‫هووم؟
‫خودمم.
‫کجا؟
‫اونجا.
‫من و اِد داشتیم صبحونه می‌خوردیم ‫که یه صدایی از بیرون شنیدیم.
‫یعنی یه چیزی مثل زوزه.
‫آره.
‫خلاصه، با تفنگ اومدیم بیرون،
‫و اونجا بود، وایساده بود
‫و از پشت بوته‌ها ما رو نگاه می‌کرد.
‫هیچی تنش نبود.
‫چند دقیقه‌ای باهاش وقت می‌گذرونم.
‫فعلاً هر کاری از دستم برمی‌اومد انجام دادم.
‫به نظرم به یه نظر دیگه هم احتیاج داریم.
‫باید منتظر چی باشم؟
‫فقط آروم برو داخل.
‫فکر نمی‌کنیم بتونه حرف بزنه.
‫حالت چطوره؟
‫نعمت‌هایی که به ما می‌رسه ‫همیشه اونایی نیستن که می‌خوایم.
‫خب، اِد و مارسی،
‫من اینجا یه فرصت می‌بینم.
‫ببخشید پدر، اما خیلی وقته
‫که ما با شرایط موجود کنار اومدیم.
‫حق با شماست.
‫شما اینجا یه خونه‌ی بدون بچه دارین ‫و بهش عادت کردین.
‫فکر می‌کنین به این سمت هدایت شده؟
‫من پسری رو می‌بینم که تنها بوده
‫واسه مدتی که هیچکس نمی‌دونه چقدره.
‫به نظرم خداوند ناظر بر ماست.
‫فرقی نمی‌کنه.
‫اون باید جایی باشه که بتونن از پسش بربیان.
‫و از کجا بدونیم که با مردم کنار میاد
‫یا مردم با اون کنار میان؟
‫شاید نتونیم بفهمیم.
‫خب، یا می‌تونه بره اداره پلیس
‫یا می‌تونه واسه یه مدت اینجا پیش شما بمونه.
‫من چند تا تماس می‌گیرم.
‫گمونم می‌تونیم واسش صبحونه درست کنیم.
‫تخم‌مرغ.
‫شاید بفهمین که با مردم کنار میاد.
‫[یازده سال بعد]
‫اونطوری که باید، داره خوب می‌شه.
‫حتماً با اون بالایی رابطه‌ی خوبی داری.
‫لباساتو عوض کن، توی دفترم می‌بینمت.
‫تو یه عوضی دیوونه‌ای.
‫دستمو منو گاز گرفتی، آشغال.
‫پیت.
‫همین الان برید داخل.
‫همه‌تون برین داخل.
‫یالا.
‫همین الان!
‫دستم.
‫شستم داره کنده می‌شه.
‫خدای من.
‫ما از ورود نیتن
‫به خانواده‌ی سنت جیمز خوشحال بودیم،
‫اما متأسفانه همینطور که بزرگ‌تر شده...
‫هر دومون می‌دونیم که اونا تحریکش می‌کنن.
‫بچه‌ها اذیتش می‌کردن، اما نه به صورت فیزیکی.
‫و اون چطوری جواب میده؟
‫گازش می‌گیره.
‫پوستش رو پاره کرده.
‫مجبور شدیم ببریمش بیمارستان.
‫فقط این یارو رو ببین.
‫فایده‌ای نداره.
‫اون توی تمام عمرش دعوا نکرده.
‫دلیلی نداره پسرمون مثل بقیه‌ی بچه‌ها نباشه.
‫بقیه رو صدا کنین.
‫ببینیم تکلیفشون اینجا چیه.
‫واقعاً کاش میشد کمکی کنم.
‫جداً میگم.
‫اما وقتشه در نظر بگیریم
‫که تحصیل توی خونه واسه اون مناسب‌تر بود.
‫ببخشید، مامان.
‫گمونم همه‌تون حق دارین ‫که از آخرین وضعیت باخبر بشین.
‫گواهی سلامت کاملم رو گرفتم،
‫اما رسماً تا هفته‌ی آینده برنمی‌گردم.
‫اینجا قدرتی وجود داره.
‫تئودور توی وجود تک‌تک شما زنده خواهد بود.
‫باشد که روح او و روح تمام درگذشتگان باایمان،
‫به واسطه‌ی رحمت خداوند در آرامش بیارامند.
‫بیاید سر تعظیم فرود بیاریم.
‫ممنونم از هر دوتون.
‫مراسم فوق‌العاده‌ای بود.
‫خب، تِد مرد فوق‌العاده‌ای بود.
‫پنجاه و دو سال زندگی مشترک گویای همه چیزه.
‫کار بزرگیه، خانم وِب.
‫خواهش می‌کنم، امروز به اندازه‌ی کافی ‫حرف‌های محبت‌آمیز شنیدم.
‫پدر، می‌خواستم با وکیلم
‫درمورد وصیت‌نامه صحبت کنین.
‫خب، امیدوارم فکر نکرده باشه که لازمه چیزی
‫واسه من بذاره.
‫خیلی به شما علاقه داشت.
‫فردا ظهر توی دفتر بردفورد به ما ملحق می‌شین؟
‫آره، حتماً.
‫روز خوبی داشته باشین.
‫خدا به همراهتون.
‫خیلی‌خب.
‫فکر کنم باید دو تا سالاد تن ماهی بگیریم.
‫یه کم به قلبمون رحم کنیم.
‫می‌تونم یه چیزی بهت بگم؟
‫آخه شاید فکر کنی ناخوشاینده ‫که از مراسم خاکسپاری اومدیم
‫تا درباره‌ی از دست دادن یه چشم حرف بزنیم.
‫فکر نمی‌کنم این ناخوشایند باشه، پدر.
‫حالتون چطوره؟ خوبین؟
‫معلومه که خوبیم، جو.
‫من سالاد تن ماهی می‌خوام.
‫باشه.
‫و واسه شما؟
‫استیک و تخم‌مرغ و جگر سرخ‌شده کنارش، لطفاً.
‫بس کن.
‫خیلی‌خب، تا یه دقیقه دیگه آماده می‌شه.
‫خب، این تومور،
‫یه جورایی باعث می‌شه
‫یه سری کابوس ببینم.
‫فقط یه تصویره.
‫هیچ‌جوره نمی‌تونم تکون بخورم.
‫و یه هیبتی میاد توی روشنایی.
‫و می‌بینم که پدرمه، ‫مردی که عمیقاً دوستش دارم،
‫بالای سرم وایساده.
‫و دستش رو به سمت صورتم دراز می‌کنه.
‫و تا حالا انگشتایی به اون بلندی ندیدی.
‫قبل از اینکه بفهمم،
‫چشمم رو می‌گیره،
‫و از حدقه درش میاره.
‫اما بازم، فقط عجیبه.
‫خوابای عجیب.
‫باورت نمی‌شه چه بلایی سر این ماهی‌ها میارن.
‫بعضی‌هاشون توی تُنگ‌هایی پر از کثافت خودشونن،
‫و تا وقتی بمیرن رنگ آفتاب رو نمی‌بینن.
‫یادمه دیدم یه نفر یه گربه‌ماهی رو از دمش گرفت
‫فقط واسه اینکه ببینه تا کجا می‌تونه پرتش کنه.
‫امیدوارم تو از این کارای مزخرف نکنی، رایلی.
‫اصلاً و ابداً.
‫اگه اشتباه بگیریش، نیشت می‌زنه.
‫اصلاً تمام این تحقیقات واسه چیه؟
‫یعنی، دیگه چی می‌خوای ‫در مورد یه گربه‌ماهی یاد بگیری؟
‫نمی‌دونم.
‫از آدم اشتباهی داری می‌پرسی، بابا.
‫اگه از من بپرسی، ماهی بدی هستن.
‫امروز چی داریم؟
‫هنوز توی قسمت پشتی کنار رودخونه‌ایم.
‫اونقدرام بد نیست.
‫سر راه هیچکس نیستیم.
‫پسر، از اینجا متنفرم.
‫حداقل توی کارواش سایه بود.
‫در مورد مهمونی توی جنگل شنیدی، پیت؟
‫شنیدم تیم فوتبال می‌خواد یه آتیش بزرگ راه بندازه.
‫خیلی‌خب پس.
‫امروز که بیدار شدم ‫یه عنکبوت توی تختم بود.
‫کشتمش.
‫بابام گفت عنکبوت منزویِ قهوه‌ای بوده.
‫اون دیگه چیه؟
‫اگه بهشون اجازه بدی، جهنم به‌پا می‌کنن.
‫یکیشون یکی از فامیلامون رو نیش زد.
‫فکر کردن باید کل دست کوفتیش رو قطع کنن.
‫اوه!
‫هی، خوشحال باش، پسر وحشی.
‫بدجوری گازش گرفتی، مگه نه؟
‫منظوری نداشتم.
‫اینطوری به نظر می‌رسه، می‌دونی؟
‫اون عوضی کثیف حقش بود.
‫آره، سایر یه عوضی کثیفه.
‫بعد از ماجرای امروز باید بپرسم، پسر.
‫واقعاً با حیوانات وحشی بزرگ شدی؟
‫منم به اندازه‌ی شما در موردش می‌دونم.
‫واسه من فرقی نداره.
‫باباتم انگار از جنگل اومده بیرون.
‫هی، پسر وحشی، چرا امشب ‫به اون مهمونی آتیش‌بازی نمیای؟
‫بابام قراره واسمون یه بطری نوشیدنی بگیره.
‫اونا نمی‌خوان من بیام.
‫به درک که نمی‌خوان.
‫اونقدر گیج و منگن که متوجه نمی‌شن.
‫کاملاً حق با توئه.
‫اینو داشته باش.
‫ باران‌های شدیدتر ناشی از ‫ طوفان‌ها و گردبادهای استوایی.
‫دوستامو از پرورشگاه ماهی می‌شناسی؟
‫اون پسر و دختره، یا اون خیکی‌های تابستون قبل؟
‫پسر و دختره.
‫می‌خوان امشب باهاشون برم به یه مهمونی.
‫ بالا آمدن سریع آب به ارتفاع ۳۰...
‫نگران این نیستی؟
‫مخصوصاً با تمام اتفاقاتی که الان داره میفته؟
‫فقط فردا بیارشون اینجا یه نوشیدنی بخوریم.
‫ ۱۵ سانتی‌متر باران سیل‌آسا ‫ ناشی از طوفان‌های در حال فروپاشی
‫ یا سیستم‌های استوایی ‫ می‌تواند باعث سیلاب رودخانه‌ها شود.
‫من اونجا کلی دوست دارم.
‫ غرش رعد و برق از یک طوفان دوردست.
‫اونا میان دنبالت؟
‫بیخیال مارسی، خیلی واضحه.
‫ قبل از طوفان...
‫خوشحالم که امروز واسه ناهار ‫توی غذاخوری دیدمت.
‫مثل قدیما شده.
‫قبلاً فقط شبا می‌دیدمت.
‫این کاملاً انتخاب خودت بود.
‫بچه که بودم وقتی نمی‌تونستم بخوابم،
‫همیشه یه کم شیر می‌خوردم.
‫گاهی وقتا هنوزم جواب میده.
‫ولی در مورد امشب نمی‌دونم.
‫پسر وحشی.
‫یالا، پسر.
‫اینطوری لباس پوشیدی؟ یه شلوار پات کن.
‫- بزن بریم. ‫- خیلی‌خب، پس.
‫خیلی‌خب، بزن بریم.
‫عجله کن.
‫یه نوشیدنی بزن.
‫اینقدر طولش نده.
‫هی، سعی کن بهت خوش بگذره.
‫حتماً.
‫امیدوارم.
‫می‌زنی؟
‫کی منو جدی می‌گیره؟
‫به نظرم خوشتیپ شدی.
‫مثل یه کشیش دزد دریایی.
‫خوب می‌شد.
‫به زودی دوباره میام بهت سر می‌زنم.
‫پسر، دیگه هیچوقت از اون سایِر خرید نمی‌کنم.
‫تمام روز توی مدرسه این کوفتی رو با خودش داره.
‫هی، همه!
‫پسر وحشی اینجاست.
‫حالا شد مهمونی.
‫بی‌شرف.
‫گمونم بهتره برگردم خونه.
‫متأسفم، نِیت.
‫تصور کن چقدر پشه راه دادی داخل.
‫امیدوارم واسه خودش ‫یه جای خواب خوب پیدا کرده باشه.
‫به بابای رایلی زنگ می‌زنم.
‫ببینم رفته اونجا یا جای دیگه.
‫من جگوار کروکی مدل ۱۹۸۹ خود را ‫به پدر جک اندرو ماس به ارث می‌گذارم.
‫می‌دانم که تحسین می‌کردی و من همیشه
‫برای گفتگوهای دلنشین‌مون بعد از ‫مراسم عشای ربانی ارزش قائل بودم.
‫باید مشخص کنم که این خودرو ‫هدیه‌ی شخصی من به شماست
‫و به منظور اهدا به کلیسا نیست.
‫همسرم دستورالعمل‌های لازم را
‫برای مراقبت و نگهداری از آن ارائه خواهد داد.
‫اطمینان دارم که از آنها پیروی خواهی کرد.
‫قدردانم.
‫اون اغلب می‌گفت که وقتی زمانش برسه ‫اونو میده به شما.
‫مطمئناً یکی از فرزندان‌تون ممکنه
‫به این خودرو علاقه داشته باشن.
‫اون آرزو داشت این خودرو به کسی برسه ‫که ازش مراقبت کنه.
‫واقعاً نمی‌دونم چی بگم.
‫چطوره دوشنبه تشریف بیاری؟
‫اون موقع خانواده خونه نیستن.
‫باشه، بسیار خب.
‫ای وای.
‫دعوا شده بود؟
‫اصلاً.
‫خب، پس چی بوده؟
‫چند تا ترقه بود.
‫و من فکر کردم پیاده رفته خونه.
‫و تو همینطوری ولش کردی توی جنگل؟
‫خب، اون اهل همونجاست، بابا.
‫فکر کردم از توی مزرعه‌ی ذرت رد می‌شه.
‫دوستت امروز صبح اومده بود.
‫بهش گفتم هنوز خوابی.
‫چرا بیدارم نکردی؟
‫سعی کردم، ولی خوابت سنگینه.
‫من می‌رم توی اتاقم.
‫ از شما دعوت می‌کنم نگاهی دقیق‌تر ‫ به شهرستان سونوما
‫ در دهه‌ی ۹۰ با میزبان خود، ‫ ریک مک‌لندون، بیندازید.
‫قبل از اینکه مراسم امروز رو آغاز کنیم،
‫متأسفانه فاجعه‌ای برای یکی از اعضای جوان
‫جامعه‌ی ما رخ داده.
‫جسد بی‌جان نیتن فاولر دیروز پیدا شد.
‫جزئیات دلخراشش رو به روزنامه‌ها واگذار می‌کنم.
‫پلیس در حال تحقیق در مورد قتله.
‫و باید اعتراف کنم...
‫عصبانی‌ام.
‫به خاطر خانواده‌اش امیدوارم عواقبی در کار باشه.
‫کاش ازش می‌خواستی واسه یه مدتی عقبش بندازه.
‫یارو غول یک‌چشم‌ـه.
‫فکر کنم بهتره اینجا به یاد داشته باشیم
‫که خدا نیتن رو از ما نگرفت،
‫بلکه اونو پذیرفت.
‫می‌تونم اینو درک کنم، پدر.
‫ما معمولاً داخل خونه سیگار نمی‌کشیم.
‫می‌تونه مفهوم سختی باشه.
‫متأسفم، پدر.
‫تمام اینا مزخرفه.
‫مارسی،
‫من معتقدم پسرت خاص بود.
‫خاص؟
‫چقدر خاص؟
‫که خداوند مراقبش بود؟
‫مواظبش بود؟
‫منم دنبال جواب واسه این سؤال هستم.
‫باور کن.
‫خب، مطمئنم پلیس ‫هر کاری از دستش برمیاد انجام میده.
‫پیازشون تموم شده بود.
‫مطمئنی؟
‫خانمه بهم گفت.
‫کدوم خانمه؟
‫برو داخل و بپرس.
‫من آماده‌ام برگردم خونه.
‫اینطوری خوبه.
‫شرط می‌بندم پیاز گیرت اومده، مگه نه؟
‫نذار...
‫نذار همینطوری بدبخت بمونه.
‫تو که اینو نمی‌خوای.
‫قراره همینطوری رفتار کنن؟
‫اینطوری به هیچ جای دیگه‌ای نمی‌رسن.
‫لعنتی، جو.
‫اونا منو مقصر می‌دونن که ‫اونو وارد زندگیشون کردم.
‫جور دیگه‌ای هم نمی‌خواستن.
‫واقعاً باور داشتی که اون به اونجا هدایت شده؟
‫به نظر می‌اومد تصادف‌ها و اتفاقات زیادی رخ داده.
‫حالا چی؟
‫نه، اینطور فکر نمی‌کنم.
‫یعنی اگه قرار بود این اتفاق بیفته، ‫اگه این یه امتحان بود،
‫پس همه‌مون شکست خوردیم.
‫اما هدف از یه چیز به این بی‌رحمی ‫چی می‌تونه باشه؟
‫اون شب بعد از اینکه رفتی، یه خواب دیدم.
‫توی آشپزخونه بودم،
‫و یه چیزی ته آشپزخونه چشمم رو گرفت.
‫و با هر قدمی که برمی‌داشتم، ‫کف زمین سردتر می‌شد.
‫و بالای پله‌ها، در حموم می‌درخشید.
‫یعنی نوری بود که ‫هیچوقت ندیده بودی،
‫نوسان داشت.
‫و یه چیزی بهم گفت سر جام وایسم، ‫منم همین کارو کردم.
‫فقط برگشتم و رفتم توی اتاقم
‫و در رو بستم.
‫و بعدش چی شد؟
‫هیچی.
‫هیچی؟
‫انتظار چی رو داشتی؟
‫خب، به نظر میاد باید از اون در رد می‌شدی.
‫و تو این کارو می‌کردی؟
‫خب، یه خوابه.
‫چیزی نیست که بخوای ازش فرار کنی.
‫شاید واسه تو نباشه.
‫خب، پس اون یه کابوسه.
‫شاید حق با تو باشه.
‫صبح همگی بخیر.
‫من کارآگاه کوک هستم،
‫ولی دوستام دوست دارن منو تانک صدا کنن.
‫ایشون هم کارآگاه هنسون هستن.
‫بچه‌ها، سعی می‌کنیم زیاد مزاحمتون نشیم،
‫ولی قراره تک‌تک شما رو از اتاق بیرون بکشیم.
‫با ما صادق باشین.
‫و اگه چیزی دارین که بهمون بگین، بهتره که بگین.
‫نفر اول، پیت آرینگتون.
‫از همونجا برو.
‫از بعضی از همکلاسی‌هات شنیدیم
‫که تو با نیتن دوست بودی.
‫نمی‌دونستم دوستای زیادی داشته باشه.
‫گمونم به اندازه‌ی کافی با هم وقت می‌گذروندیم.
‫همه‌مون توی مرکز تحقیقات ‫و حوضچه‌ها کار می‌کردیم.
‫از دید تو، پیت،
‫بقیه چطوری باهاش کنار اومدن؟
‫اولش، اکثرشون برخورد دوستانه‌ای داشتن.
‫ولی پسر وحشی هیچوقت نتونست با شرایط کنار بیاد.
‫خیلی‌ها سعی کردن اذیتش کنن.
‫ولی اگه بهش عادت می‌کردی، ازش خوشت می‌اومد.
‫این دختره رایلی.
‫اونم دوستش بود؟
‫آره، اون از همون اول ازش خوشش می‌اومد.
‫اون و نیتن هیچوقت به هم علاقه‌ای نشون ندادن؟
‫نه، از اون لحاظ نه.
‫یه جورایی... می‌دونی چطوری ‫با بعضی آدما راحت کنار میای؟
‫با هم کنار می‌اومدن.
‫سلام؟
‫سمعک می‌زنه.
‫تلویزیون روشنه.
‫پسر، من دیگه با تو نمیام اینجا.
‫اوه، خانم وب.
‫پدر، بذارین شما رو تا ماشین راهنمایی کنم.
‫یالا، وودی.
‫خب، خیلی عالی ازش نگهداری کرده.
‫وقت زیادی واسش می‌ذاشت.
‫هر ۸۰۰۰ کیلومتر روغنش رو عوض کن.
‫10W-50
‫چرمش به یه لایه‌ی خوب از واکس احتیاج داره.
‫اگه خواستی از شهر بری بیرون،
‫باتریش باید به شارژر قطره‌ای وصل باشه.
‫اونو باهات می‌فرستم خونه.
‫اینا رو یادداشت کردی؟
‫برگه‌اش توی داشبورده.
‫لمینتش کرده.
‫فکر می‌کنی از پسش بربیای؟
‫از پسش برمیاد.
‫این تنها ماشینی بود که داشتیم ‫و هیچوقت خراب نشد.
‫دارین حساب می‌کنین چند تا نوشیدنی خوردم؟
‫چیزی که من می‌دونم اینه که دستم گاز گرفته شده.
‫کار همون بی‌شرفه.
‫می‌تونم حسش کنم.
‫نمی‌دونم، پیت.
‫می‌دونی، اون همیشه هوای ما رو داشت.
‫و خیلی‌ها از پسر وحشی خوششون نمی‌اومد.
‫چند بار شده بود که دست کسی رو گاز بگیره؟
‫تو چیزی ندیدی؟
‫ببخشید، تقصیر من بود.
‫توی حال طبیعی نبودم.
‫حافظه‌ام یه کم تیره و تاره.
‫خب اونا ازت چی پرسیدن؟
‫فکر کردن من و پسر وحشی عاشق همدیگه بودیم.
‫آره، از منم در موردش پرسیدن.
‫سلام، برایان.
‫هانتر.
‫سلام، مارسی.
‫بهتون تسلیت می‌گیم، خانم.
‫گمونم اومدین اِد رو ببینین؟
‫فقط اومدیم ببینیم حالش چطوره.
‫کنار آشیانه‌ست.
‫یه لحظه صبر کنین.
‫یه چیزی دارم که می‌تونین واسش ببرین.
‫سلام، پسر.
‫مارسی فکر کرد شاید تشنه باشی.
‫توی کابین خلبان نوشیدنی دارم.
‫آره، حدس می‌زدم.
‫می‌دونی، ما داشتیم حرف می‌زدیم و فکر کردیم
‫شاید به یه سفر احتیاج داشته باشی.
‫قایق رو ببریم روی دریاچه.
‫چند تا ماهی بگیریم.
‫لازم نیست ماهی بگیرم.
‫هی، ببین پسر.
‫می‌دونی، رایلی منم ‫خیلی بابت این موضوع ناراحته.
‫شاید خوب باشه هر از گاهی چند نفر رو ببینی.
‫روی آب وقت زیادی واسه حرف زدن هست.
‫فردا برگردین.
‫من نوشیدنی لایت دوست دارم.
‫[پدر ماس]
‫آره، بده.
‫یه عالمه دود.
‫اوه، یعنی آتیش گرفت؟
‫نه، نه.
‫آتیش نبود.
‫خب، سعی کن جایی وایسی که بتونم ببینمت.
‫بسیار خب.
‫پدر ماس عزیز، این نامه از طرف چارلز وبه.
‫اطمینان دارم که نامه‌ام محرمانه ‫به دست تو رسیده.
‫خودرو بعد از یک سرویس جزئی روبراه میشه.
‫می‌دونستم همسرم می‌تونه تو رو ‫متقاعد کنه که خودرو رو قبول کنی.
‫هرچند شاید در پایان این ماجرا،
‫دیگه نخوای باهاش رانندگی کنی.
‫این داستان مربوط به 21-22 سالگی منه.
‫از کره برگشته بودم.
‫اونجا خیلی ورق‌بازی می‌کردیم،
‫و اون عادت با من موند.
‫هرچه بیشتر بدهی بالا می‌آوردم،
‫بیشتر به نظر می‌رسید دنبال دعوا می‌گردم.
‫با غریبه‌ای آشنا شدم که ‫با اتوبوس بین‌شهری از شهر عبور می‌کرد.
‫مرد مغروری بود که خیلی زود ‫چندین مشت به سمت من حواله کرد.
‫مدتی رو در ماشینم در انتهای پارکینگ گذروندم
‫تا هشیار بشم.
‫اون تلوتلوخوران از کافه بیرون اومد.
‫عصام رو از صندلی عقب برداشتم
‫و زیر باران قدم‌زنان رفتم و ضربه‌ای
‫به پشت سرش زدم.
‫چند ضربه‌ی محکم، و اون دیگه حرکت نکرد.
‫تخته‌های کف کلبه‌ی ماهیگیری قدیمی ‫یکی از دوستانم رو بلند کردم.
‫جسدش را جلوی شومینه خاک کردم.
‫تا جایی که می‌دونم، هنوز هم همونجاست.
‫می‌بینید پدر، من در تضاد زیستم و مُردم.
‫در ۵۰ سال گذشته، سه فرزند داشتم.
‫شش نوه.
‫شوهری مهربان و وفادار بودم.
‫از نظر بیشتر افراد، مرد خوبی بودم.
‫با این حال، با نزدیک شدن به پایان عمرم،
‫از قضاوتی که در دنیای دیگه در انتظارمه می‌ترسم.
‫بنابراین، علاوه بر اعترافم،
‫آدرس محل دفنش رو واست میذارم
‫و تصمیمی که باید بگیری.
‫این همون میزی بود ‫که همیشه اونجا قهوه می‌خورد.
‫چطوری به همسرش بگم؟
‫اگه زودتر پیشت می‌اومد،
‫بهش مشاوره می‌دادی؟
‫تشویقش می‌کردم خودشو تحویل بده.
‫زنش مدت خیلی طولانی عاشقش بوده.
‫اون مُرده.
‫حالا دیگه چه فایده‌ای داره؟
‫[روحت شاد پسر وحشی]
‫به نظرت اگه از اینکه ‫پسر وحشی صداش می‌زدیم
‫خوشش نمیومد، چیزی می‌گفت؟
‫بهش یه هویت داده بود.
‫ولی شاید نمی‌خواست اینقدر توی چشم باشه.
‫می‌خوام با برایان و دوستش برم ماهیگیری.
‫گفتی می‌خوای امروز اتاقش رو بگردی.
‫روی آب وقت زیادی واسه حرف زدن هست.
‫به نظر میاد یکی تسمه دینام ‫ماشینت رو دستکاری کرده.
‫اونقدر سفتش کرده بودن که پاره شد.
‫به همین راحتی.
‫به نظر می‌اومد می‌خواستن ماشینت خراب بشه.
‫ولی ماشین خوبیه، پسر.
‫ممنون.
‫پسر، این آخر هفته باید برم یه مراسم پیشاهنگی.
‫یه چیزی بهت بگم.
‫پسر من هیچوقت پیشاهنگ نمی‌شه.
‫اوه، پسر.
‫به درک.
‫نمی‌تونی بذاری توی پیشاهنگ‌ها باشه؟
‫عمراً.
‫وقتی توی پیشاهنگ‌های مبتدی بودم، ‫فرمانده گروهمون...
‫یه دائم‌الخمر مادرزاد بود.
‫نظر تو در این مورد چیه، اِد؟
‫خب، من خاطرات خیلی خوبی از اونجا دارم.
‫گمونم بستگی به این داره که کی مدیریتش می‌کنه.
‫من که اصلاً منتظر اون کوفتی نیستم.
‫سلام؟
‫خانم وب؟
‫احتمالاً به خاطر غصه بوده.
‫پدرم هم همینطوری شد.
‫آره.
‫اگه اشکالی نداره بپرسم، کارآگاه،
‫با خانواده‌ی فاولر زیاد صحبت کردین؟
‫وضعیت وحشتناکیه.
‫وحشتناک کلمه‌ی درستیه، پدر.
‫بعد از اون اتفاق باهاشون نشستم.
‫حال و روز خوبی نداشتن.
‫این اتفاق واسه منم خیلی سخت بود.
‫آره، می‌فهمم چی میگی، پسر.
‫ببین، پزشکی قانونی گزارشش رو منتشر کرده.
‫احتمالاً با ماشین زدنش و فرار کردن.
‫جسدش به داخل جنگل کشیده شده.
‫هنوز هیچ شاهدی پیدا نشده.
‫به خانواده‌اش تسلیت می‌گم،
‫ولی پیدا کردن مقصرش سخته.
‫آره.
‫خب، ممنونم کارآگاه.
‫این بین خودمون می‌مونه.
‫زدن و در رفتن؟
‫ای وای.
‫"شماس"، به نظرت ‫(دستیار کشیش)
‫اگه این شخص به زندگیش ادامه بده،
‫یه زندگی خوب داشته باشه...
‫یه زندگی آروم، ولی هیچوقت پیش کسی اعتراف نکنه...
‫حتی پیش خدا...
‫به نظرت وقتی از دنیا بره چه جایگاهی داره؟
‫تصور می‌کنم کارش گریبان‌گیرش می‌شه.
‫تغییر توی این عمل، ‫به خودی خود گویای چیزی نیست؟
‫و چه چیزی باعث اون تغییر می‌شه؟
‫یه بار که قسر در بری، فقط برمی‌گردی
‫و می‌بینی دیگه چی می‌تونی از این دنیا بکَنی.
‫پسر، بهتون گفتم اون روز چه اتفاقی واسم افتاد؟
‫نه. چی شد؟
‫توی آشپزخونه‌ام بودم و داشتم واسه صبحونه ‫واسه خودم نون و پنیر درست می‌کردم،
‫که یه یارویی اومد تو خونه‌ام
‫و شروع کرد به داد زدن سرم.
‫سیب‌زمینی سرخ‌کرده و سیب زمینی سوخاری.
‫همینطوری یهویی.
‫اون اسلحه‌ی ۲۲ رو زیر بارت داری.
‫بهش شلیک کردی؟
‫اون لامصب کار نمی‌کنه، پسر.
‫ارزش امتحان کردن رو داشت.
‫برگشتم خونه که اسلحه‌ی ۳۸ خودم رو بیارم.
‫تا وقتی برگشتم، یارو رفته بود.
‫هی، فکر کنم یکی به قلابم افتاده، رفقا.
‫خب پسر، بکشش بالا.
‫اندازه‌اش خیلی خوبه، پسر.
‫بیا، بزن تو سرش و بندازش توی یخدون.
‫هی! هی، پسر.
‫- بیخیال. ‫- واو.
‫بس کن.
‫داری تمام اون کثافت رو می‌ریزی روم.
‫گندت بزنن، پسر.
‫هی دنی، آشپزخونه‌ات هنوز بازه؟
‫نه.
‫جک امروز زودتر رفته خونه،
‫ولی می‌تونم یه بسته چیپس بهت بدم.
‫واقعاً نباید بذاری با این سن کم بیان اینجا.
‫از دبیرستانن؟
‫اینطوری سمت دردسر نمیرن.
‫به هر حال پدرشون همین دور و براست.
‫اگه بیای، بدم نمیاد شب رو بمونی.
‫همین الانش دارم بیهوش میشم.
‫که اینطور.
‫این آخر هفته وقت دارم.
‫می‌تونیم با ماشین کروکی بریم یه جایی.
‫توی یه شهر دیگه قایم بشیم.
‫فکر کنم دیگه نباید از اون ماشین استفاده کنیم.
‫اون فقط یه ماشینه.
‫و اون فقط یه بنده خدا بود.
‫می‌تونم یه سؤال ازت بپرسم، جک؟
‫آره.
‫بعد از اینکه منو می‌بینی طلب بخشش می‌کنی؟
‫فعلاً دارم به تعویق می‌ندازمش.
‫خیلی‌خب، مارسی.
‫منظورت رو رسوندی.
‫نوار پیشاهنگیش روی خاکه.
‫این درست نیست.
‫آهای؟
‫خانم وب؟
‫بگیرینش!
‫پسر وحشی.
‫بی‌شرف!
‫یالا بریم!
‫بیاید.
‫می‌دونی وقتی بگیریمت قراره چی کارت کنیم.
‫اوه، آره!
‫هی.
‫یالا!
‫بگیرینش.
‫لعنتی!
‫وانته همینطوری گاز داد و رفت.
‫نگاهش کنین. قطعاً مُرده.
‫باید همین الان جابه‌جاش کنیم.
‫چند بار می‌خوای اون چیز رو بخونی؟
‫در مورد این مطمئن نیستم.
‫فکر کنم باید فقط هر چی از دلم میاد بگم.
‫می‌تونم واست بخونمش؟
‫به زودی می‌شنومش.
‫فقط می‌خوام درست انجامش بدم.
‫سلام؟
‫هی جو، قبل از اینکه بری سر کار ‫یه دقیقه وقت داری؟
‫باید یه چیزی بهت نشون بدم.
‫حتماً. آره.
‫بیا بالا.
‫و اونم بچه‌ی ساتن‌ـه.
‫اونا عضو کلیسا هستن.
‫و اونم پسر تام هابارده.
‫می‌دونی، همون قصابه.
‫اینا بچه‌ان.
‫همون پنج نفری بودن که دیدم.
‫نمی‌تونی همینطوری بچه‌ها رو متهم به کاری کنی
‫چون یه خواب بد دیدی.
‫قصد داشتی چیکار کنی؟
‫سلام به همگی.
‫چند کلمه‌ای حرف دارم،
‫اگه لطف کنین و تحملم کنین.
‫اوه، لعنتی.
‫تو روحش.
‫فقط از پدر ماس دعوت می‌کنم بیاد بالا.
‫تظاهر نمی‌کنم که این کار سخت نیست.
‫دیگه نمی‌خوام منتظر جواب باشم.
‫آدم نادری بود و می‌تونست خیلی ساکت باشه.
‫باید یه کاری بکنیم.
‫و حضور پررنگی داشت.
‫ببخشید.
‫لطفاً همگی واسه دعای آغازین ‫سرهاتون رو خم کنین.
‫فقط بگو، بی‌شرف. بگو.
‫چی بگم؟
‫تو پسر وحشی رو کشتی.
‫لعنت بهش.
‫دستامو نگاه کن.
‫که چی!؟
‫منم خودم رو دارم.
‫کوله‌پشتیم رو بگرد.
‫قسم می‌خورم.
‫یه چیزی اون تو هست که باید ببینید.
‫اگه فرار کنی، دماغت رو
‫تیکه تیکه می‌کنم ‫که مادرت هم تو رو نشناسه.
‫پاکت نامه.
‫می‌دونین من چطوری می‌فروشم.
‫از این کمد به اون کمد.
‫پول رو می‌گیرم و جنس رو می‌ذارم.
‫اینو توی کمد چندلر نیومن پیدا کردم.
‫می‌دونم چی کار کردی.
‫فردا ساعت ۴:۳۰ عصر توی آپارتمان‌های ‫خیابان برادوی بیا به دیدنم.
‫جالب اینجاست، اون کشیش لعنتی رو دیدم
‫که دور و بر مدرسه می‌پلکید.
‫پیت، این یعنی حدود ۲۰ دقیقه‌ی دیگه.
‫باید با ما بیای.
‫لعنت به من.
‫چه بلایی سرمون میاد؟
‫مشکلی پیش نمیاد، پسر.
‫یالا.
‫لازم نیست بدونین از کجا می‌دونم.
‫ولی دلیلی دارم که معتقدم ‫من تنها کسی هستم که می‌دونه.
‫تو اصلاً نمی‌دونی ‫داری در مورد چی حرف می‌زنی.
‫خفه شو، تیلور.
‫آره، لطفاً ساکت باش.
‫من به هر پنج نفرتون نگاه می‌کنم،
‫و از خودم می‌پرسم، چطوری رفتین سراغ زندگیتون؟
‫گمونم بعد از انجام چنین کاری ‫دیگه نمی‌تونین وجدان داشته باشین.
‫اشتباه می‌کنی.
‫من نخوابیدم.
‫خواب چیزایی رو می‌بینم ‫که هیچوقت فکر نمی‌کردم ببینم.
‫اون اتفاقی سر راهمون قرار گرفت، پدر.
‫ما فقط می‌خواستیم ‫یه کم سر به سر اون بچه بذاریم.
‫خب، من نمی‌خوام شما رو لو بدم،
‫و انتظار هم ندارم که خودتون این کارو بکنین.
‫ولی اگه می‌خواین من کنار بکشم،
‫دو تا چیز هست که باید بفهمین.
‫توی زندگی شما پتانسیل واسه رستگاری وجود داره،
‫و این عالم بسیار بخشنده‌ست.
‫اما از طرفی زمانی که داریم تا ‫پاسخگوی بی‌رحمی‌هامون باشیم خیلی محدوده،
‫واسه بعضی‌ها بیشتر از بقیه‌ست.
‫پس حالا چیکار کنیم؟
‫خب، من ازتون نمی‌خوام که دعا کنین.
‫چون راستش رو بخواین، ‫خودمم شک و تردیدهای خودم رو دارم.
‫ولی کاری که می‌تونین بکنین، ‫می‌تونین چیزی رو که از این یاد گرفتین بردارین،
‫هر چی که واسه یاد گرفتن هست،
‫و می‌تونین امیدوار باشین که ‫یه روز بتونین ثابتش کنین.
‫تا اون موقع، آقایون، باید به گشتن ادامه بدین.
‫حالتون چطوره، آقای فاولر؟
‫حالتون چطوره؟
‫به محض اینکه خورشید از اون سیم اونجا رد بشه،
‫اون موقعست که شروع به نوشیدن می‌کنم.
‫ما باید یه چیزی بهتون بگیم.
‫بیاین داخل.
‫ما هر پنج نفرشون رو ‫با چشمای خودمون دیدیم.
‫گفتین کی این نامه رو برداشته؟
‫سایِر هریسون، خانم.
‫همون پسری نیست که گاز گرفته شده بود؟
‫بله، آقا.
‫پیت، رایلی، ممنونم بابت این.
‫حالا آماده باشین که وقتی زمانش رسید ‫اظهاراتتون رو ارائه بدین.
‫عقلت سر جاش اومده؟
‫آره، خب.
‫ببین، امشب ماهی می‌پزم.
‫برو توی سایه.
‫یه دقیقه بهم وقت بده.
‫باشه.
‫یه سؤال مسخره ازت دارم.
‫اون جمع نوجوون توی کافه؟
‫چی؟ اون روز؟
‫آره.
‫پسر نیومن و بقیه.
‫بله، خانم.
‫یکم پیش اینجا بودن.
‫شاید باید دوباره صداشون کنی.
‫بسیار خب.
‫ممنونم.
‫می‌خوام پیاده برم دفتر کلانتر.
‫سعی کنم راهی واسه توضیحش پیدا کنم.
‫هیچ چیز خاصی در مورد ما وجود نداره.
‫نه بیشتر از اون چیزی که اون پسر بود.
‫اون واسه هیچ دلیل خوبی وارد زندگی ما نشد.
‫ما بخشی از هیچ نقشه‌ای نیستیم.
‫اگه بودیم، چیزی تغییر می‌کرد؟
‫حدود ساعت ۸ برمی‌گردم.
‫بهش اعتماد ندارم.
‫به نظر میاد منظورش همون چیزی بود که گفت.
‫لعنتی، همه‌مون می‌دونیم کلانتر میره کلیسا.
‫اون وا میده.
‫واقعاً اهمیتی هم داره؟
‫توی تختم هستم و صدای واق‌واق سگم رو می‌شنوم.
‫پیره.
‫زیاد سر و صدا نمی‌کنه.
‫پس می‌رم توی راهرو، و دیزی اونجا نشسته
‫جلوی در اتاق مهمان، و داره می‌درخشه.
‫انگار نور ازش رد می‌شه.
‫پس دستم رو دراز می‌کنم سمت دستگیره،
‫و اون شروع می‌کنه به وحشیانه دویدن دور پاهام.
‫ولی به هر حال در رو باز می‌کنم.
‫فقط تاریکیه.
‫مثل وقتی که چشمات رو می‌بندی نیست.
‫بلکه هیچی اونجا نیست.
‫بعدش با صدای کلاغ کنار پنجره‌ام بیدار می‌شم.
‫فردا توی مزرعه شیفت داری؟
‫ساعت ۳.
‫منم همینطور.
‫پنج ثانیه یعنی یک مایل دورتره.
‫سلام، شما با پدر جک تماس گرفته‌اید...
‫♪ مردم میان ♪
‫♪ و مردم میرن ♪
‫♪ دفن می‌شن توی ♪
‫♪ قطعه‌های ردیف شده ♪
‫♪ یه قبرستون خونه‌شه... ♪
‫خوشحالم می‌بینمت، مارسی.
‫♪ هر کسی وصیت جداگانه‌ی خودش رو داره ♪
‫♪ وقتی فردا بیاد، ♪
‫♪ من با خورشید خداحافظی می‌کنم ♪
‫♪ و زمین از من استقبال می‌کنه ♪
‫♪ جایی که با خاک احاطه شدیم ♪
‫♪ منو روی زمین بلند قرار بده ♪
‫♪ تا وقتی درها فرو بریزن دوستم داشته باش ♪
‫♪ و رودخونه آب رو به همه جا می‌رسونه ♪
‫♪ خواهی فهمید ♪
‫♪ من روی زمین بلند خواهم بود ♪
‫♪ روی زمین بلند ♪
‫یا خدا!
‫۳ دلار و ۷۹ سنت.
‫یه بسته سیگار رد ۱۰۰.
‫۹ دلار و ۲۰ سنت.
‫دستات رو ببر بالا، مارسی.
‫شنیدی چی گفت.
‫هی!
‫چیزی نیست.
‫اون آرومه.
‫تفنگ کجاست، خانم؟
‫توی وانته؟
‫یالا دستات رو ببر بالا، مارسی.
‫زود باش.
‫خدای بزرگ!
‫گندت بزنن، پسر!
‫پارو رو بگیر.
‫اوه، لعنتی!
‫برو، برو، برو، برو، برو!
‫اون دیگه چه کوفتیه؟
‫اصلاً نمی‌دونم، پسر.
‫الانه که به فنا بریم، پسر.
‫نظرت چیه؟
‫بهتره بریم داخل.
‫یالا.