. من جان هستم.
‫باشه.
‫تعریفتو شنیدم.
‫آره. منم.
‫آره، مطمئنم شنیدی.
‫زنگ زدی غافلگیر شدیم.
‫ولی بساط گریل رو راه انداختم
‫امیدوارم هات‌داگ و برگر دوست داشته باشید.
‫یه‌دفعه‌ای گفتی، ‫ولی باید برم پای باربیکیو.
‫هی، هی، مراقب باش! ‫نزدیک بود زیرت کنم.
‫- دوباره. ‫- آره. یه بار انگشت پاشو له کرده.
‫تو این خونه با معلول‌ها ‫نامهربونی می‌کنن، مگه نه؟
‫به ایدی و جان سلام کن، سیدی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫آخرش یخش باز میشه.
‫بگذریم، گرسنه‌تون نیست؟
‫چرا.
‫یوهو!
‫آره.
‫راننده مبتدی؟
‫تقریبا.
‫هر از گاهی با رفیق‌های ماشین‌بازم
‫ماشین‌های قدیمی رو بیرون میاریم ‫و میریم پاتوق برگری‌مون.
‫می‌دونی، چند تا پیرمرد که سعی می‌کنن ‫با این کار خودشونو جوون نشون بدن.
‫به گاز و ترمز دستی عادت کردی؟
‫مسابقه میدی؟
‫یا مثل وقتی که یادم دادی ‫توی پارکینگ دونات‌فروشی دور میزنی؟
‫چند بار اول رو خراب کردم.
‫و چند هفته بعد برگشتم، ‫و انقدر تمرکزم بالا بود،
‫در حدی که یادم رفته بودم پاهام کار نمی‌کنه.
‫هزار دلار بردم.
‫فکر می‌کردم اصلاح شدی.
‫ایدی، گوش کن.
‫یه کاری واسه سرقت کازینو دارم.
‫اوهوم.
‫جان تو دردسر افتاده، پس...
‫از اون کارهای مرگ یا زندگیه؟
‫یه راننده دیگه نیاز دارم.
‫من اینجا خونه و زندگی خوبی دارم، ادز.
‫- یعنی نه؟ ‫- من یه مرد پنجاه ساله ویلچر نشینم.
‫- که من باعثش شدم. می‌دونم. ‫- هی، موضوع این نیست.
‫۱۸ سال زمان کمی نیست ‫که دنبال دخترت نری.
‫من به مواد و نوشیدنی اعتیاد داشتم.
‫و هیچ‌جوره امکان نداشت، ‫با نبود مامانت، با وضع پای من
‫عمرا بتونم درست بهت رسیدگی کنم.
‫اون زمان، فکر کردم به صلاح توئه.
‫تازه بدتر وبال گردنت می‌شدم. ‫خودمو خیس و خراب می‌کردم.
‫باید مردم منو از روی ویلچر بلند می‌کردن.
‫زندگی نیست که واست می‌خواستم.
‫باید بهم حق انتخاب می‌دادی.
‫راست میگی.
‫ببخشید.
‫وقتی... وقتی توی مدرسه به دردسر میفتادی ‫بهم چی می‌گفتی؟
‫«عذرخواهی قبول نمی‌کنم. ‫فقط تغییر رو قبول دارم.»
‫میشه بری اونور که پیاده بشم؟
‫ادز.
‫ایدی.
‫من تغییر کردم.
‫نه برای من.
‫چرا هیچ‌کس واسه من تغییر نکرد؟
‫چی؟
‫مامانم، بابام، تو.
‫اینطوری نیست، ادز.
‫چند بار به خاطر قاضی رفتی ترک اعتیاد؟
‫- نمی‌دونم. مهم نیست. ‫- شش بار.
‫باشه. شش بار.
‫چند بار به خاطر من رفتی؟
‫آخرین باری که رفتم ترک اعتیاد، ‫فکر کنم روز پنجم همچین‌چیزی بود.
‫حالم دیگه بد شده بود، ‫ما رو سوار قایق کردن
‫تا درباره این حرف بزنیم ‫که چی شد اولین رفتیم سمت نوشیدنی
‫یا اکسی یا هر چیزی.
‫آماده بودم نوبتم بشه.
‫یادم نیست چی گفتم،
‫ولی بعدش یه چیز عجیب رخ داد... ‫بهش چی میگن؟
‫لحظه روشنگری.
‫و گفتم: ‫«باید از این قایق پیاده بشم و برم پیش ایدی
‫و بهش بگم که ترک کردم ‫و زندگی‌مون بهتر میشه.»
‫و بعدش پریدم.
‫صدای وحشت‌زده‌شون رو یادم میاد.
‫فهمیدم اون‌قدری سالم و سلامت نیستم ‫که توی هوای سرد ماه مارس
‫دو و نیم کیلومتر شنا کنم.
‫وقتی زیر آب بودم...
‫غرق می‌شدم یا داشتم می‌مردم...
‫دیدی میگن زندگی آدم جلوی چشمش میاد؟
‫خب، من فقط تو رو دیدم.
‫چون تو زندگی من هستی.
‫من هر کاری که تو گفتی رو انجام دادم.
‫ترک کردم. ازت فاصله گرفتم ‫با اینکه هر روز زجر می‌کشیدم.
‫سعی کردم برم سر کار اما...
‫انگار ازم خواسته بودی یه آدم دیگه بشم.
‫یه آدم جدید دیگه که نبودم.
‫ما هیچ‌وقت همچین آدمی نبودیم.
‫و باید ازش سر درمی‌آوردم.
‫و اونوقت باید بدون تو ادامه می‌دادم؟
‫چرا نتونستی با من امتحان کنی؟
‫می‌دونی؟
‫چرا نتونستیم با همدیگه انجامش بدیم؟
‫هی. هی. هی.
‫میشه بریم؟
‫نمی‌خوام بابات گریه‌مو ببینه.
‫جان؟
‫ازت می‌خوام اینجا رو ترک کنی.
‫معلومه کجایی؟ وسایلت نبود.
‫تو کانال کولر گذاشتم. ‫به پیشخدمت‌ها اعتماد ندارم. تو داری؟ گور باباشون.
‫آم...
‫خیلی‌خب. باید بریم سراغ اون محافظ. پس...
‫شرمنده، تو جیبم بود خراب شد.
‫وقتی اون خانم فروشنده ‫بهش روبان اینا زد قشنگ‌تر بود.
‫حرف پولشو نزن.
‫از پولی که تو مسابقه ماشین‌سواری بردیم ‫خرج کردم.
‫نی‌نی‌ـه. یه نی‌نی طلا.
‫- اوهوم. ‫- گفت همه‌اش طلاست.
‫تشکر نکن.
‫نمی‌خواستم تشکر کنم.
‫دوستش داری.
‫تشکره بابت، می‌دونی...
‫جونتو نجات دادم و یه نی‌نی طلایی گرفتم؟
‫ما نی‌نی‌دار شدیم.
‫خیلی‌خب. باید... باید بریم. حاضری؟
‫واسه همه‌چی حاضرم.
‫و یه دوج چارجر اسکات پک جدید مسابقه میدن.
‫آره عزیزم.
‫همون دفعه اول فهمیدم چی گفتی. ‫قمار نمی‌کنم.
‫- دوستت دارم. ‫- منم دوستت دارم.
‫داری دقم میدی، جاش. ‫فکر می‌کردم ما دوست بودیم، رفیق.
‫آخرین کارت.
‫- عاشقتم عزیزم! ‫- دیوونه‌تم!
‫آره! آره! آره!
‫به قدر کافی دیدم.
‫هی. عوضی.
‫گندش بزنن.
‫هنوز فکر می‌کنی قوی‌ای، داداش؟
‫به نظرتون بهتر نیست ‫بریم بیرون حل و فصلش کنیم؟
‫باید بریم بیرون حلش کنیم.
‫بخش شمالی یه مشکل پیش اومده.
‫هی. هی. هی!
‫هی! فاصله بگیر!
‫با لیوان منو میزنی، عوضی؟ ها؟
‫درخواست پشتیبان دارم.
‫درخواست پشتیبان دارم...
‫از ماشین پیاده شو.
‫از ماشین بیا بیرون!
‫ماشین رو خاموش کن.
‫- پیاده شو! ‫- خاموش کن!
‫برو سراغشون عزیزم.
‫برق رو قطع کن!
‫لعنتی.
‫از ماشین پیاده شو!
‫چاره‌ای جز دنده عقب نیست.
‫خدای من.
‫چیکار می‌کنی؟ ‫تو کازینو نمیشه.
‫برو! از سر راه برو کنار!
‫از ماشین پیاده شو. ‫از ماشین پیاده شو. همین حالا!
‫ضد گلوله‌ست.
‫رفت سمت محل انبار. ‫در رو ببندید.
‫باشه.
‫داره میاد سمت تو.
‫اینجایی، پرم.
‫خدای من.
‫- بزن کنار. ‫- لعنتی.
‫- دارم کمکت می‌کنم، احمق. ‫- بزن کنار!
‫گمشو کنار ببینم. ‫من پرم والترزم.
‫کجایی، جان؟
‫اینجایی.
‫لعنتی.
‫جان!
‫جان. زود باش. لطفا.
‫جان. جان. زود باش. ‫لطفا. زود باش.
‫جان. زود باش.
‫زود باش.
‫پول من کجاست، پرم؟
‫و چرا نمی‌تونی واسه خودت کار پیدا کنی؟
‫می‌تونم ولی بهترین کار، کارهاییه ‫که یه نفر قسمت سختشو انجام داده.
‫چطوری منو پیدا کردی؟
‫من یه ساعت ماشینو زیر و رو کردم ‫و یه دونه ردیاب اونجا نبود.
‫عمرا پیداش کنی، ایدی.
‫ماشین و پول رو یه جایی قایم کردم
‫که عمرا بتونی...
‫لعنتی.
‫فکر کنم خیلی نزدیک قایم کردی.
‫می‌خوای راحتش کنیم؟ ‫یه بار می‌بری، یه بار می‌بازی.
‫مگه همین حرفه‌ای نیستی؟ باختن؟
‫جان، صورتت چی شده؟
‫بهت یاد ندادن کار زشتیه ‫عیب مردم رو بهشون بگی؟
‫خوشم اومد رفیق.
‫حرف خودمو به خودم زدی.
‫ولی ببین، یه مرد وقتی بدونه ‫کارش ساخته‌ست، می‌فهمه.
‫ایدی!
‫چی شد؟
‫لعنتی، لعنتی، لعنتی، ‫لعنتی، لعنتی، لعنتی، لعنتی.
‫ببخشید.
‫الان مناسبتش چیه، عوضی؟
‫جدی؟
‫- چیه؟ ‫- وضع و حالم اینه
‫- و پرت می‌کنی تو صورتم؟ ‫- این بچه گنده‌بگ.
‫- بچه گنده‌بگ. ‫- ایول. خوراکی.
‫هی. چقدر دیگه می‌تونیم یکی دیگه داشته باشم؟
‫از نظر پزشکی؟
‫- از نظر پزشکی؟ ‫- آره.
‫یـ... یعنی چی؟
‫خودت می‌دونی یعنی چی.
‫نگرانم از پس هزینه اولی برنیایم. ‫تو فکر بچه دوم هستی؟
‫هی، هی، هی. الان خرج و مخارج ‫باید دغدغهٔ من باشه، خب؟
‫درستش می‌کنم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب. بریم پول رو تحویل گری بدیم.
‫وقتی اشتباه می‌کنی، باید قبول کنی. ‫باید ازتون عذرخواهی کنم.
‫ببخشید گری.
‫سوار شو، عزیزم. ‫عزیزم، سوار ماشین شو.
‫- چیکار کردی؟ ‫- عزیزم، سوار شو.
‫چیکار کردی؟
‫ایدی، باید راه بیفتیم. همین الان.
‫این فرصت ماست. ‫فرصتی که هیچ‌وقت نداشتیم.
‫می‌تونیم از نو شروع کنیم.
‫ایدی، من می‌تونم تغییر کنم. ‫واسه تو. واسه خانواده‌مون.
‫- چرا؟ چرا؟ ‫- چرا؟
‫به خاطر خودمون بود. ‫به خاطر خانواده‌مون این کار رو کردم
‫سه میلیون دلار. ‫واسه ناپدید شدن کافیه.
‫ایدی، درست میشه.
‫من و تو هستیم. ما...
‫ما...
‫لعنتی.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫ما... ما پس میدیم، خب؟
‫هی. خوشحال میشه تا... ‫خب، این همه پول داشته باشه؟
‫اون همیشه از تو خوشش می‌اومد، آره؟
‫اون عوضی همیشه هواتو داشت، ‫پس تو... تو...
‫ببخشید.
‫من چه مرگمه!
‫خیلی‌خب.
‫هی، هی. هی.
‫خیلی‌خب. یه‌کم تاریکه ‫پس حواست به جلوت باشه.
‫حواسم باشه؟ ‫سی ساله حواسم هست، جورج.
‫خیلی‌خب. گرسنه‌ات نیست؟
‫یه مرغ بریون تو یخچال گذاشتم ‫که می‌تونیم بخوریم.
‫امشب می‌خوای چند بار غذا بخوری؟
‫برو بیرون، جورج.
‫چایی می‌خوری؟
‫کار درست رو انجام دادی.
‫کار درست؟
‫بهترین کار. واسه خودت.
‫و همینطور برای جان.
‫می‌دونی می‌خواستم چه بلایی سرش بیارم.
‫فکر کنم نمی‌دونستی جورج ‫پرم رو به نقشه اضافه کرده بود.
‫تا الان نمی‌دونستم.
‫اینکه بخوام زور بزنم ‫کارمو بهبود ببخشم بی فایده بود،
‫چون می‌دونستم سهمی عایدم نمیشه.
‫شاید واسه من چرا.
‫جورجی چندین سال از من دزدی می‌کنه.
‫دیگه بی‌خیال حساب و کتاب شدم ‫و آمارش دستم نیست...
‫ولی منو دوست دارم. ‫جورجی رو میگم.
‫من از همه زن‌های دنیا ‫و زن‌ خودش بیشتر دوست داره.
‫از بچگی.
‫و دست خودش نیست.
‫هیچ‌وقت نتونست این دو تا چیز متناقض رو ‫از هم تشخیص بده.
‫دوست داشتن من و دزدی از من.
‫جورجیه دیگه.
‫فکر کنم می‌خواستم بدونم ‫همیشه یکی هست
‫منو همون‌جوری که جورجی دوستم داره، ‫دوست داشته باشه.
‫و حالا چی؟ ‫الان کی می‌خواد این کار رو کنه؟
‫چند تا سرویس بهداشتی داری؟
‫چند تا سرویس دارم؟ دو تا.
‫ولی سرویس بالا توالتش خرابه.
‫درستش کن.
‫درستش کنم؟
‫چرا گیر توالت من هستی؟
‫تو همه بهزیستی‌هایی که بودم...
‫حتی قبلش... ‫قبل مامانم...
‫تمام خونه‌هایی که اونجا زندگی کردم...
‫بعضی از اون خراب‌شده‌ها ‫شش نفری زندگی می‌کردن.
‫همه خونه‌ها فقط یه سرویس داشت.
‫همیشه یه نفر به در می‌کوبید...
‫چه دستشویی بودی چه حموم.
‫و یه روز با مامانم تو ماشین بودیم ‫و توی محله میرفتیم...
‫آ... دستشویی داشتم. شدید.
‫و مامانم در خونه یه خانمی رو زد.
‫ترسیده بودم.
‫خانمی که اونجا زندگی می‌کرد، ما رو راه داد.
‫گفت برم سرویس طبقه بالا ‫چون طبقه پایین کثیفه.
‫یعنی دو تا سرویس داشت
‫بگذریم، رفتم دستشویی ‫و خیلی اونجا موندم.
‫هیچ‌کس در نزد.
‫بعدا، مامانم بهم گفت ‫اون خانم تنها زندگی می‌کرد.
‫بعدها، هر دفعه یه نفر ازم می‌پرسید ‫در آینده چی می‌خوام،
‫می‌گفتم یه خونه با دو تا سرویس.
‫توی خیالاتم یا هر چی، ‫سرویس دوم واسه جـ...
‫واسه جانه.
‫تا بتونه اونجا رو کثیف کنه.
‫منم سرویس خودم تمیز باشه.
‫آخرش همچین خونه‌ای می‌گیرم.
‫سرویست رو درست کن.
‫ده درصد واسه زحمتت بردار.
‫برداشتم. ‫و بیشتر از بیست درصده.
‫اینی مینی.
‫همیشه گندکاری بقیه رو جمع می‌کنی.
‫دیگه نه.
‫میگم، درخت رو آب دادی؟
‫عوضی. ‫فکر کنم این درخت مزخرفت خشک شده.
‫هی، من عاشق این درخت مزخرفم.
‫آره. و چون التماس کردی، ‫خودت آب بده.
‫من باید حواسم به غذا باشه.
‫سلام! امیدوارم شکلات باشه.
‫پنجاه درصد مواقع...
‫- شکلات نیست. ‫- صورتتو شکلاتی کردی؟
‫بیاید تو.
‫کیه؟
‫خدای من، ممنون که اومدید.
‫سلام.
‫بله ممنون میشم. من...
‫سلام.
‫جان جونیور.