‫اینجا!
‫مال منه!
‫هی، ببین چی پیدا کردم.
‫بفرمایید...
‫این قبلاً کتاب مورد علاقه‌ت بود.
‫یادت میاد؟
‫وای!
‫- سامر! ‫- تئو!
‫تئو!
‫«ساحل جادویی».
‫«در ساحل ما، ساحل جادویی ما،»
‫«توی دریای درخشان می‌کنیم شنا،»
‫«موج‌سواری و آب‌بازی و پرش از موج‌ها»
‫«با شادی و خنده می‌زنیم فریاد»
‫«اسب‌های سفید وحشی می‌گذرن با شتاب،»
‫«مسابقه میدن که برسن به آب»
‫«جست و خیز می‌کنن، سر تکون میدن،»
‫«بعد روی شن‌ها محو میشن میرن»
‫وای!
‫اینم از این.
‫«جست و خیز می‌کنن، سر تکون میدن،»
‫«بعد روی شن‌ها محو میشن میرن»
‫«در ساحل ما، ساحل جادویی ما،»
‫«چند ساعت با شن بازی می‌کنیم،»
‫«با سطل و بیلچه خونه می‌سازیم،»
‫«قلعه و برج‌های شکست‌ناپذیر»
‫«در ساحل ما، ساحل جادویی ما»
‫«بستر گرم و نرم و گشاده»
‫«با صدای اقیانوس کل شب خوابیم،»
‫«روی امواجیم، ما روی آبیم»
‫وای!
‫خیلی وقت پیش، همین‌جا توی این ساحل،
‫سالتی پیر منتظر یه کشتی بود.
‫انگشتای پاش ‫مثل بینی عروس دریایی یخ کرده بود،
‫ولی ارزش صبر کردن رو داشت.
‫کجایین لعنتی‌ها؟
‫♪ هی، اوج می‌گیره و بالا میره ♪
‫♪ صبح زوده ♪
‫♪ با یه ملوان خواب چیکار کنیم؟ ♪
‫♪ صبح زوده ♪
‫♪ بندازیمش توی بشکه‌ی آب و نمک ♪
‫♪ صبح زوده ♪
‫آخ.
‫فانوس!
‫فانوس.
‫یالا بچه‌ها.
‫یالا.
‫زود باشین، بچه‌ها.
‫لنگر رو بندازین!
‫♪ با یه ملوان خواب چیکار کنیم؟ ♪
‫یه گروه قاچاقچی درب و داغون بودن.
‫یه محموله برای فروش داشتن، ‫و سالتی منتظر اونا بود.
‫دیر کردین، کله‌پوک‌ها.
‫فانوس سالتی به اون قاچاقچی‌ها نشون می‌داد
‫کجا می‌تونن با خیال راحت پهلو بگیرن، ‫چون دور تا دور این ساحل
‫صخره‌های مرگباری بودن ‫که می‌تونستن بدنه‌ی کشتیشون رو
‫مثل کاغذ تیکه‌پاره کنن.
‫و بعد به‌راحتی مثل آب خوردن،
‫گاری سالتی ‫پر از جنس‌های قاچاقچی‌ها میشد.
‫اونم پولشون رو می‌داد، ‫و همه چی ردیف میشد.
‫ولی اون شب، نه، نه.
‫سالتی یه نقشه‌ی دیگه داشت.
‫خیلی‌خب.
‫پول رو بده، سالتی.
‫اینجا یه سفته نوشتم.
‫- چی؟ ‫- نقره‌هامون کجان؟
‫این نوشته میگه
‫قول میدم به شما آدم‌های خوب...
‫چی...
‫یه بشکه پر از نقره بدم، فقط یه کم دیرتر.
‫- دیرتر؟ ‫- گور بابای دیرتر.
‫آروم باشین، آروم باشین، آروم باشین.
‫من سر حرفم می‌مونم.
‫روزگار یه کم سخت شده.
‫فکر کردی ما یه مشت احمقیم؟
‫یا پولمونو می‌گیریم یا دریا تو رو می‌بره.
‫دفعه‌ی بعد دو برابر میدم.
‫ماه دیگه می‌بینمتون.
‫سالتی یه دزد بود، یه کلاهبردار،
‫مثل یه سیب کرم‌خورده‌ی خراب.
‫ممنون.
‫جنس‌ها رو فروخت و سود خوبی گیرش اومد
‫و همه رو برای خودش نگه داشت.
‫براش مهم نبود قولش چی بود.
‫خیلی لطف کردی، خانم محترم.
‫سالتی پیر برای خودش ‫یه زندگی خوب دست و پا کرده بود،
‫یه کاخ توی جنگل خریده بود.
‫کلی چیزای براق داشت،
‫و کلی غذای خوشمزه‌ی جورواجور ‫که تمام روز بخوره.
‫ولی نمی‌خواست شریک کسی بشه،
‫و کم‌کم یه نقشه‌ی شیطانی ‫توی ذهنش شکل گرفت،
‫یه نقشه برای گول زدن قاچاقچی‌ها.
‫سالتی، تو قول دادی.
‫چیزی که مال من، مال منه.
‫فانوس!
‫بریم نقره‌هامونو بگیریم!
‫با سرعت به پیش!
‫ساحل صخره‌ای!
‫همه‌ش نقشه‌ی سالتی بود.
‫کاپیتان، محکم بگیر!
‫کشتی داره غرق میشه!
‫کشتی رو ترک کنین!
‫کشتی رو ترک کن!
‫چیزی که مال منه، مال منه.
‫♪ با یه ملوان غرق‌شده چیکار کنیم؟ ♪
‫♪ با یه ملوان غرق‌شده چیکار می‌تونیم کنیم؟ ♪
‫♪ با یه ملوان غرق‌شده چیکار کنیم؟ ♪
‫♪ توی تاریکی غرق میشه ♪
‫و همه‌ی قاچاقچی‌ها غرق شدن.
‫ولی نه...
‫ولی آره...
‫یا پولمونو می‌گیریم یا دریا تو رو می‌بره.
‫هر شب، سالتی حس می‌کرد یکی اونجاست،
‫توی گوشه‌ی چشمش،
‫توی موهای سیخ‌شده‌ی بازوش،
‫توی زمزمه‌ی باد.
‫یا پولمونو می‌گیریم یا دریا تو رو می‌بره.
‫کی اونجاست؟
‫دریا تو رو می‌بره...
‫سالتی، تو قول دادی.
‫یا پولمونو می‌گیریم یا دریا تو رو می‌بره.
‫سلام؟
‫یا پولمونو می‌گیریم یا دریا تو رو می‌بره.
‫کی اونجاست؟
‫یا پولمونو می‌گیریم
‫- کیه؟ ‫- یا دریا تو رو می‌بره.
‫نقره‌ها مال منه، عوضی‌ها!
‫برای همین صندوق نقره‌هاش رو
‫یه جایی بین این صخره‌ها قایم کرد.
‫باید قایمش کنم، باید نقره‌هامو قایم کنم.
‫حالا دیگه مال منه.
‫باید نقره‌ها رو قایم کنم.
‫نقره‌ها رو قایم کنم، ‫قایم کنم، قایم کنم.
‫سالتی، تو قول دادی.
‫سالتی.
‫نقره‌هامو بهتون نمیدم، به هیچکدومتون.
‫بعضی‌ها میگن سالتی پیر دیوونه شد،
‫و هنوزم توی این ساحل راه میره.
‫روحش نمی‌تونه آروم بگیره ‫تا وقتی اشتباهاتشو درست کنه.
‫می‌تونی بهم کمک کنی، پسر؟
‫می‌تونی به سالتی پیر کمک کنی؟
‫سالتی، تو قول دادی.
‫- میبل، عزیزم. ‫- بیا اینجا.
‫دختر خوب.
‫پیتر، می‌تونی چندتا لیمو برام بیاری؟
‫اوه، میبل!
‫بفرمایید.
‫ممنون.
‫وای!
‫سلام!
‫سلام.
‫تو اونجا زندگی می‌کنی، درسته؟
‫- سفره‌ماهی! ‫- سفره‌ماهی! کجا؟
‫اونجا.
‫- سفره‌ماهی؟ ‫- آره.
‫بزن بریم!
‫اونجا؟
‫ها...
‫ها؟
‫چی؟
‫بچه‌ها، بچه‌ها! شام! بیاین.
‫عالی میشه.
‫یادتون نره دست‌هاتونو بشورین. ‫یالا. بیاین بریم.
‫مورنا، می‌تونی کاسه‌ها رو بیاری؟
‫وای خدا، حتی لازم نبود بهش بگم.
‫می‌دونم!
‫- خیلی سریع. ‫- خیلی سریع.
‫چوچی چوچی. چوچی چوچی.
‫هی...
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫«در ساحل ما، ساحل جادویی ما».
‫خیلی‌خب...
‫این تومتومبوئه و توی زندگی قبلیش،
‫یه ماهی بود.
‫عاشق دستگیره‌های در شهرش بود،
‫که شکل موجودات دریایی بودن،
‫و از همه بیشتر، عاشق ساحل بود.
‫ولی حالا، متأسفانه، دنیا مریض شده،
‫و دیگه نمی‌تونست ‫به ساحلی که عاشقش بود بره.
‫سعی کرد ساحل رو توی خونه درست کنه،
‫ولی آرد برای پخت‌وپز بود ‫و حسش مثل شن نبود.
‫و وان حمومش ‫موج‌هایی که عاشقشون بود رو نداشت،
‫موج‌هایی که دورش می‌چرخیدن.
‫برای همین بیشتر ‫توی زبان مورد علاقه‌ش غرق شد،
‫زبون ماهی‌ها.
‫زبونی که همه‌ی موجودات اقیانوس بلدن.
‫ولی وقتی اقیانوس نزدیکش نبود،
‫کسی رو پیدا نکرد ‫که بتونه باهاش حرف بزنه و حرفشو بفهمه.
‫شب‌ها اگه خوابش نمی‌برد، ‫از توی صدف مورد علاقه‌ش،
‫به اقیانوس گوش می‌داد.
‫بلوپ، بلوپ، سلام به تو.
‫غمگینی؟
‫آره، دلم خیلی برای ساحل تنگ شده.
‫اگه نمی‌تونی بری ساحل،
‫و دل و دماغ نداری،
‫با اقیانوس حرف بزن، ‫شاید خودش بیاد پیشت.
‫دلم برات تنگ شده.
‫منم دلم برات تنگ شده.
‫بلوپ، بلوپ...
‫نصیحتت رو گوش کردم.
‫با دریا حرف زدم،
‫ولی ساحل هنوز خیلی ازم دوره.
‫بلوپ، بلوپ، بلوش، صداتو شنید.
‫حالا آرزوت رو لازم داره.
‫اقیانوس به پادشاهی ماهی‌ها خبر میده.
‫خود واقعیت رو از اعماق وجودت نشون بده.
‫قلب یه ماهی، مثل ماه، ‫می‌تونه جزر و مد رو با خودش بیاره.
‫سلام منم. بلوپ، بلوپ...
‫قلب یه ماهی، مثل ماه، ‫می‌تونه جزر و مد رو با خودش بیاره.
‫اون موقع بود که با هر تپش قلبش
‫که به گوش اقیانوس می‌رسید،
‫یه اتفاق عجیب افتاد.
‫صدای دریا بلندتر و بلندتر شد
‫و شگفت‌انگیزترین موجودات اقیانوس،
‫کم کم پیداشون شد.
‫تاکتینگوی منقرض‌شده.
‫گاو دریایی افسانه‌ای و بچه‌هاش.
‫ایگواناپوس رنگین‌کمانی، ‫که خیلی وقت پیش غرق شده بود.
‫و کوسه‌نهنگ ژله‌ای،
‫که تاحالا هیچ آدمی ندیده بودش.
‫بلوپ، بلوش، اوه!
‫و این داستان تومتومبوئه،
‫دختر کوچولویی که ‫دلش خیلی برای اقیانوس تنگ شده بود،
‫با اقیانوس حرف زد ‫و اقیانوس اومد پیشش.
‫بلوپ، بلوپ.
‫سلام پراگار.
‫این برای توئه.
‫دختر خوب.
‫- سلام، مامان. ‫- سلام، عزیزم.
‫وای نه!
‫کنارت می‌مونم.
‫شیهه!
‫هوویی!
‫خوش گذشت.
‫سلام. داری چیکار می‌کنی؟
‫می‌خوای باهامون بازی کنی؟
‫میرم یه کم آب بیارم.
‫یالا دیگه!
‫سلام! بیا!
‫- ها؟ ‫- آب عالیه.
‫یالا. بیا توی آب.
‫اون برادر کوچولومه. ‫باید نجاتش بدیم.
‫تنها راه رسیدن به اونجا ‫از وسط جنگل هندونه ست.
‫نگران نباش.
‫مطمئنم مثل دفعه قبل نمیشه.
‫خیلی‌خب. آره...
‫خیلی بدتر از دفعه قبل بود.
‫- رفتی توی غار؟ ‫- آتیش باحالیه.
‫یه صدف خیلی باحال پیدا کردم،
‫کلی برق می‌زد، خیلی باحال بود.
‫در ساحل ما، ساحل جادویی ما،
‫توی دریای درخشان می‌کنیم شنا.
‫سلام، آتیش خوبیه.
‫خیلی باحاله!
‫♪ دنبال رویاهات برو ♪
‫♪ دنبال قلبت برو ♪
‫♪ بادبان‌هاتو باز کن، شروع کن ♪
‫♪ زمان روی بال‌های فرشته پرواز می‌کنه ♪
‫♪ دنبال قلبت برو، دنبال رویاهات برو ♪
‫♪ موج‌ها به قایقم می‌خورن ♪
‫♪ دوستم، دشمنم ♪ ‫♪ منو روی آب نگه دار ♪
‫♪ روز به شب، شب به روز ♪
‫♪ باد وحشی غرب، منو با خودت ببر ♪
‫♪ دنبال رویاهات برو ♪
‫♪ دنبال قلبت برو ♪
‫♪ بادبان‌هاتو باز کن، شروع کن ♪
‫♪ زمان روی بال‌های فرشته پرواز می‌کنه ♪
‫♪ دنبال قلبت برو ♪
‫♪ دنبال رویاهات برو ♪
‫دارم... دنبال...
‫[تقدیم به سارا وات]
‫[با تشکر از مردم بونورونگ و گونایکورنای] ‫[در گیپسلند جنوبی]
‫[به عنوان مالکان سنتی سرزمینی که] ‫[این فیلم در آن ساخته شده است]