‫بهت گفته بود این کار رو می‌کنم.
‫کاش اینجا پیشم بودی، ولی
‫انجامش میدم.
‫طبقهٔ پنج. لحظهٔ حقیقت.
‫نگاه نکن. نگاه نکن.
‫زود باش، بسته شو. زود باش. ‫بسته شو! زود باش!‌ بسته شو!
‫خیلی‌خب. برگردیم یک.
‫خدای من! داره میره بالا!
‫چی؟
‫زود باش. زود باش، ‫زود باش، زود باش!
‫نه، نه، نه، نه، ‫نه، نه، نه، نه، نه!
‫کجا میری؟
::مووی شو:: .::MovieSho.Com::.
‫به «کابوس در خیابان جرئت» خوش آمدید.
‫من میزبان شما، کریس روسو هستم!
‫و مثل همیشه در کنار من، ‫کلویی یانگ حضور داره.
‫متی دیویس!
‫و ایزی سیمسون!
‫ایزی، همه‌چی مرتبه؟ ‫خیلی هم عالی!
‫کلویی، می‌خوای بازی امروز ‫رو به دوستان توی خونه توضیح بدی؟
‫امروز، سه پادشاه رو بازی می‌کنیم، ‫[بازی امروز]
‫که وقتی درست بازی بشه به ما اجازه میده ‫[سه پادشاه]
‫تا با روح یک پادشاه مرده
‫به کمک این آینه‌ها، صحبت کنیم.
‫آها. ‫صحبت با پادشاه مرده. عجب.
‫می‌خوای به دوستان توی خونه توضیح بدی ‫چطوری قراره
‫هیجانِ این بازی خفن رو زیاد کنیم؟
بازی کردن توی خونه متروکه قاتل زنجیره‌ای،
‫لستر دیگی کینگ.
‫اوه! فهمیدید چیکار کردیم؟
‫متی، اونجا داری چیکار می‌کنی؟
‫دارم حلقه محافظت نمکی درست می‌کنم.
‫بدون حلقه نمکی با مرده‌ها حرف نزن، ‫از من به تو نصیحت.
‫نمک رو از اتاق استراحت دفتر آوردی؟
‫باید یه هفته دیگه ‫ناهار بی‌مزه بخوریم.
‫آره، خب وقتی وضعیت خراب شد
‫و همه توی این حلقه قایم شدیم،
‫اونوقت از سیب‌زمینی‌های بدون نمک غر نمیزنید.
‫میشه حلقه نمکی ‫رو یه کوچولو بزرگ‌تر درست کنی
‫تا مجبور نباشیم خیلی چسبیده به‌هم جمع بشیم؟
‫یادتون نره اسپانسر این قسمت:
‫نوشیدنی گیاهی «یه چیزی سبز» هست.
‫خیلی‌خب. ‫کی می‌تونه بگه ایرادش کجاست؟
‫رو لباست لکهٔ قهوه‌ست؟
‫نه. توی فیلم رو میگم. ‫توی فیلم.
‫کریس شبیه احمق‌ها شده.
‫گمشو، ایز.
‫وقتی اسم اسپانسر رو میاریم، ‫باید محصول‌شون رو ببینیم.
‫همین‌جاست.
‫چیزه... نیست.
‫چرا.
‫می‌بینی؟ اینجاست.
‫از حق نگذریم، ‫توش آیس لاته‌ست.
‫با این وجود، کریس، ‫باید محصول رو دستت بگیری.
‫کریس حق نداره ‫آیس لاتهٔ من دست بگیره.
‫من
‫قراره کم‌کم هزینه‌های سفر تحت پوشش قرار بگیره؟
‫- هزینه‌های سفر؟ ‫- من با اتوبوس میرم.
‫آره، اگه کرایهٔ اتوبوس متی ‫تحت پوشش قرار می‌گیره،
‫پس باید حداقل پول بنزین من هم ‫تحت پوشش قرار بگیره.
‫بودجه‌شو نداریم.
‫هزینهٔ غذا و نوشیدنی سر صحنه ‫تحت پوشش قرار می‌گیره؟
‫توی بودجه نیست، ‫ولی می‌تونید
‫یکی از این نمونه‌های یه چیزی سبز رو بردارید.
‫اوغ! ‫این چیزا مزهٔ هویج فاسد شده میده
‫که چند سال از یخچال درنیوردن.
‫درسته، ولی موقع فیلم‌برداری، ‫از شعارشون استفاده می‌کنیم
‫«مزهٔ سلامتی میده!»
‫خیلی‌خب. ببینید.
‫رفیق. دوباره؟
‫یه سخنرانی خواب آور دیگه؟
‫شرط می‌بندم همینه.
‫دوستان، بذارید حرف بزنه.
‫ممنون، ایزی.
‫به قدر کافی شنیدم.
‫آره، منم.
‫گوش کنید!
‫دبیرستان که بودیم،
‫که این برنامه رو از روی سرگرمی شروع کردیم، درسته؟
‫ولی در عین حال گفتیم هدف اصلی‌مون ‫اینه که به صورت حرفه‌ای کار کنیم.
‫متی، بابا و مامانت ‫دارن ازت اجاره می‌گیرن، درسته؟
‫از روزی که دبیرستانو تموم کردم.
‫کلویی، مامانِ تو گفت ‫برو دانشگاه یا برو سر کار.
‫کریس، واقعا دلت می‌خواد ‫بری دانشکده دندون‌پزشکی
‫چون بابات می‌خواد؟
‫فکر این که دست‌های کریس تو دهنمه ‫دلم می‌خواد بالا بیارم.
‫و ایزی
‫راستش نمی‌دونم ‫بابا و مامانِ تو می‌خوان چیکار کنی.
‫بابا و مامان من ‫آدم‌های خارق العاده و حامی هستن
‫که تشویقم می‌کنن ‫تا آرزوهامو دنبال کنم.
‫ولی واسه خودت خونه گرفتی، درسته؟
‫آره. اولش کِیف داشت.
‫بزرگ شدن و بالغ شدن کابوسه.
‫پس همه می‌تونیم توافق کنیم ‫تا لطفا
‫اسپانسرهای برنامه رو خوشحال کنید
‫تا مجبور نباشیم ‫دست از ساخت برنامه بکشیم؟
‫- باشه. ‫- باشه، حتما.
‫خیلی‌خب. عالیه.
‫موضوع بعدی جلسه، ‫عضو جدید تیمه.
‫- چی؟ ‫ شوخی می‌کنی؟
‫نمی‌تونی هزینه غذا ‫و نوشیدنی‌مون رو جور کنی،
‫ولی میری کارمند جدید میاری؟
‫استعداد جلوی دوربین که نیست، نه؟
‫نه، استعداد جلوی دوربین نیست ‫و پول نمی‌گیره.
‫طرفدار برنامه‌ست ‫که داوطلب به ما کمک کنه،
‫برای همین پیش خودم ‫چون آدم محلی اینجاست
‫مثل یه کارآموز؟
‫روی کاغذ نه. ‫هنوز دبیرستانیه.
‫- بیشتر مثل یه... ‫- می‌تونیم کارآموز بگیریم؟
‫خیلی عالیه! ‫من یه کارآموز می‌خوام!
‫از این یارو چی می‌دونیم؟
‫بهمون ایمیل زده ‫و می‌خواد کمک کنه.
‫مطمئنی یه جور قاتل زنجیره‌ای نیست
‫که می‌خواد انگشت‌هامونو قطع کنه
‫و گردنبندشون کنه ‫و بندازه گردنش؟
‫آدم‌های روانی زیادی توی دنیا هستن.
‫و اینجان ظاهرا.
‫اون قاتل زنجیره‌ای نیست، متی.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫همون یارویی که قیافه‌اش عجیب بود ‫و داشتم میومدم اینجا دیدمش؟
‫نگران نباشید بابا. ‫من دیدمش و اصلا واسه جلوی دوربین خوب نیست.
‫من... میرم بیارمش.
‫هی رایان، ‫میشه لطفا بیای؟
‫- باشه. ‫ ممنون.
‫خیلی‌خب. آ
‫دوستان، رایان کیتن.
‫سلام دوستان. ‫خیلی فوق العاده‌ست اینجا هستم.
‫خب، می‌تونه واسه‌مون چیز میز بیاره؟
‫رایان اینجاست ‫تا توی هر چیزی که نیاز داریم به ما کمک کنه.
‫- مثلا... ‫- تا وقتی که زشت نباشه.
‫- مثلا... ‫ و قانونی.
‫خوش اومدی، رایان!
‫خیلی‌خب، نظرت چیه یه صندلی برداری
‫تا بتونیم جلسه رو جلو ببریم؟
‫- ممنون. خیلی‌خب
‫قسمت بعد. ‫نظری ندارید؟
‫هیچ نظری ندارید؟
‫هر چی به ذهنتون میاد رو بگید.
‫یه هتل تسخیره شده توی سندایِ ژاپن هست.
‫می‌تونیم اونجا ‫هیتوری کاکورنبو بازی کنیم.
‫بودجه برای سفر خارج از کشور نداریم
‫یا هر سفری خارج از منطقه سه ایالت.
‫با این وضع ‫دستمون چندان باز نیست.
‫خب، نظرتون چیه ‫بریم خونهٔ من بازی کنیم؟
‫این بازی این‌جوری نیست ‫که باید همه بیایم خونهٔ تو؟
‫خب
‫حالم بد شد.
‫آ
‫بله. رایان.
‫بازی آسانسور چی؟
‫هنوز اینو بازی نکردید.
‫همون بازی که سوار آسانسور میشی
‫تا یه دروازه باز بشه ‫و روح احضار کنی؟
‫- خودشه. زن طبقهٔ پنجم.
‫ظاهرا، اون یه دروازه ‫به دنیای مردگان باز می‌کنه.
‫اما اگه بازی رو درست انجام بدی،
‫تو رو تیکه‌پاره می‌کنه، درسته؟
‫پارسال کریس پیشنهادش رو داد.
‫آره، و تصمیم گرفتیم ‫هیچ‌کس علاقه‌ای نداره
‫بیست دقیقه آسانسور سواری ما رو نگاه کنه.
‫ولی به نظر فیلم‌برداریش آسونه.
‫میشه همه‌جا بازی کرد.
‫تا وقتی که ساختمون ده طبقه باشه.
‫خب، یعنی این ساختمون حذف میشه.
‫خب، فکر نمی‌کنم پیدا کردن یه ساختمون
‫- چندان مشکل باشه. ‫- اما برنامهٔ ما این نیست.
‫ما بازی‌های ترسناک ‫رو توی جاهای ترسناک انجام میدیم.
‫خب... کسی آسانسور تسخیر شده می‌شناسه؟
‫- اما... ‫- آسانسور تسخیره شدهٔ محلی.
‫صحیح.
‫یکی هست.
‫فکر می‌کنم یه ساختمون ‫چند بلوک اونورتر باشه.
‫توی اینترنت یه داستان خوندم ‫که یه دختر اونجا گم شده.
‫اون‌ها میگن موقع انجام همین بازی گم شده.
‫اون‌ها میگن؟
‫گروه‌های چتی و گروه‌های ردیت.
‫پس شایعات اینترنتی بی پایه و اساس.
‫مگه ماهیتِ اینترنت همین نیست؟
‫خب، اینو هم می‌دونم ‫که اهل همین‌جا بود.
‫یعنی خونه‌شون حومه شهر بود.
‫اون زمان دبیرستانی بود. ‫سال اولی بود.
‫پلیس گفت فرار کرده و پرونده‌شو بست، ‫ولی گفتن
‫شایعه شده ‫کار زن طبقهٔ پنجم بوده.
‫اسم دختره چیه؟
‫بکی... یه چیزی.
‫شدنیه؟
‫هر کاری شدنیه.
‫سوال اینجاست، ‫مردم دلشون می‌خواد
‫بیست دقیقه آسانسور سواری ما رو ببینن؟
‫آره. ‫هیچی نشده حوصله‌ام سر رفت.
‫پس منفیه؟
‫موافق نیستید؟
‫خیلی‌خب. پیشنهاد خیلی خوب بود، رایان. ‫شاید دفعه بعد انجامش بدیم.
‫آ
‫نه! آقای کلاین زنگ زده. ‫باید جواب بدم!
‫- آقای کلاین کیه؟ ‫- اسپانسر برنامه!
‫سلام، آقای کلاین! ‫می‌خواستم بهتون زنگ بزنم.
‫آره، نه، من... ‫کاملا درک می‌کنم.
‫حتما کاری می‌کنیم ‫توی قسمت آینده
‫خیلی واضح نشون داده بشه.
‫بیا. ‫اطرافشو نشونت میدم.
‫اینجا دفتر ماست. ‫این میزهای ماست.
‫اونجا استودیوی لوکس و باکلاس ماست.
‫آشنایی با دفتر تموم شد. ‫خوش اومدی.
‫اوه.
‫انقدر زیاد بود ‫بعید می‌دونم یادم بمونه.
‫این... قشنگه.
‫کسی عروسکمو جابه‌جا کرده ‫یا خودش تکون خورده؟
‫بعضی‌وقت‌ها آدم به خلاصی نیاز داره.
‫ممنون که بهمون کمک می‌کنی.
‫موبایلتو بده ببینم.
‫اگه یه وقت سوال داشتی
‫این شمارهٔ منه.
‫[کلویی شگفت انگیز]
‫ممنون.
‫به نظر خوب نمیاد. ‫چی شده؟
‫فکر کنم اسپانسرمون رو از دست دادیم.
‫اوهوم. و شنیدم... ‫متوجه نمیشم چی میگید
‫وقتی با این لحن صحبت می‌کنید.
‫الو؟ الو؟
‫آم، خب، اسپانسر عصبانی‌مون
‫هر چی از دهنش دراومد نثارم کرد.
‫اگه آقای کلاین تا آخر همین هفته
‫قسمت جدید گیرش نیاد، ‫بودجه‌مون رو قطع می‌کنه.
‫در عرض یه هفته یه قسمت کامل بسازیم؟ ‫غیر ممکنه.
‫خب، اگه نسازیم، ‫هر چی واسش زحمت کشیدیم رو از دست میدیم،
‫پس، چاره‌ای نداریم.
‫من حداقل یه هفته وقت می‌خوام ‫تا برنامه رو تدوین کنم،
‫تازه به زمانی که واسه فیلم‌برداری ‫نیاز دارم رو نگم.
‫خیلی‌خب، خب آ... ‫پیشنهاد رایان رو انجام میدیم.
‫آ... ‫بازی آسانسور.
‫می‌تونیم فیلم‌برداری کنیم. ‫کلا یه مکانه.
‫جابه‌جایی زیادی نداره.
‫می‌تونیم گرافیک رو از قبل آماده کنیم ‫تا توی وقت صرفه‌جویی کنیم. و
‫و امشب ضبط می‌کنیم.
‫- چی؟ امشب؟
‫- نمیشه! ‫- همون ساختمونی که تو گفتی،
‫ساختمون شرکته، درسته؟
‫آره، آره.
‫خیلی‌خب، ‫ساختمون شرکت شنبه عصر
‫- شهر ارواح میشه خوب گفتی.
‫هنوز این مسئله رو حل نکردیم
‫که بیست دقیقه ‫توی یه جعبه بریم بالا و پایین.
‫آ... باید... ‫می‌دونی، نه.
‫نیاز داریم تا این کار رو کنیم.
‫آره، هنوز نمی‌دونم
‫چطوری قراره این قسمت ‫از برنامه رو تماشاگرپسند کنیم.
‫محض اطلاع.
‫چالشه؟
‫داره ما رو به چالش می‌کشه؟
‫فکر کنم آره.
‫- من عاشق چالشم. ‫ منم.
‫به نظرم باید انجامش بدیم.
‫از سر لجبازی ‫که به استعداد و مهارتمون شک داره.
‫بهترین دلیل ممکن.
‫کی آماده‌ست ‫واسه ورود غیر قانونی دستگیر بشه؟
‫اگه کسی جلومونو گرفت، ‫وانمود کنید توریست هستیم و گم شدیم.
‫با چند تا کیف تجهیزات فیلم‌برداری گم شدیم.
‫- می‌تونم با لهجه حرف بزنم! ‫- تو رو خدا نه.
‫هی. هی. خیلی‌خب. ‫این لباس‌ها رو بگیرید.
‫تا اینجا رو دوییدی؟
‫آره. ‫آقای کلاین این‌ها رو فرستاده.
‫من رنگ سبز نمی‌پوشم.
‫دوستان! ‫چقدر خوشگل شدم.
‫همه‌مون یه لباس می‌پوشیم؟
‫نگران نیستیم اعتبارمون رو از دست بدیم؟
‫با اعتبار نشون نمیدم؟
‫اوغ! ‫میشه فقط ایزی بپوشه؟
‫خیلی‌خب. باشه. ‫فقط یادتون نره اون توی فیلم باشه، خب؟
‫میرم... ‫میرم قهوه بگیرم.
‫کسی قهوه می‌خوره بگیرم؟
‫- آیس لاته! ‫ باشه!
‫خیلی‌خب. ‫بریم ضبط کنیم.
‫از این پشت ‫شاتِ خیلی خفنی درمیاد.
‫- می‌خوای بگیری؟ ‫- نه، بعدا می‌گیرم.
‫- اینجا آماده بشید. ‫ باشه.
‫کریس، این دفعه ‫میکروفون بدنی‌تو یادت نره.
‫و ازم نخواه کمکت بدم ‫سیم میکروفون رو قایم کنم.
‫یه بار گولم زدی. خیلی‌خب. ‫کیفو بردار و بیا دنبالم.
‫باشه.
‫اول شما.
‫واسه نورپردازی فضای کافی نداریم،
‫ولی یه کاریش می‌کنیم.
‫کمک میدی؟
‫- باشه، وصلش می‌کنم. ‫- قهرمان من.
‫همه‌چی آماده‌ست دوستان.
‫کل برنامه رو ‫از این تبلت کوچیک اداره می‌کنی؟
‫تبلت کوچیک؟ ‫مرکز فرماندهی موبایلیه.
‫می‌تونم از همین تبلت کوچیک ‫موشک پرتاب کنم.
‫شانس آوردی ‫که بانوی اهل صلح و آرامش هستم.
‫خیلی‌خب.
‫مزاحم شدم؟
‫نه، نه، ‫دارم یادداشت‌هامو
‫در مورد زن طبقهٔ پنجم مرور می‌کنم.
‫چیز خوبی پیدا کردی؟
‫تا الان، یه چیزی پیدا کردم ‫که اون یه روح انتقام‌جوئه
‫که یه جایی به اسم ‫دنیاهای قرمز رو تسخیر می‌کنه.
‫اوه، و دوست داره ‫مردم رو تیکه‌پاره کنه.
‫- چه خانم خوبی. محشره.
‫به‌نفعته تا پنج ثانیه دیگه روشن بشی،
‫وگرنه پرت می‌کنم ته اتاق!
‫همیشه این‌جوریه؟
‫شبح ترسناکِ بدشگونیِ ماورایی احتمالی
‫به همراهِ فروپاشی مالی تمام عیار؟
‫آره، واسه ما عادیه.
‫خب، به نظر خیلی خوب تحمل می‌کنید.
‫سیم دراومد.
‫کاملا حرفه‌ای هستیم.
‫خب، چی شد وارد ‫این بازی روح و ارواح شدی؟
‫جواب کلیشه‌ای بدم
‫سرگرم کننده‌ست، هیجان انگیزه، خطرناکه.
‫می‌تونم با همه دوست‌هام کار کنم.
‫ولی راستشو بگم، ‫جواب کسل کننده بدم
‫عشق تحقیق و اطلاعات دارم.
‫دوست دارم چیزهایی رو پیدا کنم ‫که هیچ‌کس نمی‌دونه.
‫مثلا می‌دونستی از سال ۱۹۲۰ به بعد ‫توی آسانسورها آهنگ پخش می‌کنن
‫تا آدم‌هایی که بار اول‌شونه ‫سوار میشن آروم بشن؟
‫نمی‌دونستم.
‫یا اصلا آسانسور نداشتیم
‫اگه الیشا اوتیس ترمز اضطراری ‫رو اختراع نمی‌کرد.
‫و بدون اون، ‫آسانسور امروزی وجود نداشت،
‫یا بدون آسانسور امروزی، ‫آسمان خراش وجود نداشت،
‫و بدون آسمان خراش، ‫شهرهای مدرن وجود نداشتن.
‫این چیزها رو می‌دونم،
‫اما سر سوزنی در مورد ‫زن طبقهٔ پنجم اطلاعات ندارم.
‫و موضوعیه که خیلی دلم می‌خواد بدونم.
‫باید یه چیزی در این مورد ‫وجود داشته باشه، نه؟
‫امیدوارم.
‫راستی، الیشا اوتیس
‫فر چرخون نون رو اختراع کرده.
‫اوه. ‫عاشق نونی هستم که تازه از تنور دراومده.
‫- رو دستش نیست، نه؟ ‫ آره.
‫خیلی‌خب! ‫همه حاضرن؟
‫اون شبیه آیس لاته نیست.
‫خیلی‌خب. بگیرش. ‫بهت نشون میدم چطوری باهاش فیلم بگیری.
‫دوربین رو بگیر ‫و دستتو بذار اینجا.
‫زیرش. آره. ‫و بعدش مانیتور رو بچرخون.
‫خیلی‌خب، و مانیتور به سمتت باشه.
‫و دکمه روشن رو بزن. ‫زود باش، زود باش، زود باش.
‫لطفا همه برای مقدمه برن جلوی آسانسور.
‫- خیلی‌خب. آره. آره.
‫خیلی‌خب. ‫شاتِ عریض‌تر بگیر.
‫خیلی‌خب. حرکت!
‫کریس، یادت باشه... ‫قبل اینکه به بیننده‌ها بگی
‫دکمه سابسکرایب رو بکوبن،
‫لوگوی سابسکرایب رو ‫آوردیم یه‌کم پایین سمت راست، خب؟
‫باشه، باشه، باشه، فهمیدم.
‫خیلی‌خب. ‫این دفعه جدی جدی حرکت!
‫به «کابوس در خیابان جرئت» خوش آمدید.
‫من میزبان شما، کریس، هستم.
‫و امروز،
‫به افسانه کوچیک اینترنت می‌پردازیم ‫به اسم
‫بازی آسانسور.
‫سال‌ها این سوال در ذهن‌مون نقش بسته بود:
‫«آیا زندگی فراتر از زندگی فعلی وجود داره؟»
‫خب، امشب، ‫در بازی آسانسور
‫ممکنه در نهایت ‫به جواب این سوال برسیم.
‫ولی توی بازی آسانسور،
‫ما تنها روح احضار نمی‌کنیم.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫دروازه‌ای رو به سرزمین شبح‌زده ‫و نفرین شده باز می‌کنیم
‫البته با کمک زن طبقهٔ پنجم.
‫کلویی؟
‫اون در زمین مردگان خصوصی خودش
‫به نام «دنیای قرمز» زندگی می‌کنه.
‫ولی اگه درست بازی رو انجام بدیم،
‫اون در رو باز می‌کنه ‫و ما رو به داخل راه میده.
‫متی؟
‫خیلی‌خب. ‫خب، قانون بازی به این صورته.
‫باید طبق ترتیبی که میگم ‫به هر طبقه برید
‫چهار، دو، شش، دو، ‫ده، پنج و در نهایت یک.
‫خیلی‌خب. ‫به نظر ساده میاد.
‫ولی صبر کنید. ‫هنوز تموم نشده.
‫وقتی به طبقه پنجم برسید،
‫در باز میشه ‫و یه زن وارد میشه.
‫میاد داخل ‫و پشت سرتون می‌ایسته.
‫نمی‌تونید برگردید نگاهش کنید ‫یا نمی‌تونید با اون حرف بزنید.
‫یادتون باشه، ‫وقتی به طبقه پنجم رسیدید،
‫باید چشم و دهنتون رو ببندید.
‫هر کاری می‌کنید، ‫برنگردید و بهش نگاه نکنید.
‫ولی... ‫اگه بهش نگاه کنیم چی میشه؟
‫خب کریس، ‫اگه اون رو نگاه کنی یا باهاش حرف بزنی،
‫ تو رو تیکه پاره می‌کنه.
‫- اگه قبل اتمام بازی اون رو نگاه کنی، ‫- تصویر جفتشون رو بگیر.
‫با حضورش تو رو نفرین می‌کنه.
‫مثل یه کابوس توی بیداری ‫تو رو تسخیر می‌کنه.
‫و وقتی ازت سیر شد، ‫تو رو تیکه تیکه می‌کنه،
‫هم بدنت رو و هم روحت رو.
‫- لعنتی! خیلی‌خب.
‫آم
‫آره، آره، آره، آره. ‫کامل نشون بده. ممنون.
‫قسمت امروز به شما تقدیم می‌شود
‫توسط نوشیدنی سبزیجات یه چیزی سبز.
‫از کد تخفیف «خیابان جرئت» استفاده کنید ‫تا در اولین سفارش‌تون ده درصد تخفیف بگیرید!
‫خیلی‌خب. ‫حاضرید اون سمت رو ببینید یا نه؟
‫- حاضریم! ‫- هنوز چندان مطمئن نیستم.
‫- جا نزن، متی. باشه.
‫خیلی‌خب. ‫قدم اول، وارد آسانسور میشیم.
‫فکر کردم گفتی ساختمون خالیه.
‫گپ توی آسانسور؟ ‫آب و هوا چطوره؟
‫مسابقهٔ دیشبو دیدی؟
‫واسم سوال شده نکنه ‫که زندگی یه چرخهٔ بی تکرار
‫از آفرینش و نابودی باشه ‫و جهنم فهمِ این موضوعه
‫که در برابر تغییر این مسیر ‫عاجز و ناتوان هستیم؟
‫- خدا رو شکر. رسید. خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب. ‫اول، میریم طبقهٔ چهارم.
‫- صبر کن. اول چهار؟ ‫ اول چهار.
‫- نه، طبقهٔ اول... ‫- نه، اول طبقهٔ چهارم.
‫- بزن چهار. اشتباه کردم.
‫این جهنمه.
‫اون سمت می‌بینمتون.
‫خب، نگران کننده‌ست.
‫خیلی‌خب.
‫باید در مورد اون دختره بگیم؟
‫- کی؟ ‫ بکی.
‫می‌دونی، ‫همونی که ناپدید شد؟
‫اوه. آره، حتما. ‫راحت باش.
‫خیلی‌خب.
‫ایستگاه بعد طبقهٔ دوم.
‫خب، چیزی که قسمت امروز ‫رو خیلی خاص‌تر می‌کنه
‫اینه که مدرک داریم ‫که این بازی به جد واقعیه.
‫اسم اون بکی بود، ‫و ظاهرا،
‫اون آخرین قربانی زن طبقه پنجمه.
‫و طبق تحقیقات ما،
‫این همون آسانسوریه ‫که ازش ناپدید شده.
‫به سایت ‫www.nightmare-on-dare-street.com برید.
‫توی سایت، تمامی اطلاعاتی ‫که ما جمع آوری کردیم رو
‫و تا اونجا هستید، چه بهتر که
‫بزنید روی دکمه سابسکرایب
‫که پایین سمت چپ صفحه‌تون قرار داره.
‫راست! ‫گوشه سمت پایین!
‫موقع پست درستش می‌کنم.
‫بریم شیش، شیش نمیزنید؟
‫الحق که گولهٔ نمکی.
‫حالت خوبه.
‫آره، خوبم. چرا؟
‫همین‌جوری. آخه معمولا جلوی دوربین ‫خیلی حرف میزنی.
‫نمی‌دونم.
‫راستش، حس می‌کنم توی این قسمت ‫به قدر کافی حرف زدم.
‫از کِی به این موضوع فکر کردی؟
‫بیاید تمومش کنیم، خب؟
‫آره.
‫و حالا برمی‌گردیم طبقهٔ دوم!
‫دوباره.
‫نه، نه، نه! ‫تو رو خدا قطع نشو!
‫بی خیال، ایز.
‫جای نگرانی نیست. ‫یه پارازیت جزئیه.
‫خب، ‫طبقهٔ دوم مثل سابقه،
‫درست مثل چند دقیقه پیش.
‫سلام؟ کسی نیست؟
‫دلت می‌خواد زنگ بزنن پلیس؟
‫آروم باش بابا! ‫می‌خوام چند تا روح رو تسخیر کنم!
‫هنوز اثری از زن طبقه پنجم نیست.
‫احتمالا واسه این باشه ‫که هنوز نرفتیم طبقه پنجم.
‫خیلی‌خب.
‫هی. ایول! ایول! ‫دقیقا همینو می‌خوام!
‫خدای من
‫من با پله میرم.
‫چی؟ نه، نه، نه.
‫وقتی بازی تموم بشه با همدیگه ‫از آسانسور میریم بیرون وگرنه
‫وگرنه چی؟
‫نفرین میشی. روحت تیکه‌پاره میشه. ‫و قسمت رو از دست میدیم.
‫ای بابا! ‫جای نگرانی نیست.
‫می‌بینید؟ ‫همه‌چی مرتبه.
‫خب
‫وقت لحظهٔ حقیقت رسیده.
‫بالاخره وقتش شده ‫به طبقهٔ پنجم بریم!
‫اوه!
‫یک زن وارد می‌شود.
‫به او نگاه نکنید ‫و با او حرف نزنید
‫زیرا او انسان نیست ‫و شما را چند تیکه می‌کند.
‫بدن و روح‌تون رو جرواجر می‌کنه.
‫اوه!
‫کسی دوست داره زیر چشمی نگاه کنه؟
‫رفیق، خر نشو.
‫دست بردار رفیق. ‫یه زیر چشمی ریز. ها؟
‫بهتر شد.
‫- خب این... دست نزن، رفیق.
‫- بهم اعتماد کن. تو... ‫ باشه.
‫ایزی توی این‌جور مسائل ‫خیلی وسواس داره.
‫یاد می‌گیره.
‫خوبه. ‫واقعا خوب شده.
‫- تا وقتی که ثابت باشه. ‫- آره، فکر می‌کنم
‫- ایزی، نگهبان. ‫- قایم بشید، قایم بشید، قایم بشید، قایم بشید، قایم بشید!
‫- کجا قایم بشیم؟ ‫ گوشه!
‫این بیرون اوضاع امن و امانه
‫- نه. دستگاهم. نه!
‫- خیلی‌خب. باشه. ‫ هیس.
‫ساکت.
‫- می‌خوام نگاه کنم. ‫- بس کن، کریس.
‫رفیق، نسبت به الان ‫قسمت خیلی جذاب‌تری میشه.
‫کاری نکن بزنم آسانسور بایسته، ‫به خدا قسم میزنم.
‫خیلی‌خب، با هر دوتونـم، بس کنید!
‫متی، داره شوخی می‌کنه، باشه؟
‫کریس، داری شوخی می‌کنی. ‫بگو.
‫دارم شوخی می‌کنم، متی. ‫نگاه نمی‌کنم.
‫- قسم بخور. ‫- خیلی‌خب، باشه، هر چی تو بگی، قبول.
‫نگاه نمی‌کنم، قسم می‌خورم.
‫خیلی‌خب. ‫چشم‌هاتونو ببندید.
‫داره چیکار می‌کنه؟
‫با موبایل حرف میزنه.
‫خیلی‌خب. ‫ایستگاه آخر، بزن طبقه یک.
‫اگه درست انجام داده باشیم، ‫آسانسور باید بره طبقه دهم.
‫اوه، داریم میریم بالا! ‫امکان نداره!
‫الان داره چیکار می‌کنه؟
‫رفت، رفتش.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه!
‫چیه؟ چیه، چی شده، چی شده؟
‫- نمی‌دونم چی شده. ‫- چرا تصویر نداریم؟
‫نمی‌دونم. ‫دارم می‌گردم ببینم دلیلش چیه.
‫رفیق، اصلا خنده‌دار نیست. ‫زدی طبقه ده، نه؟
‫آروم باش. ‫من کاری نکردم، متی.
‫خدای من. ‫داره ما رو می‌بره بالا.
‫احتمالا کد تعمیرات رو زدیم.
‫نه، نه. باید پیاده بشیم! ‫باید پیاده بشیم!
‫- نه متی! نه! ‫ وایسا!
‫نه!
‫- چرا طبقه نه ایستاد؟ ‫- یه چیزی درست نیست.
‫خب، شاید زن طبقه پنجم باشه.
‫نه، بهش بگو ‫مدارک رو امضا... نکنه.
‫شما چطوری اومدید اینجا؟
‫آم
‫پرونده دست منه.
‫نه، نه، نه، نه، واسم مهم نیست.
‫می‌تونه بچه‌ها رو نگه داره. ‫من خونه رو برمی‌دارم.
‫آره، خب، ‫می‌تونی بهش بگی که پنجاه درصد
‫- هیجان خالص بود. ‫- شروع نکن، کریس.
‫- تموم شد؟ تصویر چطوری دراومد؟
‫- در این مورد... چی شده؟
‫نمی‌دونم. ‫دیوار آسانسور ضخیمه.
‫به خاطر لوله‌ست. ‫یه پارازیت عجیب پیش اومد.
‫یعنی چی؟
‫یعنی که خیلی از تصاویر رو از دست دادیم.
‫چی؟ ‫خب، چقدرشو؟
‫- از ایزی بپرس. ‫- چقدر تصویر رو از دست دادیم؟
‫- نصفشو. عالی شد.
‫مجبور نمی‌شدیم عجله کنیم ‫اگه تو
‫خب، حالا چیکار کنیم؟
‫کلویی، نه؟
‫- شنیدی؟ چی رو؟
‫آ... هیچی. ‫فقط... چیزی نبود.
‫یه بار دیگه انجامش بدین!
‫یه بار دیگه.
‫ولی
‫ایندفعه کل دم و دستگاه رو بذارین تو آسانسور.
‫آره. شدنی نیست. باید برم خونه.
‫- آره. منم همینطور. اوهوم.
‫فیلم قابل استفاده داریم؟
‫میرم دفتر چک کنم.
‫شاید بتونم یه کلیپ جفت و جور کنم.
‫- باشه. منم میام. ‫- ارزشش رو داره؟
‫اگه فکر دیگه‌ای نداری
‫کریس می‌ترسه قضیه‌ش با بکی رو بشه.
‫اه
‫دختری که گم شد.
‫کریس می‌شناستش. نه؟
‫طرفدار پر و پا قرص برنامه بوده، ‫بعد با هم دوست شدن.
‫از کجا می‌دونی؟
‫من برادرشم.
‫پیام‌هات رو تو لپ‌تاپش پیدا کردم.
‫بهت گفته بود چقدر برنامه‌تون رو دوست داره.
‫و بعد با هم رفتین بیرون.
‫یه هفته بعدش هم گم شد.
‫می‌دونین، سال اولی بود.
‫راست میگه؟
‫دست بردار.
‫من اونموقع دبیرستانی بودم.
‫دبیرستان همین یه ماه پیش تموم شد!
‫بکی رو عاشق خودت کردی بعد کاشتیش
‫ولی اول قضیه بازی آسانسور رو براش گفتی.
‫گفتی بازی کنه و از بازیش ‫فیلم بگیره،
‫و فیلمش رو می‌ذاری تو وب که معروف بشه.
‫وقتی دیگه جوابش رو ندادی،
‫تصمیم گرفت تنهایی بره بازی
‫که نظرت رو جلب کنه.
‫- حالم بهم خورد، کریس. چی؟
‫می‌دونستی طرفدارته،
‫و به خاطر همین ازش سوءاستفاده کردی.
‫اینکه اینم باید بهت توضیح بدیم
‫- حال بهم زن‌تره. ‫- می‌دونی، قبلاً کم
‫کارهای مزخرف انجام نداده بودی، کریس،
‫ولی اینکه قول بعدی معروفش می‌کنی
‫ممکنه هر چی براش زحمت کشیدیم ‫رو به باد بده.
‫آره خب، من که دختره رو
‫- ناپدید نکردم! نه!
‫ولی واسه پیدا کردنش به کمکتون نیاز دارم.
‫اوه، واو.
‫واو، واو، واو، واو.
‫عجب بدبختی هستی.
‫می‌دونستی؟
‫جدی جدی فکر می‌کنی
‫تو دنیای سرخ گم شده؟
‫ها؟
‫عجب ابلهی هستی.
‫بذار یه جوری توضیح بدم که
‫تو مغز نخودیت فرو بره.
‫خب؟
‫خواهر بازنده‌ت فرار کرده.
‫هی، رفقا! دوستان، دوستان!
‫بس کنین!
‫گور بابات! ‫گور بابات، گور بابات، گور بابات!
‫و گور بابای تو! خب؟! فهمیدین؟!
‫گم شدنش ربطی به من نداره! ‫هیچی! من میرم!
‫شما بچه‌ها نباید اینجا باشین. ‫باید برین. همین الان.
‫- باشه. ‫ چشم، قربان.
‫خیلی خب. برین. یالا.
‫باشه بابا.
‫تندتر، یالا.
‫یالا. بیاین برگردیم دفتر.
‫باشه.
‫دست بجنبونین. برین.
‫دیگه اینورا نبینمتون.
‫هی، کلویی.
‫متاسفم اولش هیچی نگفتم.
‫نه، نیستی.
‫کریس یه آشغال به تمام معناست و ‫هر چی گفتی حقش بود، ولی
‫دروغ گفتی و از ما سوءاستفاده کردی
‫که برسی به این لحظه، نه؟
‫لعنتی. متاسفم.
‫باشه.
‫و واقعاً بابت خواهرت متاسفم.
‫امیدوارم صحیح و سالم پیداش بشه.
‫[کریس]
‫آخه تو چه حرفی داری به من بزنی؟
‫خیلی خب. ببین. الان من چیکار کنم؟
‫از من می‌پرسی؟ ‫چون احساساتم تو ذوقت میزنن
‫و از جوابم خوشت نمیاد.
‫کلویی، هستی؟ کلو
‫آره، هستم.
‫خیلی خب
‫ببین. دارم میرسم خونه.
‫خب؟ من
‫فقط می‌خوام باهات صحبت کنم. همین.
‫فردا صحبت می‌کنیم، خب؟
‫کریس؟
‫کلویی؟
‫سلام؟
‫باورم نمیشه همچین کاری کرده.
‫آره، ولی خب چند ساله می‌شناسیمش.
‫امکان نداره
‫باید ازش انتظار می‌رفت.
‫ازش بعید نبود ولی باز اعصاب خرد کنه.
‫می‌دونم. ولی فکر نمی‌کردم
‫خب، باید کریس رو از برنامه بندازیم بیرون.
‫موافقم.
‫اه، گمونم می‌تونیم از دوشنبه یه تست بذاریم
‫و درباره
‫- وای، نه! ‫- ...سوابقشون چک کنیم.
‫- چیه؟ از آسانسور که یه دوربین
‫برنداشتی؟
‫نه.
‫پس دوربین رو جا گذاشتم تو آسانسور.
‫کدوم یکی؟
‫اونی که گذاشته بودیم اون گوشه
‫و فیلم ورود دزدکی ما توشه.
‫هاه.
‫می‌خوای برگردم برش دارم، نه؟
‫پس چی.
‫تنهایی؟
‫اونم شبونه؟
‫- بریم. ‫ ممنون.
‫خیلی خب.
‫پنجم.
‫وای خدا.
‫بکی؟
‫سلام؟
‫خبری نیست.
‫ممنون، آقای باند.
‫هی، میشه کمک کنی؟
‫دست من کوتاهه، واسه همین نمی‌تونم
‫می‌فهمی؟
‫بهتر شد.
‫وقتی لبخند میزنی خوشگل میشی. ‫بیشتر لبخند بزن.
‫چیکار می‌کنی؟
‫- خوش می‌گذرونیم. ‫- وقت نداریم که.
‫اوه، همیشه واسه خوش گذرونی وقت هست.
‫فکر کنم طبقه بعدی، طبقه دومه؟
‫چرا اینقدر استرس داری؟
‫ساکت و یخی.
‫عمراً واسه استارت‌آپ فنا شده‌مون اینقدر ناراحت نیستی.
‫یالا، یالا.
‫یالا. بگو دیگه، کو.
‫می‌دونی که پول سپرده رو
‫گذاشتم واسه ساختمون دفتر و گفتم تا یکی دو ماه
‫پول داریم؟
‫آره. دروغ گفتی؟
‫نه، مشکل منبع پوله.
‫از نزول خورهایی که میزنن
‫آدم رو له و لورده می‌کنن نگرفتی که؟
‫ای کاش همینطور بود. پول رو از حساب ‫ذخیره‌م برداشتم
‫و قرار بود بدمش واسه سال اول دانشگاهم.
‫وای خدا. جدی؟
‫آره.
‫پس بابات فهمیده؟
‫آره.
‫خب، هنوز که زنده‌ای.
‫نشون خوبیه.
‫آره.
‫از اونموقع دارم تو دفتر می‌خوابم.
‫یا... می‌تونی خونه من بمونی
‫تا مشکلت رو با مامان و بابات حل و فصل کنی.
‫ممنون.
‫خیلی خب.
‫میشه دیگه برگردیم دفتر؟
‫می‌خوام قبل خواب با چندتا
‫اسپانسر احتمالی دیگه تماس بگیرم، پس
‫باشه.
‫ولی همه‌ش یه طبقه دیگه مونده.
‫می‌خوای تو بازی رو تموم کنی؟
‫باشه.
‫می‌تونیم باز فیلم بگیریم.
‫خیلی خب.
‫طبقه پنجم.
‫آهای؟
‫زن طبقه پنجم؟
‫ای وای، وایسا، نباید نگاه می‌کردم.
‫خیلی خب.
‫خب، خوش گذروندیم.
‫یالا.
‫بسته شو!
‫بسته شو آشغال!
‫اه!
‫[گزارش شده دختر محلی بعد از رفتن به سراغ ‫بازی ترسناک، گم شده است.]
‫[این لینک رو. انگار بار اول نیست.ترسناکه!]
‫[پس از پیدا شدن جنازه زن جوان، امنیت کارمندان ‫زیر سوال می‌رود]
‫[رایان]
‫چی می‌خوای؟
‫خیلی خب، جون تو و دوستات تو خطره.
‫چی؟
‫واقعیه، کلویی، بازی رو میگم.
‫باید
‫باید باهات صحبت کنم.
‫کلویی؟
‫لعنتی.
‫باشه، می‌تونی یه ربع دیگه بیای دفترمون؟
‫- من میام سمت درمونگاه. ‫- باشه. باشه!
‫[ایزی]
‫[کوین] ‫اه، چه خبره؟
‫سلام؟
‫کسی نیست؟
‫یالا.
‫زیر پام علف سبز شد.
‫سلام؟
‫نخیر.
‫اه.
‫با خط پشتیبانی
‫بعد از ساعت اداری حمل و نقل با ‫اتوبوس تماس گرفته‌اید.
‫به دلیل حجم تماس‌های بسیار زیاد،
‫ممکن است انتظار شما تا پنجاه و پنج ‫دقیقه طول بکشد.
‫شوخی... اه!
‫اه!
‫لعنتی!
‫لعنتی! اه!
‫خدایا من رو بکش!
‫لعنتی، لعنتی، لعنتی! ‫مگه میشه.
‫در رو باز کردیم. ‫حالا داره میاد سراغمون!
‫چیکار کنیم؟
‫کلویی، کلویی. ‫من به کلویی زنگ میزنم!
‫هی، متی، سعی کردم بهت
‫حرف نزن! تو دفتر می‌بینمت!
‫چیه؟!
‫لعنتی، لعنتی.
‫متی، خوبی؟
‫من الان دفترم
‫عالیه، اونجا می‌بینمت!
‫نه!
‫نمک، نمک، باید نمک پیدا کنم.
‫خیلی خب، اینجا خوبه.
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫نه، نه، ممنون.
‫دوستام اونجان.
‫این رو می‌خوام.
‫خیلی خب، یه دره، یه دره، باید در باشه.
‫دروازه‌ست. ‫تنها توضیحش همینه.
‫- هی، سلام. شرمنده. ‫- عذر می‌خوام.
‫و چون یا بختکه
‫یا کابوس متحرکی که بین زندگی
‫و... ‫کارتون باهاش تموم شد؟ ممنون!
‫چیزی ندارین از این سریع‌تر بیاد بیرون؟
‫میرم زنگ بزنم پلیس.
‫باشه، قبول، برو.
‫اه... خیلی خب. خیلی خب. خب.
‫خیلی خب متی،
‫حالا باید بفهمی چطوری در رو ببندی.
‫نه بابا نابغه، ولی چطوری؟
‫فهمیدم!
‫الو؟ یه پسربچه یه دفعه
‫ولم کن، ولم کن!
‫گمشو بیرون!
‫درسته. چشم، باشه.
‫چون... چون کلویی عاشق تحقیق کردنه.
‫- در رو باید ببندیم. ‫- یه کاری کنین.
‫آره، یه راهی واسه بستن در پیدا می‌کنه.
‫- عالیه. هی.
‫هی!
‫آره، بابت این شب زیبا ممنونم.
‫بهتون پنج ستاره میدم! اوه.
‫این رو جا نذارم.
‫واقعاً شرمنده‌م دوستان.
‫الو؟ الو؟
‫اسپری فلفل دارم.
‫و اگه کار عجیبی بکنی، من
‫از ساختمون می‌اندازمت پایین.
‫حالا حرف بزن.
‫جواب داد.
‫من اونجا بودم
‫تو دنیاش.
‫بازی جواب داد.
‫منظورت چیه؟
‫باید سر در می‌آوردم.
‫باید می‌فهمیدم خواهرم اونجاست یا نه.
‫برگشتم به ساختمون و تنهایی بازی کردم.
‫اونجا بودم!
‫دیوونگیه.
‫نه، واقعیه، کلویی!
‫دنیای سرخ، زن طبقه پنجم،
‫کل بازی کوفتی واقعیه!
‫خیلی خب، دیگه باید بری!
‫خب، این رو پیدا کردم
‫رو زمین آسانسور.
‫فکر کنم یه بلایی سر ایزی و کوین اومده.
‫بیا تماشاش کن.
‫باید به بقیه زنگ بزنم.
‫باید این رو نشونِ پلیس بدیم.
‫پلیس نمی‌تونه کمکمون کنه، کلویی.
‫ببین، من تو رو نمی‌شناسم و بهت ‫اعتماد ندارم!
‫کلویی، بابت اتفاقاتی که افتاد متاسفم،
‫جدی میگم.
‫ولی پلیس از پیدا کردن بکی ناامید شد.
‫حتی پدر و مادرم دست کشیدن.
‫ولی من نمی‌تونم.
‫می‌دونم آدمِ فرار نبود.
‫ببین، اگه آدمی که اینقدر بهت نزدیکه ‫رو از دست بدی،
‫حاضر نیستی واسه پیدا کردنش هر کاری بکنی؟
‫ببین، من به کمکتون نیاز داشتم
‫و نمی‌خواستم فکر کنین من دیوونه‌م.
‫نه.
‫تقصیر کریسه.
‫و کارش افتضاح بود، ولی
‫الان من بیشتر دلم می‌خواد
‫بفهمم حال دوستام خوبه یا نه.
‫چه خبر شده؟
‫من اومدم اینجا این شکلی نبود. من
‫- اوه! ‫- اه! چیکار می‌کنی، کلویی؟
‫- ببخشید، شرمنده! واسه چی زدی؟
‫اعصابم سر جاش نیست، خب؟
‫اوه، این پسره برگشته.
‫امروز برنامه اینترنتی جدیدی رو ریشه کن نکردی؟
‫دست به حلقه نزن.
‫چه خبره؟
‫غذا آوردم، چون قراره تا صبح اینجا باشیم، رفقا.
‫این که نشد جواب سوال من، متی.
‫برو داخل حلقه. توضیح میدم.
‫حالا وقتی راه میری باید پات رو بکشی؟
‫خیلی خب، قضیه از این قراره.
‫وقتی بازی کردیم یه اتفاقی افتاد.
‫یه قانون رو زیر پا گذاشتیم.
‫فکر کردم یارو کارمند دفتر که اومد بازی خراب شد.
‫منم همین فکر رو می‌کردم،
‫ولی خوب بهش فکر کردم.
‫کریس آخرین دکمه رو زده بود.
‫طبقه اول رو زد. ولی آسانسور رفت بالا.
‫پس جدی جدی یه دری رو وا کردین.
‫دقیقاً.
‫باید بهش آب اضافه کنی.
‫منطقیه.
‫بعد پشتت رو نگاه کردی؟
‫چون کلویی برگشت من برگشتم.
‫جدی دارین می‌اندازینش تقصیر من؟
‫خب که چی؟ میگین نفرین شدین؟
‫وایسا، اون چطوری نفرین شده؟
‫اوه، اون رفته تنهایی بازی کرده.
‫عجب خریه.
‫ببینین، من نمیام امشب رو
‫تو یه حلقه نمک و شمع بگذرونم.
‫تو رفتی چی شد؟
‫مگه... میشه، داداش!
‫دنیای سرخ رو دیدی، نه؟
‫واردش شدی؟
‫- آره. باورم نمیشه!
‫وای خدا، چه شکلی
‫این احمقانه‌ترین کاری بود که می‌تونستی بکنی.
‫چرا رفتی؟
‫فکر کرده می‌تونه خواهرش رو پیدا کنه.
‫اوه.
‫واو. حالا باید یه راهی واسه بستن ‫در پیدا کنیم.
‫خیلی خب، باید بریم سراغ پلیس.
‫نمیشه گزارش یه روح رو به پلیس داد، کلویی.
‫فکر کنم یه بلایی
‫سر کوین و ایزی اومده.
‫اونا هم بازی کردن؟
‫آره فکر کنم، و یه چیزی احتمالاً ترسوندتشون!
‫- آره، زن... ‫- اگه بگی
‫روح یه زن بهشون حمله کرده، به خدا قسم
‫ببین، تو تحقیقاتت چیز دیگه‌ای پیدا نکردی؟
‫چی پیدا کردی، کلو؟
‫رد اخبار رو زدم به یه داستان خبری واسه ‫چند دهه پیش رسیدم.
‫واسه آخر هفته‌ی معارفه‌ی انجمن خواهری بوده.
‫یکی از دخترها رو بردن ساختمون اداره
‫و زندانیش کردن تو چاه آسانسور.
‫اسمش الی مک‌کورمک بوده.
‫بس کنین بچه‌ها. بچه‌ها؟
‫گفتن یک ساعت بعد میان دنبالش،
‫ولی ظاهراً برگشتن به خوابگاه انجمن خواهری،
‫نوشیدنی خوردن و کلاً یادشون رفته اون اونجاست.
‫بذارین بیام بیرون!
‫کل آخر هفته رو اونجا تنها مونده،
‫کم کم دیوونه شده.
‫دوشنبه که مردم اومدن سر کار،
‫هنوز اون پایین بوده.
‫آسانسور لهش کرده بوده، ستون فقراتش ‫خرد شده بوده.
‫ولی سبب مرگش این نبوده.
‫طبق گفته پزشکی قانونی،
‫در نهایت گیر کرده تو پیچ و مهره آسانسور
‫و کم کم از وسط نصف شده.
‫تا چند روز بعد نتونستن جنازه‌ش رو پیدا کنن.
‫پس روح انتقامه.
‫نه، متی، یه دختر بدبخته که چند دهه پیش مُرده.
‫و چون ترسیدی فکر کردی واقعیه.
‫اینهمه ساله تو این کاریم و هنوز ‫باورت نمیشه؟
‫چون هیچوقت واقعی نیست!
‫همه‌ش یه مشت داستانه که
‫مردم از سر ترس از فرجام خودشون، ‫می‌سازن.
‫چه حرف تاریکی.
‫خیلی خب.
‫گوش کنین بچه‌ها.
‫بیاین فکر کنیم همه‌ش واقعیه
‫چون واقعیه.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫اه
‫من
‫نمی‌دونم.
‫ببینین، من کلی اینترنت رو گشتم،
‫ولی کل قوانین میگن
‫چطوری باید در رو باز کنیم، نه ‫اینکه چطوری ببندیمش.
‫پنج دقیقه دیگه می‌مونم
‫بعد میرم پیش پلیس.
‫باشه. می‌تونم چندتا منبع دیگه رو چک کنم.
‫باورم نمیشه ول کردم اینقدر خل بازی دربیارین.
‫خودت فیلمش رو دیدی.
‫قرار نیست
‫این چه آهنگیه؟
‫هوم؟
‫کدوم آهنگ؟
‫داشتی یه آهنگ رو هوم می‌کشیدی.
‫آره گمونم.
‫ام، نمی‌دونم، حتماً از یه جایی شنیدمش.
‫میره تو مغز آدم.
‫منم شنیدمش. وقتی اونجا بودم.
‫اون داشت زمزمه‌ش می‌کرد.
‫این
‫اه، خیلی آشناست.
‫♪ آسانسور میره بالا ♪
‫♪ برمی‌گرده پایین و بعدش ♪
‫آهنگ آسانسور.
‫یه شعر کودکانه‌ست که بچه بودم مامانم می‌خوند.
‫شنیدیش دیگه؟
‫نه.
‫مامان من شعر کودکانه رو نمی‌خوند.
‫بیشتر فحش میداد و وسیله سمتم پرت می‌کرد.
‫♪ آسانسور میره بالا ♪
‫♪ برمی‌گرده پایین و بعدش ♪
‫♪ در باز میشه، در بسته میشه ♪
‫♪ - بیاید یه دور دیگه سوار شیم ♪ ‫- همین رو داشت زمزمه می‌کرد.
‫شعر بچگونه‌ست دیگه. ‫مطمئنم قبلاً شنیدیش.
‫اه، شرمنده.
‫درها بسته میشن.
‫و دوباره سوار میشیم.
‫ما... بازی رو تموم نکردیم.
‫تمومش نکردیم.
‫باید... ‫باید دوباره بازی کنیم.
‫باید وارد دنیاش بشیم.
‫و دوباره سوارش میشیم.
‫اینجوری باید دروازه رو بست!
‫- آره! ‫ خودشه!
‫ایول!
‫چیکار می‌کنی؟
‫به پلیس زنگ میزنم.
‫- خیلی خب. باید یه نقشه بکشیم.
‫باید برگردیم داخل آسانسور
‫و دوباره بازی کنیم.
‫درسته، درسته، بعدش هم
‫کلویی، زمزمه نکن. فهمیدیم چیه. ام
‫صدای من نیست.
‫آهای؟
‫آره، هیولا رو فراخوندیم سمتمون، نه؟
‫کلویی، برگرد تو حلقه.
‫کلویی. کلویی!
‫الی؟
‫خیلی خب، خوبه.
‫خوبه.
‫شاید آلیس صداش می‌کردن.
‫حلقه نمک جواب میده؟
‫تو اینترنت که گفتن آره.
‫تو رو خدا جواب بده.
‫یا خدا.
‫خیلی خب.
‫خیلی خب، عالیه.
‫نمی‌تونه رد بشه.
‫متی.
‫می‌تونی؟
‫متی.
‫نه، به خدا بچه‌ها،
‫اینترنت درباره این چیزها دروغ نمیگه.
‫متی، نه!
‫متی!
‫خیلی خب، خیلی خب، خیلی خب.
‫- بدو، بدو! ‫ باشه.
‫برو، برو، برو!
‫یالا. بدو.
‫باز شو، یالا.
‫یالا دیگه.
‫فکر کردم گفته بودم برنگردین.
‫- نه، باید بریم... بس کنین.
‫برین بیرون.
‫شوخی نمی‌کنم. ‫راه بیفتین!
‫- یالا! برین. باشه.
‫باشه، خیلی خب.
‫- کلویی تموم شد، رایان.
‫میریم بیرون. باشه.
‫خیلی خب. تصمیم خوبیه.
‫- نه، نمیریم. ‫- خیلی خب، می‌دونین چیه؟
‫یه بار بهتون فرصت دادم.
‫دیگه زنگ میزنم پلیس بیاد.
‫- اوه! ‫ ببخشید، شرمنده!
‫ببخشید! ‫شرمنده‌تم!
‫وای خدا.
‫پس جدی جدی اسپری فلفل داشتی.
‫پس چی.
‫اگه کار نکنه چی؟
‫باید کار کنه.
‫خیلی خب.
‫تا یه ربع پیش،
‫یه ذره هم امید نداشتم هیچکدوم از ‫این اتفاقات واقعی باشن.
‫الان فقط امید دارم جواب بده.
‫فقط باید از قوانینش پیروی کنیم.
‫در این صورت مشکلی پیش نمیاد.
‫گوش کن.
‫اگه جواب نداد، دممون رو می‌ذاریم رو کولمون و فرار.
‫و دیگه به عقب نگاه نمی‌کنیم.
‫هرگز، کلویی.
‫یا یه راه واسه شکستن این نفرین پیدا می‌کنیم ‫یا یه راه واسه کشتنش.
‫ولی این راه جواب میده.
‫آره.
‫وایسا.
‫قراره دعوتش کنیم بیاد این داخل پیشمون.
‫می‌دونم.
‫هی.
‫یادت باشه، بهش نگاه نکن،
‫باهاش صحبت نکن، هر چی هم می‌خواد بشه.
‫- خب؟ باشه.
‫نگاه نکن، نگاه نکن.
‫بسته شو. بسته شو.
‫خیلی خب. خیلی خب، بزن.
‫جواب داد.
‫- خیلی خب. ‫ داره جواب میده.
‫اینجا
‫واقعیه.
‫همه‌ش
‫واقعیه.
‫رایان، بیا.
‫رایان!
‫رایان، میشه بیای بریم؟
‫خودشه.
‫بکیه.
‫رایان، بیا.
‫می‌دونستم اینجا پیدات می‌کنم.
‫نه، یه تله‌ست.
‫تو رو خدا؟
‫رایان، بکی مُرده.
‫می‌دونم دردناکه، خب؟ ‫ولی مُرده.
‫من می‌ترسم. ‫تو رو خدا بیا بریم.
‫پس الان برمی‌گردیم طبقه اول، نه؟
‫و تموم میشه؟
‫آره.
‫- آره. ‫ باشه.
‫چرا طبقه پنجم وایسادیم؟
‫دست بردار نیست.
‫- چی؟ ولمون نمی‌کنه.
‫چشم‌هات رو ببند.
‫- اینجاست؟ آره.
‫کجا میری؟
‫کلویی، نرو.
‫تنهام نذار، رایان.
‫می‌ترسم تنها بمونم.
‫رایان؟
‫سلام دخترها، حدس بزنین چی شد.
‫بالاخره پیداش کردم.
‫آسانسور واقعی اون داستانه رو ‫پیدا کردم.
‫خیلی خب، کلویی یانگ و دوستاش
‫چند سال پیش قبل ناپدید شدنشون
‫بازی آسانسور رو انجام دادن.
‫شایعه شده پلیس هیچوقت نتونسته ‫جنازه‌هاشون رو پیدا کنه.
‫نکنه زن طبقه پنجم اونا رو برده؟
‫خب، حدس بزنین قراره چیکار کنم.
‫می‌خوام تو همین آسانسور، بازی آسانسور رو ‫انجام بدم.
‫خب اینترنت، کی حاضره زن طبقه پنجم رو ببینه؟
‫من که حاضرم.
‫بیاین با رفتن به طبقه چهارم شروع کنیم.
::مووی شو:: .::MovieSho.Com::.