- «.و حقیقت شما را آزاد می کند» 8:32 انجیل یوحنا
‫خبر فوری از کالیفرنیا رسیده ‫که آتش سوزی ناحیه لس آنجلس رو فرار گرفته.
‫- رئیس جمهور اعلام وضیت اضطراری کرده... ‫- 911، بخش آتش نشانی و پزشکی...
‫آتیش...آتیش...ته خیابون آتیشه...
‫- چی آتیش گرفته؟ ‫- یه ترانسفورماتور...
‫...یه بوی زننده خاص میاد، ‫یه لایه دود تو هوا هست...
‫...میشه همین الان...
‫- ...گم شی پایین؟ ‫- آتش نشانی صحبت می کنه، داریم راه میفتیم.
‫- خونه مون آتیش گرفته! ‫- بسیار خوب، شما باید...
‫راهی هست که بتونین ‫خونه تون رو تخلیه کنین؟
‫...خانواده تون رو بیارین این جا.
‫...من باید بچه هام رو ‫از این جا ببرم بیرون.
::مووی شو:: .::MovieSho.Com::.
‫امان از آتیش های کوفتی.
‫تهویه کند شده.
‫- کمکم کنین. ‫- 911، اپراتور 625 صحبت می کنه.
‫آدرستون کجاست؟
‫- کمکم کنین. ‫- بسیار خوب، آقا، دارم با درو نش صحبت می کنم؟
‫- نه. ‫- تو پلاک 1304 برایروودین؟
‫- نه، نه، نه. ‫- بسیار خوب، پس کجایین؟
‫- تاریکه و نمی تونم نفس بکشم. ‫- خیلی خوب.
‫- من باید بدونم کجایی. ‫- لعنت...نه، نه، نه.
‫- می بینم که تو «پاکویما» هستی. ‫- اُه، لعنت.
‫چی مصرف کردی، درو؟
‫- چی؟ ‫- مواد مصرف کردی درو؟
‫- بله، کردم. ‫- نباید این کار رو بکنی. چی مصرف کردی؟
‫- مت آمفتامین. ‫- تزریق یا استنشاق؟
‫یه نفس عمیق بکش ‫و جواب من رو بده.
‫نمی تونم نفس بکشم، ‫می دونی؟ وحشت کرده م.
‫درک می کنم، اما ‫تقصیر خودته، نه؟
‫- درو؟ ‫- بله. بله. فقط...
‫- ...کوفتی رو ببند. ‫- اگه آدرست رو بهم بدی،
‫هم آمبولانس می فرستم و هم پلیس.
‫نه، نه، نه، نه، ‫لعنت، لعنت، نه، نه.
‫درو؟
‫جو صحبت می کنه.
‫جو، سلام. وقت داری چند تا سوال ‫درباره فردا جواب بدی؟
‫- شما؟ ‫- فقط چند تا سوال دارم.
‫- پرسیدم شما؟ ‫- کاترین هاربر هستم.
‫خبرنگارین؟
‫آره، فکر کردم اشاره کردم. ‫من تو لس آنجلس تایمز کار می کنم.
‫بدموقع زنگ زده م؟ ‫می تونم بعداً تماس بگیرم، جدی میگم.
‫نباید قبل از این که شروع به سوال پرسیدن ‫از من کنی، خودت رو درست معرفی کنی؟
‫- گوش کن، من فقط می خوام داستان رو از تو بشنوم. ‫- این شماره رو از کجا آوردی؟
‫- جو، من دارم درباره پرونده تو می نویسم، فقط می خواستم بهت... ‫- این شماره رو از کجا آوردی؟
‫- ...فرصت تعریف کردن بدم. ‫- همون طور که گفتم، نظری نمیدم.
‫بیلر، تماس تلفنی ممنوعه!
‫- بهت گفتم که! ‫- فکر کردم کار کوفتیمون همینه.
‫سلام، متأسفم...
‫911، اپراتور اضطراری 625 ‫صحبت می کنه، آدرستون چیه؟
‫آتش نشانیه؟
‫نه، خانم، با 911 تماس گرفتین، ‫اما می تونم به بخش آتش نشانی وصلتون کنم.
‫- فقط پشت خط بمونین. ‫- می تونم شعله های کوه پایه رو ببینم!
‫درک می کنم، خانم، فقط ‫یه لحظه پشت خط بمونین،
‫به آتش نشانی وصلتون ‫می کنم، فقط گوشی.
‫(وصل به آتش نشانی لس آنجلس)
‫من یه آدرس درست ‫لازم دارم.
‫911، اپراتور اضطراری 625 ‫صحبت می کنه.
‫آدرستون کجاست؟
‫اسم من متیو فانتناته و دوست فرماندارم. ‫برای کار مهمی اومده م این جا و ازم دزدی شده.
‫- بسیار خوب، آقا. من باید بدونم کی هستین، فامیلیتون، متیو؟ ‫- اُه، لعنت. لعنت.
‫فانتنات، متیو فانتنات.
‫- چه طور می نویسینش، آقا؟ ‫- ف، ا، ن، ت، ن، ا، ت.
‫- کجایین؟ ‫- تو ماشینمم، پسر. سریع بیاین!
‫- تو پایین شهر لس آنجلسین؟ ‫- فکر کنم، برای کار اومده م.
‫- می فهمم، آقا. کجایین؟ ‫- داداش!
‫کامپیوترت نشونش نمیده؟
‫- نه، متأسفانه دقیق نیست. ‫- پسر، من به پلیس کوفتی...
‫- ...نیاز دارم. ‫- و من آدرس لازم دارم. باید از ماشین خارج شین،
‫یه تابلوی خیابون رو برام بخونین ‫یا یه نشونه ای بهم بدین، آقا.
‫هوف...همین الان بهت گفتم، ‫ازم دزدی کرده ن! از ماشین کوفتیم خارج نمیشم!
‫چه اتفاقی افتاد، آقا؟
‫چی...یه زن برام چاقو کشید ‫و کیف پول و لپ تاپم رو گرفت، خب؟
‫- تمام کارم روشه. ‫- و همین الان اتفاق افتاد؟
‫آره.
‫- تو خیابون؟ ‫- آره، نه، تو ماشین کوفتیم، پسر!
‫- همین الان بهت گفتم. ‫- چه طور وارد ماشینتون شد؟
‫- مهمه؟ ‫- ببخشید؟ من...
‫یهو پرید تو، خب؟
‫- آه، پرید تو. ‫- گم شو بیرون. بهت گفتم که!
‫- حالا لپ تاپ کوفتیم رو پس بده! ‫- ساختمون ولز فارگو رو می بینین؟
‫- زنگ زده م پلیس! ‫- آقا؟
‫بله، درست زیرشم.
‫شما تو محله بانکرهیل ‫بخش مالی لس آنجلسین.
‫- شماره پلاکتون رو لازم دارم. ‫- نمی دونم، ماشین کرایه ایه!
‫- در داره؟ ‫- مسخره ست.
‫- ماشین؟ آره، در داره. ‫- بازش کنین.
‫برید بیرون و شماره پلاک رو ‫برام بخونین.
‫گفتم که، من از ماشین کوفتی ‫در نمیام.
‫بسیار خوب، پس باید تو برگه ثبتش ‫باشه که اون هم باید تو داشبورد باشه، آقا.
‫باشه، پسر، میشه بگی ‫چه قدر طول می کشه؟
‫می دونی...قاعدتا نباید ‫از من محافظت کنی، پسر؟
‫خدایا، برگه ثبت کجاست؟
‫باشه، پیداش کردم. ‫2، دی، تی، ان، 3، 5، اس.
‫خیلی خوب.
‫- مدل ماشین، آقا؟ ‫- ب ام و سری 7 آبی رنگ.
‫- چه شکلی بود؟ ‫- جوون بود.
‫بلند قد، پوست تیره، ‫موهای صورتی، پاشنه بلند.
‫اُه. نژاد؟
‫مکزیکی؟ آهان، هیسپانیک.
‫جزئیات دیگه ای یادتون هست؟
‫اون...جذاب بود. ‫منظورم اینه که...
‫- می دونی، اون... ‫- پشت خط باشین، کسی رو می فرستم.
‫بخش ارتباطات پلیس لس آنجلس، ‫گروهبان میلر صحبت می کنه.
‫افسر بیلر هستم، ‫یه دزدی تو بانکرهیل داریم...
‫- اُه، افسر بیلر! شوخیت گرفته؟ بیلم. ‫- چی؟
‫- گروهبان؟ ‫- مدیریت چرخشی عوض میشه، هر هفته!
‫- چی، گروهبان؟ ‫- آره.
‫پشت دستگاه مخابره ‫چه غلطی می کنی؟
‫طرح مساوات آزادی عمل. هر گروهبان ‫دو بار در ماه پشت تلفن ها وایمیسه.
‫از منابع چه خوب ‫استفاده می کنن!
‫آره، نابغه های سیاسی ای ‫که درباره این که چه طور...
‫...شغل کوفتیمون رو انجام بدیم، ‫از خودشون ایده میدن!
‫- کار تلفن افتضاحه. ‫- این طور فکر می کنی؟ به نظر من محشره.
‫- فردا برمیگردی تو خیابون. ‫- بی صبرانه منتظرم.
‫خب، گوش کن، بهتره کارمون رو ‫بکنیم. قضیه چیه؟
‫یکی به اسم متیو فانتنات پشت خط دارم ‫که یه ولگرد تو بانکرهیل ازش دزدی کرده.
‫هیسپانیک، موهای صورتی و قد بلند.
‫عالیه.
‫شماره پلاکش ‫کالیفرنیا 2، دی، تی، ان، 3، 5، اسه.
‫اوه، باشه.
‫یکی رو می فرستیم اون جا.
‫- هی، می تونی بذاری یه مدت جوشش رو بزنه. ‫- عالیه!
‫هی، گروهبان، هفته پیش ‫درباره کار بخش هاربر شنیدم.
‫آره، آره، عجیب غریب بود، ‫حول و حوش 13 کیلو!
‫- ذخیره شون؟ ‫- آره، گرفتیمش.
‫- یه باند مخدر گردن کلفت رو گرفتین؟ ‫- آره، البته!
‫- مثل شکار بود. یگان سلاح ها و تاکتیک های ویژه آوردن. ‫- چه خفن.
‫- همه چیز با ریک مرتبه؟ ‫- آره.
‫چرا نباشه؟
‫همین طوری.
‫- اون...اون خوبه. ‫- بسیار خوب.
‫خیلی خوب، تو راه بهت زنگ می زنم. ‫بعداً حرف می زنیم.
‫- خداحافظ، گروهبان. ‫- خداحافظ.
‫پاسخگوی اضطراری 911، ‫اپراتور 125 صحبت می کنه، آدرستون چیه؟
‫- برگشتم، آقا. ‫- خدایا، بالاخره!
‫هی، هی، من زن دارم، پسر، خب؟ ‫اون زن عصبانی ایه.
‫از نظر فیزیکی خیلی قویه، ‫خبر نداره! من فقط برای کار اومده م.
‫افسرها تو راهن، آقا.
‫...تا وقتی افسر برسه، ‫کاری نکنین.
‫بستن یه چاقوی استیک ‫به دسته جارو نمی تونه...
‫بله، پنج دقیقه، بله.
‫آقا، هنوز پشت خطین؟
‫الان کجایین؟
نه نه، قطع نکنین - ‫...لطفاً آدرستون رو بگین..
‫بسیار...بسیار خوب. ‫به ماشین یه نگاه انداختین، آقا؟
‫...آدرس مخفی ماشین بود.
‫بسیار خوب، ته کوچه اسلاسون. ‫باشه، آقا، لطفاً گوشی دستتون باشه.
‫- لطفاً گوشی دستتون باشه. ‫- پاسخگوی اضطراری 911 صحبت می کنه...
‫- ...42 ساله... ‫- آتیش داره کم کم...
‫اُه، خدای من. داره می رسه.
‫سعی کنین دراز بکشین...
(استرس و اضطراب پس از سانحه) (فهرست منابع سلامت روان)
‫- هی، می تونم یه تماس بگیرم؟ ‫- آره.
‫سلام، جس هستم. می دونین ‫که چی کار کنین! پیام بذارین!
‫می دونم که نباید تماس بگیرم،
‫اما اگه پیج بیداره، می تونم ‫شب بخیر بگم؟ خیلی ممنون میشم.
‫خیلی خوب.
‫آخ.
‫آه.
‫هی، تلفنت داره زنگ می خوره، پسر!
‫911، اپراتور اضطراری 625 ‫صحبت می کنه. آدرستون چیه؟
‫911، آدرستون چیه؟
‫الو؟ امیلی؟
سلام، عزیزم.
‫ببخشید، با 911 تماس گرفتین.
‫- بله. ‫- کمک لازم دارین؟
‫بله.
‫باشه، امیلی. الان تو خیابون ‫ریجس 5800، آپارتمان ششین؟
‫- نترس! ‫- نوشیدنی خوردین؟
‫- نه، نخورده م. ‫- چرا به ما زنگ زدین؟
‫- فقط می خواستم باهات حرف بزنم. ‫- من قطع می کنم.
‫فقط رفتم یه دور بزنم، عزیزم، خب؟
‫- بسه دیگه. ‫- اون کیه؟
‫- بله، می فهمم. ‫- یکی کنارتونه؟
‫امیلی.
‫- کسی که کنارته می دونه به ما زنگ زدی؟ ‫- نه.
‫فکر می کنه به کی زنگ زدی؟
‫بله، بله، عزیزم.
‫- بچه ت؟ ‫- بله.
‫باشه، امیلی، ازت سوال هایی ‫که جوابشون آره و نه هستش می پرسم، خب؟
‫کسی که کنارته رو می شناسی؟
‫اوهوم.
‫سلاح داره؟
‫- امیلی، کسی که کنارته سلاح داره؟ ‫- نمی دونم.
‫تو رو دزدیده ن؟
‫بله.
‫بسیار خوب.
‫خیلی خوب، امیلی، فقط سعی کن ‫آروم باشی، ما می دونیم کجایی.
‫باشه؟ دارم می بینم ‫که خارج از محدوده شهری.
‫سعی کن آروم باشی، خب؟
‫فقط همین طوری وانمود کن داری با بچه ت ‫حرف می زنی، خب؟ مثل بچه ت باهام حرف بزن.
‫مامان زود میاد خونه.
‫- باشه، عزیزم. ‫- خیلی خوب، تو بزرگراهی؟
‫بله.
‫بزرگراه میان ایالتی 10؟
‫- بله. ‫- غرب؟
‫- سمت ساحل؟ ‫- نه.
‫- آتیش رو می بینی؟ ‫- بله.
‫هی، وقتی از پنجره ت بیرون رو ‫نگاه می کنی، سمت چپته یا راست؟
‫- بله. ‫- سمت چپ؟
‫- بله. ‫- خیلی خوب، داری میری شرق.
‫- بله. ‫- باشه.
‫می فهمی؟ هر چی من میگم بگو. ‫بگو بچه ت ناراحته.
‫اون ناراحته.
‫- خیلی خوب، باید یه لحظه پشت خط باشی. ‫- نه!
‫- نه. ‫- مجبورم. فقط پشت خط باش و جوری رفتار کن...
‫...انگار داری بچه ت رو آروم می کنی، خب؟
‫یالا، امیلی.
‫ناراحت نباش. ‫زود میام خونه.
‫خوبه، خوبه. ‫زود برمیگردم.
(گشت بزرگراهی کالیفرنیا)
‫بردار، لعنتی.
‫- گشت بزرگراهی کالیفرنیا. ‫- افسر جو بیلر هستم، ارتباطات پلیس لس آنجلس.
‫یه زن پشت خط دارم ‫که دزدیده شده.
‫داره با سرعت بالا تو ماشین به سمت شرق ‫حرکت می کنه، تو بزرگراه میان ایالتی 10،
‫شرق پایین شهر.
‫- کسی رو در دسترس داری؟ ‫- چک می کنم.
‫یکی پیدا کردی؟
‫- الو؟ ‫- یکی رو همون نزدیکی دارم.
‫پس بفرستش شرق.
‫- شماره پلاک داری؟ ‫- نه، ولی خانم وقتی رد شدن افسرها رو ببینه بهم میگه.
‫پشت خط باش.
‫- هی، عزیز دلم. ‫- امیلی؟
‫برگشتم.
‫گشت بزرگراهی کالیفرنیا داره دنبالت می گرده ‫و وقتی ازت رد شدن، بهم میگی که من بگم نگهت دارن، خب؟
‫باشه.
‫- خیلی خوب، بیا صبر کنیم، امیلی. خب؟ ‫- بله.
‫به زودی می رسن.
‫بله، بله، عزیزم.
(جس)
‫اُه، لعنت.
‫چی؟
‫- امیلی، امیلی...امیلی. ‫- چی؟
‫جوری رفتار کن انگار داری ‫بچه ت رو آروم می کنی، خب؟
‫مامان زود میاد خونه، خب، عزیزم؟
‫بهش بگو...بهش بگو ‫بره بخوابه.
‫وقت خوابه، عزیزم. ‫معذرت می خوام.
‫- وقت خوابه، عزیزم. ‫- آفرین، یالا.
‫آره. خوبه، خوبه. همین طوری ‫ادامه بده. داریم میایم.
‫بله. تو فقط باید دراز بکشی، خب؟
‫یالا!
‫- الو؟ ‫- همین الان گوشی رو بده بهم.
‫بگو فقط می خواد با تو ‫حرف بزنه، امیلی.
‫بهش همین رو بگو. فقط ‫می خواد با تو حرف بزنه.
‫- گوشی رو بده به من. ‫- فقط می خواد با من حرف بزنه.
‫اون نمی خواد با تو حرف بزنه، متأسفم.
‫امیلی، رنگ ماشین رو لازم دارم. ‫وقتی درست گفتم، بگو «چیزی نیست».
‫قرمز، آبی، مشکی،
‫- سفید... ‫- چیزی نیست.
‫سفید؟
‫- بله. ‫- ماشینه؟
‫نه.
‫- وانت؟ ‫- ون.
‫- چی؟ ‫- نه، فقط...فقط جواب آره یا نه، امیلی.
‫ببخشید، باید قطع کنم.
‫- امیلی. ‫- باید قطع کنم.
‫امیلی، قطع نکن، خب؟ ‫گوشی رو...
‫- ...بذار رو زمین یا تو جیبت، ‫- با کی داری حرف می زنی؟
‫هر جایی که نتونه ببینه، ‫فقط پشت خط باش که بتونیم ردیابیت کنیم.
‫- قطع کن. ‫- اگه نمی تونی هم، باز بهم زنگ بزن.
‫اسم من جوئه، منتظرم.
‫می شنوی چی میگم؟ ‫من منتظرم. اسمم...
‫لعنت.
‫جو هستم. گمش کردم. ‫از مرز شهر خارج شد.
‫- پشتیبانی هوایی دارین؟ ‫- منفیه.
‫پشتیبانی هوایی به خاطر آب و هوای محرک ‫آتیش و باد و دود شدید لغو شده، دید نداره.
‫خیلی خوب، فقط بگو ‫افسر از خط داخلی بهم زنگ بزنه.
‫- سعی داری چی کار کنی؟ ‫- فقط بگو بهم زنگ بزنه.
‫لعنت بر شیطون.
‫به گوش باش.
‫سرکار جو بیلر صحبت ‫می کنه، از ارتباطات پلیس لس آنجلس.
‫سلام، افسر رودریگز هستم.
‫- گشت بزرگراهی کالیفرنیا. گفتن باهاتون تماس بگیرم. ‫- آره، الان کجایین؟
‫بزرگراه میان ایالتی 10، ‫به سمت شرق، ناحیه فونتانا.
‫- سرعتتون چه قدره؟ ‫- حدوداً 90 کیلومتر بر ساعت. دنبال چی می گردیم؟
‫یه ون سفید.
‫- می بخشید، دوباره میگین؟ ‫- یه ون سفید.
‫- دنبال یه ون سفیدن. ‫- باشه.
‫- یه ون درست جلومونه. ‫- چه مدلی؟
‫هنوز نمی تونم ببینم.
‫- همه جا دود هست. ‫- باشه، برو بغلش.
‫به من نگو چه غلطی بکنم.
‫آره، آره، باید خودش باشه، نه؟
‫- داره از بزرگراه خارج میشه. حتماً ما رو دیده. ‫- برو کنارش.
‫- نمی تونم. از خروجی رفت بیرون. ‫- برو بغلش!
‫- نمی تونم! ‫- کوفتی رو تعقیب کن!
‫کجاست...خیلی خوب.
‫خیلی خوب، داره می زنه بغل.
‫نمی تونم از لای گرد و غبار ببینم.
‫- مسلحه؟ ‫- نمی دونم، امکانش هست.
‫خیلی خوب.
‫خیلی خوب، برو بریم.
‫گشت بزرگراه. دستات رو ‫نشون بده، دستات رو نشون بده!
‫بذارشون یه جا که بتونم ببینمشون.
‫رو فرمون نگهشون دار. ‫ول نکن.
‫خیلی خوب...
‫عقب! عقب!
‫ایست! بذار دستات رو ببینم! ‫دستات رو نشون بده!
‫- سلاحی تو ماشین هست؟ ‫- نه، پسر، فقط من و دوستمیم.
‫بارت چیه؟
‫بپا.
‫- مراقبش باش. ‫- حواسم بهش هست.
‫- ونه اشتباه بود، پلیس لس آنجلس. زنی در کار نیست. ‫- چی؟
‫خیلی خوب، مطمئنی؟
‫- آره. ‫- سفیده؟
‫سفید یا نقره ای. این بیرون ‫دیدنش سخته. آسمون رو آتیش...
‫- گشت بزرگراهی کالیفرنیا. ‫- جو هستم. جلوی ون اشتباهی رو گرفتن.
‫به همه واحدها خبر میدم. ‫دنبال چی می گردیم؟
‫یه ون سفید.
‫- کافی نیست. من همه ش شش تا ماشین گشت دارم. ‫- می دونم، می دونم.
‫پلاک، می دونم. تنها چیزی که دارم ‫یه گواهی نامه و آدرسه، اما دنبالش می گردم.
‫پس دنبال شماره پلاک باش، ‫من به افسرها خبر میدم.
‫باشه. می گردم. ‫چه طوره بزرگراه رو ببندیم؟
‫گوشی...
‫- سروان میگه منفیه. ‫- فقط یه ماشین کوفتی...
‫...پیدا کن و بزرگراه کوفتی رو ببند.
‫- بی خیال! ‫- نمی دونیم کجا دارن میرن.
‫- بیلر! ‫- افسرهای ما دارن...
‫- ...با چند آتیش سوزی دست و پنجه نرم می کنن. ‫- آره، آره، آتیش کوفت گرفته.
‫دنبال شماره پلاک باش، ‫من به افسرها خبر میدم.
‫مشکل از من نیست.
‫مامان؟
‫- مامان؟ ‫- سرکار جو بیلر هستم، از پلیس لس آنجلس.
‫مامان یا بابات خونه ن؟
‫نه.
‫اسمت چیه؟
‫- ابی. ‫- چند سالته؟
‫شش سال و نُه ماه.
‫- شش سال و نُه ماه. ‫- برادرم هم خونه ست.
‫خوبه، می تونم باهاش ‫حرف بزنم؟
‫اون بچه ست.
‫ابی، اسم مامانت چیه؟
‫اسمش امیلیه؟
‫- اونا این جا نیستن. ‫- کی اون جا نیست؟
‫- مامان و بابا. ‫- کجا رفتن؟
‫- من رو تنها گذاشتن. ‫- بابات یه ون سفید داره؟
‫یه ماشین سفید بزرگ داره؟
‫اوهوم.
‫اسم بابات چیه؟
‫مامانت به بابات چی میگه؟
‫هنری. من بهش میگم بابایی.
‫میگه می تونم هر وقت خواستم ‫بهش زنگ بزنم.
‫ابی؟
‫- ابی؟ ‫- به بابا زنگ زدم.
‫دو، یک، سه،
‫یک، صفر، صفر،
‫هفت، دو...
‫صبر کن، هفت، دو، چی؟ ‫ابی، می تونی دوباره اعداد رو بگی؟
‫دو، یک، سه، یک، صفر، صفر،
‫هفت، دو، صفر، صفر.
‫خوبه، خوبه.
‫هنری فیشر.
‫بابا کمکم کرد یادم بمونه.
‫- اعداد رو نشونم داد. ‫- عالیه. تو خیلی باهوشی، می دونستی؟ خیلی باهوشی.
‫اوهوم.
‫شماره پلاک.
‫بابات با شما زندگی می کرد، ابی؟
‫من میرم اون جا.
‫- من...من مامانم رو می خوام. ‫- ابی.
‫مامانم رو می خوام.
‫ابی. ابی، گریه نکن.
‫ابی.
‫همه چیز درست میشه، خب؟
‫چاقوها الیور رو ترسوندن.
‫چی؟
‫بابا مامان رو برد، ‫اون داشت گریه می کرد.
‫- الیور اسم برادر کوچولوته؟ ‫- آره.
‫بابات چاقو داشت؟
‫مامانم رو می خوام.
‫خیلی خوب، می دونم، می دونم، ‫همین الان با مامانت حرف زدم، چیزیش نمیشه.
‫- قول میدی؟ ‫- قول...قول میدم.
‫قول میدم.
‫خب؟ ابی...ما پلیسیم.
‫- می دونی پلیس کیه؟ ‫- بله.
‫ما محافظیم.
‫نه.
‫ما از کسایی که کمک لازم دارن ‫محافظت می کنیم.
‫شما به آدما آسیب می زنین، ‫شما بابام رو بردین.
‫مامانم کجاست؟
‫من مامانت رو پیدا می کنم، خب؟
‫و برمیگردونمش پیش تو ‫و برادر کوچولوت.
‫باشه، می خوای این کار رو بکنم؟
‫- من مامان رو می خوام. ‫- می دونم.
‫منم از تنها بودن می ترسم...
‫...و می دونی وقتی تنهام چی کار ‫می کنم؟ تلویزیون روشن می کنم.
‫این طوری تنها نیستم. ‫چه طوره این کار رو بکنی؟
‫تلویزیون خرابه.
‫چه طوره بری پیش ‫داداش کوچولوت بشینی؟
‫- اون خوابه. ‫- عیبی نداره، فقط برو داخل.
‫می تونم بیدارش کنم؟
‫اگه خیلی ساکت باشی، ‫بیدارش نمی کنی.
‫در حینش،
‫چند تا افسر می فرستم اون جا ‫که مراقب تو و الیور باشن،
‫خب؟
‫نمی خوام دیگه حرف بزنم. ‫مامانم رو می خوام.
‫خیلی خوب، به زودی یکی ‫میاد پیشتون. اگه کمک لازم داشتی،
‫به 911 زنگ بزن.
‫می تونی برام تکرارش کنی؟
‫911.
‫آره، فقط این شماره رو ‫روی صفحه کلید فشار بده،
‫همون طوری که به بابات زنگ می زنی، خب؟
‫همین طوره. اسم منم ‫جو هستش. می تونی بگی؟
‫911. جو.
‫خوبه.
‫آفرین، ابی.
‫خیلی خوب. خداحافظ.
‫چه خبره؟
‫چی...سرت به کار کوفتی خودت باشه.
‫هی، کسی تماسی ‫از امیلی لایتون دریافت نکرده؟
‫چه خبره، بیلر؟ ‫چی لازم داری؟
‫فقط...اگه امیلی لایتون ‫بهتون زنگ زد...
‫- تو چه طور، مانی؟ ‫- نه.
‫- گشت بزرگراه کالیفرنیا... ‫- جو هستم.
‫شماره پلاک اینه: کالیفرنیا، ‫2، اف، تی، دی، 12، کی.
‫- مخابره ش می کنم. ‫- با شوهر سابقشه، هنری فیشر.
‫اون رو برده.
‫- بسیار خوب. ‫- مظنون چاقو داره.
‫- مخابره ش می کنم. ‫- همین طور سابقه درگیری.
‫شماره پلاک رو انتقال میدم.
‫باشه، واحدی هست ‫که بتونی بفرستی خونه ش؟
‫باید الان شماره پلاک رو ‫منتقل کنم.
‫باشه، اما نقشه ت چیه؟
‫- این که صبر کنم تا ون رو پیدا کنن؟ ‫- آره،
‫- اما نقشه لازم داری. ‫- جو.
‫- یه دختر کوچولو هست... ‫- جو، هر چی سریع تر شماره پلاک رو بگیرن،
‫سریع تر پیداشون می کنیم، درسته؟
‫نه، نه، نه، گوش کن.
‫- باشه، ممنون برای شماره پلاک. ‫- باید حتماً...
‫- نه، نه، نه، گوش کن. می خواستم یه ماشین بفرستی خونه ش... ‫- نه، تو گوش کن.
‫گوش کن.
‫من تا خرخره تو تماس ها غرق شده م.
‫صبر کن تا زنگ بزنه. ‫تو کار خودت رو بکن و من کار خودم رو، خب؟
‫باشه؟
‫آره.
‫خوبه.
‫راستی، من...
‫16 آدام 71، ‫16 آدام 71،
‫آپارتمان 6 خیابون ریجس 5800 رو ‫چک کنین. دو تا خردسال تنها خونه ن.
‫پاسخ بدین، کد پاسخگویی 2.
‫16 آدام 71 صحبت می کنه، ‫دریافت شد.
‫اطلاع داشته باشین که کلی ‫آتیش سوزی تل انبار شده داریم.
‫می تونین صبر کنین ‫تا سرمون خلوت شه.
‫16 آدا...
‫لعنت.
‫- جس؟ ‫- جو.
‫می خواستم بتونی داستان رو ‫از طرف خودت تعریف کنی.
‫- فردا پخش میشه. باید چند تا سوال ازت بپرسم. ‫- شما؟
‫- کاترین هاربر از لس آنجلس تایمز هستم.
‫کاترین هاربر؟
‫- دیگه به من زنگ نزن. ‫- به من گوش کن.
- !هی، مانی - بله؟
‫هی، این جا سرد نیست؟
‫برای من که ردیفه.
‫- مانی. ‫- بله؟
‫من باهات بد رفتار کرده م.
‫- امروز نه، در کل. ‫- درسته.
‫باید یه روز یه نوشیدنی بزنیم.
‫به نظر خوب میاد، پسر.
‫- هی، تو...می خوام یه سوال بپرسم. ‫- البته.
‫آه...اگه تو کامپیوترم از حساب ‫بیام بیرون و تو یکی دیگه وارد بشم،
‫باز هم همین تماس ها رو می گیرم؟
‫بله. به محض این که وارد سیستم بشی، ‫کامپیوتر مال توئه.
‫پس سیستمت هر جا که بری میاد.
‫کجا میری؟ یه ربع دیگه ‫کارمون تمومه.
‫نوشیدنی چی شد؟
(ورود مأمور: جو بیلر #625)
‫بخش ارتباطات پلیس لس آنجلس. ‫گروهبان میلر هستم.
‫سلام، گروهبان. ‫جوئم.
‫هی، خدا!
‫- اصلاً خونه نمیری؟ ‫- مزاحم کارت شده م؟
‫اُه، خدایا، نه...این کار حتی ‫از دستشویی رفتن حوصله سربرتره.
‫اگه بیس باشی، نه!
‫خب، آره، اینش درسته.
‫یه ثانیه وقت داری؟
‫البته، این جا خبری نیست. ‫چه خبر؟
‫باید یه لطفی بهم بکنی.
‫حتماً، چی لازم داری؟
‫خیلی خوب، می تونی یه ماشین بفرستی ‫خیابون ریجس 5800 آپارتمان شش؟
‫آه...آره، باشه. ‫واسه چی؟
‫سر کارم یه مجرم سابقه دار زن سابقش رو ‫دزدیده و دو تا بچه رو خونه مادره گذاشته.
‫تنهائن، باید یکی رو ‫بفرستم اون جا.
‫خیلی خوب، از کجا ‫می دونی بچه ها اون جان؟
‫با یه دختره حرف زدم، ابی.
‫خیلی خوب...و والدین خونه ن؟
‫نه، با ماشینش اون رو ‫برده یه جایی خارج شهر.
‫با گشت بزرگراه کالیفرنیا ‫صحبت کردی؟
‫آره، گشت داره دنبال ماشین ‫می گرده. گروهبان، ببین.
‫با هم زندگی نمی کنن، خونه جفتشون ‫تو حوزه قضایی ماست...
‫...برای همین باید یه واحد...
‫...بفرستی خونه مادره...
‫...و یه واحد دیگه هم بفرستی ‫به خونه خودش.
‫خب، کسی خونه ش هست؟
‫فکر...فکر می کنم تنها زندگی می کنه، اما ‫شاید خونه مرده سرنخی باشه که کجا دارن میرن.
‫- آهان، جو... ‫- ببین، باید عجله کنیم، خب؟
‫فقط یه واحد رو بفرست خونه مادره و یکی دیگه هم ‫خونه یارو که اگه لازم شد در کوفتیش رو با لگد بشکونن.
‫- چـ...چی گفتی؟ ‫- در کوفتیش رو با لگد بشکونین!
‫- جو، معذرت می خوام؟ ‫- من با یه دختر 6 ساله وحشت زده حرف زدم...
‫...و بهش قول دادم که مادرش میاد خونه.
‫تصور می کنم هیچ حکمی ‫برای ورود به منزلش نداریم،
‫پس یکی رو می فرستم...
‫- ...که خونه مادره که به بچه ها سر بزنه... ‫- نه، نه.
‫باید یه واحد بفرستی...
‫...خونه مرده و یکی هم خونه مادر.
‫- جو، زیادیه. ‫- نه، لعنت بر شیطون، بیل. یه دختر کوچولوی وحشت زده
‫- ...هست که مادرش رو دزدیده ن! ‫- کافیه!
‫کافیه دیگه! ‫سعی داری چی کار کنی؟
‫الانش هم به اندازه کافی تو دردسر ‫افتادی! من یه ماشین می فرستم خونه مادر،
‫اما کسی رو نمی فرستم ‫که یه در کوفتی رو با لگد بشکونه.
‫این وظیفه تو نیست!
‫خودم می دونم.
‫آره، خب، ظاهراً نمی دونی.
‫ربطی به فردا داره؟
‫چی؟ نه، فقط سعی دارم...
‫- تو...می خوای با یه روانشناس حرف بزنی؟ ‫- فقط می خوام کمک کنم...
‫- ها؟ لازم داری این کار رو بکنی؟ ‫- نه.
‫- می دونم با قبلیه نمی ساختی.
‫- نه، نه، خوبم. ‫- چی گفتی؟
‫نه، خوبم.
‫باشه.
‫خیلی خوب، حالا کی ‫تعطیل میشی؟
‫نمی دونم، ده دقیقه دیگه.
‫باشه، خوبه. ‫فردا میری دادگاه،
‫بعدش هم...
‫...برمیگردی تو خیابون ‫و پشت تلفن نخواهی بود.
‫این چیزیه که می خوای، درسته؟
‫آره.
‫- نیست، جو؟ ‫- چرا، قربان، چرا.
‫خیلی خوب. باشه.
‫- سلامم رو به جس برسون. ‫- این جا نیست.
‫منظورم وقتی رسیدی خونه بود.
‫- بعداً با هم حرف می زنیم. ‫- آره.
‫امیلی لایتون هستم، الان نمی تونم ‫تلفن رو جواب بدم،
‫پس...
‫بس کن! برام یه پیغام بذارین، ‫بعداً زنگ بزنین یا پیام بفرستین.
‫- گشت بزرگراه کالیفرنیا... ‫- جو هستم. ون رو پیدا کردین؟
‫نه. هنوز نه.
‫چرا زنگ زدی؟ ‫خبر جدیدی داری؟
‫نه. نه.
‫(جس)
‫جس؟
‫سلام؟ سلام؟ بیدارت کردم؟
‫بیدارت کردم؟
‫باید دست برداری، جو.
‫تا دیروقت بیدار موندی.
‫بی خیال! ما شش ماهه...
‫...جدا شدیم، نمی خوام ‫این وضع رو باهات داشته باشم.
‫فقط می خواستم به پیج ‫شب بخیر بگم.
‫باشه، خب، اون خوابه جو.
‫داشتم بهش فکر می کردم.
‫ساعت 2 نصفه شبه.
‫به من گوش کن، جو.
‫نمی تونی این کار رو ‫ادامه بدی.
‫خب؟ برای اون گیج کننده ست. ‫نمی فهمی؟ توافق کردیم...
‫فقط می خوام با دختر کوفتیم ‫حرف بزنم.
‫- ...قوانین، می فهمی؟ ‫- من نمی...
‫- می فهمی، جو؟ چون... ‫- بی خیال، جس...
‫- ...انگار... ‫- خداوندا!
‫همه ش هر کار می خوای ‫می کنی، هیچ اهمیتی نمیدی...
‫- ...که چی به صلاح بچه ست. ‫- خیلی خوب. خیلی خوب.
‫خیلی خوب. خدایا.
‫خدایا...می دونی چیه؟ ‫من...من...
‫وایسا، وایسا، وایسا. ‫صبر کن، صبر کن.
‫فقط صبر کن.
‫چیز چه طور بود...
‫اون مصاحبه کاری... ‫اونی که...تو فروشگاه هنریه بود...
‫هفته آینده ست.
‫آهان.
‫آم...
‫من فقط...اخیراً...
‫...حساب زمان از دستم در رفته.
‫فقط...
‫نمی تونم تو اون مسافرخونه بخوابم.
‫همه ش زیادی تلویزیون می بینم.
‫خب...
‫باشه، جو، آه...
‫ببین، من میرم بخوابم.
‫- صبر کن، صبر کن... ‫- فقط سعی کن...
‫با ویکی درباره ریک ‫حرف می زنی؟
‫خدایا، لطفاً، خواهش می کنم، جو.
‫- بی خیال. ‫- تو همچین کاری با من نمی کنی.
‫خدایا...
‫آه، آره.
‫ویکی گفت که اون روز...
‫...افسر فدرال اون جا بود ‫و یه چیزی داشتن...
‫...بهش پیشنهاد می دادن،
‫شاید مصونیت؟ نمی دونم، جو. ‫خواهش می کنم.
‫خونه ما هم اومده ن؟
‫بس کن، من این... ‫من این کار رو نمی کنم، جو.
‫چرا بهم زنگ نزدی ‫که این رو بگی؟
‫- نیومدن خونه ما؟ ‫- نه، هیچ کس نیومد خونه ما.
‫هیچ کس نیومد خونه ما، خب؟
‫باشه؟
‫فردا میای؟
‫آره، می دونی، واقعاً ‫فکر نمی کنم ایده خوبی باشه.
‫چون می دونی که این که زنم ‫اون جا باشه، صورت خیلی خوبی داره.
‫می دونی؟
‫درسته. آره. باشه.
‫- من دیگه میرم، جو. ‫- من چی گفتم؟
‫- چرا این طوری می کنی؟ مگه چی گفتم؟ ‫- دیگه قطع می کنم.
‫- چرا این طوری...من چی کار... ‫- قطع می کنم.
‫- فردا موفق باشی. ‫- جس!
‫- بله؟ ‫- باراکودا، همین الان.
‫- ها؟ ‫- ...اما دار و دسته شما همین الان بهمون حمله کردن!
‫همین الان پلیس رو ‫بفرست این جا!
‫کجایین؟
‫باراکودای کوفتی، ‫همین الان بهت گفتم!
‫- آدرس لازم دارم. ‫- هی، هی، هی! ازش دور شو!
‫آقا، تو دره سن فرناندو هستین؟
‫ازش دور شو!
‫- باشه، می دونی چیه؟ گور باباش. خودم حلش می کنم. ‫- هی، هی، هی!
‫- باید بذارین پلیس بیاد اون جا... ‫- گور بابات، گور بابات. ولش کن.
‫گور بابای من؟
‫- گور بابای من؟ ‫- گور بابات. برو به جهنم.
‫آره، باشه، گور بابای خودت.
(هنری) (الیور)
‫هنری؟
‫کیه؟
‫سرکار جو بیلر از پلیس لس آنجلس هستم. ‫ببخشید که دیروقت تماس گرفته م.
‫می دونین که دختر و پسرتون ‫خونه تنهائن؟
‫من و زنم جدا شدیم.
‫- طلاق گرفتیم. ‫- می دونین زنتون کجاست؟
‫- نه. ‫- آخرین بار کی دیدینش یا باهاش حرف زدین؟
‫- نمی دونم. ‫- وای.
‫خیلی خوب، رفتین به بچه هاتون سر بزنین؟
‫نمی تونم الان ‫این کار رو بکنم.
‫چه طور، دستتون بند کاریه؟
‫بله.
‫می دونم امیلی باهاته.
‫تو هیچی نمی دونی.
‫کجا داری میری؟
‫- چی؟ ‫- کجا داری میری؟
‫درباره چی حرف می زنی؟
‫می دونم زندان ایالتی کالیفرنیا رفتی، خب؟
‫- می دونم تو زندان ایالتی کالیفرنیا حبس کشیدی، خب؟ ‫- چی؟
‫می خوای باز هم ‫آب خنک کوفت کنی؟
‫ها؟ می خوای بیشتر حبس بکشی؟
‫- هنری هستم... ‫- لعنت. لعنت.
‫- چه خبر، شریک؟ ‫- همه چیز رو به راهه؟
‫- آره. آره، مشکلی پیش اومده؟ ‫- کجایی؟
‫تو اداره، همین الان ‫شیفتم تموم شد.
‫خوبه. یه لطفی بهم بکن.
‫- حتماً، چه لطفی؟ ‫- اون جا ماشین هست؟
‫- تو اداره؟ ‫- باید بری به کوه پایه، خب؟
‫رسیدی اون جا ‫برات توضیح میدم، خب؟
‫- بله. ‫- عالیه.
‫تو اداره نیستی، مگه نه؟
‫چرا، هستم.
‫به صدات نمی خوره... ‫صدات عجیبه.
‫نوشیدنی خوردی؟
‫من عجیب نیستم.
‫- نوشیدنی که نخوردی، نه؟ ‫- نه.
‫- جو... ‫- تو نوشیدنی نمی خوری، ریک.
‫تو نوشیدنی نمی خوری.
‫- می دونم. چند بار می خوای بگی؟ ‫- نمی خوری.
‫- تو...تو فردا شاهد منی. ‫- می دونم.
‫- نمیشه فردا خمار و با سردرد بیای دادگاه.
‫می دونم. البته که نمیام.
‫- فقط... ‫- چی؟
‫فقط...می ترسم...
‫اون جوری که می خوایم پیش نمیره، ‫پلیس فدرال اومده بود در خونه من.
‫امروز صبح...می فهمی؟
‫می ترسم حرف اشتباهی بزنم...
‫- هی، هی...می دونم، می دونم. ‫- جو، می ترسم...
‫قرار نیست حرف اشتباهی بزنی، خب؟
‫- بعد از فردا، برمیگردیم سر کار. ‫- جو...
‫از این وضع خسته شده م.
‫- هشت ماه شده. ‫- می دونم، می دونم. منم، رفیق.
‫می دونم.
‫- می دونم. ‫- آره.
‫آره.
‫هی، چه قدر نوشیدنی خوردی؟
‫متأسفم.
‫- فقط...یکی دو تا. ‫- خیلی خوب، هنوز می تونی برونی.
‫- آره. ‫- باید بری...
‫...به کوه پایه، تانگای شمالی،
‫پلاک 1605، خب؟
‫یه یارو به اسم هنری فیشر ‫اون جا زندگی می کنه، خب؟
‫بیلر.
‫- گرفتی؟ ‫- گرفتم.
‫خیلی خوب، باشه. با احتیاط ‫رانندگی کن و عجله کن.
‫چیه، این جا هم نباید ‫با تلفن حرف بزنم؟
‫نه، این جا مشکلی نداره،
‫اما بد نیست رفتارت رو بهتر کنی.
‫چیه؟
‫- یه تماس تلفنی داری، یه دختر کوچولوئه. ‫- ابی؟
‫نمی دونم، اسمش رو بهم نگفت. ‫می خوای من وصلش کنم؟
‫آره! وصلش کن. آره!
‫می خوای دوباره بگی؟
‫- باشه. ‫- خیلی خوب.
‫- ابی؟ ‫- من نباید در رو باز کنم.
‫عیبی نداره.
‫خب؟ دوستامن. پلیسن. ‫می تونی راهشون بدی.
‫مامان گفت ندم.
‫مشـ...مشکلی نیست. اونا ‫پیشت می مونن تا وقتی مامانت بیاد خونه.
‫- سلام. اسم من تیمه، این نادیاست. ‫- سلام!
‫ما افسر پلیسیم.
- اون برای منه؟ - .آره
‫سلام، افسر تیم جرویسی هستم.
‫افسر جو بیلر هستم، ‫از ارتباطات پلیس لس آنجلس.
‫سلام.
‫داریم به دو تا بچه ‫سر می زنیم.
‫بله، ابی و برادر کوچولوش. باید خط رو ‫از اشغال در بیارم چون مادرشون ممکنه زنگ بزنه.
‫- فکر می کنم احتمالاً می تونین... ‫- به خودت آسیب زدی، ابی؟
‫مال من نیست.
‫روی دست و لباسش ‫خون ریخته.
‫چه خبره؟
‫- به الیور سر بزنین. ‫- ابی؟
‫می دونی برادر کوچولوت کجاست؟
‫- اون خوابه. ‫- خیلی خوب، با نادیا این جا منتظر باش، خب؟
‫با من منتظر باش.
‫اُه، این جا خیلی داغونه.
‫- سلام؟ ‫- فقط الیور رو پیدا کنین.
‫می دونی کجاست؟
‫نه، نمی دونم. ‫اطراف رو نگاه کن.
‫خیلی خوب، الان ‫تو آشپزخونه م.
‫- این هم اتاق خواب. ‫- پیداش کردی؟
‫باید همین باشه.
‫- تیم اون جایی؟ ‫- گوشی، گوشی.
‫رو...رو زمین لکه خون هست.
‫اُه، خدای من. پلیس لس آنجلس، ‫فوراً دکتر لازم داریم.
‫چه خبره؟
‫- آه...آه... ‫- تیم، چه خبره؟
‫نادیا، بیا داخل.
‫- تیم؟ ‫- دارم میام، دارم میام.
‫اون جایی؟
‫- فقط...ببین نفس می کشه یا نه، خب؟ ‫- باشه، همین الان.
‫تیم، چه خبره؟
‫- چه مرگته؟ چه خبره؟ ‫- نه، نه، نه، نکن.
‫- به نظرم نفس نمی کشه. ‫- ابی، نیا تو، خب؟
‫- تیم؟ ‫- این برای بیدار کردنشه. ‫- نادیا در رو نگه دار.
‫- ابی، برو عقب. ‫- خوبین؟
‫- تیم؟ ‫- لعنت.
‫الیور چه شه؟
‫- نادیا پیشش بمون. ‫- باشه.
‫ابی، با من بیا.
‫هی، تیم! تیم!
‫جو! شیفت تموم شده، روزکارها ‫اومده ن. می تونیم بریم.
‫فکر کنم یه کم دیگه بمونم.
‫جو؟
‫- همه چیز رو به راهه؟ ‫- آره.
‫ببین...فردا موفق باشی، خب؟
‫به من زنگ نزن.
‫می دونم با بچه ‫چی کار کردی.
‫- هیش...به من زنگ نزن. به من زنگ نزن. ‫- ابی دیده که با الیور چی کار کردی،
‫- حالا می خوای اون رو هم بکشی؟ ‫- من بهش گفتم نره اون تو!
‫- فقط... ‫- اون شش سالشه!
‫خیال کردی چی کار می کنه؟
‫سر تا پاش خون اونه.
‫هنری، این قضیه همین الان تموم میشه. تو ماشین رو ‫نگه می داری، بهم میگی کجایی و من کمک می فرستم.
‫- نمی تونم این کار رو بکنم. ‫- باید بکنی.
‫اما اگه بکنم...
‫خب؟
‫- ...چه اتفاقی میفته؟ ‫- برای تو؟ برمیگردی زندان.
‫- نه...نباید این طور بشه. ‫- نباید این طور باشه؟
‫نباید این طور بشه؟ می خوای ‫چی بگم؟ که تو قربانی هستی؟
‫ها، هنری؟ فکر کردی قربانی ‫تویی؟ تو قربانی نیستی.
‫امیلی قربانیه. الیور ‫قربانیه. ابی قربانیه.
‫تو قربانی نیستی. ‫تو یه...
‫توی لعنتی باید اعدام بشی!
‫هنری هستم. پیام خودتون رو بذارین.
‫- ریک. ‫- سر آدرسم. چند تا آپارتمان حیاط دار هست.
‫- به نظر میاد کسی خونه نیست، چراغ خاموشه. ‫- خیلی خوب، در رو با لگد باز کن.
‫- چی؟ ‫- فقط به من اعتماد کن.
‫- چرت و پرت بسه، جو، بهم بگو چرا این جام. ‫- مردی که اون جا زندگی می کنه، یکی از بچه هاش رو کشته.
‫یه نوزاد!
‫بعد هم زن سابقش رو دزدیده ‫و ما باید بفهمیم کجا دارن میرن.
‫از کجا فهمیدی؟
‫- جواب دادن به تماس 911. ‫- البته...
‫لعنت، پسر.
‫سلام؟ سلام؟ پلیس!
‫سلام؟ پلیس.
‫- وای، چه خبره، ریک؟ ‫- لعنت.
‫- ریک؟ ریک؟ چی شد؟ ریک؟ ‫- تو خونه یه سگ کوفتی به زنجیر بود.
‫لعنت...خیلی خوب. ‫رفتی تو؟
‫- رفتی تو؟ خیلی خوب. ‫- آره. در باز بود.
‫- آره، آره، حتماً با عجله رفته. ‫- اطراف رو ببین.
‫چیز زیادی نیست.
‫عملاً خالیه.
‫یه تشک، چند تا اسباب بازی،
‫باز نشده.
‫یه چیزی...
‫یه دسته نامه رو زمین هست، ‫یه دفترچه آدرس هست.
‫لعنت...یه عالمه قبض هست.
‫جریمه پارک، جریمه پارک...
‫- پنج تا جریمه پارک داره. ‫- دیگه چی؟
‫بی خیال، نمی تونم ‫گند بزنم.
‫- کلی آشغال این جا هست. ‫- ریک، ریک، خواهش می کنم.
‫ساعت ها ازم وقت می بره. ‫می دونی چند تا...
‫...نامه و کاغذ این جا هست؟ ‫تا اون موقع دیگه مُرده!
‫این دیگه یعنی چی؟
‫هیچی.
‫- زمان با ما یار نیست. ‫- درسته، پس دست به کار شو.
‫- خب؟ فهمیدی؟ ‫- آره.
‫امیلی؟
‫گوشت با منه؟ ‫می شنوی چی میگم؟
‫- من این جام. ‫- خیلی خوب.
‫گوشی رو بده به من.
‫امیلی، کمربندت رو بستی؟
‫- نه. ‫- مال هنری چی؟ ‫- یالا.
‫- نه. ‫- مال خودت رو ببند.
‫یالا، گوشی رو بده بهم. ‫باید همین الان باهاش حرف بزنم.
‫بستی؟
‫آره.
‫خیلی خوب.
‫حالا گوش کن.
‫باید ترمز دستی رو ‫محکم بکشی.
‫بکشش.
‫امیلی؟
‫امیلی لایتون هستم، ‫الان نمی تونم تلفن رو جواب بدم، پس...
‫امیلی؟
‫- آره، من با دوچرخه تصادف کردم و زانوم آسیب دیده. ‫- چی؟
‫- آه، الو؟ ‫- نمی...نمی تونم الان حرف بزنم، بعداً زنگ بزنین.
‫- امیلی؟ ‫- سلام، من با دوچرخه تصادف کردم و...
‫- ...و زانوم آسیب دیده. ‫- آقا، متأسفم، همون طور که گفتم،
‫- الان نمی تونم حرف بزنم. ‫- چی؟
‫- شوخیت گرفته؟ ‫- وقتی زنگ می زنین، یه اپراتور جواب میده.
‫- پس...لطفاً بعداً تماس بگیرین. ‫- می بخشید؟
‫- یه آمبولانس بفرست دیگه! ‫- چی...برای زانوت؟
‫- آره! ‫- زنگ بزن اوبر.
‫و تو خماری دوچرخه سواری نکن، عوضی.
‫- امیلی؟ ‫- کاری که گفتی کردم، اما جواب نداد. نمی تونم...
‫- ...بیام بیرون. ‫- خیلی خوب، می دونم، داری...داری میری سمت...
‫...سن برناردینو.
‫- می دونین کجاش؟ ‫- نمی تونم هیچی ببینم.
‫- نمی خوام حبس شم. ‫- نه...اما کجا دارین میرین؟ از ماشین درت میارم.
‫- امیلی؟ ‫- نمی خوام حبس شم.
‫- من می میرم. می میرم. ‫- هیچ کس نمی میره.
‫هیچ کس قرار نیست بمیره. ‫باید یه دقیقه پشت خط بمونی.
‫- لطفاً کمکم کن، لطفاً! ‫- خب؟ امیلی.
‫امیلی، اگه بخوام کمکت کنم، ‫باد پشت خط...
‫...بمونی. زود برمیگردم.
‫- ارتباطات پلیس لس آنجلس، گروهبان میلرم. ‫- جوئم.
‫- جو...چی...هنوز سر کاری؟ ‫- من یه...اُه، لعنت، بیل.
‫- نه نمی خواستم به تو زنگ بزنم، ‫- مگه نگفتم...
‫- می خواستم زنگ بزنم گشت بزرگراه کالیفرنیا. شرمنده. ‫- ...بری خونه؟
‫نه، نه، می دونم. ‫الان نمی تونم.
‫- گشت بزرگراه کالیفرنیا. ‫- جو هستم.
‫گوش کنین، امیلی رو پشت خط دارم. ‫اون پشت ونه.
‫به نظر میاد دارن میرن ‫یه جایی...
‫یه جایی نزدیک بزرگراه ده ‫یا خروجی 210.
‫- به سمت سن برناردینو. ‫- نه، موقعیت دقیق تر می خوام.
‫لعنت، لعنت، وای! همین الان ‫دکل مخابراتیشون عوض شد.
‫اون ور خط دارمش.
‫- بهت گفتم که موقعیت دقیق تر لازم دارم. ‫- الان می گیرم.
‫می گیرمش، فقط...فقط...واحدها رو ‫از بزرگراه بفرست تو خروجی 210.
‫- از کجا پیداش می کنی؟ ‫- از ماشین میارمش بیرون.
‫- امیلی؟ امیلی، من برگشتم. ‫- اُه، خدایا، لطفاً قطع نکن.
‫لطفاً قطع نکن.
‫نمی کنم.
‫فقط می خوام برم خونه ‫پیش بچه ها...
‫خیلی خوب، فقط گوش کن.
‫- خب؟ فقط گوش کن. ‫- من رو انداخته پشت ون...
‫- ...و نمی تونم هیچی ببینم. ‫- نه، امیلی.
‫امیلی!
‫- امیلی! به من گوش کن! ‫- نمی دونم چرا داره این کار رو می کنه.
‫فقط به صدای من ‫گوش کن.
‫- خب؟ من باهاتم. ‫- می خواد حبسم کنه.
‫تو تنها نیستی، خب؟ ‫می فهمی چی میگم؟
‫من...من نمی خوام بمیرم.
‫خیلی خوب، فقط...
‫هنری چی کاره ست؟ ‫هنری چرا ون داره؟
‫- من می میرم. ‫- نه، نمی میری، نه. امیلی.
‫- امیلی. امیلی، نفس عمیق بکشم. ‫- من می میرم.
‫نه، من برمیگردونمت پیش ابی،
‫اما به کمکت نیاز دارم، خب؟ ‫باید بری یه چیزی...
‫...پشت ون پیدا کنی ‫که باهاش از خودت دفاع کنی.
‫- چیزی اون پشت هست؟ ‫- نمی تونم هیچی ببینم.
‫- فقط لمس کن. اطراف رو لمس کن. ‫- نمی تونم...
‫- از چراغ قوه گوشیت استفاده کن. ‫- ...ببینم.
‫یه کارتن هست.
‫یه جعبه سنگین.
‫- آجر هست. آجر. ‫- خیلی خوب، خوبه.
‫خوبه. می تونی یکی رو برداری؟
‫- یه دونه برداشتم. یکی برداشتم. ‫- خوبه.
‫باشه، خوبه. بسیار خوب.
‫حالا گوش کن، امیلی.
‫وقتی ون رو نگه داشت...
‫...و درها رو باز کرد،
‫می خوام تا جایی ‫که می تونی...
‫...محکم بزنی تو سرش.
‫- می فهمی چی میگم؟ ‫- آره، نمی تونم انجامش بدم.
‫- چرا، می تونی، امیلی. ‫- نمی تونم...
‫اُه، نه.
‫امیلی، می تونی. ‫بعد چاقوش رو...
‫...می گیری و به من میگی کجایی،
‫- منم کمک می فرستم. ‫- نمی تونم.
‫چرا، می تونی، امیلی.
‫امیلی.
‫- امیلی، امیلی، نفس بکش. ‫- نمی دونم چرا این کار رو می کنه.
‫- امیلی، نفس بکش. ‫- نمی دونم چرا داره این کار رو می کنه.
‫یالا، یالا دیگه. یالا.
‫- یالا. یالا. ‫- من می میرم.
‫درست همین طوری. ‫همین طوری.
‫یالا. این طوری. امیلی.
‫- امیلی! ‫- من می میرم.
‫نمی میری. امیلی، با من نفس بکش.
‫نفس بکش. نفس بکش، امیلی. ‫با من نفس بکش. با من نفس بکش.
‫امیلی، چیز محبوبت...
‫غذای محبوبت چیه؟
‫امیلی، غذای محبوبت چیه؟
‫یخ...
‫یخ در بهشت گیلاس.
‫یخ در بهشت گیلاس، ها؟ ‫فکر نمی کنم این...
‫...غذا باشه.
‫چی...چی...دوست داری ‫با بچه هات چی کار کنی، ها؟
‫- یه کار خوب...نفس بکش، با من نفس بکش، خب؟ ‫- مثلاً...
‫- دوست داری تو وقت آزادت چی کار کنی؟ ‫- مثلاً...
‫دوست دارم با ابی ‫و الیور باشم،
‫اما هنری...
‫با بچه هات چی کار می کنی، امیلی؟ ‫یالا، مثلاً چه کار مفرحی می کنین؟
‫یالا. چی...
‫یالا.
‫آکواریوم رو دوست داریم.
‫کجا؟
‫سن پدرو.
‫تا حالا رفتی؟
‫نه، همیشه می خواستم...
‫...دخترم رو ببرم اون جا، ‫اما هیچ وقت فرصت نکردیم.
‫بهم درباره آکواریوم بگو.
‫قشنگه؟
‫ابی...ابی از لاک پشت ها ‫خوشش میاد.
‫به کوسه ها حتی نگاه هم نمی کنه.
‫تو چی دوست داری؟ ‫کوسه ها رو دوست داری؟
‫آه...من از همه شون ‫خوشم میاد.
‫معمولاً قدم می زنم...
‫...با ابی و الیور تو کالسکه بچه،
‫بعد فقط نگاه می کنم ‫و احساس می کنم...
‫احساس چی؟
‫...که چه قدر به نظر ‫آروم میاد.
‫چی؟
‫زیر آب،
‫مثلاً ساکته...
‫...مثل اینه که در آغوش بگیرنت.
‫حواس پرتی ای در کار نیست، فقط...
‫...آبی که دورت جریان داره،
‫کاملاً ساکت...مثل ‫یه سکوتِ...
‫...بزرگِ آبی.
‫آره.
‫اسمت رو یادم رفت.
‫اسمم جوئه.
‫ازت خوشم میاد، جو.
‫منم ازت خوشم میاد، امیلی.
‫دوست داری باهامون بیای؟
‫خیلی دوست دارم.
‫داره ماشین رو ‫نگه می داره.
‫می ترسم.
‫- خیلی خوب، باشه، آروم باش، امیلی. ‫- من می میرم.
‫- فقط... ‫- می ترسم.
‫- گوشیت رو بذار تو جیبت. ‫- می ترسم!
‫وقتی در رو باز کرد،
‫آجر رو بردار و تا جایی ‫که می تونی، محکم...
‫- ...بزن تو سرش. حقشه. ‫- اُه، خدا.
‫- حقشه. ‫- درسته.
‫حالا گوشیت رو بذار کنار.
‫- بذارش تو جیبت. ‫- خیلی عصبانی بود.
‫می دونم.
‫- خیلی عصبانی بود. ‫- می دونم، می دونم، امیلی، گوشی رو بذار کنار.
‫- الیور خوبه. ‫- فقط...گوشی رو...
‫- وقتی در رو باز می کنه، گوشی رو بذار... ‫- الیور چیزیش نیست.
‫الیور حالش خوبه، ‫دیگه گریه نمی کنه.
‫چی...چی گفتی؟
‫مارها...
‫مارها؟ کدوم مارها؟
‫اون خیلی درد داشت...
‫...و داشت...
‫تو شکمش...همه ش گریه می کرد ‫چون تو شکمش مار داشت.
‫من فقط درشون آوردم.
‫من...فقط درشون آوردم.
‫کار...تو بود؟
‫اون...اون دیگه گریه نمی کنه. ‫حالش خیلی بهتره.
‫حالش خوبه، نه؟
‫جو؟
‫لطفاً بهم بگو حالش خوبه.
‫- لطفاً، فقط بهم بگو، جو. ‫- هی، هی، هی.
‫- هی! هی! ‫- می خوای حبسم کنی!
‫از من دور شو!
‫هی! هی!
(ریک، ک)
‫الو؟
‫سلام، اون جایی، جو؟
‫فکر کنم گوشیم یه چیزیش شده، صبر کن.
‫- صدام رو می شنوی؟ ‫- آره.
‫فکر کنم یه چیزی ‫پیدا کردم.
‫اونا سر حضانت ‫دادگاه تشکیل داده ن.
‫هنری یه عالمه از یه وکیل گرفته. به نظر میاد ‫حق بازدیدش رو از دست داده، به خاطر سابقه جناییش.
‫به خاطر درگیری. جای تعجب نداره!
‫جو؟
‫بله؟
‫بله.
‫بـ...ببخشید. ‫میرم سر اصل مطلب.
‫تنها چیزی که از سن برنادینو هست، ‫چند تا قبض پرداخت نشده بیمارستان پتون استیته.
‫خانم بیمارِ اون جا بوده.
‫جو.
‫مرکز روانپزشکی پتون استیت. ‫کمکی می کنه؟
‫«نمی خوام حبس شم.»
‫چی گفتی؟
‫نمی خواد حبس بشه.
‫نمی فهمم چی میگی، داداش.
‫لعنت.
‫جو؟
‫(مرکز روانپزشکی پتون استیت)
‫هنری؟
‫جو هستم، از پلیس لس آنجلس. ‫تو بیمارستانِ...
‫- ...پتون استیتی؟ ‫- آره.
‫آره، آره.
‫اُه.
‫خیلی خوب. آه...امیلی کجاست؟
‫- نمی دونم. من رو زد. ‫- خیلی خوب، کمک می فرستم.
‫- آمبولانس لازم داری؟ ‫- نه.
‫- اُه، نه، نه، نه. ‫- نه، من...
‫هنری، مجبورم. مجبورم.
‫- مجبورم. مجبورم. ‫- من هیچ غلطی نکرده م، پسر! نه!
‫می دونم. می دونم.
‫چرا بهم نگفتی؟ ‫باید به پلیس زنگ می زدی...
‫...و می ذاشتی ما ‫به امیلی رسیدگی کنیم.
‫- چرا؟ ‫- من می خوام کمکش کنم.
‫- ها؟ می خوای کمکش کنی؟ ‫- آره، این وظیفه منه.
‫بذار یه چیزی بهت بگم، ‫هیچ کس کمکی نمی کنه.
‫دکتر گرفتیم، وکیل گرفتیم، ‫مددکار اجتماعی...هیچ کس کمک نمی کنه.
‫هیچ کسی.
‫می خوای بهم بگی ‫یه پلیس کمکم می کنه؟
‫من سعی دارم کمک کنم.
‫آه...لعنتی...لعنتی...
‫پسرم رو کشت... ‫پسرم رو کشت...
‫پسرم...پسرم مرده.
‫همین نوامبر پیش بود، می دونی؟
‫خب، آره...
‫تخفیف تموم شد، پسر.
‫گفتیم سعی می کنیم، سعی می کنیم ‫بدون داروهاش درستش کنیم...
‫اُه، خدای من...خدای من...
‫چون پولم بهشون نمی رسید، می دونی؟
‫چون...خدای من. اُه.
‫هنری؟
‫چی کار داری می کنی؟
‫- خدایا، ابی...نباید ولش می کردم. ‫- نه، نه.
‫هنری، پلیس باهاشه.
‫هنری...هنری. ‫لازمه که سعی کنی...
‫...آروم بشی.
‫فقط...اون یه بچه کوچیکه.
‫دختر کوچولوم...بهش گفتم ‫نره اون تو.
‫خدای من. باید ابی رو بردارم.
‫هنری، هنری، هنری، ‫هنری، به من گوش کن!
‫هنری، پلیس با اونه. ‫اون جاش امنه. در امانه.
‫حالش خوبه. حالش خوبه. ‫امیلی کجاست؟
‫ما باید امیلی رو ‫پیدا کنیم.
‫- هنری؟ هنری! ‫- اُه، نه...اون...
‫هنری، به نظرت می تونه ‫به خودش آسیب برسونه؟
‫نمی دونم. نمی دونم. ‫گوش کن. گوش کن.
‫به من گوش کن، خب؟ ‫گوش کن.
‫روحش هم خبر نداره ‫چی کار کرده.
‫فـ...فکر می کنه...خدایا، ‫فکر می کنه به الیور کمک کرده.
‫دلش رو نداشتم که بهش بگم... ‫اون اولش این طوری نبود.
‫اون فقط مریضه.
‫من فقط...من...
‫...باید کمکش می کردم. ‫اون فقط مریضه.
‫هنری؟
‫امیلی لایتون هستم. ‫الان نمی تونم تلفن رو جواب بدم، پس...
‫جو؟
‫جو.
‫- یکی تماس گرفته و می خواد باهات حرف بزنه. ‫- چی؟
‫یکی تماس گرفته و می خواد ‫باهات حرف بزنه، میگه قبلاً حرف زدین.
‫- اسمش امیلیه. ‫- نه...نه...چی؟
‫- وصلش کنم؟ ‫- کجا...آره، همین الان!
‫همین الان، پسر! ‫همین الان!
‫چه ت شده؟
‫- فقط وصلش کن. ‫- باشه، وصلش می کنم.
‫امیلی؟
‫خودتی، جو؟
‫آره، امیلی، من این جام.
‫- کجایی؟ ‫- میرم الیور و ابی رو پیدا کنم.
‫می برمشون آکواریوم.
‫نه، نه، نه، نه... ‫اُه...
‫لاک پشت ها رو ‫نشونشون میدم.
‫- الیور عاشق لاک پشت هاست. ‫- نه، تو...
‫الیور رو پیدا نمی کنی.
‫الیور اون جا نیست.
‫امیلی...امیلی باید...
‫- حالش بهتره؟ ‫- امیلی، باید اطرافت رو نگاه کنی، خب؟ کجایی؟
‫کجایی؟ صدای ماشین می شنوم. ‫می تونی ببینی چی دور و برته؟
‫من...می بینم...
‫- می بینم... ‫- چی؟
‫- امیلی. ‫- خدایا.
‫من...این چیه؟
‫دستام خونیه...
‫- ...و لباسم. ‫- ام...
‫- کجا...دستام خونیه. ‫- امیلی، امیلی، خیلی خوب.
‫خیلی خوب، امیلی، به من گوش بده. ‫امیلی، به من گوش بده.
‫- من خیس خونم. خدایا، این مال کیه... ‫- به من گوش بده، چیزی نیست.
‫چیزی نیست، خون تو نیست. ‫فقط بالا رو نگاه کن.
‫خب؟ بالا رو نگاه کن ‫و بهم بگو کجایی.
‫چی می تونی ببینی؟ ‫صدای ماشین می شنوم.
‫درست میگم؟
‫ماشین نزدیکت هست؟
‫اون پایین پایین ها.
‫جای ماشین ها رو میگی؟
‫امیلی، تو بزرگراهی؟ ‫توی...توی...
‫روی پلی؟
‫جو...
‫- امیلی. ‫- جو، این خون هنریه؟
‫جو، این خون هنریه؟
‫نه، هنری...
‫- ...حالش خوبه. ‫- این...
‫این خون من نیست.
‫- جو، این خون کیه؟ ‫- نه، امیلی.
‫- امیلی. ‫- این خون کیه؟
‫- امیلی، امیلی.
‫فقط بهم بگو کجایی که بتونم ‫یکی رو بفرستم کمکت کنه.
‫- این خون من نیست. ‫- امیلی بهم بگو کجایی.
‫- من چی کار کردم؟ ‫- فقط بهم بگو کجایی. امیلی، لطفاً.
‫- لطفاً، به من گوش بده. امیلی. ‫- من چی کار کردم، جو؟
‫- خواهش می کنم! ‫- نه!
‫این خون هنریه.
‫هی، همین الان گشت بزرگراه کالیفرنیا رو بگیر.
‫می دونم. هنری می دونه.
‫هنری می دونه.
‫بهشون بگین از طرف جوئین. ‫بگین یه زن رو پل 210 پشت خطمه.
‫همین الان ماشین بفرستن!
‫همین الان! ‫امیلی، من این جام. من این جام. می دونم. می دونم.
‫- می دونم. ‫- باید بهش بگی منظوری نداشتم، جو.
‫نه، هنری می دونه. هنری ‫می دونه، فقط می خواست کمکت کنه.
‫همه فقط سعی داشتیم کمکت کنیم. ‫همه فقط سعی داشتیم...
‫- ...کمکت کنیم. فقط...فقط... ‫- گفتی حقشه، جو.
‫من اشتباه می کردم.
‫تقصـ...تقصیر منه.
‫تقصیر منه، امیلی. ‫تقصیر منه که رو پلی، خب؟
‫فقط لطفاً...لطفاً ‫هیچ کار احمقانه ای نکن.
‫می فهمی؟ لطفاً.
‫آدمایی هستن که دوستت دارن.
‫خب؟ ابی...ابی عاشقته.
‫ابی بهت نیاز داره.
‫خب؟ ابی منتظره بری خونه.
‫فقط لطفاً، امیلی. ‫لطفاً.
‫با من حرف بزن.
‫- با من حرف بزن. ‫- من دیگه میرم.
‫- میرم با الیور باشم. ‫- نه.
‫- جو، میرم با الیور باشم. ‫- من یه مرد رو کشتم.
‫می شنوی چی میگم؟ ‫من یه مرد رو کشتم.
‫می شنوی؟
‫من یه مرد رو کشتم.
‫در واقع یه پسر.
‫19 سالش بود. جوزف. ‫هنوز بچه بود.
‫چی؟ چرا؟
‫نمی...نمی...نمی دونم. ‫نمی دونم. نمی دونم، چون...
‫صرفاً چون می تونستم، ‫فقط می خواستم تنبیهش کنم.
‫می خواستم تنبیهش کنم ‫چون عصبانی بودم، خیلی عصبانی بودم...
‫...و من...من...من...اون یه کاری ‫کرد و به یکی آسیب زد.
‫اون...اون به کسی آسیبی نزد.
‫اون...اون...نمی دونم. ‫به یکی آسیب...خواهش می کنم.
‫با...با...بابای من...
‫فقط...لطفاً...من نمی تونم ‫قاتل تو هم باشم، امیلی.
‫نمی تونم قاتل تو هم باشم.
‫جو؟
‫چی...چی؟
‫به خاطر مارها بود؟
‫آره.
‫آره، به خاطر مارها بود.
‫فقط...من...
‫من به ابی قول دادم...
‫...که میری خونه.
‫فقط...
‫- اون بهت نیاز داره. ‫- ابی...
‫- آره.
‫لطفاً، من بهش قول دادم. ‫هنری هم بهت نیاز داره.
‫تو آدمایی رو داری ‫که عاشقتن.
‫لطفاً...لطفاً...
‫لطفاً، امیلی...
‫جو...جو...
‫بله؟
‫- چراغ ها رو می بینم. ‫- خیلی خوب، امیلی.
‫بـ...برو پیش افسرها.
‫دیگه میرم.
‫برو پیش افسرها.
‫من میرم با الیور باشم، جو.
‫امیلی؟
‫امیلی لایتون هستم، ‫الان نمی تونم تلفن رو جواب بدم، پس...
‫بس کن!
‫برام یه پیغام بذارین، ‫بعداً زنگ بزنین یا پیام بفرستین. خداحافظ.
‫اُه.
‫امیلی لایتون هستم، الان نمی تونم تلفن رو ‫جواب بدم، پس...بس کن! برام پیغام بذارین...
‫- گشت بزرگراه کالیفرنیا. ‫- جو هستم.
‫گرفتیمش. اومد پایین.
‫- چی...صبر کن...چی...شما؟ ‫- اوهوم.
‫گرفتیمش. الان دارم ‫با افسرها حرف می زنم.
‫از پل اومد پایین. ‫گرفتیمش.
‫دست خوش، بیلر.
‫آه...
‫یه پیام از تیم جرویسی داری.
‫- کی؟ ‫- افسری که رفت خونه لایتون.
‫می خواست بهت خبر بده بچه تو ‫مراقبت های ویژه سنت هلنزه.
‫ببخشید، چی؟
‫- بچه تو مراقبت های ویژه سنت هلنزه. ‫- الیور؟
‫آره، به گمونم.
‫- زنده ست؟ ‫- آره.
‫آدمای داغون ‫آدمای داغون رو نجات میدن.
‫اُه...
‫الو؟
‫سلام، شریک.
‫- پیداش کردی؟ ‫- آره.
‫اُه...خوبه.
‫خونه ای؟
‫نه. تو ماشینمم. گفتم ‫شاید لازمم داشته باشی.
‫برو خونه.
‫فکر کنم تو اداره ‫یه دوش بگیرم.
‫از همون جا مستقیم میام دادگاه.
‫تو خوبی؟
‫هی، چه خبره، پسر؟
‫جو؟ خوبی؟
‫اون جایی؟
‫بهشون...بهشون بگو متأسفم.
‫امروز...تو دادگاه...
‫جو؟
‫ما یه نقشه ای داریم.
‫فقط حقیقت رو ‫بهشون بگو.
‫حقیقت رو بهشون بگو. ‫بهشون بگو...
‫چی، جو؟ درباره ‫چه کوفتی حرف می زنی؟
‫نمی تونم اظهاراتم رو ‫عوض کنم که!
‫می تونی.
‫نه، نمی تونم.
‫نمی تونم، پدرت رو در میارن.
‫می چسبیم به داستانمون. ‫نمی تونم عوضش کنم، پسر.
‫ریک.
‫باید بهم قول بدی.
‫جو؟
‫بهم قول بده.
‫جو، داداش...
‫عیبی نداره، ریک.
‫تا سال ها دخترت رو ‫نمی بینی، پسر.
‫به...به زودی باهات ‫حرف می زنم.
‫باشه؟
‫سلام، لس آنجلس تایمز. ‫به کدوم داخلی وصلتون کنم؟
‫میشه وصل کنین ‫به کاترین هاربر؟
‫بله، آقا.
‫کاترین هاربر...بله. ‫الان وصلتون می کنم.
‫صبح بخیر. کاترین هستم.
‫جو هستم.
‫خبر فوری، کارآگاه پلیس لس آنجلس، ‫جو بیلر، ادعا کرده در تمام اتهامات گناهکاره...
‫...جو بیلر در تمامی اتهامات وارده ‫ادعای گناهکاری...
‫...در دادگاه ادعای گناهکاری کرده، ‫در پرونده تیراندازی با دخالت افسر...
‫...بالاخره مسئولیت رو می پذیره...
‫...این چهارمین باریه که یه افسر پلیس ‫محکوم میشه،
‫در حالی که ادارات پلیس سراسر کشور...