‫پیدات کردم!
‫نوبت توئه!
‫خوش برگشتی.
‫چطور بود؟
‫حوله می‌خوای؟
‫خودم دارم.
‫کارمون داره تموم میشه.
‫من می‌ترسم!
‫الان می‌میرم!
‫خیلی حال میده!
‫خیلی باحاله!
‫بیا بیشتر گاز بدیم!
‫الان میفتم تو آب!
‫کمک! کوسه‌ها!
‫خیلی خسته شدم.
‫خب، رسیدیم میازاکی.
‫آره.
‫الحق که میازاکیه.
‫خوشحالم باز اومدیم سفر.
‫از شلوغی شهر دور شدیم و نسیم گرم ‫رو حس کردیم.
‫یادت نره اومدیم سفر کاری.
‫آره، ولی کار دیروزمون که زیاد طول نکشید.
‫[هجده ساعت پیش]
‫- خسته نباشی. ‫- همچنین.
‫- تمومه؟ ‫- آره.
‫- نزدیک بودها. ‫- ممنون.
‫وقتی اسلحه‌م رو گرفتن فکر کردم کارم دراومده.
‫آها، راستی.
‫وقتی با یه مرد سر و کار داری،
‫باید اسلحه رو...
‫اوه، ممنون.
‫با کله نرو تو صورتش.
‫خونی شدی.
‫از سرعت حرکتش استفاده کن و ‫بکشش جلو.
‫باشه.
‫حواست شد چی گفتم؟
‫فهمیدم دیگه.
‫فکر کردی بهتر از من... ‫اوه، ممنون... بلدی دعوا کنی، نه؟
‫هی، از آرایشگاه وقت گرفتی؟
‫آره. یکشنبه بعدی.
‫ممنون.
‫فکر کردم می‌خواستی موهات رو بلند کنی.
‫خب، دلم می‌خواست...
‫چطور میگن، یه سبک ساده‌تر رو امتحان کنم؟
‫می‌خوام مدل موی گرگی بزنم.
‫از اون شیک‌ها.
‫چون هم مدل موی شیک داریم و هم غیر شیک.
‫احتمالاً اون مدلی بزنم.
‫یعنی مدل موی دهه نودی؟
‫دقیقاً، می‌دونم تنهایی هم نمی‌تونی بری.
‫بیا کل زمان صحبت کنیم که آرایشگره ‫با من حرف نزنه.
‫بگیم ما رو کنار هم بنشونن.
‫یه صحبت ساده‌ست دیگه.
‫تق تق. تو روزهای تعطیلت چیکار می‌کنی؟
‫تو خونه می‌چرخم.
‫اوه، پس خونه‌نشینی.
‫چه بد. مریض میشی‌ها.
‫نکته خوبیه.
‫تو رستوران گوشت گاو میازاکی ‫جا رزرو کردم.
‫گوشت گاو؟
‫منتظرم!
‫دیروز بعد از اینکه هواپیما فرود اومد ‫مجبور شدیم مستقیم بریم سر کار.
‫بعدش دیگه جایی باز نبود.
‫پس باید جبران کنیم.
‫اینقدر می‌خوریم تا پس بیفتیم!
‫ایول!
‫لعنتی.
‫یادم رفته بود امروز تولد ماهیروئه!
‫حتماً واسه شام تولدش انتظار یه چیز ‫بهتر داره، نه؟
‫بگم پیشخدمت رستوران کیک بیاره؟
‫ولی یه بار توییت زد،
‫«اگه کسی برای تولدم سورپرایزم کنه، اینقدر ‫خجالت می‌کشم به خودم شلیک می‌کنم.»
‫وایسا. ولی خیلی واسه تولد من تدارک دید.
‫من هدیه هم براش نگرفتم.
‫یادم رفته بود. ‫لعنتی!
‫ترسیدم!
‫وقت کاره.
‫به این زودی؟
‫وقتشه تمرکز کنیم.
‫بریم کارمون رو انجام بدیم و بریم دیدن شهر.
‫باشه.
‫بازش می‌کنیم.
‫تادا!
‫ممنون که اومدید.
‫ماموریت واسه آقای هانازومه بود، ‫بهترین قاتل توکیو.
‫ولی مریض شد و نتونست بیاد.
‫مراجعه‌کننده درخواست کرد
‫از توکیو قاتل‌های حرفه‌ای بیاریم، ‫و اسم شما اومد وسط.
‫برای نظافتش هماهنگ شده. ‫فقط کافیه آدم بکشید.
‫سوژه سویوشی ماتسوراست.
‫مراجعه‌کننده می‌خواد طرف به علت ‫اختلاس بمیره.
‫واسه گرفتن یه پاسپورت جعلی میره ‫اداره حکومتی میازاکی.
‫روز تعطیلیه، نظافتکارها و توریست‌ها هم هستن.
‫خوب شد این ماموریتمون خودش یه ‫پا گردشه.
‫نه بابا.
‫مجبوریم وقتی اومدیم ماموریت ‫یه کم هم گردش کنیم.
‫شنیدم میازاکی شاه‌میگو‌های خوشمزه‌ای داره.
‫جدی؟ از ایسه هم بهتر؟
‫ایسه تو میه‌ست، درسته؟
‫امشب که قرار شد گوشت گاو بخوریم.
‫ممنون. بمونه واسه دفعه بعد.
‫بیا یه بار شاه‌میگوی ایسه رو هم امتحان کنیم.
‫باشه.
‫چی؟
‫این کیه؟
‫کمکم کنید!
‫خواهش می‌کنم من رو نکش!
‫خب...
‫شما کی باشین؟
‫اه...
‫رقیبی چیزی هستی؟
‫یه حدس ساده‌ست، ولی ممکنه
‫تو هم قاتل باشی؟
‫پس برای ماموریت ما دو نفر رو ‫استخدام کردن؟
‫اینم برای اتحادیه کار می‌کنه؟ ‫فکر نکنم.
‫شاید فریلنسره.
‫خرابش نکنید.
‫بله؟
‫خرابش نکنید!
‫داشتم ماموریت آخرم رو تموم می‌کردم.
‫تعداد قتل‌هام به صد و پنجاه نفر رسیده.
‫لحظه به این مهمی رو خراب نکنید!
‫اوه. شرمنده.
‫ببخشید مزاحم شدیم.
‫متوجهم.
‫انگار دلخور شدی.
‫پس ما هیچی ندیدیم و با آقای سوسانو ‫هماهنگ می‌کنیم.
‫اگه فریلنسره رو ول کنیم بره، ‫اعتبار اتحادیه تو خطر میفته.
‫خدایی؟ اعتبار؟
‫گوش کنید!
‫چه ترسناکه.
‫دیوونه‌ستا.
‫می‌دونین
‫چقدر منتظر این روز بودم؟
‫خفه شین!
‫عجب وضعی شد، نه؟
‫خودم می‌تونم.
‫باشه.
‫خیلی خونریزی داری.
‫پاکش کن.
‫زود باش.
‫اینقدر مجبورم نکن بدوئم.
‫تو رو خدا! این کار رو با من نکن!
‫فکر کردم مُردم.
‫خوبی؟
‫ببینم.
‫سوژه؟
‫وقتی یارو جلوم رو گرفت فرار کرد.
‫اصلاً یارو کیه؟
‫این چیه؟
‫خودش داد.
‫ناسلامتی قاتلم، ولی نتونستم بکشمش.
‫حتی ازش صدقه گرفتم.
‫من لایق...
‫قاتل بودن نیستم.
‫الان دیگه مهم نیست.
‫حداقل زنده‌ای.
‫جدی؟
‫پاشو.
‫می‌تونی وایسی؟
‫پاشو!
‫ببخشید تنها ولت کردم.
‫برگشت.
‫می‌تونی تکون بخوری؟
‫من رو ول کن و خودت رو نجات بده.
‫این حرفا بهت نمیاد، ماهیرو.
‫چیساتو سوگیموتو و ماهیرو فوکاگاوا.
‫بله. خودمونیم.
‫چه کمکی از دستمون برمیاد؟
‫ببخشید!
‫باید پروتئین بخورم.
‫سالاد مرغ ندارید.
‫سالاد استیک مرغ هم ندارید. ‫چیکار کنم؟
‫دوتا قهوه.
‫دوتا قهوه؟
‫من قهوه نمی‌خورم. قهوه خوردن با شکم ‫خالی برای عضلات ضرر داره.
‫آب پرتقال.
‫آب پرتقال؟ چشم.
‫یه لحظه.
‫با یه قاتل دیگه به اسم کائده فویومورا برخورد کردید.
‫یه فریلنسر یاغیه.
‫متخصص اسلحه و چاقو.
‫واو. چه دیوونه‌ایه.
‫چقدر لاغر مردنیه.
‫بله؟
‫اتحادیه دستور قتلش رو داده.
‫عصبانین که یه فریلنسر اومده یه ‫سوژه رو دزدیده.
‫و آبروشون رو جلوی مراجعه‌کننده‌شون بُرده.
‫خودتون گند زدین، خودتون باید بکشینش.
‫نقطه. سوالی نیست؟
‫وایسا، ما؟
‫خب، راستش ما اومدیم تعطیلـ...
‫یعنی اومدیم ماموریت.
‫قرار شد ماموریتمون رو انجام بدیم ‫و بریم خوش بگذرونیم.
‫بعد از اتمام ماموریتمون.
‫بعد خواستیم بریم گردش و برگردیم خونه...
‫از دست این نسل زد.
‫سیگار نکش. برات ضرر داره.
‫اصلاً بلد نیستن مسئولیت قبول کنن.
‫تازه،
‫اگه همون اول کشته بودنش کار به ‫اینجا نمی‌کشید.
‫داره سر ما غر میزنه؟
‫بچه‌های این دوره و زمونه...
‫به قاتل بودن خودشون افتخار نمی‌کنن.
‫چی ور ور می‌کنی؟
‫نمی‌تونی بلند بگی؟
‫شرافت براتون مهم نیست.
‫شرافت؟ عین سامورایی‌ها؟ ‫شرافت چیه دیگه؟
‫پاچینکو بازی می‌کنی؟
‫آها.
‫اصلاً درک نمی‌کنین.
‫بگذریم، این ماموریت شماست.
‫عجب خانم ترسناکیه!
‫اول کائده فوکومورا رو بکشید تا ماتسورا رو ‫نکشته، بعد ماتسورا رو بکشید.
‫حله؟
‫اول ماتسورا رو نکشید.
‫به اولویت‌بندیش فکر کنید.
‫اینم از قوانین.
‫بیا انجامش بدیم.
‫من می‌خوام
‫فوکومورا رو بکشم.
‫چه مرگت شده؟
‫نمی‌خوام جا بزنم.
‫نهایت تلاشم رو می‌کنم.
‫راستی، ما یه تیم چهار نفره تشکیل میدیم.
‫چی؟
‫با شما؟
‫پس من جا میزنم.
‫دیگه دیره. چون قبول کردی.
‫پشیمون شدم.
‫من ریکو ناناسه هستم.
‫قبلاً بدن‌ساز بودم.
‫تو صحنه ملی موفق بودم، اما به ‫صورت بین‌المللی نه.
‫بعد یه کسب و کار راه انداختم که موفق شد.
‫تا وقتی دوستم ازم دوازده میلیون ین قرض گرفت.
‫قرض دادم ولی پسش نداد.
‫الان قاتل شدم.
‫خوشبختم.
‫مینامی ایروکا.
‫اول تکلیفم رو باهاتون روشن کنم. ‫من هفت سال ازتون بزرگترم.
‫اینجا هم توکیو نیست.
‫جلوم رو نگیر.
‫موفق باشید.
‫رسیدیم.
‫اینجا خونه‌ی فویوموراست؟
‫آره. قبل از اینکه شما رو ببینیم آدرسش ‫رو پیدا کرده بودیم.
‫ما کارمون رو بلدیم.
‫جدی؟ تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫واو! باریکلا بابا!
‫باید بین خودمون گیرش بندازیم.
‫بریم زودتر کارمون رو انجام بدیم ‫و تیم رو منحل کنیم.
‫من اسلحه نمی‌خوام. همین کافیه.
‫نه، دلم نمی‌خواد جلو جلو شلیک کنی.
‫باشه. گمونم اگه از اسلحه استفاده کنم
‫کمتر اذیت میشه.
‫گوش کنید.
‫یه بار بیشتر نمیگم.
‫شما از جلو برید. ما از پشت میایم.
‫نقطه الف وسط مسیر بین اینجا و خونه‌ست.
‫برید سر نقطه الف، ‫سی ثانیه بعدش وارد خونه بشید.
‫از علامت‌های دستی استفاده می‌کنیم. خب؟
‫خیلی خب.
‫متوجه شدیم.
‫خرابکاری نکنین یه وقت.
‫ساعتتون رو روی چهار ظهر بذارید.
‫ببخشید، ما ساعت نداریم.
‫یعنی...
‫از اول باید می‌گفتی باید ساعت می‌انداختیم.
‫الان دیگه ملت از گوشی استفاده می‌کنن.
‫کی ساعت می‌اندازه؟
‫گوشیم رو کجا گذاشتم؟
‫ولش کنید!
‫فقط کافیه مانع راه من نشید.
‫چیز دیگه‌ای نمی‌خوام!
‫در بدترین حالت ممکن، می‌تونید ‫طعمه بشید.
‫ایروکا، وایسا!
‫میشه بکشمش؟
‫واو، عجب اتاق کثیفیه!
‫چه وضعشه؟
‫مشخصه آدم جاه‌طلبیه.
‫اینجا نیست.
‫آره.
‫هی، باتری موبایل داری؟
‫تازه خریدی که.
‫خب، باتری گوشیم به مشکل خورده.
‫ببین، نمی‌تونی با همه چی به مشکل بخوری.
‫خب مشکل دارم دیگه!
‫خوش می‌گذره؟
‫- اینجا خبری نیست. ‫- بله.
‫اینجا نیستش. میشه بریم؟
‫بکش کنار.
‫عجبا.
‫دفترچه خاطرات؟
‫«صدمین قتلم می‌تونست بی‌نقص پیش بره، ‫ولی بی‌خودی گلوله تلف کردم.
‫فقط بازنده‌ها می‌ذارن انگیزه و سلامت روان روی ‫عملکردشون تاثیر بذاره. درجه سه.»
‫ای کاش یه سری‌ها ازش یاد می‌گرفتن.
‫این شد جاه‌طلبی. ‫مطمئنم می‌تونه با شماها کنار بیاد.
‫فویومورا نیومده خونه.
‫احتمالاً میاد دنبال دفترچه خاطراتش.
‫گوش به زنگ می‌مونیم.
‫الان؟ تا کی؟
‫هی، فهمیدم!
‫ما میریم دنبال سوژه، ماتسورا بگردیم!
‫یکی رو فرستادیم دنبالش.
‫ولی...
‫ما امشب قرار بود شام بریم بیرون...
‫یعنی امشب یه برنامه دیگه داشتیم.
‫برنامه دیگه؟ یعنی چی؟
‫می‌دونی دیگه.
‫حالا باید همه چی رو توضیح بدم؟
‫بذار ببینم، چطور بگم؟
‫گمونم چون یه اصطلاح مخصوص توکیوئه، ‫اگه بگم درک نمی‌کنی.
‫یعنی...
‫مردم میازاکی چطور میگن؟
‫هی، وایسا!
‫موهات چقدر براقه.
‫امروز رفتی آرایشگاه؟
‫بحث رو عوض نکن!
‫چی شد؟
‫اینجا قایم شده بود.
‫هی، چه کشف خوبی.
‫دیدین؟
‫همکارم خیلی با استعداده.
‫شما اصلاً بو نبرده بودین، نه؟
‫ما نبودیم الان مُرده بودین.
‫ممنون.
‫یه لات رو کتک زدین دیگه. که چی؟
‫دیگه شورش رو درآورد.
‫خانم متخصص تیکه انداختن.
‫باید اول تشکر کردن و درخواست کردن ‫رو یاد بگیری.
‫اوه، منتظر بودی تشکر کنم؟
‫باشه. ممنون.
‫همه مردم میازاکی این مدلی هستن؟
‫وگرنه که دلم براشون می‌سوزه.
‫داره آبروی مردم شریف میازاکی رو می‌بره.
‫مگه من خواستم بیاین میازاکی؟
‫میشه یه فکری به حال رفتارت بکنی؟
‫بسه دیگه.
‫آروم بگیرید. ‫نظرتون چیه یه کم ورزش کنیم؟
‫بیاید اسکوات بزنیم.
‫اسکوات، خب؟ آروم باشید.
‫آخ!
‫هی، دردم گرفت!
‫خیلی خب، وقت شکنجه‌ست!
‫کار کردن خسته کننده‌ست، ولی ‫شکنجه کردن کیف میده.
‫آره، بیاید خوش بگذرونیم!
‫با دندونات شروع می‌کنیم.
‫وایسید! صبر کنید!
‫اول باید ازم سوال بپرسید!
‫باشه، حرف میزنم!
‫من سوتومو هیروکاوا هستم.
‫یه مامور فریلنسرم و واسه فویومورا ‫مراجعه‌کننده پیدا می‌کنم.
‫بعد از هر آدم‌کشی بهم زنگ میزنه ولی ‫ایندفعه زنگ نزد، اومدم بهش سر بزنم.
‫امروز صد و پنجاهمیش بود... ‫ماتسورا، درسته؟
‫قرار شد بعدش بهم زنگ بزنه.
‫هنوز دنبال آخرین سوژه‌شه.
‫من میشم طعمه‌ی شما.
‫تو رو خدا من رو نکشین.
‫همه چی رو لو داد.
‫آره، ولی دلم شکنجه می‌خواد.
‫میشه یه ناخنش رو دربیاریم؟
‫دلت می‌خواد؟ مگه طرف غذاست؟
‫صد و پنجاهمین چیش؟
‫و چرا ماموری مثل تو مسلحه؟
‫خب...
‫اون...
‫کائده فویومورا یه هیولاست.
‫همه‌تون رو می‌کشه!
‫عین شخصیت منفی فیلم‌های درجه ب.
‫به نظرم باید مهمونی رو شروع کنیم!
‫آره، یا شخصیت منفیش این شکلیه،
‫یا شخصیت‌ها اینقدر یواش حرف میزنن ‫صداشون نمیاد.
‫ما هم سر و صدا نمی‌کنیم.
‫اتحادیه دستور قتل فویومورا رو صادر کرده.
‫اینکه تو رو هم همراهش بکشیم به ‫کارهای خودت بستگی داره. فهمیدی؟
‫گمشو بابا!
‫اتحادیه فاسده.
‫خفه!
‫تا شب می‌مونیم فویومورا برگرده یا ماتسورا رو ‫پیدا کنن.
‫نوبتی می‌خوابیم.
‫- ها؟ ‫- عین اردو؟
‫شب رو بمونیم؟
‫شب رو؟ اینجا؟
‫شوخی می‌کنی دیگه.
‫رستوران چی؟
‫گوشت گاو میازاکی؟
‫رزرو رستوران؟
‫به این کار میگن آزار در محل کار.
‫لعنتی. سرم گیج رفت.
‫واو.
‫«امروز کاری نکردم. تمام روز ورزش کردم.»
‫تکلیفش با خودش مشخص نیست.
‫الو؟
‫بکشمش؟
‫چشم.
‫قاتل!
‫یکی کمکم کنه!
‫من اینجام! کمک!
‫قاتل!
‫دوم ژوئیه. مراجعه‌کننده بابت کشتن ‫سوژه مطمئن نبود.
‫و منجر به ترس بی‌دلیل سوژه شد.
‫یه ماموریت ناقص.
‫دلم می‌خواد از این کار بزنم بیرون.
‫نهم اوت.
‫یه بچه دانشگاهی بعد از پست کردن یه ویدئو ‫از چیدن، خوردن
‫و دور انداختن توت‌فرنگی کنسل شد.
‫والدینش استخدامم کردن
‫تا تمام صد و پنجاه نفری که کنسلش ‫کردن رو بکشم.
‫اصلاً درکشون نکردم.
‫درک نکردم اما...
‫قبوله.
‫میگه منتظر همچین ماموریتی بوده.
‫خیلی ممنون.
‫سلام.
‫ببخشید.
‫میشه یه چاپستیک بدید؟
‫اوه، شرمنده، دیگه بستیم.
‫چهارده اوت.
‫اولین قتلم با اسلحه.
‫اسلحه بوی ترقه می‌داد.
‫بچه بودم عاشق ترقه بودم.
‫چه دوران خوبی.
‫آخ!
‫سعی کردم نفر دوم رو بکشم، ‫ولی اسلحه گیر کرد.
‫گلوله‌های خراب خریده بودم.
‫خوب شد طرف مقاومت نکرد. ‫وگرنه ممکن بود من رو بکشه.
‫درس عبرت گرفتم.
‫دیگه نباید گلوله‌های ارزون بخرم.
‫دوم دسامبر.
‫شام خورش خوردم.
‫با خامه سفید درستش کردم.
‫اولین خورش سال.
‫چقدر سگ جون بود.
‫فکر کردم الان می‌میرم.
‫دارم به اسلحه عادت می‌کنم.
‫خوبه.
‫به زودی به صد و پنجاهمیش می‌رسم.
‫منتظرم.
‫انصاف نیست!
‫چی؟
‫خمیری شدن؟
‫به‌به!
‫ولی چطوری بکشیمشون؟
‫فویومورا رو میگی؟
‫نه.
‫مینامی رو میگم.
‫نظرت چیه زهر بدیم به خوردش؟
‫بیخیالش شو.
‫مطمئنم ایروکا کودکی سختی داشته.
‫با والدینش و مشکلات مالی و این حرفا.
‫مثل همه مردم.
‫مجبور شدیم رزرو رستوران رو کنسل کنیم.
‫آره. قول داده بودی‌ها.
‫قول؟
‫آره. یادت نیست؟
‫چرا. یادمه.
‫قول دادی بیست سالم که شد یه کاری کنم
‫منتظر بودم بریم.
‫قول دادم، نه؟
‫واسه همین خودم ننوشیدم.
‫دقیقاً.
‫نه، به خدا.
‫یادم نرفته بود. ‫از ذهنم رفته بود.
‫چه فرقی داره؟
‫تابستون پارسال که تیر خوردم رو یادته؟
‫از اونموقع حافظه‌م مشکل پیدا کرده.
‫اون برادرها رو میگی...
‫نصفه شب شد.
‫«تولدته.
‫تولدت مبارک.»
‫هوش مصنوعی عجب چیز باحالیه.
‫ولی هیچی آدمیزاد نمیشه.
‫تولدت مبارک!
‫ممنون.
‫ممنون، انسانی که هوش مصنوعی نیستی.
‫متاسفم که مجبور شدیم اینجا جشن بگیریم.
‫عیب نداره. بدک نیست.
‫چیزهای خوبی اینجاست.
‫چی مثلاً؟
‫بذار ببینم چی می‌تونم پیدا کنم.
‫ببین فویومورا چی انبار کرده!
‫می‌خوری؟
‫شوخی!
‫نوشیدنیه؟
‫آره. ببین، روش نوشته.
‫چقدر گرمه!
‫آره دیگه.
‫اولین نوشیدنیم گرمه!
‫تا حالا این برند رو ندیده بودم.
‫خیلی خب.
‫- باید سرد باشه. ‫- سرد؟
‫- نمی‌دونم. ‫- هیچی نشده داره کف می‌کنه.
‫جدی؟ واو، عجب بویی میده!
‫خیلی خب.
‫چقدر بدمزه‌ست!
‫ماتسورا رو پیدا کردن. بریم.
‫چیزی نوشیدین؟
‫باورم نمیشه!
‫میشه چادر رو ببندی؟ ‫خوابیم ناسلامتی.
‫ماتسورا اینجا قایم شده؟
‫آره، باید بریم تو هتل، بدزدیمش و ‫فویومورا رو بکشونیم بیرون.
‫تو هتل به روی کسی اسلحه نکشین.
‫بزنید بریم!
‫هی، من چی؟
‫اگه طی پنج ثانیه جواب تماسم رو ‫ندی می‌میری.
‫چشم، خانم.
‫اول خودتون رو مهمون جا بزنید.
‫تو زیرزمین یه خیاطه. ‫لباس رسمی بپوشید.
‫رسمی؟
‫چقدر رسمی.
‫یه هتل رسمی.
‫راه اومدنم به اندازه کافی رسمی بود؟
‫خیلی رسمیه.
‫ممنون.
‫یه امتیاز رسمی گرفتم.
‫بی‌انصافیه! منم امتیاز رسمی می‌خوام.
‫عمرا.
‫این جواهرا خیلی براقن!
‫با این طنابه خوشگل شدن، نه؟
‫هی، بس کن!
‫میشه جدی باشین؟
‫داریم می‌ریم به اتاق ماتسورا. ‫در حالت آماده‌باش بمونید.
‫اگه لازم شد باهاتون تماس می‌گیریم.
‫پس ما در حالت آماده‌باشیم، آره؟
‫زودتر می‌گفتی.
‫خب، اگه چهارتایی با هم بودیم ‫مشکوک به نظر می‌اومد.
‫این هتل خیلی باکلاسه.
‫فوق‌العاده‌ست، آوریل لاوین.
‫دوست داشتم توی همچین هتلی بمونم.
‫نه یه هتل ارزون.
‫ولی خیلی خوب می‌شه وقتی ‫یه هتل ارزون
‫یه بوفه صبحانه داشته باشه ‫که از اونی که فکر می‌کردی بهتره، مگه نه؟
‫آره. یا وقتی کاریشونو جدی می‌گیرن.
‫دقیقاً.
‫- میاوچی؟ ‫- ترسیدم!
‫چرا اینجایی؟
‫ایروکا ازم خواست بیام.
‫تا دنبال هدف بگردم. ماتسورا بود، درسته؟
‫اخیرا توی کوماموتو بودم، ‫اینجا توی راه بود.
‫دنبال ماتسورا بودی؟
‫گوش کنین چی می‌گم.
‫می‌دونین گروه تمیزکاری ‫چقدر باید کار بکنه؟
‫عملاً باهامون مثل نوکر رفتار می‌کنن.
‫یه جورایی مثل اون یارو.
‫اون که با متر ور می‌ره.
‫اسمش یادم نیست. ‫اونی که روی مخ بود.
‫تاساکاست.
‫چقدر بدجنسی.
‫اون ایروکاست!
‫تاساکا دوستته؟
‫دوستم نیست.
‫فکر کنم می‌شه بگی همکاریم.
‫تاساکا الان کجاست؟
‫تو سه روز گذشته شش ساعت خوابیده،
‫برای همین الان توی دستشویی غش کرده.
‫خوشحالم که توی گروه تمیزکاری نیستم.
‫خب، کاره دیگه. باید همه‌ی تلاشمونو بکنیم.
‫نگرش خوبیه.
‫لطف داری!
‫موفق باشی، ایروکا!
‫ایروکا با اون خیلی خوبه.
‫وای.
‫باید جالب باشه که مهارت ارتباطی داشته باشی.
‫خب، من ماتسورا رو براتون پیدا کردم. ‫حالا دیگه همه‌چیز به شما بستگی داره.
‫خداحافظ!
‫ممنون.
‫چرا این‌قدر حالت گرفته‌ست.
‫اگه بخوای حرفای ایروکا رو مو ‫به مو اجرا کنی، دیوونه می‌شی.
‫هیس! داره گوش می‌کنه.
‫بس کن!
‫سیگنال!
‫این آسانسورا رو ببین.
‫وای.
‫خیلی شیکه.
‫اون چیه؟
‫هیچی.
‫فکر می‌کنی کباب داشته باشن؟
‫گرون می‌شه.
‫حداقل بیست هزار ین.
‫بیست هزار...
‫فکر کنم بتونم از پسش بربیام.
‫برنامه‌مون برای فردا چیه؟
‫سؤال خوبیه.
‫بیا با حال و هوای تماشاچیا ‫هماهنگ شیم، سافایر.
‫باشه، روبی.
‫من این‌طوری حس می‌کنم یا پوشش‌مون ‫واقعا مبهمه؟
‫دیگه حرف از گروه موسیقی نمی‌زنیم.
‫بس کن. پوشش‌مون لو می‌ره.
‫باشه. بی‌خیال.
‫داشتم سعی می‌کردم همراهی کنم.
‫خیلی سخت شده بود.
‫ایروکا، یه قاتل پیدا کردیم.
‫نه، فویومورا نیست.
‫داشت می‌رفت به طبقه ماتسورا.
‫اون کیه؟
‫چطور فهمیدی؟
‫جوری راه می‌رفت انگار تفنگ داره.
‫تو چی؟
‫یه حسی بهم اینو گفت.
‫یه کارت تعاونی داشت.
‫همچنین...
‫اسمش کاساماتسوئه.
‫اون عضو یه تیم قاتلای تعاونی کشاورزیه.
‫فریلنسر هستن.
‫بهشون می‌گن «مزرعه»
‫چرا باید بخوان ماتسورا رو بکشن؟
‫خب، نمی‌دونم.
‫فکر کن یا بمیر.
‫حرف بزن وگرنه دستتو می‌شکنیم.
‫پس ماتسورا کاساماتسو رو استخدام کرد...
‫کاساماتسو اونه، درسته؟
‫اون کاساماتسو رو به‌عنوان ‫محافظ استخدام کرد.
‫فهمیدم.
‫این آسون می‌شه.
‫ما وانمود می‌کنیم کاساماتسو هستیم ‫و با ماتسورا تماس می‌گیریم.
‫من از پسش برمیام.
‫من بازیگر خوبی‌ام.
‫من کاساماتسوام.
‫درود... یعنی، سلام.
‫به موقع اومدی.
‫هی، از چیزی که فکر می‌کردم درشت‌تری.
‫متفاوت به نظر میای.
‫زیاد ورزش کردم.
‫چرا مثل آدمای شرور حرف می‌زنی؟
‫این دختره کیه؟
‫ما تیمی کار می‌کنیم.
‫بعداً توضیح می‌دم.
‫کائده فویومورا داره میاد اینجا.
‫باید عجله کنیم.
‫از مزرعه هستی، درسته؟
‫با این همه قاتل فریلنسر ‫کار پیچیده می‌شه.
‫حس می‌کنم با کشتن فویومورا ‫تموم نمی‌شه.
‫ولی احتمالاً همشون یه مشت نادونن. ‫می‌تونیم راحت نابودشون کنیم.
‫راستش مزرعه خیلی خاص نیست،
‫ولی یه نیروی خیلی سرسخت دارن.
‫واقعاً؟
‫فویومورا کم بود اینا هم اضافه شدن.
‫امیدوارم باهاش روبه‌رو نشیم.
‫خب، راستش...
‫شدین.
‫چی؟
‫کاساماتسو بهترین قاتل مزرعه‌ست.
‫شوخی می‌کنی...
‫کاساماتسو آزاد شد! ‫داره میاد سمتتون!
‫چیزی شده؟
‫نه، همه‌چیز خوبه.
‫- مطمئنی؟ ‫- کاملاً.
‫هی، مواظب باش کجا می‌ری!
‫بیدار شو.
‫یه کاری هست که باید انجام بدیم، تاساکا.
‫ایروکا،
‫هوامو داشته باش.
‫هواتو داشته باشم؟
‫اسمم
‫ریکو ناناسه‌ هست.
‫من اونی‌ام که قراره حسابتو برسه!
‫آخ. ورزش هوازی برای عضلاتم خوب نیست.
‫ناناسه، به خدا قسم...
‫برای یه بارم که شده از مغزت استفاده کن!
‫استفاده کردم، جدی می‌گم.
‫کارتون خوب بود، بچه‌ها.
‫واقعاً حرفه‌ای هستید.
‫خب، این یارو اصلا کیه؟
‫اسمش کاساماتسوئه.
‫می‌خواست تو رو بکشه.
‫صبر کن، فکر کردم تو کاساماتسو بودی.
‫- آره، ما هم‌اسم هستیم. ‫- واقعاً؟
‫ما یه نفر هستیم.
‫فهمیدم.
‫از سر راهم برو کنار!
‫به نظر میاد کاساماتسو ‫به‌عنوان بادیگارد عمل می‌کرد
‫تا ماتسورا رو تحویل فویومورا بده.
‫فویومورا با مزرعه ارتباط داره.
‫پس فویومورا کاساماتسو رو ‫به‌عنوان بادیگارد استخدام کرده. فهمیدم.
‫آره، فکر کنم فهمیدم چی شده!
‫صبر کن، چیساتو. ‫می‌تونی برام توضیح بدی؟
‫تنها چیزی که مهمه اینه که بکشیمش.
‫باشه. این منطقیه.
‫چی؟
‫تو همون دختری.
‫شلیک کن!
‫اینو بگیر!
‫سوار شو!
‫میازاکی منطقه‌ی جنگی نیست!
‫کائده.
‫سخت بود.
‫حسابی نگرانت بودم.
‫حرفی نزدم.
‫همه‌چیزو بهشون گفتی، نه؟
‫همه‌چیزو شنیدم.
‫شوخی می‌کنی دیگه؟
‫مگه امروز قرار نبود بریم کباب بخوریم؟
‫صبر کن. اونو بیار پایین.
‫مگه برات کباب نخریدم؟
‫به تماسای نصفه‌شبت جواب دادم.
‫گور بابات!
‫نمی‌بینی چقدر از نظر ‫روانی حمایتت کردم، قاتل؟
‫آی! واقعاً بهم شلیک کردی!
‫لعنتی!
‫نگاه کن. باغ‌وحش.
‫راست می‌گی. باحاله.
‫می‌خوام برم.
‫بیا بریم.
‫نمی‌دونم گوشت گاو دارن ‫یا نه. گوشت گاو میازاکی.
‫اون‌جوری نیست.
‫خوشبختانه تیر به شاهرگت نخورد.
‫ما چند تا مورد داشتیم
‫که مجبور شدیم عضو رو قطع کنیم.
‫ولی مشکلی برات پیش نمیاد.
‫خوبه.
‫خوش به حالت.
‫ولی یه چیزی توجهمو جلب کرد.
‫چی؟
‫قدرت به‌تنهایی فقط تا یه حدی جوابگو هست.
‫من می‌رم تو حالت کشتن.
‫قاتل.
‫ممنون، ممنون.
‫فویومورا!
‫چت شده؟
‫کاساماتسو کمکی بهت کرد؟
‫اون بهترین آدم ماست.
‫الان کجاست؟
‫سر راه بود. حالا مرده.
‫چی؟
‫این قضیه شوخی‌بردار نیست.
‫من نمی‌خندم.
‫دوباره بگو.
‫خب،
‫اومدم برای یه جایگزین.
‫به متحدای بیشتری نیاز دارم.
‫متحدایی که بتونم بهشون ‫اعتماد کنم تا کنارم بجنگن.
‫شوخی می‌کنی؟
‫این مسخره‌ست.
‫ما مثل تو کارای ناقص انجام نمی‌دیم.
‫ما با نظم و انضباط جلو می‌ریم ‫تا الهه‌ی برداشت محصول رو راضی کنیم.
‫همه‌مون مثل یه خانواده‌ی بزرگ ‫با هم کار می‌کنیم.
‫و تو از جایگزین حرف می‌زنی؟ ‫میگی سر راه بوده؟
‫واقع‌بین باش!
‫چی؟
‫ببخشید.
‫من همیشه تنها کار کردم،
‫برای همین نمی‌دونم چطور ‫می‌شه با این کنار اومد.
‫اگه ناراحتت کردم، معذرت می‌خوام.
‫فکر می‌کردم یه آدم عجیب غریبی. ‫ولی حداقل می‌تونی کارو تموم کنی.
‫ولی حالا خط قرمزو رد کردی.
‫باید مرد باشی
‫و تاوانشو بدی.
‫این بازی رو تمومش کن!
‫کوتاه بیاین.
‫شما اول شروع کردین.
‫این دفاع از خوده.
‫به من توجهی نکنین! اونو بکشین!
‫انتقام رئیسو بگیرین!
‫صبر کن!
‫خواهش می‌کنم درک کنین.
‫این تقصیر من نیست.
‫این نشون می‌ده من قوی‌ترینم!
‫این یعنی نمی‌تونین منو بکشین!
‫بیاین متحد بشیم.
‫دیگه مرگ بی‌معنی بسه.
‫نباید جون آدمای بیشتری تلف شه.
‫می‌فهمین؟
‫درک می‌کنین؟
‫تیراندازی تو روز روشن؟
‫تمیزکاری سخت می‌شه.
‫من باید کل کارو انجام بدم ‫چون توی صحنه بودم.
‫گفتم ببخشید.
‫لازم نیست بهش گوش بدی.
‫ما پارکینگ رو تمیز می‌کنیم.
‫ممنون، میاوچی.
‫خداحافظ.
‫ای خدا...
‫چیسا... یعنی، خانم سوگیموتو.
‫شاید در جایگاهی نیستم که اینو بگم...
‫دیدین وقتی خرچنگ می‌خورین،
‫ته چنگال غذا قاشقه؟
‫یکی برای گوشتای کوچیکه، ‫یکی برای گوشتای بزرگ.
‫یعنی این دو تا کاربردای متفاوتی دارن،
‫ولی یه چیز واحدن.
‫فهمیدین؟
‫منظورت چیه؟
‫تو تنها کسی هستی که می‌تونی ‫حالا ماهیرو رو آروم کنی.
‫حرفش اینه.
‫تو چطور فهمیدی؟
‫درست میگم؟
‫این‌طوریه؟
‫آره... خب، در اصل همینو گفتم.
‫سلام.
‫ها؟
‫حالا می‌خواین چه‌کار کنین؟
‫همون‌طور که می‌دونین، قاتلا دنبالمن.
‫شما برنامه‌ای دارین؟
‫اینجا خونه‌ی امن مخفی ماست.
‫داریم یه برنامه می‌ریزیم.
‫اوه، ببخشید.
‫خداحافظ.
‫من به اندازه کافی حقوق نمی‌گیرم.
‫تو توکیو چطور درستش می‌کنی؟
‫چی رو درست کنم؟
‫موهاتو.
‫آها. یادم رفته بود.
‫برات یه نوبت گرفتم.
‫ببخشید.
‫فکر کنم...
‫مدل پفی شاید خوب باشه.
‫ولی شاید یه کم کوتاه باشه.
‫نظرت درباره موهای ماهیرو چیه؟
‫ها؟
‫این خوبه؟
‫فکر کنم این اندازه‌ای بهت بیاد.
‫آره، ولی خیلی جسورانه‌ست.
‫راستی، در مورد اون ‫قضیه‌ای که قبل‌تر پیش اومد...
‫می‌دونین...
‫ممنون که وقتی تیر خوردم نجاتم دادین.
‫می‌دونم معمولاً مردم رو می‌رنجونم.
‫من خیلی توی کار تیمی خوب نیستم.
‫چطور بگم؟
‫همکار خوبی نبودم.
‫ببخشید که بهتون گفتم طعمه.
‫اینو گفتی؟
‫راستشو بخواین،
‫می‌دونین...
‫ایروکا؟
‫اشکالی نداره. باید بهشون بگم.
‫چی شده؟
‫تو دوران راهنمایی،
‫من عاشق آی هایبارا بودم.
‫آی هایبارا؟
‫از انیمه‌ی «کارآگاه کونان»؟
‫از باحال و بی‌تفاوت بودنش خوشم میومد.
‫برای همین کل دوره راهنمایی سعی کردم...
‫مثل یه گرگ تنها باشم.
‫طولی نکشید که هیچ دوستی برام نموند.
‫تنها بودم.
‫ولی با همه‌ی اینا،
‫آی هایبارا حامیم بود، ‫نمی‌تونستم سرزنشش کنم.
‫بگذریم،
‫من هیچ‌وقت توی برخورد با آدما خوب نبودم.
‫هنوزم نیستم.
‫حستو می‌فهمم.
‫منم مثل تو هستم.
‫ماهیرو عاشق ال از انیمه‌ی «دفترچه مرگ» بود. ‫حتی مثل اون می‌نشست.
‫اینو بهش نگو!
‫همه‌ی رفتارای اونو تقلید می‌کرد.
‫بگذریم.
‫اگه قرار باشه فویومورا رو بکشیم،
‫به کمکتون نیاز دارم.
‫لطفاً تحملم کنین.
‫موفق شدی!
‫صبر کنین، دارین چه‌کار می‌کنی؟
‫خیلی قشنگ بود! قیافه‌ت خیلی ناز شده بود!
‫من بزرگترتون هستما! یادتون باشه.
‫باز حوصله‌سربر شد.
‫اگه باز از «شرف» و «غرور» ‫حرف می‌زدی، برمی‌گشتیم.
‫ولی ما حرفه‌ای هستیم.
‫این صد و بیست و چهارمین قتلم بود.
‫من ترکوندمش.
‫مقدار مواد منفجره خیلی مهم بود.
‫نباید ۱۰۰ گرم یا ۱۲۰ گرم می‌بود، ‫باید دقیقا ۱۱۰ گرم میذاشتم.
‫تفنگمه.
‫کالیبر ۹ میلی‌متری.
‫یه جریکوئه؟
‫- می‌دونی چیه؟ ‫- آره. از کجا گرفتیش؟
‫- می‌خوای امتحانش کنی؟ ‫- می‌تونم؟
‫نه، نمی‌تونم.
‫خوشحالم که دارن کنار میان.
‫لعنتی!
‫منم می‌تونم تفنگ بگیرم؟
‫عمرا.
‫شما دو تا حواسشونو پرت کنید.
‫ما از پشت با قدرت آتش ‫غافلگیرشون می‌کنیم.
‫حله.
‫چیزی تو فکرته؟
‫اگه...
‫آره، قطعاً قراره فویومورا رو بکشیم،
‫ولی اگه...
‫می‌دونی، هیچ‌وقت معلوم نیست، درسته؟
‫من اون‌ور منتظرت می‌مونم.
‫پس می‌تونیم هنوز اونجا باهم باشیم؟
‫ماهیرو،
‫من این قولو نمی‌دم.
‫نمی‌دی؟
‫انگار نمیدی.
‫ماهیرو، به من نگاه کن.
‫ازت انتظار بیشتری دارم.
‫باشه.
‫خب، امروز
‫تولد بیست سالگیمه.
‫پس گرون‌ترین گوشت گاو ‫میازاکی توی شهر رو می‌خوام.
‫قبوله.
‫حسابی لوست می‌کنم.
‫بیا.
‫حله.
‫بده من!
‫لعنتی. حالا چه‌کار کنم؟
‫عقل یه بزرگسال اینجا به‌درد می‌خوره!
‫ممنون.
‫ناز نیست.
‫چیساتو.
‫آخ!
‫خب، اینم کادوی تولدت.
‫چیساتو؟
‫تموم شد؟
‫هنوز تموم نکردیم، احمق!
‫شاید تو قوی‌ترین آدمی باشی که تا حالا دیدم.
‫رتبه‌بندی به‌روز شد.
‫تو شماره یکی. ‫
‫تو آدما رو رتبه‌بندی می‌کنی؟
‫چه آدم عجیبی.
‫تو نمی‌کنی؟
‫من ۱۵۰ تای برتر خودمو دارم.
‫شماره یکت کیه؟
‫کنجکاوم بدونم.
‫شماره یکم؟
‫آدمایی که کشتمو یادم نمیاد.
‫باحال‌ترینش کی بود؟
‫باحال‌ترین؟
‫مطمئن نیستم.
‫ولی یه سری بهم گفتن ‫که بهشون خوش گذشته.
‫اسماشونو یادم رفت.
‫یه جفت برادر بودن.
‫کوچیکه عاشق گربه بود، ‫و بزرگه بد لگد می‌زد.
‫سرسخت بودن.
‫واقعاً سرسخت بودن.
‫باید اسمشونو می‌پرسیدم.
‫اسمت چیه؟
‫ماهیرو فوکاگاوا.
‫تو چی؟
‫کائده فویومورا.
‫بعد از هر قتل،
‫برمی‌گشتم خونه.
‫مایکروویو رو تمیز می‌کردم.
‫یه کم میوه می‌بریدم.
‫دندونامو مسواک می‌زدم.
‫و می‌فهمیدم که منم آدمم.
‫تو...
‫یه همکار داری.
‫بهت حسودیم می‌شه.
‫بیا.
‫این مال توئه.
‫راست می‌گی.
‫چیساتو، تموم شد.
‫این کارو نکن.
‫اینو به‌عنوان تلافی در نظر بگیر.
‫کارمون بالاخره تموم شد.
‫تموم شد.
‫خیلی خوشحالم.
‫بیا بکشیمش بیرون.
‫باشه.
‫تا سه می‌شمریم.
‫باشه؟ یک، دو...
‫نه.
‫آره، دقیقاً همین‌جوری!
‫یک، دو...
‫ممنون.
‫بیا بریم.
‫امشب برات یه جشن تولد می‌گیرم.
‫آخ جون!
‫مشتاقم که لوسم کنی.
‫باشه.
‫الان یادم افتاد،
‫تولدم کیه؟
‫همه چیز درست شد؟
‫آره. همه‌چیز درست شد.
‫خیالم راحت شد.
‫فکر کردم کارم تمومه.
‫خب، امشب کباب بخوریم؟
‫رستوران کیوچیکوئن چطوره؟
‫خوب به نظر میاد.
‫این چند روز خیلی عجیب بوده.
‫ولی حالا که فکرشو می‌کنم، ‫از این تجربه کلی چیز یاد گرفتم.
‫نوش جان!
‫چقدر چسبید!
‫این چیزیه که باید بگی.
‫زبونم سوخت.
‫بذار گوشت رو سفارش بدم.
‫ممنون.
‫چیکین نانبان؟
‫آره، اونو بگیر.
‫و ایبوریگاکو.
‫ایبوریگاکو؟ اون چیه؟
‫ایبوریگاکو رو نخوردی؟ ‫ایبوریگاکو خیلی خوشمزه‌ست.
‫ایبوریگاکوی خوشمزه.
‫تو فقط کلمه‌شو دوست داری.
‫این یه جور شوخیه؟
‫نمی‌خوای ادامه بدی؟
‫باید شوخی رو ادامه بدی. ‫خب، مهم نیست.
‫الان ۲۰ سالمه، پس می‌تونم از پسش بر بیام.
‫در مورد دعوت از اونا مطمئنی؟
‫به هر حال همه اینجاییم.
‫خوش اومدین.
‫آخ، آخ، آخ.
‫کاغذبازی‌ها تموم شد؟
‫اصلاً.
‫ولی شما فردا می‌رید، برای همین ‫ایروکا خواست باهاتون وقت بگذرونه.
‫من همچین چیزی نگفتم.
‫فقط می‌خواستم نوشیدنی بخورم، همین.
‫یه نوشیدنی لطفا.
‫سلام.
‫تاساکا قراره اینجا بشینه؟
‫سلام.
‫امنه.
‫چی امنه؟
‫ببخشید.
‫اوه، ممنون.
‫ممنون.
‫خیلی خب.
‫من کارو به لطف شما دو نفر تموم کردم.
‫خب، یه سخنرانی می‌شنویم.
‫از فوکاگاوا.
‫سخنرانی!
‫صبر کن، چی؟
‫چرا من؟
‫هی، گوش کن.
‫برنامه‌ی رادیویی ‫«دختر عزیز: داستان‌ها» رو شنیدی؟
‫قسمت دوریان رو شنیدی؟
‫دوریان فیلد رو نمی‌شناسی؟
‫جدی می‌گم.
‫تو خیلی بهتر از من تمیزش می‌کنی.
‫- اونو توی سطل جا داد. ‫- آره، راست می‌گی.
‫چی شده؟
‫یه کم زبون می‌خوام.
‫بیا، بذار کمکت کنم.
‫هر چقدر که می‌خوای بخور... وای، ببخشید.
‫اول «نینتاما رانترو» بعد «اوجارومارو»،
‫و «تنسای تی‌وی کان»! فهمیدی؟
‫می‌دونی چی میگم، آره؟
‫اون‌قدرا هم بچه نیستی.
‫چه ترکیب کشنده‌ای!
‫بزرگسالا خیلی عاقلانه رفتار نمی‌کن، مگه نه؟
‫آره.
‫یه چیزی درباره‌ی مشکل باتری موبایل گفتی.
‫چی بود؟
‫اوه آره. اون.
‫صبر کن.
‫یه لحظه صبر کن.
‫ولی خودت پرسیدی!
‫لکه‌های خون.
‫تولدت مبارک، ماهیرو!
‫وای!
‫خیلی یهویی بود، ‫و اینجا غذای تولد ندارن.
‫برای همین رفتم قنادی.
‫تولدت مبارک!
‫ممنون.
‫خدا رو شکر زنده‌ای.
‫خدا رو شکر زنده‌ای، چیساتو.
‫خدا رو شکر زنده‌ای.
‫می‌خوای با چاپستیک بخوریم؟
‫از اینجا شروع می‌کنم.
‫خوشمزه‌ست!
‫خدا رو شکر زنده‌ایم!
‫این خوبه!
‫همیشه دلم می‌خواست ‫این کارو بکنم. می‌تونم؟
‫آره.
‫هی!