‫هواپیماهای آلمانی شب گذشته حملات متعددی...
‫به بریتانیای کبیر انجام دادند.
‫این حملات که چندین ساعت به طول کشید،
‫در بسیاری از نقاط کشور پراکنده بود.
‫هواپیماهای دشمن بر فراز...
‫شهرهای ساحل جنوبی، غرب انگلستان،
‫شمال میدلندز و شمال غربی...
‫و همچنین بر فراز منطقه لندن گزارش شدند.
‫گزارش‌هایی از آلمان رسیده است...
‫که بمب‌افکن‌های ما به اهداف صنعتی ‫در آنجا حمله کردند...
‫[بدون فیلیپ برتون هرگز ریچارد برتونی ‫وجود نمی‌داشت. آن صدای خروشان و بلند...]
‫[که مانند امواج وحشی اقیانوس اطلس می‌لرزید، ‫هرگز در خارج از دره شنیده نمی‌شد.]
‫[الیزابت تیلور]
‫بهار، آقای برتون.
‫داشتم به این فکر می‌کردم ازش دست بکشم.
‫آره، ما.
‫آره واقعا.
‫امروز صبح نویسندگی می‌کنی؟
‫قطعا، برنامه‌ام همینه.
‫اوه پس بی‌صدا کار می‌کنم.
‫هر چیزی لازم داری، اینجاست، آقای برتون؟
‫آره.
‫آره، ممنون، ما.
‫خیلی‌خب.
‫«ترجمه از خشایار»
‫[پورت تالبوت، سال ۱۹۴۲]
‫آروم!
‫یواش.
‫♪ همه چیز روشن و زیبا ♪
‫♪ همه موجودات بزرگ و کوچک ♪
‫♪ همه چیز خردمند و شگفت‌انگیز ♪
‫صبح بخیر، آقای برتون.
‫صبح همگی بخیر. لطفا بشینید.
‫نتایج آخرین تلاش‌هاتون رو آوردم.
‫دولان، عالی بودی.
‫مورگان، دست خط.
‫لطفا مجبورم نکن دوباره بهت بگم، ‫وگرنه عالی بودی.
‫دریسکول.
‫- آقای دریسکول کجاست؟ ‫- مریضه، آقا.
‫مریض؟ خب، حالا دلیلش رو فهمیدم.
‫اه، اوانز؟
‫چندتا الف در «ابتدایی» هست؟
‫اه، دوتا، آقا.
‫دوتا، آقا. ‫لطفا سعی کن از همه‌شون استفاده کنی.
‫وگرنه، خوب بودی.
‫بقیه‌تون قابل قبول بودین. ‫این‌ها رو پخش کن.
‫این مال کیه؟
‫مال منه، آقا.
‫جنکینز، شاید چیزی رو بر اساس ‫ظاهر بیرونیش قضاوت نکنیم،
‫ولی نمی‌تونیم چیزی رو بدون...
‫هیچ گونه ظاهری، قضاوت کنیم.
‫اگه کمبود کاغذ در سطح ملی...
‫نمی‌تونه تو رو متقاعد کنه ‫که حواست بهش باشه،
‫پس خودم باید تو رو متقاعد کنم.
‫نمایشنامه هنری پنجم، پیش‌گفتار، ‫«آه، ای الهه‌ی آتش».
‫فردا زنگ آخر مدرسه، از حفظ بخون.
‫ولی آقا، فردا بازی نیث هست.
‫من رو پست اوپن‌ساید گذاشتن.
‫ساکت شو.
‫فردا زنگ آخر مدرسه، بی‌درنگ.
‫من همینجا هستم.
‫«آه، ای الهه‌ی آتش».
‫اینجا الهه...
‫چی می‌شه؟
‫کسی نمی‌دونه؟
‫معشوقه شاعر؟
‫تا یک سال و سه ماه دیگه،
‫اکثرتون لباس فرم پوشیدین.
‫از بعضی‌هاتون شاید بخوان ‫برین آدم بکشین...
‫و شاید خودتون با مرگ...
‫روبرو بشین. چرا؟
‫خب، باید بهتون بگم که شما...
‫برای خوبی...
‫و درستی...
‫و زیبایی می‌جنگین.
‫و این جوهره...
‫تموم اون چیزهاست.
‫صحنه رو تصور کنین.
‫نبرد آژینکورت،
‫یک سمت، انگلیسی‌ها و ولزی‌ها.
‫پادشاه هنری و فلولن.
‫اون سمت،
‫نیرویی پنج برابر قدرت ما.
‫فرانسوی‌ها با پرچم‌ها...
‫و اسب‌ها و نیزه‌هاشون.
‫«خدایا، ما رو یاری کن!»
‫«این یک تفاوت وحشتناکه».
‫ولی صبر کنین.
‫صبر کنین.
‫بعدش...
‫یک دونه تیر...
‫پرتاب شد!
‫کاملا مطمئنی، آقای برتون؟
‫لطفا به خاطر من نیا.
‫ما، در غیاب تئاتر،
‫ترجیح می‌دم همونجا بیام.
‫کارت خوب بود، هرث.
‫باشکوهه، جناب فرمانده.
‫حالا نوبت کاناداست که ‫در مرکز صحنه قرار بگیره...
‫ضربات سنگین جدیدی...
‫به نیروی دریایی و ناوگان تجاری ایتالیا،
‫در آب‌های داخلی آن‌ها...
‫و همچنین در مدیترانه مرکزی...
‫و سواحل شمال آفریقا، ‫وارد شده است.
‫زیردریایی‌های ما نقش اصلی را داشتند...
‫«پس ما اینجا را میدان آژینکورت می‌نامیم...
‫که در روز کریسپین کریسپیانوس جنگیده شد».
‫هر چی شما بگی، آقای برتون.
‫دوست دارم چند کلام با بازیکن ‫پست اوپن‌ساید حرف بزنم، آقای دیوید،
‫البته اگه مشکلی نداشته باشه، ‫فقط برای چند لحظه.
‫یالا، پسرها!
‫فشار، فشار، فشار. بگیرش.
‫احسنت.
‫- چه بلایی سرت اومد؟ ‫- آقای برتون.
‫ساعت ۳:۳۰ منتظرت بودم.
‫- من منتظرتون موندم، آقا. ‫- آه.
‫پس داری می‌گی من دیر اومدم؟
‫خب، راستش رو می‌گم.
‫پس مسلما پیش‌گفتار رو بلدی.
‫«آه، ای الهه‌ی آتش...
‫که به درخشان‌ترین...
‫آسمان اختراع فرا می‌رود.
‫پادشاهی برای صحنه،
‫شاهزادگان برای ایفای نقش...
‫و پادشاهان برای تماشای این صحنه‌ی عظیم.
‫سپس،
‫باید هری جنگجو، همچون خودش،
‫هیبت مارس را به خود گیرد و در پی‌اش...
‫- باشه. ‫- همچون سگان به بند کشیده،
‫قحطی، شمشیر و آتش...
‫ممنون، جنکینز.
‫می‌تونم همش رو بخونم، آقا.
‫نه، نه، همینقدر کافیه.
‫بله، آقا.
‫راستش رو بخواین، ‫زیاد مجازات بدی نبود.
‫خیلی ازش خوشم اومد.
‫خوبی، سیس؟
‫خوبی؟
‫من روح تایباخ آینده‌ام. ‫[نام یک منطقه در پورت تالبوت، ولز]
‫بیا بغلم،‌ کوچولو.
‫آه.
‫من اومدم!
‫- چیکار می‌کنین؟ ‫- مشق.
‫همم. بعدا می‌بینمتون.
‫ریچی، پسر نادون!
‫شرمنده، دیر اومدم، سیس.
‫راگبی بازی می‌کردیم.
‫مثل سگ ازم کار کشیدن.
‫معلوم هست کدوم گوری بودی؟
‫چرا؟ به تو چه ربطی داره؟
‫مدرسه ساعت ۳:۳۰ ظهر تعطیل شد.
‫اگه فکر کردی قراره بقیه عمرم ‫توی معدن لعنتی،
‫سخت کار کنم که...
‫- تو بتونی بعد... ‫- بعد چی؟
‫می‌خوای بیرونم کنی، ها؟
‫بذار بهت بگم.
‫اگه بابات کمتر منگ و پاتیل بود...
‫فکرش هم نکن! حق نداری...
‫ریچی.
‫تکلیف داری؟
‫یه کم واست کاکائو آوردم.
‫ممنون.
‫ریچی، خیلی بد در موردش فکر نکن.
‫اون نگرانه، یک...
‫سینه‌اش.
‫این هفته مجبور شد ‫دو شیفت رو از دست بده.
‫من برمی‌گردم پونتی.
‫بهترین کاره.
‫می‌رم پیش بابا. ‫یک نون‌خور برای الفد کمتر می‌شه.
‫ریچی، نادون نباش.
‫همین الانش هم توی پونتی، ‫دو نفر روی یک تخت می‌خوابن.
‫بعد چطور می‌ری مدرسه؟
‫فقط سعی کن یه مدت دردسر درست نکنی.
‫تکالیفت رو انجام بده،
‫راگبی بازی کن.
‫فقط از خودت یک چیزی بساز.
‫مامان هم اگه بود، ‫همین رو واست می‌خواست، ریچی.
‫خدا رحمتش کنه.
‫آه.
‫مال خودته، آقای برتون؟
‫نه ما، مال من نیست.
‫بی‌بی‌سی کارهای تولیدی بیشتری بهم داده.
‫اوه.
‫خب، شاید در حال حاضر،
‫چیز بدی نباشه.
‫من فکر می‌کنم بد نیست...
‫واسه مدتی هم که شده، ‫به بیرون نگاه کنی.
‫ما، مثل همیشه حق با توئه.
‫بالاخره فصل بهاره.
‫بازم...
‫دلم واسه تئاتر تنگ شده.
‫هممم.
‫- چیزی جاش رو نمی‌گیره. ‫- نه.
‫نه رادیو،
‫نه سینما.
‫نه.
‫وقتی دختر جوون بودم، ‫در «وای‌ام‌سی‌ای» نمایش اجرا می‌کردیم.
‫اوه، عاشق اون نمایش‌ها بودم.
‫استیج خیلی قشنگی داشت.
‫ما،
‫چند وقته که اینجا با تو اقامت دارم؟
‫دوازده سال یا پونزده سال؟
‫بعد هیچوقت تا حالا بهم نگفته بودی ‫که یک بازیگر بودی؟
‫اوه،
‫نه، من...
‫مطمئنم که بازیگر افتضاحی بودم.
‫خب، باید بهم بگی،
‫نقش کی رو بازی کردی؟
‫خب، اوه...
‫خب، یک بار نقش ژولیت رو بازی کردم.
‫ما!
‫لعنت به روزی که بازیگری تو ‫در نقش ژولیت رو از دست دادم!
‫اوه، آقای برتون.
‫[پناهگاه معدنچیان]
‫آره، بگذریم،
‫اسم اون اسب، لیبرتو بود، رفیق.
‫باور کنین دروغ نمی‌گم، برنده شد.
‫می‌تونین هر چی دوست دارین ‫در مورد شرط‌بندی بگین، پسرها،
‫ولی تا به امروز اون همه پول یک جا ندیدم.
‫یک دور نوشیدنی که چیزی نیست. ‫بابام واسه...
‫تموم مردم پونتریدیفن نوشیدنی خرید.
‫البته وقتی شیر اصلی آب رو بستیم،
‫وظیفه‌ی من بود که اون رو ‫به خونه‌ش در تپه برسونم.
‫باید بهتون بگم که یک صعود سخت بود.
‫تا موقعی که رسیدیم به در خونه،
‫مثل یک موتور بالابر نفس نفس می‌زدم.
‫هیچوقت ترمزهای ویلچر رو ‫فراموش نکنین، دوستان.
‫ها؟
‫سلام، بابای ما.
‫تو کدوم یکی هستی؟
‫اوه.
‫اه، آره،
‫ریچی کوچولوی ما.
‫ریچی ما.
‫جینی، یک لیوان واسه پسر بریز...
‫و منم یکی دیگه می‌خورم.
‫من پولشون رو می‌دم.
‫خب حالا، پسرک، پسرک.
‫از همینجور وقفه‌ها خوشم میاد.
‫کجا بودم، ها؟ آره.
‫هیچوقت ترمزهای ویلچر رو فراموش نکنین.
‫یک درس عبرتی وجود داره.
‫یک دقیقه وایستادم که نفس تازه کنم.
‫بعدش یهو دیدم،
‫پیرمرد داشت با سرعت ‫از تپه پایین می‌رفت،
‫داد و هوار می‌کشید...
‫و به کنار ویلچرش می‌زد و می‌گفت،
‫«یالا، لیبرتو، زود باش!»
‫یالا!
‫اون سرعتی که داشت می‌رفت، ‫هیچوقت فراموش نمی‌کنم.
‫«یالا، لیبرتو».
‫ته جاده استیشن، ‫از زیر پل که رد شد،
‫برای آخرین بار شنیدم گفت «لیبرتو».
‫بعدش بوم.
‫توماس پیر...
‫به ستون آب‌گذر برخورد کرد.
‫بلافاصله جونش رو از دست داد.
‫کاملا واقعیه، دوستان، کاملا واقعی!
‫اوه.
‫آقای برتون، شروع شد.
‫الگار.
‫جورج هیچوقت ازش خوشش نمیومد.
‫هیچوقت نتونستم بفهمم.
‫جورج اشتباه می‌کرد، ما.
‫به همین سادگیه.
‫صبر کن، پسر.
‫یک دقیقه همینجا باش.
‫الان باید بری، ریچی کوچولو.
‫این‌ها رو ببر پیش خواهرت.
‫باید شسته بشن.
‫امید نداشته باش، پسرجان.
‫اینجا همینجوریش پُر پُره.
‫مسافرخونه جا نداره.
‫ولی بابا...
‫یکی از داداش‌هات میاد ‫لباس‌های شسته شده رو میاره.
‫بیا.
‫ممنون.
‫هنوز پیش مایی، ها؟
‫انتظار داشتم که بیای.
‫یه خبری واست دارم.
‫یه کار واست پیدا کردم.
‫الفد، از چی حرف می‌زنی؟
‫هفته‌ای یک پوند و هشت شیلینگ.
‫موقعیت خوبیه،
‫با امنیت شغلی.
‫اون مدرسه می‌ره. نمی‌تونه کار کنه.
‫وقتی من همسنش بودم، ‫سه سال سابقه کار داشتم،
‫شش روز هفته.
‫ولی، الفد...
‫نمی‌تونم.
‫سال بعد باید مدرک تحصیلی بگیرم.
‫نمی‌ذارم این خونواده دیگه کم بیاره.
‫قرار نیست تو معدن کار کنه.
‫نه، قرار نیست.
‫یک کار تو تعاونی جور شده.
‫بخش خرازی.
‫هواپیمای نیروی دریایی ما، ‫یک حمله موفقیت‌آمیز دیگر...
‫به یک کاروان در دریای مدیترانه انجام داد.
‫نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا ‫اهداف زیادی را...
‫در سیسیل و شمال آفریقا بمباران کرد.
‫یک زیردریایی آلمانی آسیب دید و توسط...
‫هواپیماهای فرماندهی ساحلی و ‫کشتی‌های نیروی دریایی تصرف شد.
‫صبح بخیر، آقای برتون.
‫«و مدت اجاره تابستان بسیار کوتاه است».
‫کسی نمی‌دونه؟
‫- غزلواره ۱۸ از شکسپیر، آقا. ‫- غزلواره ۱۷. ممنونم، دولان.
‫لطفا بشینید.
‫آقای جنکینز رو گم کردیم؟
‫از اینجا رفته، آقا.
‫اوه، واقعا؟
‫بهم اطلاع نداده بودن.
‫خب، پس باید سعی کنیم...
‫بدون ایشون به بقا ادامه بدیم.
‫نیم‌سال تحصیلی جدیدی در پیشه...
‫و ما باید خودمون رو با گوتیک وفق بدیم.
‫به شکل «قلعه اوترانتو». ‫[رمان نوشته هوراس والپول]
‫راهروهای جن‌زده، وحشتناک، غیرقابل توضیح.
‫[فروشگاه تعاونی]
‫نه،
‫اونجوری نه.
‫ای خدا، چند بار باید بهت یاد بدم؟
‫دوتا شونه رو بگیر.
‫حالا یقه رو بالا بزن...
‫و برگردان یقه رو صاف کن.
‫برگردان یقه. اصلا می‌دونی چیه؟
‫فور.
‫نسخه من از «رادیو تایمز» رو تحویل دادن؟
‫- همین الان آوردن، آقای برتون. ‫- آه.
‫متاسفم که منتظر شدین. ‫می‌دونین که چطوریه.
‫ممنون.
‫خدایا، این چراغ رو ببین!
‫زود باش! چراغ‌ها رو خاموش کنین! ‫همه‌تون برین بیرون!
‫در رو ببند! زود باش!
‫اینجا حتی واسه سگ هم مناسب نیست.
‫ترجیح می‌دم اینجا باشم ‫تا اون سمت تونل باشم.
‫خودم می‌دونم.
‫منظورم اینه چه ۵ نفر باشیم چه ۵۰ نفر،
‫می‌گم در آستانه یک انفجاریم که می‌تونه...
‫همه‌مون رو به جهنم بفرسته!
‫تولید پی‌اچ برتون.
‫آقای ولز، بازرس ارشد...
‫- صبح بخیر، آقای برتون. ‫- صبح بخیر.
‫خب.
‫جنکینز، پس...
‫این مدت اینجا بودی.
‫بله، آقا.
‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫اوه، آره.
‫این... اه، کت.
‫به یک درزش باید رسیدگی بشه.
‫بله، آقا. حتما، آقا.
‫خب،
‫چرا دیگه به مدرسه نمیای؟
‫من...
‫خب...
‫به خاطر شرایط، آقا.
‫می‌دونین؟ شرایط خونه.
‫می‌فهمم.
‫باید بگم...
‫خیلی حیف شد، آقا.
‫چون اتفاقا همیشه از ‫کلاس‌های شما خوشم میومد.
‫هنوز دارم کتاب‌های شما رو می‌خونم.
‫همونایی که تعیین کردین.
‫کدوم‌ها؟
‫خب، شکسپیر، آقا.
‫خب، خوشحالم حداقل این رو می‌شنوم.
‫باید به مطالعه ادامه بدی،‌ جنکینز.
‫هیچ چیزی مهم‌تر از اون نیست.
‫ممنون.
‫و اه...
‫موفق باشی.
‫من، اه...
‫چند شب پیش نمایش شما رو در رادیو شنیدم.
‫اوه؟
‫نمایش خیلی خوبی بود.
‫خب، ممنونم جنکینز.
‫جنکینز.
‫اگه به تئاتر علاقه داری،
‫اخیرا یک گروه نمایش...
‫در وای‌ام‌سی‌ای‌ راه‌اندازی کردم که...
‫از حضورت در اونجا استقبال می‌شه.
‫پس نمایش اجرا می‌کنین، آقا؟
‫مثل مدرسه؟
‫آره.
‫از حضورت کاملا استقبال می‌شه.
‫یه امتحانی بکن.
‫آه، آره، خوبه خواهر که به این فکر کنی.
‫ولی من.... نمی‌خوام بفروشمشون.
‫ببین، مادرم در بستر مرگش ‫اون‌ها رو بهم داد.
‫جنکینز.
‫اه، بیا تو. بیا تو.
‫بهمون ملحق شو.
‫اه، می‌شه به جنکینز یه صندلی بدیم؟
‫خوش اومدی.
‫پس تست بازیگری می‌دی، ها؟
‫با خودم گفتم یه امتحانی بکنم.
‫خب، جنکینز،
‫بخش‌هایی از نمایشنامه‌مون رو می‌خونیم،
‫«شمعدان‌های اسقف». ‫[اثر نورمن مک‌کینل]
‫اه، خب...
‫چطوره یک‌راست شروع کنی؟
‫یه نفر رو می‌خوایم نقش مجرم رو بازی کنه.
‫اممم، مجرم از صفحه نهم شروع می‌شه، ‫مگه نه، بینهام؟
‫اه، بله، از سطر اول صفحه نهم، آقا.
‫حالا، جنکینز باید بگم...
‫که مجرم یک فراری هست.
‫و گرسنه است.
‫و زمانی که وارد خونه اسقف می‌شه،
‫یک چاقو به دست داره.
‫بله، آقا.
‫نگران نباش.
‫فقط یه امتحان کن.
‫خیلی‌خب. ساعت ۱۲ رو نشون می‌ده.
‫بنت، تو ساعت ما باش.
‫دونگ.
‫- بذار یه کم هم باد بیاد. ‫- دونگ.
‫شروع کن.
‫دونگ.
‫دینگ دونگ.
‫اگه داد بزنی، می‌میری!
‫ولی دوست من، ‫می‌بینی که دارم کتاب می‌خونم.
‫چرا بخوام داد بزنم؟
‫می‌تونم به نحوی کمکت کنم؟
‫غذا می‌خوام. گرسنه‌ام.
‫سه روزه هیچی نخوردم.
‫بهم غذا بده، زود باش لعنتی.
‫خوبه. در اولین تلاش خیلی ستودنی بود.
‫اممم، با خودم می‌گم.
‫اگه اون درمونده است،
‫دلش نمی‌خواد کسی پیداش کنه.
‫شاید بتونیم اینطور امتحان کنیم که...
‫ساکت‌تر باشه؟
‫ساکت‌تر.
‫فکر خوبیه.
‫اگه داد بزنی، می‌میری.
‫بهتر شد.
‫ممنون، عزیز.
‫بهتره سریع بخورم برم.
‫می‌دونین، باید برم تئاتر.
‫پسرم اونجا نمایش داره.
‫بازیگری، ها؟
‫از هزاران بچه، صاحب یکی‌ام.
‫شما دوتا پاتون بشکنه.
‫یعنی موفق باشی.
‫- بفرمایید، ما. ‫- ممنون، آقای برتون.
‫اه، بعد از اجرا می‌بینمت.
‫باشه، خیلی موفق باشی. ‫[در تئاتر «گود لاک» گفتن...]
‫اوه، نباید اینجوری بگم، نه؟ ‫[برای بازیگرها بدشانسی میاره]
‫ما فقط بلیط‌های ارزون‌تر رو خریدیم.
‫بابام قراره امشب بیاد.
‫دیگه چیزی نگو.
‫دستم رو بوس کن و دعای خیر کن.
‫من می‌رم بخوابم.
‫اگه داد بزنی، می‌میری!
‫- دیالوگ؟ ‫- دوست من.
‫دوست من، می‌بینی که دارم کتاب می‌خونم.
‫چرا بخوام داد بزنم؟
‫می‌تونم به نحوی کمکت کنم؟
‫غذا می‌خوام. گرسنه‌ام.
‫سه روزه هیچی نخوردم.
‫بهم غذا بده،
‫زود باش لعنتی.
‫حتما، پسرم، بهت غذا می‌رسه.
‫از خواهرم کلیدهای کمد رو می‌گیرم.
‫بشین.
‫یک گرگ تو وجود منه،
‫داره روده‌هام رو پاره می‌کنه.
‫داره من رو تکه‌تکه می‌کنه.
‫به نظرمون فوق‌العاده بودی، ریچی! ‫فوق‌العاده!
‫زیاد بد نبود، نه؟
‫- بابا کجاست؟ ‫- گمونم جایی گیر کرده.
‫درست.
‫خانم جنکینز؟
‫خانم جیمز هستم، آقای برتون.
‫ایشون شوهرم، آقای الفد جیمز هست.
‫من خواهر ریچی هستم. ‫می‌دونین، پیش ما زندگی می‌کنه.
‫- اوه. ‫- حالتون چطوره؟
‫شما چطوری؟ خب، باید خیلی افتخار کنین.
‫ریچی امشب عالی اجرا کرد.
‫فقط ناراحتم که دیگه مدرسه نمیاد.
‫واقعا کلاس شما رو دوست داشت، آقای برتون.
‫همیشه درباره کلاس شما می‌گفت.
‫خب، اگه کاری از دستم بر میاد، بگین.
‫ریچارد یک پسر باهوشه.
‫می‌تونه خیلی بهتر از کار کردن ‫تو اون مغازه عمل کنه.
‫من... درک می‌کنم که الان،
‫زمونه سختی برای همه است،
‫ولی شاید بشه اون رو به مدرسه برگردوند.
‫صدای تشویق‌ها رو شنیدم.
‫فوق‌العاده بود!
‫بی‌نظیر.
‫لطفا من رو ببخشید، آقای برتون ‫و دوباره ممنونم.
‫رعدآسا بود، مثل یک غرش سهمگین.
‫- بابا! همین الان برو بیرون! ‫- چیکارت شده، ها؟
‫از اینجا می‌تونستم بشنوم!
‫بیا ببینم.
‫«الان زمونه سختی برای همه است».
‫می‌دونم منظورش چی بود.
‫انگار من از دو سالگی این پسر،
‫اون رو حمایت نکردم.
‫اون حاضره به ریچی یک فرصت دیگه بده.
‫این پسر تا خرخره شانس داشته.
‫یعنی پس ما چی؟
‫تکلیف کسایی که باید به دوش بکشنش، چی؟
‫اون مرد مهمیه.
‫به اون می‌گی مرد؟
‫الفد.
‫باشه. یک دلیل خوب واسم بیار ‫که چرا باید بهش کمک کنم.
‫اون کِی به من یا تو کمک کرده؟
‫چون هیچکس تو این خونواده ‫تا حالا تحصیلش رو تموم نکرده.
‫هیچکدوم از ما، هیچوقت تموم نکرده.
‫الفد.
‫فقط یک سال مونده. حتی کمتر، ۱۰ ماه.
‫بعدش چه خوشت بیاد چه نیاد، ‫به خدمت فرا خوانده می‌شه.
‫دیگه هیچوقت مجبور نیستی ‫ازش حمایت کنی.
‫این پسر باید خرج خودش رو در بیاره.
‫اگه خرج خودم رو در بیارم...
‫و به مدرسه برم، چی؟
‫هر وقت دیدم،‌ باور می‌کنم.
‫می‌تونم انجامش بدم، واقعا.
‫دیگه تحمل فروشگاه تعاونی رو ندارم، می‌دونی؟
‫حاضرم هر کاری بکنم.
‫قول می‌دم.
‫پس ثابتش کن.
‫فعلا.
‫کارت خوب بود.
‫فردا می‌بینمتون.
‫به نظرم دلایل محکمی وجود داره که ‫وضعیت جنکینز در مدرسه دوباره بررسی بشه.
‫به اعتقادم، پتانسیل فکری ‫قابل توجهی از خودش نشون داده.
‫خیلی غیرمعموله که اجازه برگشت ‫به مدرسه صادر بشه.
‫ولی وظیفه ما اینه که...
‫پتانسیل یک بچه رو ارزیابی کنیم،
‫نه اینکه بر اساس گذشته‌ش، قضاوت کنیم.
‫روزنامه‌های قدیمی واسه‌مون نداری؟
‫بذار برم یه نگاهی بندازم.
‫بفرما.
‫ممنون!
‫شصت و سه‌تا روزنامه واست گیر آوردم، ادیث.
‫دوتا از هفته قبل بیشتر.
‫خب، چقدر واسه‌شون می‌خوای؟
‫شیلینگ؟
‫ممنون!
‫جنکینز بهم گفته که آرزوی دیرینه‌اش اینه...
‫که خودش معلم بشه.
‫تا محبت‌های جامعه‌ای که ازش ‫حمایت کرده رو جبران کنه.
‫من معتقدم چیزی که جنکینز از تکمیل...
‫تحصیلاتش به دست میاره، ‫بارها و بارها به نفع این شهر،
‫برای نسل‌های آینده بازپرداخت می‌شه.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫اگه می‌شه بیرون منتظر باش ‫تا ما تصمیم بگیریم.
‫ممنون.
‫صبح بخیر، آقای جنکینز.
‫صبح همگی بخیر.
‫و اه...
‫خوش برگشتی، جنکینز.
‫آقا.
‫[برنامه نوبت‌کاری نگهبانی آتش]
‫[در زیر نام‌نویسی کنید]
‫خب، خب، خب.
‫جنکینز در نگهبانی آتش.
‫چقدر خوب.
‫چی می‌خونی؟
‫- جیمز جویس، آقا. ‫- اوه، واقعا؟
‫آه.
‫بهترین تبلیغ ممکن برای ‫سیستم آموزشی ایرلند نیست.
‫دنبال فرصت بودم که...
‫ازتون خیلی تشکر کنم...
‫بابت اینکه من رو به مدرسه برگردوندین.
‫فقط امتحان‌هات رو قبول شو.
‫من فقط همین تشکر رو ازت می‌خوام.
‫اگه قرار باشه یک چیزی ‫در مورد خاموشی مطلق بگیم،
‫شفافیت آسمون هست.
‫ببین، مریخ رو می‌بینی؟
‫داره غروب می‌کنه؟
‫- یک سوسوی قرمزرنگ دیده می‌شه؟ ‫- آره.
‫می‌دونی...
‫یک بار شبی رو زیر ستاره‌ها ‫در بیابان موهاوی گذروندم.
‫بیابان موهاوی؟
‫تو کالیفرنیا؟
‫تا حالا لس‌آنجلس رفتین؟
‫آدم مشهوری هم دیدین؟
‫خب، اتفاقا حالا که حرفش شد، ‫آره دیدم.
‫ادی کانتور. ‫[کمدین آمریکایی]
‫- دوروتی لامور. ‫- دوروتی لامور؟
‫اتفاقا خیلی با هم دوست شدیم.
‫در یک تبادل تئاتری بودم.
‫یک دوره ۶ ماهه مطالعاتی.
‫آقای برتون؟
‫بله، جنکینز؟
‫یک چیزی می‌خواستم ازتون بپرسم.
‫یا می‌دونین...
‫گمونم بهتون بگم.
‫- اوه، خب؟ ‫- داشتم فکر می‌کردم...
‫که شاید...
‫بخوام یک بازیگر بشم.
‫دوست داری...
‫بازیگر بشی؟
‫می‌دونم که معمول نیست، ‫ولی با خودم گفتم...
‫به نظر شما می‌تونم بازیگر بشم یا نه.
‫می‌تونم انجامش بدم، آقا. ‫می‌دونم که می‌تونم.
‫- اگه قراری بهم کمک کنین. ‫- اگه «قرار بود» بهت کمک کنم.
‫بله. بله، آقا. می‌دونین؟
‫اگه قرار بود بهم کمک کنین.
‫قصد بی‌مهری ندارم، جنکینز، ولی...
‫امروز یک روز طولانی بود.
‫الان فقط می‌خوام...
‫به ستاره‌ها نگاه کنم...
‫و اینکه هیچکس یک بمب آتش‌زا روی ما نندازه.
‫[برنامه نوبت‌کاری نگهبانی آتش]
‫- ممنون، آقا. ‫- ممنون، آقای برتون.
‫- ممنون، آقا. ‫- ممنون، آقا.
‫جنکینز، یک دقیقه وقت داری؟
‫امروز عصر وقتت آزاده؟
‫می‌تونم آزاد باشم، آقا.
‫خیلی‌خب، جنکینز.
‫دنبالم بیا.
‫کجا می‌خوایم برم، آقا؟
‫«بریم» نه «برم».
‫- بریم. بریم. بریم. ‫- اون بالا.
‫سنگ‌ها رو بدون اینکه بدونی...
‫به کجا می‌رن، به سوراخ‌های خالی ننداز.
‫این تابلو رو واسم بخون.
‫«لطفا درووزه رو ببندید».
‫«دروازه» نه «درووزه».
‫دروازه.
‫«لطفا دروازه را ببندید».
‫به صداهای مصوت گوش کن.
‫یک بازیگر باید بدونه چطور...
‫ارزش کامل خودش رو استخراج کنه.
‫«لطفا دروازه را ببندید».
‫حالا.
‫لطفا دروازه رو ببند.
‫ها؟ اوه.
‫زیر و بمی صدا، تلفظ و تاکید.
‫این‌ها مهارت‌هایی هستن که ‫باید یاد بگیری به کار ببری.
‫آقا، قراره تا اینجه حرف بزنیم؟
‫داریم می‌ریم. می‌ریم.
‫لطفا، جنکینز، کلمه‌ش «اینجا» هست،
‫نه «اینجه».
‫- این‌جه. ‫- مصوت رو کوتاه کن. «اینجا».
‫اینجه.
‫صدای صامت رو تلفظ کن.
‫شنیده بودی...
‫هدر هادر اینجا توی هتله...
‫و داره از خوشحالی غش می‌کنه؟
‫اینجا.
‫در جواب به سوالت هم باید بگم ‫که بله، همینطوره.
‫فکر نمی‌کنم خانم اسمیت تحت این شرایط،
‫از همراهی ما استقبال کنه.
‫خیلی‌خب،
‫هنری پنجم.
‫بیا با حرف‌های «کُرس» شروع کنیم... ‫[راوی داستان]
‫که مسلما، باهاش آشنا هستی.
‫کرس به نوعی یک افسونه...
‫که تماشاگرها رو مسحور می‌کنه.
‫وظیفه‌ی تو صرفا رسوندن معنای...
‫چیزیه که به هر حال،
‫یک شکل غیرمعمول از گفتار هست،
‫یعنی شعر بی‌قافیه الیزابتی.
‫بخون بشنویم.
‫آه، ای الهه‌ی آتش که...
‫به درخشان‌ترین آسمان اختراع فرا می‌رود.
‫وایستا.
‫این خیلی...
‫هولناک بود.
‫خیلی‌خب. محکم وایستا،
‫پاهات رو محکم کن.
‫شونه‌ها عقب،
‫سر راست.
‫خوبه.
‫بیا دوباره امتحان کنیم.
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫بله.
‫آه، ای الهه‌ی آتش...
‫که به درخشان‌ترین آسمان اختراع فرا می‌رود.
‫می‌تونی این رو بشنوی؟
‫بله.
‫خوبه.
‫حالا تو امتحان کن.
‫آه، ای الهه‌ی آتش که به درخشان‌ترین...
‫وایستا.
‫من داد می‌زدم؟
‫نه.
‫جنکینز، بلندی صدا در درجه دوم اهمیت داره.
‫تمایز،
‫این رو باید یاد بگیری.
‫حالا،
‫ازت می‌خوام داد بزنی،
‫هر چقدر می‌تونی بلند داد بزن.
‫داد بزنم؟
‫داد بزن.
‫دوباره.
‫داد زدن مثل فریاد کشیدن،
‫صرفا یعنی تا جایی که می‌تونی، ‫هوا رو از ریه‌هات خارج کنی...
‫و تارهای صوتی خودت رو ‫برای تولید صدا، منقبض کنی.
‫از طرف دیگه، پرتاب صدا،
‫پُر کردن سالن تئاتر،
‫این مسئله به استفاده از ‫عضله دیافراگم تو بستگی داره،
‫دیافراگم اینجاست و ریه‌هاست اینجاست،
‫تا بتونی جریان هوا رو کنترل کنی، ‫شفافیت رو حفظ کنی...
‫و بلندی صدا افزایش قابل توجهی داشته باشه.
‫بنابراین وظیفه تو اینه...
‫که بین این دو چیز،
‫تمایز قائل بشی.
‫خب،
‫اگه لازم شد، تا شب اینجا بمون...
‫و فردا صبح می‌بینمت.
‫گمونم اولین درس همینه.
‫من رو اینجه تنها می‌ذارین؟
‫اینجا.
‫داد بزن و داد بزن،
‫تا یه راهی پیدا کنی که درد نداشته باشه.
‫می‌دونم ابتدایی به نظر میاد،
‫ولی تاثیرگذار خواهد بود.
‫داد بزن.
‫بلندتر.
‫همه چیز اون بالا مرتبه؟
‫آره، ممنون.
‫سسسس.
‫ششششش.
‫فففففف.
‫ماه.
‫جنکینز، با خانم اسمیت، ‫صاحبخونه‌ی من آشنا شو.
‫حالتون چطوره؟
‫جنکینز حس می‌کنه که ‫دوست داره بازیگر بشه.
‫اوه، واقعا؟
‫صدای تو خش‌دار، غیرقابل کنترل...
‫و کاملا فاقد بُرد کافی هست.
‫در واقع ممکنه وقتمون رو تلف کنیم.
‫آه، ای الهه‌ی آتش...
‫که به درخشان‌ترین آسمان اختراع فرا می‌رود.
‫پادشاهی برای صحنه، ‫شاهزادگان برای ایفای نقش...
‫و پادشاهان برای تماشای این صحنه‌ی عظیم.
‫خدای من، اون صدا.
‫صدایی که می‌تونی روش کار کنی.
‫چهره‌ی خوبی داره.
‫یک چهره خوب و چشم‌هایی مثل یک گربه.
‫اگه می‌خوای یک بازیگر حرفه‌ای بشی،
‫نباید به خاطر تشویق باشه،
‫بلکه با وجود دلسردی باشه.
‫تو پتانسیل داری.
‫ولی بدون نظم،
‫پتانسیل عملی نمی‌شه.
‫یک بار یک بازیگر پیر بهم گفت،
‫هیچکس نمی‌تونه شکسپیر بازی کنه،
‫تا موقعی که بتونه هر شش آیه،
‫از مزمور اول رو... ‫[بخشی از انجیل]
‫با یک نفس بخونه.
‫«خوشا به حال کسی که ‫در مشورت شریران نرود...
‫و به راه گناهکاران نایستد...
‫و در مجلس استهزاکنندگان ننشیند،
‫بلکه رغبت او در شریعت خداوند است...
‫و شبانه‌روز در شریعت او تفکر می‌کند.
‫و مثل درختی نشانده نزد نهرهای آب است...
‫که میوه خود را در موسمش دهد...
‫و برگش پژمرده نشود...
‫و هر آنچه کند، نیک انجامد».
‫به این زودی...
‫این رو یاد گرفتی؟
‫به انگلیسی نه.
‫آه، ای الهه‌ی آتش که...
‫«بارون پِت پِت می‌باره،
‫پلی‌پتی، پلی‌پتی پلوپ».
‫«کشاورز اسبش رو به شهر می‌بره،
‫- کلی‌پتی، کلی‌پتی کلوپ». ‫- ریچارد.
‫«بارون پِت پِت می‌باره، ‫اسب تلق‌تلق می‌ره،
‫- کلی‌پتی، کلی‌پتی کلوپ». ‫- ریچارد! محض رضای خدا، پسرجان!
‫نمی‌فهمی این معلم داره چیکار می‌کنه؟
‫خب، تو درک نمی‌کنی، مگه نه؟
‫تو یک وحشیِ روشنفکری.
‫ریچی.
‫تو...
‫اونجوری حرف می‌زنی...
‫فقط با من حرف نمی‌زنی، می‌دونی؟
‫داری با همه‌مون حرف می‌زنی.
‫خواهرت،
‫بابات،
‫مادرت.
‫هر کسی که از خونواده‌اته.
‫به من نگو خونواده‌ام کیه!
‫ببین، من...
‫زیاد زبون ولزی رو خوب بلد نیستم،
‫خودم می‌دونم.
‫ولی می‌دونم خودم کی‌ام.
‫حالا، صدای تو،
‫حق ذاتی توئه.
‫صدای خودت.
‫اوه، واقعا حس عجیب و غریبی دارم.
‫چیزی تو نوشیدنی ریخته بودی؟
‫آره، حباب ریختم.
‫چند ساعت طول کشید.
‫تک تک حباب‌ها رو به آرومی،
‫روی دستم گذاشتم.
‫به نظرت به خاطر همچین کاری، ‫مستحق یک جایزه کوچک نیستم؟
‫اوه، نه.
‫تا وقتی جواب مثبت ندی، ‫از اینجا تکون نمی‌خورم...
‫و جای منم خیلی راحته.
‫تو شرطم رو بُردی؟ تو؟
‫حشره‌ی گستاخ!
‫من بُردم.
‫چرا اون دمپایی‌ها رو سمتم پرت کردی؟
‫چون می‌خواستم صورتت رو له کنم.
‫دلم می‌خواد بکُشمت، خودخواه وحشی.
‫بالاخره این موجود عصبیه.
‫آه، مگه می‌تونی؟
‫چنگ‌هات رو جمع کن، گربه.
‫چطور جرأت می‌کنی عصبانیتت رو بهم نشون بدی؟
‫چه اتفاقی واسم میفته؟
‫سرت رو ببر عقب.
‫درد داشت؟
‫نه.
‫نه، دد نداره.
‫«درد».
‫صدای صامت رو تلفظ کن.
‫مشکل چیه، ریچارد؟
‫نمایش خوب پیش رفت.
‫آره، خب، حالا به خیابون کارادوک برمی‌گردم.
‫اونوری کن. ‫چه مشکلی داره؟
‫زیاد اونجا خواهان ندارم.
‫اوه، اصلا اینطور فکر نمی‌کنم.
‫خواهرت خیلی دوستت داره.
‫مشکل سر الفده.
‫ازم متنفره. داره نابودم می‌کنه.
‫آقای برتون، واقعا دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.
‫نمی‌دونم چیکار کنم.
‫توی خونه بابام جا نیست.
‫خیلی‌خب.
‫این واسه فردا شب هم قابل استفاده است.
‫اگه بتونم یه اتاق پیدا کنم، اجاره می‌کنم.
‫خب، خانم اسمیت یک اتاق خالی داره.
‫- می‌تونم بیام پیش شما زندگی کنم! ‫- همم؟
‫کاملا مطمئنم که الفد و مخصوصا خواهرت،
‫- دلشون نمی‌خواد بیای. ‫- می‌شه ازش بپرسین، آقای برتون؟
‫برای من؟ می‌شه؟ فقط ازش بپرسین.
‫ای وای، نه.
‫نباید بهش اشاره می‌کردم.
‫می‌بینین؟
‫وقتی به تصمیم‌گیری نهایی می‌رسیم،
‫هیچکس من رو نمی‌خواد.
‫متاسفم، ریچارد.
‫نمی‌تونم تظاهر کنم که نگرانی‌ای ندارم.
‫تا حالا مستاجری تو این سن و سال نداشتم...
‫و چطور می‌تونه اجاره هفته‌ای ‫پنج شیلینگ رو بده؟
‫ولی نگرانی‌های دیگه‌ای هم دارم.
‫همونطور که می‌دونی، ‫اینجا درس دادن به یک مرد جوان یک چیزه،
‫ولی اینکه تو خونه زندگی کنه؟
‫این قطعا باعث...
‫شایعه‌پراکنی می‌شه.
‫خب،
‫لازم نیست نگران من باشی، ما.
‫آره، ولی بازم نگران می‌شم، آقای برتون.
‫به علاوه،
‫این می‌تونه کاملا آکادمیک باشه.
‫خواهرش و شوهر خواهرش شاید قبول نکنن.
‫همون آقا هست؟
‫آره.
‫نمی‌خوام از اینجا بری، ریچی.
‫ممنون، آقای جیمز.
‫لطفا بفرمایید.
‫- عصر بخیر، خانم جیمز. ‫- سلام، آقای برتون.
‫- اون رو بگیرم؟ ‫- کت.
‫همونطور که می‌دونین، ‫ریچارد ازم پرسید...
‫می‌تونه چند خیابون...
‫اون‌طرف از اینجا،
‫به خونه خانم اسمیت که من...
‫توش ساکن هستم، ‫نقل مکان کنه یا نه.
‫ولی...
‫با این حال باید فورا بگم که...
‫فکر می‌کنم دلایل زیادی وجود داره...
‫که چرا این اتفاق ممکنه ایده خوبی نباشه.
‫ولی ایده‌ی خودتون بود،
‫ریچارد بهم گفت.
‫درسته که...
‫من بدون فکر...
‫به یک اتاق خالی اشاره کردم.
‫پس شما قبولش نمی‌کنین؟
‫نمی‌خوام هیچ گونه کمبود تعهدی ‫نسبت به ریچارد نشون بدم.
‫همونطور که می‌دونین، ‫زمان زیادی بهش اختصاص دادم.
‫اون رو در نیروی هوایی سلطنتی ثبت‌نام کردم،
‫در درس‌های مدرسه و...
‫هنر بازیگری کمکش کردم.
‫در واقع، در تموم این زمینه‌ها،
‫پیشرفت چشمگیری داشته.
‫حتی ممکنه به دانشگاه هم فکر کنیم.
‫دانشگاه؟
‫ولی ترک منزل خونوادگی....
‫خب، یک گام قابل توجه هست.
‫به اندازه کافی بزرگ شده؟
‫به اندازه کافی،
‫مسئولیت‌پذیر شده؟
‫پس شما اجاره‌ش رو می‌دی؟
‫بعد از مدت‌ها فکر و بررسی، ‫آماده‌ام که محقق کنم.
‫پس به نظرم باید شما ‫مسئولیتش رو قبول کنین، آقای برتون.
‫لطفا.
‫قبولش کنین.
‫ریچارد کجاست؟
‫طبقه بالاست.
‫شاید بهتره...
‫با هم تو یک اتاق ‫در مورد این موضوع حرف بزنیم.
‫خب، پس می‌رم بیارمش.
‫خانم جیمز.
‫ریچارد خیلی بیشتر از اینکه...
‫برادرتون باشه، مثل پسرتونه.
‫می‌دونم که چقدر همدیگه رو دوست دارین.
‫لطفا بهم بگین که...
‫شما می‌خواین من چیکار کنم؟
‫اگه شما قبولش کنین، آقای برتون،
‫جواب دعاهام داده می‌شه.
‫سلام؟
‫ساعت هشت، ریچارد.
‫ما دوست داره سر وقت باشیم.
‫باشه.
‫شاید بعد از صبحانه بتونی...
‫اتاق خوابت رو مرتب کنی، ریچارد.
‫شید.
‫شاید.
‫- بسه؟ ‫- هممم.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر، ما.
‫- چطور خوابیدی؟ ‫- مثل یک بچه معصوم.
‫درست. نه، نه، متاسفم، ریچی،
‫ولی ما اینجا اونجوری نمی‌خوریم.
‫خیلی‌خب، نه.
‫از لبه به سمت خودت استفاده کن، باشه؟
‫نه، نه، نه. ‫نه، نه، نه.
‫بیارش. بیارش سمت دهنت.
‫درست؟ وای من.
‫خب!
‫- باشه. ‫- بهتر شد.
‫هر کاری می‌کنی، با دهن پُر حرف نزن.
‫اوه، محض رضای خدا.
‫با خودم گفتم یه بویی حس می‌کنم!
‫خب،
‫من فقط دو جفت دارم، ما.
‫درست. خب، راستش رو بخوای، ‫بیشتر سوراخه تا جوراب.
‫مادرت با خودش فکر نکرد که...
‫مشکلی نیست، ما.
‫فقط دو سالم بود،
‫هیچی ازش یادم نمیاد.
‫خب، چه خوب که من و آقای برتون اینجا هستیم.
‫خیلی‌خب، صبحونه‌ات رو تموم کن،
‫بعد اون‌ها رو در بیار...
‫و ببینم می‌تونم یه جفت نو ‫واست پیدا کنم یا نه.
‫- اون چیه؟ ‫- همم؟
‫اوه. هیچی.
‫بله؟
‫هیچوقت احساس تنهایی نمی‌کنین...
‫که تنها زندگی می‌کنین؟
‫یک آدم فرهیخته، هیچوقت تنها نیست.
‫«لب‌های زمان زالووار به سرچشمه می‌چسبند.
‫عشق می‌چکد و جمع می‌شود،
‫اما خون ریخته شده ‫زخم‌های او را آرام خواهد کرد.
‫و من لال هستم که به باد آب و هوا بگویم...
‫که چگونه زمان، یک بهشت را دور ‫ستارگان به حرکت در آورده است».
‫- قشنگه. ‫- مگه نه؟
‫اصلا نمی‌دونم معناش چیه.
‫از کجا پیدا کردی؟
‫خب، به کتابخونه پی‌اچ دسترسی دارم، نه؟
‫حتی جوراب‌هاش رو پوشیدم.
‫می‌دونی، ریچی.
‫اصلا اونطوری که فکر می‌کردم نیستی.
‫چطور؟
‫فکر می‌کردم که بیشتر...
‫خب،
‫اهل کار یدی باشی.
‫می‌دونی منظورم چیه.
‫تو هیچوقت...
‫با من خوب نبودی.
‫آره، خب چون من یک جنتلمنم.
‫ولی خودت هم می‌خوای، نه؟
‫معلومه که آره
‫خوبه.
‫چرا آخه فکر کردی نمی‌خوام با تو باشم؟
‫نمی‌دونم.
‫ولش کن.
‫ریچارد؟
‫ازت می‌خوام دوباره...
‫امتحان ریاضی بدی.
‫ریاضی؟
‫ولی پی‌اچ، تو گفتی کارم خوب بود.
‫خوب، آره، ولی...
‫خوب به اندازه کافی خوب نیست.
‫ولی می‌خوام بازیگر بشم، نه استاد دانشگاه.
‫ریچارد.
‫برای بازیگر شدن،
‫باید در حوزه‌های اجتماعی خاصی فعالیت کنی...
‫و اتفاقا،
‫نیروی هوایی سلطنتی ‫یک بورسیه شش ماهه جدید،
‫برای چند دانشجوی افسری داره ‫تا در دانشگاه آکسفورد تحصیل کنن.
‫دوست من، سِر سیریل کوک،
‫مسئول این بورسیه است.
‫آکسفورد؟
‫آکسفورد، آره.
‫ولی نمره‌هات باید عالی باشن. پس...
‫از الان یک ساعت وقت داری...
‫و اگه نمره‌ات رو بهتر نکردی،
‫یک امتحان دیگه ازت می‌گیرم.
‫باشه، پی‌اچ.
‫اوه، ریچارد؟
‫اگه بازم به قرارهامون دیر بیای،
‫ممکنه مجبور بشم در مورد ‫توافق‌مون تجدیدنظر کنم.
‫منظورم رو واضح رسوندم؟
‫[شرکت اچ‌.ام. تننت لیمیتد]
‫[تئاتر گلوب، خیابان شافتسبوری، لندن]
‫ببخشید.
‫من...
‫اه...
‫نمی‌دونستم برای تئاتر می‌نویسی، پی‌اچ.
‫آره.
‫هرچند،
‫همونطور که می‌بینی،
‫مورد رضایت اچ.ام. تننت لیمیتد نیست.
‫خب، نوشته‌ی شما برای ‫بی‌بی‌سی به اندازه کافی خوبه.
‫یک سرویس منطقه‌ای بی‌بی‌سی.
‫توی لندن یه کاری داشت. خب...
‫حداقل پیشنهاد کاری داشتم.
‫ولی بعد جنگ شروع شد.
‫یعنی...
‫نمی‌خواین معلم باشین؟
‫نه.
‫حرفم رو اشتباه برداشت نکن.
‫به نظرم معلمی، شغل شریفیه.
‫گمونم فکر نمی‌کردم...
‫که اینقدر از عمرم مشغول معلمی باشم.
‫ولی...
‫وزارت کار،
‫استعدادهام رو به همین شکلی که هستن،
‫برای کلاس درس مناسب‌تر از ‫ساختمان مرکزی بی‌بی‌سی می‌دونه.
‫بنابراین...
‫من از تئاتر لندن جا موندم.
‫پس نمایشنامه‌های دیگه‌ای...
‫هم نوشتین؟
‫شاید، بیش از حد نوشتم.
‫پس نویسندگی هم با وجود دلسردی،
‫باید دنبال بشه.
‫گمونم همینطوره.
‫پی‌اچ،
‫هیچکس مثل تو صحنه رو درک نمی‌کنه.
‫این رو به قطع می‌دونم.
‫یعنی کار تو به عنوان یک کارگردان.
‫با حیرت نگاه می‌کنم.
‫جدی می‌گم.
‫و اگه تو اینجه نبودی...
‫اینجا نبودی.
‫خب، نمی‌دونم.
‫هیچوقت با هم آشنا نمی‌شدیم.
‫باید یه چیزی بهت نشون بدم.
‫حالا باید بگم که نقش‌های فرعی هستن...
‫و رقابت شدیدی هم وجود داره.
‫«املین بازیگران ولزی می‌خواهد».
‫«آقای املین ویلیامز به دنبال...
‫چندین بازیگر زن و مرد ولزی...
‫برای نقش‌های کوچک ‫در نمایش جدیدش است.
‫طیف گسترده‌ای از بازیگران، ‫از چهره‌های جوان...
‫تا هنرمندان نقش‌های مکمل خواستار است.
‫می‌تونم اون رو از علاقه خودمون مطلع کنم.
‫از علاقه تو.
‫املین ویلیامز.
‫کمی ویلیامز رو می‌شناسم.
‫ممنون.
‫باید بری یه کم بخوابی.
‫آه، ای الهه‌ی آتش...
‫که به درخشان‌ترین...
‫آسمان اختراع فرا می‌رود.
‫پادشاهی برای صحنه،
‫شاهزادگان برای ایفای نقش...
‫و پادشاهان برای تماشای این صحنه‌ی عظیم.
‫سپس،
‫باید هری جنگجو،
‫همچون خودش،
‫هیبت مارس را به خود گیرد...
‫و در پی‌اش...
‫همچون سگان به بند کشیده،
‫قحطی، شمشیر و آتش...
‫در کمین به‌ کار گماشته شدن نشینند.
‫این پسر واقعا این روزها تغییر کرده، سیریل.
‫در کنترل ترافیک هوایی،
‫در نوبت‌های نگهبانی آتش...
‫و نمراتش به طرز باورنکردنی،
‫بهتر از قبل شده.
‫خب،
‫می‌دونم به قضاوتت احترام میذارم، پی‌اچ.
‫مسلما ازت حمایت می‌کنم.
‫هرچند،
‫راستش رو بخوای، ‫حدس می‌زنم مشکلاتی پیش بیاد.
‫به طور مثال، پیشینه‌اش. ‫پسر یک معدنچیه، درسته؟
‫البته نه اینکه من با پسران ‫معدنچیان مشکلی داشته باشم،
‫ولی اممم،
‫به سختی از تیپ افرادی هستن که ‫آکسفورد و کمبریج روی خوش نشون بدن.
‫بعد...
‫مسئله‌ی نام خانوادگی هم هست.
‫منظورت چیه؟
‫اسم پسر جنکینز هست، ‫اسم تو برتون.
‫پیش شما زندگی می‌کنه...
‫و ناچارا به سوالاتی منجر می‌شه.
‫اونم با توجه به اینکه رقابت برای بورسیه ‫نیروی هوایی سلطنتی، خیلی شدیده.
‫به هر حال، بهتره برم.
‫این جنگ به خودی خود برنده نداره.
‫آره.
‫آره، البته. ممنون، سِر سیریل.
‫ببین، پی‌اچ،
‫می‌دونم که اسم یک مرد ‫در این دوره و زمونه،
‫نباید مانع اون بشه، ولی...
‫می‌دونی این چیزها چطور کار می‌کنن.
‫قطره‌ها دارن می‌چکن...
‫این پسر دیک جنکینزه.
‫خودشه، ها؟
‫پیش اون معلم زندگی می‌کنه.
‫- گمونم دنبال همین بود. ‫- آره.
‫بازم چای بریزم، پی‌اچ؟
‫اوه!
‫آره، ممنون ریچارد.
‫ریچارد.
‫ما باید در مورد...
‫درخواستت برای بورسیه تحصیلی...
‫دانشگاه آکسفورد حرف بزنیم.
‫درست.
‫همونطور که می‌دونی، ‫این یک فرصت خیلی بزرگه.
‫خوشبختانه سِر سیریل...
‫قبول کرده از این درخواست حمایت کنه.
‫چقدر خوب.
‫ولی یک نکته قابل تأمل وجود داره.
‫اون معتقده معرفی کردن تو...
‫توسط من...
‫به عنوان یک معلم نگران،
‫سوالات ناخوشایندی در مورد...
‫وضعیت زندگی تو ایجاد می‌کنه.
‫که اینطور.
‫برای اینکه من تو رو معرفی کنم...
‫و برای اینکه بدون چون و چرا قبول بشه،
‫مستلزم اینه که من...
‫مسئولیت قانونی تو رو بر عهده بگیرم.
‫منظورت از قانونی چیه؟
‫من رو به فرزندی بگیری؟
‫این رو به عنوان وسیله‌ای ‫برای رسیدن به یک هدف،
‫یک تشریفات در نظر بگیر، ولی...
‫به ناچار،
‫این تو رو مستلزم می‌کنه که...
‫فامیلم رو عوض کنم؟
‫باشه.
‫عوضش کن.
‫درست.
‫اممم،
‫برای اینکه این کار رو بکنیم،
‫به اجازه سرپرست قانونی ‫فعلی تو احتیاج خواهیم داشت.
‫یعنی کی؟
‫سیس؟
‫نه، متاسفانه نه.
‫تو دیگه کی هستی؟
‫منم، ریچی.
‫این چیه؟
‫حکم فرزندخواندگی.
‫بهم اجازه می‌ده برم دانشگاه.
‫شاید بتونم برم آکسفورد.
‫ازت می‌خوام امضاش کنی.
‫«نوزاد،
‫ریچارد والتر جنکینز،
‫از تاریخ این گواهی،
‫نام خانوادگی والد خود، ‫ریچارد والتر جنکینز را...
‫کاملا کنار گذاشته و...
‫رها خواهد کرد...
‫و نام خانوادگی سرپرست،
‫فیلیپ هنری برتون را خواهد داشت...
‫و در نظر عموم...
‫و از هر لحاظ،
‫مانند فرزند واقعی...
‫سرپرست تلقی خواهد شد.
‫مجبور نیستی امضا کنی، بابا.
‫خب، پسرجان،
‫باید بدونی که...
‫این مجانی به دست نمیاد.
‫پنجاه پوند؟
‫اسکناس‌ها رو چطور بدم؟
‫اه، اسکناس پنج پوندی خوبه.
‫اهل اسکاتلنده، مگه نه؟
‫همینجا بمون.
‫- پی‌اچ... ‫- به صلاح همه است.
‫هی.
‫بچه دیگه‌ای نمی‌خوای؟
‫ده‌تا دیگه دارم.
‫خب، پسرجان.
‫انگار بچه‌ها راست می‌گفتن.
‫گفتن تبدیل به نوچه‌ش شدی.
‫هممم.
‫این رو تو راه خونه، پست می‌کنیم.
‫من، اه...
‫فکر کنم باید یه کم راه برم.
‫البته.
‫موقع شام می‌بینمت.
‫شاید یک بطری باز کنیم بخوریم.
‫[ادیث مائد جنکینز]
‫ریچی؟
‫اه، اومدی.
‫می‌خوای من رو منگ کنی، ها؟
‫معلومه که نه.
‫با خودم گفتم، خب...
‫چیزی برای جشن گرفتن داریم.
‫درست نمی‌گم؟ ‫یا حداقل چیزی برای یادبود.
‫نتایج امتحانت و...
‫خب، همه چیزهایی که با هم بهش رسیدیم.
‫ریچی،
‫با این کارهات ما رو بیدار می‌کنی.
‫این در رو می‌بندم.
‫آقای برتون؟
‫واقعا فکر کردی در اون حد احمقم؟
‫فکر کردی نمی‌دونم داری چیکار می‌کنی؟
‫چی...
‫از چی حرف می‌زنی؟
‫خیلی خوب می‌دونی از چی حرف می‌زنم.
‫- ریچارد. ‫- پی‌اچ پیر مهربون، ها؟
‫اینکه چطور...
‫بهم لباس داد.
‫بهم غذا داد.
‫همش از روی مهربونی و نیت خوب.
‫ریچارد، بذار یک فنجون چای واست بیارم.
‫این بدترین راز توی پورت تالبوت لعنتیه.
‫ریچارد.
‫روز پر ماجرایی بود،
‫یک روز طولانی.
‫و مطمئنم باید بری یه کم بخوابی.
‫فکر کردی من نمی‌دونم چی می‌خوای؟
‫ریچارد.
‫من همه کار واست کردم،
‫هر چیزی که خواستی...
‫و هیچی در ازاش نخواستم.
‫هیچی، به جز اینکه ببینم ‫به عنوان یک بازیگر، شکوفا بشی.
‫آره، شاید انتظار قدردانی داشتم،
‫ولی خدای من.
‫تا چند هفته دیگه،
‫قراره برای دفنی رای، تست بازیگری بدی.
‫دفنی رای!
‫شاید تاثیرگذارین مدیر ‫انتخاب بازیگر در کشور.
‫اونم توجه ویژه‌ای بهت خواهد داشت.
‫فکر کردی این چیزها اتفاقی رخ می‌دن؟
‫یا اینکه فکر کردی...
‫یه جورایی خاصی؟
‫همینه؟
‫ریچارد؟
‫خب، همینه؟
‫ریچی.
‫معلوم هست چیکار می‌کنی؟
‫بیا پایین، باشه؟
‫باید باهات حرف بزنم.
‫ببخشید اگه دیشب ناراحتت کردیم، ما.
‫خب، نه...
‫من رو ناراحت نکردی.
‫بذار یه کم واست چای بریزم.
‫متاسفانه باید یک مستاجر جدید ‫واست پیدا کنیم.
‫آقای برتون.
‫نمی‌خوام بگم که می‌ترسیدم این اتفاق بیفته،
‫چون...
‫می‌دونم.
‫نمی‌خوام از ریچی بد بگم،
‫هر چقدرم که رفتارش وحشتناک بود،
‫چون خیلی از این پسر خوشم اومده.
‫اولین نمایش در وای‌ام‌سی‌ای رو یادت میاد؟
‫خب...
‫از همون اول،
‫برای من اینطور بوده.
‫گمونم می‌شه گفت،
‫ترسیده و در به در هست.
‫می‌تونیم تموم مهربونی دنیا رو بهش بدیم...
‫و هیچ چیزی اصلا نمی‌تونه ‫اون رو تغییر بده، هیچوقت.
‫ولی اینکه همه چی رو گردن من بندازه؟
‫می‌دونم.
‫خب گردن کی می‌تونست بندازه،
‫آقای برتون؟
‫شما باید خودت بدونی.
‫اون به کی اینقدر اهمیت می‌ده؟
‫[کاردیف]
‫[چهار ماه بعد]
‫[تئاتر شاهزاده ولز]
‫متاسفانه ما دنبال یک پسر هستیم.
‫ولی می‌تونه مثل یک پسر، ‫گریم بشه، مگه نه؟
‫بالاخره جنگ در جریانه.
‫بله، خانم بارون،
‫ولی ما دنبال یک پسر می‌گردیم.
‫لطفا، سمت چپ بشینید.
‫دونالد براون.
‫دونالد براون؟
‫نیست؟ خیلی‌خب.
‫ریچارد برتون.
‫صاف وایستا.
‫یادت نره بخندی.
‫اه، آره.
‫پسر فیلیپ برتون هستی.
‫بله، خانم رای.
‫من، اممم...
‫دیالوگ‌هایی که فرستادین رو حفظ کردم.
‫پس اجرا کن.
‫من درگیر کار مهمی‌ام،
‫وقت داستان شنیدن ندارم.
‫از وقتی اسب من رو پرت کرد و بستری شدم،
‫دیگه داستانی نخوندم.
‫باید به باقی چیزها فکر کنم.
‫مثل دخترها.
‫و اینکه آسمان فردا چطوریه...
‫و طعم یک لیوان ماءالشعیر چطوریه.
‫و دخترها.
‫ممنون. می‌شه مشخصاتت رو ببینم؟
‫اگه بخوای می‌تونی اونطرف هم ببینی. ‫[به اشتباه فکر کرد نیم‌رخ رو گفت]
‫تفاوت خاصی داره؟
‫شما بهم بگو.
‫خدای من، پسر جسوری هستی، نه؟
‫نمی‌تونین تصور کنین.
‫در دسترس بودنت چطور؟
‫عضو نیروی هوایی سلطنتی هستی؟
‫می‌بینم فیلیپ به بورسیه اشاره کرده.
‫بله.
‫در ماه آپریل، نیروی هوایی سلطنتی ‫من رو به آکسفورد می‌فرسته.
‫کالج اکستر.
‫تا اون موقع،
‫در اختیار شما هستم.
‫اگه می‌خوای، اینجا بمون و بشین.
‫دیوید سسیل.
‫- دیوید، خوشحالم دوباره می‌بینمت. ‫- منم خوشحالم شما رو می‌بینم.
‫نمایشنامه به دستت رسید؟
‫[شهر استراتفورد]
‫[هشت سال بعد]
‫[نمایش هنری چهارم - بخش اول و دوم]
‫[یک هفته دیگر آغاز می‌شود]
ای شوخ شیرین
‫وقتی تو پادشاه شدی،
‫نگذار که ما شوالیه‌های بدن شب هستیم، ‫[دزدان شب]
‫دزد زیبایی روز نامیده شویم.
‫خوب گفتی،
‫زیرا اقبال ما که مردان ماه هستیم، ‫[دزدان شب‌رو]
‫مانند دریا جزر و مد دارد،
‫همانطور که دریا، ‫توسط ماه اداره می‌شود.
‫نه، ریچارد.
‫این‌ها صحنه‌های کمدی هستن.
‫نمی‌تونی یه خرده سبک‌تر اجرا کنی؟
‫شاهزاده هال یک بی‌قید و بنده،
‫پسری که به جای احترام،
‫دنبال لذت بردن هست.
‫همونطور که مدام بهم می‌گی.
‫پس...
‫دقیقا کجاش رو...
‫متوجه نمی‌شی؟
‫خودت دنبال لذت بردنی، مگه نه؟
‫تا جایی که می‌تونم تشخیص بدم، ‫شبانه‌روز دنبال همینی.
‫در واقع همه جا، ‫به جز اینجا که اهمیت داره.
‫- ساعت پنجه. ‫- ممنون.
‫ریچ.
‫این دیگه آخریه.
‫فهمیدی چی گفتم؟
‫باید خودت رو جمع و جور کنی.
‫من کاملا سالم و سلامتم.
‫تو منگ و پاتیلی.
‫بازم می‌گم، ریچارد، هر بازیگری حاضره...
‫بازیگرها!
‫از بازیگرها متنفرم!
‫بازیگرها و آرایش‌شون.
‫می‌دونین، آخه کدوم مردی...
‫آرایش می‌کنه؟ سوالم همینه.
‫به من اجازه بده...
‫یک بار دیگر به تو بگویم که...
‫هنگام تولد من، ‫آسمان پر از اشکال آتشین بود.
‫ایناهاش.
‫«گلندور انگلیسی». ‫[شخصیتی در نمایشنامه هنری چهارم]
‫و حالا...
‫شاهزاده هال ولزی رو ببین!
‫چه خواری و حقارتی،
‫مل.
‫بدل یک پسر منگ ‫از یک معدنچی منگ.
‫چی؟
‫فقط یک شوخی بود، ریچ.
‫هرچند، بیا قبول کنیم.
‫چی رو قبول کنیم؟
‫ریچ!
‫خدای من!
‫دماغم رو شکوندی!
‫- فقط یه خراش برداشت. ‫- ریچارد، باهام بیا.
‫بالاخره! فکر نمی‌کردم تسلیم بشی.
‫حواست باشه روی لباس یا کراواتم نریزه.
‫معلوم هست چه مرگته؟
‫چهار روز تا شب افتتاحیه مونده.
‫به تونی گفتم تو تنها بازیگر ‫مناسب این نقش هستی.
‫و بهش قول دادم...
‫باهات برخورد کنم.
‫تو؟
‫با من برخورد کنی؟
‫هیچکس نمی‌تونه با من برخورد کنه.
‫ریچارد،
‫اتفاقا من محدودیتی دارم.
‫واحد ۳۹۹، خانم اسمیت صحبت می‌کنه.
‫اوه، ریچ! ریچی!
‫ریچی، ریچی، چی شده؟
‫اه، نه، ریچی، نه. ‫ریچی، نه، خیلی دیر وقته.
‫ساعت از یک گذشته. اصلا نمی‌تونم...
‫نه، ریچی. هیشش هیشش هیشش.
‫ما.
‫زیاد مطمئن نیستم ایده خوبی باشه.
‫به نظرم باید بهش زنگ بزنم.
‫آقای برتون، محاله که الان بیدار شده باشه.
‫حال و روزش خیلی خراب بود.
‫ولی به وضوح گفت که ‫به تو احتیاج مبرم داره.
‫- ولی آخه اینجوری برم. ‫- من به مدرسه زنگ می‌زنم...
‫و موقعیت رو توضیح می‌دم.
‫حالا، آقای برتون باید بگم...
‫که مسئولیت ریچی بر عهده‌ی شماست.
‫می‌دونم که به بهترین شکل از هم جدا نشدین،
‫ولی واقعیت اینه که...
‫این کار وظیفه‌ی توئه.
‫اگه بهت احتیاج داره، ‫پس باید بری.
‫آقای برتون.
‫ریچارد.
‫آه.
‫یادت نمیاد، اه...
‫دیشب تلفنی با خانم اسمیت...
‫حرف زدی.
‫خدایا.
‫حتما منگ بودم.
‫پس حال ما خوبه؟
‫اون در سلامت کامله.
‫خوبه.
‫خیلی‌خب دوستان، ادامه می‌دیم.
‫به بخش اول،
‫پرده سوم، صحنه دوم برمی‌گردیم.
‫هری، اگه می‌شه اینجا باش،
‫گوشه عقب، سمت چپ صحنه ‫و ریچارد هم اینجا.
‫اوه، تخت سلطنت هم اینجا، ‫پایین صحنه سمت راست،
‫با یک نور سفید قشنگ از بالا، قرار می‌گیره.
‫خیلی‌خب، به این صحنه رسیدیم.
‫لردها تازه پراکنده شدن.
‫پادشاه، شاهزاده. ‫ممنون، هری.
‫«نمی‌دانم که آیا خدا چنین خواهد خواست،
‫برای خدمتی ناخوشایند که انجام داده‌ام،
‫اما تو در گذرگاه‌های زندگی‌ات،
‫مرا باورانده‌ای...
‫که تو تنها انتخاب‌شده‌ای...
‫برای انتقام سوزان...
‫و عصای آسمان...
‫تا خطاهای مرا مجازات کنی». ‫[متن نمایشنامه هنری چهارم]
‫«پس لطفا، ای اعلی‌حضرت، کاش می‌توانستم...
‫از تمام خطاها مبرا شوم. من...»
‫اممم.
‫می‌شه...
‫- من تمام... ‫- نه.
‫یادمه.
‫از این پس.
‫من...
‫«از این پس،
‫ای سرور سه گرانقدر من،
‫بیشتر خودم خواهم بود».
‫یک صفحه کامل رو جا انداختی، ریچارد.
‫فقط چند روز تا افتتاحیه فاصله داریم ‫و تو هنوز حفظ نیستی.
‫آره، خبر دارم.
‫دوباره اجرا می‌کنیم.
‫اه، دفنی؟
‫این شخص در سالن تمرینم کیه؟
‫اون با منه، تونی. بعدا توضیح می‌دم.
‫خیلی‌خب، بیاین ادامه بدیم.
‫بیاین دوباره از اول شروع کنیم.
‫هری، لطفا، هر وقت آماده بودی.
‫ریچارد.
‫از آخرین باری که به استراتفورد اومدم، ‫چهار سال می‌گذره.
‫باید به کلیسای هولی ترینیتی برم،
‫ادای احترام کنم.
‫به قبر سر زدی؟ ‫[شکسپیر در آنجا خاک شده]
‫نه. هنوز نه.
‫خب.
‫نظرت چی بود؟
‫خوب بود.
‫آره، اه...
‫جالب بود.
‫- می‌خوای... ‫- خوبه.
‫خوبه.
‫پس امروز دیگه کارم تمومه.
‫یکی می‌خوای؟
‫نه، اه...
‫من نمی‌خورم، ممنون.
‫ببین،
‫من پسر یک معدنچی‌ام.
‫ساعت ۵ عصر،
‫معدنچی شروع به نوشیدن می‌کنه.
‫البته.
‫خب، من...
‫واست تو این کار بهترین‌ها رو آرزو می‌کنم.
‫خب، بگو دیگه.
‫نظرت رو بهم بگو.
‫بیا.
‫خب، رک و راست بگم، ریچارد،
‫نظر من اینه.
‫اولا،
‫تو یک معدنچی نیستی،
‫تو یک بازیگری.
‫بازیگری هستی که سه روز فرصت داره...
‫تا چیزی که ممکنه بهترین فرصت ‫شغلیت باشه رو نجات بدی.
‫فرصتی برای تثبیت خودت ‫به عنوان یک بازیگر کلاسیک...
‫در معتبرترین تئاتر در جهان.
‫عظمت این قضیه رو درک نمی‌کنی؟
‫- تا حدودی. ‫- خوبه.
‫پس من پیشنهاد می‌کنم ‫یه کم غذا بخوریم...
‫و بریم سر وقت کار.
‫«همه شما رو می‌شناسم...
‫و تا مدتی...
‫طبع گسیخته‌ی بیکاری‌تان را ‫تحمل خواهم کرد.
‫ولی در این میان، ‫از خورشید تقلید خواهم کرد».
‫دوباره بخون.
‫«همه شما رو می‌شناسم...
‫و تا مدتی...
‫طبع گسیخته‌ی بیکاری‌تان را ‫تحمل خواهم کرد.
‫ولی در این میان، ‫از خورشید تقلید خواهم کرد».
‫این شخصیت رو درک می‌کنی، ریچارد.
‫می‌دونی که یک جوان...
‫بیش از حد شاد و بی‌خیال نیست.
‫بله، هال یک مرد جوونه،
‫ولی همیشه از سرنوشتش خبر داره.
‫می‌دونه که بعد از مرگ پدرش،
‫مجبوره از بی‌احترامی فالستاف و...
‫زندگی منگ و لاابالی دوری کنه.
‫اون به یک پادشاه...
‫تبدیل می‌شه...
‫و مثل یک پادشاه،
‫کشورش رو همونطور که ‫یک پادشاه مجبوره،
‫با الگو بودن رهبری کنه.
‫باید به غریزه‌هات اعتماد کنی، ریچارد.
‫خیلی‌خب، بس کن، بس کن، وایستا!
‫بهت می‌گم داد بزن، نجوا می‌کنی.
‫بهت می‌گم بخند...
‫من یک مرد جدی واسه ‫دیالوگ‌های خنده‌دار نیستم.
‫این یک صحنه خنده‌داره.
‫ما توی کافه هستیم، ‫دنیای شوخی‌های گستاخانه.
‫ببین، چطوره امتحان کنی جوری...
‫من به هیچ روش دیگه‌ای انجامش نمی‌دم!
‫ریچارد، من کارگردانتم!
‫اجرای منم نصیبت می‌شه،
‫نه هیچکس دیگه‌ای.
‫نه هیچکس دیگه‌ای؟
‫پس ایشون دقیقا اینجا چیکار می‌کنه؟
‫تونی، تونی، ببین جدی می‌گم،
‫به نظرم بهتره همینجوری پیش بری.
‫می‌دونم فرق داره، ولی به نظرم جواب می‌ده.
‫ولزی‌های لعنتی.
‫از مرزها رد شدین، ‫از کوه‌ها رد شدین،
‫گله‌های ما رو غارت کردین.
‫شما برای کمک کردن نیومدین.
‫فقط یه مشت غارتگر لعنتی هستین.
‫پسری که به مدرسه دستور زبان می‌رفت.
‫شاهزاده نبود.
‫لرد نبود.
‫سیصد سال رد شده...
‫و هنوز از کلماتش به وجود میایم.
‫فردا، ریچی.
‫شیپورها به صدا در بیان.
‫بذار پرچم‌های خونین ما به اهتزاز در بیان.
‫یا پیروزی...
‫یا مرگ.
‫صبح بخیر، ریچ.
‫تیم.
‫دوستت دنبالت می‌گرده.
‫اون...
‫مربی بازیگریت.
‫اون مربی بازیگریم نیست.
‫خب، پس...
‫می‌دونی، هر کسی که هست.
‫با خودم گفتم در مورد ‫صحنه تاج‌گذاری حرف بزنیم.
‫پی‌اچ.
‫من یک اجرای ۶ ساعته دارم.
‫البته. البته، ولی...
‫ولی یک دیالوگی...
‫در اواخر صحنه وجود داره که...
‫مقیاس تحولی که از سر گذارنده رو...
‫برجسته می‌کنه.
‫باید برم یه کم هوا بخورم.
‫آقای برتون؟
‫می‌شه این رو امضا کنین؟
‫خدایا، این رو ببین.
‫معلوم هست به چی فکر می‌کردن؟
‫ممنون.
‫هنوز اینجایی؟
‫ریچی؟
‫بله.
‫چی شده؟
‫منظورت چیه؟
‫نزدیک ۲ ساعت منتظرت بودم.
‫آره.
‫هر وقت حالم خوب شد ‫و آماده بودم، میام.
‫ریچی،
‫یادت باشه، من اینجا احضار شدم ‫که بهت کمک کنم.
‫منم سرم شلوغه.
‫فکر کردی می‌تونی...
‫بعد ۸ سال همینجوری بیای؟
‫هشت سال تمام و...
‫من رو مجبور کنی ‫فرمان تو رو اجرا کنم؟
‫انگار دوباره شاگرد مدرسه‌ی توئم؟
‫ریچی،
‫نمی‌تونم اینجا حرف بزنم. بیا بریم.
‫آخه فکر کردی خر کی هستی؟
‫من یکی از آینده‌دارترین بازیگرهای جوون...
‫تو کل این کشور لعنتی‌ام.
‫بعد تو چی؟
‫یادم بنداز.
‫تو کی هستی؟
‫اوه، ریچی.
‫- اوه، ریچی. ‫- ما.
‫اوه، چقدر خوشحالم می‌بینمت.
‫می‌دونم.
‫آقای برتون دیروز بهم زنگ زد...
‫و بهش گفتم غافلگیرت کنیم.
‫ولی تونست یه بلیط واسم گیر بیاره.
‫اوه، ریچی، حتما خیلی افتخار می‌کنی.
‫گفت همین که تونسته ‫یک بلیط بگیره، خودش خیلیه،
‫چون هر دوتاتون روی ‫نمایش کار می‌کنین، پس...
‫آره.
‫چه تئاتر قشنگیه!
‫آقای برتون خیلی درباره‌ش واسم گفته بود.
‫باورم نمی‌شه واقعا اینجام.
‫اوه،‌ ریچی.
‫«اگر تمام سال،
‫تعطیلات و بازیگوشی بود،
‫تفریح هم به اندازه کار خسته‌کننده می‌شد.
‫پس وقتی این رفتار ‫بی‌بند و بار رو کنار بگذارم...
‫و دِینی را که هرگز ‫وعده نداده بودم،‌ بپردازم،
‫چقدر بهتر از قولم خواهد بود». ‫[مونولوگ مشهور شاهزاده هال]
‫متاسفم.
‫خیلی متاسفم.
‫حرفی که زدم، قابل بخشش نیست.
‫غیرقابل بخشش و کاملا نادرست.
‫من منگ بودم.
‫دوباره.
‫بهونه خوبی نیست.
‫من همه چیزم رو...
‫به تو مدیونم.
‫هیچوقت به خودت نگفتم.
‫هیچوقت حتی...
‫عذرخواهی نکردم.
‫پس...
‫پس ازت ممنونم...
‫و الان معذرت می‌خوام.
‫واقعا، با تموم وجودم می‌گم.
‫من می‌ترسم.
‫جدی می‌گم. می‌ترسم.
‫مثل تو نیستم.
‫من یه آدم قلابی‌ام.
‫یک نیمه بازیگر.
‫من حسود...
‫و مغرور...
‫و خودخواه...
‫و کینه‌توزم.
‫و تو...
‫همه چیز هستی.
‫تو قوی هستی. واقعا می‌گم.
‫و این نمایش...
‫پی‌اچ،
‫این تموم چیزیه که واسش زحمت کشیدیم.
‫و وحشت کردم.
‫وحشت کردم.
‫لطفا.
‫کمکم کن.
‫برگرد.
‫دیگه باید برم.
‫هال، بگو،
‫اکنون چه ساعتی از روز هست؟
‫تو...
‫آنقدر از نوشیدن،
‫چاق و کودن شده‌ای که...
‫یادت رفته است آنچه را که حقیقتا...
‫می‌خواهی بدانی، به درستی بپرسی.
‫چه کار شرورانه‌ای با ساعت روز داری؟
‫مگر اینکه ساعات جام نوشیدنی باشد...
‫و دقایق مرغ‌های پروار...
‫و ساعات زبان نادان‌ها!
‫اینطور فکر نکنید، چنین نخواهد بود.
‫و خداوند بیامرزد کسانی را که ‫این‌چنین تغییر رویه دادند.
‫افکار خوب اعلی‌حضرت را ‫از من منحرف کردند.
‫تا به شما بگویم که من پسرتان هستم.
‫چرا تاج آنجا روی بالش او افتاده است،
‫در حالی که چنین یار پردردسری است؟
‫اوه، آشفتگی براق.
‫نگرانی طلایی...
‫که دروازه‌های خواب را برای بسیاری...
‫از شب‌های بی‌خوابی، گشاده نگه داشته‌ای.
‫ای پادشاه من، ای زئوس من،
‫از تمام وجودم، با شما سخن می‌گویم.
‫من تو را نمی‌شناسم، پیرمرد.
‫برو پیِ دعای خودت.
‫چه زشت است که پیری،
‫به حماقت و دلقکی آمیخته شود.
‫مدت‌ها رویای چنین مردی را می‌دیدم.
‫ولی با بیدار شدن،
‫رویایم را خوار می‌شمارم.
‫احسنت!
‫عالی بود، ‌ممنون.
‫البته.
‫ریچی.
‫پرده پنجم، صحنه پنجم.
‫زیر و بمی صدای تو، خیلی...
‫خب، مکث کردنت،
‫واقعا خیلی...
‫اه، من واقعا...
‫خب، من...
‫اه،‌ هیچوقت...
‫چیه؟
‫یک مرد نمی‌تونه بابای خودش رو بغل کنه؟
‫«ترجمه از خشایار»
‫[ریچارد برتون به یکی از مشهورترین ‫بازیگران قرن بیستم و...]
‫[بزرگترین ستاره ولزی که تاکنون ‫این کشور معرفی کرده، تبدیل شد.]
‫[دیک جنکینز در سال ۱۹۵۷ درگذشت.]
‫[وقتی به ریچارد اطلاع دادند که پدرش ‫فوت کرده است، پرسید: «کدوم یکی؟»]
‫[ریچارد در مورد فیلیپ گفت: ‫«من همه چیز رو مدیون اون هستم.»]
‫[خانواده برتون در تمام طول ‫عمر خود با هم صمیمی ماندند.]