‫♪ هیچ صنعتی به پای ♪ ‫♪ صنعت سرگرمی نمی‌رسه. ♪
‫♪ مثل هیچ صنعت دیگه‌ای نیست. ♪
‫♪ همه‌چی توش جذابه. ♪
‫♪ هر چیزی که شرایط اجازه‌اش رو بده. ♪
‫♪ هیچ‌جا نمی‌شه این ♪ ‫♪ احساس شادی رو پیدا کرد، ♪
‫♪ که موقع دزدیدن یه تعظیم اضافه، ♪ ‫♪ به آدم دست می‌ده. ♪
‫♪ هیچ آدمی به پای ♪ ‫♪ آدم‌های سرگرمی نمی‌رسن. ♪
‫♪ تو اوج ناامیدیشون، لبخند می‌زنن. ♪
‫♪ دیروز بهت می‌گفتن ♪ ‫♪ که راه به جایی نمی‌بری، ♪
‫♪ اون شب باید اجرات رو کنی، ♪ ‫♪ حالا ببین به کجا رسیدی. ♪
‫♪ روز بعد تو اتاق گریمت... ♪
‫♪ ستاره‌ای آویزون کردن. ♪
‫♪ بریم که نمایش رو ادامه بدیم. ♪
‫♪ بزنید بریم... ♪
‫♪ که نمایش رو ادامه بدیم. ♪
‫چی گفتن؟
‫اینکه دخترها باعث می‌شن مورمورش بشه.
‫دقیقا این واسه کدوم کلاس بود؟
‫تربیت بدنی.
‫[بهار ۱۹۸۹، اوهایو]
‫دقیقا بحث کدوم دختر خانمه؟
‫کلا دخترها رو گفتن.
‫پس... اجازه بدین.
‫رفتی کلاس تربیت بدنی؟
‫کلاس احیای قلبی و ریوی بود. ‫داشتن در مورد احیا صحبت می‌کردن.
‫واسه همین اونجا ‫کنار دخترها معذب شد.
‫البته به لحاظ عاطفی ‫زیاد با کسی ارتباط نمی‌گیره.
‫زیاد معاشرت نمی‌کنه. ‫ما همیشه سر این بحث داریم.
‫- معمولا وقتی تو ماشین نشستیم. ‫- آقای اسمارت...
‫برای همین الان ‫فقط مامانم میاد دنبالم.
‫تو کلاس تاریخ به لس تکلیف دادن...
‫یک صفحه در مورد ‫«تقدیر آشکار» بنویسه.
‫در عوض ایشون...
‫یه موزیکال نه صفحه‌ای ‫از جادوگر شهر اُز داد...
‫که در زمان انقلاب فرانسه رخ می‌داد ‫و اسمش رو «لس‌ویز» گذاشته بود.
‫معذرت می‌خوام، ‫محض اطمینان می‌پرسم.
‫مگه نه صفحه بهتر از یکی نیست؟
‫موضوع اینه تکلیفش این نبود.
‫لس، می‌شه بیرون منتظر باشی؟
‫مگه تقصیر منه ‫که دخترها معذبم می‌کنن؟
‫هنوز که باهاشون معاشرت نکردی.
‫هنوز باهاشون معاشرت نکرده.
‫آقای اسمارت،
‫شاید بهتر باشه این احتمال رو ‫در نظر بگیرید که لس...
‫اضطراب اجتماعی داره.
‫واقعا نظر خیلی عجیبیه.
‫می‌دونین بنده تو کار تئاترم؟
‫منظورم شغلمه. ‫تو این ناحیه کار تئاتر می‌کنم.
‫متوجه نمی‌شم چه ربطی...
‫بذارین عرضم رو تموم کنم.
‫تئاتر بهمون همدلی یاد می‌ده.
‫برای ما مهم نیست کسی ‫سیاه‌پوست یا سفیدپوست باشه...
‫اینجا هم مهم نیست.
‫برامون مهم نیست طرف ‫اجتماعی یا گوشه‌گیر باشه...
‫- اینجا هم مهم نیست. ‫- ثروتمند، فقیر، لاغر، درشت...
‫برای ما هم مهم نیست.
‫برای ما مهم نیست آدم‌ها ‫چه عواطفی دارن...
‫یا شیفته چه کسایی می‌شن خانم فرانکلین.
‫فقط مهمه بااستعداد باشن...
‫مسیحی باشن.
‫- بااستعداد. ‫- مسیحی.
‫راستش لس، من همیشه دلم به حال کسایی...
‫که نمی‌تونستن درکم کنن، می‌سوخت.
‫نوئل کاوارد. ‫زاده ۱۸۹۹، درگذشته ۱۹۷۳.
‫من اهل تدینگتونِ میدل‌ساکس بودم.
‫تا حالا میدل‌ساکس بازی کردی؟
‫فعلا که نه.
‫خب، اگه رفتی فقط ‫بهترین استفاده رو ازش بکن.
‫لس، منظورم اینه من هم مثل تو ‫پسربچه بازیگری بودم.
‫من و تو ارتباط دیگه‌ای ‫با دخترها و پسرها می‌گیریم.
‫نوئل، دلم می‌خواد مثل بقیه باشم. ‫ولی گمونم بلد نیستم.
‫من که ذره‌ای برام مهم نیست.
‫به نظرم چرت می‌گی.
‫هیچ‌وقت برام مهم نبود ‫کدوم بازیکن گل زده،
‫یا کدوم تیم جام نقره‌ای رو برده.
‫هیچ‌وقت ضربه‌زدن ‫یا پرتاب کردن توپ یاد نگرفتم.
‫ولی صدای بالا رفتن ‫پرده نمایش رو شنیدم.
‫بلند شو لس. ‫بریم دنبال مامان و داداشت.
‫از این مدرسه بدم میاد. ‫هیچ‌کس درکم نمی‌کنه.
‫خودت عجیب‌الخلقه‌ای. ‫تقصیر اون‌ها که نیست.
‫تا دبیرستان دووم بیار.
‫اونجا امثال خودت رو پیدا می‌کنی.
‫دریک که از دبیرستان خوشش میاد.
‫دریک از فشار دادن ‫دکمه‌های آسانسور هم خوشش میاد.
‫خب، تو از برادرت ‫شخصیت پیچیده‌تری داری.
‫مثل خودم هنرمندی.
‫ولی دریک آدم محبوبیه. ‫حتی اسم محبوبی روش گذاشتی.
‫ولی اسمی روی من گذاشتی ‫که ذره‌ای اهمیت نداره.
‫لس...
‫اگه «کثافت» اسم بود، ‫اسمم رو کثافت می‌ذاشتی.
‫قشنگ بود. ‫هوشمندانه و دراماتیک بود.
‫شک نکن خوشبخت می‌شی. ‫توی سرنوشتته.
‫تو هم زمان راهنمایی محبوب بودی؟
‫کثافت عزیزم، تو راهنمایی ‫فقط پنج نفر محبوبن.
‫همسن تو که بودم می‌دونستم...
‫دلم می‌خواد در آینده ‫تو برادوی تئاتر تولید کنم.
‫کی تو راهنمایی ‫چنین آرزویی می‌کنه؟
‫عجیب بودنت هم به خودم رفته.
‫اذیت نمی‌شی که هیچ‌وقت ‫به آرزوت نرسیدی؟
‫تو صنعت سرگرمی همه‌چی ‫در یک لحظه تغییر می‌کنه.
‫ولی همچنان ممکنه رخ بده. ‫خودت خواهی دید.
‫بیا.
‫من هم اولش از دخترها می‌ترسیدم.
‫ولی غصه نخور. ‫بالاخره ترست می‌ریزه.
‫بادی، باید با پسرت حرف بزنی.
‫چرا وقتی تو دردسرن ‫یهو «پسر من» می‌شن؟
‫ارنی ساراسینو می‌خواد استعفا بده.
‫لس.
‫چرا من رو می‌گی؟ ‫شاید کار دریک باشه.
‫می‌گه لس خودسرانه میاد...
‫روی نمایش سرک می‌کشه.
‫من که سرک نکشیدم.
‫بهش گفتم بهتره صحنه‌هام بیشتر باشه.
‫تو کارگردان نیستی. ‫اجازه نداری...
‫نمایش «ویولن‌زن روی بامه» دیگه.
‫مطمئنم تو آناتوکا بچه وجود داشته.
‫ارنی ساراسینو بهترین و...
‫ارزون‌ترین کارگردانیه که داریم.
‫نباید از دستش بدیم.
‫خسته شده از بس ‫حواس همه رو پرت کردی.
‫دریک نزدیک بود با یکی آشنا شه.
‫- آهای! ‫- نزدیک بود؟
‫چطوری نزدیک بود؟
‫- اسمش آنابث دواینه. ‫- خفه شو!
‫شاید هم آنا بِس باشه. ‫«س» دختره می‌زنه.
‫خب، واسه شام دعوتش کن.
‫دوست داریم باهاش آشنا بشیم.
‫نمی‌خواد.
‫احیانا از ما که خجالت نمی‌کشی؟
‫بابا، معلومه که خجالت می‌کشم.
‫خب، یه روز بعدازظهر ‫واسه اجرا بیارش تئاتر.
‫اینطوری حتی نمی‌فهمه ‫داریم می‌بینیمش.
‫من تا حالا هیچ‌کس رو ندیدم ‫که دلش بخواد تئاتر بره.
‫حتی من هم واسه اجراهای بعدازظهر ‫دلم نمی‌خواد باشم.
‫ترجیح می‌دم فوتبال بازی کنم.
‫- خب؟ چون... ‫- از سرت می‌پره.
‫خیلی راحت می‌تونم ‫وارد تیم مدرسه بشم.
‫من که قانون نذاشتم ‫هفته‌ای هشت اجرا باشه.
‫همینه که هست.
‫دیگه موزیکال بازی نمی‌کنم.
‫تو که تنها بچه ‫شونزده ساله‌ای نیستی...
‫که باید کسب‌وکار ‫خانوادگیش رو یاد بگیره.
‫شما حتی بهم دستمزد نمی‌دین.
‫چون کارت زیاد خوب نیست.
‫دختره رو واسه شام دعوت کن.
‫نه، اصلا بهتر...
‫به زودی قراره یه تست بازیگری واسه...
‫«مویزی در آفتاب» برگزار کنیم.
‫اون‌موقع بیارش. ‫کلی کیف می‌کنه.
‫کیف نمی‌کنه بابا. ‫دختره عادیه.
‫از سرش می‌افته.
‫با عمو آبرام می‌مونیم!
‫با عمو ابرامز می‌مونیم!
‫انگار کل دنیا باید ‫از زندگیمون باخبر بشن!
‫انقدر داد نزن، ‫برو وسایلت رو جمع کن.
‫لازم نکرده تو من رو ‫نصیحت کنی گولدی.
‫باید به قطار و قایقمون برسیم.
‫بچه‌ها، بسته‌ها رو روی گاری بذارید.
‫موتل، سخت کار کن.
‫زود بیا پیشمون.
‫برو. زود باش.
‫چرا باید تو زندگی گمنام بمونی؟
‫روث گوردون، ‫زاده ۱۸۹۶، درگذشته ۱۹۸۵.
‫می‌خوای تو کدوم صحنه سرک بکشی؟
‫به بابام قول دادم این کار رو نکنم.
‫خب، آدم بعضی روزها باید دروغ بگه.
‫واقعا دلم می‌خواد تو صحنه بعدی باشم.
‫مجبور می‌شن دهکده کوچیکشون، ‫یعنی آناتوکا رو ترک کنن.
‫دایره تشکیل می‌دن ‫و دست همدیگه رو می‌گیرن،
‫بعد جدا می‌شن ‫و هر کس راه خودش رو می‌ره.
‫نمادینه.
‫فوق‌العاده است!
‫ولی نمی‌دونم چطور وارد حلقه بشم،
‫چون دست‌های همدیگه رو گرفتن.
‫فقط برو وسط. ‫یه راهی پیدا می‌کنی.
‫باید خودت رو نشون بدی ‫و ثابت کنی چه استعدادی داری.
‫نگران ارنی ساراسینو نباش.
‫می‌خواد چیکار کنه؟
‫برو. اجرا رو عالی کن.
‫صحنه رو به سطح عالی خودت برسون.
‫برو! برو!
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫دارم آناتوکا رو ترک می‌کنم!
‫عزیزم، قبض برقمون...
‫داره ما رو می‌کشه.
‫نمی‌شه دمای تئاتر ‫یه‌خرده بالاتر باشه؟
‫لازم نیست اونجا رو ‫عین سردخونه خنک کنیم.
‫سرما مخاطب رو هوشیار نگه می‌داره.
‫ما رو هم تو بدهی نگه می‌داره.
‫لطفا بذار بخوابیم.
‫ظاهرا ما فقط سر مسائل مالی ‫بحث و جدل داریم.
‫خب، من آمریکایی‌ام و عاشق پولم.
‫ولی راستش رو بگم،
‫می‌دونی از چی می‌ترسم بادی؟
‫از سکوت؟
‫ببین، ما از جنبه‌های دیگه غنی‌ایم.
‫چند تا زغال تو آتیش گذاشتم.
‫آینده درخشانی در انتظارمونه.
‫- کشیش جکسون رو دیدم. ‫- میس...
‫میلیون‌ها نفر با خدا به آرامش می‌رسن.
‫طوری رفتار می‌کنی انگار فقط منم.
‫دلم نمی‌خواد خودم رو ‫قاطی این مسئله کنم.
‫من رو دو تا از وحشتناک‌ترین ‫و بدجنس‌ترین زن‌های مذهبی بزرگ کردن...
‫من خاله‌های بدجنس تو نیستم، زنتم.
‫اگه دوستم داشتی، ‫حداقل بهش فکر می‌کردی.
‫تو هم اگه دوستم داشتی، ‫سعی نمی‌کردی تغییرم بدی.
‫اتفاقا به خاطر اینه ‫که دوستت دارم بادی.
‫دلم به درد میاد اگه ببینم ‫بدون ایمان به خدا می‌میری.
‫عزیزم، کی گفته اول من می‌میرم؟
‫- هوم... ‫- هوم؟
‫راستش فکر می‌کردم ‫تا الان خسته‌ات کرده باشم.
‫از تصور تو توی برزخ وحشت دارم.
‫- شب به خیر. ‫- صحبت نکن دیگه.
‫همیشه که ختم کلام ‫نباید با تو باشه.
‫- راست می‌گی. ‫- پس ساکت باش.
‫- ساکتم. ‫- جدی گفتم.
‫- می‌دونم. ‫- دیگه چیزی نگو.
‫- نمی‌گم. ‫- وای...
‫می‌خوام کپه‌ام رو بذارم.
‫باید صبح بیدار شم ‫واسه پسرها ناهار درست کنم.
‫آهای!
‫خجالت نمی‌کشین؟
‫لازمه جایی بزنید که بشنویم؟
‫مامان، اگه تمرین نکنم ‫هیچ‌وقت خوب نمی‌شم.
‫هیچ‌وقت نمی‌تونی خوب بزنی ‫چون سازت نی‌انبانه.
‫کلا صدای نی‌انبان اشتباهه.
‫مگه مزاحم کی شدیم؟ ‫داریم خلق موسیقی می‌کنیم.
‫اسم این موسیقی نیست!
‫این ساز رو صحنه صداش افتضاحه،
‫تو دنیای واقعی که حتی بدتره.
‫لس، بیا تو واسه مدرسه آماده شو.
‫خدا شاهده خودم زنگ می‌زنم پلیس ‫به جرم مزاحمت ببرنت.
‫نمی‌شه حداقل از این بابت...
‫خوشحال باشی که هر لحظه ‫ممکنه تموم کنیم؟
‫ادامه می‌دیم.
‫[امروز خودت رو به چالش بکش. ‫از طرف مامان.]
‫آهای.
‫برام سوال بود...
‫چرا بعد از مدرسه نمیای بازی کنی؟
‫تو تئاتر خانوادگیمون کار می‌کنم.
‫تئاتر؟
‫مگه تئاتر فقط واسه ‫بچه سوسول‌ها نبود؟
‫نه فقط اون‌ها.
‫تو هم بچه سوسولی؟
‫جدی می‌پرسم. ‫پسری یا دختر؟
‫خبری داری جات تو جهنمه دیگه؟
‫تو و رفقای کافرت همه تو جهنم می‌پوسین.
‫خداوندا، تو رو بابت...
‫رزق و روزیمون سپاسگزاریم.
‫آمین.
‫عه، براتون یه خبر دارم.
‫دو کلمه است.
‫همه حاضرید؟
‫دو کلمه‌ات همین بود؟
‫نه.
‫نیو جرسی.
‫وای خدا!
‫من که هنوز نگفتم تو نیو جرسی چه خبره!
‫لس، چی... چیکار می‌کنی؟
‫روحیه حمایتی نشون دادم.
‫بسیارخب.
‫خلاصه با اد مونرو صحبت کردم.
‫سالن تئاتر بارن نیو جرسی ‫اگه بخوایم، مال ما می‌شه.
‫این تصمیم خانوادگیه. ‫همه باید نظر بدیم...
‫نه، نمیایم نیو جرسی زندگی کنیم.
‫خیلی سالن خوبیه! ‫هزار و صد تا صندلی داره.
‫- چقدر بهمون می‌دن؟ ‫- خب...
‫نه، بابا... ‫من اینجا رو دوست دارم، خب؟
‫دوست‌هام رو دوست دارم. ‫مدرسه‌ام رو دوست دارم.
‫تازه با یکی آشنا شدم، خب؟ ‫نمی‌تونم مثلا...
‫اگه همه‌اش قراره...
‫از نو شروع کنیم، ‫پس چرا اصلا ادامه بدیم؟
‫دریک، بارن تئاتر تابستانه است.
‫تا پاییز برگشتیم.
‫- دینگ، دینگ، دینگ! ‫- من واسه تابستون برنامه داشتم.
‫- لس، می‌شه... ‫- چی؟
‫هنوز بخش جالبش رو نگفتم.
‫میلواکی!
‫یا خدا!
‫اد صاحب سالن...
‫پلیرز توی میلواکی هم هست.
‫اگه بتونیم تابستون ‫به حد کافی کار تولید کنیم،
‫جلومون قرارداد پنج ساله...
‫واسه جفت تئاترها می‌ذاره.
‫دیگه قرارداد فصلی نداریم!
‫انقدر پیشنهاد خوبیه ‫که باورم نمی‌شه.
‫- دقیقا! ‫- وایستا.
‫اگه کارمون تو بارن ‫موفق نباشه چی؟
‫در اون صورت بیچاره‌ایم.
‫اگه همگی تصمیم بگیریم بریم بارن،
‫باید اینجا اطلاع بدم ‫که بتونن برام جایگزین پیدا کنن.
‫اگر هم نتونیم...
‫تابستون به حد کافی کار تولید کنیم، ‫تمام تلاش‌هامون...
‫دود می‌شه.
‫طبیعتا. اصلا مگه این کار آسون بوده؟
‫رای من منفیه، خب؟
‫کافیه.
‫من می‌خوام همین‌جا ‫فوتبالم رو بازی کنم،
‫و سروسامون بگیرم.
‫خواسته زیادی ندارم.
‫اگه مدام نقل مکان کنیم،
‫نمی‌تونم به این دو خواسته برسم.
‫از اینجا خوشم میاد.
‫خب؟ لطفا، فقط...
‫لس، رای تو چیه؟
‫رای من...
‫اینه که از این شهر زشت بریم.
‫خب، یکی رای داد بمونیم، ‫یکی رای داد بریم.
‫کوچولوی نجاست.
‫لطفا موقع غذا ‫حرف از نجاست نزن.
‫هیچ‌کس اینجا من رو دوست نداره، خب؟
‫دریک، تو که همه‌جا ‫می‌تونی فوتبال بازی کنی.
‫تازه لیاقتت بیشتر از آنابث دواینه.
‫نمی‌خواستم بحثش رو باز کنم،
‫ولی برگشت گفت تو برادران مارکس، ‫کرلی رو دوست داره.
‫اصلا برام مهم نیست...
‫- برادر مارکس محبوبش کیه. ‫- دریک.
‫کرلی جزو برادران مارکس نیست. ‫مال سه کله‌پوکه.
‫همین نشون می‌ده ‫در حدت نبود.
‫خب، نظرت چیه میس؟
‫البته به خودت فشار نیار.
‫فقط بحث کل آینده‌مونه.
‫خب، رای تو رو که می‌دونم،
‫و می‌دونم انتظار داری ‫رای من چی باشه.
‫وقتی عصبی‌ای ‫خیلی بامزه می‌شی.
‫عه؟ خبر دارم.
‫خیلی دروغ‌گویی. ‫فقط به فکر خودتی!
‫نه. اینطور نیست.
‫همین دیشب ‫تا دیروقت بیدار بودم...
‫و تصور می‌کردم جای تو بودن چطوریه.
‫ولی بعدش خیلی حوصله‌ام سر رفت.
‫- پنج ساله؟ ‫- آره.
‫می‌تونیم عین آدم زندگی کنیم.
‫آره!
‫وای! ولی...
‫کثافت بی‌شعور!
‫- نه، نه، نه! دریک! ‫- بیا اینجا!
‫می‌ترسم امیدم رو بهش ببندم.
‫این می‌تونه بزرگترین ‫اشتباه زندگیمون باشه.
‫ولی از میلواکی می‌تونیم ‫به شهرهای بزرگتر برسیم.
‫بالاخره اسممون می‌تونه ‫معنی پیدا کنه.
‫منتظر همین فرصت بودیم.
‫ولی اگه نتیجه نده، آخه...
‫عزیزم، مجبور می‌شیم ‫تو ماشین زندگی کنیم.
‫این حتی واسه ما ‫سطح جدیدی از حقارته.
‫میس، شاید عالی بشه.
‫خب...
‫من که دوست دارم زندگیم عالی باشه.
‫دریک؟
‫می‌دونم ناراحتی.
‫ناراحت نیستم.
‫من نمیام.
‫همین‌جا پیش خانواده آنابث می‌مونم.
‫اصلا امکان نداره.
‫تو فوت‌لاکر استخدام شدم.
‫پیش خانواده اون زندگی می‌کنم، ‫بهشون اجاره می‌دم.
‫درسم رو ادامه می‌دم. ‫تازه هیجده سالمم داره می‌شه.
‫تازه شونزده سالته.
‫اینجا خوشبختم.
‫اونجا هم خوشبخت می‌شی.
‫همین‌جا خوشبختم.
‫خب؟ بدم میاد انقدر ‫از همه خداحافظی کنم.
‫ولی اونجا قرار نیست ‫تا پنج سال با کسی خداحافظی کنی.
‫تازه به شرطی که موفق باشیم!
‫این آینده رویایی تو و لس و مامانه.
‫تئاتر چیز بدی نیست.
‫ولی همه‌اش مفته. ‫واقعی نیست.
‫دریک، واقعیت رو بیخود ‫انقدر گنده کردن.
‫آخه اینجا با یکی آشنا شدم...
‫بعدا با ده نفر آشنا می‌شی.
‫زندگی همینه، سر اولین نفر ‫که نباید تصمیمت رو بگیری.
‫یعنی راه برم با این و اون آشنا بشم؟ ‫منظورت همینه؟
‫آره.
‫کاش یکی این نصیحت رو ‫به خودم کرده بود.
‫ببین دریک، ‫تو بچه خوش‌تیپی هستی...
‫به حرفم گوش نمی‌دی.
‫این اصلا ذره‌ای برام مهم نیست، خب؟
‫می‌دونستی آمار خانم‌های مدل...
‫که توی میلواکی‌ان، ‫از هر شهر دیگه‌ای بیشتره؟
‫بابا، نمی‌تونی از خودت ‫آمار و ارقام بسازی...
‫و فکر کنی واقعیه.
‫دریک، آدم باید رویا بسازه ‫که تبدیل به حقیقتش کنه.
‫باید ورای خودش خیال‌بافی کنه.
‫باید کاری رو پیدا کنه که دوستش داره،
‫تا بتونه عشق خودش رو ‫وارد کارش کنه.
‫کی دلش می‌خواد ‫تو فوت لاکر کار کنه،
‫وقتی می‌تونه تو تئاتر کار کنه؟
‫من!
‫سیزده، چهارده. ‫همه چمدون‌ها رو شمردم.
‫آنابث، مطمئنی اذیت نمی‌شی؟
‫بسیارخب.
‫خدانگهدار آکرون. ‫دیگه برنمی‌گردم.
‫جاهایی هست که بیشتر دوستشون دارم.
‫اونجا آدرسمون چیه؟
‫- هوم... ‫- هنوز مطمئن نیستیم.
‫دی بسکین رو یادته که تو «داستان وست ساید» ‫نقش انی‌بادیز رو بازی می‌کرد؟
‫تو زندگی واقعیش هم بود.
‫الان تو نیوجرسی املاکی داره.
‫قراره بریم تو خونه‌های خالی ‫که دی بسکین می‌فروشه، زندگی کنیم.
‫مالک‌هاشون خبر دارن؟
‫عالیه. قاچاق‌نشین شدیم.
‫داریم کارآفرینی می‌کنیم.
‫پس به آنابث می‌گم نامه‌هاش رو...
‫به «خانه‌های خالی دی باسکین» بفرسته.
‫دریک، تو خوش‌تیپی.
‫هر جا بریم بیشتر از ‫یک ساعت تنها نمی‌مونی.
‫اینکه چقدر خوش‌تیپم ‫ذره‌ای برام مهم نیست، خب؟
‫کاش همه فقط خفه شن ‫و انقدر بهش اشاره نکنن.
‫چیه؟
‫وای خدا، صورتت رنگی شده!
‫ای بابا.
‫پاک شد؟
‫- آره. ‫- پاک شد.
‫♪ من نمونه‌ی بارز ژنرال امروزی‌ام، ♪
‫♪ اطلاعاتم درباره گیاهان، ♪ ‫♪ حیوانات و مواد معدنی کامله. ♪
‫♪ شاه‌های انگلستان رو می‌شناسم، ♪
‫♪ و جنگ‌های تاریخی رو ♪ ‫♪ با جزئیات نقل قول می‌کنم. ♪
‫♪ از ماراتن تا واترلو، ♪ ‫♪ همه رو به ترتیب می‌گم. ♪
‫هه‌هه!
‫♪ با مباحث ریاضی هم کاملا آشنام. ♪
‫♪ تمام معادلات رو می‌فهمم، ♪
‫♪ از ساده گرفته تا درجه دومی‌هاش. ♪
‫♪ قضیه دوجمله‌ای رو می‌فهمم، ♪
‫♪ و ذهنم پر از اخبار تازه است. ♪
‫عالیه.
‫♪ کلی هم اطلاعات جالب... ♪
‫♪ درباره مربع وتر مثلث دارم. ♪
‫♪ کلی هم اطلاعات جالب... ♪
‫♪ درباره مربع وتر مثلث دارم. ♪
‫♪ کلی هم اطلاعات جالب... ♪
‫♪ درباره مربع وتر مثلث دارم. ♪
‫♪ کلی هم اطلاعات جالب... ♪
‫♪ درباره مربع وتر مثلثی دارم. ♪
‫مامان!
‫♪ تو محاسبه انتگرال ♪ ‫♪ و دیفرانسیل مهارت دارم. ♪
‫♪ اسامی علمی ریزموجودات رو بلدم. ♪
‫♪ خلاصه درباره گیاهان، حیوانات ♪ ‫♪ و مواد معدنی اطلاعات دارم، ♪
‫♪ چون نمونه بارز ژنرال امروزی‌ام. ♪
‫♪ خلاصه درباره گیاهان، حیوانات ♪ ‫♪ و مواد معدنی اطلاعات دارم، ♪
‫♪ چون نمونه بارز ژنرال امروزی‌ام. ♪
‫دریک!
‫دریک؟
‫ای خدا.
‫♪ تاریخ افسانه‌ایمون رو خوب بلدم. ♪
‫♪ آرتور شاه و سِر کاراداک رو می‌شناسم. ♪
‫♪ جواب معماهای سخت رو می‌دونم. ♪
‫♪ به تناقض علاقه خاصی دارم. ♪
‫♪ در قالب شعر سوگوارانه... ♪
‫♪ جنایت‌های هلیوگابال رو نقل می‌کنم. ♪
‫♪ تو هندسه مخروطی ویژگی‌های ♪ ‫♪ خاص منحنی‌ها رو تحلیل می‌کنم. ♪
‫[تابستان، نیوجرسی]
‫♪ نقاشی‌های اصیل رافائل رو... ♪
‫♪ از ژرار دو و زوفانی تشخیص می‌دم. ♪
‫♪ گروه کر قورباغه‌ها رو... ♪
‫♪ از نمایش‌های آریستوفان بلدم. ♪
‫♪ می‌تونم موسیقی فوگی رو زمزمه کنم... ♪
‫♪ که موسیقیش رو پسین شنیده بودم. ♪
‫شنیده بودم؟ شنیدم؟ ‫شنیده بودم؟ آها...
‫♪ و تمام ملودی‌های... ♪
‫♪ نمایش مزخرف پینافور رو سوت می‌زنم. ♪
‫♪ و تمام ملودی‌های... ♪
‫♪ نمایش مزخرف پینافور رو سوت می‌زنم. ♪
‫♪ و تمام ملودی‌های... ♪
‫♪ نمایش مزخرف پینافور رو سوت می‌زنم. ♪
‫♪ و تمام ملودی‌های... ♪
‫♪ نمایش مزخرف پینافور رو سوت می‌زنم. ♪
‫♪ در خصوص دانش نظامیم، ♪
‫♪ با اینکه ماجراجو و شجاع‌دلم، ♪
‫♪ فقط تا قرن جدید، ♪
‫♪ ازش سواد و اطلاعات دارم. ♪
‫♪ ولی همچنان در علوم گیاهان، ♪ ‫♪ حیوانات و مواد معدنی، ♪
‫♪ نمونه بارز ژنرال امروزی‌ام. ♪
‫♪ ولی همچنان در علوم گیاهان، ♪ ‫♪ حیوانات و مواد معدنی، ♪
‫♪ نمونه بارز ژنرال امروزیه. ♪
‫این چی می‌گه؟
‫احسنت!
‫ته لبخندت همینه؟
‫خب، تو که می‌دونی ‫بلد نیستم بی‌احساس باشم.
‫بی‌خیال، اجرامون حرف نداشت.
‫آره، ولی سالن پر نبود.
‫جدی می‌گم. ‫اد مونرو اصلا راضی نبود.
‫جواب اد رو چی بدیم؟
‫- اد! مبارک باشه! ‫- اد! مبارک باشه!
‫تئاتر قشنگی بود بادی.
‫خب، اگه شما راضی باشید ‫که ما راضی‌ایم.
‫- راضی نیستم. ‫- عه.
‫- مخاطب‌ها کجا بودن؟ ‫- عه، گوش کن.
‫صبر کن تا نقدها منتشر بشن.
‫خبرش دهن به دهن پخش می‌شه.
‫بعدش هر شب سالن رو پر می‌کنیم.
‫بهتره اینطور باشه. ‫چون با این وضع نمی‌شه.
‫متوجهیم اد. رسیدگی می‌کنیم.
‫کاملا رسیدگی می‌کنیم. ‫اصلا نگران نباش.
‫بادی جان، بیا با فرد آشنات کنم.
‫- زود برمی‌گرده. ‫- لطفا.
‫خیلی‌خب.
‫نه.
‫نه، اولین بار که با ‫دختر خانمی صحبت کردم،
‫جوری موقع تعریف از وجناتم ‫ذوق‌زده شده بود،
‫که نگران بودم یهو تشنج نکنه.
‫عجب کایل. آخه از قیافه‌ات معلومه...
‫پرنس چارمینگ رو از تو الهام گرفتن.
‫خب، عه...
‫چطوری جذاب رفتار می‌کنی؟
‫بیشتر مثل فکر کردنه، هوم؟
‫وقتی سر صحبت رو باز می‌کنم،
‫نگران این نیستم که ‫«چطور تحت تاثیر قرارش بدم؟»
‫«حالا چی بهش بگم؟» ‫نه خیر.
‫وقتی نزدیک فرد جالبی می‌شی،
‫فقط باید یه چیز رو ‫تو ذهنت مرور کنی.
‫چی؟
‫«من دل از دلبر می‌برم.»
‫بعد همونطوری رفتار کن ‫که اون ازت می‌خواد.
‫بازیگری دیگه. ‫برات عین آب خوردنه.
‫جذاب هم هست.
‫آها، ضمنا سراغ آدم‌های ساده‌تر برو...
‫که فکر می‌کنن از سرشون زیادی‌ای.
‫اینطوری پاچه‌خاریت رو می‌کنن.
‫حالا تو تکرار کن: ‫«من دل از دلبر می‌برم.»
‫واقعا؟ یعنی...
‫آره، جدی می‌گم. ‫هر بار جواب داده.
‫باشه.
‫واقعا بچه عجیبی هستی لس.
‫لطف داری.
‫امشب خوش گذشت‌ها.
‫چطور می‌تونی طوری رفتار کنی ‫انگار تا گردن تو کثافت فرو نرفتیم؟
‫من فقط گفتم امشب خوش گذشت.
‫اد مونرو اصلا راضی نیست. ‫داریم همه‌چیمون رو از دست می‌دیم.
‫اصلا خانواده‌ات ذره‌ای برات مهمن؟
‫کارمون همینه میسی.
‫کارمون چیه؟
‫می‌جنگیم، تو وحشت می‌کنی، ‫نتیجه خوب می‌شه، تکرار می‌کنیم.
‫اصلا هم اینطور نیست.
‫این روال افتضاحه.
‫ولی روالمونه.
‫به نظر من که اینطور نیست.
‫به نظرت چطوریه؟
‫اینطوری که ما سعی می‌کنیم ‫با وعده‌های آینده فوق‌العاده تو...
‫به زور باید زندگی کنیم.
‫- باشه، باشه. ‫- خسته شدیم بادی.
‫این احساس تنهاییم داره من رو ‫اعصاب‌خردکن می‌کنه.
‫میسی، خواهش کردم. ‫چیزی نیست.
‫دارم بقیه رو از خودم می‌رونم،
‫حق هم دارن دور بشن.
‫حتی دارم تو رو از خودم می‌رونم!
‫همه‌چیزمون داره به باد می‌ره،
‫بعد تو داری می‌گی ‫تو مهمونی بهت خوش گذشته.
‫آرزو به دلم موند فقط یک بار...
‫یه‌خرده نشون بدی ‫که بهم ایمان داری.
‫فقط یه‌خرده.
‫تمام ایمان و اعتمادت به خداست.
‫ولی به من که جلوت دارم ‫تلاش می‌کنم ذره‌ای باور نداری.
‫چون تو بهم قول دادی ‫به قرارداد پنج ساله می‌رسیم!
‫با آرزو کردن به جایی نمی‌رسی بادی.
‫بحث رویای من هم هست!
‫من واسه خودمون ‫زندگی معرکه‌ای ساختم!
‫زندگی منحصر به فرد.
‫انقدر سعی نکن کوچیکش کنی.
‫تازه وضعمون اونقدر بد نیست.
‫نه، وضعمون افتضاحه.
‫- ای بابا... ‫- ما بچه داریم.
‫خودت خواستی انقدر صبر کنیم،
‫چون نمی‌خواستی همون اشتباه...
‫خاله‌های گور به گورت رو تکرار کنی،
‫ولی اشتباهات خودت ‫به همون اندازه افتضاحن.
‫- با سیلی صورتمون رو سرخ نگه داشتیم... ‫- عجب...
‫و تو خونه‌های خالی ‫دی بسکین زندگی می‌کنیم.
‫حالا نقشه جایگزینت چیه؟
‫ما با سیلی صورتمون رو ‫سرخ نگه نداشتیم.
‫ما از خیلی جهات غنی‌ایم،
‫ولی تو همیشه چشمت ‫به چیزهاییه که نداریم.
‫اگه نتونیم واسه تئاتر بیننده بیاریم،
‫نمی‌دونم آینده چی می‌شه. ‫آینده‌مون چیه بادی؟
‫من چندین بار بهت گفتم. یا باید با تمام ‫وجود باشیم، یا کنار بکشیم.
‫من این آینده رو رقم می‌زنم!
‫خب؟ قول می‌دم.
‫عه، بخواب دیگه.
‫من و مامان داشتیم تمرین می‌کردیم.
‫چطوریش رو نمی‌دونم،
‫ولی اگه مامان بفهمه بیداری، ‫من رو مقصر می‌دونه.
‫وقتی ازدواج کردین تو چند سالت بود؟
‫تو که می‌دونی ما حساب ‫سن و سال نمی‌کنیم.
‫مامانت خیلی آدم باحالی بود.
‫آره، جدی می‌گم.
‫ولی نمی‌تونست ‫یه «دوستت دارم» بگه...
‫مگر اینکه عمیقا از ته دلش می‌بود.
‫من می‌تونم مثل نقل و نبات ‫به همه ابراز علاقه کنم.
‫خیلی سطحی‌ام.
‫واسه همین تحت تاثیر ‫اون قرار گرفتم.
‫مامان خودت چطور آدمی بود؟
‫راستش مامانم رو یادم نیست.
‫وقتی چهار سالم بود از پیشم رفت و...
‫حتی در رو پشت سرش نبست.
‫مجبور شدم با خاله‌هام یعنی ‫آسترید و ریلاینس زندگی کنم.
‫خدایا.
‫پس مامانت می‌تونه ‫هر کجای این دنیا باشه،
‫ولی تو نمی‌شناسیش.
‫آره. آدم‌ها کثافتن.
‫ولی خودشون مقصرن.
‫اینکه چطور با آدم‌ها ‫رفتار می‌کنی مهم‌تره.
‫لس، من می‌دونم که تو ‫ظرفیت بالایی برای مهربونی داری.
‫آره، آره. می‌دونم.
‫من از آسترید و ریلاینس...
‫هیچی از محبت‌ورزی یاد نگرفتم.
‫همه رو از مامانت یاد گرفتم.
‫آره.
‫با شما دو تا وروجک‌ها.
‫می‌تونی صورت مامان رو وقتی...
‫پول می‌رسه تصور کنی؟
‫وای.
‫شک ندارم جالب می‌شه.
‫کاش راهش رو بلد بودم.
‫یاد می‌گیریم.
‫می‌دونم.
‫بله؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫به لس گفته بودم ‫این‌ها رو براش میارم.
‫نگفت قراره بیام؟
‫نه، اصلا نمی‌گه.
‫کتاب بازیگریه.
‫نمی‌دونم باید تشکر کنم ‫یا باهاشون بکوبم تو سرت.
‫بیا یه کاری کنیم. ‫تو بشور، من خشک می‌کنم.
‫بعد برمی‌گردم سر تمرین.
‫قبوله.
‫ممنون.
‫خب، داستان تو چیه؟
‫از کجا اومدی؟
‫کانزاس تو آرکانزاس سیتی. ‫اسمش رو شنیدی؟
‫آره، هیچ‌وقت هم نمی‌شنوی.
‫خب، تو آرکانزاس چه تفریحاتی دارین؟
‫عه، بیشتر نقشه می‌کشیم ‫چطور از اونجا بزنیم بیرون.
‫ولی الان که فکر می‌کنم ‫همون‌جا خوشحال بودم،
‫فقط خودم خبر نداشتم.
‫گمونم به خاطر جوونیم بود.
‫ولی ملکه جشنواره آرکالالا بودم.
‫آها، پس بگو چرا انقدر آشنایی.
‫بچه که بودم «پاگنده» صدام می‌زدن،
‫چون از دوازده سالگی ‫قدم صد و هشتاد بود.
‫واسه همین وقتی تاج رو گرفتم، ‫حسابی شوکه شدم.
‫انگار افتخار بزرگیه،
‫ولی دروغ نگم آدم تو آرکانزاس ‫چندان انتخاب زیادی نداره.
‫همون‌جا با بادی آشنا شدی؟
‫نه، تو یه مهمونی تئاتر آشنا شدیم.
‫گمونم فکر می‌کرد همیشه...
‫قراره اهل بگو بخند و مهمونی باشم.
‫گذاشتم همینطور فکر کنه. ‫یک هفته بعدش ازدواج کردیم.
‫هوم.
‫انگار هر جا که می‌رفت...
‫نورافکن دنبالش می‌کرد.
‫ولی اومد من رو انتخاب کرد.
‫هوم.
‫ولی سخته که آدم بعضی وقت‌ها...
‫فقط خودش بتونه ‫خودش رو همراهی کنه، نه؟
‫تا حالا هیچ‌وقت ‫همچین حسی نداشتم.
‫نه.
‫- چیه؟ ‫- نه.
‫خب...
‫- چیه؟ ‫- هیچی.
‫حالا بعید می‌دونم بخواد جایی بره.
‫نه، نمی‌ره.
‫من می‌رم.
‫تمرین دارم.
‫مرسی که کتاب‌ها رو آوردی.
‫بعدا که لس نتونست کار پیدا کنه،
‫حتما به یادت می‌افتیم.
‫[پیغام خداوند زنده و قدرتمند است.] ‫[یکشنبه ساعت ۱۰:۳۰ صبح.]
‫ممنون که اطراف رو نشونم دادین.
‫خیلی دنبال یه جای خوب ‫برای عبادت می‌گشتم.
‫قدمتون روی چشم ماست.
‫- عه. ‫- تشریف بیارید.
‫متشکرم. اینجا کلیسا چند تا عضو داره؟
‫فکر می‌کنم صد و بیست عضو.
‫آها...
‫خب، شروع خوبیه.
‫بسیارخب.
‫خاخام، می‌تونم بپرسم این کنیسه...
‫چند نفر عضو داره؟
‫معماریش به تنهایی حرف نداره.
‫به عنوان جدیدترین عضو...
‫کلیسای ارتدکس یونانی آسِنشن،
‫خیلی دوست دارم که...
‫یه مهمونی تئاتر ‫برای تمام اعضا برگزار کنم.
‫که پیروان کاتولیک بتونن تئاتر ما رو...
‫با قیمت خیلی کمتری ببینن...
‫چون من الان یکی از خودتونم.
‫بادی، این کار وحشتناکه.
‫رفتی عضو چند تا کلیسا شدی؟
‫یازده تا.
‫مگه تو همیشه نمی‌گفتی ‫برم وارد کلیسا بشم؟
‫بادی، دروغ گفتن به روحانیون گناهه!
‫کی دروغ گفت؟
‫گفتم می‌خوام عضو کلیسا بشم، ‫بعدش هم شدم دیگه.
‫خب، با این کار ‫خودت رو راهی جهنم کردی.
‫امیدوارم خبر داشته باشی. ‫صاف می‌ری جهنم.
‫دارم تعداد اشتراک‌ها رو دو برابر می‌کنم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫شرط می‌بندم یه بالکن پر از ‫اسقفی‌ها برای خودمون جور کنم.
‫آره!
‫باورم نمی‌شه!
‫وای، دوباره دقیقا شبیه همون ‫دختری شدی که باهاش ازدواج کردم.
‫عجب.
‫یا شاید همیشه کسایی که دوست داریم رو...
‫همونطور می‌بینیم ‫که دفعه اول عاشقشون شدیم.
‫من دیگه شبیه اون دختر نیستم.
‫فکر کردی نیستی؟
‫گفتی «باورم نمی‌شه!»
‫شاید تو خودت رو نبینی، ‫ولی من می‌بینم.
‫چون تو دلت می‌خواد ببینیش.
‫گفته بودم این کار رو ‫عملی می‌کنم میسی.
‫وقتی سرخود ابتکار به خرج می‌دی، ‫خیلی خوشگل می‌شی.
‫عجب. پس بهش عادت کن.
‫چیه؟ چیکار می‌کنی؟
‫- بیا ببینم. ‫- چیه؟
‫تا سرمون شلوغ نشده کنار هم باشیم.
‫جدا؟
‫آره، بیا خودمون دو تا بریم بیرون.
‫بچه‌ها رو نمی‌بریم ‫که خرجمون کمتر در بیاد.
‫میسی؟ آخه نمی‌شه. ‫وقت نداریم.
‫- زود برمی‌گردیم. ‫- نه، ببین...
‫لس ممکنه هر لحظه با...
‫فریتزی و سو بلندگو و بقیه بچه‌ها برسه.
‫از کی تا حالا لس سر وقت رسیده؟
‫خدایا، باورم نمی‌شه!
‫میسی، این بهترین براونی‌ایه...
‫که تا حالا تو عمرم خوردم.
‫می‌شه وقتی رسیدیم میلواکی ‫«زمان قرضی» رو اجرا کنیم؟
‫اگه به میلواکی رسیدیم.
‫لس، تو همه‌اش می‌خوای ‫تئاترهای اجرا بشه...
‫که خودت بتونی نقش بگیری.
‫خب، باید مثل بقیه ‫تست بدی آقا پسر.
‫باربارا استرایسند وقتی هنوز ‫تو گروه برادوی...
‫«دختران بامزه» بودم، ‫من رو وارد بروکلین براونیش کرد.
‫با این که قابل قیاس نیست.
‫همیشه مجبورم می‌کنن تست بدم. ‫از تست دادن بدم میاد.
‫کایل، تو تنها کسی هستی که دیدم...
‫وقتی به همکاریم با...
‫باربارا اشاره کردم، ‫شگفت‌زده نشد.
‫بعد از هر تست...
‫همون حرف‌های قبلشون رو می‌زنن.
‫ممنون لس. ‫باهات تماس می‌گیریم.
‫ولی هیچ‌وقت تماس نمی‌گیرن.
‫فردا باید دوباره تست بدم.
‫تئاتر خاطرات ساحل برایتون. ‫واسه نقش اصلیه.
‫من اولین جایگزین بودم،
‫خانم استراکوش. ‫تو نسخه اصلی.
‫یعنی باید نتیجه بگیریم ‫خیلی پیر شدم؟
‫نه، از سن‌ات می‌شه ‫همون نتیجه رو گرفت.
‫پیجرم زنگ خورد.
‫باید چک کنم ببینم ‫جواب پیام‌هام چیه.
‫- شاید فرصت طلاییت باشه. ‫- آره.
‫میسی، می‌شه از تلفن شما زنگ بزنم؟ ‫عه‌وا...
‫- راحت باش. ‫- مرسی.
‫آروم باش عزیزم. ‫توی تیم من بازی می‌کنه، نه تو.
‫بفرما. یاد گرفتی.
‫لس اسمارت.
‫لستر صدام کن.
‫هر موقع آماده بودی ‫شروع کن لستر.
‫آها، باشه.
‫♪ - یک... ♪ ‫- دو، شونه‌ها بالا.
‫♪ یه حس خاص، ‫هر قدمی که برمی‌داره... ♪
‫اشاره، اشاره، قدم.
‫کلاه به سر. ‫سه، چهار.
‫♪ - یک... ♪ ‫- آرنج راست، پایین.
‫♪ هر حرکتی که می‌کنه، ♪ ‫♪ ترکیب درخشانیه. ♪
‫قدم، برس، سه، چهار.
‫♪ با یک لبخندش آدم رو ♪ ‫♪ از دنیا به در می‌کنه. ♪
‫قدم، تکون، قدم، بالا، ‫قدم و قدم، آروم.
‫♪ می‌دونی که هیچ‌وقت تنها نمی‌مونی... ♪
‫ضربه، قدم، برس.
‫♪ وقتی اون رو داری. ♪
‫پنج، شش. عقب، عقب!
‫آفرین تیفنی، برو توی نورت. ‫ضربه، خوبه.
‫♪ بی‌خیال بقیه‌اش شو. ♪
‫♪ چون اون دختر واسه هیچ‌کس... ♪
‫♪ انتخاب دوم نیست پسرم. ♪
‫♪ آه، افسوس. ♪
‫♪ توجهت رو بهش بده. ♪
‫♪ واقعا لازمه یادآوری کنم... ♪
‫♪ که همون دختر رویاهاته؟ ♪
‫کی جواب میلواکی رو می‌گیریم؟
‫نباید تا حالا یه خبری رسیده باشه؟
‫دریک، برنامه تو وقتی ‫پول دستمون برسه چیه؟
‫هوم؟
‫- وقتی پول دستمون برسه؟ ‫- آره.
‫بلیت فصل گرین‌بی رو می‌گیرم.
‫دقیقا جایگاه کنار پنجاه متری.
‫البته همه دارن قیدشون رو می‌زنن،
‫ولی نمی‌دونم.
‫خب، اگه قضیه میلواکی نشد ‫می‌خوایم چیکار کنیم؟
‫شک نکن می‌شه. ‫همه‌چی عالی می‌شه.
‫ولی منظورم اینه، ‫جای دیگه داریم بریم؟
‫چون بالاخره دی بسکین خونه می‌فروشه.
‫نه، ما کل زندگیمون رو ‫گذاشتیم پای این یکی.
‫هرچقدر ریسک بزرگتر، پاداش بزرگتر.
‫ضررش هم بزرگتره.
‫یعنی... اصلا پول غذا رو از کجا بیاریم؟
‫- بلیت تئاتر. ‫- بلیت تئاتر.
‫یه‌خرده ایمان داشته باش دریک.
‫شاید بهتره از خودت بپرسی: ‫«چرا نمی‌تونم بیشتر شبیه لس باشم؟»
‫چون شبیه خودمم.
‫لس مثبت‌نگره.
‫ایمان داره که قراره ‫تو میلواکی موفق بشیم.
‫- مگه نه لس؟ ‫- نچ.
‫ممنون واقعا.
‫خیلی بامزه بود.
‫- مواظب چاله باش. ‫- همم؟
‫چاله رو می‌گم، درست...
‫- ببخشید. ‫- واقعا؟
‫دریک؟
‫باید در مورد این دخترهایی که اخیرا...
‫باهاشون آشنا شدی، حرف بزنم.
‫نه، نه، لازم نیست.
‫چرا، لازمه. من و مادرت فکر می‌کنیم ‫که خیلی بی‌بند و بار شدی.
‫نه، ببین... خودت گفتی ‫برم با این و اون آشنا بشم. باشه؟
‫دقیقا همین رو گفتی، بهم گفتی...
‫«زندگی خوبی داشته باش». ‫گفتی ای کاش یکی به خودت می‌گفت.
‫به این معنی نیست که...
‫با هر دختری از سیکوس تا پاراموس آشنا بشی.
‫ببین یک ارتباط و آشنایی داریم، ‫یک بی‌بند و باری داریم.
‫مواظب چاله باش. می‌بینیش؟
‫درست همونجاست.
‫- بابا، از عمد این کار رو می‌کنه. ‫- خفه شو!
‫هی!
‫اگه بخوای اینقدر بی‌بند و بار باشی،
‫مامانت حسابت رو می‌رسه تا بفهمی.
‫به نظرم این گفتگو خوب پیش رفت.
‫دریک، می‌شه جای سالن تئاتر پیاده‌ام کنی؟
‫خیلی‌خب، لستر، خوش بگذره.
‫لس، عزیزم.
‫از کجا می‌دونستی که اینجام؟
‫تلولا بنک‌هد، ‫زاده ۱۹۰۲، درگذشته ۱۹۶۸.
‫لس عزیزم، خیلی وحشتناک به نظر میای. ‫چی شده؟
‫فقط منتظرم ببینم یک نقش ‫بهم می‌رسه یا نه و...
‫داستانش طولانیه، تلولا...
‫و مطمئن نیستم آخرش به چی می‌رسم.
‫نوشیدنی می‌خوای؟
‫منظورم واسه خودم بود.
‫می‌دونی، دریک هم مثل ‫یک راهزن رفتار می‌کنه...
‫و من رو به فکر فرو برده...
‫نمی‌دونم چی بهت بگم.
‫من با افراد زیادی تو زندگیم آشنا شدم.
‫عزیزم، حتما یه چیزی بهتری هم هست.
‫شنیدی؟
‫لس، صبر کن، لطفا! ‫لس، لس، نه...
‫بادی؟
‫چی... چی شده؟ ‫چیکار شده؟
‫چی... تو چیکار... با کی حرف می‌زنی؟
‫میلواکی رو گرفتیم.
‫بهم زنگ زدن.
‫میلواکی!
‫پنج سال!
‫پنج سال آینده‌مون تنظیم شد!
‫اوه، خدای من!
‫نوشیدنی. باید یک چیزی بخوریم. ‫کلی نوشیدنی!
‫باید درست و حسابی جشن بگیریم. ‫می‌دونی چرا، لس؟
‫فقط به خاطر تماس تلفنی نیست.
‫لس...
‫احتمالا باید از طریق افرادت بگم،
‫می‌دونم، ولی طاقت ندارم.
‫تو نقش رو به دست آوردی.
‫چی؟
‫چی؟ نقش رو می‌گم.
‫«خاطرات ساحل برایتون». ‫نقش رو به دست آوردی.
‫تو بهترین بازیگر بودی. جدی می‌گم.
‫هیچ پارتی‌بازی در کار نبود.
‫اوه اوه اوه.
‫آخیش. آره، خودت رو خالی کن. ‫لیاقتش رو داری.
‫اوه، خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫تبریک می‌گم.
‫می‌خوای باهام به فروشگاه بیای؟
‫نه، چیزی نیست، نمی‌خواد.
‫می‌دونین چیه؟
‫این یک نقطه عطف برای خونواده ماست.
‫ووهوو!
‫لس...
‫نوشیدنی...
‫شما نوشیدنی به درد بخوری دارین؟
‫فقط به دردبخور داریم.
‫حالا همه کمدین شدن.
‫ایناهاش.
‫اممم.
‫نه، نه، نه.
‫نه.
‫به نام عیسی مسیح خوش آمدید،
‫ما گرد هم آمدیم تا عبادت کنیم، ‫تا مسیح مصلوب را گواه کنیم...
‫و در پیشگاه خداوند بزرگ،
‫برادرمان بادی اسمارت را به یاد آوردیم.
‫برای شکرگزاری زندگی او،
‫برای سپردن او به نجات‌دهنده مهربان ما...
‫و برای تسلی دادن یکدیگر در غم خود.
‫فیض پیامبر ما، عیسی مسیح...
‫و همدلی روح‌القدس...
‫همه با فیض و جلال گرد هم آمدند ‫تا امروز در حضور شما...
‫برادرمان بادی اسمارت را به یاد آوردیم.
‫آقای پترسون رو یادت میاد؟
‫پسرم، واقعا تسلیت می‌گم.
‫اوه، دکتر.
‫پسرها، خیلی بهتون تسلیت می‌گم.
‫میسی...
‫اون دقیقا همونطوری که می‌خواست، زندگی کرد.
‫یک موهبت بود. ‫هیچکس نمی‌تونست به بادی بگه چیکار کنه.
‫من می‌تونستم و گفتم. ‫ولی بازم به حرفم گوش نمی‌کرد.
‫مشخصه من نمی‌تونستم بگم.
‫دکتر کننگایزر، ممنون که این همه راه اومدین.
‫از دیدن این همه آدم که اومدن، ‫خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫ای کاش بادی می‌تونست ببینه.
‫اون دوست داشت جمعیت زیادی بیان.
‫واقعا درسته.
‫دکتر... چه کاری رو نمی‌تونستی ‫به بادی بگی انجام بده؟
‫خب، می‌دونی. بازنشسته بشه.
‫به خاطر قلبش.
‫با خانواده اسمارت تماس گرفته‌اید.
‫اگه با فرد دیگه‌ای کار داشتید،
‫عذرخواهی می‌کنیم.
‫اگه پیغامی بذارید، یک شعر می‌خوانم.
‫روزی روزگاری زنی اهل دوایز بود،
‫کسی که اندازه دست‌هاش متفاوت بود.
‫یکی خیلی کوچک بود و اصلا وجود نداشت.
‫یکی خیلی بزرگ بود و جایزه می‌برد!
‫نوبت شماست.
‫[رایگان!]
‫- مامان؟ ‫- همم.
‫در مورد فوتبال بازی کردن من ‫در میلواکی باهات حرف زد؟
‫گفت می‌تونم بازی کنم.
‫گفت اگه بریم اونجا، ‫امنیت برقرار می‌شه...
‫و دیگه مجبور نیستم در تئاتر کار کنم.
‫قول داد.
‫دیگه مجبور نیستی در تئاتر کار کنی، دریک.
‫ولی تئاتر تو میلواکی چی می‌شه؟
‫ببین، واقعا تلاش کردم،
‫ولی بابات اونجا قرارداد داشت، نه ما.
‫ما به میلواکی نمی‌ریم. ‫می‌ریم خونه.
‫- خونه؟ ‫- آره.
‫می‌تونی در کانزاس فوتبال بازی کنی.
‫داداشم گفت می‌تونیم پیش اون ‫در مزرعه زندگی کنیم.
‫تو مزرعه‌اش؟
‫تو مزرعه زندگی می‌کنیم؟
‫مگه ما گاوچرونیم؟
‫آخه من تو کانزاس چیکار کنم؟
‫هی.
‫شروع کن به درست حرف زدن.
‫از نظر فیزیکی غیرممکنه همچین کاری کنم.
‫ما گزینه دیگه‌ای نداریم.
‫شاید حتی از اونجا خوشت بیاد، لس.
‫مثل زندگی در «جادوگر شهر از» می‌مونه.
‫آره، بخش سیاه و سفید جادوگر شهر از.
‫هیچکس دلش نمی‌خواد تو اون بخش زندگی کنه!
‫فقط ذهنت رو باز نگه دار.
‫کانزاس به خاطر گردبادها ‫و سفیدپوست بودنش معروفه.
‫جای دیگه‌ای برای رفتن نداریم!
‫بهترین کاری که از دستم ‫بر میاد رو دارم انجام می‌دم.
‫فقط باید قبولش کنی، لس.
‫[کانزاس کوفتی - پاییز]
‫شعار ایالت کانزاس اینه...
‫«از طریق سختی‌ها، به سمت ستاره‌ها».
‫به نظرم همه‌تون سهم خودتون ‫از مشکلات رو داشتین.
‫شما پسرها برای سرگرم شدن ‫دوست دارین چیکار کنین؟ ها؟
‫- اممم... ‫- لس عاشق تئاتره،
‫- درست مثل باباش. ‫- اوهوم.
‫اه، من زیاد چیزی درباره ‫تئاتر نمی‌دونم، ولی...
‫اینجا یک نمایشگاه رنسانس...
‫با لباس‌های مبدل، پری دریایی ‫و فشفشه‌های آتشین داریم.
‫کلیسا هر سال یک تابلوی ‫میلاد مسیح نصب می‌کنه.
‫و... می‌دونین، یه جورایی تئاتریه...
‫این حتی تئاتر آماتور هم نیست.
‫اممم، فوتبال چی؟
‫اوه، ما تو کانزاس عاشق فوتبالیم.
‫فوتبالمون هم خیلی بده.
‫ولی پارک‌های ملی، جنگل‌های ملی داریم...
‫میسی؟ نظرت چیه فردا ‫پسرها رو برای شکار ببرم؟
‫واقعا؟ اون‌ها رو مسلح کنی؟ من...
‫خب، می‌دونم که دخترها ‫هیچوقت دلشون نمی‌خواد که برن،
‫ولی شک ندارم پسرهات میان.
‫من یک قاتل روانی زنجیره‌ای نیستم که...
‫شلیک کنم و موجودات رو بکشم.
‫بابام تازه مُرده.
‫لس...
‫می‌دونم، ولی مردم اینجا حس متفاوتی دارن.
‫اینجا... کنترل اسلحه یعنی ‫به چیزی که نشونه گرفتی، بزنی.
‫مردم اینجا عاشق تفنگ‌هاشون هستن.
‫- مردم از هیتلر هم پیروی می‌کردن. ‫- وای.
‫اوه، آره، به نظرت یک مقایسه عادلانه است؟
‫من هیچ اهمیتی به عادلانه بودن نمی‌دم.
‫- لس! ‫- خب...
‫می‌دونی، هر جور راحتی.
‫آزادی که بمونی و آزادی که بری.
‫هیچکس تو رو زندانی نکرده.
‫ولی تو این خونه، ‫خودمون ظرف‌هامون رو می‌شوریم.
‫کدوم بخش «جای دیگه‌ای نداریم که بریم»،
‫واست نامفهوم بود؟
‫حالت خوبه؟
‫نه.
‫فکر می‌کنم بدون بابا، دیگه خودم نیستم.
‫هیچوقت مشتاق‌هایی مثل خودم ‫در کانزاس پیدا نمی‌کنم.
‫هنوز یک روز هم نشده که اینجا رسیدی.
‫این یک فرصته.
‫از هفته بعد وارد مدرسه جدید می‌شی. ‫می‌ری دبیرستان.
‫فقط سعی کن خودت رو جا کنی. ها؟
‫داشتن یک زندگی معمولی، گناه نیست.
‫لس...
‫باید بذاری واست توضیح بدم.
‫- من عاشق بابات بودم... ‫- فقط برو.
‫دلم می‌خواد فراموشش کنم.
‫ولی تا مدت‌های مدید،
‫همه جوری بهم نگاه می‌کردن انگار...
‫من کسل‌کننده و خشک هستم، ‫ارزش آشنا شدن رو ندارم.
‫و... هیچوقت هیچکدوم از این چیزها نبودم.
‫حتی خودت اونجوری بهم نگاه می‌کردی، لس.
‫بابات در من کسی رو می‌دید که ‫دیگه وجود خارجی نداشت.
‫من فقط...
‫فقط می‌خواستم دیده بشم ‫و کایل من رو دید.
‫با بی‌وفایی تو رو آشنا کرد؟
‫من یک تصمیم خیلی بد گرفتم...
‫و عمدا این کار رو کردم.
‫همش با خودم می‌گم ای کاش ‫فقط راز خودم بود و تو نمی‌فهمیدی.
‫خیلی متاسفم، لس.
‫دوستت دارم، عزیزدلم.
‫سلام، لس. می‌شه یه چیزی بهت بگم؟
‫کانزاس الهام‌بخش واقعی من بود، می‌دونی؟
‫ویلیام اینج، ‫زاده ۱۹۱۳، درگذشته ۱۹۷۳.
‫اگه نمایش‌های من رو ببینی، لس، ‫همه‌شون در مورد زندگی من در اینجا بود.
‫کانزاس من رو به یک هنرمند واقعی تبدیل کرد.
‫تو هم می‌تونی یک هنرمند بشی.
‫ البته فقط امتحان کنی، می‌تونی ‫به اندازه من که اینجا بودم، شاد باشی.
‫مگه تو خودکشی نکردی؟
‫خب...
‫- چه لباس قشنگی. ‫- ممنون.
‫به «دکتر فیل‌گوود» گوش کردی؟
‫خیلی خوبه. بهتر از ‫«دخترها، دخترها، دخترها» هست.
‫- الکس. ‫- دریک.
‫- جانی. ‫- تازه‌واردی؟
‫- آره. ‫- خوبه.
‫واقعا؟
‫می‌دونی، مامانم فقط...
‫این داداشم، لس هست.
‫یو.
‫انجمن شطرنج در اتاق ۱۰۴،
‫کنسل شد.
‫من اشتباه می‌کنم...
‫یا سلینا روچ بعد از تعطیلات، ‫خیلی جذاب شده؟
‫اوه، پسر، نگاهش کن.
‫- یه جورایی بی‌بند و بار میاد. ‫- مگه نه؟
‫درسته. آره، از بی‌بند و بار خوشم میاد.
‫کاملا پایه‌ی دوست شدنه، پسر.
‫می‌دونی، وقتی سراغ دخترها می‌رم، ‫خیلی واضح، پشت سر هم...
‫- به یک چیز فکر می‌کنم. ‫- به چی؟
‫«من جذاب‌ترین پسر اینجام».
‫آره، تماشا کنین.
‫غیرممکنه.
‫چی انقدر خنده‌داره؟ ‫درباره من چی می‌گن؟
‫داداشم فکر می‌کنه خیلی جذابی.
‫همون پسری رو می‌گم که ‫مثل یک تلویزیون نگاهش می‌کنی.
‫آره، مطمئنا.
‫زیاد به تیپ من نمی‌خوره.
‫از چه جور دخترهایی خوشش میاد؟
‫تازه‌وارد.
‫من لس هستم.
‫همم. باشه. سلینا هستم.
‫اوه، نباید اینجوری بخوری.
‫تو لیوان ریختم.
‫- نه، منظورم... ‫- نه.
‫اتفاقا باید حتما بخورم، باشه؟
‫چندین بار سر بادی داد زدم ‫که یک نقشه دوم داشته باشه.
‫من هیچ برنامه‌ای ندارم.
‫یک همسر افتضاح بودم. ‫بچه‌هام بیچاره شدن.
‫یه دلیل خوب واسم بیار ‫که چرا نباید این رو بخورم.
‫منظورم این بود که نباید تنهایی بخوری.
‫اشتباه کردم.
‫چرا دیگه باهام حرف نزدی؟
‫خب، مطمئنم الان داریم حرف می‌زنیم.
‫تو دیگه جواب تماس‌هام رو ندادی، ‫دیگه نامه نفرستادی...
‫- نخیر، اینطور نیست. ‫- چرا، همینطوره.
‫خب، افتضاح به نظر میای.
‫خب، حس افتضاحی هم دارم، والتر.
‫خب، تو...
‫اینطور به نظر میای.
‫ببین...
‫این هفته سه مقاله متفاوت در مورد...
‫حساسیت‌های غذایی خوندم.
‫سه تا مقاله. این اتفاقی نیست.
‫اون‌ها می‌گن چیزی که می‌خوری، ‫مستقیما بر احساساتت تاثیر می‌ذاره.
‫ممکنه به چیزی حساسیت داشته باشی.
‫و... و همون باعث بشه...
‫همون باعث نوسانات خلقی بشه ‫و خودت هم خبر نداشته باشی.
‫همچین چیزی نیست.
‫ببین، یک مردی در ایند، اکلاهما هست...
‫که زنش رو تو کاسه سالاد، تکه تکه کرد،
‫چون به لبنیات حساسیت داشت.
‫هر سه‌تا مقاله درباره‌ش گفتن.
‫والتر...
‫نه، فقط دارم می‌گم که ‫به غیر از بادی...
‫عدم قطعیت؟
‫احساسات طاقت‌فرسا؟
‫خب؟
‫همش ممکنه به خاطر تن ماهی باشه.
‫آره.
‫خوشحالم باهام کلاس رو جیم شدی.
‫من همیشه تربیت بدنی رو جیم می‌شم.
‫چند وقته اینجا زندگی می‌کنی؟
‫خدایا، خیلی وقته.
‫قبل از اینکه کسی بخواد چیزی بگه، ‫می‌دونم چی می‌خواد بگه.
‫غیرقابل تحمله.
‫در اولین فرصتی که گیر بیارم، ‫می‌رم لس‌آنجلس.
‫اگه دبی گیبسون می‌تونه راکستار بشه...
‫من به خودم ۵ سال فرصت می‌دم ‫که به نیویورک برسم.
‫می‌خوام به یک مدرسه بازیگری برم...
‫که فقط بازیگری رو تدریس نکنن،
‫بلکه یاد بدن که چطور پولدار و جذاب بشی.
‫بابام گفت از این‌ها تو نیویورک دارن.
‫صبر کن، از خود راضی هستی؟
‫چی؟
‫اممم. همه بازیگرها یه خرده از خود راضی‌ان.
‫وقتی هشت سالم بود، ‫نمایش «هیر» رو دیدم...
‫بابام می‌گفت ترجیح می‌ده توی تئاتر،
‫ارتباط برقرار کردن رو یاد بگیرم ‫تا توی خیابون.
‫مردم اینجا درگیر همین چیزها هستن.
‫می‌دونی، من کلاس پیشرفته حسابان می‌رم.
‫ولی هیچکس در مورد اون حرف می‌زنه.
‫می‌دونم پسرهای اینجا درباره‌ام چی می‌گن.
‫ولی کاری نمی‌کنم که خودشون نمی‌کنن.
‫هر کاری که آرزو می‌کردن انجام بدن.
‫دقیقا.
‫غیرقابل تحمل.
‫آره، واقعا آدم‌های اینجا ناراحت می‌شن...
‫که من هم جذابم و هم مغز زرنگی دارم.
‫غیرقابل تحمل.
‫♪ بر روی تپه‌ای در دور دست ♪
‫♪ صلیبی قدیمی و مستحکم ایستاده است ♪
‫♪ نماد رنج و شرم است ♪
‫♪ من آن صلیب قدیمی را دوست دارم ♪
‫♪ جایی که عزیزان و بهترین‌ها ♪
‫♪ برای دنیایی از گناهکاران گمشده، ‫قربانی می‌شوند ♪
‫خیلی ممنون که امروز اومدین.
‫- کشیش الیس، من میسی اسمارت هستم. ‫- اوه، سلام، میسی.
‫شنیدم کلیسا دنبال یک حسابدار می‌گرده.
‫آره، اتفاقا،
‫خانم روباتم ما رو ترک می‌کنه ‫تا ازدواج کنه.
‫من بیش از ۱۵ سال سابقه کار ‫در حسابداری برای همسرم دارم.
‫- باشه و شوهرتون... ‫- مُرده؟ بله.
‫اوه.
‫همونطور که تو حسابداری می‌گیم، ‫شماره‌اش سر رسید.
‫که اینطور.
‫ببین. ظاهرا، من یک وسواس کنترل امورم...
‫که مطلقا هیچ کنترلی روی زندگیم ندارم.
‫به علاوه ظاهرا، کسل‌کننده و کسالت‌آورم،
‫پس برای این کار بهترین گزینه ممکن هستم.
‫ببینم چیکار می‌تونیم بکنیم، میسی.
‫خیلی شبیه این بود، ببینین... ‫دو بار نگاه کردن.
‫سه بار نگاه کردن.
‫این خیلی... خدای من!
‫انگار در زندان بازیگری، حبس باشی.
‫هر چی بیشتر سعی می‌کردم فرار کنم،
‫تو موزیکال‌های بیشتری بازی می‌کردم.
‫چقدر عجیب، رفیق.
‫می‌دونم، من عشق فوتبال و تکل زدنم،
‫جدی می‌گم، ‫می‌گفتن همچین کاری بکنم.
‫روی صحنه، جلوی همه مردم.
‫هفته‌ای ۸ نمایش. ‫گام ریتمی سه‌ضربی.
‫در واقع اینطوری نبود.
‫راستش خیلی خوب بود.
‫بی‌خیال! «ماه، ژوئن، آواز، آهنگ»...
‫با مزخرفات «احساسات».
‫خیلی لوس و خجالت‌آور بود.
‫به هیچکدوم از دوست‌هام نگفتم ‫چیکار می‌کردم....
‫چون می‌دونم هیچوقت از شرش خلاص نمی‌شم.
‫اصلا لوس نبود.
‫اتفاقا خیلی هم لوس بود، لس.
‫تو کارت خوب نبود.
‫همه چیز روی صحنه فرق می‌کنه.
‫انرژی، تنش.
‫به طور همزمان با همه ‫ارتباط برقرار می‌کنی...
‫و اون‌ها رو دور هم میاری.
‫این کاملا خلاف لوس هست.
‫- کارمون خوب بود. ‫- نه.
‫ما افتضاح بودیم،‌لس.
‫بابا بهت می‌گفت کارمون خوب بود ‫و تو هم حرفش رو باور کردی.
‫ما مضحکه عام و خاص بودیم.
‫بابا اون مضحکه رو به ما ترجیح داد.
‫به خاطرش هم مُرد.
‫یعنی می‌خواست کارش خوب باشه،
‫ولی باید با حقیقت روبرو بشی،
‫بابا مضحکه عام و خاص بود.
‫بابا کارش افتضاح بود.
‫- حرفت رو پس بگیر! ‫- اوه.
‫بابا سراغ چیزی رفت که ۱۰۰ درصد ‫دوستش داشت و کارش شجاعانه بود.
‫ما خاص بودیم، تو نبودی.
‫این تقصیر بابا نیست.
‫تو فقط یک عوضی معمولی و کسل‌کننده‌ای، دریک.
‫بابا افتضاح نبود!
‫ما خاص بودیم.
‫تو و دریک سر چی دعوا کردین؟
‫در موردش با تو حرف نمی‌زنم.
‫باشه.
‫چرا حرف نمی‌زنی؟
‫چون به بابا بی‌وفایی کردی.
‫تو و دریک سر همین دعوا کردین؟
‫می‌دونی...
‫من قراره خیلی معروف بشم.
‫همه با خودشون آرزو می‌کنن که ‫کاش با من مهربون‌تر برخورد می‌کردن.
‫وقتی پول‌ها سرازیر بشه...
‫کایل رو دستیار خودم می‌کنم و ‫مثل آشغال‌ها باهاش رفتار می‌کنم.
‫مهم نیست چیکار کنه، ‫بازم به اندازه کافی خوب نیست.
‫وقتی زمانش برسه که ترفیع بگیره، ‫من اخراجش می‌کنم.
‫خیلی‌خب، می‌خوای یه لحظه به من...
‫- در واقعیت ملحق بشی؟ ‫- نه.
‫واقعیت مزخرفه. توی ذهنم بهتره.
‫ولی واقعی نیست.
‫- بهتره. ‫- نخیر.
‫شجاعانه‌تر اینه که با مسائل رو در رو بشی.
‫هنرمندها قدر حقیقت رو می‌دونن.
‫تو هنرمند نیستی.
‫رویاهای تو هیچوقت محقق نشدن، ‫واسه همین حالا هیچ رویایی نمی‌بینی.
‫این مخالف شجاع بودنه.
‫نه، وقتی داری تلاش می‌کنی که ‫زنده بمونی، رویا نمی‌بینی، لس.
‫دقیقا باید همین موقع رویا ببینی.
‫نه، با حقایق روبرو می‌شی و ‫باهاشون سر و کله می‌زنی.
‫رویا دیدن خوبه، ‫ولی همون رویا می‌تونه نابودت کنه.
‫من تلاش می‌کنم...
‫ازت محافظت کنم، لس.
‫این وظیفه‌ی منه.
‫- داری من رو محدود می‌کنی. ‫- نه.
‫می‌خوای امن‌ترین و کوچک‌ترین ‫زندگیِ ممکن رو انتخاب کنم.
‫عزیزم...
‫من به خودم ۵ سال فرصت می‌دم ‫که به نیویورک برسم.
‫من نمی‌خوام مثل تو، ‫کوچک و بی‌اهمیت بشم.
‫دنبال چیزی که دلم می‌خواد می‌رم.
‫و درست مثل بابام، ‫رویای خیلی بزرگی در سر دارم.
‫تو نمی‌خوای من رو ببخشی، مگه نه؟
‫چیزی لازم نداری؟
‫واقعا؟
‫اه، می‌دونی منظورم چیه.
‫مشکلی ندارم.
‫واقعا؟
‫می‌دونی منظورم چیه. بیا تو.
‫فکر می‌کنی اینجا بمونین؟
‫نمی‌دونم چی فکر کنم.
‫من فقط...
‫خب...
‫همه چی رو زیر سوال می‌برم.
‫آره.
‫حتی نمی‌تونم دعا کنم.
‫چرا بخوام دعا کنم وقتی بادی از پیشم رفته؟
‫به علاوه، بادی می‌دونست که مریضه.
‫تظاهر می‌کرد که حالش خوبه. ‫هیچوقت بروز نداد.
‫اممم.
‫من بادی رو خوب نمی‌شناختم، ولی...
‫گمونم دلش نمی‌خواست نگران این...
‫بهش اخطار داده بودن.
‫بادی و رویاهای بزرگش.
‫همین اون رو به کشتن داد و من...
‫حتما یه جوری بهم الهام شده بود، ‫چون مدام ازش خواهش می‌کردم...
‫نمی‌دونم چطور ببخشمش.
‫نمی‌تونم خودم رو ببخشم.
‫- اممم. ‫- نمی‌دونم چطور...
‫زندگیم رو بگذرونم.
‫می‌دونی، وقتی بچه بودیم...
‫همیشه دلم می‌خواست ازت محافظت کنم.
‫ولی هیچوقت بهش احتیاجی نداشتی.
‫کی می‌دونست که انقدر توش افتضاحم؟
‫نه...
‫به نظرت اگه بادی الان اینجا بود، ‫در مورد این اتفاق‌ها چی می‌گفت؟
‫نمایش باید ادامه پیدا کنه.
‫همم.
‫می‌دونم درباره من چی شنیدی.
‫اینطور نیست، می‌دونی؟
‫همه می‌گن با من بودن،
‫چون دلشون نمی‌خواد ‫تنها کسی باشن که نبوده.
‫همه‌شون.
‫مشکلی نیست.
‫می‌دونی، من چیزی نمی‌گم چون...
‫وقتی فامیلت روچ باشه، ‫هر کاری لازم باشه انجام می‌دی.
‫[روچ: سوسک]
‫یعنی واسم مهم نیست، اذیتم نمی‌کنه...
‫به هر حال از این شهر می‌رم.
‫می‌رم لس‌آنجلس که خواننده بشم.
‫نرو... نرو بابا. تازه رسیدم.
‫منگ شدی، مگه نه؟
‫چی... نخیر، منگ نشدم.
‫آها. نشدی؟
‫- نه، نه جناب... ‫- آره.
‫نه، من...
‫- باشه، آره، منگ شدم. ‫- آره.
‫منگ و پاتیلم.
‫آره، لس‌آنجلس.
‫راستش ما... از میلواکی اومدیم اینجا.
‫اممم.
‫آره، بابام در تولیدی کار می‌کنه.
‫تو کارخونه لوازم آرایشی میبلین کار می‌کرد،
‫تا اینکه تعطیل شد.
‫حتی یک رژ لب هم از اونجا به من نرسید.
‫چی...
‫می‌دونستی که مدل‌های بیشتری...
‫از میلواکی میان تا...
‫لعنت!
‫اوه، بابا...
‫چی شده؟
‫فقط... حتی دلم واسه بابام تنگ نشده.
‫دلم واسش تنگ نشده.
‫لعنت.
‫بابام...
‫فقط اینکه بابام...
‫میسی، همه چیز مرتبه؟
‫همه چیز خوش و خرمه، کشیش. ‫چرا می‌پرسی؟
‫خب، الان از دبیرستان زنگ زدن.
‫می‌خوان بدونن می‌تونی ساعت ۱ ظهر ‫بری مدرسه تا درباره لس حرف بزنین یا نه.
‫اوه، خب...
‫یه خرده در وفق پیدا کردن ‫با شرایط مشکل داره.
‫می‌دونی، کلیسا حوزه فعالیت ‫گسترده‌ای داره، پس...
‫مجبور نیستی که همه چی رو ‫تنهایی انجام بدی، میسی.
‫خب... از کلیسا مرخصی می‌گیرم.
‫خب، به معنای واقعی کلمه ‫برای کلیسا کار می‌کنی.
‫خب... زیاد سخت کار نمی‌کنم.
‫ببین، فقط منظورم این بود ‫که اوضاع چقدر آشفته است.
‫می‌دونی، اگه کمکی احتیاج داشتی،
‫مطمئنم کلیسا می‌تونه ‫هزینه یک تحلیل‌گر رو بده.
‫من احتیاجی به تحلیل‌گر ندارم.
‫من مستقیم با مسائل روبرو می‌شم.
‫کارم همینه. می‌دونی چیه؟
‫در پس‌زمینه مخفی می‌شم ‫و دهنم رو بسته نگه می‌دارم...
‫و کارها رو انجام می‌دم.
‫اگه چیزی باشه، من بیش از حد ‫معقول و بیش از حد محتاطم.
‫راستش رو بخوای، ‫از کل این گفتگو بدم اومده.
‫من کنترل خوبی روی اوضاع دارم.
‫به خوبی از پس اوضاع بر میام. ‫خیلی ممنون.
‫می‌دونم، داشتم در مورد ‫تحلیل‌گر مالی حرف می‌زدم.
‫درباره حساب و کتاب‌ها حرف می‌زدم، میسی.
‫تنهات می‌ذارم تا کارهات رو تموم کنی.
‫چی گفته؟
‫معجزه وجود نداره.
‫در مورد کدوم کلاس حرف می‌زنیم؟
‫تربیت بدنی.
‫تربیت بدنی؟
‫مربی گیفورد گفت...
‫اگه لس به همین روال ادامه بده،
‫فقط معجزه می‌تونه اون رو ‫در تربیت بدنی پاس کنه.
‫اونم جواب داد...
‫مربی ازش پرسید به چی اعتقاد داره؟
‫چون دوست دارم بدونم.
‫این یک اظهار نظر خیلی جسورانه است.
‫چی... اگه به جای جاش برسه، ‫به چی متوسل می‌شی که پاس کنی؟
‫نمی‌دونم، فقط...
‫گمونم به خودم.
‫تو ۱۴ سالته. تو یک پسر ۱۴ ساله‌ای.
‫می‌دونم.
‫من هر ۱۵ دقیقه در مورد خودم شک می‌کنم!
‫این یک اظهار نظر غیر عادی...
‫- برای یک بچه ۱۴ ساله است... ‫- خانم اسمارت...
‫آخه کی در ۱۴ سالگی، اینجوری فکر می‌کنه؟
‫فکر می‌کنم درک نمی‌کنید که...
‫باباش هم از همین مشکل‌ها داشت. ‫لس به خودش رفته.
‫الان هم از من خیلی بدش میاد.
‫ولی خدا تو رو حفظ کنه، لس، ‫اگه از این عبارتم ایراد نگیری،
‫چون می‌دونم چه حسی نسبت بهش داری.
‫ولی یه خرده مثل این می‌مونه ‫که باباش دوباره برگشته باشه.
‫فکر می‌کنم شما درک نمی‌کنید، خانم اسمارت.
‫اگه به این روال ادامه بده، ‫احتمالش بالاست که...
‫لس در کلاس تربیت بدنی مردود بشه.
‫اوه، شک نکن مردود می‌شه! ‫خودت سعی کن درک کنی.
‫ولی به یک روش دیگه جبران می‌کنه، ‫مشکلی پیش نمیاد.
‫شاید بتونه نماد تیم فوتبال بشه.
‫ما... ما هنوز...
‫اممم...
‫- چه نمادی داشتیم؟ ‫- سگ آبی.
‫سگ آبی! مثل یک سگ آبی لباس بپوشه.
‫ووهوو!
‫مامان، چیزی خوردی؟
‫اونجوری باهام حرف نزن.
‫نخیر، اینجوری حرف نزن!
‫باورت می‌شه که این...
‫قضیه سر من نیست. این فقط...
‫احتمالا خوشت میاد صبحونه ‫ماهی آزاد دودی بخوری.
‫ولی اینجا ماهی سالمون صید نمی‌کنن.
‫حالا، ماهی بس روی نون تست...
‫یک غذای کشف نشده است ‫که عاشقش می‌شی.
‫بگو ببینم... نظرت در مورد مدرسه چیه؟
‫اینجا من رو درک نمی‌کنن.
‫فکر می‌کنی واسم اهمیتی داره ‫که مردم من رو درک می‌کنن یا نه؟
‫تو همونی هستی که خودت می‌دونی، ‫تموم شد و رفت.
‫شاید اون‌ها... شاید فردا درکت کنن.
‫شاید خودشون رو بهت برسونن.
‫مسئله اینه، تا زمانی که برسن...
‫تو هم دیگه اهمیتی نمی‌دی.
‫همم.
‫چی شد دیگه همدیگه رو ندیدین؟
‫تو و مامان.
‫چون جفت‌مون احمقیم.
‫وقتی با بابات از این شهر رفت،
‫من خیلی عصبانی شده بودم.
‫با بهترین رفیق من دوست بود...
‫و نمی‌تونستم درک کنم ‫چطور به خاطر یک پسری که...
‫تازه یک هفته پیش باهاش آشنا شده بود، ‫به همه ما پشت کرد.
‫هیچکس انتظار این رو نداشت.
‫اوه...
‫ما دعوا کردیم و فقط...
‫میزان دقیق عشق و محبتی که ‫فکر می‌کردیم طرف مقابل‌ ابراز می‌کنه رو..
‫اندازه گرفتیم و تقسیم کردیم ‫و دقیقا همونقدر بهش ابزار کردیم.
‫کارهای احمقانه.
‫هی، می‌خوای...
‫کره می‌خوای یا پنیر خامه‌ای؟
‫روی ماهی بس؟
‫آره.
‫کره.
‫من کل عمرم همینجا موندم.
‫کانزاس... وامونده، پسر.
‫نمی‌دونم، شاید اون زرنگ بود.
‫تو باید با داداشت آشتی کنی.
‫مامانت داره تو یک وضعیت بغرنج میفته...
‫و نمی‌دونم چطور بهش کمک کنم.
‫[سه هفته بعد]
‫اوه، محض رضای خدا. ‫شما بدترین جاسوس‌های دنیا می‌شدین.
‫- تولدت مبارک! ‫- تولدت مبارک!
‫اوه، هورا!
‫یک سال پیرتر شدم.
‫به سلامتی پوسیده شدن بدنم ‫و پیر شدن در تنهایی.
‫بیا، چند روز پیش این بسته اومد.
‫دریک...
‫می‌شه این رو باز کنی؟ ‫مامانت گیج و منگه.
‫این یکی از دیالوگ‌های فیلم «عمه میم» هست.
‫این فقط یک دیالوگ از زندگی حال حاضر منه. ‫می‌تونی اون چیزها رو فراموش کنی.
‫یک انجیله.
‫احتمالا یکی از چند کلیسا ‫ در نیوجرسی فرستاده.
‫بذار ببینمش.
‫چه انجیل قشنگی.
‫نمی‌فهمم.
‫از طرف کیه؟
‫بادی.
‫بذار آدرسش رو ببینم.
‫واقعا؟ فکر می‌کنی از اون دنیا اومده؟
‫آکرون، اوهایو. آره، ‫از آخرین آدرس‌مون ارسال شده.
‫من... یادم میاد این انجیل رو گرفت.
‫حکاکی شده.
‫با جلد چرمی، واسش پول خرج کرده.
‫ما تو کتابفروشی بودیم.
‫یه جورایی... اتفاقی بود.
‫ولی...
‫زحمتی که واسش کشیده...
‫واقعا اون رو خوشحال کرد.
‫پس...
‫یعنی من...
‫تا حدودی...
‫اینکه این رو به من بده، یعنی...
‫شاید یه خرده قبول کرده بود.
‫شاید یه خرده به خاطر من، مگه نه؟
‫آره.
‫باشه.
‫باشه، صبر کنین، صبر کنین.
‫با هم می‌ریم کلیسا. همین الان. ‫همه‌مون با هم. یالا.
‫چی؟ واقعا؟ بریم کلیسا؟‌ الان؟
‫قرار نیست تو برزخ بمونه.
‫می‌تونم واسش جبران کنم.
‫الان دراز کشیده بودم، فکر می‌کردم...
‫بادی در حالی فوت کرد که ‫به ما ایمان نداشت، ولی اشتباه می‌کردم.
‫اون خیلی به ما ایمان داشت.
‫چرا همینجوری وایستادین؟
‫- تکون بخورین! برین! ‫- باشه.
‫- کلیسا؟ ‫- برو!
‫- برین! ‫- کلیسا...
‫هورا. تولدت مبارک.
‫خب...
‫فکر می‌کنی یهویی تغییر رویه داده بود؟
‫شاید همینطور بوده.
‫تو کدوم واقعیت؟
‫باورم نمی‌شه.
‫نمی‌فهمم واقعیت کجاش اینقدر خوبه.
‫واسه من جواب نمی‌ده.
‫چطور کاری کردی که از آکرون پست بشه؟
‫چی؟
‫هوشمندانه بود.
‫من نفرستادم.
‫تو نفرستادی؟
‫نه.
‫به ارنی ساراسینو گفتم بفرسته.
‫حالا شد.
‫خب کاری کرد از تخت بیرون بیاد، مگه نه؟
‫خب، چی؟
‫حالا باید تا آخر عمر تظاهر کنیم...
‫بابا این انجیل رو فرستاده بود؟
‫خب مگه کسی صدمه می‌بینه؟
‫روث گوردون گفت، ‫«بعضی روزها باید دروغ بگی».
‫تو هم توی مدرسه تظاهر می‌کنی ‫که من رو نمی‌شناسی.
‫با اون دروغ مشکلی نداری.
‫ببین.
‫تو قراره بری نیویورک و اونجا خو بگیری.
‫و قراره خیلی موفق بشی.
‫من... اینطور نیستم.
‫من باید اینجا خو بگیرم و...
‫وقتی تو دور و برم باشی، نمی‌تونم.
‫فکر می‌کنی قراره موفق بشم؟
‫من... مثل تو بااستعداد نیستم، لس.
‫لعنتی، حتی واسه کانزاس هم استعداد ندارم.
‫بابا فکر می‌کرد چیزی که تو مدرسه ‫از تو خوششون نمیاد،
‫در نوشته‌هات عاشقش می‌شن.
‫یعنی فکر می‌کرد قراره نویسنده بشی.
‫حالا دیگه هیچوقت نمی‌تونم بابا رو بشناسم.
‫چون یک احمقم.
‫فقط یک احمق نیستی، دریک.
‫هیچکس فقط یک چیز نیست.
‫تو خودخواه و بی‌انصاف هم هستی.
‫باشه.
‫به نظرم چون عضو یک خونواده‌ایم، ‫می‌تونیم با هم بدرفتاری کنیم.
‫و می‌دونیم که می‌تونیم.
‫می‌خوای یه چیز جالب بشنوی؟
‫برای تیم فوتبال اینجا تست دادم.
‫قبول نشدم.
‫♪ ای شب مقدس ♪
‫♪ ستارگان درخشان می‌تابند ♪
‫♪ این شب میلاد ♪
‫♪ ناجی عزیز ماست ♪
‫♪ جهان مدت‌ها ♪
‫♪ در گناه و خطا رنج می‌برد ♪
‫♪ تا زمانی که او ظاهر شد ♪
‫♪ و روح ارزش خود را دریافت ♪
‫♪ هیجان امید ♪
‫♪ جهان خسته را شاد می‌کند ♪
‫♪ زیرا در دوردست ♪
‫♪ صبحی جدید و باشکوه، طلوع می‌کند ♪
‫♪ زانو ♪
‫♪ بزنید ♪
‫♪ آه صدای ♪
‫♪ فرشتگان را بشنوید ♪
‫♪ ای شب ♪
‫♪ ای شب الهی ♪
‫♪ ای شبی ♪
‫♪ که عیسی مسیح متولد شد ♪
‫♪ ای شب ♪
‫♪ ای شب الهی ♪
‫♪ ای شب ♪
‫♪ ای شب الهی ♪
‫- ممنون. ‫- ممنون، میسی.
‫ببین، داشتم فکر می‌کردم.
‫دیگه هیچوقت نمی‌خوام بشنوم که ‫فقط ۵ سال فرصت داری تا موفق بشی.
‫همین استدلال رو با بابات آوردم...
‫و باعث بدبخت هر دوتامون شد.
‫انگار یه مسابقه رو با ۴۵ کیلوگرم ‫وزن اضافی روی دوشت شروع کنی.
‫یا تموم همت خودت رو میذاری یا نمی‌ذاری.
‫- شنیدی چی گفتم؟ ‫- آره.
‫زیاد خودت رو اینجا جا ننداز.
‫از اینجا می‌ریم.
‫یالا، بیا بریم.
‫- می‌خوای استراحت کنی؟ ‫- همم؟
‫یعنی... اگه خیلی زحمت کشیدی ‫و خسته شدی، بهم بگو، باشه؟
‫اوه، نه، مشکلی ندارم.
‫جدی می‌گم، لس، بهم کمک کن.
‫اوه.
‫خب...
‫هنوز افتضاح به نظر میای.
‫ولی حس افتضاحی ندارم.
‫بگذریم، باید ببینی من به کی نگاه می‌کنم.
‫دوباره تو خونه‌های خالی که ‫دی بسکین می‌فروشه، می‌مونیم؟
‫یک معامله بهتر از اون گیر آوردم.
‫مخصوصا بعد از اینکه شنیدم جو هنلی...
‫که جای بادی رو گرفته بود،
‫در میلواکی شکست فجیعی خورد...
‫و عجیب‌تر از همه نمایش ‫«مرگ فروشنده» رو اجرا کرد.
‫اگه در میلواکی فرصت بهمون برسه،
‫یک فصل کامل رو فقط به آثار ‫نیل سایمون اختصاص می‌دیم.
‫موفقیتش حتمیه.
‫اگه میلواکی بهمون نرسه، چی؟
‫به دست میاریمش.
‫بگذریم، من چندتا ترفند تو آستینم دارم.
‫اتفاق‌های خوبی در راهه، پسرها. ‫می‌تونم با وجودم حسش کنم.
‫اممم.
‫شاید آرتروز باشه.
‫حس عجیبی داره که بدون بابا، ‫این کار رو بکنیم.
‫خب، گمونم دوباره عجیب‌الخلقه می‌شیم.
‫دریک، زود باش. اگه کاری کنی ‫که برای اد مونرو دیر برسم...
‫واقعا؟ من عملا تنها کسی‌ام ‫که اینجا داره کار می‌کنه.
‫اگه اعتراض کنی، ‫توی این تابستون برای هر نمایش رقص،
‫تو رو وسط صحنه می‌ذارم.
‫نه، راه نداره. ‫من دیگه موزیکال اجرا نمی‌کنم.
‫گام ریتمی سه‌ ضربی زیر نورافکن.
‫نه، اه... نمی‌تونی... ‫نمی‌تونی مجبورم کنی.
‫من زنی سرشار از قدرتم. ‫می‌تونم مجبورت کنم پانتومیم اجرا کنی.
‫یالا، بیاین بریم. ‫با والتر خداحافظی کنین.
‫- خداحافظ. ‫- می‌بینمت.
‫ممنونم، والتر.
‫قابل نداشت.
‫هی.
‫- زود باش، مامان. ‫- باشه، اومدم.
‫خدایا.
‫وقتی من ۲۹ سالم بود، ‫به سازمان‌های خدمات متحد ملحق شدم.
‫من استعداد خاصی ندارم ولی ‫اجازه ندادم این مانع کارم بشه.
‫حس می‌کردی وظیفه میهن‌پرستانه توئه؟
‫من مجرد بودم. ۲۹ سالم بود.
‫سراغ پسرها رفتم.
‫اعتماد به نفست رو حفظ کن، ‫یادت باشه بخندی و لذت ببری.
‫برو ببینم.
‫بدرخش!
‫می‌شه این‌ها رو روی میز ‫وسایل صحنه سمت چپ بذاری؟
‫خیلی ممنون.
‫برین سر جاهاتون، بچه‌ها، ‫اجرای خوبی داشته باشین.
‫اجرای خوب، اجرای خوب.
‫اه... تو!
‫تو کارت در تک صحنه‌ات خوب بود.
‫ولی کارت تموم شد، خلاص و تمام.
‫یک قدم دیگه به سمت صحنه برداری،
‫تبدیل به آخرین قدمت می‌شه، لستر اسمارت.
‫مامان، من اصلا نزدیک صحنه نیستم.
‫مامان. می‌شه کلید ماشین رو بدی؟
‫اگه پیداشون کنم، بهت می‌دم.
‫برین، برین، برین!
‫خونه چطوره؟
‫می‌خوای چیکار کنی، لس؟
‫- فقط... دارم نگاه می‌کنم. ‫- همم.
‫برو.