مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫آنتونیو.
‫شایلاک.
‫جفت‌تان بیایید جلو.
‫آیا نامت واقعا شایلاک است؟
‫نامم شایلاک است.
‫این دعوی نسبتاً غیرعادی‌ست،
‫ولی اتهام پابرجاست.
‫آنتونیو، بنابراین...
‫الان مرگ و زندگی‌ات ‫در دستان اوست، درست است؟
‫بله.
‫آیا این سفته را تایید می‌کنید؟
‫تایید می‌کنم.
‫پس بگذارید دادگاه رأی را صادر کند!
‫لطفا بگذارید سفته را ببینم.
‫عالیجناب، بفرمایید نگاه کنید!
‫درست است که ‫از تاریخ مهلت پرداخت گذشته.
‫درخواست‌تان منطقی‌ست.
‫بنابراین حق این را دارید که 500گرم گوشت
‫از سینه‌ی این تاجر برش دهید.
‫لطفا طبق سند بدهکاری...
‫سریعاً حکم دادگاه را اعلام کنید!
‫صمیمانه از دادگاه تقاضا دارم ‫که در صدور حکم تعجیل کند.
‫وقت را هدر ندهید!
‫از دادگاه تقاضا دارم ‫که سریعاً حکم را صادر کند!
‫بدین وسیله اعلام می‌دارم که...
‫500گرم گوشتِ تاجر متعلق به شماست!
‫آنتونیو، جامه‌ات را بگشا!
‫حکم صادر شده!
‫بیا جلو.
‫خودت را آماده کن!
‫دست نگه دار!
‫سفته این حق را به شما نمی‌دهد ‫که قطره‌ای از خون او را بریزید.
‫اگر قطره‌ای خون ریخته شود، ‫دارایی و زمین‌تان...
‫طبق قوانین ونیز ‫مصادره می‌شود!
‫قانون این را می‌گوید؟
‫به نظرت سرگرم‌کننده بود؟
‫خب...
‫به نظر من عجیب بود.
‫عجیب؟
‫با اینکه به نظر میاد شایلاک، طلبکار، ‫شخصیت منفی داستان باشه،
‫ولی مگه این تقصیر شخص بدهکار نیست ‫که قرضش رو نمی‌ده؟
‫این‌طور که تو بیانش کردی، حق با توئه.
‫دقیقا.
‫گرسنه‌ات نیست؟ ‫قبل از برگشتن بریم یه چیزی بخوریم؟
‫حتما.
‫اینکه قرضت رو ندی واقعا کار اشتباهیه.
‫ولی حتی اگه پرداختش کنی، ‫همه‌چی حل‌وفصل نمی‌شه.
‫من اینو بهتر از هر کس دیگه‌ای درک می‌کنم.
‫بدو! بدو!
‫مشتاق دیدار.
‫واسه بازرسی اومدم.
‫دارین چی‌کار می‌کنین؟
‫داشتم عملکرد ‫دستگاه خودپرداز رو چک می‌کردم.
‫یادتون باشه آشغال‌ها رو جمع کنین.
‫اون موقع،
‫تموم تلاشم رو کردم که قسر دربرم.
‫ببین، اون مغازه چطوره؟
‫به نظر خوبه.
‫می‌رم پرس‌وجو کنم.
‫مسئله فقط پس دادن پول نیست.
‫درسته.
‫من اون زمان روحم رو ‫به اهریمن فروختم.
‫از یه کارمند عادی بانک...
‫تبدیل شدم به یه نزول‌خور منفور.
‫ملقب به شایلاک.
‫[به ضمانت فرست بانک توکیو، ‫تاجر ونیزی]
‫[فرزندان شایلاک]
‫[معاون گروه مشاوره ‫در بخش بازرگانی]
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫صبح بخیر.
‫ممنونم.
‫[کارهایی که باید انجام شوند]
‫[بخش بازرگانی، گروه مشاوره]
‫[بخش 2 خدمات مشتری] ‫می‌شه به این رسیدگی کنی؟
‫ببخشید!
‫وقتی اطلاعات کامل نیست، ‫پول باید به کجا واریز بشه؟
‫به حساب پس‌انداز.
‫خانم هاندا،
‫لطفا کامل پُرش کن.
‫پسش بده.
‫ممنون.
‫[بخش بازرگانی سوگو]
‫واقعا آزاردهنده‌ست، ارشد.
‫خیلی‌خب! بیاین جو رو عوض کنیم ‫و روی کار تمرکز کنیم.
‫دقیقا! بیاین امروز هم ‫تموم تلاش‌مون رو بکنیم!
‫خوش اومدین.
‫از تماس‌تون ممنونم.
‫با فرست بانک توکیو، ‫شعبه ناهاگارا تماس گرفتین.
‫اِجیما هستم ‫و از اِجیما استیت تماس می‌گیرم.
‫می‌شه لطفا با جناب تاکینو صحبت کنم؟
‫جناب تاکینو؟ گوشی دست‌تون باشه.
‫[بخش 2 خدمات مشتری] ‫سلام، تاباتام؛ جلوی میز آقای تاکینو هستم.
‫تاباتا؟ آقای تاکینو کجاست؟
‫معاون تاکینو در حال حاضر ‫وسط جلسه‌ی بخشه.
‫که این‌طور.
‫پس می‌شه برام یه یادداشت بذاری؟
‫بنویس جناب اِجیما ‫از اِجیما استیت تماس گرفتن، ممنونم.
‫متأسفم، آقای تاکینو ‫در حال حاضر توی جلسه‌ان، تموم که شد...
‫آهان، باشه.
‫وای، گوشی رو روم قطع کرد.
‫خوش اومدین.
‫بفرمایین بشینین.
‫ممنونم.
‫[هازاکی ساوازاکی]
‫هی، نیشیکی!
‫واقعا اومدی پیرمرد.
‫ایشون رفیق شفیق من هستن، آقای ساوازاکی.
‫اخیرا به ایزاکایای جیوگائوکا ‫می‌رم و اونجا باهاش آشنا شدم.
‫- ایزاکایا؟ ‫- بله.
‫عمو، اونجا سرپا نمون. بیا بشین.
‫عمو می‌خواد راجع به ‫مسائل ارثی باهام مشورت کنه.
‫- می‌رم به کارم برسم. ‫- حتما.
‫راستی، اول این فُرم رو پر کن.
‫- بفرما، ممنونم. ‫- واسه چی هست؟
‫یه اپلیکیشن واسه حساب پس‌اندازه.
‫اگه مشورت منو بخوای، ‫باید بگم که اول باید مشتری‌مون بشی.
‫پس بگو چرا بهم گفتن که مهر ‫و گواهی‌نامه‌ رانندگیم رو بیارم. قابل اعتماده.
‫یادتون باشه مقداری پول سپرده بذارین، ‫ده‌هزارتا کفایت می‌کنه.
‫ممنونم.
‫خب؟ بذار پول رو دربیارم، بفرما!
‫ای خسیس.
‫[دفتر مدیر شعبه]
‫عملکرد فعلی دور از هدفه.
‫تعداد مشتریان جدید سرمایه‌گذاری ‫خیلی کمه.
‫نظر شما چیه، رئیس ماتسوناگا؟
‫[معاون شعبه] ‫داریم از مشتری‌هامون پرس‌وجو می‌کنیم.
‫ولی الان اوضاع اقتصادی تعریفی نداره.
‫[بخش 2 خدمات مشتری، رئیس] ‫اکثر مشتریان‌مون با مشکلات مالی دست‌وپنجه نرم می‌کنن.
‫در یک سری موارد جزئی...
‫اگه این‌طوره، ‫مگه مابقی شعبه‌ها همین شرایط رو ندارن؟
‫متأسفم.
‫توسعۀ مشتریان جدید ‫در چه وضعه، اِندو؟
‫بله.
‫[بخش 1 خدمات مشتری، معاون رئیس] ‫اجازه بدین روند کار رو گزارش بدم.
‫چند روز پیش...
‫وامی رو برای "اعضای هیئت‌مدیره واشوکو" ‫تهیه کردیم.
‫ولی چون رئیس‌شون خیلی جبهه گرفته بود...
‫[آقای هیروکازو ایشیموتو] ‫گوش کن، اِندو.
‫دلیل نمی‌شه هر کی که جبهه بگیره ‫آدم درستی نباشه.
‫دقیقا مشکل کجاست؟ ‫کامل تجزیه و تحلیلش کن.
‫واقعا معذرت می‌خوام.
‫واسه چی معذرت می‌خوای؟ ‫مگه تو مسئول توسعه‌ی مشتریان جدید نیستی؟
‫تو نیروی محرکۀ شعبه هستی! ‫یه‌کم بیشتر مخت رو به کار بگیر!
‫این گزارش چه خوب تجزیه و تحلیل شده.
‫همه‌اش کار تاکینوئه؟
‫کمتر از یک ماهه که ‫اینجا مشغول به کار شدی،
‫و هیچی نشده ‫از این‌همه شرکت دیدن کردی؟
‫بله.
‫[بخش 1 خدمات مشتری، معاون رئیس، تاکینو ماکوتو] ‫"صنایع یوکینوتانی" و "صنایع کیوهارا"...
‫جفت‌شون به وام 100 میلیون ینی ‫واسه سرمایه در گردش ماه آینده نیاز دارن.
‫در حال حاضر داریم ‫راجع به شرایط مذاکره می‌کنیم.
‫مدیر، نظر شما چیه؟
‫تاکینو، آفرین.
‫[کوجو شیزوکا، مدیر شعبه] ‫اگه شرکت خوبی به پستت خورد، خبرم کن.
‫چشم.
‫اِندو، همون‌طور که معاون مدیر گفتن، ‫باید بیشتر پشتکار به خرج بدی.
‫- کاشیما، رئیس. ‫- بله!
‫[بخش 1 خدمات مشتری، رئیس] ‫خوب راهنمایی‌شون کن.
‫اگه این وضع ادامه پیدا کنه، ‫ارزیابی عملکرد این سه ماه فاجعه می‌شه.
‫نباید بذاریم همچین اتفاقی بیفته.
‫به خودتون بستگی داره.
‫اِندو، بیا اینجا.
‫قصد ندارم ازت انتقاد کنم، ولی مگه بهت نگفتم ‫که این گزارش به درد نمی‌خوره؟
‫چرا اصلاحش نکردی؟
‫مگه پریروز کل روز رو اینجا نموندی ‫که روش کار کنی؟
‫همون موقع بهت گفتم که خوب نیست، نگفتم؟
‫گفتی متوجه شدی، ‫ولی ظاهرا نشدی.
‫[یک پیام صوتی دارید، آقای کویچی ایشیموتو]
‫[پیام صوتی]
‫[حذف شد]
‫[اِجیما استیت، شماره تماس آقای اِجیما]
‫تاباتی، اِجیما استیت دیگه کیه؟
‫موقع جلسه تماس گرفت ‫و گفت می‌خواد باهات حرف بزنه.
‫- با من حرف بزنه؟ ‫- آره.
‫فکرش رو نمی‌کردم زنم انقدر ترسناک باشه.
‫ازم خواست وصیت‌نامه‌ام رو بنویسم.
‫این روزها عادیه آدم وصیت‌نامه‌اش رو بنویسه.
‫خیلی گستاخانه‌ست. ‫عاقبت بانک بد فکری توی سرش انداخت.
‫هی، کیتاگاوا.
‫[سرپرست بخش بازرگانی] ‫این یارو کیه؟
‫شنیدم رفیق شفیق سرپرست نیشیکی‌ـه.
‫اومده راجع به ‫مسائل ارث و میراثی مشورت بگیره.
‫ارث و میراث؟
‫با آقای تاکینو کار دارین؟ ‫لطفا صبر کنین.
‫معاون رئیس بخش تاکینو.
‫آقای اجیما از اجیما استیت ‫پشت خط هستن، کار واجب دارن.
‫سلام، تاکینو هستم.
‫آقای تاکینو، منم.
‫می‌دونین کی هستم؟
‫سلام، مشتاق دیدار.
‫ولی گفتین از "اجیما استیت" هستین؟
‫نه مهم نیست، همه‌اش سر و ته یه کرباسه. ‫دفعه‌ی بعد دقیق‌تر توضیح می‌دم.
‫می‌خوام راجع به چیزی باهاتون صحبت کنم.
‫من دیگه در شعبه‌ی آکاساکا نیستم.
‫باید با کسی صحبت کنین ‫که جای من اومده.
‫اون یارو شرایط رو حالیش نمی‌شه؛ ‫باید از تو بپرسم.
‫آقای ایشیموتو، ‫لطفا یه‌کم احترام قائل باشین.
‫من دیگه مسئول امور شرکت‌تون نیستم.
‫تو خیلی بی‌تفاوتی، مگه نه؟
‫اون دوران که خیلی باملاحظه بودی.
‫متوجهم. شما کِی وقت دارین؟
‫ام... فردا بعد از ظهر...
‫می‌تونی به آدرسی که گفتم بیای؟
‫ولی یادت باشه، لطفا تنها بیا.
‫[بنگاه معاملاتی، ‫مدیریت املاک، اجیما استیت]
‫[طبقه چهارم: اجیما استیت]
‫- مشتاق دیدار. ‫- اومدم.
‫"اجیما استیت" چی هست اصلا؟
‫اونا با شرکت من شریک بودن، ‫ولی وسط راه پول‌شون ته کشید.
‫گمونم این یه ورشکستگی ‫سودآور بود.
‫این یه داستان رایج ‫توی صنعت املاک و مستغلاته.
‫پس این شرکت...؟
‫آره، ولی در ظاهر هنوز ‫جریان داره.
‫صاحب اینجا که اسمش اجیما بود ‫هرچیزی که قابل فروش بود رو فروخت.
‫پول حاصل از فروش به طور شگفت‌انگیزی ‫به بانک برگشت.
‫به لطف اون ‫تنها چیزی که باقی مونده پول رهن اینجاست.
‫پس اون حقوق شرکت رو ‫به شما منتقل کرده؟
‫آره. قرار این بود که ‫من یه زمین مسکونی در اختیار بذارم...
‫و اجیما استیت داخل اون زمین ‫خونه واسه فروش بسازه.
‫یه پروژه مشارکتی ‫به ارزش دو میلیارد ین واسه جفت شرکت‌ها.
‫ولی اون اجیمای پست‌فطرت ‫قبل از شروع ساخت‌وساز فلنگ رو بست.
‫واسه همین الان وضع اینه.
‫من واسه این پروژه ‫یک میلیارد ین سرمایه‌گذاری کردم.
‫اگه نتونم پول رو زنده کنم، دخلم اومده.
‫به نظر دفاتر مالی مشکلی ندارن، مگه نه؟
‫ممکنه...
‫حساب‌ها جعلی باشن؟
‫همه‌شون جعلی نیستن، ‫بعضی‌هاشون واقعی‌ان.
‫اینو ببین.
‫مُهر شرکت. با این می‌تونی ‫خیلی کارها بکنی.
‫حالا این آقای اجیما کجا هستن؟
‫پیداش نمی‌کنم.
‫گمونم احتمالا مُرده باشه.
‫بریم سر اصل مطلب.
‫امیدوارم بتونی کمک کنی ‫که واسه اجیما استیت یک میلیارد وام بگیرم.
‫از اون پول استفاده می‌کنم ‫که پروژه رو کامل کنم و کل خونه‌ها رو بفروشم.
‫وقتی فروش برن، ‫می‌تونم یک میلیارد رو پس بدم و معامله رو ببندم.
‫تمامی مدارک مورد نیاز بانک اینجاست.
‫با این‌همه مدارک، ‫راحت می‌شه از هر جایی وام گرفت.
‫چطور ممکنه!
‫یک میلیارد که پول کمی نیست، ‫به این راحتی‌ها که می‌گین نیست.
‫مهم‌تر از همه اینه که ‫آقای اجیما دیگه اینجا نیستن.
‫پس من می‌شم اجیما.
‫چی؟
‫[نماینده شرکت، مونهیرو اجیما]
‫واسه تو که معامله بدی نیست، درسته؟
‫ما به یک میلیارد ین می‌رسیم...
‫تو هم می‌تونی تا سال آینده ‫همه‌اش رو پس بگیری.
‫ولی اگه این پول رو به دست نیاریم، ‫بد دردسری می‌شه.
‫واسه خودم و خودت دردسر می‌شه.
‫برگشتم.
‫خوش اومدی.
‫امروز سرت شلوغ بود؟
‫آره.
‫بابایی اومده.
‫خوش اومدی.
‫حدس بزن امروز توی مدرسه چی شد؟
‫چی شد؟
‫واسه سردسته‌ی دو امدادی انتخاب شدم.
‫وای! چه عالی. ‫باید تشویقت کنم.
‫این عالی نیست؟
‫شوئو، مگه بهت نگفتم توی خونه ندویی؟ ‫- نمی‌خوام.
‫مراقب باش سُر نخوری.
‫- زود باش تکالیفت رو انجام بده. ‫- نه.
‫غذا می‌خوری یا اول دوش می‌گیری؟
‫بعدا دوش می‌گیرم.
‫- نوشیدنی می‌خوای؟ ‫- آره.
‫بفرما.
‫ممنونم.
‫بیا.
‫عملکرد رو چی‌کارش کنیم؟
‫تاباتا، تو مسئول تراست سرمایه‌گذاری هستی.
‫این دیگه چه عملکردیه؟
‫متأسفم، ولی...
‫ولی چی؟
‫با وجود نرخ فعلی بازار، ‫فروش کار راحتی نیست.
‫خریداران هم متحمل ضرر قابل توجهی می‌شن.
‫تقصیر رو گردن نرخ بازار ننداز!
‫پس تقصیر کیه؟
‫موجودی وام افزایش پیدا نمی‌کنه ‫و ما نمی‌تونیم مشتریان جدیدی جذب کنیم.
‫تراست‌های سرمایه‌گذاری فروش نمی‌رن.
‫به بن‌بست خوردیم. این چه وضعشه، اِندو؟
‫آقای اِندو، آقای اِندو.
‫حالتون خوبه؟
‫از صمیم قلبم معذرت می‌خوام.
‫من دنبال عذرخواهی نیستم؛ عملکرد می‌خوام!
‫وضعیت "سوکوسو پول بورد گولد" از چه قراره؟
‫نتایج کِی مشخص می‌شن؟
‫امروز؟ فردا؟ ‫سال بعد؟ ده سال دیگه؟
‫باید بتونیم قبل از مرگ‌مون ‫تأمین مالی رو نهایی کنیم، درسته؟
‫- تا نهایی نشه نمی‌میرم. ‫- موضوع این نیست.
‫التماست می‌کنم!
‫مدیر، نظر شما چیه؟
‫مطمئنم همه‌تون ‫خیلی حرف واسه گفتن دارین.
‫با این حال درسته که نمی‌شه ‫هیچ کسب و کاری رو به راحتی تعطیل کرد.
‫امیدوارم همگی بتونیم عملکردمون رو بهبود ببخشیم ‫و تشویقی دریافت کنیم.
‫هدف فعلی ما یک میلیارده.
‫حتی اگه مجموعه‌ای از ‫وام‌های کوچیک هم باشه، اشکالی نداره.
‫نظرت چیه، تاکینو؟ ‫مگه تو به پیدا کردن پروژه کمک نمی‌کنی؟
‫موردی هست که بشه ‫قبل از موعد مقرر تأمین مالی کرد؟
‫یه مورد دارم.
‫واقعا؟ کدوم؟
‫لطفا به دومین مورد از پایین لیست نگاه کنین.
‫اجیما استیت یک میلیارد ازمون وام می‌خواد.
‫این عالیه، مدیر.
‫خیلی‌خب، بلافاصله در ارزیابی فوری ‫قرارش بدید.
‫می‌رم بهشون سر بزنم.
‫از این طرف.
‫کیه؟
‫تاکینو از "بانک دایچی توکیو" هستم.
‫با رئیس اجیما قرار ملاقات داشتم.
‫منتظرتون بودیم. ‫بفرمایین داخل.
‫خوش آمدید.
‫از این طرف لطفا.
‫ببخشید.
‫بفرمایین.
‫چیه...؟
‫همه‌شون کارمند پاره‌وقتن.
‫کوجو هستم، مدیر شعبه.
‫لطف کردین با اینکه سرتون شلوغه برام وقت گذاشتین. ‫شرمنده زحمت دادم.
‫زحمتی نیست.
‫- اجیما هستم. ‫- ممنونم.
‫خصوصا از مدیر شعبه ممنونم ‫که تشریف آوردن.
‫- لطفا بشینید. ‫- ببخشید.
‫ممنونم.
‫چیزی که جناب تاکینو بهش اشاره کردن...
‫من در حال حاضر روی یه پروژه‌ای ‫در شهر کیسارازو کار می‌کنم.
‫این خلاصه‌ای از پروژه‌های توسعه‌ ‫املاک و مستغلاته که تاکنون انجامشون دادیم.
‫تحسین‌برانگیزه.
‫می‌تونم راجع به مقیاس این توسعه بپرسم؟
‫ارزش این پروژه در مجموع دو میلیارده.
‫سری قبل به آقای تاکینو گفتم.
‫ما حدودا به یک میلیارد نیاز داریم.
‫- می‌شه یه نگاهی به اطلاعات بندازم؟ ‫- بفرمایین.
‫ممنونم.
‫در رابطه با سرمایه در گردش یک میلیاردی...
‫وثیقه‌ای دارین که بذارین؟
‫اگه به نظرتون سخته، ‫می‌تونم درخواستم رو پس بگیرم.
‫سایر بانک‌ها از خداشونه که ‫همچین تسهیلاتی بدن.
‫رئیس، لطفا صبر کنین. ‫بذارین ارزیابی رو انجام بدیم.
‫لطفا.
‫راستش از انتظار کشیدن خوشم نمیاد.
‫اگه قراره ارزیابی کنین، ‫لطفا سریع‌تر انجامش بدین.
‫من که نمی‌تونم بقیه‌ی بانک‌ها رو ‫زیادی منتظر بذارم.
‫کاملا متوجهم.
‫خودم شخصا پیگیری می‌کنم ‫و تمام تلاشم رو برای تسریع این کار انجام می‌دم.
‫راستی، تاکینو...
‫بعد که برگشتی، فورا ‫طرح پیشنهادی اجمیا استیت رو تحویل بده.
‫چشم.
‫[درخواست وام اجیما استیت]
‫تاکینو هستم، مسئول باجه.
‫درخواست رو دیدم.
‫اشکالی نداره که یهویی ‫یک میلیارد به مشتری جدید وام بدید؟
‫این پرونده در اولویته. ‫امیدوارم بتونین بیشتر کمک کنین.
‫همون‌طور که گفتم، اگه قوانین ‫زیادی سفت و سخت باشه...
‫بهبود عملکرد چالش‌برانگیزه.
‫الان دارم می‌رم طبقه بالا. لطفا صبر کنین.
‫چشم.
‫تصمیم اینه؟ متوجهم.
‫بله، به‌درستی رسیدگی می‌کنم.
‫مصوبه‌ی اجیما استیت...
‫تایید شد.
‫عالیه.
‫- مدیر، خیلی زحمت کشیدین! ‫- شما هم همین‌طور!
‫معرکه‌ست.
‫بگیرش.
‫بذارین چک کنم.
‫اون... جعلیه.
‫اون اجیمای پست‌فطرت ‫هرگز قصد نداشت مُهر رو بهم بده.
‫واسه همین خودم جعلش کردم.
‫[جواز مُهر: مونهیرو اجیما] ‫تحسین‌برانگیزه، مگه نه؟
‫واقعا می‌تونین بدهی رو صاف کنین؟
‫نگران نباش، ‫تا موعد مقرر تمام و کمال پرداخت می‌شه.
‫قبلش باید اوضاع رو به‌خوبی مدیریت کنی؛ ‫اگه لو بری، همه‌چی تمومه.
‫من و تو،
‫جون سالم به در بردن ‫واسه جفت‌مون سخته.
‫سخته آدم جون سالم به در ببره، ‫مگه نه نیشیکی؟
‫می‌فهمم. بعدی چیه؟ ‫مورد بعدی کجاست؟
‫اون ساختمون.
‫چند سال ساخته؟
‫حدودا 40 سال.
‫شبیه یه بنای تاریخی طبیعیه.
‫چرا نمی‌شه فروختش؟
‫داری به چی می‌خندی؟
‫چطوری بگم؟ ‫هر از گاهی یه چیزی...
‫چی؟
‫یه چیزی هست که سر و کله‌اش پیدا می‌شه.
‫این یه خونه‌ی تسخیرشده‌ست.
‫درست وقتی که قرار بود فروش بره، ‫یه کارمند فروشگاه جلوی در خودش رو دار زد.
‫و صبح این کار رو کرد و رهگذرها هم ‫شاهدش بودن و کلی سر و صدا شد.
‫بعد از اون قضیه، هر شب اون موجود ‫ظاهر می‌شه...
‫خصوصا بعد از ساعت 9 شب ‫اوضاع خطری می‌شه.
‫هی.
‫هی، هی، هی!
‫عمو، تو چرا هیچ خونه‌ی عادی‌ای نداری؟
‫یا سیل خونه رو برده، ‫یا قوانین ساختمونی رو نقض می‌کنن.
‫و حالا هم که خونه‌ی تسخیرشده. ‫خیلی زیاده.
‫از کجا این‌همه خونه‌ی دردسرساز ‫پیدا می‌کنی؟
‫حتما فکر می‌کنی خودمم شگفت‌انگیزم.
‫انقدر به خودت نناز! ‫بیا بریم، بریم سراغ بعدی.
‫جدی می‌گی؟ این ساختمون؟ ‫واقعا ایول داره.
‫ولی راستش این یکی از همه بدتره.
‫نکنه اینم از اون موجودها داره؟
‫نه، اینجا از اونا نداره.
‫راستش کاش همین مشکل رو داشت.
‫ضریب مقاومت لرزه‌ای این ساختمون ‫به اشتباه گزارش شده.
‫اون موقع طرف مقابل گفت که می‌تونه قیمت رو ‫پایین بیاره، منم تصمیم گرفتم از فرصت استفاده کنم.
‫انتظار نداشتم راجع به ‫مقاومت در برابر زلزله دروغ بگن.
‫تو از کجا فهمیدی؟
‫از روی ظاهر قضاوت نکن. ‫من مدرک معماری دارم.
‫وقتی نقشه‌ی ساختمون رو دیدم، ‫با خودم گفتم میله‌های فولادی زیادی نازکن.
‫همون موقع باید موضوع رو مطرح می‌کردی.
‫ژاپن مقررات ساختمانی زیادی داره.
‫واسه همین پیش خودم فکر کردم که اونا ‫با حداقل استاندارد ساختن که ارزون از آب دربیاد.
‫بعدش فهمیدم که شدنی نیست.
‫جریان چیه، پیرمرد؟ ‫چرا همه‌شون به درد نخورن؟
‫چقدر واسه این ساختمون خرج کردی؟
‫- دو میلیارد. ‫- چی؟
‫ارزش فعلیش چقدره؟
‫به خاطر گزارش نادرست مقاومت لرزه‌ای،
‫ممکنه فقط کمتر از 30درصد باشه ‫یا اینکه عملا ارزشی نداشته باشه.
‫داری بهم می‌گی که عملا ارزشی نداره؟ هی!
‫بعد تو ازم انتظار داری ‫به این ضایعات رسیدگی کنم؟
‫چون خودم نمی‌دونستم ‫از تو مشورت خواستم.
‫اگه می‌دونستم که از تو مشورت نمی‌گرفتم.
‫قرارداد اجیما استیت رو بازیابی کردم.
‫ممنونم.
‫بابت زحماتت ممنونم.
‫کارتون سر صنایع کوجیما عالی بود، آقای تاکینو.
‫آره.
‫رئیس، از صنایع سامزو باهاتون کار دارن.
‫وصلش کن.
‫باشه.
‫بله، کاجیما هستم.
‫بابت کمک‌تون ممنونم.
‫باشه، فهمیدم. لطفا یه کار دیگه ‫برام انجام بده.
‫حتما، ممنونم.
‫هاندا.
‫اینو در اولویت قرار بده ‫و بهش رسیدگی کن.
‫چشم، فهمیدم.
‫این یکی که اوله، سریع انجامش بده.
‫حالا قراره بالاترین جایزه افتخاری ‫در سه ماه گذشته رو اعلام کنم.
‫این جایزه به شخصی می‌رسه ‫که بهترین عملکرد فردی رو داره.
‫بخش 1 خدمات مشتری، ماکوتو تاکینو.
‫بله.
‫"گواهی موفقیت، ‫لوح تقدیر ویژه."
‫"در شعبه ناگاهارا، ‫بخش 1 خدمات مشتری، ماکوتو تاکینو."
‫"مطالب ذیل مشابه مطالب فوق است."
‫تبریک می‌گم.
‫ممنونم.
‫الو؟
‫یه مشکل کوچیکی هست.
‫انگاری نمی‌تونم ‫سود وام رو پرداخت کنم.
‫الو؟ جریان چیه؟
‫توسعه‌ی پروژه مشکلات زیادی داره، ‫رسما هیچ پیشرفتی نداره.
‫گردش مالی یه‌کم مشکل‌سازه.
‫نه، صبر کنین.
‫شما یک میلیارد وام گرفتین؛ ‫باید یه راهی وجود داشته باشه، درسته؟
‫به نظر میاد وقتی بدهیم رو پرداخت کنم، ‫کفگیر به ته دیگ می‌رسه.
‫می‌شه واسه سود این ماه ‫یه‌کم صبر کنی؟
‫تازه سه ماه از وام می‌گذره. اگه رئیس ‫این کار رو کنه، شک و شبهاتی به وجود میاد.
‫هنوز توی حسابم مقداری پول هست؛ ‫منتقل‌شون می‌کنم تا کمبودها رو پوشش بده.
‫ماه بعد حتما پرداخت می‌کنم.
‫پای چقدر پول وسطه؟
‫یک میلیون کفایت می‌کنه.
‫یک میلیون؟
‫فعلا هوام رو داشته باش.
‫واقعا نمی‌تونم! ‫بازپرداخت وام خودش به‌تنهایی سخته.
‫منم نمی‌تونم بیشتر از این صبر کنم.
‫تا ماه بعد یه فکری می‌کنم.
‫نه، آقای ایشیموتو.
‫روت حساب می‌کنم.
‫آقای ایشیموتو؟
‫خوب غذا بخور! ‫تلخ نیست؟
‫نه اصلا.
‫یه چیزی هست که باید بهت بگیم.
‫موضوع چیه؟
‫من قراره داداش بزرگه بشم!
‫- تو حامله‌ای؟ ‫- آره.
‫اوه...
‫این کیک واسه جشن گرفتنه.
‫- اینم 9 میلیون؛ ممنونم. ‫- باشه، ممنون.
‫آقای تاباتا، از "اوتا مارکت" تماس گرفتن.
‫باشه، الان میام.
‫[اوتا مارکت، 9 میلیون ین]
‫مشتری شماره 22، لطفا به پیشخوان مراجعه کنید.
‫مرسی که منتظر موندین.
‫ممنونم.
‫هزینه جابه‌جایی 880 ین می‌شه.
‫لطفا صبر کنین.
‫[بانک هارونا]
‫[فرم وجه ارسالی: اجیما استیت]
‫شرمنده مزاحم شدم.
‫سلام.
‫- شما آقای تاباتا از "توکیو فرست" هستین؟ ‫- بله.
‫- پول نقد آوردم. ‫- از کمک‌تون ممنونم.
‫- لطفا چک کنین. ‫- چشم.
‫- مثل اینکه گردباد داره تغییر مسیر می‌ده. ‫- جدی؟
‫دو، چهار، شش، هشت.
‫هان؟
‫- قرارمون 9 میلیون بود، درسته؟ ‫- بله.
‫ولی چرا فقط هشت میلیونه؟
‫هان؟ بذارین چک کنم.
‫چی؟
‫باشه، فهمیدم.
‫کارمندان، مثل اینکه یک میلیون ‫از وجه نقد اوتا مارکت گم شده.
‫ممکنه یه جایی افتاده باشه؛ ‫لطفا کمکم کنین که دنبالش بگردیم.
‫یه نگاهی به فیش‌های برداشتی هم بندازین؛ ‫خطایی رخ نداده؟
‫واقعا یک میلیون گم شده؟ ‫جایی افتاده؟
‫واقعا! ‫من کاملا مطمئنم.
‫توی ماشین شرکت افتاده؟
‫هرجایی که ممکن بود رو گشتیم.
‫همه دوباره بگردن!
‫بجنبین، احمق‌ها!
‫چشم.
‫لطفا بازم بگردین.
‫با دقت بیشتری بگردین.
‫از کمکت ممنونم.
‫الان؟ دیگه از موعد مقرر گذشته.
‫نمی‌تونم کاریش کنم. بگیرش، ‫اینو تاکینو آورده. خودت بگیریش.
‫این چه رفتار زشتیه! ‫می‌تونستی به خود تاکینو برگردونیش.
‫مدیر نیشیکی، لطفا به این رسیدگی کن. ‫واسه تاکینوئه.
‫هی... اگه واسه تاکینو نباشه، ‫خودت باید تمامی دستورات رو انجام بدی! هی!
‫راهش رو گرفت و رفت.
‫نمی‌تونم تحمل کنم.
‫- نیشیکی. ‫- بله.
‫برو سطل آشغال رو بگرد.
‫با منی؟
‫سطل آشغال؟
‫هی، بیا بریم.
‫با منی؟
‫چیش بده؟ ‫منم می‌خوام برم، پس بیا با هم بریم.
‫باشه، فهمیدم.
‫آشغال‌های امروز... پیدا کردم!
‫بازش کنیم؟
‫- خیلی‌خب، این پلاستیک رو تو بردار. ‫- باشه.
‫واقعا نمی‌خوام.
‫- ولی چاره‌ای نیست. ‫- باشه.
‫آماده.
‫یالا!
‫کی جگر خورده؟
‫آخه مگه می‌شه یکی ‫یه دسته اسکناس ده‌هزار ینی رو گم کنه؟
‫گفتنش سخته. آدم که سرش شلوغ باشه، ‫انگاری با طوفان مواجه شده...
‫و غرق در سردرگمی می‌شه.
‫خودم یه‌بار یه سفته صد میلیون ینی رو ‫انداختم سطل آشغال.
‫که این‌طور؟
‫چیزی پیدا کردی؟
‫نه هیچی.
‫من اینجا رو گشتم ‫و چیزی پیدا نشد.
‫خب پس، من زودتر می‌رم بالا.
‫هی، یه‌کم کمکم نمی‌کنی؟
‫می‌رم بالا.
‫کیتاگاوا! آیری!
‫آیری!
‫[فرم وجه ارسالی: شرکت صنایع کوجیما ‫با مسئولیت محدود]
‫- همه‌جا رو گشتیم. ‫- ممنونم.
‫رئیس، بررسی دستگاه خودپرداز تموم شد.
‫موجودی کاملا درسته.
‫ممنونم.
‫منم از همه‌ی مشتریانی که ‫امروز پول برداشت کردن پرس‌وجو کردم.
‫حتی یه نفرشونم ‫بیشتر از وجه درخواستی پول دریافت نکرده.
‫گرچه مجبوریم حرف‌شون رو باور کنیم.
‫هر چی نباشه، آدم باید کلاهش رو سفت بچسبه ‫که دزدی رو گردن همسایه‌اش نندازه.
‫ولی اگه بعد از همه‌ی اینا پیدا نشده...
‫پس خود تاباتا گمش کرده.
‫با عرض پوزش، لطفا همگی ‫جا و کیف‌های همدیگه رو بگردین.
‫چشم.
‫شرمنده، بذار بگردم.
‫ارشد، چیزی ندیدی؟
‫نه، مگه می‌شه اونجا باشه آخه؟
‫سمت تو چی؟
‫منم هیچی.
‫بیاین محض اطمینان ‫کمدهای شخصی رو هم بگردیم.
‫- باشه. ‫- چشم.
‫- بریم. ‫- باشه.
‫شرمنده.
‫متاسفم.
‫باز یه کیف جدید خریدی؟
‫به نظرت قشنگ نیست؟
‫کمدت چقدر تمیزه.
‫کیفت هم خیلی بی‌رنگ و روئه.
‫واقعا شرمنده‌ام!
‫معمولا قفلش نمی‌کنی؟
‫نه، چیزی ندارم که ارزش دزدیدن داشته باشه.
‫آهان.
‫ارشد، اینجا رو ببین.
‫این چیه؟
‫می‌شه توضیح بدی داستان از چه قراره؟
‫نمی‌دونم.
‫باندرول امنیتی با پای خودش ‫پریده توی کیفت؟
‫و تاریخ امروز هم هست.
‫واقعا نمی‌دونم.
‫چرا سر از کیف من درآورده؟
‫تمام فعالیت‌های امروزت رو ‫اینجا بنویس.
‫هر چقدر با جزئیات بیشتری باشه، بهتره.
‫بنویس کِی کجا رفتی، ‫به کدوم مشتری رسیدگی کردی،
‫کِی غذا خوردی، کِی از ‫سرویس بهداشتی استفاده کردی... تموم جزئیات.
‫رئیس، این کار زیاده‌روی نیست؟
‫کیتاگاوا می‌گه که دلیلش رو نمی‌دونه.
‫پس چرا همچین چیزی ‫سر از کیف کیتاگاوا درآورده؟
‫واقعا عجیبه.
‫کیتاگاوا، به نظر نمیاد آدم ولخرجی باشی.
‫تقریبا کل حقوقت رو خرج کردی ‫و پس‌اندازی نداری.
‫می‌تونی با حقوق ماهیانه‌ات ‫از پس خرج و مخارجت بربیای؟
‫راستش جاهای زیادی دارم ‫که باید پول خرج کنم.
‫ممکنه که واقعا مشکل مالی داشته باشی؟
‫معاون مدیرعامل، جسارت نباشه...
‫پدرِ کیتاگاوا به‌تازگی فوت کرده.
‫اون باید خودش خرج خانواده ‫و شهریه‌ی خواهر و برادرش رو بده.
‫به نظر من، کیتاگاوا ‫قابل اعتمادترین کارمند اینجاست.
‫کیتاگوا، یه‌بار ازت می‌پرسم. ‫تو این کار رو کردی؟
‫اگه کار تو بوده، همین‌جا توضیح بده.
‫بیشتر از این کسی رو توی دردسر ننداز. ‫من همچین اجازه‌ای نمی‌دم.
‫اگه تو این کار رو نکردی، بگو که کار تو نبوده. ‫چطوره؟
‫من برنداشتم.
‫بلندتر!
‫من...
‫برنداشتم!
‫باشه، گریه نکن.
‫سرت رو بالا بگیر.
‫همگی شنیدین. اون برنداشته؛ ‫سوءتفاهم شده.
‫باندرول توی کیفشه. ‫اینو چطور توضیح بدیم؟
‫- اگه اینطوره، بیاین به پلیس گزارش بدیم. ‫- چی؟
‫دارم می‌گم گزارش دادن به پلیس ‫بهترین گزینه‌ست.
‫کیتاگاوا، تا حالا به باندرول دست زدی؟
‫نه، بهش دست نزدم.
‫معاون مدیرعامل، نظرتون چیه؟ ‫بیاین به پلیس گزارش بدیم.
‫بذارین بیان اثر انگشت رو چک کنن؛
‫این‌جوری می‌فهمیم اون مجرم هست یا نه.
‫تو که مشکلی نداری، کیتاگاوا؟
‫مشکلی ندارم.
‫چه مسخره! ‫اون چطور می‌تونه این کار رو کنه؟
‫اگه این کار رو نکنیم، ‫همه بهش شک می‌کنن.
‫- این هیچ چیزی رو حل نمی‌کنه. ‫- کافیه.
‫حق با نیشیکی‌ـه.
‫مدیر...
‫کیتاگاوا، بابت زحماتت ممنونم. ‫حالا می‌تونی بری.
‫باید راجع به یه چیزی ‫با همه‌تون صحبت کنم.
‫آقای نیشیکی.
‫مگه قرار نبود امروز همدیگه رو ببینیم؟
‫واقعا معذرت می‌خوام. ‫یهو یه چیزی پیش اومد.
‫شوخیت گرفته؟
‫ما منتظرت بودیم.
‫در اصل می‌خواستم بیام، ‫ولی نشد قسر در برم.
‫اگه این‌طوره، می‌شه بعدا ‫باهات تماس بگیریم؟
‫آره، درسته.
‫ما رو دست انداختی؟
‫باهام بیا ببینم.
‫وایسین... یه لحظه وایسین.
‫این کار رو نکنین! ‫به جون خودم پس می‌دم.
‫لطفا یه لحظه صبر کنین، ‫این کار رو نکنین.
‫- نه... خواهش می‌کنم صبر کنین. ‫- آقای نیشیکی.
‫پلیس! لطفا پلیس خبر کن!
‫با پلیس تماس گرفتم.
‫آقای نیشیکی.
‫بازم میام.
‫بریم.
‫شرمنده‌ام، تاکینو.
‫اشکال نداره، حالت خوبه؟
‫خوبِ خوبم.
‫ولی دقیقا چه اتفاقی افتاد؟
‫صبحت درباره‌اش سخته.
‫شرکت برادرم ورشکسته شد،
‫واسه همین ازم خواست ضمانت کنم.
‫چرا این کار رو کردی؟
‫راهی نبود. اگه این کار رو نمی‌کردم،
‫خونه‌ی والدینم و کارخونه رو ‫از دست می‌دادیم.
‫اونایی که دیدیم کی بودن؟
‫اونا یه آژانس وام زیرزمینی‌ هستن.
‫داداشم قبل از ورشکستگی ‫ازشون پول قرض گرفته.
‫اونا مستقیم اومدن خونه‌ام، ‫ازم خواستن یه راه‌حل پیدا کنم.
‫اونا کاملا قانون رو نادیده می‌گیرن.
‫تو زیادی مهربونی، آقای نیشیکی.
‫سرجمع چقدر ضمانت کردی؟
‫اول یه‌کم غذا بخور.
‫آقای نیشیکی!
‫ام...
‫دویست میلیون...
‫دویست میلیون!
‫با این‌همه پول می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫ممکنه اعلام ورشکستگی کنم ‫یا برم قایم بشم.
‫شاید بشه بانک رو یه ‌کاریش کرد،
‫ولی اون آدم‌ها...
‫چقدر از آژانس وام زیرزمینی ‫پول قرض گرفتی؟
‫پونصد میلیون؟
‫هیچ آژانس وام زیرزمینی‌ای ‫پونصد میلیون قرض نمی‌ده؛ پنج میلیون بود...
‫- پول داری؟ ‫- نه.
‫چاره‌ای ندارم جز اینکه ‫برگه‌های طلاق رو به زنم بدم...
‫اول به‌طور رسمی طلاق می‌گیریم.
‫در حال حاضر از هم جداییم؛
‫دو ماهی می‌شه.
‫خانواده داشتن قبلا برام یه چیز عادی بود.
‫الان واقعا قدرش رو می‌دونم.
‫شرمنده که زیادی سفره‌ی دلم رو باز کردم.
‫اشکالی نداره.
‫می‌شه راجع به این قضایا ‫به کسی چیزی نگی؟
‫می‌شه؟
‫البته.
‫غذا بخور.
‫صبح بخیر.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫بابت زحمات دیروزتون ممنونم.
‫بعدش تونستیم یک میلیون پول رو پیدا کنیم.
‫بعد از بررسی، ‫توی اتاق خودپرداز پیداش کردیم.
‫ما که دیروز گشتیم.
‫واقعا پیداش کردن؟
‫نکنه مجرم خودش پول رو پس داده؟
‫واقعا ترسناکه.
‫یعنی این قضیه ختم به خیر شده.
‫از همگی ممنونم.
‫خیلی‌خب، متفرق بشین. ‫زود آماده بشین درها رو باز کنیم.
‫چشم.
‫بیست دقیقه مونده. ‫از همگی ممنونم.
‫رئیس، جریان چیه؟
‫رئیس!
‫آره، پول یهویی پیدا شد. ‫بگذریم، پول پیدا شده.
‫واقعا اوضاع از چه قراره؟
‫رئیس.
‫همه شریکی پول گذاشتن.
‫چی؟
‫هر کی دُنگش رو داد.
‫- یک میلیون جمع کردیم. ‫- یعنی چی آخه؟
‫به کسی نگو.
‫این‌جوری مردم بازم به من شک می‌کنن.
‫درسته، معذرت می‌خوام.
‫ازم عذرخواهی نکن، مدیر.
‫همین دیگه.
‫- اوضاع از این قراره. ‫- شرمنده.
‫بگیرش.
‫مهمون من.
‫پول واقعا پیدا شد؟
‫چطور ممکنه آخه!
‫حتما کیتاگاوا پسش داده ‫و معاون مدیرعامل وانمود کرده که پیداش کرده.
‫من برنداشتمش.
‫پس کی برداشته؟
‫چه می‌دونم، ولی مطمئنم ‫که کار من نبوده.
‫توضیحی واسه باندرولی که ‫توی کیفت پیدا شد داری؟
‫داری می‌گی یکی دیگه اونو گذاشته اونجا؟
‫با این حرف، یعنی داری ‫همکارت رو متهم به دزدی می‌کنی؟
‫می‌تونی ثابتش کنی؟
‫منظورت چیه؟
‫تو اصلا آدم خوبی نیستی.
‫اگه ثابت بشه که ‫یکی دیگه اونو گذاشته اونجا،
‫واسه اون فرد دردسر درست نمی‌شه؟
‫واسه خودت چرت و پرت نگو.
‫در حقیقت پولی پیدا نشده.
‫دروغ گفتیم که خیال همه راحت بشه.
‫واسه همین تصمیم گرفتیم ‫به یه پرونده‌ی جنایی تبدیلش کنیم.
‫با بررسی اثر انگشت روی باندرول، ‫می‌تونیم مشخص کنیم که کی بهش دست زده.
‫اگه اثر انگشت نامربوطی پیدا بشه،
‫باید پای اون طرف رو بکشیم وسط.
‫توضیح بده اثر انگشت تو ‫اونجا چی‌کار می‌کرد.
‫باید راجع بهش حرف بزنیم؟
‫تو که فکر نمی‌کنی من دزدیدمش؟
‫نه، این‌طور فکر نمی‌کنم.
‫ولی تو بودی که باندرول رو ‫توی کیف کیتاگاوا گذاشتی، درسته؟
‫از قیافه‌ات مشخصه.
‫چه فکری پیش خودت می‌کنی؟
‫همین که بررسی کنیم می‌فهمیم.
‫اون خیلی مغروره.
‫پس کار تو بود.
‫حالا باندرول رو کجا پیدا کردی؟
‫دست صندوقدار بود؟
‫نه،
‫دیروز عصر اومدم یه نوشیدنی بخرم.
‫روی زمین دیدمش ‫و با خودم گفتم یه حقه‌ای بزنم.
‫ساعت چند بود؟
‫همون موقعی که همه داشتن ‫دنبال پول می‌گشتن،
‫حوالی ساعت پنج.
‫پس مجرم قبلش اومده اینجا.
‫اون چی گفت؟
‫"معذرت می‌خوام، ‫فقط یه شوخی کوچیک بود."
‫همین.
‫بعدش؟
‫بخشیدمش؛ وگرنه می‌خواست ‫استعفا بده.
‫اگه هاندا واقعا استعفا بده، ‫بهش سخت می‌گذره.
‫بگذریم، فقط خودمون می‌دونیم ‫و جایی درز پیدا نمی‌کنه.
‫تو واقعا مهربونی، کیتاگاوا.
‫ربطی به مهربون بودن یا نبودنم نداره.
‫همین که عذرخواهی کرده ‫شهامت می‌خواد.
‫این سازش به نفع همه‌ست.
‫ممنونم.
‫- این از اداره پست برگشت خورده. ‫- باشه.
‫برای آقای تاکینو از اجیما استیت؟
‫هی، صبر کن! ‫یه لحظه دست نگه دار.
‫می‌خوای اون هدایا رو کجا ببری؟
‫راستش،
‫رئیسِ "شیزوکه بانجین" موافقه...
‫که کارمندان شرکت‌شون ‫پیش ما حساب باز کنن.
‫عالیه، ولی نمی‌شه یهو ‫این‌همه بردارین.
‫کاجیما، این‌جوری نمی‌شه.
‫شرمنده نیشیکی، ولی...
‫پای این وسطه که تلاش اِندو ‫به ثمر بشینه،
‫پس این دفعه رو روی تو حساب می‌کنم.
‫بیا! اِندو، تمام تلاشت رو بکن.
‫اِندو؟ حالت خوبه؟
‫آقای اِندو حالش خوبه؟
‫آقای تاکینو تلفنش رو جواب نمی‌ده.
‫می‌تونم برات تحویلش بدم.
‫دارم می‌رم، واسه همین می‌تونم یه سری بزنم.
‫ممنونم.
‫خواهش می‌کنم، دیگه می‌رم.
‫ممنونم.
‫هان؟ اینجا کجاست؟
‫301...
‫این واسه توئه. برگشت خورد.
‫به نظرم عجیبه؛
‫هیچ کسی اونجا نیست، ‫و وب‌سایت رسمی هم زده: "در دست تعمیر".
‫آقای تاکینو.
‫مشکل چیه؟
‫رفتم اسناد رو تحویل اجیما استیت بدم...
‫و دیدم کسی اداره نیست.
‫شنیدم دارن یه ساختمون اداری جدید رو ‫بازسازی می‌کنن.
‫اونجایی که تو رفتی ‫یه ساختمون اجاره‌ای موقت بود.
‫مشکلی نیست؛ خودم تحویلش می‌دم. ‫ممنونم.
‫- نه، حتما یه مشکلی هست! ‫- لطفا بهش رسیدگی کن.
‫آقای تاکینو.
‫چی شده؟
‫کیتاگاوا، بده صورت حساب رو ببینم.
‫انتقال یک میلیون ین به اجیما استیت؟
‫ببین، اینجاست. ‫به نظرت عجیب نیست؟
‫با اینکه این یه توافق موقته،
‫ولی گردش مالی سالیانه‌شون ‫ده‌ها میلیارده.
‫آخه مگه می‌شه اونا ‫به همچین آپارتمان کهنه‌ای نقل مکان کنن؟
‫اینجا واقعا قدیمیه.
‫ببین.
‫آقای نیشیکی؟
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫وای! منو ترسوندی.
‫هیچی بابا، فقط به نظرم عجیب اومد.
‫جریان چیه؟ ‫بین‌تون خبریه؟
‫آره.
‫نه بابا.
‫- دارن دعوا می‌کنن. ‫- معذرت می‌خوام.
‫منو ببخشید، اینجا شرکتی ‫به اسم اجیما استیت هست؟
‫اونجا خیلی وقته که خالیه.
‫شما کی باشین؟
‫من کارمند بانکم، می‌شه بپرسم...
‫فکرش رو نمی‌کردم تو هم آدم بدی باشی.
‫اخراج می‌شی ها.
‫اشکال نداره؛ خودم به فکر استعفا بودم.
‫چی شده؟
‫باید بتونم از یه شرکت خارجی...
‫پیشنهاد شغلی دریافت کنم.
‫زیاد موندن توی همچین جایی دردناکه.
‫شرمنده که توی "همچین جایی" گرفتار شدی.
‫منظورم این نبود.
‫پیداش کردم.
‫این چیه؟
‫قبض آب.
‫کویچی ایشیموتو؟
‫نه اجیما استیت...
‫ازش عکس بگیر، عکس بگیر.
‫این که اسم رئیس اجیما نیست.
‫اجیما استیت کجا رفته؟
‫اوضاع بده.
‫ولی ما یک میلیارد ین بهشون وام دادیم،
‫و حالا شرکت‌شون ناپدید شده!
‫این فاجعه‌ست.
‫آخه چطور متوجه نشدیم؟
‫واقعا متأسفم.
‫بعد از پرداخت وام، یه مدتی نتونستم ‫با مشتری ملاقات کنم.
‫عذر می‌خوام.
‫نتیجه چیه؟
‫نتونستم پیداش کنم، ‫واسه همین از شرکت مدیریت آپارتمان پرسیدم.
‫شرکت اجیما استیت ‫از همون اولشم ناپدید شده بود.
‫خبری هم از رئیس اجیما نیست.
‫کل شرکت ناپدید شده.
‫چقدر پول توی حساب‌شون باقی مونده؟
‫بله.
‫حدودا سیصد هزار.
‫سیصد هزار؟ این مسخره‌ست.
‫ما بهشون یک میلیارد وام دادیم.
‫تاکینو، جریان چیه؟
‫باید به شرکت ساختمانی ‫پرداخت می‌شد.
‫کدوم شرکت ساختمانی؟ ‫چیز مشکوکی وسطه؟
‫واقعا متأسفم.
‫چطوری مدیریتش کردی؟
‫چطوری اینو به شعبه اصلی توضیح بدم؟ ‫این مشکل بزرگیه.
‫واقعا معذرت می‌خوام.
‫از صمیم قلب عذر می‌خوام.
‫آخه ببین چی‌کار کردی، تاکینو.
‫- واقعا... ‫- مدیر، مدیر!
‫اِندو، اتفاق بزرگی افتاده.
‫منم خبر بزرگی دارم؛ ‫"واشیزو پول بانکین."
‫اونا تصمیم گرفتن پنج میلیارد ین ‫سرمایه‌گذاری کنن.
‫چی؟
‫پنج میلیارد؟
‫اشتباهی شده؟
‫لطفا برید هر چه سریع‌تر با رئیس جیانگدائو ‫ملاقات کنین. روتون حساب می‌کنم.
‫باشه، فهمیدم.
‫پنج میلیارد؟ آخه مگه الان ممکنه؟
‫مدیر،
‫بیاین از اینجا بریم.
‫هی، چرا بریم اونجا؟
‫- مدیر، لطفا زودتر بیاین. ‫- باشه.
‫اِندو، دستمال جیبی داری؟
‫من همراهم نیاوردم.
‫واقعا اینجاست؟
‫رئیس!
‫رئیس، مدیر رو آوردم دیدن‌تون.
‫ممنونم که وقت گذاشتین امروز ما رو ببینین. ‫واقعا ممنونیم.
‫شرمنده که مزاحم شدیم.
‫مدیر،
‫ایشون رئیسِ "واشیزو پول بانکین" هستن، ‫سلام بگین.
‫شرمنده‌ام.
‫من مدیر هستم، فامیلیم کاشیماست.
‫کورودا از بخش تحقیقاتی هستم، ‫امروز واسه بازرسی اومدیم.
‫صبح بخیر.
‫- مدارک رو بیرون بیار. ‫- چشم.
‫شرمنده که بهتون زحمت دادیم.
‫ممنونم.
‫[شعبه اصلی، بخش تحقیقات، معاون رئیس] ‫گیرندۀ وام ناپدید شده.
‫حدودا یک میلیارد ‫مطالبات مشکوک الوصول داریم.
‫اینو می‌شه یه مورد استثنایی در نظر گرفت.
‫مدیر، شما باید اینو درک کنین، درسته؟
‫همون‌طور که گفتین، واقعا متأسفم.
‫راستی، معاون رئیس کورودا، ‫قبلا همدیگه رو ندیدیم؟
‫نه، لطفا با مسئول املاک اجیما تماس بگیر.
‫تاکینو؟
‫ببخشید.
‫ایشون تاکینو هستن، مسئول این پرونده.
‫متوجه هیچ نوع اختلالاتی ‫در اجیما استیت نشدی؟
‫واقعا متأسفم.
‫آخرین بار کِی باهاشون ملاقات داشتی؟
‫اون موقع نقل مکان کرده بودن؟
‫آخرین باری که رئیس اونجا رو دیدم ‫حدودا یه هفته بعد از دریافت وام بود.
‫رفتم اسناد رو تحویل بدم.
‫اون موقع هیچ چیزی غیرعادی نبود؟
‫- نه. ‫- بعدش چی؟
‫سه ماه کامل بهشون سر نزدی؟
‫وقتی آدرس رو عوض کردن چی؟
‫قصد داشتم سر بزنم،
‫ولی اونا گفتن سرشون شلوغه ‫و قبول نمی‌کردن.
‫اونا به این اشاره کردن که دارن به دفتر جدیدی ‫نقل مکان می‌کنن و اینکه این آدرس موقته.
‫گفتن وقتی مستقر بشن، ‫آدرس رو تغییر می‌دن.
‫واسه همین بعد از اون مدارک ‫با پست رد و بدل می‌شد.
‫هر چقدر هم سرشون شلوغ بوده، ‫یک میلیارد ین وام گرفتن.
‫چطور کسی نرفته ‫یه نگاهی به شرایط بندازه!
‫چون به تو اعتماد داریم،
‫این وام رو تایید کردیم، ‫مگه نه مدیر شعبه؟
‫نمی‌خوام اینو بگم،
‫ولی تو اصلا لایق این نیستی ‫که کارمند بانک باشی، تاکینو.
‫واقعا معذرت می‌خوام.
‫غیر از "عذرخواهی" حرف دیگه‌ای ‫واسه گفتن نداری؟
‫یک میلیارد! تقصیر توئه که ‫یه میلیارد ین گم و گور شده.
‫برنامه‌ای واسه جبرانش داری؟
‫هنوز نتونستم با رئیس تماس برقرار کنیم.
‫به خونه‌اش رفتم، ولی نقل مکان کرده.
‫معاون مدیر تونویا، ‫واقعا خیلی بی‌احتیاطین.
‫این شعبه دیگه جای تو نیست.
‫آخه داری چه غلطی می‌کنی؟
‫از لحن‌تون مشخصه که ‫همه‌اش تقصیر تاکینوئه،
‫ولی همه‌تون روی مدارک ‫مهر تایید زدین.
‫این یعنی همه مقصرِ جنایت ارتکابی هستن.
‫امروز رو...
‫با مدیر کوجو، ‫معاون مدیرعامل فوروکاوا می‌گذرونیم...
‫تا ببینیم آیا تصمیمات اعتباری‌تون ‫درست بودن یا نه.
‫شرمنده که مزاحم شدیم.
‫ممنونم.
‫احمق، همه‌چی رو گفتی؟
‫چی‌کار کنیم؟ ‫این مشکل بزرگیه.
‫اونا مدام سوال می‌پرسیدن، ‫واقعا آزاردهنده بود.
‫مثلا اینکه " کِی متوجه شدی؟"
‫"اخیرا اتفاق غیرعادی‌ای توی شعبه نیفتاده؟"
‫"نظرت راجع به بستری شدن اِندو چیه؟"
‫حتی اینکه "از رئیست ناراضی هستی یا نه".
‫بی‌وقفه سوال می‌پرسیدن.
‫تقریبا به همه‌چی اعتراف کردم،
‫ولی نگفتم که یک میلیون از طرف تو بوده.
‫فقط گفتم که یهویی پیدا شده.
‫چه فرقی می‌کنه؟ ‫اونا می‌خوان همین رو بشنون.
‫به لطف تو، ‫پای منم به این گندکاری‌ها باز شد.
‫یعنی لو می‌ره؟
‫معلومه که آره، اونا متخصص اینن که ‫عیب و ایراد دیگران رو پیدا کنن.
‫این موضع ممکنه عواقب ‫جبران‌ناپذیری در پیش داشته باشه.
‫ولی واقعا می‌خوام از این فرصت استفاده کنم ‫که همه‌چی رو توضیح بدم.
‫این برام آزاردهنده‌ست که انگار ‫هیچ اتفاقی واسه اِندو نیفتاده.
‫همه دارن هر روز بی‌وقفه کار می‌کنن.
‫کاملا احساساتت رو درک می‌کنم.
‫معاون مدیر کورودا،
‫مصاحبه با کارمندان تموم شده، ‫ولی راجع به یه چیزی کنجکاوم.
‫شنیدم سه روز پیش، ‫یک میلیون پول نقد گم شده.
‫پول نقد؟
‫اگه حقیقت داشته باشه، ‫یه خطای جدیه.
‫گزارشی به دستت رسیده؟
‫نه، ولی اونا می‌گن که ‫اون پول بعدا پیدا شده.
‫پیدا شده؟
‫لطفا یه نگاهی به این بندازین.
‫جزئیات حساب مدیران.
‫روز بعدش، 300هزار ‫از حساب مدیر کوجو کسر می‌شه.
‫300هزار از حسابِ ‫معاون مدیر فوروکاوا هم کسر می‌شه.
‫از حساب رئیس تاکاشیما و معاون رئیس نیشیکی ‫هر کدوم 200هزار کسر شده.
‫سرجمع یک میلیون نقد برداشت شده، ‫دقیقا همون مقدار.
‫بابت زحماتت ممنونم.
‫ممنون.
‫پس دادن پول به این معنی نیست که ‫همه‌چی درست می‌شه.
‫بیا داخل.
‫اونا اومدن.
‫امروز همگی خیلی سخت کار کردین.
‫همه‌چی رو مجددا بررسی کردیم.
‫قبل از صحبت راجع به مطالبات مشکوک الوصول،
‫مسئله مهمی پیدا کردم...
‫که می‌خوام به اون بپردازم.
‫نه، امکان نداره مشکل مهمی وجود داشته باشه.
‫این چیه؟
‫شما یک میلیون پول نقد گم کردین،
‫و اون پول روز بعدش پیدا می‌شه. ‫این درسته؟
‫ولی در واقعیت این‌طور نیست.
‫واسه جبران کسری ‫همگی شریکی پول گذاشتین، درسته؟
‫معاون مدیر فوروکاوا، ‫در دفاع از خودتون حرفی برای گفتن دارین؟
‫چطوره من تنهایی ‫با معاون رئیس کورودا صحبت کنم؟
‫التماس و زاری کردن کمکی نمی‌کنه.
‫البته، لطفا بفرمایین.
‫این‌جوری که نمی‌شه.
‫چه فکری توی سرتونه، آقای کوجو؟
‫آقای کورودا، واقعا منو فراموش کردی؟
‫منم جوون که بودم ‫توی بخش تحقیقات کار می‌کردم...
‫و واسه بازرسی به شعبه کاماتا رفتم.
‫دوم ژوئن هشت سال پیش.
‫ژوئن هشت سال پیش؟
‫یادت نمیاد؟
‫توی اتاق پشت دستگاه خودپرداز.
‫وقتی اومدم داخل، ‫دست و پات رو گم کردی.
‫این صرفا حدس و گمان خودمه.
‫جمعه شب از دستگاه خودپرداز ‫پول نقد برداشت کردی.
‫دوشنبه پول رو برگردوندی. ‫اشتباه می‌کنم؟
‫دارین راجع به چی صحبت می‌کنین؟
‫اون موقع باندرول اسکناس مسابقه...
‫افتاد روی زمین.
‫فورا وقایع رو به همدیگه وصل کردم.
‫با پول دزدی ‫روی اسب‌ها شرط‌بندی کردی...
‫و بعدش برنده شدی.
‫مزخرفه! مدرک داری؟
‫باید آشغال‌ها رو بردارین.
‫آخر همون هفته ‫یه مسابقه‌ی اسب‌دوانی بزرگ برگزار شد.
‫باندرول مسابقه ‫اتفاقی افتاده بود اونجا؟
‫دو هفته بعدش، ‫ده میلیون ین به حسابت واریز شد.
‫بعدش به شعبه توضیح دادی که ‫این یه هدیه از طرف والدینت بوده.
‫وقتی شنیدم امروز قراره بیای، ‫با خودم آوردمش.
‫هنوز تاریخ اون روز روی باندرولی که ‫روی زمین افتاد هست.
‫بعد از بررسی ‫اثر انگشتت روش پیدا می‌شه.
‫جرایم بانکی محدودیتی نداره.
‫البته ممکنه گفتن این موضوع به تو ‫غیرضروری باشه.
‫درست حدس زدم، مگه نه؟
‫می‌خوای گزارشم رو بدی؟
‫معلومه که نه. ‫این چیزی رو عوض نمی‌کنه.
‫و...
‫تو از یه سِمَت بانکی معتبر ‫به بخش تحقیقات منتقل شدی.
‫این یه تهدید نیست.
‫اگه باید اسمی روش گذاشت،
‫می‌شه گفت این یه معامله‌ست.
‫پس کسی پاسخگو نشد، هان؟
‫بازبینی هم فورا به نتیجه رسید.
‫ولی این وسط یه چیزی می‌لنگه.
‫آخه مدیر چطوری اینو مدیریت کرد؟
‫جریان چیه؟
‫می‌دونستم.
‫مشکل چیه؟
‫- صلاحیت اینو نداری که کارمند بانک باشی. ‫- چی؟
‫جواز نقشدار ‫واسه جلوگیری از جعل اسناده.
‫وقتی ازش کپی بشه، علامت‌هایی داره ‫که نشون می‌ده کُپی‌ـه.
‫ولی اینو ببین.
‫هیچی نداره.
‫پس این ثابت می‌کنه که...
‫جعلیه.
‫اینجایی.
‫بیا، اینجا بشین.
‫تاکینو، نوشیدنی می‌خوری؟
‫نه، ممنون...
‫مگه با این اوضاع ‫نوشیدنی از گلوی آدم پایین می‌ره؟
‫حق با توئه.
‫ولی ما واسه نوشیدنی دعوتت نکردیم.
‫لطفا اول بشین.
‫یه چیزی هست که می‌خوام ازت بپرسم.
‫- می‌شه... ‫- چشم.
‫می‌دونی این جعلیه؟
‫نمی‌دونم.
‫نه، منظورت چیه؟
‫این فقط حدس و گمانه.
‫اجیما استیت ‫واقعا به دلیل عملکرد ضعیف فرار کرد؟
‫امکانش هست که از اول ‫برنامه‌ریزی شده باشه؟
‫آقای تاکینو، لطفا راستش رو بگین.
‫اگه این یه جنایت برنامه‌ریزی‌شده بوده ‫و شما توش گیر افتادین،
‫بهتره که بگین.
‫آخه این چطور ممکنه؟
‫واقعا؟ پس فکر می‌کنی قضاوت غلطت باعث شده...
‫که یک میلیارد ین هاپولی بشه؟ ‫اعتراف می‌کنی؟
‫واقعا متأسفم.
‫ببخشید، سوال‌هاتون تموم شد؟
‫آقای تاکینو.
‫برداشتت چیه، سرپرست؟
‫تاکینو حتما داره یه چیزی رو مخفی می‌کنه.
‫[رسید حواله: (سهام) اجیما استیت]
‫این دست‌خط آقای تاکینوئه، درسته؟
‫و تاریخش همون روزیه که ‫یک میلیون ین گم شده.
‫تاکینو اون روز پول رو برداشته.
‫وایسا ببینم، جریان چیه؟
‫گمونم خواسته با استفاده از اون پول ‫بازپرداخت اجیما استیت رو پوشش بده.
‫آخه چرا باید این کار رو کنه؟
‫احتمالا واسه اینکه نذاره ‫اجیما استیت لو بره.
‫بعد اونا بهش نارو می‌زنن.
‫راستی تاباتا،
‫عکس‌هایی که ‫توی آپارتمان گرفتی رو نشونم بده.
‫عکس...
‫ایناهاش.
‫[دریافت‌شده توسط آقای کویچی ایشیموتو]
‫این فاکتور رو ‫از صندوق پستی اجیما استیت پیدا کردم.
‫گیرنده‌ای که اینجا ذکر شده...
‫در شعبه آکاساکا هم تراکنش داشته.
‫ریوتا آکاساکا؟
‫کویچی ایشیموتو ‫رئیس بنگاه آکاساکاست.
‫یه نگاهی به این بندازین.
‫طبق اسناد نوشته‌شده توسط تاکینو، ‫توسعه مسکونی اجیما استیت...
‫در زمینی ساخته می‌شه که ‫توسط بنگاه آکاساکا ارائه می‌شه.
‫صبر کن ببینم، تاکینو قبلا ‫توی شعبه‌ی آکاساکا کار می‌کرده.
‫یه سوالی ازت دارم.
‫بپرس.
‫[شعبه آکاساکا] ‫ببخشید زحمت دادم.
‫از کمک‌تون ممنونم.
‫آقای نیشیکی،
‫همه‌چی خوب پیش رفت؟
‫گفتم به خاطر ‫بدهی‌ معوقه اومدم اینجا...
‫باید یه گزارش ازشون تهیه کنم.
‫اونا دلشون به حالم سوخت، ‫واسه همین کمکم کردن.
‫- همه‌چی اینجاست؟ ‫- آره.
‫ولی واقعا ازم خواستم یه گزارش بنویسم.
‫اوه، و همچنین...
‫یه نگاهی به این بنداز.
‫اسناد تصویب‌شده که دو سال پیش ‫از بنگاه آکاساکا که توسط تاکینو نوشته شده.
‫اون موقع تاکینو مسئول ‫تأمین مالی بنگاه آکاساکا بوده.
‫پس اون از قبل ‫رئیس کویچی ایشیموتو رو می‌شناخته.
‫که این‌طور.
‫آفرین، تاباتا. بذار این فعلا دستم بمونه.
‫همه‌چی رو نشون بده.
‫سرپرست، اوضاع از چه قراره؟
‫بنگاه آکاساکا و تاکینو ‫حدودا سه سال در ارتباط بودن.
‫اوایل عملکرد خوبی داشتن، ‫ولی بعد اوضاع بد می‌شه.
‫اجیما استیت چطور؟
‫اون مشتری بنگاه آکاساکاست.
‫اسم شرکت ‫در صورت‌های مالی دیده می‌شه.
‫ولی اگه این شرکت ‫یه شرکت صوری باشه چی؟
‫کویچی ایشیموتو سعی کرد ‫با استفاده از ارتباطش با تاکینو
‫به اسم املاک اجیما استیت ‫درخواست وام کنه.
‫چرا تاکینو درخواستش رو رد نکرد؟
‫اگه این‌طور بوده، جرم محسوب می‌شه.
‫مثل کلاهبرداری در فروش استقراضی.
‫حق با توئه.
‫ولی چرا تاکینو درخواستش رو رد نکرد؟
‫چرا؟
‫شاید چون یکی ازش آتو داشته.
‫از تاکینو بپرسم؟
‫نه، نپرس. اون چیزی نمی‌گه.
‫صبر کن.
‫ولی واقعا نمی‌تونم هضمش کنم.
‫کدوم قسمتش رو؟
‫این نقشه خیلی زیرکانه‌ست.
‫همه‌چی افتاده گردن تاکینو.
‫ولی اون شرکت خیلی مشکوکه. ‫چرا هیچ کسی متوجه نشد؟
‫جریان چیه؟
‫این برگه جزئیات اینکه بنگاه آکاساکا ‫چطور مشتری ما شده رو نشون می‌ده.
‫مثل اینکه کسی ایشیموتو رو معرفی کرده.
‫انگاری تاکینو تنها کسی نیست که ‫در این پرونده دخیله.
‫همدست دیگه‌ای هم توی شعبه ناگاهارا هست ‫که با بنگاه آکاساکا ارتباط داشته.
‫ناینجو یکی از افراد مرتبط با بنگاه آکاساکاست.
‫نگاه کنین.
‫اگه این کلاهبرداری فروش استقراضی باشه...
‫و پای مدیر کوجو وسط باشه چی؟
‫این جزئیات حساب کوجوئـه.
‫چه ولخرجی کرده.
‫این چیه؟
‫واریز ماهیانه 200هزار ین.
‫به حساب کی واریز می‌شه؟
‫این جزئیات خرج و مخارج روزانه‌اش نیست.
‫به نظر میاد اگه ‫صورت حساب کارت اعتباری زیاد بشه،
‫انتقال پول واسه پرداخت رو ‫با بانک دیگه‌ای انجام می‌ده.
‫ببین.
‫پس اون احتمالا کلی حساب پس‌انداز دیگه داره.
‫ولی به نظرتون این عجیب نیست؟
‫اگه یک میلیارد ین ‫تبدیل به مطالبات مشکوک الوصول بشه،
‫مگه مدیر توبیخ نمی‌شه؟
‫مگه اون مسئول این حادثه نیست؟
‫بعد از اینجا، ‫احتمالا به یه بانک دیگه منتقل بشه.
‫حتی اگه شدیدا توبیخ بشه، ‫اگه پول هنگفتی گیرش بیاد...
‫ارزشش رو داره.
‫امروز می‌ری "شباهنگ"؟ ‫بعدا میام یه سری می‌زنم.
‫ساعت 8 خوبه؟
‫مثل اینکه یه کارمند جدید آوردن.
‫سلام.
‫چطوری؟
‫نیشیکی، چه خبرها؟
‫چیه کبکت خروس می‌خونه؟
‫خواستم یه چیزی ازت بپرسم.
‫مدیر کوجو اغلب ‫به یه هتلی توی گینزا می‌ره.
‫اسمش چیه؟
‫چطور مگه؟
‫فقط کنجکاوم بدونم.
‫- می‌دونم. ‫- اسمش چیه؟
‫اسمش "شباهنگ"ـه.
‫آهان، ایناهاش.
‫خداحافظ.
‫مرسی که تشریف آوردین.
‫هی خانم، اون کوجو بود؟
‫ای بابا، رفت که. ‫خواستم یه سلامی بکنم.
‫راستی، اسم اون یکی چی بود؟
‫اسمش نوک زبونمه ها.
‫- آقای ایشیموتو. ‫- درسته، آقای ایشیموتو.
‫آقای کویچی ایشیموتو ‫از بنگاه آکاساکا، درسته؟
‫- باهاشون تماس بگیرم؟ ‫- نمی‌خواد، نمی‌خواد.
‫می‌دونم مقصد بعدی‌شون کجاست.
‫خودم می‌رم همون‌جا، ممنونم.
‫برگردین به کارتون برسین.
‫- مراقب باشین. ‫- باشه.
‫مطمئنا خودشه.
‫تاکینو، خیلی نگرانت بودم.
‫شعبه اصلی چه تصمیمی گرفت؟
‫قبل از تعیین مجازات ‫راجع به مقدمات پرسنلی تصمیم می‌گیرن.
‫قضیه چیه؟ امروز شنبه‌ست.
‫بگذریم، دیگه رسیدیم.
‫می‌شه بگی قضیه از چه قراره؟
‫[تمامی مکان‌ها، ‫بنگاه آکاساکا با مسئولیت محدود]
‫اینجا رو ببین.
‫املاک اجیما گفته ‫می‌خواد اینجا خونه واسه فروش بسازه،
‫ولی حتی هنوز زمین رو صاف نکردن.
‫می‌گیری چی می‌گم؟
‫قشنگ فریبت دادن.
‫چطوری برات توضیح داده؟
‫اینکه با فروش خونه‌ها پول رو پس می‌ده؟
‫تو هم باورت شد، ‫حتی واسه پرداخت سود از شعبه دزدی کردی.
‫ولی...
‫اونا از اولش هم ‫قصد نداشتن پول رو پس بدن.
‫کویچی ایشیموتو.
‫چرا؟
‫اینایی که می‌گم همه‌اش حدس و گمان خودمه.
‫ایشیموتو با مشکل مالی مواجه شده ‫و نقشه چیده که توسط شرکتی به اسم اجیما استیت...
‫از بانک کلاهبرداری کنه.
‫چون ازت آتو داشته، ‫تصمیم می‌گیره تو رو تهدید کنه...
‫که بهش کمک کنی یک میلیارد ین وام بگیره.
‫بعدش تو رو موظف کرد که ‫به بدهی‌ معوقه اجیما استیت رسیدگی کنی.
‫با این حال، باورنکردنیه که ‫این قضیه لو نرفته.
‫هر چی نباشه، این وام واسه شرکتیه که ‫اصلا وجود نداره.
‫هر چقدر هم سعی کنی،
‫اگه من مدیر شعبه بودم، ‫به احتمال زیاد شک می‌کردم...
‫و ترغیبت می‌کردم که بیخیال بشی.
‫ولی این اتفاق نیفتاد.
‫پس چی شده؟
‫من تحقیق کردم و متوجه شدم که ‫مدیر کوجو طلاق گرفته...
‫و ماهیانه 200هزار ین ‫به‌عنوان نفقه پرداخت می‌کنه.
‫به گفته‌ی راننده‌اش ‫علتش شرط‌بندی در مسابقات اسب‌دوانی بوده.
‫تمام دارایی‌هاش رو از دست می‌ده ‫و زنش دیگه نمی‌تونه تحمل کنه.
‫بعدش به شعبه ناگاهارا اومد...
‫و حالا هم ممکنه ورشکسته و بدون هیچ اعتباری...
‫به یه شرکت کوچیک منتقل بشه.
‫هیچ کسی دنبال همچین زندگی‌ای نیست، درسته؟
‫واسه همین با ایشیموتو دست به یکی کرد.
‫بعد که راجع به تو از ایشیموتو شنید،
‫به بخش مدیریت منابع انسانی فشار آورد ‫که تو رو به اینجا منتقل کنن.
‫اون برای رسیدن به هدفش ‫به تو فشار آورد...
‫و تو روحت هم خبر نداشت.
‫برای تسهیل وام یک میلیارد ینی ‫مصوبه‌ای ایجاد شد.
‫کوجو وانمود می‌کنه که قربانیه، ‫ولی خودش مغز متفکر پشت این قضایاست.
‫بنابراین وقتی تو ‫به شعبه ناگاهارا منتقل شدی،
‫سرنوشتت از قبل تعیین شده بود.
‫چه اتفاقی بین تو و ایشیموتو افتاده؟
‫می‌شه بهم بگی؟
‫من دو سال پیش نمایندۀ فروش ‫بنگاه آکاساکا بودم.
‫چون واسه گرفتن وام بهشون کمک کردم،
‫به نشانه‌ی تشکر ‫بهم ده میلیون زیرمیزی دادن.
‫زیاد نیست، فقط واسه تشکره.
‫بگیرش.
‫نمی‌تونم این پول رو قبول کنم، رئیس.
‫انقدر لجباز نباش؛ ‫تو لایقش هستی.
‫اون موقع می‌خواستم خونه بخرم.
‫با خودم گفتم فوقش اگه لو برم، ‫بعدا پول رو پس می‌دم.
‫چه ساده‌لوح بودم.
‫که این‌طور...
‫وقتی خودت رو درگیر پول غیرقانونی کنی، ‫دیگه هیچ‌وقت ولت نمی‌کنه.
‫حتی پسش بدی هم فایده‌ای نداره.
‫اون موقع دیگه ‫یه کارمند درستکار نبودی.
‫آقای نیشیکی.
‫باید چی‌کار کنم؟
‫این چیزیه که خودت باید تصمیم بگیری.
‫زندگی خودته و خودت باید براش تصمیم بگیری.
‫ولی من هیچ‌وقت ‫ایشیموتو و کوجو رو نمی‌بخشم.
‫تاحالا این جمله رو شنیدی؟
‫"فطرت هر انسانی ذاتا خوبه، ولی اگه کسی ‫در حقم بدی کنه، دوبرابرش رو تلافی می‌کنم."
‫روش من این‌جوریه.
‫قربان، یکی رو پیدا کردم ‫که ساختمون‌تون رو می‌خره.
‫می‌شه همدیگه رو ببینیم ‫و درباره‌اش حرف بزنیم؟
‫حتما.
‫باشه.
‫مدیر، نیشیکی این پرونده رو تحویل داده.
‫1.5میلیارد؟ به نظر خیلی خوبه.
‫صاحبش همین نزدیکی بنگاه داره...
‫و می‌خواد به دلیل مشکلات مربوط به سلامتش ‫شرکت رو بفروشه.
‫قیمت رو پایین آورده ‫که زود از شرش خلاص بشه.
‫نیشیکی از کجا مطلع شده؟
‫اون مشتری همیشگیه که ‫اغلب واسه مشاوره میاد.
‫خودمم دیدمش، آدم خوبیه.
‫فرصت خوبی واسه جبران سری قبله.
‫اگه مشکلی نداره، جزئیات رو ‫از بنگاه می‌پرسم.
‫در این صورت،
‫من فرد مناسبی رو واسه این کار در نظر دارم. ‫بذار خودم بهش رسیدگی می‌کنم.
‫چشم.
‫بابت زحمات‌تون ممنونم.
‫سلام.
‫این ساختمونه؟
‫- این یکی؟ ‫- بله.
‫وای، عجب ساختمونیه.
‫حرف نداره.
‫بذارین اطراف رو بهتون نشون بدم.
‫- باشه. ‫- از این طرف لطفا.
‫این ساختمون 20 سال قدمت داره، شش طبقه‌ست ‫و در حال حاضر اجاره داده شده.
‫تمامی طبقات اشغاله.
‫به ایستگاه نزدیکه ‫و این نزدیکی رستوران زیاده.
‫کارمندها راحت می‌تونن ناهار بگیرن ‫و غروب نوشیدنی بخورن.
‫- اجاره‌اش باید خیلی بالا باشه. ‫- بله.
‫نمی‌خوام زیادی آب و تاب بدم، ‫ولی این یه ملک کمیابه.
‫ولی چرا انقدر ارزونه؟
‫به کسی نگین، ولی راستش من مریضم.
‫الان خوبم، ‫ولی احتمالا زیاد زنده نمی‌مونم.
‫هر لحظه ممکنه پام به بیمارستان باز بشه.
‫با خودم گفتم تا هنوز انرژی دارم بفروشمش.
‫تلاش‌تون قابل تحسینه.
‫نیشیکی، این واقعا به لطف توئه.
‫ای بابا. ممنونم.
‫خب اگه خواستین معامله کنین، ‫باهام تماس بگیرین.
‫چند نفر دیگه هم از اینجا دیدن کردن، ‫بنابراین هر کی زودتر بیاد، مال اون می‌شه.
‫لطفا صبر کنین. ‫می‌شه یه‌کم بهمون مهلت بدین؟
‫یه‌کم واسه جور کردن پولش مشکل دارم.
‫مدیر کوجو، نظر شما چیه؟
‫اگه این ملک رو وثیقه بذاری، ‫می‌تونی یک میلیارد وام بگیری و بعدش...
‫می‌تونین بعدا راجع به پول صحبت کنین.
‫چند روز طول می‌کشه؟ ‫دو روز؟ سه روز؟
‫یه هفته عالیه. به نتیجه که برسم ‫باهاتون تماس می‌گیرم.
‫خیلی‌خب...
‫باشه، منتظر خبرهای خوب‌تون هستم.
‫که این‌طور؟
‫خودم باز می‌کنم.
‫تو اینو بگیر.
‫واقعا ملک خوبیه.
‫500میلیون دارم.
‫ولی مابقی رو باید قرض بگیرم. ‫شعبه آکاساکا زیاد همکاری نمی‌کنه.
‫نگران نباش، من رسیدگی می‌کنم...
‫و می‌گم این مورد واسه یکی از ‫مشتریان مهم شعبه ناگاهاراست...
‫و لطفا کمک‌مون کنین.
‫می‌شه با اجاره‌اش درآمدزایی کرد ‫و زودی پولش رو درآورد.
‫به نظرم اگه بفروشیمش، ‫می‌تونیم راحت 2 میلیارد کاسب بشیم.
‫بازم باید درست و حسابی ازت تشکر کنم.
‫در رو می‌بندم.
‫برگشتی. ‫چطور پیش رفت؟
‫امروز که خوب پیش رفت.
‫چالش واقعی قسمت بعدشه.
‫مطمئنم ایشیموتو به دام می‌افته،
‫ولی امضا و انتقال وجه ‫دو معضل بعدی‌ـه.
‫تا لحظه‌ی آخر مشخص نمی‌شه که ‫کی برنده‌ست.
‫سوالی ندارین، قربان؟
‫موقع امضا باید ‫نقشه‌ی ساختمون رو ببینه.
‫اگه ایشیموتو تیزبین باشه، ممکنه با نگاه کردن ‫به نقشه‌ی ساختمون متوجه بشه...
‫که یه مشکلی داره. ‫انتقال پول موقع انتقال مالکیت مشخص نیست.
‫نمی‌دونم اینم چطور پیش می‌ره.
‫اگه سندی گم بشه،
‫همه‌چی زیر و رو می‌شه.
‫یه چیز دیگه هم هست.
‫اون چیز...
‫کدوم چیز؟
‫آره، راجع به طراح ساختمونه. ‫اخیرا ثبات روانی نداره،
‫و بابت گزارش نادرست ضریب لرزه‌ای نگرانه.
‫احتمالش هست که ‫بره خودش رو به پلیس تحویل بده.
‫اگه این قضیه لو بره، ‫دیگه معامله‌ای در کار نیست.
‫ایشیموتو هرگز ‫همچین ساختمونی رو نمی‌خره.
‫اگه بعد از معامله بفهمه چی؟
‫می‌تونه ازتون بخواد که پسش بگیرین؟
‫خودم رو می‌زنم به کوچه علی چپ،
‫می‌گم که واقعا هیچی نمی‌دونم.
‫ولی در واقعیت این کار کلاهبرداریه.
‫بیاین راجع به این چیزهای تلخ صحبت نکنیم.
‫[ادارۀ پلیس یوکوهاما کیتا]
‫مشکلی پیش اومده؟
‫نه، هیچی.
‫[کمپین ملی مبارزه با کلاهبرداری]
‫به لطف تو...
‫یک میلیارد وام گرفتم.
‫ممنونم.
‫این اسناد...
‫[قرارداد فروش بنگاه]
‫اگه ایشیموتو تیزبین باشه...
‫ ممکنه با نگاه کردن ‫به نقشه‌ی ساختمون متوجه بشه.
‫مشکلی نیست.
‫مدارک رو بررسی کردم.
‫مهر و امضا مونده.
‫حس می‌کنم از عمرم کم شده. ‫اصلا واسه قلب خوب نیست.
‫خیلی‌خب، حالا مونده روز پرداخت.
‫امیدوارم اتفاق غیرمنتظره‌ای نیفته.
‫فعلا خداحافظ.
‫شرمنده.
‫- لطفا بذارین یه چیزی بگم. ‫- چی شده؟
‫- بذارید برم داخل. ‫- داخل؟
‫- من مرتکب یه جرمی شدم. ‫- واقعا؟
‫می‌شه اسمتون رو بدونم؟
‫- آقای هیدئو هستم. ‫- آقای هیدئو، باشه.
‫- بریم داخل صحبت کنیم. ‫- باشه.
‫اوکازاکی هستم، سردفتر این معامله.
‫بیاین شروع کنیم.
‫جناب فروشنده، لطفا مدارک رو تحویل بدید.
‫[انتقال مالکیت]
‫ممنونم.
‫انتقال مالکیت تکمیل شده.
‫حالا باید چک کنم که بدهی وام مسکن ‫تسویه شده باشه.
‫اول "بانک شیراسوی" لطفا.
‫خیلی‌خب.
‫[ابطال وام مسکن]
‫ممنونم.
‫مشکلی نیست.
‫ممنون.
‫"بانک مرکزی صنعتی" لطفا.
‫ممنونم.
‫مشکلی نیست.
‫ممنون.
‫حالا "بانک مرکزی کانتو" لطفا.
‫بله.
‫دیگه چی؟ ‫چقدر وام گرفتی؟
‫اون بانک‌ها خودشون بهم وام دادن.
‫ممنونم.
‫چی شده، قربان؟
‫طراح ساختمون رفته خودش رو ‫به پلیس معرفی کرده.
‫واقعا؟
‫مشکلی نیست.
‫ممنونم.
‫حالا "فرست بانک یوکوهاما".
‫بله.
‫چرا بازم هست؟
‫ممنونم.
‫هان؟
‫فرست بانک یوکوهاما، ‫وکالت‌نامه‌تون منقضی شده.
‫واقعا؟
‫دارین چی‌کار می‌کنین؟
‫واقعا متأسفم.
‫خوشبختانه یه وکالت‌نامه‌ی دیگه ‫از بانک‌تون دارم.
‫بذارین علی‌الحساب ازش استفاده کنم.
‫ممنونم.
‫مشکلی نداره.
‫واقعا بابتش معذرت می‌خوام.
‫انتقال مالکیت و اسناد مربوط به بدهی ‫تایید شد.
‫حالا بریم سراغ پرداخت. باشه؟
‫ایشیموتو هستم. ‫بررسی اسناد انجام شد.
‫می‌شه کمکم کنی مبلغ رو ‫به حساب مقصد واریز کنم؟
‫حتما، بهش رسیدگی می‌کنم.
‫قبل از تایید رسید، ‫لطفا یه‌کم صبر کنین.
‫ببخشید.
‫هی کیتاگاوا، هنوز واریز نشده؟
‫[هازاکی ساوازاکی، موجودی حساب: ده ین]
‫این چیه؟ 10 ین؟ ‫این مسخره‌ست.
‫با شعبه آکاساکا تماس بگیریم؟
‫یه لحظه صبر کن، بمون.
‫آقای نیشیکی.
‫اومد.
‫اومد، اومد، اومد!
‫[جزئیات سپرده: 1.5میلیارد]
‫پرداخت تایید شد!
‫لطفا فورا ترتیب انتقال پول ‫به بانک رو بدید.
‫ممنونم، آقای نیشیکی.
‫تایید شد.
‫سپرده تایید شد.
‫عذر می‌خوام.
‫ممنونم.
‫- ممنونم. ‫- خیلی زحمت کشیدین.
‫چون باید حق کمسیون رو ‫امروز تحویل بدم،
‫باید فورا به دفتر امور حقوقی برم.
‫از حضورتون مرخص می‌شم.
‫تبریک می‌گم، رئیس ایشیموتو.
‫منم به تو تبریک می‌گم.
‫عالی شد، قربان.
‫من خیلی بهت مدیونم. ‫سهمت رو کنار می‌ذارم.
‫اینجا رو باش!
‫آقای اساشی هیدئو 61 ساله...
‫حوالی 10:30 صبح امروز ‫به اداره‌ی پلیس می‌رود؛
‫و به گزارش نادرست ضریب لرزه‌ای..
‫در ساختمان طراحی‌شده ‫اعتراف می‌کند.
‫حس می‌کنم با چشم خودم ‫شاهد کیمیاگری بودم...
‫و پولدارتر شدن پولدارها رو به چشم دیدم.
‫داری خودت رو می‌گی، مدیر.
‫سربه‌سرم نذار.
‫مامان، اتفاق بزرگی افتاده.
‫چی شده؟
‫آقای کوجو، اینجا رو.
‫[گزارش نادرست معمار حرفه‌ای ‫راجع به ضریب زلزله]
‫گزارش نادرست ضریب زلزله؟
‫[نماینده‌ی شرکت طراحی معاری هیدئو یوکی]
‫آقای ایشیموتو.
‫[طراح معمار هیدئو یوکی]
‫اینم از پاداش این دفعه‌ات.
‫[چک: 300میلیون ین] ‫این اشکالی نداره؟
‫تو همه‌چیت رو از دست دادی؛ ‫حقته که اینو داشته باشی.
‫کم دردسر نکشیدی.
‫اگه اینو قبول کنم، ‫دیگه یه کارمند درستکار نیستم.
‫تا کِی می‌خوای تظاهر کنی؟
‫خوشحال بودن از همه‌چی مهم‌تره.
‫خانواده‌ات حتما منتظرت هستن.
‫اینکه چی‌کار کنی تصمیمش با خودته.
‫با خودت آوردیش، آقای نیشیکی؟
‫قرارمون امروز بود. اگه پول رو ندی، ‫دخلت اومده.
‫می‌تونم سفته رو ببرم بانک.
‫بابت تأخیر معذرت می‌خوام.
‫تو هیچ پولی پرداخت نکردی،
‫پس الان با سودش می‌شه...
‫وای، تقریبا شده 10 میلیون.
‫می‌خوای چی‌کار کنی؟ هان؟
‫پرداخت می‌کنم.
‫چطوری پرداخت می‌کنی؟
‫دارم می‌پرسم می‌خوای چطوری ‫پرداختش کنی!
‫همین الان پرداختش می‌کنم.
‫اگه چرت و پرت بگی، ‫عواقبش پای خودته.
‫اینم از ده میلیون.
‫مشکلی نیست؟
‫یادت باشه بقیه‌اش رو بهم بدهکاری.
‫من اینو برمی‌دارم.
‫خیلی زحمت کشیدین.
‫[متأسفم، این دفعه نتونستم ‫انتظاراتت رو برآورده کنم.]
‫شروع کنیم.
‫یادته این یکشنبه چه روزیه؟
‫یکشنبه؟
‫[جلسه اولیا و مربیان شوئو]
‫شوئو، می‌خوای به بابا بگی ‫که قراره چی‌کار کنی؟
‫می‌خوام جلوی همه ‫تحقیقم رو ارائه بدم.
‫وای، تحقیق ارائه بدی؟ ‫چه عالی.
‫چه تحقیقی کردی؟
‫هنوز نمی‌تونم بگم.
‫می‌تونی قایمکی به بابا بگی.
‫شاید بابا نیاز داشته باشه ‫از نظر ذهنی آماده باشه.
‫از نظر ذهنی آماده باشم؟
‫قراره یه تحقیق راجع به بابا ارائه بدم.
‫در مورد من...؟
‫آره، قراره درباره‌ی یه روز ‫از زندگی بابا انشاء بنویسم.
‫عنوانش هست: "روز یه قهرمان". ‫قشنگه، مگه نه؟
‫وای ببین، بابا انقدر تحت تاثیر قرار گرفت ‫که اشکش دراومد.
‫پس حتما باید بیای، قهرمان تویی.
‫آقای کورودا!
‫بدو، بدو، بدو!
‫عالیه! ایول!
‫بیشتر از ده‌هزار ین که برنده نمی‌شی، درسته؟
‫دیگ به دیگ می‌گه روت سیاه!
‫تاکینو همه‌چی رو بهم گفت.
‫تاکینو...؟
‫خیلی کاردُرستی.
‫ولی اینو که شنیدی؟ ‫"کسی که شرط‌بندی می‌کنه، بازنده‌ست".
‫حتی اگه توی مسابقه اسب‌دوانی برنده بشی، ‫شرط زندگی رو باختی.
‫این واقعا چیزیه که می‌خوای، آقای کورودا؟
‫خودتم همچین آدم درستی نیستی ‫که در مورد بقیه قضاوت کنی.
‫- منم می‌تونم همه‌چی رو لو بدم. ‫-خب لو بده.
‫چی؟
‫من...
‫به خاطر قمار،
‫به خاطر پول، روحم رو فروختم.
‫ولی حالا...
‫فرصت اینو دارم که روحم رو پس بگیرم.
‫این آخرین فرصته ‫که آدم خوبی باشم.
‫دیگه افسوسش رو نمی‌خورم.
‫[بازداشتگاه کانتو جنوبی]
‫ممنونم که مراقبم بودین.
‫معذرت می‌خوام.
‫ببین،
‫بذار بابا بغلت کنه.
‫بفرمایین این طرف.
‫این محبوب‌ترین محصول ‫واسه گربه‌هاست.
‫ممنونم.
‫دستیار مدیر، آوردم‌شون.
‫باشه، بچین‌شون اینجا.
‫حتما.
‫- مرسی که تشریف آوردین. ‫- ممنونم که اومدین.
‫ممنونم، اجازه بدین ‫مابقی کارها رو انجام بدم.
‫سرپرست نیشیکی بعد از دستگیری مدیر کوجو...
‫و رئیس ایشیموتو استعفا می‌ده؛
‫و یه‌کم بعدش تاکینو بازداشت می‌شه.
‫بعد از اون دیگه ‫خبری از آقای نیشیکی نشد.
‫حالا که به گذشته نگاه می‌کنم،
‫به نظرم این اتفاقات واسه آقای نیشیکی ‫جنگی برای بقا بود.
‫منم جون سالم به در بردم.
‫شاید من وجود ناچیزی ‫در گوشه‌ای از دنیا باشم،
‫ولی می‌خوام...
‫در این دنیای غیرقابل تعویض ‫زندگی کنم.
‫به زندگی و تقلا کردن ادامه می‌دم.
‫آقای نیشیکی؟
‫ارشد، دیرمون می‌شه.
‫ارشد!
‫چی شده؟
‫- چیزی نشده. ‫- بریم.
‫وقت نداریم.
مووی شو .::MovieSho.Com::.