‫مترجمان: میثم موسویان و مریم سهرابی
‫تو کل پروژه رو به ما سپردی.
‫مشتری نمی‌تونه مهلت تحویل ‫رو همین‌جوری جلو بندازه.
‫ما قرارداد داریم. ‫هنوز خیلی تا تست بتا مونده.
‫این یه طوفان به پا می‌کنه.
‫تقریباً همه مأموریت‌ها هنوز باگ دارن. ‫ما به نظر تو نیاز داریم، تیم!
‫- تیم، صدامونو می‌شنوی؟ باید… ‫- از نظر فنی…
‫صدامونو می‌شنوی؟
‫لعنتی.
‫- جواب بده. الو؟ ‫- بهت نیاز داریم.
‫ما به بازخورد نیاز داریم.
‫سه تا چیزی که درباره‌ی من دوست داری.
‫چشات، قلبت، و کک‌ومک‌هات.
‫خنده‌تو دوست دارم.
‫وقتی می‌خندی، منم شاد می‌شم.
‫حتی اگه فقط بازی‌های کامپیوتری باشن.
‫لعنتی. گندش بزن.
‫هی!
‫این‌جوری منو نترسون.
‫ببخشید.
‫همه‌چیز روبه‌راهه؟
‫آره، همه‌چیز خوبه.
‫می‌خوام یه چیزی بهت نشون بدم.
‫باید برگردم به اون تماس.
‫سلام، آنتون.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫باید تموم شده باشه.
‫و لطفاً مطمئن شو همکارات ‫دیگه به دوربین‌های در برخورد نکنن.
‫سلام، آقای فریدمن.
‫- بازسازی تقریباً تمومه؟ ‫- دیگه وقتش رسیده، نه؟
‫یه آتش‌سوزی بزرگ تو هافن‌سیتی رخ داده. ‫خبرش پخش شده.
‫ممنون از صبرتون. ‫سه ماه سختی بود.
‫ولی حالا، اوضاع خیلی بهتر می‌شه.
‫آره، همین‌طوره. عصر خوبی داشته باشی.
‫- عصر بخیر. ‫- تو هم همین‌طور.
‫پیتزا بگیریم؟
‫- عزیزم، باید برگردم به اون تماس. ‫- فقط یه دقیقه طول می‌کشه.
‫تازه از کارگاه برش داشتم.
‫خیلی خب.
‫آخرین سفر جاده‌ای قبل از ‫اینکه همه چیز شروع شه!
‫پاریس؟
‫چی داری می‌گی؟
‫الان. اگه شب رانندگی کنیم،
‫صبحونه رو توی کافه دو فلور می‌خوریم.
‫و ادامه می‌دیم. مهم نیست به کجا.
‫یه شروع تازه.
‫شروع تازه‌ی ما.
‫من کارمو ول کردم.
‫من به این فرار نیاز دارم، تیم.
‫تو هم بهش نیاز داری.
‫اگه حالا این کارو نکنیم، هیچ‌وقت نمی‌کنیم.
‫می‌دونم، قول داده بودم. هنوزم می‌خوام.
‫ولی نمی‌تونم همین‌جوری از کارم بزنم بیرون.
‫لیو، این بازی…
‫بازی برام مهمه، می‌فهمی؟
‫نمی‌تونیم یه وقت دیگه بریم؟
‫آره، بعداً.
‫ببخشید، باید اینو جواب بدم.
‫انتشارو دو ماه جلو انداختن، شنیدی؟
‫لیو؟
‫من بدون تو می‌رم.
‫و دیگه برنمی‌گردم.
‫- جدی؟ ‫- تو هیچ‌وقت عوض نمی‌شی.
‫صبر کن… یعنی داری منو ول می‌کنی؟
‫تمومه، یا…
‫این چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫بذار برم بیرون.
‫- کار من نیست. چطور بذارم بری بیرون؟ ‫- بذار برم بیرون!
‫نمی‌دونم این چیه. خیلی محکمه.
‫آهای؟ لعنتی... آهای؟
‫تیم؟
‫شاید به بازسازی ربط داره.
‫آهای!
‫یه کاری کن! عجب...
‫آهای؟
‫[هارولد فریدمن - صاحبخونه]
‫کسی صدامو می‌شنوه؟ ‫کسی اون بیرون هست؟ آهای!
‫[عدم آنتن‌دهی]
‫- آنتن داری؟ ‫- چی؟
‫آنتن داری؟
‫حتی اینترنت وای‌فای هم ندارم.
‫لعنتی، همه‌چیز قطعه.
‫- آنتن داری؟ ‫- نه.
‫فیبر کربن نیست.
‫گرانیت مایع هم نیست.
‫این چه جنسیه؟
‫هیچ‌چیزش منطقی نیست. ‫چیدمانش، اندازه‌های مختلف…
‫چرا یکی باید همچین دیواری بسازه؟
‫تو معماری.
‫- می‌خوای من امتحان کنم؟ ‫- دست نزن!
‫باشه، بیا.
‫تو کل راه‌پله‌ست.
‫چطور می‌تونن یه شبه ‫تو کل یه ساختمون دیوار بکشن؟
‫آروم باش!
‫آهای؟
‫- سلام! ‫- سلام!
‫شماها حالتون خوبه؟
‫هی! می‌دونین اینجا چه خبره؟
‫نمی‌تونیم با کسی که خونه رو کرایه ‫داده تماس بگیریم. هیچ‌چیز کار نمی‌کنه.
‫- اینجا هم همین‌طوره. ‫- لعنتی. باید پولمو پس بدن.
‫باید اول یکم مصرف کنم.
‫عزیزم، این فکر خوبی نیست.
‫- ولش کن. ‫- شماها هم این دیوار سیاه رو دارید؟
‫آره، رفیق.
‫این صاحبخونه می‌خواد مارو بکشه؟
‫- شاید منم باهات مصرف کنم. ‫- دیشب چیزی دیدید؟
‫- چیزی دیدین؟ ‫- نه.
‫وقتی بیدار شدیم،
‫این... چیز
‫اونجا بود.
‫ما قراره اینجا بمیریم، نه؟
‫شما تنها نیستین. همه‌چیز درست می‌شه.
‫درست می‌شه.
‫عزیزم؟ یه کم برام نگه دار، باشه؟
‫لعنتی! گندش بزن!
‫نیازی نیست توی یخچالو نگاه کنی.
‫باید یه راه‌حل ساده وجود داشته باشه.
‫فقط باید همه‌چیزو امتحان کنیم، ‫مثل یه بازی.
‫ما توی یکی از بازی‌های ‫کامپیوتری مزخرفت نیستیم، تیم!
‫«یکی از بازی‌های کامپیوتری مزخرفم»؟ ‫منظورت چیه؟
‫نمی‌تونم اینو تحمل کنم.
‫چرا این کارو می‌کنی؟
‫ما اینجا زنده‌به‌گور می‌شیم. می‌فهمی؟
‫ما تو یه ساختمون محصور ‫وسط یه شهر هستیم، لیو!
‫طولی نمی‌کشه که یکی متوجه میشه.
‫تو یه ساختمونی که کاملاً با ‫صفحه‌های ساختمانی پوشیده شده!
‫دیروز می‌تونستیم بریم، اگه تو این‌قدر...
‫بگو حرفتو.
‫مهم نیست.
‫به هر حال دیگه باهم نیستیم.
‫باشه، خوبه. بازم داری می‌ری؟
‫ممنون که در موردش حرف زدیم!
‫ببخشید. منظوری نداشتم.
‫یه جرعه می‌خوای؟
‫ببین.
‫خب، حالا چی؟
‫میدان مغناطیسی تو این چهار نقطه قوی‌تره.
‫همه‌شون مربعن.
‫شاید راهی برای تعامل باهاش ‫وجود داشته باشه.
‫داری چه‌کار می‌کنی؟
‫دارم سعی می‌کنم باهاش تعامل کنم.
‫وای.
‫به نظرم ایده‌ی خوبی نبود. بخواب!
‫حالت خوبه؟
‫خیلی خب.
‫ببخشید.
‫تموم شد؟
‫آره.
‫ممنون.
‫منم ازت ممنونم.
‫بگو که این فردا غیبش می‌زنه.
‫توی این آشغال‌دونی می‌میرم!
‫- می‌خوام برم بیرون! ‫- هی!
‫- کمک لازم دارید؟
‫- خواهش می‌کنم این کارو نکن! ‫- می‌خوام برم بیرون!
‫- لعنتی... ‫- هی!
‫آهای؟
‫الان میایم تو. خب؟
‫هی. هی...
‫آسیب دیدی؟
‫هی. خوبی؟
‫- بیا. ‫- من... من...
‫من...
‫اون...
‫بیا بریم از اینجا.
‫ولش کن!
‫یه بار دیگه بهش دست ‫بزن ببین چه‌کارت می‌کنم!
‫بس کن!
‫داری چه‌کار می‌کنی؟
‫دیوونه شدی؟ اون به من دست نزد!
‫- ولی تو داری خونریزی می‌کنی! ‫- اون داره خونریزی می‌کنه نه من!
‫چی؟
‫می‌خواستم دیوارو بزنم ‫اشتباهی به اون خورد.
‫اون هیچ‌وقت به من آسیب نمی‌رسونه.
‫هیچ‌وقت.
‫می‌دونم نیتتون خیر بود، ولی...
‫ما یکم زیادی مواد مصرف کردیم.
‫اون فقط می‌خواست کمک کنه.
‫این لازمه؟
‫فقط تا وقتی که هوشیار بشه.
‫خوبی؟
‫تو چی؟
‫بیا، اینو بگیر.
‫الان برمی‌گردم.
‫ببخشید. بابت همه‌چیز.
‫عیب نداره.
‫راستی من آنا هستم.
‫اینم ماروینه.
‫[خصوصی] ‫[ورود ممنوع]
‫قراره سال دیگه ازدواج کنیم.
‫اگه دوست دارید می‌تونید به عروسی بیاید.
‫مشکلی نیست.
‫دوستت دارم.
‫فقط استراحت کن، باشه؟
‫هی.
‫شاید اینجا چیزی باشه ‫که بتونه مارو ببره بیرون.
‫آره.
‫اولیویا.
‫ولش کن. ‫فقط اون چیزو خراب می‌کنی.
‫کی اینو می‌گه؟ همونی که سعی کرد منو بکشه؟
‫چی؟
‫تو بهش حمله کردی.
‫ببخشید.
‫بهت گفتم این‌قدر آمفتامین مصرف نکنی.
‫ها؟ تو بهم گفتی بیشتر مصرف کنم.
‫دیگه چی باید می‌گفتم؟ مدیتیشن انجام بده؟
‫نگران بودم.
‫از کف زمین بریم.
‫طبقه دوم، طبقه اول، زیرزمین.
‫این خونه درست قبل از تغییر قرن ساخته شده. ‫دقیقاً سال ۱۸۹۷.
‫یه پناهگاه حمله هوایی ‫تو جنگ جهانی دوم اضافه شده.
‫وقتی اسباب‌کشی کردیم، دیدمش.
‫و این چطوری مارو می‌بره بیرون؟
‫بعضی‌هاشون به سیستم مترو وصلن.
‫فکر می‌کنی اینا معنیش چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫شاید مثل یه اتاق فرار عجیب غریبه.
‫هفته پیش کلی ویدیوی ‫بشقاب‌پرنده توی تیک‌تاک بود.
‫شاید موجودات فضایین.
‫- یه همچین چیزی. ‫- کی اهمیت می‌ده چیه؟
‫من می‌گم، این کار صاحبخونه‌ست.
‫- این ساختمون مال اونه، درسته؟ ‫- اون واقعاً آدم خوبیه.
‫همیشه این خوبان که از این کارا می‌کنن.
‫ما فقط باید بریم بیرون.
‫آقای آزوالت؟
‫آهای؟
‫آقای آزوالت؟
‫آهای؟
‫تیم. اینو بگیر.
‫ممنون.
‫گمشو برگرد بالا.
‫- ببخشید، ولی... ‫- دستتون به وسایل من نمی‌رسه.
‫- برگرد بالا. ‫- ما چیزی نمی‌خوایم.
‫- گمشو! ‫- آقای آزوالت!
‫خواهش می‌کنم.
‫- باید بریم به زیرزمین. ‫- نه از خونه‌ی من نمی‌تونید برید. گمشو.
‫بابابزرگ، بس کن.
‫لیا، برو توی اتاقت.
‫اونا همسایه‌ن، دشمن ما نیستن.
‫آره، و سه روز دیگه همسایه‌هات ‫برای یه جرعه آب می‌کشنت.
‫سه روز دیگه، اگه بتونیم بریم اون پایین، ‫ما بیرون از اینجاییم.
‫اونجا تونل داره، درسته؟
‫بهشون بگو.
‫تونل هست.
‫پس لطفاً کمکمون کن.
‫خواهش می‌کنم، بابابزرگ.
‫اگه یکی از شماها بهش دست بزنه...
‫از این استفاده می‌کنم.
‫باشه.
‫ما اینجا یه نردبون هم داریم.
‫بعداً می‌تونیم ازش استفاده کنیم.
‫بچه‌ها، نمی‌خوام رو مخ باشم،
‫ولی فکر نمی‌کنید وقتشه ‫اینو باز کنید؟
‫چرا بسته شده؟
‫فقط یه اختلاف نظر کوچیک بود.
‫کاملاً همین‌طوره.
‫اگه باز دیوونه بازی دربیاری، ‫آقای آزوالت کله‌تو می‌ترکونه.
‫درسته، آقای آزوالت؟
‫حالا وقتشه یکم ورزش کنی.
‫برای هوشیار شدن.
‫آره.
‫لعنتی.
‫[نمی‌دونم چه خبره] ‫[امیدوارم حالت خوب باشه]
‫[ببخشید. خواهش می‌کنم منو ببخش]
‫پیامات نمیره.
‫دیشب با دوستم دعوام شد.
‫بعد بهش گفتم از اینجا بره.
‫و فقط می‌خوام...
‫- شاید... ‫- دوباره می‌بینیش.
‫ما می‌ریم بیرون.
‫مطمئنی؟
‫خیلی مطمئنم.
‫همه‌چیز خیلی سریع اتفاق افتاد.
‫من یه کم بعد از ساعت چهار بیدار شدم ‫که برم دستشویی.
‫و وقتی برگشتم...
‫دیگه اونجا بود.
‫به همین سادگی.
‫یهویی پیداش شد.
‫آقای آزوالت؟
‫این مال شماست؟
‫چیه؟
‫یه دوربین. اینو شما اینجا گذاشتید؟
‫مال ما نیست.
‫فریدمن دودیاب‌ها رو نصب کرد.
‫ولی حالا، اوضاع خیلی بهتر می‌شه.
‫این دیگه چیه؟
‫دارن ازمون فیلم می‌گیرن.
‫این یه بازی کوفتیه.
‫مثل بازی مرکب یا بیگ برادر.
‫یه مشت پولدار کثیف دارن ‫از رنج کشیدن ما لذت می‌برن.
‫و صاحبخونه هم مغز متفکر بازیه.
‫آره، دقیقاً.
‫چرا از خودش نپرسیم؟
‫اون درست پشت این دیوار زندگی می‌کنه.
‫یه سوراخ دیگه؟
‫آقای فریدمن؟
‫آقای فریدمن!
‫ما ترجیح می‌دیم همین‌جا بمونیم.
‫باشه.
‫مشکلی دارین اگه اونو قرض بگیرم؟
‫آره.
‫همه‌مون مشکل داریم.
‫مهم نیست. این‌ باحال‌تره.
‫اونا کجان؟
‫- چی؟ ‫- دستاش کجان؟
‫اینجا هیچ دستی نیست.
‫لیو؟ لیو، هی، خواهش می‌کنم آروم باش.
‫لیو، نفس عمیق بکش، باشه؟ ‫هیچ اتفاقی برات نمی‌افته.
‫روی تنفست تمرکز کن. تمرکز کن، خواهش می‌کنم.
‫- لیو، هی... ‫- می‌خوام برم بیرون، می‌خوام...
‫چیزی از مواد مونده؟
‫عمرا بذارم مصرف کنی.
‫باید می‌رفتیم مونیخ و توی ‫یه باغ خوش میگذروندیم.
‫- کل خونه رو گشتین؟ ‫- آره. نه قاتلی هست نه چیز دیگه‌ای.
‫آقای آزوالت، صدای دیگه‌ای شنیدید؟
‫- کسی دیگه‌ای اونجا بود؟ ‫- فقط خودش بود.
‫شنبه، بابابزرگ. امروز شنبه‌ست.
‫شاید هیچ‌کدوم از اینا واقعی نیست.
‫شاید همه‌ش فقط یه کابوسه.
‫یا یه نشئگی خیلی بد.
‫وسایل رو فراموش کن ‫و این‌قدر لجباز نباش.
‫یا شاید به دستگاه وصل شدیم.
‫یه جور هوش مصنوعی مریض یا همچین چیزی.
‫عزیزم، این داستان ماتریکسه.
‫می‌تونه درست باشه. ‫اون فیلم ۱۰۰ سالشه.
‫تیم، شاید آتش‌سوزی توی هافن‌سیتی ‫یه جورایی به این ربط داشته باشه.
‫[آتش‌سوزی بزرگ در هافن‌سیتی ‫باعث ترافیک سنگین شد]
‫- خیلی دوره. ‫- لعنتی...
‫تیم!
‫صدامو می‌شنوی؟
‫- تیم. ‫- سلام.
‫همه‌چیز روبه‌راهه؟
‫لعنتی.
‫داری خونریزی می‌کنی.
‫لعنتی. بازم گند زدم.
‫خوبین؟
‫باشه. بیا. ‫باید یه جوری بریم اون پایین.
‫من نمی‌رم اون پایین. ‫گردنم می‌شکنه.
‫نه، من همین‌جا می‌مونم.
‫به‌هیچ‌وجه تنهات نمی‌ذارم.
‫ای بابا.
‫بیا. اینو بگیر، عزیزم.
‫برای امنیتت.
‫عقلتو از دست دادی؟
‫بدون تو نمی‌رم، ‫حتی اگه مجبور شم بغلت کنم.
‫اون چیز کوفتی رو بذار کنار و بیا.
‫مادرت هم به حرف من گوش نمی‌داد.
‫به اون رفتی.
‫چیزی نیست.
‫جالب وارد شدین.
‫مثل فرشته‌ها از بهشت پایین اومدید.
‫ولی شبیه فرشته‌هایی ‫که من می‌شناسم نیستید.
‫ببخشید، شما...؟
‫ببخشید، من یوری هستم. دوست صمیمی آنتون.
‫اومدم چند روزی اینجا باشم.
‫قضیه این سقف چیه؟ در جریانش نیستم.
‫تنها راه برای رسیدن به زیرزمینه.
‫یه پناهگاه حمله هوایی ‫با خروجی به بیرون هست.
‫اصلا نمی‌دونین چه خبره، نه؟
‫آلودگی.
‫تو.
‫می‌دونی دارم درباره چی حرف می‌زنم، درسته؟
‫من حملاتی رو تجربه کردم.
‫اونا این‌جوری نبودن. ‫تو هیچی نمی‌دونی، رفیق.
‫من می‌گم اون چیزی که ‫اونجاست یه اقدام امنیتیه.
‫فوق‌العاده پیشرفته‌ست.
‫ولی برای محافظت از ماست.
‫در برابر هر نوع حمله‌ای.
‫خب، مدرکی برای این فرضیه‌ت داری؟
‫مگه اخبار نگاه نمی‌کنی؟
‫منظورم رسانه‌های اصلی ‫دروغگو و مزخرف نیست.
‫دولت پنهان.
‫نظم نوین جهانی. تا حالا در موردش نشنیدی؟
‫آنتون کجاست؟
‫احتمالاً سکته‌ی قلبی کرده.
‫یهو غش کرد. ‫درست جلوی اون دیوار.
‫شاید ضربان‏سازش از کار افتاد.
‫توی یه لحظه.
‫همیشه خیلی حساس بود.
‫ولی تو کارش یه نابغه بود.
‫متأسفم.
‫آره، تسلیت میگیم.
‫ممنون.
‫- باید ادامه بدیم. ‫- باید بمونید.
‫اگه اون درست بگه چی؟ ‫اگه همه‌چیز اون بیرون آلوده باشه چی؟
‫اون‌وقت ما اون بیرون می‌میریم.
‫- اگه این‌جوری نباشه چی؟ ‫- اگه باشه چی؟
‫اون‌وقت مثل صاحبخونه می‌شیم.
‫باید بریم بیرون.
‫- آره، ببخشید، ما می‌ریم. ‫- آره.
‫آره.
‫خودم اینو می‌برم، عزیزم.
‫ممنون.
‫من الان میام.
‫اون کشتش.
‫دیوار؟
‫استرس اینکه این چی می‌تونه باشه کشتش.
‫اون تسخیر شده بود.
‫همه نمی‌تونن اینو تحمل کنن.
‫بعضی‌ها عقلشونو از دست می‌دن.
‫بخاطر دوستت تسلیت میگم.
‫آره، ناراحت شدم.
‫هی.
‫موفق باشی.
‫خوب به نظر می‌رسه.
‫خیلی خب.
‫می‌تونین بیاین پایین.
‫- این براتون مناسبه؟ ‫- آره.
‫خیلی خب. بیا.
‫آره، انگار همونه.
‫[به سمت پناهگاه‌]
‫- نه! ‫- این دیگه چیه؟
‫آروم باش. ما می‌ریم بیرون.
‫نه! چطور ممکنه؟ ‫ما دو متر زیر زمینیم!
‫- لعنتیا... ‫- این دیگه چه کوفتیه؟
‫خوک‌های سرمایه‌دار!
‫همه ‌چی درست می‌شه.
‫از اینجا می‌ریم بیرون.
‫- خوک‌ها! ‫- ماروین، نکن! وایستا!
‫لازمش داریم. می‌شکنیش!
‫- نکن! عزیزم! ‫- اصلاً خرابش می‌کنم!
‫آروم باش، جوون!
‫آرومم.
‫ببخشید. آرومم.
‫خیلی آرومم.
‫گور بابای این دیوار بی‌صاحب وامونده لعنتی!
‫همه بشینین زمین! بشینید!
‫- لیو، خوبی؟ ‫- آره.
‫بابابزرگ؟
‫بابابزرگ!
‫نه!
‫درست می‌شه.
‫زود باشید، لطفاً کمکم کنید!
‫درست می‌شه.
‫جعبه کمک‌های اولیه اینجا جایی هست؟
‫- باید روشو فشار بدی... ‫- برو گمشو، ماروین!
‫همه‌ چی درست می‌شه، بابابزرگ.
‫همه ‌چی درست می‌شه.
‫واستون متاسفم.
‫ولی باید شکرگزار باشید. جدی می‌گم.
‫به احتمال زیاد ‫همتون اون بیرون می‌مردید.
‫هی. یه کم ایمان داشته باشید.
‫فقط می‌خواستم بگم ممکنه یه کم طول بکشه
‫تا همه‌ی سیستم‌های پشتیبان ‫دوباره درست کار کنن.
‫صددرصد مطمئنم
‫که این دستگاه سیستم فیلتر هوا داره ‫که ما ازش سر در نمیاریم.
‫چرا ما؟
‫شاید دلیلی داره که همه‌مون اینجاییم.
‫شاید یه شباهتایی ‫تو زندگی‌مون باشه یا چیزی.
‫مثلاً... وقتی من ۱۵ ساله‌م بود، ‫دو دقیقه مردم.
‫تصادف با دوچرخه.
‫کس دیگه‌ای تجربه نزدیک به مرگ ‫یا همچین چیزی داشته؟
‫مادرم دو سال پیش از سرطان مرد.
‫تا لحظه‌ی آخر کنارش بودم.
‫من یکی رو کشتم.
‫حین خدمت. پلیسم.
‫بهش افتخار نمی‌کنم.
‫ما می‌دونیم تو چی کار کردی.
‫حادثه بود.
‫حادثه‌ای که تو باعثش شدی!
‫متاسفم. نمی‌دونستم که گلوله برمی‌گرده.
‫معذرت می‌خوام!
‫ببخشید.
‫شما دو تا چی؟
‫ما بچه‌مون رو از دست دادیم.
‫لیو، خواهش می‌کنم.
‫سقط جنین.
‫وای...
‫چطور تونستی؟ ‫این به کسی ربطی نداره.
‫به ما ربط داره.
‫الان وقتشه؟ جدی؟
‫آره. شاید وقتشه.
‫نمی‌دونم چقدر دیگه زنده می‌مونیم.
‫باشه. دلت می‌خواد چی بشنوی؟
‫آره، این اتفاق برامون افتاد.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫بگو.
‫- بگو! ‫- بچه‌مون رو از دست دادیم!
‫این اتفاقیه که افتاد! خیلی دردناک بود!
‫حالا بعد از هفت سال
‫ترکم کردی، چون جراتشو نداشتم ‫یه شبه کار آشغالم رو ول کنم!
‫یه شبه؟
‫مسئله تغییر تو زندگی‌مون بود!
‫ربطی به کار لعنتیت نداشت!
‫که دوباره همدیگه رو پیدا کنیم! ‫برای التیام! ولی تو نخواستی!
‫- همش چرت و پرته. ‫- تو هیچی نگفتی!
‫هیچی!
‫از بیمارستان اومدیم خونه،
‫تو نشستی پای اون کامپیوتر لعنتیت، ‫و تموم شد و رفت!
‫دیگه هیچ‌وقت درباره‌ش حرف نزدیم.
‫زندگی‌مون پر از سکوت و وعده‌های توخالیه.
‫«بعداً درستش می‌کنم.» همیشه بعداً. ‫ولی بعداً هیچ‌ وقت نمیاد!
‫انصاف نیست. ‫من باید کار می‌کردم. این راه من...
‫- انصاف نیست؟ ‫-...برای کنار اومدن باهاش بود! گوش کن!
‫به خاطر تو بیشتر از دو ساله ‫که خودمو نگه داشتم.
‫و این داره مریضم می‌کنه!
‫می‌خوام دوباره نفس بکشم، ‫و با تو دیگه نمی‌تونم!
‫من بهت نیاز داشتم.
‫و تو منو ول کردی.
‫یه دیوار لعنتی دور خودت کشیدی، ‫هیچ‌ کس نمی‌تونه بهت برسه.
‫تو دیگه وجود نداری!
‫بچه‌ها، نمی‌تونیم دست به دعا بشینیم. ‫باید از اینجا بزنیم بیرون.
‫چطوری؟
‫آپارتمان فریدمن رو بگردیم.
‫شاید سند یا نقشه‌ای از بازسازی‌ها پیدا کنیم،
‫دوربین‌های مداربسته... چیزی، توضیحی.
‫- کار بیهوده. ‫- فکر بهتری داری؟
‫داری؟
‫می‌تونیم ورق بازی کنیم، اگه دوست دارید.
‫پوکر یا... مونوپولی.
‫هی، این خیلی خوشمزه‌ست. ‫از جیبتون میره.
‫از لوبیا متنفرم.
‫میگم، ماروین. زندگی تو مادرید چطوره؟
‫نمی‌دونم.
‫ما بارسلونا زندگی می‌کنیم.
‫آنتون.
‫چیه؟
‫یادداشتایی که نوشته... ‫شاید چیزی توشون باشه.
‫می‌تونیم چک کنیم.
‫من چک کردم. یه مشت مزخرفه.
‫وقتتون رو تلف می‌کنید.
‫فکر خوبیه. می‌تونیم جدا شیم.
‫باشه.
‫الگوی آجرها.
‫سعی کرده چیزی توشون پیدا کنه.
‫شاید نحوه‌ی چیدمانشون.
‫از نظر اندازه یا شکل.
‫آره. چهار تا مربع.
‫دقیقاً همون چیدمانی که تو آپارتمان ماست.
‫متوجه شدیم که میدان مغناطیسی اینجا قوی‌تره.
‫- این چیه؟ ‫- باید خوشحال باشی.
‫چرا؟
‫حداقل شما دو تا با هم گیر کردین اینجا.
‫ببخشید.
‫«کتاب تبتی مرگ.»
‫«چطور دوست پیدا کنیم.»
‫یه عالمه چیز بیخود.
‫«بدون خروج.»
‫من دیوونه شدم یا این اتاق ‫از اون بالایی کوچیک‌تره؟
‫نمی‌دونم.
‫-یه اتاق دیگه اینجاست. ‫-مطمئنی؟
‫آره، یه اتاق دیگه‌ست.
‫چطور بریم توش؟
‫این یه دره.
‫این چیه؟
‫ببینم.
‫وایسا! هیچی رو فشار نده.
‫ده تا عدد. ‫میلیونا ترکیب ممکنه.
‫عالی شد.
‫- آرد لازم داریم. ‫- چی؟
‫آرد لازم داریم.
‫ببین.
‫کارت ویزیتش.
‫«نانودیفنس»؟
‫«اپسیلون نانودیفنس»؟ ‫چیزی درباره‌ش می‌دونی؟
‫برنامه‌نویس بود. ‫هیچ‌وقت در مورد کارش حرف نمی‌زد.
‫خودش نمی‌خواست؟ یا اجازه نداشت؟
‫این چی شده؟
‫کوبوندش به دیوار، ‫چون نتونست راه‌حلی پیدا کنه.
‫همون‌طور که گفتم...
‫ببین.
‫«کد». کد برای چی؟
‫برای باز کردنش؟
‫باهاش مشکلی داری، یوری؟
‫با تشعشعات مرگباری که ‫به محض باز کردن دیوار میاد تو؟
‫آره، شاید.
‫باشه، این تعداد ترکیبات رو از میلیون‌ها ترکیب
‫به ۲۴ تا کم می‌کنه.
‫- اینو تو ذهنت حساب کردی؟ ‫- آره.
‫برم دنبال بقیه.
‫ببین، اشتباه برداشت نکنید. ‫شرمنده، باشه؟
‫فقط نمی‌خوام کس دیگه‌ای صدمه ببینه. ‫می‌فهمید که؟
‫هی، بیاید بالا. یه چیزی پیدا کردیم.
‫من می‌مونم.
‫بیا دیگه، یوری!
‫مطمئنی باید بریم اون تو؟
‫ممکنه مخفیگاه یه روانی باشه ‫که داره دست جمع می‌کنه.
‫یا خود قاتل روانی اونجا وایستاده باشه.
‫ماروین.
‫بله؟
‫خواهشاً خفه شو.
‫آهای؟
‫خب...
‫تفنگ قبل از قَمه.
‫سلام؟
‫وای، لعنتی.
‫استاد بازی لعنتی!
‫گفتم که این یه بازی مرگباره.
‫یه بازی مرگباره، رفیق.
‫- ماروین! ‫- بله، اینجام.
‫لعنتی.
‫هی. این یارو همه ‌چیو ضبط کرده.
‫همه‌ چی رو برای نخبه‌های بالا پخش کرده.
‫نه، امکان نداره.
‫استاد بازی لعنتی.
‫همون‌طور که گفتم.
‫یا شایدم منحرفه!
‫رو اون کلیک کن.
‫این مال روزیه که اتفاق افتاد. ‫صبر کنید...
‫باشه.
‫- اونو می‌بینید؟ ‫-آره.
‫هنوز اونجا نبوده.
‫دقیقاً.
‫بزن رو استوپ.
‫یکی می‌تونه توضیح بده الان چی دیدیم؟
‫چی فهمیدی، آنتون؟
‫یوری، مگه نگفتی آنتون تو اتاقش از هوش رفت؟
‫یوری؟
‫برم بهش سر بزنم.
‫یوری؟
‫این مال قبلشه.
‫داره چی کار می‌کنه؟ سلفی می‌گیره؟
‫لیا؟
‫یوری؟
‫اون چیه؟
‫نور از راه‌پله اومده.
‫تونسته دیوار رو باز کنه.
‫یوری؟
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫لیا کجاست؟
‫چی کار کردی، یوری؟
‫بهش هشدار داده بودم.
‫لعنتی!
‫لیا!
‫خیلی متاسفم.
‫مرد! مگه مریضی؟ زدی کشتیش!
‫تکون نخور.
‫ماروین، دیوار برای محافظت از ما اینجاست.
‫حتی اگه شماها نمی‌خواید بفهمید.
‫کاری می‌کنم که اینطور باقی بمونه.
‫هی!
‫هی، ولش کن!
‫- لعنتی... ‫- یوری، ول کن!
‫گندش بزنن!
‫نکن! شلیک نکن!
‫شاید بدونه چطور بریم بیرون.
‫خوبی؟
‫[جنگ جهانی سوم]
‫[آخرالزمانی]
‫نگرانت بودم.
‫من خوبم. همه ‌چی روبراهه.
‫می‌دونی، من حواسم بهمون هست.
‫خیلی دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫وقتی از اینجا رفتیم بیرون، ‫ازدواج می‌کنیم.
‫فوری. یه روزم صبر نمی‌کنیم.
‫باشه؟
‫حواست بهش باشه، خب؟
‫باشه.
‫لیو...
‫تقصیر تو نیست.
‫از کجا می‌دونستی.
‫نمی‌فهمم. چرا کشتش؟
‫چون لیا یه چیزی پیدا کرده بود.
‫راه خروج، درست مثل آنتون.
‫شاید فیلم ضبط‌شده باشه.
‫می‌رم نگاه کنم.
‫اگه دیوار خودش یه کد باشه؟
‫چطور؟
‫معمولاً دیوار رو با آجرای هم‌اندازه ‫و به یه شکل می‌سازن.
‫ولی این حالت هرج‌ومرجه. ‫هیچ ‌چیش شبیه هم نیست.
‫دقیقاً.
‫ببین...
‫فاصله‌ها.
‫کوتاه، بلند، بلند، کوتاه.
‫شاید یه کد فاصله‌ای باشه.
‫- مثل کد مورس. ‫- آره، ولی خیلی پیچیده‌تر.
‫و آنتون یه جوری رمزگشاییش کرد.
‫ولی چرا اون؟
‫چون برای اینا کار می‌کرد.
‫اپسیلون نانودیفنس.
‫می‌دونی این کجاست؟
‫دقیقاً تو هافن‌سیتی.
‫بیدار شو، احمق.
‫آنتون چطور دیوار رو باز کرد؟ ‫بگو، حرف بزن.
‫یه روز ازم تشکر می‌کنید.
‫باید از ما تشکر کنی ‫که مغز لعنتیتو نترکوندیم.
‫این چه جور کدیه؟
‫چطور دیوار رو باز کنیم؟
‫«همه‌ی مشکلات بشریت از ناتوانی آدم‌ها
‫برای آرام نشستن در اتاق به تنهایی ناشی می‌شود.» ‫بلز پاسکال، قرن هفدهم.
‫- چه ربطی داره؟ ‫- همه‌ چی به این ربط داره.
‫همیشه دنبال پیشرفت بیشتر. ‫همیشه رو به جلو.
‫- به سمت نابودی. ‫- ببین، دو تا انتخاب داری.
‫انتخاب اول، حرف بزنی.
‫انتخاب دوم؟
‫آتش‌سوزی تو بندر. تو اپسیلون بود؟
‫آره.
‫اونا دیوار رو ساختن؟
‫فقط می‌دونم این یه سیستم دفاعیه.
‫دفاع در برابر چی؟
‫در برابر چی؟
‫در برابر هر نوع حمله.
‫اتمی، بیولوژیکی، شیمیایی...
‫هر چی بگی.
‫ما تو جنگیم.
‫باور کردنش انقدر سخته؟
‫آره.
‫باور کردن حرفای تو سخته!
‫به نظر میاد آنتون هم باور نکرد.
‫چرا سعی کرد از اینجا بره بیرون
‫اگه همه‌ چی آلوده‌ست؟
‫چرا، اگه همه ‌چی اون بیرون آلوده‌ست؟
‫فکر می‌کرد سیستم خراب شده.
‫به خاطر آتش‌سوزی.
‫ولی تو باور داری این یه موقعیت اضطراریه.
‫پس حرف اون در برابر حرف تو ـه.
‫دیوونه‌ی تئوریای توطئه یا نابغه تکنولوژی؟ ‫من می‌دونم کدوم رو ترجیح می‌دم.
‫می‌دونی، ماروین، ‫می‌تونی کل روز منو قضاوت کنی.
‫ولی یه قول بهت می‌دم.
‫این کارو اینجا می‌کنی.
‫بگو چطور از اینجا بریم بیرون، احمق!
‫حروم‌لقمه‌ی مریض! چطور بریم بیرون؟
‫خودتو جمع کن!
‫می‌خواد ما رو بکشه!
‫تنها کسی که می‌تونست ‫ببرتمون بیرون رو کشت!
‫هیچی بهمون نمی‌گه!
‫گاومون زاییده.
‫هی، بچه‌ها! فکر کنم یه چیزی پیدا کردم!
‫این ساعت‌ها ادامه داره.
‫داره چی کار می‌کنه؟
‫برنامه‌نویسی می‌کنه.
‫می‌تونم ببینم؟
‫داشت یه چیزی برنامه‌نویسی می‌کرد. ‫یه اَپ برای باز کردن دیوار.
‫گوشیش رو لازم داریم.
‫این کد فاصله‌ای نیست.
‫یه کد نوریه، ‫با گوشی می‌شه خوندش.
‫- کیوآر کد؟ ‫- دقیقاً.
‫ولی اگه گوشیش کلید باشه ‫و دیوار در باشه،
‫قفلش چیه؟
‫اینجا.
‫مغناطیس.
‫نور!
‫نور یه موج الکترومغناطیسيه.
‫همینه.
‫حالا یه گوشی لازم دارم که کار کنه.
‫از اینجا می‌ریم بیرون.
‫دارید مرتکب اشتباه بزرگی می‌شید.
‫خفه شو.
‫کار کرد.
‫دکمه‌ها.
‫مربع‌ها.
‫فشارشون بده.
‫ببینید.
‫اونو می‌بینید؟
‫شاید یه جور پرتاله.
‫مواظب باش.
‫این... گرمه.
‫هی، ماروین.
‫اگه بازش کنی همه‌مون می‌میریم.
‫یه چیزی حس می‌کنم.
‫یه چیزی داره تکون می‌خوره.
‫همه‌مون می‌میریم.
‫عزیزم، دستتو بکش بیرون.
‫- نمی‌تونم. ‫- چی؟
‫گیر کرده!
‫- کمکم کن! بیا، بکش! ‫- خیلی قويه!
‫بکش!
‫بکش! بیا!
‫باشه، بکش!
‫بکش! بکشش بیرون!
‫- دیوار داره سفت می‌شه! بکشید! ‫- لعنتی!
‫نمی‌ذاره بریم.
‫هیچ‌ کدوممون.
‫نکن، ماروین!
‫ماروین، نه!
‫معذرت می‌خوام، لیو.
‫اون موقع هیچی نگفتم چون ‫روزی که اتفاق افتاد...
‫یه چیزی تو وجودم شکست ‫و نمی‌دونستم چطور درستش کنم.
‫پس دو سال تمام منو کامل نادیده گرفتی؟
‫می‌خواستم باهام درباره‌ش حرف بزنی.
‫یه جایی حس می‌کردم ‫دیگه کمتر و کمتر زنده‌ام.
‫انگار بعد از اون اتفاق ‫ما رو هم دفن کردی.
‫منظوری نداشتم.
‫دوست داشتم یه خانواده باشیم.
‫مطمئنم مادر خوبی می‌شدی.
‫چیزیه که درباره‌ من دوست داری.
‫بیا، از اینجا بریم بیرون.
‫باشه، من این دکمه‌ها رو فشار دادم ‫و دیوار مایع شد.
‫از بالا به پایین.
‫- بیا برعکسش رو امتحان کنیم. ‫- اگه اشتباه باشه؟
‫یه شانس از ۲۴ تاست.
‫باشه.
‫چشمک‌ها...
‫وایسا، فشار نده!
‫هر دکمه یه تعداد خاص ‫چشمک زدن داره.
‫اولین دکمه‌ای که فشار دادی ‫یه چشمک داشت، درسته؟
‫آره.
‫دومی چهار تا. بعدش شش تا.
‫یعنی از تعداد چشمک‌های نور،
‫می‌تونیم ترتیب درست دکمه‌ها رو پیدا کنیم.
‫و ما اینو تو ویدیوها داریم.
‫- سلفی‌ها. ‫- آره.
‫اینجا. این شش تا چشمک بود.
‫اون یکی، دکمه سوم.
‫فقط یه چشمک.
‫پایینی.
‫چهار تا.
‫دومی از پایین.
‫بعد آخری...
‫دو تا.
‫این یکی.
‫یعنی این ترتیب درسته.
‫از اینجا شروع می‌شه و بعد ساعت‌گرد.
‫پیداش کردیم.
‫باشه، بیا.
‫- اگه همه‌ چی آلوده باشه؟ ‫- اگه نباشه؟
‫باید این ریسک رو بکنیم.
‫باشه. آماده‌ای؟
‫تیم!
‫تیم! نکن!
‫نکن!
‫تیم!
‫بدو!
‫بدو، اولیویا!
‫بازش کن!
‫اولیویا، لطفاً عجله کن!
‫بیا...
‫داره باز می‌شه!
‫برو! برو بیرون!
‫نمی‌تونم.
‫الان برو!
‫برو! لطفاً برو!
‫ممنون.
‫تیم.
‫...اعلام وضعیت اضطراری در هامبورگ.
‫به تایید رسیده است
‫که آتش‌سوزی در اپسیلون نانودیفنس ‫باعث ایجاد یک نقص جدی
‫و فعال شدن یک سیستم دفاعی مخفی شد.
‫همچنان مشخص نیست
‫که دلیل آتش‌سوزی طبیعی بوده ‫یا خرابکاری عمدی.
‫به کسانی که توانستند خود را به جای امن برسانند ‫اکیداً توصیه می‌شود کنار هم بمانند.
‫مترجمان: میثم موسویان و مریم سهرابی