آیا به خاطر میاری؟ ♪
♪ که در هماهنگی باشی ♪
♪ آیا کسی درونت هست ♪
ملیسا؟
خب، وقتی مهمون میاد،
همیشه کثیفی رو پشت گوش میندازی.
اگه بیرون باشی و یه زندگی بیرونی داشته باشی،
دنیای بیرون مردم رو با آموزش و دانش برنامه ریزی میکنه.
ذهنی که توش زندگی میکنی، فکری که توش زندگی میکنی،
درون، مردم رو به سمت حکمت و فهم برنامه ریزی نشده هدایت میکنه.
اون دیدش رو نسبت به بچه هاش از دست داده.
اون پشت سرش رو نمیبینه.
اون توی سایه ها رو نمیبینه.
اون کنار جاده رو نمیبینه.
اون ته سلول ها رو نمیبینه.
اون توی حیاط، توی زندان رو نمیبینه.
اون ته، ته دنیا رو نمیبینه.
آدمای اینجا فقط انعکاس خودت هستن.
اونا اشتباهات تو هستن.
اونا شورشی به دنیا نیومدن.
اونا با خشم و ناامیدی که دارن به دنیا نیومدن.
اونا باید توسط یه نفر دیگه بهشون تحمیل شده باشه.
یه نفر اونا رو خلق کرده.
مگه همه ما برای مردن به دنیا نیومدیم؟
یه بار یه پسره اومد پیشم
و داشت از اسید قاطی میکرد و گفت:
وای، دارم دیوونه میشم.
گفت، همه چی به فنا رفته، رفیق.
دنیا خیلی بدبخته.'
و من گفتم، 'نه، اینطور نیست، برادر.'
'رفیق،' گفتم، 'همه چی مرتبه.
همه چی در هماهنگیه، رفیق.'
گفتم، 'همه چی عالیه.'
گفتم، 'نمیتونی کمال رو ببینی؟'
توی خودت بهش نگاه کن.
اون گفت هست، من گفتم آره.
گفتم، 'روز خوبیه، رفیق.
نگاه کن، خورشید دراومده و همه روز خوبی دارن.'
گفتم، 'روز فوق العاده ایه.'
گفتم، 'نمیتونی قدرش رو بدونی؟'
و اون گفت، 'حتما.'
گفتم، 'خب، پس ذهنت رو آروم کن، رفیق.
همه اون ارتعاشات منفی رو از خودت دور کن
و برو پایین جاده و روز خوبی داشته باش، رفیق.'
پس دو سه ساعت بعد برگشت و گفت،
'من یه نفرو کشتم.'
من میدونم اون کیه.
تو میدونی؟
آره.
و این مصاحبه برکلیه،
۲۵ فوریه ۱۹۸۵.
عجب، واقعاً میدونی.
یه جورایی عجیبه که اینو میدونی، اینطور فکر نمیکنی؟
آره، ولی من نیستم که ضبط صوت دستمه.
اما به نظر من، اون احتمالا صادقانه ترین
مصاحبه ای بود که تا حالا انجام داده.
فوق العاده بود.
و هیچ مزخرف رسانه ای هم توش نبود.
پس تو فقط میای اینجا آشغال جمع میکنی؟
خب، مزرعه دیگه از بین رفته.
سال ها پیش سوزوندنش.
این غار تنها چیزیه که باقی مونده.
اکثر مردم اینو یه یادگار شیطانی از گذشته میدونن،
اما برای من، مقدسه.
برای همین ازش مراقبت میکنم.
فکر میکنم اون واقعا از کاری که اینجا میکنی قدردانی میکرد.
من که میدونم.
- من میلز هستم. - ملیسا.
چه دستبند قشنگی داری.
اجازه بده کمکت کنم.
نمیخوام خرابش کنم.
خواهش میکنم.
بفرمایید.
مثل یه جور وسیله موبایلی کوچیکه.
وای خدای من، بیا از بین ببریم.
نابودش کن.
همه موبایل ها رو نابود کنید.
من قطع شدن درختا رو دیدم.
من این هزارتوی بتنی که انسان ساخته رو دیدم،
و انگار من از یه جای دیگه اومده بودم
که با جایی که
شماها یا اون دنیا توش زندگی میکنن یکی نیست.
و فکر کردم، 'خب، مسئول این کار کیه؟'
وظیفه کیه که مطمئن بشه
که ما اینجا هوایی برای تنفس داشته باشیم،
چون من اینجا دارم از کمبود هوا خفه میشم، مرد،
یا کل این سیاره داره از کمبود هوا خفه میشه.'
و میگم، 'مرد، زندگی ای که دارن میکشن زندگی منه.'
و بعد میرم بیرون و میبینم دارن
اون درخت بزرگ قدیمی رو قطع میکنن.
و میگم، 'اوه، من اون رو حس میکنم. حس میکنم داری چیکار میکنی.'
تو داری منو اینجا قطع میکنی.
پس بهشون میگم، 'منو قطع نکنید وگرنه بهتون شلیک میکنم.
اگه به قطع کردن درختا ادامه بدید، من شما رو قطع میکنم.'
و اون گفت، 'خب، ببین، من زن و بچه دارم
و به پول نیاز دارم.'
من دو تا شغل دارم و چیز دیگه ای بلد نیستم.'
و من گفتم، 'خب، نمیتونم سرزنشت کنم.
رئیست کیه؟'
جدی میگم، چارلی منسون ای که شما ساختید،
اون من نیستم.
این فقط یه توهمه توی ذهن شما.
هیچ ربطی به من نداره.
نمیتونم جلوی خودمو بگیرم.
من همیشه این حس رو داشتم تا همین اواخر.
چه حسی؟
این سنگینی، که تمام عمرم روم سنگینی میکرد،
منو به زمین نزدیکتر میکرد،
مجبور بودم دائم بجنگم تا سرپا وایسم
و به دنیایی نگاه کنم که یه دقیقه میتونه خیلی زیبا باشه،
و دقیقه بعد وحشتناک.
هر چیزی که درباره وجودمون بهمون یاد دادن یه دروغه.
اما روزی که توی آینه نگاه کردم و فهمیدم
چیزی که داشت بهم زل میزد فقط یه توهم بود،
این آزادی رو حس کردم که منو به زندگی وصل میکرد
فراتر از این جسم فیزیکی،
و اینکه میتونستم بدون محدودیت توی دنیاهای دیگه وجود داشته باشم.
خیلی دلم میخواد تو هم اون آزادی رو تجربه کنی.
شناختن تو اون آزادیه.
سلام بچه ها، چطورین؟
♪ میگن تو یه دختر جوونی ♪
♪ و خوب رو از بد تشخیص نمیدی ♪
♪ اینو کسایی میگن ♪
♪ که نمیتونن آهنگ تو رو بخونن ♪
♪ بذار جادو رو تماشا کنن ♪
♪ اما در درون خودت قوی بمون ♪
خیلی خوشحالم که باهاش راحتی.
منم همینطور.
بهش نگو من اینا رو گفتم.
من روش کراش زدم.
حس میکنم ما میتونیم با هم دوست بشیم.
میدونستم ازش خوشت میاد.
آره، حق با توئه.
آره.
میدونی، بعضی از این فیزیوتراپ ها، حس میکنم
بعد از یه مدت علاقه شون رو به مراجعینشون از دست میدن.
میدونی، انگار وقت نمیذارن،
فقط پول مهمه.
خیلی ها اینطوری ان.
نمیفهمم چرا شغل هایی رو انتخاب میکنن که به مردم کمک میکنه
وقتی که اصلا براشون مهم نیست
که دارن چه کسایی رو درمان میکنن.
خیلی غم انگیزه.
آره.
طمع، طمع. - آره.
واقعا غم انگیزه که پول تنها چیزیه
که بهشون انگیزه میده.
میدونی چی باحاله؟
- چی؟ - تای از پیاده روی خوشش میاد.
میدونم، دیدی؟
و چند تا مسیر هم توی توپانگا کنیون هست.
- آهان. - آره، آره.
عزیزم، این عالیه.
زود یه برنامه کوه نوردی میذاریم.
- بله. - بله.
- خیلی خوشحالم، عزیزم. - منم همینطور.
خب، عشق من، بهتره برم قبل از اینکه دیر بشه.
باشه.
هی، اون رستوران توی هالیوود رو یادت میاد؟
فکر کنم اسمش 'د کی' بود.
- آره. - درسته؟
آره، میدونستم این توجهت رو جلب میکنه.
بذار امشب تو رو ببرم اونجا.
- باشه. - آره؟
- آره. - باحال.
بیا این کارو بکنیم.
بعد از کار اینجا میبینمت.
میتونیم یه اوبر بگیریم.
میدونی چیه؟
من با اتوبوس میرم.
حدود ساعت هفت اونجا میبینمت.
- باشه. - مشکلی نیست؟
خیلی خب، پس میبینمت، عزیزم.
خدایا شکرت برای ملیسا.
لعنت به این گند!
لعنت، لعنت، لعنت.
لعنت بهت، مرد، فقط این کارو انجام بده.
قیافه داغونت.
لعنتی
لعنت، لعنت.
حالت چطوره؟
میدونی چیه؟
امروز واقعا با حس سرحالی از خواب بیدار شدم.
خب، این خوبه.
بیا راحتت کنم.
پس بهتر میخوابی؟
اوه.
اوو.
آره، فکر کنم.
حس میکنم تاثیر ملیسا یه ربطی به این موضوع داره.
با زمزمه ای که صدای اونه بیدار میشم،
و اونجاست، درست کنارم نشسته.
نمیدونم.
به این میگن عشق، برادر.
و تقریبا مطمئنم که اونم همین حس رو داره.
بهش نگو که من اینو گفتم.
قبوله.
از کابوس هات از جلسه قبلیمون بگو.
گهگاهی.
ولی دیگه مثل قبل نیست.
الان میتونم خودمو بیرون بکشم.
مثل اینه که تو خواب بیدار باشی،
و بدونی داری خواب میبینی.
بخاطر همین انقدر ترسناک نیست.
قبلا خیلی واقعی به نظر میرسید، میدونی؟
انگار داشتم میمردم یا تو جهنم بودم
و پر از آدم های مرده بود.
متاسفم، رفیق.
میدونم حرفای سنگینیه. - نه.
من اینجا هستم که بهت کمک کنم، نه اینکه قضاوتت کنم.
ممنون تای، قدردانتم.
میتونم ازت بخوام دراز بکشی؟
بیا اینو بذاریم اینجا زیر سرت.
اوه.
انجامش بده، آره.
خب، وقتی یه فشار ملایم اینجا وارد میکنم
به پایه جمجمه‌ات، کاری که دارم میکنم اینه
دارم مایع مغزی نخاعی رو آزاد میکنم.
بعضی وقتا، به خاطر چیزایی مثل
ضربه های فیزیکی یا روحی مسدود میشه.
باشه.
به عبارت دیگه، دارم تورو برای PTSD درمان میکنم.
اوه، باشه، میدونم چیه.
بگیرش.
فقط بگیرش.
یکی منو نجات بده!
تای، حالت خوبه؟
نگفتی امروز صبح ملیسا رو دیدی؟
آره.
من باهاش بودم رفیق.
الان دارم باهاش زندگی میکنم.
کجاست؟
سر کاره.
سلام، کابین کریک کریستال.
بله، سلام، اینجا جرد هست؟
- صحبت میکنم. - بله، سلام، جرد.
من میلز هستم، دوست ملیسا.
میشه لطفا گوشیو بدید بهش؟
واقعا باید باهاش حرف بزنم، مهمه.
اوه، رفیق، سلام.
خیلی خوشحالم که زنگ زدی.
قرار بود اون امروز صبح اینجا رو باز کنه،
و بهم زنگ زدن گفتن کسی نیومده.
همه چی مرتبه؟
میدونی کجاست؟
نه، نمیدونم کجاست. به موبایلش زنگ میزنم، ممنون.
سلام، ملیسا هستم.
لطفا پیغام بذارید.
آره، سلام عزیزم، منم.
میشه لطفا بهم زنگ بزنی؟
به محل کارت زنگ زدم، گفتن اونجا نیستی.
نگرانم.
به محض اینکه این پیام رو گرفتی بهم زنگ بزن، باشه؟
دوستت دارم.
خداحافظ.
سلام، من مایلز هستم، دوست ملیسا.
تو جردی؟ - آره، مایلز.
قبلاً بهت زنگ زدم، یادت میاد؟
ملیسا امروز صبح نیومده.
اتفاقی افتاده؟
اون گم شده؟ - آره.
آره، فکر می کنیم همینطوره.
بابا، همه چی مرتبه؟
همه چی خوبه، عزیزم.
ایشون مایلز هست، دوست ملیسا.
سلام مایلز، من مری هستم.
سلام مری.
ما هم نگران بودیم.
اون هیچوقت دیر نمی کنه یا بی دلیل نیومدنش سابقه نداره.
اگه مشکلی باشه همیشه زنگ می زنه.
متاسفم که نتونستیم کمک بیشتری کنیم.
یه لحظه صبر کن، سعی کردی به
خواهر ملیسا، مندی، زنگ بزنی؟
من حتی مندی رو ندیدم.
فکر نکنم ملیسا و مندی زیاد با هم حرف بزنن.
بهت بگم، اگه مشکلی نداری،
شماره تلفنت رو برام بذار،
و من سعی می کنم باهاش تماس بگیرم. - حتما.
ممنون، جرد.
بابت این یکی متاسفم.
اشکالی نداره، مرد.
مشکلی نیست، نگران نباش.
اگه ازش خبری شد، به من اطلاع بده.
- حتما. - باشه.
گوش کن، من دارم برمی گردم آپارتمان.
شاید حالش بد شده یا یه همچین چیزی و رفته خونه.
باشه، خیلی خب.
هی، برسونمت؟ - نه، پیاده میرم.
اونقدرها هم دور نیست، ترافیک فقط منو کُند می کنه.
باشه، خب، دوچرخت چی؟
دوچرخمو به نرده های تو زنجیر کردم، مرد.
اگه دزدیدن، دزدیدن.
برام مهم نیست، فقط باید برم، باشه؟
- مایلز. - من خوبم.
ملیسا.
دفتر طراحی لباس هات.
باشه.
زود باش، جواب بده، مرد.
جواب بده، جرد، جواب بده.
لطفاً یکی تلفنش رو جواب بده.
جرد، این-
جرد، صدامو میشنوی؟
من پیامک نمیخوام.
من نیاز دارم یه آدم باهام حرف بزنه.
دوست لعنتیم کجاست؟
نمیتونم انجامش بدم.
نمیتونم اینو سرهم کنم.
نمیتونم انجامش بدم، مرد.
نه، نه، نه، نه، نه، به من گوش کن.
من دوستشم.
این یه جنگه، داداش.
این یه جنگه، این یه جنگه.
این یه جنگه.
سلام، مایلز.
من مندی هستم، خواهر ملیسا.
جرد شماره تو رو بهم داد، ولی من و تو تا حالا همدیگه رو ندیدیم.
ولی میدونم تو کی هستی.
ملیسا درباره‌ت بهم گفته.
یه آدرس برات پیامک میکنم.
میشه لطفاً فقط اونجا با من ملاقات کنی؟
یعنی هر چه زودتر که میتونی.
باشه؟
متاسفم، این واقعاً سخته.
میدونم.
واقعاً میدونم.
درک میکنم.
من همینجام.
نسبت شما با متوفی چیه؟
اون خواهرمه.
و شما مندی مدوکس هستید، درسته؟
بله.
ممنونم.
ممنون.
این وسایل خواهرتونه.
اونها رو در محل، روی جسد پیدا کردن.
میشه یکی لطفاً فقط به من بگه
چه بلایی سر خواهرم اومده؟
ما یه اظهارات از یه خانوم داریم
که خواهرتون رو پیدا کرده، ولی بعد از اتفاق افتادن ماجرا بوده.
و هنوز هیچ شاهدی نداریم
که به ما کمک کنه علت رو مشخص کنیم،
اگرچه یه تحقیقات در حال انجام در منطقه هست
تا ببینیم کسی خواهرتون رو قبلش دیده یا نه.
قبل از چی؟
باهاش چیکار کردن؟
اون ربوده شده.
ما یه شاهد ناشناس داریم
که جلو اومده و گفته یه زن جوون رو دیده
که با مشخصات خواهرت مطابقت داشت
که داشتند اونو به یه ون منتقل میکردن.
کجا؟
سر نبش اسپیدوی و بلوار ونیز جنوبی.
همین؟
فعلا.
برای اطمینان باید یه کالبدشکافی رسمی انجام بدیم،
اما طبق مشاهداتم در معاینه اولیه
خواهرتون دچار ضربه شدید به سر شده،
به احتمال زیاد ناشی از برخورد با یه جسم سخت.
و یه سری نشونه ها هم در قسمت پایین گردنش هست.
خانم مدox، متاسفم، اما باید بهتون اطلاع بدم
که یه سری نشونه های تجاوز هم وجود داشته.
اگه برای مراسم اومدین، به یه اسم نیاز دارم.
مایلس کارپیس.
شما آلوین و کاتلین مدox هستید؟
بله.
شما رو از عکسایی که ملیسا بهم نشون داد شناختم.
من مایلس کارپیس هستم.
فقط میخواستم بهتون بگم
که چقدر عاشق دخترتون بودم،
و اینکه اون زندگی منو تغییر داد
تو مدت کوتاهی که باهاش بودم.
اون دنیای من بود،
فرشته من روی زمین.
و نمیفهمم چرا یه همچین اتفاقی باید برای
کسی با همچین روح معصومی بیفته.
داری میگی با دختر ما قرار میذاشتی؟
نه، من دوستش بودم و باهاش زندگی میکردم.
واقعا؟
چون اون هیچوقت چیزی در مورد
ارتباط با یه مرد دو برابر سن خودش به ما نگفت.
خیلی چیزا هست که بهتون نگفته،
و من مطمئن نیستم چرا.
من فقط میخواستم بالاخره با هردوتون ملاقات کنم
و شاید به خاطر ملیسا یه لحظه رو باهم شریک بشیم.
اما لازم نیست.
حالا میخوای چیکار کنی؟
میخوام با پلیس صحبت کنم
و بفهمم که روند تحقیقاتشون چطوری پیش میره.
منظورم، در مورد آپارتمان.
میگی اونجا با ملیسا زندگی میکردی.
اسمت تو اجاره نامه هست؟
نه.
خب، باید بدونی که ما
این هفته تمام وسایلشو از آپارتمان جمع میکنیم.
قصد داری تو آپارتمان بمونی؟
نمیدونم.
باشه، شاید بهتره وسایلتو برداری و بری.
متوجه میشی؟
آره، اون میفهمه.
اون وسایلش رو این هفته میگیره.
با این موضوع مشکلی نداری؟
حتما، مشکلی نیست.
گوش کنید، میخوام یه چیزی به هردوتون بگم.
شاید منو نشناسید یا حتی از من خوشتون نیاد، و این اشکالی نداره.
خب، ملیسا خیلی دربارهٔ شما دو نفر حرف میزد
و اینکه چقدر احساس تنهایی و نادیده گرفته شدن میکرد وقتی با شما زندگی میکرد.
به خاطر همینه که رفت.
منو به خاطر این سرزنش نکنید.
هی، کجا داری میری؟
فقط باید قدم بزنم، باشه؟
باشه، هی، بعدا پیدات میکنم.
- بهت زنگ میزنم. - باشه، آره.
- من اینو حلش میکنم. - باشه.
ممنون، چارلز.
میدونم که تو اون رو میشناختی.
همه‌مون به هم وصلیم، تک تکمون.
پس چرا هیچکس اهمیت نمیده؟
همه چیز از دست نرفته، مایلز.
طاقت بیار.
میدونی اگه نیاز به حرف زدن داشتی کجا منو پیدا کنی.
سلام مایلز، مندی هستم.
میشه لطفا بهم زنگ بزنی؟
خیلی متاسفم برای مراسم خاکسپاری.
من تازه فهمیدم چه اتفاقی با پدر و مادرم افتاده.
من حتی نمیدونستم تو بیرون بودی.
من توی کلیسا بودم.
اگه اونجا بودم، هرگز نمیذاشتم اونطوری باهات حرف بزنن
.
میدونم چقدر خواهرم رو دوست داشتی.
میشه لطفا بهم زنگ بزنی
فقط برای اینکه بهم بگی حالت خوبه؟
یه آدرس برات پیامک میکنم.
یه رستوران توی ونیز.
من، جرد، ابی، و دخترش مری
امشب حدود ساعت هفت اونجا همدیگه رو میبینیم.
بعد از اینکه رفتی، با دوستت تای صحبت کردم
و اون گفت که بهت زنگ میزنه.
لطفا بیا اونجا ما رو ببین.
قول میدم پدر و مادرم اونجا نباشن.
ولی در هر صورت، لطفا فقط بهم بگو حالت خوبه، لطفا؟
باشه، خداحافظ.
پس ظاهرا این چیزیه که اتفاق افتاده.
خب، مایلز میره به مراسم خاکسپاری، خب معلومه،
و پدر و مادرم نذاشتن اون وارد بشه.
اونا بیرونش کردن. - این اشتباهه.
میدونم.
اون میدونه که یه آدم جنگیه؟
اون توی عملیات طوفان صحرا بود، درست مثل ما.
- امکان نداره. - چرا.
- عجب. - می دونی،
من حتی این رو نمی دونستم.
این فقط باعث میشه حالم خیلی بدتر بشه.
داری با من شوخی می کنی؟
منظورم اینه، خیلی مسخرست که نذاشتن اون بیاد تو.
رزرو دارید؟
من رو یادت نمیاد؟
من قبلاً همیشه با دوستم ملیسا اینجا میومدم.
ما هر روز آدم های زیادی رو اینجا می بینیم.
من همه چهره ها رو به خاطر نمیارم.
من شما رو یادمه.
اسم شما وینسنت هست.
یادمه چقدر با ما خوب بودید.
ملیسا واقعاً اینجارو دوست داشت.
ببینید، من نمی تونم کمکتون کنم
اگه رزرو ندارید، رفیق.
منظورم اینه، شما حتی درست لباس نپوشیدید.
من رفیق تو نیستم.
تو حتی انسان هم نیستی.
تو یه زامبی لعنتی هستی،
که زندگیت رو روی حالت خودکار می گذرونی
مثل بقیه زامبی ها با گوشیت.
تق، تق، تق، تق.
آقا، شما باید آروم باشید.
من به پلیس زنگ می زنم.
من آرومم، زنگ بزن.
شاید اونا بتونن به من بگن کی دوستم رو کشت
و چرا جسدش رو توی یه سطل آشغال لعنتی انداختن.
متاسفم بابت این.
نه، لازم نیست.
اشکالی نداره، همه ما درک می کنیم.
ما قبلاً چند تا غذا برای اشتراک سفارش دادیم.
اگه دوست نداشتی می تونیم یه چیز دیگه برات سفارش بدیم.
خوبه، ابی، من سخت گیر نیستم.
خب، حداقل قراره نوشیدنی مجانی بگیریم.
- می دونم. - انگار الان به بیشتر از این نیاز داری.
این رستوران مورد علاقه ماست.
فکر کنم، درسته؟ - آره.
خب، آره، اون خیلی خوش سلیقه تر از توئه.
متاسفم-
متاسفم.
- خب. - همه با هم، بله.
ما باید یه جورایی تبادل کنیم،
ما باید یه جورایی این رو به یه چیز تبدیل کنیم.
آره، یه چیز.
ملیسا باشکوهه.
می دونی، ملیسا، بیشتر مردم فکر می کنن جهنم
یه سیاه چال لعنتی زیر زمینه
با آتیش و دیو و این چیزا.
و خدا تو را به آنجا می فرستد.
تا جایی که من دیدم، خدا هیچ ربطی به این موضوع نداره.
جهنم جایی است که در آن هیچ چیز نیست
جز بدترین کارهایی که انسان قادر به انجام آن است.
من از نفرتی که مجبور به تحملش بودم، شرمنده نبودم.
من آن را با آنها سهیم شدم.
آنها فقط نمی دانستند.
از دید آنها، من فقط یک جنگجوی صلیبی وحشی بودم،
شیطانی که توسط یک کشور شیطانی برای کشتن فرستاده شده بود.
و این کاری بود که من انجام دادم.
ماموریت را دنبال کردم.
پیدا کردن سلاح های کشتار جمعی.
ما سلاح داشتیم.
ما از آنها استفاده کردیم.
اجساد افتادند، مردم مردند.
قبرستان ها، گورهای دسته جمعی با زنان و کودکان
روی هم چیده شده بودند، از تولد تا مرگ.
و نابودی.
ما ردپای آن را به جا گذاشتیم
با هر قدمی که در آنجا برداشتیم.
ما چیزی را که دنبالش بودیم پیدا کردیم.
ما خودمان را پیدا کردیم.
الو؟
هی، مایلز.
اوه، سلام، مندی.
حالت چطوره؟
من امروز واقعاً احساس بهتری دارم.
خوشحالم.
چه خبر، چیکار می کنی؟
خب، قرار بود نشان دهم
یک ملک را امروز صبح، اما مشتریم من را قال گذاشت.
بنابراین من در واقع در ونیز هستم.
مگه اونجاها طرفای شما نیست؟
آره، من با تای موندم.
او در ونیز زندگی می کند.
اوه، خب، اگه بخوای، می تونم یه سر بزنم.
شاید کمی هوای تازه برات خوب باشه.
خب، آره، نه، دوست دارم.
باحال، فقط آدرست رو برام بفرست.
باشه، می فرستم.
باشه، خداحافظ.
می بینمت.
خوبی؟
اشکالی نداره.
بیا بریم.
کاغذ و این چیزا.
همه این کاغذها از درختان می آیند.
حیف که همه درختان را درست در این زباله ها هدر دهیم
برای اینکه فرزندانتان در آن بزرگ شوند.
آیا می خواهید فرزندانتان زندگی کنند
طبق انجیل هلتر اسکلتر؟
چه کسی صحبت می کند؟
من این هزارتوی بتنی که انسان ساخته را دیده ام،
و انگار از جای دیگری آمده بودم.
چارلز منسون.
ممکنه خاموشش کنی؟
حتما.
مال خواهرت بود.
نوار یا ضبط صوت؟
هردو.
اون همیشه اونو برای من پخش میکرد.
ما با هم بهش گوش می دادیم.
او زیاد در مورد عدم توجه مردم صحبت می کرد
و نادانی آنها نسبت به محیط زیست.
خب، نظرت در مورد این مکان چیه؟
فکر می کنم زیباست.
از اینکه منو اینجا آوردی ممنونم.
میخوام یه چیزی بهت نشون بدم.
میخوام یه کاری برام انجام بدی.
چشماتو ببند.
به من اعتماد کن.
اونو حس میکنی؟
من دستم رو روی درخت حس می کنم.
باشه.
میخوایم یه نفس عمیق بکشیم.
آروم دم بگیر،
و بده بیرون.
چه حسی بهت میده؟
باعث میشه احساس آرامش کنم.
میتونی چشماتو باز کنی.
به من نگاه کن.
لازم نیست که همیشه در مورد تاریکی باشه.
میدونم که خواهرمو دوست داشتی،
و میدونم که داری آسیب میبینی،
اما تو تنها نیستی.
و نور؟
همه جای ما رو گرفته.
میتونی حداقل امتحان کنی؟
آره.
سعی می کنم.
زمان میبره.
خوشحالم که هر دوتون تونستید بیاید.
لیندا گفت که بهت زنگ زده.
آره، آره، زنگ زد.
می خواستم شماها رو ببینم.
خیلی وقته.
مراسم خاکسپاری باعث شد اینو بفهمم.
جرد، مطمئنم میلز رو میشناسی.
البته.
از دیدنت دوباره خوشحالم، برادر.
می‌دونی، من می‌شناسمت و ما زیاد با هم صحبت نکردیم.
ملیسا همیشه از شما خیلی تعریف می‌کرد.
من قبلاً اینجا کار می‌کردم.
قبل از اینکه مجوز کارگزاری بگیرم.
من ملیسا رو به جرد معرفی کردم.
وقتی بهم گفت که به یه شغل نیاز داره.
آها، باشه.
بالاخره.
وای خدای من.
خیلی خوشحالم که اینجایی.
خیلی نگرانت بودم، آفتاب من.
خوبی؟ - خوبم، عزیزم.
هی، می‌خوام تو رو به مایلز معرفی کنم.
اون دوست ملیسا بود.
اون آشغال‌ها رو تو شبکه‌های اجتماعی دیدی؟
یه عوضی داشت از یه تجاوز فیلم می‌گرفت.
مشکل این مردم چیه؟
و این همه خودنمایی تو شبکه‌های اجتماعی؟
این زندگی نیست، باشه؟
احساسات دروغین.
و بعد وقتی یه اتفاق خیلی بد میفته،
هیچ‌کس هیچ غلطی برای کمک کردن نمی‌کنه.
فقط یه سری مزخرفات خودمحورانه پست می‌کنن.
تا جایگاه خودشون رو بزرگ جلوه بدن.
متاسفم.
اشکالی نداره، و من واقعاً باهات موافقم.
ازش خوشم میاد.
ولی جدی میگم، این مزخرفات باید تموم بشه.
این فروشنده‌های مواد بی‌ارزش که به بچه‌ها جنس می‌فروشن؟
می‌بینم که دارن همه‌جای ونیز جنس می‌فروشن.
انگار نه انگار که ما نباید متوجه بشیم.
انگار خیلی باحال و خفنه یا هرچی که اسمش رو میذارن.
حالم رو بهم میزنه.
بیخیال، جی.
تو هم ازش متنفری.
این موجودات ناسازگار.
که هر روز دارن به زندگیمون تجاوز می‌کنن؟
می‌دونم تصمیم سختیه.
ولی تا حالا به نقل مکان فکر کردین؟
آره، فکر کردیم.
و فکر می‌کنم خیلی براتون خوب باشه.
اونوقت اونا برنده میشن.
جرد، چیزی داری که
یه کم الکل داشته باشه؟
فکر کنم بتونم یه چیزی پیدا کنم.
الان برمی‌گردم.
لیندا، من کاملاً درک می‌کنم منظورت چیه.
و من شجاعت شما دو نفر رو تحسین می‌کنم.
که از چیزی که بهش اعتقاد دارین دفاع می‌کنین.
ولی راستش رو بخواین، نگران شماها هستم.
بعضی وقتا، وقتی من و جی میریم بالای پشت بوممون،
به اقیانوس نگاه می کنم، جایی که به خورشید می رسه،
و خیلی زیباست.
و بعد یادم میره چی زیر پامون داره زندگی می کنه.
و یادم میاد چرا این همه سال تلاش کردیم
تا صلح رو حفظ کنیم.
فکر کنم حالا باید ازش دفاع کنیم.
این خونه ماست.
نگاه کن.
گوش کن.
سعی کن ترست رو جذب کنی.
یاد گرفتم، یاد گرفتم، حالا درس عبرتم رو گرفتم.
حرفام، من با حرفام زندگی می کنم و با حرفام می میرم.
من وجود ندارم.
من فقط چیزی هستم که هست.
بله؟
بله، ببخشید، جناب افسر.
اسم من مایلز کارپیس هست.
می خواستم بدونم چه اتفاقی برای تحقیقات داره می افته
در مورد ملیسا مدوکس.
ملیسا مدوکس.
اون اخیراً به قتل رسیده
و جسدش توی یه آشغالدونی نزدیک ساحل ونیز پیدا شده.
و نقش شما در این ماجرا چیه؟
اون دوست من بود.
یعنی باید یه اظهارنامه پر کنید.
من قبلاً توی گزارش پلیس پر کردم.
شما توی سیستم داریدش.
اسم من مایلز کارپیس هست.
متوفی ملیسا مدوکس هست.
فهمیدم.
یه لحظه بشینید تا ببینم کسی هست
که بتونه باهاتون صحبت کنه.
بیا اینجا، لطفا.
لطفاً بنشینید.
من ایستاده می مونم.
چطور می تونم کمکتون کنم؟
من در مورد قتل ملیسا مدوکس اینجا هستم.
جسدش چند روز پیش توی سطل زباله پیدا شد.
تحقیقات در حال حاضر ادامه داره.
من حداقل چهار تا دوربین توی خیابون دیدم.
میگن اون دزدیده شده.
اصلا اونا رو چک کردید؟
ما چک کردیم.
سه تاشون کار نمی کردن.
اون یکی هم که کار می کرد، خیلی بد بود.
به هیچ دردی نمی خوره.
پس هیچی ندارید.
ما منتظریم شاهدها جلو بیان،
اما اینجا یه مشکل مشارکت مردمی داریم.
راهپیمایی اعتراضی چند هفته پیش چطور؟
امیدوار بودم اون نقطه عطف باشه.
اما از اینکه مردم چقدر زود فراموش میکنن، شگفت زده میشی.
خب اگه هیچکس جلو نیاد چی؟
به پیگیریش ادامه میدیم.
کافی نیست.
میلس، بابت از دست دادنت متاسفم.
واقعا متاسفم.
اما فقط یه مقدار محدودی کار از دست ما برمیاد.
فقط یه مقدار محدودی کار از دستت برمیاد.
متنفرم از اینکه بشنوم
که تو با این کار از قانون تخطی کردی.
نگران نباش.
چیزی در این مورد نمیشنوی.
هی.
کجا خدمت کردی؟
از کجا میدونی؟
یه جورایی حس کردم.
کویت.
میخوام بدونی که،
من از خدمتت قدردانی میکنم.
دوباره باهات تماس میگیرم.
خیلی عمیق نفس نکش، رفیق.
این چیزا باعث میشه چیزایی رو ببینی
که ممکنه آمادگی مواجهه باهاشون رو نداشته باشی.
به تو چی نشون میده؟
هر چیزی که میبینی.
اما همونطور که واقعا هست، چاشنی، برادر،
نبض زمین که در من ارتعاش میکنه،
مثل یه ضربان قلب که به همه چیز وصله.
این چیزیه که ملیسا سعی میکرد بهم نشون بده.
حالا اون مرده.
باید از لمس فیزیکی فراتر بری.
عشقش رو حس کن.
اینجاست، داره تو رو نگه میداره.
خودتو درگیر نفرت نکن، رفیق.
این تو رو کور میکنه و سفرت رو پیچیده تر.
اوضاع چطوره؟
هی، رفیق.
راستش دیگه نمیدونم.
عیبی نداره، رفیق.
یه کم طول میکشه.
هی، یه عالمه قبض اونجا داری، داداش.
آره.
به اندازه ای دارم که گوشیم رو روشن نگه دارم،
اما برای بقیه اش باید وام مسکن بگیرم.
مغازه چی؟
مجبور شدم ببندمش.
البته صاحبخونه خیلی باحال بود.
حتی ناراحت نشد که من قراردادم رو نقض کردم.
اون چیزی رو که بهش دادم گرفت و گذاشت من باز بمونم.
ملیسا داشت کمکم می کرد هزینه های آب و برق رو پرداخت کنم،
برای همین یه مدت اوضاعمون خوب بود.
هنوز همه تجهیزات و دستگاه هاتو داری؟
همونجا هستن.
آره.
باحاله، دمت گرم، عالیه.
چرا اینجا شروع نمی کنی به خالکوبی کردن؟
واقعا؟
آره.
شاید مجبور شم یه کم جوهر ازت بگیرم.
ام، قبوله.
- عالیه، خیلی خوبه. - باحال.
اوه، لعنتی، مندی.
سلام، مندی. - سلام.
الان داری چیکار می کنی؟
من فقط تو آپارتمان با تای وقت می گذرونم.
چه خبر شده؟
چند تا کیسه زباله خریدم.
در واقع دارم آماده میشم برم یه نظافت
در امتداد بزرگراه ساحلی اقیانوس آرام انجام بدم.
میخوای با من بیای؟
میتونم از کمکت استفاده کنم.
اوم.
آره، به یه شرط.
باشه، چیه؟
یه لحظه صبر کن.
میخوای با من و مندی بیای؟
آره، باحال میشه.
اوم، میتونیم از یه دست اضافه استفاده کنیم، تای میخواد کمک کنه.
البته.
آره، عالی میشه.
باشه.
آدرس رو یادت هست، درسته؟
- آره. - باشه، پس فقط وقتی نزدیک شدی بهم پیام بده.
وقتی نزدیک شدی.
به نظر نقشه خوبیه.
باشه، خداحافظ.
خداحافظ.
لعنت به من.
چی شده؟
هیچی نیست.
من و ملیسا آخر هفته ها میرفتیم ساحل
و با هم زباله جمع می کردیم.
خوب میشی؟
آره، خوبم.
هی، داداش، دیگه نمیتونم باهات همراهی کنم.
بابا، به این پیرمرد رحم کن، باشه؟
- هو. - اوه.
یا خدا، داداش، میخوای سکته مون بدی؟
عجب بار سنگینیه، رفیق.
- شوخی نیست. - باورم نمیشه
چقدر آشغال تو این ساحل هست، داداش.
- خب. - شاید من بتونم.
واقعا ازتون ممنونم که کمک می کنید.
- قابلی نداره. - نه، بی ارزش نیست.
تصور کن اگه همه این کارو می کردن چی می شد؟
ای بابا، داری موعظه می کنی، مندی.
من تو محله خودمون می گردم،
و همه فکر می کنن دیوونه ام، رفیق،
چون من اونجام با کیسه زباله کوچیکم
دارم آشغال جمع می کنم، و انگار هیچکس
دیگه اصلا اهمیت نمیده، می فهمی؟
خب، من فکر می کنم خیلی عالیه که این کارو می کنی.
چی باعث شد این کارو بکنی؟
خواهرم.
اون آخر هفته ها میومد اینجا
و ساعت ها رو صرف جمع کردن آشغال می کرد.
تو از کجا می دونستی؟
اون همیشه منو دعوت می کرد.
اون هیچ وقت اینو به من نگفت.
نه.
خب، من هیچ وقت نیومدم.
فکر کنم اون موقع خیلی خودخواه بودم
که بفهمم اون داشت چیکار می کرد.
اون به زندگی در سطوح مختلف اهمیت می داد،
و می دونی، برای همین می خوام این کارو براش انجام بدم.
و چون الان می بینم چه چیزی ممکنه.
و اون اینو به من یاد داد.
فقط آرزو می کنم که می تونستم بهش بگم.
چی؟
از این مزخرفات متنفرم.
آره، منم.
هی، هی، هی، هی.
ما باهات میایم.
نه، نه، اشکالی نداره، خودم انجامش میدم.
مطمئنی؟
مطمئنم.
باشه، برو.
ببخشید مزاحم میشم، میشه یه سوال بپرسم؟
اوه، ببخشید، ما پول خرد نداریم.
این چیزی نبود که می خواستم ازتون بپرسم.
باشه، چیه؟
خب، میشه لطفا آشغالاتونو جمع کنید
و با خودتون ببرید؟
ببخشید؟
خب، نمی تونستم متوجه نشم
که شما داشتید شن ها رو از پاهاتون پاک می کردید
با اون دستمال کاغذی ها و بعد انداختیدشون روی زمین
و همچنین نوشیدنی هاتونو تو شن ها جا گذاشتید.
آره.
آره؟
خب؟
خب، واقعا مسئله شخصی نیست،
ولی اگه میشه آشغالاتون رو جمع کنید و بندازید دور،
واقعا ممنون میشم چون اینجا،
جای خیلی قشنگیه،
و دلم نمیخواد خراب بشه.
اینجا مال شماست؟
منظورت چیه؟
منظورم اینه، این ساحل، اون خونه‌ها، هیچکدومش مال شماست؟
خب، مسئله این نیست.
ما همه تو این سیاره شریکیم.
همه ما یه هوا رو تنفس می‌کنیم.
زمین مادر ماست، نه سطل آشغال.
و اون لایق عشق و حمایت ماست
بخاطر معجزاتی که به ما میده.
خدایا.
آقا، لطفا منو نادیده نگیرید.
گوش کن، دختر دیوونه.
من به نظرات تو هیچ علاقه ای ندارم، باشه؟
پس چرا برنمی‌گردی برکلی
یا هرجای دیگه که این
ایده‌های کوفتی هیپی‌گری و خرافاتی رو از اونجا گرفتی
و سرت به کار کوفتی خودت باشه؟
این کار منه.
آره؟
برو یه دوش کوفتی بگیر و یه کار کوفتی پیدا کن.
با نادانی بازی نکن، نجاتت نمیده.
تو هم مثل بقیه حقیقت رو میدونی،
فقط نمیخوای قبولش کنی.
تو یه ریاکاری.
ولی شرط میبندم صدای تیک تاک رو میشنوی.
من وقت ندارم
واسه این مزخرفات، مرد. - درسته. نداری.
الان میشنوی؟
بله قربان.
تیک تاک توی سینه‌ات.
الان وقت داری شهادت محکومیت خواهرم رو
با عشق و درک ببینی؟
بله قربان، خیلی متاسفم.
به اون بگو.
خیلی متاسفم اگه بهت توهین کردم.
باورت نمیکنم.
دوباره بهش بگو.
متاسفم.
میبینی، زندگی با ارزشه، مگه نه؟
مگه نه؟
درسته؟
باورت دارم.
می‌خوام یه کاری برام بکنی.
آره؟
آشغالاتو جمع کن،
سوار اون زهرماری که سوار میشی شو و برو.
و دیگه برنگرد.
آره.
و اگه به پلیسای لعنتی زنگ بزنی،
پیدات می‌کنم و این اسلحه‌رو برمی‌دارم،
و تا ته توی اون کون گنده‌ت فرو می‌کنم.
فهمیدی؟ - فهمیدم.
خیله خب، برو روز خوبی داشته باشی.
برو.
سوار اون ماشین لعنتی شو.
فکر کنم خیلی عصبانیه.
آره.
روز خوبی داشته باشی.
هی مندی، حالت خوبه؟
ای حرومزاده!
هی، آروم، آروم، آروم، آروم، آروم.
اشکالی نداره، داداش، اشکالی نداره.
معنی این کارا چی بود؟
درباره چی حرف می‌زنی؟
اوه، دست بردار، مرد گنده.
می‌دونی منظورم چیه.
مندی، آروم باش.
هر چیزی اینجا داره اتفاق میوفته
در هماهنگی با اعتقادات ماست.
فکر می‌کنی خواهرم از
یا به کاری که الان کردی احترام می‌ذاره؟
داره سرت چی میاد؟
عزیزم، وقتی این پیام رو گرفتی،
می‌خوام هر چه زودتر بیای آپارتمان.
خیلی مهمه.
تمام روز اینجا خواهم بود.
دوستت دارم.
اوه، چیه؟
جِی و لیندا هستن.
- چی شده؟ - یه تماسی داشتم
از طرف پدر لیندا.
بهشون حمله شده.
اوه، خدای من.
کجا؟
امروز صبح، وسط روز روشن،
درست جلوی آپارتمان.
کسی دید چه کسی این کارو کرده؟
گرفتنشون؟
نه، هیچ‌کس چیزی ندید.
پدرش گفت لیندا داشت جیغ میزد
وقتی پلیس ها رسیدند.
جی بیهوش بود.
خدای من.
حس خیلی بدی دارم.
میدونم اون دوست صمیمی توئه.
من احساس مسئولیت می کنم.
چی؟
چرا؟
من ملک رو بهشون نشون دادم،
و حس می کنم می تونستم صادق تر باشم
درباره بعضی از جنبه های محله.
نمیدونستم قراره اینجا یه منطقه جنگی بشه،
و حس می کنم اونا واقعا اونجارو دوست دارن.
ابی، دوست داشتن.
لیندا اونجارو و ونیز رو دوست داره،
و باور کن، اون بدون جنگیدن اونجا رو ترک نمیکرد.
باشه.
شاید من به اندازه کافی کاری نکردم.
شاید از این بابت خجالت بکشم، برای اینکه به اندازه کافی کاری نکردم.
برای اینکه به اندازه کافی ندادم.
برای اینکه بصیرت کافی نداشتم.
برای اینکه به اندازه کافی آگاه نبودم.
برای اینکه درک نکردم.
برای اینکه احمق بودم.
شاید باید ۴۰۰-۵۰۰ نفر رو میکشتم،
اونوقت حس بهتری پیدا میکردم.
اونوقت حس میکردم یه چیزی به جامعه عرضه کردم.
میدونی، اگه میخواستم کسی رو بکشم،
این کتاب رو برمیداشتم و باهاش تو رو تا حد مرگ میزدم،
و هیچ حسی نداشتم.
انگار داشتم میرفتم داروخونه.
من یاد گرفتم فکر کنم.
من فقط منعکس می کنم.
میدونم که نمیدونم.
میدونم احمقم.
اعتراف می کنم، من بدبختم، هرچی.
من هیچوقت تو هیچ کاری موفق نبودم.
حتی به جایی رسیدم که نمیخواستم-
یادمه تو ون درباره چی حرف زدیم.
ماموریت ما بر پایه عدم خشونت است.
و این منو عصبی میکنه
وقتی تو به اون مصاحبه منسون گوش میدی.
حس می کنم روت تاثیر منفی میذاره.
و حس می کنم یه ترسو عوضی ام
که یه گوشه نشستم و هیچ کاری نمیکنم.
و نمیفهمم چرا تو هم همین حس رو نداری.
اونا دوستای تو بودن.
معلومه که منم اندازه تو ناراحتم.
ولی میخوای چیکار کنی؟
به نظر می رسه که عدم خشونت فقط تا یه حدی جواب میده،
و بعدش به یه نفر مثل من نیاز داری که پشتت وایسه.
من نمی ذارم نفرت روی طرز فکرم تاثیر بذاره.
من میرم بیمارستان
به محض اینکه بگن می تونم ملاقات کنم.
عشق درمان است.
و من می دونم که تو ته قلبت اینو می دونی.
میشه لطفا چاقوت رو بدی؟
لطفا؟
و بهم قول بده که از شر اون اسلحه خلاص میشی.
باید بهم قول بدی.
بهت قول میدم.
من واقعا نگرانم که بخواد یه کاری بکنه
به تلافی جی و لیندا.
میشه فقط یه لطفی در حقم بکنی
و مثلا یه کم مراقبش باشی؟
گوش کن، نگرانش نباش.
من باهاش حرف میزنم.
فقط به یه کم زمان نیاز داره تا آروم شه.
هی، برادر. - هی.
- میشه یه لحظه باهات حرف بزنم؟ - حتما.
چی شده؟
هی، گوش کن.
فکر کنم فردا باید بریم یه پیاده روی تو دره توپانگا.
فکر کنم داروی خوبیه برای ما،
و بهمون فرصت میده ذهنمون رو خالی کنیم.
نمی دونم.
شاید مندی بخواد فردا باهاش برم بیمارستان.
مشکلی نیست.
زود میریم،
و بعدش دخترا رو تو بیمارستان ملاقات می کنیم.
مشکلی نداره؟
آره.
- آره، چرا که نه؟ - عالیه.
- خب، حالت خوبه؟ - آره، خوبم.
هی، تای، می دونی چیه؟
حق با تو بود.
این چیزی بود که بهش نیاز داشتم.
حس خوبیه که امروز بیرونم.
آره، یادم رفته بود چقدر آروم
زندگی می تونه تو یه همچین جایی به نظر برسه.
همیشه برای من جواب میده.
حتی اینجا هم، باید نشونی از خودشون به جا بذارن.
می دونم ناامید کننده است، رفیق.
ولی واسه همینه که کیسه زباله اضافه آوردم.
اینجوری می تونیم امروز یه پیاده روی عالی داشته باشیم.
با احترام، برادر،
فکر می کنی کاری که ما می کنیم تاثیری هم داشته باشه
تو این شرایط؟
لس آنجلس قراره بسوزه.
و من فکر می کنم این یک نعمت است.
ببین مرد، می دونم ایمانت رو از دست دادی،
و دلیلش رو هم می فهمم.
اما من با همون شیاطینی می جنگم که تو می جنگی.
و تو چطور با این همه آشغال این دور و بر کنار میای؟
بعضی وقتا، نمی تونم.
بعضی وقتا، میگم 'لعنت بهش، دیگه تمومه.'
فقط می خوام برم خونه و یه گلوله حروم شده بخورم.
اما اینجاییم، یه پا تو بهشت، یه پا تو جهنم.
یه جورایی مثل وقتیه که تو جنگ بودیم، مایلز.
اون موقع مجبور بودیم بجنگیم، الان هم باید بجنگی.
لازم نیست اصلا منطقی باشه، باشه؟
فقط باید به جلو حرکت کنی
و به چیز بهتری امیدوار باشی.
هیچ وقت فکر نمی کردم که تو هم ممکنه همون فکرهایی رو داشته باشی
که تو ذهن من می گذره.
آره، دارم.
پس چرا به راه رفتن ادامه ندیم،
و شاید فکرهای بهتری به سرمون بزنه؟
باشه.
من می تونم.
مطمئنی؟
آره.
آره، می تونم.
هی، مرد.
ممکنه لطفا اون کار رو یه جای دیگه انجام بدید؟
یه جایی پایین ونیز هست.
یه دیواری هست.
خیلی از هنرمندهای گرافیتی اونجا میرن
و چند تا نقاشی دیواری می کشن.
اونجا کلی هنر عالی هست.
به نظر تو من شبیه یه هنرمند گرافیتی ام؟
چی باعث شده فکر کنی من یه هنرمند گرافیتی ام؟
- ببخشید، من فقط- - چی؟
- من فقط- - تو فقط چی؟
فقط یه فکری کردم، مرد.
گمشو برو بیرون داداش.
همین جا بیا؟ - آره.
چی از جونم می خوای، سگ؟
فکر کردی می تونی همینجوری منو لمس کنی یا چی؟
آره، ادامه بده.
یه بار دیگه منو لمس کن.
- هی، معذرت می خوام. - چی؟
معذرت می خوام.
من هیچ حقی نداشتم که تو رو لمس کنم، مرد.
نظرت عوض شد؟
- آره. - آره.
ما فقط میریم، مرد. - آره.
- مایلز، بریم. - گمشو برو بیرون.
مایلز، بریم.
آره، میلز، برو.
یه دلیل بهم بده تا تو رو بکشم.
نه، حسش نمیکنی؟
آیا فناپذیری ناگهان چیزی رو بهت نشون داد؟
خدایا، مرد، من فقط داشتم شوخی میکردم، داداش.
اسلحه‌اش رو بگیر.
اسمت چیه؟
عیسی.
عیسی، میخوام یه کاری برام انجام بدی.
میخوام رو زمین دراز بکشی، صورتت رو به زمین پشت سرم.
با دستات باز شده، مثل عیسی.
زود باش.
اشکالی نداره.
نه؟
ترجیح میدی فقط به صورتت شلیک کنم؟
- نه. - پس رو زمین دراز بکش.
زود باش.
آروم.
زانو هاتو خم کن.
ولش کن.
اسلحه ات رو رو این نگه دار.
به خدا اعتقاد داری؟
آره.
بیا صبر کنیم و ببینیم خدا نجاتت میده.
دوستت که این کارو نمیکنه، اون فرار کرد.
هی، دیوونه، مطمئنم اونقدر باهوشی که بدونی
که اگه منو بکشی، خودت رو هم میکشی.
این نقشه است، برادر من.
پس اینو شخصی برداشت نکن، این در مورد تو نیست.
مردی که اسلحه رو به سمتت گرفته میبینی؟
آره.
میدونی من و اون چند نفر رو تو عراق کشتیم؟
نه.
خیلی زیاد.
ما میترسیم عشق رو انتخاب کنیم.
نذار آشوب کورت کنه.
لازم نیست که در مورد تاریکی باشه.
ماموریت ما عدم خشونت است.
متنفر میشم اگه بشنوم
که تو در این مورد از قانون تخطی کردی.
درگیر نفرت نشو، مرد.
اما من با همون شیاطینی میجنگم که تو میجنگی.
یه پا تو بهشت، یه پا تو جهنم.
هی، مرد، به خودت بیا.
باید بریم، باید از اینجا گورتو گم کنیم، مرد.
بریم.
بریم، زود باش.
هی، آفتاب.
هی توپ آتش کوچولو.
سردته، پتو میخوای؟
آروم باش، عزیزم.
مقاومت نکن، فقط... بیا دستمو بگیر.
من اونو کشتم.
چی؟
نه، نه، خواهش می کنم اینو نگو.
تقصیر تو نبود.
نه، تقصیر منه.
حداقل الان جی در جای بهتریه.
دیگه تو این جهنم نیست.
تو باید اینجارو ترک کنی.
این یه دروغه.
نذار این چراغا فریبِت بدن.
این یه زندانه.
اوه، مایلز.
طفلکی.
بهش کمک کن.
نذار سقوط کنه.
نمیذارم.
کمک کن، کمکم کن.
مایلز.
نه.
لعنتی.
آره، سلام مندی، منم.
من با تای هستم.
میشه لطفا به ابی بگی دروازه رو باز کنه؟
ما رسیدیم.
شماها از مسیر خوش منظره اومدین؟
تو اتوبان تصادف شده بود.
معطل شدیم.
میدونی، من داشتم بهت زنگ میزدم.
ببخشید رفیق، تماستو دریافت نکردم.
میخوای بهم بگی چی شد؟
یه سری اراذل و اوباش لعنتی تو مسیر بهمون حمله کردن، فهمیدی؟
من از تو نپرسیدم، تای.
همینه که اتفاق افتاد؟
چی شد؟
آره، تای، چرا تو بهشون نمیگی چی شد؟
یه نفر به رومون اسلحه کشید.
کجا، تو مسیر؟
آره، داشتیم آشغال جمع می کردیم.
یهو دیدم، اینا دارن
روی سنگ ها علامت های کوچیک دارن میکشن و رنگ میزنن
بعد اون یارو، کسی که اسلحه داشت رو گرفت،
و یهو اون یارو افتاد.
این دیوونه کننده است.
تقصیر تو نیست.
واقعا.
ما بدون قید و شرط دوستت داریم.
میدونی چی فکر میکنم؟
فکر می کنم شماها همتون زیبا هستید.
و اگه می تونستم یه خیال اختراع کنم که توش زندگی کنم،
اون این یکی بود، با همتون.
ولی من لیاقتش رو ندارم.
متاسفم.
نه.
به من گوش کن.
من اون یارو رو خفه کردم و تماشا کردم که می میره.
اون یه اسلحه داشت ولی شلیک نکرد.
تای این کارو می کرد.
من قهرمان نیستم، مندی.
من یه قاتلم.
من بهت یه قولی دادم، درسته؟
و من اون رو شکستم.
من لیاقت تو، یا هیچ کدوم از اینا رو ندارم.
بذارید برم.
مهم نیست.
عشق امنه، یادت هست؟
و من عاشقتم.
تو داری با ما میای.
نمی تونم.
نمی فهمی؟
شماها همتون به خاطر من سر از زندان درمیارید،
و من نمی تونم با این کنار بیام.
من تموم کردم.
منسون چی؟
اون چی؟
اون چیکار می کنه؟
نمی دونم اون چیکار می کنه.
ولی می دونم چی گفت.
وقتی یه زندگی رو می گیری، یه زندگی بدهکاری.
باید برم.
هی، رفیق.
بدون خداحافظی نرو.
متاسفم، رفیق.
فقط فکر کردم اینطوری آسونتره.
از حرفی که زدی ممنونم.
تقریباً باعث شدی باورش کنم.
این دایره منه، یادت هست؟
تو دیدی من چیکار کردم.
می دونم.
می دونم، رفیق.
دوستت دارم، داداش.
تو این زندگی یا زندگی بعدی.
پیدات می کنیم.
متاسفم.
هی.
راه ونیز خیلی طولانیه.
ممنون.
مرد دوست داشتنی من.
فکر کردم شاید از این کتاب خوشت بیاد.
می‌دونم خوندن این جور چیزها برات سخته.
این رو بهت پیشنهاد میدم نه برای اینکه تو رو تغییر بدم،
چون به نظر من، تو کاملی.
فقط برای اینکه ببینی بدون ترس چه چیزهایی ممکنه.
دوستت دارم و خیلی دلم می‌خواد به آرامش برسی.
همیشه.
ملیسا.
می‌دونی که دارن میان سراغت، درسته؟
آره.
حدس می‌زدم که بیان.
حالا چی؟
خب، امروز متوجه خورشید شدی،
نسیم خنک؟
آره، شدم.
از همون شروع کن.
نمیشه با کمال بحث کرد.
دلم برات تنگ میشه، رفیق.
من همیشه برای تو اینجا خواهم بود.
وقتی که آماده شدی.
مایلس.
من کارآگاه اندرسون هستم.
رو به پایین، پاهات رو باز کن، دستات رو بالا، کف دست‌ها رو به بالا.
میدونم اون تویی، مایلس.
باید کاری رو که میگم انجام بدی.
دارم ازت خواهش می‌کنم.
تو به حرف من گوش نمیدی.
عیبی نداره.
مایلس، بلند نشو.
دوباره برو روی زمین.
باید روی زمین بمونی، رو به پایین.
لطفاً کار رو برای هر دومون سخت نکن، داداش.
مایلس، عقب وایسا.
تو گوش نمیدی.
عقب وایسا لعنتی، دارم بهت هشدار میدم.
کاری رو که داری میکنی نکن.
عزیزم!
♪ آیا اینه که به یاد میاری ♪
♪ در هماهنگی بودن ♪
♪ آیا کسی درونت هست ♪
♪ که مشتاق دیدنه ♪
♪ یا زمانی رو به یاد میاری که آزاد بودی ♪
♪ ممکنه تو واقعی ♪
♪ فقط بخواد ببینه ♪