‫می‌تونین بگین دقیقاً چه لحظه‌ای
‫معصومیتتون رو از دست دادین؟
‫برای من یه سری لحظه‌ها بود،
‫مثل دومینوهایی که یکی‌یکی می‌افتن.
‫و نمیشه جلوشونو گرفت.
‫زندگیمو تیکه‌تیکه نابود کردن.
‫مامانم واقعاً ازم متنفره.
‫یعنی، دوستم داره،
‫ولی مثل یه تعقیب‌کننده ‫که عاشق قربانیشه، می‌فهمی؟
‫مربیم این هفته رفته مرخصی
‫و حدس بزن کی به جاش اومده؟
‫می‌دونم، می‌دونم، داری کار می‌کنی.
‫فاجعه بود، جف.
‫گفتی مدی حالش خوب میشه.
‫دستش شکسته. ‫مسابقات منطقه‌ای رو از دست میده.
‫حالم خیلی بده.
‫خب، نمی‌تونی خودتو سرزنش کنی.
‫تماس من حواستو پرت کرد.
‫تازه، پدر و مادرها می‌دونن ‫تشویق‌کنندگی چقدر خطرناکه.
‫سیمون بهم اعتماد کرد ‫که فقط یه روز جاش رو بگیرم
‫و ببین چی شد.
‫الی، تقصیر تو نیست.
‫آره.
‫بچه‌ها توی ورزش ‫همیشه آسیب می‌بینن، عزیزم.
‫می‌دونم.
‫یادت نره، ‫مهمونی شام هفته‌ی دیگه، جمعه‌ست.
‫دارم میرم فروشگاه.
‫خداحافظ.
‫پسش بده!
‫بذار ببینیم فرشته‌ی کوچولوی مامان ‫داشته چیکار می‌کرده.
‫جذابه. جردن کیه؟
‫مامانت می‌دونه داری با یه مرد گنده ‫اس‌ام‌اس‌بازی می‌کنی؟
‫عمداً اون کارو کردی، مگه نه؟
‫مدی بیمارستانه، ورونیکا.
‫اگه مربی سیمون بود، ‫این اتفاق نمی‌افتاد.
‫شک نکن.
‫گوشیمو بده.
‫صبر کن، دارم اس‌ام‌اس میدم.
‫ارسال شد.
‫فکر کنم تا آخر روز اینو نگه دارم.
‫سلام، کریگ.
‫نمی‌خوای که بری، نه؟
‫جردن داره حسابی کار می‌کنه. ‫قبل از اینکه بفهمی برمی‌گردم.
‫شرط می‌بندم می‌فهمم.
‫الی میچل؟
‫آره.
‫من تام تروبی هستم...
‫این یه کم عجیبه.
‫اومدم دنبال کیتی.
‫همه‌چی روبراهه؟
‫اتفاقی توی مدرسه افتاده؟
‫نه. همچین چیزی نیست.
‫کیتی بین ۲۷ تا ۲۹ مارس، ‫۱۵ سال پیش،
‫توی بیمارستان سنت جولیان ‫به دنیا اومده،
‫درسته؟
‫متأسفم، قضیه چیه؟
‫نه، منم که متأسفم.
‫من دو تا دختر دارم، ‫بزرگه دبیرستان ولک درس می‌خونه،
‫اگه یکی بیاد در خونه‌م و
‫درباره‌ش سوال کنه ‫احتمالاً وحشت می‌کنم.
‫ولی...
‫خب، همسرم فوت کرده.
‫اشکالی نداره بیام داخل؟
‫واقعاً باید حرف بزنیم.
‫باشه.
‫جف؟
‫ممنون.
‫دختر زیباییه.
‫سلام؟
‫سلام. تام تروبی.
‫جف میچل.
‫البته. می‌شناسمت.
‫اگه درباره‌ی کارمه،
‫ترجیح میدم همه‌ی سوالات ‫از طریق مدیر برنامه‌هام باشه.
‫نه، نه، برای این نیومدم.
‫پس برای چی اومدی؟
‫می‌خواستم حضوری بگم.
‫همسرم، بلا، سرطان داشت.
‫یه جهش ژنتیکی توی ژن برکا بود و
‫تا وقتی خیلی دیر شده بود، نفهمیدیم.
‫برای همسرتون خیلی متأسفم،
‫ولی این چه ربطی به کیتی داره؟
‫بعد از فوت بلا،
‫سه تا بچه‌م ‫برای جهش ژنتیکی آزمایش دادن،
‫و جواب هر سه تاشون منفی بودن، ولی...
‫لیو، دختر ۱۵ ساله‌م، ‫اصلاً مطابقت نداشت.
‫با دی‌ان‌ای من مطابقت نداشت،
‫یا همسرم.
‫فکر کنم بچه‌ی من پیش شماست.
‫نه.
‫حتماً توی بیمارستان جابه‌جا شدن.
‫نه.
‫بچه تو پیش ماست؟
‫بین ۲۷ تا ۲۹ مارس،
‫۹ تا بچه توی بیمارستان سنت جولیان ‫به دنیا اومدن،
‫شش ‌تاشون پسرن ‫و تنها دختر دیگه
‫از یه نژاد دیگه بود.
‫باید آزمایش دی‌ان‌ای بدین
‫و اگه من درست بگم، احتمالاً بخواین
‫کیتی هرچه زودتر ‫برای جهش ژن برکا آزمایش بده.
‫مچ‌بندها.
‫کیتی توی بیمارستان یه مچ‌بند داشت
‫که با مچ‌بند من جور بود.
‫آره، لیو نارس بود،
‫مستقیم بردنش بخش مراقبت‌های ویژه.
‫اون بیمارستان ‫تا وقتی بچه پایدار نشده،
‫براش مچ‌بند نمی‌ذاره.
‫کیتی هم نارس بود.
‫آره، بود.
‫باید بری.
‫باشه.
‫بذارین شماره‌مو بدم.
‫فقط برو.
‫حقیقت نداره.
‫وگرنه می‌فهمیدم، جف.
‫اگه بچه‌ی من نبود می‌فهمیدم.
‫آره.
‫فکر می‌کنی بخواد حضانتش رو بگیره؟
‫هیچ‌وقت همچین اتفاقی نمی‌افته.
‫هیچ دادگاهی یه دختر ۱۵ ساله رو
‫از خانواده‌ی دوست‌داشتنی‌ای که ‫توش بزرگ شده نمی‌گیره.
‫آره.
‫مهم نیست جواب آزمایش دی‌ان‌دی چی باشه.
‫- اون بچه‌ی ماست. ‫- آره.
‫- دقیقاً. ‫- دقیقاً.
‫چرا باید این آزمایش لعنتی رو بدیم؟
‫چون خطر سرطان هست، الی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫چیه؟
‫با مامان مدی حرف زدم، ‫از بیمارستان مرخص شده.
‫آره، به جورجیا پیام داده.
‫دکتر مجبور شده استخونش رو جا بندازه.
‫آره.
‫مثل یه کابوسه... ‫داری چیکار می‌کنی، مامان؟
‫وایسا!
‫آهای!
‫ببخشید.
‫آروم‌تر گاز بده، الی.
‫برای امروز ‫به اندازه‌ی کافی خرابکاری نکردی؟
‫شوخی می‌کنم. ‫کاملاً شوخی بود.
‫ورونیکا همه‌چی رو برام تعریف کرد.
‫اصلاً تقصیر تو نبود.
‫دنبالت می‌گشتم، کیتی.
‫گوشیتو توی کلاس جا گذاشتی.
‫هی، کار نویسندگی جف چطور پیش میره؟
‫می‌دونم یه مدته به مشکل خورده.
‫می‌دونی؟
‫آره. به هم پیام میدیم.
‫باید قهرمان شهرمون،
‫یه شاهکار ترسناک دیگه بنویسه، مگه نه؟
‫- آره. ‫- آره. هی، باید یه روزی با هم قهوه بخوریم.
‫- حتماً. ‫- خیلی‌خب، خداحافظ.
‫تمرین امروز عالی بود، مربی.
‫شاید نباید وایمیستادم.
‫آره.
‫سلام.
‫[یکی گوشیمو کش رفته بود] ‫[ممنون که عکس نفرستادی]
‫خیلی‌خب، وقت آزمایشه.
‫چرا باید این کارو بکنیم؟
‫چون تبلیغ تبارشناسی رو دیدیم
‫و فکر کردیم باحاله.
‫تازه، کی می‌دونه چی پیش میاد.
‫شاید بابات ازش یه داستان دربیاره،
‫و از این بن‌بست نویسندگی خلاص بشه.
‫بدجوری تخریبش کردی.
‫خیلی‌خب، مال خودمونو انجام دادیم.
‫یالا، راحته.
‫می‌دونی، نکته‌ی باحال اینه که ‫اکثر آدم‌ها فکر می‌کنن
‫برای بزاق آزمایش می‌کنن،
‫ولی پنبه در واقع ‫سلول‌های گونه رو جمع می‌کنه.
‫چندش بود، بابا.
‫چی؟
‫فکر کردم اطلاعات باحالیه.
‫- ببخشید. ‫- خیلی‌خب.
‫اینو سریع می‌فرستم.
‫خیلی‌خب.
‫نتیجه‌ش باید سه روز دیگه بیاد.
‫باشه.
‫خیلی‌خب.
‫بدون کتاب‌هات ‫نمی‌تونی تکالیفتو تموم کنی، عزیزم!
‫چی؟
‫شما پدر و مادرم نیستین؟
‫نه، نه. معلومه که ما پدر و مادرتیم.
‫همیشه پدر و مادرت می‌مونیم.
‫همیشه، عزیزم.
‫فقط از نظر بیولوژیکی،
‫آره، تو بچه‌ی یکی دیگه‌ای.
‫وای خدا.
‫یه مرد اومد خونه‌مون،
‫و اون پدر بیولوژیکیته.
‫ازش نمونه‌ی دی‌ان‌ای گرفتیم ‫که مطمئن بشیم.
‫این هیچی رو عوض نمی‌کنه.
‫نه، ولی من نباید اینو می‌فهمیدم!
‫اصلاً چرا بهم گفتین؟
‫عزیزم، نمی‌خواستیم.
‫ولی مجبور بودیم. ‫یه چیز دیگه هم هست.
‫ممکنه توی خطر یه بیماری ژنتیکی باشی.
‫الان نه، ولی در آینده.
‫باید باید مطمئن بشی.
‫چی، مثلاً سرطان؟
‫آره.
‫نه. برین بیرون!
‫نه، از اتاقم برین بیرون!
‫نه، ولم کن! ‫گفتم برین بیرون!
‫بیا اینجا، بیا اینجا، بیا اینجا.
‫مامان!
‫پس اگه اون ژن بد رو داشته باشم،
‫بیشتر از ۵۰ درصد احتمال داره که
‫سرطانی رو بگیرم ‫که مادر بیولوژیکمو کشته؟
‫برای چک کردنش ‫یه آزمایش خون هست.
‫چند هفته طول می‌کشه نتیجه‌ش بیاد.
‫و توصیه می‌کنن مشاوره بگیری که...
‫فقط آزمایشو بهم بدین.
‫باشه، حتماً عزیزم، ولی...
‫باید درموردش با یکی حرف بزنی.
‫منظورم یه متخصصه.
‫به نظرمون نباید فعلاً
‫با دوست‌هات درباره‌ش حرف بزنی، درسته؟
‫آره، نه.
‫فقط تا وقتی بیشتر بدونیم.
‫بین خودمون می‌مونه.
‫آره، باشه. هر چی.
‫- سلام. ‫- سلام. خوب بود.
‫فکر کنم اولین بارت نیست ‫که یواشکی جیم می‌زنی.
‫آره.
‫حالت خوبه؟ چی شده؟
‫کیتی، چیه؟
‫اوضاع خیلی بده.
‫خیلی داغونه.
‫هی. هر چی باشه، ‫می‌تونم کمکت کنم پشت سر بذاریش.
‫نه، نباید به کسی بگم.
‫من بلدم راز نگه دارم.
‫خب؟
‫فکر کنم چشماش به تو رفته.
‫- واقعاً؟ ‫- آره، فکر کنم یه کم شبیهته.
‫نه، می‌ترسم نگاه کنم.
‫وای، لیو.
‫دختر کوچولوی بیچاره. ‫اینقدر جوون مامانشو از دست داده.
‫حس می‌کنم همه‌مون داریم ‫به خاطر من تنبیه میشیم.
‫چی؟ چرا؟
‫عزیزم، یه بچه‌مو دادم یکی دیگه ‫و حالا این؟
‫هی، چند بار قراره اینو بگیم؟
‫نمی‌تونی خودتو به اون خاطر قضیه
‫و یه پسر نادون سرزنش کنی.
‫همسن کیتی بودی، مگه نه؟
‫واقعاً فکر می‌کنی ‫کیتی الان می‌تونه بچه بزرگ کنه؟
‫- نه. ‫- نه، اصلاً.
‫نمی‌دونم، رها کردن یه بچه
‫چیزی نیست که راحت باهاش کنار بیای.
‫فرزندخوندگی، رها کردن نیست.
‫خودتو توی این دور باطل ننداز، باشه؟
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫وای خدا، اینو ببین.
‫نازه.
‫آره، هست.
‫می‌دونی، با این وضعیت ‫قبل از اینکه کار حیاط پشتی تموم بشه،
‫کیتی میره دانشگاه پرینستون، جف.
‫ببخشید، فقط... باید می‌رفتم دستشویی.
‫ببخشید، منظوری...
‫خب، می‌تونم برات آبی چیزی بیارم؟
‫نه، ممنون.
‫خیلی‌خب.
‫یه هفته بیشتر شده. ‫میشه حرف بزنیم؟
‫لطفاً؟ مثل دفعه‌ی قبل ‫ضایع رفتار نمی‌کنم،
‫قول میدم.
‫ممنون.
‫خدای من.
‫اینجا درست شبیه بلا شده.
‫ببین، تام، واقعاً ممنونیم که
‫نمونه‌های دی‌ان‌ای رو دادی، ولی ما...
‫هنوز داریم این قضیه رو هضم می‌کنیم.
‫خیلی سخته.
‫و واقعاً به یه کم فضا نیاز داریم.
‫برای همین الان اومدم، ‫وقتی کیتی مدرسه‌ست.
‫ولی بازم... اینجایی.
‫الی، کیتی اومد دم خونه‌مون.
‫چی؟
‫دیروز بیرون خونه دیدمش، ‫داشت به خونه‌مون نگاه می‌کرد.
‫- کی؟ ‫- دیروز.
‫حتماً یواشکی از مدرسه زده بیرون.
‫هی، هی.
‫من... خوبم.
‫من...
‫حس می‌کنم الان
‫هر تصمیمی که می‌گیرم اشتباهه.
‫خب، معلومه کارتو خیلی خوب انجام دادی،
‫چون کیتی فوق‌العاده به نظر می‌رسه.
‫آره، هست.
‫و می‌دونی دیگه کی فوق‌العاده‌ست؟
‫لیو.
‫وقتی ببینیش، می‌فهمی.
‫می‌خوام ببینمش.
‫کل این ماجرا خیلی منو می‌ترسونه.
‫فکر کنم شما دو تا ‫دوستای خوبی میشین.
‫کی می‌دونه، ‫شاید حتی از منم خوشت بیاد.
‫خب، دیگه زیاده‌روی نکنیم.
‫تام ازمون خواست جلوی بچه‌ها
‫درباره‌ی بلا حرف نزنیم.
‫هنوز به خاطر نبود مامانشون
‫دوران سختی رو می‌گذرونن.
‫باشه؟
‫فهمیدم.
‫عزیزم؟
‫مردن از سرطان آخرین چیزیه که ‫الان می‌خوام درباره‌ش حرف بزنم.
‫کیتی!
‫شاید به یه علامت نیاز داریم.
‫می‌دونی، اگه یه چیزی از هم بخوایم؟
‫مثل یه علامت کمک؟
‫آره، مثلاً این.
‫- چی؟ ‫- الی.
‫- خیلی‌خب. ‫- مشکلی پیش نمیاد.
‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب.
‫حالت خوبه؟
‫سلام. چه خبر، جف؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- بیا اینجا. ‫- سلام.
‫تام. خوشحالم می‌بینمت.
‫- آره. ‫- بفرمایید تو.
‫بفرمایید.
‫کیتی...
‫من تامم.
‫سلام.
‫خیلی خوشحالم می‌بینمت.
‫سلام، لیو. من جف هستم.
‫ما... خیلی از دیدنت ذوق‌زده‌ایم
‫سلام.
‫سلام، لیو، من الی‌ام.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫خوش اومدی.
‫این کیتیه.
‫سلام.
‫یه کم عجیبه، مگه نه؟
‫خیلی عجیب.
‫من کالوم هستم.
‫سلام.
‫این ایمیه.
‫سلام، ایمی.
‫- خرگوشتو دوست دارم. ‫- ممنون.
‫لطفاً همه راحت باشین.
‫یه عالمه چیز برای خوردن داریم...
‫- آره. ‫- و نوشیدن.
‫آره. امیدوارم همه گرسنه باشن.
‫خب، تو چیکار می‌کنی، الی؟
‫من یه مامان خانه‌دارم.
‫اکثراً توی مدرسه‌ی کیتی ‫کار داوطلبانه می‌کنم.
‫تو چی؟ ورزشی می‌کنی؟
‫نه، نه واقعاً.
‫دوست داری چیکار کنی؟
‫خیلی کتاب می‌خونه.
‫خب، جف نویسنده‌ست.
‫آره، راستش اولین کتابت رو خوندم.
‫شوخی می‌کنی. واقعاً خوندی؟
‫ای وای.
‫ای وای؟
‫عالیه، فقط منظورم اینه که... ‫می‌دونی، متنش خیلی صریحه.
‫مطمئن نیستم برای یه نوجوون مناسب باشه.
‫خب، حالا دیگه دیر شده.
‫آره.
‫واقعاً ازش خوشم اومد.
‫خب، ممنون، لیو. خیلی لطف داری.
‫کیتی، غیر از تشویق‌کنندگی،
‫فعالیت فوق‌برنامه‌ی دیگه‌ای داری؟
‫توی تیم شنا هم هستم.
‫منم شنام خوبم. مثل مامانم.
‫خیلی باحاله، ایمی.
‫آره، انگار استعداد توی خونمونه.
‫من بسکتبال بازی می‌کنم.
‫واقعاً؟
‫باحاله. من... عاشق بسکتبالم.
‫باید یه بار بیای دیدن بازیمون.
‫- ممنون، لیو. ‫- خواهش می‌کنم.
‫خب، اینجا توی خونه کار می‌کنی؟
‫آره. آره، قبلاً یه دفتر اجاره کرده بودم،
‫ولی اینجا رو ترجیح میدم.
‫می‌تونم با لباس راحتی بنویسم، می‌دونی؟
‫آره.
‫فقط می‌خواستم بدونم کتابی هست
‫که پیشنهاد کنی بخونم؟
‫واقعاً؟
‫روزمو ساختی.
‫آره، معلومه.
‫حتی اگه بخوای ‫می‌تونم چند تا کتاب بدم ببری خونه.
‫واقعاً؟ عالی میشه. ممنون.
‫آره.
‫هی، می‌تونی اون آچار رو بدی، لطفاً؟
‫آره.
‫اینه؟
‫آره. ممنون.
‫می‌دونی، می‌تونم بگم لیو ‫فکر می‌کنه دختر لوسی‌ام.
‫احتمالاً از اینکه این همه اموال داریم ‫حالش به‌هم می‌خوره.
‫ولی کالوم باحاله.
‫فکر کنم برم بازی بسکتبالشو ببینم.
‫مدرسه‌شون کجاست؟ ولک؟
‫آره.
‫منم اونجا می‌رفتم.
‫منم توی تیم بسکتبالشون بازی می‌کردم،
‫خیلی وقت پیش.
‫جردن، تو اونقدرا هم از من بزرگتر نیستی.
‫چیه؟
‫کیتی، فقط مراقب اون خانواده باش.
‫فقط... نمی‌خوام آسیب ببینی.
‫از اون چیزی که فکر می‌کنی سرسخت‌ترم.
‫قبول دارم.
‫اینو می‌بینین؟
‫شوهری هست که
‫ناتاشا دنبالش نباشه؟
‫- ببخشید. ‫- خیلی‌خب.
‫بعداً می‌بینمت.
‫عالی شده، ممنون.
‫باورم نمیشه ‫اینقدر خوب داری کنار میای، الی.
‫من اگه بودم رسماً داغون می‌شدم.
‫منظورت چیه؟
‫این ماجرای عوض شدن بچه‌ها.
‫جف بهت گفت؟
‫‌خب، این یارو، بابای واقعی کیتی...
‫بابای بیولوژیکی.
‫آره. جذاب نیست؟
‫من...
‫وای خدا، خیلی هست!
‫امکان نداشته فرشته کوچولوت رو
‫به یه غریبه داده باشی، ‫مگه اینکه حسابی افسونت کرده باشه.
‫من کیتی رو بهش ندادم،
‫رفتن یه بازی بسکتبال دبیرستانی ببینن.
‫باشه، آروم باش، مادر فولادزره.
‫فقط شوخی کردم.
‫ببخشید.
‫سلام. من ناتاشام.
‫هی، اومدی.
‫آره.
‫- بعداً می‌بینمت. ‫- موفق باشی.
‫سلام، کیتی.
‫دیدم کالوم تروبی برات دست تکون داد.
‫از کجا می‌شناسیش؟
‫خواهرشه.
‫صبر کن، جدی؟
‫نه، نه، فقط شوخی کرد.
‫ما فامیلیم.
‫واقعاً؟ ما همدیگه رو فالو داریم.
‫بیا اینجا.
‫اون پسر خیلی باحاله، جدی میگم.
‫شاید بتونی بهش بگی دوستیم.
‫دوستیم؟
‫قبلاً صمیمی بودیم.
‫شاید دوباره بتونیم باشیم.
‫حتماً.
‫می‌خوای امروز بریم خرید؟
‫هی، می‌دونی،
‫کارم تازه داره روی غلتک می‌افته، پس...
‫خیلی‌خب.
‫تازه، قراره امروز ‫با درمانگر کیتی ملاقات کنیم،
‫نمی‌تونم کل روز کار نکنم.
‫میاد اینجا، درسته؟
‫آره. خوش بگذره.
‫باشه.
‫هی، راستی کالوم درباره‌ت پرسید.
‫جدی؟ چی بهش گفتی؟
‫گفتم باحالی.
‫ولی باهاش خوب باش، خیلی‌خب؟
‫اون... کلی سختی کشیده.
‫مثلاً چی؟
‫فقط باهاش خوب باش، باشه؟
‫دقیقاً فکر می‌کنی من چیکار می‌کنم؟
‫نمی‌دونم، مدی رو فرستادی بیمارستان
‫که توی مسابقات منطقه‌ای ‫ازت سبقت نگیره.
‫مگه خوابشو ببینه!
‫مدی ضعیف‌ترین عضومون بود.
‫به اون عوضی هشدار دادم به رایان نزدیک نشه،
‫ولی گوش نکرد.
‫شانس آورد بدتر از این نشد.
‫سلام، خوشتیپ.
‫تام.
‫خوشحالم می‌بینمت. داری چیکار می‌کنی؟
‫اومدم یه هدیه بخرم.
‫برای کی؟
‫پیتر. برادرزاده‌م.
‫پیتر چند سالشه؟
‫- بیست ‫- بیست. سن سختیه برای کادو خریدن.
‫خب، همه‌ی سن‌ها برام سخت بوده،
‫هر سال کلی سختی می‌کشم.
‫دوست داری همراهت بیام؟
‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫روزت چطوره؟
‫خب، پیتر چه استایلی دوست داره؟
‫ورزشی؟
‫واقعاً نمی‌دونم.
‫باشه.
‫این پلیورها باحالن.
‫یه کم خنکن.
‫پیراهن؟
‫خط‌دار دوست داره؟
‫[عنوان کتاب: پس بارداری؟]
‫من نه.
‫آره.
‫- فقط همین، لطفاً. ‫- حتماً.
‫شلوار خاکی؟
‫می‌دونی، فکر نکنم امروز چیزی بخرم.
‫نه، چرا؟
‫گرسنه نیستی؟
‫دارم از گشنگی می‌میرم.
‫به افتخار چی بنوشیم؟
‫- به افتخار پیتر. ‫- به افتخار پیتر.
‫امروز تولدشه.
‫براش کادو نخریدم
‫چون واقعاً نمی‌دونم کجا زندگی می‌کنه.
‫حتی نمی‌دونم الان اسمش همونه یا نه.
‫منظورت چیه؟
‫پیتر اسمیه که ‫وقتی به دنیا اومد بهش دادم.
‫اون برادرزاده‌م نیست.
‫پسرمه.
‫تازه ۱۶ سالم شده بود و...
‫دادمش برای فرزندخوندگی.
‫هیچ‌وقت به کیتی اینو نگفتم،
‫پس لطفاً، تام، بین خودمون بمونه.
‫معلومه.
‫هر سال برای تولد پیتر
‫میرم کادو می‌خرم.
‫کمکم می‌کنه با عذاب وجدان کنار بیام.
‫چرا باید عذاب وجدان داشته باشی؟
‫چون ازش دست کشیدم.
‫الی، متأسفم. خیلی سخته.
‫دادیش به یه خانواده‌ی دوست‌داشتنی
‫که می‌تونستن ازش مراقبت کنن،
‫این بهترین کاری بود که می‌تونستی بکنی.
‫مطمئنم جف هم همینو بهت میگه.
‫آره.
‫معمولاً برای این خریدها،
‫جف هم باهام میاد، می‌دونی؟
‫یه جورایی سنتمونه، ‫ولی امروز داره کار می‌کنه، پس...
‫متأسفم که مجبور شدی با یه غریبه بیای.
‫واقعاً سورپرایز خوبی بود.
‫ممنون.
‫می‌تونم یه چیز خجالت‌آور بهت بگم؟
‫هر چی خجالت‌آورتر، بهتر.
‫خیلی‌خب، قبل از اینکه بچه‌ها رو بیاری،
‫اینقدر نگران بودم همه چی خراب پیش بره،
‫که حتی به جف و کیتی پیشنهاد دادم،
‫یه علامت کمک مخفی داشته باشیم.
‫چی بود؟
‫خجالت‌آور نیست.
‫به نظرم بامزه‌ست.
‫درباره‌ی من کافیه، تو چی، تام؟
‫خیلی‌خب، هر چی دوست داری بپرس.
‫از وقتی بلا رو از دست دادی،
‫با کسی قرار گذاشتی؟
‫نه.
‫اصلاً؟
‫با بچه‌ها مشغول بودم و...
‫خب، اگه بخوام کاملاً صادق باشم،
‫رابطه‌م با بلا... پیچیده بود.
‫منظورت چطوریه؟
‫اون بهم خیانت کرد.
‫متأسفم.
‫و من خوب باهاش کنار نیومدم.
‫قبل از اینکه مریض بشه،
‫نزدیک بود ولش کنم،
‫و بعد مجبور شدم ازش مراقبت کنم و...
‫ولی حالا خاطرات اون حس،
‫اون خیانت، باعث شده محتاط بشم.
‫مشکل اعتماد.
‫فکر کنم می‌فهمم چی میگی.
‫وای، نه. جف؟
‫تا حالا مچش رو نگرفتم یا چیزی، ولی...
‫جدیداً اینجوری حس می‌کنم...
‫خب، اگه کاری کرده،
‫یه احمق به تمام معناست.
‫ممنون که اومدین خونه، دکتر لوپز.
‫خواهش می‌کنم.
‫خب، چند هفته اخیر خیلی پرفشار بوده،
‫و جواب آزمایش براکا رو ‫هفته دیگه می‌گیریم.
‫کیتی، با همه اینا چطور کنار اومدی؟
‫نمی‌دونم.
‫من... فقط سعی می‌کنم ‫خودمو مشغول نگه دارم.
‫با خواهر و برادرهات ‫وقت بیشتری گذروندی؟
‫نه، دارم کم‌کم فکر می‌کنم که
‫تام داره عمداً اونا رو ‫ازم دور نگه می‌داره.
‫چرا فکر می‌کنی همچین کاری می‌کنه؟
‫که نکنه ژنِ بد رو داشته باشم؟
‫یعنی... اونا همین الانش هم ‫مامانشون رو از دست دادن.
‫چه فایده‌ای داره که بخوان
‫با خواهر جدیدشون آشنا بشن اگه من قراره
‫می‌دونین، بمیرم؟
‫نه عزیزم، تام هیچ‌وقت همچین کاری نمی‌کنه.
‫تو از کجا می‌دونی تام چیکار می‌کنه؟
‫فقط دارم میگم فکر نمی‌کنم قضیه این باشه.
‫اون یه بابای مجرده.
‫احتمالاً براش خیلی سخته، همین.
‫مشکل از تو نیست.
‫کیتی، میشه یه دقیقه ‫منو با پدر و مادرت تنها بذاری؟
‫ممنون.
‫جف، تو با پدر بیولوژیکی کیتی مشکلی داری؟
‫اسمشو مشکل نمی‌ذارم.
‫پس اسمشو چی می‌ذاری؟
‫نمی‌دونم.
‫داره با دخترم وقت می‌گذرونه،
‫من باباشم، عجیبه.
‫چرا عجیب نباشه؟
‫پس تام رو یه تهدید می‌بینی؟
‫چی؟ نه، اون آدم داغونه.
‫این چه حرفیه، زنش تازه مُرده.
‫چرا همیشه ازش دفاع می‌کنی؟
‫چرا داری درباره‌ی زندگی شخصیمون ‫به ناتاشا بریج میگی؟
‫فکر کردم قرار گذاشتیم ‫همه اینا بین خودمون بمونه.
‫چی؟ من...
‫نمی‌دونم. ‫ازم خواست یه کتاب امضا شده
‫برای حراج مدرسه اهدا کنم، باشه؟
‫و داشتیم حرف می‌زدیم ‫و من حتماً بهش گفتم که
‫مغزم قفل کرده و ‫یهو از دهنم پریده. نمی‌دونم.
‫اگه انقدر اذیتت کرده بود،
‫چرا این‌قدر طول کشید تا مطرحش کنی؟
‫- اگه اذیتم کرده بود؟ ‫- آره.
‫دست نگه دارین.
‫اینجا که تراپی زوج‌ها نیست.
‫یادمون باشه چرا اینجاییم.
‫برای کی اینجاییم.
‫همه‌مون باید به خاطر کیتی ‫توی یه تیم باشیم.
‫اون خوب بلده مخفیش کنه، ولی الان
‫از اون نتایج آزمایش هفته‌ی دیگه می‌ترسه.
‫باشه؟
‫بیا ببینم.
‫امشب کلی با مدی خوش بگذرون، باشه؟
‫لیاقتش رو داری.
‫ممنون. دیگه باید برم.
‫[الی:‌ سلام، میشه حرف بزنیم؟]
‫[تام تروبی: حتماً. الان دارم میرم] ‫[بازی کالوم. می‌خوای بیای؟]
‫مدی ضعیف‌ترین عضومون بود.
‫به اون عوضی هشدار دادم به رایان نزدیک نشه،
‫ولی گوش نکرد. شانس آورد بدتر از این نشد.
‫وای، این دختره کاملاً دیوونه‌ست.
‫آره. و فرستادمش برای ورونیکا.
‫- نه، نفرستادی. ‫- آره.
‫آره، و بهش گفتم اگه ‫دست از سرمون برنداره،
‫می‌فرستمش برای مربی سیمون.
‫جا خورد؟
‫سعی کرد وانمود کنه چیز مهمی نیست،
‫ولی می‌تونستم بفهمم ترسیده.
‫هی، درست به موقع رسیدی!
‫هی، تام.
‫ببخشید بازم مزاحمت شدم.
‫شوخی می‌کنی؟
‫امروز روز شانسمه.
‫میشه درباره‌ی یه چیزی ‫خصوصی باهات حرف بزنم؟
‫چیه؟
‫هنوز می‌سوزه.
‫وای خدا، سوختی؟
‫آره. یه بدبیاری توی آشپزخونه.
‫بلا همه آشپزی‌ها رو انجام می‌داد.
‫من هنوز... دارم یاد می‌گیرم.
‫متأسفم.
‫فکر کنم می‌دونم ‫می‌خواستی درباره‌ی چی حرف بزنی.
‫وای خدا!
‫نه، نه، نه، اشکالی نداره. ‫اشکالی نداره.
‫معلومه که اشکال داره تام! ‫میرم باهاش حرف بزنم.
‫نه، نه، نه. ‫من انجامش میدم، باشه؟
‫نگران نباش.
‫خودم درستش می‌کنم.
‫وای، خدا.
‫نمی‌ذاری کسی بفهمه؟
‫البته.
‫خوش بگذره.
‫ممنون مدی.
‫برام آرزوی شانس کن.
‫کاری رو نکن که من نمی‌کردم.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫بریم.
‫- بیا زودتر بریم. ‫- آره.
‫رفتن.
‫فرشته کوچولوی مامانی.
‫شیطون کوچولوی مامان.
‫الی، خیلی متأسفم.
‫نزدیک بود تولد پیتر یادم بره.
‫و... من یه احمقم.
‫کار حواسم رو پرت کرده بود ‫و بهت بی‌توجهی می‌کردم و...
‫دیگه حتی برام مهم نیست ‫اگه هیچ‌وقت کتابی نفروشم.
‫من فقط... دوستت دارم، می‌دونی؟
‫تا حالا به فرار کردن فکر کردی؟
‫از نو شروع کردن؟
‫قبلاً فکر می‌کردم. ‫وقتی همسن تو بودم.
‫اینجوری نکن.
‫متنفرم از اینکه ‫باهام مثل بچه‌ها رفتار می‌کنی.
‫جردن، بی‌خیال.
‫قرار بود جشن بگیریم.
‫سلام.
‫ممنون که اومدی.
‫خب، هی بهم پیام می‌دادی،
‫پس یا باید می‌اومدم ‫یا بلاکت می‌کردم.
‫چیزی می‌خوری برات بگیرم؟
‫خیلی‌خب، راستش نمی‌دونم ‫از کجا شروع کنم...
‫نظرت چیه از این شروع کنیم
‫که تو و بابامو توی اون حالت دیدم؟
‫- آره. ‫- خیلی چندش بود.
‫بین من و بابات هیچی نیست.
‫می‌دونم چه شکلی به نظر می‌رسید،
‫ولی اونجوری بهش علاقه ندارم
‫و اینو کاملاً روشن کردم...
‫خیلی‌خب، عالیه. ‫حالا می‌تونم برم؟
‫نه.
‫دیروز دیدمت ‫که داشتی خرید می‌کردی.
‫خب که چی؟
‫خب فکر کردم شاید به یه نفر ‫برای حرف زدن نیاز داشته باشی.
‫نمی‌تونی وانمود کنی که ‫اتفاقی نیفتاده، لیو.
‫پیش دکتر رفتی؟
‫چی؟
‫عزیزم، دیدم داشتی ‫کتاب بارداری می‌خریدی.
‫وای، خدا.
‫فقط می‌خوام بدونی که من پشتتم.
‫باورم نمیشه بچه‌ی تو ام.
‫ببین، می‌دونم که ‫دنبال یه مامان جدید نیستی.
‫چرا باید به یه مامان جدید ‫نیاز داشته باشم؟
‫فقط میگم می‌تونم دوستت باشم.
‫تو حتی از من خوشت نمیاد.
‫چرا، خوشم میاد.
‫لیو، معلومه که خوشم میاد. من...
‫سلام.
‫هی، امروز صبح رفتی دنبال کیتی؟
‫نه، قرار بود تو بری دنبالش.
‫آره، الان خونه‌ی مدی‌ام، ‫کیتی اینجا نیست.
‫منظورت چیه؟
‫مامان مدی فکر کرد ‫چند ساعت پیش اومدم دنبالش.
‫هدر دیده رفته؟
‫نه، مدی دیده.
‫خب، مکان گوشیش رو چک نکردی؟
‫نمی‌دونم، حتماً خاموشه.
‫یه کم عجیبه، نه؟
‫خیلی‌خب، همونجا بمون. دارم میام.
‫هی، کیتی‌ام.
‫می‌تونی برام پیغام بذاری یا پیام بدی.
‫کیتی، لطفاً بهم زنگ بزن.
‫مشکلی پیش نیومده،
‫فقط باید بدونم کجایی
‫و الان باید بدونم، باشه؟
‫دوستت دارم.
‫- تام؟ ‫- الی، خوشحالم جواب دادی.
‫از کیتی خبری داری؟
‫نه، باید خبری داشته باشم؟
‫امروز صبح بدون اینکه بهمون بگه
‫از خونه مدی رفته. ‫نمی‌دونیم کجاست.
‫چه وحشتناک.
‫متأسفم، الان نمی‌تونم حرف بزنم.
‫نمی‌دونم کجاست.
‫قسم می‌خورم.
‫یعنی، یه جورایی با عجله رفت
‫و من فکر کردم منتظرشین.
‫کسی هست که رفته باشه ببینه؟
‫شاید یه پسر؟
‫مدی مطمئنی؟ خیلی مهمه.
‫مطمئنم.
‫اگه ایده‌ای داری که کجا می‌تونه باشه.
‫خیلی‌خب، ‫اگه چیزی شنیدم خبر میدم.
‫می‌تونین شبکه‌های اجتماعیش رو چک کنین. ‫همیشه پست می‌ذاره.
‫آخرین پستش مال یه هفته پیشه.
‫منظورم اون یکی اکانتشه.
‫کیتی یه اکانت دیگه داره؟
‫آره، ولی باید قبولتون کنه ‫تا بتونین ببینین.
‫می‌تونم از حساب کاربری تو استفاده کنم؟
‫«دخترتشویق‌کننده‌شیطون‌۰۹»؟
‫یا خدا، این مثل آهن‌ربای منحرف‌هاست.
‫فکر می‌کنی دیگه چی رو مخفی می‌کنه؟
‫لیو هستم.
‫لیو، الی‌ام. ‫می‌دونم آخرین نفری‌ام که
‫الان می‌خوای باهاش حرف بزنی،
‫ولی لطفاً، لطفاً بهم زنگ بزن.
‫فوریه.
‫لیو رو توی کتاب‌فروشی دیدم ‫که داشت کتاب بارداری می‌خرید.
‫وای، حامله‌ست؟
‫خب، فکر کردم حتماً هست،
‫ولی... باورم نمیشه دارم اینو میگم.
‫عزیزم، اگه کیتی حامله باشه
‫و لیو داره سعی می‌کنه بهش کمک کنه چی؟
‫نه، این غیرممکنه.
‫کیتی حتی تا حالا با کسی نبوده.
‫مطمئنیم؟
‫اصلاً از چیزی مطمئنیم؟
‫میرم دنبالش بگردم.
‫باشه ولی کجا؟
‫نمی‌دونم، پارک، مدرسه،
‫نمی‌تونم اینجا بمونم.
‫خیلی‌خب، منم باهات میام.
‫شاید بهتره تو اینجا بمونی، ‫محض اینکه برگشت.
‫آره، خیلی‌خب.
‫دوباره به لیو زنگ بزن.
‫نمی‌دونم. ‫به یکی... به یکی زنگ بزن.
‫متأسفم، فقط منم.
‫اشکالی نداره.
‫برنگشته؟
‫نه.
‫می‌تونم بیام تو؟
‫آره.
‫ایمی می‌خواست اینو بهت بدم.
‫چه مهربون،
‫ولی نمی‌تونم عروسکش رو بگیرم.
‫خب، شنید که چقدر بابت کیتی ناراحتی
‫و می‌خواد اونو قرض بگیری.
‫ایمی میگه خوش‌شانسی میاره.
‫خب، به ایمی بگو
‫که خیلی خوب از آقا خرگوشه مراقبت می‌کنم
‫و تا جایی که بتونم ‫زود بهش پسش میدم.
‫نگرانم فرار کرده باشه، الی.
‫منم همین‌طور.
‫از این آزمایش سرطان ‫خیلی استرس گرفته بود.
‫و همه چیزای دیگه.
‫اسم اون دختر بدجنسه چی بود، ویکی؟
‫ورونیکا؟ ‫بهت در موردش گفته بود؟
‫کیتی واقعاً ازش می‌ترسه.
‫چرا می‌ترسه؟
‫نمی‌دونم. حرفی نزد.
‫خدای من.
‫من...
‫پس می‌خوایم وانمود کنیم ‫که دیروز اتفاقی نیفتاده؟
‫تام، متأسفم.
‫من زیادی احساساتی شدم، ‫هر دو مون زیادی احساساتی شدیم.
‫ولی این درست نیست، نه؟
‫تام، من متأهلم.
‫جف خوشحالت نمی‌کنه.
‫البته که می‌کنه.
‫ما... این خیلی غیرواقعی بود
‫و خیلی پراسترس و...
‫و این منم که بهش روی آوردی.
‫تام،
‫تو توی موقعیت آسیب‌پذیری هستی.
‫من و جف ‫توی موقعیت آسیب‌پذیری هستیم.
‫واضحه که همه‌مون قراره ‫توی زندگی همدیگه باشیم،
‫پس واقعاً امیدوارم ‫بتونیم این ماجرا رو پشت سر بذاریم.
‫من... امیدوارم هنوز هم ‫بتونیم دوست باشیم.
‫دوست؟
‫دوست.
‫می‌فهمم.
‫متأسفم اگه نیتت رو اشتباه متوجه شدم.
‫منم متأسفم.
‫این قضایا دیوونه‌کننده بوده.
‫خیلی‌خب.
‫به محض اینکه از کیتی خبری شنیدی ‫بهم میگی، آره؟
‫آره، البته. فوراً.
‫خیلی‌خب.
‫ممنون.
‫- سلام. ‫- خبر جدیدی هست؟
‫نه.
‫می‌خوام به پلیس زنگ بزنم.
‫خب، به نظر میاد کیتی ‫اینو برنامه‌ریزی کرده.
‫یه نفر اومده دنبالش،
‫فقط باید بفهمیم کی.
‫می‌تونیم پیام‌هاش رو ‫از اپراتور همراهش بگیریم
‫ولی حتی با اجازه شما، طول می‌کشه.
‫این کامپیوترشه؟
‫آره.
‫با توجه به اتفاقاتی که ‫تازگی برای کیتی افتاده،
‫احتمال زیادی هست که ‫فقط داره خودشو از فشار خلاص می‌کنه.
‫احتمالاً قبل از خواب خونه‌ست.
‫این چیزا رو همیشه می‌بینیم.
‫خیلی‌خب.
‫نه.
‫بذار برم بیرون!
‫چیه؟
‫مدی باید یه چیزی بگه.
‫دروغ گفتم.
‫خیلی متأسفم.
‫واقعاً فکر کردم تا الان برمی‌گرده.
‫مدی، اون کجاست؟
‫دیشب یواشکی رفت بیرون ‫که جردن رو ببینه.
‫دیگه برنگشت.
‫به هیچکدوم از پیام‌هام جواب نداده.
‫جردن دیگه کیه؟
‫جردن؟ کریگ؟
‫در رو باز کن.
‫- اون اینجاست؟ ‫- چی؟
‫کیتی، کجاست؟
‫نمی‌دونم، اینجا نیست!
‫کیتی!
‫- جردن بور؟ ‫- بله.
‫کارآگاه دیویس، پلیس گرین‌وود.
‫می‌تونم بیام تو؟
‫فکر کنم آره.
‫کیتی؟
‫اینجا نیست.
‫چرا باید اینجا باشه؟
‫نمی‌تونین همین‌جوری بیاین تو خونه ‫فقط چون یه کاگر ساده‌ام!
‫می‌دونیم دیشب با کیتی بودی
‫و الان ناپدید شده.
‫- ناپدید شده؟ ‫- چیکارش کردی؟ اون فقط ۱۵ سالشه.
‫هی مرد، من کار اشتباهی نکردم.
‫تا حالا چیزی در مورد ‫رابطه با دختر زیر سن قانونی شنیدی؟
‫این حرف‌ها کمکی نمی‌کنه، آقای میچل.
‫با احترام رفتار کنین.
‫همه‌مون اینجا یه هدف داریم.
‫درسته، جردن؟
‫لطفاً.
‫من چیزی برای مخفی کردن ندارم.
‫خیلی‌خب. پس بیا حرف بزنیم.
‫شاید اول بخوای لباس بپوشی.
‫آره. یه پیرهن لعنتی بپوش.
‫رابطه‌ت با کیتی از چه نوعیه؟
‫دوستیم.
‫همین؟ هیچی عاشقانه نیست؟
‫نه. نه، فقط دوستیم.
‫پس چرا ملاقات مخفیانه؟
‫ملاقات مخفیانه نبود.
‫والدینش در موردش نمی‌دونستن.
‫تو اسمشو چی می‌ذاری؟
‫می‌دونم چه شکلی به نظر میاد، ‫ولی اینجوری نیست.
‫چرا دیشب رفتی دنبال کیتی، جردن؟
‫می‌خواستیم یه چیزی رو جشن بگیریم.
‫تولدم.
‫دیروز تولدت بود؟
‫۲۰ ساله شدی؟
‫پیتر؟
‫این اسمیه که روم گذاشتی؟
‫- متأسفم. ‫- اشکالی نداره.
‫واقعاً اشکالی نداره.
‫من هیچوقت به کیتی آسیب نمی‌زنم.
‫چند سالی هست که ‫می‌دونم تو مادر واقعیمی.
‫سوابق رو از بین نبردی.
‫فکر کردم شاید یه روزی ‫بخوای منو پیدا کنی.
‫می‌خواستم این کار رو بکنی.
‫با کیتی آنلاین دوست شدم.
‫گفت دارین به بازسازی حیاط فکر می‌کنین
‫و من به بابام گفتم.
‫دیشب به وضوح گفت
‫که به من احساس داره،
‫پس بالاخره مجبور شدم بهش بگم.
‫بهش گفتم که تو... مادر واقعیمی.
‫در مورد همه چی بهم دروغ گفتی!
‫تمام زندگیم دروغه!
‫خدایا! من چیکار کردم ‫که لایق این چیزا باشم؟
‫ها؟
‫دیوونه شد.
‫وسایلش رو برداشت، از پیشم فرار کرد.
‫همینجوری گذاشتی بره؟
‫سعی کردم جلوشو بگیرم.
‫خیلی از دستم عصبانی بود.
‫منتظرش موندم، ‫ولی هیچ‌وقت برنگشت.
‫فکر کردم حتماً رفته خونه.
‫متأسفم.
‫توی ماشین منتظرم.
‫متأسفم که زودتر بهت نگفتم.
‫نه، خیلی خوشحالم که بالاخره شناختمت.
‫واقعاً.
‫و به نظر آدمی بودی که
‫کیتی واقعاً می‌تونست ‫باهاش حرف بزنه. ممنون.
‫چیز دیگه‌ای یادت میاد ‫که اذیتش می‌کرده؟
‫فقط اتفاقات معمولی دبیرستان،
‫مثلاً اون دختر وحشتناکه، ورونیکا.
‫ورونیکا چی؟
‫فقط اینکه یه دختر رو
‫توی تمرین تشویق‌کننده‌ها ‫خیلی بد زخمی کرد.
‫چی، عمدی؟
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، کاملاً.
‫کیتی دختر باهوشیه. ‫سند و مدرک داره.
‫برام مدرک فرستاد.
‫کارآگاه؟
‫چرا این کار رو باهام می‌کنی؟
‫آخرین باری که کیتی رو دیدم،
‫فکر کنم جمعه توی مدرسه بود.
‫تو توی سقوط مدی نقش داشتی؟
‫خدای من، جدی میگی؟
‫جدی، الی؟
‫می‌دونم چقدر احساساتی میشی،
‫ولی بدون خبر میای خونه من،
‫شروع می‌کنی به اتهام‌های مسخره زدن؟
‫من هیچ کاری نکردم.
‫تو قرار بود مراقبمون باشی، خانم میچل.
‫دقیقاً.
‫خیلی‌خب.
‫مدی ضعیف‌ترین عضومون بود.
‫به اون عوضی هشدار دادم به رایان نزدیک نشه،
‫ولی گوش نکرد.
‫شانس آورد بدتر از این نشد.
‫خیلی‌خب، ببین. ‫مطمئنم اینا فقط حرفه.
‫تو منظوری از این حرف نداشتی، نه ورونیکا؟
‫فکر کنم حرف‌های خودت ‫گویای همه چیزه، ورونیکا.
‫باید همه چی رو بدونیم.
‫وقتشه که به وکیلم زنگ بزنم.
‫وقتشه که دیگه حرف نزنی.
‫الی حق داره. خفه‌خون بگیر.
‫برگردیم سر کیتی.
‫راسته که از جمعه توی مدرسه ندیدیش؟
‫دیشب دیدمش.
‫کجا؟
‫پارک مونت ریون. ‫ما دنبالش کردیم.
‫ما؟
‫بریت باهام بود.
‫چرا دنبالش می‌کردین؟
‫می‌دونستم داره میره ‫با یه پسر بزرگتر قرار بذاره.
‫ببین، فقط می‌خواستم چند تا عکس ‫ازشون با هم بگیرم.
‫برای چی؟ که تحقیرش کنی؟
‫که در مورد کارم به کسی نگه.
‫کیتی اونقدر که فکر می‌کنین معصوم نیست.
‫کلی کارهای مسخره انجام داد،
‫برای اون پسره، جردن.
‫یه عوضی دم‌دستی.
‫و بعد چی شد؟
‫کیتی! برگرد!
‫بعدش یه جورایی با هم بحثشون شد ‫و اون فرار کرد.
‫از کارهای مسخره‌ت فیلم گرفتیم.
‫ما هیچ کاریش نکردیم.
‫فقط یه کم ترسوندیمش.
‫قسم می‌خورم.
‫کاش می‌تونستیم بلا رو ببینیم، می‌دونی؟
‫زنی که کیتی رو بهمون داد و... ‫بچه‌مون رو بزرگ کرد.
‫شرط می‌بندم مادر فوق‌العاده‌ای بوده.
‫تو هم یه مادر فوق‌العاده‌ای.
‫نه.
‫چرا، هستی.
‫نه، نه، تاریخ این پست رو ببین.
‫اون... مال هفته پیشه.
‫این... این یعنی چی؟
‫اگه این خونه به اسم بلا ثبت شده،
‫فکر می‌کنی بتونیم آدرس رو پیدا کنیم؟
‫البته.
‫لیو. کیه؟
‫شما باید الی و جف باشین.
‫من بلا هستم، مامان لیو.
‫تو...
‫حامله‌ام، درسته، نه لیو.
‫فکر نمی‌کنی این یه فرض خیلی بی‌ادبانه ‫در مورد دخترم بود؟
‫تو زنده‌ای؟
‫تام بهمون گفت مُردی.
‫چی؟
‫البته که نمی‌دونستی.
‫بهمون گفت جلوی بچه‌ها
‫در موردت صحبت نکنیم.
‫هیچ‌وقت اجازه نداریم در مورد مامان
‫جلوی بابا حرف بزنیم. ‫یه جورایی عصبانی میشه.
‫سلام. من روری هستم. شوهر بلا.
‫جف.
‫بازم بابا کار اشتباهی کرده؟
‫بیا بریم اتاقت ایمی.
‫من سرطان داشتم،
‫ولی هیچ ربطی به براکا
‫یا هیچ جهش ارثی نداشت.
‫پس اون غربالگری سرطانی ‫که برای کیتی انجام دادیم...
‫چرت و پرت بود.
‫تام تمام مدت داشت ما رو بازی می‌داد.
‫همسرم فوت کرد.
‫یه جهش ژنتیکی از ژن براکا بود.
‫ولی ما خودمون آزمایش دی‌ان‌ای دادیم.
‫نه، من کیتی رو به دنیا آوردم
‫و تو لیو رو به دنیا آوردی.
‫اینش درسته.
‫وقتی تحت درمان بودم، ‫کالوم و لیو خون اهدا کردن.
‫و اون موقع بود که فهمیدیم ‫لیو از نظر ژنتیکی مطابقت نداره.
‫ولی مهم نبود.
‫لیو دختر منه.
‫و کیتی مال ماست.
‫دقیقاً.
‫من نمی‌خواستم شما رو پیدا کنیم.
‫با تام دعوا کردیم.
‫اون موقع، سر همه چی دعوا می‌کردیم.
‫بعد از طلاق کاملاً به هم ریخت.
‫یه فروپاشی عصبی داشت.
‫کی بود؟
‫دو سال پیش.
‫من حضانت بچه‌ها رو گرفتم و...
‫خب، بچه‌ها زیاد بهش سر نمی‌زنن.
‫مخصوصاً از وقتی که ‫دیگه داروهاش رو نخورد.
‫همیشه حالش اونقدر خوب نیست ‫که بچه‌ها رو ببینه.
‫تام عمداً اونا رو ازم دور نگه می‌داره.
‫پس، تام حس می‌کنه ‫همه چی رو از دست داده.
‫و به دختری که هنوز
‫ممکنه باهاش شانس داشته باشه، ‫دل‌بسته شده.
‫- اون کیتی رو گرفته. ‫- آره.
‫سلام.
‫کیتی، خیلی خوشحالم که زنگ زدی.
‫چی شده؟ چه اتفاق افتاد؟
‫نمی‌تونم به هیچ‌کس اعتماد کنم.
‫می‌تونی به من اعتماد کنی.
‫و حدس بزن کی داره جایگزینش میشه.
‫سلام، خوش‌تیپ.
‫اجازه‌ دارن اینجوری بیان توی ملک ما؟
‫فکر کنم ممکنه مفید باشن.
‫بیاین تو.
‫داریم آپارتمان تام تروبی رو می‌گردیم،
‫و سوابق تلفنش رو داریم.
‫یه تماس از گوشی کیتی،
‫درست قبل از نیمه‌شب جمعه دریافت کرده.
‫حتماً بعد از فرارش از پیش جردن ‫بهش زنگ زده.
‫گفتی تام یه سر اومده بود اینجا؟
‫آره، کوتاه.
‫در مورد چیزی غیر از کیتی حرف زدین؟
‫- آره، حرف زدیم. ‫- چی بود؟
‫روزی که می‌دونیم تام کیتی رو برده،
‫بهم نزدیک شد.
‫چی؟ کی دیدیش؟
‫رفتم مدرسه کالوم که تام رو ببینم
‫چون هنوز فکر می‌کردم لیو حامله‌ست.
‫می‌خواستم با تام ‫در موردش حرف بزنم، و...
‫و بی‌مقدمه این کارو کرد؟
‫همینجوری؟
‫عزیزم، جلوش رو گرفتم،
‫قول میدم، گرفتم.
‫اگه لازمم داشتین، پایینم، کارآگاه.
‫خیلی‌خب.
‫پس، تو و تام ‫در مورد همین حرف زدین، الی؟
‫- آره؟ ‫- آره.
‫اون... انگار امیدوار بود ‫یه معنی بیشتری داشته باشه،
‫مثلاً یه آینده‌ای برامون وجود داره.
‫خیلی‌خب، شاید بتونیم ‫از این به نفعمون استفاده کنیم.
‫و چند وقته کیتی رو می‌شناسی؟
‫از بچگی بهترین دوست هم بودیم.
‫باورم نمیشه.
‫می‌دونم سخته.
‫به سرعت داریم ‫به بازه‌ی ۴۸ ساعته نزدیک میشیم،
‫یه نقطه عطف تلخ ‫توی پرونده آدم‌ربایی مشکوک
‫که به نظر میاد می‌تونه مستقیماً
‫از صفحات یکی از ‫کتاب‌های پدرش بیرون اومده باشه.
‫مقامات تأکید دارن
‫پیدا کردن افراد گمشده ‫در ۷۲ ساعت اول اهمیت زیادی داره.
‫ببخشید.
‫متاسفانه، ساعت داره ‫برای کیتی و خانواده‌ش،
‫به سرعت می‌گذره.
‫هی!
‫ساعت برای دختر من به سرعت نمی‌گذره!
‫چرا این حرف رو می‌زنین؟
‫این برای داستانتون بهتره؟
‫الی، می‌دونم داری درد می‌کشی.
‫لطفاً، بهمون بگو چه حسی داری.
‫لعنتی، الی.
‫خیلی خفنی.
‫اون حتماً پربیننده میشه.
‫وای.
‫تا الان چند بار جلوی تو ‫خودمو شرمنده کردم؟
‫راستش، از دستم در رفته.
‫یه چیزی بیارم بخوری، یا...
‫لطف داری.
‫راستش الان زیاد اشتها ندارم،
‫ولی ممنون که اینجایی، لیو. ‫خیلی برام مهمه.
‫آره، خواهش می‌کنم.
‫این، دفتر جفه.
‫آقا خرگوشه اینجا چیکار می‌کنه؟
‫تام آوردش.
‫گفت ایمی فکر می‌کرده ‫ممکنه به یه کم شانس نیاز داشته باشیم.
‫کِی؟
‫آخرین باری که دیدمش. چرا؟
‫اون... همیشه برای ایمی ‫اینجا یادداشت می‌ذاشت.
‫چی؟
‫- این. ‫- وای، خدای من!
‫«یه نشونه بهم بده ‫که موقع غروب منتظرت باشم»
‫«توی جولیان، ‫جایی که همه چی شروع شد.»
‫«تنها بیا وگرنه هرگز دخترمونو نمی‌بینی.»
‫خیلی‌خب، صبر کن.
‫اون «جایی که همه چی شروع شد» یعنی چی؟
‫جولیان. سنت جولیان، بیمارستانی که
‫جابه‌جایی شما اتفاق افتاد.
‫اونجاست که همه چی شروع شد.
‫خیلی‌خب، باید به پلیس بگیم.
‫نه، نه، نه، نه، لیو.
‫نوشته تنها بیا.
‫نمی‌تونم با پلیس برم.
‫نمی‌تونم جون کیتی رو به خطر بندازم.
‫تو که فکر نمی‌کنی ‫واقعاً به کیتی آسیب بزنه، درسته؟
‫نمی‌دونم عزیزم. تو چی؟
‫من چطور می‌تونم کمک کنم؟
‫به هیچ‌کس نگو چی پیدا کردیم.
‫کیتی، عزیزم، اگه صدامو می‌شنوی...
‫دوستت داریم.
‫و تام،
‫می‌دونیم که تو هم کیتی رو دوست داری.
‫می‌دونم هر کاری می‌کنی،
‫که ازش مراقبت کنی.
‫هر دومون بهترین چیزا رو ‫برای کیتی می‌خوایم.
‫هر دومون یه چیز رو می‌خوایم.
‫اتفاقیه که افتاده.
‫نمیشه گذشته رو تغییر داد.
‫باید... باید روی آینده تمرکز کنیم.
‫این تنها چیزیه که مهمه.
‫ممنون آقا و خانم میچل.
‫حالا به چند تا سوال جواب میدیم.
‫سلام عرض شد.
‫راحت و آروم باش.
‫وقت شام رسیده.
‫کیتی، باید قوی بشی.
‫یه کم بخور.
‫بخور. خوبه.
‫خوبه.
‫آره.
‫یالا دیگه. بخور.
‫خوبه.
‫یه قاشق بزرگ دیگه. زود باش.
‫یه دونه دیگه.
‫خوبه.
‫استراحت کن.
‫میشه تولدش رو امتحان کنی.
‫مارس. مارس، آره، ۲۸ مارس.
‫من از در کناری میرم بیرون،
‫تو مراقب جف هستی؟
‫آره. آره. باشه.
‫هواتو دارم، نگران نباش.
‫ممنون.
‫- لطفاً مراقب باش. ‫- باشه.
‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب.
‫تام!
‫کیتی کجاست؟ اینجاست؟
‫کلیدهات رو بده.
‫آره. بیا.
‫گوشی.
‫آره.
‫کیتی کجاست، تام؟
‫تام!
‫چرا اینجوری بهم نگاه می‌کنی؟
‫فکر می‌کنی به دخترمون آسیب می‌زنم؟
‫البته که نه.
‫نه، من... فقط دلتنگشم.
‫منو که می‌شناسی، نگران میشم.
‫- به زودی می‌بینیش. ‫- باشه
‫مواظب باش!
‫تام، هیچ‌کس نمی‌دونه اینجام.
‫داری بهم آسیب می‌رسونی.
‫متأسفم، عزیزم.
‫خیلی خوشگل شدی، الی.
‫ممنون.
‫متأسفم که قبلاً جنتلمن نبودم.
‫این بار آروم پیش میرم.
‫هیچ‌کس دنبالمون نیست، قسم می‌خورم.
‫باور می‌کنم.
‫احتمالاً حسابی از دستم عصبانی هستی.
‫بخاطر بلا؟
‫فکر کنم می‌فهمم چرا بهم گفتی مُرده.
‫داشتی سعی می‌کردی ازم محافظت کنی.
‫درسته.
‫آره. بلا یه عوضی درجه یکه.
‫ولی اینو می‌دونستی، درسته؟
‫آره. آره. معلومه.
‫برای آینده‌م با تو و کیتی هیجان‌زده بودم.
‫ولی تو منو سرکار گذاشتی
‫و بعدش گفتی منو نمی‌خوای.
‫می‌خواستم آسون باشه. ‫می‌خواستم خوب باشه.
‫می‌خواستم تو... ‫می‌خواستم باهامون بیای.
‫من فقط... ‫نمی‌دونستم چطور با احساساتم کنار بیام.
‫همه‌مون لیاقت یه شانس دوم رو داریم.
‫همیشه آرزو داشتم اینجا زندگی کنم.
‫یه جایی رو اجاره کردی؟
‫یه جای کوچیک پیدا کردم ‫که پول نقد می‌گیره.
‫یه کم قدیمیه، ولی...
‫باید از یه جایی شروع کنیم.
‫همه نمی‌تونن یه رمان‌نویس پرفروش باشن.
‫نه.
‫دلت برای پول جف تنگ میشه؟
‫اینو نگفتم.
‫البته که نگفتی.
‫اینجاست. خونه‌ی قشنگ خودمون.
‫کیتی؟
‫- کیتی؟ ‫- داره استراحت می‌کنه.
‫کیتی؟ عزیزم؟
‫حبسش کردی؟
‫چاره‌ای برام نذاشتی.
‫فکر می‌کنی اینو می‌خواستم؟
‫نه، البته که نه.
‫کیتی؟
‫وای، خدا. کیتی! کیتی!
‫کیتی! کیتی!
‫عزیزم؟ کیتی؟
‫- کیتی؟ ‫- مامان.
‫چیزی نیست.
‫من اینجام، من اینجام، من اینجام.
‫حالتو خوب می‌کنیم، عشق من.
‫بذار ببینمت. چی بهش دادی؟
‫فقط یه آرام‌بخش.
‫تام. باید کمکم کنی ببریمش بالا.
‫نمی‌تونه اینجا پایین بمونه، ‫آب بدنش خشک شده.
‫باید بهش آب بدم، لطفاً.
‫کمکم کن.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، عزیزم.
‫کیتی؟
‫کیتی، عزیزم؟ هی، بیا اینجا.
‫بیا اینجا، عزیزم. من همینجام.
‫یه کم آب بخور.
‫مامان...
‫هیس. چیزی نیست، عزیزم. چیزی نیست.
‫زود باش، یه کم آب بخور.
‫خوبه. همینه.
‫همون چیزیه که نیاز داری، عزیزم.
‫یالا، یه کم دیگه.
‫فقط یه کم دیگه، بهم نگاه کن.
‫فقط یه کم دیگه. خیلی‌خب. خوبه.
‫خوبه عزیزم.
‫عالی نیست؟
‫بالاخره فقط منم و دو تا دخترم.
‫هی، اول چیکار کنیم؟
‫خانوداگی فیلم ببینیم؟
‫تام؟ اون لرز کرده.
‫یه کتری توی آشپزخونه هست،
‫میشه برامون یه کم چای داغ درست کنی؟
‫- فکر خوبیه. ‫- آره.
‫نزدیکترین همسایه ۱ کیلومتر اونورتره.
‫و باید بدونی یه اسلحه دارم.
‫با الی تماس گرفتین، پیغام بذارین.
‫جواب نمیده.
‫موقعیتش رو چک می‌کنم.
‫الی توی سنت جولیان چیکار می‌کنه؟
‫لیو؟
‫بهم گفتی رفته رانندگی کنه
‫که فکرش رو آروم کنه.
‫ولی اینطور نیست، نه؟
‫داره سعی می‌کنه کیتی رو نجات بده.
‫فقط باید بهش فرصت بدیم.
‫همه چی رو بهم بگو.
‫عزیزم، همه چی درست میشه.
‫خیلی می‌ترسم.
‫می‌دونم عزیزم. درست میشه.
‫ولی مامان، اون دیوونه ست.
‫از اینجا میریم بیرون، بهت قول میدم.
‫می‌فهمی چی میگم؟
‫کیتی...
‫عزیزم، بهم نگاه کن. بهم نگاه کن.
‫تو اون ژن جهش‌یافته رو نداری.
‫- اون دروغ گفته. ‫- چی؟
‫مادر واقعیت نمرده، عزیزم.
‫- چی؟ ‫- سرطانی وجود نداره، باشه؟
‫وای خدا.
‫هیس. می‌دونم.
‫اینم از این. آره.
‫بیا عزیزم. حالتو بهتر می‌کنه.
‫نخورش.
‫حالت بهتره؟
‫فکر کنم بهتره یه کم بهش فرصت بدیم.
‫خیلی سختی کشیده، تام.
‫خب، چای رو بخور ‫قبل از اینکه سرد بشه.
‫چای نمی‌خوام.
‫هیچی ازت نمی‌خوام.
‫هی!
‫اینجوری با بابات حرف نمی‌زنی، کیتی.
‫درسته، الی؟
‫درسته.
‫چه جور چاییه؟
‫یادم نمیاد.
‫همین الان درستش کردی.
‫یادت نمیاد چیه؟
‫فقط اون چای لعنتی رو بخور، الی.
‫بهت اعتماد کردم، ‫ولی تو هم درست مثل بلایی!
‫یه دروغگو، یه خائن،
‫تو هم می‌خوای بچه‌مو ازم بگیری!
‫خب، حدس بزن چی؟ نمی‌ذارم!
‫ترجیح میدم بمیری!
‫متأسفم، منظوری نداشتم.
‫هی، تام!
‫مامان، بیا بریم! ‫کلیدام دست اونه.
‫باید از اینجا بریم.
‫زود باش.
‫لعنتی، بمون سر جات، اون دختر منه!
‫زود باش عزیزم. بیا، یالا!
‫بدو! بدو! بیا!
‫دستمو بگیر.
‫بیا، بیا، بیا.
‫می‌دونم، می‌دونم، هواتو دارم.
‫بیا سوار ماشین بشیم.
‫زود باش!
‫سوار شو!
‫مامان!
‫ولم کن! مامان!
‫بشین زمین!
‫بابا، نه! بابا!
‫بس کن!
‫خواهش می‌کنم، بابا، بس کن!
‫لیو، تو... این کارو نمی‌کنی. نمی‌تونی.
‫می‌کنم.
‫خودت یادم دادی چطور.
‫من باباتم، نه اون!
‫اون توی دو هفته گذشته،
‫بیشتر از تو توی این سال‌ها ‫باهام حرف زده.
‫نمی‌ذارم بهش آسیب بزنی.
‫عزیزم.
‫چطور ما رو پیدا کردی؟
‫جی‌پی‌اس ماشین.
‫لیو همه چی رو بهم گفت.
‫می‌تونین بگین دقیقاً چه لحظه‌ای
‫معصومیتتون رو از دست دادین؟
‫برای من یه سری لحظه‌ها بود،
‫مثل دومینوهایی که یکی‌یکی می‌افتن.
‫نمی‌شد جلوشونو گرفت.
‫زندگیمو تیکه‌تیکه نابود کردن.
‫من تنها کسی نبودم ‫که زندگیش از هم پاشید،
‫ولی... تونستیم همه چی رو ‫دوباره درست کنیم
‫همونجوری که خراب شده بود.
‫تیکه تیکه... یه کم یه کم.
‫اولش، نمی‌تونستم به چیزایی که
‫از دست داده بودم فکر نکنم.
‫ولی بالاخره تونستم روی چیزایی که
‫به دست آورده بودم، تمرکز کنم.
‫من داشتم زندگی‌ای رو می‌کردم ‫که برای یکی دیگه بود
‫و اونم داشت زندگی‌ای رو می‌کرد ‫که برای من بود.
‫ولی من و لیو ‫هر چی بیشتر همدیگه رو شناختیم،
‫فهمیدیم هر دومون،
‫دقیقاً همونجایی هستیم که باید باشیم.
‫هردومون از چیزی که فکر می‌کردیم قوی‌تریم.
‫نمی‌دونم لیو اینو از کجا آورده،
‫ولی من از مامانم گرفتم.
‫اون و بابام به زودی ‫برای آخر هفته والدین میان اینجا
‫و مامان احتمالاً کلی سوال ‫از روی کنجکاوی و نگرانی
‫درباره‌ی حال و روزم توی دانشگاه داره.
‫شاید کلافه‌کننده باشه، ‫ولی بی‌صبرانه منتظر دیدنشم.